athanasius-theology.dialogi-duo-contra-macedonianos-sp pg028_0687.1
Ἀποδοξιεμένην μὴ κατὰ φύσιν ὁμολογεῖν · ἀνθρωπήτητα δὲ οὐ ψιλὴν . Πρὸς ταῦτα καιρὸς ἀποσιλινθῆ ἀντιθεῖναι φωνὴν · « Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις . » Οὕτω δ' ἀνθρωπότητος ἀρρήτως ἡνωμένης καὶ ἀχωρίστως θεότητι , ὡς τὸν αὐτὸν βρέφος καὶ παίδιον βλέπεσθαι , καὶ Θεὸν γινώσκεσθαι . « Παῖδιον ἐγεννήθη ἡμῖν , » φησὶν ὁ προφήτης , « Υἱὸς καὶ ἐδόθη , καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς Ἄγγελος , θαυμαστὸς , σύμβουλος , Θεὸς ἰσχυρός . » Ἐν σταργάνοις περιγράφεται · ἀλλὰ πᾶση τῇ κτίσει τὴν δεσποτείαν ἀπερίγραφον ἐπιδείκνυται . Ἐν φάτνῃ ἐτίθετο , ἀλλὰ παρ' ἀγγέλων ὑμνουμένος ἐδοξάζετο · πειναν καὶ διψᾶν ὑπέμεινεν , ἀλλ' ἐκ πέντε ἄρτων χιλιάδας ἐχόρτασε , καὶ περιστῆσαι χλασμάτων δεκαδύο κοφίνων , ὡς θέλησεν , ἐδείξε . Συντόμως εἰπεῖν , ἐγεύσατο θανάτου , ἀλλὰ κατέλυσε τὸν τῆς κράσεως ἔχοντα τοῦ θανάτου · καὶ κατ' αὐτὸ δὲ τὸ πάθος , ἐπὶ σταυροῦ μὲν ἦν τὸ σῶμα κρεμαμένον , πανταχοῦ δὲ ὁ ἐν αὐτῷ Θεὸς Λόγος τὴν ἀπαθῆ δυναστείαν ἐπιδείκνυμεν . ἦν . Ἐσείετο γῆ , σχιζόντο πέτραι , συνεκαλύπτετο ἥλιος , διεῤῥήγνυτο καταπέτασμα , τάφοι ἠνοίγοντο , νεκροὶ ἀνέπηδον , ἔνιοι κήρυκες τῆς καταλύσεως τοῦ θανάτου , πᾶσα κτίσις τὴν ἀόρατον θεότητα τοῦ ἐσταυρωμένου ἐμήνυε . Ποίαν ἔχομεν ἀπολογίαν , τηλικαύτας ἀμελήσαντες σωτηρίας , καὶ τοσαύτην παριδόντες πληροφορίαν , συνθέμενοι τὰς τῶν φιλονεικοῦντων καινοτομίας ; Ἄλλ' ὅτι μὲν κατὰ πάντα τρόπον ἀρμόζει γινώσκειν τὸν Σωτῆρα Χριστὸν Θεὸν ἅμα καὶ ἄνθρωπον , κατὰ φύσιν ἐκατέραν , κἂν ἡμεῖς σιωπῶσιμεν , οἱ λίθοι κράζονται · τὸ δὲ μὴ ἔχειν εἰς ἄνθρωπον ἀπλῶς τὰς ἐλπίδας τοὺς οὕτω πιστεύοντας , ἀναγκαῖον δεῖξαι σαφῶς . Καίτοιγε καὶ εἰ τις ἀνέκυψεν ἀπορία , ταύτης ἔχρειν τὴν λύσιν ζητεῖν , ἢ τὴν οἰκείαν ἀμάθειαν ὁμολογεῖν , οὐ τῶν γεγραμμένων ἀναχωρεῖν . Νυνὶ δὲ καὶ ράδιον τὸ πρᾶτον εὑρεῖν , ὅτι τὰς ἐλπίδας ἔχομεν εἰς τὸν ἐνανθρωπεν τοῦ ἐνανθρωπήσαντος παρουσίαν , εἰς τὴν σωτηρίαν τοῦ δεσπότου οἰκονο-μίαν , διὰ μὲν τῆς ὁρωμένης σαρκὸς τὸν ἀόρατον Θεὸν Λόγον ἐπιγινώσκοντες , καὶ διὰ τοῦ πάθους ταύτης τὴν ἀπάθειαν λαμβάνειν πιστεύοντες · πάντα δὲ τὰ γεγόμενα , τῇ ἡνωμένῃ τῇ σαρκὶ θεότητι ἐπιγράφοντες , καὶ οὕτω μίαν τὴν προσκύνησιν τῷ σαρκωθέντι καὶ ἐνανθρωπήσαντι Θεῷ Λόγῳ προσάγοντες . Οὐδὲ γὰρ ἡ ἀψαμένη γυνὴ τοῦ κρασπέδου εἰς κράσπεδον ἔχουσα τὰς ἐλπίδας ἠλέγχετο , ἀλλ' , εἰς τὴν ἀόρατον δύναμιν τοῦ τὸ ἱμάτιον περιβεβλημένου , οὗπερ τὸ κράσπεδον . Οὐδὲ ὁ τῷ πτύσματι τῆς τυφλώσεως ἐλευθερωθεὶς , εἰς πτύσμα τὴν πίστωσιν εἶχεν , ἀλλ' εἰς τὴν ἀήττητον ἔξουσίαν τοῦ κελεύσαντος αὐτὸν οὕτω τὴν ἴασιν δεξάσθαι . Ἐπεὶ καὶ νῦν οἱ προσὄντες ἀγίῳ θυσιαστηρίῳ , περιπτυσσόμενοι δὲ τοῦτο , καὶ μετὰ φόβου καὶ χαρᾶς ἀσπαζόμενοι , οὐχ εἰς λίθον ἢ ξύλον ἀπλῶς ἐπαρείδονται , ἀλλ' εἰς τὴν διὰ τοῦ λίθου ἢ ξύλου τοῖς εὐσεβέσι μνημονευομένῳ χάριν . Ἡ οὐ καὶ τοὺς σωθέντας ποτὲ ἐπὶ τοῦ μαχαρίου Μωϋσέως διὰ τοῦ βλέπειν εἰς τὸν ὑψωθέντα χαλκοῦν ὄφιν , ἔχει τὴν σωτηρίαν αὐτῶν ἐπιστρέ -
Lemmas: Ἀποδοξιεμένην μή κατά φύσις ὁμολογέω · ἀνθρωπήτητα δέ οὖον ψιλός . πρός οὗτος καιρός ἀποσιλινθῆ ἀντιτίθημι φωνή · « πειθαρχέω δεῖ Θεός μᾶλλον ἢ ἄνθρωπος . » οὕτως δέ ἀνθρωπότης ἄρρητος ἑνόω καί ἀχώριστος θεότης , ὡς ὁ αὐτός βρέφος καί παιδίον βλέπω , καί θεός γιγνώσκω . « παιδίον γεννάω ἐγώ , » φημί ὁ προφήτης , « υἱός καί δίδωμι , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός μέγας βουλή Ἄγγελος , θαυμαστός , σύμβουλος , θεός ἰσχυρός . » ἐν σταργάνοις περιγράφω · ἀλλά πᾶς ὁ κτίζω ὁ δεσποτεία ἀπερίγραφος ἐπιδείκνυμι . ἐν φάτνη τίθημι , ἀλλά παρά ἄγγελος ὑμνέω δοξάζω · πεινάω καί δίψα ὑπομένω , ἀλλά ἐκ πέντε ἄρτος χιλιάς χορτάζω , καί περιίστημι κλάσμα δεκαδύο κόφινος , ὡς θέλω , δείκνυμι . σύντομος εἶπον , γεύω θάνατος , ἀλλά καταλύω ὁ ὁ κρᾶσις ἔχω ὁ θάνατος · καί κατά αὐτός δέ ὁ πάθος , ἐπί σταυρός μέν εἰμί ὁ σῶμα κρεμάννυμι , πανταχοῦ δέ ὁ ἐν αὐτός θεός Λόγος ὁ ἀπαθής δυναστεία ἐπιδείκνυμι . εἰμί . σείω γῆ , σχίζω πέτρα , συγκαλύπτω ἥλιος , διαρρήγνυμι καταπέτασμα , τάφος ἀνοίγω , νεκρός ἀναπηδάω , ἔνιοι κῆρυξ ὁ κατάλυσις ὁ θάνατος , πᾶς κτίσις ὁ ἀόρατος θεότης ὁ σταυρόω μηνύω . Ποίας ἔχω ἀπολογία , τηλικόσδε ἀμελέω σωτηρία , καί τοσοῦτος παρεῖδον πληροφορία , συντίθημι ὁ ὁ φιλονεικέω καινοτομία ; ἄλλος ὅτι μέν κατά πᾶς τρόπος ἁρμόζω γιγνώσκω ὁ Σωτήρ Χριστός θεός ἅμα καί ἄνθρωπος , κατά φύσις ἑκάτερος , κἀν ἐγώ σιωπάω , ὁ λίθος κράζω · ὁ δέ μή ἔχω εἰς ἄνθρωπος ἀπλόος ὁ ἐλπίς ὁ οὗτος πιστεύω , ἀναγκαῖος δείκνυμι σαφῶς . καίτοι καί εἰμί τις ἀνακύπτω ἀπορία , οὗτος χρῷ ὁ λύσις ζητέω , ἢ ὁ οἰκεῖος ἀμάθεια ὁμολογέω , οὖον ὁ γράφω ἀναχωρέω . νυνί δέ καί ῥᾴδιος ὁ πρῶτος εὑρίσκω , ὅτι ὁ ἐλπίς ἔχω εἰς ὁ ἐνανθρωπέω ὁ ἐνανθρωπέω παρουσία , εἰς ὁ σωτηρία ὁ δεσπότης οἰκονομία , διά μέν ὁ ὁράω σάρξ ὁ ἀόρατος θεός Λόγος ἐπιγιγνώσκω , καί διά ὁ πάθος οὗτος ὁ ἀπάθεια λαμβάνω πιστεύω · πᾶς δέ ὁ γίγνομαι , ὁ ἑνόω ὁ σάρξ θεότης ἐπιγράφω , καί οὗτος εἷς ὁ προσκύνησις ὁ σαρκόω καί ἐνανθρωπέω Θεός Λόγος προσάγω . οὐδέ γάρ ὁ ἅπτω γυνή ὁ κράσπεδον εἰς κράσπεδον ἔχω ὁ ἐλπίς ἐλέγχω , ἀλλά , εἰς ὁ ἀόρατος δύναμις ὁ ὁ ἱμάτιον περιβάλλω , ὅσπερ ὁ κράσπεδον . οὐδέ ὁ ὁ πτύσμα ὁ τύφλωσις ἐλευθερόω , εἰς πτύσμα ὁ πίστωσις ἔχω , ἀλλά εἰς ὁ ἀήσσητος ἐξουσία ὁ κελεύω αὐτός οὗτος ὁ ἴασις δέχομαι . ἐπεί καί νῦν ὁ πρόσειμι ἅγιος θυσιαστήριον , περιπτύσσω δέ οὗτος , καί μετά φόβος καί χαρά ἀσπάζομαι , οὐ εἰς λίθος ἢ ξύλον ἀπλόος επαρειδοντ , ἀλλά εἰς ὁ διά ὁ λίθος ἢ ξύλον ὁ εὐσεβής μνημονεύω χάρις . ὁ οὖον καί ὁ σώζω ποτέ ἐπί ὁ μαχάριος Μωϋσῆς διά ὁ βλέπω εἰς ὁ ὑψόω χάλκεος ὄφις , ἔχω ὁ σωτηρία αὐτός ἐπιστρέ -