athanasius-theology.homilia-in-sanctum-pascha-sp pg028_0548.1
οὐδ' αὐτὸς ἑαυτοῦ πρὸς τὸ παρὸν γεγονός συμπαθέστερος , εἰ καὶ νῦν ἔργῳ τὴν ἀνάστασιν ἔδειξεν · ἀλλὰ καὶ πάλαι κρατοῦντα τὸν θάνατον ταῖς τῆς ἀναστάσεως ἐφώθει σκιάς · καὶ τοῦ ἄδου τὴν βασιλείαν ἐτάραττεν , ἰδίᾳς ἀθανασίας ἀμυρῶθαι τὴν γενέσθαι δωρούμενος · ἰσοχρόνους καὶ τὰς τοῦ ἄδου τυραννίδας τὰς τῆς καταλύσεως ἀναφαίνων ἐνοίας . Καὶ σκόππει τὴν ἀπόρρητον τῶν πραγμάτων οἰκονομίαν . Ἄβελ πρώτος ὑπὸ τοῦ θανάτου κατέχεται . Ὁ δεδιωκὼς τὸν θάνατον τῆς ἁμαρτίας τὴν πρόφασιν , δίδωσι τῇ φύσει κατὰ τοῦ θανάτου δικαιολογίας ὑπόθεσιν . Εἰ γὰρ ἀδίκως κατέχεται , δικαίως ἀνίσταται · ἀμαρτωλοῦ γὰρ ἀποθανόντος , ἰσχυρότερος δικαιοῦμενος ὁ θάνατος . Σαθαρὰ δὲ κατὰ δικαίων τῷ βίῳ ἡ ἐγχειρήσις · ἀσθενὴς ὁ τοῦ θανάτου δεσμός , δικαίων ἔχων ἀδίκως κρατοῦμενον . Εἰ γὰρ ἡ ἁμαρτία τῆς τοῦ θανάτου βασιλείας B ἰσχὺς , ὁ μήπω πταίσας ἀνεὔθυνος . Διὰ τοῦτο δυνάμενος ὁ Θεὸς ἐξαπατᾷ τοῦ φόνου τὸν Ἄβελ , τοῦτο μὲν οὐ ποιήσας , συνεχώρησε δὲ τὴν ἀναίρεσιν , ἵνα ἀρξίως ( 66 ) γένηται θάνατος δικαίου φυτουργούμενος αἵματι . Διὰ τοῦτο Χριστὸς , ὑπὲρ τοῦ κόσμου δικαζόμενος , ἔλεγε · « Νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου τούτου · νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω . » Ἄνωθεν οὖν ἡ τοῦ Ἄβελ διὰ Χριστοῦ προκαχηρυκται C δίκη καὶ νίκη . Ἄδε μοι Παῦλον συνηγοροῦντα · « Καὶ ἀποθανὼν , φησίν , Ἄβελ , ἔτι λαλεῖ · ὅθεν αὐτὸν καὶ ἐν παραβολῇ ἐχομίσσατο , » παραβολὴν τὴν ὁμοιότητα λέγων . Φέρει γὰρ μίμησιν τοῦ τοῦ Χριστοῦ δικης ὁ τοῦ Ἄβελ ἀναίρεσις . Διὰ τοῦτο καὶ μετὰ θάνατον φθέγγεται , καὶ κατηγορεῖ τοῦ φονεύσαντος . Ἡ γὰρ τοῦ βίου παρουσία ( 67 ) , τοῦ θανάτου τὴν βίαν ἐνίκησεν . Οὐχ ἔστησεν αὐτοῦ βούσαν τὴν γλῶσσαν ὁ φόνος , οὐδὲ τὸ τοῦ αἵματος δικαιολογίας ἐνέκωφεν · ἀλλ' ἀθάνατα φθέγγεται γλῶσσα κρατουμένη θάνατῳ . Οὐχ ἂν ἦν εὐπρόσος εἰς ἀπολογίαν ἡ φύσις , εἰ ὁ Ἄβελ προανήρηπαστο · ἡ γὰρ τῆς παραβάσεως αἰσχύνῃ τὴν γλῶσσαν ἀνέφραττεν ( 68 ) . Ἄβελ πρώτος πασῶν ἤγειρε τὰς ἐλπίδας τῆς φύσεως .
