athanasius-theology.disputatio-contra-arium-sp pg028_0252.2
38 . Ἀθ . εἶπε · Γέγραπται · « Γένεσθε ἅγιοι , ὅτι ἐγὼ ἅγιος ἀγιάζων ὑμᾶς . » Καὶ πάλιν ὁ Σωτὴρ πρὸς τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα ὑπὲρ τοῦ ἀγιασθῆναι τοὺς μαθητὰς ἔφη οὕτω · « Πάτερ , ἁγίασον αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου · » καὶ πάλιν περὶ ἑαυτοῦ ( 92 ) ὁ Σωτὴρ φησιν · « Ἐγὼ εἰμὶ ἡ ἀλήθεια . » Κατὰ ταῦτα ἡ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ θεότης ἐστὶν ἡ ἁγία καὶ ἀγιοποίος , ἡ ἀγιάζουσα πάντα τὰ λογικά , καὶ καταξιούμενα ἐξ αὐτεξουσίου γνώμης τε καὶ σπουδῆς τὴν ἁγίαν δέξασθαι καὶ μακαρίαν οὐσίαν εἰς κοινωνίαν ἀγιασμοῦ . Εἰ οὖν οὐκ ἔστι τῆς τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ οὐσίας τὸ ἅγιον Πνεῦμα , τίνος ἔνεκεν συνηριθθησεν αὐτὸ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ συμβόλῳ τοῦ ἀγιασμοῦ ; Φησὶ γὰρ ὁ Κύριος πρὸς τοὺς μαθητάς · « Πορευθέντες , μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος . » Εἰ οὖν πάντα τὰ ἔθνη τὰ πιστεύοντα καὶ ἀγιάζομενα ἀγιάζονται τῇ τριαμακαρίστῃ ὀνομασίᾳ , δῆλόν ἐστιν ὅτι καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ θεότητος ὑπάρχει , ἐκ τοῦ ἁγίου αὐτὸ εἶναι κατ' οὐσίαν , καὶ ἅγιους ποιεῖν πάντας τοὺς προσβαλλοντας αὐτῷ τῇ κοινωνία , καθὼς φησιν ὁ Ἀπόστολος πρὸς οὓς ἔφη · « Ἀλλ' ἀπαλούσασθε , ἀλλ' ἡγιασθῆτε ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , καὶ ἐν τῷ Πνεύματι αὐτοῦ τῷ ἁγίῳ . » Εἰ δὲ οὐκ ἔστι τῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ ὑποστάσεως ( 93 ) , πάλιν φημί , πῶς συνηριθμηθὲ Πατρὶ καὶ Υἱῷ ὡς μὴ δυναμένης τῆς τοῦ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ θεότητος ἐπαρκέσαι πρὸς ἀγιασμὸν τοῖς πιστοῖς , προσέλαβε τὸν Παράκλητον , τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας εἰς συμπλήρωσιν ἀγιασμοῦ , τὸν οὐκ ἐκ τῆς οὐσίας αὐτοῦ ὄντα ; Εἰ δὲ τοῦθ' οὕτω νομισθείη , πῶς φαμεν ἀπροσδεὲς τὸ Θεῖον ; ἀν-στελές , μηδαμῶς χρείζον παρ' ἑτέρου τινὸς τι τῶν ὁ προσδεόμενος ( 94 ) τοῦ εὐεργετεῖν δυναμένου .
Lemmas: 38 . αθʹ . εἶπον · γράφω · « γίγνομαι ἅγιος , ὅτι ἐγώ ἅγιος ἁγίζω σύ . » καί πάλιν ὁ Σωτήρ πρός ὁ ἑαυτοῦ πατήρ ὑπέρ ὁ ἁγίζω ὁ μαθητής φημί οὗτος · « πατήρ , ἁγίζω αὐτός ἐν ὁ ἀλήθεια σύ · » καί πάλιν περί ἑαυτοῦ ( 92 ) ὁ Σωτήρ φημί · « ἐγώ εἰμί ὁ ἀλήθεια . » κατά οὗτος ὁ ὁ πατήρ καί ὁ υἱός θεότης εἰμί ὁ ἅγιος καί ἁγιοποιός , ὁ ἁγίζω πᾶς ὁ λογικός , καί καταξιόω ἐκ αὐτεξούσιος γνώμη τε καί σπουδή ὁ ἅγιος δέχομαι καί μακάριος οὐσία εἰς κοινωνία ἁγιασμός . εἰμί οὖν οὐ εἰμί ὁ ὁ πατήρ καί ὁ υἱός οὐσία ὁ ἅγιος πνεῦμα , τίς ἐνέλκω συναιρέω αὐτός ὁ υἱός ὁ Θεός ἐν ὁ σύμβολον ὁ ἁγιασμός ; φημί γάρ ὁ Κύριος πρός ὁ μαθητής · « πορεύω , μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . » εἰμί οὖν πᾶς ὁ ἔθνος ὁ πιστεύω καί ἁγίζω ἁγίζω ὁ τριαμακαρίστῃ ὀνομασία , δῆλος εἰμί ὅτι καί ὁ πνεῦμα ὁ ὁ πατήρ καί ὁ υἱός θεότης ὑπάρχω , ἐκ ὁ ἅγιος αὐτός εἰμί κατά οὐσία , καί άγιος ποιέω πᾶς ὁ προσβάλλω αὐτός ὁ κοινωνία , καθώς φημί ὁ ἀπόστολος πρός ὅς φημί · « ἀλλά απαλουω , ἀλλά ἁγίζω ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί ἐν ὁ πνεῦμα αὐτός ὁ ἅγιος . » εἰμί δέ οὐ εἰμί ὁ ὁ Θεός καί πατήρ καί υἱός ὑπόστασις ( 93 ) , πάλιν φημί , πῶς συναριθμέω πατήρ καί υἱός ὡς μή δύναμαι ὁ ὁ πατήρ καί υἱός θεότης ἐπαρκέω πρός ἁγιασμός ὁ πιστός , προσλαμβάνω ὁ Παράκλητος , ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια εἰς συμπλήρωσις ἁγιασμός , ὁ οὐ ἐκ ὁ οὐσία αὐτός εἰμί ; εἰμί δέ οὗτος οὗτος νομίζω , πῶς φημί ἀπροσδεής ὁ θεῖον ; ἀν-στελές , μηδαμῶς χρῄζω παρά ἕτερος τις τίς ὁ ὁ προσδέω ( 94 ) ὁ εὐεργετέω δύναμαι .