athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0046.1
32 . Ἄλλ' οὐδὲ αὐτοὺς οἶμαι θελῆσαι λέγειν ἐπὶ τὰ τοιαῦτα , ἐὰν Ἀστερίῳ γε τῷ σοφιστῇ πειθῶνται . Ἐκεῖνος γὰρ , καὶπερ ( 47 ) σπουδάζων συνηγορεῖν τῇ Ἀρειανῇ αἱρέσει , καὶ λέγων ἐν εἶναι τὸ ἀγέννητον , τὰ ἐναντία τούτοις ἀντιφθέγγεται , λέγων καὶ τὴν σοφίαν τοῦ Θεοῦ ἀγέννητον ( 48 ) καὶ ἀναρχον εἶναι , καὶ ἔστι μέρος , ὧν ἔγραψε , ταῦτα · Οὐχ εἶπεν ὁ μακάριος Παῦλος , Χριστὸν κηρύσσειν τὴν τοῦ Θεοῦ δύναμιν , ἢ τὴν τοῦ Θεοῦ σοφίαν , ἀλλὰ διχὰ τῆς προσθήκης , δύναμιν Θεοῦ καὶ Θεοῦ σοφίαν ( 49 ) , ἀλην μὲν εἶναι τὴν ἰδίαν αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ δύναμιν , τὴν ἐμφυτον αὐτοῦ καὶ συνυπάρχουσαν αὐτῷ ἀγενήτως κηρύσσωσιν . Καὶ πάλιν μετ' ὀλίγα : « Καίτοι γε τὴν ἀπλδίως αὐτοῦ δύναμιν καὶ σοφίαν , ἣν ἀναρχον τε καὶ ἀγέννητον ( 50 ) οἱ τῆς ἀληθείας ἀποφαίνονται λογισμοί , μία ἄν εἴη δήπουθεν καὶ αὐτή . » Εἰ γὰρ καὶ μὴ καλῶς νοήσας τὸ τοῦ Ἀποστόλου ῥῆτον , ἐνόμισεν εἶναι δύο σοφίας , ἀλλ' ὅμως συνυπάρχουσαν αὐτῷ ( 51 ) ἀγέννητον σοφίαν εἰρηκώς , οὐκέτι ἐν τὸ ἀγέννητον , ἀλλὰ καὶ ἕτερον ἔφησεν ἀγέννητον εἶναι σὺν αὐτῷ . Τὸ γὰρ συνυπάρχειν οὐχ ἑαυτῷ ἄλλ' ἑτέρῳ συνυπάρχει . Ἡ τοίνυν Ἀστερίῳ πειθόμενοι , μηκέτι ἐρωτᾶτωσαν , Ἐν τὸ ἀγέννητον ( 52 ) , ἢ δύο ; ἵνα μὴ ὡς ἀμφιβάλλοντες μάχωνται πρὸς ἐκεῖνον · ἢ εἰ ἐναντιοῦνται καθεῖνω μὴ ἐπερειδόμενοι αὐτῷ τῷ συνταγματῷ , ἵνα μὴ ( 53 ) ἀλλήλους δάκνοντες ὑπὸ ἀλλήλων ἀναλωθῶσι . Καὶ ταῦτα μὲν δι' ὀλίγων πρὸς τὴν ἁμαρθίαν αὐτῶν εἴρηθω . Πρὸς δὲ γε τὴν πανούργον αὐτῶν προαίρεσιν τί τοσοῦτον περ τις εἴποι ; Τίς αὐτούς οὐχ ἂν ὡς τας μαινόμενους μισήσειε δικαίως ; Ἐπειδὴ γὰρ οὐκέτι παρρησίαν ἔχουσιν ἐν τῷ λέγειν , Ἐξ οὐκ ὄντων , καὶ , Οὐχ ἦν , πρὶν γεννηθῇ , ἐπενόησαν ἑαυτοῖς ( 54 ) τὴν τοῦ ἀγεννήτου λέξιν , ἵνα τὸν Υἱὸν γεννηθὲν παρὰ τοῖς ἀκεραίοις λέγοντες , αὐτὰ πάλιν ἐκεῖνα τὰ ῥήματα , τὸ Ἐξ οὐκ ὄντων , καὶ τὸ Οὐχ ἦν
