athanasius-theology.epistulae-ad-castorem-sp pg028_0443.1
τῶν οὐρανῶν . Φυλάττου μὴποτε τὴν ὑπερηφανίαν , ἣν ἀρχόμενος τῇ θέρμῃ τῆς ταπεινώσεως κατεπάτησας , ἀνεγείρας καθ' ἑαυτοῦ , διὰ τὸ ψαλτήριον μάθησις , ἢ τὴς Γραφῆς , ἢ καὶ κατὰ τὴν τοῦ Ἀποστόλου φωνήν , ἃ κατέλυσας πάλιν οἰκοδομῶν , παραδόντα σεαυτὸν ἀποδείξῃς · ἀλλὰ μᾶλλον ὡς ἐνῆρξας , καὶ ὡμολόγησας τὴν ταπείνωσιν ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀγγέλων , ἕως τέλους διατήρησον . Ὁμοίως τὴν ὑπομονήν , ἣν ἐπεδείξω ἐν τῷ μοναστηρίῳ , ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας πρὸ τῶν θυρῶν διακαρτερῶν , καὶ μετὰ δακρύων ἰκετεύων , σπουδάσων ἐπαυξήσαι . Ἄθλιον γὰρ ὄντως ὀφειλόντα σε καθ' ἑκάστην προστιθέναι τῇ πρώτῃ θέρμῃ , καὶ εἰς τὸ τέλειον ἀναβαίνειν προκόπτοντα ὑφαίνειν ἀπ' αὐτῆς , καὶ πρὸς τὰ κάτω ὑπαναλείνει . Οὐ γὰρ ὁ ἀρχόμενος τοῦ καλοῦ μακάριος , ἀλλ' ὅστις ἕως τέλους ἐν τούτῳ διαμείνῃ . Ὁ γὰρ ἐπὶ τῆς συρμένος ὄφις τὴν ἡμετέραν ἀεὶ τῇρει πτέρναν , τοὔτοιστὶ τῇ ἡμετέρᾳ ἐξόδῳ ἐπιβουλεύει , καὶ ἕως τέλους τῆς ζωῆς ἡμῶν ὑποσκελίζειν ἡμᾶς ἐπιχειρεῖ . Καὶ τοῦτο χάριν τὸ ἐνάρξασθαι καλοῦς οὐδὲν ὠφελήσει , οὐδὲ ἡ ἀρχὴ τῆς ἐν ὑποταγῇ θερμότητος , εἰ μὴ καὶ τὸ τέλος ὡσαύτως γένηται . Καὶ ἡ τοῦ Χριστοῦ δὲ ταπείνωσις , ἣν νῦν ἐνώπιον αὐτοῦ ἐπηγγείλω , οὐχ ἄλλως βεβαιωθήσεται , εἰ μὴ ἕως τέλους ταύτην ὑποδείξῃς . Διὸ ἵνα δυνήθῃς ταύτην τελείως κτήσασθαι , καὶ συντρίψαι τὴν κεφαλὴν τοῦ δράκοντος , σπουδάσας , ὅταν ἐπιρχυνται σοι λογισμοί , εὐθέως ἐξ ἀρχῆς τούτους ἀπαγγέλλειν . Οὕτως γὰρ διηύσεις τὰς ἀρχὰς τῶν διαθρώων τοῦ δράκοντος · λογισμῶν , καὶ μὴ αἰσχυνόμενος ἐκφαίνειν τῷ σῷ Πατρὶ , συντρίψεις τὴν τούτου κεφαλήν . Διὸ δὴ κατὰ τὴν Γραφήν , εἰ προσέλθῃς δουλεύειν τῷ Θεῷ , ἐτοίμασον σεαυτὸν μὴ πρὸς ἀμεριμνίαν , μὴ πρὸς ἀνέσεις , ἀλλὰ πρὸς πειρασμούς , πρὸς θλίψεις · « Διὰ » γὰρ « πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν · » καὶ , « Στενὴ ἡ πύλη , καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν , καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν · » Πρόσεχε τοίνυν τοῖς ὀλίγοις καλοῖς , καὶ ἐκ παραδειγματος αὐτῶν κανόνιζε τὸν ἑαυτοῦ βίον · μὴ προσχθὶς τοῖς ῥαθυμοῖς καὶ καταφρονήταις , κἂν πολλοὶ ὦσι · « Πολλοὶ γάρ , » φησὶ , « κλητοί , ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί , » καὶ μικρὸν τὸ ποίμνιον ᾧ εὐδόκησεν ὁ Πατὴρ δοῦναι τὴν βασιλείαν . Μὴ μικρὸν γὰρ εἶναι νομίσῃς ἀμάρτημα ἐπαγγέλλεσθαι τελειότητα , καὶ τοῖς ἀμελεστέροις καὶ ῥαθυμοῖς ἀκολουθεῖν . Ἴνα τοίνυν δυνήθῃς ἐπιβῆναι τῇ τελειότητι , ταύτῃ χῆρησον τῇ τάξει , καὶ τούτοις ἀνάβαινε τοῖς βαθμοῖς .
