athanasius-theology.disputatio-contra-arium-sp pg028_0249.2
31 . Ὁ οὖν Κύριος τρόπον ἀμπέλου εὐκλήματοῦ καὶ συγχίου ἐπέχων , διὰ τὸ πλήθος τῶν μαθητῶν καὶ τῶν περὶς ὄχλων ἐπιπορευομένων πρὸς αὐτὸν βοηθείας ἕνεκεν · ὡς εἶναι πλήθη ἀνεξίκεσα , πιστεύοντες εἰς αὐτόν · καὶ τῷ μὲν πόθῳ τῷ εἰς αὐτὸν ἀχωρίστως ἔχον αὐτοὺς , τρόπον κλημάτων συνόντων αὐτῷ , τινὸν δὲ καὶ ὠφελείας χάριν πνευματικῆς μὴ βουλομένων ἐκτὸς αὐτοῦ τυγχάνειν , ἀλλὰ ( 80 ) συνεῖναι αὐτῷ , ἑτέρων δὲ βουλομένων ἰάσεως τυχεῖν , ἄλλων δὲ ἀκηκοότων , ὅτι Χριστὸς ἥκει , καὶ συνεληλυθότων κατὰ τὸ αὐτό , βουλομένων θεάσασθαι τὸ καινότερον θέαμα , Θεὸν ἐν σώματι ἀνθρώπῳι συναναπερεφέμενον . Καὶ ἀπλῶς ἦν ἀπαντα χαρὰς γέμοντα τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου γενομένης · οὗ δ’ ἂν ἐξάδιξεν , ὡσπερ εὐστέρεος ἄμπελος διὰ τὰς μυριάδας τῶν συμπορευομένων αὐτῷ ὄχλων ἦν ὁρώμενος πόθῳ τῷ πρὸς αὐτόν , ἀπάντων συνυγνομένων αὐτῷ . Ἀρξαμένων δὲ χειμερινῶν πνευμάτων ἐκ τῶν ἄκρωτηρίων καταφυζῆν πρὸς δοκιμὴν τῶν συμπορευομένων αὐτῷ ὄχλων , ἀθρόως φύλλων δι’ ἣν μαραινομένων , ἀπέπιπτον οὐχ ὀλίγοι , ἥς εἴχοντο ἀμπέλου ζωτικῆς , καὶ τῶν μὲν ( 81 ) διὰ φόβον τῶν ἀρχιερέων , ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται , ἐξαριουμένων τὴν ἑαυτῶν ζωήν . ὡσπερ καὶ νῦν ὁρῶμεν γινόμενα τὰ αὐτὰ πράγματα · ἠγάπησαν γάρ , ὡς οἱ τότε , καὶ νῦν τῆς ὑποκρισίας ἄνθρωποι τὴν δόξαν τῶν διωκτῶν τῆς Ἐκκλησίας ὑπὲρ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ ἐλόντο · ἑτέρων δὲ μὴ συναισθομένων τῶν θείων καὶ πνευματικῶν ῥημάτων τοῦ Κυρίου εἰς τὰ ὅποία ἐπιστραφέντων , αἰτίαν τῷ εὐεργέτῃ καὶ ψόγῳν προσαγάντων , καὶ λεγόντων , « Τίς δύναται αὐτοῦ ἀκοῦειν ; » Ὅπερ καὶ ἐπὶ τοῦ ἡμετέρου καιροῦ πράττουσιν οἱ μὴ βουλομένοι συνοδεύειν τῇ ἀληθείᾳ , διὰ τὸ παρεπέσθαι θλίψεις καὶ πειρασμὸν τῇ πίστει . Φασὶ γάρ . Τίς δύναται φυλάξαι τὴν παράδοσιν τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου καὶ τῆς πίστεως ;
Lemmas: 31 . ὁ οὖν Κύριος τρόπος ἄμπελος εὐκληματέω καί συγχίου ἐπέχω , διά ὁ πλήθος ὁ μαθητής καί ὁ περις ὄχλος ἐπιπορεύομαι πρός αὐτός βοήθεια ἕνεκα · ὡς εἰμί πλῆθος ἀνεξίκεσα , πιστεύω εἰς αὐτός · καί ὁ μέν πόθος ὁ εἰς αὐτός ἀχώριστος ἔχω αὐτός , τρόπος κλῆμα σύνειμι αὐτός , τίνω δέ καί ὠφέλεια χάρις πνευματικός μή βούλομαι ἐκτός αὐτός τυγχάνω , ἀλλά ( 80 ) συνίημι αὐτός , ἕτερος δέ βούλομαι ἴασις τυγχάνω , ἄλλος δέ ἀκούω , ὅτι Χριστός ἥκω , καί συνέρχομαι κατά ὁ αὐτός , βούλομαι θεάομαι ὁ καινός θέαμα , θεός ἐν σῶμα ἀνθρώπιον συναναπερεφέμενον . καί ἀπλόος εἰμί ἅπας χαρά γέμω ὁ παρουσία ὁ κύριος γίγνομαι · ὅς δέ εἄν ἐξάδιξεν , ὡς εὐστέρεος ἄμπελος διά ὁ μυριάς ὁ συμπορεύομαι αὐτός ὄχλος εἰμί ὁράω πόθος ὁ πρός αὐτός , ἀπαντάω συνυγνομένων αὐτός . ἄρχω δέ χειμερινός πνεῦμα ἐκ ὁ ἀκρωτήριον καταφυζω πρός δοκιμή ὁ συμπορεύομαι αὐτός ὄχλος , ἀθρόος φύλλον διά ὅς μαραίνω , ἀποπίπτω οὐ ὀλίγος , ἥς ἔχω ἄμπελος ζωτικός , καί ὁ μέν ( 81 ) διά φόβος ὁ ἀρχιερεύς , ἵνα μή ἀποσυνάγωγος γίγνομαι , ἐξαιρέω ὁ ἑαυτοῦ ζωή . ὡς καί νῦν ὁράω γίγνομαι ὁ αὐτός πρᾶγμα · ἀγαπάω γάρ , ὡς ὁ τότε , καί νῦν ὁ υποκρισία ἄνθρωπος ὁ δόξα ὁ διώκτης ὁ ἐκκλησία ὑπέρ ὁ δόξα ὁ Θεός αἱρέω · ἕτερος δέ μή συναισθάνομαι ὁ θεῖον καί πνευματικός ῥῆμα ὁ κύριος εἰς ὁ ὁποῖος ἐπιστρέφω , αἴτιος ὁ εὐεργέτης καί ψόγος προσάγω , καί λέγω , « Τῖς δύναμαι αὐτός ἀκούω ; » ὅπερ καί ἐπί ὁ ἡμέτερος καιρός πράσσω ὁ μή βούλομαι συνοδεύω ὁ ἀλήθεια , διά ὁ παρέπω θλῖψις καί πειρασμός ὁ πίστις . φημί γάρ . Τῖς δύναμαι φυλάσσω ὁ παράδοσις ὁ ἐντολή ὁ κύριος καί ὁ πίστις ;