athanasius-theology.oratio-ii-contra-arianos 55
55 . Διὰ τὸ μαρτυρῆσαι ἄρα , καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἀναδέξασθαι θάνατον , καὶ διὰ τὸ ἀναστῆσαι τοὺς ἀνθρώπους , καὶ ‘λῦσαι τὰ ἔργα τοῦ διαβόλουʼ ἐλήλυθεν ὁ Σωτὴρ , καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ αἰτία τῆς ἐνσάρκου παρουσίας αὐτοῦ , Ἄλλως γὰρ ἀνάστασις οὐκ ἂν ἐγένετο , εἰ μὴ θάνατος ἐγεγόνει · θάνατος δὲ πῶς ἂν ἐγεγόνει , εἰ μὴ τὸ ἀποθνῆσκον ἐσχήκει σῶμα ; Τοῦτο παῤ αὐτοῦ μαθὼν καὶ ὁ ἀπόστολος ἔλεγεν · ‘Ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκεν αἵματος καὶ σαρκὸς , καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν , ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου , τὸν διάβολον , καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους , ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας·᾿ καὶ , ‘Ἐπειδὴ γὰρ διʼ ἀνθρώπου ὁ θάνατος , καὶ διʼ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν·’ καὶ πάλιν , ‘Τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου , ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκὸς , ὁ Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἀμαρτίας , καὶ περὶ ἁμαρτίας κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί · ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν , τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα.’ Καὶ ὁ δὲ Ἰωάννης φησὶν , ‘Οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον , ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον , ἀλλʼ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος διʼ αὐτοῦ , Πάλιν δὲ καὶ ὁ Σωτὴρ διʼ ἑαυτοῦ ἔλεγεν , ‘Εἰς κρῖμα ἐγὼ ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον τοῦτον , ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέπωσι , καὶ οἱ βλέποντες τυφλοὶ γένωνται.᾿ Οὐ δι᾿ ἑαυτὸν ἄρα , ἀλλὰ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν , καὶ διὰ τὸ καταργηθῆναι τὸν θάνατον , καὶ διὰ τὸ κατακριθῆναι τὴν ἁμαρτίαν , καὶ διὰ τὸ ἀναβλέψαι τυφλοὺς , καὶ διὰ τὸ ἀναστῆναι πάντας ἐκ νεκρῶν ἐλήλυθεν . Εἰ δὲ μὴ διʼ ἑαυτὸν ἐλήλυθεν , ἀλλὰ δι᾿ ἡμᾶς , οὐ δι᾿ ἑαυτὸν ἄρα , ἀλλὰ δʼ ἡμᾶς ‘κτίζεται.’ Εἰ δὲ οὐ διʼ ἑαυτὸν κτίζεται , ἀλλὰ δι᾿ ἡμᾶς , οὐκ ἔστιν ἄρα αὐτὸς κτίσμα , ἀλλὰ τὴν ἡμῶν ἐνδυσάμενος σάρκα , ταῦτα λέγει . Καὶ ὅτι ταύτην τὴν διάνοιαν ἔχουσιν αἱ γραφαὶ , ἐξὸν παρὰ τοῦ ἀποστόλου μαθεῖν · φησὶ γὰρ ἐν τῇ πρὸς Ἐφεσίους , ‘τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας , τὴν ἔχθραν ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ , τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας , ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν ἑαυτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον , ποιῶν εἰρήνην.᾿ Εἰ δὲ ἐν αὐτῷ κτίζονται οἱ δύο , καὶ οὗτοί εἰσιν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ , εἰκότως ἄρα , φορῶν τοὺς δύο ἐν αὐτῷ , ὡς αὐτός ἐστι κτισθείς · τοὺς γὰρ κτισθέντας ἐν ἑαυτῷ ἥνωσε , καὶ ἦν αὐτὸς ἐν αὐτοῖς , ὡς ἐκεῖνοι , Οὕτω δὲ τῶν δύο κτισθέντων ἐν αὐτῷ , ἁρμοζόντως ἂν λέγοι , ‘Κύριος ἕκτισέ με.᾿ Ὥσπερ γὰρ τὰς ἡμῶν ἀσθενείας δεχόμενος , λέγεται αὐτὸς ἀσθενεῖν , καίτοι μὴ ἀσθενῶν αὐτὸς , ( δύναμις γάρ ἐστι τοῦ Θεοῦ , ) ‘ἁμαρτία τε ὑπὲρ ἡμῶν γέγονε καὶ κατάρα,ʼ καίτοι μὴ ἁμαρτήσας αὐτὸς , ἀλλ᾿ ὅτι τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ τὴν κατάραν ἐβάστασεν αὐτὸς , οὕτως ἡμᾶς ἐν αὐτῷ κτίζων , λεγέτω ὅτι καὶ ‘ἔκτισέ με εἰς ἔργα,’ καίτοι κτίσμα μὴ ὢν αὐτός .