Lemmas: 32 . ἄλλος οὐδέ αὐτός οἴομαι ἐθέλω λέγω ἐπί ὁ τοιοῦτος , ἐάν Ἀστέριον γε ὁ σοφιστής πείθω . ἐκεῖνος γάρ , καίπερ ( 47 ) σπουδάζω συνηγορέω ὁ αρειανός αἵρεσις , καί λέγω ἐν εἰμί ὁ ἀγέννητος , ὁ ἐναντίος οὗτος ἀντιφθέγγομαι , λέγω καί ὁ σοφία ὁ Θεός ἀγέννητος ( 48 ) καί ἄναρχος εἰμί , καί εἰμί μέρος , ὅς γράφω , οὗτος · οὐχ εἶπον ὁ μακάριος Παῦλος , Χριστός κηρύσσω ὁ ὁ Θεός δύναμις , ἢ ὁ ὁ Θεός σοφία , ἀλλά διχή ὁ προσθήκη , δύναμις Θεός καί Θεός σοφία ( 49 ) , ἄλη μέν εἰμί ὁ ἴδιος αὐτός ὁ Θεός δύναμις , ὁ ἔμφυτος αὐτός καί συνυπάρχω αὐτός ἀγένητος κηρύσσω . καί πάλιν μετά ὀλίγος : « καίτοι γε ὁ ἀπλδίως αὐτός δύναμις καί σοφία , ὅς ἄναρχος τε καί ἀγέννητος ( 50 ) ὁ ὁ ἀλήθεια ἀποφαίνω λογισμός , εἷς ἄν εἰμί δήπουθεν καί αὐτός . » εἰμί γάρ καί μή καλῶς νοέω ὁ ὁ ἀπόστολος ῥητός , νομίζω εἰμί δύο σοφία , ἀλλά ὅμως συνυπάρχω αὐτός ( 51 ) ἀγέννητος σοφία εἴρω , οὐκέτι ἐν ὁ ἀγέννητος , ἀλλά καί ἕτερος φημί ἀγέννητος εἰμί σύν αὐτός . ὁ γάρ συνυπάρχω οὐ ἑαυτοῦ ἄλλος ἕτερος συνυπάρχω . ὁ τοίνυν Ἀστέριον πείθω , μηκέτι ἐρωτάω , ἐν ὁ ἀγέννητος ( 52 ) , ἢ δύο ; ἵνα μή ὡς ἀμφιβάλλω μάχομαι πρός ἐκεῖνος · ἢ εἰμί ἐναντιόομαι καθίημι μή ἐπερείδω αὐτός ὁ συνταγματῷ , ἵνα μή ( 53 ) ἀλλήλων δάκνω ὑπό ἀλλήλων ἀναλίσκω . καί οὗτος μέν διά ὀλίγος πρός ὁ ἁμαρτία αὐτός εἴρω . πρός δέ γε ὁ πανοῦργος αὐτός προαίρεσις τίς τοσοῦτος περ τις εἶπον ; Τῖς αὐτός οὐ εἄν ὡς ὅς μαίνομαι μισέω δικαίως ; ἐπεί γάρ οὐκέτι παρρησία ἔχω ἐν ὁ λέγω , ἐς οὐ εἰμί , καί , οὐχ εἰμί , πρίν γεννάω , ἐπινοέω ἑαυτοῦ ( 54 ) ὁ ὁ ἀγέννητος λέξις , ἵνα ὁ υἱός γεννάω παρά ὁ ἀκέραιος λέγω , αὐτός πάλιν ἐκεῖνος ὁ ῥῆμα , ὁ ἐς οὐ εἰμί , καί ὁ οὐχ εἰμί