athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 6
6 . Οὐκ ἐκ μέρους δὲ ἡ τῆς θεότητος μορφὴ , ἀλλὰ τὸ πλήρωμα τῆς τοῦ Πατρὸς θεότητός ἐστι τὸ εἶναι τοῦ Υἱοῦ , καὶ ὅλος Θεός ἐστιν ὁ Υἱός . Διὰ τοῦτο καὶ ἴσα Θεῷ ὢν , ‘οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ·’ καὶ πάλιν ἐπειδὴ τοῦ Υἱοῦ ἡ θεότης καὶ τὸ εἶδος οὐδενὸς ἄλλου , ἢ τοῦ Πατρός ἐστι , τοῦτό ἐστιν ὅπερ εἷπε , τὸ ‘ἐγὼ ἐν τῷ Πατρί.’ Οὕτω ‘Θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον ἑαυτῷ καταλλάσσων·’ τὸ γὰρ ἴδιον τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας ἐστὶν ὁ Υἱὸς , ἐν ᾧ ἡ κτίσις πρὸς τὸν Θεὸν κατηλλάσσετο · Οὕτως εἰργάζετο ὁ Υἱὸς , τοῦ Πατρός ἐστιν ἔργα · τὸ γὰρ εἶδος τῆς τοῦ Πατρὸς θεότητός ἐστιν ὁ Υἱὸς , ἥτις εἰργάζετο τὰ ἔργα · οὕτω δὲ ὁ βλέπων τὸν Υἱὸν ὁρᾷ τὸν Πατέρα · ἐν γὰρ τῇ πατρῴᾳ θεότητί ἐστι καὶ θεωρεῖται ὁ Υἱός · καὶ τὸ ἐν αὐτῷ πατρικὸν εἶδος δείκνυσιν ἐν αὐτῷ τὸν Πατέρα · καὶ οὕτως ἐστὶν ὁ Πατὴρ ‘ἐν τῷ Υἱῷ’ . Καὶ ἡ ἐκ τοῦ Πατρὸς δὲ ἐν Υἱῷ ἰδιότης καὶ θεότης δείκνυσι τὸν Υἱὸν ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ τὸ ἀεὶ ἀδιαίρετον αὐτοῦ · καὶ ὁ ἀκούων δὲ καὶ βλέπων τὰ λεγόμενα περὶ τοῦ Πατρὸς , ταῦτα λεγόμενα περὶ τοῦ Υἱοῦ , οὐ κατὰ χάριν ἢ μετοχὴν ἐπιγενόμενα τῇ οὐσίᾳ αὐτοῦ , ἀλλʼ ὅτι αὐτὸ τὸ εἶναι τοῦ Υἱοῦ ἴδιον τῆς πατρικῆς οὐσίας ἐστὶ γέννημα , νοήσει καλῶς τὸ εἰρημένον , καθὰ προεῖπον , ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί·’ καὶ , ‘ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν·’ Ἔστι γὰρ ὁ Υἱὸς , οἷος ὁ Πατὴρ , τῷ πάντα τὰ τοῦ Πατρὸς ἔχειν · διὸ καὶ μετὰ τοῦ Πατρὸς σημαίνεται . ‘Πατέρα’ γὰρ οὐκ ἄν τις εἴποι , μὴ ὑπάρχοντος υἱοῦ . Ὁ μέντοι ‘ποιητὴν’ λέγων τὸν Θεὸν , οὐ πάντως καὶ τὰ γενόμενα δηλοῖ · ἔστι γὰρ καὶ πρὸ τῶν ποιημάτων ποιητής · ὁ δὲ ‘Πατέρα’ λέγων , εὐθὺς μετὰ τοῦ Πατρὸς σημαίνει καὶ τὴν τοῦ Υἱοῦ ὕπαρξιν . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ πιστεύων εἰς τὸν Υἱὸν εἰς τὸν Πατέρα πιστεύει · εἰς γὰρ τὸ ἴδιον τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας πιστεύει · καὶ οὕτω μία ἐστὶν ἡ πίστις εἰς ἕνα Θεόν · καὶ ὁ προσκυνῶν δὲ καὶ τιμῶν τὸν Υἱὸν ἐν Υἱῷ προσκυνεῖ καὶ τιμᾷ τὸν Πατέρα . Μία γάρ ἐστιν ἡ θεότης · καὶ διὰ τοῦτο μία τιμὴ καὶ μία ἐστὶ προσκύνησις ἡ ἐν Υἱῷ καὶ διʼ αὐτοῦ γινομένη τῷ Πατρί · καὶ ὁ οὕτω προσκυνῶν ἕνα Θεὸν προσκυνεῖ · ‘εἷς γὰρ Θεός ἐστι , καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ.’ Ὅτε γοῦν ‘μόνος λέγεται ὁ Πατὴρ ‘Θεὸς,’ καὶ ὅτι εἷς Θεός ἐστι , καὶ τὸ ‘Ἐγώ εἰμι,’ καὶ , ‘πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστι Θεὸς,’ καὶ τὸ ‘Ἐγὼ πρῶτος , καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα,’ καλῶς λέγεται · εἶς γὰρ Θεὸς καὶ μόνος καὶ πρῶτός ἐστιν . Οὐκ εἰς ἀναίρεσιν δὲ τοῦ Υἱοῦ λέγεται · μὴ γένοιτο · ἔστι γὰρ καὶ αὐτὸς ἐν τῷ ἑνὶ , καὶ πρώτῳ , καὶ μόνῳ , ὡς τοῦ ἑνὸς καὶ μόνου καὶ πρώτου καὶ μόνος Λόγος , καὶ Σοφία , καὶ ἀπαύγασμα ὤν . Ἔστι δὲ καὶ πρῶτος καὶ αὐτὸς , πλήρωμα τῆς τοῦ πρώτου καὶ μόνου θεότητος , ὅλος καὶ πλήρης ὢν Θεός . Οὐκοῦν οὐ διʼ αὐτὸν εἴρηται , ἀλλʼ εἰς ἀναίρεσιν τοῦ μὴ εἶναι ἕτερον οἷός ἐστιν ὁ Πατὴρ , καὶ ὁ τούτου Λόγος · καὶ ἔστι μὲν αὐτὸς ὁ νοῦς τοῦ προφήτου φανερὸς καὶ πᾶσι πρόδηλος .
Lemmas: 6 . οὐ ἐκ μέρος δέ ὁ ὁ θεότης μορφή , ἀλλά ὁ πλήρωμα ὁ ὁ πατήρ θεότης εἰμί ὁ εἰμί ὁ υἱός , καί ὅλος Θεός εἰμί ὁ υἱός . Ζεύς οὗτος καί ἴσος Θεός εἰμί , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός καί πάλιν ἐπεί ὁ υἱός ὁ θεότης καί ὁ εἶδος οὐδείς ἄλλος , ἢ ὁ πατήρ εἰμί , οὗτος εἰμί ὅσπερ ἕπω , ὁ ἐγώ ἐν ὁ Πατρί.’ οὕτως Θεός εἰμί ἐν Χριστός κόσμος ἑαυτοῦ καταλλάσσω ὁ γάρ ἴδιος ὁ ὁ πατήρ οὐσία εἰμί ὁ υἱός , ἐν ὅς ὁ κτίσις πρός ὁ θεός καταλλάσσω · οὕτως ἐργάζομαι ὁ υἱός , ὁ πατήρ εἰμί ἔργον · ὁ γάρ εἶδος ὁ ὁ πατήρ θεότης εἰμί ὁ υἱός , ὅστις ἐργάζομαι ὁ ἔργον · οὗτος δέ ὁ βλέπω ὁ υἱός ὁράω ὁ πατήρ · ἐν γάρ ὁ πατρῷος θεότης εἰμί καί θεωρέω ὁ υἱός · καί ὁ ἐν αὐτός πατρικός εἶδος δείκνυμι ἐν