athanasius-theology.oratio-ii-contra-arianos 17
17 . Ἰουδαίων μὲν οὖν οἱ πλεῖστοι , ταῦτα ἀκούοντες , ἐνετράπησαν , καὶ λοιπὸν ἐπέγνωσαν τὸν Χριστὸν , ὡς ἐν ταῖς Πράξεσι γέγραπται · ἐπειδὴ δὲ οἱ Ἀρειομανῖται αἱροῦνται ἀπομένειν Ἰουδαῖοι καὶ μάχεσθαι τῷ Πέτρῳ , φέρε , τὰς ὁμοίας λέξεις αὐτοῖς παραθώμεθα · ἴσως κἂν οὕτως ἐντραπῶσι , μαθόντες τὴν συνήθειαν τῆς θείας γραφῆς . Ὅτι μὲν οὖν ἀΐδιος Κύριός ἐστι καὶ βασιλεὺς ὁ Χριστὸς , δῆλον γέγονεν ἐκ τῶν προειρημένων , καὶ οὐδείς ἐστιν , ὃς ἀμφιβάλλει περὶ τούτου . Υἱὸς γὰρ ὢν τοῦ Θεοῦ , ὅμοιος αὐτοῦ ἂν εἴη · ὅμοιος δὲ ὢν , πάντως ἐστὶ καὶ Κύριος καὶ βασιλεύς · αὐτὸς γάρ φησιν , ‘Ὁ ἐμὲ ἑωρακὼς ἑώρακε τὸν Πατέρα.’ Ὅτι δὲ καὶ αὐτὸ μόνον τὸ λεγόμενον παρὰ τοῦ Πέτρου , ‘Κύριον αὐτὸν ἐποίησε καὶ Κριστὸν,ʼ οὐ ποίημα εἶναι τὸν Υἱὸν σημαίνει , ἔξεστιν ἰδεῖν ἀπὸ τῆς εὐλογίας τοῦ Ἰσαάκ ; κἂν ἀμυδρά πως ἡ εἰκὼν αὕτη πρὸς τὸ προκείμενον ᾖ . Ἔφη τοίνυν τῷ μὲν Ἰακὼβ , ‘γίνου κύριος τοῦ ἀδελφοῦ σοῦ·’ τῷ δὲ Ἠσαῦ , ‘Ἰδοὺ κύριον αὐτὸν ἐποίησά σου Εἰ μὲν οὖν τὸ ‘ἐποίησεʼ τὴν οὐσίαν καὶ τὴν ἀρχὴν τῆς γενέσεως τοῦ Ἰακὼβ ἐσήμαινεν , οὐδʼ οὕτω μὲν ἐχρῆν αὐτοὺς τοιαῦτα περὶ τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ κἂν ἐνθυμεῖσθαι · οὐ γάρ ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ποίημα , ὡς ὁ Ἰακώβ · πλὴν ἐδύναντό πως πυθόμενοι , μηκέτι παραφρονεῖν · εἰ δὲ ταῦτα οὐκ ἐπὶ τῆς οὐσίας , οὐδὲ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῆς γενέσεως λαμβάνουσι , καίτοι κατὰ φύσιν ὄντος τοῦ Ἰακὼβ κτίσματος καὶ ποιήματος , πῶς οὐ πλέον τοῦ διαβόλου μαίνονται , εἰ ἄρα ἃ μηδὲ τοῖς φύσει γεννητοῖς τολμῶσιν ἐκ τῶν ὁμοίων λέξεων συνάπτειν , ταῦτα τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ προσπλέκουσι , λέγοντες αὐτὸν ποίημα εἶναι ; Ἔλεγε γὰρ ὁ Ἰσαὰκ , ‘γίνου,’ καὶ , ‘ἐποίησα,ʼ οὔτε τὴν ἀρχὴν τῆς γενέσεως τοῦ Ἰακὼβ , οὔτε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ σημαίνων · μετὰ γὰρ τριάκοντα καὶ πλεῖον ἔτη τῆς γενέσεως αὐτοῦ ταῦτα ἔλεγεν · ἀλλὰ τὴν εἰς τὸν ἀδελφὸν ἐξουσίαν αὐτοῦ , τὴν μετὰ ταῦτα γενομένην .
