ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 3
3 . Ἀλλʼ εἴπερ ἦν οὕτως ὁ Κύριος εἰρηκὼς , ἔδει μὴ εἰπεῖν αὐτὸν , ‘ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί·’ ἀλλὰ μᾶλλον , ‘κἀγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ δὲ καὶ ἐν ἐμοί ἐστιν,’ ἵνα μηδὲ ἴδιον καὶ ἐξαίρετον ἔχῃ πρὸς τὸν Πατέρα ὡς Υἱὸς , κοινὴν δὲ μετὰ πάντων ἔχῃ τὴν αὐτὴν χάριν . Ἀλλʼ οὐκ ἔστιν , ὡς νομίζουσιν ἐκεῖνοι · μὴ φρονοῦντες γὰρ Υἱὸν εἶναι γνήσιον ἐκ Πατρὸς , καταψεύδονται τοῦ γνησίου , ᾧ μόνῳ ἁρμόζει λέγειν , ‘ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί.’ Ἔστι γὰρ ὁ Υἱὸς ‘ἐν τῷ Πατρὶ,’ ὥς γε νοεῖν ἔξεστιν , ἐπειδὴ σύμπαν τὸ εἶναι τοῦ Υἱοῦ , τοῦτο τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας ἴδιόν ἐστιν , ὡς ἐκ φωτὸς ἀπαύγασμα , καὶ ἐκ πηγῆς ποταμὸς , ὥστε τὸν ὁρῶντα τὸν Υἱὸν ὁρᾷν τὸ τοῦ Πατρὸς ἴδιον , καὶ νοεῖν ὅτι τοῦ Υἱοῦ τὸ εἶναι , ἐκ τοῦ Πατρὸς ὂν , οὕτως ἐν τῷ Πατρί ἐστιν . Ἔστι δὲ καὶ ὁ Πατὴρ ‘ἐν τῷ Υἱῷ,’ ἐπειδὴ τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἴδιον , τοῦτο ὁ Ὑἱὸς τυγχάνει ὢν , ὡς ἐν τῷ ἀπαυγάσματι ὁ ἥλιος , καὶ ἐν τῷ λόγῳ ὁ νοῦς , καὶ ἐν τῷ ποταμῷ ἡ πηγή · οὕτω γὰρ ὁ θεωρῶν τὸν Υἱὸν θεωρεῖ τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας τὸ ἴδιον , καὶ νοεῖ ὅτι ὁ Πατὴρ ἐν τῷ Υἱῷ ἐστι . Τοῦ γὰρ εἴδους καὶ τῆς θεότητος τοῦ Πατρὸς οὔσης τὸ εἶναι τοῦ Υἱοῦ , ἀκολούθως ὁ Υἱὸς ἐν τῷ Πατρί ἐστι , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν τῷ Υἱῷ . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ εἰκότως εἰρηκὼς πρότερον , ‘ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν,’ ἐπήγαγε τὸ ‘ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί·’ ἵνα τὴν μὲν ταὐτότητα τῆς θεότητος , τὴν δὲ ἑνότητα τῆς οὐσίας δείξῃ .
