athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0121.3
38 . Τοῦτο δὲ καὶ μόνον φθεξάμενοι , πῶς οὐχ ἄξιοι παντὸς μίσους εἰσιν ( 52 ) ; Εἰ γὰρ , ὡς αὐτοὶ νομίζουσιν , οὐ διὰ τὴν ἐκ Πατρὸς γέννησιν καὶ τὸ ἴδιον τῆς οὐσίας Υἱός ἐστιν ( 53 ) , ἀλλὰ διὰ τὰ λογικὰ Λόγος , καὶ διὰ τὰ σοφίζομενα σοφία , καὶ διὰ τὰ δυναμούμενα δύναμις λέγεται · πάντως που καὶ διὰ τοὺς υἱοποιοῦμενους ( 54 ) Υἱὸς ἐκλήθη · καὶ τάχα διὰ τὰ ὄντα ἔχει καὶ τὸ εἶναι κατ' ἐπίνοιαν . Τί οὖν ἄρα λοιπὸν ἐστιν αὐτός ; Οὐδὲν γὰρ ἂν εἴη τούτων αὐτός , εἰ ὀνόματα μόνον ἐστιν αὐτοῦ ταῦτα , καὶ μόνῃ τοῦ εἶναι φαντασίᾳ ἔχει , δι' ἡμᾶς καὶ τοὺς ὀνόμασι τοῦτοις καλλωπιζόμενος . Ἄλλὰ καὶ τούτο ( 55 ) διαβολικῇ μᾶλλον ἐστιν ἀπόνοια , τάχα δὲ καὶ πλεῖον , ὅτι ἑαυτοὺς μὲν ἀληθῶς ὑφιστάναι θέλουσι , τὸν δὲ τοῦ Θεοῦ Λόγον ὀνόματι μόνον εἶναι νομίζουσι . Πῶς δὲ οὐ περὶ αὐτοῦγία αὐτῶν καὶ ταῦτα , λέγειν μὲν σοφίαν συνυπάρχωσαν τῷ Πατρί , μὴ λέγειν δὲ ταύτην εἶναι τὸν Χριστὸν ( 56 ) , ἀλλὰ πολλάς κτιστάς δυνάμεις καὶ σοφίας εἶναι , τούτων δὲ μίαν εἶναι τὸν Κύριον , τὸν καὶ τῇ κάμπῃ καὶ τῇ ἀκριβὶ παραβαλλόμενον παρ' αὐτῶν ; Πῶς δὲ καὶ οὐ πανούργοι ( 57 ) , ὅτι , παρ' ἡμῶν μὲν ἀκούοντες συνυπάρχειν τὸν Λόγον τῷ Πατρί , γογγύζουσιν εὐθὺς φάσκοντες : Οὖκοῦν δύο ἀγέννητα ( 58 ) λέγετε ; αὐτοὶ δὲ λέγοντες τὸ , Ἡ ἀγέννητος αὐτοῦ σοφία , οὐχ ὁρῶσι κατ' αὐτῶν φθάνουσαν , ἣν αἰτιῶνται , ματαίαν μέγισιν ; Καὶ γὰρ κάκισιν ( 59 ) πάλιν αὐτῶν ἡ διάνοια πῶς οὐ πάνυ μαφρά , λέγειν τὴν ἀγέννητον συνυπάρχουσαν τῷ Θεῷ σοφίαν αὐτὴν εἶναι τὸν Θεόν ; Τὸ γὰρ συνυπάρχειν οὐχ ἑαυτῷ , τινὶ δὲ συνυπάρχει , ὡς περὶ τοῦ Κυρίου λέγουσιν οἱ εὐαγγελισταί , ὅτι συνῆν τοῖς μαθηταῖς · οὐ γὰρ ἑαυτῷ , ἀλλὰ τοῖς μαθηταῖς συνῆν · εἰ μὴ ἄρα ( 60 ) σύνθετον εἴποιεν τὸν Θεόν , ἔχοντα συμπεπλεγμένην τῇ συμπληρωτικῇ τῆς οὐσίας ἑαυτοῦ σοφίαν , ἀγέννητον ( 61 ) οὖσαν καὶ αὐτὴν , ἣντινα καὶ δημιουργὸν αὐτοὶ ἀντεισάγουσι τοῦ κόσμου , ἵνα καὶ τοῦ δημιουργέν τὸν Υἱὸν ἀφέλωνται .
