athanasius-theology.de-synodis-arimini-in-italia-et-seleuciae-in-isauria pg026_0371.1
A σπασιν ἰδιότητος · οὐδὲ γὰρ ἐστιν ἴσος , ἀλλ' οὐδὲ ὁμοούσιος αὐτῷ ( 16 ) . Σοφὸς δὲ ἐστιν ὁ Θεός , ὅτι τῆς σοφίας διδάσκαλος αὐτός . Ἰκανὴ δὲ ἀπόδειξις , ὅτι ὁ Θεὸς ἀόρατος ἅπασιν , τοῖς τε διὰ Υἱοῦ καὶ αὐτῷ τῷ Υἱῷ λέγωσι ὁ αὐτός . Ῥητῶς δὲ λέγω , πῶς τῷ Υἱῷ ὁρᾶται ὁ ἀόρατος · Τῇ δυνάμει ἢ δύναται ὁ Θεὸς ἰδεῖν ἴδιος τε μέτροις ὑπομένει ὁ Υἱὸς ἰδεῖν τὸν Πατέρα , ὡς θέμις ἐστίν . Ἦγουν Τριάς ἐστι δόξαις οὐχ ὁμοίαις · ἀνεπίμικτοι ἑαυταῖς εἰσιν αἱ ὑποστάσεις · αὐτῶν · μιᾶς τῆς μιᾶς ἐνδοξέτερα δόξαις ἐπ' ἀπειρον . Ξένος τοῦ Υἱοῦ κατ' οὐσίαν ὁ Πατήρ , ὅτι ἀναρχος ὑπάρχει . Σύνες , ὅτι ἡ μονὰς ἦν · ἡ δὺς δὲ οὐκ ἦν , πρὶν ὑπάρχειν . Αὐτὶκα γοῦν , Υἱοῦ μὴ ὄντος , ὁ Πατὴρ Θεὸς ἐστι . Λοιπὸν ὁ Υἱὸς οὐκ ὤν ( ὑπῆρξε δὲ θελήσει πατρίῳ ) , μονογενὴς Θεὸς ἐστι , καὶ ἑκατέρων ἀλλότριος οὗτος . Ἡ Σοφία σοφίας ὑπῆρξε σοφοῦ Θεοῦ θελήσει . Ἐπινοεῖται γοῦν μυρίαις δόσις ἐπινούσαι Πνεῦμα , δύναμις , σοφία , δόξα Θεοῦ , ἀλήθεια τε καὶ εἰκών , καὶ Λόγος , οὗτος , Σύνες , ὅτι καὶ ἀπαύγασμα καὶ φῶς ἐπινοεῖται . Ἴσον μὲν τοῦ Υἱοῦ γεννᾶν δυνατός · ἐστιν ὁ χρεῖττον τε διαφωρῶμενον δὲ , ἢ χρεῖττον , ἢ μεῖζονα , οὐχί ( 17 ) . Θεοῦ θελήσει ὁ Υἱὸς ἡλίκος καὶ ὅσος ἐστίν , ἐξ ὧτε καὶ ἀφ' οὗ , καὶ ἀπὸ τότε ἐν τοῦ Θεοῦ ὑπῆρξεν , ἰσχυρὸς δὲ ὤν , τὸν χρεῖττον ἐκ μερέων ὑμνεῖ . Συνελόντι εἰπεῖν , τῷ Υἱῷ ὁ Θεὸς ἀρρήτος ὑπάρχει · ἔστι γὰρ ἑαυτῷ ὁ ἐστι , τοῦτ' ἐστὶν ἄλεκτος · ὥστε οὐδὲν τῶν λεγομένων κατὰ τε κατάληψιν συνίει ἐξεῖπεν ὁ Υἱός . Ἀδύνατον γὰρ αὐτῷ τὸν Πατέρα τε ἐξευνῶσαι , ὅς ἐστιν ἐφ' ἑαυτοῦ . Αὐτὸς γὰρ ὁ Υἱὸς τὴν ἑαυτοῦ οὐσίαν οὐκ οἶδεν · Υἱὸς γὰρ ὤν θελήσει Πατρὸς ὑπῆρξεν ἀληθῶς . Τίς γοῦν λόγος συγχωρεῖ τὸν ἐκ Πατρὸς ἔντα αὐτὸν τὸν γεννήσαντα γνῶναι ἐν καταλήψει ; δῆλον γὰρ ( 18 ) , ὅτι τὸ ἀρχὴν ἔχον , τὸν ἀναρχον , ὡς ἐστιν , ἐμπερινοῆσαι , ἢ ἐμπεριδράσασθαι , οὐχ οἷόν τ' ἐστιν .
