athanasius-theology.oratio-i-contra-arianos 12
12 . Περὶ γὰρ τῆς κτίσεως μνημονεύων , ἀκολούθως γράφει καὶ περὶ τῆς ἐν τῇ κτίσει τοῦ δημιουργοῦ δυνάμεως , ἥτις ἐστὶν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ , διʼ οὗ καὶ ‘τὰ πάντα γέγονεν.᾿ Εἰ μὲν οὖν αὐτάρκης ἐστὶν ἡ κτίσις ἀφʼ ἑαυτῆς μόνης χωρὶς Υἱοῦ γνωρίσαι τὸν Θεὸν , σκοπεῖτε μὴ πέσητε , νομίζοντες καὶ χωρὶς Υἱοῦ τὴν κτίσιν γεγονέναι · εἰ δὲ διʼ Υἱοῦ γέγονε , ‘καὶ ἐν αὐτῷ τὰ πάντα συνέστηκεν,ʼ ἐξ ἀνάγκης ὁ τὴν κτίσιν ὀρθῶς θεωρῶν θεωρεῖ καὶ τὸν ταύτην δημιουργήσαντα Λόγον , καὶ διʼ αὐτοῦ τὸν Πατέρα νοεῖν ἄρχεται · εἰ δὲ καὶ κατὰ τὸν Σωτῆρα , ‘οὐδεῖς γινώσκει τὸν Πατέρα εἰ μὴ ὁ Υἱὸς , καὶ ᾧ ἂν ὁ Υἱὸς ἀποκαλύψῃ·᾿ τῷ τε Φιλίππῳ λέγοντι , ‘Δεῖξον ἡμῖν τὸν Πατέρα,ʼ οὐκ ἔλεγε , ‘Βλέπε τὴν κτίσιν,ʼ ἀλλʼ ‘ ὁ ἐμὲ ἑωρακὼς ἑώρακε τὸν Πατέρα·᾿ εἰκότως ὁ Παῦλος , αἰτιώμενος τοὺς Ἕλληνας , ὅτι , τὴν ἁρμονίαν καὶ τὴν τάξιν τῆς κτίσεως θεωροῦντες , οὐ διανοοῦνται περὶ τοῦ ἐν αὐτῇ δημιουργοῦ Λόγου · ( τὰ γὰρ κτίσματα μηνύει τὸν ἑαυτῶν δημιουργόν · ) ἵνα διʼ αὐτῶν καὶ τὸν ἀληθινὸν Θεὸν νοήσωσι , καὶ παύσωνται τῆς εἰς τὰ κτίσματα λατρείας , εἴρηκεν , ‘ ἥ τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης , ἵνα τὸν Υἱὸν σημάνῃ . Λέγοντες δὲ οἱ ἅγιοι , ‘ ὁ ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων,ʼ καὶ ‘ διʼ οὗ ἐποίησε τοὺς αἰῶνας , ᾿ οὐδὲν ἦττον πάλιν τὸ ἀΐδιον εὐαγγελίζονται τοῦ Υἱοῦ καὶ τὸ αἰώνιον , ἐν ᾧ καὶ αὐτὸν τὸν Θεὸν σημαίνουσιν . Ὁ μὲν γὰρ Ἡσαΐας φησὶ , ‘Θεὸς αἰώνιος , ὁ κατασκευάσας τὰ ἄκρα τῆς γῆς·᾿ ἡ δὲ Σουσάννα ἔλεγεν , ‘ ὁ Θεὸς ὁ αἰώνιος·᾿ ὁ δὲ Βαροὺχ ἔγραφε , ‘ Κεκράξομαι πρὸς τὸν αἰώνιον ἐν ταῖς ἡμέραις μου·ʼ καὶ μετʼ ὀλίγα , ‘ Ἐγὼ γὰρ ἤλπισα ἐπὶ τῷ αἰωνίῳ τὴν σωτηρίαν ὑμῶν , καὶ ἦλθέ μοι χαρὰ παρὰ τοῦ ἁγίου.᾿ Ἐπειδὴ δὲ καὶ πρὸς Ἑβραίους γράφων ὁ ἀπόστολός φησιν , ‘ ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης , καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ·᾿ ψάλλει δὲ καὶ ὁ Δαβὶδ ἐν τῷ ὀγδοηκοστῷ ἐνάτῳ ψαλμῷ , ‘ Καὶ ἡ λαμπρότης Κυρίου ἔστω ἐφʼ ἡμᾶς,ʼ καὶ , ‘ ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς·ʼ τίς οὕτως ἐστὶν ἀνόητος , ὡς ἀμφιβάλλειν περὶ τοῦ ἀεὶ εἶναι τὸν Υἱόν ; πότε γάρ τις εἶδε φῶς χωρὶς τῆς τοῦ ‘ ἀπαυγάσματος᾿ λαμπρότητος , ἵνα καὶ περὶ τοῦ Υἱοῦ εἴπῃ , ‘ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν,ʼ ἢ ὅτι ‘ πρὶν γεννηθῆναι οὐκ ἦν ; ʼ Καὶ τὸ λεγόμενον δὲ ἐν τῷ ἑκατοστῷ τεσσαρακοστῷ τετάρτῳ ψαλμῷ πρὸς τὸν Υἱὸν , ‘ Ἡ βασιλεία σου βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων,ʼ οὐκ ἐπιτρέπει τινὰ κἂν τὸ τυχὸν διάστημα λογίσασθαι , ἐν ᾦ μὴ ὑπῆρχεν ὁ Λόγος . Εἰ γὰρ πᾶν διάστημα ἐν τοῖς αἰῶσι μετρεῖται , πάντων δὲ τῶν αἰώνων βασιλεύς ἐστι καὶ ποιητὴς ὁ Λόγος , ἀνάγκῃ , μὴ ὄντος κἂν τοῦ τυχόντος διαστήματος πρὸ αὐτοῦ , μανία τὸ λέγειν , ‘ ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν ὁ αἰώνιος,ʼ καὶ ‘ ἐξ οὐκ ὄντων ἐστὶν ὁ Υἱός.᾿ Λέγοντος δὲ καὶ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου , ‘Ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια,ʼ καὶ οὐ λέγοντος , ἐγενόμην ἀλήθεια,ʼ ἀλλʼ ἀεὶ τὸ εἰμὶʼ λέγοντος , ‘ Ἐγώ εἰμι ὁ ποιμήν · ἐγώ εἰμι τὸ φῶς καὶ πάλιν , ‘Οὐχ ὑμεῖς λέγετέ με , ὁ Κύριος , καὶ ὁ διδάσκαλος , καὶ καλῶς λέγετε , εἰμὶ γάρ ; ʼ τίς , τὸ τοιοῦτον ἀκούων ῥῆμα παρὰ Θεοῦ καὶ Σοφίας καὶ Λόγου Πατρὸς περὶ ἑαυτοῦ λέγοντος , ἔτι διστάξειε περὶ τῆς ἀληθείας , καὶ οὐκ εὐθὺς πιστεύσει , ὅτι ἐν τῷ ‘εἰμὶʼ τὸ ἀΐδιον καὶ τὸ πρὸ παντὸς αἰῶνος ἄναρχον τοῦ Υἱοῦ σημαίνεται ;
Lemmas: 12 . περι γάρ ὁ κτίσις μνημονεύω , ἀκόλουθος γράφω καί περί ὁ ἐν ὁ κτίζω ὁ δημιουργός δύναμις , ὅστις εἰμί ὁ Λόγος ὁ Θεός , διά ὅς καί τάτος πᾶς γίγνομαι εἰμί μέν οὖν αὐτάρκης εἰμί ὁ κτίσις ἀπό ἑαυτοῦ μόνος Χωρὶς υἱός γνωρίζω ὁ θεός , σκοπέω μή πίπτω , νομίζω καί Χωρὶς υἱός ὁ κτίσις γίγνομαι · εἰμί δέ διά υἱός γίγνομαι , καί ἐν αὐτός ὁ πᾶς συνίστημι ἐκ ἀνάγκη ὁ ὁ κτίσις ὀρθῶς θεωρός θεωρέω καί ὁ οὗτος δημιουργέω Λόγος , καί διά αὐτός ὁ πατήρ νοέω ἄρχω · εἰμί δέ καί κατά ὁ Σωτήρ , ‘ουδεω γιγνώσκω ὁ πατήρ εἰμί μή ὁ υἱός , καί ὅς εἄν ὁ υἱός ἀποκαλύπτω ὁ τε Φίλιππος λέγω , Δέξιος ἐγώ ὁ Πατέρας οὐ λέγω , Βλέπος ὁ κτίσιν,ʼ ἀλλά ‘ ὁ ἐγώ ὁράω ὁράω ὁ Πατέρας εἰκότως ὁ Παῦλος , αἰτιάομαι ὁ Ἕλλην , ὅτι , ὁ ἁρμονία καί ὁ τάξις ὁ κτίσις θεωρέω , οὖον διανοέομαι περί ὁ ἐν αὐτός δημιουργός Λόγος · ( ὁ γάρ κτίσμα μηνύω ὁ ἑαυτοῦ δημιουργός · ) ἵνα διά αὐτός καί ὁ ἀληθινός θεός νοέω , καί παύω ὁ εἰς ὁ κτίσμα λατρεία , εἴρω , ‘ ὅς τε ἀΐδιος αὐτός δύναμις καί θεότης , ἵνα ὁ υἱός σημαίνω . λέγω δέ ὁ ἅγιος , ‘ ὁ ὑπάρχω πρό ὁ αἰών καί ‘ διά ὅς ποιέω ὁ αἰών , ᾿ οὐδείς ἀίσσω πάλιν ὁ ἀΐδιος εὐαγγελίζω ὁ υἱός καί ὁ αἰώνιος , ἐν ὅς καί αὐτός ὁ θεός σημαίνω . ὁ μέν γάρ Ἠσαΐας φημί , Θεός αἰώνιος , ὁ κατασκευάζω ὁ ἄκρος ὁ γῆς·᾿ ὁ δέ Σουσάννα λέγω , ‘ ὁ θεός ὁ αἰώνιος ὁ δέ Βαρούχ γράφω , ‘ κράζω πρός ὁ αἰώνιος ἐν ὁ ἡμέρα μου·ʼ καί μετά ὀλίγος , ‘ ἐγώ γάρ ἐλπίζω ἐπί ὁ αἰώνιος ὁ σωτηρία σύ , καί ἔρχομαι ἐγώ χαρά παρά ὁ ἁγία ἐπεί δέ καί πρός Ἑβραῖος γράφω ὁ ἀπόστολος φημί , ‘ ὅς εἰμί ἀπαύγασμα ὁ δόξα , καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός ψάλλω δέ καί ὁ Δαυίδ ἐν ὁ ὀγδοηκοστός ἔνατος ψαλμός , ‘ καί ὁ λαμπρότης κύριος ἵστημι ἐπί Ἔμη καί , ‘ ἐν ὁ φάος σύ ὁράω ὅς τίς οὕτως εἰμί ἀνόητος , ὡς ἀμφιβάλλω περί ὁ ἀεί εἰμί ὁ υἱός ; πότε γάρ τις ὁράω φάος Χωρὶς ὁ ὁ ‘ ἀπαύγασμα λαμπρότης , ἵνα καί περί ὁ υἱός εἶπον , ἦ ποτός ὅτε οὐ ὅς ἢ ὅτι ‘ πρίν γεννάω οὐ εἰμί ; ʼ καί ὁ λέγω δέ ἐν ὁ ἑκατοστός τεσσαρακοστός τέταρτος ψαλμός πρός ὁ υἱός , ‘ ὁ βασίλειος σύ βασίλειος πᾶς ὁ αἰών οὐ ἐπιτρέπω τις κἀν ὁ τυγχάνω διάστημα λογίζομαι , ἐν οἶς μή ὑπάρχω ὁ Λόγος . εἰμί γάρ πᾶς διάστημα ἐν ὁ αἰών μετρέω , πᾶς δέ ὁ αἰών βασιλεύς εἰμί καί ποιητής ὁ Λόγος , ἀνάγκη , μή εἰμί κἀν ὁ τυγχάνω διάστημα πρό αὐτός , μανία ὁ λέγω , ‘ εἰμί ποτός ὅτε οὐ εἰμί ὁ αἰώνιος καί ‘ ἐκ οὐ εἰμί εἰμί ὁ Υἱός λέγω δέ καί αὐτός ὁ κύριος , Ἐγώ εἰμί ὁ ἀλήθεια καί οὖον λέγω , γίγνομαι ἀλήθεια ἀλλά ἀεί ὁ εἰμί λέγω , ‘ ἐγώ εἰμί ὁ ποιμήν · ἐγώ εἰμί ὁ φάος καί πάλιν , ‘Οὐχ σύ λέγω ἐγώ , ὁ Κύριος , καί ὁ διδάσκαλος , καί καλῶς λέγω , εἰμί γάρ ; ʼ τίς , ὁ τοιοῦτος ἀκούω ῥῆμα παρά Θεός καί Σοφία καί Λόγος πατήρ περί ἑαυτοῦ λέγω , ἔτι διστάζω περί ὁ ἀλήθεια , καί οὐ εὐθύς πιστεύω , ὅτι ἐν ὁ εἰμί ὁ ἀΐδιος καί ὁ πρό πᾶς αἰών ἄναρχος ὁ υἱός σημαίνω ;