athanasius-theology.epistulae-ad-castorem-sp pg028_0448.1
μᾶλλον οἱ σαρκὶ συνδεδεμένοι ἀνθρώποι τοῖς οὐρανίοις ἀγγέλοις συνομοιοῦνται , ὡς τῇ σωφροσύνῃ διὰ ταύτης γάρ , ἐπὶ τῇ γῇ διάγοντες , ἔχουσι , κατὰ τὸν Ἀπόστολον , τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς . Δεῖγμα δὲ τοῦ τὴν ἀρετὴν ταύτην κεκτηθῆναι ἡμᾶς , τὸ μὴδὲ μίαν εἰκόνι αἰσχρᾶς φαντασίας ἐν τοῖς ὑπνοῖς τὴν ψυχὴν προστρέχειν . Εἰ γὰρ καὶ μὴ λογίζεται ἁμαρτία ἡ τοιαύτη κίνησις , ὅμως τεκμήριον ὑπάρχει τοῦ νοσεῖν τὴν ψυχὴν , καὶ μᾶλλον τοῦ πάθους ἀπῃλλαγέναι . Καὶ τούτου χάριν τὰς συμβαινούσας ἡμῖν ἐν τοῖς ὑπνοῖς αἰσχρὰς φαντασίας ἐλέγχον εἶναι τῆς προλαβούσης ἀθεσμίας καὶ τῆς ἐν ἡμῖν ἀσθενείας πιστεύειν ὀφείλομεν , ἐν τοῖς ἀποκρύφοις τῆς ψυχῆς ἀποκεκρυμμένην νόσον φανεροποιοῦσας τῆς γινωμένης ὕψεως ἐν τῇ τοῦ ὑπνου ἀνέσει . Αἰὸ δὲ ὁ ἰατρὸς τῶν ψυχῶν ἐν τοῖς ἀποκρύφοις τῆς ψυχῆς τὸ φάρμακον ἐναπέθετο , ἐγὼ καὶ τὰς αἰτίας τῆς νόσου ὑπάρχειν ἐγίνωσκε , φάσκων · Ὁ ἐμβλέψας γυναικὶ πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν ἤδη ἐκοίνευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ · οὗ τοσούτων τοὺς πορνικοὺς καὶ περιέργους ὀφθαλμοὺς διορθοῦμενος , ὅσον τὴν ἔνδον ἐνδρυμένην ψυχὴν , ἧτις τοὺς παρὰ Θεοῦ δοθεῖσιν ἐπ’ ἀγαθῷ ὀφθαλμοῖς κακῶς χῆχεται · τοῦτο γὰρ χάριν καὶ ἡ σοφὴ παροιμία οὗ λέγει , Πᾶση φυλακῇ τήρει τοὺς ὀφθαλμούς , ἀλλὰ , Πᾶση φυλακῇ τήρει σὴν καρδίαν · ἐκείνη γὰρ μάλιστα ἐπιθείσα τὴν ἰατρείαν τῆς φυλακῆς , τῇ κερημένῃ τοῖς ὀφθαλμοῖς εἰς ἃ βούλεται . Τογαροῦν αὐτὴ ἔστω τῆς καθάρσεως ἡμῶν πρώτη φυλακή , ἵνα , ὅτε τῇ ἡμετέρας διανοίας μνήμῃ γυναικός , γένηται ἀναδοθεῖσα διὰ τῆς διαβολικῆς ἐνεργείας , εἰ τύχοι μητρός , ἢ ἀδελφῆς , ἢ ἄλλων γυναικῶν εὐλαβῶν , ταχέως αὐτὴν ἐκ τῆς ἡμετέρας καρδίας ἐκβάλωμεν · ἵνα μὴ , ἐπιπολὺ διατρίβοντων ἡμῶν ἐν αὐτῇ τῇ γνώμῃ ὧν κακῶν