athanasius-theology.oratio-quarta-contra-arianos-sp 22
22 . Ἐπεὶ εἰ . μὴ ὄντος αὐτοῦ Υἱοῦ , ἡμεῖς υἱοί ἐσμεν , ἡμῶν ἂν εἴη ὁ Θεὸς Πατὴρ , καὶ οὐκ αὐτοῦ . Πῶς οὖν ἰδιοποιεῖται μᾶλλον , λέγων , ‘ὁ Πατήρ μου,’ καὶ , ‘ἐγὼ ἐκ τοῦ Πατρός;’ Εἰ γὰρ κοινὸς πάντων Πατὴρ , οὐ μόνου αὐτοῦ Πατὴρ , οὐδὲ μόνος αὐτὸς ‘ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ Πατρός.’ έγει δέ ποτε καὶ ἡμῶν αὐτὸν λέγεσθαι Πατέρα , διὰ τὸ αὐτὸν ‘κεκοινωνηκέναι τῇ ἡμετέρᾳ τέρα σαρκί . Διὰ τοῦτο γὰρ γέγονεν ὁ Λόγος σὰρξ , ἵν᾿ , ἐπειδὴ ὁ Λόγος ἐστὶν Υἱὸς , διὰ τὸν ἐνοικοῦντα ἐν ἡμῖν Υἱὸν λέγηται καὶ ἡμῶν Πατήρ . ‘Ἀπέστειλε’ γὰρ , φησὶ , ‘τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν , κρᾶζον , Ἀββᾶ , ὁ Πατήρ Οὐκοῦν ὁ ἐν ἡμῖν Υἱὸς , τὸν ἴδιον Πατέρα ἐπικαλούμενος , καὶ ἡμῶν αὐτῶν ποιεῖ Πατέρα λέγεσθαι . Ἀμέλει ὥν οὐκ ἔστιν εἰς τὰς καρδίας ὁ Υἱὸς , τούτων οὐδὲ Πατὴρ ὁ Θεὸς ἂν λεχθείη . Εἴπερ οὖν διὰ τὸν Λόγον ὁ ἄνθρωπος λέγεται Υἱὸς , ἀνάγκη πᾶσα , λεγομένων καὶ πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως τῶν παλαιῶν ‘υἱῶν,’ εἶναι καὶ πρὸ τῆς ἐπιδημίας τὸν Λόγον Υἱὸν . ‘Υἱοὺς’ γὰρ , φησὶν , ‘ἐγέννησα·’ καὶ ἐπὶ Νῶε , ‘ἰδόντες οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ·’ καὶ ἐν τῇ δῇ · ‘Οὐκ αὐτὸς οὖτός σου Πατήρ;’ Οὐκοῦν ἦν καὶ ὁ ἀληθῶς Υἱὸς , δι᾿ ὃν κἀκεῖνοι υἱοί . Εἰ δὲ κατʼ ἐκείνους πάλιν οὐδʼ ὁπότερον τούτων Υἱὸς , ἀλλὰ διὰ τὴν ἀμφοῖν σύνοδον , ἀνάγκη μηδʼ ὁπότερον εἶναι Υἱόν · φημὶ δὴ , μήτε τὸν Λόγον , μήτε τὸν ἄνθρωπον , ἀλλά τινα αἰτίαν , διʼ ἢν καὶ συνήφθησαν · καὶ οὕτω δὲ προηγήσεται ἡ αἰτία τῆς συνάψεως , ἥτις Υἱὸν ποιεῖ . Οὑκοῦν καὶ κατὰ τοῦτο πρὸ τῆς σαρκὸς προῆν ὁ Υἰός . Τούτων δὴ λεγομένων , εἰς ἕτερον καταφεύξονται , λέγοντες ‘μὴ τὸν ἄνθρωπον εἶναι Υἱὸν , μηδὲ τὸ συναμφότερον , ἀλλὰ τὸν Λόγον ἐν ἀρχῇ μὲν εἶναι Λόγον ἀπλῶς · ὅτε δὲ ἐνηνθρώπησε , τότε ὠνομάσθαι Υἱόν · πρὸ γὰρ τῆς ἐπιφανείας μὴ εἶναι Υἱὸν , ἀλλὰ Λόγον μόνον · καὶ ὥσπερ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , οὐκ ὢν πρότερον σὰρξ , οὕτως ὁ Λόγος Υἱὸς γέγονεν , οὐκ ὢν πρότερον Υἱός.᾿ Ταῦτα μὲν ἐκείνων τὰ φλυαρήματα · ἔχει δὲ τὸν ἔλεγχον ἐναργῆ .
