athanasius-theology.oratio-iii-contra-arianos 4
4."‘Ἒν’ γάρ εἰσιν , οὐχ ὡς ἑνὸς πάλιν εἰς δύο μέρη διαιρεθέντος , καὶ μηδὲν ὄντων πλὴν ἑνός · οὐδὲ ὡς τοῦ ἑνὸς δὶς ὀνομαζομένου , ὥστε τὸν αὐτὸν ἄλλοτε μὲν Πατέρα , ἄλλοτε δὲ Υἱὸν ἑαυτοῦ γίνεσθαι · τοῦτο γὰρ Σαβέλλιος φρονήσας , αἱρετικὸς ἐκρίθη . Ἀλλὰ δύο μέν εἰσιν , ὅτι ὁ Πατὴρ Πατήρ ἐστι , καὶ οὐχ ὁ αὐτὸς Υἱός ἐστι · καὶ ὁ Υἱὸς Υἱός ἐστι , καὶ οὐχ ὁ αὐτὸς Πατήρ ἐστι . Μία δὲ ἡ φύσις ( οὐ γὰρ ἀνόμοιον τὸ γέννημα τοῦ γεννήσαντος · εἰκὼν γάρ ἐστιν αὐτοῦ , ) καὶ πάντα τὰ Πατρὸς τοῦ Υἱοῦ ἐστι . Διὸ οὐδὲ ἄλλος Θεὸς ὁ Υἱός · οὐ γὰρ ἔξωθεν ἐπενοήθη · ἐπεὶ πάντως καὶ πολλοὶ , ξένης παρὰ τὴν τοῦ Πατρὸς ἐπινοουμένης θεότητος · εἰ γὰρ καὶ ἕτερόν ἐστιν ὡς γέννημα ὁ Υἱὸς , ἀλλὰ ταὐτόν ἐστιν ὡς Θεός · καὶ ‘ἕν’ εἰσιν αὐτὸς καὶ ὁ Πατὴρ τῇ ἰδιότητι καὶ οἰκειότητι τῆς φύσεως , καὶ τῇ ταὐτότητι τῆς μιᾶς θεότητος , ὥσπερ εἴρηται . Καὶ γὰρ καὶ τὸ ἀπαύγασμα φῶς ἐστιν , οὐ δεύτερον τοῦ ἡλίου , οὐδὲ ἕτερον φῶς , οὐδὲ κατὰ μετουσίαν αὐτοῦ , ἀλλʼ ὅλον ἴδιον αὐτοῦ γέννημα . Τὸ δὲ τοιοῦτον γέννημα ἐξ ἀνάγκης ἕν ἐστι φῶς · καὶ οὐκ ἄν τις εἴποι δύο φῶτα εἶναι ταῦτα , ἀλλὰ δύο μὲν ἥλιον καὶ ἀπαύγασμα , ἓν δὲ τὸ ἐξ ἡλίου φῶς ἐν τῷ ἀπαυγάσματι φωτίζον τὰ πανταχοῦ . Οὕτω καὶ ἡ τοῦ Υἱοῦ θεότης τοῦ Πατρός ἐστιν · ὅθεν καὶ ἀδιαίρετός ἐστι · καὶ οὕτως ‘εἶς Θεὸς , καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ.’ Οὕτω γοῦν ἓν αὐτῶν ὄντων , καὶ μιᾶς αὐτῆς οὔσης τῆς θεότητος , τὰ αὐτὰ λέγεται περὶ τοῦ Υἱοῦ , ὅσα λέγεται καὶ περὶ τοῦ Πατρὸς , χωρὶς τοῦ λέγεσθαι ‘Πατήρ·’ οἶον τὸ ‘Θεὸς,’ ‘καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος·’ τὸ ‘Παντοκράτωρ,’ ‘Τάδε λέγει ὁ ἦν , καὶ ὁ ὢν , καὶ ὁ ἐρχόμενος , ὁ Παντοκράτωρ·’ τὸ ‘Κύριος,’ ‘εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός·’ τὸ εἶναι ‘φῶς,’ ‘Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς·’ τὸ ἐξαλείφειν ἁμαρτίας , ‘ἵνα δὲ,’ φησὶν , ‘εἰδῆτε , ὅτι ἔχει ἐξουσίαν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας·’ καὶ ὅσα ἄλλα ἂν εὕροις . ‘Πάνταʼ γὰρ , φησὶν αὐτὸς ὁ Υἱὸς , ‘ὅσα ἔχει ὁ Πατὴρ , ἐμά ἐστι·’ καὶ πάλιν , ‘τὰ ἐμὰ σά ἐστιν.’
