athanasius-theology.epistulae-quattuor-ad-serapionem pg026_0306.1
ἀπὸ τοῦ Πατρὸς , ἢ τὸ Πνεῦμα ἀπὸ τοῦ Υἱοῦ , ἢ αὐτοῦ τοῦ Πατρὸς ; ἢ τις οὕτω τολμηρὸς , ὡς εἰπεῖν ἀνόμοιον καὶ ἑτεροφυῆ τὴν Τριάδα πρὸς ἑαυτήν , ἢ ἀλλοτριούσιον τοῦ Πατρὸς τὸν Υἱόν , ἢ ξένον τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ ; Πῶς δὲ ταῦτά ἐστιν ; ἂν τις πάλιν ἐρωτήσῃς ζητῶν · πῶς τοῦ Πνεύματος ὄντος ἐν ἡμῖν , λέγεται ὁ Υἱὸς εἶναι ἐν ἡμῖν , τοῦ τε Υἱοῦ ὄντος ἐν ἡμῖν , λέγεται ὁ Πατὴρ εἶναι ἐν ἡμῖν ; ἢ πῶς ὅμως , ( 71 ) Τριάδος οὖσης , ἐν ἐνὶ σημαίνεται ἡ Τριάς ; ἢ πῶς τοῦ ἑνὸς ὄντος ἐν ἡμῖν , ἡ Τριάς ἐν ἡμῖν λέγεται ; διελέτω πρῶτον αὐτὸς τὸ ἀπαγγύασμα τοῦ φωτὸς ( 72 ) , ἢ τὴν σοφίαν τοῦ σοφοῦ , εἰπάτω , πῶς ἐστι ταῦτα . Εἰ δὲ μὴ τοῦτο δύναται , πολλοῦ πλείον περὶ θεοῦ τοιαῦτα ζητεῖν μαινομένων ἐστὶ τὸ τολμήμα · ἡ γὰρ θεότης οὐκ ἐν ἀποδείξει λόγων , ὥσπερ εἰρήται , παραδίδεται , ἀλλ’ ἐν πίστει καὶ εὐσεβεῖ λογισμῷ B μετ’ εὐλαβείας . Εἰ γὰρ καὶ τὰ περὶ τοῦ σωτηριώδους σταυροῦ , οὐκ ἐν σοφίᾳ λόγων , ἀλλ’ ἐν ἀποδείξει πνεύματος καὶ δυνάμεως , ἐκήρυξεν ὁ Παῦλος , « καὶ ἀρρήτων δὲ ῥημάτων ( 73 ) ἤκουσεν » ἐν τῇ παραδείσω , « ἃ μὴ ἔξεστιν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι » περὶ αὐτῆς τῆς ἁγίας Τριάδος τίς ἐξεῖπεν δύναται ; Ὁμῶς δ’ οὖν τὴν τοιαύτην ἀπορίαν δυνησεται τις θεραπεύειν προηγουμένως μὲν τῇ πίστει , ἔπειτα δὲ ἐκ τῶν προειρημένων , φημὶ δὴ ( 74 ) , τῆς εἰκόνος καὶ τοῦ ἀπαγγύσματος , καὶ πηγῆς , καὶ ποταμοῦ , καὶ ὑποστάσεως , καὶ χαρακτῆρος . Ὥσπερ γὰρ ἐν ἰδίᾳ εἰκόνι ἐστὶν ὁ Υἱὸς ἐν τῷ Πνεύματι ( 75 ) , οὕτω καὶ ὁ Πατὴρ ἐν τῷ Υἱῷ . Καὶ γὰρ τὸ ἀδύνατον τῆς διὰ λόγων ἐρμηνείας , καὶ τοῦ καταλαβεῖν τὰ τοιαῦτα παραμυθουμένη ἡ Θεία Γραφή , τοιαῦτα καὶ τὰ παρα - C δείγματα δέδωκεν ( 76 ) ἡμῖν , ἵν’ οὕτω διὰ τῆς ἀπιστίας τῶν τολμηρῶν λέγειν ἀπλούστερον , καὶ λέγειν ἀκινδύνως , καὶ μετὰ συγγνώμης νοεῖν ἐξῆ ( 77 ) , καὶ πιστεύειν ἕνα εἶναι τὸν ἀγιασμὸν , τὸν ἐκ Πατρὸς δι’ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι ἁγίῳ γινόμενον . Καὶ γὰρ ὥσπερ μονογενὴς ὁ Υἱὸς ἐστιν · οὕτω καὶ τὸ Πνεῦμα παρὰ
