athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 58
58 . Μάτην τοίνυν σκανδαλίζεσθαι προσποιοῦνται , καὶ μικρὰ νοοῦσιν οἱ Ἀρειομανῖται περὶ τοῦ Λόγου , εἰ γέγραπται , ‘ἐταράχθη,’ καὶ ‘ἔκλαυσεν.ʼ Ἐοίκασι γὰρ μηδὲ ἀνθρωπίνην αἴσθησιν ἔχειν , ἀγνοοῦντες τὴν τῶν ἀνθρώπων φύσιν καὶ τὰ τούτων ἴδια · διʼ ἃ μᾶλλον ἔδει θαυμάζειν , ὅτι ἐν τοιαύτῃ πασχούσῃ σαρκὶ ἦν ὁ Λόγος , καὶ οὔτε ἐκώλυε τοὺς ἐπιβουλεύοντας , οὔτε ἐξεδίκει κατὰ τῶν ἀναιρούντων , καίπερ δυνάμενος , ὁ ἄλλους κωλύσας ἀποθανεῖν , καὶ ἀποθανόντας ἐγείρας ἐκ τῶν νεκρῶν · ἀλλʼ ἠνείχετο πάσχειν τὸ ἴδιον σῶμα . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἐλήλυθεν , ὡς προεῖπον , ἵνα σαρκὶ πάθῃ , καὶ λοιπὸν καὶ ἀπαθὴς καὶ ἀθάνατος ἡ σὰρξ κατασκευασθῇ · καὶ ἵνα , καθὼς πολλάκις εἴπομεν , ὡς εἰς αὐτὸν τῆς ὕβρεως καὶ τῶν γινομένων φθανόντων , μηκέτι τῶν ἀνθρώπων ἅπτηται ταῦτα , ἀλλʼ ἐξαφανισθῇ παντελῶς παῤ αὐτοῦ · καὶ λοιπὸν διʼ αἰῶνος ἄφθαρτοι , ὡς ναὸς τοῦ Λόγου , διαμείνωσι . Ταῦτα εἰ οὕτως καὶ οἱ Χριστομάχοι διενοοῦντο , τόν τε σκοπὸν τὸν ἐκκλησιαστικὸν ὡς ἄγκυραν τῆς πίστεως ἐπεγίνωσκον , οὔτʼ ἂν ‘ἐναυάγησαν περὶ τὴν πίστιν , οὔτε τοσοῦτον ἠναισχύντουν , ὡς ἀνθίστασθαι καὶ τοῖς βουλομένοις πεπτωκότας αὐτοὺς ἐγεῖραι , καὶ μᾶλλον ἐχθροὺς ἡγεῖσθαι τοὺς νουθετοῦντας αὐτοὺς εἰς εὐσέβειαν . Ἀλλʼ ὡς ἔοικε , πονηρὸν ὁ αἱρετικὸς ἀληθῶς , καὶ πανταχόθεν ἐστὶν ἔχων διεφθαρμένην τὴν καρδίαν εἰς ἀσέβειαν . Ἰδοὺ γὰρ ἐπὶ πᾶσιν ἐλεγχόμενοι , καὶ δεικνύμενοι πάσης συνέσεως ἔρημοι , οὐκ αἰσχύνονται · ἀλλʼ ὥσπερ ἡ λεγομένη παρὰ τοῖς Ἑλλήνων μύθοις ὕδρα τὸ θηρίον , ἀναιρουμένων τῶν προτέρων ὄφεων , ὤδινεν ἑτέρους ὄφεις , φιλονεικοῦσα πρὸς τὸν ἀναιροῦντα τῇ τῶν ἑτέρων προβολῇ · τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ οἱ θεομάχοι καὶ οἱ θεοστυγεῖς , ὥσπερ ὕδραι , τὴν ψυχὴν πίπτοντες ἐφʼ οἷς προβάλλονται , ἄλλας ἐφευρίσκουσιν Ἰουδαϊκὰς καὶ μωρὰς ἑαυτοῖς ἐκζητήσεις · καὶ ὥσπερ ἔχθραν τὴν ἀλήθειαν ἔχοντες , ἐπινοοῦσι καινότερα , ὅπως μᾶλλον Χριστομάχους ἑαυτοὺς διὰ πάντων ἐπιδείξωσι .
