athanasius-theology.quaestiones-aliae-sp pg028_0404.2
Ἄπερ γὰρ ὁ ἀλιεύς , βουλόμενος κυνηγήσαι ἰχθύν , οὐ γυμνὸν τὸ ἄγκιστρον βάλλει εἰς τὴν θάλασσαν , ἀλλ' ἐνδύει ἐξωθεν σκώληκα δόλῳ τῷ ἁγκίστρῳ , καὶ οὕτως ῥίπτει αὐτὸ εἰς τὴν θάλασσαν ἐνδεδυμένον τὸν σκώληκα · ὁ δὲ ἰχθὺς , θεωρῶν τὸν σκώληκα μόνον , καὶ μὴ γινώσκων , ὅτι σκώληξ μέσον ἐκείνου ἔχει τὸ ἄγκιστρον , ἀλλὰ νομίζων δίχα ἁγκίστρου τὸν σκώληκα εἶναι μόνωτατον , πλανωμένος ὑπὸ τοῦ ἁγκίστρου κρατεῖται · οὕτως καὶ ὁ Χριστὸς ἐποίησε . Βουληθεὶς γὰρ κυνηγήσαι τὸν ἐν τοῖς ἀπείροις ὕδασι τῆς ἀβύσσου ἐμφανευόμενον ἰοδόλον ἰχθύν , ἢ μᾶλλον μέγαν δράκοντα τὸν διάβολον , οὐ γυμνὴ τῇ θεότητι αὐτοῦ τῷ διαβόλῳ προσέφερε , ἀλλὰ δόλῳ τὸν σκώληκα τὴν παναγίαν αὐτοῦ σάρκα , ἣν ἐκ τῆς ἀειΠαρθένου Μαρίας , τῆς παναγιωτάτης γῆς , δίχα φυρμῷ ἐνεδύσατο , κατὰ τὸν φάσκοντα θεῖον Δαβὶδ · Ἐγὼ εἰμὶ σκώληξ καὶ οὐκ ἄνθρωπος , ἐκάλυψε τὸ ἱερώτατον ἄγκιστρον τὸν κοσμοσωτῆρον αὐτοῦ σταυρόν , ἐν αὐτῷ προσπαγὲς , καὶ δι' αὐτοῦ λαβεῖν βουληθεὶς τὴν ἑαυτοῦ θεότητα , ὑφ' οὗ πλανηθεὶς καὶ κρατηθεὶς ὁ ἰοδόλος καὶ ὀφιοδόκητος οὗτος ἰχθὺς , ὁ μέγας δράκων διάβολος , ὁ τοῦ παραδείσου ἐξώσας καὶ θανατώσας τὸν ἄνθρωπον , νικηθεὶς ἀπώλετο . Ὦστε ἡ μὲν θεότης εἰς τύπον τοῦ ἁγκίστρου ἐστίν , ἡ δὲ ἀνθρωπότης εἰς τύπον τοῦ σκώληκος . Θεωρήσας οὖν ὁ διάβολος ἐξωθεν τὸν ἄνθρωπινον καὶ μὴ νοήσας τὴν ἐν αὐτῷ ἐξωθεν ἐγκεκρυμμένην θεότητα , ἐπλανήθη , καὶ προσελθὼν τῇ ἀνθρωπότητι , ἐκρατήθη ὑπὸ τοῦ ἀνεικάστου καὶ ἀκατανικήτου ἁγκίστρου τῆς θεότητος · καὶ οὕτως ἐνικήθη ὁ μέγας δράκων διάβολος . Διὰ τοῦτο οὐχ ἤλθεν ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ γυμνῇ τῇ αὐτοῦ θεότητι κυνηγήσαι τὸν διάβολον , ἀλλ' ἐφόρεσε τὴν σάρκα , καὶ οὕτως εἰσῆλθε . Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ αἰτία τοῦ γενέσθαι τὴν σάρκωσιν . Καὶ ὡςπερ αὐτὸς ὁ διάβολος , βουλόμενος ποτε πλανῆσαι τὸν ἄνθρωπον , καὶ τοῦ παραδείσου ἐκβαλεῖν , οὐ προσῆλθε τῇ Εὐᾳ γυμνῇ τῇ ἑαυτοῦ διαβολότητι , ἀλλ' ἐφόρεσε σάρκα τὸν δρυῖν , καὶ οὕτως προσῆλθε , καὶ ἐπλάνησεν αὐτήν · ἤδει γὰρ ὁ δόλιος , ὅτι , εἰ προσελθὼν αὐτῇ γυμνῇ τῇ διαβολότητι · αὐτοῦ , οὐκ ἂν αὐτὴν πλανῆσαι δυνήσεται · καὶ διὰ τοῦτο ἐνεδύθη ὡςπερ σάρκα τὸν δρυῖν , καὶ διὰ τοῦ σαρκωφόρου δρεως τὴν Εὐᾶν ἐπλάνησε . Καὶ ὁ μὲν δρυς ἐφαινετο , ὁ δὲ διάβολος οὐκ ἐφαινετο . Καὶ διὰ τοῦ φαινομένου δρεως ἐνήργει ὁ ἀθεώρητος δρυς διάβολος . Δύο γὰρ φύσεις ἐν ἑνὶ προσώπῳ ἀπήγον τότε ἐπὶ τῶν προπατόρων τὴν ἔκπτωσιν . Καὶ ὡςπερ τότε διαβολότης καὶ δρύότης δύο φύσεις ἐν ἑνὶ προσώπῳ ἠνώθησαν , καὶ ἡ μὲν μία φύσις , ἣγουν ἡ δρύότης ἐφαινετο , ἡ δὲ ἑτέρα , ἣτοι ἡ διαβολότης , οὐκ ἐφαινετο , καὶ ἐξέβαλε τὸν ἄνθρωπον ἐκ τοῦ παραδείσου · οὕτως