Lemmas: ἀπό ὁ πατήρ , ἢ ὁ πνεῦμα ἀπό ὁ υἱός , ἢ αὐτός ὁ πατήρ ; ἢ τις οὗτος τολμηρός , ὡς εἶπον ἀνόμοιος καί ἑτεροφυής ὁ Τριάς πρός ἑαυτοῦ , ἢ ἀλλοτριόω ὁ πατήρ ὁ υἱός , ἢ ξένος ὁ πνεῦμα ὁ υἱός ; Πῶς δέ οὗτος εἰμί ; εἄν τις πάλιν ἐρωτάω ζητέω · πῶς ὁ πνεῦμα εἰμί ἐν ἐγώ , λέγω ὁ υἱός εἰμί ἐν ἐγώ , ὁ τε υἱός εἰμί ἐν ἐγώ , λέγω ὁ πατήρ εἰμί ἐν ἐγώ ; ἢ πῶς ὅμως , ( 71 ) Τριάς εἰμί , ἐν ἐν σημαίνω ὁ Τριάς ; ἢ πῶς ὁ εἷς εἰμί ἐν ἐγώ , ὁ Τριάς ἐν ἐγώ λέγω ; διαιρέω πρῶτος αὐτός ὁ ἀπαγγύασμα ὁ φάος ( 72 ) , ἢ ὁ σοφία ὁ σοφός , εἶπον , πῶς εἰμί οὗτος . εἰμί δέ μή οὗτος δύναμαι , πολύς πλείων περί θεός τοιοῦτος ζητέω μαίνομαι εἰμί ὁ τόλμημα · ὁ γάρ θεότης οὐ ἐν ἀποδείκνυμι λόγος , ὥσπερ εἴρω , παραδίδομαι , ἀλλά ἐν πίστις καί εὐσεβής λογισμός B μετά εὐλάβεια . εἰμί γάρ καί ὁ περί ὁ σωτηριώδης σταυρός , οὐ ἐν σοφία λόγος , ἀλλά ἐν ἀποδείκνυμι πνεῦμα καί δύναμις , κηρύσσω ὁ Παῦλος , « καί ἄρρητος δέ ῥῆμα ( 73 ) ἀκούω » ἐν ὁ παράδεισος , « ὁ μή ἔξεστι ἄνθρωπος λαλέω » περί αὐτός ὁ ἅγιος Τριάς τίς ἐξεῖπον δύναμαι ; ὁμῶς δέ οὖν ὁ τοιοῦτος ἀπορία δύναμαι τις θεραπεύω προηγουμένως μέν ὁ πίστις , ἔπειτα δέ ἐκ ὁ προερέω , φημί δή ( 74 ) , ὁ εἰκών καί ὁ ἀπαγγύσματος , καί πηγή , καί ποταμός , καί ὑπόστασις , καί χαρακτήρ . ὥσπερ γάρ ἐν ἴδιος εἰκών εἰμί ὁ υἱός ἐν ὁ πνεῦμα ( 75 ) , οὗτος καί ὁ πατήρ ἐν ὁ υἱός . καί γάρ ὁ ἀδύνατος ὁ διά λόγος ἑρμηνεία , καί ὁ καταλαμβάνω ὁ τοιοῦτος παραμυθέομαι ὁ Θεία γραφή , τοιοῦτος καί ὁ παρά - C δεῖγμα δίδωμι ( 76 ) ἐγώ , ἵνα οὗτος διά ὁ ἀπιστία ὁ τολμηρός λέγω απλουστερος , καί λέγω ἀκίνδυνος , καί μετά συγγνώμη νοέω ἔξεστι ( 77 ) , καί πιστεύω εἷς εἰμί ὁ ἁγιασμός , ὁ ἐκ πατήρ διά υἱός ἐν πνεῦμα ἅγιος γίγνομαι . καί γάρ ὥσπερ μονογενής ὁ υἱός εἰμί · οὗτος καί ὁ πνεῦμα παρά