athanasius-theology.expositiones-in-psalmos pg027_0716.1
σαββάτῳ , ἐκέλευσεν ἔξω τῆς παρεμβολῆς λίθοις αὐτὸν ἀποθάνειν · ὁ δὲ διάδοχος αὐτοῦ Ἰησοῦς Χρινᾶς , καὶ τὸν Ἀχὰν διὰ τῆς κλοπῆς πανοικί ἐξωλόθρευσεν . Ὁ δὲ Φινέες διὰ τὴν πορνείαν τὸν Ζαμβρί Χρινᾶς , σιρομαστῇ ἐξεκέντησεν . Καὶ ὁ Σαμουὴλ τὸν Ἀγὰγ τὸν βασιλέα τῶν Ἀμαληκιτῶν ἀνείλεν ἐνώπιον Κυρίου . Ὁ δὲ Ἠλίας Χρινᾶς τοὺς ψευδοπροφήτας , ὡς χοίρους ἐν τῷ χειμάρρῳ ἀπέσφαξεν . Καὶ ὁ Ἐλισσαῖος , Χρινᾶς τὸν Γιεζὴ διὰ τὴν λῆψιν τῶν χρημάτων , λεπρὸν ἀνἐδειξεν . Ὁ δὲ Δανιήλ , Χρινᾶς τοὺς ἀκολάστους γέροντας ἕνεκεν τῆς τυχοφαντίας , νόμῳ Μωσαϊκῷ ἐτιμωρήσατο . Καὶ ὁ Πέτρος , λαβὼν τὰς κλεῖς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν , τὸν Ἀνανίαν μετὰ τῆς γυναικὸς νωτρισαμένους ἐκ τοῦ ἰδίου κτήματος , Χρινᾶς , παραυτὰ ἐποίησεν αὐτοὺς ἀποψῦξαι . Καὶ ὁ Παῦλος ἔκρινεν Ἀλεξάνδρον τὸν χαλκέα εἰπὼν · Ἀποδώσει αὐτῷ Κυ - B ριος κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . Ὑμεναῖον δὲ καὶ Φιλητὸν παρέδωκε τῷ Σατανᾷ , ἵνα παιδευθῶ μέχρι βλασφημεῖν . Αἰτίαται δὲ καὶ μὴ Χρινεῖν · Ἐκκλησίας τῶν Κορινθίων φήσας · Οὐχ ἔστιν ἐν ὑμῖν σοφὸς ὃς δυνήσεται Χρινᾶ ἀναμέσον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ; ἢ ὅτι οὐκ οἴδατε , ὅτι ἁγίους Χρινεῦμεν ; Εἰ τοίνυν Χρινεῖτε οἱ δίκαιοι , πῶς ἂν οἱ κατεκρίθησαν , μᾶλλον δὲ ἐκλεγέντες εἰς τὴν πνευματικὴν διακονίαν ἐξελέγησαν · πῶς οὐ δεῖ κατ᾽ αὐτοὺς Χρινεῖν ; Εἴπεν οὖν ὁ Κύριος · Μὴ Χρινετε , καὶ οὐ μὴ Χριθῆτε · οὐχ ἵνα μέλλωμεν ἀχρίστως τι πράττειν ἢ ποιεῖν , ἀλλὰ διὰ τὸ τοὺς Φαρισαίους καὶ Γραμματεῖς Χρινεῖν μὲν ἀλλήλους , ἐαυτοὺς δὲ μὴ διορθοῦσθαι . Οὗν ἔκριναν τὸν φονέα ἀποθάνειν κατὰ τὸν νόμον , αὐτοὶ τε καὶ προσφέτας παρανόμως θανατοῦντες · ἔκριναν τὸν μοιχὸν ὡς μοιχὸν κολασθῆναι , καὶ αὐτοὶ ὡς ἵπποι ὀπλῖμανες ἐχρεμετίζον ἐπὶ τὰς ἀλλοτρίας γυναῖκας · ἔκριναν τὸν κλέπτην , αὐτοὶ δντες συλῶται τῶν ἀλλοτρίων χρημάτων . Ἦσαν δὲ καὶ κῶνωπα διπλίζοντες καὶ τὴν κάμψιν καταπίνοντες . Ὅτι τούτοις ἦσαν οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ Γραμματεῖς , φανερὸν ἐκ τοῦ λέγειν τὸν Κύριον διὰ τῶν ἐξῆς πρὸς ἕνα ἕκαστον αὐτῶν · Τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου , τὴν δὲ δοκὸν τὴν ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου οὐ κατανοεῖς ; Ἡ πῶς λέγεις τῷ ἀδελφῷ σου · Ἄφες ἐκβάλω τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου ; Ὑποκριτά , ἔκβαλε πρῶτον ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου τὴν δοκόν , καὶ τότε διαλέξεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου . Εἰ δὲ αὐτὸς ἔχεις τὴν δοκὸν ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου τῆς ἀκολασίας , ὧν τυφλός , πῶς δύνασαι ἀποστρέψαι τὸν πλησίον σου ἀπὸ τοῦ κάρφους τῆς μικρᾶς ἁμαρτίας ; Ὁ δὲ θεσπέσιος Παῦλος , γράφων Ῥωμαίοις , καὶ αὐτὸς λέγει περὶ τῶν τοιούτων ὑποκριτῶν , καὶ συμμαρτιζομένων τὴν εὐσέβειαν · Ὁ διδάσκων τὸν ἕτερον , ἑαυτὸν οὐ διδάσκεις · ὁ χρῦσσων μὴ κλέπτειν , κλέπτης · ὁ λέγων μὴ μοιχεύειν , μοιχεύεις · ὁ βδελυσσόμενος τὰ εἴδωλα , Ἱεροσολείς · ὃς ἐν νόμῳ καυχᾶσαι διὰ τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου , τὸν Θεὸν ἀτιμάζεις · καὶ πάλιν · Ἐν ᾧ γὰρ κρίματι κρίνεις τὸν A C D
