athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 29
29 . Σκοπὸς τοίνυν οὗτος καὶ χαρακτὴρ τῆς ἁγίας γραφῆς , ὡς πολλάκις εἴπομεν , διπλῆν εἶναι τὴν περὶ τοῦ Σωτῆρος ἐπαγγελίαν ἐν αὐτῇ · ὅτι τε ἀεὶ Θεὸς ἦν καὶ Υἱός ἐστι , Λόγος ὢν καὶ ἀπαύγασμα καὶ σοφία τοῦ Πατρός · καὶ ὅτι ὕστερον , διʼ ἡμᾶς σάρκα λαβὼν ἐκ παρθένου τῆς Θεοτόκου Μαρίας , ἄνθρωπος γέγονε . Καὶ ἔστι μὲν τοῦτον εὑρεῖν διὰ πάσης τῆς θεοπνεύστου γραφῆς σημαινόμενον , ὡς αὐτὸς ὁ Κύριος εἴρηκεν , ‘Ἐρευνᾶτε τὰς γραφὰς , ὅτι αὐταί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ · ἵνα δὲ μὴ , πάντα τὰ ῥητὰ συνάγων , πολὺς ἐν τῷ γράφειν γένωμαι , ἀρκεσθῶμεν ὡς πάντων μνημονεῦσαι , τοῦ μὲν Ἰωάννου λέγοντος , ‘Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος , καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν , καὶ Θεὸς ἦν ὁ Ἀόγος · οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν · πάντα διʼ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν·ʼ εἶτα , ‘Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ , δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ Πατρός·’ τοῦ δὲ Παύλου γράφοντος , ‘ὃς , ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ · ἀλλʼ ἑαυτὸν ἐκένωσε , μορφὴν δούλου λαβὼν , ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος , καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος · ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν , γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦ,’ Ἀπὸ τούτων γὰρ , τῇ αὐτῇ διανοίᾳ διερχόμενός τις πᾶσαν τὴν γραφὴν , ὄψεται πῶς ἐν ἀρχῇ μὲν εἶπε τούτῳ ὁ Πατήρ · ‘Γενηθήτω φῶς,’ καὶ , ‘Γενηθήτω στερέωμα,ʼ καὶ , ‘Ποιήσωμεν ἄνθρωπον·’ ἐπὶ δὲ συντελείᾳ τῶν αἰώνων ἀπέστειλεν αὐτὸν εἰς τὸν κόσμον , ‘οὐχ ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον , ἀλλʼ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι᾿ αὐτοῦ·’ καὶ γέγραπται , ‘Ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει , καὶ τέξεται υἱόν · καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουὴλ , ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον , Μεθʼ ἡμῶν ὁ Θεός.’
Lemmas: 29 . Σκοπός τοίνυν οὗτος καί χαρακτήρ ὁ ἅγιος γραφεύς , ὡς πολλάκις εἶπον , διπλόος εἰμί ὁ περί ὁ Σωτήρ ἐπαγγελία ἐν αὐτός · ὅτι τε ἀεί θεός εἰμί καί υἱός εἰμί , Λόγος εἰμί καί ἀπαύγασμα καί σοφία ὁ πατήρ · καί ὅτι ὕστερος , διά ἐγώ σάρξ λαμβάνω ἐκ παρθένος ὁ Θεοτόκος Μαρία , ἄνθρωπος γίγνομαι . καί εἰμί μέν οὗτος εὑρίσκω διά πᾶς ὁ θεόπνευστος γραφεύς σημαίνω , ὡς αὐτός ὁ Κύριος εἴρω , ‘ερευναω ὁ γραφή , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ μαρτυρέω περί ἐγώ · ἵνα δέ μή , πᾶς ὁ ῥητός συνάγω , πολύς ἐν ὁ γράφω γίγνομαι , ἀρκέω ὡς πᾶς μνημονεύω , ὁ μέν Ἰωάννης λέγω , Ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος , καί ὁ Λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ Ἀόγος · οὗτος εἰμί ἐν ἀρχή πρός ὁ Θεός · πᾶς διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ ὅς εἶτα , Κία ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , καί σκηνόω ἐν ἐγώ , καί θεάομαι ὁ δόξα αὐτός , δόξα ὡς μονογενής παρά Πατρός·’ ὁ δέ Παῦλος γράφω , ὅς , ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός · ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι , καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος · ταπεινόω ἑαυτοῦ , γίγνομαι ὑπήκοος μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρόω ἀπό οὗτος γάρ , ὁ αὐτός διάνοια διέρχομαι τις πᾶς ὁ γραφή , ὁράω πῶς ἐν ἀρχή μέν εἶπον οὗτος ὁ Πατήρ · ‘Γενηθήτω Ἰώ καί , ‘Γενηθήτω στερέωμα καί , Ποιέω ἄνθρωπος ἐπί δέ συντέλεια ὁ αἰών ἀποστέλλω αὐτός εἰς ὁ κόσμος , οὐ ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , ἀλλά ἵνα σῴζω ὁ κόσμος διά αὐτός καί γράφω , Ἰδού ὁ παρθένος ἐν γαστήρ ἔχω , καί τίκτω υἱός · καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ , ὅς εἰμί μεθερμηνεύω , μετά ἐγώ ὁ Θεός