Lemmas: 3 . ἀλλά εἴπερ εἰμί οὕτως ὁ Κύριος ἐρῶ , ἐσθίω μή εἶπον αὐτός , ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐμός ἀλλά μᾶλλον , ἀγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ δέ καί ἐν ἐγώ εἰμί ἵνα μηδέ ἴδιος καί ἐξαίρω ἔχω πρός ὁ πατήρ ὡς υἱός , κοινός δέ μετά πᾶς ἔχω ὁ αὐτός χάρις . ἀλλά οὐ εἰμί , ὡς νομίζω ἐκεῖνος · μή φρονέω γάρ υἱός εἰμί γνήσιος ἐκ πατήρ , καταψεύδομαι ὁ γνήσιος , ὅς μόνος ἁρμόζω λέγω , ἐγώ ἐν ὁ πατήρ καί ὁ πατήρ ἐν ἐμός εἰμί γάρ ὁ υἱός ἐν ὁ Πατρὶ,’ ὅς γε νοέω ἔξεστι , ἐπεί σύμπας ὁ εἰμί ὁ υἱός , οὗτος ὁ ὁ πατήρ οὐσία ἴδιος εἰμί , ὡς ἐκ φάος ἀπαύγασμα , καί ἐκ πηγή ποταμός , ὥστε ὁ ὁράω ὁ υἱός ὁράω ὁ ὁ πατήρ ἴδιος , καί νοέω ὅτι ὁ υἱός ὁ εἰμί , ἐκ ὁ πατήρ εἰμί , οὕτως ἐν ὁ πατήρ εἰμί . εἰμί δέ καί ὁ πατήρ ἐν ὁ Υἱῷ,’ ἐπεί ὁ ἐκ ὁ πατήρ ἴδιος , οὗτος ὁ υἱός τυγχάνω εἰμί , ὡς ἐν ὁ ἀπαύγασμα ὁ ἥλιος , καί ἐν ὁ λόγος ὁ νόος , καί ἐν ὁ ποταμός ὁ πηγή · οὗτος γάρ ὁ θεωρός ὁ υἱός θεωρέω ὁ ὁ πατήρ οὐσία ὁ ἴδιος , καί νοέω ὅτι ὁ πατήρ ἐν ὁ υἱός εἰμί . ὁ γάρ εἶδος καί ὁ θεότης ὁ πατήρ εἰμί ὁ εἰμί ὁ υἱός , ἀκόλουθος ὁ υἱός ἐν ὁ πατήρ εἰμί , καί ὁ πατήρ ἐν ὁ υἱός . Ζεύς οὗτος γάρ καί εἰκότως ἐρῶ πρότερος , ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί ἐπάγω ὁ ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐμός ἵνα ὁ μέν ταὐτότης ὁ θεότης , ὁ δέ ἑνότης ὁ οὐσία δείκνυμι .
athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 30
30 . Ὁ τοίνυν ἐντυγχάνων τῇ θείᾳ γραφῇ , ἀπὸ μὲν τῶν παλαιῶν τὰ ῥητὰ καταμανθανέτω , ἀπὸ δὲ τῶν εὐαγγελίων θεωρείτω τὸν Κύριον γενόμενον ἄνθρωπον · ‘ὁ Λόγος γὰρ , φησὶ , ‘σὰρξ ἐγένετο , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν.’ Ἄνθρωπος δὲ γέγονε , καὶ οὐκ εἰς ἄνθρωπον ἦλθε · καὶ τοῦτο γὰρ ἀνᾶγκαῖον εἰδέναι , μήποτε καὶ , εἰς τοῦτο πεσόντες οἱ ἀσεβεῖς , ἀπατήσωσί τινας , κἀκεῖνοι νομίσωσιν ὅτι , ὥσπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις εἰς ἕκαστον τῶν ἀγίων ‘ἐγίνετο,’ οὕτω καὶ νῦν εἰς ἄνθρωπον ἐπεδήμησεν ὁ Λόγος , ἁγιάζων καὶ τοῦτον , καὶ φανερούμενος ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις . Εἰ γὰρ οὕτως ἦν , καὶ μόνον ἐν ἀνθρώπῳ φανεὶς ἦν , οὐδὲν ἦν παράδοξον , οὔτε οἱ ὁρῶντες ἐξενίζοντο λέγοντες , ‘Ποταπὸς ἄρα ἐστὶν οὖτος;’ καὶ , ‘διὰ τί σὺ , ἄνθρωπος ὢν , ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν;’ εἶχον γὰρ τὴν συνήθειαν ἀκούοντες , ‘Καὶ ἐγένετο Λόγος Κυρίου πρὸς’ ἕκαστον τῶν προφητῶν . Νῦν δὲ , ἐπειδὴ ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , διʼ οὗ γέγονε τὰ πάντα , ὑπέμεινε καὶ Υἱὸν ἀνθρώπου γενέσθαι , καὶ ‘ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν , λαβὼν δούλου μορφήν·’ διὰ τοῦτο ‘Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλόν’ ἐστιν ὁ τοῦ Χριστοῦ σταυρὸς , ‘ἡμῖν δὲ Χριστὸς Θεοῦ δύναμις καὶ Θεοῦ σοφία·’ ‘ὁ Λόγος’ γὰρ , ὡς εἶπεν ὁ Ἰωάννης , σὰρξ ἐγένετο·’ τῆς γραφῆς ἔθος ἐχούσης λέγειν ‘σάρκα’ τὸν ἄνθρωπον , ὡς διὰ Ἰωὴλ τοῦ προφήτου φησὶν , ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ Πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα·’ καὶ ὡς Δανιὴλ εἴρηκε τῷ Ἀστυάγῆ , Ὁὐ σέβομαι εἴδωλα χειροποίητα , ἀλλὰ τὸν ζῶντα Θεὸν , τὸν κτίσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν , καὶ ἔχοντα πάσης σαρκὸς κυρείαν·’ ‘σάρκα’ γὰρ καὶ οὗτος καὶ Ἰωὴλ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος λέγουσι .