Lemmas: 17 . Ἰουδαῖος μέν οὖν ὁ πλεῖστος , οὗτος ἀκούω , ἐντρέπω , καί λοιπός ἐπιγιγνώσκω ὁ Χριστός , ὡς ἐν ὁ Πρᾶξις γράφω · ἐπεί δέ ὁ Ἀρειομανίτης αἱρέω ἀπομένω Ἰουδαῖος καί μάχομαι ὁ Πέτρος , φέρω , ὁ ὅμοιος λέγω αὐτός παρατίθημι · ἴσως κἀν οὕτως ἐντρέπω , μανθάνω ὁ συνήθεια ὁ θεῖος γραφεύς . ὅτι2 μέν οὖν ἀΐδιος κύριος εἰμί καί βασιλεύς ὁ Χριστός , δῆλος γίγνομαι ἐκ ὁ προερέω , καί οὐδείς εἰμί , ὅς ἀμφιβάλλω περί οὗτος . υἱός γάρ εἰμί ὁ Θεός , ὅμοιος αὐτός εἄν εἰμί · ὅμοιος δέ εἰμί , πάντως εἰμί καί Κύριος καί βασιλεύς · αὐτός γάρ φημί , Ὁ ἐγώ ὁράω ὁράω ὁ Πατέρας ὅτι2 δέ καί αὐτός μόνος ὁ λέγω παρά ὁ Πέτρος , Κύριος αὐτός ποιέω καί Κριστὸν,ʼ οὖον ποίημα εἰμί ὁ υἱός σημαίνω , ἔξεστι ὁράω ἀπό ὁ εὐλογία ὁ Ἰσαάκ ; κἀν ἀμυδρός πως ὁ εἰκών οὗτος πρός ὁ πρόκειμαι εἰμί . φημί τοίνυν ὁ μέν Ἰακώβ , γίνος κύριος ὁ ἀδελφός σοῦ·’ ὁ δέ Ἡσαῦ , Ἰδού κύριος αὐτός ποιέω σύ εἰμί μέν οὖν ὁ ποιέω ὁ οὐσία καί ὁ ἀρχή ὁ γένεσις ὁ Ἰακώβ σημαίνω , οὐδέ οὗτος μέν χρή αὐτός τοιοῦτος περί ὁ Λόγος ὁ Θεός κἀν ἐνθυμέομαι · οὖον γάρ εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός ποίημα , ὡς ὁ Ἰακώβ · πλήν δύναμαι πως πυνθάνομαι , μηκέτι παραφρονέω · εἰμί δέ οὗτος οὐ ἐπί ὁ οὐσία , οὐδέ ἐπί ὁ ἀρχή ὁ γένεσις λαμβάνω , καίτοι κατά φύσις εἰμί ὁ Ἰακώβ κτίσμα καί ποίημα , πῶς οὖον πλέω ὁ διάβολος μαίνομαι , εἰμί ἄρα ὁ μηδέ ὁ φύσις γεννητός τολμάω ἐκ ὁ ὅμοιος λέξις συνάπτω , οὗτος ὁ υἱός ὁ Θεός προσπλέκω , λέγω αὐτός ποίημα εἰμί ; Ἐλέγω γάρ ὁ Ἰσαάκ , ‘γίνου,’ καί , εἶπον οὔτε ὁ ἀρχή ὁ γένεσις ὁ Ἰακώβ , οὔτε ὁ οὐσία αὐτός σημαίνω · μετά γάρ τριάκοντα καί πλείων ἔτος ὁ γένεσις αὐτός οὗτος λέγω · ἀλλά ὁ εἰς ὁ ἀδελφός ἐξουσία αὐτός , ὁ μετά οὗτος γίγνομαι .