athanasius-theology.epistulae-ad-castorem-sp pg028_0452.1
ἀμαλῶν [ ἀναλῶ ] εἰς τὸν ἴδιον οἶκον , μὴποτε ποιεῖσθαι ποιήσαι τὰς καρδίας τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ . » Ἔστι τῆς μαρτυρίας ταύτης ἀσφαλέστερον τι ἢ σαφέστερον ; Οὐκ ἄρα διὰ τούτων μανθανόμεν ὅτι ἀποτασόμενοι τῷ κόσμῳ τελείως ἀποτάσσεσθαι , καὶ οὕτως ἐπὶ τοὺς πόλεμον ἐκβαίνειν , εἰ μὴ διὰ τοῦ βαλεῖν ἀρχὴν χαύνην καὶ διεθαρμένην ἀνατρέπεν τοὺς ἄλλους ἀπὸ τῆς εὐαγγελικῆς τελειότητος . Ἐπειδὴ δὲ τινες τὸ καλῶς εἰρημένον τῇ Γραφῇ · « Μακάριόν ἐστι διδόναι , ἢ λαμβάνειν , » κακῶς ἐρμηνεύουσι , βιαζόμενοι πρὸς τὴν ἰδίαν ἀπάτην καὶ τὴν τῆς φιλαργυρίας ἐπιθυμίαν τὴν ἔνοιαν τοῦ ῥήτου παραλογιζόμενοι , καὶ τὴν τοῦ Κυρίου διδασκαλίαν τὴν λέγουσαν · « Εἰ θέλεις τελείος εἶναι , πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα , καὶ δὸς πτωχοῖς , καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ , καὶ δεῦρο , ἀκολούθει μοι · » καὶ κρίνουσι τῆς ἀκτημοσύνης μακαριώτερον τὸ ἔχουσιάζειν τοῦ ἰδίου πλούτου , καὶ ἐκ τῆς τούτου περιουσίας διδόναι τοῖς δεομένοις · γινωσκέτωσαν οἱ τοιούτοι μὴπω ἀποτετάχθαι τῷ κόσμῳ , μὴδὲ ἐπιθυμεῖν τῆς μοναχικῆς τελειότητος , ἐφ’ ὧν ἐπαίσχύνονται τὴν ὑπὲρ Χριστοῦ ἐνδοξὸν μετὰ τοῦ Ἀποστόλου ἀναλαβεῖν πτωχείαν , καὶ τὴν τῶν χειρῶν ἐργασίαν ἑαυτοῖς τε καὶ τοῖς δεομένοις ὑπηρετεῖν . Εἰ δὲ ἐπιθυμοῦσι τὴν ἔργῳ πληρῶσαι τὴν μοναδικὴν ἐπαγγελίαν , καὶ μετὰ τοῦ Ἀποστόλου δοξασθῆναι διασπορίσαντες τὸν παλαιὸν πλοῦτον ἐν λιμῷ καὶ δίψει καὶ γυμνότητι , μετὰ τοῦ Παύλου ἀγωνιζέσθωσαν τὸν καλὸν ἄγωνα . Καὶ γὰρ εἰ τὸ ἔχειν παλαιὸν πλοῦτον ἀναγκαϊότερον ἐγίνωσκεν πρὸς τελείωσιν ὁ αὐτὸς Ἀπόστολος , οὐκ ἂν κατεφρόνησε τῆς πρώτης αὐτοῦ ἀξίας · ἐπίσημον γὰρ λέγει ἑαυτὸν γεγονέναι , καὶ πολίτην Ῥωμαίων . Καὶ οἱ ἐν Ἱεροσολύμοις δὲ , οἵτινες ἐπώλουν τὰς οἰκίας αὐτῶν καὶ τοὺς ἀγροὺς , καὶ ἐτίθεσαν παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων , οὐκ ἂν τοῦτο ἐπράττον , εἰ κεχρημένον ἐγίνωσκον ὑπὸ τῶν ἀποστόλων μακαριώτερον εἶναι , τοῖς ἰδίοις χρήμασι τρέφεσθαι καὶ μὴ καμᾶν ἴδιῳ καὶ τῇ τῶν χειρῶν ἐργασίᾳ . Σαφέστερον δὲ διδάσκει περὶ τούτου ὁ εἰρημένος Ἀπόστολος , ἐν οἷς γράφει Ῥωμαίοις · « Νυνὶ δὲ πορεύομαι εἰς Ἱεροσόλυμα διακονῆσαι τοῖς ἁγίοις . Ἡδοχὸν γὰρ Μακεδονία καὶ Ἀχαΐα κοινωνίαν τινὰ ποιήσασθαι εἰς τοὺς πτωχοὺς τῶν ἁγίων τῶν ἐν Ἱερουσαλήμ . » Οὕτως δὲ δέξαιμο , καὶ φυλακαὶς πολλάκις , καὶ τῇ σκυλῇ τῆς ὀδοιπορίας ὑποβληθείς , καὶ ἐμποδιζόμενος ἐκ τούτου , ὡς εἴδοι , ταῖς ἰδίαις χερσὶ προσποριζόμενος ἑαυτῷ τὰς χρείας , ταύτας εἰληφέναι διδάσκει παρὰ τῶν ἀδελφῶν , τῶν ἀπὸ Μακεδονίας πρὸς αὐτὸν ἐλθόντων φάσκων · « Τὸ γὰρ ὑστέρημά μου ἀνέπληρωσαν οἱ ἀδελφοὶ ἐλθόντες ἀπὸ Μακεδονίας · » καὶ Φιλιππησίοις · « Ὅτι ἐν ἀρχῇ τοῦ Εὐαγγελίου ἐξελθόντος μου ἀπὸ Μακεδονίας οὐδεμίαν Ἐκκλησίαν ἐκοινώνησεν εἰς λόγον δόσεως ἢ λήψεως , εἰ μὴ ὑμεῖς μόνοι · ὅτι καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ ἅπαξ καὶ δις ἐπέμψάτε μοι τὴν χρείαν . » Ἔστωσαν
