athanasius-theology.dialogi-duo-contra-macedonianos-sp pg028_0689.1
A ὡς πεπονθέναι , ὧν καθ' ὁμοιότητα πεπειραμένος ὁ Δεσπότης κηρύσσεται . Τίς δὲ καὶ ὑπομονὴς ἀπόδειξις ἐκ τοῦ παθεῖν ἀπαθῶς ; Πῶς λέγεται ἡ ὑπομονὴ τοῦ Χριστοῦ , εἰ μὴ πόνων αἴσθησιν ἔλαβε ; Πῶς δὲ δεῖκνυται ἡ ἄρατος καὶ ἀπαράβλητος πρὸς ἀνθρώπους φιλοστοργία , εἰ ἔχᾳ πόνων τὸ πάθος ἐγένετο ; Τίς οὐχ αἰρεῖται παθεῖν , οὐ μόνον ὑπὲρ φίλων , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ἀντιδίκων , εἰ ὑπερέχεται παθεῖν ἀπαθῶς ; Οὗ δὲ χάριν ἔλεγεν ὁ Δεσπότης , « Τὸ πνεῦμα πρόθυμον , ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής , » εἰπερ ἔμελλε τὸ πάθος ἀναλγητῶς προσλαβεῖν ; Τινὰ πρὸς τὸν Πατέρα ἱδέα · « Πάτερ , εἰ δυνατόν , παρελθέτω τὸ ποτήριον τοῦτο ; » τίνος ἕνεκεν εἶχά ; ἱκετηρίους μετὰ κραυγῆς ἱσχυρᾶς καὶ δακρύων πρὸς τὸν δυνάμενον σώζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου προσέφερεν ; Ἡ οὖν πάντα ἀληθῆ πιστευτέον , καὶ τὸ πάθος ἀληθινὸν ὁμολογητέον · ἢ , τοῦ πάθους ἀπαθῶς γεγενημένου λεγομένου , σχῆμα ἀνάγκη καὶ δόκησιν καὶ φαντασίαν πάντα λογίζεσθαι . Εἰ οὐκ ἐπανέστη ἀληθῶς , οὐδὲ ἀνέστη πάντως ἀληθῶς . Εἰ μὴ δυντὸς ἐγεύσατο θανάτου , οὐδὲ τὰ κέντρα ἔσβεσε τοῦ θανάτου · Ἐτι ἔμεν ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν , Ἐτι βασιλεύει πάντων ὁ θάνατος · Ἐτι τῆς κληρονομίας ἀλλότριον καθιστῆκμεν . Εἰ γὰρ ὁ θάνατος ἀπατηλός , καὶ ἡ διαθήκη ψευδής , καὶ ἡ κληρονομία οὐχ ἀληθής . Νόμος ἡμῖν ταῦτα διαγορεύει · « Διαθήκη , » φησίν , « ἐπὶ νεκροῖς βεβαία . » Εἰ οὖν οὐ τεθνήκεν ὅπως ὁ τὴν Καινὴν Διαθήκην πρὸς ἡμᾶς διαθεὶς , ἄκυρα τὰ τῆς Διαθήκης , ἀποβλητοὶ οἱ λεγόμενοι κληρονόμοι . Ἀλλὰ πᾶγε τῆς τοιαύτης παραπληξίας , ὦ ἄνθρωπε ! Καὶ ὁ διαθεὶς γὰρ τεθνήκει , καὶ ἡ Διαθήκη κεκυρωται , καὶ ἡ κληρονομία τοῖς πιστεύουσιν πρόκειται , καὶ ἡ τιμωρία τοῖς συκοφάνταις ἡτοιμάσται . Εὑρίσκονται γὰρ πολλοὶ ψευδομάρτυρες τοῦ Θεοῦ λέγοντες , ὅτι ἤγειρε τὸν Χριστὸν ἐκ νεκρῶν , ὃν οὐχ ἀληθῶς τεθνηκότα ἤγειρεν , εἰπερ ἀπαθῶς ἔπαθε . Καὶ Παύλου βοῶντος , ὅτι παθητὸς ὁ Χριστός , οἱ Παύλου ἀντίδικοι τὸ « ἀπαθῶς » ἀντιφθέγγονται .
