athanasius-theology.homilia-de-semente-sp pg028_0081.1
ὅτι μετὰ τὸ λιθοβοληθῆναι τὸν Στέφανον οὕτως λέγει ἡ Γραφή · « Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες , » οὐ δι' ἀσθενείας σκορπισθέντες · οὐ γὰρ διηρέθησαν τῇ πίστει · ἀλλὰ διασπαρέντες . Τῇ γὰρ ἐνεργείᾳ τοῦ σπειραντος οἱτοσπῆντες εἰς ἄρτον ἐπουράνιον , κατὰ πᾶσαν διελθόντες ζωοφορίας διδασκαλίαν , κατασπείραντες ἐνεργήματα . 'Ο τοίνυν τὰ νοήματα σπείρων Ἰησοῦς ὁ μονογενὴς Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , διήρχετο διὰ τῶν σπορίμων , οὐ μόνον δὲ τῶν σπέρων κατασπορεύς , ἀλλὰ καὶ τῶν αἰσθητῶν . Πρὸς γὰρ τούτων ἔλεγεν ἐξ ἀρχῆς ὁ Πατήρ · « Ἐξαγαγέτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου , σπείρον σπέρμα κατὰ γένος καὶ καθ' ὁμοίωσιν . » Πατὴρ ἔλεγεν , Υἱὸς ἐπετέλει · ὁ μὲν ἐπέταττεν , ὁ δὲ εἰς πέρας ἤγαγε τὰ προσταττόμενα · καὶ οὕτως ἐκ Πατρὸς δι' Υἱοῦ ἐν ἡν τελειούργημα , μίας κοσμοποιίας διὰ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ τελειουργομένης . 'Ο τοίνυν τὰ νοήματα κατασπείρων , καὶ τὰ αἰσθητὰ νεύματι Πατρὸς ἐργασάμενος , οὕτος διεῖσιε διὰ τῶν σπορίμων . Πολλὴ δὲ τις ἐστιν ἡ τῶν σπέρων θαυματουργία . Καὶ ἰδῶμεν ἐν καιροῖς σπέρων τὰ περὶ σπόρων ἐν χειμερίοις ὥραις τὰ περὶ τῆς βλάστης τῆς γῆς διαλεγώμεθα , οὐχ ἵνα φυσιολογήσωμεν τὰ ὁρώμενα , ἀλλ' ἵνα προσκυνήσωμεν τὸν θαυματοποιόν . Ἄνθρωποι μὲν γὰρ τὰ ἐφ' αὐτοῖς ἔργαζόμενοι , ζεύξαντες βοῦς ἀρότρους , ἀνατέμνουσι τὴν γῆν καὶ ἀπαλύνουσι τὸ πρόσωπον αὐτῆς , ἵν' ὑετοὶ μὴ μὴ παραβλάμωσι , ἀλλ' ἐμβαδυνόμενοι καρποφορίαν ἀποδόσωσιν · οἱ δὲ σπόροι ἐν ἀπόλυσιν τῆς γῆς ῥιφέντες , διττὴν ἔχουσι τὴν ἀπόλαυσιν · μίαν μὲν τῆς βάθους καὶ τῆς ἀπαλώσεως , δευτέραν δὲ τοῦ κρύπτεσθαι , καὶ μὴ ὑπὸ ὄρνέων ἀναλίσκεσθαι . Ἄλλ' ὁ μὲν ἄνθρωπος ποιεῖ τὰ ἐαυτοῦ · οὐ μὴ ἡ καρποφορία ὑπὸ ἀνθρώπου(29 ) . Ἄνθρωπῳ μὲν γὰρ τὸ σπείραι · Θεοῦ δὲ τὸ αὐξῆσαι . Καὶ προσταγμάτι Θεοῦ νεφέλαι ἐκ θαλαττίων βυθῶν τὰ ὕδατα ἀνασπάσασαι , καὶ ἐξ ἀλμυρότητος εἰς γλυκότητα μεταβαλούσαι , ἐπιχέουσι μὲν ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς · μονοειδὴς δὲ ὑετός , καταδὴς , πολυειδεῖς ἐργάζεται σπόρους . Καὶ σίτον μὲν ἐργάζεται , κύαμον δὲ καὶ κέγχρον καὶ διυραν . Ἐν μὲν τὸ καταδὴν , καὶ πολλὰ τὰ βλαστώμενα · καὶ τὸ μονοειδὲς τῶν ὑετῶν εἰς πολύχρον καρποφορίαν διασπείρεται · ἵνα δείχθῃ , μὴ τῇ τοῦ σπείραντος εὐμαρείᾳ , ἀλλὰ τῇ τοῦ Θεοῦ ἐνεργείᾳ γίνεσθαι τὸ καρποφορούμενον . Καὶ πρῶτον μὲν ὁ σπόρος χλὼν τις ὥσπερ ἀναβαίνει , καὶ πολλάκις σίτῳ ζιζάνιον συνέσπαρται · ἡ δὲ ὁμοιότης τῶν φύλλων οὐ συγχωρεῖ φαίνεσθαι , τί μὲν σῖτος , τί δὲ ζιζάνιον . Ὅταν δὲ ὁ σπόρος εὐθύνεται γένηται , καὶ εἰς ὕψος γένηται , ὁ στάχυς διακρίνει , καὶ ἡ καρποφορία δείκνυσι τὸ ὑποκείμενον , τί μὲν σῖτος , τί δὲ ζιζάνιον .
