athanasius-theology.oratio-ii-contra-arianos 82
82 . Ἐπληρώθη γοῦν πᾶσα ἡ γῆ τῆς γνώσεως αὐτοῦ · μία γὰρ γνῶσις Πατρὸς δι᾿ Υἱοῦ ἐστι , καὶ Υἱοῦ παρὰ Πατρὸς , καὶ χαίρει τούτῳ ὁ Πατήρ · καὶ τῇ χαρᾷ ταύτῃ εὐφραίνεται ἐν τῷ Πατρὶ ὁ Υἱὸς λέγων , ‘ἐγὼ ἤμην , ᾗ προσέχαιρε · καθʼ ἡμέραν δὲ ηὐφραινόμην ἐν προσώπῳ αὐτοῦ Ταῦτα δὲ δείκνυσι πάλιν μὴ εἶναι τὸν Υἱὸν ἀλλότριον , ἀλλʼ ἴδιον τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας . Ἰδοὺ γὰρ οὐ δι᾿ ἡμᾶς , ὡς οἱ ἀσεβεῖς λέγουσι , γέγονεν , οὐδὲ ὅλως ‘ἐξ οὐκ ὄντων ἐστὶν ( οὐδὲ γὰρ ἔξωθεν ἑαυτῷ ὁ Θεὸς περιεποιήσατο χαρᾶς ποιητικὸν ) , ἀλλʼ ἰδίου καὶ ὁμοίου γνώρισμά ἐστι τὸ λεγόμενον . Πότε οὖν ἦν ὅτε οὐκ ἔχαιρεν ὁ Πατήρ ; εἰ δὲ ἀεὶ ἔχαιρεν , ἀεὶ ἦν ἐν ᾧ ἔχαιρεν . Ἐν τίνι δὲ ὁ Πατὴρ χαίρει , ἢ βλέπων ἑαυτὸν ἐν τῇ ἰδίᾳ εἰκόνι , ἥτις ἐστὶν ὁ Λόγος αὐτοῦ ; εἰ δὲ καὶ ‘ἐν υἱοῖς ἀνθρώπων ηὐφραίνετο τὴν οἰκουμένην συντελέσας , ὡς ἐν αὐταῖς ταῖς Παροιμίαις γέγραπται , ἀλλὰ καὶ τοῦτο τὴν αὐτὴν ἔχει διάνοιαν . Ηὐφραίνετο γὰρ καὶ οὕτως , οὐκ ἐπιγενομένης αὐτῷ χαρᾶς , ἀλλὰ πάλιν βλέπων κατὰ τὴν ἑαυτοῦ εἰκόνα γενόμενα τὰ ἔργα · ὥστε καὶ τὸ οὕτω χαίρειν τὸν Θεὸν τῆς εἰκόνος αὐτοῦ τὴν πρόφασιν εἶναι . Πῶς δὲ καὶ ὁ Υἱὸς εὐφραίνεται , ἢ βλέπων ἑαυτὸν ἐν τῷ Πατρί ; ἴσον γάρ ἐστι καὶ τοῦτο τῷ λέγειν , ‘ὁ ἐμὲ ἑωρακὼς , ἑώρακε τὸν Πατέρα,’ καὶ , ‘ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί.’ Κενὸν ὑμῶν ἄρα τὸ καύχημα πανταχόθεν δέδεικται , ὦ Χριστομάχοι , καὶ μάτην ἐνεπομπεύσατε καὶ τεθρυλήκατε πανταχοῦ τὸ ‘Κύριος ἔκτισέ με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ,’ παρεξηγούμενοι τὴν διάνοιαν αὐτοῦ , καὶ μᾶλλον τὴν ἑαυτῶν ἐπίνοιαν ἣ τὸν νοῦν τοῦ Σολομῶνος ἀπαγγέλλοωτες . Ἰδοὺ γὰρ τὸ μὲν ὑμῶν φρόνημα δέδεικται μόνον φαντασία · τὸ δὲ ἐν ταῖς Παροιμίαις ῥητὸν καὶ πάντα τὰ προειρημένα δείκνυσι μὴ εἶναι τῇ φύσει καὶ τῇ οὐσίᾳ κτίσμα τὸν Υἱὸν , ἀλλʼ ἴδιον γέννημα τοῦ Πατρὸς , Σοφίαν καὶ Λόγον ἀληθινὸν , ‘δι᾿ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν.’ ,
