athanasius-theology.homilia-de-passione-et-cruce-domini-sp pg028_0104.1
ρει , καὶ ἐν Ὕμνοις δὲ γέγραπται · « Ὁμοσε Κύριος , καὶ οὐ μεταμεληθήσεται · Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ . » Δόξει ( 21 ) γὰρ ἡ ταῦτα μάχεσθαι τοῖς προκείμενοις , ἢ ἐκ τούτων ἐπιτρίβεσθαι τοὺς ἀνθρώπους εἰς ὄρκους . Ἀλλ’ οὐκ ἔστιν οὕτω · μὴ ταῦτά τις ( 22 ) νομίζετω . Θεὸς γὰρ κατ’ οὐδενὸς ὁμνύει . Πῶς γὰρ , αὐτὸς Κύριος καὶ ποιητὴς τῶν ἀπάντων ὑπάρχων ; Ἀλλ’ ἐγὼ τάλῃ λέγειν , ὁ λόγος ὄρκος αὐτοῦ ἐστι , πληροφορούν τούς ἀκούοντας , καὶ πίστιν ἑκάστῳ παρέχων , ὅτι ὁ ἐπηγγέλατο καὶ λαλεῖ , πάντως καὶ γενήσεται . Οὐ γὰρ ὡς ἄνθρωπος ὁμνύει Θεός , ἀλλ’ ἡμῖν ὁ λόγος αὐτοῦ ἀντὶ ὄρκου πρὸς ἀλήθειαν γίνεται . Ἀνθρώποις δὲ καλῶν ὁμνύναι λέγεται , καὶ τοῦτο ἀνθρωπικώτερον λαλούντων τῶν ἁγίων · ἵνα ἀφ’ ὧν αὐτοὶ λέγοντες ἀξιοῦσιν , ἀπὸ τούτων αὐτοὶ πιστεύσωσι τῷ λαλοῦντι Θεῷ . Ὡς γὰρ ἂν θρῦψιν τὸν λόγον ὄρκος βεβαίαι , οὕτως ἀ λαλεῖ ὁ Θεὸς ἀντ’ ὄρκου λογίζεται διὰ τὸ βέβαιον καὶ ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὐτοῦ . Μαρτυρεῖ δὲ τῷ λεγομένῳ καὶ αὐτὸς ὁ γεγραμμένος ὄρκος · « Ὁμοσε γὰρ « Κύριος , καὶ οὐ μεταμεληθήσεται , » ὡς τοῦ ἀμεταμέλητου καὶ πάντως ἐσομένου κατὰ τὴν ἐπαγγελίαν ὄρκου τυγχάνοντος . Τοῦτο δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Θεὸς ἐν τῇ Γένεσει σημαίνει λέγων · « Κατ’ ἐμαυτοῦ ὤμοσα . » Τοῦτο δὲ οὐχ ὄρκος ἐστίν . Οὐδὲ γὰρ κατὰ τινὸς ὤμοσεν , ὅπερ ἰδίῳ ἐστὶν ὄρκου · ἀλλὰ καὶ ἑαυτοῦ , ὅπερ τὴν τοῦ ὄρκου ὑπόνοιαν ἐκφεύγει , καὶ ἐν ψ σημαίνει τὸ βέβαιον τῆς ἐπαγγελίας , καὶ τὸ χρῆναι πάντας πιστεύσαι τὸν ἀκούοντα . Ἐστιν δὲ καὶ ὁ ὑμνὸς μάρτυς τῶν λεγομένων , ἀναμνησκων τὸν Θεόν , ψάλλον καὶ λέγων · « Ποῦ ἐστι τὰ ἔλεή σου τὰ ἀρχαία , Κύριε ( 23 ) , ὡ ὡμοσας τῷ Δαυὶδ ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου ; » Οὐ γὰρ κατὰ τῆς ἀληθείας ὁμνύει Θεός · ἀλλ’ ἄπερ ἀληθῶς λαλεῖ ὡς ὄρκος · ἐστὶ τοῖς ἀνθρώποις πρὸς πίστιν . Οὔτε οὖν Θεὸς κατὰ τοὺς ἀνθρώπους ὁμνύει , οὔτε ἡμᾶς ἐκ τούτων εἰς ὄρκους ἐπιτρίβεσθαι ( 24 ) χρή · ἀλλὰ τοιαῦτα λέγωμεν καὶ πράττωμεν , ὡς μὴ ὄρκου δεῖσθαι τοὺς ἀκούοντας , ἀλλ’ ἀφ’ ἑαυτῶν ἔχειν τὰ λεγόμενα τῆς ἀληθείας τὴν μαρτυρίαν . Ἐν τούτῳ γὰρ ὄντως μιμησόμεθα τὸ Θεῖον .
