athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 27
27 . Τοιαῦτα μὲν οὖν οἱ ἀσεβεῖς ἐξάγονται λαλοῦντες · ἔδει δὲ ταῦτα διαλογιζομένους εἰπεῖν καὶ τολμηρότερον · ‘Διὰ τί ὅλως ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο;’ καὶ πάλιν ἐπειπεῖν , ‘Πῶς γὰρ ἡδύνατο , Θεὸς ὢν , γενέσθαι ἄνθρωπος ; ἢ πῶς ἠδύνατο ὁ ἀσώματος σῶμα φορέσαι;’ ἢ καὶ’ Ἰουδαϊκώτερον κατὰ τὸν Καϊάφαν εἰπεῖν · ‘Διὰ τί ὅλως , ἄνθρωπος ὢν ὁ Χριστὸς , Θεὸν ἑαυτὸν ἐποίει;’ ταῦτα γὰρ καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια τότε μὲν Ἰουδαῖοι βλέποντες ἐγόγγυζον , νῦν δὲ ἀναγινώσκοντες οἱ Ἀρειομανῖται ἀπιστοῦσι , καὶ εἰς βλασφημίας ἐκπεπτώκασιν . Εἴ τις οὖν ἐκ παραλλήλου τὰ τούτων κἀκείνων ἐξετάζοι ῥήματα , εὑρήσει πάντως εἰς τὴν αὐτὴν αὐτοὺς συναντῶντας ἀπιστίαν , καὶ ἴσην αὐτῶν τὴν τῆς ἀσεβείας τόλμαν , καὶ κοινὴν αὐτῶν οὖσαν τὴν πρὸς ἡμᾶς μάχην . Ἰουδαῖοι μὲν γὰρ ἔλεγον , ‘Πῶς , ἄνθρωπος ὢν , δύναται Θεὸς εἶναι;’ Ἀρειανοὶ δὲ , ‘Εἰ Θεὸς ἦν ἀληθινὸς ἐκ τοῦ Θεοῦ , πῶς ἡδύνατο ἄνθρωπος γενέσθαι ; Καὶ Ἰουδαῖοι μὲν ἐσκανδαλίζοντο , καὶ ἐχλεύαζον λέγοντες , ‘Οὐκ ἂν οὖτος , εἰ ἦν Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , ὑπέμεινε σταυρόν·’ Ἀρειανοὶ δὲ εἰς τὸ κατʼ ἀντικρὺ στήκοντες αὐτῶν , φάσκουσιν ἡμῖν , ‘Πῶς τολμᾶτε λέγειν Λόγον ἴδιον εἶναι τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας τὸν ἔχοντα σῶμα , ὥστε τοῦτο ὑπομεῖναι;’ Εἶτα τῶν Ἰουδαίων ζητούντων ἀποκτεῖναι τὸν Κύριον , ὅτι ‘Πατέρα ἴδιον ἔλεγε τὸν Θεὸν , καὶ ἴσον ἑαυτὸν ἐποίει,’ ἐργαζόμενος ἃ ἐργάζεται ὁ Πατὴρ , ἔμαθον οἱ Ἀρειανοὶ λέγειν καὶ αὐτοὶ , ὅτι οὔτε ἴσος τῷ Θεῷ ἐστιν , οὔτε Πατὴρ ἴδιός ἐστι καὶ φύσει τοῦ Λόγου ὁ Θεός · ἀλλὰ καὶ τοὺς ταῦτα φρονοῦντας ζητοῦσιν ἀποκτεῖναι . Πάλιν τε τῶν Ἰουδαίων λεγόντων · ‘Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωσὴφ , οὗ ἡμεῖς οἴδαμεν τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα ; πῶς οὖν λέγει , “ πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι , ἐγώ εἰμι , καὶ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβέβηκα;’ οἱ Ἀρειανοὶ καὶ αὐτοὶ ἐπακούουσιν ἐξ ἴσου λέγοντες · ‘Πῶς δύναται Λόγος εἶναι ἢ Θεὸς ὁ κοιμώμενος ὡς ἄνθρωπος , καὶ κλαίων , καὶ πυνθανόμενος ; Ἀμφότεροι γὰρ ἐκ τῶν ἀνθρωπίνων , ὦν ὑπέμεινεν ὁ Σωτὴρ διʼ ἣν εἶχε σάρκα , ἀρνοῦνται τὴν ἀϊδιότητα καὶ θεότητα τοῦ Λόγου .
