athanasius-theology.epistula-ad-jovianum pg026_0425.2
σεῖ · αἴτιοι δὲ γεγόνασιν αἱρέσεως καὶ σχισμάτων τῇ καθολικῇ Ἐκκλησίᾳ . Ἡ μὲν γὰρ ( 79 ) ἀληθὴς καὶ εὐσεβὴς εἰς τὸν Κύριον πίστις φανερὰ πᾶσι καθέστηκεν , ἐκ τῶν θείων Γραφῶν γινωσκομένη τε καὶ ἀναγιγνωσκομένη . Ἐν ταύτῃ γὰρ οἱ ἅγιοι τελειωθέντες ἐμαρτύρησαν , καὶ νῦν ἀναλύσαντες εἰσιν ἐν Κυρίῳ · καὶ ἔμεινεν ἂν ἡ πίστις ἀδιάβητος διὰ παντός ( 80 ) , εἰ μὴ πονηρία τινῶν αἱρετικῶν παραποιήσαι ταύτην ἐτόλμησεν . Ἄρειος γὰρ τις καὶ οἱ σὺν αὐτῷ διαφθεῖραι ταύτην , καὶ ἀσέβειαν κατ' αὐτῆς ἐπείσαγαι ἐπεχείρησαν , φάσκοντες ἐξ οὐκ ὄντων καὶ κτίσμα καὶ ποίημα καὶ τρεπτόν εἶναι τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ . Πολλοὺς δὲ τούτοις ἠπάτησαν τοῖς λόγοις ( 81 ) , ὥστε καὶ τοὺς δοκοῦντας εἶναι τι συναπαχθῆναι ( 82 ) αὐτῶν τῇ βλασφημίᾳ · καίτοι φθάσαντες μὲν οἱ ἅγιοι Πατέρες ἡμῶν συνελθόντες , ὡς προείπομεν , κατὰ τὴν ἐν Νικαίᾳ σύνοδον , ἀνεθεμάτισαν · τὴν δὲ τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας πίστιν ὁμολόγησαν ἐγγράφως , ὥστε , ταύτης πανταχοῦ κηρυττομένης , ἀποσβεσθῆναι τὴν ἀναφθεῖσαν αἵρεσιν παρὰ τῶν αἱρετικῶν . Ἦν μὲν οὖν αὕτη πανταχοῦ κατὰ πᾶσαν Ἐκκλησίαν ἀδύως γινωσκομένη τε καὶ κηρυττομένη · ἀλλ' ἐπειδὴ νῦν ( 83 ) , τὴν Ἄρειαν αἵρεσιν ἀνανεῖσαι βουλομένοι τινες , ταύτην μὲν τὴν ἐν Νικαίᾳ παρὰ τῶν Πατέρων ὁμολογηθεῖσαν πίστιν ἐτόλμησαν ἀθετῆσαι , καὶ σχηματίζονται μὲν ὁμολογεῖν αὐτήν , ταῖς δὲ ἀληθείαις ἀρνοῦνται , παρερμηνεύοντες τὸ ὁμοούσιον , καὶ αὐτοὶ ( 84 ) βλασφημοῦντες εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἐν τῷ φάσκειν αὐτοὺς κτίσμα εἶναι αὐτὸ ( 85 ) , καὶ ποίημα διὰ τοῦ Υἱοῦ γεγενῆσθαι · ἀναγκάμενοι , θεωρήσαντες τὴν τῆς ἐκ τοιαύτης βλασφημίας βλάβην γινομένην ( 86 ) κατὰ τῶν λαῶν , ἐπιδοῦναι τῇ σῇ εὐλαβείᾳ τὴν ἐν Νικαίᾳ ὁμολογηθεῖσαν μετὰ πάσης ἀκριβείας ( 87 ) γέγραπται , καὶ ὅσον
Lemmas: σος · αἴτιος δέ γίγνομαι αἵρεσις καί σχίσμα ὁ καθολικός ἐκκλησία . ὁ μέν γάρ ( 79 ) ἀληθής καί εὐσεβής εἰς ὁ κύριος πίστις φανερός πᾶς καθίστημι , ἐκ ὁ θεῖος Γραφής γιγνώσκω τε καί ἀναγιγνώσκω . ἐν οὗτος γάρ ὁ ἅγιος τελειόω μαρτυρέω , καί νῦν ἀναλύω εἰμί ἐν κύριος · καί μένω ἄν ὁ πίστις ἀδιάβητος διά πᾶς ( 80 ) , εἰμί μή πονηρία τις αἱρετικός παραποιέω οὗτος τολμάω . Ἄρειος γάρ τις καί ὁ σύν αὐτός διαφθείρω οὗτος , καί ἀσέβεια κατά αὐτηες͂ς ἐπεισάγω ἐπιχειρέω , φάσκω ἐκ οὐ εἰμί καί κτίσμα καί ποίημα καί τρεπτός ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ θεός . Πολύς δέ οὗτος ἀπατάω ὁ λόγος ( 81 ) , ὥστε καί ὁ δοκέω ἔρχομαι τίς συναπάγω ( 82 ) αὐτός ὁ βλασφημία · καίτοι φθάνω μέν ὁ ἅγιος πατήρ ἐγώ συνέρχομαι , ὡς προλέγω , κατά ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος , ἀναθεματίζω · ὁ δέ ὁ καθολικός ἐκκλησία πίστις ομολογώ ἔγγραφος , ὥστε , οὗτος πανταχοῦ κηρύσσω , ἀποσβέννυμι ὁ ἀνάπτω αἵρεσις παρά ὁ αἱρετικός . Ἦς μέν οὖν οὗτος πανταχοῦ κατά πᾶς ἐκκλησία ἀδύως γιγνώσκω τε καί κηρύσσω · ἀλλά ἐπεί νῦν ( 83 ) , ὁ ἀείρω αἵρεσις ἀναίνομαι βούλομαι τις , οὗτος μέν ὁ ἐν Νίκαια παρά ὁ Πατέρων ὁμολογέω πίστις τολμάω ἀθετέω , καί σχηματίζω μέν ὁμολογέω αὐτός , ὁ δέ ἀλήθεια ἀρνέομαι , παρερμηνεύω ὁ ὁμοούσιος , καί αὐτός ( 84 ) βλασφημέω εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ἐν ὁ φάσκω αὐτός κτίσμα ἔρχομαι αὐτός ( 85 ) , καί ποίημα διά ὁ υἱός γίγνομαι · ἀνάγω , θεωρέω ὁ ὁ ἐκ τοιοῦτος βλασφημία βλάβος γίγνομαι ( 86 ) κατά ὁ λαός , ἐπιδίδωμι ὁ σός εὐλάβεια ὁ ἐν Νίκαια ὁμολογέω μετά πᾶς ἀκρίβεια ( 87 ) γράφω , καί ὅσον