Lemmas: σάββατον , κελεύω ἔξω ὁ παρεμβολή λίθος αὐτός ἀποθνῄσκω · ὁ δέ διάδοχος αὐτός Ἰησοῦς χριναω , καί ὁ Ἀκτή διά ὁ κλοπή πανοικί ἐξολοθρεύω . ὁ δέ Φινεές διά ὁ πορνεία ὁ Ζαμβρί χριναω , σιρομάστης ἐκκεντέω . καί ὁ Σαμουήλ ὁ Ἀγάγ ὁ βασιλεύς ὁ Ἀμαληκίτης ἀναιρέω ἐνώπιος κύριος . ὁ δέ Ἠλίας χριναω ὁ ψευδοπροφήτης , ὡς χοῖρος ἐν ὁ χειμάρρους ἀποσφάζω . καί ὁ Ἐλισσαῖος , χριναω ὁ Γιεζὴ διά ὁ λῆψις ὁ χρῆμα , λεπρός αναδεικνύω . ὁ δέ Δανιήλ , χριναω ὁ ἀκόλαστος γέρων ἕνεκα ὁ τυχοφαντίας , νόμος Μωσαϊκός τιμωρέω . καί ὁ Πέτρος , λαμβάνω ὁ κλείς ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , ὁ Ἀνανίας μετά ὁ γυνή νωτρισαμένους ἐκ ὁ ἴδιος κτῆμα , χριναω , παραυτά ποιέω αὐτός ἀποψύχω . καί ὁ Παῦλος κρίνω Ἀλεξάνδρος ὁ χάλκεος εἶπον · πωλέω αὐτός ΚΥ - B ριος κατά ὁ ἔργον αὐτός . Ὑμεναῖος δέ καί φιλητός παραδίδωμι ὁ Σατανᾶς , ἵνα παιδεύω μέχρι βλασφημέω . αἰτιάομαι δέ καί μή χρινεος · ἐκκλησία ὁ Κορίνθιος φημί · οὐχ εἰμί ἐν σύ σοφός ὅς δύναμαι Χρινᾶ ἀναμέσον ὁ ἀδελφός αὐτός ; ἢ ὅτι οὐ οἶδα , ὅτι ἅγιος χρινεος ; εἰμί τοίνυν χρινεος ὁ Δίκαιος , πῶς εἄν ὁ κατακρίνω , μᾶλλον δέ ἐκλέγω εἰς ὁ πνευματικός διακονία ἐκλέγω · πῶς οὖον δεῖ κατά αὐτός χρινεος ; εἶπον οὖν ὁ Κύριος · μή χρινετος , καί οὖον μή χριτιθημι · οὐ ἵνα μέλλω ἀχρίστως τίς πράσσω ἢ ποιέω , ἀλλά διά ὁ ὁ Φαρισαῖος καί Γραμματεύς χρινεος μέν ἀλλήλων , ἑαυτοῦ δέ μή διορθόω . ἐν κρίνω ὁ φονεύς ἀποθνῄσκω κατά ὁ νόμος , αὐτός τε καί προσφέτας παρανόμως θανατόω · κρίνω ὁ μοιχός ὡς μοιχός κολάζω , καί αὐτός ὡς ἵππος οπλιμανη χρεμετίζω ἐπί ὁ ἀλλότριος γυνή · κρίνω ὁ κλέπτης , αὐτός δντες συλόω ὁ ἀλλότριος χρῆμα . εἰμί δέ καί κώνωψ διπλίζοντες καί ὁ κάμψις καταπίνω . ὅτι2 οὗτος εἰμί ὁ Φαρισαῖος καί ὁ Γραμματεύς , φανερός ἐκ ὁ λέγω ὁ κύριος διά ὁ ἑξῆς πρός εἷς ἕκαστος αὐτός · τις δέ βλέπω ὁ κάρφος ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός ὁ ἀδελφός σύ , ὁ δέ δοκός ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός σύ οὖον κατανοέω ; ὁ πῶς λέγω ὁ ἀδελφός σύ · ἄφες ἐκβάλλω ὁ κάρφος ἐκ ὁ ὀφθαλμός σύ ; ὑποκριτής , ἐκβάλλω πρῶτος ἐκ ὁ ὀφθαλμός σύ ὁ δοκός , καί τότε διαλέγω ἐκβάλλω ὁ κάρφος ἐκ ὁ ὀφθαλμός ὁ ἀδελφός σύ . εἰμί δέ αὐτός ἔχω ὁ δοκός ἐν ὁ ὀφθαλμός σύ ὁ ἀκολασία , ὅς τυφλός , πῶς δύναμαι ἀποστρέφω ὁ πλησίος σύ ἀπό ὁ κάρφος ὁ μικρός ἁμαρτία ; ὁ δέ θεσπέσιος Παῦλος , γράφω Ῥωμαῖος , καί αὐτός λέγω περί ὁ τοιοῦτος ὑποκριτής , καί συμμαρτιζομένων ὁ εὐσέβεια · ὁ διδάσκω ὁ ἕτερος , ἑαυτοῦ οὖον διδάσκω · ὁ χρῦσσος μή κλέπτω , κλέπτης · ὁ λέγω μή μοιχεύω , μοιχεύω · ὁ βδελύσσομαι ὁ εἴδωλον , ιεροσολις · ὅς ἐν νόμος καυχάομαι διά ὁ παράβασις ὁ νόμος , ὁ θεός ἀτιμάζω · καί πάλιν · ἐν ὅς γάρ κρίμα κρίνω ὁ A C D