athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 34
34 . Ἵνα δὲ καὶ τὸ ἀπαθὲς τῆς τοῦ Λόγου φύσεως , καὶ τὰς διὰ τὴν σάρκα λεγομένας ἀσθενείας ‘αὐτοῦ’ γινώσκειν τις ἀκριβέστερον ἔχῃ , καλὸν ἀκοῦσαι τοῦ μακαρίου Πέτρου · ἀξιόπιστος γὰρ οὗτος γένοιτʼ ἂν μάρτυς περὶ τοῦ Σωτῆρος · γράφει τοίνυν ἐν τῇ ἐπιστολῇ λέγων , ‘Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν Οὐκοῦν καὶ ὅταν λέγηται πεινᾷν , καὶ διψᾷν , καὶ κάμνειν , καὶ μὴ εἰδέναι , καὶ καθεύδειν , καὶ κλαίειν , καὶ αἰτεῖν , καὶ φεύγειν , καὶ γεννᾶσθαι , καὶ παραιτεῖσθαι τὸ ποτήριον , καὶ ἁπλῶς πάντα τὰ τῆς σαρκὸς , λεχθείη ἂν ἀκολούθως ἐφʼ ἑκάστου , ‘Χριστοῦ οὖν πεινῶντος καὶ διψῶντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκί·’ καὶ μὴ εἰδέναι λέγοντος , καὶ ῥαπιζομένου , καὶ κάμνοντος ‘ὑπὲρ ἡμῶν σαρκί·’ καὶ ὑψουμένου πάλιν , καὶ γεννωμένου , καὶ αὐξάνοντος ‘σαρκί·’ καὶ φοβουμένου , καὶ κρυπτομένου ‘σαρκί·’ καὶ λέγοντος , ‘εἰ δυνατὸν , παρελθέτω ἀπʼ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο,ʼ καὶ τυπτομένου , καὶ λαμβάνοντος ‘ὑπὲρ ἡμῶν σαρκί·’ καὶ ὅλως πάντα τὰ τοιαῦτα ‘ὑπὲρ ἡμῶν σαρκί . Καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς ὁ ἀπόστολος διὰ τοῦτʼ εἴρηκε , ‘Χιστοῦ οὖν παθόντος ‘οὐ θεότητι , ἀλλ᾿’ ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ,’ ἵνα μὴ αὐτοῦ τοῦ Λόγου ἴδια κατὰ φύσιν , ἀλλʼ αὐτῆς τῆς σαρκὸς ἴδια φύσει τὰ πάθη ἐπιγνωσθῇ . Μὴ τοίνυν ἐκ τῶν ἀνθρωπίνων τις σκανδαλιζέσθω , ἀλλὰ μᾶλλον γινωσκέτω , ὡς τὴν φύσιν αὐτὸς ὁ Λόγος ἀπαθής ἐστι , καὶ ὅμως δι᾿ ἣν ἐνεδύσατο σάρκα , λέγεται περὶ αὐτοῦ ταῦτα , ἐπειδὴ τῆς μὲν σαρκὸς ἴδια ταῦτα , τοῦ δὲ Σωτῆρος ἴδιον αὐτὸ τὸ σῶμα . Καὶ αὐτὸς μὲν ἀπαθὴς τὴν φύσιν , ὡς ἔστι , διαμένει , μὴ βλαπτόμενος ἀπὸ τούτων , ἀλλὰ μᾶλλον ἐξαφανίζων καὶ ἀπολλύων αὐτά · οἱ δὲ ἄνθρωποι , ὡς εἰς τὸν ἀπαθῆ μεταβάντων αὐτῶν τῶν παθῶν καὶ ἀπηλειμμένων , ἀπαθεῖς καὶ ἐλεύθεροι τούτων λοιπὸν καὶ αὐτοὶ εἰς τοὺς αἰῶνας γίγνονται , καθὼς ἐδίδαξεν ὁ Ἰωάννης λέγων , ‘καὶ οἴδατε ὅτι ἐκεῖνος ἐφανερώθη ἵνα τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἄρῃ · καὶ ἁμαρτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστι·’ Τούτου δὲ οὕτως ὄντος , οὐκ ἐγκαλέσει τις αἱρετικὸς , ‘Διὰ τί ἀνίσταται ἡ σὰρξ φύσει θνητὴ τυγχάνουσα ; εἰ δὲ καὶ ἀνίσταται , διὰ τί μὴ πάλιν πεινᾷ καὶ διψᾷ , καὶ πάσχει , καὶ μένει θνητή ; ἐκ γὰρ τῆς γῆς γέγονε , καὶ τὸ κατὰ φύσιν πῶς ἂν ἀπʼ αὐτῆς παύσοιτο;ʼ δυναμένης τότε τῆς σαρκὸς ἀποκρίνεσθαι πρὸς τὸν οὕτω φιλόνεικον αἱρετικόν · ‘Εἰμὶ μὲν ἐκ γῆς κατὰ φύσιν θνητὴ , ἀλλʼ ὕστερον τοῦ Λόγου γέγονα σὰρξ , καὶ αὐτὸς ἐβάσταξέ μου τὰ πάθη , καίτοι ἀπαθὴς ὤν · ἐγὼ δὲ γέγονα τούτων ἐλευθέρα , οὐκ ἀφιεμένη δουλεύειν ἔτι τούτοις διὰ ἐλευθερώσαντά με Κύριον ἀπὸ τούτων . Εἰ γὰρ ἐγκαλεῖς , ὅτι τῆς κατὰ φύσιν ἀπηλλάγην φθορᾶς , ὅρα μὴ ἐγκαλέσῃς , ὅτι ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος τὴν ἐμὴν τῆς δουλείας ἔλαβε μορφήν . Ὡς γὰρ ὁ Κύριος , ἐνδυσάμενος τὸ σῶμα , γέγονεν ἄνθρωπος , οὕτως ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι παρὰ τοῦ Λόγου τε θεοποιούμεθα προσληφθέντες διὰ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , καὶ λοιπὸν ζωὴν αἰώνιον κληρονομοῦμεν.’
