athanasius-theology.dialogi-duo-contra-macedonianos-sp pg028_0691.2
Μόλις εὑρέθησαν οἱ πάντα ἀνατρέπειν ἀγωνιζόμενοι τὰ τῶν ἀνθρώπων , καὶ σπουδάζοντες μὴτε τοὺς ἀνθρώπους ἐπὶ λογικούς τυγχάνειν , μὴτε τὰ τῇ φύσει καλὰ μετ’ ἀκριβείας καταμανθάνειν , ἀλλὰ δὲ πᾶσι καὶ ἀδοκιμάτως συμφέρειν , ἐκ τοῦ δέχεσθαι τὰς τῶν ἱερῶν βίβλων φωνὰς ἀνεπισκέπτως καὶ ἀδιόρθωτως , καὶ μὴ κατὰ τὸν εὐσεβῆ σκοπόν , καθ’ ὃν ἐρρήθησαν . Εἰ γὰρ τις , ὡς ἐκέλευσαν , μὴ σκοποῖ τὰ δι’ αὐτῶν σημαίνόμενα , ἀπλῶς δὲ καὶ ἀδιασάντως ἀκούοι τῶν λεγομένων · λείπεται καὶ τοὺς προφήτας , καὶ τοὺς ἀποστόλους μάτην ταῖς ἀκοαῖς ἐνῆχει , καὶ πάντα λόγον ἀνωφελῆ καὶ ἀνενέργητον μένειν , καὶ τοὺς ἀκούοντας μηδεμίαν δυνάμιν εἰς τὰ ταμεία τῶν καρδιῶν παραπέμπειν . Οὕτω γὰρ προστάττουσι τοὺς μὲν ὠσὶν ἀκούειν , τῇ δὲ καρδίᾳ μὴ συνιέναι , μὴτε τὸ ἀκολουθὸν τῶν λεγομένων σκοπεῖν , κατὰ τὴν φράσουσαν ἀπειλὴν · « Ἀκοὴ ἀκούσετε , καὶ οὐ μὴ συνήτε . » Διὰ τοῦτο καὶ τῷ , « Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , » ἀκούειν μὲν ἀπλῶς ἀναγκάζουσι , νοεῖν δὲ εὐσεβῶς οὐχ ἐπὶ ἐπιτρέπουσι , ὡσπερ ἐξουσίαν ἔχοντες τὴν ἑκάστου διάνοιαν πρὸς τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἕλκειν , οὐ πρὸς τὸ πρέπον καὶ τὸ συμφέρον . Ἀκούσω τοῦ ῥήματος , καὶ μὴ ζητῶ τὸ εὐπρεπὲς τοῦ φρονήματος ; Ποῦ οὖν ἡ τοῦ λόγου τὸ ἀκολουθόν , ἢ τοῦ ἀκούοντος ὠφελία ; Τάχα καὶ πρὸς ἀλόγων ἔξεσις μεθίστασθαι τοὺς ἀνθρώπους προστάττουσιν , εἴπερ μέλλουσι ψόφον μὲν ῥημάτων τῇ ἀκοῇ δέχεσθαι , χέρος δὲ νοημάτων μηδὲν τῇ ψυχῇ προσφέσθαι . Οὐχ οὕτως Παῦλος ἡμῖν παρεγγύησεν , ὁ τῶν τοιούτων διδάσκαλος · οὐδὲ μετέχειν τινὸς ἀλόγως καὶ ἀδιακρίτως δεῖν ἀπεφήνητο · ἀλλὰ πῶς ; « Τελείων ἐστὶν ἡ στερεὰ τροφὴ τῶν διὰ τὴν ξυνὸν τὰ αἰσθητήρια γεγυμνασμένα ἔχοντων πρὸς διάκρισιν καλοῦ τε καὶ κακοῦ . » Τειλεώτητα ἀνεβούλευσε , γυμνασίαν ἐπήνεσε , διάκρισιν ποιεῖσθαι νηφάλιον καλοῦ τε καὶ κακοῦ συνεβούλευσε . Πῶς οὖν ἄν τις διακρίναι καλῶς δυνήθει , μὴ λαμβάνων τῶν λεγομένων σύνεσιν ; Ὡσπερ γὰρ ὁ καχεξινῶσιν ἐν τῷ σώματι , οὐχ εὐρίσκει γνῶσιν τῶν ἐδεσμάτων τὴν ἑκάστου ποιότητα · οὕτω καὶ ἄνθρωπος ἀγύμναστα ἔχων ἐκ ῥαθυμίας ἢ ἀλογίας τὰ τῆς ψυχῆς αἰσθητήρια , γεύεται μὲν λόγων , οὐχ αἰσθάνεται δὲ τῆς τούτων δυνάμεως , οὐδὲ γινώσκει τὴν τῶν νοημάτων ποιότητα · μετέχει δὲ πάντων ἀνόητως καὶ ἀφυλάκτως δίχην ἀλόγων , τὸ βλάπτον καὶ τὸ ὠφελίμον , ὡς ἔτυχε , προσέχων , καὶ μηδὲ ἐν καθαροῖς ἀριθμεῖσθαι ἄξιος δυνάμενος · ὡς οὐ μρυχίζων , καὶ λεπτευομένην τὴν λογικὴν τροφὴν παραπέμπειν εἰς τὸν ἔσω ἄνθρωπον , ἀλλ’ ἀκατέργαστον αὐτὴν καὶ ἀκατάλληλον ἀναλίσκων , μᾶλλον δὲ βλάβην ἐκ τῆς περὶ τὴν πέψιν πλημμελείας ἢ τινα πρὸς σύστασιν ζωῆς εὐεργεσίαν δεχόμενος . Ἡ τις οὐχ οἶδεν , ὅτι
