athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0061.5
A νοεῖν ἢ ὅτι τῶν μὲν γεννητῶν ( 94 ) ἄλλος ἐστι , τοῦ δὲ Πατρὸς μόνος αὐτὸς ἐστι Λόγος ἀληθινὸς , ἀπαύγασμα καὶ σοφία , ἧς τὰ γεννητὰ ( 95 ) πάντα μετέχει , καὶ ἀγιάζεται παρ’ αὐτοῦ τῷ Πνεύματι . Καὶ ἐνταῦθα γοῦν χρίεται , οὐχ ἵνα Θεὸς γένηται · ἦν γὰρ πρὸ τοῦτου · οὐδ’ ἵνα βασιλεύς · γένηται · ἦν γὰρ ἀεὶδιως βασιλεύων , εἰκὼν ὑπάρχων τοῦ Θεοῦ , ὡς τὸ λόγιον δείκνυσιν · ἀλλ’ ὑπὲρ ἡμῶν πάλιν καὶ τοῦτο γέγραπται . Οἱ μὲν γὰρ κατὰ τὸν Ἰσραὴλ βασιλεῖς , ὅτε ἐχρίοντο , τότε βασιλεῖς ἐγίνοντο , οὐχ ὄντες πρότερον βασιλεῖς , ὡς Δαβὶδ , ὡς Ἐzechias , ὡς Ἰωσίας καὶ οἱ ἄλλοι ( 96 ) · ὁ δὲ Σωτὴρ τὸ ἐμπάτην Θεὸς ὧν καὶ τὴν βασιλείαν ( 97 ) τοῦ Πατρὸς ἀεὶ βασιλεύων , τοῦ τε Πνεύματος τοῦ ἁγίου χορηγὸς ὧν αὐτὸς , ὅμως δὲ λεγεται νῦν χρίεσθαι , ἵνα πάλιν , ὡς ἄνθρωπος λεγόμενος τῷ Πνεύματι χρίεσθαι , ἡμῖν τοῖς ἀνθρώποις , καθάπερ τὸ ὑψωθῆναι καὶ τὸ ἀναστῆναι ( 98 ) , οὕτως καὶ τὴν τοῦ Πνεύματος ἐνοίκησιν καὶ οἰκειότητα κατασκευάση . Τοῦτο δὲ σημαίνων καὶ αὐτὸς δι’ ἑαυτοῦ ὁ Κύριος ἔλεγεν ( 99 ) ἐν τῷ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγελίῳ · Ἐγὼ ἀπέστειλα αὐτοὺς εἰς τὸν κόσμον , καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἐγὼ ( 1 ) ἀγιάζω ἑμαυτόν , ἵνα ὦσι καὶ αὐτοὶ ἡγιασμένοι ἐν ἀληθείᾳ . Τοῦτο δὲ λέγων ἔδειξεν , ὅτι μὴ αὐτὸς ἐστὶν ὁ ἀγιάζομενος , ἀλλ’ ὁ ἀγιάζων · οὐ γὰρ παρ’ ἑτέρου ἀγιάζεται · ἀλλ’ αὐτὸς ἑαυτὸν ἀγιάζει , ἵνα ἡμεῖς ἐν τῇ ἀληθείᾳ ἁγιασθῶμεν . Ὁ δὲ ἑαυτὸν ἀγιάζων Κύριός ἐστι τοῦ ἀγιάζειν . Πῶς οὖν τοῦτο γίνεται ; πῶς δὲ ( 2 ) τοῦτο λέγει ἢ ὅτι , Ἐγὼ Λόγος ὧν τοῦ Πατρὸς , αὐτὸς ἑμαυτῷ ἀνθρώπῳ γενομένῳ διδῶμι τὸ Πνεῦμα · καὶ ἑμαυτὸν ἄνθρωπον γενομένον ἐν τούτῳ ἀγιάζω , ἵνα λοιπὸν ἐν ἐμοὶ ἀληθείᾳ ὄντι ( Ὁ δὲ Λόγος ( 3 ) ὁ σὸς ἀλήθεια ἐστιν · ) οἱ πάντες ἁγιασθῶσιν ;
Lemmas: A νοέω ἢ ὅτι ὁ μέν γεννητής ( 94 ) ἄλλος εἰμί , ὁ δέ πατήρ μόνος αὐτός εἰμί Λόγος ἀληθινός , ἀπαύγασμα καί σοφία , ὅς ὁ γεννητός ( 95 ) πᾶς μετέχω , καί ἁγίζω παρά αὐτός ὁ πνεῦμα . καί ἐνταῦθα γοῦν χρίω , οὐ ἵνα θεός γίγνομαι · εἰμί γάρ πρό οὗτος · οὐδέ ἵνα βασιλεύς · γίγνομαι · εἰμί γάρ ἀείδιος βασιλεύω , εἰκών ὑπάρχω ὁ Θεός , ὡς ὁ λόγιος δείκνυμι · ἀλλά ὑπέρ ἐγώ πάλιν καί οὗτος γράφω . ὁ μέν γάρ κατά ὁ Ἰσραήλ βασιλεύς , ὅτε χρίω , τότε βασιλεύς γίγνομαι , οὐ εἰμί πρότερος βασιλεύς , ὡς Δαυίδ , ὡς Ἐzechias , ὡς Ἰωσίας καί ὁ ἄλλος ( 96 ) · ὁ δέ Σωτήρ ὁ ἐμπάσσω θεός ὅς καί ὁ βασίλειος ( 97 ) ὁ πατήρ ἀεί βασιλεύω , ὁ τε πνεῦμα ὁ ἅγιος χορηγός ὅς αὐτός , ὅμως δέ λέγω νῦν χρίω , ἵνα πάλιν , ὡς ἄνθρωπος λέγω ὁ πνεῦμα χρίω , ἐγώ ὁ ἄνθρωπος , καθάπερ ὁ ὑψόω καί ὁ ἀνίστημι ( 98 ) , οὕτως καί ὁ ὁ πνεῦμα ἐνοίκησις καί οἰκειότης κατασκευάζω . οὗτος δέ σημαίνω καί αὐτός διά ἑαυτοῦ ὁ Κύριος λέγω ( 99 ) ἐν ὁ κατά Ἰωάννης Εὐαγγέλιος · ἐγώ ἀποστέλλω αὐτός εἰς ὁ κόσμος , καί ὑπέρ αὐτός ἐγώ ( 1 ) ἁγίζω ἐμαυτοῦ , ἵνα εἰμί καί αὐτός ἁγίζω ἐν ἀλήθεια . οὗτος δέ λέγω δείκνυμι , ὅτι μή αὐτός εἰμί ὁ ἁγίζω , ἀλλά ὁ ἁγίζω · οὖον γάρ παρά ἕτερος ἁγίζω · ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ ἁγίζω , ἵνα ἐγώ ἐν ὁ ἀλήθεια ἁγίζω . ὁ δέ ἑαυτοῦ ἁγίζω κύριος εἰμί ὁ ἁγίζω . Πῶς οὖν οὗτος γίγνομαι ; πῶς δέ ( 2 ) οὗτος λέγω ἢ ὅτι , ἐγώ Λόγος ὅς ὁ πατήρ , αὐτός ἐμαυτοῦ ἄνθρωπος γίγνομαι δίδωμι ὁ πνεῦμα · καί ἐμαυτοῦ ἄνθρωπος γίγνομαι ἐν οὗτος ἁγίζω , ἵνα λοιπός ἐν ἐγώ ἀλήθεια εἰμί ( ὁ δέ Λόγος ( 3 ) ὁ σός ἀλήθεια εἰμί · ) ὁ πᾶς ἁγίζω ;