athanasius-theology.dialogi-duo-contra-macedonianos-sp pg028_0675.1
Ὁρθ . Σῶμα δὲ ἀλυγουν οὐκ ἀθρυμεῖ , οὐκ ἐκθαμβεῖται , οὐ λυπεῖται . Μακεδ . Ἄλλ' εἶχε θεότητα ἀντὶ τῆς ψυχῆς . Ὀρθ . Τὸ σῶμα ἐποίησε τὴν θεότητα ἐκθαμβεῖσθαι , ἢ ἡ θεότης τὸ σῶμα ; Μακεδ . Διὰ τὸ σῶμα ἡ θεότης ἐξεθαμβεῖτο . Ὀρθ . Ἐθελούτω οὖν ἡ θεότης ὑπὸ σώματος , ὡς τὸ ἡγεμονικὸν ἡμῶν . Μακεδ . Μὴ γένοιτο εἰπεῖν ! Ὀρθ . Ἀνάγκη οὖν δοῦναι ψυχὴν τὴν θολούμενην . Μακεδ . Μὴ γένοιτο ! Ὀρθ . Πῶς οὖν ἀκούσῃ τοῦ ἀγγέλου λέγοντος τῷ Ἰωσήφ , « Παράλαβε τὴν μητέρα καὶ τὸ παιδίον , καὶ φεύγε εἰς Αἴγυπτον : μέλει γὰρ ὁ Ἡρῴδης ζητεῖν τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου , » καὶ πάλιν , « Ἐγερθεῖς παράλαβε Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου , καὶ δεῦρο εἰς γῆν Ἰσραήλ : τεθνήκασιν γὰρ οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου , » καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος λέγει , « Ἐγὼ εἰμὶ ὁ ποιμὴν ὁ καλός : ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων , » καὶ πάλιν , « Ὅτε θέλω , τίθημι αὐτήν , καὶ ὅτε θέλω , λαμβάνω αὐτήν ; » Μακεδ . Ἐπεὶδὴ καὶ τὸ Πατρὸς λέγει , « Τὰς νεομηνίας ὑμῶν καὶ τὰ Σάββατα μισεῖ ἡ ψυχή μου , » ἄρα διὰ τοῦτο καὶ τὸν Πατέρα ψυχὴν ἔχειν λέξομεν ; Ὀρθ . Προῦτον τὸ παρρηγὲς ἑστὸν οὐκ ἐνόησας . Οὐ γὰρ ἔχεις δεῖξαι , ὅτι Πατὴρ ἐστιν ὁ λέγων . Μακεδ . Ἄλλὰ τίνος ἐστὶν ἡ φωνή ; Ὀρθ . Τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ εἰρηκότος , « Ἐγνώ βους τὸν κτησάμενον αὐτόν , καὶ βους τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ : Ἰσραὴλ δὲ με οὐκ ἔγνω , καὶ ὁ λαὸς μου οὐ συνέχες . » Μακεδ . Οὗτος οὖν ἐστιν ὁ λέγων , « Τὰς νεομηνίας ὑμῶν καὶ τὰ Σάββατα μισεῖ ἡ ψυχή μου ; » Ὀρθ . Καὶ πάνυ . Τότε γὰρ αὐτὰ ἐμίσησεν , ὅτε ἐνηθρώπησε , καὶ τὴν Καινὴν Διαθήκην διέθετο . Μακεδ . Καὶ εἶχε ψυχήν , ὅτε ὤφθη τῷ Ἠσαΐα ; Ὀρθ . Ὁσπερ οὐκ εἶχε χεῖρας καὶ πόδας σωματικούς , οὐδὲ μὴν ἱμάτια σωματικὰ πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως , ὅτε ἔλεγεν , « Ὄρυξαν χεῖράς μου καὶ πόδας μου , καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρους , » ἀλλὰ τὰ μέλλοντα γίνεσθαι ἔλεγεν : οὕτω καὶ περὶ ψυχῆς λέγων εἶπε , « Μισεῖ ἡ ψυχή μου . » Μακεδ . Δώμεν , ὅτι ἡ φωνὴ τοῦ Υἱοῦ ἐστίν : μὴ καὶ ὅτε ἔλεγεν , « Ἰδοὺ ὁ Παῖς μου ὁ ἀγαπητός μου , εἰς ὃν ἠδόκησεν ἡ ψυχή μου · ὄψω τὸ Πνεῦμά μου ἐπ' αὐτόν , » ὁ Υἱὸς ἐστιν ὁ λέγων ; Ὀρθ . Οὐκ ἔστιν ὁ Υἱὸς ὁ λέγων , ἀλλ' ὁμολογουμένως ὁ Πατήρ . Οὐ μὴν ὡς αὐτὸς ψυχὴν ἔχων ταῦτα λαλεῖ : ἀλλὰ πᾶσαν ψυχὴν ἁγίαν , ἑαυτοῦ ψυχὴν λέγει . Ἡτις οὖν ψυχὴ εἰς τὸν Υἱὸν ἠδόκησε , αὕτη μου , φησίν , ἐστιν ἡ ψυχή . Ὡς γὰρ ὁ δικαῖος ἄνθρωπος , τοῦ Θεοῦ λέγεται ἄνθρωπος : οὕτω καὶ ἡ δικαία ψυχὴ τοῦ Θεοῦ λέγεται καὶ ἐστὶ ψυχή . Μακεδ . Τί οὖν ἐστιν εὐδοκία ; Ὀρθ . Ὁ προφήτης Ἠσαΐας τὸ ἠδόκησε , προσεδέξατο , εἶπε , λέγων , « Ἰακὼβ ὁ παῖς μου , ἀντιλήψομαι αὐτοῦ : Ἰσραὴλ ὁ ἐκλεκτός μου , προσεδέξατο αὐτὸν ἡ ψυχή μου · ἔδωκα τὸ Πνεῦμά μου ἐπ' αὐτόν . » Ἡτις οὖν ψυχὴ τούτων , ὃν δείκνυμι ὑμῖν παῖδά μου , προσαδεξάτο , αὕτη μου ἐστὶ ψυχή . Μακεδ . Ἡμεῖς καταχριστικῶς τὸν Πατέρα λέγομεν εἰρῆχαι τὴν ψυ -
Lemmas: Ὁρθ . σῶμα δέ ἀλύσσω οὐ ἀθρυμεῖ , οὐ ἐκθαμβέω , οὖον λυπέω . Μακεδ . ἄλλος ἔχω θεότης ἀντί ὁ Ψυχή . Ὀρθ . ὁ σῶμα ποιέω ὁ θεότης ἐκθαμβέω , ἢ ὁ θεότης ὁ σῶμα ; Μακεδ . Ζεύς ὁ σῶμα ὁ θεότης ἐκθαμβέω . Ὀρθ . Ἐθελούτω οὖν ὁ θεότης ὑπό σῶμα , ὡς ὁ ἡγεμονικός ἐγώ . Μακεδ . μή γίγνομαι εἶπον ! Ὀρθ . Ἀνάγκη οὖν δίδωμι ψυχή ὁ θολόω . Μακεδ . μή γίγνομαι ! Ὀρθ . Πῶς οὖν ἀκούω ὁ ἄγγελος λέγω ὁ Ἰωσήφ , « παραλαμβάνω ὁ μήτηρ καί ὁ παιδίον , καί φεύγω εἰς Αἴγυπτος : μέλος γάρ ὁ Ἡρῴδης ζητέω ὁ ψυχή ὁ παιδίον , » καί πάλιν , « ἐγείρω παραλαμβάνω Μαρία ὁ γυνή σύ , καί δεῦρο εἰς γῆ Ἰσραήλ : θνῄσκω γάρ ὁ ζητέω ὁ ψυχή ὁ παιδίον , » καί αὐτός ὁ Κύριος λέγω , « ἐγώ εἰμί ὁ ποιμήν ὁ καλός : ὁ ποιμήν ὁ καλός ὁ ψυχή αὐτός τίθημι ὑπέρ ὁ πρόβατον , » καί πάλιν , « ὅτε ἐθέλω , τίθημι αὐτός , καί ὅτε ἐθέλω , λαμβάνω αὐτός ; » Μακεδ . ἐπειδή καί ὁ πατήρ λέγω , « ὁ νεομηνία σύ καί ὁ σάββατον μισέω ὁ ψυχή ἐγώ , » ἄρα διά οὗτος καί ὁ πατήρ ψυχή ἔχω λέγω ; Ὀρθ . προυος ὁ παράγω εἰμί οὐ νοέω . οὖον γάρ ἔχω δείκνυμι , ὅτι πατήρ εἰμί ὁ λέγω . Μακεδ . ἀλλά τίς εἰμί ὁ φωνή ; Ὀρθ . ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ἐρῶ , « γιγνώσκω βοῦς ὁ κτάομαι αὐτός , καί βοῦς ὁ φάτνη ὁ κύριος αὐτός : Ἰσραήλ δέ ἐγώ οὐ γιγνώσκω , καί ὁ λαός ἐγώ οὖον συνεχής . » Μακεδ . οὗτος οὖν εἰμί ὁ λέγω , « ὁ νεομηνία σύ καί ὁ σάββατον μισέω ὁ ψυχή ἐγώ ; » Ὀρθ . καί πάνυ . τότε γάρ αὐτός μισέω , ὅτε ἐνηθρώπησε , καί ὁ Καινός διαθήκη διατίθημι . Μακεδ . καί ἔχω Ψυχή , ὅτε ὁράω ὁ Ἠσαΐας ; Ὀρθ . ὅσπερ οὐ ἔχω χείρ καί πούς σωματικός , οὐδέ μήv ἱμάτιον σωματικός πρό ὁ ἐνανθρώπησις , ὅτε λέγω , « ὀρύσσω χείρ ἐγώ καί πούς ἐγώ , καί ἐπί ὁ ἱματισμός ἐγώ βάλλω κλῆρος , » ἀλλά ὁ μέλλω γίγνομαι λέγω : οὗτος καί περί Ψυχή λέγω εἶπον , « μισέω ὁ ψυχή ἐγώ . » Μακεδ . δήω , ὅτι ὁ φωνή ὁ υἱός εἰμί : μή καί ὅτε λέγω , « ἰδέ ὁ Παῖς ἐγώ ὁ ἀγαπητός ἐγώ , εἰς ὅς δοκέω ὁ ψυχή ἐγώ · ὄψον ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί αὐτός , » ὁ υἱός εἰμί ὁ λέγω ; Ὀρθ . οὐ εἰμί ὁ υἱός ὁ λέγω , ἀλλά ὁμολογουμένως ὁ Πατήρ . οὖον μήv ὡς αὐτός ψυχή ἔχω οὗτος λαλέω : ἀλλά πᾶς ψυχή ἅγιος , ἑαυτοῦ ψυχή λέγω . ὅστις οὖν ψυχή εἰς ὁ υἱός δοκέω , οὗτος ἐγώ , φημί , εἰμί ὁ ψυχή . ὡς γάρ ὁ Δίκαιος ἄνθρωπος , ὁ Θεός λέγω ἄνθρωπος : οὗτος καί ὁ Δίκαιος ψυχή ὁ Θεός λέγω καί εἰμί ψυχή . Μακεδ . τις οὖν εἰμί εὐδοκία ; Ὀρθ . ὁ προφήτης Ἠσαΐας ὁ δοκέω , προσδέχομαι , εἶπον , λέγω , « Ἰακώβ ὁ παῖς ἐγώ , ἀντιλαμβάνω αὐτός : Ἰσραήλ ὁ ἐκλεκτός ἐγώ , προσδέχομαι αὐτός ὁ ψυχή ἐγώ · δίδωμι ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί αὐτός . » ὅστις οὖν ψυχή οὗτος , ὅς δείκνυμι σύ παῖς ἐγώ , προσαδεξάτο , οὗτος ἐγώ εἰμί ψυχή . Μακεδ . ἐγώ καταχρηστικός ὁ πατήρ λέγω ἔργω ὁ ψυ -