Lemmas: 58 . Μάτος τοίνυν σκανδαλίζω προσποιέω , καί μικρός νοέω ὁ Ἀρειομανίτης περί ὁ Λόγος , εἰμί γράφω , ‘ἐταράχθη,’ καί ‘ἔκλαυσεν.ʼ ἔοικα γάρ μηδέ ἀνθρώπινος αἴσθησις ἔχω , ἀγνοέω ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις καί ὁ οὗτος ἴδιος · διά ὁ μᾶλλον ἐσθίω θαυμάζω , ὅτι ἐν τοιοῦτος πάσχω σάρξ εἰμί ὁ Λόγος , καί οὔτε κωλύω ὁ ἐπιβουλεύω , οὔτε ἐκδικέω κατά ὁ ἀναιρέω , καίπερ δύναμαι , ὁ ἄλλος κωλύω ἀποθνῄσκω , καί ἀποθνῄσκω ἐγείρω ἐκ ὁ νεκρός · ἀλλά ἀνέχω πάσχω ὁ ἴδιος σῶμα . Ζεύς οὗτος γάρ καί ἔρχομαι , ὡς προεῖπον , ἵνα σάρξ πάσχω , καί λοιπός καί ἀπαθής καί ἀθάνατος ὁ σάρξ κατασκευάζω · καί ἵνα , καθώς πολλάκις εἶπον , ὡς εἰς αὐτός ὁ ὕβρις καί ὁ γίγνομαι φθάνω , μηκέτι ὁ ἄνθρωπος ἅπτω οὗτος , ἀλλά ἐξαφανίζω παντελῶς παρά αὐτός · καί λοιπός διά αἰών ἄφθαρτος , ὡς ναός ὁ Λόγος , διαμένω . οὗτος εἰμί οὕτως καί ὁ Χριστομάχος διανοέομαι , ὁ τε σκοπός ὁ ἐκκλησιαστικός ὡς ἄγκυρα ὁ πίστις ἐπιγιγνώσκω , οὔτε εἄν ναυαγέω περί ὁ πίστις , οὔτε τοσοῦτος ἀναισχυντέω , ὡς ἀνθίστημι καί ὁ βούλομαι πίπτω αὐτός ἐγείρω , καί μᾶλλον ἐχθρός ἡγέομαι ὁ νουθετέω αὐτός εἰς εὐσέβεια . ἀλλά ὡς ἔοικα , πονηρός ὁ αἱρετικός ἀληθής , καί πανταχόθεν εἰμί ἔχω διαφθείρω ὁ Καρδία εἰς ἀσέβεια . ἰδέ γάρ ἐπί πᾶς ἐλέγχω , καί δείκνυμι πᾶς σύνεσις ἐρῆμος , οὐ αἰσχύνω · ἀλλά ὥσπερ ὁ λέγω παρά ὁ Ἕλλην μῦθος ὕδρα ὁ θηρίον , ἀναιρέω ὁ πρότερος ὄφις , ὠδίνω ἕτερος ὄφις , φιλονεικέω πρός ὁ ἀναιρέω ὁ ὁ ἕτερος προβολή · ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ θεομάχος καί ὁ θεοστυγής , ὥσπερ ὕδρα , ὁ ψυχή πίπτω ἐπί ὅς προβάλλω , ἄλλος ἐφευρίσκω Ἰουδαικός καί μωρός ἑαυτοῦ ἐκζήτησις · καί ὥσπερ ἔχθρα ὁ ἀλήθεια ἔχω , ἐπινοέω καινός , ὅπως μᾶλλον Χριστομάχος ἑαυτοῦ διά πᾶς ἐπιδείκνυμι .