athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0044.2
30 . Ταῦτα τοὺς μὲν πιστοὺς εὐφραίνει , τοὺς δὲ αἱρετικοὺς λυπεῖ βλέποντας ἀναiruμένην αὐτῶν τὴν αἵρεσιν · καὶ γὰρ καὶ αὐτὴ πάλιν αὐτῶν ἡ ἐρώτησις ἐν τῷ λέγειν , ἐν τῷ ἀγέννητον , ἢ δύο · οὐκ ὀρθῶν αὐτῶν δείκνουσι τὴν διάνοιαν , ἀλλ’ ὑποπτον καὶ δόλου μεστήν . Οὐ γὰρ ἐπὶ τιμῇ τοῦ Πατρὸς οὕτως ἐρωτῶσιν , ἀλλ’ ἐπὶ ἀτιμίᾳ τοῦ Λόγου . Ἄν γοῦν τις , ἀγνοῶν τὴν πανουργίαν αὐτῶν , ἀποκρίνηται , ἐν τῷ ἀγέννητον ( 26 ) , εὐθὺς τὸν ἐαυτῶν ἰὸν ἐξεμοῦσι λέγοντες · Οὐκοῦν ὁ Υἱὸς τῶν γεννητῶν ἐστι , καὶ καλῶς εἰρήκαμεν , Οὐκ ἦν , πρὸν γεννηθῇ . Πάντα γὰρ φυσῶσι ( 27 ) καὶ κυκλῶσιν , ἵνα μόνον διαστήσῃ τὸν Λόγον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ τὸν δημιουργὸν τῶν ὅλων ( 28 ) τοῖς ποίημασι συναριθμήσῃ . Πρῶτον μὲν οὖν καὶ κατὰ τοῦτο καταγνωστέως εἰσὶν ἀξιοί , ὅτι μεμφόμενοι τοῖς ἐν Νικαίᾳ συνελθούσι ἐπισκόποις ὡς ἀγράφοις χρῆσασμένοι λέξει , καὶ τοὺ μὴ δυσφρόμους , ἀλλ’ ἐπ’ ἀναίρεσι τῆς ἀσεβείας αὐτῶν κεῖμένας ( 29 ) , ἠτομώλησαν εἰς τὴν αὐτὴν αἰτίαν αὐτοὶ ἐξ ἀγράφων φθεγγόμενοι , καὶ ἐπικοῦντες λοιδορίας κατὰ τοῦ Κυρίου , μὴ γινώσκοντες , μήτε ἄ λέγουσι , μήτε περὶ τίνων διαβεβαιοῦνται . Ἐρωτησάτωσαν γοῦν Ἕλληνας , παρ’ ὧν ἠκούσαν · οὐ γὰρ τῶν Γραφῶν , ἀλλ’ ἐκείνων ἐστιν εὐρεῖα ( 30 ) · ἵνα ἀκούσαντες πῶσα σημαίνοντα ἡ λέξις ἔχει , μάθωσιν , ὅτι οὐδὲ , περὶ ὧν λέγουσιν ( 31 ) , ἐπίσταται καλῶς ἐρωτᾶν . Κἀγὼ γὰρ δι’ αὐτοὺς ἐπυθόμην λέγεσθαι ἀγέννητον τὸ μηδέπω μὲν γενόμενον , δυνάμενον δὲ γενέσθαι , ὡς τὸ ξύλον τὸ μήπω μὲν γενόμενον , δυνάμενον δὲ γενέσθαι σκάφος . Καὶ αὐθὶς ἀγέννητον λέγεσθαι ( 32 ) τὸ μήτε γενόμενον , μήτε δυνάμενον γενέσθαι ποτέ , ὡς τὸ τρίγωνον τετράγωνον , καὶ ὁ ἄρτιος ἀριθμὸς ( 33 ) περιττός . Οὔτε γὰρ τὸ τρίγωνον γέγονε ποτε τετράγωνον , οὔτε γένοιτ’ ἄν ποτε · ἀλλ’ οὔτε ὁ ἄρτιος γέγονε ποτε περιττός , οὔτε γένοιτ’ ἄν ποτε περιττός . Λέγεται δὲ πάλιν ἀγέννητον ( 34 ) τὸ ὑπάρχον μὲν , μὴ