αὐτός ὁ πατήρ · καί οὕτως εἰμί ὁ πατήρ ἐν ὁ Υἱῷ’ . καί ὁ ἐκ ὁ πατήρ δέ ἐν υἱός ἰδιότης καί θεότης δείκνυμι ὁ υἱός ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ ἀεί ἀδιαίρετος αὐτός · καί ὁ ἀκούω δέ καί βλέπω ὁ λέγω περί ὁ πατήρ , οὗτος λέγω περί ὁ υἱός , οὖον κατά χάρις ἢ μετοχή ἐπιγίγνομαι ὁ οὐσία αὐτός , ἀλλά ὅτι αὐτός ὁ εἰμί ὁ υἱός ἴδιος ὁ πατρικός οὐσία εἰμί γέννημα , νοέω καλῶς ὁ εἴρω , καθά προεῖπον , ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐμός καί , ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί εἰμί γάρ ὁ υἱός , οἷος ὁ πατήρ , ὁ πᾶς ὁ ὁ πατήρ ἔχω · διό καί μετά ὁ πατήρ σημαίνω . Πατέρας γάρ οὐ ἄν τις εἶπον , μή ὑπάρχω υἱός . ὁ μέντοι ποιητής λέγω ὁ θεός , οὖον πάντως καί ὁ γίγνομαι δηλόω · εἰμί γάρ καί πρό ὁ ποίημα ποιητής · ὁ δέ Πατέρας λέγω , εὐθύς μετά ὁ πατήρ σημαίνω καί ὁ ὁ υἱός ὕπαρξις . Ζεύς οὗτος καί ὁ πιστεύω εἰς ὁ υἱός εἰς ὁ πατήρ πιστεύω · εἰς γάρ ὁ ἴδιος ὁ ὁ πατήρ οὐσία πιστεύω · καί οὗτος εἷς εἰμί ὁ πίστις εἰς εἷς Θεός · καί ὁ προσκυνέω δέ καί τιμή ὁ υἱός ἐν υἱός προσκυνέω καί τιμάω ὁ πατήρ . Μία γάρ εἰμί ὁ θεότης · καί διά οὗτος εἷς τιμή καί εἷς εἰμί προσκύνησις ὁ ἐν υἱός καί διά αὐτός γίγνομαι ὁ πατήρ · καί ὁ οὗτος προσκυνέω εἷς θεός προσκυνέω · ἵημι γάρ Θεός εἰμί , καί οὐ εἰμί ἄλλος πλήν αὐτός ὅτε γοῦν μόνος λέγω ὁ πατήρ Θεός καί ὅτι εἷς Θεός εἰμί , καί ὁ Ἐγώ εἰμί καί , πλός ἐγώ οὐ εἰμί Θεὸς καί ὁ Ἐγώ πρῶτος , καί ἐγώ μετά ταῦτα,’ καλῶς λέγω · εἰμί γάρ θεός καί μόνος καί πρότερος εἰμί . οὐ εἰς ἀναίρεσις δέ ὁ υἱός λέγω · μή γίγνομαι · εἰμί γάρ καί αὐτός ἐν ὁ εἷς , καί πρῶτος , καί μόνος , ὡς ὁ εἷς καί μόνος καί πρῶτος καί μόνος Λόγος , καί Σοφία , καί ἀπαύγασμα εἰμί . εἰμί δέ καί πρῶτος καί αὐτός , πλήρωμα ὁ ὁ πρῶτος καί μόνος θεότης , ὅλος καί πλήρης εἰμί Θεός . οὐκοῦν οὖον διά αὐτός εἴρω , ἀλλά εἰς ἀναίρεσις ὁ μή εἰμί ἕτερος οἷος εἰμί ὁ πατήρ , καί ὁ οὗτος Λόγος · καί εἰμί μέν αὐτός ὁ νόος ὁ προφήτης φανερός καί πᾶς πρόδηλος .