athanasius-theology.epistulae-ad-castorem-sp pg028_0453.1
τῶν κατὰ τὴν γνώμην τῶν φιλαργύρων καὶ οὕτω μακαρώτεροι τοῦ Ἀποστόλου , ἐπειδὴ ἐκ τῶν ἰδίων ὑποστάσεων ἐχορήγει αὐτοῖς ταῖς χρείαις . Ἄλλ’ οὐχ ἄν τις εἰς ἐσχάτην ἤνοιχεν ἐλθὼν εἰπεῖν τολμήσει τοῦτο . Εἰ τοίνυν βουλώμεθα τὴν εὐαγγελικὴν καὶ ἀποστολικὴν προστάγματι , καὶ πᾶσιν ἐκεῖνι τῇ δὲ ἀρχῇ ἐπὶ τῶν ἀποστόλων θεμελιώσεσιν Ἐκκλησία ἀκολουθῆσαι : μὴ ταῖς ἡμετέραις ὑπονοίαις τεθώμεθα , μηδὲ τὰ καλῶς εἰρημένα κακῶς νομῶμεν · ἀλλ’ ἀπορρίψαντες τὴν χλιαρὰν καὶ ἀπίστον γνώμην , ἀναλάβωμεν τὴν ἀκρίβειαν τοῦ Εὐαγγελίου . Οὕτω γὰρ δυνήσομεθα καὶ τοῖς τῶν ἁγίων Πατέρων ἤθεσιν ἀκολουθῆσαι , καὶ τῆς ἐπιστήμης τοῦ κοινοβίου μηδέποτε ἀποστήναι , καὶ ἐν ἀληθείᾳ ἀποτάξασθαι τούτῳ τῷ κόσμῳ . Καλὸν δὲ ἐνταῦθα καὶ λόγους ἁγίων Πατέρων ἐπιμνησθῆναι . Φέρεται τοίνυν τοῦ ἁγίου Βασιλείου τοῦ ἐπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας λόγος πρὸς τινὰ συγχλητικὸν χλιαρῶς ἀποταξάμενον , καὶ παρακατασχοῦντα τινὰ τῶν ἰδίων χρημάτων , ῥῆμα τοιοῦτον : « Καὶ τὸν συγχλητικὸν ἀπώλεσας , καὶ μοναχὸν οὐχ ἐποίησας . » Χρὴ τοίνυν πᾶσιν σπουδῇ ἐκκόπτεσθαι ἐκ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς τὴν ῥίζαν , καὶ ἀρχὴν πάντων τῶν κακῶν , ἥτις ἐστὶν ἡ φιλαργυρία · ἀσφαλῶς γινώσκοντας , ὅτι , μενούσης τῆς ῥίζης , οἱ κλάδοι φύονται , τὴν δὲ ἀρετὴν κατεργάσθαι δύσκολον , εἰ μὴ ἐν κοινοβίῳ διώγωμεν . Ἐν αὐτῷ γὰρ καὶ περὶ αὐτῶν τῶν ἀναγκαίων χρείων περιφρονούμεν . Τὴν κατάκρισιν Ἀνανίου καὶ Σαπφείρης πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχοντες , φρίξομεν καταλιμπάνειν ἐαυτοῖς τί ποτε τῆς παλαιᾶς περιουσίας . Ὁμοίως τοῦ Γιεζὴ φοβηθέντες τὸ παράδειγμα τοῦ διὰ τὴν φιλαργυρίαν αἰωνίᾳ λέπρᾳ παραδοθέντος , φυλαξόμεθα συναθροίζειν ἐαυτοῖς τοῦ βίου ταῦτα χρήματα , ὧν οὐδὲ ἐν τῷ κόσμῳ ἔχομεν . Ἔτι γε μὴν τοῦ Ἰούδα λογιζόμενοι δι’ ἀγχόνης τελευτῆν , φοβηθώμεν τι ποτὲ ἀπὸ πάντων ὧν ἀποτασσόμενοι κατεφρονήσαμεν . Ἐπὶ πᾶσι τούτοις πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχοντες ἀεὶ τὸ τοῦ θανάτου ἄδηλον , μὴ ποτε ἐν ὥρᾳ ἧ οὐ προσδοκῶμεν ἔλθῃ ὁ Κύριος , καὶ εὑρήσῃ τὴν ἡμετέραν συνειδόσιν τῇ φιλαργυρίᾳ ἐπιλωμένην , καὶ ἐρεῖ ἡμῖν ὅπερ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ ἐρρέθη τῷ πλουσίῳ ἐκείνῳ : « Ἄφρων , ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχὴν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ · ὧ δὲ ἐτοιμάσας τίνι ἔσται ; » 4 . Τέταρτος ἡμῖν ἐστὶν ἀγὼν κατὰ τοῦ πνεύματος τῆς ὀργῆς , ὅπως σὺν Θεῷ τὸν τοῦτο θανατηφόρον ἰὸν ἐκ τοῦ βάθους τῆς ἡμετέρας ψυχῆς ἐκκόψωμεν . Τοῦτο γὰρ ἐν τῇ ἡμετέρᾳ καρδίᾳ ἐναποκειμένου , καὶ τὸν ὀφθαλμὸν τῆς διανοίας ἐκτυφλοῦντος ταῖς σκοτειναῖς ταραχαῖς , οὔτε διόκρισιν τῶν συμφερόντων πτήσασθαι δυνάμεθα , οὔτε πνευματικῆς γνώσεως εὐρεῖν κατάληψιν , οὔτε τῆς δυνάμεως ζωῆς γενέσθαι μέτοχοι , οὔτε τῆς θεωρίας τοῦ θελοῦ καὶ ἀληθινοῦ φωτὸς δεκτικοὶ ὁ ἡμέτερος νοῦς γενήσεται : « Ἐταράχθη , » γάρ , φησίν , « ἀπὸ θυμοῦ ὁ ὀφθαλμὸς μου , » οὔτε δὲ σοφίας μέτοχοι γενήσομεθα , κἂν μάλιστα σοφοὶ ταῖς ἐπινοίαις λογίζωμεθα · ἐπειδὴ γέγραπται , ὅτι : « Θυμὸς ἐν κόλπῳ ἀφρόνων αὐλισθήσεται . » Ἄλλ’ οὐδὲ τὰς σωτηριώδεις ἀκτῖνας τῆς διακρίσεως κτήσασθαι δυνάμεθα , εἰ καὶ τὰ μάλιστα
Lemmas: ὁ κατά ὁ γνώμη ὁ φιλάργυρος καί οὕτως μάκαρος ὁ ἀπόστολος , ἐπεί ἐκ ὁ ἴδιος ὑπόστασις χορηγέω αὐτός ὁ χρεία . ἄλλος οὐ ἄν τις εἰς ἔσχατος ἀνοίγω ἔρχομαι λέγω τολμάω οὗτος . εἰμί τοίνυν βούλομαι ὁ εὐαγγελικός καί ἀποστολικός πρόσταγμα , καί πᾶς ἐκεῖνος ὁ δέ ἀρχή ἐπί ὁ ἀπόστολος θεμελίωσις ἐκκλησία ἀκολουθέω : μή ὁ ἡμέτερος ὑπόνοια τίθημι , μηδέ ὁ καλός λέγω κακῶς νομαω · ἀλλά ἀπορρίπτω ὁ χλιαρός καί ἄπιστος γνώμη , ἀναλαμβάνω ὁ ἀκρίβεια ὁ Εὐαγγέλιος . οὕτως γάρ δύναμαι καί ὁ ὁ ἅγιος Πατέρων ἦθος ἀκολουθέω , καί ὁ ἐπιστήμη ὁ κοινόβιος μηδέποτε ἀφίστημι , καί ἐν ἀλήθεια ἀποτάσσω οὗτος ὁ κόσμος . Κηλόν δέ ἐνταῦθα καί λόγος ἅγιος Πατέρων