athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0119.2
36 . Οὐ δεῖ δὲ ζητεῖν , διὰ τί μὴ τοιοῦτος ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος οἷος καὶ ὁ ἡμέτερος · ἐπεὶ γὰρ τοιοῦτος ὁ Θεὸς οἷοί καὶ ἡμεῖς , ὡς προεῖρηται ( 32 ) · ἀλλ’ οὐδὲ πρέπει ζητεῖν πῶς ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὁ Λόγος , ἢ πῶς ἀπαύγασμα ἐστὶ τοῦ Θεοῦ , ἢ πῶς γεννᾷ ὁ Θεός , καὶ τίς ὁ τρόπος τῆς τοῦ Θεοῦ γεννήσεως · μαίνοιτο γὰρ ἂν τις τοιαῦτα τολμῶν , ὅτι πρᾶγμα ἀρρήτον καὶ φύσεως ἰδίου Θεοῦ , μόνῳ τε αὐτῷ καὶ τῷ Υἱῷ γνωσκόμενον , ἀξιοῖ λόγοις αὐτῷ ( 33 ) ἐρμηνευθῆναι · ἴσον γὰρ ἐστὶ τοὺς τοιούτους ζητεῖν , ποῦ ὁ Θεός , καὶ πῶς ἐστὶν ὁ Θεός , καὶ ποιαῦτος ( 34 ) ἐστὶν ὁ Πατὴρ . Ἀλλ’ ὡσπερ τὸ τοιοῦτο ἐρωτᾶν ἀσεβὲς ἐστίν , καὶ ἀγνοοῦντων τὸν Θεόν , οὕτω καὶ οὐ θέμις οὐδὲ περὶ τῆς τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ γεννήσεως τοιαῦτα τολμᾶν , οὐδὲ τῇ ἑαυτῶν φύσει καὶ ἀδυνειᾷ συμμετρεῖν τὸν Θεὸν καὶ τὴν τούτου σοφίαν · ἀλλ’ οὐδὲ διὰ τοῦτο ( 35 ) καὶ παρὰ τὴν ἀλήθειαν νοεῖν προσήκει · οὐδὲ εἰ ἀπορεῖ τις ζητῶν περὶ τούτων , ὀφείλει καὶ ἀπιστεῖν τοῖς γεγραμμένοις ( 36 ) . Βέλτιον γὰρ ἀποροῦντας σιωπᾶν καὶ πιστεύειν , ἢ ἀπιστεῖν διὰ τὸ ἀπορεῖν ( 37 ) · διότι τὸ μὲν ἀπορῶν δύναται πῶς καὶ συγγνώμην ἔχειν , ὅτι ὅλως κἂν ζητήσας ἠρεμήσεν · ὁ δὲ διὰ τὸ ἀπορεῖν ( 38 ) ἐπινοῶν ἑαυτῷ τὰ μὴ δέοντα , καὶ τὰ μὴ ἀξία περὶ Θεοῦ φθεγγόμενος , ἀσύγγνωστον ἔχει τῆς τολμῆς τὴν δίχην . Δύναται γὰρ καὶ τῶν τοιούτων ἀποριῶν ἔχειν τινὰ παραμυθίαν ἐκ τῶν θείων Γραφῶν , ὥστε λαμβάνειν μὲν καλῶς τὰ γεγραμμένα , νοεῖν δὲ ὡς ἐν παραδείγματι τὸν ἡμέτερον λόγον · ὅτι ὡσπερ οὕτως ἴδιος ἐξ ἡμῶν ἐστι , καὶ οὐκ ἔξωθεν ἡμῶν ( 39 ) ἔργον , οὕτω καὶ ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ἴδιός ἐστιν ἐξ αὐτοῦ , καὶ οὐκ ἐστὶ ποίημα , οὐδὲ ὡς ὁ τῶν ἀνθρώπων λόγος · ἐπεὶ καὶ τὸν Θεὸν ἀνάγκη νοεῖν ἄνθρωπον . Ἰδοὺ γὰρ πάλιν τῶν μὲν ἀνθρώπων πολλοὶ καὶ διάφοροι λόγοι καθ’ ἡμέραν παρερχονται , διὰ τὸ τοὺς πρώτους μὴ μένειν , ἀλλ’ ἀφανίζεσθαι . Γίνεται δὲ πάλιν ( 40 ) τοῦτο , ἐπεὶ καὶ οἱ τούτων πατέρες , ἄνθρωποι ὄντες , παρερχομένας μὲν ἔχουσι τὰς ἡλικίας , τὰ δὲ νοήματα ἐπερχόμενα · καὶ πρὸς ἃ λογίζονται καὶ ἐπιλογίζονται ( 41 ) , τοιαῦτα καὶ φθέγγονται · ὥστε καὶ πολλοὺς λόγους ἔχειν , καὶ μετὰ τοὺς πολλοὺς μηδένα τούτων ὅλως · πέπαυται γὰρ ὁ λαλῶν , καὶ ὁ λόγος εὐθὺς ἀνήλωται . Ὁ δὲ τοῦ Θεοῦ Λόγος εἷς ἐστι καὶ ὁ αὐτός , καὶ , ὡς γέγραπται , ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ( 42 ) εἰς τὸν αἰῶνα διαμένει , μὴ ἀλλοιοῦμενος ,
