athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0215.3
" Enioi dè fasin autòn ( Christon ) agnoeìn fàntai tèn exàchthn hèmèran , tò ìdìos pròs tòn tῆ ànthròpìnῆ ψυ - cè : γνῶρισμα δείκνυντά τε καὶ ἐμφανίζοντα · οὐχ ὡς σῦτοῦ ἀγνοοῦντος . Ἄπαγε ! ( οὔτε γὰρ κατὰ τὴν θεότητα , οὔτε κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα τὴν ἀγνοίαν λέγουσιν ἐπ᾽ αὐτοῦ , θράσους ἐπιστάτους ἡμεῖς εὑρίσκουσι · ) ἀλλ᾽ ἐπειδὴ , ὡς ὁ μακάριος Κύριλλος φησίν , ἐν ἰσχνῶς διαίρουσιν ἐννοίας · ἵτοι οὐ φαντασίας , τὸν τρόπον τῆς θεωρίας , ἐκτάτερος φύσεως ὁρῶμεν ἰδίαν καὶ καθ᾽ ἑαυτὴν γνώρισμα · ἢ καὶ , ὡς ὁ θεολόγος Γρηγόριος , ἡνίκα αἱ φύσεις διαστῆναι ταῖς ἐπινοίαις , συνδιαίρεται καὶ τὰ ὀνόματα . Ἰδὼν δὲ γνώρισμα ψυχῆς ἀνθρωπότητος ἡ ἀγνοία · κατὰ τοῦτο ῥηθεῖν ἂν ἐπὶ τῆς κατὰ Χριστὸν ἀνθρωπότητος ὡς ἀπλῶς ἀνθρωπότητος θεωρεῖσθαι τὴν ἀγνοίαν . Καὶ τοῦτο καὶ ὁ θεολόγος ἐτράπωσεν εἰπών · Γινώσκει ὡς Θεός , ἀγνοεῖ δὲ ὡς ἄνθρωπος , ἂν τις τὸ φαινόμενον χωρίσῃ τοῦ νοουμένου . Ταῦτα εἰπὼν ἐπάγει · Ὡς εἰ καὶ τινες τῶν Πατέρων τὴν ἀγνοίαν ἐπὶ τῆς κατὰ τὸν Σωτῆρα παραδεξάμενοι ἀνθρωπότητος , οὐχ ὑφ᾽ ὧν τοῦτο προῆλθον , ἀλλὰ πρὸς τὴν τῶν Ἀρειανῶν μανίαν ἀντειρόμενοι , οἱ καὶ τὰ ἀνθρώπινα πάντα ἐπὶ τὴν θεότητα τοῦ Μονογενοῦς μετέφερον , ὡς ἂν κτίσμα τὸν ἀκτίστον Λόγον τοῦ Θεοῦ παραστήσωσιν · οἰκονομικώτερον ἐδοκίμασαν ἐπὶ τῆς ἀνθρωπότητος ταῦτα φέρειν , ἢ παραγωγὴν ἐκείνους μεθελθεῖν ταῦτα κατὰ τῆς θεότητος . Il est , Nonnulli vero ipsum Christum aiunt dicere se diem ultimam ignorare , ut propriam naturae humanae notam ostenderet et indicaret , non autem quasi ipse ignoraret ; absit : ( nec enim absque pericula temeritate ascribi illi ignorantia potest , sive secundum divinitatem , sive secundum humanitatem ) sed quod , ut ait beatus Cyrillus , mera cogitatione mentisque perceptione , quodam contemplandi modo , utriusque naturae propria et singularia consideremus indicia ; vel quod , ut docet theologus Gregorius , cum natura cogitatione discernuntur , distinguantur et nomina . Proprium autem parvae humanitatis indicium est ignorantia . Hac , inquam , ratione potest ignorantia humanitati Christi attribui , ut est mera humanitas . Et certe
Lemmas: " Enioi dè fasin autòn ( Christon ) agnoeìn fàntai tèn exàchthn hèmèran , tò ìdìos pròs tòn οἶδα εἶμι ψυ - cè : γνώρισμα δείκνυμι τε καί ἐμφανίζω · οὐ ὡς σῦτοῦ ἀγνοέω . ἄπαγε ! ( οὔτε γάρ κατά ὁ θεότης , οὔτε κατά ὁ ἀνθρωπότης ὁ ἄγνοια λέγω ἐπί αὐτός , θράσος ἐπίστατος ἐγώ εὑρίσκω · ) ἀλλά ἐπεί , ὡς ὁ μακάριος Κύριλλος φημί , ἐν ἰσχνός διαίρω ἔννοια · ἴτω οὖον φαντασία , ὁ τρόπος ὁ θεωρία , ἐκτάτερος φύσις ὁράω ἴδιος καί κατά ἑαυτοῦ γνώρισμα · ἢ καί , ὡς ὁ θεολόγος Γρηγόριος , ἡνίκα ὁ φύσις διΐστημι ὁ ἐπίνοια , συνδιαίρω καί ὁ ὄνομα . εἶδον δέ γνώρισμα Ψυχή ἀνθρωπότης ὁ ἄγνοια · κατά οὗτος εἴρω εἄν ἐπί ὁ κατά Χριστός ἀνθρωπότης ὡς ἀπλόος ἀνθρωπότης θεωρέω ὁ ἄγνοια . καί οὗτος καί ὁ θεολόγος τρέπω εἶπον · γιγνώσκω ὡς Θεός , ἀγνοέω δέ ὡς ἄνθρωπος , εἄν τις ὁ φαίνω χωρίζω ὁ νοέω . οὗτος εἶπον ἐπάγω · ὡς εἰμί καί τις ὁ Πατέρων ὁ ἄγνοια ἐπί ὁ κατά ὁ Σωτήρ παραδέχομαι ἀνθρωπότης , οὐ ὑπό ὅς οὗτος προέρχομαι , ἀλλά πρός ὁ ὁ Ἀρειανός μανία ἀντιλέγω , ὁ καί ὁ ἀνθρώπινος πᾶς ἐπί ὁ θεότης ὁ Μονογενώ μεταφέρω , ὡς εἄν κτίσμα ὁ ἄκτιστος Λόγος ὁ Θεός παρίστημι · οἰκονομικός δοκιμάζω ἐπί ὁ ἀνθρωπότης οὗτος φέρω , ἢ παραγωγή ἐκεῖνος μετέρχομαι οὗτος κατά ὁ θεότης . Il est , Nonnulli vero ipsum Christum aiunt dicere se diem ultimam ignorare , ut propriam naturae humanae notam ostenderet et indicaret , non autem quasi ipse ignoraret ; absit : ( nec enim absque pericula temeritate ascribi illi ignorantia potest , sive secundum divinitatem , sive secundum humanitatem ) sed quod , ut ait beatus Cyrillus , mera cogitatione mentisque perceptione , quodam contemplandi modo , utriusque naturae propria et singularia consideremus indicia ; vel quod , ut docet theologus Gregorius , cum natura cogitatione discernuntur , distinguantur et nomina . Proprium autem parvae humanitatis indicium est ignorantia . Hac , inquam , ratione potest ignorantia humanitati Christi attribui , ut est mera humanitas . Et certe