athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 40
40 . Καὶ τὴν ἐξουσίαν δὲ ἣν ἔλεγε μετὰ τὴν ἀνάστασιν εἰληφέναι , ταύτην εἶχε καὶ πρὸ τοῦ λαβεῖν , καὶ πρὸ τῆς ἀναστάσεως . Αὐτὸς μὲν γὰρ ἐπετίμα διʼ ἑαυτοῦ τῷ Σατανᾷ λέγων , ‘Ὕπαγε ὀπίσω μου , Σατανᾶ·’ τοῖς δὲ μαθηταῖς ‘ἐδίδουʼ κατʼ αὐτοῦ ‘τὴν ἐξουσίαν,ʼ ὅτε καὶ , ὑποστρεψάντων αὐτῶν , ἔλεγεν , ‘Ἐθεώρουν τὸν Σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν , πεσόντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦʼ Ἀλλὰ καὶ πάλιν , ὅπερ ἔλεγεν εἰληφέναι , τοῦτο καὶ πρὸ τοῦ λαβεῖν ἔχων δείκνυται · τούς τε γὰρ δαίμονας ἀπήλαυνε · καὶ ἅπερ ‘ἔδησεν ὁ Σατανᾶς,ʼ ἔλυεν αὐτὸς , ὡς ἐπὶ τῆς ‘Ἀβραμιαίας θυγαττὸς’ ἐποίησε · καὶ ἁμαρτίας ἠφίει , λέγων τῷ παραλυτικῷ , καὶ τῇ τοὺς πόδας ἀλειψάσῃ γυναικί · ‘Ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι.’ Καὶ νεκροὺς μὲν ἤγειρε , τοῦ δὲ τυφλοῦ τὴν γένεσιν ἀποκαθίστα , χαριζόμενος αὐτῷ τὸ βλέπειν . Καὶ ταῦτα ἐποίει , οὐ μέλλων ἕως λάβῃ , ἀλλʼ ‘ἐξουσιαστὴςʼ ὤν . Ὡς ἐκ τούτων δῆλον εἶναι ὅτι ἃ εἶχε Λόγος ὢν , ταῦτα καὶ γενόμενος ἄνθρωπος , καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν , ἀνθρωπίνως εἰληφέναι λέγει , ἵνα δι᾿ αὐτὸν οἱ ἄνθρωποι ἐπὶ μὲν τῆς γῆς , ὡς ‘κοινωνοὶ γενόμενοι θείας φύσεως,’ λοιπὸν ἐξουσίαν ἔχωσι κατὰ δαιμόνων , ἐν δὲ τοῖς οὐρανοῖς , ὡς ‘ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς φθορᾶς,ʼ αἰωνίως βασιλεύσωσι . Καθόλου γὰρ τοῦτο χρὴ γινώσκειν , ὅτι οὐδὲν ὧν λέγει εἰληφέναι , ὡς μὴ ἔχων ἔλαβεν · εἶχε γὰρ αὐτὰ ἀεὶ Θεὸς ὢν ὁ Λόγος . Λέγεται δὲ νῦν ἀνθρωπίνως ὅτι ἔλαβεν , ἵνα , τῆς σαρκὸς ἐν αὐτῷ λαμβανούσης , λοιπὸν ἐξ ἐκείνης καὶ εἰς ἡμᾶς διαμείνῃ βεβαίως . Καὶ γὰρ καὶ τὸ παρὰ τοῦ Πέτρου λεγόμενον , ὅτι ‘λαβὼν παρὰ Θεοῦ τιμὴν καὶ δόξαν , ὑποταγέντων αὐτῷ ἀγγέλων,ʼ τοιοῦτον ἔχει τὸν νοῦν . Ὡς ἐπυνθάνετο ἀνθρωπίνως , ἤγειρε δὲ θεϊκῶς τὸν Λάζαρον · οὕτω τὸ μὲν ‘ἔλαβενʼ ἀνθρωπίνως εἴρηται · ἡ δὲ τῶν ἀγγέλων ὑποταγὴ τὴν θεότητα τοῦ Λόγου δείκνυσι .
Lemmas: 40 . καί ὁ ἐξουσία δέ ὅς λέγω μετά ὁ ἀνάστασις λαμβάνω , οὗτος ἔχω καί πρό ὁ λαμβάνω , καί πρό ὁ ἀνάστασις . αὐτός μέν γάρ ἐπιτιμάω διά ἑαυτοῦ ὁ Σατανᾶς λέγω , ‘υπαγος ὀπίσω ἐγώ , Σατανᾶς ὁ δέ μαθητής ἐσθίω κατά αὐτός τῆ ἐξουσία ὅτε καί , ὑποστρέφω αὐτός , λέγω , ‘Ἐθεώρουν ὁ Σατανᾶς ὡς ἀστραπή , πίπτω ἐκ ὁ οὐρανός ἀλλά καί πάλιν , ὅσπερ λέγω λαμβάνω , οὗτος καί πρό ὁ λαμβάνω ἔχω δείκνυμι · ὁ τε γάρ δαίμων ἀπελαύνω · καί ὅσπερ ἐσθίω ὁ Σατανᾶς λύω αὐτός , ὡς ἐπί ὁ Ἀβραμιαῖος θυγαττὸς’ ποιέω · καί ἁμαρτία ἀφίημι , λέγω ὁ παραλυτικός , καί ὁ ὁ πούς ἀλείφω γυνή · ‘Ἀφέωνταί σύ ὁ ἁμαρτία καί νεκρός μέν ἐγείρω , ὁ δέ τυφλός ὁ γένεσις ἀποκαθίστημι , χαρίζομαι αὐτός ὁ βλέπω . καί οὗτος ποιέω , οὖον μέλλω ἠώς λαμβάνω , ἀλλά ἐξουσιαστής εἰμί . ὡς ἐκ οὗτος δῆλος εἰμί ὅτι ὁ ἔχω Λόγος εἰμί , οὗτος καί γίγνομαι ἄνθρωπος , καί μετά ὁ ἀνάστασις , ἀνθρώπινος λαμβάνω λέγω , ἵνα διά αὐτός ὁ ἄνθρωπος ἐπί μέν ὁ γῆ , ὡς κοινωνός γίγνομαι θεῖος φύσεως,’ λοιπός ἐξουσία ἔχω κατά δαίμων , ἐν δέ ὁ οὐρανός , ὡς ἐλευθερόω ἀπό ὁ φθορᾶς,ʼ αἰώνιος βασιλεύω . Κάθολος γάρ οὗτος χρή γιγνώσκω , ὅτι οὐδείς ὅς λέγω λαμβάνω , ὡς μή ἔχω λαμβάνω · ἔχω γάρ αὐτός ἀεί θεός εἰμί ὁ Λόγος . λέγω δέ νῦν ἀνθρώπινος ὅτι λαμβάνω , ἵνα , ὁ σάρξ ἐν αὐτός λαμβάνω , λοιπός ἐκ ἐκεῖνος καί εἰς ἐγώ διαμένω βεβαίως . καί γάρ καί ὁ παρά ὁ Πέτρος λέγω , ὅτι λαμβάνω παρά Θεός τιμή καί δόξα , ὑποτάσσω αὐτός ἄγγελος τοιοῦτος ἔχω ὁ νόος . ὡς πυνθάνομαι ἀνθρώπινος , ἐγείρω δέ θεῖος ὁ Λάζαρος · οὗτος ὁ μέν λαμβάνω ἀνθρώπινος εἴρω · ὁ δέ ὁ ἄγγελος ὑποταγή ὁ θεότης ὁ Λόγος δείκνυμι .