athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0117.1
34 . Εἰ γὰρ καὶ ἐπὶ τούτων τῶν γεννητῶν καὶ σωματικῶν εὑρίσκεται τὰ γεννήματα ( 9 ) μὴ μέρη ὄντα τῶν οὐσιῶν ἐξ ὧν εἰσι , μηδὲ παθητικῶς ὑφιστάμενα , μηδὲ μειοῦντα τὰς οὐσίας τῶν γονέων · πῶς πάλιν οὐ μαινόνται ἐπὶ τοῦ ( 10 ) ἀσωμάτου καὶ ἀληθινοῦ Θεοῦ , ζητοῦντες αὐτοῦ ὑπονοοῦντες μέρη καὶ πάθη , διαίρεσεις δὲ προσάπτοντες τῷ ἀπαθεῖ καὶ ἀναλλοίωτῳ Θεῷ , ἵνα τὰς ἀκοὰς ἐν τούτοις ταράξωσι τῶν ἀκεραιοτέρων ( 11 ) , καὶ διαστρέψωσι ἀπὸ τῆς ἀληθείας ; Τίς γὰρ ἀκούσων Υἱόν , οὐχ ἐνθυμεῖται τὸ ἴδιον τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας ; Τίς δὲ ( 12 ) , ἀκούσας , ὅτι κατηχθεῖτο κατὰ τὴν ἀρχήν , ὅτι ὁ Θεὸς Υἱὸν ἔχει , καὶ τῷ ἰδίῳ Λόγῳ τὰ πάντα πεποίηκεν , οὐχ οὕτως ἐδέξατο κατὰ τὴν διάνοιαν ὡς νῦν ἡμεῖς φρονοῦμεν ; Τίς , ὅτε γέγονεν ἡ μαρὰ τῶν Ἀρειανῶν αἵρεσις , οὐχ εὐθὺς , ἀκούσας ἃ λέγουσι , ἐξεπίσθη , ὡς ἀλλότρια λεγόντων αὐτῶν , καὶ παρὰ τὸν ἐξ ἀρχῆς ( 13 ) σπαρέντα λόγον ἐπισπερόντων ; Τὸ μὲν γὰρ σπερμαῖον ἐστιν ἐξ ἀρχῆς ἐκάστη ψυχή , ὅτι ( 14 ) ὁ Θεὸς Υἱὸν τὸν Λόγον , τὴν σοφίαν , τὴν δύναμιν ἔχει , καὶ ταῦτά ἐστιν αὐτοῦ εἰκὼν καὶ ἀπαύγασμα · φέυεται δὲ εὐθὺς ἐκ τῶν ρηθέντων τὸ ἀεὶ , τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς , τὸ ὁμοῖον , τὸ αἴδιον τοῦ γεννήματος τῆς οὐσίας ( 15 ) · καὶ οὐδεμία περὶ κτίσματος ἢ ποιήματος ἐν τούτοις ἔννοια . Ὅτε δὲ ἐχθρὸς ἄνθρωπος κοιμωμένων τῶν ἀνθρώπων ἐπέσπειρε τὸ κτίσμα , καὶ τὸ , ἦν ποτε ( 16 ) ὅτε οὐκ ἦν , καὶ τὸ , πῶς οὖν δύναται · τότε λοιπὸν ὡς ζιζάνιον γέγονεν ἡ κακοῦργος αἵρεσις τῶν χριστομάχων · καὶ εὐθὺς , ὡς ἐρημοῦντες πάσης ὀρθῆς φρονήσεως , δίχην ληστῶν περιεργάζονται καὶ λέγειν τολμῶσι : « Πῶς οὖν δύναται ( 17 ) ὁ Υἱὸς αἰδίως συνυπάρχειν τῷ Πατρί ; Καὶ γὰρ οἱ ἄνθρωποι μετὰ χρόνον ἐξ ἀνθρώπων υἱοὶ γίνονται · καὶ οἱ μὲν πατέρες τριάκοντα ἐτῶν ἐστιν · ὁ δὲ υἱὸς ἀρχὴν ἔχει τότε γεννηθείς · καὶ ὅλος ( 18 ) πᾶς υἱὸς ἀνθρώπου οὐκ ἦν , πρὶν γεννηθῇ . » Πάλιν τε ψιθυρίζουσι : « Πῶς δύναται ὁ Υἱὸς Λόγος εἶναι , ἢ ὁ Λόγος εἰκὼν τοῦ Θεοῦ ; Ὁ γὰρ ἀνθρώπων Λόγος ἐκ συλλαβῶν συγκεῖμενος , μόνον ἐσήμανε τὸ βούλημα τοῦ λαλῆσαντος , καὶ εὐθὺς πέπαυται καὶ φθάνεται . »
