athanasius-theology.quaestiones-aliae-sp pg028_0402.3
Ἀπόκ . Εἰ καὶ θαυμαστὸν ἡμῖν δοκεῖ τοῦτο , ἀλλ' οὐκ ἀνθρώπινον τὸ ἔργον , Θεοῦ δέ · ὅπου γὰρ βούλεται Θεός , νικᾷ τὰς φύσεις τὰς · καὶ πάλιν · « Θαυμαστὸς ὁ Θεός , » καὶ « Θαυμαστὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . » Πλὴν ἀκούσον περὶ τῆς γεννήσεως Παρθένου ποικίλα καὶ ἐναργέστατα σύμβολα · μνήσθητι , ὅτι παρθένος ὢν ὁ Ἄδαμ τὴν Εὐαν ἐγέννησε · καὶ πάλιν παρθένος διέμεινε , καθάπερ τὸ πρότερον . Καὶ ὡςπερ ὁ Ἄδαμ παρθένος ἐγέννησε καὶ παρθένος διέμεινε , οὕτω καὶ ἡ Θεοτόκος Μαρία , παρθένος ὡσα , ἔτεκε τὸν Χριστόν , καὶ πάλιν παρθένος διέμεινε . Ἄλλα καὶ ἄλλο πρὸς τοῦτο μυστήριον ἀκούσον . Ὡςπερ οἶκος περιπεφραγμένος πάντοθεν ἀνατολικὸν ἔχων ὑεῖνόν τε · καθαρὸν καὶ λεπτότατον παραθυρίδιον , ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου αἱ ἀκτῖνες αὐτοῦ διαπερῶσι τὸν ὑεῖνόν καὶ εἰσέρχονται πάντα τὸν οἶκον καταφωτίζοντες · καὶ πάλιν παρερχομένου τοῦ ἡλίου καὶ τῶν αὐτοῦ ἀκτίνων ἐκφερομένων , ὁ ὑεῖνός οὐ συντρίβεται , ἀλλ' ἀδιαβλὴς ἐκ τῶν εἰσερχομένων τε καὶ ἐξερχομένων προσκρούσεων τοῦ ἡλίου διαμένει ἀκτίνων · οὕτω μοι νοεῖ καὶ περὶ τῆς ἀειπαρθένου Μαρίας . Αὕτη γὰρ ἡ πάντων , ὡς οἶκος ὢσα περιπεφραγμένος , ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ καθάπερ ἀκτὶς δεῖξ ἐκ τοῦ ἡλίου τῆς δικαιοσύνης τοῦ Πατρὸς καταλθὼν , καὶ διὰ τοῦ ὑελίνου παραθυριδίου τῶν ὠτίων αὐτῆς εἰσελθὼν , τὸν πανάγιον οἶκον αὐτῆς κατεφώτισε , καὶ πάλιν ὡς οὐδὲν αὐτὸς , ἐξῆλθε . μὴ λυμήνας τὴν παρθενίαν ἐκείνης τὸ σύνολον · ἀλλ' ὡς πρὸ τοῦ τόκου , καὶ ἐν τῷ τόκῳ καὶ μετὰ τὸν τόκον παρθένον ἀγνὴν διεφύλαξε . Σὺν τούτοις δὲ καὶ ἕτερον φωτολαμπὲς καὶ θαυμασιώτατον , κάκεινον παρόμοιον ἐκτύπωμα ἀκούσον . Ὁ μαργαρίτης ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῳ γίνεται · γίνεται δὲ οὕτως . Αἱ ἄκραι τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης ἥπαι εἰσιν , ὀλίγου χύσιν ὕδατος ἔχουσαι . Ἔδριζονται δὲ ἐκεῖσε ὀστρακοδέρματα τινὰ θαλάσσια ἐν πάσῃ τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ ἐκείνῃ , πίναι ὀνομαζόμενα . Ἱστάνται οὖν αἱ πίναι ἐκεῖναι δεῖ κεχηνυῖαι , καὶ ἐκδεχόμεναι βρώματα εἰς τροφὴν αὐτῶν . Ἐν γὰρ τῷ ἰσταθαὶ αὐτὰς κεχηνυῖαι καὶ ἐκδεχομένας τὴν ἑαυτῶν τροφήν , συχνῶν γενομένων ἐκείσε τῶν ὀστραπῶν , κατέρχεται ἡ ἄτραπὴ πρὸς τὴν πίναν , καὶ εὑρίσκουσα τὰ τῆς πίνης ὀστραχα
