athanasius-theology.sermo-exhortatorius-sp-e-cod-paris-gr-769 pg028_0564.1
στιν ὀρθὴν , καὶ ἀλήθειαν ἀπὸ γλώσσης , καὶ ἀγνείαν ἀπὸ σώματος . Καὶ τὰ ἄλλα ὁμοίως φύλαττε . Πρώτον μὲν μὴ ἀκούσῃς τινα καταλαλοῦντος , μηδὲ τινὸς ἀκούσῃς καταλαλοῦντος . Ἄλλ’ ὅταν ἀκούσῃς τινὸς καταλαλοῦντος , φύγε καὶ ἀναχώρησον ἐκεῖθεν , καὶ κάθισον εἰς τὸν οἶκόν σου , ἵνα μὴ ἀκούσῃς αὐτὸν , καὶ κλαύσῃ τὰς ἁμαρτίας σου , ἵνα μὴ καὶ σὺ γένῃς ὁμοῖος τοῦ καταλαλοῦντος , καὶ ἀπέλθῃς εἰς κόλασιν αἰώνιον , εἰς δράκοντας πυρίνους , τριγόντους σου τὴν γλῶσσαν . Εἶπε γὰρ ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Προφήτου , ὅτι : Τὸν καταλαλοῦντα λάθρα τῶν πλησίων αὐτοῦ , τοῦτον ἐξεδίκουν : Τὸ γὰρ , « λάθρα , » τοῦτο κρύφιόν ἐστι , καὶ μὴ παρόντος τοῦ ἀνθρώπου . Τί δέ ἐστι καταλαλία ; Ὦπερ οὐ δύνασαι εἰπεῖν ἐμπροσθεν αὐτοῦ , ἀλλὰ ὀπίσθεν αὐτοῦ λαλεῖν , λοιδορῶν αὐτόν , καταλαλία ἐστιν αὕτη . Βλέπε , φύλαττε τὴν γλῶσσάν σου ἀπὸ καταλαλίας , καὶ ἀπὸ κακοῦ , καὶ παντὸς ὀρχου , καὶ ψεύδους : καὶ μηδέποτε τολμήσῃς ὁμόσαι τὸν Θεὸν ἢ δικαίως , ἢ ἀδίκως . Ὦ γὰρ ὁμνύων τὸν Θεὸν καὶ παραβαίνων τὸν λόγον τοῦ Κυρίου τοῦ εἰπόντος : « Μὴ ὁμῶσῃς ὅλως , μήτε ἐν τῷ οὐρανῷ μήτε ἐν τῇ γῇ : » ὅτι οὗτοι οἱ ὁμνύντες εἰς κόλασιν αἰώνιον ἀπεργονται μετὰ τοῦ πατρὸς αὐτῶν τοῦ Σατανᾶ . Ἄλλὰ βλέπετε , ἀδελφοί μου , φυλάξατε τὴν γλῶσσαν ἀπὸ ὀρχου , ἀπὸ γέλωτος , ἀπὸ φλυαρίας : ματαίας , ἀπὸ ἀκαίρου πράγματος , καὶ ἀπὸ παντὸς ψεύδους : καὶ λοιπὸν ἔστω ὁμῶν τὸ ναι , ναι , καὶ τὸ οὐ , οὐ · τὸ δὲ περισσὸν λαλεῖν καὶ ὁμνεῖν τοῦ πονηροῦ ἐστιν . Ἐὰν δὲ κατὰ σοῦ τένοιτο παρὰ τινὸς ὁμόσαι , εἶπε : « Ἀλήθειαν λέγω , καὶ οὐ ψεύδομαι , » καὶ ἄφεσ αὐτόν . Μετὰ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν φλυαρῶν μὴ συγχάθισῃς , ὅπως ὑπαπτήσῃ τῷ Θεῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἀμέπτως , ὅταν μέλλῃ ἔρχεσθαι ἐπὶ θρόνον δόξης αὐτοῦ . Τότε τῶν καταλαλοῦντων οἱ ὀδόντες ὑπὸ τῶν ἀποτόμων ἀγγέλων συντριβήσονται . Τότε τῶν ὁμνύντων τὰ στόματα ὑπὸ ἀσβέστου πυρὸς ἐμφράττονται . Τότε τῶν διανευόντων οἱ ὀφθαλμοὶ ὑπὸ ἀσπλαγχνῶν καὶ ἀνελπημένων ἀγγέλων ἐξορίζονται . Τότε οἱ γελῶντες πικρῶς κλαύσουσι . Τότε οἱ φλυαροῦντες ἐλεεινὰ στενάξουσιν , καταδικαζόμενοι εἰς τὸν πύρινον ποταμὸν , εἰς τὸν σκώληκα τὸν ἀκοιμήτον , εἰς τὸν δεῖνον ἄδην , εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον , εἰς τὸν πύρινον κλαυθμὸν , εἰς τὸν βρυγμὸν τῶν ὀδόντων , εἰς τὴν ἀσδέστον κάμινον . Βλέπε μὴ καταδικασθῇς εἰς τὰς χολάτας ἐκείνας . Βλέπε μὴ διὰ μικρὰν γλυκύτητα τοῦ κόσμου τούτου τοῦ παρερχομένου καταδικασθῇς εἰς αἰώνιον κόλασιν αἰῶνα αἰῶνος , εἰς τὰ καλοστήρια ἐκείνα . Σὺ δέ , ἐὰν θέλῃς σωθῆναι , καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ , καὶ μὴ εἰσελθεῖν εἰς τὴν αἰώνιον κόλασιν , ὅπερ ἀκούεις φύλαξον : καὶ βίασαι ὑπὲρ αὐτὰ ξως θανάτου , ἵνα στεφανωθῇς παρὰ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ , ὅταν μέλλῃ ἐρευνῆσαι τὰ κρυπτὰ πάντα , τὰ ἐν νυκτὶ καὶ ἡμέρα , ὅταν μέλλωμεν πάντες γυμνοὶ καὶ τετραγλητμένοι παρασταθῆναι τῷ ῥήματι , τῷ φοβερῶ , ὀίμαι , αἰσχυνομένοι ......