Lemmas: 55 . Ζεύς ὁ μαρτυρέω ἄρα , καί ὑπέρ ἐγώ ἀναδέχομαι θάνατος , καί διά ὁ ἀνίστημι ὁ ἄνθρωπος , καί λύω ὁ ἔργον ὁ διάβολος ἔρχομαι ὁ Σωτήρ , καί οὗτος εἰμί ὁ αἰτία ὁ ἔνσαρκος παρουσία αὐτός , ἄλλος γάρ ἀνάστασις οὐ εἄν γίγνομαι , εἰμί μή θάνατος γίγνομαι · θάνατος δέ πῶς εἄν γίγνομαι , εἰμί μή ὁ ἀποθνῄσκω ἔχω σῶμα ; οὗτος παρά αὐτός μανθάνω καί ὁ ἀπόστολος λέγω · Ἐπεί οὖν ὁ παιδίον κοινωνέω αἷμα καί σάρξ , καί αὐτός παραπλήσιος μετέχω ὁ αὐτός , ἵνα διά ὁ θάνατος καταργέω ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος , ὁ διάβολος , καί ἀπαλλάσσω οὗτος , ὅσος φόβος θάνατος διά πᾶς ὁ ζῶ ἔνοχος εἰμί δουλείας·᾿ καί , Ἐπειδή γάρ διά ἄνθρωπος ὁ θάνατος , καί διά ἄνθρωπος ἀνάστασις νεκρῶν·’ καί πάλιν , ‘Τὸ γάρ ἀδύνατος ὁ νόμος , ἐν ὅς ἀσθενέω διά ὁ σάρξ , ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ υἱός πέμπω ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία , καί περί ἁμαρτία κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ · ἵνα ὁ δικαίωμα ὁ νόμος πληρόω ἐν ἐγώ , ὁ μή κατά σάρξ περιπατέω ἀλλά κατά πνεῦμα καί ὁ δέ Ἰωάννης φημί , Οὐ γάρ ἀποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός εἰς ὁ κόσμος , ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , ἀλλά ἵνα σῴζω ὁ κόσμος διά αὐτός , πάλιν δέ καί ὁ Σωτήρ διά ἑαυτοῦ λέγω , Εἰς κρίμα ἐγώ ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος οὗτος , ἵνα ὁ μή βλέπω βλέπω , καί ὁ βλέπω τυφλός γίγνομαι οὖον διά ἑαυτοῦ ἄρα , ἀλλά διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία , καί διά ὁ καταργέω ὁ θάνατος , καί διά ὁ κατακρίνω ὁ ἁμαρτία , καί διά ὁ ἀναβλέπω τυφλός , καί διά ὁ ἀνίστημι πᾶς ἐκ νεκρός ἔρχομαι . εἰμί δέ μή διά ἑαυτοῦ ἔρχομαι , ἀλλά διά ἐγώ , οὖον διά ἑαυτοῦ ἄρα , ἀλλά δέ ἐγώ κτίζω εἰμί δέ οὖον διά ἑαυτοῦ κτίζω , ἀλλά διά ἐγώ , οὐ εἰμί ἄρα αὐτός κτίσμα , ἀλλά ὁ ἐγώ ἐνδύω σάρξ , οὗτος λέγω . καί ὅτι οὗτος ὁ διάνοια ἔχω ὁ γραφή , ἔξεστι παρά ὁ ἀπόστολος μανθάνω · φημί γάρ ἐν ὁ πρός Ἐφέσιος , τότος μεσότοιχον ὁ φραγμός λύω , ὁ ἔχθρα ἐν ὁ σάρξ αὐτός , ὁ νόμος ὁ ἐντολή ἐν δόγμα καταργέω , ἵνα ὁ δύο κτίζω ἐν ἑαυτοῦ εἰς εἷς καινός ἄνθρωπος , ποιέω εἰρήνη εἰμί δέ ἐν αὐτός κτίζω ὁ δύο , καί οὗτος εἰμί ἐν ὁ σῶμα αὐτός , εἰκότως ἄρα , φορός ὁ δύο ἐν αὐτός , ὡς αὐτός εἰμί κτίζω · ὁ γάρ κτίζω ἐν ἑαυτοῦ ἑνόω , καί εἰμί αὐτός ἐν αὐτός , ὡς ἐκεῖνος , οὕτως δέ ὁ δύο κτίζω ἐν αὐτός , ἁρμοζόντως εἄν λέγω , Κύριος κτίζω με.᾿ ὥσπερ γάρ ὁ ἐγώ ἀσθένεια δέχομαι , λέγω αὐτός ἀσθενέω , καίτοι μή ἀσθενής αὐτός , ( δύναμις γάρ εἰμί ὁ Θεός , ) ἁμαρτία τε ὑπέρ ἐγώ γίγνομαι καί Αὐτάρα καίτοι μή ἁμαρτάνω αὐτός , ἀλλά ὅτι ὁ ἁμαρτία ἐγώ καί ὁ καταίρω βαστάζω αὐτός , οὕτως ἐγώ ἐν αὐτός κτίζω , λέγω ὅτι καί κτίζω ἐγώ εἰς ἔργω καίτοι κτίσμα μή εἰμί αὐτός .