athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0148.1
φῶν , ἵνα μὴ ἄλλος παρὰ τὰ τέκνα ( 35 ) τοῦ Ἰακὼβ εἶναι νομισθῇ . Ἄλλὰ καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ὁ Ἀπόστολος οὐκ εἵρχεν , Ἵνα γένηται πρωτότοκος πάντων , ἵνα μὴ ἄλλο ( 36 ) παρὰ τὸ ἡμῶν σῶμα φορεῖν νομισθῇ , ἀλλὰ ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς διὰ τὴν ὁμοιότητα τῆς σαρκός . Εἰ τοίνυν καὶ ὁ Λόγος εἰς ἧν τῶν κτισμάτων , εἶπεν ἂν ἡ Γραφὴ καὶ περὶ αὐτοῦ , ὅτι πρωτότοκος τῶν ἄλλων κτισμάτων ἐστὶ · νῦν δὲ , λεγόντων τῶν ἄγιων , ὅτι πρωτότοκός ἐστι πάσης τῆς κτίσεως ( 37 ) . ἀντίχρως δείκνυται · Ἄλλος ὧν πάσης τῆς κτίσεως , καὶ μὴ κτίσμα ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱός . Εἰ γὰρ κτίσμα ἐστίν , ἔσται καὶ αὐτὸς ( 38 ) ἑαυτοῦ πρωτότοκος . Πῶς οὖν δύναται , δι’ Ἀρειανοῦ , καὶ πρῶτος ἑαυτοῦ καὶ δεύτερος εἶναι ; Ἐπεὶτα εἰ κτίσμα ἐστὶ , καὶ πᾶσα ἡ κτίσις δι’ αὐτοῦ γέγονε , καὶ ἐν αὐτῷ συνέστηκε , πῶς δύναται καὶ κτίζειν τὴν κτίσιν , καὶ εἶς ( 39 ) εἶναι τῶν ἐν αὐτῷ συνεστηκότων ; Ἀτόπου δὲ τῆς τοιαύτης αὐτῶν ἐπινοίας φαινομένης , ἐλέγχονται παρὰ τῆς ἀληθείας , ὅτι πρωτότοκος μὲν ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς ἐκλήθη διὰ τὴν τῆς σαρκὸς συγγένειαν · πρωτότοκος δὲ ἐκ τῶν νεκρῶν , διὰ τὸ ἐξ αὐτοῦ καὶ μετ’ αὐτὸν εἶναι τὴν τῶν νεκρῶν ἀνάστασιν · πρωτότοκος δὲ πάσης κτίσεως διὰ τὴν φιλανθρωπίαν τοῦ Πατρός , δι’ ἧν ἐν τῷ λόγῳ αὐτοῦ οὐ μόνον τὰ πάντα συνέστηκεν ( 40 ) , ἀλλ’ ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις , περὶ ἧς εἶπεν ὁ Ἀπόστολος · Ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν ( 41 ) τοῦ Θεοῦ , ἐλευθερωθήσεται ποτε ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ . Οὕτω δὲ αὐτὴς ἐλευθερωθείσης , ἔσται καὶ αὐτὴς μετὰ καὶ πάντων ( 42 ) τῶν τεκνοποιηθέντων πρωτότοκος ὁ Κύριος , ἵν’ , ἐν τῷ λέγεσθαι πρῶτον ( 43 ) αὐτόν , τὰ μετ’ αὐτὸν διαμείνη , ὡς περ ἐκ τινος ἀρχῆς τοῦ Λόγου συννημένα . quae post ipsum sunt perseverent , utpote quae e Verbo tanquam ex aliquo principio pendeant .
Lemmas: φάω , ἵνα μή ἄλλος παρά ὁ τέκνον ( 35 ) ὁ Ἰακώβ εἰμί νομίζω . ἀλλά καί περί αὐτός ὁ κύριος ὁ ἀπόστολος οὐ ἔργω , ἵνα γίγνομαι πρωτότοκος πᾶς , ἵνα μή ἄλλος ( 36 ) παρά ὁ ἐγώ σῶμα φορέω νομίζω , ἀλλά ἐν πολύς ἀδελφός διά ὁ ὁμοιότης ὁ σάρξ . εἰμί τοίνυν καί ὁ Λόγος εἰς ἧμαι ὁ κτίσμα , εἶπον εἄν ὁ γραφή καί περί αὐτός , ὅτι πρωτότοκος ὁ ἄλλος κτίσμα εἰμί · νῦν δέ , λέγω ὁ άγιος , ὅτι πρωτότοκος εἰμί πᾶς ὁ κτίσις ( 37 ) . ἀντίχρως δείκνυμι · ἄλλος ὅς πᾶς ὁ κτίσις , καί μή κτίσμα ὁ ὁ Θεός υἱός . εἰμί γάρ κτίσμα εἰμί , εἰμί καί αὐτός ( 38 ) ἑαυτοῦ πρωτότοκος . Πῶς οὖν δύναμαι , διά αρειανός , καί πρῶτος ἑαυτοῦ καί δύο εἰμί ; ἔπειτα εἰμί κτίσμα εἰμί , καί πᾶς ὁ κτίσις διά αὐτός γίγνομαι , καί ἐν αὐτός συνίστημι , πῶς δύναμαι καί κτίζω ὁ κτίσις , καί εἰμί ( 39 ) εἰμί ὁ ἐν αὐτός συνίστημι ; ἄτοπος δέ ὁ τοιοῦτος αὐτός ἐπίνοια φαίνω , ἐλέγχω παρά ὁ ἀλήθεια , ὅτι πρωτότοκος μέν ἐν πολύς ἀδελφός καλέω διά ὁ ὁ σάρξ συγγένεια · πρωτότοκος δέ ἐκ ὁ νεκρός , διά ὁ ἐκ αὐτός καί μετά αὐτός εἰμί ὁ ὁ νεκρός ἀνάστασις · πρωτότοκος δέ πᾶς κτίσις διά ὁ φιλανθρωπία ὁ πατήρ , διά ἧμαι ἐν ὁ λόγος αὐτός οὖον μόνος ὁ πᾶς συνίστημι ( 40 ) , ἀλλά ὅτι καί αὐτός ὁ κτίσις , περί ὅς εἶπον ὁ ἀπόστολος · ἀπεκδέχομαι ὁ ἀποκάλυψις ὁ υἱός ( 41 ) ὁ Θεός , ἐλευθερόω ποτός ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ Θεός . οὕτως δέ αὐτός ἐλευθερόω , εἰμί καί αὐτός μετά καί πᾶς ( 42 ) ὁ τεκνοποιέω πρωτότοκος ὁ Κύριος , ἵνα , ἐν ὁ λέγω πρῶτος ( 43 ) αὐτός , ὁ μετά αὐτός διαμένω , ὡς περ ἐκ τις ἀρχή ὁ Λόγος συνάπτω . quae post ipsum sunt perseverent , utpote quae e Verbo tanquam ex aliquo principio pendeant .