athanasius-theology.homilia-de-passione-et-cruce-domini-sp pg028_0109.2
11 . Ἴσως τις τούτων ἀκούσων ἐρυθριᾷ · Ἴσως τις ὁρῶν τὸν Κύριον παιζόμενον , καὶ ἀπαγόμενον , καὶ τυπτόμενον , αἰσχύνεται · Ἴσως τὺν τις ὁρῶν τὸν Κύριον , καὶ Σωτῆρα , καὶ βασιλέα τοῦ παντὸς κρινόμενον ὑπὸ Πιλάτου , καὶ σταυρούμενον ὑπὸ Ἰουδαίων , δυσωπεῖται , καὶ κάτω τὸν ὀφθαλμὸν ἔχει . Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ ἥλιος ( 56 ) ἠνέχε τὴν θέαν ἰδεῖν , ἀλλ’ ἐσκοτί-ζετο ὅλος , ἵνα καὶ τοὺς ἄλλους ὀφθαλμοὺς ἀποστρέφῃ ( 57 ) · καὶ οὐκ ἐφρόντιζεν ἔτι τῆς ἐντολῆς τοῦ φαίνειν τοῖς ἀνθρώποις , ἀλλὰ καὶ παραβαίνειν ἐτόλμα λοιπὸν , ὁρῶν τὸν ἐντειλάμενον αὐτῷ Δεσπότην ὑπὸ ἀνθρώπων πάσχοντα . Ἄλλ’ ἐὰν τὴν αἰτίαν μάθωμεν , καὶ διὰ τί πεπόνθεν Ἰσώμεν , οὐκέτι ἐρυθριώμεν , ἀλλὰ θαυμάζομεν τὴν ἀγαθότητα καὶ τὴν εἰλανθρωπίαν αὐτοῦ · καὶ ( 58 ) καυχησόμεθα δὲ καὶ ἡμεῖς , ὡς ὁ Παῦλος , ἐν τῷ σταυρῷ · ὅτι οὐχ αὐτὸς ὁ Κύριος δι’ ἑαυτὸν , ἀλλ’ ἡμεῖς ἐν ἐκείνῳ πάσχοντες ἦμεν . Τῶν μὲν γὰρ ( 59 ) ἀνθρώπων ἡ ἁμαρτία πολλὴ τις ἦν , καὶ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην προκατειλήφε τοῦτο τὸ κακόν , μέγα μὲν ( 60 ) τυγχάνον καὶ πρὸ τούτου , C κατ’ ὀλίγον δὲ καὶ αὐξανόμενον , καὶ ἀφόρητον γινόμενον τοῖς ἀνθρώποις . Καὶ γὰρ καὶ ὁ θάνατος ἐπὶ πάντας καὶ κατὰ πάντων ἔσχε βασιλεύειν ( 61 ) . Ὁ δὲ Κύριος ἡμῶν ἀθάνατος καὶ ἄφθαρτός ἐστι · καὶ ὡσπερ ἀθάνατος καὶ ἄφθαρτος , οὕτως ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος . Ἀγαθοῦ γὰρ Πατρὸς ἀγαθὸς ὁ Λόγος ὑπάρχει · διὸ οὐ παρεῖδεν ἀπολέσθαι τὸ γεγόμενον ( 62 ) , οὐδ’ ὑπέμεινε τῶν αὐτοῦ ποιημάτων ἄλλον γενέσθαι Κύριον · ἀλλ’ ὁρῶν τὸ μὲν τῆς κακίας ἀφόρητον , καὶ τὸ θνητὸν γένος οὐχ ἱκανὸν ἀντιστῆναι πρὸς τὸν θάνατον , οὐδὲ τὴν τιμωρίαν τῶν κακῶν δυνα-τὸν ἀποδοῦναι · ὑπερῆρε γὰρ πᾶσαν τιμωρίαν ἡ τῆς κακίας ὑπερβολή · ὁρῶν δὲ καὶ τὸν τοῦ Πατρὸς ἀγα-θότητα , ὁρῶν καὶ τὴν ἑαυτοῦ ἰκανότητα καὶ ( 63 ) δύνα-μιν · « Χριστὸς γὰρ θεοῦ δύναμις καὶ θεοῦ σοφία · » κεκίνηται τῇ φιλανθρωπίᾳ , καὶ οἰκτείρας τὴν ἀσθε-νειαν ἡμῶν , ἐνεδύσατο ταύτην . Αὐτὸς γὰρ , ὡς ὁ προφήτης φησί , τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἠρε , καὶ τὰς νόσους
