athanasius-theology.dialogi-duo-contra-macedonianos-sp pg028_0693.1
τῶν δύο τὸ πάθος κατετήρησαντο , ἐσπερ , καθὼς φαπιν , ὁ μὲν Λόγος πάσχει τῇ σαρκί , ἡ δὲ σὰρξ πάσχει τῷ Λόγῳ ἐν τῇ ἰδίᾳ φύσει . Ἄλλ' ἴσως ἐροῦσι · Πῶς οὖν εἰρήται · « Ἐξ ὧν ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα ; » λέγε Χριστὸν παθόντα , καὶ συνδρομοῦν εὐρήσεις τὸ ὄνομα τῆς σαρκός . Ὁ μὲν γὰρ εἰπὼν τὸν Θεὸν Λόγον , ἀπλὴν οὐσίαν ἐσήμανεν · ὁ δὲ προσαγορεύων Χριστὸν , τὴν συναξίαν τῶν δύο φύσεων ἐφανέρωσε . Καὶ οὕτως ἀρμόζειν δύναται · τὸ λέγειν , « Ἐπαθεν ὁ Χριστός , » διὰ τὴν τῆν προσηγόριαν ταύτην τὰ δύο μνημονᾶμα , καὶ τὸν ἀπαθῆ Λόγον , καὶ τὴν παθητὴν σάρκα , τὴν γευσαμένην θανάτου . Ἐπεὶ καὶ Παῦλος , Ἐξ ὧν , οὐκ εἶπε , γυμνὸς ὁ Θεός , ἀλλ' « Ἐξ ὧν Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα · » ἵνα δεῖξῃ τὸν μνημονευόμενον , κατὰ μὲν τὴν σάρκα ἐκ τῶν Ἰσραηλιτῶν , κατὰ δὲ τὴν θεότητα ἐκ τοῦ αἰωνίου Πατρός . Μὴ εἴπεν · Ἐξ ὧν ὁ θεὸς τῇ σαρκί . Τὸ αὐτὸ καὶ σὺ λέγε , καὶ πείθωμαι · Ἐπαθεν ὁ Χριστὸς κατὰ σάρκα . Εἰ δὲ λέγεις , ὅτι Ἐπαθεν ὁ Θεὸς τῇ σαρκί , διδάδον με σαφῶς , πότερον ταὐτὸ κατὰ φύσιν Θεὸς καὶ σάρξ , ἢ ἄλλο καὶ ἄλλο . Εἰ μὲν οὖν ταὐτό , ἔπαθεν ὁ Θεὸς ἐαυτῷ . Τὸ γὰρ αὐτὸ Θεὸ λέγεις τὴν σάρκα . Εἰ δὲ ἕτερον καὶ ἕτερον , πῶς τοῦτο ἐκείνῳ πάσχει , πάσης φύσεως ἐαυτῇ πασούσης , οὐχ ἑτέρᾳ οὐσίᾳ ; Οὐ πάσχει ἄνθρωπος ἵππω · οὐχ ἀποθνῄσκει ψυχῇ σαρκί · ἀλλὰ λύεται μὲν σάρξ , χωρίζεται δὲ ψυχή . Λέγεται δὲ , ὅτι τέθνηκεν ἄνθρωπος , τὸ τῶν δύο παραστατικὴν ψυχῆς καὶ σαρκός , καὶ νοεῖται κατὰ τὸ ἐνδεχόμενον τεθνηκέναι , τοῦτ' ἐστι , κατὰ τὴν σάρκα , καὶ οὐ κατὰ τὴν ἀθάνατον ψυχήν . Τοιγαροῦν οὐδεὶς εἶπε · Τοῦ δεῖνος ἡ ψυχὴ τέθνηκε τῇ σαρκί · ἀλλ' ὁ δεῖνα ἄνθρωπος , ὁ ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος συνεστώς · τὴν δὲ ψυχὴν καὶ μετὰ θανάτου μνησθὲν ἀθάνατον , εἰς τὸν αἰῶνα τοὺς δικαίους ἔφησε ζῆν , ὡς ἡ ἅγια Γραφὴ μαρτυρεῖ . Ἐκεῖνον δὲ πᾶσα θεία βίβλος κατηγορεῖ . Πόσοι προφῆται ; πόσοι ἀπόστολοι ; πόσοι εὐαγγελισταί ; καὶ οὐδαμοῦ παρ' οὐδενὶ τοιαύτη φωνή . Τὸ δὲ , Χριστὸς ἔπαθε , πανταχοῦ προδηλῶς κεχρήκται . « Τὸ Πάσχα ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός . Εἰ παθὴς ὁ Χριστός , Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς Γραφάς . » Ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ , τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ , τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ . Πῶς οὖν τοσούτων νέφος μαρτύρων παρατρέχουσι , καὶ τὴν ἰδίαν αὐθεντίαν τῆς τοῦ Πνεύματος νομοθεσίας ἐμπροσθεν ἄγουσι ; κατατολμῶντες τῆς βούσης ἐντολῆς · « Μὴ μέταίρε ὅρια αἰώνια , ἃ ἔθεντο οἱ πατέρες σου · » μὴ προσέχοντες , ὅτι καὶ τῶν κατὰ Νικαίαν ἀγίων Πατέρων ὁ ἱερὸς καὶ μέγας χορὸς μετὰ τὴν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁμολογίαν εὐθὺς ἔταξε τὸ ὄνομα τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ · « Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν · » εἴθ' οὕτως ἐπήγαγον τὰ τε ὑψηλὰ τῆς θεότητος , τὰ τε οἰκονομικὰ τῆς ἑαυτοῦ ἀνθρωπότητος , ὡς τοῦτο μόνου τοῦ ὀνόματος οἰκείως καὶ προσφόρως τὰ διάφορα δεχομένου , κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν · « θεμέλιον ἄλλον οὐδεὶς δύναται θείναι παρὰ τὸν κείμενον , ὃς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός . » Μὴ δὴ καταλείψωμεν τὸν θεμέλιον , ὃς πάντων ἐστὶ δεκτικός καθ' ἑκάτεραν φύσιν , τὴν τε δόξαν , τὸ τε πά -
Lemmas: ὁ δύο ὁ πάθος κατατηρέω , Έσπερ , καθώς φάψ , ὁ μέν Λόγος πάσχω ὁ σάρξ , ὁ δέ σάρξ πάσχω ὁ Λόγος ἐν ὁ ἴδιος φύσις . ἄλλος ἴσως εἴρω · Πῶς οὖν εἴρω · « ἐς ὅς ὁ Χριστός ὁ κατά σάρξ ; » λέγω Χριστός πάθος , καί συντρέχω εὑρίσκω ὁ ὄνομα ὁ σάρξ . ὁ μέν γάρ εἶπον ὁ θεός Λόγος , ἁπλόος οὐσία σημαίνω · ὁ δέ προσαγορεύω Χριστός , ὁ συναξίαν ὁ δύο φύσις φανερόω . καί οὕτως ἁρμόζω δύναμαι · ὁ λέγω , « πάσχω ὁ Χριστός , » διά ὁ ὁ προσηγορία οὗτος ὁ δύο μνημονᾶμα , καί ὁ ἀπαθής Λόγος , καί ὁ παθητός σάρξ , ὁ γεύω θάνατος . ἐπεί καί Παῦλος , ἐς ὅς , οὐ εἶπον , γυμνός ὁ Θεός , ἀλλά « ἐς ὅς Χριστός ὁ κατά σάρξ · » ἵνα δείκνυμι ὁ μνημονεύω , κατά μέν ὁ σάρξ ἐκ ὁ Ἰσραηλίτης , κατά δέ ὁ θεότης