athanasius-theology.oratio-i-contra-arianos 1
1 . ἉΙ μὲν αἱρέσεις , ὅσαι τῆς ἀληθείας ἀπέστησαν , ἐπινοήσασαι μανίαν ἑαυταῖς φανεραὶ τυγχάνουσι , καὶ τούτων ἡ ἀσέβεια πάλαι πᾶσιν ἔκδηλος γέγονε . Τὸ γὰρ ‘ἐξελθεῖν ἀφʼ ἡμῶνʼ τοὺς ταῦτα ἐφευρόντας δῆλον ἂν εἴη , ὡς ἔγραψεν ὁ μακάριος Ἰωάννης , ὅτι τῶν τοιούτων οὔτε ἦν , οὔτε νῦν ἐστι ‘μεθʼ ἡμῶν’ τὸ φρόνημα . Διὸ καὶ , ὡς εἶπεν ὁ Σωτὴρ , ‘μὴ συνάγοντες μεθʼ ἡμῶν , σκορπίζουσι᾿ μετὰ τοῦ διαβόλου , παρατηρούμενοι τοὺς κοιμωμένους , ἵνα , τὸν ἴδιον ἰὸν τῆς ἀπωλείας ἐπισπείραντες , ἔχωσι τοὺς συναποθνήσκοντας ἑαυτοῖς . Ἐπειδὴδὲ ἡ μίατῶν αἱρέσεων ἡ ἐσχάτη , καὶ νῦν ἐξελθοῦσα πρόδρομος τοῦ᾿ Ἀντιχρίστου , ἡ Ἀρειανὴ καλουμένη , δόλιος οὔσα καὶ πανοῦργος , βλέπουσα τὰς πρεσβυτέρας ἑαυτῆς ἀδελφὰς ἄλλας αἱρέσεις ἐκ φανεροῦ στηλιτευθείσας , ὑποκρίνεται περιβαλλομένη τὰς τῶν γραφῶν λέξεις , ὡς ὁ πατὴρ αὐτῆς ὁ διάβολος , καὶ βιάζεται πάλιν εἰσελθεῖν εἰς τὸν παράδεισον τῆς ἐκκλησίας , ἵνα , πλάσασα ἑαυτὴν ὡς Χριστιανὴν , ἀπατήσῃ τινὰς κατὰ Χριστοῦ φρονεῖν τῇ πιθανότητι τῶν παραλογισμῶν · ( εὔλογον γὰρ οὐδὲν παρʼ αὐτῇ · ) καὶ ἐπλάνησέ γε τῶν ἀφρόνων ἤδη τινὰς , ὥστε τούτους μὴ μόνον φθαρῆναι τῇ ἀκοῇ , ἀλλὰ καὶ λαβόντας κατὰ τὴν Εὔαν γεύσασθαι , καὶ λοιπὸν ἀγνοοῦντας νομίζειν ‘τὸ πικρὸν γλυκὺ,ʼκαὶ τὴν βδελυκτὴν αἵρεσιν ‘λέγειν καλήν·᾿ ἀναγκαῖον ἡγησάμην , προτραπεὶς παρʼ ὑμῶν , διελεῖν τὴν ‘πτύξιν τοῦ θώρακοςʼ τῆς μιαρᾶς αἱρέσεως ταύτης , καὶ δεῖξαι τὴν δυσωδίαν τῆς ἀφροσύνης αὐτῆς · ἵνα οἱ μὲν πόῤῥωθεν ὄντες αὐτῆς ἔτι φύγωσιν αὐτὴν , οἱ δʼ ἀπατηθέντες ἀπʼ αὐτῆς μεταγνῶσι , καὶ ἠνεῳγμένοις τοῖς ὀφθαλμοῖς τῆς καρδίας νοήσωσιν ὅτι , ὥσπερ τὸ σκότος οὐκ ἔστι φῶς , οὐδὲ τὸ ψεῦδος ἀλήθεια , οὕτως οὐδὲ ἡ Ἀρειανὴ αἵρεσίς ἐστι καλή . Ἀλλὰ καὶ οἱ τούτους καλοῦντες ‘Χριστιανοὺς᾿ πολὺ καὶ λίαν πλανῶνται , ὡς μήτε τὰς γραφὰς ἀνεγνωκότες , μήτε ὅλως εἰδότες τὸν Χριστιανισμὸν καὶ τὴν ἐν αὐτῷ πίστιν .
