athanasius-theology.doctrina-ad-antiochum-ducem-sp pg028_0297.1
580 ὅλα διδῶσιν τῇ γυναιχὶ παρακαλῶν αὐτὴ σὺν αὐτῷ προσπεσεῖν τῷ δούλῳ τοῦ Θεοῦ . Ἰδὼν δὲ ἀμφοτέρους προσπίπτοντας καὶ ἀπὸ καρδίας τὸν αἴτιον μετανοοῦντα , ἐδέξατο αὐτὸν ἐν φιλήματι ἁγίῳ . Καὶ λέγει ὁ νεώτερος : Θέλω , κυρίε μου , νηστεῦσαι πολλάς ἡμέρας , ὅτι πολλά εἰσιν αἱ ἁμαρτίαι μου . Λέγει αὐτῷ ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ : [ Πῶς ] θέλεις νηστεῦσαι ; 'Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ : ( 78-79 ) Ἀπὸ τοῦ πρωὶ ἕως ἐσπέρας . Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Αντίοχος : Καὶ μὴ τρώγων ποῦ διάγεις ; 'Ὁ δὲ εἶπε : Τοὺς φίλους καὶ τὰ πράγματά μου βλέπω , καὶ πάλιν ὀλίγον καθεύδω , καὶ ὅταν γένηται ἐσπέρα , μεταλαμβάνω . Λέγει αὐτῷ ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ ᾿Αντίοχος : Τοῦτο οὐκ ἐστὶ νηστεία . Ἐὰν γὰρ νηστεύσῃς ἀπὸ βρωμάτων καὶ τινὰ κακολογήσῃς ἢ λυπήσῃς ἢ διαβάλῃς , ἢ μηνσιαχάσῃς ἀπὸ προτέρας μάχης , ἢ ἐσπéρας ποιήσῃς πολυτίμον δεῖπνον , καὶ ἀρξῇ μεθύσκεσθαι , ἢ αἰσχρὰ ἐργάζεσθαι , ἢ κατ' ἑνὸν αὐτῶν ἐπιθυμῆσαι τι τοιούτων : πολὺ συμφέρει σοι πέμπτον τῆς ἡμέρας ἐσθίειν καὶ τούτων φείσασθαι , ἢ μὴ γευσάμενον ἐκείνοις συμφύρεσθαι . Τίς γὰρ ὠφέλεια βρωμάτων ἀπέχειν , πάσης δὲ ἄλλης ἐπιθυμίας ἐμφορεῖσθαι ; 'Ἡ οὐκ οἶδας ὅτι πᾶς ὁ τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοῦ πληρῶν κατ' ἔννοιαν καὶ ἔκτὸς τῶν ἐξωθεν βρωμάτων ἤδη κεχόρεσται καὶ μεθυσί ; Ἄλλ' εἰ θέλεις ἐγκρατεῦσθαι καὶ νηστεῦσαι , ἵνα ἡ νηστεία σου δεκτὴ ᾖ τῷ Θεῷ , πρῶτον πάντων φύλαξο νηστεύειν ἀπὸ παντὸς ῥήματος πονηροῦ καὶ ἀκοῆς πονηρᾶς , καὶ καθάρισόν σου τὴν καρδίαν ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ καὶ μηνσιαχίας καὶ αἰσχροκερδείας . Καὶ ἐν ἡμέρᾳ ἡ νηστεύεις ἀρκεσθήτω ἄρτῳ καὶ λαχάνοις καὶ ὕδατι , εὐχαριστῶν τῷ Θεῷ . Συμφήρισας δὲ τὴν ποσότητα τῆς δαπάνης τοῦ ἀρίστου οὐ ὁμολάσας ἐσθίειν κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν , ὅδς χήρᾳ ἢ ὀρφανῷ ἢ στερουμένῳ · ( πρὸς ) ὃν δὴ σαφῶς ἐμπλήσας τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν , εὐξεται ὑπὲρ σοῦ πρὸς Κύριον . Ἐὰν οὖν τελέσῃς τὴν νηστείαν , ὡς ἐνετείλαμην σοι , ἔσται ἡ θυσία σου δεκτὴ ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐγγεγραμμένη ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐν ἡμέρᾳ ἀνταποδόσεως τῶν ἑτοιμασμένων ἀγαθῶν τοῖς δικαίοις .