ἐπιμιμνήσκομαι . φέρω τοίνυν ὁ ἅγιος Βασίλειος ὁ ἐπίσκοπος Καισάρεια Καππαδοκία λόγος πρός τις συγκλητικός χλιαρός ἀποτάσσω , καί παρακατέχω τις ὁ ἴδιος χρῆμα , ῥῆμα τοιοῦτος : « καί ὁ συγκλητικός ἀπόλλυμι , καί μοναχός οὐ ποιέω . » χράω τοίνυν πᾶς σπουδή ἐκκόπτω ἐκ ὁ ἡμέτερος ψυχή ὁ ῥίζα , καί ἀρχή πᾶς ὁ κακός , ὅστις εἰμί ὁ φιλαργυρία · ἀσφαλής γιγνώσκω , ὅτι , μένω ὁ ῥίζα , ὁ κλάδος φύω , ὁ δέ ἀρετή κατεργάζομαι δύσκολος , εἰμί μή ἐν κοινόβιος διώκω . ἐν αὐτός γάρ καί περί αὐτός ὁ ἀναγκαῖος χράω περιφρονέω . Τά κατάκρισις Ἀνανίας καί σαπφειρεω πρό ὀφθαλμός ἔχω , φρίσσω καταλείπω ἑαυτοῦ τίς ποτέ ὁ παλαιός περιουσία . Ὅμοιος ὁ Γιεζὴ φοβέω ὁ παράδειγμα ὁ διά ὁ φιλαργυρία αἰώνιος λέπρα παραδίδωμι , φυλάσσω συναθροίζω ἑαυτοῦ ὁ βίος οὗτος χρῆμα , ὅς οὐδέ ἐν ὁ κόσμος ἔχω . ἔτι γε μήν ὁ Ἰούδας λογίζομαι διά ἀγχόνη τελευτή , φοβέω τίς ποτέ ἀπό πᾶς ὅς ἀποτάσσω καταφρονέω . ἐπί πᾶς οὗτος πρό ὀφθαλμός ἔχω ἀεί ὁ ὁ θάνατος ἄδηλος , μή ποτέ ἐν ὥρα ὅς οὐ προσδοκάω ἔρχομαι ὁ κύριος , καί εὑρίσκω ὁ ἡμέτερος σύνοιδα ὁ φιλαργυρία ἐπιλωμένην , καί λέγω ἐγώ ὅς ἐν ὁ Εὐαγγέλιος λέγω ὁ πλούσιος ἐκεῖνος : « Ἄφρος , οὗτος ὁ νύξ ὁ ψυχή σύ ἀπαιτέω ἀπό σύ · ὧ δέ ἑτοιμάζω τίς εἰμί ; » 4 . τέταρτος ἐγώ εἰμί ἀγών κατά ὁ πνεῦμα ὁ ὀργή , ὅπως σύν θεός ὁ οὗτος θανατηφόρος ἰός ἐκ ὁ βάθος ὁ ἡμέτερος ψυχή ἐκκόπτω . οὗτος γάρ ἐν ὁ ἡμέτερος καρδία ἐναπόκειμαι , καί ὁ ὀφθαλμός ὁ διάνοια ἐκτυφλόω ὁ σκοτεινός ταραχή , οὔτε διοκρις ὁ συμφέρω πτήσσω δύναμαι , οὔτε πνευματικός γνῶσις εὑρίσκω κατάληψις , οὔτε ὁ δύναμις ζωή γίγνομαι μέτοχος , οὔτε ὁ θεωρία ὁ θέλω καί ἀληθινός φάος δεκτικός ὁ ἡμέτερος Νοῦς γίγνομαι : « ταράσσω , » γάρ , φημί , « ἀπό θυμός ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , » οὔτε δέ σοφία μέτοχος γίγνομαι , κἀν μάλιστα σοφός ὁ ἐπίνοια λογίζομαι · ἐπεί γράφω , ὅτι : « Θυμός ἐν κόλπος ἄφρων αὐλίζομαι . » ἄλλος οὐδέ ὁ σωτηριώδης ἀκτίς ὁ διάκρισις κτάομαι δύναμαι , εἰμί καί ὁ μάλιστα