athanasius-theology.dialogi-duo-contra-macedonianos-sp pg028_0697.1
τοῦ ἐπιδημίας ; Καὶ πῶς γέγραπται · ὤφθη Θεὸς τῷ Ἀβραὰμ , ὤφθη τῷ Ἰσαὰκ , ὤφθη τῷ Ἰακώβ , ὤφθη τῷ Μωϋσῇ , καὶ μυρίοις ἄλλοις ; Τί οὖν ἐπεθύμησαν , καὶ οὐκ εἶδον ; ὅ ἡμεῖς ἰδεῖν ἠξιώθημεν , θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος ἀρρήτον καὶ ἀδιάσπαστον ἕνωσιν . Οἱ τοίνυν ὁμολογοῦντες τοῦ Λόγου καὶ τῆς σαρκὸς τὴν παράδοξον ἕνωσιν , οὗτοι τοῦ ξένοῦ θεάματος τετυχῆκασιν · οἱ δὲ τῆς σαρκὸς τὴν ἀνάληψιν ἀθετοῦντες μετὰ τῶν ἀνθὲν Ἰουδαίων ἔχειν τὴν μερίδα προδήλως ἐλέγχονται , τῶν μὴ κατηξιωμένων ἰδεῖν μετὰ ὀφεί , ὅπερ ἡμεῖς ἐωράκαμεν . Ἰουδαίων γὰρ τὸ μὴ δεῖξασθαι τοῦ Σωτῆρος τὴν Ἐνσαρκον οἰκονομίαν . Τοῦτοῖς συνάπτουσιν ἑαυτοὺς οἱ δι·δυλοῦν τῶν φύσεων ἀπωθούμενοι , μᾶλλον δὲ καὶ μείζοσιν ἐγκλήμασι συνάπτουσι γίνονται . Ἐκεῖνοι γὰρ τὸν τοσαύταις μετὰ σαρκὸς θαυματουργήσαντα Θεὸν εἶναι ἀγνοήσαντες , οὗτοι δὴθεν ὁμολογοῦντες ἀνάξια κατὰ τὴν θεότητα ἀπεφήναντο , πάντα τὰ πάθη τῆς ληφθείσης σαρκὸς εἰς αὐτὸν ἀνεγινώσκειν τὸν Θεὸν Λόγον φιλονεικῶντες . Ἄλλ' ἴσως ἐροῦσιν ( ἐμαθὸν γὰρ ἰταμῶς μάχεσθαι τοῖς προδίκλοις ) · Οὐ λέγομεν παθῆναι τὸ θεῖον . Πῶς οὐ λέγετε , ὅτι τέχνην τὸν λόγον κατασκευάζεσθε ; Ἐπάθε , φησί , ὡς ἠθέλησεν · οὐ μὴν παθῆναι αὐτὸν λέγομεν . Τί προσποιεῖσθε ( 25 ) φείδεσθαι τοῦ ὀνόματος , κατατολμῶντες τοῦ πράγματος ; Εἰ κατηγνῶτε τῶν λέγοντων μὴ πεπονθέναι τὸ θεῖον , πῶς οὐχ ὁμολογεῖτε λέγειν αὐτὸ παθῆναι ; Εἰ μὴ λέγων θείας φύσεως πάθος , Ἰουδαῖος καθ' ὑμᾶς ὁ λέγων , Χριστιανός . Καὶ πῶς οὐ ποιεῖτε προτιμᾶσθαι τὸν Ἰουδαῖον , τὸν ἀπάθες ὁμολογοῦντα τὸ θεῖον , ὑμῶν τῶν ἀποραινομένων αὐτὸ παθῆτον ; ὡς εἶναι ὑμῖν ἀνάγκην Ἰουδαίους ὑμᾶς καλεῖσθαι προσμαρτυροῦντας τὸ ἀπάθες · ἢ Χριστιανικοὺς ὀνομάζεσθαι κατὰ τὴν ὑμετέραν δρον νομιζοῦντας τὸ πάθος ; Γνωρίζατε