Lemmas: οὐδέ αὐτός ἑαυτοῦ πρός ὁ πάρειμι γίγνομαι συμπαθής , εἰμί καί νῦν ἔργον ὁ ἀνάστασις δείκνυμι · ἀλλά καί πάλαι κράτος ὁ θάνατος ὁ ὁ ἀνάστασις ἐπωθέω σκιά · καί ὁ ἀείδω ὁ βασίλειος ταράσσω , ἴδιος ἀθανασία ἀμυρῶθαι ὁ γίγνομαι δωρέω · ἰσόχρονος καί ὁ ὁ ᾅδης τυραννίς ὁ ὁ κατάλυσις ἀναφαίνω ενοια . καί σκοπέω ὁ ἀπόρρητος ὁ πρᾶγμα οἰκονομία . Ἄβελ πρώτος ὑπό ὁ θάνατος κατέχω . ὁ διώκω ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτία ὁ πρόφασις , δίδωμι ὁ φύσις κατά ὁ θάνατος δικαιολογία ὑπόθεσις . εἰμί γάρ ἄδικος κατέχω , δίκαιος ἀνίστημι · ἁμαρτωλός γάρ ἀποθνῄσκω , ἰσχυρός δικαιόω ὁ θάνατος . Σαθαρὰ δέ κατά δίκαιος ὁ βίος ὁ ἐγχείρησις · ἀσθενής ὁ ὁ θάνατος δεσμός , δίκαιος ἔχω ἄδικος κρατέω . εἰμί γάρ ὁ ἁμαρτία ὁ ὁ θάνατος βασίλεια B ἰσχύς , ὁ μήπω πταίω ανεύθυνος . Ζεύς οὗτος δύναμαι ὁ θεός ἐξαπατάω ὁ φόνος ὁ Ἄβελ , οὗτος μέν οὐ ποιέω , συγχωρέω δέ ὁ ἀναίρεσις , ἵνα ἀρξίως ( 66 ) γίγνομαι θάνατος δίκαιος φυτουργέω αἷμα . Ζεύς οὗτος Χριστός , ὑπέρ ὁ κόσμος δικάζω , λέγω · « νῦν κρίσις εἰμί ὁ κόσμος οὗτος · νῦν ὁ ἄρχων ὁ κόσμος οὗτος ἐκβάλλω ἔξω . » ἄνωθεν οὖν ὁ ὁ Ἄβελ διά Χριστός προκαχηρυκται C δίκη καί νίκη . ἀείδω ἐγώ Παῦλος συνηγορέω · « καί ἀποθνήσκω , φημί , Ἄβελ , ἔτι λαλέω · ὅθεν αὐτός καί ἐν παραβολή κομίζω , » παραβολή ὁ ὁμοιότης λέγω . φέρω γάρ μίμησις ὁ ὁ Χριστός δίκη ὁ ὁ Ἄβελ ἀναίρεσις . Ζεύς οὗτος καί μετά θάνατος φθέγγομαι , καί κατηγορέω ὁ φονεύω . ὁ γάρ ὁ βίος παρουσία ( 67 ) , ὁ θάνατος ὁ βία νικάω . οὐχ ἵστημι αὐτός βουω ὁ γλῶσσα ὁ φόνος , οὐδέ ὁ ὁ αἷμα δικαιολογία φέρω · ἀλλά ἀθάνατος φθέγγομαι γλῶσσα κρατέω θάνατος . οὐ ἄν εἰμί εὐπρόσος εἰς ἀπολογία ὁ φύσις , εἰμί ὁ Ἄβελ προανήρηπαστο · ὁ γάρ ὁ παράβασις αἰσχύνη ὁ γλῶσσα ἀναφράσσω ( 68 ) . Ἄβελ πρώτος πᾶς ἀγείρω ὁ ἐλπίς ὁ φύσις .