athanasius-theology.oratio-i-contra-arianos 11
11 . Εἰρήκατε καὶ φρονεῖτε , ὑποβάλλοντος ὑμῖν ἐκείνου , ὅτι ( 1 . ) ‘ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν ὁ Υἱός·᾿ τοῦτο γὰρ πρῶτον ὑμῶν τῆς ἐπινοίας ἀποδῦσαι τὸ ἔνδυμα δεῖ . Τί τοίνυν ἦν ποτε ὅτε ὁ Υἱὸς οὐκ ἦν , εἴπατε , ὦ δύσφημοι καὶ δυσσεβεῖς . Εἰ μὲν οὖν τὸν Πατέρα λέγετε , μείζων ὑμῶν ἡ βλασφημία · οὐ γὰρ θέμις εἰπεῖν ὅτι ποτὲ ἦν , ἢ ἐν τῷ ‘ποτὲʼ σημαίνειν αὐτόν · ἔστι γὰρ ἀεὶ , καὶ νῦν ἐστιν , ὄντος τε καὶ τοῦ Υἱοῦ ἐστι , καὶ αὐτός ἐστιν ὁ ὢν καὶ τοῦ Υἱοῦ Πατήρ . Εἰ δὲ λέγετε ὅτι ὁ Υἱὸς ἦν ποτε ὅτε αὐτὸς οὐκ ἦν , μωρὰ καὶ ἀνόητός ἐστιν ἡ ἀπόκρισις · πῶς γὰρ ἦν αὐτὸς , καὶ οὐκ ἦν αὐτός ; Οὐκοῦν ἐν τούτοις ἀποροῦντας ὑμᾶς ἀνάγκη λοιπὸν λέγειν , ‘ ἦν ποτε χρόνος , ὅτε οὐκ ἦν ὁ Λόγος᾿ τοῦτο γὰρ φύσει σημαίνει καὶ αὐτὸ τὸ ‘ποτέʼ ὑμῶν ἐπίῤῥημα . Καὶ ὅπερ δὲ πάλιν γράφοντες εἰρήκατε , ‘ οὐκ ἦν ὁ Υἱὸς πρὶν γεννηθῇ,ʼ ταὐτόν ἐστι λέγειν ὑμᾶς , ‘ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν·᾿ χρόνον γὰρ εἶναι κἀκεῖνο καὶ τοῦτο πρὸ τοῦ Λόγου σημαίνει . Πόθεν οὖν ὑμῖν ἐξεύρηται ταῦτα ; ‘Ἵνα τί καὶ ὑμεῖς , ὡς τὰ ἔθνη , ἐφρυάξατε , καὶ μελετᾶτε κενὰʼ λεξείδια κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ ; ᾿ Οὐδεμία γὰρ τῶν ἁγίων γραφῶν τοιοῦτόν τι περὶ τοῦ Σωτῆρος εἴρηκεν , ἀλλὰ μᾶλλον τὸ ἀεὶ , τὸ ἀΐδιον , καὶ τὸ συνεῖναι ἀεὶ τῷ Πατρί . ‘Ἐν ἀρχῇ γὰρ ἧν ὁ Λόγος , καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν , καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος.ʼ Καὶ ἐν τῇ Ἀποκαλύψει τάδε λέγει · ‘ Ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος.᾿ Τοῦ δὲ ὁ ὢν καὶ τοῦ ὁ ἧν τίς ἂν ἀφέλοιτο τὸ ἀΐδιον ; Τοῦτο γὰρ καὶ ὁ Παῦλος ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους Ἰουδαίους μὲν ἤλεγχε γράφων , ‘ ἐξ ὧν ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα , ὁ ὢν ἐπὶ πάντων Θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας·᾿ Ἕλληνας δὲ ἐντρέπων ἔλεγε , ‘Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται , ἥ τε ἀίδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης.᾿ Τίς δὲ ἡ τοῦ Θεοῦ δύναμις , αὐτὸς πάλιν διδάσκει λέγων , ‘Χριστὸς Θεοῦ δύναμις , καὶ Θεοῦ σοφία.᾿ Οὐ γὰρ δὴ τοῦτο λέγων τὸν Πατέρα σημαίνει , ὡς πολλάκις πρὸς ἀλλήλους ἐψιθυρίσατε , λέγοντες , ‘Ὁ Πατήρ ἐστιν ἡ ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις.᾿ Οὐκ ἔστι δὲ οὕτως · οὐ γὰρ εἴρηκεν , ‘ αὐτὸς ὁ Θεός ἐστιν ἡ δύναμις·᾿ ἀλλʼ ‘αὐτοῦʼ ἐστιν ἡ δύναμις . Εὕδηλον δὲ πᾶσίν ἐστιν , ὡςτὸ αὐτοῦ’ οὐκ ἔστιν ‘αὐτὸς,’ ἀλλʼ οὐδὲ ξένον , ἴδιον δὲ μᾶλλον αὐτοῦ . Ἀνάγνωτε δὲ καὶ τὴν ἀκολουθίαν τῶν ῥημάτων , καὶ ‘ ἐπιστρέψατε πρὸς Κύριον·᾿ ( ‘ὁ δὲ Κύριος τὸ Πνεῦμά ἐστι·᾿ ) καὶ ὄψεσθε περὶ τοῦ Υἱοῦ εἶναι τὸ σημαινόμενον .
Lemmas: 11 . εἴρω καί φρονέω , ὑποβάλλω σύ ἐκεῖνος , ὅτι ( 1 . ) ἦ ποτός ὅτε οὐ εἰμί ὁ Υἱός οὗτος γάρ πρῶτος σύ ὁ ἐπίνοια ἀποδύω ὁ ἔνδυμα δεῖ . τις τοίνυν εἰμί ποτός ὅτε ὁ υἱός οὐ εἰμί , εἶπον , εἰμί δύσφημος καί δυσσεβής . εἰμί μέν οὖν ὁ πατήρ λέγω , μείζων σύ ὁ βλασφημία · οὖον γάρ θέμις εἶπον ὅτι ποτέ εἰμί , ἢ ἐν ὁ ὅς σημαίνω αὐτός · εἰμί γάρ ἀεί , καί νῦν εἰμί , εἰμί τε καί ὁ υἱός εἰμί , καί αὐτός εἰμί ὁ εἰμί καί ὁ υἱός Πατήρ . εἰμί δέ λέγω ὅτι ὁ υἱός εἰμί ποτός ὅτε αὐτός οὐ εἰμί , μωρός καί ἀνόητος εἰμί ὁ ἀπόκρισις · πῶς γάρ εἰμί αὐτός , καί οὐ εἰμί αὐτός ; οὐκοῦν ἐν οὗτος ἀπορέω σύ ἀνάγκη λοιπός λέγω , ‘ εἰμί ποτός χρόνος , ὅτε οὐ εἰμί ὁ Λόγος οὗτος γάρ φύσις σημαίνω καί αὐτός ὁ ‘ποτέʼ σύ επίρρημα . καί ὅσπερ δέ πάλιν γράφω εἴρω , ‘ οὐ εἰμί ὁ υἱός πρίν αἰνέω αὐτός εἰμί λέγω σύ , ἦ ποτός ὅτε οὐ ἦν·᾿ χρόνος γάρ εἰμί ἐκεῖνος καί οὗτος πρό ὁ Λόγος σημαίνω . πόθεν οὖν σύ ἐξευρίσκω οὗτος ; Ἵνα τίς καί σύ , ὡς ὁ ἔθνος , φρυάζω , καί μελετάω κενός λεξείδιον κατά ὁ κύριος καί κατά ὁ Χριστός αὐτός ; ᾿ οὐδείς γάρ ὁ ἅγιος γραφεύς τοιοῦτος τίς περί ὁ Σωτήρ εἴρω , ἀλλά μᾶλλον ὁ ἀεί , ὁ ἀΐδιος , καί ὁ συνίημι ἀεί ὁ πατήρ . Ἐν ἀρχή γάρ ἧμαι ὁ Λόγος , καί ὁ Λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ Λόγος καί ἐν ὁ ἀποκάλυψις ὅδε λέγω · ‘ ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί καί ὁ ἔρχομαι ὁ δέ ὁ εἰμί καί ὁ ὁ ἧμαι τίς εἄν ἀφαιρέω ὁ ἀΐδιος ; οὗτος γάρ καί ὁ Παῦλος ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος Ἰουδαῖος μέν ἐλέγχω γράφω , ‘ ἐκ ὅς ὁ Χριστός ὁ κατά σάρξ , ὁ εἰμί ἐπί πᾶς θεός εὐλογητός εἰς ὁ αἰών Ἕλλην δέ ἐντρέπω λέγω , ‘Τὰ γάρ ἀόρατος αὐτός ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω , ὅς τε ἀίδιος αὐτός δύναμις καί τίθημι Τῖς δέ ὁ ὁ Θεός δύναμις , αὐτός πάλιν διδάσκω λέγω , ‘Χριστὸς Θεός δύναμις , καί Θεός σοφία οὖον γάρ δή οὗτος λέγω ὁ πατήρ σημαίνω , ὡς πολλάκις πρός ἀλλήλων ψιθυρίζω , λέγω , Ὁ Πατήρ εἰμί ὁ ἀΐδιος αὐτός δύναμις οὐ εἰμί δέ οὕτως · οὖον γάρ εἴρω , ‘ αὐτός ὁ Θεός εἰμί ὁ δύναμις·᾿ ἀλλά αὐτός εἰμί ὁ δύναμις . Εὔδηλος δέ πᾶς εἰμί , ὁράω αὐτός οὐ εἰμί αὐτός ἀλλά οὐδέ ξένος , ἴδιος δέ μᾶλλον αὐτός . ἀναγιγνώσκω δέ καί ὁ ἀκολουθία ὁ ῥῆμα , καί ‘ ἐπιστρέφω πρός Κύριος ( ὅς δέ Κύριος ὁ πνεῦμα ἐστι·᾿ ) καί ὁράω περί ὁ υἱός εἰμί ὁ σημαίνω .