Lemmas: 30 . ὁ τοίνυν ἐντυγχάνω ὁ θεῖος γράφω , ἀπό μέν ὁ παλαιός ὁ ῥητός καταμανθάνω , ἀπό δέ ὁ εὐαγγέλιον θεωρέω ὁ κύριος γίγνομαι ἄνθρωπος · ὅς Λόγος γάρ , φημί , σάρξ γίγνομαι , καί σκηνόω ἐν ἡμῖν.’ Ἄνθρωπος δέ γίγνομαι , καί οὐ εἰς ἄνθρωπος ἔρχομαι · καί οὗτος γάρ ἀναγκαῖος οἶδα , μήποτε καί , εἰς οὗτος πίπτω ὁ ἀσεβής , ἀπατάω τις , ἐκεῖνος νομίζω ὅτι , ὥσπερ ἐν ὁ ἔμπροσθεν χρόνος εἰς ἕκαστος ὁ Ἀγίων εἶμι οὗτος καί νῦν εἰς ἄνθρωπος ἐπιδημέω ὁ Λόγος , ἁγίζω καί οὗτος , καί φανερόω ὥσπερ καί ἐν ὁ ἄλλος . εἰμί γάρ οὕτως εἰμί , καί μόνος ἐν ἄνθρωπος φαίνω εἰμί , οὐδείς εἰμί παράδοξος , οὔτε ὁ ὁράω ξενίζω λέγω , Ποταπός ἄρα εἰμί ὅσος καί , διά τίς σύ , ἄνθρωπος εἰμί , ποιέω σαυτοῦ Θεός ἔχω γάρ ὁ συνήθεια ἀκούω , Κία γίγνομαι Λόγος κύριος πρός ἕκαστος ὁ προφήτης . νῦν δέ , ἐπεί ὁ ὁ Θεός Λόγος , διά ὅς γίγνομαι ὁ πᾶς , ὑπομένω καί υἱός ἄνθρωπος γίγνομαι , καί ταπεινόω ἑαυτοῦ , λαμβάνω δοῦλος μορφήν·’ διά οὗτος Ἰουδαῖος μέν σκάνδαλος εἰμί ὁ ὁ Χριστός σταυρός , ἡμεῖς δέ Χριστός Θεός δύναμις καί Θεός σοφία ὅς Λόγος γάρ , ὡς εἶπον ὁ Ἰωάννης , σάρξ εἰμί ὁ γραφεύς ἔθος ἔχω λέγω σάρκα ὁ ἄνθρωπος , ὡς διά Ἰωήλ ὁ προφήτης φημί , ἐκχέω ἀπό ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρκα καί ὡς Δανιήλ εἴρω ὁ Ἀστυάγης , οὖον σέβομαι εἴδωλον χειροποίητος , ἀλλά ὁ ζῶ θεός , ὁ κτίζω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , καί ἔχω πᾶς σάρξ κυρείαν·’ σάρκα γάρ καί οὗτος καί Ἰωήλ ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος λέγω .
athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 41
41 . Παύσασθε τοιγαροῦν , ὧ θεοστυγεῖς , καὶ μὴ ταπεινοῦτε τὸν Λόγον · μηδὲ παραιρεῖσθε τὴν θεότητα αὐτοῦ , ἥτις ἐστι τοῦ Πατρὸς , ὡς δεομένου , ἢ ἀγνοοῦντος · ἵνα μὴ τὰ ἑαυτῶν ἐπιῤῥίπτητε τῷ Χριστῷ , ὡς οἱ τότε λιθάζοντες αὐτὸν ἐποίουν Ἰουδαῖοι . Οὐ γὰρ τοῦ Λόγου , ᾗ Λόγος ἐστὶ , ταῦτα τυγχάνει ὄντα , ἀλλὰ τῶν ἀνθρώπων ἐστὶν ἴδια ταῦτα . Καὶ ὥσπερ πτύσαντος αὐτοῦ , καὶ ἐκτείναντος τὴν χεῖρα , καὶ φωνήσαντος Λάζαρον , οὐκ ἐλέγομεν ἀνθρώπινα εἶναι τὰ κατορθώματα , εἰ καὶ διὰ τοῦ σώματος ἐγίνετο , ἀλλὰ Θεοῦ · οὕτως ἐὰν τὰ ἀνθρώπινα λέγηται περὶ τοῦ Σωτῆρος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ , πάλιν εἰς τὴν φύσιν τῶν λεγομένων ἐνορῶντες , καὶ ὡς ἀλλότρια ταῦτα Θεοῦ τυγχάνει ὄντα , μὴ τῇ θεότητι τοῦ Λόγου ταῦτα λογιζώμεθα , ἀλλὰ τῇ ἀνθρωπότητι αὐτοῦ , Εἰ γὰρ καὶ ‘ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο,ʼ ἀλλὰ τῆς σαρκὸς ἴδια τὰ πάθη · καὶ εἰ ἡ σάρξ θεοφορεῖται ἐν τῷ Λόγῳ , ἀλλʼ ἡ χάρις καὶ ἡ δύναμίς ἐστι τοῦ Λόγου . Τὰ γοῦν ἔργα τοῦ Πατρὸς διὰ τῆς σαρκὸς ἐποίει · καὶ οὐδὲν ἧττον πάλιν τὰ πάθη τῆς σαρκὸς ἐδείκνυτο ἐν αὐτῷ · οἷον ἐπυνθάνετο καὶ ἤγειρε Λάζαρον · ἐπέπληττε τῇ μητρὶ , λέγων , ‘οὔπω ἥκει ἡ ὥρα μου,’ καὶ εὐθὺς τὸ ὕδωρ οἷνον ἐποίει . Ἀληθινὸς γὰρ Θεὸς ἦν ἐν τῇ σαρκὶ , καὶ ἀληθὴς σὰρξ ἦν ἐν τῷ Λόγῳ . Διὰ τοῦτο ἐκ μὲν τῶν ἔργων ἐγνώριζεν ἑαυτὸν Υἱόν τε τοῦ Θεοῦ , καὶ τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα · ἐκ δὲ τῶν τῆς σαρκὸς παθῶν ἐδείκνυεν ὅτι ἀληθὲς ἐφόρει σῶμα , καὶ ἴδιον ἢν αὐτοῦ τοῦτο .
Lemmas: 41 . παύω τοιγάρ , ἵημι θεοστυγής , καί μή ταπεινόω ὁ Λόγος · μηδέ παραιρέω ὁ θεότης αὐτός , ὅστις εἰμί ὁ πατήρ , ὡς δήω , ἢ ἀγνοέω · ἵνα μή ὁ ἑαυτοῦ ἐπιρριπτέω ὁ Χριστός , ὡς ὁ τότε λιθάζω αὐτός ποιέω Ἰουδαῖος . οὖον γάρ ὁ Λόγος , ὅς Λόγος εἰμί , οὗτος τυγχάνω εἰμί , ἀλλά ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἴδιος οὗτος . καί ὥσπερ πτύω αὐτός , καί ἐκτείνω ὁ χείρ , καί φωνέω Λάζαρος , οὐ λέγω ἀνθρώπινος εἰμί ὁ κατόρθωμα , εἰμί καί διά ὁ σῶμα γίγνομαι , ἀλλά Θεός · οὕτως ἐάν ὁ ἀνθρώπινος λέγω περί ὁ Σωτήρ ἐν ὁ εὐαγγέλιον , πάλιν εἰς ὁ φύσις ὁ λέγω ἐνοράω , καί ὡς ἀλλότριος οὗτος Θεός τυγχάνω εἰμί , μή ὁ θεότης ὁ Λόγος οὗτος λογίζομαι , ἀλλά ὁ ἀνθρωπότης αὐτός , εἰμί γάρ καί ὅς Λόγος σάρξ εἰμί ἀλλά ὁ σάρξ ἴδιος ὁ πάθος · καί εἰμί ὁ σάρξ θεοφορέω ἐν ὁ Λόγος , ἀλλά ὁ χάρις καί ὁ δύναμις εἰμί ὁ Λόγος . ὁ γοῦν ἔργον ὁ πατήρ διά ὁ σάρξ ποιέω · καί οὐδείς κακός πάλιν ὁ πάθος ὁ σάρξ δείκνυμι ἐν αὐτός · οἷος πυνθάνομαι καί ἐγείρω Λάζαρος · ἐπιπλήσσω ὁ μήτηρ , λέγω , οὔπως ἥκω ὁ ὥρα μου καί εὐθύς ὁ ὕδωρ οἶνος ποιέω . ἀληθινός γάρ θεός εἰμί ἐν ὁ σάρξ , καί ἀληθής σάρξ εἰμί ἐν ὁ Λόγος . Ζεύς οὗτος ἐκ μέν ὁ ἔργον γνωρίζω ἑαυτοῦ υἱός τε ὁ Θεός , καί ὁ ἑαυτοῦ πατήρ · ἐκ δέ ὁ ὁ σάρξ πάθος δείκνυμι ὅτι ἀληθής φορέω σῶμα , καί ἴδιος εἄν αὐτός οὗτος .
athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 50
50 . Ὁ μὲν οὖν Κύριος , τὸ ἡμῶν συμφέρον ὑπὲρ ἡμᾶς γινώσκων , οὕτως ἠσφαλίσατο τοὺς μαθητάς · καὶ αὐτοὶ ταῦτα μαθόντες , διωρθώσαντο μέλλοντας ἐν τούτῳ πλανᾶσθαι τοὺς ἀπὸ Θεσσαλονίκης . Ἐπειδὴ δὲ οἱ Χριστομάχοι οὐδʼ οὕτω καταδύονται , βούλομαι , καίπερ εἰδὼς σκληροτέραν ἔχοντας αὐτοὺς τοῦ Φναραὼ τὴν καρδίαν , ἐρωτῆσαι πάλιν καὶ περὶ τούτου . Ἐν τῷ παραδείσῳ πυνθάνεται ὁ Θεὸς λέγων , ‘Ἀδὰμ , ποῦ εἶ;ʼ ἐξετάζει δὲ καὶ τὸν Κάϊν · ‘Ποῦ Ἄβελ ὁ ἀδελφός σου;’ Τί τοίνυν καὶ περὶ τούτου φατέ ; εἰ γὰρ ἀγνοεῖν αὐτὸν νομίζετε , καὶ διὰ τοῦτο πυνθάνεσθαι , Μανιχαίοις μὲν ἤδη προσετέθητε · αὐτῶν γὰρ τὸ τοιοῦτον τόλμημα · εἰ δὲ , φοβούμενοι φανερῶς ὀνομασθῆναι Μανιχαῖοι , βιάζεσθε ἑαυτοὺς εἰπεῖν , ὅτι γινώσκων πυνθάνεται , τί ἄτοπον ἢ τί ξένον ὁρῶντες , οὕτω πεπτώκατε , εἰ ὁ Υἱὸς , ἐν ᾧ τότε ἐπυνθάνετο ὁ Θεὸς , ὁ αὐτὸς Υἱὸς καὶ νῦν σάρκα περιβεβλημένος πυνθάνεται τῶν μαθητῶν ὡς ἄνθρωπος ; εἰ μὴ ἄρα Μανιχαῖοι γενόμενοι μέμφεσθαι θελήσητε καὶ τὴν τότε γενομένην πρὸς τὸν Ἀδὰμ ἐρώτησιν , ἵνα μόνον καὶ ὑμεῖς νεανιεύησθε ἐν ταῖς κακονοίαις . Καὶ γὰρ ἐν πᾶσιν ἐλεγχόμενοι , τονθορύζετε πάλιν διὰ τὸ εἰρημένον παρὰ τοῦ Λουκᾶ , ὃ καλῶς ( 16 . ) μὲν εἴρηται , κακῶς δὲ ὑμεῖς διανοεῖσθε , Τί δὲ τοῦτό ἐστιν , ἀναγκαῖον παραθέσθαι , ἵνα καὶ οὕτως αὐτῶν ἡ διεφθαρμένη διάνοια δειχθῇ .
Lemmas: 50 . ὁ μέν οὖν Κύριος , ὁ ἐγώ συμφέρω ὑπέρ ἐγώ γιγνώσκω , οὕτως ἀσφαλίζω ὁ μαθητής · καί αὐτός οὗτος μανθάνω , διορθόω μέλλω ἐν οὗτος πλανάω ὁ ἀπό Θεσσαλονίκη . ἐπεί δέ ὁ Χριστομάχος οὐδέ οὗτος καταδύω , βούλομαι , καίπερ εἰδοί σκληρός ἔχω αὐτός ὁ Φναραὼ ὁ Καρδία , ἐρωτάω πάλιν καί περί οὗτος . ἐν ὁ παράδεισος πυνθάνομαι ὁ θεός λέγω , Ἀδάμ , ποῦ ἐάω ἐξετάζω δέ καί ὁ Κάϊν · Ποῦ Ἄβελ ὁ ἀδελφός σῴζω τις τοίνυν καί περί οὗτος φημί ; εἰμί γάρ ἀγνοέω αὐτός νομίζω , καί διά οὗτος πυνθάνομαι , Μανιχαῖος μέν ἤδη προστίθημι · αὐτός γάρ ὁ τοιοῦτος τόλμημα · εἰμί δέ , φοβέω φανερῶς ὀνομάζω Μανιχαῖος , βιάζομαι ἑαυτοῦ εἶπον , ὅτι γιγνώσκω πυνθάνομαι , τίς ἄτοπος ἢ τίς ξένος ὁράω , οὗτος πίπτω , εἰμί ὁ υἱός , ἐν ὅς τότε πυνθάνομαι ὁ θεός , ὁ αὐτός υἱός καί νῦν σάρξ περιβεβλημένος πυνθάνομαι ὁ μαθητής ὡς ἄνθρωπος ; εἰμί μή ἄρα Μανιχαῖος γίγνομαι μέμφομαι ἐθέλω καί ὁ τότε γίγνομαι πρός ὁ Ἀδάμ ἐρώτησις , ἵνα μόνος καί σύ νεανιεύω ἐν ὁ κακόνοια . καί γάρ ἐν πᾶς ἐλέγχω , τονθορύζω πάλιν διά ὁ εἴρω παρά ὁ Λουκᾶς , ὅς καλῶς ( 16 . ) μέν εἴρω , κακῶς δέ σύ διανοέομαι , τις δέ οὗτος εἰμί , ἀναγκαῖος παρατίθημι , ἵνα καί οὕτως αὐτός ὁ διαφθείρω διάνοια δείκνυμι .