athanasius-theology.homilia-de-semente-sp pg028_0082.1
θέατερον εἴπωμεν τὸ καταγγελλόμενον · οἱ δὲ γεωργοὶ τῆς Ἐκκλησίας , τὴν δικέλιαν τῶν λόγων τοῖς ἐσπαρμένοις ἐπιβάλοντες , γεωργῶμεν εἰς καρποφορίαν · οὕτω δὲ οἴδαμεν τὸ ὑποκείμενον · ἡ γὰρ τῆς φυλλάδος ὁμοιότης ἀπατᾷ πολλάκις τοὺς προεστῶτας . Ὅταν δὲ ἡ διδασκαλία εἰς ἔργον προχωρήσῃ , καὶ ὁ καρπὸς τῶν ἔργων παχυθῇ , τότε φαίνεται τις μὲν ὁ πιστός , τις δὲ ὁ ὑποκριτής . Καὶ πῶς καὶ τινὰ τρόπον παραγίνεται πλάκας εἰς πολὺν ἀνθρ δυναμῶς διδάσκειν Ἑλληνιστί , δς , τὴν ἀκοὴν θελῶμενος , σπεύδει εἰς τὴν Ἐκκλησίαν , οὐ τὴν ἰατρείαν τῆς ψυχῆς , ἀλλὰ τῶν λόγων τὸ κάλλος μόνον ἀρπάζαι . Ἀνεχώρησεν ὁ εὐγλώττως λαλῶν · ἀνεχώρησε καὶ τῆς Ἐκκλησίας τὸ ζιζάνιον · οὐ γὰρ ἔχει τὸ σῶδες , τὸ πιστόν . Ὁ δὲ πιστός , χἂν εὐγλώττως λέγῃ τὰ λεγόμενα , σπουδάζει κατακοῦσαι , χἂν Συριστί , χἂν Ῥωμαϊστί , χἂν διαφόρᾳ γλώττῃ . Οὐ γὰρ ζητεῖ λόγους , ἀλλ᾽ ἔργα . Ὁ γὰρ λόγος ἡμῶν καὶ τὸ κήρυγμα ἡμῶν οὐκ ἐν πειθοῖ ἀνθρωπίνης σοφίας λόγος , ἀλλ᾽ ἐν ἀποδείξει Πνεύματος καὶ δυνάμεως . Τί τὸ ἆρελος , ἐὰν Ἑλληνιστὶ λαλῶμεν , βαρβαρίζωμεν δὲ τῇ γνώμῃ ; Τί τὸ ἆρελος , ἐὰν εὐσύνθετος ὁ λόγος , κακοσύνθετος δὲ ὁ τρόπος ; Πολὺ κάλλιον ἐστὶ μῆτε τὴν Ἑλλήνων εἰδέναι φωνήν , καὶ τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ ἐν καρδίᾳ κεκτῆσθαι . Εἰ μὲν γὰρ σοφιστοῦ διδασκαλεῖον ἦν ἡ Ἐκκλησία , εὐγλώττως ἂν ὁ καιρός · ἐπεὶ δὲ τρόπων ἀγών , καὶ καρποφορία τὸ προκείμενον , καὶ προσδοχία οὐρανίων τὸ προσδοκώμενον , μὴ γλῶττα ζητεισθῶ , ἀλλ᾽ ὁ τρόπος κατορθωσθῶ . Πάλιν ἄλλοι νοοῦσιν ἀνθρωπαρέσκειαν ἀνθρώπων , καὶ καιρὸν καθυποκρίνονται · χἂν μὲν ἐπίσημον πρόσωπον ἢ ἐκ πλατειῶν ἢ ἐξ ἀνθρώπων παραγίνεσθαι , καὶ Χριστιανισμὸν ἐπαγγελλόμενον , σρέχονται εἰς τὴν Ἐκκλησίαν , ἵνα ἀνθρώπῳ δείξωσι τὸ πρόσωπον . Ἐξῆλθεν ὁ ἐπίσημος , συνεξῆλθεν ὁ ὑποκριτής , καὶ ἀπέχει τὰ μισθόν . Δι᾽ ἀνθρώπων ἤλθεν , ἀνθρώπῳ ἤρεσε , παρὰ Θεοῦ οὐδὲν ἔλαβεν · οὐ γὰρ ἐκείνῳ ἔδειξε τὴν διάνοιαν . Τοιαῦτα τῆς Ἐκκλησίας τὰ ζιζάνια .
