athanasius-theology.epistulae-ad-castorem-sp pg028_0459.1
πολλὴν κακίαν ἐμφαίνων . Ὁ γὰρ ἀργὸς καὶ προπετὴς ἐν λόγοις τυγχάνει , καὶ πρὸς λοιδορίαν πρόχειρος , καὶ λοιπὸν εἰς ἡσυχίαν ἀνεπιτήδειος , καὶ τῆς ἀκηδίας δοῦλος . Παραγγέλλει οὖν στέλλεσθαι ἀπ’ αὐτοῦ , τοῦτέστιν ἀφορίζεσθαι ὡς ἀπὸ λοιμικῆς νόσου . Εἶτα τί φησι : Καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν τὴν παρέλαβον παρ’ ἡμῶν , » διὰ τῆς λέξεως ταύτης ὑπερηφάνους αὐτοὺς εἶναι , καταφρονήσαντας ἐμφαίνων , καὶ τῶν ἀποστολικῶν παραδόσεων καταλυτάς · καὶ πάλιν « Δωρεάν , φησίν , ἄρτον οὐκ ἐφάγμεν παρὰ τινος , ἀλλ’ ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ , νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐργαζόμενοι πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαι τινὰ ὑμῶν . » Ὁ διδάσκαλος τῶν ἐθνῶν , ὁ κήρυξ Εὐαγγελίου , ὁ μεταράφεις ἕως τρίτου οὐρανοῦ , ὁ λέγων τὸν Κύριον προσταχέναι τοὺς τὸ Εὐαγγέλιον καταγγέλλοντας ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου ζῆν , ἐν κόπῳ καὶ νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐργάζεται πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαι . Τί οὖν ποιήσομεν ἡμεῖς ἀκηδύντες ἀπὸ τοῦ ἔργου , καὶ τὴν σωματικὴν ἀνάπαυσιν μεταδιώκοντες · οἵς οὔτε κήρυγμα Εὐαγγελίου ἐνεχειρίσθη , οὔτε τῶν Ἐκκλησιῶν ἡ μέριμνα , ἀλλὰ τῇ ἰδίᾳ μόνης ψυχῆς ἡ φροντίς ; Εἶτα , σαφέστερον δείκνυων τὴν τικτομένην βλάβην ἐκ τῆς ἀργίας , ἐπιφέρει · « Μηδὲν ἐργαζομένους , ἀλλὰ περιεργαζομένους · ἀπὸ ἀργίας ἀταξία , καὶ ἀπὸ ἀταξίας πᾶσα κακία . Κατασκευάζων δὲ πάλιν τὴν θεραπείαν αὐτῆς ἐπιφέρει · « Τοῖς δὲ τοιούτοις παραγγέλλομεν , καὶ παρακαλοῦμεν ἐν ἡσυχίᾳ ἐργαζομένους τὸν ἑαυτῶν ἄρτον ἐσθίειν · » καὶ ἐπιπληκτικώτερον ἐπάγει λέγων · « Εἰ οὖ οὗ θέλει ἐργάζεσθαι , μὴδὲ ἐσθιέτω . » « Τοῦτοις τοῖς ἀποστολικοῖς παραγγέλμασι καὶ κατὰ τὴν Ἀιγυπτίων ἁγίου Πατέρες , παιδευόμενοι , οὐδὲνα καιρὸν ἀργούς εἶναι τοὺς μοναχούς ἐπιτρέπουσι , καὶ μάλιστα τοὺς νεωτέρους , εἰδότες , ὅτι διὰ τῆς ὑπομονῆς πῷ ἔργῳ ἀκηδίαν ἀπελαύνουσι , καὶ τὴν ἑαυτῶν τροφὴν προπορίζουσι , καὶ τοῖς δεομένοις βοηθοῦσιν . Οὐ μόνον γὰρ τῆς ἑαυτῶν χρείας ἕνεκεν ἐργάζονται , ἀλλὰ δὲ ξένοις καὶ πτωχοῖς , καὶ τοῖς ἐν φυλακαῖς , καὶ πᾶσι τοῖς δεομένοις , ἐκ τοῦ ἰδίου ἔργου ἐπιχορηγοῦσι , πιστεύοντες τὴν ἑαυτῶν εὐποιίαν , θυσίαν εὐάρεστον τῷ Θεῷ γίνεσθαι . Καὶ τοῦτο δὲ λέγουσιν οἱ Πατέρες , ὅτι ὁ ἐργαζόμενος ἐνὶ δαιμονὶ πολεμεῖ , καὶ πολλάκις ὑπ’ αὐτοῦ θλίβεται · ὁ δὲ ἀργὸς ὑπὸ μυρίων πνευμάτων αἰχμαλωτίζεται . Καλὸν δὲ πρὸς τούτοις καὶ λόγον ἐπιμνησθῆναι τοῦ ἀδελφῶν Μωυσέως τοῦ δοκιμιωτάτου ἐν τοῖς Πατράσιν , ὃν πρὸς μὲ ἀπεφθέγξατο . Καθεσθότος γὰρ μου ὀλίγον χρόνον ἐν τῇ ἐρήμῳ , ὀχλήθην ὑπὸ ἀκηδίας , καὶ παραβαλὼν τῷ ἀδελφῷ Παύλῳ , λέγω πρὸς αὐτόν , ὅτι « Δεινῶς ὀχλήθεις ὑπὸ τῆς ἀκηδίας , καὶ ἐξασθενήσας σφόδρα , οὐ πρότερον ἀπηλλάχην αὐτῆς , εἰ μὴ ἀπήλθον , καὶ παρέβαλον τῷ ἀδελφῷ Παύλῳ . » Ἀπεκρίνατο δὲ μοι πρὸς ταῦτα ὁ ἀδελφὸς Μωυσῆς λέγων · « Θάρσει , οὐχ ἑαυτὸν ἀπὸ ταύτης ἠλευθέρωσας , ἀλλὰ μᾶλλον ἔκδοτον καὶ δοῦλον ταύτῃ παρέδωκας . Γίνωσκε