Lemmas: 36 . οὖον δεῖ δέ ζητέω , διά τίς μή τοιοῦτος ὁ ὁ Θεός Λόγος οἷος καί ὁ ἡμέτερος · ἐπεί γάρ τοιοῦτος ὁ θεός οἷος καί ἐγώ , ὡς προερέω ( 32 ) · ἀλλά οὐδέ πρέπω ζητέω πῶς ἐκ ὁ Θεός εἰμί ὁ Λόγος , ἢ πῶς ἀπαύγασμα εἰμί ὁ Θεός , ἢ πῶς γεννάω ὁ Θεός , καί τίς ὁ τρόπος ὁ ὁ Θεός γέννησις · μαίνομαι γάρ εἄν τις τοιοῦτος τολμάω , ὅτι πρᾶγμα ἄρρητος καί φύσις ἴδιος Θεός , μόνος τε αὐτός καί ὁ υἱός γιγνώσκω , ἀξιόω λόγος αὐτός ( 33 ) ἐρμηνεύω · ἴσος γάρ εἰμί ὁ τοιοῦτος ζητέω , ποῦ ὁ Θεός , καί πῶς εἰμί ὁ Θεός , καί ποιαυος ( 34 ) εἰμί ὁ πατήρ . ἀλλά ὡς ὁ τοιοῦτος ἐρωτάω ἀσεβής εἰμί , καί ἀγνοέω ὁ Θεός , οὗτος καί οὖον θέμις οὐδέ περί ὁ ὁ υἱός ὁ Θεός γέννησις τοιοῦτος τολμάω , οὐδέ ὁ ἑαυτοῦ φύσις καί αδυνειος συμμετρέω ὁ θεός καί ὁ οὗτος σοφία · ἀλλά οὐδέ διά οὗτος ( 35 ) καί παρά ὁ ἀλήθεια νοέω προσήκω · οὐδέ εἰμί ἀπορέω τις ζητέω περί οὗτος , ὀφείλω καί ἀπιστέω ὁ γράφω ( 36 ) . Ἀγαθός γάρ ἀπορέω σιωπάω καί πιστεύω , ἢ ἀπιστέω διά ὁ ἀπορέω ( 37 ) · διότι ὁ μέν ἀπορέω δύναμαι πῶς καί συγγνώμη ἔχω , ὅτι ὅλως κἀν ζητέω ἠρεμέω · ὁ δέ διά ὁ ἀπορέω ( 38 ) ἐπινοέω ἑαυτοῦ ὁ μή δήω , καί ὁ μή ἄξιος περί Θεός φθέγγομαι , ἀσύγγνωστος ἔχω ὁ τόλμα ὁ διχάω . δύναμαι γάρ καί ὁ τοιοῦτος ἀπορία ἔχω τις παραμυθία ἐκ ὁ θεῖον Γραφής , ὥστε λαμβάνω μέν καλῶς ὁ γράφω , νοέω δέ ὡς ἐν παράδειγμα ὁ ἡμέτερος λόγος · ὅτι ὡς οὕτως ἴδιος ἐκ ἐγώ εἰμί , καί οὐ ἔξωθεν ἐγώ ( 39 ) ἔργον , οὗτος καί ὁ ὁ Θεός Λόγος ἴδιος εἰμί ἐκ αὐτός , καί οὐ εἰμί ποίημα , οὐδέ ὡς ὁ ὁ ἄνθρωπος λόγος · ἐπεί καί ὁ θεός ἀνάγκη νοέω ἄνθρωπος . ἰδέ γάρ πάλιν ὁ μέν ἄνθρωπος πολύς καί διάφορος λόγος κατά ἡμέρα παρέρχομαι , διά ὁ ὁ πρῶτος μή μένω , ἀλλά ἀφανίζω . γίγνομαι δέ πάλιν ( 40 ) οὗτος , ἐπεί καί ὁ οὗτος πατήρ , ἄνθρωπος εἰμί , παρέρχομαι μέν ἔχω ὁ ἡλικία , ὁ δέ νόημα ἐπέρχομαι · καί πρός ὁ λογίζομαι καί ἐπιλογίζομαι ( 41 ) , τοιοῦτος καί φθέγγομαι · ὥστε καί πολύς λόγος ἔχω , καί μετά ὁ πολύς μηδείς οὗτος ὅλως · παύω γάρ ὁ λαλέω , καί ὁ λόγος εὐθύς ἀναλίσκω . ὁ δέ ὁ Θεός Λόγος εἷς εἰμί καί ὁ αὐτός , καί , ὡς γράφω , ὁ Λόγος ὁ Θεός ( 42 ) εἰς ὁ αἰών διαμένω , μή ἀλλοιόω ,