Lemmas: Μόλις εὑρίσκω ὁ πᾶς ἀνατρέπω ἀγωνίζομαι ὁ ὁ ἄνθρωπος , καί σπουδάζω μήτε ὁ ἄνθρωπος ἐπί λογικός τυγχάνω , μήτε ὁ ὁ φύσις καλός μετά ἀκρίβεια καταμανθάνω , ἀλλά δέ πᾶς καί ἀδόκιμος συμφέρω , ἐκ ὁ δέχομαι ὁ ὁ ἱερός Βίβλος φωνή ἀνεπίσκεπτος καί ἀδιορθώτως , καί μή κατά ὁ εὐσεβής σκοπός , κατά ὅς εἴρω . εἰμί γάρ τις , ὡς κελεύω , μή σκοπέω ὁ διά αὐτός σημαινόμενο , ἀπλόος δέ καί ἀδιασάντως ἀκούω ὁ λέγω · λείπω καί ὁ προφήτης , καί ὁ ἀπόστολος μάτην ὁ ἀκοή ἐνηχέω , καί πᾶς λόγος ἀνωφελής καί ἀνενέργητος μένω , καί ὁ ἀκούω μηδείς δυνάμις εἰς ὁ ταμεία ὁ Καρδία παραπέμπω . οὕτως γάρ προστάσσω ὁ μέν οὖς ἀκούω , ὁ δέ Καρδία μή συνίημι , μήτε ὁ ἀκόλουθος ὁ λέγω σκοπέω , κατά ὁ φράζω ἀπειλή · « ἀκοή ἀκούω , καί οὖον μή συνίημι . » Ζεύς οὗτος καί ὁ , « ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , » ἀκούω μέν ἀπλόος ἀναγκάζω , νοέω δέ εὐσεβής οὐ ἐπί ἐπιτρέπω , ὡς ἐξουσία ἔχω ὁ ἕκαστος διάνοια πρός ὁ δοκέω αὐτός ἕλκω , οὖον πρός ὁ πρέπω καί ὁ συμφέρω . ἀκούω ὁ ῥῆμα , καί μή ζητέω ὁ εὐπρεπής ὁ φρόνημα ; πός οὖν ὁ ὁ λόγος ὁ ἀκόλουθος , ἢ ὁ ἀκούω ὠφέλεια ; Τάχα καί πρός ἄλογος ἔξεσις μεθίστημι ὁ ἄνθρωπος προστάσσω , εἴπερ μέλλω ψόφος μέν ῥῆμα ὁ ἀκοή δέχομαι , χείρ δέ νόημα μηδείς ὁ Ψυχή πρόσφημι . οὐχ οὕτως Παῦλος ἐγώ παρεγγυάω , ὁ ὁ τοιοῦτος διδάσκαλος · οὐδέ μετέχω τις ἄλογος καί ἀδιάκριτος δήω ἀποφαίνω · ἀλλά πῶς ; « Τέλειος εἰμί ὁ στερεός τροφή ὁ διά ὁ ξυνός ὁ αἰσθητήριον γυμνάζω ἔχω πρός διάκρισις καλός τε καί κακός . » Τειλεώτητα ανεβουλευσω , γυμνασία ἐπαινέω , διάκρισις ποιέω νηφάλιος καλός τε καί κακός συμβουλεύω . Πῶς οὖν ἄν τις διακρίνω καλῶς δύναμαι , μή λαμβάνω ὁ λέγω σύνεσις ; ὡς γάρ ὁ καχεξιναω ἐν ὁ σῶμα , οὐ εὑρίσκω γνῶσις ὁ ἔδεσμα ὁ ἕκαστος ποιότης · οὗτος καί ἄνθρωπος ἀγύμναστος ἔχω ἐκ ῥᾳθυμία ἢ ἀλογία ὁ ὁ Ψυχή αἰσθητήριον , γεύω μέν λόγος , οὐ αἰσθάνομαι δέ ὁ οὗτος δύναμις , οὐδέ γιγνώσκω ὁ ὁ νόημα ποιότης · μετέχω δέ πᾶς ἀνόητος καί ἀφύλακτος διχάω ἄλογος , ὁ βλάπτω καί ὁ ὠφέλιμος , ὡς τυγχάνω , προσέχω , καί μηδέ ἐν καθαρός ἀριθμέω ἄξιος δύναμαι · ὡς οὖον μρυχιζω , καί λέπτω ὁ λογικός τροφή παραπέμπω εἰς ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος , ἀλλά ἀκατέργαστος αὐτός καί ἀκατάλληλος ἀναλίσκω , μᾶλλον δέ βλάβη ἐκ ὁ περί ὁ πέψις πλημμέλεια ἢ τις πρός σύστασις ζωή εὐεργεσία δέχομαι . ὁ τις οὐ οἶδα , ὅτι