Lemmas: εἰμί ὀρθός , καί ἀλήθεια ἀπό γλῶσσα , καί ἁγνεία ἀπό σῶμα . καί ὁ ἄλλος ὅμοιος φυλάσσω . Πρῶτος μέν μή ἀκούω τις καταλαλέω , μηδέ τις ἀκούω καταλαλέω . ἄλλος ὅταν ἀκούω τις καταλαλέω , φεύγω καί ἀναχωρέω ἐκεῖθεν , καί καθίζω εἰς ὁ οἶκος σύ , ἵνα μή ἀκούω αὐτός , καί κλαίω ὁ ἁμαρτία σύ , ἵνα μή καί σύ Γένης ὅμοιος ὁ καταλαλέω , καί ἀπέρχομαι εἰς κόλασις αἰώνιος , εἰς δράκων πύρινος , τρίγων σύ ὁ γλῶσσα . λέγω γάρ ὁ θεός διά ὁ Προφήτου , ὅτι : Τώς καταλαλέω λάθρῃ ὁ πλησίος αὐτός , οὗτος ἐκδικέω : Τέ γάρ , « λάθρῃ , » οὗτος κρύφιος εἰμί , καί μή πάρειμι ὁ ἄνθρωπος . τις δέ εἰμί καταλαλία ; ὅς οὐ δύναμαι λέγω ἔμπροσθεν αὐτός , ἀλλά ὄπισθεν αὐτός λαλέω , λοιδορέω αὐτός , καταλαλία εἰμί οὗτος . βλέπω , φυλάσσω ὁ γλῶσσα σύ ἀπό καταλαλιά , καί ἀπό κακός , καί πᾶς ὀρχέομαι , καί ψεῦδος : καί μηδέποτε τολμάω ομοσος ὁ θεός ἢ δίκαιος , ἢ ἄδικος . ὦ γάρ ὄμνυμι ὁ θεός καί παραβαίνω ὁ λόγος ὁ κύριος ὁ λέγω : « μή ὁμόω ὅλος , μήτε ἐν ὁ οὐρανός μήτε ἐν ὁ γῆ : » ὅτι οὗτος ὁ ὁμνύντες εἰς κόλασις αἰώνιος ἀπέργω μετά ὁ πατήρ αὐτός ὁ Σατανᾶς . ἀλλά βλέπω , ἀδελφός ἐγώ , φυλάσσω ὁ γλῶσσα ἀπό ὄρχος , ἀπό γέλως , ἀπό φλυαρία : μάταιος , ἀπό ἄκαιρος πρᾶγμα , καί ἀπό πᾶς ψεῦδος : καί λοιπός εἰμί ὄμνυμι ὁ ναι , ναι , καί ὁ οὐ , οὐ · ὁ δέ περισσός λαλέω καί ὀμνέω ὁ πονηρός εἰμί . ἐάν δέ κατά σύ τείνω παρά τις ομοσος , λέγω : « Ἀλήθεια λέγω , καί οὐ ψεύδω , » καί ἀφίημι αὐτός . μετά ἀνήρ καί γυνή φλυαρέω μή συγχαθισος , ὅπως ὑπάπτω ὁ θεός ἐν ὁ ἡμέρα ἀμέπτως , ὅταν μέλλω ἔρχομαι ἐπί θρόνος δόξα αὐτός . τότε ὁ καταλαλέω ὁ ὀδούς ὑπό ὁ ἀπότομος ἄγγελος συντρίβω . τότε ὁ ὄμνυμι ὁ στόμα ὑπό ἄσβεστος πυρός ἐμφράσσω . τότε ὁ διανεύω ὁ ὀφθαλμός ὑπό ἄσπλαγχνος καί ἀνελπημένων ἄγγελος εξορίζω . τότε ὁ γελάω πικρός κλαίω . τότε ὁ φλυαρέω ἐλεεινός στενάζω , καταδικάζω εἰς ὁ πύρινος ποταμός , εἰς ὁ σκώληξ ὁ ἀκοίμητος , εἰς ὁ δεῖνος ἅδην , εἰς ὁ σκότος ὁ ἐξώτερος , εἰς ὁ πύρινος κλαυθμός , εἰς ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς , εἰς ὁ ἀσδέστον κάμινος . βλέπω μή καταδικάζω εἰς ὁ χολάτας ἐκεῖνος . βλέπω μή διά μικρός γλυκύτης ὁ κόσμος οὗτος ὁ παρέρχομαι καταδικάζω εἰς αἰώνιος κόλασις αἰών αἰών , εἰς ὁ καλοστήρια ἐκεῖνος . σύ δέ , ἐάν ἐθέλω σῴζω , καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ θεός , καί μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ αἰώνιος κόλασις , ὅς ἀκούω φυλάσσω : καί βιάζω ὑπέρ αὐτός ὀξύς θάνατος , ἵνα στεφανόω παρά Χριστός ὁ θεός , ὅταν μέλλω ἐρευνάω ὁ κρυπτός πᾶς , ὁ ἐν νύξ καί ἡμέρα , ὅταν μέλλω πᾶς γυμνός καί τετραγλητμένοι παρίστημι ὁ ῥῆμα , ὁ φοβερός , οἴμη , αἰσχύνω ......