athanasius-theology.oratio-ii-contra-arianos 42
42 . Διὰ τοῦτο καὶ τοῖς ἀγίοις ἐπαγγελλόμενος , οὕτως ἔλεγεν · ‘ἐλευσόμεθα ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ , καὶ μονὴν παῤ αὐτῷ ποιήσομεν·’ καὶ πάλιν , ‘ἵνʼ ὡς ἐγὼ καὶ σὺ ἕν ἐσμεν , κἀκεῖνοι ἓν ὦσιν ἐν ἡμῖν.’ Καὶ ἡ διδομένη δὲ χάρις μία ἐστὶ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐν Υἱῷ διδομένη , ὡς ὁ Παῦλος διὰ πάσης ἐπιστολῆς γράφει · ‘Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.’ Δεῖ γὰρ τὸ φῶς εἶναι μετὰ τῆς αὐγῆς , καὶ τὸ ἀπαύγασμα συνορᾶσθαι μετὰ τοῦ ἰδίου φωτός . Ὅθεν Ἰουδαῖοι μετὰ τούτων ‘ἀρνούμενοι τὸν Υἱὸν , οὐκ ἔχουσιν οὐδὲ τὸν Πατέρα·᾿ ‘καταλείψαντες γὰρ τὴν πηγὴν τῆς σοφίας,ʼ ὡς ὀνειδίζων αὐτοὺς εἶπεν ὁ Βαροὺχ , ἀπέβαλον ἀφʼ ἑαυτῶν καὶ τὴν ἐκ ταύτης Σοφίαν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν · ‘Χριστὸς γὰρ,ʼ φησὶν ὁ ἀπόστολος , ‘Θεοῦ δύναμις καὶ Θεοῦ Σοφία·ʼ λέγοντες · ‘Οἰκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα.’ Ἰουδαῖοι μὲν οὖν ἔχουσι τῆς ἀρνήσεως τὰ ἐπίχειρα τῆς ἐπιτιμίας · ἀπώλεσαν γὰρ σὺν τῇ πόλει καὶ τὸν λογισμόν . Οὖτοι δὲ κινδυνεύουσι λοιπὸν καὶ περὶ αὐτὸ τὸ πλήρωμα τοῦ μυστηρίου · φημὶ δὴ τὸ βάπτισμα . Εἰ γὰρ εἰς ὄνομα Πατρὸς καὶ Υἱοῦ δίδοται ἡ τελείωσις , οὐ λέγουσι δὲ Πατέρα ἀληθινὸν , διὰ τὸ ἀρνεῖσθαι τὸ ἐξ αὐτοῦ καὶ ὅμοιον τῆς οὐσίας , ἀρνοῦνται δὲ καὶ τὸν ἀληθινὸν Υἱὸν , καὶ ἄλλον ἑαυτοῖς ἐξ οὐκ ὄντων κτιστὸν ἀναπλάττοντες ὀνομάζουσι , πῶς οὐ παντελῶς κενὸν καὶ ἀλυσιτελὲς τὸ παῤ αὐτῶν διδόμενόν ἐστι , προσποίησιν μὲν ἔχον , τῇ δὲ ἀληθείᾳ μηδὲν ἔχον πρὸς εὐσέβειαν βοήθημα ; Οὐ γὰρ ‘εἰς Πατέρα καὶ Υἱὸν’ διδόασιν οἱ Ἀρειανοὶ , ἀλλʼ εἰς κτίστην καὶ κτίσμα , καὶ εἰς ποιητὴν καὶ ποίημα . Ὥσπερ δὲ ἄλλο ἐστὶ κτίσμα παρὰ τὸν Υἱὸν , οὕτως ἄλλο ἂν εἴη τῆς ἀληθείας τὸ παῤ αὐτῶν νομιζόμενον δίδοσθαι , κἂν τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ , διὰ τὸ γεγραμμένον , ὀνομάζειν προσποιῶνται . Οὐ γὰρ ὁ λέγων ἁπλῶς , ‘Κύριε,ʼ οὗτος καὶ δίδωσιν , ἀλλʼ ὁ μετὰ τοῦ ὀνόματος καὶ τὴν πίστιν ἔχων ὀρθήν . Διὰ τοῦτο γοῦν καὶ ὁ Σωτὴρ οὐχ ἀπλῶς ἐνετείλατο βαπτίζειν , ἀλλὰ πρῶτόν φησι , ‘μαθητεύσατε·’ εἶθʼ οὕτως · ‘βαπτίζετε εἰς ὄνομα Πατρὸς , καὶ Υἱοῦ , καὶ ἁγίου Πνεύματος·’ ἵνʼ ἐκ τῆς μαθήσεως ἡ πίστις ὀρθὴ γένηται , καὶ μετὰ πίστεως ἡ τοῦ βαπτίσματος τελείωσις προστεθῇ .
