athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0137.3
ἑστὼς ( 20 ) , τὴν αὐτὴν ἔχοντα διάνοιαν , οὐ τὴν ἀρχὴν τοῦ εἶναι αὐτὸν , οὐδὲ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ κτιστὴν δείκνυσιν ( 21 ) , ἀλλὰ τὴν εἰς ἡμᾶς αὐτοῦ κατ’ εὐεργεσίαν γενομένην ἀνανέωσιν . Ταῦτα γοῦν λέγων , ἐδείξαμεν ὅμως ( 22 ) καὶ πρὸ τούτων ὑπάρχειν ἐαυτὸν , ὅτε ἔλεγε · Πρὸν Ἀβραὰμ γενέσθαι , ἐγὼ εἰμι · καὶ Ἡνίκα τὸν οὐρανὸν ἠτοιμάζε , συμπαρίμην αὐτῷ · καὶ Ἡμὴν παρ’ αὐτῷ ( 23 ) ἀρμόδιος . Ὦσπερ δὴ ἦν αὐτὸς πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι , ὁ δὲ Ἰσραὴλ μετὰ τὸν Ἀβραὰμ γέγονε , καὶ δῆλόν ἐστιν , ὅτι προὑπάρχων ὑστερον πλάττεται , καὶ ἡ πλάσις οὐ τὴν ἀρχὴν τοῦ εἶναι , ἀλλὰ τὴν ἐνανθρώπησιν σημαίνει , ἐν ἧ καὶ ἐπισυνάγει τὰς φυλὰς τοῦ Ἰσραὴλ · οὕτως ἄρα δεῖ συνῶν τῷ Πατρὶ , αὐτὸς ( 24 ) τῆς κτίσεως δημιουργὸς ἐστι , καὶ δῆλόν ἐστιν ὅτι δευτέρα ἐστιν αὐτοῦ τὰ ἔργα , καὶ τοῦ , ἔκτισεν , οὐχ ἀρχὴν τοῦ εἶναι αὐτὸν , ἀλλὰ τὴν εἰς τὰ ἔργα γενομένην οἰκονομίαν , ἣν ἐν τῇ σαρκὶ πεποίηκε , γνωρίζει . Ἐπρεπε γὰρ , ἄλλον αὐτὸν ὄντα τῶν ἔργων , καὶ μᾶλλον δημιουργὸν αὐτῶν ὄντα αὐτὸν , καὶ τὴν τούτων ἀνανέωσιν εἰς ἑαυτὸν ἀναδέξασθαι , ἵνα , αὐτὸς κτισθεὶς εἰς ἡμᾶς , τὰ πάντα εἰς ἑαυτὸν ( 25 ) ἀνακτήσεται . Καὶ γὰρ λέγων , ἔκτισεν , εὐθὺς καὶ τὴν αἰτίαν ἐπήγαγε , λέγων , τὰ ἔργα , ἵνα τοῦ , εἰς τὰ ἔργα κτισθῆναι , τὸ γίνεσθαι ἄνθρωπον δηλώσῃ εἰς τὴν τούτων ἀνανέωσιν . Καὶ τοῦτο ἦθος ἐστὶ τῇ Θείᾳ Γραφῇ · ὅταν μὲν γὰρ σημαίνῃ τὴν κατὰ σάρκα γένεσιν τοῦ Λόγου , τίθησι καὶ τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν γέγονεν ἄνθρωπος · ὅταν δὲ περὶ τῆς θεότητος αὐτοῦ αὐτὸς τε λέγῃ ( 26 ) , καὶ οἱ τούτου θεράποντες ἐπαγγέλλωνται , πάντα ἀπλῇ τῇ λέξει , ἀπολυμένη τε τῇ διανοίᾳ , καὶ οὐδὲν μετὰ συμπεπλεγμένης αἰτίας λέγεται . Τοῦ γὰρ Πατρὸς ἐστὶν ἀπαύγασμα · ὡσπερ δὲ ὁ Πατὴρ οὐ διὰ τινα αἰτίαν ἐστιν , οὕτως οὐδὲ τοῦ ἀπαύγασματος τούτου χρή ζητεῖν τὴν αἰτίαν ( 27 ) . Ἐν ἀρχῇ οὖν ἦν ὁ Λόγος , καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν , καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος , γέγραπται · καὶ οὐχ ἔχει ( 28 ) τὸ διὰ τί · ὅτε δὲ , Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , τότε καὶ τὴν αἰτίαν τίθησι , ὅτι γέγονε , λέγων · Καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν . Πάλιν τε ὁ Ἀπόστολος λέγων , Ὦς , ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , οὐχ ἔθηκε ( 29 ) τὴν αἰτίαν εἰ μή , ὅτε Τὴν