Lemmas: 38 . οὗτος δέ καί μόνος φθέγγομαι , πῶς οὐ ἄξιος πᾶς μῖσος εἰμί ( 52 ) ; εἰμί γάρ , ὡς αὐτός νομίζω , οὖον διά ὁ ἐκ πατήρ γέννησις καί ὁ ἴδιος ὁ οὐσία υἱός εἰμί ( 53 ) , ἀλλά διά ὁ λογικός Λόγος , καί διά ὁ σοφίζω σοφία , καί διά ὁ δυναμόω δύναμις λέγω · πάντως ποῦ καί διά ὁ υἱοποιέω ( 54 ) υἱός καλέω · καί τάχα διά ὁ εἰμί ἔχω καί ὁ εἰμί κατά ἐπίνοια . τις οὖν ἄρα λοιπός εἰμί αὐτός ; οὐδείς γάρ εἄν εἰμί οὗτος αὐτός , εἰμί ὄνομα μόνος εἰμί αὐτός οὗτος , καί μόνος ὁ εἰμί φαντασία ἔχω , διά ἐγώ καί ὁ ὄνομα οὗτος καλλωπίζω . ἀλλά καί οὗτος ( 55 ) διαβολικός μᾶλλον εἰμί ἀπόνοια , τάχα δέ καί πλείων , ὅτι ἑαυτοῦ μέν ἀληθής ὑφίστημι ἐθέλω , ὁ δέ ὁ Θεός Λόγος ὄνομα μόνος εἰμί νομίζω . Πῶς δέ οὖον περί αυτουγιης αὐτός καί οὗτος , λέγω μέν σοφία συνυπάρχωσαν ὁ πατήρ , μή λέγω δέ οὗτος εἰμί ὁ Χριστός ( 56 ) , ἀλλά πολύς κτίστης δύναμις καί σοφία εἰμί , οὗτος δέ εἷς εἰμί ὁ κύριος , ὁ καί ὁ κάμπος καί ὁ ἀκριβί παραβάλλω παρά αὐτός ; Πῶς δέ καί οὖον πανοῦργος ( 57 ) , ὅτι , παρά ἐγώ μέν ἀκούω συνυπάρχω ὁ Λόγος ὁ πατήρ , γογγύζω εὐθύς φάσκω : οὐκοῦν δύο ἀγέννητος ( 58 ) λέγω ; αὐτός δέ λέγω ὁ , ὁ ἀγέννητος αὐτός σοφία , οὐ ὁράω κατά αὐτός φθάνω , ὅς αἰτιάομαι , μάταιος μέγις ; καί γάρ κάκις ( 59 ) πάλιν αὐτός ὁ διάνοια πῶς οὖον πάνυ Μάφρα , λέγω ὁ ἀγέννητος συνυπάρχω ὁ Θεός σοφία αὐτός εἰμί ὁ Θεός ; ὁ γάρ συνυπάρχω οὐ ἑαυτοῦ , τις δέ συνυπάρχω , ὡς περί ὁ κύριος λέγω ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι σύνειμι ὁ μαθητής · οὖον γάρ ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ μαθητής σύνειμι · εἰμί μή ἄρα ( 60 ) συντίθημι εἶπον ὁ Θεός , ἔχω συμπλέκω ὁ συμπληρωματικός ὁ οὐσία ἑαυτοῦ σοφία , ἀγέννητος ( 61 ) εἰμί καί αὐτός , ὅστις καί δημιουργός αὐτός ἀντείνω ὁ κόσμος , ἵνα καί ὁ δημιουργός ὁ υἱός ἀφαιρέω .