athanasius-theology.oratio-i-contra-arianos 31
31 . Εἰ δὲ νομίζουσι καλῶς ἐρωᾷν , ἐν τῷ λέγειν , ‘ Ἓν τὸ ἀγένητον , ἢ δύο ; ʼ ἀκούσονται πρῶτον μὲν , ὡς ἀμαθεῖς , πολλά τε εἶναι καὶ οὐδὲν , πλεῖστα μὲν τὰ ‘δυνάμενα γενέσθαι,’ οὐδὲν δὲ τὸ ‘ μὴ δυνάμενον , ὥσπερ εἴρηται . Εἰ δὲ , ὡς Ἀστερίῳ ἤρεσε τὸ μὴ ποίημα , ἀλλʼ ἀεὶ ὂν , ἀγένητον εἶναι , οὕτως ἐρωτῶσιν · ἀκουέτωσαν οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ πολλάκις , ὅτι καὶ ὁ Υἱὸς οὕτω κατὰ ταύτην τὴν ἐκδοχὴν ἀγένητος ἂν λεχθείη . Οὔτε γὰρ τῶν γενητῶν , οὔτε ποίημά ἐστιν , ἀλλὰ καὶ ἀϊδίως σύνεστι τῷ Πατρὶ , ὥσπερ καὶ ἤδη δέδεικται , κἂν πολλάκις μεταβάλλωνται , ἵνα μόνον κατὰ τοῦ Κυρίου λέγωσιν , ‘ἐξ οὐκ ὄντων ἐστὶ,ʼ καὶ ‘ οὐκ ἦν πρὶν γεννηθῇ.’ Πάντων δὴ οὖν ἐκπίπτοντες , ἐὰν καὶ ἐκεῖνο θελήσωσι λοιπὸν ἐρωτᾶν κατὰ τὸ ‘ ὑπάρχον μὲν , μήτε δὲ γεννηθὲν ἔκ τινος , μήτε ἔχον ἑαυτοῦ πατέρα,ʼ ἀκούσονται μὲν καὶ παῤ ἡμῶν τὸν οὕτω σημαινόμενον ἕνα καὶ μόνον ἀγένητον εἶναι τὸν Πατέρα , οὐδὲν δὲ πλέον ἕξουσιν ἐκ τοῦ τοιαῦτα ἀκούειν αὐτούς . Οὐδὲ γὰρ τὸ οὕτως ἀγένητον λέγεσθαι τὸν Θεὸν δείκνυσι γενητὸν εἶναι τὸν Υἱὸν , δήλου ὄντος κατὰ τὰς προειρημένας ἀποδείξεις τοιοῦτον εἶναι τὸν Λόγον , οἷός ἐστιν ὁ γεννήσας αὐτόν , Οὐκοῦν εἰ ἀγένητος ὁ Θεὸς , οὐ γενητὴ , ἀλλὰ γέννημά ἐστιν ἡ τούτου εἰκὼν , ἥτις ἐστὶν ὁ Λόγος αὐτοῦ καὶ ἡ Σοφία . Ποία γὰρ ἐμφέρεια τῷ γενητῷ πρὸς τὸ ἀγένητον ; ( πάλιν γὰρ τὰ αὐτὰ λέγειν οὐκ ὀκνητέον · ) ἐπεὶ εἰ ὅμοιον τὸ γενητὸν τῷ ἀγενήτῳ θέλουσιν , ὡς τὸν ὁρῶντα τοῦτο βλέπειν ἐκεῖνο , οὐ μακράν εἰσιν εἰπεῖν , ὅτι καὶ τὸ ἀγένητον καὶ κτισμάτων ἐστὶν εἰκὼν , καὶ λοιπὸν πέφυρται πάντα παῤ αὐτοῖς , γενητῶν μὲν ἐξίσωσις πρὸς τὸ ἀγενήτον , ἀγενήτου δὲ καθαίρεσις μετρουμένου πρὸς τὰ ποιήματα , ἵνα μόνον τὸν Υἱὸν ἐν τοῖς ποιήμασι καταγάγωσιν .
Lemmas: 31 . εἰμί δέ νομίζω καλῶς ἐρωή , ἐν ὁ λέγω , ‘ εἷς ὁ ἀγένητος , ἢ δύο ; ʼ ἀκούω πρῶτος μέν , ὡς ἀμαθής , πολύς τε εἰμί καί οὐδείς , πλεῖστος μέν ὁ δύναμαι γενέσθαι,’ οὐδείς δέ ὁ ‘ μή δύναμαι , ὥσπερ εἴρω . εἰμί δέ , ὡς Ἀστέριον ἀρέσκω ὁ μή ποίημα , ἀλλά ἀεί εἰμί , ἀγένητος εἰμί , οὕτως ἐρωτάω · ἀκούω οὐ ἅπαξ , ἀλλά πολλάκις , ὅτι καί ὁ υἱός οὗτος κατά οὗτος ὁ ἐκδοχή ἀγένητος εἄν λέγω . οὔτε γάρ ὁ γενητός , οὔτε ποίημα εἰμί , ἀλλά καί ἀΐδιος σύνειμι ὁ πατήρ , ὥσπερ καί ἤδη δείκνυμι , κἀν πολλάκις μεταβάλλω , ἵνα μόνος κατά ὁ κύριος λέγω , ‘ἐξ οὐ εἰμί εἰμί καί ‘ οὐ εἰμί πρίν γεννάω Πάντων δή οὖν ἐκπίπτω , ἐάν καί ἐκεῖνος ἐθέλω λοιπός ἐρωτάω κατά ὁ ‘ ὑπάρχω μέν , μήτε δέ γεννάω ἐκ τις , μήτε ἔχω ἑαυτοῦ πατέρας ἀκούω μέν καί παρά ἐγώ ὁ οὗτος σημαίνω εἷς καί μόνος ἀγένητος εἰμί ὁ πατήρ , οὐδείς δέ πλέω ἔχω ἐκ ὁ τοιοῦτος ἀκούω αὐτός . οὐδέ γάρ ὁ οὕτως ἀγένητος λέγω ὁ θεός δείκνυμι γενητός εἰμί ὁ υἱός , δῆλος εἰμί κατά ὁ προερέω ἀποδείκνυμι τοιοῦτος εἰμί ὁ Λόγος , οἷος εἰμί ὁ γεννάω αὐτός , οὐκοῦν εἰμί ἀγένητος ὁ θεός , οὖον γενητός , ἀλλά γέννημα εἰμί ὁ οὗτος εἰκών , ὅστις εἰμί ὁ Λόγος αὐτός καί ὁ Σοφία . Ποία γάρ ἐμφέρεια ὁ γενητός πρός ὁ ἀγένητος ; ( πάλιν γάρ ὁ αὐτός λέγω οὐ ὀκνητέον · ) ἐπεί εἰμί ὅμοιος ὁ γενητός ὁ ἀγένητος ἐθέλω , ὡς ὁ ὁράω οὗτος βλέπω ἐκεῖνος , οὖον μακρός εἰμί εἶπον , ὅτι καί ὁ ἀγένητος καί κτίσμα εἰμί εἰκών , καί λοιπός φύρω πᾶς παρά αὐτός , γενητός μέν ἐξίσωσις πρός ὁ ἀγένητος , ἀγένητος δέ καθαίρεσις μετρέω πρός ὁ ποίημα , ἵνα μόνος ὁ υἱός ἐν ὁ ποίημα κατάγω .