Lemmas: 580 ὅλος δίδημι ὁ γυνή παρακαλέω αὐτός σύν αὐτός προσπίπτω ὁ δοῦλος ὁ θεός . εἶδον δέ ἀμφότερος προσπίπτω καί ἀπό καρδία ὁ αἴτιος μετανοέω , δέχομαι αὐτός ἐν φίλημα ἅγιος . καί λέγω ὁ νέος : θέλω , κύριος ἐγώ , νηστεύω πολύς ἡμέρα , ὅτι πολύς εἰμί ὁ ἁμαρτία ἐγώ . λέγος αὐτός ὁ δοῦλος ὁ θεός : [ Πῶς ] θέλω νηστεύω ; Ὁ δέ λέγω αὐτός : ( 78-79 ) ἀπό ὁ πρωί ἠώς εἰσπεράω . καί λέγω αὐτός ὁ Ἀντίοχος : καί μή τρώγω ποῦ διάγω ; Ὁ δέ λέγω : Τούς φίλος καί ὁ πρᾶγμα ἐγώ βλέπω , καί πάλιν ὀλίγος καθεύδω , καί ὅταν γίγνομαι ἑσπέρα , μεταλαμβάνω . Λέγος αὐτός ὁ δοῦλος ὁ θεός Ἀντίοχος : Τοῦτης οὐ εἰμί νηστεία . ἐάν γάρ νηστεύω ἀπό βρῶμα καί τις κακολογέω ἢ λυπέω ἢ διαβάλλω , ἢ μηνσιαχάσῃς ἀπό πρότερος μάχη , ἢ σπείρω ποιέω πολυτίμος δεῖπνον , καί ἄρχω μεθύσκω , ἢ αἰσχρός ἐργάζομαι , ἢ κατά ἔνειμι αὐτός ἐπιθυμέω τίς τοιοῦτος : πολύς συμφέρω σύ πέμπτος ὁ ἡμέρα ἐσθίω καί οὗτος φείδομαι , ἢ μή γεύω ἐκεῖνος συμφύρω . Τῖς γάρ ὠφέλεια βρῶμα ἀπέχω , πᾶς δέ ἄλλος ἐπιθυμία ἐμφορέω ; Ἡ οὐ οἶδα ὅτι πᾶς ὁ ὁ ἐπιθυμία αὐτός πληρόω κατά ἔννοια καί ἕκτος ὁ ἐξωθεν βρῶμα ἤδη κορεννύω καί μέθυσις ; ἄλλος εἰμί θέλω ἐγκρατεύομαι καί νηστεύω , ἵνα ὁ νηστεία σύ δεκτός εἰμί ὁ θεός , πρῶτος πᾶς φυλάσσω νηστεύω ἀπό πᾶς ῥῆμα πονηρός καί ἀκοή πονηρός , καί καθαρίζω σύ ὁ καρδία ἀπό πᾶς μολυσμός καί μηνσιαχίας καί αἰσχροκέρδεια . καί ἐν ἡμέρα ὁ νηστεύω ἀρκέω ἄρτος καί λάχανον καί ὕδωρ , εὐχαριστέω ὁ θεός . συμφηρισος δέ ὁ ποσότης ὁ δαπάνη ὁ ἀγαθός οὐ ομολανθανω ἐσθίω κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ὅδε χήρα ἢ ὀρφανός ἢ στερέω · ( πρός ) ὅς δή σαφής ἐμπίμπλημι ὁ ἑαυτοῦ ψυχή , εὔχομαι ὑπέρ σύ πρός κύριος . ἐάν οὖν τελέω ὁ νηστεία , ὡς ἐντέλλω σύ , εἰμί ὁ θυσία σύ δεκτός ἐνώπιον κύριος καί ἐγγράφω ἐν ὁ οὐρανός ἐν ἡμέρα ἀνταπόδοσις ὁ ἑτοιμάζω ἀγαθός ὁ δίκαιος .