athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0146.1
φύσει ὁ Θεός , γίνεται μετὰ ταῦτα καὶ κτίσις αὐτοῦ καὶ ποιητής , ὅταν τὴν κτισθεῖσαν καὶ ποιηθεῖσαν ἐνδύσηται σάρκα ὁ Λόγος , καὶ γένηται ἄνθρωπος . Ὥσπερ γὰρ οἱ ἄνθρωποι λαμβάνοντες τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ , γίνονται τέκνα δι’ αὐτοῦ · οὕτως ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ , ὅτε αὐτὸς ἐνδύεται τὴν ἀνθρώπων τὴν σάρκα , τότε λέγεται καὶ κτισθῆναι καὶ πεποιηθῆναι . Εἰ μὲν οὖν ἡμεῖς κατὰ φύσιν υἱοί , δῆλον ὅτι κάλεινος κατὰ φύσιν κτίσμα καὶ ποίημα · εἰ δὲ ἡμεῖς θέσει καὶ κατὰ χάριν γινόμεθα υἱοί , δῆλον ὅτι ( 16 ) καὶ ὁ Λόγος διὰ τὴν εἰς ἡμᾶς χάριν γεγώνως ἄνθρωπος εἴρηκε · Κύριος ἐκτισσέ με . Εἶτα ἐπεὶδὴ τὸ κτιστὸν ἐνδυσάμενος γέγονεν ἡμῖν ὁμοῖος κατὰ τὸ σῶμα , διὰ τοῦτο εἴχτως ( 17 ) καὶ ἀδελφὸς ἡμῶν καὶ πρωτότοκος ἐκλήθη . Εἰ γὰρ καὶ μεθ’ ἡμᾶς δι’ ἡμᾶς ( 18 ) γέγονεν ἄνθρωπος , καὶ ἀδελφὸς ἡμῶν διὰ τὴν τοῦ σώματος ὁμοίωσιν , ἀλλὰ καὶ ἐν τούτῳ πρωτότοκος ( 19 ) λέγεται καὶ ἔστιν ἡμῶν , ἐπειδὴ , πάντων τῶν ἀνθρώπων ἀπολλυμένων κατὰ τὴν παράδοσιν τοῦ Ἀδάμ , πρώτη τῶν ἄλλων ἐσώθη καὶ ἐλευθερώθη ἡ ἐκείνου σάρξ , ὡς αὐτοῦ τοῦ Λόγου σῶμα γενομένη , καὶ λοιπὸν ἡμεῖς , ὡς σώσωμα τυγχάνοντες , κατ’ ἐκεῖνο σωζόμεθα . Ἐν ἐκείνῳ γὰρ ἡμῶν καὶ ὁδηγὸς ὁ Κύριος εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , καὶ πρὸς τὸν ἐαυτοῦ Πατέρα γίνεται , λέγων · Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ θύρα , καὶ δι’ ἐμοῦ δεῖ πάντας εἰσελθεῖν . Ὧθεν καὶ πρωτότοκος λέγεται πάλιν ἐκ τῶν νεκρῶν , οὐχ ὅτι πρῶτος ἡμῶν ἀπέθανεν · προετέθηκεμεν γὰρ ἡμεῖς · ἀλλ’ ὅτι τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἀναδεξάμενος θάνατον , καὶ τοῦτον καταργήσας , ἀνέστη πρῶτος ( 20 ) , ὡς ἄνθρωπος , ὑπὲρ ἡμῶν ἀναστὰς τὸ ἐαυτοῦ σῶμα . Λοιπὸν γὰρ ἀναστάντος ἐκείνου , καθεξῆς καὶ ἡμεῖς ἀπ’ ἐκείνου καὶ δι’ ἐκείνου ἐκ τῶν νεκρῶν ἐγείρομεθα .
Lemmas: φύσις ὁ Θεός , γίγνομαι μετά οὗτος καί κτίσις αὐτός καί ποιητής , ὅταν ὁ κτίζω καί ποιέω ἐνδύω σάρξ ὁ Λόγος , καί γίγνομαι ἄνθρωπος . ὥσπερ γάρ ὁ ἄνθρωπος λαμβάνω ὁ πνεῦμα ὁ υἱός , γίγνομαι τέκνον διά αὐτός · οὕτως ὁ Λόγος ὁ Θεός , ὅτε αὐτός ἐνδύω ὁ ἄνθρωπος ὁ σάρξ , τότε λέγω καί κτίζω καί ποιέω . εἰμί μέν οὖν ἐγώ κατά φύσις υἱός , δῆλος ὅτι κάλεινος κατά φύσις κτίσμα καί ποίημα · εἰμί δέ ἐγώ θέσις καί κατά χάρις γίγνομαι υἱός , δῆλος ὅτι ( 16 ) καί ὁ Λόγος διά ὁ εἰς ἐγώ χάρις γέγωνα ἄνθρωπος εἴρω · Κύριος κτίζω ἐγώ . εἶτα ἐπειδή ὁ κτιστός ἐνδύω γίγνομαι ἐγώ ὅμοιος κατά ὁ σῶμα , διά οὗτος ἔρχομαι ( 17 ) καί ἀδελφός ἐγώ καί πρωτότοκος καλέω . εἰμί γάρ καί μετά ἐγώ διά ἐγώ ( 18 ) γίγνομαι ἄνθρωπος , καί ἀδελφός ἐγώ διά ὁ ὁ σῶμα ὁμοίωσις , ἀλλά καί ἐν οὗτος πρωτότοκος ( 19 ) λέγω καί εἰμί ἐγώ , ἐπεί , πᾶς ὁ ἄνθρωπος ἀπόλλυμι κατά ὁ παράδοσις ὁ Ἀδάμ , πρῶτος ὁ ἄλλος σῴζω καί ἐλευθερόω ὁ ἐκεῖνος σάρξ , ὡς αὐτός ὁ Λόγος σῶμα γίγνομαι , καί λοιπός ἐγώ , ὡς σώσωμα τυγχάνω , κατά ἐκεῖνος σῴζω . ἐν ἐκεῖνος γάρ ἐγώ καί ὁδηγός ὁ Κύριος εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , καί πρός ὁ ἑαυτοῦ πατήρ γίγνομαι , λέγω · ἐγώ εἰμί ὁ ὁδός καί ὁ θύρα , καί διά ἐγώ δεῖ πᾶς εἰσέρχομαι . ὤθω καί πρωτότοκος λέγω πάλιν ἐκ ὁ νεκρός , οὐ ὅτι πρῶτος ἐγώ ἀποθνῄσκω · προτίθημι γάρ ἐγώ · ἀλλά ὅτι ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀναδέχομαι θάνατος , καί οὗτος καταργέω , ἀνίστημι πρῶτος ( 20 ) , ὡς ἄνθρωπος , ὑπέρ ἐγώ ἀνίστημι ὁ ἑαυτοῦ σῶμα . λοιπός γάρ ἀνίστημι ἐκεῖνος , καθεξῆς καί ἐγώ ἀπό ἐκεῖνος καί διά ἐκεῖνος ἐκ ὁ νεκρός ἐγείρω .