athanasius-theology.de-synodis-arimini-in-italia-et-seleuciae-in-isauria pg026_0370.1
καὶ καθὼς παρέδωκα ὑμῖν ( 8 ) τὰς παραδόσεις , οὕτω κατέχετε · οὗτοι δὲ , τοιαῦτα περὶ τῶν πρὸ αὐτῶν ἐνθυμούμενοι , τάναντία πάντων τοῖς λαοῖς καὶ εἰπεῖν τολμήσουσιν · Οὐχ ἐπαινοῦμεν ὑμᾶς μνημονεύοντας τῶν Πατέρων , ἀλλ’ ἀποδιδόμενα μᾶλλον ὑμᾶς , ὅταν τὰς παραδόσεις αὐτῶν μὴ κατέχητε · καὶ λοιπὸν διαβαλλέτωσαν τὴν ἑαυτῶν δυσγένειαν , καὶ λεγέτωσαν · Ἡμεῖς οὐχ εὐσεβῶν , ἀλλ’ ἐξ αἱρετικῶν γεγόναμεν . Τοιαῦτα γὰρ ἀρμόζει λέγειν τοῖς , ὡς προεῖπον , προπίνουσι τὴν τῶν Πατέρων τιμὴν , καὶ τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν τῇ Ἀρειανῶν ( 9 ) αἵρεσει , καὶ μὴ φοβουμένους ἀκούσαι τὸ ἐν τῇ δεβᾷ Παροιμίᾳ γεγραμμένον , « Ἔχοντων κακὸν πατέρα καταράται , » καὶ τὴν ἐν τῷ νόμῳ κατὰ τῶν τοιούτων κειμένην ἀπειλὴν . Ἐκεῖνοι μὲν οὖν διὰ τὴν ὑπὲρ τῆς αἵρεσεως σπουδὴν τοιούτων φιλονεικῶν ἐσχηκασιν καὶ τὸ φρόνημα · ἡμεῖς δὲ μὴ διὰ τοῦτο ταραχθῆτε , μὴδὲ τὴν ἐκείνων τόλμαν ἀλήθειαν ἡγήσθε ( 10 ) . Καὶ γὰρ καὶ πρὸς ἑαυτοὺς ἀνθίστανται , καὶ τῶν Πατέρων ἀποστάταις , μίαν οὐκ ἔχουσι τὴν γνώμην , ἀλλὰ ποικίλαις καὶ διαφόροις νήχονται μεταβολαῖς · καὶ πρὸς τὴν ἐν Νικαίᾳ σύνοδον ἐρίζουτες , πολλὰς μὲν συνόδους πεποίηκασιν αὐτοῖ , καθ’ ἑκάστην δὲ πίστιν ἐκτιθέμενοι , ἐν οὐδεμιᾷ μεμενήκασιν · ἀλλὰ καὶ οὐ παύονται γε ἀεὶ τοῦτο ποιούντες , ὅτι , κακῶς ζητοῦντες , οὐχ εὕρισκον ἂν ἐμίσθησαν σοφίαν . Ὑπέταξα τοίνυν ἀναγκαίως ἀπὸ μέρους τὰ τε παρ᾽ Ἀρείου γραφέντα , καὶ ὅσα συναγαγεῖν ἔδυνήθην , ὧν ἐν διαφόροις οὕτοι συνόδοις ἐξέθεντο · ἵνα γνῶτε καὶ θαυμάζητε , τίνος ἕνεκα , πρὸς οἰκουμενικὴν σύνοδον , καὶ πρὸς τοὺς ἑαυτῶν Πατέρας φιλονεικοῦντες , οὐ καταδύνται . Ἄρειος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ φρονοῦντες , καὶ λέγοντες , « Ἐξ οὐκ ὄντων πεποίηκε τὸν Υἱὸν ὁ Θεός , καὶ κέκληκεν ἑαυτῷ Υἱόν · ἐν τῶν πιστιμάτων ( 11 ) ἐστὶν ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , » καὶ , « Ἦν ποτε , ὅτε οὐκ ἦν · τρεπτός δὲ ἐστὶ , δυνάμενος , ὅτε βούλεται , τραπῆναι , » ἐξεβλήθησαν τῆς Ἐκκλησίας παρὰ τοῦ μακαρίτου Ἀλεξάνδρου .