Lemmas: A ὡς πάσχω , ὅς κατά ὁμοιότης πειράω ὁ Δεσπότης κηρύσσω . Τῖς δέ καί ὑπομονή ἀπόδειξις ἐκ ὁ πάσχω ἀπαθής ; Πῶς λέγω ὁ ὑπομονή ὁ Χριστός , εἰμί μή πόνος αἴσθησις λαμβάνω ; Πῶς δέ δείκνυμι ὁ Ἄρατος καί ἀπαράβλητος πρός ἄνθρωπος φιλοστοργία , εἰμί ἔχω πόνος ὁ πάθος γίγνομαι ; Τῖς οὐ αἱρέω πάσχω , οὖον μόνος ὑπέρ Φίλων , ἀλλά καί ὑπέρ ἀντίδικος , εἰμί ὑπερέχω πάσχω ἀπαθής ; οὗ δέ χάρις λέγω ὁ Δεσπότης , « ὁ πνεῦμα πρόθυμος , ὁ δέ σάρξ ἀσθενής , » εἰ μέλλω ὁ πάθος ἀνάλγητος προσλαμβάνω ; τις πρός ὁ πατήρ ἰδέα · « πατήρ , εἰμί δυνατός , παρέρχομαι ὁ ποτήριον οὗτος ; » τίς ἕνεκα έχω ; ἱκετήριος μετά κραυγή ἰσχυρός καί δάκρυ πρός ὁ δύναμαι σῴζω αὐτός ἐκ θάνατος προσφέρω ; ὁ οὖν πᾶς ἀληθής πιστευτέον , καί ὁ πάθος ἀληθινός ὁμολογητέον · ἢ , ὁ πάθος ἀπαθής γίγνομαι λέγω , σχῆμα ἀνάγκη καί δόκησις καί φαντασία πᾶς λογίζομαι . εἰμί οὐ ἐπανίστημι ἀληθής , οὐδέ ἀνίστημι πάντως ἀληθής . εἰμί μή Δύντος γεύω θάνατος , οὐδέ ὁ κέντρον σβέννυμι ὁ θάνατος · ἔτι εἰμί ἐν ὁ ἁμαρτία ἐγώ , ἔτι βασιλεύω πᾶς ὁ θάνατος · ἔτι ὁ κληρονομία ἀλλότριος καθίστημι . εἰμί γάρ ὁ θάνατος ἀπατηλός , καί ὁ διαθήκη ψευδής , καί ὁ κληρονομία οὐ ἀληθής . Νόμος ἐγώ οὗτος διαγορεύω · « διαθήκη , » φημί , « ἐπί νεκρός βέβαιος . » εἰμί οὖν οὖον θνῄσκω ὅπως ὁ ὁ Καινός διαθήκη πρός ἐγώ διατίθημι , ἄκυρος ὁ ὁ διαθήκη , απόβλητος ὁ λέγω κληρονόμος . ἀλλά πᾶγος ὁ τοιοῦτος παραπληξία , εἰμί ἄνθρωπος ! καί ὁ διατίθημι γάρ θνήσκω , καί ὁ διαθήκη κυρόω , καί ὁ κληρονομία ὁ πιστεύω πρόκειμαι , καί ὁ τιμωρία ὁ συκοφάντης ἑτοιμάζω . εὑρίσκω γάρ πολύς ψευδομάρτυς ὁ Θεός λέγω , ὅτι ἐγείρω ὁ Χριστός ἐκ νεκρός , ὅς οὐ ἀληθής θνῄσκω ἐγείρω , εἰ ἀπαθής πάσχω . καί Παῦλος βοῦς , ὅτι παθητός ὁ Χριστός , ὁ Παῦλος ἀντίδικος ὁ « ἀπαθής » ἀντιφθέγγομαι .