athanasius-theology.oratio-ii-contra-arianos 13
13 . Εἰ μὲν οὖν νομίζουσιν ὅτι , καὶ πρὶν γένηται ἄνθρωπος καὶ σταυρὸν ὑπομείνῃ , οὐκ ἦν Κύριος καὶ Βασιλεὺς ὁ Σωτὴρ , ἀλλὰ τότε ἀρχὴν ἔσχε τοῦ εἶναι Κύριος · γνώτωσαν , ὅτι τὰ τοῦ Σαμοσατέως ἐκ φανεροῦ πάλιν φθέγγονται ῥήματα · εἰ δὲ , ὥσπερ ἀνέγνωμεν καὶ προείπομεν ἐν τοῖς προτέροις , Κύριος καὶ Βασιλεύς ἐστιν ἀΐδιος , τοῦ μὲν Ἀβραὰμ Κύριον αὐτὸν προσκυνοῦντος , τοῦ δὲ Μωσέως λέγοντος , ‘Καὶ Κύριος ἔβρεξεν ἐπὶ Σόδομα καὶ Γόμοῤῥα θεῖον καὶ πῦρ παρὰ Κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ·’ κοὶ του Δαβὶδ ψάλλοντος , ‘Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου , Κάθου ἐκ δεξιῶν μου·’ καὶ , ‘Ὁ θρόνος σου ὁ Θεὸς , εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος · ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου·’ καὶ , ‘ἡ βασιλεία σου βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων·’ δῆλόν ἐστιν ὡς , καὶ πρὸ τοῦ γενέσθαι ἄνθρωπος , βασιλεὺς καὶ Κύριος ἦν ἀΐδιος , εἰκὼν καὶ Λόγος τοῦ Πατρὸς ὑπάρχων . Ἀϊδίου δὲ ὄντος τοῦ Λόγου Κυρίου καὶ βασιλέως , πρόδηλον πάλιν , ὅτι οὐ τὴν οὐσίαν τοῦ Υἱοῦ πεποιῆσθαι ἔλεγεν ὁ Πέτρος , ἀλλὰ τὴν εἰς ἡμᾶς αὐτοῦ κυριότητα γενομένην , ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος , καὶ τῷ σταυρῷ πάντας λυτρωσάμενος , πάντων γέγονε Κύριος καὶ βασιλεύς . Ἐὰν δὲ διὰ τὸ γεγράφθαι , ‘ἐποίησε,ʼ φιλονεικῶσι , μὴ θέλοντες ἴσον εἰρῆσθαι τὸ ‘ἐποίησε,ʼ τῷ ‘ἀπέδειξεν,ʼ ἢ μὴ νοοῦντες , ἢ διὰ τὴν Κριστομάχον αὐτῶν προαίρεσιν · ἀκουέτωσαν , ὅτι καὶ οὕτως ὀρθὴν ἔχει διάνοιαν τὰ τοῦ Πέτρου ῥήματα . Ὁ γὰρ γινόμενός τινων κύριος τοὺς ἤδη ὄντας κτᾶται ὑφʼ ἑαυτόν · εἰ δὲ ὁ Κύριος δημιουργός ἐστι πάντων καὶ βασιλεὺς ἀΐδιος , ὅτε δὲ γέγονεν ἄνθρωπος , τότε καὶ ἡμᾶς ἐκτήσατο δῆλον ἂν εἴη καὶ κατὰ τοῦτο , ὡς τὸ παρὰ τοῦ Πέτρου λεγόμενον οὐδʼ οὕτω ποίημα σημαίνει τὴν οὐσίαν τοῦ Λόγου , ἀλλὰ τὴν μετὰ ταῦτα τῶν πάντων ὑποταγὴν , καὶ τὴν εἰς πάντας γενομένην τοῦ Σωτῆρος κυριότητα · καὶ ἔστιν ὅμοιον τοῦτο τοῖς ἔμπροσθεν . Ὥσπερ γὰρ ἐκεῖ παρετιθέμεθα τὰ ῥητὰ τὸ ‘γενοῦ μοι εἰς Θεὸν ὑπερασπιστὴν,ʼ καὶ τὸ ‘ἐγένετο Κύριος καταφυγὴ τῷ πένητι·’ καὶ ἐδείκνυεν ὁ λόγος , ὅτι μὴ ταῦτα γενητὸν δείκνυσι τὸν Θεὸν , ἀλλὰ τὴν εἰς ἕκαστον γινομένην εὐεργεσίαν παῤ αὐτοῦ · οὕτω καὶ τὸ τοῦ Πέτρου ῥητὸν τὴν αὐτὴν ἔχει διάνοιαν .
