athanasius-theology.oratio-i-contra-arianos 14
14 . Τούτων οὕτω δεικνυμένων , ἔτι πλέον ἀναιδεύονται λέγοντες · Εἰ μὴ ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν , ἀλλ᾿ ἀΐδιός ἐστιν ὁ Υἱὸς , καὶ συνυπάρχει τῷ Πατρὶ , οὐκέτι Υἱὸν , ἀλλʼ ἀδελφὸν εἶναι τοῦ Πατρὸς λέγετε αὐτόν,ʼ Ἀνόητοι καὶ φιλόνεικοι · εἰ μὲν γὰρ ἀϊδίως συνεῖναι μόνον αὐτὸν ἐλέγομεν , καὶ μὴ Υἱὸν , πιθανή τις ἦν αὐτῶν ἡ προσποίητος εὐλάβεια · εἰ δὲ , ἀΐδιον λέγοντες , ὁμολογοῦμεν αὐτὸν Υἱὸν ἐκ Πατρὸς , πῶς ὁ γεννηθεὶς ‘ ἀδελφὸς᾿ τοῦ γεννήσαντος δύναται νομίζεσθαι ; καὶ εἰ εἰς Πατέρα καὶ Υἱὸν ἡμῶν ἐστιν ἡ πίστις , ποία ἀδελφότης ἐν τούτοις ἐστίν ; ἢ πῶς δύναται ὁ Λόγος ἀδελφὸς λέγεσθαι τούτου , οὗ καὶ ἔστι Λόγος ; Οὐκ ἔστιν ἀντίῤῥησις αὕτη ὡς παρὰ ἀγνοούντων γινομένη · συνορῶσι γὰρ καὶ αὐτοὶ τὴν ἀλήθειαν · ἀλλὰ ‘ πρόφασίς ἐστιν Ἰουδαϊκὴ , καὶ θελόντων , ὡς εἶπεν ὁ Σολομὼν , ἀπὸ τῆς ἀληθείας ‘χωρίζεσθαι.᾿ Οὐ γὰρ ἔκ τινος ἀρχῆς προϋπαρχούσης ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱὸς ἐγεννήθησαν , ἵνα καὶ ἀδελφοὶ νομισθῶσιν · ἀλλʼ ὁ Πατὴρ ἀρχὴ τοῦ Υἱοῦ καὶ γεννήτωρ ἐστὶ , καὶ ὁ Πατὴρ πατήρ ἐστι , καὶ οὐχ υἱός τινος γέγονε · καὶ ὁ Υἱὸς δὲ υἱός ἐστι , καὶ οὐκ ἀδελφός . Εἰ δὲ ἀΐδιον γέννημα τοῦ Πατρὸς λέγεται , καλῶς λέγεται . Οὐ γὰρ ἀτελὴς οὐσία τοῦ Πατρὸς ἦν ποτε , ἵνα καὶ τὸ ἴδιον αὐτῆς ἐπισυμβαίνῃ ταύτῃ · οὐδὲ ὡς ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρώπου γεγέννηται ὁ Υἱὸς , ἵνα καὶ ὑστερίζῃ τῆς πατρῴας ὑπάρξεως · ἀλλὰ Θεοῦ γέννημά ἐστι , καὶ ὡς Θεοῦ τοῦ ἀεὶ ὄντος ἴδιος ὢν Υἱὸς , ἀϊδίως ὑπάρχει . Ἀνθρώπων μὲν γὰρ ἴδιον τὸ ἐν χρόνῳ γεννᾷν διὰ τὸ ἀτελὲς τῆς φύσεως · Θεοῦ δὲ ἀΐδιον τὸ γέννημα , διὰ τὸ ἀεὶ τέλειον τῆς φύσεως . Εἰ μὲν οὖν οὐκ ἔστιν Υἱὸς , ἀλλʼ ἐξ οὐκ ὄντων ποίημα γέγονε , δεικνύτωσαν πρότερον , καὶ ὡς περὶ ποιήματος φανταζόμενοι κραζέτωσαν , ὅτι ‘ ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν·᾿ οὐκ ὄντα γὰρ γέγονε τὰ γενητά . Εἰ δὲ Υἱός ἐστι , τοῦτο γὰρ καὶ ὁ Πατὴρ λέγει , καὶ αἱ γραφαὶ βοῶσι · τὸ δὲ Υἱὸς οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννώμενον , τὸ δὲ γεννώμενον ἐκ τοῦ Πατρὸς Λόγος ἐστὶν αὐτοῦ καὶ Σοφία καὶ ἀπαύγασμα · τί δεῖ λέγειν ἢ ὅτι λέγοντες , ‘ ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν ὁ Υἱὸς,᾿ ὡς λῃσταί τινες ἀποσυλῶσι τὸν Λόγον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ , καὶ ἄντικρυς κατʼ αὐτοῦ φθέγγονται , ὅτι ἦν ποτεʼ τοῦ ἰδίου Λόγου καὶ Σοφίας χωρὶς , καὶ τὸ φῶς ‘ ἦν ποτε χωρὶς αὐγῆς , καὶ ἄγονος ἦν ἡ πηγὴ καὶ ξηρά ; Κἂν γὰρ , τὸ ὄνομα τοῦ‘χρόνου᾿ προσποιούμενοι φοβεῖσθαι διὰ τοὺς ὀνειδίζοντας αὐτοὺς , λέγωσι πρὸ χρόνων αὐτὸν εἷναι , ἀλλʼ ὅμως ὅτι διαστήματά τινα διδόασιν , ἐν οἶς μὴ εἶναι αὐτὸν φαντάζονται , οὐδὲν ἧττον χρόνους σημαίνοντες , καὶ ἀλογίαν περὶ τὸν Θεὸν εἰσάγοντες , μεγάλως ἀσεβοῦσιν .
