athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0131.1
αὐτοῦ · Ἰσὼν τῷ εἰπεῖν · Ὁ Πατὴρ σῶμά μοι κατηρτίσατο ( 57 ) . καὶ εἰς ἀνθρώπους με ἐκτίσεν , ὑπὲρ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας . Καὶ γὰρ ὡςπερ Ἰωάννου ἀκούοντες , Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , οὐχ αὐτὸν ( 58 ) ὅλον σάρκα νοοῦμεν τὸν Λόγον , ἀλλὰ σάρκα ἐνδυσάμενον , καὶ γενομένον ἄνθρωπον · ἀκούοντές τε , Χριστὸς ( 59 ) γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα , καὶ , Τὸν μὴ γνῶντα ἁμαρτίαν ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν , οὐχ αὐτὸ τοῦτο ὅλον κατάραν καὶ ἁμαρτίαν αὐτὸν νοοῦμεν γεγενήσθαι , ἀλλ’ ὅτι τὴν μὲν καθ’ ἡμῶν ( 60 ) κατάραν ἀνέδεξάτο , ὡς εἶπεν ὁ Ἀπόστολος , Ἐξηγόρασεν ( 61 ) ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας · τὰς δὲ ἁμαρτίας ἡμῶν , με μὲν ὁ Ἠσαΐας εἶπεν , ἐβάστασεν ( 62 ) , ὡς δὲ ὁ Πέτρος ἔγραψεν , ἀνήνεγκεν αὐτὰς τῷ σώματι ἐπὶ τὸ ξύλον . Οὕτως ἂν ἀκούωμεν ( 63 ) ἐν ταῖς Παροιμίαις τὸ , Ἐκτίσεν , οὐ δεῖ κτίσμα τῇ φύσει ὅλον νοεῖν τὸν Λόγον , ἀλλ’ ὅτι τὸ κτιστὸν ἐνεδύσατο σῶμα , καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἐκτίσεν αὐτὸν ὁ Θεός , εἰς ἡμᾶς τὸ κτιστὸν αὐτοῦ ( 64 ) καταρτίσας , ὡς γέγραπται , σῶμα , ἵν’ ἐν αὐτῷ ἀνακαινισθῶμεν καὶ θεοποιηθῶμεν δυνηθῶμεν . Τί τοίνυν ὑμᾶς ἡπάτησεν , ὦ ἄνθρωπε , εἰπεῖν τὸν κτίστην κτίσμα ; Ἡ πόθεν ( 65 ) ἠγοράσατε ἑαυτοῖς τὸ καινὸν φρόνημα τοῦτο , καὶ ἐν αὐτῷ ποιεῖσθε ; Αἱ γὰρ Παροιμίαι λέγουσι τὸ , Ἐκτίσεν ( 66 ) · ἀλλ’ οὐ λέγουσι κτίσμα τὸν Υἱόν , ἀλλὰ γέννημα , καὶ κατὰ τὴν προειρημένην δὲ ἐκ τῶν Γραφῶν διαστολὴν ( 67 ) , λέγουν τοῦ Ἐκτίσεως καὶ τοῦ κτισμάτος , τὸ μὲν ἴδιον φύσει τοῦ Υἱοῦ μονογενῆ Σοφίαν αὐτὸν καὶ δημιουργὸν τῶν κτισμάτων γινώσκουσιν · τὸ δὲ , Ἐκτίσε , λέγουσαι , οὐχ ἐπὶ τῆς οὐσίας αὐτοῦ λέγουσιν , ἀλλὰ πολλῶν ὁδῶν ἀρχὴν αὐτὸν γίνεσθαι σημαίνουσιν ( 68 ) , ὡς εἶναι ἐναντίον τὸ μὲν Ἐκτίσεως τῷ γεννήματι , τὸ λεγόμενον ἀρχὴν ὁδῶν τῷ εἶναι αὐτὸν μονογενῆ Λόγον .
Lemmas: αὐτός · Ἴσος ὁ εἶπον · ὁ πατήρ σῶμα ἐγώ καταρτίζω ( 57 ) . καί εἰς ἄνθρωπος ἐγώ κτίζω , ὑπέρ ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία . καί γάρ ὡς Ἰωάννης ἀκούω , ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , οὐ αὐτός ( 58 ) ὅλος σάρξ νοέω ὁ Λόγος , ἀλλά σάρξ ἐνδύω , καί γίγνομαι ἄνθρωπος · ἀκούω τε , Χριστός ( 59 ) γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ κατάρα , καί , ὁ μή γιγνώσκω ἁμαρτία ὑπέρ ἐγώ ἁμαρτία ποιέω , οὐ αὐτός οὗτος ὅλος καταίρω καί ἁμαρτία αὐτός νοέω γίγνομαι , ἀλλά ὅτι ὁ μέν κατά ἐγώ ( 60 ) καταίρω ἀναδέχομαι , ὡς εἶπον ὁ ἀπόστολος , ἐξαγοράζω ( 61 ) ἐγώ ἐκ ὁ κατάρα · ὁ δέ ἁμαρτία ἐγώ , ἐγώ μέν ὁ Ἠσαΐας εἶπον , βαστάζω ( 62 ) , ὡς δέ ὁ Πέτρος γράφω , ἀναφέρω αὐτός ὁ σῶμα ἐπί ὁ ξύλον . οὕτως εἄν ἀκούω ( 63 ) ἐν ὁ παροιμία ὁ , κτίζω , οὖον δεῖ κτίσμα ὁ φύσις ὅλος νοέω ὁ Λόγος , ἀλλά ὅτι ὁ κτιστός ἐνδύω σῶμα , καί ὑπέρ ἐγώ κτίζω αὐτός ὁ Θεός , εἰς ἐγώ ὁ κτιστός αὐτός ( 64 ) καταρτίζω , ὡς γράφω , σῶμα , ἵνα ἐν αὐτός ἀνακαινίζω καί θεοποιέω δύναμαι . τις τοίνυν σύ ἀπατάω , εἰμί ἄνθρωπος , εἶπον ὁ κτίστης κτίσμα ; ὁ πόθεν ( 65 ) ἀγοράζω ἑαυτοῦ ὁ καινός φρόνημα οὗτος , καί ἐν αὐτός ποιέω ; ὁ γάρ παροιμία λέγω ὁ , κτίζω ( 66 ) · ἀλλά οὖον λέγω κτίσμα ὁ υἱός , ἀλλά γέννημα , καί κατά ὁ προερέω δέ ἐκ ὁ Γραφής διαστολή ( 67 ) , λέω ὁ ἔκτεισις καί ὁ κτίσμα , ὁ μέν ἴδιος φύσις ὁ υἱός μονογενής Σοφία αὐτός καί δημιουργός ὁ κτίσμα γιγνώσκω · ὁ δέ , κτίζω , λέγω , οὐ ἐπί ὁ οὐσία αὐτός λέγω , ἀλλά πολύς ὁδός ἀρχή αὐτός γίγνομαι σημαίνω ( 68 ) , ὡς εἰμί ἐναντίος ὁ μέν ἔκτεισις ὁ γέννημα , ὁ λέγω ἀρχή ὁδός ὁ εἰμί αὐτός μονογενής Λόγος .