athanasius-theology.oratio-quarta-contra-arianos-sp 31
31 . Καὶ εἶπε Μωσῆς πρὸς Ἀαρὼν , ‘Πρόσελθε πρὸς τὸ θυσιαστήριον , καὶ ποίησον τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας σου , καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου , καὶ ἐξίλασαι περὶ σεαυτοῦ καὶ τοῦ οἴκου σου , καὶ ποίησον τὰ δῶρα τοῦ λαοῦ , καὶ ἐξίλασαι περὶ αὐτῶν , καθάπερ ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωσεῖ.’ δοῦ τοίνυν ἐνταῦθα , καίπερ ἑνὸς ὄντος τοῦ Μωσέως , ὡς περὶ ἑτέρου Μωσέως αὐτὸς Μωσῆς λέγων ἐστὶ , ‘καθάπερ ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωσεῖ.’ Οὕτω τοίνυν καὶ περὶ τοῦ θείου Λόγου ἐὰν λέγῃ ὁ μακάριος Πέτρος , ‘ἀποσταλέντος τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ,’ οὐ χρὴ ἕτερον μὲν τὸν Λόγον , ἕτερον δὲ Χριστὸν νοεῖν , ἀλλʼ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν διὰ τὴν ἕνωσιν τὴν πρὸς τὴν θείαν αὐτοῦ καὶ φιλάνθρωπον συγκατάβασίν τε καὶ ἐνανθρώπησιν . Εἰ δὲ καὶ νοοῖτο διχῶς , ἀλλʼ οὐχ ὡς τοῦ Λόγου κεχωρισμένου , κατὰ τὸν θεσπέσιον Ἰωάννην , ‘καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο,’ εἰρηκότα , ‘καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν . Τὸ ἄρα καλῶς καὶ ὀρθῶς εἰρημένον πρὸς τοῦ μακαρίου Πέτρου κακῶς καὶ στρεβλῶς νοοῦντες οἱ τοῦ Σαμοσατέως , ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἵστανται . ‘Χριστὸς γὰρ τὸ συναμφότερον νοεῖται παρὰ τῇ θείᾳ γραφῇ , ὡς ὅταν λέγῃ , ‘Χριστὸς Θεοῦ δύναμις , καὶ Θεοῦ σοφία.’ Εἰ τοίνυν λέγει ὁ Πέτρος τὸν Λόγον διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπεστάλθαι τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ,’ τοῦτο σημαίνων νοείσθω , τὸν Λόγον σαρκωθέντα τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ πεφανερῶσθαι , ἵνʼ ᾖ συνᾴδων τῷ ‘καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο.’ Εἰ δὲ ἑτέρως ἐκεῖνο νοοῦσι , καὶ τὸν Λόγον μὲν , καθὼς καὶ ἔστι , θεῖον ὁμολογοῦντες , τὸν πρὸς αὐτοῦ ληφθέντα , ᾧ καὶ ἡνῶσθαι πιστεύεται , ἄνθρωπον ἀπʼ αὐτοῦ χωρίζουσι , λέγοντες ‘διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ’ αὐτὸν ἀπεστάλθαι , ἑαυτοῖς ἐναντία φθεγγόμενοι οὐ νοοῦσιν . Οἱ γὰρ , ἐνταῦθα χωρίζοντες τῆς θείας σαρκώσεως , θεῖον νοοῦσι , σμικρύνουσινἄρα ἀκούοντεσ αὐτὸν ‘σάρκα γεγενῆσθαι,’ καὶ Ἑλλήνων φρονοῦσιν , ὥσπερ οὖν καὶ φρονοῦσι , τροπὴν τοῦ Λόγου τὴν σάρκωσιν τὴν θείαν ὑπολαμβάνοντες .
Lemmas: 31 . καί λέγω Μωσῆς πρός Ἀαρών , ‘Πρόσελθε πρός ὁ θυσιαστήριον , καί ποιέω ὁ περί ὁ ἁμαρτία σύ , καί ὁ ὁλοκαύτωμα σύ , καί ἐξιλάσκομαι περί σεαυτοῦ καί ὁ οἶκος σύ , καί ποιέω ὁ δῶρον ὁ λαός , καί ἐξιλάσκομαι περί αὐτός , καθά ἐντέλλω κύριος ὁ Μωσεῖον δέομαι τοίνυν ἐνταῦθα , καίπερ εἷς εἰμί ὁ Μωσῆς , ὡς περί ἕτερος Μωσῆς αὐτός Μωσῆς λέγω εἰμί , καθάπερ ἐντέλλω κύριος ὁ Μωσεῖον οὕτως τοίνυν καί περί ὁ θεῖος Λόγος ἐάν λέγω ὁ μακάριος Πέτρος , ἀποστέλλω ὁ υἱός Ἰσραήλ διά Ἰησοῦς Χριστός οὐ χράω ἕτερος μέν ὁ Λόγος , ἕτερος δέ Χριστός νοέω , ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός διά ὁ ἕνωσις ὁ πρός ὁ θεῖος αὐτός καί φιλάνθρωπος συγκατάβασις τε καί ἐνανθρώπησις . εἰμί δέ καί νοέω διχῶς , ἀλλά οὐ ὡς ὁ Λόγος χωρίζω , κατά ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης , καί ὁ Λόγος σάρξ εἰμί λέγω , καί σκηνόω ἐν ἐγώ . Τέ ἄρα καλός καί ὀρθός λέγω πρός ὁ μακάριος Πέτρος κακῶς καί στρεβλός νοέω ὁ ὁ Σαμοσατεύς , ἐν ὁ ἀλήθεια οὐ ἵστημι . ‘Χριστὸς γάρ ὁ συναμφότεροι νοέω παρά ὁ θεῖος γραφή , ὡς ὅταν λέγω , ‘Χριστὸς θεός δύναμις , καί θεός σοφία εἰμί τοίνυν λέγω ὁ Πέτρος ὁ Λόγος διά Ἰησοῦς Χριστός ἀποστέλλω ὁ υἱός Ἰσραήλ οὗτος σημαίνω νοέω , ὁ Λόγος σαρκόω ὁ υἱός Ἰσραήλ φανερόω , ἵνα εἰμί συνᾴδω ὁ καί ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι εἰμί δέ ἑτέρως ἐκεῖνος νοέω , καί ὁ Λόγος μέν , καθώς καί εἰμί , θεῖος ὁμολογέω , ὁ πρός αὐτός λαμβάνω , ὅς καί ἑνόω πιστεύω , ἄνθρωπος ἀπό αὐτός χωρίζω , λέγω διά Ἰησοῦς Χριστός αὐτός ἀποστέλλω , ἑαυτοῦ ἐναντίος φθέγγομαι οὐ νοέω . ὁ γάρ , ἐνταῦθα χωρίζω ὁ θεῖος σάρκωσις , θεῖος νοέω , σμικρύνω ἀκούω αὐτός σάρκα ἐγγίγνομαι καί Έλληνας φρονέω , ὥσπερ οὖν καί φρονέω , τροπή ὁ Λόγος ὁ σάρκωσις ὁ θεῖος ὑπολαμβάνω .