Lemmas: 14 . οὗτος οὗτος δείκνυμι , ἔτι πλέω ἀναιδεύομαι λέγω · εἰμί μή εἰμί ποτός ὅτε οὐ εἰμί , ἀλλά ἀΐδιος εἰμί ὁ υἱός , καί συνυπάρχω ὁ πατήρ , οὐκέτι υἱός , ἀλλά ἀδελφός εἰμί ὁ πατήρ λέγω αὐτός ἀνόητος καί φιλόνεικος · εἰμί μέν γάρ ἀΐδιος συνίημι μόνος αὐτός λέγω , καί μή υἱός , πιθανός τις εἰμί αὐτός ὁ προσποίητος εὐλάβεια · εἰμί δέ , ἀΐδιος λέγω , ὁμολογέω αὐτός υἱός ἐκ πατήρ , πῶς ὁ γεννάω ‘ ἀδελφός ὁ γεννάω δύναμαι νομίζω ; καί εἰμί εἰς πατήρ καί υἱός ἐγώ εἰμί ὁ πίστις , ποῖος ἀδελφότης ἐν οὗτος εἰμί ; ἢ πῶς δύναμαι ὁ Λόγος ἀδελφός λέγω οὗτος , ὅς καί εἰμί Λόγος ; οὐ εἰμί ἀντίρρησις οὗτος ὡς παρά ἀγνοέω γίγνομαι · συνοράω γάρ καί αὐτός ὁ ἀλήθεια · ἀλλά ‘ πρόφασις εἰμί Ἰουδαϊκός , καί ἐθέλω , ὡς εἶπον ὁ Σολομών , ἀπό ὁ ἀλήθεια χωρίζω οὖον γάρ ἐκ τις ἀρχή προυπάρχω ὁ πατήρ καί ὁ υἱός γεννάω , ἵνα καί ἀδελφός νομίζω · ἀλλά ὁ πατήρ ἀρχή ὁ υἱός καί γεννήτωρ εἰμί , καί ὁ πατήρ πατήρ εἰμί , καί οὐ υἱός τις γίγνομαι · καί ὁ υἱός δέ υἱός εἰμί , καί οὐ ἀδελφός . εἰμί δέ ἀΐδιος γέννημα ὁ πατήρ λέγω , καλῶς λέγω . οὖον γάρ ἀτελής οὐσία ὁ πατήρ εἰμί ποτός , ἵνα καί ὁ ἴδιος αὐτός ἐπισυμβαίνω οὗτος · οὐδέ ὡς ἄνθρωπος ἐκ ἄνθρωπος γεννάω ὁ υἱός , ἵνα καί ὑστερίζω ὁ πατρῷος ὕπαρξις · ἀλλά Θεός γέννημα εἰμί , καί ὡς Θεός ὁ ἀεί εἰμί ἴδιος εἰμί υἱός , ἀΐδιος ὑπάρχω . Ἄνθρωπος μέν γάρ ἴδιος ὁ ἐν χρόνος γεννάω διά ὁ ἀτελής ὁ φύσις · Θεός δέ ἀΐδιος ὁ γέννημα , διά ὁ ἀεί τέλειος ὁ φύσις . εἰμί μέν οὖν οὐ εἰμί υἱός , ἀλλά ἐκ οὐ εἰμί ποίημα γίγνομαι , δείκνυμι πρότερος , καί ὡς περί ποίημα φαντάζω κράζω , ὅτι ‘ εἰμί ποτός ὅτε οὐ ἦν·᾿ οὐ εἰμί γάρ γίγνομαι ὁ γενητός . εἰμί δέ υἱός εἰμί , οὗτος γάρ καί ὁ πατήρ λέγω , καί ὁ γραφή βοῦς · ὁ δέ υἱός οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ ὁ ἐκ ὁ πατήρ γεννάω , ὁ δέ γεννάω ἐκ ὁ πατήρ Λόγος εἰμί αὐτός καί Σοφία καί ἀπαύγασμα · τίς δεῖ λέγω ἢ ὅτι λέγω , ‘ εἰμί ποτός ὅτε οὐ εἰμί ὁ Ὑἱός ὡς λῃστής τις ἀποσυλέω ὁ Λόγος ἀπό ὁ Θεός , καί ἄντικρυς κατά αὐτός φθέγγομαι , ὅτι εἰμί ποτέω ὁ ἴδιος Λόγος καί Σοφία Χωρὶς , καί ὁ φάος ‘ εἰμί ποτός Χωρὶς αὐγή , καί ἄγονος εἰμί ὁ πηγή καί ξηρός ; κἀν γάρ , ὁ ὄνομα τοῦ‘χρόνου᾿ προσποιέω φοβέω διά ὁ ὀνειδίζω αὐτός , λέγω πρό χρόνος αὐτός ἵημι , ἀλλά ὅμως ὅτι διάστημα τις δίδωμι , ἐν οἶς μή εἰμί αὐτός φαντάζω , οὐδείς κακός χρόνος σημαίνω , καί ἀλογία περί ὁ θεός εἰσάγω , μέγας ἀσεβέω .