athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 42
42 . Τούτων οὕτως ὄντων , φέρε καὶ τὸ , ‘Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας καὶ τῆς ὥρας οὐδεὶς οἶδεν , οὐδὲ οἱ ἄγγελοι , οὐδὲ ὁ Υἱὸς,ʼ διερευνήσωμεν . Τοῦτο μὲν γὰρ μεγάλως μάλιστα ἀγνοήσαντες , καὶ ἐν τούτῳ σκοτοδινιῶντες , μεγάλην νομίζουσινἔχειν ἐν τούτῳ πρόφασιν τῆς αἱρέσεως αὐτῶν . Ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτο προφασιζομένους αὐτοὺς , καὶ ἐν τούτῳ παρασκευαζομένους τοὺς αἱρετικοὺς , ὡς τοὺς γίγαντας , πάλιν θεομαχοῦντας αὐτοὺς ὁρῶ . Ὁ γὰρ οὐρανοῦ καὶ γῆς Κύριος , διʼ οὗ τὰ πάντα γέγονε , κρίνεται παῤ αὐτοῖς περὶ ἡμέρας καὶ ὥρας · καὶ ὁ τὰ πάντα γινώσκων Λόγος κατηγορεῖται παῤ αὐτῶν , ὡς ἀγνοῶν περὶ ἡμέρας · καὶ ὁ γινώσκων Υἱὸς τὸν Πατέρα λέγεται ἀγνοεῖν ἡμέρας ὥραν · ὧν τί ἂν τίς ἀφρονέστερον εἴποι , ἢ ποίαν τίς τούτοις ἐξισώσοι μανίαν ; Διὰ τοῦ Λόγου γέγονε τὰ πάντα , καὶ χρόνοι , καὶ καιροὶ , καὶ νὺξ , καὶ ἡμέρα , καὶ πᾶσα ἡ κτίσις · καὶ ἀγνοεῖν ὁ δημιουργὸς τὸ ποίημα λέγεται ; καὶ αὐτὸς μὲν οὖν ὁ εἱρμὸς τοῦ ἀναγνώσματος δείκνυσιν εἰδέναι τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὴν ὥραν , καὶ τὴν ἡμέραν , κἂν οἱ Ἀρειανοὶ τῇ ἀγνοίᾳ καταπίπτωσιν . Εἰρηκὼς γὰρ , ‘οὐδὲ ὁ Υἱὸς,’ διηγεῖται τοῖς μαθηταῖς τὰ πρὸ τῆς ἡμέρας , λέγων · ‘Τάδε ἔσται καὶ τάδε , εἶτα τὸ τέλος.’ Ὁ δὲ τὰ πρὸ τῆς ἡμέρας λέγων οἶδε πάντως καὶ τὴν ἡμέραν , ἥτις μετὰ τὰ προειρημένα φανήσεται . Εἰ δὲ μὴ ᾔδει τὴν ὥραν , οὐκ ἂν τὰ πρὸ αὐτῆς ἐσήμανεν , οὐκ εἰδὼς πότε ἔσται ἡ ὥρα . Καὶ ὥσπερ ἄν τις οἰκίαν ἢ πόλιν τοῖς ἀγνοοῦσι σημᾶναι θέλων , τὰ μὲν πρὸ τῆς οἰκίας ἢ τῆς πόλεως διεξίοι · ἐπειδὰν δὲ πάντα σημάνας λέγοι , ‘Εἶςʼ εὐθὺς ἡ πόλις ἢ ἡ οἰκία · οἶδε πάντως ὁ σημαίνων , ποῦ τε ἡ οἰκία ἢ ἡ πόλις ἐστίν · ( οὐκ ἂν γὰρ εἰ μὴ ἐγίνωσκεν , ἐσήμανε τὰ πρὸ ἐκείνων , μή ποτε διʼ ἄγνοιαν ἢ μακρὰν ἀποστήσῃ τοὺς ἀκούοντας , ἢ αὐτὸς λέγων , λάθῃ καὶ ὑπερβῇ τὸ σημαινόμενον · ) οὕτω λέγων ὁ Κύριος τὰ πρὸ τῆς ἡμέρας καὶ τῆς ὥρας , οἶδεν ἀκριβῶς , καὶ οὐκ ἀγνοεῖ , πότε ἡ ὥρα καὶ ἡ ἡμέρα ἐνίσταται .