Lemmas: ἀμαλός [ ἀναλῶ ] εἰς ὁ ἴδιος οἶκος , μήποτε ποιέω ποιέω ὁ καρδία ὁ ἀδελφός αὐτός . » εἰμί ὁ μαρτυρία οὗτος ἀσφαλής τίς ἢ σαφής ; οὐ ἄρα διά οὗτος μανθάνω ὅτι ἀποτάσσω ὁ κόσμος τέλειος ἀποτάσσω , καί οὕτως ἐπί ὁ πόλεμος ἐκβαίνω , εἰμί μή διά ὁ βάλλω ἀρχή χαῦνος καί διατρέφω ἀνατρέπω ὁ ἄλλος ἀπό ὁ εὐαγγελικός τελειότης . Ἐπειδή δέ τις ὁ καλός λέγω ὁ Γραφή · « Μακάριος εἰμί δίδωμι , ἢ λαμβάνω , » κακῶς ἑρμηνεύω , βιάζω πρός ὁ ἴδιος ἀπάτη καί ὁ ὁ φιλαργυρία ἐπιθυμία ὁ νοια ὁ ρητός παραλογίζομαι , καί ὁ ὁ κύριος διδασκαλία ὁ λέγω · « εἰμί θέλω τέλειος ἔρχομαι , πωλέω σύ ὁ ὑπάρχω , καί δίδωμι πτωχός , καί ἔχω θησαυρός ἐν οὐρανός , καί δεῦρο , ἀκολουθέω ἐγώ · » καί κρίνω ὁ ἀκτημοσύνη μακάριος ὁ ἔχω ὁ ἴδιος πλοῦτος , καί ἐκ ὁ οὗτος περιουσία δίδωμι ὁ δέω · γιγνώσκω ὁ τοιοῦτος μήπω ἀποτάσσω ὁ κόσμος , μηδέ ἐπιθυμέω ὁ μοναχικός τελειότης , ἐπί ὅς ἐπαισχύνω ὁ ὑπέρ Χριστός ἔνδοξος μετά ὁ ἀπόστολος ἀναλαμβάνω πτωχεία , καί ὁ ὁ χείρ ἐργασία ἑαυτοῦ τε καί ὁ δέω ὑπηρετέω . εἰμί δέ ἐπιθυμέω ὁ ἔργον πληρόω ὁ μοναδικός ἐπαγγελία , καί μετά ὁ ἀπόστολος δοξάζω διασπορίζω ὁ παλαιός πλοῦτος ἐν λιμός καί δίψος καί γυμνότης , μετά ὁ Παῦλος ἀγωνίζομαι ὁ καλός ἀγών . καί γάρ εἰμί ὁ ἔχω παλαιός πλοῦτος ἀναγκαῖος γινώσκω πρός τελείωσις ὁ αὐτός ἀπόστολος , οὐ ἄν καταφρονέω ὁ πρῶτος αὐτός ἄξιος · ἐπίσημος γάρ λέγω ἑαυτοῦ γίγνομαι , καί πολίτης Ῥωμαῖος . καί ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ δέ , ὅστις πωλέω ὁ οἰκία αὐτός καί ὁ ἀγρός , καί τίθημι παρά ὁ πόδι ὁ ἀπόστολος , οὐ ἄν οὗτος πράσσω , εἰμί χράω γιγνώσκω ὑπό ὁ ἀπόστολος μακάριος ἔρχομαι , ὁ ἴδιος χρῆμα τρέφω καί μή καμάν ἴδιος καί ὁ ὁ χείρ ἐργασία . σαφής δέ διδάσκω περί οὗτος ὁ λέγω ἀπόστολος , ἐν ὅς γράφω Ῥωμαῖος · « νυνί δέ πορεύω εἰς Ἱερουσαλήμ διακονέω ὁ ἅγιος . Ἡδοχὸν γάρ Μακεδονία καί Ἀχαΐα κοινωνία τις ποιέω εἰς ὁ πτωχός ὁ ἅγιος ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ . » οὕτως δέ δέχομαι , καί φυλακή πολλάκις , καί ὁ σκύλος ὁ οδοιπορία ὑποβάλλω , καί ἐμποδίζω ἐκ οὗτος , ὡς εἰδοί , ὁ ἴδιος χείρ προσπορίζω ἑαυτοῦ ὁ χρεία , αὐτός λαμβάνω διδάσκω παρά ὁ ἀδελφός , ὁ ἀπό Μακεδονία πρός αὐτός ἔρχομαι φάσκω · « ὁ γάρ ὑστέρημα ἐγώ ἀναπληρόω ὁ ἀδελφός ἔρχομαι ἀπό Μακεδονία · » καί Φιλιππήσιος · « ὅτι ἐν ἀρχή ὁ Εὐαγγέλιος ἐξέρχομαι ἐγώ ἀπό Μακεδονία οὐδείς ἐκκλησία κοινωνέω εἰς λόγος δόσις ἢ λῆψις , εἰμί μή σύ μόνος · ὅτι καί ἐν Θεσσαλονίκη καί ἅπαξ καί δις πέμπω ἐγώ ὁ χρεία . » εἰμί