Lemmas: πολύς κακία ἐμφαίνω . ὁ γάρ ἀργός καί προπετής ἐν λόγος τυγχάνω , καί πρός λοιδορία πρόχειρος , καί λοιπός εἰς ἡσυχία ἀνεπιτήδειος , καί ὁ ἀκηδία δοῦλος . παραγγέλλω οὖν στέλλω ἀπό αὐτός , τουτέστιν ἀφορίζω ὡς ἀπό λοιμικός νόσος . εἶτα τίς φημί : καί μή κατά ὁ παράδοσις ὁ παραλαμβάνω παρά ἐγώ , » διά ὁ λέξις οὗτος ὑπερήφανος αὐτός ἔρχομαι , καταφρονέω ἐμφαίνω , καί ὁ ἀποστολικός παράδοσις καταλυτής · καί πάλιν « δωρεά , φημί , ἄρτος οὐ ἐσθίω παρά τις , ἀλλά ἐν κόπος καί μόχθος , νύξ καί ἡμέρα ἐργάζομαι πρός ὁ μή ἐπιβαρέω τις σύ . » ὁ διδάσκαλος ὁ ἔθνος , ὁ κῆρυξ Εὐαγγέλιος , ὁ μεταράφεις ἠώς τρίτος οὐρανός , ὁ λέγω ὁ κύριος προστάσσω ὁ ὁ Εὐαγγέλιος καταγγέλλω ἐκ ὁ Εὐαγγέλιος ζάω , ἐν κόπος καί νύξ καί ἡμέρα ἐργάζομαι πρός ὁ μή ἐπιβαρέω . τις οὖν ποιέω ἐγώ ἀκηδύντες ἀπό ὁ έργο , καί ὁ σωματικός ἀνάπαυσις μεταδιώκω · ὅς οὔτε κήρυγμα Εὐαγγέλιος ἐγχειρίζω , οὔτε ὁ ἐκκλησία ὁ μέριμνα , ἀλλά ὁ ἴδιος μόνος ψυχή ὁ φροντίς ; εἶτα , σαφής δείκνυμι ὁ τίκτω βλάβος ἐκ ὁ ἀργία , ἐπιφέρω · « μηδείς ἐργάζομαι , ἀλλά περιεργάζομαι · ἀπό ἀργία ἀταξία , καί ἀπό ἀταξία πᾶς κακία . κατασκευάζω δέ πάλιν ὁ θεραπεία αὐτηες͂ς ἐπιφέρω · « ὁ δέ τοιοῦτος παραγγέλλω , καί παρακαλέω ἐν ἡσυχία ἐργάζομαι ὁ ἑαυτοῦ ἄρτος ἐσθίω · » καί ἐπιπληκτικός ἐπάγω λέγω · « εἰμί οὖον ὅς ἐθέλω ἐργάζομαι , μηδέ ἐσθίω . » « Τοῦτος ὁ ἀποστολικός παράγγελμα καί κατά ὁ Αἰγύπτιος ἅγιος πατήρ , παιδεύω , οὐδείς καιρός ἀργός ἔρχομαι ὁ μοναχός ἐπιτρέπω , καί μάλιστα ὁ νέος , οἶδα , ὅτι διά ὁ ὑπομονή πω ἔργον ἀκηδία ἀπελαύνω , καί ὁ ἑαυτοῦ τροφή προπορίζω , καί ὁ δέω βοηθέω . οὐ μόνος γάρ ὁ ἑαυτοῦ χρεία ἕνεκα ἐργάζομαι , ἀλλά δέ ξένος καί πτωχός , καί ὁ ἐν φυλακή , καί πᾶς ὁ δέω , ἐκ ὁ ἴδιος έργο ἐπιχορηγέω , πιστεύω ὁ ἑαυτοῦ εὐποιία , θυσία εὐάρεστος ὁ θεός γίγνομαι . καί οὗτος δέ λέγω ὁ πατήρ , ὅτι ὁ ἐργάζομαι ἐν δαίμων πολεμέω , καί πολλάκις ὑπό αὐτός θλίβω · ὁ δέ ἀργός ὑπό μυρίος πνεῦμα αἰχμαλωτίζω . Καλός δέ πρός οὗτος καί λόγος ἐπιμιμνήσκομαι ὁ ἀδελφός Μωυσῆς ὁ δοκίμιος ἐν ὁ πατήρ , ὅς πρός ἐγώ ἀποφθέγγομαι . καθεσθοος γάρ ἐγώ ὀλίγος χρόνος ἐν ὁ ἐρῆμος , ὀχλέω ὑπό ἀκηδία , καί παραβάλλω ὁ ἀδελφός Παῦλος , λέγω πρός αὐτός , ὅτι « δεινῶς ὀχλέω ὑπό ὁ ἀκηδία , καί ἐξασθενέω σφόδρα , οὐ πρότερος ἀπαλλάσσω αὐτηες͂ς , εἰμί μή ἀπέρχομαι , καί παραβάλλω ὁ ἀδελφός Παῦλος . » ἀποκρίνομαι δέ ἐγώ πρός οὗτος ὁ ἀδελφός Μωυσῆς λέγω · « Θάρσος , οὐ ἑαυτοῦ ἀπό οὗτος ἐλευθερόω , ἀλλά μᾶλλον ἔκδοτος καί δοῦλος οὗτος παραδίδωμι . γιγνώσκω