Lemmas: ὅς γάρ εἰμί , οὐ ὡς εἷς πάλιν εἰς δύο μέρος διαιρέω , καί μηδείς εἰμί πλήν εἷς · οὐδέ ὡς ὁ εἷς δίς ὀνομάζω , ὥστε ὁ αὐτός ἄλλοτε μέν πατήρ , ἄλλοτε δέ υἱός ἑαυτοῦ γίγνομαι · οὗτος γάρ Σαβέλλιος φρονέω , αἱρετικός κρίνω . ἀλλά δύο μέν εἰμί , ὅτι ὁ πατήρ Πατήρ εἰμί , καί οὐ ὁ αὐτός υἱός εἰμί · καί ὁ υἱός υἱός εἰμί , καί οὐ ὁ αὐτός Πατήρ εἰμί . Μία δέ ὁ φύσις ( οὖον γάρ ἀνόμοιος ὁ γέννημα ὁ γεννάω · εἰκών γάρ εἰμί αὐτός , ) καί πᾶς ὁ πατήρ ὁ υἱός εἰμί . Διὸ οὐδέ ἄλλος θεός ὁ υἱός · οὖον γάρ ἔξωθεν ἐπινοέω · ἐπεί πάντως καί πολύς , ξένος παρά ὁ ὁ πατήρ ἐπινοέω θεότης · εἰμί γάρ καί ἕτερος εἰμί ὡς γέννημα ὁ υἱός , ἀλλά αὐτός εἰμί ὡς Θεός · καί ἕνος εἰμί αὐτός καί ὁ πατήρ ὁ ἰδιότης καί οἰκειότης ὁ φύσις , καί ὁ ταὐτότης ὁ εἷς θεότης , ὥσπερ εἴρω . καί γάρ καί ὁ ἀπαύγασμα φάος εἰμί , οὖον δύο ὁ ἥλιος , οὐδέ ἕτερος φάος , οὐδέ κατά μετουσία αὐτός , ἀλλά ὅλος ἴδιος αὐτός γέννημα . ὁ δέ τοιοῦτος γέννημα ἐκ ἀνάγκη εἷς εἰμί φάος · καί οὐ ἄν τις εἶπον δύο φάος εἰμί οὗτος , ἀλλά δύο μέν ἥλιος καί ἀπαύγασμα , εἷς δέ ὁ ἐκ ἥλιος φάος ἐν ὁ ἀπαύγασμα φωτίζω ὁ πανταχοῦ . οὕτως καί ὁ ὁ υἱός θεότης ὁ πατήρ εἰμί · ὅθεν καί ἀδιαίρετος εἰμί · καί οὕτως εἶμι θεός , καί οὐ εἰμί ἄλλος πλήν αὐτός οὕτως γοῦν εἷς αὐτός εἰμί , καί εἷς αὐτός εἰμί ὁ θεότης , ὁ αὐτός λέγω περί ὁ υἱός , ὅσος λέγω καί περί ὁ πατήρ , Χωρὶς ὁ λέγω Πατήρ οἶος ὁ Θεός καί θεός εἰμί ὁ Λόγος ὁ Παντοκράτωρ Τάδες λέγω ὁ εἰμί , καί ὁ εἰμί , καί ὁ ἐρχόμενος , ὁ Παντοκράτωρ ὁ Κύριος ἵημι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ὁ εἰμί Ἰώφ Ἐγώ εἰμί ὁ φῶς·’ ὁ ἐξαλείφω ἁμαρτία , ἵνα εἶδος φημί , οἶδα , ὅτι ἔχω ἐξουσία ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ γῆ ἀφίημι ἁμαρτία καί ὅσος ἄλλος εἄν εὑρίσκω . ‘Πάνταʼ γάρ , φημί αὐτός ὁ υἱός , ὅσος ἔχω ὁ πατήρ , ἐμός ἐστιάζω καί πάλιν , τάτος ἐμός σός εἰμί