athanasius-theology.oratio-quarta-contra-arianos-sp 17
17 . Οὁ μὲν οὖν Ἰουδαῖοι ἐν τῷ ἀκοῦσαι ‘ἓν’ ἐνόμιζον κατὰ Σαβέλλιον αὐτὸν εἰρηκέναι εἶναι τὸν Πατέρα · ὁ δέ γε Σωτὴρ ἡμῶν συλλογίζεται μὲν αὐτῶν τὴν ἁμαρτίαν , ὅτι ‘εἰ καὶ Θεὸν εἶπον , ἔδει ὑμᾶς εἰδέναι τὸ γεγραμμένον , Ἐγὼ εἶπα , θεοί ἐστε·᾿ εἶτα τὸ ‘ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν’ σαφηνίζων , ἐν τῷ Υἱῷ τὴν πρὸς τὸν Πατέρα ἑνότητα ἀποδέδωκε λέγων , ‘ὅτι εἶπον , Υἱός εἰμι τοῦ Θεοῦ.᾿ Εἰ γὰρ τῇ λέξει οὐκ εἶπεν , ἀλλὰ τὴν διάνοιαν τοῦ ‘ἕν ἐσμεν ἀποδέδωκε τῷ Υἱῷ . Οὐδὲν γὰρ ἓν πρὸς τὸν Πατέρα , εἰ μὴ τὸ ἐξ αὐτοῦ . Τί δ᾿ ἂν εἴη τὸ ἐξ αὐτοῦ ἢ ὁ Υἱός ; Ἐπιφέρει γοῦν , ‘ἵνα γινώσκητε ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί.’ Τὸ γὰρ ‘ἓν’ ἐπεξηγούμενος , οὐκ ἐν τῷ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο πρὸς ὃ ἕν ἐστιν εἶπεν , ἀλλʼ ἐν τῷ αὐτὸν ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ τὸν Πατέρα ἐν τῷ Υἱῷ , τὴν συνάφειαν καὶ τὸ ἀχώριστον . Καὶ γὰρ καὶ Σαβέλλιον ἐν τούτῳ ἀνατρέπει , ἐν τῷ εἰπεῖν οὐχ , ‘ὁ Πατήρ εἰμι,᾿ ἀλλὰ , ‘ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ·᾿ καὶ Ἄρειον ἐν τῷ εἰπεῖν , ‘ἕν ἐσμεν.᾿ Εἰ τοίνυν ὁ Υἱὸς ἄλλο , καὶ ὁ Λόγος ἄλλο , οὐχ ὁ Λόγος ἕν ἐστι πρὸς τὸν Πατέρα , ἀλλʼ ὁ Υἱός · οὐδὲ ὁ τὸν Λόγον ‘ἑωρακὼς ἑώρακε τὸν Πατέρα,ʼ ἀλλʼ ὁ τὸν Υἱόν . Τούτων δὲ δεικνυμένων , ἢ μείζων ὁ Υἱὸς τοῦ Λόγου , ἢ πλεῖον οὐδὲν ὁ Λόγος τοῦ Υἱοῦ ἔχει . Τί γὰρ μεῖζον ἢ τελειότερον τοῦ ‘ἓν,ʼ καὶ τοῦ ‘ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοὶ,᾿ καὶ τοῦ ‘ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ , ἑώρακε τὸν Πατέρα;’ Καὶ γὰρ καὶ αὗται αἱ φωναὶ τοῦ Υἱοῦ εἰσι . Φησὶ γοῦν ὁ αὐτὸς Ἰωάννης , ‘Ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ , ἑώρακε τὸν πέμψαντά με·᾿ καὶ , ‘ὁ ἐμὲ δεχόμενος , δέχεται τὸν ἀποστείλαντά με·ʼ καὶ ‘ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ·᾿ καὶ , ‘Ἐάν τίς μου ἀκούσῃ τῶν λόγων , καὶ μὴ φυλάξῃ , ἐγὼ οὐ κρίνω αὐτόν · οὐ γὰρ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον , ἀλλʼ ἵνα σώσω τὸν κόσμον . Ὁ λόγος δὲ ὃν ἀκούει , ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ · ὅτι ἐγὼ πρὸς τὸν Πατέρα πορεύομαι.᾿ Τὸ κήρυγμα δέ φησι κρίνειν τὸν μὴ φυλάξαντα τὴν ἐντολήν . ‘Εἰ γάρ,ʼ φησι , ‘μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς , ἁμαρτίον οὐκ εἶχον · νῦν δὲ πρόφασιν οὐχ ἕξουσι , φησὶ , ἀκηκοότες μοῦ τῶν ῥημάτων , διʼ ὧν σωτηρίαν καρπίζονται οἱ φυλάσσοντες.ʼ
