athanasius-theology.orationes-tres-contra-arianos pg026_0045.5
31 Εἰ δὲ νομίζουσι καλῶς ἐρωτᾶν , ἐν τῷ λέγειν , Ἕν τὸ ἀγέννητον ( 36 ) , ἢ δύο ; ἀκούσονται πρῶτον μὲν , ὡς ἀμαθεῖς , πολλὰ τε εἶναι καὶ οὐδὲν , πλεῖστα μὲν τὰ δυνάμενα γενηθᾶαι , οὐδὲν δὲ τὸ μὴ δυνάμενον , ὡςπερ εἱρηται . Εἰ δὲ , ὡς Ἀστερίῳ ἠρεσε ( 37 ) , τὸ μὴ ποιήμα , ἀλλ' ἀεὶ τὸ ἀγέννητον εἶναι , οὕτως ἐρωτῶσιν · ἀκούετωσαν οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ πολλάκις , ὅτι καὶ ὁ Υἱὸς οὕτω κατὰ ταύτην τὴν ἐκδοχὴν ἀγέννητος ( 38 ) ἀν λεχθῇ . Οὔτε γὰρ τῶν γεννητῶν , οὔτε ποιημᾶ ἐστιν , ἀλλὰ καὶ αἰδίως σύνεστι τῷ Πατρί , ὡςπερ καὶ ἤδη δεδείκται , κἂν πολλάκις μεταβάλλωνται , ἵνα μόνον κατὰ τοῦ Κυρίου λέγωσιν , Ἕξ οὐχ ὂντων ἐστί , καὶ , Οὐχ ἦν , πρὶν γεννηθῇ . Πάντων δὴ οὖν ἐκπίπτοντες , ἐὰν καὶ ἔχειν ( 39 ) δηλήσωσι λοιπὸν ἐρωτᾶν κατὰ τὸ ὑπάρχον μὲν , μήτε δὲ γεννηθὲν ἐκ τινος , μήτε ἔχον ἐκ τοῦ πατέρα · ἀκούσονται μὲν καὶ παρ' ἡμῶν τὸν οὕτω σημαινομένον ἕνα καὶ μόνον ἀγέννητον ( 40 ) εἶναι τὸν Πατέρα , οὐδὲν δὲ πλέον ἔξουσιν ἐκ τοῦ τοιαῦτα ἀκούειν αὐτοὺς . Οὐδὲ γὰρ τὸ οὕτως ἀγέννητον λέγεσθαι τὸν Θεὸν δεῖκνυσι γεννητὸν ( 41 ) εἶναι τὸν Υἱόν , δήλου ὄντος κατὰ τὰς προειρημένας ἀποδείξεις τοιούτον εἶναι τὸν Λόγον , οἷός ἐστιν ὁ γεννήσας αὐτόν . Οὐδὲν εἰ ἀγέννητος ( 42 ) ὁ Θεός , οὐ γεννητὴ ἀλλὰ γέννημα ἐστιν ἡ ποῦτου εἰκών , ἥτις ἐστιν ὁ Λόγος αὐτοῦ καὶ ἡ Σοφία . Ποία γὰρ ἐμφέρεται τῷ γεννητῷ ( 43 ) πρὸς τὸ ἀγέννητον ; Πάλιν γὰρ τὰ αὐτὰ λέγειν οὐκ ἀνχρήσει ἐπεὶ εἰ ὁμοιον τὸ γεννητὸν τῷ ἀγεννήτῳ θέλουσιν , ὡς τὸν ὁρῶντα τοῦτο βλέπειν ἐκεῖνο , οὐ μακρὰν εἰσιν εἰπεῖν , ὅτι καὶ τὸ ἀγέννητον ( 44 ) καὶ κτισμᾶτός ἐστιν εἰκών , καὶ λοιπὸν πέφυρται πάντα παρ' αὐτοῖς , γεννητῶν ( 45 ) μὲν ἐξίσασιν πρὸς τὸ ἀγέννητον , ἀγενήτου δὲ καὶ λαίρεσις μετρουμένου πρὸς τὰ ποιήματα ,
Lemmas: 31 εἰμί δέ νομίζω καλῶς ἐρωτάω , ἐν ὁ λέγω , εἷς ὁ ἀγέννητος ( 36 ) , ἢ δύο ; ἀκούω πρῶτος μέν , ὡς ἀμαθής , πολύς τε εἰμί καί οὐδείς , πλεῖστος μέν ὁ δύναμαι γίγνομαι , οὐδείς δέ ὁ μή δύναμαι , ὡς εἴρω . εἰμί δέ , ὡς Ἀστέριον ἀρέσκω ( 37 ) , ὁ μή ποιήμα , ἀλλά ἀεί ὁ ἀγέννητος εἰμί , οὕτως ἐρωτάω · ἀκούω οὐ ἅπαξ , ἀλλά πολλάκις , ὅτι καί ὁ υἱός οὗτος κατά οὗτος ὁ ἐκδοχή ἀγέννητος ( 38 ) εἰς λέγω . οὔτε γάρ ὁ γεννητής , οὔτε ποίημα εἰμί , ἀλλά καί ἀΐδιος σύνειμι ὁ πατήρ , ὡς καί ἤδη δείκνυμι , κἀν πολλάκις μεταβάλλω , ἵνα μόνος κατά ὁ κύριος λέγω , ἕξ οὐ εἰμί εἰμί , καί , οὐχ εἰμί , πρίν γεννάω . Πάντων δή οὖν ἐκπίπτω , ἐάν καί ἔχω ( 39 ) δηλέομαι λοιπός ἐρωτάω κατά ὁ ὑπάρχω μέν , μήτε δέ γεννάω ἐκ τις , μήτε ἔχω ἐκ ὁ πατήρ · ἀκούω μέν καί παρά ἐγώ ὁ οὗτος σημαίνω εἷς καί μόνος ἀγέννητος ( 40 ) εἰμί ὁ πατήρ , οὐδείς δέ πλέω ἔχω ἐκ ὁ τοιοῦτος ἀκούω αὐτός . οὐδέ γάρ ὁ οὕτως ἀγέννητος λέγω ὁ θεός δείκνυμι γεννητός ( 41 ) εἰμί ὁ υἱός , δῆλος εἰμί κατά ὁ προερέω ἀποδείκνυμι τοιοῦτος εἰμί ὁ Λόγος , οἷος εἰμί ὁ γεννάω αὐτός . οὐδείς εἰμί ἀγέννητος ( 42 ) ὁ Θεός , οὖον γεννητός ἀλλά γέννημα εἰμί ὁ πότος εἰκών , ὅστις εἰμί ὁ Λόγος αὐτός καί ὁ Σοφία . Ποία γάρ ἐμφέρω ὁ γεννητός ( 43 ) πρός ὁ ἀγέννητος ; πάλιν γάρ ὁ αὐτός λέγω οὐ ἀνχρήσει ἐπεί εἰμί ὅμοιος ὁ γεννητός ὁ ἀγέννητος ἐθέλω , ὡς ὁ ὁράω οὗτος βλέπω ἐκεῖνος , οὖον μακράν εἰμί εἶπον , ὅτι καί ὁ ἀγέννητος ( 44 ) καί κτίσμα εἰμί εἰκών , καί λοιπός φύρω πᾶς παρά αὐτός , γεννητής ( 45 ) μέν ἔξειμι πρός ὁ ἀγέννητος , ἀγένητος δέ καί λαίρεσις μετρέω πρός ὁ ποίημα ,