athanasius-theology.de-synodis-arimini-in-italia-et-seleuciae-in-isauria pg026_0393.1
A γραμμένων , ἀπειθεῖς μὲν γινεῖσθαι γεγονάσι , διαμάχονται ( 18 ) δὲ πρὸς οἰκουμενικὴν σύνοδον ; Τὸ « ἐκ τῆς οὐσίας , » φησί , καὶ τὸ « ὁμοούσιον , » οὐκ ἤρεσεν ἡμῖν ( 19 ) . Ταῦτα γὰρ τινὰς ἐσκανδάλισε καὶ πολλοὺς ἐθορύβησεν . Ἐκεῖνοι μὲν οὖν οὕτω γράφοντες εἴρηκασιν · ἀπαντήσει δὲ ἂν τις αὐτοῖς εὐλόγως οὕτως · Εἰ μὲν οὖν αὐτὰ τὰ ῥήματα καθ’ ἑαυτὰ τυγχάνει ( 20 ) ὄντα αἴτια τούτοις · εἰς σκάνδαλον , ἔδει μὴ τινὰς σκανδαλίζεσθαι , · μηδὲ πολλοὺς θορυβεῖσθαι , ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς ( 21 ) καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ταυτὸν ἐκεῖνοις πάσχειν ἐξ αὐτῶν · εἰ δὲ οἱ μὲν πάντες ἀγαπῶσι τὰ ῥήματα , οἱ δὲ ταῦτα γράφοντες οὐχ οἱ τυχόντες , ἀλλ’ οἱ ἐκ πάσης τῆς οἰκουμενῆς συνελθόντες εἰσί , καὶ τούτους ἐπισκοποῦσιν οἱ νῦν ἐν τῇ Ἀριμίνῃ συνελθόντες ἐπίσκοποι ν’ καὶ πλείους ; πῶς ( 22 ) οὐχ ἄντικρὺς ἐλέγχει τοῦτο τοὺς κατὰ τῆς συνόδου λέγοντας , ὡς οὐ τὰ ῥήματα ἐστὶν αἴτια , ἀλλ’ ἡ κακονία τῶν παρεξηγουμένων τὰ τοιαῦτα ; Πόσοι , κακῶς ἐντυχάνοντες ταῖς θείαις ( 23 ) Γραφαῖς καὶ παρανοοῦντες ταύτας , κατηγοροῦσι τῶν ἁγίων ; οἷοι γεγονάσιν οἱ μὲν τότε Ἰουδαῖοι , μὴ δεξάμενοι τὸν Κύριον , οἱ δὲ νῦν Μανιχαῖοι βλασφημοῦντες τὸν νόμον · οὐχ οἱ Γραφαὶ γεγονάσιν αὐτοῖς αἴτια , ἀλλ’ ἡ σφῶν αὐτῶν κακοτροπία . Εἰ μὲν οὖν ἀποδεῖξαι δύνασθε τὰ ῥήματα φαῦλα , τοῦτο ποιεῖτε ( 24 ) , καὶ λόγος ἡγεῖσθαι τῆς ἀποδείξεως · καὶ μὴ προφασίζεσθε τοὺς σκανδαλιζομένους , ἵνα μὴ ταυτὸν πάθητε τοῖς τότε Φαρισαίοις . Καὶ γὰρ κάκεινον προφασιζομένων σκανδαλίζεσθαι ἐπὶ ταῖς τοῦ Κυρίου διδαχαῖς , ἔλεγεν αὐτοῖς ὁ Κύριος : « Πᾶσα φυτεία , ἣν οὐχ ἐφύτευσεν ὁ Πατὴρ μου ὁ οὐράνιος , ἐκρίζωθήσεται . » Τοῦτο δὲ λέγων ἐδείκνυεν , ὡς οὐ τὰ τοῦ Πατρὸς δι’ αὐτοῦ « φυτευθὲμενα » ῥήματα σκάνδαλον ἦσαν αὐτοῖς , ἀλλ’ αὐτοὶ κακῶς ἐκδεχόμενοι τὰ καλῶς λεγόμενα ἐσκανδάλιζον ἑαυτούς . Ἐπεὶ καὶ οἱ αἰτιώμενοι τότε τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Ἀποστόλου , οὐ τοῦ Παύλου , ἀλλὰ τῆς ἑαυτῶν ἀμαθίας καὶ στρεβλῆς διανοίας κατηγόρουν .
