athanasius-theology.doctrina-ad-antiochum-ducem-sp pg028_0294.1
σώσαι καὶ ἀπολέσαι . Μὴ δειλιάσης , μηδὲ φοβηθῇς τὸν θάνατον , φθαρτὸς γὰρ ἐστιν · ἀλλὰ φοβοῦ τὴν ἁμαρτίαν , προαιρετική γὰρ ἐστὶ . Φύλαξον σεαυτὸν ἀπὸ τῶν τριῶν μελῶν τοῦ σώματός σου , ὀφθαλμοῦ , στόματος καὶ ἀκοῆς · μήποτε διὰ τῶν ὀφθαλμῶν σου φθονερὰς καὶ ἀκολάστως προσέχης τινι , καὶ διὰ στόματος τοῦ μὴ λαλῆν ποτὲ ἀσύμφορα , καὶ ἀκοὴν τῇ ὑγιαινούσῃ [ διδασκαλίᾳ ἐπίστρεφε ] , μήποτε καταλάβῃ λόγ[ους ἀσεβεῖς ] ( 75 ) , μήποτε ἠττηθῇς ἀσυνέτοις λογισμοῖς , ἀκοὴ βλαβερά , καὶ ἐπιστρέψης ὡς κύων ἐπὶ τὸν ἴδιον ἐμετόν . Ἄλλὰ λάβε μᾶλλον εἰς τὴν σὴν ἐνοιαν τὴν ἑσχάτην ἡμέραν . Οὐ γὰρ μόνον τὸν αἰῶνα βιώσεις , ἀλλὰ τὴν τότε μνήσθητι · συνοχὴν καὶ πηνυχὸν καὶ θανάτου ὥραν καὶ ἀπόφασιν Θεοῦ κατεπειγόναν καὶ ἀγγέλους ἐπισπεύδοντας καὶ ψυχὴν ἐν τούτοις θορυβουμένην καὶ ἅμα τῷ συνειδὼτι πικρῶς μαστιγούμενην καὶ πρὸς τὰ ὧδε ἐλεεινῶς ἐπιστρέφουσαν . Καὶ τὴν ἀπαραίτητον τῆς μακρᾶς ἐκείνης ἀποδημίας ἀνάγκην διάγραφον μοι τῇ διανοίᾳ , τὴν τελευταίαν τοῦ κοινοῦ βίου καταστροφήν , ὅταν ἔλθῃ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ τῶν ἁγίων . Ἦξει γὰρ καὶ οὐ παρασιωπηθήσεται , ὅταν ἔλθῃ ὁ Κύριος κρίναι ζῶντας καὶ νεκροὺς καὶ ἀποδοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . Μνήσθητι τὸν πύρινον ποταμόν , τὸν σκίληχα τὸν ἀκοίμητον , τὸν δεινὸν ἄδη , τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον , τὸν πικρὸν κλαυθμὸν , τὸν βρυγμὸν τῶν ὀδόντων , τὴν ἀδεστον κάμινον . Πάντα γὰρ γυμνὰ καὶ τετραγλησμένα παραστήσεται · ὅταν ἡ σάλπιγξ ἐκείνη μέγα τι καὶ φοβερόν ἠχήσασα τοὺς ἀπ’ αἰῶνος ἐξ …… . καθεύδοντας , C καὶ καὶ ἐκπορεύσονται · οἱ μὲν ἀγαθὰ πράξαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς · οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως . » Μνήσθητι τῆς τοῦ Δανιήλ ὁπτασίας , πῶς ὑπ’ ὕψειν ἄγει τὴν κρίσιν , ὅτι , φησίν , « Ἐνὸς οὐ θρόνοι ἐτέθησαν , καὶ Παλαιὰς ἡμερῶν ἐκάθισεν , καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡς χιών , καὶ ἡ θριξ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ὡς ἔριον καθαρόν . Ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς φλὸς πυρός · οἱ τροχοὶ αὐτοῦ πῦρ φλέγον · ποταμὸς πυρὸς εἵλκεν ἐμπροσθεν αὐτοῦ . Χίλιαι χιλιάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ καὶ μυρίαι μυριάδες παρεστήκεισαν αὐτῷ . Κριτήριον ἐκάθισεν καὶ βιβλία ἠνεώχθησαν . » Τὰ ἀγαθὰ , τὰ φαῦλα , τὰ φανερὰ , τὰ κεκρυμμένα , τὰ πράγματα , τὰ ῥήματα , τὰ ἐνθυμήματα , εὐθὺς οὖν εἰς ἐξάκουστον τοῖς πᾶσι , καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις σαφῶς ἀνακαλύψει . Πάντα γὰρ , ὡς προεῖπον , γυμνὰ καὶ τετραγλησμένα παραστήσει τῷ βήματι τῷ φοβερῷ . Βλέπε λοιπὸν τὸν χρόνον ἐν ᾧ δεῖ σε καρπωσασθαι τὸ ἀμέτρητον αὐτοῦ D ἐλεος , μὴ ἐν ματαιότητι ἀναλώσης , καὶ ἐν πύλαις ἄδου ζητήσεις τοῦτο καὶ οὐχ εὑρήσεις ὅ ἐν τῷ ὑγειτῶν ἡμερῶν σου προκειμένον οὐχ ἠθέλησας . Μνήσθητι οὖν καὶ ταύτην τὴν φρικτὴν τῆς ἀπολογίας ἡμέραν τῆς κρίσεως , καὶ ἴδε πῶς μέλλεις ἀπολογεῖσθαι τῷ πλάσαντί σε Θεῷ , ὅτι αὐτὸς ἐστι κρ.τῆς