Lemmas: 27 . τοιοῦτος μέν οὖν ὁ ἀσεβής ἐξάγω λαλέω · ἐσθίω δέ οὗτος διαλογίζομαι εἶπον καί τολμηρός · Διά τίς ὅλως ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι καί πάλιν ἐπεῖπον , Πῶς γάρ ἡδύνω , θεός εἰμί , γίγνομαι ἄνθρωπος ; ἢ πῶς δύναμαι ὁ ἀσώματος σῶμα φορέω ἢ καὶι Ἰουδαϊκός κατά ὁ Καϊάφας εἶπον · Διά τίς ὅλως , ἄνθρωπος εἰμί ὁ Χριστός , θεός ἑαυτοῦ ἐπέρχομαι οὗτος γάρ καί ὁ οὗτος παραπλήσιος τότε μέν Ἰουδαῖος βλέπω γογγύζω , νῦν δέ ἀναγιγνώσκω ὁ Ἀρειομανίτης ἀπιστέω , καί εἰς βλασφημία ἐκπίπτω . εἰμί τις οὖν ἐκ παράλληλος ὁ οὗτος ἐκεῖνος ἐξετάζω ῥῆμα , εὑρίσκω πάντως εἰς ὁ αὐτός αὐτός συναντάω ἀπιστία , καί ἴσος αὐτός ὁ ὁ ἀσέβεια τόλμα , καί κοινός αὐτός εἰμί ὁ πρός ἐγώ μάχη . Ἰουδαῖος μέν γάρ λέγω , Πῶς , ἄνθρωπος εἰμί , δύναμαι θεός εἶμαι Ἀρειανός δέ , Εἰ θεός εἰμί ἀληθινός ἐκ ὁ Θεός , πῶς ἡδύνω ἄνθρωπος γίγνομαι ; καί Ἰουδαῖος μέν σκανδαλίζω , καί χλευάζω λέγω , Οὐ εἄν οὗτος , εἰμί εἰμί υἱός ὁ Θεός , ὑπομένω σταυρόν·’ Ἀρειανός δέ εἰς ὁ κατά ἀντικρύ στήκω αὐτός , φάσκω ἐγώ , Πῶς τολμάω λέγω Λόγος ἴδιος εἰμί ὁ ὁ πατήρ οὐσία ὁ ἔχω σῶμα , ὥστε οὗτος ὑπομένω εἶτα ὁ Ἰουδαῖος ζητέω ἀποκτείνω ὁ κύριος , ὅτι Πατέρας ἴδιος λέγω ὁ θεός , καί ἴσος ἑαυτοῦ ἔπειμι ἐργάζομαι ὁ ἐργάζομαι ὁ πατήρ , μανθάνω ὁ Ἀρειανός λέγω καί αὐτός , ὅτι οὔτε ἴσος ὁ Θεός εἰμί , οὔτε πατήρ ἴδιος εἰμί καί φύσις ὁ Λόγος ὁ Θεός · ἀλλά καί ὁ οὗτος φρονέω ζητέω ἀποκτείνω . πάλιν τε ὁ Ἰουδαῖος λέγω · ‘Οὐχ οὗτος εἰμί ὁ υἱός ὁ Ἰωσήφ , ὅς ἐγώ οἶδα ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ ; πῶς οὖν λέγω , “ πρίν Ἀβραάμ γίγνομαι , ἐγώ εἰμί , καί ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω ὁ Ἀρειανός καί αὐτός ἐπακούω ἐκ ἴσος λέγω · Πῶς δύναμαι Λόγος εἰμί ἢ θεός ὁ κοιμάω ὡς ἄνθρωπος , καί καλέω , καί πυνθάνομαι ; Ἀμφότερος γάρ ἐκ ὁ ἀνθρώπινος , οὖν ὑπομένω ὁ Σωτήρ διά ὅς ἔχω σάρξ , ἀρνέομαι ὁ ἀιδιότης καί θεότης ὁ λόγος .