Lemmas: καί καθώς παραδίδωμι σύ ( 8 ) ὁ παράδοσις , οὗτος κατέχω · οὗτος δέ , τοιοῦτος περί ὁ πρό αὐτός ἐνθυμέομαι , τἀναντία πᾶς ὁ λαός καί εἶπον τολμάω · οὐχ ἐπαινέω σύ μνημονεύω ὁ Πατέρων , ἀλλά ἀποδίδωμι μᾶλλον σύ , ὅταν ὁ παράδοσις αὐτός μή κατέχω · καί λοιπός διαβάλλω ὁ ἑαυτοῦ δυσγένεια , καί λέγω · ἐγώ οὐ εὐσεβής , ἀλλά ἐκ αἱρετικός γίγνομαι . τοιοῦτος γάρ ἁρμόζω λέγω ὁ , ὡς προεῖπον , προπίνω ὁ ὁ Πατέρων τιμή , καί ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία ὁ Ἀρειανός ( 9 ) αἵρεσις , καί μή φοβέω ἀκούω ὁ ἐν ὁ δεβᾷ παροιμία γράφω , « ἔχω κακός πατήρ καταίρω , » καί ὁ ἐν ὁ νόμος κατά ὁ τοιοῦτος κεῖμαι ἀπειλή . ἐκεῖνος μέν οὖν διά ὁ ὑπέρ ὁ αἵρεσις σπουδή τοιοῦτος φιλονεικέω ἔχω καί ὁ φρόνημα · ἐγώ δέ μή διά οὗτος ταράσσω , μηδέ ὁ ἐκεῖνος τόλμα ἀλήθεια ἡγέομαι ( 10 ) . καί γάρ καί πρός ἑαυτοῦ ἀνθίστημι , καί ὁ Πατέρων ἀποστάτης , εἷς οὐ ἔχω ὁ γνώμη , ἀλλά ποικίλος καί διάφορος νήχω μεταβολή · καί πρός ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος ἐρίζω , πολύς μέν σύνοδος ποιέω αὐτός , κατά ἕκαστος δέ πίστις ἐκτίθημι , ἐν οὐδείς μένω · ἀλλά καί οὖον παύω γε ἀεί οὗτος ποιέω , ὅτι , κακῶς ζητέω , οὐ εὑρίσκω εἄν μισέω σοφία . ὑποτάσσω τοίνυν ἀναγκαῖος ἀπό μέρος ὁ τε παρά Ἄρειος γράφω , καί ὅσος συνάγω δύναμαι , ὅς ἐν διάφορος οὕτος σύνοδος ἐκτίθημι · ἵνα γιγνώσκω καί θαυμάζω , τίς ἕνεκα , πρός οἰκουμενικός σύνοδος , καί πρός ὁ ἑαυτοῦ Πατέρας φιλονεικέω , οὖον καταδύω . Ἄρειος καί ὁ σύν αὐτός φρονέω , καί λέγω , « ἐς οὐ εἰμί ποιέω ὁ υἱός ὁ Θεός , καί καλέω ἑαυτοῦ υἱός · ἐν ὁ πιστιματη ( 11 ) εἰμί ὁ ὁ Θεός Λόγος , » καί , « ἦς ποτός , ὅτε οὐ εἰμί · τρεπτός δέ εἰμί , δύναμαι , ὅτε βούλομαι , τρέπω , » ἐκβάλλω ὁ ἐκκλησία παρά ὁ μακαρίτης Ἀλέξανδρος .