athanasius-theology.doctrina-ad-antiochum-ducem-sp pg028_0293.1
A Ὄπου γὰρ ὁ Κύριος κατοικεῖ , ἐκεῖ καὶ σύνεσις πολλή . Κολλήθητι σὺν τῷ Κυρίῳ , καὶ πάντων νοήσεις . Ἄκουε οὖν πῶς ἡ λύπη ἐκτρέχει τὸ πνεῦμα , καὶ πάλιν σώζει . Ὅταν ὁ διψυχος ἐπιτάχῃται πράξει τι , καὶ ἀποτύχῃ διὰ τὴν λύπην αὐτοῦ , ἡ λύπη ἐκπορεύεται εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ λυπεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ στενοχωρεῖ αὐτό . Εἶτα πάλιν ὀργολία ὅταν κολληθῇ τῷ ἀνθρώπῳ περὶ πράματος τινος , καὶ λίαν πικρανθῇ , καὶ ποιήσῃ τι κακόν , πάλιν ἡ λύπη ἐπιστρέφεται εἰς τὴν καρδίαν τοῦ ἀνθρώπου τοῦ ὀβυγολήσαντος , καὶ λυπεῖται ἐπὶ τῇ πράξει αὐτοῦ , ἥ ἐπραξε , καὶ μετανοεῖ , ὅτι πονηρὸν ἐργάσατο . Αὕτη οὖν ἡ λύπη δοκεῖ σωτηρίαν ἔχειν , ὅτι τὸ πονηρὸν πράξας μετενόησε . [ Ἀμφότεραι δὲ τῶν ] πράξεων λυποῦσι τὸν ἄνθρωπον · [ ἡ μὲν λύπη , ὅτι ] B ἀπέτυχε τῆς πράξεως , ἡ δὲ ὀργολία , ὅτι ἐπραξε τὸ πονηρόν . Ἀμφότερα οὖν λυπηρὰ ἐστι τῷ Πνεύματι τῷ ἁγίῳ . Ἄρον οὖν ἀπὸ σοῦ τὴν λύπην καὶ μὴ θλίβε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον τὸ ἐν σοὶ κατοικοῦν , μὴποτε ἐνευθῇται τῷ Θεῷ , καὶ ἀποστῇ ἀπὸ σοῦ . Τὸ γὰρ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ , τὸ δοθὲν εἰς τὴν σάρκα ταύτην , λύπην σαρκικὴν οὐχ ὑποφέρει , οὐδὲ στενοχωρίαν . Λύπη γὰρ ἡ ἐπὶ τοῖς πρώτοις ἁμαρτήμασι μόνη ἔχει ὠφελείαν , ἐὰν μὴ πάλιν ἁμαρτήσῃς . Ἐνδύσαι οὖν τὴν ἱλαρότητα , τὴν πάντοτε ἔχουσαν χάριν παρὰ τῷ Θεῷ καὶ εὐπρόσδεκτον οὖσαν αὐτῷ καὶ ἐνεργήσον ἐν αὐτῇ . Πᾶς γὰρ ἱλαρὸς ἄνθρωπος ἀγαθὰ ἐργάζεται καὶ ἀγαθὰ φρονεῖ καὶ καταφρονεῖ τῆς ματαίας λύπης . Ὁ δὲ λυπηρὸς ἄνθρωπος πάντοτε ὀργίζεται καὶ ἀνομίαν ἐργάζεται καὶ ἐντυχάνων μηδὲ ὁμολογοῦμενος τῷ Θεῷ . Πάντοτε γὰρ λυπηροῦ ἀνδρὸς ἡ ἐντεύξις οὐκ ἔχει δύναμιν τοῦ ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ Θεοῦ · ὅτι ἡ λύπη ἐγκάθεται εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ . Μεμιγμένη οὖν ἡ λύπη ἡ κοσμικὴ μετὰ τῆς ἐντεῦξεως οὐκ ἀφήσει τὴν ἐντεύξιν ἀναβῆναι καθαρὰν εἰς τὸ θυσιαστήριον . Ὄσπερ γὰρ ὄξος καὶ οἶνος μεμιγμένα ( 71 ) τὴν αὐτὴν ἡδονὴν οὐκ ἔχουσιν , οὕτω καὶ λύπη μεμιγμένη μετὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος τὴν αὐτὴν ἐντεύξιν [ οὐκ ἔχει ] . Καθάρισον οὖν ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς λύπης πονηρᾶς ταύτης , καὶ ζήση τῷ Θεῷ εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν .
