athanasius-theology.dialogi-duo-contra-macedonianos-sp pg028_0685.1
A ταῦθα τετραδὰ κηρύσσεται συχοφαντοῦσι τοὺς φύσει τὴν σάρκα ἀνελήφθαι πιστεύοντας . Τοῦτο δὲ λέγωσι μὲν ἐπ’ ἐξουσίας , οὐχ ἔκ τινος ἀκολουθίας · προφέρουσι δὲ οὐ τοσούτων ἡμῖν , ὅσον τοῖς ἁγίοις πᾶσι , τοῖς τοιαῦτα διὰ τῆς πνευματικῆς κηρύξαι χάριτος , παρ’ ὧν ἡμεῖς φωτισθέντες , τὴν μὲν ἀνόθευτον ὁμολογίαν ἐν ὀνόματι Πατρὸς , καὶ Υἱοῦ , καὶ ἁγίου Πνεύματος ἐδιδάχθημεν , τὴν δὲ τῆς ἐνανθρωπήσεως οἰκονομίαν ἐκ δύο φύσεων ἐγνώρισάμεν . Ἄλλ’ οἱ βουλόμενοι πάντα ταπεινὰ φέρειν εἰς αὐτὴν τοῦ Υἱοῦ θεότητα , παραγράφονται τῆς σαρκὸς τὴν φύσιν · ἵνα τὰ πάθη ταύτης , ἐξ ἀνάγκης ἐπιγραφῇ τῷ Θεῷ Λόγῳ , τράπῃντι μὲν πρὸς αὐτὸν εἰς σάρκα , παθόντι δὲ αὐθὲς τὰ τῆς σαρκός . Καὶ τοῦτον χάριν ἐγκλήμα τοῖς πιστοῖς ἐπισείουσι , αὐτὲν δὲ μόνην τὴν δοκοῦντα κατὰ B σκευάζοντες . Εἰ μὲν γὰρ ἐλέγομεν τῆς οὐσίας τοῦ Πατρός , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος εἶναι τὴν σάρκα , καλῶς τετραδὰ ἀνέμαζομεν , ὡς τῆς αὐτῆς οὐσίας ἐν τέσσασι προσώποις θεωρουμένης · εἰ δὲ λέγομεν , ὅπερ ἐστιν , ὁμοούσιον μὲν τῷ Πατρὶ τὸν Υἱὸν , ὁμοούσιον δὲ τῷ Πνεύματι τοῦ ἁγίου · εἰληφέναι δὲ τὴν σάρκα εἰς ἐκπλήρωσιν οἰκονομίας , οὐχ εἰς αὐξήσιν οὐσίας · πῶς ἀριθμοῦ προσθήκην ἐργάζονται , τῆς σαρκὸς τὴν φύσιν τοσούτων παρηλλαγμένην , ὡς ἕτερον πρόσωπον ἐπεισάχθαι ὁμοούσιον ; καὶ τοῦτο οὐ καθ’ ἑαυτὴν αὐτὴς θεωρουμένην , ἀλλ’ ἐν ἀχωρίστῳ συναφεῖα πρὸς τὸν Θεὸν Λόγον γνωριζομένης ; ὥστε μηκέτι κεχωρισμένην αὐτὴν ὁρᾶσθαι , μήτε ὡς ὁμοούσιον τῷ ἱσῷ τρόπῳ συναριθμεῖσθαι . Ὁ μὲν οὖν ἡμέτερος λόγος καὶ τὴν ἐνανθρωπήσιν ὁμολογεῖ , καὶ τετραδὰ , καθὼς φησιν , οὐ ποιεῖ , καὶ φυλάττει τὸν Λόγον τὸ ἀπαθὲς , καὶ πρὸς πάσας συμφωνεῖ τὰς ἁγίας Γραφάς · ἡ δὲ τῶν ἐναντίων νομοθεσία καὶ τοῖς γεγραμμένοις ἀπ’ ἀρχῆς ἀπειθεῖ , καὶ τῆς σαρκὸς τὴν ἀνάληψιν θίττει , καὶ τὸν Θεὸν Λόγον τετραβᾶν καὶ πεπονθέναι δηλοῖ , ἢ κατὰ φαντασίαν πάντα ἐπιδεδεῖχθαι . Εἰ δὲ διὰ πολλὰς ἡμᾶς εὐεργεσίας διὰ τῆς μεσιτευούσης ἀχράντου σαρκὸς εἰληφέναι τε καὶ λήψεσθαι ἐλπίζειν ἀναγκάζουσι τὴν εἰς ἀριθμὸν τετραδὸς παραλαμβάνειν τὴν σάρκα · ὥρα αὐτοῖς καὶ τὸ ἱμάτιον τοῦ κρασπέδου , οὐ πιστῶς ἀψαμένη ἡ γυνὴ τὴν τοῦ αἵματος πηγὴν περιτρέφουσα , τὴν ἰασιν ἔλαβεν , εἰς συναριθμητὴν τῶν μνημονευομένων λαμβάνειν , καὶ τι πέμπτον ἐν τῷ κηρύγματι τῆς δοξολογίας τοῦ ἱματίου παρεισάγειν · οὐχ ὡς τιμηθὲν τῷ αὐτῷ τῆς ἐνώσεως τόπῳ , ἀλλ’ ὡς παραληφθὲν εἰς θαυματουργίαν παράδοξον . Τοῦ τοίνυν ἱματίου τοσαύτην ἐκ τῆς ἀχράντου σαρκός , λαβόντος χάριν , καὶ μεταδόντος τῇ γυναικί , καὶ μετὰ προσθήκην τοῦ ἀριθμοῦ ἐπὶ δοξολογίας ποιήσαντος · οὕτω καὶ τὴν ἔνθεον σάρκα τὴν ἀναποδίκτως ἑνωμένην τῷ παντοδυνάμῳ Λόγῳ τιμῶμεν , εὐρεῖν μὲν δι’ αὐτῆς ὁμολογοῦμεν τὴν σωτηρίαν , τηροῦμεν δὲ καὶ τὸν ἀριθμὸν τῆς Τριάδος ἀπαρεγκλήτον , ὡς ἐν ὀὐσαν ἅμα τῷ Λόγῳ κατὰ τὴν ἀχώριστον τῆς ἐνώσεως , καὶ ἀδιαίρετον τῆς προσκυνήσεως . Ἄλλ’ ὅσα μὲν D ἐφαρμόζοντα ( 22 ) τῇ θείᾳ φύσει φάσκουσι γεγονέναι ,
Lemmas: A εῦθον Τετραδάς κηρύσσω συχοφαντους ὁ φύσις ὁ σάρξ ἀναλαμβάνω πιστεύω . οὗτος δέ λέγω μέν ἐπί ἐξουσία , οὐ ἐκ τις ἀκολουθία · προφέρω δέ οὖον τοσοῦτος ἐγώ , ὅσος ὁ ἅγιος πᾶς , ὁ τοιοῦτος διά ὁ πνευματικός κηρύσσω χάρις , παρά ὅς ἐγώ φωτίζω , ὁ μέν ἀνόθευτος ὁμολογία ἐν ὄνομα πατήρ , καί υἱός , καί ἅγιος πνεῦμα διδάσκω , ὁ δέ ὁ ἐνανθρώπησις οἰκονομία ἐκ δύο φύσις γνωρίζω . ἄλλος ὁ βούλομαι πᾶς ταπεινός φέρω εἰς αὐτός ὁ υἱός θεότης , παραγράφω ὁ σάρξ ὁ φύσις · ἵνα ὁ πάθος οὗτος , ἐκ ἀνάγκη ἐπιγραφή ὁ Θεός Λόγος , τρέπω μέν πρός αὐτός εἰς σάρξ , πάθος δέ αὐθὲς ὁ ὁ σάρξ . καί οὗτος χάρις ἔγκλημα ὁ πιστός ἐπισείω , αὐτός δέ μόνος ὁ δοκέω κατά B σκευάζω . εἰμί μέν γάρ λέγω ὁ οὐσία ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα εἰμί ὁ σάρξ , καλῶς Τετραδάς ἀνέμαζομεν , ὡς ὁ αὐτός οὐσία ἐν τέσσα πρόσωπον θεωρέω · εἰμί δέ λέγω , ὅσπερ εἰμί , ὁμοούσιος μέν ὁ πατήρ ὁ υἱός , ὁμοούσιος δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · λαμβάνω δέ ὁ σάρξ εἰς ἐκπλήρωσις οἰκονομία , οὐ εἰς αὔξησις οὐσία · πῶς ἀριθμός προσθήκη ἐργάζομαι , ὁ σάρξ ὁ φύσις τοσοῦτος παραλλάσσω , ὡς ἕτερος πρόσωπον ἐπεισάγω ὁμοούσιος ; καί οὗτος οὖον κατά ἑαυτοῦ αὐτός θεωρέω , ἀλλά ἐν ἀχώριστος συνάφεια πρός ὁ θεός Λόγος γνωρίζω ; ὥστε μηκέτι χωρίζω αὐτός ὁράω , μήτε ὡς ὁμοούσιος ὁ Ἰσώ τρόπος συναριθμέω . ὁ μέν οὖν ἡμέτερος λόγος καί ὁ ἐνανθρωπέω ὁμολογέω , καί Τετραδάς , καθώς φημί , οὖον ποιέω , καί φυλάσσω ὁ Λόγος ὁ ἀπαθής , καί πρός πᾶς συμφωνέω ὁ ἅγιος γραφή · ὁ δέ ὁ ἐναντίος νομοθεσία καί ὁ γράφω ἀπό ἀρχή ἀπειθέω , καί ὁ σάρξ ὁ ἀνάληψις θίττει , καί ὁ θεός Λόγος τραβάω καί πάσχω δηλόω , ἢ κατά φαντασία πᾶς ἐπιδείκνυμι . εἰμί δέ διά πολύς ἐγώ εὐεργεσία διά ὁ μεσιτεύω ἄχραντος σάρξ λαμβάνω τε καί λαμβάνω ἐλπίζω ἀναγκάζω ὁ εἰς ἀριθμός τετράς παραλαμβάνω ὁ σάρξ · ὥρα αὐτός καί ὁ ἱμάτιον ὁ κράσπεδον , οὖον πιστῶς ἅπτω ὁ γυνή ὁ ὁ αἷμα πηγή περιτρέφομαι , ὁ ἵημι λαμβάνω , εἰς συναριθμητὴν ὁ μνημονεύω λαμβάνω , καί τίς πέμπτος ἐν ὁ κήρυγμα ὁ δοξολογία ὁ ἱμάτιον παρεισάγω · οὐ ὡς τιμάω ὁ αὐτός ὁ ένωση τόπος , ἀλλά ὡς παραλαμβάνω εἰς θαυματουργία παράδοξος . ὁ τοίνυν ἱμάτιον τοσοῦτος ἐκ ὁ ἄχραντος σάρξ , λαμβάνω χάρις , καί μεταδίδωμι ὁ γυνή , καί μετά προσθήκη ὁ ἀριθμός ἐπί δοξολογία ποιέω · οὗτος καί ὁ ἔνθεος σάρξ ὁ ἀναποδίκτως ἑνόω ὁ παντοδυναμόω Λόγος τιμάω , εὑρίσκω μέν διά αὐτός ὁμολογέω ὁ σωτηρία , τηρέω δέ καί ὁ ἀριθμός ὁ Τριάς ἀπαρεγκλήτον , ὡς ἐν εἰμί ἅμα ὁ Λόγος κατά ὁ ἀχώριστος ὁ ένωση , καί ἀδιαίρετος ὁ προσκύνησις . ἄλλος ὅσος μέν D ἐφαρμόζω ( 22 ) ὁ θεῖος φύσις φάσκω γίγνομαι ,