Lemmas: 1 . ὁ μέν αἵρεσις , ὅσος ὁ ἀλήθεια ἀφίστημι , ἐπινοέω μανία ἑαυτοῦ φανερός τυγχάνω , καί οὗτος ὁ ἀσέβεια πάλαι πᾶς Ἔκδηλος γίγνομαι . ὁ γάρ ἐξέρχομαι ἀπό ὅσος ὁ οὗτος ἐφευρίσκω δῆλος εἄν εἰμί , ὡς γράφω ὁ μακάριος Ἰωάννης , ὅτι ὁ τοιοῦτος οὔτε εἰμί , οὔτε νῦν εἰμί μεθίημι ἥμων ὁ φρόνημα . Διὸ καί , ὡς εἶπον ὁ Σωτήρ , μή συνάγω μετά ἐγώ , σκορπίζω μετά ὁ διάβολος , παρατηρέω ὁ κοιμάω , ἵνα , ὁ ἴδιος ἰός ὁ ἀπώλεια ἐπισπείρω , ἔχω ὁ συναποθνῄσκω ἑαυτοῦ . ἐπεί ὁ μιαίνω αἵρεσις ὁ ἔσχατος , καί νῦν ἐξέρχομαι πρόδρομος Τούο ἀντίχριστος , ὁ αρειανός καλέω , δόλιος εἰμί καί πανοῦργος , βλέπω ὁ πρέσβυς ἑαυτοῦ ἀδελφή ἄλλος αἵρεσις ἐκ φανερός στηλιτεύω , ὑποκρίνομαι περιβάλλω ὁ ὁ γραφεύς λέγω , ὡς ὁ πατήρ αὐτός ὁ διάβολος , καί βιάζομαι πάλιν εἰσέρχομαι εἰς ὁ παράδεισος ὁ ἐκκλησία , ἵνα , πλάσσω ἑαυτοῦ ὡς Χριστιανή , ἀπατάω τις κατά Χριστός φρονέω ὁ πιθανότης ὁ παραλογισμός · ( εὔλογος γάρ οὐδείς παρά αὐτός · ) καί πλανάω γε ὁ ἄφρων ἤδη τις , ὥστε οὗτος μή μόνος φθείρω ὁ ἀκοή , ἀλλά καί λαμβάνω κατά ὁ Εὔα γεύω , καί λοιπός ἀγνοέω νομίζω τότος πικρός Λύξ ὁ βδελυκτός αἵρεσις λέγω καλήν ἀναγκαῖος ἡγέομαι , προτρέπω παρά σύ , διαιρέω ὁ πτύξις ὁ θώραξ ὁ μιαρός αἵρεσις οὗτος , καί δείκνυμι ὁ δυσωδία ὁ ἀφροσύνη αὐτός · ἵνα ὁ μέν πόρρωθεν εἰμί αὐτός ἔτι φεύγω αὐτός , ὁ δέ ἀπατάω ἀπό αὐτός μεταγιγνώσκω , καί ἠνοις́γνυμι ὁ ὀφθαλμός ὁ Καρδία νοέω ὅτι , ὥσπερ ὁ σκότος οὐ εἰμί φάος , οὐδέ ὁ ψεῦδος ἀλήθεια , οὕτως οὐδέ ὁ αρειανός αἵρεσις εἰμί καλός . ἀλλά καί ὁ οὗτος καλέω Χριστιανός πολύς καί λίαν πλανάω , ὡς μήτε ὁ γραφή ἀναγιγνώσκω , μήτε ὅλως οἶδα ὁ χριστιανισμός καί ὁ ἐν αὐτός πίστις .