athanasius-theology.de-synodis-arimini-in-italia-et-seleuciae-in-isauria pg026_0369.5
13 . Τίς τοίνυν οὐχ ἂν ἀποδέξατο μὲν τὴν εὐλάβειαν τῶν ἐν τῇ Ἀριμίνῳ ( 5 ) συνόδῳ συνελθόντων ἐπισκόπων ; οἱ τοσοῦτον κάματος ὁδοῦ , καὶ θαλάττης κινδύνους ὑπέμεναν , ἵνα τοὺς μὲν φρονοῦντας τῷ Ἀρείῳ καθέλῃσι , τοὺς δὲ τῶν Πατέρων ὅρους ἀκεραίους φυλάξωσι , ὁσίως καὶ κανονικῶς τοῦτο βουλευσάμενοι . Ἦγετο γὰρ ἕκαστος αὐτῶν , εἰ λύσαιεν τὰ τῶν πρὸ αὐτῶν , πρόφασιν διδόναι τοῖς μετὰ ταῦτα , ὥστε λύσαι τὰ παρ' αὐτῶν νῦν γιγνόμενα ( 4 ) . Τίς δὲ οὐχ ἂν καταγνοῖ τὴς εὐχηρείας τῶν περὶ Εὐδόξιον καὶ Ἀκάκιον , οἱ τὴν τῶν ἑαυτῶν Πατέρων τιμὴν προπίνουσι τῇ πρὸς τοὺς Ἀρειανιστὰς σπουδῇ καὶ χάριτι ; Ποία γὰρ πίστις τοῖς παρ' αὐτῶν γινομένοις , εἰ τὰ τῶν προτέρων καταλύεται ; ἢ πῶς Πατέρας ὀνομάζουσιν , οὓς διεδέξαντο , ὧν αὐτοὶ τῆς γνώμης κατηγοροῦ γίνονται ; C Μάλιστα δὲ Ἀκάκιος · τί ἂν εἴποι πρὸς Εὐσέβιον τὸν ἑαυτοῦ διδάσκαλον , ὃς οὐ μόνον ὑπέγραψεν ἐν τῇ κατὰ Νικαίαν συνόδῳ , ἀλλὰ γὰρ ( 5 ) καὶ δι' ἐπιστολῆς ἐδήλωσε τοῖς ὑπ' αὐτὸν λαοῖς ταύτην εἶναι πίστιν ἀληθῆ , τὴν ὁμολογηθεῖσαν ἐν τῇ κατὰ Νικαίαν φνδόδῳ ; εἰ γὰρ καὶ ὡς θοῦλον ἀπελογήσατο διὰ τῆς ἐπιστολῆς , ἀλλὰ γε τὰς λέξεις οὐκ ἠρνήσατο , ἀλλὰ καὶ κατηγόρησε τῶν Ἀρειανῶν , ὅτι λέγοντες , Οὐκ ἦν πρὶν γεννηθῆ ὁ Υἱός , οὐδὲ πρὸ Μαρίας αὐτὸν ἠθέλου εἶναι . Τί ἄρα καὶ διδάσκουσι ( 6 ) τοὺς λαούς , τοὺς παρ' ἐκείνων διδαχθέντας ; ὅτι ἐσφάλησαν οἱ Πατέρες ; καὶ πῶς αὐτοὶ πιστευθήσονται παρ' αὐτοῖς , οὓς διδάσκουσι παρακούειν τῶν διδασκάλων ; Ποῖος δὲ ὄμμασι ἐμβλεόνται καὶ τοῖς μνημοσύ τῶν Πατέρων , οὓς ὀνο - D μάζουσι νῦν αἱρετικούς ; Τί δὲ τοὺς ἀπὸ Οὐαλεντίνου ( 7 ) , καὶ Φρυγίας . καὶ Μανιχαίους διασύρουσι , τοὺς δὲ τὰ ὁμοία φθεγξαμένους , ὡς ὑπονοοῦσιν αὐτοῖ , ἁγίους ὀνομάζουσιν ; Ἡ πῶς ἐπὶ δύνανται αὐτοὶ εἶναι ἐπίσκοποι , εἰ παρ' αἱρετικῶν , ὡς αὐτοὶ διαβάλλουσι , κατεστάθησαν ; Εἰ δὲ καὶ κακῶς ἐφρόνουν , καὶ γράφαντες ἐλάνθασαν τὴν οἰκουμένην , παυθήτω τελῶς καὶ ἡ περὶ τούτων μνήμη · καὶ εἰ τὰ γράμματα αὐτῶν κοιμητηρίων τὰ λείψανα τούτων , ἵνα γνῶσιν
