athanasius-theology.sermo-ad-antiochum-ducem-sp pg028_0303.2
2 . Τίς ἔχεσιν τὸ πῦρ ἐνέχως μενόντων ; τίς οὐ καταπτήσεται τὸ ξένον ἐκεῖνο τοῦ σκώληκος θέαμα ; Τίς τοῦ σκότους ἐκείνου τοῦ ἐξωτέρου τὸ παχύν τε ὁμοῦ καὶ βαρὺν φέρειν δυνηθήσεται ; Τίς μυχώμενον τὸν τάρταρον , καὶ ἐκ πυθμένος αὐτῆς συμβαζομένην τὴν ἄβυσσον ὑποστήσεται ; Τίς τῶν ἐπὶ τοῦτο τεταγμένων ἀγγέλων τὸ βίαιον τε καὶ δριμὺ τοῦ ὀφθαλμοῦ , καὶ τοῦ προσώπου τὸ κατηχὲς οὐχ ὑποτρέμει δονούμενος ; Τίς τὸ πάντων δεινότερον τῶν κακῶν , τὴν ἀποστροφὴν τοῦ προσώπου τοῦ φύσει πρᾶου καὶ φιλανθρώπου Θεοῦ καὶ οἰκτίρμονος οὐ φοβηθήσεται ; Ἄπασα κτίσις συναποστρέφεται καὶ βδελύσσεται τοὺς διὰ φιλαπεχθίμονα γνώμην ἑαυτοὺς τοιούτοις κακοῖς περιπεπλεγμένους , ἀγανακτοῦσα κατ' αὐτῶν ἐνδικῶς , ὡς τοιούτους ἑαυτοὺς φαίνεσθαι τῇ φύσει τε καὶ μόνον φιλάνθρωπον Θεὸν θεασαμένω ; Τίς τὴν κατὰ συνείδησιν ἀπέρατον αἰσχύνην μέλλουσαν ἐκσταθαι ἐπὶ τῇ φανερώσει τῶν κρυπτῶν ὑποστήσεται ; Τίς τὸν ἀσίγητον κλαυθμὸν καὶ τὸ πικρὸν ἐκεῖνο δάκρυον , καὶ τὸν βρυγμὸν τῶν ὀδόντων , καὶ τοὺς κακωτοὺς τῶν ἐν ταῖς βασάνοις πιεζομένων , ἢ τῶν ἐκ τῆς ἀμελείας πόνων , κατὰ μέσας αὐτῶν ἐπικειμένων τῆς καρδίας , καὶ διασμηγόντας δικαίως αὐτῶν , τίς δυνησεται ; Τίς τὴν ἐγγινομένην αὐτοῖς στενοχωρίαν ἐκ τοῦ μὴ εἶναι προθεσίαν μεταποιήσεως , καὶ τέλος τῆς ἐπικειμένης κολάσεως , μηδὲ πρὸς τὴν ἐκ τῆς πάλιν μεταβολῆς ἐλπίδα , ἢ προσδοκῶν , ἐξεῖπεν ἐστιν ἰκανός ; Τελευταῖον γὰρ ἐκεῖνο καὶ μόνον φοβερὸν δικαστήριον , καὶ δίκαιον πλὴν ἢ ὅσον ἐπίφοβον · καὶ διὰ τοῦτο φοβερὸν , ὅτι δίκαιον , καὶ τὸ πάντα ἑαυτῇ κατὰ τὴν δικαίαν ψῆφον ἐναποκλεῖον τοὺς αἰῶνας . Τίς τὰς ὠμωγὰς καὶ τοὺς στεναγμοὺς τοὺς ἐκ μέσης αὐτῶν προσφερομένους τῆς καρδίας , καὶ αὐτῶν καθαρπομένων τῶν μυελῶν , καὶ πικρῶς τὰ σπλάγχνα καταδακνόντων , ἐπὶ νοῦν λαμβάνων δακρύων ἐλεύθερος εἶναι δυνησεται ; Τίς τὸν θρήνον καὶ τὸν ὀλοφυρμὸν ἐνέγκει χωρὶς καὶ τῆς ἐπ' αὐτῆς κατηφείας , καὶ μεθ' οἴων προσφερομένων τῶν μεταμελείας λόγων τῶν τε πρὸς ἑαυτὸν ἕκαστον τῶν κολαζομένων , καὶ πάντων πρὸς πάντας ; Τότε γὰρ ἀληθῶς ἐπιγινώσκων τῶν ἑαυτοῦ πταισμάτων καθέστηκεν ἕκαστος , ὅτ' ἂν ἐφ' ἑαυτῶν γυμνὰ φαίνῃ τὰ πράγματα , καὶ παντὸς κωλύματος ἀπάτης ἐλεύθερα .
