athanasius-theology.oratio-ii-contra-arianos 25
25 . Πῶς οὖν οὐκ ἄν τις αὐτῶν ἐκ τούτων τέλεον καταγνοίη τῆς ἀσεβείας , ἢν , μετὰ πολλῆς τῆς ἀφροσύνης ἑαυτοῖς κεράσαντες , οὐκ ἐρυθριῶσιν οὕτω καταμεθύοντες τῆς ἀληθείας . Εἰ μὲν γὰρ , διὰ τὸ κάμνειν τὸν Θεὸν πρὸς τὴν τῶν ἄλλων ἐργασίαν , φήσουσι μόνον αὐτὸν πεποιηκέναι τὸν Υἱὸν , καταβοήσει μὲν τούτων πᾶσα ἡ κτίσις , οὐκ ἄξια φθεγγομένων περὶ τοῦ Θεοῦ · ἐγγράφως δὲ ὁ Ἡσαΐας λέγων , ‘Θεὸς αἰώνιος , ὁ κατασκευάσας τὰ ἄκρα τῆς γῆς , οὐ πεινάσει , οὐδὲ κοπιάσει , οὐδέ ἐστιν ἐξεύρεσις τῆς φρονήσεως αὐτοῦ.’ Εἰ δὲ , ὡς ἀπαξιῶν ὁ Θεὸς τὰ ἄλλα ἐργάσασθαι , τὸν μὲν Υἱὸν μόνον εἰργάσατο , τὰ δὲ ἄλλα τῷ Υἱῷ ἐνεχείρισεν ὡς βοηθῷ , καὶ τοῦτο μὲν ἀνάξιον Θεοῦ , οὐκ ἔστι γὰρ ἐν Θεῷ τῦφος · ἐντρέψει δὲ αὐτοὺς ὅμως ὁ Κύριος λέγων , ‘Οὐχὶ δύο στρουθία ἀσσαρίου πωλεῖται ; καὶ ἓν ἐξ αὐτῶν οὐ πεσεῖται ἐπὶ τὴν γῆν ἄνευ τοῦ Πατρὸς ὑμῶν , τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ; καὶ πάλιν , ‘Μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν , τί φάγητε , μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν , τί ἐνδύσησθε . Οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς , καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος ; Ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ , ὅτι οὐ σπείρουσιν , οὐδὲ θερίζουσιν , οὐδὲ συνάγουσιν εἰς τὰς ἀποθήκας · καὶ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά . Οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν ; Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν , μεριμνῶν , δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα ; Καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε ; Καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ , πῶς αὐξάνουσιν · οὐ κοπιῶσιν , οὐδὲ νήθουσι . Λέγω δὲ ὑμῖν , ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο , ὡς ἓν τούτων . Εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ σήμερον ὄντα , καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον , ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν · οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς , ὀλιγόπιστοι ; Εἰ γὰρ οὐκ ἀνάξιον Θεοῦ προνοεῖσθαι καὶ μέχρι τῶν οὕτω μικρῶν , τριχὸς κεφαλῆς , καὶ στρουθίου , καὶ τοῦ χόρτου τοῦ ἀγροῦ , οὐκ ἀνάξιον ἦν αὐτοῦ καὶ ταῦτα ἐργάσασθαι . Ὧν γὰρ τὴν πρόνοιαν ποιεῖται , τούτων καὶ ποιητής ἐστι διὰ τοῦ ἰδίου Λόγου . Ἄλλως τε καὶ μεῖζον ἄτοπον τοῖς τοῦτο λέγουσιν ἀπαντᾷ · διαιροῦσι γὰρ τὰ κτίσματα καὶ τὴν δημιουργίαν · καὶ τὸ μὲν τοῦ Πατρὸς ἔργον , τὰ δὲ τοῦ Υἱοῦ διδόασιν ἔργα · δέον ἢ καὶ τὰ πάντα μετὰ τοῦ Υἱοῦ παρὰ τοῦ Πατρὸς γίνεσθαι , ἢ εἰ διὰ τοῦ Υἱοῦ πάντα τὰ γενητὰ γίνεται , μὴ λέγειν αὐτὸν ἕνα τῶν γενητῶν εἶναι .
