athanasius-theology.doctrina-ad-antiochum-ducem-sp pg028_0298.2
18 Καὶ μετὰ δύο ἔτη τοῦ ἡγᾶσθαι αὐτὸν τῆς μονῆς δύο ἀδελφοὶ ὀλιγόψυχοι κοινὴ γνώμῃ ἐξῆλθον τοῦ μοναστηρίου , καὶ ἐπέστρεψαν ὡς κῶν ἐπὶ τὸν ἴδιον ἔμετον σπαταλῶντες καὶ ἐντρυφῶντες ἐπὶ ταῖς βωμικαῖς ἀσέλγειαις . Καὶ ταῦτα μαθὼν ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ Ἄντοχος πᾶνν ἔθλιψεν ἐαυτὸν ὀρθγὼν τοὺς δύο ἀδελφούς , καὶ ἐδέετο περὶ αὐτῶν τοῦ Κυρίου . Γαλλόντων δὲ αὐτὸν τὴν ἐνάτην , ὡς ἐκλινε τὰ γόνατα σὺν τοῖς ἀδελφοῖς , γέγονεν ἐν ἐκστάσει , καὶ παραλαμβάνεται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ὑπὸ ἀγγέλου . Καὶ πολλῆς ὥρας παρελθούσης , καὶ μὴ ἐγειρομένου αὐτοῦ , ἐγείρεται ὁ δευτεράριος αὐτοῦ , καὶ μετ' ἀσπείκειας παρακαλεῖ ἀναστῆναι , καὶ τελῆσαι τὴν λειτουργίαν τῆς εὐχῆς . Ὡς δὲ εἶδον , ὅτι οὐκ ἦν φωνὴ καὶ οὐκ ἦν ἀκρόασις , ἐγνώρισαν ὅτισίαν αὐτὸν βλέπειν καὶ ὑπεχώρησαν ἀπ' αὐτοῦ πληρώσαντες τὸν κανόνα . Μέλλοντος δὲ δύεναι τοῦ ἡλίου κράζας εἶπεν · Δόξα σοι , ὦ Θεός , δόξα σοι . Τότε προσῆλθον αὐτῷ πᾶσα ἡ συνοδία , ἰκετεύουσα μὴπὲν ἀπ' αὐτῶν κρύψαι , ὅν ὁ Θεὸς αὐτῷ ἀπεκάλυψεν . Καὶ μὴ δυνθείς κρύψαι διὰ τὴν πολλὴν ὀχλὴν τῶν ἀδελφῶν , ποιήσας εὐχήν , ἤρξατο λέγειν · Παραληφθείς χάριτι Χριστοῦ ὑπὸ Ἀγγέλου ( 80 ) ἦλθον εἰς πεδίον , καὶ [ δεῖξνυσί μοι ] παῖδα νεανίσκον ἐνδεδυμένον σύνθεσιν ἐνδυμάτων κροχίων , βόσκοντα πρόβατα πολλά λίαν · καὶ τὰ πρόβατα ταῦτα ἦν ὥσπερ τρυφῶντα καὶ λίαν σπαταλῶντα καὶ ἰλαρά , σκιρτῶντα ὧδε κακεῖ . Καὶ αὐτὸς ὁ ποιμὴν πᾶνν ἱλαρὸς ἐπὶ τῷ ποιμνίῳ αὐτοῦ ἦν καὶ περιέτρεχε τὰ πρόβατα . Καὶ ἄλλα πρόβατα εἶδον σπαταλῶντα καὶ τρυφῶντα ἐν τόπῳ ἑνί , οὐ μέντοι σκιρτῶντα . Καὶ λέγει μοι · Βλέπεις τὸν ποιμένα τοῦτον ; Βλέπω , φησί , Κύριε . Οὐτος , φησίν , ἄγγελος τρυφῆς καὶ ἀπάτης ἐστίν · οὗτος ἐκτρίβει τὰς ψυχὰς τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ καὶ καταστρέφει ἀπὸ τῆς ἀληθείας ἀπατῶν αὐτὰ ταῖς ἐπιθυμίαις ταῖς πονηραῖς , ἐν αἷς ἀπόλλυνται ἐπιλανθανόμενοι τῶν ἐντολῶν τοῦ ζῶντος τοῦ Θεοῦ καὶ πορευόμενοι ταῖς ματαίαις τρυφαῖς καὶ ἀπάταις τοῦ βίου τούτου . Διὸ καὶ ἀπόλλυνται ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου τούτου εἰς θάνατον ( 81 ) καὶ καταφθοράν . Λέγω αὐτῷ · Οὐ γινώσκω , Κύριε , τί ἐστιν , εἰς θάνατον καὶ καταφθοράν . Καὶ λέγει μοι · Ἄκουε , φησίν , ἃ εἶδες . Πρόβατα ἱλαρὰ καὶ σκιρτῶντα οὗτοί εἰσιν οἱ ἀπεσταυρωνοι ἀπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς τέλος καὶ παραδεδοκότες ἑαυτοὺς ταῖς ἐπιθυμίαις τοῦ αἰῶνος τούτου . Ἐν τούτοις οὐν μετάνοια ζωῆς οὐκ ἐστίν , ὅτι καὶ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ δι' αὐτῶν βλασφημεῖται . Τῶν τοιούτων ἡ ζωὴ θάνατός ἐστιν . Ἄ δὲ εἶδες μὴ σκιρτῶντα , ἀλλὰ καὶ ἐν τόπῳ βοσκόμενα , οὗτοί εἰσιν οἱ παραδεδοκότες μὲν τῇ τρυφῇ καὶ ἀπάτῃ ἑαυτοὺς , εἰς δὲ τὸν Κύριον μὴ βλασφημήσαντες . Οὗτοι οὖν κατεφθαρμένοι εἰσιν ἀπὸ τῆς ἀληθείας · ἐν τούτοις ἐλπίς ἐστι μετανοίας , ἐν ἧ δύνανται ζῆσαι . Ἡ καταφθορὰ οὖν ἐλπίδα ἔχει ἀναστάσεως ἕως τινός · ὁ δὲ θάνατος ἀπόλειαν ἔχει αἰώνιον .