Lemmas: 2 . Τῖς ἔχις ὁ πῦρ ἐνέχω μένω ; τίς οὐ καταπέτομαι ὁ ξένος ἐκεῖνος ὁ σκώληξ θέαμα ; Τῖς ὁ σκότος ἐκεῖνος ὁ ἐξώτερος ὁ παχύς τε ὁμοῦ καί βαρύς φέρω δύναμαι ; Τῖς ἀμύσσω ὁ τάρταρος , καί ἐκ πυθμήν αὐτηες͂ς συμβαίνω ὁ ἄβυσσος ὑφίστημι ; Τῖς ὁ ἐπί οὗτος τάσσω ἄγγελος ὁ βίαιος τε καί δριμύς ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ πρόσωπον ὁ κατηχής οὐ ὑποτρέμω δονέω ; Τῖς ὁ πᾶς δεινός ὁ κακός , ὁ ἀποστροφή ὁ πρόσωπον ὁ φύσις πρᾶος καί φιλάνθρωπος θεός καί οἰκτίρμων οὐ φοβέω ; ἅπας κτίσις συναποστρέφομαι καί βδελύσσομαι ὁ διά φιλαπεχθιμονος γνώμη ἑαυτοῦ τοιοῦτος κακός περιπλέκω , ἀγανακτέω κατά αὐτός ενδίκως , ὡς τοιοῦτος ἑαυτοῦ φαίνω ὁ φύσις τε καί μόνος φιλάνθρωπος θεός θεάομαι ; Τῖς ὁ κατά συνείδησις ἀπέρατος αἰσχύνη μέλλω ἐξίστημι ἐπί ὁ φανέρωσις ὁ κρυπτός ὑφίστημι ; Τῖς ὁ ἀσίγητος κλαυθμός καί ὁ πικρός ἐκεῖνος δάκρυον , καί ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς , καί ὁ κακωτοὺς ὁ ἐν ὁ βάσανος πιέζω , ἢ ὁ ἐκ ὁ ἀμέλεια πόνος , κατά μέσος αὐτός ἐπίκειμαι ὁ καρδία , καί διασμηγόντας δίκαιος αὐτός , τίς δύναμαι ; Τῖς ὁ ἐγγίγνομαι αὐτός στενοχωρία ἐκ ὁ μή ἔρχομαι προτίθημι μεταποίησις , καί τέλος ὁ ἐπίκειμαι κόλασις , μηδέ πρός ὁ ἐκ ὁ πάλιν μεταβολή ἐλπίς , ἢ προσδοκάω , ἐκλέγω εἰμί ἱκανός ; τελευταῖος γάρ ἐκεῖνος καί μόνος φοβερός δικαστήριον , καί δίκαιος πλήν ἢ ὅσον ἐπίφοβος · καί διά οὗτος φοβερός , ὅτι δίκαιος , καί ὁ πᾶς ἑαυτοῦ κατά ὁ δίκαιος ψῆφος ἐναποκλείω ὁ αἰών . Τῖς ὁ ὠμωγὰς καί ὁ στεναγμός ὁ ἐκ μέσος αὐτός προσφέρω ὁ καρδία , καί αὐτός καθαρπομένων ὁ μυελός , καί πικρός ὁ σπλάγχνον καταδάκνω , ἐπί νόος λαμβάνω δάκρυον ἐλεύθερος ἔρχομαι δύναμαι ; Τῖς ὁ θρῆνος καί ὁ ὀλοφυρμός ἐνέγκω Χωρὶς καί ὁ ἐπί αὐτηες͂ς κατήφεια , καί μετά οἶος προσφέρω ὁ μεταμέλεια λόγος ὁ τε πρός ἑαυτοῦ ἕκαστος ὁ κολάζω , καί πᾶς πρός πᾶς ; τότε γάρ ἀληθῶς ἐπιγιγνώσκω ὁ ἑαυτοῦ πταῖσμα καθίστημι ἕκαστος , ὅτι ἄν ἐπί ἑαυτοῦ γυμνός φαίνω ὁ πρᾶγμα , καί πᾶς κώλυμα ἀπάτη ἐλεύθερος .