Lemmas: Ἀπόκ . εἰμί καί θαυμαστός ἐγώ δοκέω οὗτος , ἀλλά οὐ ἀνθρώπινος ὁ ἔργον , θεός δέ · ὅπου γάρ βούλομαι θεός , νικάω ὁ φύσις ὁ · καί πάλιν · « Θαυμαστός ὁ θεός , » καί « θαυμαστός ὁ έργο αὐτός . » πλήν ἀκούω περί ὁ γέννησις Παρθένος ποικίλος καί ἐναργής σύμβολον · μιμνήσκω , ὅτι παρθένος εἰμί ὁ Άδαμ ὁ Εὔα γεννάω · καί πάλιν παρθένος διαμένω , καθά ὁ πρότερος . καί ὡς ὁ Άδαμ παρθένος γεννάω καί παρθένος διαμένω , οὕτως καί ὁ Θεοτόκος Μαρία , παρθένος ὠθέω , τίκτω ὁ Χριστός , καί πάλιν παρθένος διαμένω . ἄλλος καί ἄλλος πρός οὗτος μυστήριον ἀκούω . ὡς οἶκος περιφράσσω πάντοθεν ἀνατολικός ἔχω ὑεῖνόν τε · καθαρός καί λεπτός παραθυρίς , ἀνατέλλω ὁ ἥλιος ὁ ἀκτίς αὐτός διαπεράω ὁ ὑεῖνόν καί εἰσέρχομαι πᾶς ὁ οἶκος καταφωτίζω · καί πάλιν παρέρχομαι ὁ ἥλιος καί ὁ αὐτός ἀκτίς ἐκφέρω , ὁ ὑεῖνός οὐ συντρίβω , ἀλλά ἀδιαβλὴς ἐκ ὁ εἰσέρχομαι τε καί ἐξέρχομαι πρόσκρουσις ὁ ἥλιος διαμένω ἀκτίς · οὕτως ἐγώ νοέω καί περί ὁ ἀειπάρθενος Μαρία . ἄτη γάρ ὁ πᾶς , ὡς οἶκος ὠθέω περιφράσσω , ὁ υἱός καί Λόγος ὁ θεός καθά ἀκτίς δείκνυμι ἐκ ὁ ἥλιος ὁ δικαιοσύνη ὁ Πατρός κατέρχομαι , καί διά ὁ ὑάλινος παραθυριδιος ὁ ὠτίον αὐτηες͂ς εἰσέρχομαι , ὁ πανάγιος οἶκος αὐτηες͂ς καταφωτίζω , καί πάλιν ὡς οὐδείς αὐτός , ἐξέρχομαι . μή λυμαίνω ὁ παρθενίας ἐκεῖνος ὁ σύνολος · ἀλλά ὡς πρό ὁ τόκος , καί ἐν ὁ τόκος καί μετά ὁ τόκος παρθένος ἁγνός διαφυλάσσω . σύν οὗτος δέ καί ἕτερος φωτολαμπής καί θαυμάσιος , ἐκεῖνος παρόμοιος ἐκτύπωμα ἀκούω . ὁ μαργαρίτης ἐν ὁ ἐρυθρός Θαλάσσω γίγνομαι · γίγνομαι δέ οὕτως . ὁ ἄκρος ὁ Ἐρυθρά θάλασσα άπαις εἰμί , ὀλίγος χύσις ὕδωρ ἔχω . εδριζοντ δέ ἐκεῖσε ὀστρακόδερμα τις θαλάσσιος ἐν πᾶς ὁ Ἐρυθραί θάλασσα ἐκεῖνος , πίνω ὀνομάζω . ἵστημι οὖν ὁ πίνω ἐκεῖνος δέω χάσκω , καί ἐκδέχομαι βρῶμα εἰς τροφή αὐτός . ἐν γάρ ὁ ἵστημι αὐτός χάσκω καί ἐκδέχομαι ὁ ἑαυτοῦ τροφή , συχνός γίνομαι ἐκεῖσε ὁ ὀστραπῶν , κατέρχομαι ὁ ἄτραπὴ πρός ὁ πίνω , καί εὑρίσκω ὁ ὁ πίνω ὄστρακον