athanasius-theology.epistulae-quattuor-ad-serapionem pg026_0344.1
χαλ εἰς τὸ ἅγιον Πνεῦμα . Καὶ τῷ ἁγίῳ δὲ λουτρῷ εἰ μὲν εἰς τὸ ἅγιον ( 97 ) Πνεῦμα μόνον ἐδίδου , εἰκῶς ἂν ἐλέγετο τοὺς βαπτιζομένους εἰς τὸ Πνεῦμα μόνον ἁμαρτανεῖν · ἐπὶ δὲ εἰς Πατέρα ( 98 ) , καὶ Υἱόν , καὶ ἅγιον Πνεῦμα δίδεται , καὶ οὕτω τελειοῦται τῶν βαπτιζομένων ἕκαστος , ἀνάγκη πάλιν ( 99 ) τοὺς μετὰ τὸ βάπτισμα παραβαίνοντας εἰς τὴν ἁγίαν καὶ ἀδιάρετον Τριάδα τὴν βλασφημίαν ποιεῖσθαι . Καὶ τοῦτο δὲ δίκαιον ἂν εἴη λογίζεσθαι καὶ νοεῖν . Εἰ μὲν πρὸς λαβόντας τὸ λουτρὸν τῆς παλιγγενεσίας , τοὺς Φαρισαίους λέγω ( 1 ) , καὶ μετασχόντας αὐτοὺς ἤδη τῆς δωρεᾶς τοῦ ἁγίου Πνεύματος , διελέγετο ὁ Κύριος , πιθανὴ τις ἦν ἡ τοιαύτη διάνοια , ὡς παλινδρομήσαντας , καὶ πλημμελήσαντας εἰς τὸ ἅγιον Πνεῦμα · εἰ δὲ μήτε τὸ λουτρὸν εἴληφασιν , ἀλλὰ καὶ τὸ τοῦ Ἰωάννου ( 2 ) βάπτισμα ἐξουθενήσαντες ἦσαν , πῶς ἠπίστο τοῦτον ὡς βλασφημήσαντας εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , οὐ μηδὲπω μέτοχοι γεγονότων ( 3 ) ; Καὶ γὰρ οὐ διδάσκων ἀπλῶς ὁ Κύριος ἐλάλει ταῦτα , οὐδὲ ἐπὶ μέλλουσι τὴν τιμωρίαν ἠπειλεῖν · ἀλλ’ εὐθὺς αἰτιώμενος ἀληθῶς τοὺς Φαρισαίους , ὡς ἤδη γενεμένων ὑπευθύνους τῆς τηλικαύτης βλασφημίας , εἵρχε τοῦτο τὸ ῥητὸν ὁ Κύριος . Τῶν δὲ Φαρισαίων οὕτω κατηγορουμένων , καὶ πρὶν λαβεῖν αὐτοὺς τὸ βάπτισμα , οὐχ ἂν εἴη τοῦτο ῥητὸν τοὺς μετὰ τὸ λουτρὸν παραβαίνοντας · καὶ μάλιστα ὅτι οὐχ ἀπλῶς ἐπὶ ἁμαρτίαις , ἀλλ’ ἐπὶ βλασφημίᾳ αὐτοὺς ἠπίστο . Διαφέρει δὲ , ὅτι · ὁ μὲν ἁμαρτάνων παραβαίνει νόμον · ὁ δὲ βλασφημῶν εἰς αὐτὴν ἀσβεῖ τὴν θεότητα . Ἐπὶ πολλὰς δ’ οὖν πρότερον πλημμελείας αἰτιώμενος αὐτοὺς ὁ Σωτήρ , ὅτι ( 4 ) τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ τὴν περὶ τῶν γονέων διὰ ἀργύριον παρέβαλον , καὶ τὰ τῶν προσφάτων παρεχρῶντο , καὶ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ἐποίησαν οἶκον ἐμπορίου , ὅμως · παρήγει καὶ μετανοεῖν αὐτοὺς ( 5 ) . Ἐπὶ δὲ τῷ λέγειν αὐτοὺς , Ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια , οὐχ ἐπὶ ταύτῃ τῇ ἁμαρτίᾳ ἀπλῶς , ἀλλὰ βλασφημίαν εἵρχνεν εἶναι τηλικαύτην , ὥστε ἀφυκτον καὶ ἀσύγγνωστον εἶναι τὴν τιμωρίαν τοῖς τοιαῦτα τολμῶσιν .