ἐκ ὁ αἰώνιος πατήρ . μή εἶπον · ἐς ὅς ὁ θεός ὁ σάρξ . ὁ αὐτός καί σύ λέγω , καί πείθω · πάσχω ὁ Χριστός κατά σάρξ . εἰμί δέ λέγω , ὅτι πάσχω ὁ θεός ὁ σάρξ , διδάδον ἐγώ σαφῶς , πότερος αὐτός κατά φύσις θεός καί σάρξ , ἢ ἄλλος καί ἄλλος . εἰμί μέν οὖν αὐτός , πάσχω ὁ θεός αὐτός . ὁ γάρ αὐτός Θεός λέγω ὁ σάρξ . εἰμί δέ ἕτερος καί ἕτερος , πῶς οὗτος ἐκεῖνος πάσχω , πᾶς φύσις ἑαυτοῦ πάσσω , οὐ ἕτερος οὐσία ; οὖον πάσχω ἄνθρωπος ἵππος · οὐ ἀποθνῄσκω Ψυχή σάρξ · ἀλλά λύω μέν σάρξ , χωρίζω δέ ψυχή . λέγω δέ , ὅτι θνῄσκω ἄνθρωπος , ὁ ὁ δύο παραστατικός Ψυχή καί σάρξ , καί νοέω κατά ὁ ἐνδέχομαι θνῄσκω , οὗτος εἰμί , κατά ὁ σάρξ , καί οὖον κατά ὁ ἀθάνατος Ψυχή . τοιγάρ οὐδείς εἶπον · ὁ Δεῖνος ὁ ψυχή θνῄσκω ὁ σάρξ · ἀλλά ὁ Δεῖνα ἄνθρωπος , ὁ ἐκ Ψυχή καί σῶμα συνίστημι · ὁ δέ ψυχή καί μετά θάνατος μιμνήσκω ἀθάνατος , εἰς ὁ αἰών ὁ Δίκαιος φημί ζῶ , ὡς ὁ ἅγιος γραφή μαρτυρέω . ἐκεῖνος δέ πᾶς θεῖος βίβλος κατηγορέω . πόσος προφήτης ; πόσος ἀπόστολος ; πόσος εὐαγγελιστής ; καί οὐδαμοῦ παρά οὐδείς τοιοῦτος φωνή . ὁ δέ , Χριστός πάσχω , πανταχοῦ προδήλως χράω . « ὁ Πάσχα ἐγώ ὑπέρ ἐγώ θύω Χριστός . εἰμί πάσχω ὁ Χριστός , Χριστός ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ κατά ὁ γραφή . » ὁ σταυρός ὁ Χριστός , ὁ σῶμα ὁ Χριστός , ὁ αἷμα ὁ Χριστός . Πῶς οὖν τοσοῦτος νέφος μάρτυς παρατρέχω , καί ὁ ἴδιος αὐθεντία ὁ ὁ πνεῦμα νομοθεσία ἔμπροσθεν ἄγω ; κατατολμάω ὁ βουω ἐντολή · « μή μεταίρω ὅριον αἰώνιος , ὁ τίθημι ὁ πατήρ σύ · » μή προσέχω , ὅτι καί ὁ κατά νικαῖος Ἀγίων Πατέρων ὁ ἱερός καί μέγας χορός μετά ὁ ὁ Θεός καί πατήρ ὁμολογία εὐθύς τάσσω ὁ ὄνομα ὁ δεσπότης Χριστός · « καί εἰς εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός · » ἔτι οὕτως ἐπάγω ὁ τε ὑψηλός ὁ θεότης , ὁ τε οἰκονομικός ὁ ἑαυτοῦ ἀνθρωπότης , ὡς οὗτος μόνος ὁ ὄνομα οἰκεῖος καί προσφόρως ὁ διάφορος δέχομαι , κατά ὁ ὁ μακάριος Παῦλος φωνή · « θεμέλιος ἄλλος οὐδείς δύναμαι τίθημι παρά ὁ κεῖμαι , ὅς εἰμί Ἰησοῦς Χριστός . » μή δή καταλείβω ὁ θεμέλιος , ὅς πᾶς εἰμί δεκτικός κατά ἑκάτερος φύσις , ὁ τε δόξα , ὁ τε πᾷ -