athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 2
2 . Ἴδωμεν δὲ καὶ τὰ τοῦ συνηγόρου τῆς αἱρέσεως Ἀστερίου τοῦ σοφιστοῦ · γέγραφε γὰρ καὶ αὐτὸς , εἰς τοῦτο ζηλώσας τοὺς Ἰουδαίους , ταῦτα · Ἑὔδηλον γὰρ , ὅτι διὰ τοῦτο εἴρηκεν ἑαυτὸν μὲν ἐν τῷ Πατρὶ , ἐν ἑαυτῷ δὲ πάλιν τὸν Πατέρα , ἐπεὶ μήτε τὸν λόγον , ὃν διεξήρχετο , ἑαυτοῦ φησιν εἶναι , ἀλλὰ τοῦ Πατρὸς , μήτε οἰκεῖα τὰ ἔργα , ἀλλὰ τοῦ Πατρὸς δεδωκότος τὴν δύναμιν.’ Τοῦτο δὲ εἰ καὶ παιδάριον ἦν ἁπλῶς εἰρηκὸς , συγγνώμην εἶχεν ἐκ τῆς ἡλικίας · ἐπειδὴ δὲ ὁ καλούμενος ‘σοφιστὴς,’ καὶ πάντα γινώσκειν ἐπαγγελλόμενος , ἔστιν ὁ γράψας , πόσης ἄξιος καταγνώσεως ὁ τοιοῦτος ; πῶς δὲ καὶ οὐκ ἀλλότριον ἑαυτὸν τοῦ ἀποστόλου δείκνυσιν , ἐπαιρόμενος ἐν ‘πειθοῖς σοφίας λόγοις,’ καὶ νομίζων ἐν τούτοις ἐξαπατᾶν δύνασθαι , ‘μὴ νοῶν αὐτὸς ἃ λέγει , μήτε περὶ τίνων διαβεβαιοῦται;’ Ἃ γὰρ ὁ Υἱὸς ἴδια καὶ ἁρμόζοντα μόνῳ Υἱῷ , Λόγῳ καὶ Σοφίᾳ ὄντι , καὶ εἰκόνι τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας εἴρηκε , ταῦτα οὗτος εἰς πάντα τὰ κτίσματα καταφέρει , καὶ κοινὰ τῷ τε Υἱῷ καὶ τούτοις ταῦτα ποιεῖ · τὴν δὲ δύναμιν τοῦ Πατρὸς λέγει λαμβάνειν δύναμιν ὁ παράνομος , ἵνα ἀκολουθήσῃ τῇ δυσσεβείᾳ αὐτοῦ εἰπεῖν ὅτι καὶ ὁ Υἱὸς ἐν Υἱῷ υἱοποιήθη , καὶ ὁ Λόγος ἔλαβε Λόγου ἐξουσίαν · καὶ οὐκ ἔτι μὲν αὐτὸν , ὡς Υἱὸν , θέλει εἰρηκέναι ταῦτα , ὡς δὲ μαθόντα καὶ αὐτὸν ὁμοίως συντάσσει πᾶσι τοῖς ποιήμασιν . Εἰ γὰρ διὰ τὸ μὴ εἶναι τὰ ῥήματα τοῦ Υἱοῦ , ἃ διεξήρχετο , ἀλλʼ ὅτι τοῦ Πατρὸς ἧν , καὶ τὰ ἔργα , ἔλεγεν , ‘ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί·’ καὶ ὁ μὲν Δαβὶδ λέγει , ‘Ἀκούσομαι τί λαλήσει ἐν ἐμοὶ Κύριος ὁ Θεός·’ ὁ δὲ Σολομὼν , Ὁἱ ἐμοὶ λόγοι εἴρηνται ὑπὸ Θεοῦ·’ καὶ ὁ μὲν Μωσῆς τοὺς παρὰ τοῦ Θεοῦ διηκόνει λόγους , ἕκαστος δὲ τῶν προφητῶν οὐ τὰ ἴδια , ἀλλὰ τὰ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἕλεγε , ‘Τάδε λέγει Κύριος·’ καὶ τὰ ἔργα ἃ ἐποίουν οἱ ἅγιοι , οὐκ ἴδια , ἀλλὰ τοῦ δεδωκότος τὴν δύναμιν Θεοῦ ἔλεγον εἶναι · ὡς ὁ μὲν Ἡλίας καὶ Ἐλισσαῖος ἐπικαλούμενοι τὸν Θεὸν , ἵνα τοὺς νεκροὺς αὐτὸς ἐγείρῃ · ὅτεκαὶ τῷ Ναιεμὰν λέγει ὁ Ἐλισσαῖος , καθαρίσας αὐτὸν ἀπὸ τῆς λέπρας , ‘ἵνα γνῷς , ὅτι ἐστὶ Θεὸς ἐν Ἰσραήλ·’ ὁ δὲ Σαμουὴλ καὶ αὐτὸς ἐν ἡμέραις θερισμοῦ ηὔχετο τὸν Θεὸν ‘δοῦναι ὑετόν·’ οἵ τε ἀπόστολοι ἔλεγον , οὐκ ‘ἰδίᾳ δυνάμει’ ποιεῖν τὰ σημεῖα , ἀλλὰ τῇ τοῦ Κυρίου χάριτι · δῆλον ὅτι κατʼ αὐτὸν κοινὴ ἂν εἴη πάντων καὶ ἡ τοιαύτη φωνὴ , ὥστε καὶ ἕκαστον λέγειν δύνασθαι , ‘ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί·’ καὶ λοιπὸν μηκέτι ἕνα εἶναι τοῦτον Υἱὸν Θεοῦ καὶ Λόγον καὶ Σοφίαν , ἀλλ’ ἐκ πολλῶν ἕνα καὶ τοῦτον τυγχάνειν .
Lemmas: 2 . εἶδον δέ καί ὁ ὁ συνήγορος ὁ αἵρεσις Ἀστέριον ὁ σοφιστής · γράφω γάρ καί αὐτός , εἰς οὗτος ζηλόω ὁ Ἰουδαῖος , οὗτος · Εὔδηλος γάρ , ὅτι διά οὗτος εἴρω ἑαυτοῦ μέν ἐν ὁ πατήρ , ἐν ἑαυτοῦ δέ πάλιν ὁ πατήρ , ἐπεί μήτε ὁ λόγος , ὅς διεξέρχομαι , ἑαυτοῦ φημί εἰμί , ἀλλά ὁ πατήρ , μήτε οἰκεῖος ὁ ἔργον , ἀλλά ὁ πατήρ δίδωμι ὁ δύναμις οὗτος δέ εἰμί καί παιδάριον εἰμί ἁπλόος εἴρω , συγγνώμη ἔχω ἐκ ὁ ἡλικία · ἐπεί δέ ὁ καλέω ‘σοφιστὴς,’ καί πᾶς γιγνώσκω ἐπαγγέλλω , εἰμί ὁ γράφω , πόσος ἄξιος κατάγνωσις ὁ τοιοῦτος ; πῶς δέ καί οὐ ἀλλότριος ἑαυτοῦ ὁ ἀπόστολος δείκνυμι , ἐπαίρω ἐν πειθός σοφία λόγοις,’ καί νομίζω ἐν οὗτος ἐξαπατάω δύναμαι , μή νοέω αὐτός ὁ λέγω , μήτε περί τίνω διαβεβαιόω ἁ γάρ ὁ υἱός ἴδιος καί ἁρμόζω μόνος υἱός , Λόγος καί Σοφία εἰμί , καί εἰκών ὁ ὁ πατήρ οὐσία εἴρω , οὗτος οὗτος εἰς πᾶς ὁ κτίσμα καταφέρω , καί κοινός ὁ τε υἱός καί οὗτος οὗτος ποιέω · ὁ δέ δύναμις ὁ πατήρ λέγω λαμβάνω δύναμις ὁ παράνομος , ἵνα ἀκολουθέω ὁ δυσσέβεια αὐτός εἶπον ὅτι καί ὁ υἱός ἐν υἱός ὑποποιέω , καί ὁ Λόγος λαμβάνω Λόγος ἐξουσία · καί οὐ ἔτι μέν αὐτός , ὡς υἱός , ἐθέλω εἴρω οὗτος , ὡς δέ μανθάνω καί αὐτός ὁμοίως συντάσσω πᾶς ὁ ποίημα . εἰμί γάρ διά ὁ μή εἰμί ὁ ῥῆμα ὁ υἱός , ὁ διεξέρχομαι , ἀλλά ὅτι ὁ πατήρ ἧμαι , καί ὁ ἔργον , λέγω , ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐμός καί ὁ μέν Δαυίδ λέγω , ‘ακουω τίς λαλέω ἐν ἐγώ Κύριος ὁ Θεός ὁ δέ Σολομών , ὁ ἐγώ λόγος εἴρω ὑπό Θεός καί ὁ μέν Μωσῆς ὁ παρά ὁ Θεός διακονέω λόγος , ἕκαστος δέ ὁ προφήτης οὖον ὁ ἴδιος , ἀλλά ὁ παρά ὁ Θεός λέγω , Τάδες λέγω Κύριος καί ὁ ἔργον ὁ ποιέω ὁ ἅγιος , οὐ ἴδιος , ἀλλά ὁ δίδωμι ὁ δύναμις Θεός λέγω εἰμί · ὡς ὁ μέν Ἡλίας καί Ἐλισσαῖος ἐπικαλέω ὁ θεός , ἵνα ὁ νεκρός αὐτός ἐγείρω · ὅτεκαὶ ὁ Ναιεμὰν λέγω ὁ Ἐλισσαῖος , καθαρίζω αὐτός ἀπό ὁ λέπρα , ἵνα γιγνώσκω , ὅτι εἰμί θεός ἐν Ἰσραήλ ὁ δέ Σαμουήλ καί αὐτός ἐν ἡμέρα θερισμός εὔχομαι ὁ θεός δίδωμι ὑετός ὁ τε ἀπόστολος λέγω , οὐ ἴδιος δύναμαι ποιέω ὁ σημεῖον , ἀλλά ὁ ὁ κύριος χάρις · δῆλος ὅτι κατά αὐτός κοινός εἄν εἰμί πᾶς καί ὁ τοιοῦτος φωνή , ὥστε καί ἕκαστος λέγω δύναμαι , ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐμός καί λοιπός μηκέτι εἷς εἰμί οὗτος υἱός Θεός καί Λόγος καί Σοφία , ἀλλά ἐκ πολύς εἷς καί οὗτος τυγχάνω .