Lemmas: ῥέω , καί ἐν Ὕμνος δέ γράφω · « ὁμόσε Κύριος , καί οὖον μεταμέλομαι · σύ ἱερεύς εἰς ὁ αἰών κατά ὁ τάξις Μελχισεδέκ . » δοκέω ( 21 ) γάρ ὁ οὗτος μάχομαι ὁ πρόκειμαι , ἢ ἐκ οὗτος ἐπιτρίβω ὁ ἄνθρωπος εἰς Ὅρκος . ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος · μή οὗτος τις ( 22 ) νομίζω . θεός γάρ κατά οὐδείς ὄμνυμι . Πῶς γάρ , αὐτός Κύριος καί ποιητής ὁ ἀπαντάω ὑπάρχω ; ἀλλά ἐγώ Τάλη λέγω , ὁ λόγος Ὅρκος αὐτός εἰμί , πληροφορέω ὁ ἀκούω , καί πίστις ἕκαστος παρέχω , ὅτι ὁ ἐπαγγέλλω καί λαλέω , πάντως καί γίγνομαι . οὖον γάρ ὡς ἄνθρωπος ὄμνυμι Θεός , ἀλλά ἐγώ ὁ λόγος αὐτός ἀντί Ὅρκος πρός ἀλήθεια γίγνομαι . Ἄνθρωπος δέ καλός ὄμνυμι λέγω , καί οὗτος ἀνθρωπικός λαλέω ὁ ἅγιος · ἵνα ἀπό ὅς αὐτός λέγω ἀξιόω , ἀπό οὗτος αὐτός πιστεύω ὁ λαλέω Θεός . ὡς γάρ εἄν θρύψις ὁ λόγος Ὅρκος βέβαιος , οὕτως ὅς λαλέω ὁ θεός ἀντί Ὅρκος λογίζομαι διά ὁ βέβαιος καί ἀμετάθετος ὁ βουλή αὐτός . μαρτύρομαι δέ ὁ λέγω καί αὐτός ὁ γράφω Ὅρκος · « ὁμόσε γάρ « Κύριος , καί οὖον μεταμέλομαι , » ὡς ὁ αμεταμέλητος καί πάντως εἰμί κατά ὁ ἐπαγγελία Ὅρκος τυγχάνω . οὗτος δέ καί αὐτός ὁ θεός ἐν ὁ Γένεσις σημαίνω λέγω · « κατά ἐμαυτοῦ ὄμνυμι . » οὗτος δέ οὐ Ὅρκος εἰμί . οὐδέ γάρ κατά τις ὄμνυμι , ὅσπερ ἴδιος εἰμί Ὅρκος · ἀλλά καί ἑαυτοῦ , ὅσπερ ὁ ὁ Ὅρκος ὑπόνοια ἐκφεύγω , καί ἐν ψ σημαίνω ὁ βέβαιος ὁ ἐπαγγελία , καί ὁ χρή πᾶς πιστεύω ὁ ἀκούω . εἰμί δέ καί ὁ ὕμνος μάρτυς ὁ λέγω , ἀναμιμνήσκω ὁ Θεός , ψάλλω καί λέγω · « πός εἰμί ὁ ἐλεέω σύ ὁ ἀρχαῖος , κύριος ( 23 ) , εἰμί ὁμόω ὁ Δαυίδ ἐν ὁ ἀλήθεια σύ ; » οὖον γάρ κατά ὁ ἀλήθεια ὄμνυμι Θεός · ἀλλά Ἄπερ ἀληθής λαλέω ὡς Ὅρκος · εἰμί ὁ ἄνθρωπος πρός πίστις . οὔτε οὖν θεός κατά ὁ ἄνθρωπος ὄμνυμι , οὔτε ἐγώ ἐκ οὗτος εἰς Ὅρκος ἐπιτρίβω ( 24 ) χρή · ἀλλά τοιοῦτος λέγω καί πράσσω , ὡς μή Ὅρκος δήω ὁ ἀκούω , ἀλλά ἀπό ἑαυτοῦ ἔχω ὁ λέγω ὁ ἀλήθεια ὁ μαρτυρία . ἐν οὗτος γάρ εἰμί μιμέομαι ὁ θεῖον .