athanasius-theology.de-synodis-arimini-in-italia-et-seleuciae-in-isauria pg026_0400.1
τοὺς ἀποδεχομένους τὰ μὲν ἄλλα πάντα τῶν ἐν Νικαίᾳ γραφέντων , περὶ δὲ μόνον τὸ ὁμοούσιον ἀμφιβάλλοντας , χρή ( 83 ) μὴ ὡς πρὸς ἐχθροὺς διαχεῖσθαι · καὶ γὰρ καὶ ἡμεῖς οὐχ ὡς πρὸς Ἀρειομανίας , οὐδ’ ὡς μαχομένους · πρὸς τοὺς Πατέρας ἐνιστάμεθα , ἀλλ’ ὡς ἀδελφοὺς πρὸς ἀδελφοὺς διαλεγόμεθα , τὴν αὐτὴν μὲν ἡμῖν διάνοιαν ἔχοντας , περὶ δὲ τὸ ὄνομα μόνον διατάζοντας . Καὶ γὰρ ὁμολογοῦντες ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς εἶναι , καὶ μὴ ἐξ ἑτέρας ὑποστάσεως τὸν Υἱόν , κτίσμα τε μὴ εἶναι , μηδὲ ποίημα αὐτόν , ἀλλὰ γνήσιον καὶ φύσει γέννημα αἰδίως τε ( 84 ) αὐτὸν συνειναι τῷ Πατρὶ Λόγον ὄντα καὶ Σοφίαν , οὐ μικρὰν εἰσιν ἀποδείξασθαι καὶ τὴν τοῦ ( 85 ) ὁμοούσιον λέξιν . Τριώτος δὲ ἐστι Βασίλειος ὁ ἀπὸ Ἀγχύρας , γράψας περὶ πίστεως . Τὸ μὲν γὰρ ὁμοιον μόνον λέγειν κατ’ οὐσίαν οὐ πάντως σημαίνει καὶ τὸ ἐκ τῆς οὐσίας , ἐξ οὐ μάλλον , ὡς καὶ αὐτὸς εἴρηχας , σημαίνειαι τὸ γνήσιον τοῦ Υἱοῦ πρὸς τὸν Πατέρα . Καὶ γὰρ κασιτέρος ὁμοίως ( 86 ) ἐστι μόνον τῷ ἀργύρῳ , καὶ λύκος τῷ κυνί , καὶ χαλκὸς χρυσίζων τῷ ἀληθινῷ χρυσῷ , οὔτε δὲ κασιτέρος ἐκ τοῦ ἀργύρου τυγχάνει , οὔτε λύκος ὡς υἱὸς τοῦ κυνὸς ἂν νομισθείη . Ἐπεὶδὴ δὲ καὶ ἐκ τῆς οὐσίας καὶ ὁμοούσιον ( 87 ) αὐτὸν εἴρηχας , τί ἕτερον σημαίνουσι τὰς τοῦτων ἢ τὸ ὁμοούσιον ; Καὶ γὰρ ὡσπερ ὁ λέγων μόνον ὁμοούσιον οὐ πάντως καὶ τὸ ἐκ τῆς οὐσίας γνωρίζει , οὕτως ὁ λέγων ὁμοούσιον ἀμφοτέρων , τοῦ τε ὁμοούσιου καὶ τοῦ ἐκ τῆς οὐσίας ( 88 ) , σημαίνει τὴν διάνοιαν . Καὶ αὐτὸ γοῦν ἐνιστάμενοι πάλιν πρὸς τοὺς κτίσμα λέγοντας εἶναι τὸν Λόγον , καὶ μὴ θέλοντας αὐτὸν γνήσιον Υἱὸν εἶναι , C ἐξ ἀνθρώπων παραδειγμάτων υἱοῦ καὶ πατρὸς εἴληφασιν τὰς κατ’ αὐτῶν ἀποδείξεις , ἐξαιρουμένων τούτου ( 89 ) , ὅτι μὴ ὡς ἄνθρωπός ἐστιν ὁ Θεός , μηδὲ ὡς ἀνθρωπίνη γονή , οὕτως ἐστὶν ἡ τοῦ Υἱοῦ γέννησις , ἀλλ’ ὡς ἡ Θεῷ πρέπουσα , καὶ ἡμᾶς ἀρμόζουσα νοεῖν . Καὶ γὰρ καὶ πηγὴν εἴρηχας τὴν Πατέρα τῆς σοφίας καὶ τῆς ζωῆς , τὸν δὲ Υἱὸν ἀπαύγασμα φωτὸς αἰδίου , καὶ αὐτὸν εἶναι τὸ ἐκ τῆς πηγῆς γέννημα λέγοντα · « Ἐγώ εἰμι ( 90 ) ἡ ζωή , » καὶ , « Ἐγώ ἡ Σοφία κατσαχθῶσα βουλήν . » Τὸ δὲ ἐκ φωτὸς ἀπαύγασμα , καὶ ἐκ πηγῆς γέννημα , καὶ ἐκ Πατρὸς Υἱόν , πῶς ἂν τις ἀρμόζοντως ὀνομάσειεν ἢ ὁμοούσιον ; Ἄρ’ οὖν μή , ἐπεὶδὴ τὰ ἐξ ἀνθρώπων γεννήματα ὁμοούσιά ἐστιν , εὐλαβεῖσθαι δεῖ μὴ καὶ ὁ Υἱός , λεγόμενος ὁμοούσιος , νομισθείη καὶ αὐτὸς ὡς ἀνθρώπινον γέννημα ; μὴ γένοιτο ! οὐχ ἔστιν οὕτως . Ἄλλα καὶ ταχείαν ἔχει τὴν λύσιν τοῦτο · Λόγος γὰρ ἐστι καὶ Σοφία τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱός · ἐξ ὧν τὸ ἀπαθὲς καὶ τὸ ἀμέριστον τῆς ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννήσεως γνωρίζεται . Λόγος γὰρ οὐδὲ
