athanasius-theology.oratio-i-contra-arianos 47
47 . Εἰ δὲ ἡμῶν χάριν ἑαυτὸν ἁγιάζει , καὶ τοῦτο ποιεῖ ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος , εὔδηλον , ὅτι καὶ ἡ εἰς αὐτὸν ἐν τῷ Ἰορδάνῃ τοῦ Πνεύματος γενομένη κάθοδος εἰς ἡμᾶς ἦν γινομένη , διὰ τὸ φορεῖν αὐτὸν τὸ ἡμέτερον σῶμα . Καὶ οὐκ ἐπὶ βελτιώσει τοῦ Λόγου γέγονεν , ἀλλʼ εἰς ἡμῶν πάλιν ἁγιασμὸν , ἵνα τοῦ χρίσματος αὐτοῦ μεταλάβωμεν , καὶ περὶ ἡμῶν λεχθείη , Ὁὐκ οἴδατε , ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε , καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν ; ʼ Τοῦ γὰρ Κυρίου , ὡς ἀνθρώπου , λουομένου εἰς τὸν Ἰορδάνην , ἡμεῖς ἦμεν οἱ ἐν αὐτῷ καὶ παρʼ αὐτοῦ λουόμενοι . Καὶ δεχομένου δὲ αὐτοῦ τὸ Πνεῦμα , ἡμεῖς ἦμεν οἱ παῤ αὐτοῦ γινόμενοι τούτου δεκτικοί . Διὰ τοῦτο οὐδʼ ὥσπερ Ἀαρὼν , ἢ Δαβὶδ , ἢ οἱ ἄλλοι πάντες , οὕτως καὶ αὐτὸς ἐλαίῳ κέχρισται , ἀλλὰ ἅλλως παρὰ πάντας τοὺς μετόχους αὐτοῦ , ἐλαίῳ ἀγαλλιάσεως · ὅπερ ἑρμηνεύων αὐτὸς εἶναι τὸ Πνεῦμα , διὰ τοῦ προφήτου φησὶ , ‘Πνεῦμα Κυρίου ἐπʼ ἐμὲ , οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με·’ καθὼς καὶ ὁ ἀπόστολος εἴρηκεν , ὡς ἔχρισεν αὐτὸν ὁ Θεὸς Πνεύματι ἁγίῳ.’ Πότε οὖν καὶ ταῦτα περὶ αὐτοῦ εἴρηται , ἢ ὅτε καὶ ἐν σαρκὶ γενόμενος ἐβαπτίζετο ἐν τῷ Ἰορδάνῃ , καὶ ‘καταβέβηκεν ἐπʼ αὐτὸν τὸ Πνεῦμα ; ’ Καὶ μὴν αὐτὸς ὁ Κύριός φησι , ‘τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται·’ καὶ , ‘ἐγὼ αὐτὸ ἀποστέλλω·’ καὶ , ‘Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον,’ τοῖς μαθηταῖς . Καὶ ὅμως ὁ ἄλλοις παρέχων , ὡς Λόγος καὶ ἀπαύγασμα τοῦ Πατρὸς , λέγεται νῦν ‘ἀγιάζεσθαι,’ ἐπειδὴ πάλιν γέγονεν ἄνθρωπος , καὶ τὸ ἁγιαζόμενον σῶμα αὐτοῦ ἐστιν . Ἐξ ἐκείνου γοῦν καὶ ἡμεῖς ἠρξάμεθα τοῦ τὸ χρίσμα καὶ τὴν σφραγῖδα λαμβάνειν , λέγοντος τοῦ μὲν Ἰωάννου , ‘Καὶ ὑμεῖς χρίσμα ἔχετε ἀπὸ τοῦ ἁγίου·’ τοῦ δὲ ἀποστόλου , ‘καὶ ὑμεῖς ἐσφραγίσθητε τῷ Πνεύματι τῆς ἐπαγγελίας τῷ ἁγίῳ.’ Οὐκοῦν διʼ ἡμᾶς , καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἐστι τὸ λεγόμενον . Ποία τοίνυν καὶ ἐκ τούτου προκοπὴ βελτιώσεως καὶ ‘μισθὸς ἀρετῆςʼ ἢ ἁπλῶς πράξεως τοῦ Κυρίου δείκνυται ; Εἰ μὲν γὰρ , ἐκ τοῦ μὴ εἶναι Θεὸς , Θεὸς ἐγεγόνει · εἰ , μὴ βασιλεὺς ὣν , εἰς βασιλείαν προήγετο · εἶχεν ἂν ὑμῶν ὁ λόγος σκιᾶς τινος πιθανότητα . Εἰ δὲ Θεός ἐστι , καὶ ‘ὁ θρόνος αὐτοῦ τῆς βασιλείας αἰώνιός’ ἐστι , ποῦ εἶχε προκόψαι Θεός ; ἢ τί ἔλειπε τῷ ἐπὶ τὸν θρόνον καθημένῳ τοῦ Πατρός ; εἰ δὲ , καὶ ὡς αὐτὸς ὁ Κύριος εἴρηκεν , αὐτοῦ ἐστι τὸ Πνεῦμα , ἐκ τοῦ αὐτοῦ λαμβάνει , αὐτός τε αὐτὸ ἀποστέλλει · οὐκ ἄρα ὁ Λόγος ἐστὶν , ᾗ Λόγος ἐστὶ καὶ Σοφία , ὁ τῷ παῤ αὐτοῦ διδομένῳ Πνεύματι χριόμενος , ἀλλʼ ἡ προσληφθεῖσα παῤ αὐτοῦ σάρξ ἐστιν , ἡ ἐν αὐτῷ καὶ παῤ αὐτοῦ χριομένη · ἵνα καὶ ὁ ἁγιασμὸς , ὡς εἰς ἄνθρωπον τὸν Κύριον γινόμενος , εἰς πάντας ἀνθρώπους γένηται παῤ αὐτοῦ , ‘Οὐ γὰρ ἀφʼ ἑαυτοῦ,’ φησὶ , ‘τὸ Πνεῦμα λαλεῖ,’ ἀλλ’ ὁ Λόγος ἐστὶν ὁ τοῦτο διδοὺς τοῖς ἀξίοις . Ὅμοιον γάρ ἐστι καὶ τοῦτο τῷ προειρημένῳ ῥητῷ · ὡς γὰρ ὁ ἀπόστολος ἔγραψεν , ‘ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , ἀλλʼ ἑαυτὸν ἐκένωσε , μορφὴν δούλου λαβών·’ οὕτως ὁ Δαβὶδ ὑμνεῖ τὸν Κύριον , αἰώνιον μὲν ὄντα Θεὸν καὶ βασιλέα , ἀποσταλέντα δὲ πρὸς ἡμᾶς , καὶ προσλαβόντα τὸ ἡμέτερον σῶμα θνητὸν ὄν · τοῦτο γὰρ παῤ αὐτοῦ σημαίνεται ἐν τῷ ψάλλειν · ‘σμύρνα , καὶ στακτὴ , καὶ κασία ἀπὸ τῶν ἱματίων σου.’ Παρὰ δὲ Νικοδήμου καὶ τῶν περὶ Μαριὰμ δείκνυται , ὅτε ὁ μὲν ‘ἦλθε φέρων μίγμα σμύρνης καὶ ἀλόης λίτρας ἑκατόν αἱ δὲ ἅπερ ἦσαν ἑτοιμάσασαι εἰς τὸν ἐνταφιασμὸν τοῦ σώματος τοῦ Κυρίου .
Lemmas: 47 . εἰμί δέ ἐγώ χάρις ἑαυτοῦ ἁγίζω , καί οὗτος ποιέω ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος , εὔδηλος , ὅτι καί ὁ εἰς αὐτός ἐν ὁ Ἰορδάνης ὁ πνεῦμα γίγνομαι κάθοδος εἰς ἐγώ εἰμί γίγνομαι , διά ὁ φορέω αὐτός ὁ ἡμέτερος σῶμα . καί οὐ ἐπί βελτιόω ὁ Λόγος γίγνομαι , ἀλλά εἰς ἐγώ πάλιν ἁγιασμός , ἵνα ὁ χρῖσμα αὐτός μεταλαμβάνω , καί περί ἐγώ λέγω , οὐ οἶδα , ὅτι ναός Θεός εἰμί , καί ὁ πνεῦμα ὁ Θεός οἰκέω ἐν σύ ; ʼ ὁ γάρ κύριος , ὡς ἄνθρωπος , λούω εἰς ὁ Ἰορδάνης , ἐγώ εἰμί ὁ ἐν αὐτός καί παρά αὐτός λούω . καί δέχομαι δέ αὐτός ὁ πνεῦμα , ἐγώ εἰμί ὁ παρά αὐτός γίγνομαι οὗτος δεκτικός . Ζεύς οὗτος οὐδέ ὥσπερ Ἀαρών , ἢ Δαυίδ , ἢ ὁ ἄλλος πᾶς , οὕτως καί αὐτός ἔλαιον χρίω , ἀλλά ἄλλως παρά πᾶς ὁ μέτοχος αὐτός , ἔλαιον ἀγαλλίασις · ὅσπερ ἑρμηνεύω αὐτός εἰμί ὁ πνεῦμα , διά ὁ προφήτης φημί , Πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω μεʹ καθώς καί ὁ ἀπόστολος εἴρω , ὡς χρίω αὐτός ὁ θεός πνεῦμα ἅγιος πότος οὖν καί οὗτος περί αὐτός εἴρω , ἢ ὅτε καί ἐν σάρξ γίγνομαι βαπτίζω ἐν ὁ Ἰορδάνης , καί καταβαίνω ἐπί αὐτός ὁ πνεῦμα ; ’ καί μήv αὐτός ὁ κύριος φημί , τότος πνεῦμα ἐκ ὁ ἐγώ λήψεται·’ καί , ἐγώ αὐτός ἀποστέλλω καί , Λάβετος πνεῦμα Ἅγιος ὁ μαθητής . καί ὅμως ὁ ἄλλος παρέχω , ὡς Λόγος καί ἀπαύγασμα ὁ πατήρ , λέγω νῦν αἰγιάζω ἐπεί πάλιν γίγνομαι ἄνθρωπος , καί ὁ ἁγίζω σῶμα αὐτός εἰμί . ἐς ἐκεῖνος γοῦν καί ἐγώ ἄρχω ὁ ὁ χρίσμα καί ὁ σφραγίς λαμβάνω , λέγω ὁ μέν Ἰωάννης , Κία σύ χρίσμα ἔχω ἀπό ὁ ἁγία ὁ δέ ἀπόστολος , καί σύ σφραγίζω ὁ πνεῦμα ὁ ἐπαγγελία ὁ ἅγιος οὐκοῦν διά ἐγώ , καί ὑπέρ ἐγώ εἰμί ὁ λέγω . Ποία τοίνυν καί ἐκ οὗτος προκοπή βελτίωσις καί μισθός ἀρετῆς ἢ ἁπλόος πρᾶξις ὁ κύριος δείκνυμι ; εἰμί μέν γάρ , ἐκ ὁ μή εἰμί θεός , θεός γίγνομαι · εἰμί , μή βασιλεύς ἐάν , εἰς βασίλειος προάγω · ἔχω εἄν σύ ὁ λόγος σκιά τις πιθανότης . εἰμί δέ Θεός εἰμί , καί ὅς θρόνος αὐτός ὁ βασίλεια αἰώνιος εἰμί , ποῦ ἔχω προκόπτω Θεός ; ἢ τίς λείπω ὁ ἐπί ὁ θρόνος κάθημαι ὁ πατήρ ; εἰμί δέ , καί ὡς αὐτός ὁ Κύριος εἴρω , αὐτός εἰμί ὁ πνεῦμα , ἐκ ὁ αὐτός λαμβάνω , αὐτός τε αὐτός ἀποστέλλω · οὐ ἄρα ὁ Λόγος εἰμί , ὅς Λόγος εἰμί καί Σοφία , ὁ ὁ παρά αὐτός δίδωμι πνεῦμα χρίω , ἀλλά ὁ προσλαμβάνω παρά αὐτός σάρξ εἰμί , ὁ ἐν αὐτός καί παρά αὐτός χρίω · ἵνα καί ὁ ἁγιασμός , ὡς εἰς ἄνθρωπος ὁ κύριος γίγνομαι , εἰς πᾶς ἄνθρωπος γίγνομαι παρά αὐτός , Οὐ γάρ ἀπό ἑαυτοῦ φημί , τότος πνεῦμα λαίω ἀλλά ὁ Λόγος εἰμί ὁ οὗτος δίδωμι ὁ ἄξιος . ὅμοιος γάρ εἰμί καί οὗτος ὁ προερέω ῥητός · ὡς γάρ ὁ ἀπόστολος γράφω , ὅς ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαβών·’ οὕτως ὁ Δαυίδ ὑμνέω ὁ κύριος , αἰώνιος μέν εἰμί θεός καί βασιλεύς , ἀποστέλλω δέ πρός ἐγώ , καί προσλαμβάνω ὁ ἡμέτερος σῶμα θνητός εἰμί · οὗτος γάρ παρά αὐτός σημαίνω ἐν ὁ ψάλλω · σμύρνα , καί στακτή , καί κασία ἀπό ὁ ἱμάτιον σου Παρά δέ Νικόδημος καί ὁ περί Μαρία δείκνυμι , ὅτε ὁ μέν αἱρέω φέρω μίγμα Σμύρνα καί ἀλόη λίτρα ἑκατόν ὁ δέ ὅσπερ εἰμί ἑτοιμάζω εἰς ὁ ἐνταφιασμός ὁ σῶμα ὁ κύριος .