athanasius-theology.epistula-ad-epictetum pg026_0544.1
A δέδηνται , καὶ ἡλλάγη - τῆς ἰδίας φύσεως ; Τίς δὲ ἤκουσεν ἐν Ἐκκλησίᾳ , ἢ ὅλως παρὰ Χριστιανῶν , ὅτι θέσει καὶ οὐ φύσει σῶμα πεσφόρηκεν ὁ Κύριος ; ( 2 ) Ἡ τίς τοσοῦτον ἠσθένη , ὥστε εἰπεῖν ἄμα καὶ φρονεῖν , ὅτι ἡ θεότης αὐτῆ ἡ ὁμοούσιος τῷ Πατρὶ περιεμήθη καὶ ἀτελὴς ἐκ τελείου γέγονεν · καὶ ὅτι τὸ ἐν ξύλῳ καθῃλωμένον , οὐχ ἦν τὸ σῶμα , ἀλλ’ αὐτὴ ἡ δημιουργὸς οὐσία τῆς σοφίας ( 3 ) ; Τίς δὲ ἀκούων , ὅτι οὐχ ἐκ Μαρίας , ἀλλ’ ἐκ τῆς ἑαυτοῦ οὐσίας , μετεποίησεν ἑαυτῷ σῶμα παθητὸν ὁ Λόγος , εἴποι ἂν Χριστιανὸν τὸν λέγοντα ταῦτα ( 4 ) ; Τίς δὲ τὴν ἀθέμιτον ταύτην ἐπενόησεν ἀσέβειαν , ὥστε χὰν εἰς ἐνθύμησιν ἔλθειν , καὶ εἰπεῖν , ὅτι ὁ λέγων ἐκ Μαρίας εἶναι τὸ Κυριακὸν σῶμα οὐκέτι τριάδα , ἀλλὰ τετράδα ἐν τῇ θεότητι φρονεῖ ; ὡς διὰ τοῦτο τοὺς οὕτω διακειμένους τῆς οὐσίας τῆς Τριάδος λέγειν εἶναι τὴν σάρκα , ἢν ἐνεδύσατο ἐκ Μαρίας ὁ Σωτήρ . Πόθεν δὲ πάλιν ἠσύξαντό τινες ἵστην ἀσέβειαν τοῖς προειρημένοις , ὥστε εἰπεῖν μὴ νεώτερον εἶναι τὸ σῶμα τῆς τοῦ Λόγου θεότητος , ἀλλὰ συναίδιον αὐτῷ διαπαντὸς γεγονῆσθαι , ὅπερὶδὴ ἐκ τῆς οὐσίας τῆς σοφίας συνέστηκε ( 5 ) ; Πῶς δὲ καὶ ἀμφιβάλλειν ἐτόλμησαν οἱ λεγόμενοι Χριστιανοί , εἰ ὁ ἐκ Μαρίας προελθὼν Κύριος Υἱὸς μὲν τῇ οὐσίᾳ καὶ φύσει τοῦ Θεοῦ ἐστι , ὅτι δὲ κατὰ σάρκα ἐκ σπέρματος ἐστι Δαβὶδ , σαρκὸς δὲ τῆς ἁγίας Μαρίας ; Τίνες δὲ ἄρα οὕτω τολμηροὶ γεγόνασιν , ὥστε εἰπεῖν τὸν Χριστὸν τὸν σαρκὶ παλόντα καὶ ἐσταυρωμένον μὴ εἶναι Κύριον , καὶ Σωτῆρα , καὶ Θεόν , καὶ Υἱὸν τοῦ Πατρός ; Ἡ πῶς Χριστιανοὶ θέλουσι ὀνομάζεσθαι οἱ λέγοντες εἰς ἄνθρωπον ( 6 ) ἤχτον ὡς ἐπὶ ἕνα τῶν προφητῶν ἐληλυθότα τὸν Λόγον , καὶ μὴ αὐτὸν ἄνθρωπον γεγονέναι , λαβόντα ἐκ Μαρίας τὸ σῶμα , ἀλλ’ ἕτερον εἶναι τὸν Χριστόν , καὶ ἕτερον τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον ( 7 ) , τὸν πρὸ Μαρίας καὶ πρὸ αἰώνων Υἱὸν ὄντα τοῦ Πατρός ; Ἡ πῶς εἶναι Χριστιανοὶ δύνανται ; οἱ λέγοντες ἄλλον εἶναι τὸν Υἱὸν ( 8 ) καὶ ἄλλον τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον ;