Lemmas: 25 . Πῶς οὖν οὐ ἄν τις αὐτός ἐκ οὗτος τελέω καταγνέω ὁ ἀσέβεια , εἄν , μετά πολύς ὁ ἀφροσύνη ἑαυτοῦ κεράννυμι , οὐ ἐρυθριάω οὗτος καταμεθύω ὁ ἀλήθεια . εἰμί μέν γάρ , διά ὁ κάμνω ὁ θεός πρός ὁ ὁ ἄλλος ἐργασία , φημί μόνος αὐτός ποιέω ὁ υἱός , καταβοάω μέν οὗτος πᾶς ὁ κτίσις , οὐ ἄξιος φθέγγομαι περί ὁ Θεός · ἔγγραφος δέ ὁ Ἠσαΐας λέγω , Θεός αἰώνιος , ὁ κατασκευάζω ὁ ἄκρος ὁ γῆ , οὖον πεινάω , οὐδέ κοπιάω , οὐδέ εἰμί ἐξεύρεσις ὁ φρόνησις αὐτός εἰμί δέ , ὡς ἀπαξιόω ὁ θεός ὁ ἄλλος ἐργάζομαι , ὁ μέν υἱός μόνος ἐργάζομαι , ὁ δέ ἄλλος ὁ υἱός ἐγχειρίζω ὡς βοηθός , καί οὗτος μέν ἀνάξιος Θεός , οὐ εἰμί γάρ ἐν Θεός τῦφος · ἐντρέπω δέ αὐτός ὅμως ὁ Κύριος λέγω , ‘Οὐχὶ δύο στρουθίας ἀσσάριον πωλέω ; καί εἷς ἐκ αὐτός οὖον πίπτω ἐπί ὁ γῆ ἄνευ ὁ πατήρ σύ , ὁ ἐν ὁ οὐρανός ; καί πάλιν , Μή μεριμνάω ὁ Ψυχή σύ , τίς ἐσθίω , μηδέ ὁ σῶμα σύ , τίς ἐνδύω . οὐ ὁ ψυχή πλέω εἰμί ὁ τροφή , καί ὁ σῶμα ὁ ἔνδυμα ; ἐμβλέπω εἰς ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός , ὅτι οὖον σπείρω , οὐδέ θερίζω , οὐδέ συνάγω εἰς ὁ ἀποθήκη · καί ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος τρέφω αὐτός . οὐχ σύ μᾶλλον διαφέρω αὐτός ; Τῖς δέ ἐκ σύ , μεριμνάω , δύναμαι προστίθημι ἐπί ὁ ἡλικία αὐτός πῆχυς εἷς ; καί περί ἔνδυμα τίς μεριμνάω ; καταμανθάνω ὁ κρίνον ὁ ἀγρός , πῶς αὐξάνω · οὖον κοπιάω , οὐδέ νήθω . λέγω δέ σύ , ὅτι οὐδέ Σολομών ἐν πᾶς ὁ δόξα αὐτός περιβάλλω , ὡς εἷς οὗτος . εἰμί δέ ὁ χόρτος ὁ ἀγρός σήμερον εἰμί , καί αὔριον εἰς κρίβανος βάλλω , ὁ θεός οὕτως ἀμφιέννυμι · οὖον πολύς μᾶλλον σύ , ὀλιγόπιστος ; εἰμί γάρ οὐ ἀνάξιος Θεός προνοέω καί μέχρι ὁ οὗτος μικρός , θρίξ κεφαλή , καί στρούθιον , καί ὁ χόρτος ὁ ἀγρός , οὐ ἀνάξιος εἰμί αὐτός καί οὗτος ἐργάζομαι . ὅς γάρ ὁ πρόνοια ποιέω , οὗτος καί ποιητής εἰμί διά ὁ ἴδιος Λόγος . ἄλλος τε καί μείζων ἄτοπος ὁ οὗτος λέγω ἀπαντάω · διαιρέω γάρ ὁ κτίσμα καί ὁ δημιουργία · καί ὁ μέν ὁ πατήρ ἔργον , ὁ δέ ὁ υἱός δίδωμι ἔργον · δήω ἢ καί ὁ πᾶς μετά ὁ υἱός παρά ὁ πατήρ γίγνομαι , ἢ εἰμί διά ὁ υἱός πᾶς ὁ γενητός γίγνομαι , μή λέγω αὐτός εἷς ὁ γενητός εἰμί .