athanasius-theology.dialogi-duo-contra-macedonianos-sp pg028_0683.1
A σάρξ , » τοῦ Μορφῆν δούλου λαβεῖν . Ἄλλ᾽ ἄπαγε , δειλαίε · οὔτε τὸ θεῖον τρέπεται , οὔτε ἡ ἅγία Γραφὴ πρὸς ἑαυτὴν διαμάχεται , ἐρμηνεύουσα τοῖς φιλαληθείας · ἀκούουσι · εὐπαραδέκτως ἐστὶν ὅλη καὶ σύμφωνος . Τὴν μὲν οὖν εὐσέβῃ διάνοιαν ταύτην ἡμῖν αἱ ἅγίαι Βίβλοι παραδίδασιν · τὸ δὲ , « Ἐγένετο , » γέγραπται , οὐχ ἵνα τοῦ Θεοῦ Λόγου τροπὴν ἐννοῶμεν , ἀλλ᾽ ἵνα τὴν ἄκραν ἕνωσιν οὕτω κατανοήσωμεν · ἐπεὶ ἁμαρτίαν οὐ λέγεται πεποιηκέναι , ἀλλὰ πεποιηθῆναι · « Τὸν γὰρ μὴ γινώσκα , » φησίν , « ἁμαρτίαν , ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν , » οὐ τῷ μεταποιηθῆναι τὸν Λόγον εἰς ἁμαρτίας ἐνέργημα , ἢ πεποιηκέναι ἁμαρτίαν · ἀλλὰ τῷ λαβεῖν τὴν ἡμετέραν ἁμαρτίαν , καὶ ἀναῖσαι αὐτήν , κατὰ τὸ γεγραμμένον · « Αὐτὸς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνείληφεν . » Ὥσπερ οὖν ἁμαρτία πεποίηται καὶ κατάρα γέγονεν , οὐ τῷ μετατραπῆναι · οὕτω καὶ σάρξ ἐγένετο , οὐχ εἰς ταύτην μεταβληθείς , ταύτῃ δὲ ἑνωθείς . Ἐντεῦθεν καὶ ἄνθρωπος , Θεῷ διὰ πίστεως · κολληθεὶς καὶ χάριτος , ἐν λέγεται πνεῦμα · « Ὁ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ , » φησίν , « ἐν πνεύμα ἐστιν · » οὐχ ὡς τοῦ ἀνθρώπου εἰς τὴν τῆς Θεότητος φύσιν μεταβαλλομένου · ἀλλ᾽ ὡς τῆς τοιαύτης συνἀφείας τὴν πνευματικὴν ἀξίαν αὐτῷ δωρουμένης . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ὁ Λόγος , οὐχ εἰς σαρκὸς μετάστην φύσιν , ἀλλ᾽ ἑνωθεὶς σαρκί , σάρξ λέγεται γεγονέναι · καθὼς καὶ ἄνθρωπος κολληθεὶς Θεῷ πνεῦμα λέγεται εἶναι , μὴ τὴν οἰκείαν οὐσίαν ἀποβαλόντα , τὴν κοινωνίαν δὲ προσλαβόντα . Ἄλλα τί τὸ σοφὸν τῶν ἀντιλεγόντων ; Ἐμείνεν ὃ ἦν · ἐγένετο δὲ οὐχ ἦν · ἐμρίσθη ἡ ἀμέριστος φύσις , καὶ τὸ μὲν αὐτῆς ἔμεινε , τὸ δὲ μεταβιβάλλεται · ἢ τὸ πᾶν μεταβιβάλλεται , ἢ κατὰ δόξην γε γέγονεν , ἢ λέγεσθαι μὲν ὀφείλει ἀπλῶς , νοεῖσθαι δὲ οὐχ ἁρμόζει . Καὶ τίς χρεία Λόγου μηδὲν σημαίνοντος ; Ἄλλ᾽ ὡς ἀπ᾽ ἀρχῆς παραδίδεται , καὶ τὸ εἰρημένον βέβαιον , καὶ τὸ ἀπόλλουον ὡς ἀδήλων , καὶ ἡ ἐρμηνεία σαφής , καὶ ἡ διάνοια εὐσεβής , καὶ τὸ ἀδύνατον ἄμυχον , καὶ τὸ εὐτρεπὲς συνυπάρχον , καὶ τὸ ἀξιόπιστον ἐκ πολλῶν μαρτύρων ἀνατιβρίζει , καὶ τὸ ἀτρεπτον τῆς Θεότητος ἄσυχον , καὶ τὸ πάθος τοῦ λεγομένου ναοῦ , οὐ τοῦ ἐγείραντος τοῦτο Θεοῦ . Πρὸς τούτοις οὐδὲ ἡ Παρθένος νοεῖται μήτηρ κατὰ τὸν ἐκείνων λόγον . Εἰπερ ἑαυτὸν ὁ Λόγος σάρκα πεποίηκεν , οὐ σάρκα λαβὼν ἐξ αὐτῆς προελήλυθε . Πῶς γὰρ μήτηρ , ἣς οὐδὲν τὸ τεχθὲν ἐπιφέρειται ; Πῶς δ᾽ ἂν καὶ λεχθῇ τὸ τοῦτο τὸ δίκην σωλήνος ἀνοίξεως παράδοξον ; Σκεῦος οὖν ποιοῦσιν , οὐ μητέρα , τὴν ἁγίαν Παρθένον . Καὶ οὐδὲ τοῦτο δύνανται συνιδεῖν , ὅτι τὸ « Ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο » καθ᾽ ἑαυτὸν μᾶλλον προβάλλονται . Εἰ μὲν γὰρ ἄλλος ὁ Λόγος , καὶ ἄλλη σάρξ , διό , καὶ οὐχ ἐν · εἰ δὲ τὸ αὐτὸ ὁ Λόγος καὶ ἡ σάρξ , τὸ « Ἐγένετο » λελυται . Οὐ γὰρ ὁ Λόγος Λόγος ἐγένετο · τὸ δὲ ἐν τῷ αὐτῷ τὸ αὐτὸ οὐχ ἐγένετο . Ὥστε ἀνάγκη ἢ τὸ « Ἐγένετο » ἀνατραπῆναι , ἢ τὰς δύο φύσεις ὁμολογηθῆναι . Τὸ γὰρ « Ἐγένετο » κατὰ τὸ ἀληθῶς φαινόμενον εἴρηται πρὸς τὴν τῶν ὁρώντων ὑπόληψιν , ἀγνοούντων τὸν μὴ δρώμενον Θεὸν Λόγον τότε . Ὥσπερ ἐὰν τις εἴπῃ · Ὁ ποιημὲν
Lemmas: A σάρξ , » ὁ Μορφή δοῦλος λαμβάνω . ἄλλος ἀπάγω , δειλαιος · οὔτε ὁ θέω τρέπω , οὔτε ὁ ἅγιος γραφή πρός ἑαυτοῦ διαμάχομαι , ἑρμηνεύω ὁ φιλαλήθεια · ἀκούω · εὐπαραδέκτως εἰμί ὅλος καί σύμφωνος . ὁ μέν οὖν εὐσεβής διάνοια οὗτος ἐγώ ὁ ἅγιος Βίβλοι παραδίδωμι · ὁ δέ , « γίγνομαι , » γράφω , οὐ ἵνα ὁ Θεός Λόγος τροπή ἐννοέω , ἀλλά ἵνα ὁ ἄκρος ἕνωσις οὗτος κατανοέω · ἐπεί ἁμαρτία οὖον λέγω ποιέω , ἀλλά ποιέω · « ὁ γάρ μή γιγνώσκω , » φημί , « ἁμαρτία , ὑπέρ ἐγώ ἁμαρτία ποιέω , » οὖον ὁ μεταποιέω ὁ Λόγος εἰς ἁμαρτία ἐνέργημα , ἢ ποιέω ἁμαρτία · ἀλλά ὁ λαμβάνω ὁ ἡμέτερος ἁμαρτία , καί ἀναίνομαι αὐτός , κατά ὁ γράφω · « αὐτός ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀναλαμβάνω . » ὥσπερ οὖν ἁμαρτία ποιέω καί κατάρα γίγνομαι , οὖον ὁ μετατρέπω · οὗτος καί σάρξ γίγνομαι , οὐ εἰς οὗτος μεταβάλλω , οὗτος δέ ενώνω . ἐντεῦθεν καί ἄνθρωπος , Θεός διά πίστις · κολλάω καί χάρις , ἐν λέγω πνεῦμα · « ὁ κολλάω ὁ κύριος , » φημί , « ἐν πνεύμα εἰμί · » οὐ ὡς ὁ ἄνθρωπος εἰς ὁ ὁ θεότης φύσις μεταβάλλω · ἀλλά ὡς ὁ τοιοῦτος συνάφεια ὁ πνευματικός ἄξιος αὐτός δωρέω . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ὁ Λόγος , οὐ εἰς σάρξ μεθίστημι φύσις , ἀλλά ἑνόω σάρξ , σάρξ λέγω γίγνομαι · καθώς καί ἄνθρωπος κολλάω Θεός πνεῦμα λέγω εἰμί , μή ὁ οἰκεῖος οὐσία ἀποβάλλω , ὁ κοινωνία δέ προσλαμβάνω . ἄλλος τίς ὁ σοφός ὁ ἀντιλέγω ; μένω ὅς εἰμί · γίγνομαι δέ οὐ εἰμί · μερίζω ὁ ἀμέριστος φύσις , καί ὁ μέν αὐτός μένω , ὁ δέ μεταβάλλω · ἢ ὁ πᾶς μεταβάλλω , ἢ κατά δόξη γε γίγνομαι , ἢ λέγω μέν ὀφείλω ἀπλόος , νοέω δέ οὐ ἁρμόζω . καί τίς χρεία Λόγος μηδείς σημαίνω ; ἄλλος ὡς ἀπό ἀρχή παραδίδομαι , καί ὁ εἴρω βέβαιος , καί ὁ ἀπόλλος ὡς ἄδηλος , καί ὁ ἑρμηνεία σαφής , καί ὁ διάνοια εὐσεβής , καί ὁ ἀδύνατος ἄμυχος , καί ὁ εὐτρεπής συνυπάρχω , καί ὁ ἀξιόπιστος ἐκ πολύς μάρτυς ανατιβριζω , καί ὁ ἄτρεπτος ὁ θεότης ἄσυχος , καί ὁ πάθος ὁ λέγω ναός , οὖον ὁ ἐγείρω οὗτος Θεός . πρός οὗτος οὐδέ ὁ Παρθένος νοέω μήτηρ κατά ὁ ἐκεῖνος λόγος . εἰ ἑαυτοῦ ὁ Λόγος σάρξ ποιέω , οὖον σάρξ λαμβάνω ἐκ αὐτός προέρχομαι . Πῶς γάρ μήτηρ , ἥς οὐδείς ὁ τίκτω ἐπιφέρω ; Πῶς δέ εἄν καί λέγω ὁ οὗτος ὁ δίκη σωλήν ἄνοιξις παράδοξος ; σκεῦος οὖν ποιέω , οὖον μήτηρ , ὁ ἅγιος παρθένος . καί οὐδέ οὗτος δύναμαι συνοράω , ὅτι ὁ « ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι » κατά ἑαυτοῦ μᾶλλον προβάλλω . εἰμί μέν γάρ ἄλλος ὁ Λόγος , καί ἄλλος σάρξ , διό , καί οὐ ἐν · εἰμί δέ ὁ αὐτός ὁ Λόγος καί ὁ σάρξ , ὁ « γίγνομαι » λύω . οὖον γάρ ὁ Λόγος Λόγος γίγνομαι · ὁ δέ ἐν ὁ αὐτός ὁ αὐτός οὐ γίγνομαι . ὥστε ἀνάγκη ἢ ὁ « γίγνομαι » ἀνατρέπω , ἢ ὁ δύο φύσις ὁμολογέω . ὁ γάρ « γίγνομαι » κατά ὁ ἀληθής φαίνω εἴρω πρός ὁ ὁ ὁράω ὑπόληψις , ἀγνοέω ὁ μή δράω θεός Λόγος τότε . ὥσπερ ἐάν τις εἶπον · ὁ ποῶ