Lemmas: θέατερον λέγω ὁ καταγγέλλω · ὁ δέ γεωργός ὁ ἐκκλησία , ὁ δικέλιαν ὁ λόγος ὁ σπείρω ἐπιβάλλω , γεωργέω εἰς καρποφορία · οὕτως δέ οἶδα ὁ ὑπόκειμαι · ὁ γάρ ὁ φυλλάς ὁμοιότης ἀπατάω πολλάκις ὁ προίστημι . ὅταν δέ ὁ διδασκαλία εἰς ἔργον προχωρέω , καί ὁ καρπός ὁ ἔργον παχύνω , τότε φαίνω τις μέν ὁ πιστός , τις δέ ὁ ὑποκριτής . καί πῶς καί τις τρόπος παραγίγνομαι πλάξ εἰς πολύς ἀνθρ δυναμῶς διδάσκω Ἑλληνιστί , ΔΣ , ὁ ἀκοή θέλω , σπεύδω εἰς ὁ ἐκκλησία , οὐ ὁ ἰατρεία ὁ ψυχή , ἀλλά ὁ λόγος ὁ κάλλος μόνος ἀρπάζω . ἀναχωρέω ὁ εὔγλωσσος λαλέω · ἀναχωρέω καί ὁ ἐκκλησία ὁ ζιζάνιον · οὐ γάρ ἔχω ὁ σῶδες , ὁ πιστός . ὁ δέ πιστός , εἷς εὔγλωσσος λέγω ὁ λέγω , σπουδάζω κατακούω , εἷς Συριστί , εἷς ῥωμαϊστί , εἷς διάφορος γλῶττα . οὐ γάρ ζητέω λόγος , ἀλλά έργο . ὁ γάρ λόγος ἐγώ καί ὁ κήρυγμα ἐγώ οὐ ἐν πειθώ ἀνθρώπινος σοφία λόγος , ἀλλά ἐν ἀπόδειξις πνεῦμα καί δύναμις . Τι ὁ ἆρελος , ἐάν Ἑλληνιστί λαλέω , βαρβαρίζω δέ ὁ γνώμη ; Τι ὁ ἆρελος , ἐάν εὐσύνθετος ὁ λόγος , κακοσύνθετος δέ ὁ τρόπος ; Πολύς καλός εἰμί μήτε ὁ Έλληνας οἶδα φωνή , καί ὁ νόμος ὁ θεός ἐν καρδία κτάομαι . εἰμί μέν γάρ σοφιστής διδασκαλεῖον εἰμί ὁ ἐκκλησία , εὔγλωσσος ἄν ὁ καιρός · ἐπεί δέ τρόπος ἀγών , καί καρποφορία ὁ πρόκειμαι , καί προσδοκία οὐράνιος ὁ προσδοκάω , μή γλῶττα ζητέω , ἀλλά ὁ τρόπος κατορθόω . πάλιν ἄλλος νοέω ἀνθρωπαρέσκεια ἄνθρωπος , καί καιρός καθυποκρίνομαι · εἷς μέν ἐπίσημος πρόσωπον ἢ ἐκ πλατύς ἢ ἐκ ἄνθρωπος παραγίγνομαι , καί χριστιανισμός ἐπαγγέλλω , ἔρδω εἰς ὁ ἐκκλησία , ἵνα ἄνθρωπος δείκνυμι ὁ πρόσωπον . ἐξέρχομαι ὁ ἐπίσημος , συνεξέρχομαι ὁ ὑποκριτής , καί ἀπέχω ὁ μισθός . διά ἄνθρωπος ἔρχομαι , ἄνθρωπος ἀρέσκω , παρά θεός οὐδείς λαμβάνω · οὐ γάρ ἐκεῖνος δείκνυμι ὁ διάνοια . τοιοῦτος ὁ ἐκκλησία ὁ ζιζάνιον .