athanasius-theology.epistulae-ad-castorem-sp pg028_0458.1
ἔχρωνα αὐτήν , καὶ παραπαλῆχα ἀπεργάζεται , τῷ τῆς ἀπογνώσεως λοιπὸν ἐνθράσσει λογισμῷ . Διὰ τοῦτο εἰς σκοπὸς ἡμῖν ἔστω ἀγωνισάσθαι τὸν πνευματικὸν ἀγῶνα , καὶ νικᾶσθαι σὺν Θεῷ τὰ πνεύματα τῆς πονηρίας , καὶ πᾶση φυλακῇ τηρεῖσθαι τὴν ἑαυτῶν καρδίαν ἀπὸ τοῦ πνεύματος τῆς λύπης . Ὥσπερ γὰρ σῆς ἱμάτιον , καὶ σκώλης ξύλον , οὕτως ἡ λύπη τὸν τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴν κατασθίει , ἐκκλίνειν πειθοῦσα πᾶσαν ἀγαθὴν συντυχίαν , καὶ οὐδὲ παρὰ τῶν γνησίων φίλων λόγον συμβουλίας δέχεσθαι συγχωροῦσα , οὐδὲ χρηστὴν ἀποκρίνιν τῇ εἰρηνικῇ ἐπιτρέπουσα τοῦτο μεταδοῦναι · ἀλλὰ πᾶσαν τὴν ψυχὴν θλίβουσα , πικρίας αὐτὴν καὶ ἀκηδίας πλήρου · καὶ λοιπὸν ὑποβάλλει αὐτὴν φεύγειν τοὺς ἀνθρώπους , ὡς αἰτίους αὐτῆς τῆς ταραχῆς γενομένους · καὶ οὐ συγχωρεῖ αὐτὴν ἐπιγινώσκειν , ὅτι οὐκ ἐξώθεν , ἀλλ’ ἐνδὸθεν ἔχει τὴν νόσον ἀποκειμένην , ἥτις τότε φανερῶται , ὅταν οἱ πειρασμοὶ ἐπιστῶσις διὰ τῆς γυμνασίας εἰς τὸ ἐμφανεῖς αὐτὴν προενέγκωσιν . Οὐδέποτε γὰρ ὑπὸ ἄλλου βλάπτεται ἄνθρωπος , εἰ μὴ ἐνδὸθεν ἀποκειμένην ἔχει τὴν νόσον , ἥτοι τὰς τῶν παλῶν αἰτίας , καὶ τούτου χάριν ὁ πάντων δημιουργὸς καὶ ἰατρὸς τῶν ψυχῶν Θεός , καὶ μόνος ἐπιστάμενος τὰ τραύματα τῆς ψυχῆς ἀκριβῶς , οὐ τὰς τῶν ἀνθρώπων διατριβὰς παραγγέλλει καὶ καταλιμπάνειν , ἀλλὰ τὰς ἐν ἡμῖν τῆς κακίας ἐκκόπτειν αἰτίας , γινώσκων τὴν αἰτίαν τῆς ψυχῆς ὑγείας οὐκ ἐν τῷ χωρισμῷ τῶν ἀνθρώπων κατορθοῦσθαι , ἀλλ’ ἐν τῇ τῶν ἀνθρώπων συνδιαγωγῇ καὶ γυμνασίᾳ . Ὅταν τοίνυν διὰ τινὰς εὐλόγους σβῆν προφάσεις τοὺς ἀδελφοὺς καταλιμπάνωμεν , οὐ τὰς τῆς λύπης ἀφορμὰς ἐξεκάλυψαμεν , ἀλλὰ μόνον ἐνηλλάξαμεν αὐτὰς τῆς ἐναποκειμένης ἐνδὸν νόσου , καὶ διετο ... πραγμάτων ταύτας ἀνακινούσης . Διὰ τοῦτο κατὰ τῶν ἐνδὸθεν παθῶν ἄπας ἡμῖν ἔστω ὁ πόλεμος . Τοῦτον γὰρ παθὶ τὸν Θεοῦ συνεργὸς ἐκδηληθέντων , οὐ λέγω μετὰ ἀνθρώπων , ἀλλὰ καὶ μετὰ θνητῶν εὐχῶν συνδιατρίβωμεν . κατὰ τὸ ὑπὸ τοῦ μακαρίου Ἰωβ εἰρημένον · Ἕθρες ἄγριοι εἰρηνεύσουσί σοι . Προηγουμένως τοίνυν ἀγωνιστέον κατὰ τοῦ πνεύματος τῆς λύπης , τοῦ βάλλοντος τὴν ψυχὴν εἰς ἀπόγνωσιν , ὅπως ἀπελάσωμεν τοῦτο τῆς ἡμετέρας καρδίας . Τοῦτο γὰρ τὸν Κάιν οὐ συνεχώρησε μετὰ τὴν ἀδελφοκτονίαν μετανοῆσαι , οὔτε τὸν Ἰούδαν μετὰ τὴν τοῦ Δεσπότου προδοσίαν . Ἐκεῖνην μόνην τὴν λύπην ἀσκήσωμεν , ἥτις ἐπὶ τῇ μετανοίᾳ τῶν ἁμαρτημάτων μετὰ ἐλπίδος ἀγαθῆς γινόμενη , καὶ τῇ ἐπιτίμησι τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀγαθῶν ἐπικτιζομένη . Περί ἧς καὶ ὁ Ἀπόστολος εἶπεν , ὅτι · Ἡ κατὰ Θεὸν λύπη ... τῇ ἐλπίδι τῆς μετανοίας τρέπουσα τὴν ψυχὴν , χαρὰ σύμμιχτος ὑπάρχει · ὅθεν καὶ πρόθυμον καὶ ὑπήκοον πρὸς πᾶσαν ἀγαθὴν ἐργασίαν παρασκευάζει τὸν ἄνθρωπον εὐπρόσδον , ταπεινόν
Lemmas: χρώννυμι αὐτός , καί παραπαλῆχα ἀπεργάζομαι , ὁ ὁ ἀπόγνωσις λοιπός ἐνθράσσω λογισμός . Ζεύς οὗτος εἰς σκοπός ἐγώ εἰμί ἀγωνίζομαι ὁ πνευματικός ἀγών , καί νικάω σύν θεός ὁ πνεῦμα ὁ πονηρία , καί πᾶς φυλακή τηρέω ὁ ἑαυτοῦ καρδία ἀπό ὁ πνεῦμα ὁ λύπη . ὥσπερ γάρ σός ἱμάτιον , καί σκῶλος ξύλον , οὕτως ὁ λύπη ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή κατάσσω , ἐκκλίνω πείθω πᾶς ἀγαθός συντυχία , καί οὐδέ παρά ὁ γνήσιος φίλος λόγος συμβουλία δέχομαι συγχωρέω , οὐδέ χρηστός αποκριος ὁ εἰρηνικός ἐπιτρέπω οὗτος μεταδίδωμι · ἀλλά πᾶς ὁ ψυχή θλίβω , πικρία αὐτός καί ἀκηδία πληρόω · καί λοιπός ὑποβάλλω αὐτός φεύγω ὁ ἄνθρωπος , ὡς αἴτιος αὐτηες͂ς ὁ ταραχή γίγνομαι · καί οὐ συγχωρέω αὐτός ἐπιγιγνώσκω , ὅτι οὐ ἔξωθεν , ἀλλά ἔνδοθεν ἔχω ὁ νόσος ἀπόκειμαι , ὅστις τότε φανερόω , ὅταν ὁ πειρασμός ἐφίστημι διά ὁ γυμνασία εἰς ὁ ἐμφανής αὐτός προφέρω . οὐδέποτε γάρ ὑπό ἄλλος βλάπτω ἄνθρωπος , εἰμί μή ἔνδοθεν ἀπόκειμαι ἔχω ὁ νόσος , ἤτοι ὁ ὁ πάλη αἰτία , καί οὗτος χάρις ὁ πᾶς δημιουργός καί ἰατρός ὁ ψυχή θεός , καί μόνος ἐπίσταμαι ὁ τραῦμα ὁ ψυχή ἀκριβῶς , οὐ ὁ ὁ ἄνθρωπος διατριβή παραγγέλλω καί καταλείπω , ἀλλά ὁ ἐν ἐγώ ὁ κακία ἐκκόπτω αἰτία , γιγνώσκω ὁ αἰτία ὁ ψυχή ὑγεία Οὐκ ἐν ὁ χωρισμός ὁ ἄνθρωπος κατορθόω , ἀλλά ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος συνδιαγωγή καί γυμνασία . ὅταν τοίνυν διά τις εὔλογος σβέννυμι πρόφασις ὁ ἀδελφός καταλιμπάνω , οὐ ὁ ὁ λύπη ἀφορμή ἐκκαλύπτω , ἀλλά μόνος ἐναλλάσσω αὐτός ὁ ἐναπόκειμαι ἐνδίδωμι νόσος , καί δῖος ... πρᾶγμα αὐτός ἀνακινέω . Ζεύς οὗτος κατά ὁ ἔνδοθεν πάθος ἅπας ἐγώ εἰμί ὁ πόλεμος . οὗτος γάρ παθός ὁ θεός συνεργός ἐκδηλόω , οὐ λέγω μετά ἄνθρωπος , ἀλλά καί μετά θνητός εὐχή συνδιατρίβω . κατά ὁ ὑπό ὁ μακάριος Ἰώβ λέγω · Ἕθρες ἄγριος εἰρηνεύω σύ . προηγουμένως τοίνυν ἀγωνίζω κατά ὁ πνεῦμα ὁ λύπη , ὁ βάλλω ὁ ψυχή εἰς ἀπόγνωσις , ὅπως ἀπελαύνω οὗτος ὁ ἡμέτερος καρδία . Τοῦτης γάρ ὁ Κάιν οὐ συγχωρέω μετά ὁ ἀδελφοκτονία μετανοέω , οὔτε ὁ Ἰούδας μετά ὁ ὁ Δεσπότου προδοσία . ἐκεῖνος μόνος ὁ λύπη ἀσκέω , ὅστις ἐπί ὁ μετάνοια ὁ ἁμάρτημα μετά ἐλπίς ἀγαθός γίγνομαι , καί ὁ ἐπιτίμησις ὁ ἐν οὐρανός ἀγαθός ἐπικτίζω . περι ὅς καί ὁ ἀπόστολος λέγω , ὅτι · ὁ κατά θεός λύπη ... ὁ ἐλπίς ὁ μετάνοια τρέπω ὁ ψυχή , χαρά σύμμικτος ὑπάρχω · ὅθεν καί πρόθυμος καί ὑπήκους πρός πᾶς ἀγαθός ἐργασία παρασκευάζω ὁ ἄνθρωπος εὐπρόσδον , ταπεινός