φανερῶς ἣν ἔχετε δόξαν . « Καρδίᾳ γὰρ πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην · στόματι δὲ ὁμολογεῖται εἰς σωτηρίαν . » Εἰ μὴ πέπονθεν ὁ Λόγος , οὐκοῦν ἡ σάρξ . Εἰ μὴ ἡ σάρξ πέπονθεν , οὐκοῦν ὁ Λόγος . Εἰ μηδὲτερον τούτων , οὐκοῦν ἄλλο τρίτον . Εἰ μηδὲν μηδὲλως , οὐκοῦν τὸ πάθος οὐ γέγονεν . Εἰ , μηδενὸς παθόντος , τὸ πάθος γέγονε , δόκησις γέγονε · δοκῆσει σωζόμεθα . Πρὸς Μανιχαίους οὖν ἐστιν ἡ ὁμολογία . Καὶ πῶς φεύγετε τὴν ἐκείνων προσαγορίαν , ὧν φαίνεσθαι κληρονόμους τῆς ἀφόρητου κακοδοξίας ; Οὕτω δὲ Ἰουδαίων γείρονες φανήσεσθε , καὶ Μανιχαίων οὐ πόρρω . Καὶ τί λέγομεν Ἰουδαίων καὶ Μανιχαίων ; Αὐτοῦ τοῦ πάντων εὐρετοῦ τῶν κακῶν τοῦ ταῦτα ὑμῖν ὑποσπειράντος τὰ ζιζάνια , τοῦ φθονοῦντος τοῖς καλοῖς ἅπασιν διαβόλου , τολμηροτέρους ἑαυτοῦς ἀπεφήνατε . Ἐκεῖνος ὅτε εἶδεν ἐπὶ τοῦ Ἰορδάνου τὴν τοῦ Σωτῆρος ἐνθεὸν δόξαν , χέντοντος τοῦ φθόνου νυσσόμενος , οὐ πρότερον ἐτόλμησε προσάγειν τὴν πείραν , ἕως οὐ εἶδεν ἀφαιμένην τὴν πείναν , ἀνθρωπίνης ἐνδείας γνώρισμα . Οὗτος ἤδει τῆς θεότητος τὸ ἀπάθες ἴδιον καὶ ἀπείραστον · ὑμεῖς δὲ τὴν πείναν καὶ τὴν δίψαν , καὶ ὅσα τοιαῦτα , τῆς θεότητος αὐτῆς ἀποφαίνεσθε , καὶ ἰώ
Lemmas: ὁ ἐπιδημία ; καί πῶς γράφω · ὁράω θεός ὁ Ἀβραάμ , ὁράω ὁ Ἰσαάκ , ὁράω ὁ Ἰακώβ , ὁράω ὁ Μωϋσῆς , καί μυρίος ἄλλος ; τις οὖν ἐπιθυμέω , καί οὐ εἶδον ; ὅς ἐγώ ὁράω ἀξιόω , θεότης καί ἀνθρωπότης ἄρρητος καί ἀδιάσπαστος ἕνωσις . ὁ τοίνυν ὁμολογέω ὁ Λόγος καί ὁ σάρξ ὁ παράδοξος ἕνωσις , οὗτος ὁ ξένος θέαμα τυγχάνω · ὁ δέ ὁ σάρξ ὁ ἀνάληψις ἀθετέω μετά ὁ ανθός Ἰουδαῖος ἔχω ὁ μερίς πρόδηλος ἐλέγχω , ὁ μή καταξιόω ὁράω μετά ὄφις , ὅσπερ ἐγώ ὁράω . Ἰουδαῖος γάρ ὁ μή δείκνυμι ὁ Σωτήρ ὁ Ἐνσαρκον οἰκονομία . οὗτος συνάπτω ἑαυτοῦ ὁ δι·δυλοῦν ὁ φύσις ἀπωθέω , μᾶλλον δέ καί μείζων ἔγκλημα συνάπτω γίγνομαι . ἐκεῖνος γάρ ὁ τοσοῦτος μετά σάρξ θαυματουργέω θεός εἰμί ἀγνοέω , οὗτος δῆθεν ὁμολογέω ἀνάξιος κατά ὁ θεότης ἀποφαίνω , πᾶς ὁ πάθος ὁ λαμβάνω σάρξ εἰς αὐτός ἀναγιγνώσκω ὁ θεός Λόγος φιλονεικέω . ἄλλος ἴσως εἴρω ( μανθάνω γάρ ἰταμός μάχομαι ὁ προδικαλεω ) · οὖον λέγω παθέω ὁ θέω . Πῶς οὖον λέγω , ὅτι τέχνη ὁ λόγος κατασκευάζω ; πάσχω , φημί , ὡς ἐθέλω · οὖον μήv παθέω αὐτός λέγω . τις προσποιέω ( 25 ) φείδομαι ὁ ὄνομα , κατατολμάω ὁ πρᾶγμα ; εἰμί καταγιγνώσκω ὁ λέγω μή πάσχω ὁ θέω , πῶς οὐ ὁμολογέω λέγω αὐτός παθέω ; εἰμί μή λέγω θεῖος φύσις πάθος , Ἰουδαῖος κατά σύ ὁ λέγω , Χριστιανός . καί πῶς οὖον ποιέω προτιμάω ὁ Ἰουδαῖος , ὁ ἀπαθής ὁμολογέω ὁ θέω , σύ ὁ ἀποραινομένων αὐτός πάσχω ; ὡς εἰμί σύ ἀνάγκη Ἰουδαῖος σύ καλέω προσμαρτυρέω ὁ ἀπαθής · ἢ Χριστιανικός ὀνομάζω κατά ὁ ὑμέτερος δρον νομίζω ὁ πάθος ; γνωρίζω φανερῶς ὅς ἔχω δόξα . « Καρδία γάρ πιστεύω εἰς δικαιοσύνη · στόμα δέ ὁμολογέω εἰς σωτηρία . » εἰμί μή πάσχω ὁ Λόγος , οὐκοῦν ὁ σάρξ . εἰμί μή ὁ σάρξ πάσχω , οὐκοῦν ὁ Λόγος . εἰμί μηδέτερος οὗτος , οὐκοῦν ἄλλος τρίτος . εἰμί μηδείς μηδὲλως , οὐκοῦν ὁ πάθος οὖον γίγνομαι . εἰμί , μηδείς πάθος , ὁ πάθος γίγνομαι , δόκησις γίγνομαι · δοκέω σῴζω . πρός Μανιχαῖος οὖν εἰμί ὁ ὁμολογία . καί πῶς φεύγω ὁ ἐκεῖνος προσαγορία , ὅς φαίνω κληρονόμος ὁ αφόρητος κακοδοξία ; οὕτως δέ Ἰουδαῖος γέρων φαίνω , καί Μανιχαῖος οὖον πόρρω . καί τίς λέγω Ἰουδαῖος καί Μανιχαῖος ; αὐτός ὁ πᾶς εὑρετής ὁ κακός ὁ οὗτος σύ ὑποσπείρω ὁ ζιζάνιον , ὁ φθονέω ὁ καλός ἅπας διάβολος , τολμηρός ἑαυτοῦ ἀποφαίνω . ἐκεῖνος ὅτε ὁράω ἐπί ὁ Ἰορδάνης ὁ ὁ Σωτήρ ἔνθεος δόξα , χέζω ὁ φθόνος νύσσω , οὖον πρότερος τολμάω προσάγω ὁ πείρω , ἠώς οὖον ὁράω ἀφίημι ὁ πεῖνα , ἀνθρώπινος ἔνδεια γνώρισμα . οὗτος ἦδος ὁ θεότης ὁ ἀπαθής ἴδιος καί ἀπείραστος · σύ δέ ὁ πεῖνα καί ὁ δίψα , καί ὅσος τοιοῦτος , ὁ θεότης αὐτός ἀποφαίνω , καί Ἰώ