Lemmas: A δέω , καί ἀλλάσσω - ὁ ἴδιος φύσις ; Τῖς δέ ἀκούω ἐν ἐκκλησία , ἢ ὅλος παρά Χριστιανός , ὅτι θέσις καί οὐ φύσις σῶμα φορέω ὁ κύριος ; ( 2 ) ὁ τίς τοσοῦτος ἀσθενής , ὥστε λέγω ἄμη καί φρονέω , ὅτι ὁ θεότης αὑτός ὁ ὁμοούσιος ὁ πατήρ περιεμήθη καί ἀτελής ἐκ τέλειος γίγνομαι · καί ὅτι ὁ ἐν ξύλον καθηλόω , οὐ εἰμί ὁ σῶμα , ἀλλά αὐτός ὁ δημιουργός οὐσία ὁ σοφία ( 3 ) ; Τῖς δέ ἀκούω , ὅτι οὐ ἐκ Μαρία , ἀλλά ἐκ ὁ ἑαυτοῦ οὐσία , μεταποιέω ἑαυτοῦ σῶμα παθητός ὁ Λόγος , λέγω εἄν Χριστιανός ὁ λέγω οὗτος ( 4 ) ; Τῖς δέ ὁ ἀθέμιτος οὗτος ἐπινοέω ἀσέβεια , ὥστε ΧΑΝ εἰς ἐνθύμησις ἔρχομαι , καί λέγω , ὅτι ὁ λέγω ἐκ Μαρία ἔρχομαι ὁ κυριακός σῶμα οὐκέτι τριάς , ἀλλά τετράς ἐν ὁ θεότης φρονέω ; ὡς διά οὗτος ὁ οὕτως διάκειμαι ὁ οὐσία ὁ Τριάς λέγω ἔρχομαι ὁ σάρκα , εἄν ἐνδύω ἐκ Μαρία ὁ Σωτήρ . πόθεν δέ πάλιν ησυξαντος τις ἵστημι ἀσέβεια ὁ προλέγω , ὥστε λέγω μή νέος ἔρχομαι ὁ σῶμα ὁ ὁ Λόγος θεότης , ἀλλά συναιδιος αὐτός διαπαντός γίγνομαι , ὅπερ ἐκ ὁ οὐσία ὁ σοφία συνίστημι ( 5 ) ; πῶς δέ καί ἀμφιβάλλω τολμάω ὁ λέγω Χριστιανός , εἰμί ὁ ἐκ Μαρία προέρχομαι κύριος υἱός μέν ὁ οὐσία καί φύσις ὁ θεός εἰμί , ὅτι δέ κατά σάρκα ἐκ σπέρμα εἰμί Δαυίδ , σάρξ δέ ὁ ἅγιος Μαρία ; τίνω δέ ἄρα οὕτως τολμηρός γίγνομαι , ὥστε λέγω ὁ Χριστός ὁ σάρξ πάλλω καί σταυρόω μή ἔρχομαι κύριος , καί Σωτήρ , καί θεός , καί υἱός ὁ Πατρός ; ὁ πῶς Χριστιανός ἐθέλω ὀνομάζω ὁ λέγω εἰς ἄνθρωπος ( 6 ) ἄγω ὡς ἐπί εἷς ὁ προφήτης ἔρχομαι ὁ Λόγος , καί μή αὐτός ἄνθρωπος γίγνομαι , λαμβάνω ἐκ Μαρία ὁ σῶμα , ἀλλά ἕτερος ἔρχομαι ὁ Χριστός , καί ἕτερος ὁ ὁ θεός Λόγος ( 7 ) , ὁ πρό Μαρία καί πρό αἰών υἱός εἰμί ὁ Πατρός ; ὁ πῶς ἔρχομαι Χριστιανός δύναμαι ; ὁ λέγω ἄλλος ἔρχομαι ὁ υἱός ( 8 ) καί ἄλλος ὁ ὁ θεός Λόγος ;