athanasius-theology.dialogi-duo-contra-macedonianos-sp pg028_0705.3
Πολλὴ καὶ ἀγήρως τῆς ἀληθείας ἡ δύναμις , παρὰ πολλῶν μὲν πολλάκις πολεμουμένη , τὸ δὲ εἰς τέλος ἀήττητον ἔργος αὐτοῖς ἐπιδεικνυμένη . Ἰδοὺ γὰρ πολλοὶ τῶν κατ’ αὐτὴν ὁπλισθέντων , πολλὰ βέλη κακοδοξίας ἐκπεμφάντες , καὶ εἰδότες τὴν στερρὴν τῆς ἀποδείξεως ὅπλῳ ταῦτα πάλιν ἀποκρουομένα , καὶ κενὰ δὲ καὶ ἀνενέργητα πρὸς αὐτοὺς ὑποστρέφοντα , τελευταῖον τῶν ἄλλων ἐπεψαν βέλος σαφεστέροις ἐλέγχοις συντριβῆναι δυνάμενον . Εἰ καὶ τὶς δοῦν , φησί , δύο φύσεις ἐν Χριστῷ γεγενῆσθαι σύνοδον , ἀλλ’ οὐν γε μετὰ τὸ πάθος καὶ τὴν ἀνάληψιν οὐχ ἔτι δύο νοήσομεν , οὔτε τινὰ διαφοράν κατὰ φύσιν μεταξὺ τοῦ Λόγου καὶ τῆς σαρκὸς πιστεύσομεν ὑπάρχειν . Τί λέγετε ; τί ἀποφαίνεσθε ; οἴχεται τῶν φύσεων τὸ διάφορον , καὶ οὐδὲν φέρεται τούτων γνῶρισμα ; Τί οὖν ὀνομάσομεν τὸ προκείμενον ; Λόγον μόνον ( οὐ γὰρ φαῖντε σάρκα . ἐν τούτῳ τιμὴν δήθεν οἴεσθε ) ; Καὶ πῶς οὐχὶ ὑβρίζειν τοιαύτην αὐτοῦ τὴν οὐσίαν νομίζοντες εἶναι , ὡς δυνατὸν ἑτέρα οὐσία κτιστὴ πρὸς αὐτὸν μεταστένη ; Τὸ γὰρ τοῖς ἥττοσι χωρητικοῦν τῶν πολλῶν , οὐχ ἑνὶ ἐξαιρετον . Οὐ δὲ μόνον τὸ ἀπρόσιτον ἴδιον , τοῦτῳ πῶς προστίθεται ἀπρόσιτον ἕτερον ; Καὶ οὐ μόνον τὸν Λόγον ὑβρίζετε , ἀλλὰ καὶ τῆς σαρκὸς ὑπόστασιν ἀφανίζετε . Ἡς γὰρ μηδὲν ἔτι λείπεται γνῶρισμα , ταύτης ποῖω τρόπῳ τὴν δόξαν κατανοήσομεν ; Εἰ ἐν τῷ εἶναι γνωρίζεται · εἰκῶς δοξάζεται · εἰ δὲ μὴ ἔχει τὸ εἶναι , πῶς καπτοῦται τῆς δόξης τὸ μέγεθος ; Ἐὰν μὴ δείξητε τὸ τιμιωτέρον , οὐ μὴν γε τῆς δόξης τὸ ὑπέρχον . Ἀνάγκη τοίνυν ὁμολογεῖν ἀσύγχυτον τῶν δύο τὴν ἕνωσιν , οὔτε εἰς τροπὴν τοῦ λαβόντος , οὔτε εἰς ἀναίρεσιν τοῦ ληφθέντος , ἀλλ’ εἰς κοινωνίαν δόξης ἐφ’ ἑνὸς προσώπου χρησομένης . Κἂν γὰς ὑπομείνητε Λόγον μόνον ὀνομάζειν τὸ συναμφότερον , καὶ τοῦ τῆς φύσεως ἀνθισταμένης , οὐδ’ οὕτως χρῆσετε τὸ διάφορον · ὅποτε τὸ μὲν ἦν ἀπ’ ἀρχῆς , τὸ δ’ αὐτὸ ἐγένετο · καὶ τὸ μὲν ἀόρατον καὶ ἀντιλάλητον ἐξ ἀπείρου , τὸ δὲ ἐξ ὁρατοῦ καὶ ψυλαστηροῦ πρὸς τὸ ἀόρατον καὶ ἀναρὲς μεταβέβηκε · καὶ τὸ μὲν ἀναλλοίωτον ἄπαξ , τὸ δὲ δι’ ἀλλοιώσεως ἐπὶ τὸ κρεῖττον λήξιν ἐλήλυθεν . Εἶτα , εἰ μόνον Λόγος τὸ μέ
