athanasius-theology.epistulae-ad-castorem-sp pg028_0456.1
καιν · ως εκει ονθεν , και μηδενος οντος του κινο-ντος ημας εις οργην , ευκολως εν τη μονωσει η αρετητης μακροθυμιας κατορθωθησεται · απο γαρ τηςυπερηφανιας και του μη βλεπειν μεμερισται ενωτοςκαι επιγραφειν τη ιδια βαθυμια τας αιτιας της ορ-γης , την εκ των αδελφων αλλοτριωσιν επιτιθωμεν.Εως δε τοιυν της ημετερας αδνευσαι τας αιτιαςαλλοις επιγραφωμεν , αδυνατον ημας προς την τε-λειωσιν της μακροθυμιας φθασαι . Το γαρ κεφα-λαιον της ημετερας διορθωσεως , ουχ εκ της τωνπλησιον μακροθυμιας , της προς ημας γινωμενης κατ-ορθουται , αλλ' εκ της ημετερας προς τον πλησιονμακροθυμιας και ανεξιακιας . " Οταν δε τον της μα-κροθυμιας αγωνα φευγοντες την ερημον καταδιωξω-μεν και την μονωσιν , δσα δ' αν των ημετερων παθωναθεραπευτα εκεισε επενδυχωμεν , επιπικρυμμενα,ουχ εξειλημμενα , τυγχανομεν . Και γαρ η ερημος καιη αναχωρησις τοις μηπω παθων απηλλαγμενοις ουμονον φυλαττειν επισταται τα ελαττωματα , αλλα καιεπικαλυπτειν ταυτα οιδε . Και ουδε επαισθανεσθαιαυτοισ συγχωρει πολυ παιδει ηττωμενοι · τοιunan-τιον δε φαντασιας αυτοις υποβαλλει , καταρωθωκε-ναι αυτοις πειθει την τε μακροθυμιαν και τηνταπεινωσιν , εως μη παξενται ο τουτοσ ερεθιζωνκαι δοκιμαζων · δταν δε συμβη προφρασις του-τουνο κινουσα , και γυμναζουσα , ευδως τα εναντοκει-μενα παθη και το πριν λανθανοντα , ωσπερ ηπτοιαχαλινωτοι , εκ των ιδιων αρετηριων εκπηδησαν-τες , και τη μακρη ησυχια και σχολη τραφεντες , σφο-δροτερον και αγρωστερον προς διεθρον καταζυρουσιτον ιδιον επιδαπην . Πλεον γαρ αγριουται εν ημιν ηπαθη αγριουται της εκ ανθρωπων γυμνασιας , καιαυτην την σκιαν της υπομονης και μακροθυμιας , ηνεικονικως δοκομεν εχειν , αναμεριμμενην τοις αδελ-φοις τη αμελεια της αγυμνασιας , και της μονωσεωςαπολλυμεν . " Ωσπερ γαρ τα ιοβλα των θηριων ενερημια , και εν ταις ιδιας κοιταις ησυχαζοντα , τότετην ιδιαν μανιαν επιδεικνυνται , δταν λαδωνται τινοςπροσεγγιζοντος · οτω και οι εμπαθεις ανθρωποι ουχαρετης διαδεσει , αλλα τη της ερημιας αναγκη ησυ-χαζοντες , τότε τον της ψυχης ιδν εξεμουσιν , δτανδραδωνται του προσεγγιζοντος και ερεθιζοντος . Καιτουτου χαριν τοις τελειωσιν πραξτηρος επιζητουσισπουδη πατη οφειλει μη μονον προς ανθρωπουσμη οργιζεσθαι , αλλα μηδε προς τα αλογα , μηδε προςτα αψυχα πραγματα . Μεινυμαι γαρ εγω ηνικα ενερημια διετριβον κατα χαλμου τον θυμον κινησας,της παχυτητος τουτου η λεπτοτητος απαραδεατοςμοι · και κατα ξυλου παλιν , δταν κημαι τουτο θελι-σας , μη ταχεις εδυνηθην · και παλιν κατα λιθουπυριεχδου , δταν , σπουδαζοντος μου εκδαλλειν τοπιρ , μη ταχεις ο σπινηθρ εξεπηδησεν , οτω τηςοργης επιταξειδος , ως κατα των ανασθηναν , καιαψυχων πραγμάτων ταυτην εκφερειν . Ει τοιυν επι-ποδωμεν τυχειν τω μακαρισμου του Χριστου , ουμονον την κατ' ενεργειαν οφειλωμεν οργην καλυζαι,καθα ειρηται , αλλα και την κατα διανοιαν . Ου γαρ