Lemmas: Ἄπερ γάρ ὁ ἁλιεύς , βούλομαι κυνηγέω ἰχθύς , οὐ γυμνός ὁ ἄγκιστρον βάλλω εἰς ὁ θάλασσα , ἀλλά ἐνδύω ἐξωθεν σκώληξ δόλος ὁ ἄγκιστρον , καί οὕτως ῥίπτω αὐτός εἰς ὁ θάλασσα ἐνδύω ὁ σκώληξ · ὁ δέ ἰχθύς , θεωρέω ὁ σκώληξ μόνος , καί μή γιγνώσκω , ὅτι σκώληξ μέσος ἐκεῖνος ἔχω ὁ ἄγκιστρον , ἀλλά νομίζω δίχα ἄγκιστρον ὁ σκώληξ ἔρχομαι μόνος , πλανάω ὑπό ὁ ἄγκιστρον κρατέω · οὕτως καί ὁ Χριστός ποιέω . βούλομαι γάρ κυνηγέω ὁ ἐν ὁ ἤπειρος ὕδωρ ὁ ἄβυσσος ἐμφαίνω ιοδολος ἰχθύς , ἢ μᾶλλον μέγας δράκων ὁ διάβολος , οὐ γυμνός ὁ θεότης αὐτός ὁ διάβολος προσφέρω , ἀλλά δόλος ὁ σκώληξ ὁ παναγία αὐτός σάρκα , ὅς ἐκ ὁ ἀειπάρθενος Μαρία , ὁ πανάγιος γῆ , δίχα φυρμός ἐνδύω , κατά ὁ φάσκω θεῖος Δαυίδ · ἐγώ εἰμί σκώληξ καί οὐ ἄνθρωπος , καλύπτω ὁ ἱερός ἄγκιστρον ὁ κοσμοσώτηρ αὐτός σταυρός , ἐν αὐτός προσπήγνυμι , καί διά αὐτός λαμβάνω βούλομαι ὁ ἑαυτοῦ θεότης , ὑπό ὅς πλανάω καί κρατέω ὁ ἰοδόλος καί ὀφιοδόκητος οὗτος ἰχθύς , ὁ μέγας δράκων διάβολος , ὁ ὁ παράδεισος ἐξωθέω καί θανατόω ὁ ἄνθρωπος , νικάω ἀπόλλυμι . Ὥστος ὁ μέν θεότης εἰς τύπος ὁ ἄγκιστρον εἰμί , ὁ δέ ἀνθρωπότης εἰς τύπος ὁ σκώληξ . θεωρέω οὖν ὁ διάβολος ἐξωθεν ὁ ἀνθρώπινος καί μή νοέω ὁ ἐν αὐτός ἐξωθεν ἐγκρύπτω θεότης , πλανάω , καί προσέρχομαι ὁ ἀνθρωπότης , κρατέω ὑπό ὁ ἀνείκαστος καί ακατανίκητος ἄγκιστρον ὁ θεότης · καί οὕτως νικάω ὁ μέγας δράκων διάβολος . Ζεύς οὗτος οὐ ἔρχομαι ὁ υἱός καί Λόγος ὁ θεός γυμνός ὁ αὐτός θεότης κυνηγέω ὁ διάβολος , ἀλλά φορέω ὁ σάρκα , καί οὕτως εἰσέρχομαι . καί οὗτος εἰμί ὁ αἰτία ὁ γίγνομαι ὁ σάρκωσις . καί ὡς αὐτός ὁ διάβολος , βούλομαι ποτέ πλανάω ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ παράδεισος ἐκβάλλω , οὐ προσέρχομαι ὁ Εὔα γυμνός ὁ ἑαυτοῦ διαβολότητι , ἀλλά φορέω σάρκα ὁ δρῦς , καί οὕτως προσέρχομαι , καί πλανάω αὐτός · ἦδος γάρ ὁ δόλιος , ὅτι , εἰμί προσέρχομαι αὐτός γυμνός ὁ διαβολότητι · αὐτός , οὐ ἄν αὐτός πλανάω δύναμαι · καί διά οὗτος ἐνδύω ὡς σάρκα ὁ δρῦς , καί διά ὁ σαρκωφοροος δρεως ὁ Ευάν πλανάω . καί ὁ μέν δρυς φαίνω , ὁ δέ διάβολος οὐ φαίνω . καί διά ὁ φαίνω δρεως ἐνεργέω ὁ ἀθεώρητος δρυς διάβολος . δύο γάρ φύσις ἐν εἷς πρόσωπον ἀπάγω τότε ἐπί ὁ προπάτωρ ὁ ἔκπτωσις . καί ὡς τότε διαβολοος καί δρῦος δύο φύσις ἐν εἷς πρόσωπον νοέω , καί ὁ μέν εἷς φύσις , ἤγουν ὁ δρῦος φαίνω , ὁ δέ ἕτερος , ἤτοι ὁ διαβολοος , οὐ φαίνω , καί ἐκβάλλω ὁ ἄνθρωπος ἐκ ὁ παράδεισος · οὕτως