Lemmas: 30 . οὗτος ὁ μέν πιστός εὐφραίνω , ὁ δέ αἱρετικός λυπέω βλέπω ἀναίνομαι αὐτός ὁ αἵρεσις · καί γάρ καί αὐτός πάλιν αὐτός ὁ ἐρώτησις ἐν ὁ λέγω , ἐν ὁ ἀγέννητος , ἢ δύο · οὐ ὀρθός αὐτός δείκνυμι ὁ διάνοια , ἀλλά ὕποπτος καί δόλος μεστός . οὖον γάρ ἐπί τιμή ὁ πατήρ οὕτως ἐρωτάω , ἀλλά ἐπί ἀτιμία ὁ Λόγος . ἄν γοῦν τις , ἀγνοέω ὁ πανουργία αὐτός , ἀποκρίνω , ἐν ὁ ἀγέννητος ( 26 ) , εὐθύς ὁ ἑαυτοῦ ἰός ἐξεμέω λέγω · οὐκοῦν ὁ υἱός ὁ γεννητής εἰμί , καί καλῶς εἴρω , οὐ εἰμί , πρόειμι γεννάω . Πάν γάρ φυσάω ( 27 ) καί κυκλόω , ἵνα μόνος διΐστημι ὁ Λόγος ἀπό ὁ πατήρ καί ὁ δημιουργός ὁ ὅλος ( 28 ) ὁ ποίημα συναρίθμηση . Πρῶτος μέν οὖν καί κατά οὗτος καταγνωστέως εἰμί ἀξιόω , ὅτι μέμφομαι ὁ ἐν Νίκαια συνέρχομαι ἐπίσκοπος ὡς ἄγραφος χράω λέγω , καί ὅς μή δυσφρόμους , ἀλλά ἐπί ἀναίρεσις ὁ ἀσέβεια αὐτός κεῖμαι ( 29 ) , ἀτομόω εἰς ὁ αὐτός αἴτιος αὐτός ἐκ ἄγραφος φθέγγομαι , καί ἐποικέω λοιδορία κατά ὁ κύριος , μή γιγνώσκω , μήτε ὅς λέγω , μήτε περί τίνω διαβεβαιόω . Ἐρωτησάτωσαν γοῦν Ἕλλην , παρά ὅς ἀκούω · οὖον γάρ ὁ Γραφής , ἀλλά ἐκεῖνος εἰμί εὐρύς ( 30 ) · ἵνα ἀκούω πάω σημαίνω ὁ λέξις ἔχω , μανθάνω , ὅτι οὐδέ , περί ὅς λέγω ( 31 ) , ἐπίσταμαι καλῶς ἐρωτάω . ἀγός γάρ διά αὐτός πυνθάνομαι λέγω ἀγέννητος ὁ μηδέπω μέν γίγνομαι , δύναμαι δέ γίγνομαι , ὡς ὁ ξύλον ὁ μήπω μέν γίγνομαι , δύναμαι δέ γίγνομαι σκάφος . καί αὐθίς ἀγέννητος λέγω ( 32 ) ὁ μήτε γίγνομαι , μήτε δύναμαι γίγνομαι ποτός , ὡς ὁ τρίγωνος τετράγωνος , καί ὁ ἄρτιος ἀριθμός ( 33 ) περισσός . οὔτε γάρ ὁ τρίγωνος γίγνομαι ποτός τετράγωνος , οὔτε γίγνομαι ἄν ποτός · ἀλλά οὔτε ὁ ἄρτιος γίγνομαι ποτός περισσός , οὔτε γίγνομαι ἄν ποτός περισσός . λέγω δέ πάλιν ἀγέννητος ( 34 ) ὁ ὑπάρχω μέν , μή