athanasius-theology.epistula-ad-rufinianum pg026_0607.5
Σὺ μὲν τὰ υἱῷ ἠγαπημένῳ πρέποντα ( 95 ) πρὸς Πατέρα γράφεις : ἐγγίσαντα γοῦν σε διὰ τοῦ γράμματος περιεσπύξαμην , πάντων ἐμοὶ ποθεινοτάτε 'Ρουφινιανέ · κάγώ δέ , ὡς υἱῷ δυνάμενος γράφειν ἐν τε τοῖς ( 96 ) προοιμίοις καὶ μέσους καὶ τελευταίους , ἐπέσχον , ἵνα μὴ ἐκ γραμμάτων ἡ σύστασις καὶ ἡ μαρτυρία γνωρίζῃται . Σὺ γὰρ ἐμοὶ ἐπιστολή , κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἐπιγινωσκομένη καὶ ἀναγιγνωσκομένη ἐν καρδίᾳ . Οὕτω τοίνυν πίστευε ( 97 ) διακεῖμαι , νοῦ , καὶ πίστευε . Προσαγορεύω σε καὶ προτρέπω γράφειν · οὐ γὰρ ὀλίγως , ἀλλὰ μεγάλως εὐφραίνει σε τοῦτο ποιῶν . ( 98 ) Ἐπεὶ δὲ φιλοχάλως καὶ ἐκκλησιαστικῶς , τοῦτο γὰρ πάλιν πρέπει τῇ σῇ εὐλαβείᾳ , ἠρώτησας περὶ τῶν δι' ἀνάγκην ὑποσυρθέντων μὲν , μὴ φθαρέντων δὲ ἐν τῇ κακοπιστίᾳ , καὶ ἠθέλησας γράφαι με τὰ δοξάντα περὶ αὐτῶν ἐν ταῖς συνόδοις καὶ πανταχοῦ ( 99 ) · γίνωσκε , Κύριέ μου ποθεινοτάτε , ὅτι ἐν ἀρχῇ μὲν , παυσάμενης τῆς γινομένης βίας , γέγονε σύνοδος , παρόντων ἀπὸ τῶν ἔξω μερῶν ἐπισκόπων · γέγονε δὲ καὶ παρὰ τοῖς τῇν Ἑλλάδα κατοικοῦσι συλλειτουργοῖς · οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ τοῖς ἐν Σπανίᾳ καὶ Γαλλίᾳ · καὶ ἤρεσεν ( 1 ) ὅπερ ὅδὸς καὶ πανταχοῦ ( 2 ) , ὥστε τοῖς μὲν καταπεπτωκόσι καὶ προϊσταμένοις τῆς ἀσεβείας συγγινώσκειν μὲν μετανοοῦσι , μὴ διδόναι δὲ αὐτοῖς τόπον κλήρου · τοῖς δὲ μὴ αὐθεντοῦσι μὲν τῆς ἀσεβείας , παρασυρεῖσι δὲ δι' ἀνάγκην καὶ βίαν , ἔδοξε διδόναι μὲν συγγνώμην , ἔχειν δὲ καὶ τὸν τόπον τοῦ κλήρου · μάλιστα δὲ ἀπολογίαν πιθανὴν ἐπορίσαντο , καὶ ἔδοξε τοῦτο πῶς οἰκονομικῶς γενέσθαι ( 3 ) . Διεδηλοῦσαντο γὰρ μὴ μεταβεβληκέναι εἰς ἀσεβείαν · ἵνα δὲ μὴ κατασταλέντες τινὲς ἀσεβέστατοι διαφθεύρωσι τὰς Ἐκκλησίας , εἶλοντο μᾶλλον συνδραμεῖν τῇ βίᾳ καὶ βαστάσαι τὸ βάρος , ἢ λαοὺς ἀπολέσθαι . Τοῦτο ( 4 ) δὲ λέγοντες ἔδοξαν ἡμῖν πιθανῶς λέγειν · διὰ τὸ καὶ προφασίζεσθαι αὐτοὺς τὸν Ἀαρὼν τὸν τοῦ Μωϋσέως ἀδελφὸν ἐν τῇ
Lemmas: σύ μέν ὁ υἱός ἀγαπάω πρέπω ( 95 ) πρός Πατέρας γράφω : ἐγγίζω γοῦν σύ διά ὁ γράμμα περιεσπύξαμην , πᾶς ἐγώ ποθεινότατος Ῥουφινιανός · κἀγώ δέ , ὡς υἱός δύναμαι γράφω ἐν τε ὁ ( 96 ) προοίμιον καί μέσος καί τελευταῖος , ἐπέχω , ἵνα μή ἐκ γράμμα ὁ σύστασις καί ὁ μαρτυρία γνωρίζω . σύ γάρ ἐγώ ἐπιστολή , κατά ὁ γράφω , ἐπιγιγνώσκω καί ἀναγιγνώσκω ἐν καρδία . οὕτως τοίνυν πιστεύω ( 97 ) διάκειμαι , νόος , καί πιστεύω . προσαγορεύω σύ καί προτρέπω γράφω · οὐ γάρ ὀλίγος , ἀλλά μέγας εὐφραίνω σύ οὗτος ποιέω . ( 98 ) Ἐπεί δέ φιλοχαλαω καί ἐκκλησιαστικός , οὗτος γάρ πάλιν πρέπω ὁ σός εὐλάβεια , ἐρωτάω περί ὁ διά ἀνάγκη ὑποσύρω μέν , μή φθείρω δέ ἐν ὁ κακοπιστία , καί ἐθέλω γραφεύς ἐγώ ὁ δόξα περί αὐτός ἐν ὁ σύνοδος καί πανταχοῦ ( 99 ) · γιγνώσκω , κύριος ἐγώ ποθεινότατος , ὅτι ἐν ἀρχή μέν , παύω ὁ γίγνομαι βία , γίγνομαι σύνοδος , πάρειμι ἀπό ὁ ἔξω Μέρα ἐπίσκοπος · γίγνομαι δέ καί παρά ὁ τῆ Ἑλλάς κατοικέω συλλειτουργέω · οὐδείς δέ κακός καί ὁ ἐν Ἱσπανία καί Γαλλία · καί ἀρέσκω ( 1 ) ὅς οὐδός καί πανταχοῦ ( 2 ) , ὥστε ὁ μέν καταπίπτω καί προΐστημι ὁ ἀσέβεια συγγιγνώσκω μέν μετανοέω , μή δίδωμι δέ αὐτός τόπος κλῆρος · ὁ δέ μή αὐθεντέω μέν ὁ ἀσέβεια , παρασύρω δέ διά ἀνάγκη καί βία , δοκέω δίδωμι μέν συγγνώμη , ἔχω δέ καί ὁ τόπος ὁ κλῆρος · μάλιστα δέ ἀπολογία πιθανός πορίζω , καί δοκέω οὗτος πῶς οἰκονομικός γίγνομαι ( 3 ) . διεδηλουω γάρ μή μεταβάλλω εἰς ἀσέβεια · ἵνα δέ μή καταστέλλω τις ἀσεβής διαφθείρω ὁ ἐκκλησία , αἱρέω μᾶλλον συντρέχω ὁ βία καί βαστάζω ὁ βάρος , ἢ λαός ἀπόλλυμι . Τοῦτης ( 4 ) δέ λέγω δοκέω ἐγώ πιθανός λέγω · διά ὁ καί προφασίζομαι αὐτός ὁ Ἀαρών ὁ ὁ Μωϋσῆς ἀδελφός ἐν ὁ