athanasius-theology.oratio-i-contra-arianos 54
54 . Γέγραπται μὲν γὰρ , ‘τοσούτῳ κρείττων γενόμενος τῶν ἀγγέλων·᾿ τοῦτο γὰρ ἐξετάσαι πρῶτον ἀναγκαῖον · δεῖ δὲ , ὡς ἐπὶ πάσης τῆς θείας γραφῆς προσήκει ποιεῖν , καὶ ἀναγκαῖόν ἐστιν , οὕτω καὶ ἐνταῦθα , καθʼ ὃν εἶπεν ὁ ἀπόστολος καιρὸν , καὶ τὸ πρόσωπον , καὶ τὸ πρᾶγμα , διόπερ ἔγραψε , πιστῶς ἐκλαμβάνειν , ἵνα μὴ παρὰ ταῦτα ἢ καὶ παῤ ἕτερόν τι τούτων ἀγνοῶν ὁ ἀναγινώσκων ἔξω τῆς ἀληθινῆς διανοίας γένηται . Τοῦτο γὰρ καὶ ὁ φιλομαθὴς εὐνοῦχος ἐκεῖνος εἰδὼς , παρεκάλει τὸν Φίλιππον λέγων , ‘Δέομαί σου , περὶ τίνος ὁ προφήτης λέγει τοῦτο ; περὶ ἑαυτοῦ , ἢ περὶ ἑτέρου τινός ; ’ ἐφοβεῖτο γὰρ μὴ , παρὰ πρόσωπον ἐκλαβὼν τὴν ἀνάγνωσιν , πλανηθῇ τῆς ὀρθῆς διανοίας . Καὶ οἱ μαθηταὶ δὲ θέλοντες τὸν καιρὸν τῶν λεγομένων μαθεῖν , παρεκάλουν τὸν Κύριον , λέγοντες · ‘Εἰπὲ ἡμῖν , πότε ταῦτα ἔσται ; καὶ τί τὸ σημεῖον τῆς σῆς παρουσίας ; ’ Καὶ αὐτοὶ , ἀκούοντες παρὰ τοῦ Σωτῆρος τὰ περὶ τοῦ τέλους , ἤθελον μαθεῖν καὶ τὸν καιρὸν , ἵνα μήτε αὐτοὶ πλανῶνται , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους διδάσκειν δυνηθῶσι . Μαθόντες γοῦν , διωρθώσαντο μέλλοντας πλανᾶσθαι τοὺς ἀπὸ τῆς Θεσσαλονίκης . Ὅταν μὲν οὖν τῶν τοιούτων τις ἔχῃ καλῶς τὴν γνῶσιν , ὀρθὴν ἔχει καὶ ὑγιαίνουσαν τὴν τῆς πίστεως διάνοιαν · ἐὰν δὲ παῤ ἕτερόν τις ἐκλαμβάνῃ τι τούτων , εὐθὺς εἰς αἵρεσιν ἐκπίπτει . Παρὰ καιρὸν μὲν οὖν ἐπλανήθησαν οἱ μὲν περὶ ‘Υμέναιον καὶ Ἀλέξανδρον , ‘λέγοντες τὴν ἀνάστασιν ἤδη γεγονέναι·ʼ οἱ δὲ Γαλάται μετὰ τὸν καιρὸν , ἀγαπήσαντες νῦν τὴν περιτομήν . Παρὰ πρόσωπον δὲ πεπόνθασι καὶ πάσχουσι μέχρι νῦν Ἰουδαῖοι , νομίζοντες περὶ ἑνὸς ἐξ αὐτῶν λέγεσθαι τὸ ‘Ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει , καὶ τέξεται υἱὸν , καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουὴλ , ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον , Μεθʼ ἡμῶν ὁ Θεός·’ καὶ ὅταν τὸ μὲν ‘προφήτην ἡμῖν ἀναστήσει ὁ Θεὸς,’ νομίζωσι περὶ ἑνὸς τῶν προφητῶν λέγεσθαι · τὸ δὲ ‘ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη,ʼ μὴ μανθάνωσι παρὰ τοῦ Φιλίππου , ἀλλʼ ὑπολαμβάνωσι περὶ τοῦ Ἡσαΐου λέγεσθαι , ἢ περὶ ἄλλου τινὸς τῶν γενομένων προφητῶν .
Lemmas: 54 . γράφω μέν γάρ , τοσοῦτος ἀγαθός γίγνομαι ὁ ἀγγέλλω οὗτος γάρ ἐξετάζω πρῶτος ἀναγκαῖος · δεῖ δέ , ὡς ἐπί πᾶς ὁ θεῖος γραφεύς προσήκω ποιέω , καί ἀναγκαῖον εἰμί , οὗτος καί ἐνταῦθα , κατά ὅς εἶπον ὁ ἀπόστολος καιρός , καί ὁ πρόσωπον , καί ὁ πρᾶγμα , διόπερ γράφω , πιστῶς ἐκλαμβάνω , ἵνα μή παρά οὗτος ἢ καί παρά ἕτερος τίς οὗτος ἀγνοέω ὁ ἀναγιγνώσκω ἔξω ὁ ἀληθινός διάνοια γίγνομαι . οὗτος γάρ καί ὁ φιλομαθής εὐνοῦχος ἐκεῖνος εἰδοί , παρακαλέω ὁ Φίλιππος λέγω , ‘δεομης σύ , περί τίς ὁ προφήτης λέγω οὗτος ; περί ἑαυτοῦ , ἢ περί ἕτερος τις ; ’ φοβέω γάρ μή , παρά πρόσωπον ἐκλαμβάνω ὁ ἀνάγνωσις , πλανάω ὁ ὀρθός διάνοια . καί ὁ μαθητής δέ ἐθέλω ὁ καιρός ὁ λέγω μανθάνω , παρακαλέω ὁ κύριος , λέγω · ‘Εἰπὲ ἐγώ , πότε οὗτος εἰμί ; καί τίς ὁ σημεῖον ὁ σός παρουσία ; ’ καί αὐτός , ἀκούω παρά ὁ Σωτήρ ὁ περί ὁ τέλος , ἐθέλω μανθάνω καί ὁ καιρός , ἵνα μήτε αὐτός πλανάω , ἀλλά καί ὁ ἄλλος διδάσκω δύναμαι . μανθάνω γοῦν , διορθόω μέλλω πλανάω ὁ ἀπό ὁ Θεσσαλονίκη . ὅταν μέν οὖν ὁ τοιοῦτος τις ἔχω καλῶς ὁ γνῶσις , ὀρθός ἔχω καί ὑγιαίνω ὁ ὁ πίστις διάνοια · ἐάν δέ παρά ἕτερος τις ἐκλαμβάνω τίς οὗτος , εὐθύς εἰς αἵρεσις ἐκπίπτω . παρά καιρός μέν οὖν πλανάω ὁ μέν περί Υμέναιος καί Ἀλέξανδρος , λέγω ὁ ἀνάστασις ἤδη γεγονέναι·ʼ ὁ δέ Γαλάτης μετά ὁ καιρός , ἀγαπάω νῦν ὁ περιτομή . παρά πρόσωπον δέ πάσχω καί πάσχω μέχρι νῦν Ἰουδαῖος , νομίζω περί εἷς ἐκ αὐτός λέγω ὁ Ἰδού ὁ παρθένος ἐν γαστήρ ἔχω , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ , ὅς εἰμί μεθερμηνεύω , μετά ἐγώ ὁ Θεός καί ὅταν ὁ μέν προφαίνω ἐγώ ἀνίστημι ὁ Θεὸς νομίζω περί εἷς ὁ προφήτης λέγω · ὁ δέ ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή οἴγω μή μανθάνω παρά ὁ Φίλιππος , ἀλλά ὑπολαμβάνω περί ὁ Ἠσαΐας λέγω , ἢ περί ἄλλος τις ὁ γίγνομαι προφήτης .