Lemmas: 82 . πληρόω γοῦν πᾶς ὁ γῆ ὁ γνῶσις αὐτός · εἷς γάρ γνῶσις πατήρ διά υἱός εἰμί , καί υἱός παρά πατήρ , καί χαίρω οὗτος ὁ Πατήρ · καί ὁ χαρά οὗτος εὐφραίνω ἐν ὁ πατήρ ὁ υἱός λέγω , ἐγώ εἰμί , ὅς προσχαίρω · κατά ἡμέρα δέ εὐφραίνω ἐν πρόσωπον αὐτός οὗτος δέ δείκνυμι πάλιν μή εἰμί ὁ υἱός ἀλλότριος , ἀλλά ἴδιος ὁ ὁ πατήρ οὐσία . ἰδέ γάρ οὖον διά ἐγώ , ὡς ὁ ἀσεβής λέγω , γίγνομαι , οὐδέ ὅλως ‘ἐξ οὐ εἰμί εἰμί ( οὐδέ γάρ ἔξωθεν ἑαυτοῦ ὁ θεός περιποιέω χαρά ποιητικός ) , ἀλλά ἴδιος καί ὁμοιόω γνώρισμα εἰμί ὁ λέγω . πότος οὖν εἰμί ὅτε οὐ χαίρω ὁ Πατήρ ; εἰμί δέ ἀεί χαίρω , ἀεί εἰμί ἐν ὅς χαίρω . ἐν τίς δέ ὁ πατήρ χαίρω , ἢ βλέπω ἑαυτοῦ ἐν ὁ ἴδιος εἰκών , ὅστις εἰμί ὁ Λόγος αὐτός ; εἰμί δέ καί ἐν υἱός ἄνθρωπος εὐφραίνω ὁ οἰκέω συντελέω , ὡς ἐν αὐτός ὁ παροιμία γράφω , ἀλλά καί οὗτος ὁ αὐτός ἔχω διάνοια . εὐφραίνω γάρ καί οὕτως , οὐ ἐπιγίγνομαι αὐτός χαρά , ἀλλά πάλιν βλέπω κατά ὁ ἑαυτοῦ εἰκών γίγνομαι ὁ ἔργον · ὥστε καί ὁ οὗτος χαίρω ὁ θεός ὁ εἰκών αὐτός ὁ πρόφασις εἰμί . Πῶς δέ καί ὁ υἱός εὐφραίνω , ἢ βλέπω ἑαυτοῦ ἐν ὁ πατήρ ; ἴσος γάρ εἰμί καί οὗτος ὁ λέγω , ὅς ἐγώ ὁράω , ὁράω ὁ Πατέρας καί , ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐμός Κενός σύ ἄρα ὁ καύχημα πανταχόθεν δείκνυμι , εἰμί Χριστομάχος , καί μάτην ἐμπομπεύω καί θρυλέω πανταχοῦ ὁ Κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός παρεξηγέομαι ὁ διάνοια αὐτός , καί μᾶλλον ὁ ἑαυτοῦ ἐπίνοια ὅς ὁ νόος ὁ Σολομών απαγγελλοα-βρως . ἰδέ γάρ ὁ μέν σύ φρόνημα δείκνυμι μόνος φαντασία · ὁ δέ ἐν ὁ παροιμία ῥητός καί πᾶς ὁ προερέω δείκνυμι μή εἰμί ὁ φύσις καί ὁ οὐσία κτίσμα ὁ υἱός , ἀλλά ἴδιος γέννημα ὁ πατήρ , Σοφία καί Λόγος ἀληθινός , ‘δι᾿ ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ ὅς ,