athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0155.6
70 . Τοῦτο δὲ οὐκ ἂν ἐγεγόνει , εἰ κτίσμα ἦν ὁ Λόγος . Πρὸς γὰρ κτίσμα , κτίσμα ὡν καὶ ὁ διάβολος ( 11 ) , εἶχεν ἀεὶ τὴν μάχην · καὶ μέσος ὤν ὁ ἄνθρωπος , ὑποπτος ἦν ἀεὶ τῷ θανάτῳ , μὴ ἔχων ἐν ᾧ καὶ δι' οὗ συναφὴς τῷ Θεῷ ἐλεύθερος παντὸς φόβου γένηται ( 12 ) . Ὦθεν ἡ ἀλήθεια δείκνυσι μὴ εἶναι τὸν γενητὸν τὸν Λόγον , ἀλλὰ μᾶλλον τούτων αὐτὸν δημιουργόν · οὕτω γὰρ καὶ προσελάβετο τὸ γενητὸν καὶ ἀνθρώπινον σῶμα , ἵνα , τοῦτο ὡς δημιουργὸς ἀνακαινίσας , ἐν αὐτῷ θεοποιήσῃ , καὶ οὕτως εἰς βασιλείαν οὐρανῶν εἰσαγάγῃ πάντας ἡμᾶς καθ' ὁμοιότητα ἐκείνου . Οὐκ ἂν δὲ πάλιν θεοποιηθὲν κτίσματι συναφθεὶς ὁ ἄνθρωπος , εἰ μὴ Θεὸς ἦν ἀληθινὸς ὁ Υἱός · καὶ οὐκ ἂν παρέστη τῷ Πατρὶ ὁ ἄνθρωπος , εἰ μὴ φύσει καὶ ἀληθινὸς ἦν αὐτοῦ Λόγος ( 13 ) ὁ ἐνδυσάμενος τὸ σῶμα ( 14 ) . Καὶ ὡσπεροὐκ ἂν ἐλευθερωθήμεν ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς κατάρας ( 15 ) , εἰ μὴ φύσει σάρξ ἦν ἀνθρώπινος , ἣν ἐνεδύσατο ὁ Λόγος · οὐδὲν γὰρ κοινὸν ἦν ἡμῖν πρὸς τὸ ἀλλότριον · οὕτως οὐκ ἂν θεοποιηθὲν ὁ ἄνθρωπος , εἰ μὴ φύσει ἐκ τοῦ Πατρὸς καὶ ἀληθινὸς καὶ ἴδιος ( 16 ) αὐτοῦ ἦν ὁ Λόγος , ὁ γενομένος σάρξ . Διὰ τοῦτο γὰρ αὐτοῦ γέγονεν ἡ συναφή , ἵνα τῷ κατὰ φύσιν ( 17 ) τῆς θεότητος συναφῇ τὸν φύσει ἄνθρωπον , καὶ βεβαία γένηται ἡ σωτηρία ( 18 ) καὶ ἡ θεοποίησις αὐτοῦ . Οὐχὼν οἱ ἀρνούμενοι ἐκ τοῦ Πατρὸς εἶναι φύσει καὶ ἴδιον αὐτοῦ τῆς οὐσίας ( 19 ) τὸν Υἱὸν ἀρνησάσθωσαν καὶ ἀληθινὴν σάρκα ἀνθρωπίνην αὐτὸν εἰληφέναι ἐκ Μαρίας τῆς ἀειπαρθένου ( 20 ) . Οὐδὲν γὰρ πλὴν ἦν κέρδος τοῖς ἀνθρώποις ἂν , εἰ μῆτε ἀληθινὸς καὶ φύσει ἦν Υἱὸς ( 21 ) τοῦ Θεοῦ ὁ Λόγος , μῆτε ἀληθινὴ σάρξ ἦν , ἣν προσελάβετο . Ἄλλ' Ἐλαβὲ γε ἀληθινὴν σάρκα , κἂν μαίνεται Οὐαλεντῖνος · ἦν γὰρ καὶ φύσει καὶ ἀληθινὸς Θεοῦ ὁ Λόγος , κἂν μαίνονται οἱ Ἀρειανοῖται · καὶ ἐν ἐκείνῃ γέγονεν ἡμῶν ἡ ἀρχή ( 22 ) τῆς καινῆς κτίσεως , κτισθεὶς ἄνθρωπος ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ τὴν ὁδὸν ἡμῖν ἐκείνην ἐγκαίνιας ( 23 ) , ὡσπερ εἴρηται .