Lemmas: χαλ εἰς ὁ ἅγιος πνεῦμα . καί ὁ ἅγιος δέ λουτρόν εἰμί μέν εἰς ὁ ἅγιος ( 97 ) πνεῦμα μόνος δίδωμι , ἵημι εἄν λέγω ὁ βαπτίζω εἰς ὁ πνεῦμα μόνος ἁμαρτάνω · ἐπί δέ εἰς πατήρ ( 98 ) , καί υἱός , καί ἅγιος πνεῦμα δίδωμι , καί οὗτος τελειόω ὁ βαπτίζω ἕκαστος , ἀνάγκη πάλιν ( 99 ) ὁ μετά ὁ βάπτισμα παραβαίνω εἰς ὁ ἅγιος καί αδιαειρω Τριάς ὁ βλασφημία ποιέω . καί οὗτος δέ Δίκαιος εἄν εἰμί λογίζομαι καί νοέω . εἰμί μέν πρός λαμβάνω ὁ λουτρόν ὁ παλιγγενεσία , ὁ Φαρισαῖος λέγω ( 1 ) , καί μετέχω αὐτός ἤδη ὁ δωρεά ὁ ἅγιος πνεῦμα , διαλέγω ὁ Κύριος , πιθανός τις εἰμί ὁ τοιοῦτος διάνοια , ὡς παλινδρομέω , καί πλημμελέω εἰς ὁ ἅγιος πνεῦμα · εἰμί δέ μήτε ὁ λουτρόν λαμβάνω , ἀλλά καί ὁ ὁ Ἰωάννης ( 2 ) βάπτισμα ἐξουθενέω εἰμί , πῶς άπιστος οὗτος ὡς βλασφημέω εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , οὖον μηδέπω μέτοχος γίγνομαι ( 3 ) ; καί γάρ οὖον διδάσκω ἀπλόος ὁ Κύριος λαλέω οὗτος , οὐδέ ἐπί μέλλω ὁ τιμωρία ἐπειλέω · ἀλλά εὐθύς αἰτιάομαι ἀληθής ὁ Φαρισαῖος , ὡς ἤδη γίγνομαι ὑπεύθυνος ὁ τηλικόσδε βλασφημία , ἔργω οὗτος ὁ ῥητός ὁ Κύριος . ὁ δέ Φαρισαῖος οὗτος κατηγορέω , καί πρίν λαμβάνω αὐτός ὁ βάπτισμα , οὐ εἄν εἰμί οὗτος ῥητός ὁ μετά ὁ λουτρόν παραβαίνω · καί μάλιστα ὅτι οὐ ἀπλόος ἐπί ἁμαρτία , ἀλλά ἐπί βλασφημία αὐτός άπιστος . διαφέρω δέ , ὅτι · ὁ μέν ἁμαρτάνω παραβαίνω νόμος · ὁ δέ βλασφημέω εἰς αὐτός ἀσβεῖ ὁ θεότης . ἐπί πολύς δέ οὖν πρότερος πλημμέλεια αἰτιάομαι αὐτός ὁ Σωτήρ , ὅτι ( 4 ) ὁ ἐντολή ὁ Θεός ὁ περί ὁ γονεύς διά ἀργύριον παραβάλλω , καί ὁ ὁ πρόσφατος παραχράομαι , καί ὁ οἶκος ὁ Θεός ποιέω οἶκος ἐμπόριον , ὅμως · παράγω καί μετανοέω αὐτός ( 5 ) . ἐπί δέ ὁ λέγω αὐτός , ἐν Βεελζεβούλ ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος , οὐ ἐπί οὗτος ὁ ἁμαρτία ἀπλόος , ἀλλά βλασφημία ἔργω εἰμί τηλικόσδε , ὥστε αφυκτω καί ἀσύγγνωστος εἰμί ὁ τιμωρία ὁ τοιοῦτος τολμάω .