Lemmas: 13 . Τῖς τοίνυν οὐ εἄν ἀποδέχομαι μέν ὁ εὐλάβεια ὁ ἐν ὁ Ἀρίμινον ( 5 ) σύνοδος συνέρχομαι ἐπίσκοπος ; ὁ τοσοῦτος κάματος ὁδός , καί θάλασσα κίνδυνος ὑπομένω , ἵνα ὁ μέν φρονέω ὁ Ἄρειος καθαιρέω , ὁ δέ ὁ Πατέρων ὅρος ἀκέραιος φυλάσσω , ὅσιος καί κανονικός οὗτος βουλεύω . ἄγω γάρ ἕκαστος αὐτός , εἰμί λύω ὁ ὁ πρό αὐτός , πρόφασις δίδωμι ὁ μετά οὗτος , ὥστε λύω ὁ παρά αὐτός νῦν γίγνομαι ( 4 ) . Τῖς δέ οὐ εἄν καταγιγνώσκω σής ευχηρεια ὁ περί Εὐδόξιος καί Ἀκάκιος , ὁ ὁ ὁ ἑαυτοῦ Πατέρων τιμή προπίνω ὁ πρός ὁ Ἀρειανιστής σπουδή καί χάρις ; Ποία γάρ πίστις ὁ παρά αὐτός γίγνομαι , εἰμί ὁ ὁ πρότερος καταλύω ; ἢ πῶς Πατέρας ὀνομάζω , ὅς διαδέχομαι , ὅς αὐτός ὁ γνώμη κατηγορέω γίγνομαι ; C μάλιστα δέ Ἀκάκιος · τίς εἄν εἶπον πρός Εὐσέβιος ὁ ἑαυτοῦ διδάσκαλος , ὅς οὖον μόνος ὑπογράφω ἐν ὁ κατά νικαῖος σύνοδος , ἀλλά γάρ ( 5 ) καί διά ἐπιστολή δηλόω ὁ ὑπό αὐτός λαός οὗτος εἰμί πίστις ἀληθής , ὁ ὁμολογέω ἐν ὁ κατά νικαῖος φνδόδῳ ; εἰμί γάρ καί ὡς θοιαλλω ἀπολογέομαι διά ὁ ἐπιστολή , ἀλλά γε ὁ λέγω οὐ ἀρνέομαι , ἀλλά καί κατηγορέω ὁ Ἀρειανός , ὅτι λέγω , οὐ εἰμί πρίν γεννάω ὁ υἱός , οὐδέ πρό Μαρία αὐτός ἐθέλω εἰμί . τις ἄρα καί διδάσκω ( 6 ) ὁ λαός , ὁ παρά ἐκεῖνος διδάσκω ; ὅτι σφάλλω ὁ πατήρ ; καί πῶς αὐτός πιστεύω παρά αὐτός , ὅς διδάσκω παρακούω ὁ διδάσκαλος ; ποῖος δέ ὄμμα ἐμβάλλω καί ὁ μνημοσύ ὁ Πατέρων , ὅς ὀνο - D μαζους νῦν αἱρετικός ; τις δέ ὁ ἀπό Οὐαλεντῖνος ( 7 ) , καί Φρυγία . καί Μανιχαῖος διασύρω , ὁ δέ ὁ ὅμοιος φθέγγομαι , ὡς ὑπονοέω αὐτός , ἅγιος ὀνομάζω ; ὁ πῶς ἐπί δύναμαι αὐτός εἰμί ἐπίσκοπος , εἰμί παρά αἱρετικός , ὡς αὐτός διαβάλλω , καθίστημι ; εἰμί δέ καί κακῶς φρονέω , καί γράφω λανθάνω ὁ οἰκέω , παύω τέλος καί ὁ περί οὗτος μνήμη · καί εἰμί ὁ γράμμα αὐτός κοιμητήριον ὁ λείψανον οὗτος , ἵνα γνῶσις