Lemmas: 70 . οὗτος δέ οὐ εἄν γίγνομαι , εἰμί κτίσμα εἰμί ὁ Λόγος . πρός γάρ κτίσμα , κτίσμα ὡς καί ὁ διάβολος ( 11 ) , ἔχω ἀεί ὁ μάχη · καί μέσος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὕποπτος εἰμί ἀεί ὁ θάνατος , μή ἔχω ἐν ὅς καί διά ὅς συναφής ὁ Θεός ἐλεύθερος πᾶς φόβος γίγνομαι ( 12 ) . ὤθω ὁ ἀλήθεια δείκνυμι μή εἰμί ὁ γενητός ὁ Λόγος , ἀλλά μᾶλλον οὗτος αὐτός δημιουργός · οὗτος γάρ καί προσλαμβάνω ὁ γενητός καί ἀνθρώπινος σῶμα , ἵνα , οὗτος ὡς δημιουργός ἀνακαινίζω , ἐν αὐτός θεοποίηση , καί οὕτως εἰς βασίλειος οὐρανός εἰσάγω πᾶς ἐγώ κατά ὁμοιότης ἐκεῖνος . οὐ εἄν δέ πάλιν θεοποιέω κτίσμα συνάπτω ὁ ἄνθρωπος , εἰμί μή θεός εἰμί ἀληθινός ὁ υἱός · καί οὐ εἄν παρίστημι ὁ πατήρ ὁ ἄνθρωπος , εἰμί μή φύσις καί ἀληθινός εἰμί αὐτός Λόγος ( 13 ) ὁ ἐνδύω ὁ σῶμα ( 14 ) . καί ὡσπεροὐκ εἄν ἐλευθερόω ἀπό ὁ ἁμαρτία καί ὁ κατάρα ( 15 ) , εἰμί μή φύσις σάρξ εἰμί ἀνθρώπινος , ὅς ἐνδύω ὁ Λόγος · οὐδείς γάρ κοινός εἰμί ἐγώ πρός ὁ ἀλλότριος · οὕτως οὐ εἄν θεοποιέω ὁ ἄνθρωπος , εἰμί μή φύσις ἐκ ὁ πατήρ καί ἀληθινός καί ἴδιος ( 16 ) αὐτός εἰμί ὁ Λόγος , ὁ γίγνομαι σάρξ . Ζεύς οὗτος γάρ αὐτός γίγνομαι ὁ συναφή , ἵνα ὁ κατά φύσις ( 17 ) ὁ θεότης συναφή ὁ φύσις ἄνθρωπος , καί βέβαιος γίγνομαι ὁ σωτηρία ( 18 ) καί ὁ θεοποίησις αὐτός . Οὐχὼν ὁ ἀρνέομαι ἐκ ὁ πατήρ εἰμί φύσις καί ἴδιος αὐτός ὁ οὐσία ( 19 ) ὁ υἱός ἀρνέομαι καί ἀληθινός σάρξ ἀνθρώπινος αὐτός λαμβάνω ἐκ Μαρία ὁ ἀειπάρθενος ( 20 ) . οὐδείς γάρ πλήν εἰμί κέρδος ὁ ἄνθρωπος εἄν , εἰμί μήτε ἀληθινός καί φύσις εἰμί υἱός ( 21 ) ὁ Θεός ὁ Λόγος , μήτε ἀληθινός σάρξ εἰμί , ὅς προσλαμβάνω . ἄλλος λαμβάνω γε ἀληθινός σάρξ , κἀν μαίνομαι Οὐαλεντῖνος · εἰμί γάρ καί φύσις καί ἀληθινός Θεός ὁ Λόγος , κἀν μαίνομαι ὁ Ἀρειανός · καί ἐν ἐκεῖνος γίγνομαι ἐγώ ὁ ἀρχή ( 22 ) ὁ καινός κτίσις , κτίζω ἄνθρωπος ὑπέρ ἐγώ , καί ὁ ὁδός ἐγώ ἐκεῖνος ἐγκαίνια ( 23 ) , ὡς εἴρω .