athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0240.1
ἡ βούλη · Ἄτοπον γάρ · ἵνα μὴ καὶ ἐν λόγῳ ὁ λόγος , καὶ ὁ Υἱὸς ἐν Υἱῷ , καὶ ἡ Σοφία ἐν Σοφίᾳ γίνηται ( 95 ) , καθάπερ πολλάκις εἴρηται . Πάντα γὰρ ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Πατρὸς · καὶ οὐδὲν ἐν τῷ Πατρὶ πρὸ τοῦ Λόγου · ἀλλ’ ἐν τῷ Λόγῳ καὶ ἡ βούλησις · καὶ δι’ αὐτοῦ τὰ τοῦ βουλήματος εἰς ἔργον τελειοῦται , ὡς ἐδείξαν ( 94 ) αἱ θείαι Γραφαί . Ἐβούλην δὲ τοὺς ἀσεβεῖς οὕτως εἰς ἀλογίαν πεπτωκότας , καὶ περὶ βουλήσεως σκεπτομένους , νῦν ἐρωτῆσαι μηκέτι τὰς τίκτουσας αὐτῶν γυναῖκας , ὡς οὗτοι ( 95 ) πρότερον ἡρώτων λέγοντες , Εἰ εἶχες υἱόν , πρὸν γεννήσης · ἀλλὰ τοὺς πατέρας , καὶ εἰπεῖν αὐτοῖς · Πότερον βουλεύομενοι γίνεσθε πατέρες , ἢ κατὰ φύσιν καὶ τῆς ὑμῶν βουλήσεως ; Ἡ τῆς φύσεως καὶ οὐσίας ὑμῶν ἐστιν ὁμοῖα τὰ τέκνα ; ἵνα κἂν παρὰ τῶν γονέων ἐντραπῶσι , παρ’ ὧν τὸ λῆμμα τῆς γενέσεως ἀπήτησαν , καὶ παρ’ ὧν ἠπίσαν ἔχειν τὴν γνῶσιν . Ἀποκριθήσονται γὰρ αὐτοῖς , ὅτι ( 96 ) Ἄ γεννῶμεν , οὐ τοῦ θελήματος , ἀλλ’ ἡμῶν ἐστιν ὁμοία · οὐδὲ προβουλευσάμενοι γινώμεθα γονεῖς , ἀλλὰ τῆς φύσεως ἰδίον ἐστὶ τὸ γεννᾶν · ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς τῶν τεκόντων ( 97 ) ἐσμὲν εἰκόνες . Ἡ τοίνυν καταγινοσκέτωσαν ἐαυτῶν , καὶ παιδεύσθωσαν πυνθανόμενοι γυναῖκων περὶ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , ἢ μανθανέτωσαν παρ’ αὐτῶν ( 98 ) , ὅτι οὐ βουλήσει γεννᾶται ὁ υἱός , ἀλλὰ φύσει καὶ ἀληθείᾳ . Πρέπων δὲ καὶ ἀρμόδιον τοῦτοίς ὁ ἐξ ἀνθρώπων ἔλεγχος , ἐπειδὴ καὶ ἀνθρώπινα περὶ τῆς θεότητος διαλογίζονται οἱ κακὸν φρονεῖν . Τί τοίνυν ἐστι ( 99 ) μαίνονται οἱ Χριστομάχοι ; Καὶ τοῦτο γὰρ αὐτῶν ὡσπερ οὐν καὶ τὰ ἄλλα προλήψεται δεῖδειν καὶ ἡλέγχειν φαντασία καὶ μυθολασία ( 1 ) μόνον ὄντα · καὶ διὰ τοῦτο ὀφείλουσι , κἂν ὅφῃ ποτε θεωρήσαντες εἰς ὅσον ἀπροσύνη πεπτώκασι χρημῶν , ἀναδῦναι καὶ φύγειν ( 2 ) ἀπὸ τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος , νοθεύομενοι παρ’ ἡμῶν . Φιλάνθρωπος γὰρ ἡ ἀληθεία κράζουσα διαπαντός · Εἰ ἐμοὶ μὴ πιστεύετε ( 3 ) διὰ τὴν τοῦ σώματος περιβολήν , κἂν τοῖς ἔργοις πιστεύσατε · Ἴνα γνῶτε , ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί · ( 4 ) Ἐγὼ ( 4 ) καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἕσμεν · καὶ , Ὁ δωράκις ἐμὲ , δώρακε τὸν Πατέρα . Ἄλλ’ ὁ μὲν Κύριος συνήθως φιλανθρωπεύεται , καὶ θέλει πάντας ἀνορθοῦσθαι τοὺς κατεργάμενους , ὡς ἡ αἰνέσις λέγει τοῦ Δαβὶδ ( 5 ) · οἱ δὲ ἀσεβεῖς οὐ θέλοντες ἀκούειν Κυριακῆς φωνῆς , οὐδὲ φέροντες ὁρᾶν τὸν