Lemmas: A σπάσις ἰδιότης · οὐδέ γάρ εἰμί ἴσος , ἀλλά οὐδέ ὁμοούσιος αὐτός ( 16 ) . Σοφός δέ εἰμί ὁ Θεός , ὅτι ὁ σοφία διδάσκαλος αὐτός . ἱκανός δέ ἀπόδειξις , ὅτι ὁ θεός ἀόρατος ἅπας , ὁ τε διά υἱός καί αὐτός ὁ υἱός λέγω ὁ αὐτός . ῥητός δέ λέγω , πῶς ὁ υἱός ὁράω ὁ ἀόρατος · ὁ δύναμις ἢ δύναμαι ὁ θεός ὁράω ἴδιος τε μέτρον ὑπομένω ὁ υἱός ὁράω ὁ πατήρ , ὡς θέμις εἰμί . ἤγουν Τριάς εἰμί δόξα οὐ ὅμοιος · ἀνεπίμικτος ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ὑπόστασις · αὐτός · εἷς ὁ εἷς ἔνδοξος δόξα ἐπί ἤπειρος . Ξένος ὁ υἱός κατά οὐσία ὁ Πατήρ , ὅτι ἄναρχος ὑπάρχω . συνίημι , ὅτι ὁ μονή εἰμί · ὁ δύω δέ οὐ εἰμί , πρίν ὑπάρχω . αὐτίκα γοῦν , υἱός μή εἰμί , ὁ πατήρ θεός εἰμί . λοιπός ὁ υἱός οὐ εἰμί ( ὑπάρχω δέ ἐθέλω πάτριος ) , μονογενής θεός εἰμί , καί ἑκάτερος ἀλλότριος οὗτος . ὁ Σοφία σοφία ὑπάρχω σοφός Θεός ἐθέλω . ἐπινοέω γοῦν μυρίος δόσις πίνω πνεῦμα , δύναμις , σοφία , δόξα Θεός , ἀλήθεια τε καί εἰκών , καί Λόγος , οὗτος , συνίημι , ὅτι καί ἀπαύγασμα καί φάος ἐπινοέω . Ἴσος μέν ὁ υἱός γεννάω δυνατός · εἰμί ὁ χρίω τε διαφωράω δέ , ἢ χρίω , ἢ μείζων , οὐ ( 17 ) . Θεός ἐθέλω ὁ υἱός ἡλίκος καί ὅσος εἰμί , ἐκ ὧτε καί ἀπό ὅς , καί ἀπό τότε ἐν ὁ Θεός ὑπάρχω , ἰσχυρός δέ εἰμί , ὁ χρίω ἐκ μέρος ὑμνέω . συναιρέω εἶπον , ὁ υἱός ὁ θεός ἄρρητος ὑπάρχω · εἰμί γάρ ἑαυτοῦ ὁ εἰμί , οὗτος εἰμί ἄλεκτος · ὥστε οὐδείς ὁ λέγω κατά τε κατάληψις συνίημι ἐξεῖπον ὁ υἱός . ἀδύνατος γάρ αὐτός ὁ πατήρ τε εξευνοεω , ὅς εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ . αὐτός γάρ ὁ υἱός ὁ ἑαυτοῦ οὐσία οὐ οἶδα · υἱός γάρ εἰμί ἐθέλω πατήρ ὑπάρχω ἀληθής . Τῖς γοῦν λόγος συγχωρέω ὁ ἐκ πατήρ Έντα αὐτός ὁ γεννάω γιγνώσκω ἐν καταλαμβάνω ; δῆλος γάρ ( 18 ) , ὅτι ὁ ἀρχή ἔχω , ὁ ἄναρχος , ὡς εἰμί , ἐμπερινοέω , ἢ ἐμπεριδράσσομαι , οὐ οἷος τε εἰμί .