Lemmas: 34 . ἵνα δέ καί ὁ ἀπαθής ὁ ὁ Λόγος φύσις , καί ὁ διά ὁ σάρξ λέγω ἀσθένεια αὐτός γιγνώσκω τις ἀκριβής ἔχω , καλός ἀκούω ὁ μακάριος Πέτρος · ἀξιόπιστος γάρ οὗτος γίγνομαι εἄν μάρτυς περί ὁ Σωτήρ · γράφω τοίνυν ἐν ὁ ἐπιστολή λέγω , ‘Χριστοῦ οὖν πάθος ὑπέρ ἐγώ οὐκοῦν καί ὅταν λέγω πεινάω , καί διψάω , καί κάμνω , καί μή οἶδα , καί καθεύδω , καί καλέω , καί αἰτέω , καί φεύγω , καί γεννάω , καί παραιτέομαι ὁ ποτήριον , καί ἁπλόος πᾶς ὁ ὁ σάρξ , λέγω εἄν ἀκόλουθος ἐπί ἕκαστος , ‘Χριστοῦ οὖν πεινάω καί διψάω ὑπέρ ἐγώ σαρκί·’ καί μή οἶδα λέγω , καί ῥαπίζω , καί κάμνω ὑπέρ ἐγώ σαρκί·’ καί ὑψόω πάλιν , καί γεννάω , καί αὐξάνω ‘σαρκί·’ καί φοβέω , καί κρύπτω ‘σαρκί·’ καί λέγω , ἰάομαι δυνατός , παρέρχομαι ἀπό ἐγώ ὁ ποτήριον εἰμί καί τύπτω , καί λαμβάνω ὑπέρ ἐγώ σαρκί·’ καί ὅλως πᾶς ὁ τοιοῦτος ὑπέρ ἐγώ σάρξ . καί γάρ καί αὐτός ὁ ἀπόστολος διά οὗτος εἴρω , ‘Χιστοῦ οὖν πάθος οὐ θεότης , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ σαρκίς ἵνα μή αὐτός ὁ Λόγος ἴδιος κατά φύσις , ἀλλά αὐτός ὁ σάρξ ἴδιος φύσις ὁ πάθος ἐπιγιγνώσκω . μή τοίνυν ἐκ ὁ ἀνθρώπινος τις σκανδαλίζω , ἀλλά μᾶλλον γιγνώσκω , ὡς ὁ φύσις αὐτός ὁ Λόγος ἀπαθής εἰμί , καί ὅμως διά ὅς ἐνδύω σάρξ , λέγω περί αὐτός οὗτος , ἐπεί ὁ μέν σάρξ ἴδιος οὗτος , ὁ δέ Σωτήρ ἴδιος αὐτός ὁ σῶμα . καί αὐτός μέν ἀπαθής ὁ φύσις , ὡς εἰμί , διαμένω , μή βλάπτω ἀπό οὗτος , ἀλλά μᾶλλον ἐξαφανίζω καί Ἀπολλύων αὐτός · ὁ δέ ἄνθρωπος , ὡς εἰς ὁ ἀπαθής μεταβαίνω αὐτός ὁ πάθος καί ἀπαλείφω , ἀπαθής καί ἐλεύθερος οὗτος λοιπός καί αὐτός εἰς ὁ αἰών γίγνομαι , καθώς διδάσκω ὁ Ἰωάννης λέγω , καί οἶδα ὅτι ἐκεῖνος φανερόω ἵνα ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀείρω · καί ἁμαρτία ἐν αὐτός οὐ ἔστι·’ οὗτος δέ οὕτως εἰμί , οὐ ἐγκαλέω τις αἱρετικός , Διά τίς ἀνίστημι ὁ σάρξ φύσις θνητός τυγχάνω ; εἰμί δέ καί ἀνίστημι , διά τίς μή πάλιν πεινάω καί διψάω , καί πάσχω , καί μένω θνητός ; ἐκ γάρ ὁ γῆ γίγνομαι , καί ὁ κατά φύσις πῶς εἄν ἀπό αὐτός παύω δύναμαι τότε ὁ σάρξ ἀποκρίνω πρός ὁ οὗτος φιλόνεικος αἱρετικός · Εἰμί μέν ἐκ γῆ κατά φύσις θνητός , ἀλλά ὕστερος ὁ Λόγος γίγνομαι σάρξ , καί αὐτός βαστάζω ἐγώ ὁ πάθος , καίτοι ἀπαθής εἰμί · ἐγώ δέ γίγνομαι οὗτος ἐλεύθερος , οὐ ἀφίημι δουλεύω ἔτι οὗτος διά ἐλευθερόω ἐγώ κύριος ἀπό οὗτος . εἰμί γάρ ἐγκαλέω , ὅτι ὁ κατά φύσις ἀπαλλάσσω φθορά , ὁράω μή ἐγκαλέω , ὅτι ὁ ὁ Θεός Λόγος ὁ ἐμός ὁ δουλεία λαμβάνω μορφή . ὡς γάρ ὁ Κύριος , ἐνδύω ὁ σῶμα , γίγνομαι ἄνθρωπος , οὕτως ἐγώ ὁ ἄνθρωπος παρά ὁ Λόγος τε θεοποιέω προσληφθείς διά ὁ σάρξ αὐτός , καί λοιπός ζωή αἰώνιος κληρονομέω