athanasius-theology.oratio-ii-contra-arianos 7
7 . Οὕτως μὲν οὖν ἄν τις , πρὸς τὴν ἀναίδειαν αὐτῶν χωρῶν , δύναται καὶ ἐκ μόνης τῆς , ‘ἐποίησε,ʼ λέξεως , διελέγχειν αὐτοὺς πλανωμένους , καὶ νομίζοντας εἶναι ποίημα τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον . Ἐπειδὴ δὲ καὶ ἡ διάνοια τῶν γεγραμμένων ἐστὶν ὀρθὴ , δεικνύουσα τὴν ‘ἐποίησε’ λέξιν , πότε καὶ πρὸς τί λεγομένη σημαίνεται , ἀναγκαῖον καὶ ἐξ αὐτῆς δεῖξαι τῶν αἱρετικῶν τὴν ἀλογίαν , ἐὰν μάλιστα , ὡς ἐν τοῖς ἔμπροσθεν εἰρήκαμεν , καὶ τούτου τὸν καιρὸν καὶ τὴν χρείαν λάβοιμεν . Οὐ τοίνυν τὰ πρὸ τῆς κτίσεως διηγούμενος ὁ ἀπόστολος ταῦτα εἴρηκεν , ἀλλʼ ὅτε ‘ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο οὕτω γὰρ γέγραπται · ‘Ὄθεν , ἀδελφοὶ ἅγιοι , κλήσεως ἐπουρανίου μέτοχοι , κατανοήσατε τὸν ἀπόστολον καὶ ἀρχίερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν Ἰησοῦν , πιστὸν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτόν.’ Πότε οὖν ἀπεστάλη , ἢ ὁπηνίκα τὴν ἡμετέραν ἐνεδύσατο σάρκα , πότε δὲ ‘ἀρχιερεὺς τῆς ὁμολογίας ἡμῶν γέγονεν , ἢ ὅτε , προσενέγκας ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν , ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν τὸ σῶμα , καὶ νῦν αὐτὸς τοὺς προσερχομένους αὐτοῦ τῇ πίστει προσάγει καὶ προσφέρει τῷ Πατρὶ , λυτρούμενος πάντας , καὶ ὑπὲρ πάντων ἱλασκόμενος τὰ πρὸς τὸν Θεόν ; Οὐ τὴν οὐσίαν ἄρα τοῦ Λόγου , οὐδὲ τὴν ἐκ τοῦ Πατρὸς φυσικὴν γέννησιν σημᾶναι θέλων ὁ ἀπόστολος εἴρηκε , ‘πιστὸν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτόν·᾿ ( μὴ γένοιτο · ποιῶν γάρ ἐστιν ὁ Λόγος , οὐ ποιούμενος αὐτός · ) ἀλλὰ τὴν εἰς ἀνθρώπους αὐτοῦ κάθοδον καὶ ἀρχιερωσύνην γενομένην , ἣν καλῶς ἄν τις ἴδοι ἐκ τῆς κατὰ τὸν νόμον καὶ τὸν Ἀαρὼν ἱστορίας . Οὕτως Ἀαρὼν οὐ γεγέννηται ἀρχιερεὺς , ἀλλὰ ἄνθρωπος , καὶ μετὰ χρόνον , ὅτε ὁ Θεὸς ἠθέλησε , γέγονεν ἀρχιερεύς · καὶ γέγονεν οὐχ ἀπλῶς , οὐδὲ ἐκ τῶν συνήθων ἱματίων γνωριζόμενος , ἀλλʼ ἐπενδιδυσκόμενος τὴν ἐπωμίδα , τὸ λογεῖον , τὸν ποδήρη , αἱ γυναῖκες μὲν εἰργάσαντο προστάξει τοῦ Θεοῦ , ἐν τούτοις δὲ εἰσερχόμενος εἰς τὰ ἅγια , τὴν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ θυσίαν προσέφερε · καὶ ἐν τούτοις ὥσπερ ἐμεσίτευε τῇ ὀπτασίᾳ τοῦ Θεοῦ , καὶ ταῖς τῶν ἀνθρώπων θυσίαις . Οὕτω τοίνυν καὶ ὁ Κύριος ‘ἐν ἀρχῇ μὲν ἦν ὁ Λόγος , καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν , καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος ὅτε δὲ ἠθέλησεν ὁ Πατὴρ ὑπὲρ πάντων λύτρα δοθῆναι , καὶ πᾶσι χαρίσασθαι , τότε δὴ ὁ Λόγος , ὡς Ἀαρὼν τὸν ποδήρη , οὕτως αὐτὸς ἔλαβε τὴν ἀπὸ γῆς σάρκα , Μαρίαν ἀντὶ τῆς ἀνεργάστου γῆς ἐσχηκὼς μητέρα τοῦ σώματος , ἵνα ἔχων τὸ προσφερόμενον αὐτὸς , ὡς ἀρχιερεὺς ἑαυτὸν προσενέγκῃ τῷ Πατρὶ , καὶ τῷ ἰδίῳ αἵματι πάντας ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν καθαρίσῃ , καὶ ἀπὸ τῶν νεκρῶν ἀναστήσῃ .
