athanasius-theology.dialogi-duo-contra-macedonianos-sp pg028_0677.1
A εἴρηται , καὶ οὐκ ἀληθεῖα . Ὀρθ . Πάντα σὺν ὅσα εἴρηται περὶ αὐτοῦ ἀνθρώπινον , οἷον ἀκοή , ὄρασις , διαφροσίς , φωνή , γεύσις , ἐπιθυμία , λύπη , θάμβος , ἀδημονία , περίπατος , καταχρηστικῶς εἴρηται , καὶ οὐκ ἀληθεῖς ; Μακεδ . Πάντα ταῦτα τὰ προειρημένα ἀληθῶς εἴρηται , ψυχῇ δὲ καταχρηστικῶς . Ὀρθ . Καὶ δ καταξιώσας κοπινῶν τῷ σώματι , καὶ ἐξ ὀστέων , καὶ νεύρων , καὶ φλεβῶν , καὶ ἀρτηριῶν , καὶ ἄλλων μελῶν τοῦ σώματος καὶ μερῶν συμπαντὲν ἐνωθῆναι , οὐκ εἶχε ψυχὴν ; Μακεδ . Τί χρείαν εἶχε ψυχῆς ἡ Ζωή ; Ὀρθ . Τί δὲ χρείαν εἶχε τῆς σαρκός , ὁ ἄνευ σαρκὸς ὁφθεὶς πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν ; Μακεδ . Εἰς τὸ σταυρωθῆναι χρείαν εἶχε σαρκός . Ὀρθ . Καὶ εἰς τὸ λυπηθῆναι , καὶ ἀδημονῆσαι , καὶ ἐκθαμβηθῆναι , καὶ ἐν ἅδου γενέσθαι , χρείαν εἶχε ψυχῆς . Τοῦτο γὰρ ἐστι τὸ μορφὴν δούλου λαβῶν , οὐ τῷ σώματι φαίν - B ναι μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ τὰ πάθη τῆς δουλείας λαβεῖν . Μακεδ . Μορφὴν δούλου ἔλαβε , σάρκα λαβὼν . Ὀρθ . Ἡ μορφὴ τοῦ Θεοῦ τελεία ἐστὶ μορφὴ Θεοῦ ; Μακεδ . Ναί . Ὀρθ . Καὶ ἡ μορφὴ ἄρα τοῦ δούλου τελεία μορφὴ τοῦ δούλου ἐστὶ . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ θάμβος , καὶ λύπη , καὶ ἀδημονία , διὰ τὸ τελείαν εἶναι τὴν τοῦ δούλου μορφὴν . Καὶ τοῦτό ἐστι τὸ πρόβατον , ὃ ζητήσας καὶ εὑρὼν , ἐπὶ τῶν ὤμων φέρει , οὐκ ἀκόν ἀφύγων , ἀλλ’ ἐμψυχον ζῷον , συγχωρῶν αὐτῷ ἔχειν τὰ πάθη , οὐ τὰ τῆς ἁμαρτίας , ἀλλὰ τὰ τῆς φύσεως · ἵνα μὴ φαντασία νομισθῇ , καὶ Μανιχαῖος μανῇ . Μακεδ . Δοκῶμεν , ὅτι περὶ ψυχῆς καλῶς λέγεις , διὰ τί καὶ ὁμοούσιον λέγετε τὸν Υἱὸν τῷ Πατρὶ ; Ὀρθ . Ὅτι ἂν ἐὰν εἴπης λόγον τῆς οὐσίας τοῦ Πατρός , τοῦτον αὐτὸν τὸν λόγον εἶναι τιθέμεθα καὶ τῆς τοῦ Υἱοῦ οὐσίας . Μακεδ . Ἄλλὰ τοῦτο οὐκ ἐστὶν ὁμοούσιον , ἀλλὰ ὁμοιούσιον . Ὀρθ . Τὸ ὁμοούσιον , ἂν οὕτως εἴπω , ἀγροικος σοφία ἐστίν · C ὡς ἂν λέγῃ τις τὸν αὐτότροπον ὁμοιότροπον , ἢ τὸν ὁμογενῆ ὁμοιογενῆ , ἢ τὸν ὁμόδοξον ὁμοιόδοξον , ἢ τὸν ὁμόφρονα ὁμοιόφρονα . Μακεδ . Οὐκ · ἀλλὰ τὸ ὁμοούσιον σὺν ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων · τὸ δὲ ὁμοούσιον ἐπὶ τῶν σωμάτων . Ὀρθ . Εἶπον , ὅτι ἀγροικος σοφία ἐστὶ · μᾶλλον γὰρ τὸ ὁμοιούσιον ἔδει λέγεσθαι παρ’ ὑμῶν ἐπὶ τῶν σωμάτων , ἐφ’ ὧν καὶ ὁμοιότης , τὸ δὲ ὁμοούσιον ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων , ἐφ’ ὧν ἡ ταυτότης · τὸ γὰρ ὁμοούσιον ἐστὶ τὸ ταυτούσιον . Μακεδ . Ἄλλα τὰ ὁμοούσια ἔχουσι προὑποκειμένην οὐσίαν . Ὀρθ . Οὐκ ἀληθῶς λέγεις · καὶ γὰρ ὁμοούσιος ἐστὶν ἡ Εὕα τῷ Ἀδάμ , καὶ οὐκ ἔχουσι προὑποκειμένην οὐσίαν ἀνθρώπων . Μακεδ . Ἄλλὰ τὴν γῆν ἔχουσι προὑποκειμένην . Ὀρθ . Ἄλλ’ οὐ διὰ τοῦτο εἰσὶν ὁμοούσιοι , ἐπειδὴ ἐκ τῆς γῆς εἰσιν , ἀλλ’ ὅτι τὸν αὐτὸν ἐπιδέχονται λόγον τῆς οὐσίας . Μακεδ . Ἐγὼ δὲ διὰ τοῦτο λέγω ὁμοούσιους , ἐπειδὴ ἐκ τῆς αὐτῆς εἰσιν οὐσίας , ἐκ τῆς γῆς . Ὀρθ . Εἶπε οὖν καὶ τοὺς κυνας , καὶ τοὺς ὄφεις , καὶ πάντα τὰ ἄλλα ζῷα , ὁμοούσια τοῖς ἀνθρώποις · καὶ οὐ μόνον τὰ ἄλογα ζῷα , ἀλλὰ καὶ τὰ φυτά , καὶ εἰ τι ἕτερόν ἐστιν ἐκ τῆς γῆς . Ὁμωνύμως γὰρ πάντα γῆνα καλοῦνται · ἀλλ’ οὐ τὸν αὐτὸν ἐπιδέχονται λόγον τῆς οὐσίας . Μακεδ . Ἐγὼ οὐκ ἀκολουθῶ Ἀριστοτέλει . Ὀρθ . Οὐδὲ γὰρ ἐγώ . Μακεδ . Ἄλλ’ Ἀριστοτέλης εἶπε τῶν ὁμωνύμων τὸν λόγον τῆς οὐσίας ἕτερον εἶναι . Ὀρθ . Σὺ
Lemmas: A εἴρω , καί οὐ ἀλήθεια . Ὀρθ . Πάν σύν ὅσος εἴρω περί αὐτός ἀνθρώπινος , οἷος ἀκοή , ὅρασις , διαφροτις , φωνή , γεῦσις , ἐπιθυμία , λύπη , θάμβος , ἀδημονία , περίπατος , καταχρηστικός εἴρω , καί οὐ ἀληθής ; Μακεδ . Πάν οὗτος ὁ προερέω ἀληθής εἴρω , Ψυχή δέ καταχρηστικός . Ὀρθ . καί δ καταξιόω κοπινω ὁ σῶμα , καί ἐκ ὀστέον , καί νεῦρον , καί φλέψ , καί ἀρτηρία , καί ἄλλος μέλος ὁ σῶμα καί μέρος σύμπας νοέω , οὐ ἔχω ψυχή ; Μακεδ . τις χρεία ἔχω Ψυχή ὁ Ζωή ; Ὀρθ . τις δέ χρεία ἔχω ὁ σάρξ , ὁ ἄνευ σάρξ ὁράω πρός ὁ πατήρ ἐγώ ; Μακεδ . εἰς ὁ σταυρόω χρεία ἔχω σάρξ . Ὀρθ . καί εἰς ὁ λυπέω , καί ἀδημονέω , καί ἐκθαμβέω , καί ἐν ἅδος γίγνομαι , χρεία ἔχω Ψυχή . οὗτος γάρ εἰμί ὁ μορφή δοῦλος λαβή , οὖον ὁ σῶμα Φάιν - B ναι μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ πάθος ὁ δουλεία λαμβάνω . Μακεδ . Μορφή δοῦλος λαμβάνω , σάρξ λαμβάνω . Ὀρθ . ὁ μορφή ὁ Θεός τέλειος εἰμί μορφή Θεός ; Μακεδ . Ναίς . Ὀρθ . καί ὁ μορφή ἄρα ὁ δοῦλος τέλειος μορφή ὁ δοῦλος εἰμί . Ζεύς οὗτος γάρ καί θάμβος , καί λύπη , καί ἀδημονία , διά ὁ τέλειος εἰμί ὁ ὁ δοῦλος μορφή . καί οὗτος εἰμί ὁ πρόβατον , ὅς ζητέω καί εὑρίσκω , ἐπί ὁ ὦμος φέρω , οὐ ἄκος αφυγη , ἀλλά ἐμψύχω ζῷον , συγχωρέω αὐτός ἔχω ὁ πάθος , οὖον ὁ ὁ ἁμαρτία , ἀλλά ὁ ὁ φύσις · ἵνα μή φαντασία νομίζω , καί Μανιχαῖος μαίνομαι . Μακεδ . δοκέω , ὅτι περί Ψυχή καλῶς λέγω , διά τίς καί ὁμοούσιος λέγω ὁ υἱός ὁ πατήρ ; Ὀρθ . ὅτι2 εἄν ἐάν εἶπον λόγος ὁ οὐσία ὁ πατήρ , οὗτος αὐτός ὁ λόγος εἰμί τίθημι καί ὁ ὁ υἱός οὐσία . Μακεδ . ἀλλά οὗτος οὐ εἰμί ὁμοούσιος , ἀλλά ὁμοιόω . Ὀρθ . ὁ ὁμοούσιος , εἄν οὕτως εἶπον , ἄγροικος σοφία εἰμί · C ὡς εἄν λέγω τις ὁ αυτοτροπος ὁμοιότροπος , ἢ ὁ ὁμογενής ὁμοιογενής , ἢ ὁ ὁμόδοξος ὁμοιόδοξος , ἢ ὁ ὁμόφρων ὁμοιόφρων . Μακεδ . οὐ · ἀλλά ὁ ὁμοούσιος σύν ἐπί ὁ ἀσώματος · ὁ δέ ὁμοούσιος ἐπί ὁ σῶμα . Ὀρθ . εἶπον , ὅτι ἄγροικος σοφία εἰμί · μᾶλλον γάρ ὁ ὁμοιόω ἐσθίω λέγω παρά σύ ἐπί ὁ σῶμα , ἐπί ὅς καί ὁμοιότης , ὁ δέ ὁμοούσιος ἐπί ὁ ἀσώματος , ἐπί ὅς ὁ ταυτότης · ὁ γάρ ὁμοούσιος εἰμί ὁ ταυτούσιον . Μακεδ . ἄλλος ὁ ὁμοούσιος ἔχω προυποκειμαι οὐσία . Ὀρθ . οὐ ἀληθής λέγω · καί γάρ ὁμοούσιος εἰμί ὁ Εὔα ὁ Ἀδάμ , καί οὐ ἔχω προυποκειμαι οὐσία ἄνθρωπος . Μακεδ . ἀλλά ὁ γῆ ἔχω προυποκειμαι . Ὀρθ . ἄλλος οὖον διά οὗτος εἰμί ὁμοούσιος , ἐπεί ἐκ ὁ γῆ εἰμί , ἀλλά ὅτι ὁ αὐτός ἐπιδέχομαι λόγος ὁ οὐσία . Μακεδ . ἐγώ δέ διά οὗτος λέγω ομοούσιος , ἐπεί ἐκ ὁ αὐτός εἰμί οὐσία , ἐκ ὁ γῆ . Ὀρθ . εἶπον οὖν καί ὁ κύω , καί ὁ ὄφις , καί πᾶς ὁ ἄλλος ζῷον , ὁμοούσιος ὁ ἄνθρωπος · καί οὖον μόνος ὁ ἄλογος ζῷον , ἀλλά καί ὁ φυτός , καί εἰμί τίς ἕτερος εἰμί ἐκ ὁ γῆ . ὁμώνυμος γάρ πᾶς γῆνα καλέω · ἀλλά οὖον ὁ αὐτός ἐπιδέχομαι λόγος ὁ οὐσία . Μακεδ . ἐγώ οὐ ἀκολουθέω Ἀριστοτέλης . Ὀρθ . οὐδέ γάρ ἐγώ . Μακεδ . ἄλλος Ἀριστοτέλης εἶπον ὁ ὁμώνυμος ὁ λόγος ὁ οὐσία ἕτερος εἰμί . Ὀρθ . σύ