Lemmas: 22 . ἐπεί εἰμί . μή εἰμί αὐτός υἱός , ἐγώ υἱός εἰμί , ἐγώ ἄν εἰμί ὁ θεός Πατήρ , καί οὐ αὐτός . Πῶς οὖν ἰδιοποιέω μᾶλλον , λέγω , ὁ Πατήρ μου καί , ἐγώ ἐκ ὁ Πατρός;’ εἰ γάρ κοινός πᾶς Πατήρ , οὐ μόνος αὐτός Πατήρ , οὐδέ μόνος αὐτός ἐξέρχομαι ἐκ ὁ Πατρός.’ ἐγώ δέ ποτέ καί ἐγώ αὐτός λέγω Πατέρας , διά ὁ αὐτός κοινωνέω ὁ ἡμέτερος τέρας σάρξ . Ζεύς οὗτος γάρ γίγνομαι ὁ Λόγος σάρξ , ἵνα , ἐπεί ὁ Λόγος εἰμί υἱός , διά ὁ ἐνοικέω ἐν ἐγώ υἱός λέγω καί ἐγώ Πατήρ . ‘Ἀπέστειλε’ γάρ , φημί , τότος πνεῦμα ὁ υἱός αὐτός εἰς ὁ καρδία ἐγώ , κράζω , Ἀββᾶ , ὁ Πατήρ Οὐκοῦν ὁ ἐν ἐγώ υἱός , ὁ ἴδιος Πατέρας ἐπικαλέω , καί ἐγώ αὐτός ποιέω Πατέρας λέγω . ἀμέλει ὅς οὐ εἰμί εἰς ὁ καρδία ὁ υἱός , οὗτος οὐδέ Πατήρ ὁ θεός ἄν λέγω . εἴπερ οὖν διά ὁ Λόγος ὁ ἄνθρωπος λέγω υἱός , ἀνάγκη πᾶς , λέγω καί πρό ὁ ἐνανθρώπησις ὁ παλαιός ‘υἱῶν,’ ἔρχομαι καί πρό ὁ ἐπιδημία ὁ Λόγος υἱός . Υἱός γάρ , φημί , ἐγγεννάω καί ἐπί Νῶε , ὁράω ὁ υἱός ὁ Θεός καί ἐν ὁ δέομαι · Οὐκ αὐτός οὗτος σύ Πατήρ οὐκοῦν εἰμί καί ὁ ἀληθῶς υἱός , διά ὅς ἐκεῖνος υἱός . εἰμί δέ κατά ἐκεῖνος πάλιν οὐδέ ὁπότερος οὗτος υἱός , ἀλλά διά ὁ ἄμφω σύνοδος , ἀνάγκη μηδέ ὁπότερος ἔρχομαι υἱός · φημί δή , μήτε ὁ Λόγος , μήτε ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά τις αἰτία , διά εἄν καί συνάπτω · καί οὕτως δέ προηγέομαι ὁ αἰτία ὁ σύναψις , ὅστις υἱός ποιέω . οὐκοῦν καί κατά οὗτος πρό ὁ σάρξ προέρχομαι ὁ υἱός . Τ́ουτον δή λέγω , εἰς ἕτερος καταφεύγω , λέγω μή ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι υἱός , μηδέ ὁ συναμφότεροι , ἀλλά ὁ Λόγος ἐν ἀρχή μέν ἔρχομαι Λόγος ἀπλόος · ὅτε δέ ἐνανθρωπέω , τότε ὀνομάζω υἱός · πρό γάρ ὁ ἐπιφάνεια μή ἔρχομαι υἱός , ἀλλά Λόγος μόνος · καί ὥσπερ ὁ λόγος σάρξ γίνομαι , οὐ εἰμί πρότερος σάρξ , οὕτως ὁ Λόγος υἱός γίγνομαι , οὐ εἰμί πρότερος Υἱός Ταΰς μέν ἐκεῖνος ὁ φλυάρημα · ἔχω δέ ὁ ἔλεγχος ἐναργής .