Lemmas: 7 . οὕτως μέν οὖν ἄν τις , πρός ὁ ἀναίδεια αὐτός χώρα , δύναμαι καί ἐκ μόνος ὁ , εἶπον λέξις , διελέγχω αὐτός πλανάω , καί νομίζω εἰμί ποίημα ὁ ὁ Θεός Λόγος . ἐπεί δέ καί ὁ διάνοια ὁ γράφω εἰμί ὀρθός , δείκνυμι ὁ ποιέω λέξις , πότε καί πρός τίς λέγω σημαίνω , ἀναγκαῖος καί ἐκ αὐτός δείκνυμι ὁ αἱρετικός ὁ ἀλογία , ἐάν μάλιστα , ὡς ἐν ὁ ἔμπροσθεν εἴρω , καί οὗτος ὁ καιρός καί ὁ χρεία λαμβάνω . οὖον τοίνυν ὁ πρό ὁ κτίσις διηγέομαι ὁ ἀπόστολος οὗτος εἴρω , ἀλλά ὅτε ὅς Λόγος σάρξ γίγνομαι οὗτος γάρ γράφω · Ὄθεν , ἀδελφός ἅγιος , κλῆσις ἐπουράνιος μέτοχος , κατανοέω ὁ ἀπόστολος καί ἀρχιερεύς ὁ ὁμολογία ἐγώ Ἰησοῦς , πιστόν εἰμί ὁ ποιέω αὐτός πότος οὖν ἀποστέλλω , ἢ ὁπηνίκα ὁ ἡμέτερος ἐνδύω σάρξ , πότε δέ ἀρχιερεύς ὁ ὁμολογία ἐγώ γίγνομαι , ἢ ὅτε , προσφέρω ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ , ἐγείρω ἐκ νεκρός ὁ σῶμα , καί νῦν αὐτός ὁ προσέρχομαι αὐτός ὁ πίστις προσάγω καί προσφέρω ὁ πατήρ , λυτρόω πᾶς , καί ὑπέρ πᾶς ἱλάσκομαι ὁ πρός ὁ Θεός ; οὖον ὁ οὐσία ἄρα ὁ Λόγος , οὐδέ ὁ ἐκ ὁ πατήρ φυσικός γέννησις σημαίνω ἐθέλω ὁ ἀπόστολος εἴρω , πιστός εἰμί ὁ ποιέω αὐτός ( μή γίγνομαι · ποιέω γάρ εἰμί ὁ Λόγος , οὖον ποιέω αὐτός · ) ἀλλά ὁ εἰς ἄνθρωπος αὐτός κάθοδος καί ἀρχιερωσύνη γίγνομαι , ὅς καλῶς ἄν τις ὁράω ἐκ ὁ κατά ὁ νόμος καί ὁ Ἀαρών ἱστορία . οὕτως Ἀαρών οὖον γεννάω ἀρχιερεύς , ἀλλά ἄνθρωπος , καί μετά χρόνος , ὅτε ὁ θεός ἐθέλω , γίγνομαι ἀρχιερεύς · καί γίγνομαι οὐ ἀπλόος , οὐδέ ἐκ ὁ συνήθης ἱμάτιον γνωρίζω , ἀλλά ἐπενδιδύσκω ὁ ἐπωμίς , ὁ λογεῖον , ὁ ποδήρης , ὁ γυνή μέν ἐργάζομαι πρόσταξις ὁ Θεός , ἐν οὗτος δέ εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἅγιος , ὁ ὑπέρ ὁ λαός θυσία προσφέρω · καί ἐν οὗτος ὥσπερ μεσιτεύω ὁ ὀπτασία ὁ Θεός , καί ὁ ὁ ἄνθρωπος θυσία . οὕτως τοίνυν καί ὁ Κύριος ἐν ἀρχή μέν εἰμί ὁ Λόγος , καί ὁ Λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ Λόγος ὅτε δέ ἐθέλω ὁ πατήρ ὑπέρ πᾶς λύτρον δίδωμι , καί πᾶς χαρίζομαι , τότε δή ὁ Λόγος , ὡς Ἀαρών ὁ ποδήρης , οὕτως αὐτός λαμβάνω ὁ ἀπό γῆ σάρξ , Μαρία ἀντί ὁ ἀνέργαστος γῆ ἔχω μήτηρ ὁ σῶμα , ἵνα ἔχω ὁ προσφέρω αὐτός , ὡς ἀρχιερεύς ἑαυτοῦ προσφέρω ὁ πατήρ , καί ὁ ἴδιος αἷμα πᾶς ἐγώ ἀπό ὁ ἁμαρτία καθαρίζω , καί ἀπό ὁ νεκρός ἀνίστημι .