Lemmas: ὅτι μετά ὁ λιθοβολέω ὁ Στέφανος οὕτως λέγω ὁ Γραφή · « ὁ μέν οὖν διασπείρω , » οὐ διά ἀσθένεια σκορπίζω · οὐ γάρ διαιρέω ὁ πίστις · ἀλλά διασπείρω . ὁ γάρ ἐνέργεια ὁ σπείρω οἱτοσπῆντες εἰς ἄρτος ἐπουράνιος , κατά πᾶς διέρχομαι ζωοφορία διδασκαλία , κατασπείρω ἐνέργημα . 'Ο τοίνυν ὁ νόημα σπείρω Ἰησοῦς ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός , διέρχομαι διά ὁ σπόριμος , οὐ μόνος δέ ὁ σπείρω κατασπορεύς , ἀλλά καί ὁ αἰσθητός . πρός γάρ οὗτος λέγω ἐκ ἀρχή ὁ Πατήρ · « ἐξάγω ὁ γῆ βοτάνη χόρτος , σπείρω σπέρμα κατά γένος καί κατά ὁμοίωσις . » Πατήρ λέγω , γιός ἐπιτελέω · ὁ μέν ἐπιτάσσω , ὁ δέ εἰς πέρας ἄγω ὁ προστάσσω · καί οὕτως ἐκ Πατρός διά υἱός ἐν ὅς τελειούργημα , μίας κοσμοποιία διά Πατρός καί υἱός τελειουργέω . 'Ο τοίνυν ὁ νόημα κατασπείρω , καί ὁ αἰσθητός νεῦμα Πατρός ἐργάζομαι , οὗτος διείδω διά ὁ σπόριμος . Πολύς δέ τις εἰμί ὁ ὁ σπείρω θαυματουργία . καί ὁράω ἐν καιρός σπείρω ὁ περί σπόρος ἐν χειμέριος ὥρα ὁ περί ὁ βλάστη ὁ γῆ διαλέγω , οὐ ἵνα φυσιολογέω ὁ ὁράω , ἀλλά ἵνα προσκυνέω ὁ θαυματοποιός . Ἄνθρωπος μέν γάρ ὁ ἐπί αὐτός ἐργάζομαι , ζεύγνυμι βοῦς ἄροτρον , ἀνατέμνω ὁ γῆ καί ἀπαλύνω ὁ πρόσωπον αὐτηες͂ς , ἵνα ὑετός μή μή παραβάλλω , ἀλλά εμβαδυνομενω καρποφορία ἀποδίδωμι · ὁ δέ σπόρος ἐν ἀπόλυσις ὁ γῆ ῥίπτω , δισσός ἔχω ὁ ἀπόλαυσις · εἷς μέν ὁ βάθος καί ὁ ἀπαλώσεως , δεύτερος δέ ὁ κρύπτω , καί μή ὑπό ὄρνις ἀναλίσκω . ἄλλος ὁ μέν ἄνθρωπος ποιέω ὁ ἑαυτοῦ · οὐ μή ὁ καρποφορία ὑπό ἀνθρώπου(29 ) . Ἄνθρωπος μέν γάρ ὁ σπείρω · θεός δέ ὁ αὐξάνω . καί πρόσταγμα θεός νεφέλη ἐκ θαλάσσιος βυθός ὁ ὕδωρ ἀνασπάω , καί ἐκ ἁλμυρότης εἰς γλυκότης μεταβάλλω , ἐπιχέω μέν ἐπί ὁ πρόσωπον ὁ γῆ · μονοειδής δέ ὑετός , καταδέω , πολυειδής ἐργάζομαι σπόρος . καί σῖτος μέν ἐργάζομαι , κύαμος δέ καί κέγχρος καί διυραν . ἐν μέν ὁ καταδὴν , καί πολύς ὁ βλαστάνω · καί ὁ μονοειδής ὁ ὑετός εἰς πολύχρος καρποφορία διασπείρω · ἵνα δείκνυμι , μή ὁ ὁ σπείρω εὐμάρεια , ἀλλά ὁ ὁ θεός ἐνέργεια γίγνομαι ὁ καρποφορέω . καί πρῶτος μέν ὁ σπόρος χλέω τις ὥσπερ ἀναβαίνω , καί πολλάκις σῖτος ζιζάνιον συσπείρω · ὁ δέ ὁμοιότης ὁ φύλλον οὐ συγχωρέω φαίνω , τίς μέν σῖτος , τίς δέ ζιζάνιον . ὅταν δέ ὁ σπόρος εὐθύνω γίγνομαι , καί εἰς ὕψος γίγνομαι , ὁ στάχυς διακρίνω , καί ὁ καρποφορία δείκνυμι ὁ ὑπόκειμαι , τίς μέν σῖτος , τίς δέ ζιζάνιον .