athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0065.2
50 . Τί δὲ θαυμαστὸν ἢ τί ἀπίστον , εἰ δὲ τὸ Πνεῦμα διδοὺς Κύριος λέγεταί νῦν αὐτὸς ( 36 ) τῷ Πνεύματι χρίεσθαι , ὅπου γε , χρείας πάλιν ἀπαιτούσης , οὐ παρητήσατο διὰ τὸ ἀνθρώπινον ἐαυτοῦ εἰπεῖν ἑαυτὸν καὶ ἐλάττονα τοῦ Πνεύματος ; Τῶν γὰρ ᾿Ιουδαίων λεγόντων , ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλειν αὐτὸν τὰ δαιμόνια , ἀπεκρίθη καὶ εἶπεν αὐτοῖς εἰς τὸ ἐλέγχει ( 37 ) βλασφημοῦντας αὐτούς · Εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Πνεύματι Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια . Ἰδοὺ γὰρ ὁ τοῦ Πνεύματος δοτὴρ ἐν Πνεύματι λέγει νῦν ἐκβάλλειν αὐτὸν τὰ δαιμόνια · τοῦτο δὲ οὐκ ἔστιν ἄλλως εἰρημένον ἢ διὰ τὴν σάρκα . Ὡς γὰρ τῇ ἀνθρώπῳ φύσει οὐκ οὐσία ἰκανὴς ἀφ’ ἑαυτῆς ἐκβάλλειν τοὺς δαίμονας εἰ μὴ δυνάμει τοῦ Πνεύματος , διὰ τοῦτο ὡς ἄνθρωπος ἔλεγεν · Εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Πνεύματι Θεοῦ ( 38 ) ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια . Ἀμέλει καὶ τὴν εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον βλασφημίαν ( 39 ) γινόμενὴν μείζονα τῆς ἀνθρωπότητος σημαίνειν ἔλεγεν · “ Ὁς ἂν εἴπῃ λόγον εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , ἕξει ἄφεσιν · οἷοι ἦσαν οἱ λέγοντες · Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός ; · Οἱ δὲ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον βλασφημοῦντες , καὶ τὰ τοῦ Λόγου ἔργα τῷ διαβόλῳ ἐπιγράφοντες , ἀφικτον τιμωρίαν ἔξουσιν ( 40 ) . Τοιαῦτα μὲν οὖν τοῖς ᾿Ιουδαίοις , ὡς ἄνθρωπος , ἔλεγεν ὁ Κύριος · τοῖς δὲ μαθηταῖς τὴν θεότητα καὶ τὴν μεγαλειότητα δεικνὺς ἑαυτοῦ , οὐκέτι ( 41 ) δὲ ἐλάττονα τοῦ Πνεύματος ἑαυτὸν , ἀλλὰ ἴσον σημαίνων , ἐδίδου μὲν τὸ Πνεῦμα καὶ ἔλεγεν · Λάβετε τὸ Πνεῦμα ἅγιον , καὶ , Ἐγὼ αὐτὸ ἀποστέλλω · κἀκεῖνος ἐμὲ δοξάσει , καὶ , ὅσα ἀκούει λαλήσει ( 42 ) . Ὡσπερ οὖν παραῦθα αὐτὸς ὁ τοῦ Πνεύματος δοτὴρ ὁ Κύριος οὐ παραιτήσατο εἰπεῖν , ἐν Πνεύματι ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια , ὡς ἄνθρωπος · τὸν αὐτὸν τρόπον ὁ αὐτὸς ὤν τοῦ Πνεύματος δοτὴρ οὐ παρητήσατο λέγειν · Πνεῦμα ( 43 ) Κυρίου ἐπ’ ἐμέ , οὐ εἶνε -
Lemmas: 50 . τις δέ θαυμαστός ἢ τίς ἄπιστος , εἰμί δέ ὁ πνεῦμα δίδωμι Κύριος λέγω3 νῦν αὐτός ( 36 ) ὁ πνεῦμα χρίω , ὅπου γε , χρεία πάλιν ἀπαιτέω , οὖον παραιτέομαι διά ὁ ἀνθρώπινος ἑαυτοῦ εἶπον ἑαυτοῦ καί μικρός ὁ πνεῦμα ; ὁ γάρ Ἰουδαῖος λέγω , ἐν Βεελζεβούλ ἐκβάλλω αὐτός ὁ δαιμόνιος , ἀποκρίνω καί εἶπον αὐτός εἰς ὁ ἔλεγχος ( 37 ) βλασφημέω αὐτός · εἰμί δέ ἐγώ ἐν πνεῦμα Θεός ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος . ἰδέ γάρ ὁ ὁ πνεῦμα δοτήρ ἐν πνεῦμα λέγω νῦν ἐκβάλλω αὐτός ὁ δαιμόνιος · οὗτος δέ οὐ εἰμί ἄλλως εἴρω ἢ διά ὁ σάρξ . ὡς γάρ ὁ ἄνθρωπος φύσις οὐ οὐσία ἱκανός ἀπό ἑαυτοῦ ἐκβάλλω ὁ δαίμων εἰμί μή δύναμις ὁ πνεῦμα , διά οὗτος ὡς ἄνθρωπος λέγω · εἰμί δέ ἐγώ ἐν πνεῦμα Θεός ( 38 ) ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος . ἀμέλει καί ὁ εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος βλασφημία ( 39 ) γίγνομαι μείζων ὁ ἀνθρωπότης σημαίνω λέγω · “ ὅς εἄν εἶπον λόγος εἰς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ἔχω ἄφεσις · οἷος εἰμί ὁ λέγω · οὐχ οὗτος εἰμί ὁ ὁ τέκτων υἱός ; · ὁ δέ εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος βλασφημέω , καί ὁ ὁ Λόγος ἔργον ὁ διάβολος ἐπιγράφω , ἀφικτός τιμωρία ἔχω ( 40 ) . τοιοῦτος μέν οὖν ὁ Ἰουδαῖος , ὡς ἄνθρωπος , λέγω ὁ Κύριος · ὁ δέ μαθητής ὁ θεότης καί ὁ μεγαλειότητα δείκνυμι ἑαυτοῦ , οὐκέτι ( 41 ) δέ μικρός ὁ πνεῦμα ἑαυτοῦ , ἀλλά ἴσος σημαίνω , δίδωμι μέν ὁ πνεῦμα καί λέγω · λαμβάνω ὁ πνεῦμα ἅγιος , καί , ἐγώ αὐτός ἀποστέλλω · ἐκεῖνος ἐγώ δοξάζω , καί , ὅσος ἀκούω λαλέω ( 42 ) . ὡς οὖν παραῦθα αὐτός ὁ ὁ πνεῦμα δοτήρ ὁ Κύριος οὖον παραιτέομαι εἶπον , ἐν πνεῦμα ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος , ὡς ἄνθρωπος · ὁ αὐτός τρόπος ὁ αὐτός εἰμί ὁ πνεῦμα δοτήρ οὖον παραιτέομαι λέγω · πνεῦμα ( 43 ) κύριος ἐπί ἐγώ , οὖον εἵνω -