Lemmas: A γραμμένος , ἀπειθέω μέν γίγνομαι γίγνομαι , διαμάχομαι ( 18 ) δέ πρός οἰκουμενικός σύνοδος ; ὁ « ἐκ ὁ οὐσία , » φημί , καί ὁ « ὁμοούσιος , » οὐ ἀρέσκω ἐγώ ( 19 ) . οὗτος γάρ τις σκανδαλίζω καί πολύς θορυβέω . ἐκεῖνος μέν οὖν οὗτος γράφω εἴρω · ἀπαντάω δέ εἄν τις αὐτός εὔλογος οὕτως · εἰμί μέν οὖν αὐτός ὁ ῥῆμα κατά ἑαυτοῦ τυγχάνω ( 20 ) εἰμί αἴτιος οὗτος · εἰς σκάνδαλον , ἐσθίω μή τις σκανδαλίζω , · μηδέ πολύς θορυβέω , ἀλλά καί ἐγώ ( 21 ) καί ὁ ἄλλος πᾶς τατός ἐκεῖνος πάσχω ἐκ αὐτός · εἰμί δέ ὁ μέν πᾶς ἀγαπάω ὁ ῥῆμα , ὁ δέ οὗτος γράφω οὐ ὁ τυγχάνω , ἀλλά ὁ ἐκ πᾶς ὁ οἰκέω συνέρχομαι εἰμί , καί οὗτος ἐπισκοπέω ὁ νῦν ἐν ὁ αριμινω συνέρχομαι ἐπίσκοπος ν καί πλείων ; πῶς ( 22 ) οὐ ἄντικρυς ἔλεγχος οὗτος ὁ κατά ὁ σύνοδος λέγω , ὡς οὖον ὁ ῥῆμα εἰμί αἴτιος , ἀλλά ὁ κακονία ὁ παρεξηγέομαι ὁ τοιοῦτος ; πόσος , κακῶς ἐντυγχάνω ὁ θεῖος ( 23 ) γραφή καί παρανοέω οὗτος , κατηγορέω ὁ ἅγιος ; οἷος γίγνομαι ὁ μέν τότε Ἰουδαῖος , μή δέχομαι ὁ κύριος , ὁ δέ νῦν Μανιχαῖος βλασφημέω ὁ νόμος · οὐ ὁ γραφή γίγνομαι αὐτός αἴτιος , ἀλλά ὁ σφεῖς αὐτός κακοτροπία . εἰμί μέν οὖν ἀποδείκνυμι δύναμαι ὁ ῥῆμα φαῦλος , οὗτος ποιέω ( 24 ) , καί λόγος ἡγέομαι ὁ ἀπόδειξις · καί μή προφασίζομαι ὁ σκανδαλίζω , ἵνα μή τατός πάσχω ὁ τότε Φαρισαῖος . καί γάρ ἐκεῖνος προφασίζομαι σκανδαλίζω ἐπί ὁ ὁ κύριος διδαχή , λέγω αὐτός ὁ Κύριος : « πᾶσα φυτεία , ὅς οὐ φυτεύω ὁ πατήρ ἐγώ ὁ οὐράνιος , ἐκριζόω . » οὗτος δέ λέγω δείκνυμι , ὡς οὖον ὁ ὁ πατήρ διά αὐτός « φυτεύω » ῥῆμα σκάνδαλον εἰμί αὐτός , ἀλλά αὐτός κακῶς ἐκδέχομαι ὁ καλῶς λέγω σκανδαλίζω ἑαυτοῦ . ἐπεί καί ὁ αἰτιάομαι τότε ὁ ἐπιστολή ὁ ἀπόστολος , οὖον ὁ Παῦλος , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ ἀμαθία καί στρεβλός διάνοια κατηγορέω .