athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 53
53 . ( Τίς δέ ἐστιν ἡ λεγομένη προκοπὴ ἢ , καθὰ προεῖπον , ἡ παρὰ τῆς Σοφίας μεταδιδομένη τοῖς ἀνθρώποις θεοποίησις καὶ χάρις , ἐξαφανιζομένης ἐν αὐτοῖς τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς ἐν αὐτοῖς φθορᾶς κατὰ τὴν ὁμοιότητα καὶ συγγένειαν τῆς σαρκὸς τοῦ Λόγου ; ) Οὕτω γὰρ αὐξάνοντος ἐν ἡλικίᾳ τοῦ σώματος , συνεπεδίδοτο ἐν αὐτῷ καὶ ἡ τῆς θεότητος φανέρωσις , καὶ ἐδείκνυτο παρὰ πᾶσιν , ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστι , καὶ Θεὸς ἦν ἐν τῷ σώματι . 'Ἐὰν δὲ φιλονεικῶσιν , ὅτι ‘Ἰησοῦςʼ ἐκλήθη ‘ὁ Λόγος γενόμενος σὰρξ,ʼ καὶ εἰς αὐτὸν ἀναφέρουσι τὸ λεγόμενον ‘προέκοπτεν,ʼ ἀκουέτωσαν ὅτι οὐδὲ τοῦτο μὲν ἐλαττοῖ τὸ πατρικὸν φῶς ( τοῦτο γάρ ἐστιν ὁ Υἱὸς , ) δείκνυσι δὲ πάλιν , ὅτι γέγονεν ἄνθρωπος ὁ Λόγος , καὶ ἀληθινὴν ἐφόρεσε σάρκα . Καὶ ὥσπερ εἴπομεν , ὅτι ‘σαρκὶʼ πέπονθε , καὶ ‘σαρκὶʼ ἐπείνα , καὶ ‘σαρκὶʼ ἐκοπίασεν , οὕτω καὶ εἰκότως ἂν λέγοιτο , ὅτι ‘σαρκὶʼ προέκοπτεν . Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ ἔξωθεν ὄντος τοῦ Λόγου ἐγίνετο ἡ προκοπὴ , οἵα ἐστὶν , ἣν εἰρήκαμεν · ἐν αὐτῷ γὰρ ἦν ἡ σὰρξ ἡ προκόπτουσα , καὶ αὐτοῦ λέγεται · καὶ τοῦτο ἵνα πάλιν ἡ τῶν ἀνθρώπων προκοπὴ ἄπτωτος διὰ τὸν συνόντα Λόγον διαμείνῃ . Οὔτ’ οὖν τοῦ Λόγου ἡ προκοπὴ , οὔτε ἡ σὰρξ ἦν ἡ Σοφία , ἀλλὰ τῆς Σοφίας σῶμα γέγονεν ἡ σάρξ . Διὰ τοῦτο , ὡς προείπομεν , οὐχ ἡ Σοφία , ᾗ Σοφία ἐστὶν , αὐτὴ καθʼ ἑαυτὴν προέκοπτεν · ἀλλὰ τὸ ἀνθρώπινον ἐν τῇ Σοφίᾳ προέκοπτεν , ὑπεραναβαῖνον κατʼ ὀλίγον τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν , καὶ θεοποιούμενον , καὶ ὄργανον αὐτῆς πρὸς τὴν ἐνέργειαν τῆς θεότητος καὶ τὴν ἔκλαμψιν αὐτῆς γινόμενον καὶ φαινόμενον πᾶσι . Διὸ οὐδὲ εἷπεν , ‘ὁ Λόγος προέκοπτεν,ʼ ἀλλʼ ‘ὁ Ἰησοῦς,ʼ ὅπερ ὄνομα γενόμενος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐκλήθη · ὡς εἶναι τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως τὴν προκοπὴν οὕτως ὡς ἐν τοῖς ἔμπροσθεν εἴπομεν .
Lemmas: 53 . ( Τῖς δέ εἰμί ὁ λέγω προκοπή ἢ , καθά προεῖπον , ὁ παρά ὁ Σοφία μεταδίδωμι ὁ ἄνθρωπος θεοποίησις καί χάρις , ἐξαφανίζω ἐν αὐτός ὁ ἁμαρτία καί ὁ ἐν αὐτός φθορά κατά ὁ ὁμοιότης καί συγγένεια ὁ σάρξ ὁ Λόγος ; ) οὕτως γάρ αὐξάνω ἐν ἡλικία ὁ σῶμα , συνεπιδίδωμι ἐν αὐτός καί ὁ ὁ θεότης φανέρωσις , καί δείκνυμι παρά πᾶς , ὅτι ναός Θεός εἰμί , καί θεός εἰμί ἐν ὁ σῶμα . Ἐάν δέ φιλονεικέω , ὅτι Ἰησοῦς καλέω ὅς Λόγος γίγνομαι σὰρξ,ʼ καί εἰς αὐτός ἀναφέρω ὁ λέγω ‘προέκοπτεν,ʼ ἀκούω ὅτι οὐδέ οὗτος μέν ἐλασσόω ὁ πατρικός φάος ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ υἱός , ) δείκνυμι δέ πάλιν , ὅτι γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ Λόγος , καί ἀληθινός φορέω σάρξ . καί ὥσπερ εἶπον , ὅτι ‘σαρκὶʼ πάσχω , καί ‘σαρκὶʼ πεινάω , καί ‘σαρκὶʼ κοπιάω , οὗτος καί εἰκότως εἄν λέγω , ὅτι ‘σαρκὶʼ προκόπτω . οὐδέ γάρ οὐδέ ἔξωθεν εἰμί ὁ Λόγος γίγνομαι ὁ προκοπή , οἷος εἰμί , ὅς εἴρω · ἐν αὐτός γάρ εἰμί ὁ σάρξ ὁ προκόπτω , καί αὐτός λέγω · καί οὗτος ἵνα πάλιν ὁ ὁ ἄνθρωπος προκοπή ἄπτωτος διά ὁ σύνειμι Λόγος διαμένω . οὔτε οὖν ὁ Λόγος ὁ προκοπή , οὔτε ὁ σάρξ εἰμί ὁ Σοφία , ἀλλά ὁ Σοφία σῶμα γίγνομαι ὁ σάρξ . Ζεύς οὗτος , ὡς προεῖπον , οὐ ὁ Σοφία , ὅς Σοφία εἰμί , αὐτός κατά ἑαυτοῦ προκόπτω · ἀλλά ὁ ἀνθρώπινος ἐν ὁ Σοφία προκόπτω , ὑπεραναβαίνω κατά ὀλίγος ὁ ἀνθρώπινος φύσις , καί θεοποιέω , καί ὄργανον αὐτός πρός ὁ ἐνέργεια ὁ θεότης καί ὁ ἔκλαμψις αὐτός γίγνομαι καί φαίνω πᾶς . Διὸ οὐδέ ἕπω , ὅς Λόγος προκόπτω ἀλλά ὅς Ἰησοῦς ὅσπερ ὄνομα γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ Κύριος καλέω · ὡς εἰμί ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ προκοπή οὕτως ὡς ἐν ὁ ἔμπροσθεν εἶπον .