Lemmas: ὁ βούλομαι · ἄτοπος γάρ · ἵνα μή καί ἐν λόγος ὁ λόγος , καί ὁ υἱός ἐν υἱός , καί ὁ Σοφία ἐν Σοφία γίγνομαι ( 95 ) , καθάπερ πολλάκις εἴρω . Πάν γάρ εἰμί ὁ υἱός ὁ πατήρ · καί οὐδείς ἐν ὁ πατήρ πρό ὁ Λόγος · ἀλλά ἐν ὁ Λόγος καί ὁ βούλησις · καί διά αὐτός ὁ ὁ βούλημα εἰς ἔργον τελειόω , ὡς δείκνυμι ( 94 ) ὁ θεῖος γραφή . βουλή δέ ὁ ἀσεβής οὕτως εἰς ἀλογία πίπτω , καί περί βούλησις σκοπέω , νῦν ἐρωτάω μηκέτι ὁ τίκτω αὐτός γυνή , ὡς οὗτος ( 95 ) πρότερος ἐρωτάω λέγω , εἰμί ἔχω υἱός , πρόειμι γεννάω · ἀλλά ὁ πατήρ , καί εἶπον αὐτός · πότερος βουλεύω γίγνομαι πατήρ , ἢ κατά φύσις καί ὁ σύ βούλησις ; ὁ ὁ φύσις καί οὐσία σύ εἰμί ὅμοιος ὁ τέκνον ; ἵνα κἀν παρά ὁ γονεύς ἐντρέπω , παρά ὅς ὁ λῆμμα ὁ γένεσις ἀπαιτέω , καί παρά ὅς ηπισαω ἔχω ὁ γνῶσις . ἀποκρίνω γάρ αὐτός , ὅτι ( 96 ) ὅς γεννάω , οὖον ὁ θέλημα , ἀλλά ἐγώ εἰμί ὅμοιος · οὐδέ προβουλεύω γίγνομαι γονεύς , ἀλλά ὁ φύσις ἴδιος εἰμί ὁ γεννάω · ἐπεί καί ἐγώ ὁ τίκτω ( 97 ) εἰμί εἰκών . ὁ τοίνυν καταγινοσκέτωσαν ἑαυτοῦ , καί παιδεύω πυνθάνομαι γυνή περί ὁ υἱός ὁ Θεός , ἢ μανθάνω παρά αὐτός ( 98 ) , ὅτι οὖον βούλομαι γεννάω ὁ υἱός , ἀλλά φύσις καί ἀλήθεια . Πρέπων δέ καί Ἁρμόδιος οὗτος ὁ ἐκ ἄνθρωπος ἔλεγχος , ἐπεί καί ἀνθρώπινος περί ὁ θεότης διαλογίζομαι ὁ κακός φρονέω . τις τοίνυν εἰμί ( 99 ) μαίνομαι ὁ Χριστομάχος ; καί οὗτος γάρ αὐτός ὡς ὀν καί ὁ ἄλλος προλαμβάνω δείδω καί ἐλέγχω φαντασία καί μυθολασιος ( 1 ) μόνος εἰμί · καί διά οὗτος ὀφείλω , κἀν ΟΦΗ ποτός θεωρέω εἰς ὅσος ἀπροσύνη πίπτω χρήμη , ἀναδύνω καί φεύγω ( 2 ) ἀπό ὁ ὁ διάβολος παγίς , νοθεύω παρά ἐγώ . Φιλάνθρωπος γάρ ὁ ἀλήθεια κράζω διαπαντός · εἰμί ἐγώ μή πιστεύω ( 3 ) διά ὁ ὁ σῶμα περιβολή , κἀν ὁ ἔργον πιστεύω · ἵνα γιγνώσκω , ὅτι ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ · ( 4 ) ἐγώ ( 4 ) καί ὁ πατήρ ἐν εἰμί · καί , ὁ δωράκις ἐγώ , δώραξ ὁ πατήρ . ἄλλος ὁ μέν Κύριος συνήθης φιλανθρωπεύομαι , καί ἐθέλω πᾶς ἀνορθόω ὁ κατεργάμενους , ὡς ὁ αἴνεσις λέγω ὁ Δαυίδ ( 5 ) · ὁ δέ ἀσεβής οὖον ἐθέλω ἀκούω κυριακός φωνή , οὐδέ φέρω ὁράω ὁ