Lemmas: πολύς καί ἀγήραος ὁ ἀλήθεια ὁ δύναμις , παρά πολύς μέν πολλάκις πολεμόω , ὁ δέ εἰς τέλος ἀήσσητος ἔργος αὐτός ἐπιδείκνυμι . ἰδέ γάρ πολύς ὁ κατά αὐτός ὁπλίζω , πολύς βέλος κακοδοξία ἐκπέμπω , καί οἶδα ὁ στερρός ὁ ἀπόδειξις ὅπλον οὗτος πάλιν ἀποκρούω , καί κενός δέ καί ἀνενέργητος πρός αὐτός ὑποστρέφω , τελευταῖος ὁ ἄλλος πέσσω βέλος σαφής ἐλέγχω συντρίβω δύναμαι . εἰμί καί τις δήω , φημί , δύο φύσις ἐν Χριστός γίγνομαι σύνοδος , ἀλλά ὀν γε μετά ὁ πάθος καί ὁ ἀνάληψις οὐ ἔτι δύο νοέω , οὔτε τις διαφορά κατά φύσις μεταξύ ὁ Λόγος καί ὁ σάρξ πιστεύω ὑπάρχω . τις λέγω ; τίς ἀποφαίνω ; οἴχομαι ὁ φύσις ὁ διάφορος , καί οὐδείς φέρω οὗτος γνώρισμα ; τις οὖν ὀνομάζω ὁ πρόκειμαι ; Λόγος μόνος ( οὖον γάρ Φαϊντέ σάρξ . ἐν οὗτος τιμή δήθεν οἴομαι ) ; καί πῶς οὐ ὑβρίζω τοιοῦτος αὐτός ὁ οὐσία νομίζω εἰμί , ὡς δυνατός ἕτερος οὐσία κτιστός πρός αὐτός μεταστένω ; ὁ γάρ ὁ κακός χωρητικός ὁ πολύς , οὐ εἷς ἐξαίρω . οὖον δέ μόνος ὁ ἀπρόσιτος ἴδιος , τοῦτῳ πῶς προστίθημι ἀπρόσιτος ἕτερος ; καί οὖον μόνος ὁ Λόγος ὑβρίζω , ἀλλά καί ὁ σάρξ ὑπόστασις ἀφανίζω . εἰμί γάρ μηδείς ἔτι λείπω γνώρισμα , οὗτος ποῖος τρόπος ὁ δόξα κατανοέω ; εἰμί ἐν ὁ εἰμί γνωρίζω · ἵημι δοξάζω · εἰμί δέ μή ἔχω ὁ εἰμί , πῶς κάπτω ὁ δόξα ὁ μέγεθος ; ἐάν μή δείκνυμι ὁ τίμιος , οὖον μήv γε ὁ δόξα ὁ ὑπέρχομαι . Ἀνάγκη τοίνυν ὁμολογέω ἀσύγχυτος ὁ δύο ὁ ἕνωσις , οὔτε εἰς τροπή ὁ λαμβάνω , οὔτε εἰς ἀναίρεσις ὁ λαμβάνω , ἀλλά εἰς κοινωνία δόξα ἐπί εἷς πρόσωπον χράω . κἀν γῆ ὑπομένω Λόγος μόνος ὀνομάζω ὁ συναμφότεροι , καί ὁ ὁ φύσις ανθιστάμενος , οὐδέ οὕτως χράω ὁ διάφορος · όποτε ὁ μέν εἰμί ἀπό ἀρχή , ὁ δέ αὐτός γίγνομαι · καί ὁ μέν ἀόρατος καί ἀντιλαλέω ἐκ ἤπειρος , ὁ δέ ἐκ ὁρατής καί ψυλαστηροῦ πρός ὁ ἀόρατος καί αναρή μεταβαίνω · καί ὁ μέν ἀναλλοίωτος ἅπαξ , ὁ δέ διά ἀλλοίωσις ἐπί ὁ ἀγαθός λῆξις ἔρχομαι . εἶτα , εἰμί μόνος Λόγος ὁ ἐγώ