athanasius-theology.oratio-i-contra-arianos 51
51 . Τὸ δὲ ‘ἠγάπησας δικαιοσύνην , καὶ ἐμίσησας ἀδικίαν,ʼ πρόσκειται ἐν τῷ ψαλμῷ , οὐχ , ὡς ὑμεῖς πάλιν νοεῖτε , ‘τρεπτὴνʼ δεικνύον τοῦ Λόγου τὴν φύσιν , ἀλλὰ μᾶλλον καὶ ἐκ τούτου τὸ ἄτρεπτον αὐτοῦ σημαῖνον . Ἐπειδὴ γὰρ τῶν γενητῶν ἡ φύσις ἐστὶ τρεπτὴ , καὶ οἱ μὲν παρέβησαν , οἱ δὲ παρήκουσαν , ὥσπερ εἴρηται · ἥ τε πρᾶξις αὐτῶν οὐκ ἔστι βεβαία , ἀλλὰ πολλάκις ἐνδέχεται τὸν νῦν ἀγαθὸν μετὰ ταῦτα τρέπεσθαι , καὶ ἕτερον γίνεσθαι , ὡς τὸν ἄρτι δίκαιον ἄδικον μετʼ ὀλίγον εὑρεθῆναι · διὰ τοῦτο πάλιν ἀτρέπτου χρεία ἦν , ἵνα τὸ ἀμετάβλητον τῆς τοῦ Λόγου δικαιοσύνης ἔχωσιν εἰκόνα καὶ τύπον πρὸς ἀρετὴν οἱ ἄνθρωποι . Ἡ δὲ τοιαύτη διάνοια ἔχει καὶ τὴν αἰτίαν τοῖς εὐφρανοῦσιν εὔλογον . Ἐπειδὴ γὰρ ‘ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ’ ἐτράπη , καὶ ‘διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον,ʼ διὰ τοῦτο τὸν δεύτερον Ἀδὰμ ἔπρεπεν ἄτρεπτον εἶναι · ἵνα , κἂν πάλιν ὁ ὄφις ἐπιχειρήσῃ , αὐτοῦ μὲν τοῦ ὄφεως ἡ ἀπάτη ἐξασθενήσῃ , τοῦ δὲ Κυρίου ἀτρέπτου καὶ ἀναλλοιώτου ὄντος , πρὸς πάντας ὁ ὄφις ἀσθενὴς τοῖς ἐπιχειρήμασι γένηται . Ὥσπερ γὰρ , τοῦ Ἀδὰμ παραβάντος , ‘εἰς πάντας ἀνθρώπους’ ἔφθασεν ἡ ἁμαρτία , οὕτως , τοῦ Κυρίου γενομένου ἀνθρώπου , καὶ τὸν ὄφιν ἀνατρέψαντος , εἰς πάντας ἀνθρώπους ἡ τοιαύτη ἰσχὺς διαβήσεται , ὥστε λέγειν ἕκαστον ἡμῶν · ‘οὐ γὰρ αὐτοῦ τὰ νοήματα ἀγνοοῦμεν.’ Οὐκοῦν εἰκότως ὁ Κύριος ὁ ἀεὶ καὶ φύσει ἄτρεπτος , ‘ἀγαπῶν δικαιοσύνην , καὶ μισῶν ἀδικίαν,ʼ χρίεται , καὶ αὐτὸς ἀποστέλλεται , ἵνα ὁ αὐτὸς τε ὢν καὶ αὐτὸς διαμένων , τὴν τρεπτὴν σάρκα λαβὼν , ‘τὴν μὲν ἁμαρτίαν ἐν αὐτῇ κατακρίνῃ,᾿ ἐλευθέραν δὲ αὐτὴν κατασκευάσῃ εἰς τὸ δύνασθαι λοιπὸν ‘τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληροῦνʼ ἐν αὐτῇ , ὥστε καὶ λέγειν δύνασθαι , ‘ Ἡμεῖς δὲ οὐκ ἐσμὲν ἐν σαρκὶ , ἀλλʼ ἐν πνεύματι , εἴπερ Πνεῦμα Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ἡμῖν.’
Lemmas: 51 . ὁ δέ ἀγαπάω δικαιοσύνη , καί μισέω ἀδικία πρόσκειμαι ἐν ὁ ψαλμός , οὐ , ὡς σύ πάλιν νοέω , τρεπτός δείκνυμι ὁ Λόγος ὁ φύσις , ἀλλά μᾶλλον καί ἐκ οὗτος ὁ ἄτρεπτος αὐτός σημαίνω . ἐπεί γάρ ὁ γενητός ὁ φύσις εἰμί τρεπτός , καί ὁ μέν παραβαίνω , ὁ δέ παρήκω , ὥσπερ εἴρω · ὅς τε πρᾶξις αὐτός οὐ εἰμί βέβαιος , ἀλλά πολλάκις ἐνδέχομαι ὁ νῦν ἀγαθός μετά οὗτος τρέπω , καί ἕτερος γίγνομαι , ὡς ὁ ἄρτι Δίκαιος ἄδικος μετά ὀλίγος εὑρίσκω · διά οὗτος πάλιν ἄτρεπτος χρεία εἰμί , ἵνα ὁ ἀμετάβλητος ὁ ὁ Λόγος δικαιοσύνη ἔχω εἰκών καί τύπος πρός ἀρετή ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ τοιοῦτος διάνοια ἔχω καί ὁ αἴτιος ὁ εὐφραίνω εὔλογος . ἐπεί γάρ ὅς πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ τρέπω , καί διά ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος εἰσέρχομαι εἰς ὁ κόσμον,ʼ διά οὗτος ὁ δύο Ἀδάμ πρέπω ἄτρεπτος εἰμί · ἵνα , κἀν πάλιν ὁ ὄφις ἐπιχειρέω , αὐτός μέν ὁ ὄφις ὁ ἀπάτη εξασθένιση , ὁ δέ κύριος ἄτρεπτος καί αναλλοίωτος εἰμί , πρός πᾶς ὁ ὄφις ἀσθενής ὁ ἐπιχείρημα γίγνομαι . ὥσπερ γάρ , ὁ Ἀδάμ παραβαίνω , εἰμί πᾶς ἄνθρωπος φθάνω ὁ ἁμαρτία , οὕτως , ὁ κύριος γίγνομαι ἄνθρωπος , καί ὁ ὄφις ἀνατρέπω , εἰς πᾶς ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος ἰσχύς διαβαίνω , ὥστε λέγω ἕκαστος ἐγώ · οὐ γάρ αὐτός ὁ νόημα ἀγνοέω οὐκοῦν εἰκότως ὁ Κύριος ὁ ἀεί καί φύσις ἄτρεπτος , ἀγαπάω δικαιοσύνη , καί μισέω ἀδικία χρίω , καί αὐτός ἀποστέλλω , ἵνα ὁ αὐτός τε εἰμί καί αὐτός διαμένω , ὁ τρεπτός σάρξ λαμβάνω , τῆ μέν ἁμαρτία ἐν αὐτός κατακρίνω ἐλεύθερος δέ αὐτός κατασκευάζω εἰς ὁ δύναμαι λοιπός τότος δικαίωμα ὁ νόμος πληρόω ἐν αὐτός , ὥστε καί λέγω δύναμαι , ‘ ἐγώ δέ οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλλά ἐν πνεῦμα , εἴπερ πνεῦμα Θεός οἰκέω ἐν ἡμῖν.’