Lemmas: 13 . εἰμί μέν οὖν νομίζω ὅτι , καί πρίν γίγνομαι ἄνθρωπος καί σταυρός ὑπομένω , οὐ εἰμί Κύριος καί Βασιλεύς ὁ Σωτήρ , ἀλλά τότε ἀρχή ἔχω ὁ εἰμί Κύριος · γνώω , ὅτι ὁ ὁ Σαμοσατεύς ἐκ φανερός πάλιν φθέγγομαι ῥῆμα · εἰμί δέ , ὥσπερ ἀναγιγνώσκω καί προεῖπον ἐν ὁ πρότερος , Κύριος καί Βασιλεύς εἰμί ἀΐδιος , ὁ μέν Ἀβραάμ κύριος αὐτός προσκυνέω , ὁ δέ Μωσῆς λέγω , Κία Κύριος βρέχω ἐπί Σόδομα καί Γόμορρα θέω καί πῦρ παρά κύριος ἐκ ὁ οὐρανός κοί ὁ Δαυίδ ψάλλω , Εἶπος ὁ Κύριος ὁ κύριος ἐγώ , κάθημαι ἐκ δεξιός μου·’ καί , Ὁ θρόνος σύ ὁ θεός , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών · ῥάβδος εὐθύτης ὁ ῥάβδος ὁ βασίλεια σου·’ καί , ἡʹ βασίλειος σύ βασίλειος πᾶς ὁ αἰών δῆλος εἰμί ὡς , καί πρό ὁ γίγνομαι ἄνθρωπος , βασιλεύς καί Κύριος εἰμί ἀΐδιος , εἰκών καί Λόγος ὁ πατήρ ὑπάρχω . ἀΐδιος δέ εἰμί ὁ Λόγος κύριος καί βασιλεύς , πρόδηλος πάλιν , ὅτι οὖον ὁ οὐσία ὁ υἱός ποιέω λέγω ὁ Πέτρος , ἀλλά ὁ εἰς ἐγώ αὐτός κυριότης γίγνομαι , ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος , καί ὁ σταυρός πᾶς λυτρόω , πᾶς γίγνομαι Κύριος καί βασιλεύς . ἐάν δέ διά ὁ γράφω , εἶπον φιλονεικέω , μή ἐθέλω ἴσος εἴρω ὁ εἶπον ὁ ἀποδείκνυμι ἢ μή νοέω , ἢ διά ὁ κριστομαχος αὐτός προαίρεσις · ἀκούω , ὅτι καί οὕτως ὀρθός ἔχω διάνοια ὁ ὁ Πέτρος ῥῆμα . ὁ γάρ γίγνομαι τίνω κύριος ὁ ἤδη εἰμί κτάομαι ὑπό ἑαυτοῦ · εἰμί δέ ὁ Κύριος δημιουργός εἰμί πᾶς καί βασιλεύς ἀΐδιος , ὅτε δέ γίγνομαι ἄνθρωπος , τότε καί ἐγώ κτάομαι δῆλος εἄν εἰμί καί κατά οὗτος , ὡς ὁ παρά ὁ Πέτρος λέγω οὐδέ οὗτος ποίημα σημαίνω ὁ οὐσία ὁ Λόγος , ἀλλά ὁ μετά οὗτος ὁ πᾶς ὑποταγή , καί ὁ εἰς πᾶς γίγνομαι ὁ Σωτήρ κυριότης · καί εἰμί ὅμοιος οὗτος ὁ ἔμπροσθεν . ὥσπερ γάρ ἐκεῖ παρατίθημι ὁ ῥητός ὁ γίγνομαι ἐγώ εἰς θεός ὑπερασπιστής καί ὁ γίγνομαι Κύριος καταφυγή ὁ πένης καί δείκνυμι ὁ λόγος , ὅτι μή οὗτος γενητός δείκνυμι ὁ θεός , ἀλλά ὁ εἰς ἕκαστος γίγνομαι εὐεργεσία παρά αὐτός · οὗτος καί ὁ ὁ Πέτρος ῥητός ὁ αὐτός ἔχω διάνοια .