Lemmas: 18 καί μετά δύο ἔτος ὁ ἄγαμαι αὐτός ὁ μονή δύο ἀδελφός ὀλιγόψυχος κοινός γνώμη ἐξέρχομαι ὁ μοναστήριον , καί ἐπιστρέφω ὡς κέω ἐπί ὁ ἴδιος ἔμετος σπαταλάω καί ἐντρυφάω ἐπί ὁ βωμικός ἀσέλγεια . καί οὗτος μανθάνω ὁ δοῦλος ὁ θεός Ἄντοχος πᾶς θλίβω ἑαυτοῦ ὀρθγὼν ὁ δύο ἀδελφός , καί δέω περί αὐτός ὁ κύριος . Γαλλόντων δέ αὐτός ὁ ἔνατος , ὡς κλίνω ὁ γόνυ σύν ὁ ἀδελφός , γίγνομαι ἐν ἔκστασις , καί παραλαμβάνω ὁ ψυχή αὐτός ὑπό ἄγγελος . καί πολύς ὥρα παρέρχομαι , καί μή ἐγείρω αὐτός , ἐγείρω ὁ δευτεράριος αὐτός , καί μετά ασπεικαιω παρακαλέω ἀνίστημι , καί τελέω ὁ λειτουργία ὁ εὐχή . ὡς δέ ὁράω , ὅτι οὐ εἰμί φωνή καί οὐ εἰμί ἀκρόασις , γνωρίζω ὅσιος αὐτός βλέπω καί ὑποχωρέω ἀπό αὐτός πληρόω ὁ κανών . Μέλλω δέ δύω ὁ ἥλιος κράζας λέγω · Δόξα σύ , ὦ θεός , δόξα σύ . τότε προσέρχομαι αὐτός πᾶς ὁ συνοδία , ἱκετεύω μήπω ἀπό αὐτός κρύπτω , ὅς ὁ θεός αὐτός ἀποκαλύπτω . καί μή δύναμαι κρύπτω διά ὁ πολύς ὀχλή ὁ ἀδελφός , ποιέω εὐχή , ἄρχω λέγω · παραλαμβάνω χάρις Χριστός ὑπό Ἄγγελος ( 80 ) ἔρχομαι εἰς πεδίον , καί [ δείκνυμι ἐγώ ] παῖς νεανίσκος ἐνδύω σύνθεσις ἔνδυμα κροχίων , βόσκω πρόβατον πολύς λίαν · καί ὁ πρόβατον οὗτος εἰμί ὥσπερ τρυφάω καί λίαν σπαταλάω καί ἱλαρός , σκιρτάω ὧδε κέω . καί αὐτός ὁ ποιμήν πᾶς ἱλαρός ἐπί ὁ ποίμνιον αὐτός εἰμί καί περιτρέχω ὁ πρόβατον . καί ἄλλος πρόβατον ὁράω σπαταλάω καί τρυφάω ἐν τόπος εἷς , οὐ μέντοι σκιρτάω . καί λέγω ἐγώ · βλέπω ὁ ποιμήν οὗτος ; βλέπω , φημί , κύριος . οὐτος , φημί , ἄγγελος τρυφή καί ἀπάτη εἰμί · οὗτος ἐκτρίβω ὁ ψυχή ὁ δοῦλος ὁ θεός καί καταστρέφω ἀπό ὁ ἀλήθεια ἀπάτη αὐτός ὁ ἐπιθυμία ὁ πονηρός , ἐν ὅς ἀπόλλυμι ἐπιλανθάνομαι ὁ ἐντολή ὁ ζάω ὁ θεός καί πορεύω ὁ μάταιος τρυφή καί ἀπάτη ὁ βίος οὗτος . Διὸ καί ἀπόλλυμι ὑπό ὁ ἄγγελος οὗτος εἰς θάνατος ( 81 ) καί καταφθορά . λέγω αὐτός · οὐ γιγνώσκω , κύριος , τίς εἰμί , εἰς θάνατος καί καταφθορά . καί λέγω ἐγώ · Ἄκουος , φημί , ὅς ὁράω . Πρόβατον ἱλαρός καί σκιρτάω οὗτος εἰμί ὁ ἀπεσταυρωνοι ἀπό ὁ θεός εἰς τέλος καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ ἐπιθυμία ὁ αἰών οὗτος . ἐν οὗτος οὖν μετάνοια ζωή οὐ εἰμί , ὅτι καί ὁ ὄνομα ὁ θεός διά αὐτός βλασφημέω . Τοῦ τοιοῦτος ὁ ζωή θάνατος εἰμί . ὅς δέ ὁράω μή σκιρτάω , ἀλλά καί ἐν τόπος βόσκω , οὗτος εἰμί ὁ παραδίδωμι μέν ὁ τρυφή καί ἀπάτη ἑαυτοῦ , εἰς δέ ὁ κύριος μή βλασφημέω . οὗτος οὖν καταφθείρω εἰμί ἀπό ὁ ἀλήθεια · ἐν οὗτος ἐλπίς εἰμί μετάνοια , ἐν ὅς δύναμαι ζάω . ὁ καταφθορά οὖν ἐλπίς ἔχω ἀνάστασις ἠώς τις · ὁ δέ θάνατος ἀπόλλυμι ἔχω αἰώνιος .