Lemmas: 34 . εἰμί γάρ καί ἐπί οὗτος ὁ γεννητής καί σωματικός εὑρίσκω ὁ γέννημα ( 9 ) μή μέρος εἰμί ὁ οὐσία ἐκ ὅς εἰμί , μηδέ παθητικός ὑφιστάω , μηδέ μειόω ὁ οὐσία ὁ γονεύς · πῶς πάλιν οὖον μαίνομαι ἐπί ὁ ( 10 ) ἀσώματος καί ἀληθινός Θεός , ζητέω αὐτός ὑπονοέω μέρος καί πάθος , διαίρεσις δέ προσάπτω ὁ ἀπαθής καί ἀναλλοίωτος Θεός , ἵνα ὁ ἀκοή ἐν οὗτος ταράσσω ὁ ἀκέραιος ( 11 ) , καί διαστρέφω ἀπό ὁ ἀλήθεια ; Τῖς γάρ ἀκούω υἱός , οὐ ἐνθυμέομαι ὁ ἴδιος ὁ ὁ πατήρ οὐσία ; Τῖς δέ ( 12 ) , ἀκούω , ὅτι κατηχέω κατά ὁ ἀρχή , ὅτι ὁ θεός υἱός ἔχω , καί ὁ ἴδιος Λόγος ὁ πᾶς ποιέω , οὐ οὕτως δέχομαι κατά ὁ διάνοια ὡς νῦν ἐγώ φρονέω ; Τῖς , ὅτε γίγνομαι ὁ μαρά ὁ Ἀρειανός αἵρεσις , οὐ εὐθύς , ἀκούω ὁ λέγω , ἐκπίνω , ὡς ἀλλότριος λέγω αὐτός , καί παρά ὁ ἐκ ἀρχή ( 13 ) σπείρω λόγος ἐπισπείρω ; ὁ μέν γάρ σπέρμα εἰμί ἐκ ἀρχή ἐκάδιος ψυχή , ὅτι ( 14 ) ὁ θεός υἱός ὁ Λόγος , ὁ σοφία , ὁ δύναμις ἔχω , καί οὗτος εἰμί αὐτός εἰκών καί ἀπαύγασμα · φύω δέ εὐθύς ἐκ ὁ εἴρω ὁ ἀεί , ὁ ἐκ ὁ πατήρ , ὁ ὅμοιος , ὁ ἀΐδιος ὁ γέννημα ὁ οὐσία ( 15 ) · καί οὐδείς περί κτίσμα ἢ ποίημα ἐν οὗτος ἔννοια . ὅτε δέ ἐχθρός ἄνθρωπος κοιμάω ὁ ἄνθρωπος ἐπισπείρω ὁ κτίσμα , καί ὁ , εἰμί ποτός ( 16 ) ὅτε οὐ εἰμί , καί ὁ , πῶς οὖν δύναμαι · τότε λοιπός ὡς ζιζάνιον γίγνομαι ὁ κακοῦργος αἵρεσις ὁ χριστομάχος · καί εὐθύς , ὡς ἐρημόω πᾶς ὀρθός φρόνησις , διχάω λῃστής περιεργάζομαι καί λέγω τολμάω : « Πῶς οὖν δύναμαι ( 17 ) ὁ υἱός ἀΐδιος συνυπάρχω ὁ πατήρ ; καί γάρ ὁ ἄνθρωπος μετά χρόνος ἐκ ἄνθρωπος υἱός γίγνομαι · καί ὁ μέν πατήρ τριάκοντα ἔτος εἰμί · ὁ δέ υἱός ἀρχή ἔχω τότε γεννάω · καί ὅλος ( 18 ) πᾶς υἱός ἄνθρωπος οὐ εἰμί , πρίν γεννάω . » πάλιν τε ψιθυρίζω : « Πῶς δύναμαι ὁ υἱός Λόγος εἰμί , ἢ ὁ Λόγος εἰκών ὁ Θεός ; ὁ γάρ ἄνθρωπος Λόγος ἐκ συλλαβή σύγκειμαι , μόνος σημαίνω ὁ βούλημα ὁ λαλέω , καί εὐθύς παύω καί φθάνω . »