Lemmas: 11 . ἴσος τις οὗτος ἀκούω ἐρυθριάω · Ἴσος τις ὁράω ὁ κύριος παίζω , καί ἀπάγω , καί τύπτω , αἰσχύνω · Ἴσος τύν τις ὁράω ὁ κύριος , καί Σωτήρ , καί βασιλεύς ὁ πᾶς κρίνω ὑπό Πιλᾶτος , καί σταυρόω ὑπό Ἰουδαῖος , δυσωπέω , καί κάτω ὁ ὀφθαλμός ἔχω . οὐδέ γάρ οὐδέ ἥλιος ( 56 ) ἐνέχω ὁ θέα ὁράω , ἀλλά σκοτίζω ὅλος , ἵνα καί ὁ ἄλλος ὀφθαλμός ἀποστρέφω ( 57 ) · καί οὐ φροντίζω ἔτι ὁ ἐντολή ὁ φαίνω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά καί παραβαίνω τολμάω λοιπός , ὁράω ὁ ἐντέλλω αὐτός δεσπότης ὑπό ἄνθρωπος πάσχω . ἄλλος ἐάν ὁ αἴτιος μανθάνω , καί διά τίς πάσχω ἵζω , οὐκέτι ἐρυθριάω , ἀλλά θαυμάζω ὁ ἀγαθότης καί ὁ εἰλανθρωπίαν αὐτός · καί ( 58 ) καυχάομαι δέ καί ἐγώ , ὡς ὁ Παῦλος , ἐν ὁ σταυρός · ὅτι οὐ αὐτός ὁ Κύριος διά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐγώ ἐν ἐκεῖνος πάσχω εἰμί . ὁ μέν γάρ ( 59 ) ἄνθρωπος ὁ ἁμαρτία πολύς τις εἰμί , καί πᾶς ὁ οἰκέω προκαταλαμβάνω οὗτος ὁ κακός , μέγας μέν ( 60 ) τυγχάνω καί πρό οὗτος , C κατά ὀλίγος δέ καί αὐξάνω , καί ἀφόρητος γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος . καί γάρ καί ὁ θάνατος ἐπί πᾶς καί κατά πᾶς ἔχω βασιλεύω ( 61 ) . ὁ δέ Κύριος ἐγώ ἀθάνατος καί ἄφθαρτος εἰμί · καί ὡς ἀθάνατος καί ἄφθαρτος , οὕτως ἀγαθός καί φιλάνθρωπος . ἀγαθός γάρ πατήρ ἀγαθός ὁ Λόγος ὑπάρχω · διό οὖον παροράω ἀπόλλυμι ὁ γίγνομαι ( 62 ) , οὐδέ ὑπομένω ὁ αὐτός ποίημα ἄλλος γίγνομαι κύριος · ἀλλά ὁράω ὁ μέν ὁ κακία ἀφόρητος , καί ὁ θνητός γένος οὐ ἱκανός ἀνθίστημι πρός ὁ θάνατος , οὐδέ ὁ τιμωρία ὁ κακός δυνατός ἀποδίδωμι · ὑπεραίρω γάρ πᾶς τιμωρία ὁ ὁ κακία ὑπερβολή · ὁράω δέ καί ὁ ὁ πατήρ ἀγαθότης , ὁράω καί ὁ ἑαυτοῦ ἱκανότης καί ( 63 ) δύναμις · « Χριστός γάρ θεός δύναμις καί θεός σοφία · » κινέω ὁ φιλανθρωπία , καί οἰκτείρω ὁ ἀσθενέω ἐγώ , ἐνδύω οὗτος . αὐτός γάρ , ὡς ὁ προφήτης φημί , ὁ ἀσθένεια ἐγώ ἀείρω , καί ὁ νόσος