Lemmas: 42 . οὗτος οὕτως εἰμί , φέρω καί ὁ , Περί δέ ὁ ἡμέρα καί ὁ ὥρα οὐδείς οἶδα , οὐδέ ὁ ἄγγελος , οὐδέ ὁ Υ̓ διερευνάω . οὗτος μέν γάρ μέγας μάλιστα ἀγνοέω , καί ἐν οὗτος σκοτοδινιάω , μέγας νομίζω ἐν οὗτος πρόφασις ὁ αἵρεσις αὐτός . ἐγώ δέ καί οὗτος προφασίζομαι αὐτός , καί ἐν οὗτος παρασκευάζω ὁ αἱρετικός , ὡς ὁ Γίγας , πάλιν θεομαχέω αὐτός ὁράω . ὁ γάρ οὐρανός καί γῆ Κύριος , διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι , κρίνω παρά αὐτός περί ἡμέρα καί ὥρα · καί ὁ ὁ πᾶς γιγνώσκω Λόγος κατηγορέω παρά αὐτός , ὡς ἀγνοέω περί ἡμέρα · καί ὁ γιγνώσκω υἱός ὁ πατήρ λέγω ἀγνοέω ἡμέρα ὥρα · ὅς τίς εἄν τίς ἄφρων εἶπον , ἢ ποῖος τίς οὗτος ἐξισόω μανία ; Ζεύς ὁ Λόγος γίγνομαι ὁ πᾶς , καί χρόνος , καί καιρός , καί νύξ , καί ἡμέρα , καί πᾶς ὁ κτίσις · καί ἀγνοέω ὁ δημιουργός ὁ ποίημα λέγω ; καί αὐτός μέν οὖν ὁ εἱρμός ὁ ἀνάγνωσμα δείκνυμι οἶδα ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ὥρα , καί ὁ ἡμέρα , κἀν ὁ Ἀρειανός ὁ ἄγνοια καταπίπτω . ἐρῶ γάρ , οὐδός ὁ Υἱὸς,’ διηγέομαι ὁ μαθητής ὁ πρό ὁ ἡμέρα , λέγω · Τάδες εἰμί καί ὅδε , εἶτα ὁ τέλος ὁ δέ ὁ πρό ὁ ἡμέρα λέγω οἶδα πάντως καί ὁ ἡμέρα , ὅστις μετά ὁ προερέω φαίνω . εἰμί δέ μή οἶδα ὁ ὥρα , οὐ εἄν ὁ πρό αὐτός σημαίνω , οὐ εἰδοί πότε εἰμί ὁ ὥρα . καί ὥσπερ ἄν τις οἰκίον ἢ πόλις ὁ ἀγνοέω σημαίνω ἐθέλω , ὁ μέν πρό ὁ οἰκίον ἢ ὁ πόλις διέξειμι · ἐπειδάν δέ πᾶς σημαίνω λέγω , Εἶς εὐθύς ὁ πόλις ἢ ὁ οἰκίον · οἶδα πάντως ὁ σημαίνω , ποῦ τε ὁ οἰκίον ἢ ὁ πόλις εἰμί · ( οὐ εἄν γάρ εἰμί μή γιγνώσκω , σημαίνω ὁ πρό ἐκεῖνος , μή ποτός διά ἄγνοια ἢ μακράν ἀφίστημι ὁ ἀκούω , ἢ αὐτός λέγω , λανθάνω καί ὑπερβαίνω ὁ σημαίνω · ) οὗτος λέγω ὁ Κύριος ὁ πρό ὁ ἡμέρα καί ὁ ὥρα , οἶδα ἀκριβῶς , καί οὐ ἀγνοέω , πότε ὁ ὥρα καί ὁ ἡμέρα ἐνίστημι .