Lemmas: σῴζω καί ἀπόλλυμι . μή δειλίασις , μηδέ φοβέω ὁ θάνατος , φθαρτός γάρ εἰμί · ἀλλά φοβέω ὁ ἁμαρτία , προαιρετικός γάρ εἰμί . φυλάσσω σεαυτοῦ ἀπό ὁ τρεῖς μέλος ὁ σῶμα σύ , ὀφθαλμός , στόμα καί ἀκοή · μήποτε διά ὁ ὀφθαλμός σύ φθονερός καί ἀκόλαστος προσέχω τις , καί διά στόμα ὁ μή λάλη ποτέ ἀσύμφορος , καί ἀκοή ὁ ὑγιαίνω [ διδασκαλία ἐπιστρέφω ] , μήποτε καταλαμβάνω λόγος ἀσεβής ] ( 75 ) , μήποτε ἠττηθῇς ἀσύνετος λογισμός , ἀκοή βλαβερός , καί ἐπιστρέφω ὡς κύων ἐπί ὁ ἴδιος ἐμετός . ἀλλά λαμβάνω μᾶλλον εἰς ὁ σός νοια ὁ ἔσχατος ἡμέρα . οὐ γάρ μόνος ὁ αἰών βιόω , ἀλλά ὁ τότε μιμνήσκω · συνοχή καί πηνυχὸν καί θάνατος ὥρα καί ἀπόφασις θεός κατεπείγω καί ἄγγελος ἐπισπεύδω καί ψυχή ἐν οὗτος θορυβέω καί ἅμα ὁ συνειδὼτι πικρός μαστιγόω καί πρός ὁ ὧδε ἐλεεινός ἐπιστρέφω . καί ὁ ἀπαραίτητος ὁ μακρός ἐκεῖνος ἀποδημία ἀνάγκη διάγραφον ἐγώ ὁ διάνοια , ὁ τελευταῖος ὁ κοινός βίος καταστροφή , ὅταν ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ θεός ἐν ὁ δόξα αὐτός μετά ὁ ἄγγελος αὐτός ὁ ἅγιος . ἔσσομαι γάρ καί οὐ παρασιωπάω , ὅταν ἔρχομαι ὁ κύριος κρίνω ζάω καί νεκρός καί ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ έργο αὐτός . μιμνήσκω ὁ πύρινος ποταμός , Τώς σκίληχα ὁ ἀκοίμητος , ὁ δεινός ᾅδης , ὁ σκότος ὁ ἐξώτερος , ὁ πικρός κλαυθμός , ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς , ὁ ἀείδω κάμινος . Πάν γάρ γυμνός καί τετραγλησμένα παρίστημι · ὅταν ὁ σάλπιγξ ἐκεῖνος μέγας τίς καί φοβερός ἠχέω ὁ ἀπό αἰών ἐκ …… . καθεύδω , C καί καί ἐκπορεύω · ὁ μέν ἀγαθός πράσσω εἰς ἀνάστασις ζωή · ὁ δέ ὁ φαῦλος πράσσω εἰς ἀνάστασις κρίσις . » μιμνήσκω ὁ ὁ Δανιήλ οπτασία , πῶς ὑπό ὑψέω ἄγω ὁ κρίσις , ὅτι , φημί , « εἷς οὐ θρόνος τίθημι , καί Παλαιός ἡμέρα καθίζω , καί ὁ ἔνδυμα αὐτός λευκός ὡς χιών , καί ὁ θρίξ ὁ κεφαλή αὐτός ὡς ἔριον καθαρός . ὁ θρόνος αὐτός ὡς Φλος πῦρ · ὁ τροχός αὐτός πῦρ φλέγω · ποταμός πυρός ἕλκω ἔμπροσθεν αὐτός . χίλιοι χιλιάς λειτουργέω αὐτός καί μυρίος μυριάς παρίστημι αὐτός . κριτήριον καθίζω καί βιβλίον ἀνοίγω . » Τά ἀγαθός , ὁ φαῦλος , ὁ φανερός , ὁ κρύπτω , ὁ πρᾶγμα , ὁ ῥῆμα , ὁ ἐνθύμημα , εὐθύς οὖν εἰς ἐξάκουστος ὁ πᾶς , καί ἄγγελος καί ἄνθρωπος σαφής ἀνακαλύπτω . Πάν γάρ , ὡς προλέγω , γυμνός καί τετραγλησμένα παρίστημι ὁ βῆμα ὁ φοβερός . βλέπω λοιπός ὁ χρόνος ἐν ὅς δέω σύ καρπόω ὁ ἀμέτρητος αὐτός D ἔλεος , μή ἐν ματαιότης ἀναλίσκω , καί ἐν πύλη ἀείδω ζητέω Τοῦτος καί οὐ εὑρίσκω ὁ ἐν ὁ υγειος ἡμέρα σύ πρόκειμαι οὐ ἐθέλω . μιμνήσκω οὖν καί οὗτος ὁ φρικτός ὁ ἀπολογία ἡμέρα ὁ κρίσις , καί εἶδον πῶς μέλλω ἀπολογέομαι ὁ πλάσσω σύ θεός , ὅτι αὐτός εἰμί κρῆτες