athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0140.2
56 . Ἐπεὶ εἰ κατ’ ἐκεῖνους , ὡς κτιστὸς οὐσίας τῆς οὐσίας τοῦ Λόγου , λέγει , Κύριος ἐκτίσεό με , κτίσμα ὡν · οὐ δι’ ἡμᾶς ἐκτίσθη . Δι’ ἡμᾶς δὲ μὴ κτισθέντος αὐτοῦ , οὐκ ἐκτίσθημεν ἐν αὐτῷ · μὴ κτισθέντες δὲ ἐν αὐτῷ , οὐκ εἴχομεν αὐτὸν ἐν ἑαυτοῖς , ἀλλ’ ἔξωθεν εἴχομεν , εἰ ἄρα παρ’ αὐτοῦ ( 53 ) τὴν μάθησιν ὡς παρὰ διδασκάλου ἐδεξάμεθα . Οὕτω δὲ ἡμῶν ὄντων , εἴδειν ἤττον πάλιν ἡ ἁμαρτία τῆς σαρκὸς ἐδασάλυσεν ἐμμένουσα ( 54 ) , καὶ μὴ ἐκβολέσθαι ἐξ αὐτῆς . Ἄλλὰ δ’ Ἀπόστολος ἐναντιοῦται τούτοις πρὸ λόγων τούτων φάσκων · Αὐτοῦ γὰρ ἐσμεν ποίημα , κτισθέντες ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . Εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ( 55 ) ἡμεῖς ἐκτίσθημεν , οὐκ ἔστιν ἄρα αὐτὸς ὁ κτισόμενος , ἀλλ’ ἡμεῖς ἐσμεν ἐν αὐτῷ κτιζόμενοι ( 56 ) · καὶ δι’ ἡμᾶς ἐστὶν ἡ τοῦ , ἐκτισε , φωνή . Διὰ γὰρ τὴν ἡμῶν χρείαν , καὶ τοῦ κτιστὸς ὡν ὁ Λόγος , ὑπέμεινε , καὶ τὴν τῶν κτιζομένων φωνήν ( 57 ) · καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῦ , ἡ Λόγος ἐστίν , ἰδία ἡ φωνή · ἀλλ’ ἡμῶν τῶν ἐν αὐτῷ κτιζομένων ἐστὶ τοῦ , ἐκτισε . Καὶ ὡσπερ Πατρὸς ὄντος ἀεί , ἀεὶ ἐστὶ καὶ ὁ πούτου Λόγος , καὶ ὡν ἀεί , λέγει · Ἐγὼ ἤμην , ἡ προσέκφαμε · καθ’ ἡμέραν δὲ εὐχαιρῶμεν ἐν προσώπῳ αὐτοῦ · καὶ , Ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί · οὕτως , ὅτε διὰ τὴν ἡμῶν χρείαν γέγονεν ἄνθρωπος , ἀκολουθῶς τὰ ἡμῶν , ὡς ἡμεῖς , αὐτὸς λέγει ( 58 ) · Κύριος ἐκτίσεό με · ἵνα , αὐτοῦ ἐνοικησαμένου ἐν τῇ σαρκί , τελείως ἡ ἁμαρτία ἐξωσθῇ τῆς σαρκὸς , καὶ ἡμεῖς ἐλευθέρων εἴχομεν τὸ φρόνημα . Τί δὲ ἔδει γενόμενον αὐτὸν ἄνθρωπον εἰπεῖν ; Ἐν ἀρχῇ ἡμην ἄνθρωπος ; ἀλλ’ οὔτε γε ἡρμόζε ( 59 ) αὐτῷ τοῦτο , οὔτε ἀληθὲς ἦν . Ὦσπερ δὲ τοῦτο οὐκ ἔπρεπεν εἰπεῖν , οὕτως οἰκείων καὶ ἴδιον ἐπ’ ἀνθρώπου ἐστὶ λέγειν τὸ ( 60 ) , ἐκτίσε , καὶ , ἐποίησεν αὐτόν . Διὰ τοῦτο γοῦν καὶ ἡ αἰτία τοῦ ,
Lemmas: 56 . ἐπεί εἰμί κατά ἐκεῖνος , ὡς Κτιστὸς οὐσία ὁ οὐσία ὁ Λόγος , λέγω , Κύριος κτίζω ἐγώ , κτίσμα ὡς · οὖον διά ἐγώ κτίζω . διά ἐγώ δέ μή κτίζω αὐτός , οὐ κτίζω ἐν αὐτός · μή κτίζω δέ ἐν αὐτός , οὐ ἔχω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ , ἀλλά ἔξωθεν ἔχω , εἰμί ἄρα παρά αὐτός ( 53 ) ὁ μάθησις ὡς παρά διδάσκαλος δέχομαι . οὕτως δέ ἐγώ εἰμί , εἰδώ κακός πάλιν ὁ ἁμαρτία ὁ σάρξ ἐδασάλυσεν ἐμμένω ( 54 ) , καί μή ἐκβολέσθαι ἐκ αὐτός . ἀλλά δέ ἀπόστολος ἐναντιόομαι οὗτος πρό λόγος οὗτος φάσκω · αὐτός γάρ εἰμί ποίημα , κτίζω ἐν Χριστός Ἰησοῦς . εἰμί δέ ἐν Χριστός ( 55 ) ἐγώ κτίζω , οὐ εἰμί ἄρα αὐτός ὁ κτίζω , ἀλλά ἐγώ εἰμί ἐν αὐτός κτίζω ( 56 ) · καί διά ἐγώ εἰμί ὁ ὁ , κτίζω , φωνή . Ζεύς γάρ ὁ ἐγώ χρεία , καί ὁ Κτιστὸς ὡς ὁ Λόγος , ὑπομένω , καί ὁ ὁ κτίζω φωνή ( 57 ) · καί οὐ εἰμί αὐτός , ὁ Λόγος εἰμί , ἴδιος ὁ φωνή · ἀλλά ἐγώ ὁ ἐν αὐτός κτίζω εἰμί ὁ , κτίζω . καί ὡς πατήρ εἰμί ἀεί , ἀεί εἰμί καί ὁ πότος Λόγος , καί ὡς ἀεί , λέγω · ἐγώ εἰμί , ὁ προσκάμπτω · κατά ἡμέρα δέ ευχαιρω ἐν πρόσωπον αὐτός · καί , ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ · οὕτως , ὅτε διά ὁ ἐγώ χρεία γίγνομαι ἄνθρωπος , ἀκόλουθος ὁ ἐγώ , ὡς ἐγώ , αὐτός λέγω ( 58 ) · Κύριος κτίζω ἐγώ · ἵνα , αὐτός ἐνοικέω ἐν ὁ σάρξ , τέλειος ὁ ἁμαρτία ἐξωθέω ὁ σάρξ , καί ἐγώ ἐλεύθερος ἔχω ὁ φρόνημα . τις δέ ἐσθίω γίγνομαι αὐτός ἄνθρωπος εἶπον ; ἐν ἀρχή ἀείδω ἄνθρωπος ; ἀλλά οὔτε γε ἁρμόζω ( 59 ) αὐτός οὗτος , οὔτε ἀληθής εἰμί . ὥσπερ δέ οὗτος οὐ πρέπω εἶπον , οὕτως οἰκέω καί ἴδιος ἐπί ἄνθρωπος εἰμί λέγω ὁ ( 60 ) , κτίζω , καί , ποιέω αὐτός . Ζεύς οὗτος γοῦν καί ὁ αἰτία ὁ ,