Lemmas: Κάϊν · ως ἐκεῖ ὄνθος , και μηδείς ων τις κινέω ἡμεῖς εἰς ὀργή , εὐκόλως ἐν ὅς μόνωσις η̅ αρετητης μακροθυμία κατορθόω · ἀπό γαρ τηςυπερηφανια και ὁ μη βλέπω μερίζω ενωτοςκαι ἐπιγράφω ὅς ἴδιος βαθυεις ὅς αιτία ὁ ὀργάω , την ἐκ ὁ ἀδελφός ἀλλοτρίωσις επιτιθωμεν.Εως δέ τοιυν ὁ ἡμέτερος ἀναδέω ὅς αιτιαςαλλοις ἐπιγράφω , ἀδύνατος ἡμεῖς προς την τελειόω ὁ μακροθυμία φθάνω . ὁ γαρ κεφαλαιόω ὁ ἡμέτερος διόρθωσις , οὐ ἐκ ὁ τωνπλησιον μακροθυμία , ὁ προς ἡμεῖς γινωμένος κατορθόω , ἀλλά ἐκ ὁ ἡμέτερος προς τοσοῦτος πλησιονμακροθυμιαω και ανεξιακια . " ὅταν δέ τοσοῦτος ὁ μακροθυμία ἀγών φεύγω την ἐρῆμος καταδιώκω και ὁ μόνωσις , δσοι δέ δάιος ὁ ἡμέτερος παθωναθεραπευτα ἐκεῖσε επενδυχοω , επιπικρυμμενα,ουχ ἐκλαμβάνω , τυγχάνω . και γαρ ᾑ ἐρῆμος καίω ἀναχώρησις ὁ μήπω πάσχω ἀπαλλάσσω ουμονος φυλάσσω ἐπιστάτης τα ελάττωμα , ἀλλά καιεπικαλυπτω αὐτός οἶδα . και οὐδέ επαισθανεσθαιαυτος συγχωρέω πολύς παιδεύω ηττωμενοι · τοιunan-τιον δέ φαντασία αὐτός ὑποβάλλω , καταρωθωκε-ναι αὐτός πείθω την τε μακροθυμία και τηνταπειναω , ἠώς μη πήγνυμι ὁ τοῦτος ερεθιζωνκαι δοκιμάζω · δ δέ συμβαίνω προφρασις του-τουνο κινέω , και γυμνάζω , ευδως τα εναντοκει-μενα πάθος και το πριν λανθάνω , ὥσπερ ηπτοιαχαλινωτος , ἐκ ὁ ἴδιος αρετηριων ἐκπηδάω , και ἔτης μακρός ἡσυχία και σχολή τρέφω , σφοδρός και αγρωστερον προς διαθρῴσκω καταζυρουσιτος ἴδιος επιδαπην . πλέω γαρ ἀγριόω εν ἡμεῖς ἀπαθής ἀγριόω ὁ ἑκʹ ἄνθρωπος γυμνασία , καιαυτος την σκιά ὁ ὑπομονή και μακροθυμία , ἀνεικονικός δοκέω ἔχω , ἀναμερίζω ὁ ἀδελφός ὅς ἀμέλεια ὁ ἀγυμνασία , και ὁ μονωσεωςαπολλυμεν . " ὥσπερ γαρ τα ιοβλα ὁ θηρίον ενερημια , και ἐν ὅς ἴδιος κοίτη ἡσυχάζω , τότε ἴδιος μανία ἐπιδείκνυμι , δ λαδώνω τινοςπροσεγγιζοντος · ὅστις και ὁ εμπαθής ἄνθρωπος ουχαρετης διάδεσις , ἀλλά ὅς ὁ ἐρημία ἀνάγκη ἡσυχάζω , τότε ὁ ὁ ψυχή ιδν ἐξεμέω , δτανδραδωνται τις προσεγγίζω και ἐρεθίζω . καιουτος χάρις ὁ τελείωσις πραξτηρος επιζητουσισπουδη πατέω ὀφείλω μη μόνος προς ανθρωπουσμαω ὀργίζω , ἀλλά μηδέ προς τα ἄλογος , μηδέ προτείνω άψυχος πρᾶγμα . μεινυμης γαρ ἐγώ φέρω ενερημια διατρίβω κατά χαλμου τοσοῦτος θυμός κινησας,της παχυτητη τούτος η̅ λεπτοτητη απαραδεατοςμοι · και κατά ξύλο πάλιν , δ καίω τούτος θελι-σας , μη ταχύς δύναμαι · και πάλιν κατά λιθουπυριεχδου , δ , σπουδάζω ἐγώ εκδαλλειν τοπιρ , μη ταχύς ὁ σπινηθρ ἐκπηδάω , ὅστις τηςοργης επιταξειδος , ως κατά ὁ ανασθηναν , καιαψυχεω πρᾶγμα αὐτός ἐκφέρω . ει τοιυν επι-ποδηω τυγχάνω τω μακαρισμός ὁ Χριστός , ουμονος την κατά ἐνέργεια ὀφείλω ὀργή καλυζαι,καθα εἴρω , ἀλλά και την κατά διάνοια . Ου γαρ