athanasius-theology.epistulae-ad-castorem-sp pg028_0439.3
A χλῖμασι παραδεδομένων διατυπώσεων . Κατὰ πᾶσαν τοίνυν τὴν Μεσοποταμίαν καὶ Παλαιστίνην , καὶ Καππαδοκίαν , καὶ πᾶσαν τὴν Ἀνατολὴν ἐν τῷ καιρῷ τῆς συνάξεως , τρίτης , καὶ ἑκτης , καὶ ἐνάτης ὥρας , εἰ τις , πρὶν ἢ τὸ πρῶτον ψαλμὸν τελειωθῆναι , μὴ ἀπαντήσῃ , τοῦ λοιποῦ εἰς τὸ εὐκτήριον εἰσελθεῖν οὐ τολμᾷ , οὔτε καταμίγεται ἑαυτὸν τοῖς ψάλλουσι · ἀλλὰ τῶν ἀδελφῶν τὴν ἀπόλυσιν πρὸ θυρῶν ἐκδέχεται ἵσταμενος . Ἐξерχόμενῶν δὲ πάντων , βαλὼν ἐπὶ τὴν γῆν μετάνοιαν , ἐξαιτεῖται τῆς οἰκείας ῥαθυμίας συγχώρησιν . Ἐν δὲ ταῖς νυκτερίαις συνάξεσι δευτέρου ψαλμοῦ , παρέχεται συγγνώμη τοῖς βραδύνουσι παρὰ τούτοις · καὶ ἑβδομάδας οἱ ἀδελφοὶ ἐκ διαδοχῆς ποιοῦσιν ἐν τε τῷ μαγειρείῳ καὶ τοῖς ἄλλοις καθήκουσι , ἅμα καὶ ἑαυτοὺς διαπαιπαίνοντες , καὶ νόμον ἀγάπης , διὰ τὸ δουλεύειν ἀλλήλοις , ἀναπληροῦντες . Τοσαύτη δὲ ταπεινοφροσύνῃ καὶ σπουδῇ ἐν τῇ διακονίᾳ ἐπιτελεῖται παρ' αὐτοῖς , ὅση οὐχ ἂν δεσπόταις παρὰ δούλοις παρασχεθεῖν . Συμπληρωθείσης δὲ τῆς ἑβδομάδος , τῇ ἀναστασίῳ ἡμέρᾳ μετὰ τοὺς ἐωθινοὺς ὕμνους ἄλλοις πάλιν τοῖς εἰσερχομένοις ὑπηρετεῖν τὰ πρὸς τὴν χρείαν σκεύη σφραγιωμένα παραδιδόασιν · ἃτινα δεχόμενοι , τοσαύτην μέριμναν καὶ φροντίδα εἰς τὴν τούτων παραφυλακὴν ἐνδεικνύνται , μὴ τι ἐξ αὐτῶν κλασθῇ ἢ ἀπόληται , ὅσην εἴχοι τὸν πιστευόμενον σκεύῃ ἱερὰ καὶ τῷ Θεῷ ἀνατεθειμένα . Ὑφ' ἑαυτῶν γὰρ λόγον ἐτοιμάζονται οὐ μόνον ἐν τῷ παρόντι τῷ οἰκονόμῳ , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι τῷ Θεῷ , εἰ τύχοι ἐξ ἀμελείας ἢ ῥαθυμίας ἀπολέσθαι τι ἐξ αὐτῶν . Πρὸς πλείονα δὲ πίστιν τῶν εἰρημένων , ὅπερ αὐτὰς ὤφειν ἰδεασάμην προσθήσω τῷ διηγήματι . Ἐν τῇ ἑβδομάδι τινὸς ἀδελφοῦ παριὼν ὁ οἰκονόμος ὀλίγους κόκκους φακῆς κατὰ γῆν ἐρρίμνους ἰδεάσατο , καὶ οὐ κατεφρόνησεν ὡς οὐτεροῦ καὶ οὐδαμινού πράγματος · ἀλλὰ πολλὰ ἐγκάλεσας τῷ τὴν ἑβδομάδα πιστευμένῳ ἀδελφῷ , δέδωκεν αὐτῷ ἐπιτιμίαν , ὡς ἀμελοῦντι τῶν τῷ Θεῷ ἀνατιθεμένων , καὶ καταπατοῦντι τὴν ἰδίαν συνείδησιν . Τοσαύτη γὰρ πίστει καὶ σπουδῇ πάντων ἐπιμελοῦνται , καὶ πάντα διοικοῦσιν , ὡς καὶ αὐτά , ἃπερ ἡμῖν εὐτελῆ καὶ καταφρονήσιμος δέια φαίνονται , μετὰ πολλῆς προσοχῆς φυλάττειν , οἷον ἀγγείου κακοῦς κείμενον μεταστήσαι , σκεῦος ἐρρίμνενον συνάγει , πιστεύοντες καὶ ὑπὲρ τούτων μισθὸν ἔχειν παρ' αὐτῷ τῷ Δεσπότῃ Θεῷ . Τούτους δὲ τοὺς κανόνας τῶν ἑβδομάδων κατὰ πᾶσαν τὴν Ἀνατολὴν εὐρήκαμεν γίνεσθαι . Παρὰ δὲ τοῖς Αἰγυπτίοις οὐχ οὕτω τῶν ἑβδομάδων ἡ ἐναλλαγὴ ἐπιτελεῖται , ἀλλὰ ἐνὶ δοκιμιωτάτῳ τῶν ἀδελφῶν ἢ τοῦ ἱμαγείρου φροντὶς ἐπιτρέπεται , ἐφ' ὅσον ἡ ἀρετὴ τοῦτοῦ ἐπιδιδώσι , καὶ ἡ ἰσχὺς τοῦ σώματος ὑπουργεῖ ἐν τῇ διακονίᾳ , καὶ μήτε γῆρας αὐτῷ μήτε ἀσθένεια ἐμποδίζει . Καὶ ἐπεὶδὴ ὁ λόγος ἡμῖν περὶ ὑποταγῆς τῆς ἀρετῆς ἀνελθεῖν δυνάμεθα , ἀναγκαῖον ὑπολαμβάνω ὀλίγα ἐκ πολλῶν τῶν ἐν τοῖς κοινοβίοις διαλαμψάντων ἀγίων [ ἀγίων ] Πατέρων κατορθώματα παραδείγματος χάριν προσθεῖναι τῷ διηγήματι .
Lemmas: A χλίμη παραδίδωμι διατύπωσις . κατά πᾶς τοίνυν ὁ Μεσοποταμία καί Παλαιστίνη , καί Καππαδοκία , καί πᾶς ὁ Ἀνατολή ἐν ὁ καιρός ὁ σύναξις , τρίτος , καί ἑκτεύς , καί ἔνατος ὥρα , εἰμί τις , πρίν ἢ ὁ πρῶτος ψαλμός τελειόω , μή ἀπαντάω , ὁ λοιπός εἰς ὁ εὐκτήριον εἰσέρχομαι οὐ τολμάω , οὔτε καταμείγνυμι ἑαυτοῦ ὁ ψάλλω · ἀλλά ὁ ἀδελφός ὁ ἀπόλυσις πρό θύρα ἐκδέχομαι ἵστημι . Ἐξέχω δέ πᾶς , βάλλω ἐπί ὁ γῆ μετάνοια , ἐξαιτέω ὁ οἰκεῖος ῥᾳθυμία συγχώρησις . ἐν δέ ὁ νυκτέριος σύναξις δεύτερος ψαλμός , παρέχω συγγνώμη ὁ βραδύνω παρά οὗτος · καί ἑβδομάς ὁ ἀδελφός ἐκ διαδοχή ποιέω ἐν τε ὁ μαγειρεῖον καί ὁ ἄλλος καθήκω , ἅμα καί ἑαυτοῦ διαπαιπαίνοντες , καί νόμος ἀγάπη , διά ὁ δουλεύω ἀλλήλων , ἀναπληρόω . τοσοῦτος δέ ταπεινοφροσύνη καί σπουδή ἐν ὁ διακονία ἐπιτελέω παρά αὐτός , ὅσος οὐ ἄν δεσπότης παρά δοῦλος παρέχω . συμπληρόω δέ ὁ ἑβδομάς , ὁ Ἀναστάσιος ἡμέρα μετά ὁ εωθινός ὕμνος ἄλλος πάλιν ὁ εἰσέρχομαι ὑπηρετέω ὁ πρός ὁ χρεία σκεῦος σφραγιωμένα παραδίδωμι · ὅστις δέχομαι , τοσοῦτος μέριμνα καί φροντίς εἰς ὁ οὗτος παραφυλακή ἐνδείκνυμι , μή τίς ἐκ αὐτός κλάω ἢ ἀπόλλυμι , ὅσος ἔχω ὁ πιστεύω σκεῦος ἱερός καί ὁ θεός ἀνατίθημι . ὑπό ἑαυτοῦ γάρ λόγος ἑτοιμάζω οὐ μόνος ἐν ὁ πάρειμι ὁ οἰκονόμος , ἀλλά καί ἐν ὁ μέλλω ὁ θεός , εἰμί τυγχάνω ἐκ ἀμέλεια ἢ ῥᾳθυμία ἀπόλλυμι τίς ἐκ αὐτός . πρός πολύς δέ πίστις ὁ λέγω , ὅς αὐτός ὤφειν ἰδέω προστίθημι ὁ διήγημα . ἐν ὁ ἑβδομάς τις ἀδελφός παρέρχομαι ὁ οἰκονόμος ὀλίγος κόκκος φακῆ κατά γῆ ερριμνοος ἰδέω , καί οὐ καταφρονέω ὡς ουτερεω καί οὐδάμινος πρᾶγμα · ἀλλά πολύς ἐγκαλέω ὁ ὁ ἑβδομάς πιστεύω ἀδελφός , δίδωμι αὐτός ἐπιτιμία , ὡς ἀμελέω ὁ ὁ θεός ἀνατίθημι , καί καταπατέω ὁ ἴδιος συνείδησις . τοσοῦτος γάρ πίστις καί σπουδή πᾶς ἐπιμελέομαι , καί πᾶς διοικέω , ὡς καί αὐτός , ὅς ἐγώ εὐτελής καί καταφρόνηση δέια φαίνω , μετά πολύς προσοχή φυλάσσω , οἷος ἀγγεῖον κακός κεῖμαι μεθίστημι , σκεῦος ῥίπτω συνάγω , πιστεύω καί ὑπέρ οὗτος μισθός ἔχω παρά αὐτός ὁ Δεσπότη θεός . Τουτοῦς δέ ὁ κανών ὁ ἑβδομάς κατά πᾶς ὁ Ἀνατολή εὑρίσκω γίγνομαι . Παρά δέ ὁ Αἰγύπτιος οὐ οὕτως ὁ ἑβδομάς ὁ ἐναλλαγή ἐπιτελέω , ἀλλά ἐν δοκίμιος ὁ ἀδελφός ἢ ὁ ιμαγειροος φροντίς ἐπιτρέπω , ἐπί ὅσον ὁ ἀρετή οὗτος ἐπιδιδέω , καί ὁ ἰσχύς ὁ σῶμα ὑπουργέω ἐν ὁ διακονία , καί μήτε γῆρας αὐτός μήτε ἀσθένεια ἐμποδίζω . καί ἐπειδή ὁ λόγος ἐγώ περί ὑποταγή ὁ ἀρετή ἀνέρχομαι δύναμαι , ἀναγκαῖος ὑπολαμβάνω ὀλίγος ἐκ πολύς ὁ ἐν ὁ κοινόβιος διαλάμπω ἅγιος [ ἅγιος ] Πατέρων κατόρθωμα παράδειγμα χάρις προστίθημι ὁ διήγημα .