Lemmas: A ὅπου γάρ ὁ κύριος κατοικέω , ἐκεῖ καί σύνεσις πολύς . κολλάω σύν ὁ κύριος , καί πᾶς νοέω . Ἄκουος οὖν πῶς ὁ λύπη ἐκτρέχω ὁ πνεῦμα , καί πάλιν σῴζω . ὅταν ὁ διψυχος ἐπιτάσσω πρᾶξις τίς , καί ἀποτυγχάνω διά ὁ λύπη αὐτός , ὁ λύπη ἐκπορεύω εἰς ὁ ἄνθρωπος καί λυπέω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος καί στενοχωρέω αὐτός . εἶτα πάλιν ὀργολία ὅταν κολλάω ὁ ἄνθρωπος περί πράγμα τις , καί λίαν πικραίνω , καί ποιέω τίς κακός , πάλιν ὁ λύπη ἐπιστρέφω εἰς ὁ καρδία ὁ ἄνθρωπος ὁ ὀβυγολήσαντος , καί λυπέω ἐπί ὁ πρᾶξις αὐτός , ὅς πράσσω , καί μετανοέω , ὅτι πονηρός ἐργάζομαι . ἄτη οὖν ὁ λύπη δοκέω σωτηρία ἔχω , ὅτι ὁ πονηρός πράσσω μετανοέω . [ ἀμφότερος δέ ὁ ] πρᾶξις λυπέω ὁ ἄνθρωπος · [ ὁ μέν λύπη , ὅτι ] B ἀποτυγχάνω ὁ πρᾶξις , ὁ δέ ὀργολία , ὅτι πράσσω ὁ πονηρός . Ἀμφότερος οὖν λυπηρός εἰμί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . ἀείρω οὖν ἀπό σύ ὁ λύπη καί μή θλίβω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ ἐν σύ κατοικέω , μήποτε ενευτιθημι ὁ θεός , καί ἀφίστημι ἀπό σύ . Τέ γάρ πνεῦμα ὁ θεός , ὁ δίδωμι εἰς ὁ σάρκα οὗτος , λύπη σαρκικός οὐ ὑποφέρω , οὐδέ στενοχωρία . λύπη γάρ ὁ ἐπί Τοί πρῶτος ἁμάρτημα μόνος ἔχω ὠφέλεια , ἐάν μή πάλιν ἁμαρτάνω . ἐνδύω οὖν ὁ ἱλαρότης , ὁ πάντοτε ἔχω χάρις παρά ὁ θεός καί εὐπρόσδεκτος εἰμί αὐτός καί ἐνεργέω ἐν αὐτός . πᾶς γάρ ἱλαρός ἄνθρωπος ἀγαθός ἐργάζομαι καί ἀγαθός φρονέω καί καταφρονέω ὁ μάταιος λύπη . ὁ δέ λυπηρός ἄνθρωπος πάντοτε ὀργίζω καί ἀνομία ἐργάζομαι καί ἐντυγχάνω μηδέ ὁμολογέω ὁ θεός . πάντοτε γάρ λυπηρός ἀνήρ ὁ ἔντευξις οὐ ἔχω δύναμις ὁ ἀναβαίνω ἐπί ὁ θυσιαστήριον ὁ θεός · ὅτι ὁ λύπη ἐγκάθετος εἰς ὁ καρδία αὐτός . μείγνυμι οὖν ὁ λύπη ὁ κοσμικός μετά ὁ ἔντευξις οὐ ἀφίημι ὁ ἔντευξις ἀναβαίνω καθαρός εἰς ὁ θυσιαστήριον . ὅσπερ γάρ ὄξος καί οἶνος μίγνυμι ( 71 ) ὁ αὐτός ἡδονή οὐ ἔχω , οὕτως καί λύπη μείγνυμι μετά ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ αὐτός ἔντευξις [ οὐ ἔχω ] . καθαρίζω οὖν ἑαυτοῦ ἀπό ὁ λύπη πονηρός οὗτος , καί ζάω ὁ θεός εἰς ὁ αἰών . ἀμήν .