Lemmas: ἵστημι ( 20 ) , ὁ αὐτός ἔχω διάνοια , οὖον ὁ ἀρχή ὁ εἰμί αὐτός , οὐδέ ὁ οὐσία αὐτός κτίστης δείκνυμι ( 21 ) , ἀλλά ὁ εἰς ἐγώ αὐτός κατά εὐεργεσία γίγνομαι ἀνανέωσις . οὗτος γοῦν λέγω , δείκνυμι ὅμως ( 22 ) καί πρό οὗτος ὑπάρχω ἑαυτοῦ , ὅτε λέγω · πρόειμι Ἀβραάμ γίγνομαι , ἐγώ εἰμί · καί ἡνίκα ὁ οὐρανός ἑτοιμάζω , συμπάρειμι αὐτός · καί Ἡμέτερος παρά αὐτός ( 23 ) Ἁρμόδιος . ὥσπερ δή εἰμί αὐτός πρίν Ἀβραάμ γίγνομαι , ὁ δέ Ἰσραήλ μετά ὁ Ἀβραάμ γίγνομαι , καί δῆλος εἰμί , ὅτι προϋπαρχή ὕστερος πλάσσω , καί ὁ πλάσις οὖον ὁ ἀρχή ὁ εἰμί , ἀλλά ὁ ἐνανθρώπησις σημαίνω , ἐν ἧ καί ἐπισυνάγω ὁ φυλή ὁ Ἰσραήλ · οὕτως ἄρα δεῖ σύνειμι ὁ πατήρ , αὐτός ( 24 ) ὁ κτίσις δημιουργός εἰμί , καί δῆλος εἰμί ὅτι δύο εἰμί αὐτός ὁ ἔργον , καί ὁ , κτίζω , οὐ ἀρχή ὁ εἰμί αὐτός , ἀλλά ὁ εἰς ὁ ἔργον γίγνομαι οἰκονομία , ὅς ἐν ὁ σάρξ ποιέω , γνωρίζω . πρέπω γάρ , ἄλλος αὐτός εἰμί ὁ ἔργον , καί μᾶλλον δημιουργός αὐτός εἰμί αὐτός , καί ὁ οὗτος ἀνανέωσις εἰς ἑαυτοῦ ἀναδέχομαι , ἵνα , αὐτός κτίζω εἰς ἐγώ , ὁ πᾶς εἰς ἑαυτοῦ ( 25 ) ἀνακτάομαι . καί γάρ λέγω , κτίζω , εὐθύς καί ὁ αἴτιος ἐπάγω , λέγω , ὁ ἔργον , ἵνα ὁ , εἰς ὁ ἔργον κτίζω , ὁ γίγνομαι ἄνθρωπος δηλόω εἰς ὁ οὗτος ἀνανέωσις . καί οὗτος ἦθος εἰμί ὁ Θείη γραφή · ὅταν μέν γάρ σημαίνω ὁ κατά σάρξ γένεσις ὁ Λόγος , τίθημι καί ὁ αἴτιος , διά ὅς γίγνομαι ἄνθρωπος · ὅταν δέ περί ὁ θεότης αὐτός αὐτός τε λέγω ( 26 ) , καί ὁ οὗτος θεράπων ἐπαγγέλλω , πᾶς ἁπλόος ὁ λέγω , απολύω τε ὁ διάνοια , καί οὐδείς μετά συμπλέκω αἴτιος λέγω . ὁ γάρ πατήρ εἰμί ἀπαύγασμα · ὡς δέ ὁ πατήρ οὖον διά τις αἴτιος εἰμί , οὕτως οὐδέ ὁ απαύγασμα οὗτος χρή ζητέω ὁ αἴτιος ( 27 ) . ἐν ἀρχή οὖν εἰμί ὁ Λόγος , καί ὁ Λόγος εἰμί πρός ὁ Θεός , καί θεός εἰμί ὁ Λόγος , γράφω · καί οὐ ἔχω ( 28 ) ὁ διά τίς · ὅτε δέ , ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , τότε καί ὁ αἴτιος τίθημι , ὅτι γίγνομαι , λέγω · καί σκηνόω ἐν ἐγώ . πάλιν τε ὁ ἀπόστολος λέγω , οὖς , ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , οὐ τίθημι ( 29 ) ὁ αἴτιος εἰμί μή , ὅτε ὁ