Lemmas: ὁ οὐρανός . φυλάσσω μήποτε ὁ ὑπερηφανία , ὅς ἄρχω ὁ θέρμη ὁ ταπείνωσις καταπατέω , ἀνεγείρω κατά ἑαυτοῦ , διά ὁ ψαλτήριον μάθησις , ἢ σής Γραφής , ἢ καί κατά ὁ ὁ ἀπόστολος φωνή , ὅς καταλύω πάλιν οἰκοδομέω , παραδίδωμι σεαυτοῦ ἀποδείκνυμι · ἀλλά μᾶλλον ὡς ἐνείργω , καί ὁμολογέω ὁ ταπείνωσις ἐνώπιον θεός καί ἄγγελος , ἠώς τέλος διατηρέω . Ὅμοιος ὁ ὑπομονή , ὅς ἐπιδείκνυμι ἐν ὁ μοναστήριον , ἐπί πολύς ἡμέρα πρό ὁ θύρα διακαρτερέω , καί μετά δάκρυον ἱκετεύω , σπουδάζω ἐπαυξάνω . Ἄθλιος γάρ ὄντως ὀφείλω σύ κατά ἕκαστος προστίθημι ὁ πρῶτος θέρμη , καί εἰς ὁ τέλειος ἀναβαίνω προκόπτω ὑφαίνω ἀπό αὐτηες͂ς , καί πρός ὁ κάτω ὑπαναλείνει . οὐ γάρ ὁ ἄρχω ὁ καλός μακάριος , ἀλλά ὅστις ἠώς τέλος ἐν οὗτος διαμένω . ὁ γάρ ἐπί ὁ σέρνω ὄφις ὁ ἡμέτερος ἀεί τηρέω πτέρνη , τοῦτος ὁ ἡμέτερος ἔξοδος ἐπιβουλεύω , καί ἠώς τέλος ὁ ζωή ἐγώ ὑποσκελίζω ἐγώ ἐπιχειρέω . καί οὗτος χάρις ὁ ἐνάρχομαι Καλοῦς οὐδείς ὠφελέω , οὐδέ ὁ ἀρχή ὁ ἐν ὑποταγή θερμότης , εἰμί μή καί ὁ τέλος ὡσαύτως γίγνομαι . καί ὁ ὁ Χριστός δέ ταπείνωσις , ὅς νῦν ἐνώπιον αὐτός ἐπαγγέλλω , οὐ ἄλλως βεβαιόω , εἰμί μή ἠώς τέλος οὗτος ὑποδείκνυμι . Διὸ ἵνα δύναμαι οὗτος τέλειος κτάομαι , καί συντρίβω ὁ κεφαλή ὁ δράκων , σπουδάζω , ὅταν επιρχυντ σύ λογισμός , εὐθύς ἐκ ἀρχή οὗτος ἀπαγγέλλω . οὕτως γάρ διαύω ὁ ἀρχή ὁ διαθρῴσκω ὁ δράκων · λογισμός , καί μή αἰσχύνω ἐκφαίνω ὁ σός πατήρ , συντρίβω ὁ οὗτος κεφαλή . Διὸ δή κατά ὁ γραφή , εἰμί προσέρχομαι δουλεύω ὁ θεός , ἑτοιμάζω σεαυτοῦ μή πρός ἀμεριμνία , μή πρός ἄνεσις , ἀλλά πρός πειρασμός , πρός θλῖψις · « Ζεύς » γάρ « πολύς θλῖψις δέω ἐγώ εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός · » καί , « Στενή ὁ πύλη , καί θλίβω ὁ οὐδός ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ζωή , καί ὀλίγος εἰμί ὁ εὑρίσκω αὐτός · » προσέχω τοίνυν ὁ ὀλίγος καλός , καί ἐκ παράδειγμα αὐτός κανονίζω ὁ ἑαυτοῦ βίος · μή προσέχω ὁ ῥᾴθυμος καί καταφρονητής , κἀν πολύς εἰμί · « πολλός γάρ , » φημί , « κλητός , ὀλίγος δέ ἐκλεκτός , » καί μικρός ὁ ποίμνη ὅς εὐδοκέω ὁ Πατήρ δίδωμι ὁ βασίλειος . μή μικρός γάρ ἔρχομαι νομίζω ἁμάρτημα ἐπαγγέλλω τελειότης , καί ὁ ἀμελής καί ῥᾴθυμος ἀκολουθέω . ἵνα τοίνυν δύναμαι ἐπιβαίνω ὁ τελειότης , οὗτος χράω ὁ τάξις , καί οὗτος ἀναβαίνω ὁ βαθμός .