Lemmas: 42 . Ζεύς οὗτος καί ὁ ἀγάω ἐπαγγέλλω , οὕτως λέγω · ἐλεύθω ἐγώ καί ὁ πατήρ , καί μονή παρά αὐτός ποιέω καί πάλιν , ὅς ὡς ἐγώ καί σύ εἷς εἰμί , ἐκεῖνος εἷς εἰμί ἐν ἡμῖν.’ καί ὁ δίδωμι δέ χάρις εἷς εἰμί παρά ὁ πατήρ ἐν υἱός δίδωμι , ὡς ὁ Παῦλος διά πᾶς ἐπιστολή γράφω · Χάρις σύ καί εἰρήνη ἀπό Θεός πατήρ ἐγώ καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός Δεύς γάρ ὁ φάος εἰμί μετά ὁ αὐγή , καί ὁ ἀπαύγασμα συνοράω μετά ὁ ἴδιος φάος . ὅθεν Ἰουδαῖος μετά οὗτος ἀρνέομαι ὁ υἱός , οὐ ἔχω οὐδέ ὁ Πατέρας καταλείπω γάρ ὁ πηγή ὁ σοφίας,ʼ ὡς ὀνειδίζω αὐτός εἶπον ὁ Βαρούχ , ἀποβάλλω ἀπό ἑαυτοῦ καί ὁ ἐκ οὗτος Σοφία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · ‘Χριστὸς γὰρ,ʼ φημί ὁ ἀπόστολος , Θεός δύναμις καί Θεός Σοφία λέγω · ‘Οἰκ ἔχω βασιλεύς εἰμί μή Καίσαρ Ἰουδαῖος μέν οὖν ἔχω ὁ ἄρνησις ὁ ἐπίχειρα ὁ ἐπιτιμία · ἀπόλλυμι γάρ σύν ὁ πόλις καί ὁ λογισμός . οὗτος δέ κινδυνεύω λοιπός καί περί αὐτός ὁ πλήρωμα ὁ μυστήριον · φημί δή ὁ βάπτισμα . εἰμί γάρ εἰς ὄνομα πατήρ καί υἱός δίδωμι ὁ τελείωσις , οὖον λέγω δέ πατήρ ἀληθινός , διά ὁ ἀρνέομαι ὁ ἐκ αὐτός καί ὅμοιος ὁ οὐσία , ἀρνέομαι δέ καί ὁ ἀληθινός υἱός , καί ἄλλος ἑαυτοῦ ἐκ οὐ εἰμί κτιστός ἀναπλάσσω ὀνομάζω , πῶς οὖον παντελῶς κενός καί ἀλυσιτελής ὁ παρά αὐτός δίδωμι εἰμί , προσποίησις μέν ἔχω , ὁ δέ ἀλήθεια μηδείς ἔχω πρός εὐσέβεια βοήθημα ; οὖον γάρ εἰμί πατήρ καί Ὑἱός δίδωμι ὁ Ἀρειανός , ἀλλά εἰς κτίστης καί κτίσμα , καί εἰς ποιητής καί ποίημα . ὥσπερ δέ ἄλλος εἰμί κτίσμα παρά ὁ υἱός , οὕτως ἄλλος εἄν εἰμί ὁ ἀλήθεια ὁ παρά αὐτός νομίζω δίδωμι , κἀν ὁ ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός , διά ὁ γράφω , ὀνομάζω προσποιέω . οὖον γάρ ὁ λέγω ἁπλόος , Κύριος οὗτος καί δίδωμι , ἀλλά ὁ μετά ὁ ὄνομα καί ὁ πίστις ἔχω ὀρθός . Ζεύς οὗτος γοῦν καί ὁ Σωτήρ οὐ ἀπλόος ἐντέλλω βαπτίζω , ἀλλά πρότερος φημί , μαθητεύω εἶτα οὕτως · βαπτίζω εἰς ὄνομα πατήρ , καί υἱός , καί ἅγιος Πνεῦμα ἵνα ἐκ ὁ μάθησις ὁ πίστις ὀρθός γίγνομαι , καί μετά πίστις ὁ ὁ βάπτισμα τελείωσις προστίθημι .