Lemmas: ὁ ἀποδέχομαι ὁ μέν ἄλλος πᾶς ὁ ἐν Νίκαια γράφω , περί δέ μόνος ὁ ὁμοούσιος βάλλω , χρή ( 83 ) μή ὡς πρός ἐχθρός διαχέω · καί γάρ καί ἐγώ οὐ ὡς πρός αρειομανια , οὐδέ ὡς μάχομαι · πρός ὁ Πατέρας ἐνίστημι , ἀλλά ὡς ἀδελφός πρός ἀδελφός διαλέγω , ὁ αὐτός μέν ἐγώ διάνοια ἔχω , περί δέ ὁ ὄνομα μόνος διατάζω . καί γάρ ὁμολογέω ἐκ ὁ οὐσία ὁ πατήρ εἰμί , καί μή ἐκ ἕτερος ὑπόστασις ὁ υἱός , κτίσμα τε μή εἰμί , μηδέ ποίημα αὐτός , ἀλλά γνήσιος καί φύσις γέννημα ἀΐδιος τε ( 84 ) αὐτός συνίημι ὁ πατήρ Λόγος εἰμί καί Σοφία , οὖον μικρός εἰμί ἀποδείκνυμι καί ὁ ὁ ( 85 ) ὁμοούσιος λέξις . Τριώτου δέ εἰμί Βασίλειος ὁ ἀπό αγχυηρα , γράφω περί πίστις . ὁ μέν γάρ ὅμοιος μόνος λέγω κατά οὐσία οὖον πάντως σημαίνω καί ὁ ἐκ ὁ οὐσία , ἐκ οὖον μάλλον , ὡς καί αὐτός λέγω , σημαίνω ὁ γνήσιος ὁ υἱός πρός ὁ πατήρ . καί γάρ κασιτέρος ὁμοίως ( 86 ) εἰμί μόνος ὁ ἄργυρος , καί λύκος ὁ κύω , καί χαλκός χρυσίζω ὁ ἀληθινός χρυσός , οὔτε δέ κασιτέρος ἐκ ὁ ἄργυρος τυγχάνω , οὔτε λύκος ὡς υἱός ὁ κύων εἄν νομίζω . ἐπειδή δέ καί ἐκ ὁ οὐσία καί ὁμοούσιος ( 87 ) αὐτός λέγω , τίς ἕτερος σημαίνω ὁ τοῦτις ἢ ὁ ὁμοούσιος ; καί γάρ ὡς ὁ λέγω μόνος ὁμοούσιος οὖον πάντως καί ὁ ἐκ ὁ οὐσία γνωρίζω , οὕτως ὁ λέγω ὁμοούσιος ἀμφότερος , ὁ τε ομοούσιος καί ὁ ἐκ ὁ οὐσία ( 88 ) , σημαίνω ὁ διάνοια . καί αὐτός γοῦν ἐνίστημι πάλιν πρός ὁ κτίσμα λέγω εἰμί ὁ Λόγος , καί μή ἐθέλω αὐτός γνήσιος υἱός εἰμί , C ἐκ ἄνθρωπος παράδειγμα υἱός καί πατήρ λαμβάνω ὁ κατά αὐτός ἀποδείκνυμι , ἐξαιρέω οὗτος ( 89 ) , ὅτι μή ὡς ἄνθρωπος εἰμί ὁ Θεός , μηδέ ὡς ἀνθρώπινος γονεύς , οὕτως εἰμί ὁ ὁ υἱός γέννησις , ἀλλά ὡς ὁ Θεός πρέπω , καί ἐγώ ἁρμόζω νοέω . καί γάρ καί πηγή λέγω ὁ πατήρ ὁ σοφία καί ὁ ζωή , ὁ δέ υἱός ἀπαύγασμα φάος ἀΐδιος , καί αὐτός εἰμί ὁ ἐκ ὁ πηγή γέννημα λέγω · « ἐγώ εἰμί ( 90 ) ὁ ζωή , » καί , « ἐγώ ὁ Σοφία κατέχω βουλή . » ὁ δέ ἐκ φάος ἀπαύγασμα , καί ἐκ πηγή γέννημα , καί ἐκ πατήρ υἱός , πῶς εἄν τις ἀρμόζω ὀνομάζω ἢ ὁμοούσιος ; ἄρα οὖν μή , ἐπειδή ὁ ἐκ ἄνθρωπος γέννημα ὁμοούσιος εἰμί , εὐλαβέομαι δεῖ μή καί ὁ υἱός , λέγω ὁμοούσιος , νομίζω καί αὐτός ὡς ἀνθρώπινος γέννημα ; μή γίγνομαι ! οὐ εἰμί οὕτως . ἄλλος καί ταχύς ἔχω ὁ λύσις οὗτος · Λόγος γάρ εἰμί καί Σοφία ὁ πατήρ ὁ υἱός · ἐκ ὅς ὁ ἀπαθής καί ὁ ἀμέριστος ὁ ἐκ ὁ πατήρ γέννησις γνωρίζω . Λόγος γάρ οὐδέ