athanasius-theology.fragmenta-varia pg026_0638.1
μεθα . Ἐδεόμεθα δὲ κατὰ τὰ πάθη , ἵνα ταῦτα εἰς ἀπάθειαν μεταστῇ . Μηδὲς δὴ ἀπιστείτω περὶ τῶν παθῶν οἴόμενος τρέπεσθαι τὴν θεότητα , ἀλλὰ προσγεγόνενον αὐτῇ τὸ πάθος ἀπὸ τοῦ σαρκικοῦ καὶ ψυχικοῦ κινήματος ἐνθυμεσθῶ , καὶ προσηγόμενον καὶ νικῶμενον . Διὰ γὰρ τοῦτο προσεγένετο , ἵνα νικηθῇ · καὶ ἀπὸ τούτου νενικήται , ἵνα ἡ πᾶσα ἀνθρώπων φύσις κατὰ τὸ συγγενὲς εὐεργετηθῇ . Ἐκεῖθεν γὰρ ἀρξάμενοι μετασχηματιζόμεθα πάντες ἐκ πασχόντων ἐπ’ ἀπαθείς , καὶ ἀπὸ νεκρῶν ζῶντες καθιστάμενοι . Μὴ οὖν ταραττέσθω τις εἰς ἀπιστίαν , εἰ λέγει Θεὸς ὡν ὁ Κύριος ἅμα καὶ ἄνθρωπος · Νῦν ἡ ψυχή μου τεσάρακται . Τοῦτο γὰρ ἐγένετο , τῆς μὲν θεότητος εἰκούσης , τῆς δὲ σαρκὸς ἐγειρομένης · δυνατὸν δὲ τῇ θεότητι χωλῦσαι τὴν ταραχήν , ἀλλ’ οὐ βουλομένης αὐτῆς , ἵνα μὴ τὴν ὁμοίωσιν τὴν πρὸς ἡμᾶς διαλύσῃ . Τοιοῦτο δὴ τι νοητέον ἐκ τῶν καθ’ ἡμᾶς πραγμάτων · κεχραμένον μέλι πρὸς ὕδωρ , οὐ δὴ τὸ μέλι μεσαβδέληται , ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ἐπλεονάσεν . Ὅτε δὴ κίνημά τι τῆς σαρκὸς ἐστὶν ἐν τῷ Κυρίῳ , τοιοῦτό τι λάβωμεν ὁμοίωμα , ὥσπερ ὕδατος ἐν μελικράτῳ πλεονασμόν . Ὅταν δὲ πάλιν τὸ θεῖον ἐμφαίνεται , καὶ ἐνεργῇ δυνάμεις , καὶ δείκνυσι τὴν ἑαυτῆς , τοιαύτην ὁμοίωσιν λάβωμεν , ὥσπερ τοῦ μελιτὸς ἐπικρατοῦντος τὸ ὕδωρ . Δυνατὸν γὰρ τῇ θεότητι · τοῦτο , ποτὲ μὲν τῇ σαρκὶ παραχωρεῖν εἰς τὸ πλεονάζει , ποτὲ δὲ αὐτὴν ἐπικρατῆσαι ἀναρροῦσαν τὸ πάθος καὶ τὸ τῆς σαρκὸς ἀσθενές . Τεχμηρίον δὲ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἀπέχεται τροφῆς σωματικῆς καὶ οὐ πεινᾷ τὸ σῶμα . Μετὰ γὰρ ταῦτα , καθὼς γέγραπται , πεπεινάκεν . Ἐνταῦθα σαρξὸς πλεονασμός · εἶτα ἐπελνασε μετὰ τὸν τοιοῦτον χρόνον . Ἐπελόνεσε τὸ τῆς σαρκὸς διὰ τοῦτο , ἵνα καὶ πειρὰ προσενεχθῇ , καὶ ὁ πειρῶν κατασιγνῇ , καὶ ὁ ἐξ ἀρχῆς ἄνθρωπος διὰ βρώμας πεισὼν δι’ ἐγκράτειας βρώματος ἀναστῇ . Φέμει δὲ καὶ τὴν ταραχὴν τῆς σαρκὸς ἐπὶ τῇ θανάτῳ προσῖναι . Καὶ πῶς γὰρ ἐμελλον ὑπήκοος γενέσθαι τὴν ἡμετέραν ὑπακοὴν πληρῶν ἀνθ’ ἡμῶν , εἰ μὴ καὶ προσεναντίωμα ἔχει , καὶ τοῦ ἐναντιώματος ἐπεκράτησεν ; Ἡμῖν γὰρ ἐπειδὰν τι ἐκ σαρκὸς ἐναντίωμα γένηται , εἰ παρακούσαιμεν τοῦ προστάγματος , νικηθέντες σαρκί , τοῦτον τὸν τρόπον ἡ ἁμαρτία συμβαίνει . Οὕκουν ἐν τῷ Κυρίῳ τὸ μὲν ἐναντίωμα ἔδει γενέσθαι τὸ ἀπὸ τῆς σαρκὸς , νικῆσαι δὲ τὴν ὑπακοήν . ( 43 ) Εἰ γὰρ καὶ Θεός , ἀλλ’ ἐν σαρκὶ καὶ κατὰ σάρκα τὴν ὑπακοὴν ἐπληροῖ , καὶ τοῦ θελήματος τῆς σαρκὸς τῇ θελήματι τῆς θεότητος κρατεῖ , καθάπερ εἴρηκεν · Ὅτι κατέβηκα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν , ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με Πατρός , ἴδιον λέγων θέλημα αὐτοῦ τὸ τῆς σαρκός . Ἐπεὶ καὶ ὁ σάρξ ἰδία αὐτοῦ γέγονεν · οὐ γὰρ ἐστὶ θέλημα Υἱοῦ δεῖξον θελήματος Θεοῦ κεχωρισμένον . ( 44 ) Ἔδει δὲ τὸ τῆς σαρκὸς θέλημα κινεῖσθαι , ὑποτάγηαι δὲ τῷ θελήματι τῷ θεϊκῷ . Καὶ οὕτως αἱ τῶν ἀνθρώπων παρακοαὶ λύονται διὰ τῆς παραδόξου ταύτης ὑπακοῆς , ἣν Χριστὸς ὑπήκουσεν
Lemmas: μέθη . δήω δέ κατά ὁ πάθος , ἵνα οὗτος εἰς ἀπάθεια μεθίστημι . Μηδὲς δή ἀπιστέω περί ὁ πάθος οἴομαι τρέπω ὁ θεότης , ἀλλά προσγίγνομαι αὐτός ὁ πάθος ἀπό ὁ σαρκικός καί ψυχικός κίνημα ἐνθυμέομαι , καί προσάγω καί νικάω . Ζεύς γάρ οὗτος προσγίγνομαι , ἵνα νικάω · καί ἀπό οὗτος νικάω , ἵνα ὁ πᾶς ἄνθρωπος φύσις κατά ὁ συγγενής εὐεργετέω . ἐκεῖθεν γάρ ἄρχω μετασχηματίζω πᾶς ἐκ πάσχω ἐπί ἀπαθής , καί ἀπό νεκρός ζῶ καθίστημι . μή οὖν ταράσσω τις εἰς ἀπιστία , εἰμί λέγω θεός ὡς ὁ Κύριος ἅμα καί ἄνθρωπος · νῦν ὁ ψυχή ἐγώ τεσάρακται . οὗτος γάρ γίγνομαι , ὁ μέν θεότης εἴκω , ὁ δέ σάρξ ἐγείρω · δυνατός δέ ὁ θεότης χωλόω ὁ ταραχή , ἀλλά οὖον βούλομαι αὐτός , ἵνα μή ὁ ὁμοίωσις ὁ πρός ἐγώ διαλύω . τοιοῦτος δή τίς νοητέον ἐκ ὁ κατά ἐγώ πρᾶγμα · χράω μέλι πρός