athanasius-theology.homilia-de-passione-et-cruce-domini-sp pg028_0115.1
A τοὺς πάντας ἀμερίμνους κατ' ἐκεῖνον ( 1 ) κατασκευάσει · ὥστε τὸν μὲν σπόρον τοῦ λόγου ἐλεύθερον ἔχειν ἀπὸ τῶν ἀκανθῶν , ἐν δὲ ταῖς εὐχαῖς τὸ ἀπερίστατον . Αὐτὸς γὰρ περὶ ἡμῶν ὀδύνητο καὶ ἐμερίμνα , ἵνα ἡμεῖς ἀνῴδωμεν γεννώμεθα . Διὰ τοῦτο δὲ πάλιν καὶ τὸν κάλαμον ἐλάμβανε παρ' αὐτῶν ὁ Κύριος , καὶ αὐτὸς ὁ διάβολος ἐπεδίδο τοῦτον τῷ Κυρίῳ , οὐκ εἰδὼς , ὅτι καθ' ἑαυτοῦ τὸ ξίφος ἀκονῇ . λέγεται γὰρ ὁ κάλαμος ἀναιρετικὸς εἶναι τῶν δρεῶν , καὶ τοῦτο μᾶλλον ἢ ἑτέρῳ καταράσσεσθαι αὐτούς . Ἐπεὶ τοίνυν αὐτὸς ὁ Κύριος Σαβαώθ , ὡς Ἠσαΐας λέγει , ἐδίωκε τὸν φεύγοντα δράκοντα , τὸν ὄφιν , τὸν μέγαν διάβολον · τοῦτοῦ ἕνεκεν αὐτοῦ τὸ ἀναιρετικὸν ἐλάμβανε παρ' αὐτῶν ὁ Κύριος , ἵνα , τοῖς ἰδίοις ἐξαθλιώσαντος τοῦ διαβόλου , τοῖς τοῦ Κυρίου ἐνδυναμωθῶσιν οἱ ἄνθρωποι . Οἷον δὲ τι πεποιημένον ὁ Δαβὶδ ἐπὶ τοῦ Γολιάθ , λαβὼν τοῦ ἐχθροῦ τὸ ξίφος , καὶ ἐν αὐτῷ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἐχθροῦ τεμῶν . Τοῦτο νῦν καὶ ὁ Σωτὴρ πεποίηκε , λαβὼν τὸν κάλαμον παρ' αὐτῶν , ἵνα μὴ μόνον ἡμᾶς ἐλευθερώσῃ ἀπὸ τῆς ἀπάτης τοῦ δρεῶν , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τὸν ὄφιν ἀνέλῃ τῷ κάλαμῳ , καὶ δείξῃ νεκρόν . Οὕτω δὲ οὖν παρηδὲις ὁ θόλιος , καὶ ἰδὼν ἑαυτὸν ἐκπεσόντα τούτων , ἐν οἷς ἐπήρθετο καθ' ἡμῶν · ἰδὼν δὲ αὐτὸν ἐκβληθέντα ἐκ ( 2 ) τῆς γῆς , καὶ τὴν γῆν καθαρισθεῖσαν ἀπὸ τῶν αἱμάτων καὶ τῶν ἀκανθῶν , καὶ ἰδὼν ἑαυτὸν ἀπολέσαντα τὸ χειρόγραφον καὶ τὸν κάλαμον , ἐν ᾧ κατέγραψεν ἡμῶν , τολμᾷ πάλιν ἀτόλμητα , πλείον ἑαυτὸν καὶ ἐν τούτῳ πλήττων . Ἀκούσας γὰρ ὁ πονηρὸς λέγοντος τοῦ Κυρίου · « Τὸ πνεῦμα πρόθυμον , ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής , » νομίσας , ὅτι ὁ Λόγος συννηθένει τῷ σώματι , καὶ οὐ μᾶλλον τῇ δυνάμει τοῦ Λόγου συνισχύετο ( 3 ) καὶ τὸ σῶμα , πάλιν ἐπιχειρεῖ παράνομον · καὶ τοὺς μὲν δημίους παρασύνει κατὰ τοῦ Σωτῆρος , αὐτὸς δὲ τῶν ἀκανθῶν ἐχέτο , καὶ περὶ αὐτὰς ἐκυλίετο , πράγμα πάσχων ἐναντίον . Ἔχων γὰρ αὐτὰς ἀπώλεσε , καὶ φήθη μὴ ἔχων δυνάσθαι λαβεῖν αὐτάς · ἀλλ' οὐ πρότερον ἐλήφθεν , εἰ μὴ τὴν καθ' ἡμῶν ἐν αὐταῖς κειμένην κατάραν ἐκοῦσεν ὁ Σωτήρ . Βαστάσαντος ( 4 ) γὰρ τοῦ Κυρίου ταύτην , πάλιν ἔλαβε τὰς ἀκάνθας καὶ τὴν χλαμύδα · οὐκ ἔτι μὲν ἰσχύοντα καθ' ἡμῶν , ἐκεῖνον δὲ τὴν πονηρίαν ἐλέγχοντα . Νῦν μὲν γὰρ αὐτὸς ὁ διάβολος ἐν μὲν ταῖς ἀκάνθαις ὡς ἐν κέντροις ἐστὶ λακτίζων καθ' ἡμῶν . λέγεται δὲ αὐτῷ περὶ τῆς κοκκίνης χλαμύδος · ἐν τρόπῳ ἱμάτιον ἐν αἵματι περιχυμένον οὐκ ἔστι καθαρόν , οὕτως οὐδὲ σὺ ἐστὶ καθαρός , διότι τὴν γῆν μου ἀπώλεσας , καὶ τὸν λαὸν μου ἀπέκτεινας . 18 . Διὰ τοῦτο καὶ νῦν , κινῶν τοὺς δημίους κατὰ τοῦ Σωτῆρος , ἐλάκτιζεν ὡς ἐν κέντροις ταῖς ἀκάνθαις , καὶ μᾶλλον ἐπλήττετο ἢ ἐπλήττεν . Οὗς γὰρ ἐκίνει κατὰ τοῦ Σωτῆρος , οὗτοι κατ' αὐτοῦ ὠπλίζοντο . λαμβάνοντες γὰρ τὸν κάλαμον παρὰ τοῦ Κυρίου , καὶ νομίζοντες αὐτὸν τύπτειν , ἐτύφλων , τὸν
Lemmas: A ὁ πᾶς ἀμέριμνος κατά ἐκεῖνος ( 1 ) κατασκευάζω · ὥστε ὁ μέν σπόρος ὁ λόγος ἐλεύθερος ἔχω ἀπό ὁ ἄκανθα , ἐν δέ ὁ εὐχή ὁ ἀπερίστατος . αὐτός γάρ περί ἐγώ ὄζω καί μεριμνάω , ἵνα ἐγώ ἀνοιδέω γεννάω . Ζεύς οὗτος δέ πάλιν καί ὁ κάλαμος λαμβάνω παρά αὐτός ὁ Κύριος , καί αὐτός ὁ διάβολος ἐπιδίδωμι οὗτος ὁ κύριος , οὐ εἰδοί , ὅτι κατά ἑαυτοῦ ὁ ξίφος ἀκόνη . λέγω γάρ ὁ κάλαμος ἀναιρετικός εἰμί ὁ δρεῶν , καί οὗτος μᾶλλον ἢ ἕτερος καταρραίνω αὐτός . ἐπεί τοίνυν αὐτός ὁ Κύριος Σαβαώθ , ὡς Ἠσαΐας λέγω , διώκω ὁ φεύγω δράκων , ὁ ὄφις , ὁ μέγας διάβολος · οὗτος ἕνεκα αὐτός ὁ ἀναιρετικός λαμβάνω παρά αὐτός ὁ Κύριος , ἵνα , ὁ ἴδιος εξαθλιωθεω ὁ διάβολος , ὁ ὁ κύριος ἐνδυναμόω ὁ ἄνθρωπος . οἷος δέ τίς ποιέω ὁ Δαυίδ ἐπί ὁ Γολιάθ , λαμβάνω ὁ ἐχθρός ὁ ξίφος , καί ἐν αὐτός ὁ κεφαλή ὁ ἐχθρός τέμνω . οὗτος νῦν καί ὁ Σωτήρ ποιέω , λαμβάνω ὁ κάλαμος παρά αὐτός , ἵνα μή μόνος ἐγώ ἐλευθερόω ἀπό ὁ ἀπάτη ὁ δρεῶν , ἀλλά καί αὐτός ὁ ὄφις ἀναιρέω ὁ κάλαμος , καί δείκνυμι νεκρός . οὕτως δέ οὖν παρηδὲις ὁ θόλις , καί εἶδον ἑαυτοῦ ἐκπίτνω οὗτος , ἐν ὅς πέρνημι κατά ἐγώ · εἶδον δέ αὐτός ἐκβάλλω ἐκ ( 2 ) ὁ γῆ , καί ὁ γῆ καθαρίζω ἀπό ὁ αἷμα καί ὁ ἄκανθα , καί εἶδον ἑαυτοῦ ἀπόλλυμι ὁ χειρόγραφον καί ὁ κάλαμος , ἐν ὅς καταγράφω ἐγώ , τολμάω πάλιν άτολμος , πλείων ἑαυτοῦ καί ἐν οὗτος πλήσσω . ἀκέω γάρ ὁ πονηρός λέγω ὁ κύριος · « ὁ πνεῦμα πρόθυμος , ὁ δέ σάρξ ἀσθενής , » νομίζω , ὅτι ὁ Λόγος συννηθένει ὁ σῶμα , καί οὖον μᾶλλον ὁ δύναμις ὁ Λόγος συνέχω ( 3 ) καί ὁ σῶμα , πάλιν ἐπιχειρέω παράνομος · καί ὁ μέν δήμιος παρασύνει κατά ὁ Σωτήρ , αὐτός δέ ὁ ἄκανθα ἔχω , καί περί αὐτός κυλίω , πράγμα πάσχω ἐναντίος . ἔχω γάρ αὐτός ἀπόλλυμι , καί φημί μή ἔχω δυέναμαι λαμβάνω αὐτός · ἀλλά οὖον πρότερος λαμβάνω , εἰμί μή ὁ κατά ἐγώ ἐν αὐτός κεῖμαι καταίρω κουσω ὁ Σωτήρ . βαστάζω ( 4 ) γάρ ὁ κύριος οὗτος , πάλιν λαμβάνω ὁ ἄκανθα καί ὁ χλαμύς · οὐ ἔτι μέν ἰσχύω κατά ἐγώ , ἐκεῖνος δέ ὁ πονηρία ἐλέγχω . νῦν μέν γάρ αὐτός ὁ διάβολος ἐν μέν ὁ ἄκανθα ὡς ἐν κέντρον εἰμί λακτίζω κατά ἐγώ . λέγω δέ αὐτός περί ὁ κόκκινος χλαμύς · ἐν τρόπος ἱμάτιον ἐν αἷμα περιχύνω οὐ εἰμί καθαρός , οὕτως οὐδέ σύ εἰμί καθαρός , διότι ὁ γῆ ἐγώ ἀπόλλυμι , καί ὁ λαός ἐγώ ἀποκτείνω . 18 . Ζεύς οὗτος καί νῦν , κινέω ὁ δήμιος κατά ὁ Σωτήρ , λακτίζω ὡς ἐν κέντρον ὁ ἄκανθα , καί μᾶλλον πλήσσω ἢ πλήσσω . ὗς γάρ κινέω κατά ὁ Σωτήρ , οὗτος κατά αὐτός ὁπλίζω . λαμβάνω γάρ ὁ κάλαμος παρά ὁ κύριος , καί νομίζω αὐτός τύπτω , τυφλός , ὁ