Ἀπατεῶν ἐκ τούτων τῶν προσώπων κατακλύσις καὶ κατακρημνίσις τὴν διάνοιαν εἰς αἰσχρὰς καὶ ἐπιλαθεῖς ἐνδύμησης , καθὼς καὶ ἡ παρὰ Θεοῦ πρὸς τὸν πρῶτον δοθεῖσα ἐντολὴ χιλεύει , τηρεῖν τὴν κεφαλήν τοῦ δράκοντος , τοὔτεστι τοῦ βλαβεροῦ λογισμοῦ τὴν ἀρχήν , δι’ οὗπερ ἔρπειν εἰς τὴν ἡμετέραν ψυχὴν ἐπιχαιρεῖ · ἵνα μὴ τῇ τῆς κεφαλῆς παραδοχῇ , ἧτις ἐστὶν ἡ προσβολὴ τοῦ λογισμοῦ , τὸ λοιπὸν τοῦ δράκοντος σῶμα , τοὔτεστι τῆς ἡδονῆς τὴν κατάθεσιν , παραδεξώμεθα , καὶ ἐκ τούτου λοιπὸν ἐπὶ τὴν ἀθέμιτον πρᾶξιν κατενέγκῃ τὴν διάνοιαν · ἀλλὰ προστχέι , κατὰ τὸ γεγραμμένον , εἰς τὰς πρωίας , ἀποκτεῖναι πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς , τοὔτεστι τῇ φωτὶ τῆς γνώσεως διακρίνειν , καὶ ἐξολοθρεύειν τοὺς ἁμαρτωλοὺς λογισμοὺς ἐκ τῆς γῆς . ἧτις ἐστὶν ἡ καρδία , κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνήν · καὶ ὡς ἔτι νήπιοι εἰσιν οἱ υἱοὶ Βαβυλῶνος , ἤγουν οἱ πονηροὶ λογισμοί , τούτους ἐδαψιλεύειν , καὶ συντρίβειν πρὸς τὴν πέτραν , ἧτις ἐστὶν ὁ Χριστός . Ἐὰν γὰρ διὰ τῆς ἡμετέρας συγκαταθέσεως ἀνθρωπώσιν , οὐχ ἄνευ μεγάλου στεναγμοῦ καὶ χαμάτου κινηθήσονται . Πρὸς δὲ τοῖς εἰρημένοις ἀπὸ τῆς θείας Γραφῆς καλὸν καὶ λόγον ἀγίων Πατέρων
Lemmas: μᾶλλον ὁ σάρξ συνδέω ἄνθρωπος ὁ οὐράνιος ἄγγελος συνομοιόω , ὡς ὁ σωφροσύνη διά οὗτος γάρ , ἐπί ὁ γῆ διάγω , ἔχω , κατά ὁ ἀπόστολος , ὁ πολίτευμα ἐν οὐρανός . δεῖγμα δέ ὁ ὁ ἀρετή οὗτος κτάομαι ἐγώ , ὁ μηδέ εἷς εἰκών αἰσχρός φαντασία ἐν ὁ ὕπνος ὁ ψυχή προστρέχω . εἰμί γάρ καί μή λογίζομαι ἁμαρτία ὁ τοιοῦτος κίνησις , ὅμως τεκμήριον ὑπάρχω ὁ νοσέω ὁ ψυχή , καί μᾶλλον ὁ πάθος ἀπαλλάσσω . καί οὗτος χάρις ὁ συμβαίνω ἐγώ ἐν ὁ ὕπνος αἰσχρός φαντασία ἐλέγχω ἔρχομαι ὁ προλαμβάνω ἀθεσμία καί ὁ ἐν ἐγώ ἀσθένεια πιστεύω ὀφείλω , ἐν ὁ ἀπόκρυφος ὁ ψυχή ἀποκρύπτω νόσος φανεροποιέω ὁ γινωμένος ὕψος ἐν ὁ ὁ ὕπνος ἄνεσις . οἰδάνω δέ ὁ ἰατρός ὁ ψυχή ἐν ὁ ἀπόκρυφος ὁ ψυχή ὁ Φάρμακος ἐναπέθω , ἐγώ καί ὁ αἰτία ὁ νόσος ὑπάρχω γιγνώσκω , φάσκω · ὁ ἐμβλέπω γυνή πρός ὁ ἐπιθυμέω αὐτός ἤδη κονεύω αὐτός ἐν ὁ καρδία αὐτός · ὅς τοσοῦτος ὁ πορνικός καί περίεργος ὀφθαλμός διορθόω , ὅσον ὁ ἔνδον ἐντρέχω ψυχή , ὅστις ὁ παρά θεός δίδωμι ἐπί ἀγαθός ὀφθαλμός κακῶς χέω · οὗτος γάρ χάρις καί ὁ σοφός παροιμία ὅς λέγω , Πᾶς φυλακή τηρέω ὁ ὀφθαλμός , ἀλλά , Πᾶς φυλακή τηρέω σός καρδία · ἐκεῖνος γάρ μάλιστα ἐπιτίθημι ὁ ἰατρεία ὁ φυλακή , ὁ κείρω ὁ ὀφθαλμός εἰς ὅς βούλομαι . Τογαροῦν αὐτός εἰμί ὁ κάθαρσις ἐγώ πρῶτος φυλακή , ἵνα , ὅτε ὁ ἡμέτερος διάνοια μνήμη γυνή , γίγνομαι ἀναδίδωμι διά ὁ διαβολικός ἐνέργεια , εἰμί τυγχάνω μήτηρ , ἢ ἀδελφή , ἢ ἄλλος γυνή εὐλαβής , ταχέως αὐτός ἐκ ὁ ἡμέτερος καρδία ἐκβάλλω · ἵνα μή , ἐπιπολύ διατρίβω ἐγώ ἐν αὐτός ὁ γνώμη ὅς κακός ἀπατεός ἐκ οὗτος ὁ πρόσωπον κατάκλυσις καί κατακρήμνισις ὁ διάνοια εἰς αἰσχρός καί ἐπιλανθάνω ἐνδύμησης , καθώς καί ὁ παρά θεός πρός ὁ πρῶτος δίδωμι ἐντολή χιλεύω , τηρέω ὁ κεφαλή ὁ δράκων , τουτέστι ὁ βλαβερός λογισμός ὁ ἀρχή , διά ὅσπερ ἕρπω εἰς ὁ ἡμέτερος ψυχή ἐπιχαίρω · ἴνη μή ὁ ὁ κεφαλή παραδοχή , ὅστις εἰμί ὁ προσβολή ὁ λογισμός , ὁ λοιπός ὁ δράκων σῶμα , τουτέστι ὁ ἡδονή ὁ κατάθεσις , παραδείκνυμι , καί ἐκ οὗτος λοιπός ἐπί ὁ ἀθέμιτος πρᾶξις καταφέρω ὁ διάνοια · ἀλλά προστχέι , κατά ὁ γράφω , εἰς ὁ πρώϊος , ἀποκτείνω πᾶς ὁ ἁμαρτωλός ὁ γῆ , τουτέστι ὁ φάος ὁ γνῶσις διακρίνω , καί ἐξολοθρεύω ὁ ἁμαρτωλός λογισμός ἐκ ὁ γῆ . ὅστις εἰμί ὁ Καρδίη , κατά ὁ ὁ κύριος φωνή · καί ὡς ἔτι νήπιος εἰμί ὁ υἱός Βαβυλών , ἤγουν ὁ πονηρός λογισμός , οὗτος δαψιλεύομαι , καί συντρίβω πρός ὁ πέτρα , ὅστις εἰμί ὁ Χριστός . ἐάν γάρ διά ὁ ἡμέτερος συγκατάθεσις ἀνθρωπέω , οὐ ἄνευ μέγας στεναγμός καί κάματος κινέω . πρός δέ ὁ λέγω ἀπό ὁ θεῖος Γραφής καλός καί λόγος ἅγιος Πατέρων