ὕδωρ , οὖον δή ὁ μέλι μεσαβδέληται , ἀλλά ὁ ὕδωρ πλεονάζω . ὅτε δή κίνημα τίς ὁ σάρξ εἰμί ἐν ὁ κύριος , τοιοῦτος τίς λαμβάνω ὁμοίωμα , ὥσπερ ὕδωρ ἐν μελίκρατον πλεονασμός . ὅταν δέ πάλιν ὁ θέω ἐμφαίνω , καί ἐνεργέω δύναμις , καί δείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ , τοιοῦτος ὁμοίωσις λαμβάνω , ὥσπερ ὁ μέλι ἐπικρατέω ὁ ὕδωρ . Δυνατός γάρ ὁ θεότης · οὗτος , ποτέ μέν ὁ σάρξ παραχωρέω εἰς ὁ πλεονάζω , ποτέ δέ αὐτός ἐπικρατέω ἀναρρέω ὁ πάθος καί ὁ ὁ σάρξ ἀσθενής . Τεχμηρίον δέ τεσσαράκοντα ἡμέρα ἀπέχω τροφή σωματικός καί οὖον πεινάω ὁ σῶμα . μετά γάρ οὗτος , καθώς γράφω , πεινάω . ἐνταῦθα σαρξὸς πλεονασμός · εἶτα ἐπιλανθάνομαι μετά ὁ τοιοῦτος χρόνος . Ἐπελόνεσε ὁ ὁ σάρξ διά οὗτος , ἵνα καί πειράω προσφέρω , καί ὁ πείρω κατασιγνῇ , καί ὁ ἐκ ἀρχή ἄνθρωπος διά βρόμα πεῖσα διά εγκράτεια βρῶμα ἀνίστημι . Φέμις δέ καί ὁ ταραχή ὁ σάρξ ἐπί ὁ θάνατος προσέρχομαι . καί πῶς γάρ μέλλω ὑπήκοος γίγνομαι ὁ ἡμέτερος ὑπακοή πληρόω ἀντί ἐγώ , εἰμί μή καί προσεναντιωμος ἔχω , καί ὁ ἐναντίωμα ἐπικρατέω ; ἡμῖν γάρ ἐπειδάν τίς ἐκ σάρξ ἐναντίωμα γίγνομαι , εἰμί παρακούω ὁ πρόσταγμα , νικάω σάρξ , οὗτος ὁ τρόπος ὁ ἁμαρτία συμβαίνω . κέω ἐν ὁ κύριος ὁ μέν ἐναντίωμα ἐσθίω γίγνομαι ὁ ἀπό ὁ σάρξ , νικάω δέ ὁ ὑπακοή . ( 43 ) εἰμί γάρ καί Θεός , ἀλλά ἐν σάρξ καί κατά σάρξ ὁ ὑπακοή πληρόω , καί ὁ θέλημα ὁ σάρξ ὁ θέλημα ὁ θεότης κρατέω , καθάπερ εἴρω · ὅτι2 κατεβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός , οὐ ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός , ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ , ἴδιος λέγω θέλημα αὐτός ὁ ὁ σάρξ . ἐπεί καί ὁ σάρξ ἴδιος αὐτός γίγνομαι · οὖον γάρ εἰμί θέλημα υἱός δείκνυμι θέλημα Θεός χωρίζω . ( 44 ) δέω δέ ὁ ὁ σάρξ θέλημα κινέω , ὑποτάσσω δέ ὁ θέλημα ὁ θεῖος . καί οὕτως ὁ ὁ ἄνθρωπος παρακοή λύω διά ὁ παράδοξος οὗτος ὑπακοή , ὅς Χριστός ὑπακούω