Lemmas: 17 . ὅς μέν οὖν Ἰουδαῖος ἐν ὁ ἀκούω ἔρχομαι νομίζω κατά Σαβέλλιος αὐτός λέγω ἔρχομαι ὁ Πατέρας · ὁ δέ γε Σωτήρ ἐγώ συλλογίζομαι μέν αὐτός ὁ ἁμαρτία , ὅτι ἰάομαι καί θεός λέγω , δέω σύ οἶδα ὁ γράφω , ἐγώ λέγω , θεός εἰμί εἶτα ὁ ἐγώ καί ὁ Πατήρ εἷς ἕννυμι σαφηνίζω , ἐν ὁ υἱός ὁ πρός ὁ Πατέρας ἑνότης ἀποδίδωμι λέγω , ὅστις λέγω , υἱός εἰμί ὁ Θεός εἰμί γάρ ὁ λέξις οὐ λέγω , ἀλλά ὁ διάνοια ὁ ἵημι εἰμί ἀποδίδωμι ὁ υἱός . οὐδείς γάρ εἷς πρός ὁ Πατέρας , εἰμί μή ὁ ἐκ αὐτός . Τι δέ εἄν εἰμί ὁ ἐκ αὐτός ἢ ὁ υἱός ; ἐπιφέρω γοῦν , ἵνα γιγνώσκω ὅτι ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ Πατήρ ἐν ἐμός Τέ γάρ ἔρχομαι ἐπεξηγέομαι , οὐ ἐν ὁ αὐτός ἔρχομαι ἐκεῖνος πρός ὁ εἷς εἰμί λέγω , ἀλλά ἐν ὁ αὐτός ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ Πατέρας ἐν ὁ υἱός , ὁ συνάφεια καί ὁ ἀχώριστος . καί γάρ καί Σαβέλλιος ἐν οὗτος ἀνατρέπω , ἐν ὁ λέγω οὐ , ὁ Πατήρ εἰμί ἀλλά , ὁ υἱός ὁ Θεός καί Ἄρειος ἐν ὁ λέγω , ἵημι εἰμί εἰμί τοίνυν ὁ υἱός ἄλλος , καί ὁ Λόγος ἄλλος , οὐ ὁ Λόγος εἷς εἰμί πρός ὁ Πατέρας , ἀλλά ὁ υἱός · οὐδέ ὁ ὁ Λόγος ὁράω ὁράω ὁ Πατέρας ἀλλά ὁ ὁ υἱός . Τ́ουτον δέ δείκνυμι , ἢ μέγας ὁ υἱός ὁ Λόγος , ἢ πλέως οὐδείς ὁ Λόγος ὁ υἱός ἔχω . τις γάρ μέγας ἢ τέλειος ὁ εἰμί καί ὁ ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ Πατήρ ἐν ἐμός καί ὁ ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω ὁ Πατέρας καί γάρ καί αὐτός ὁ φωνή ὁ υἱός εἰμί . φημί γοῦν ὁ αὐτός Ἰωάννης , Ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω ὁ πέμπω μεʹ καί , ὁ ἐγώ δέχομαι , δέχομαι ὁ ἀποστέλλω ὅς καί ἐγώ φάος εἰς ὁ κόσμος ἔρχομαι , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ ἐν ὁ σκοτία μή μένω καί , Ἐάν τίς ἐγώ ἀκούω ὁ λόγος , καί μή φυλάσσω , ἐγώ οὐ κρίνω αὐτός · οὐ γάρ ἔρχομαι ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , ἀλλά ἵνα σῴζω ὁ κόσμος . ὁ λόγος δέ ὅς ἀκούω , ἐκεῖνος κρίνω αὐτός ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα · ὅτι ἐγώ πρός ὁ Πατέρας πορεύω Τέ κήρυγμα δέ φημί κρίνω ὁ μή φυλάσσω ὁ ἐντολή . Εἰ Ἄγαρ φημί , μή ἔρχομαι καί λαλέω αὐτός , ἁμάρτιον οὐ ἔχω · νῦν δέ πρόφασις οὐ ἔχω , φημί , ἀκούω ἐγώ ὁ ῥῆμα , διά ὅς σωτηρία καρπίζω ὁ φυλάσσω