ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 1.1
Βραδέως ἐδήλωσας περὶ τῆς νῦν διαλέξεως τῆς γενομένης παρ’ ὑμῖν πρὸς τοὺς χριστομάχους · καὶ γὰρ πρὶν γράψαι τὴν σὴν διάθεσιν ἔμαθον φιλοπευστῶν καὶ ἡδέως ἀκούων περὶ τῶν τοιούτων . τὴν μὲν οὖν σὴν εὐλάβειαν ἀπεδεξάμην καλῶς φρονοῦσαν περὶ τῶν μακαρίων πατέρων ἡμῶν , τῶν δ’ Ἀρειομανιτῶν τὴν ἀλογίαν καὶ νῦν ἐπέγνων .
Lemmas: Βραδύς δηλόω περί ὁ νῦν διάλεξις ὁ γίνομαι παρά σύ πρός ὁ χριστομάχος · καί γάρ πρίν γράφω ὁ σός διάθεσις μανθάνω φιλοπευστέω καί ἡδύς ἀκούω περί ὁ τοιοῦτος . ὁ μέν οὖν σός εὐλάβεια ἀποδέχομαι καλός φρονέω περί ὁ μακάριος πατήρ ἐγώ , ὁ δέ Ἀρειομανίτης ὁ ἀλογία καί νῦν ἐπιγιγνώσκω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 1.2
οὐδὲν γὰρ οὔτ’ εὔλογον οὔτε πρὸς ἀπόδειξιν ἐκ τῆς θείας γραφῆς ῥητὸν ἐχούσης τῆς αἱρέσεως αὐτῶν ἀεὶ μὲν προφάσεις ἀναισχύντους ἐπορίζοντο καὶ σοφίσματα πιθανά , νῦν δὲ καὶ διαβάλλειν τοὺς πατέρας τετολμήκασι . καὶ οὐκ ἀλλότριόν γε ἀλλὰ καὶ οἰκεῖον τοῦτο τῆς κακονοίας ἐστὶν αὐτῶν · οἱ γὰρ κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ μελετᾶν ἐπιχειρήσαντες , τί θαυμαστὸν εἰ καὶ τὸν μακαρίτην Διονύσιον τὸν ἐπίσκοπον Ἀλεξανδρείας ὡς ὁμόδοξον ἑαυτῶν καὶ ὁμόφρονα λοιδοροῦσιν ;
Lemmas: οὐδείς γάρ οὔτε εὔλογος οὔτε πρός ἀπόδειξις ἐκ ὁ θεῖος γραφεύς ῥητός ἔχω ὁ αἵρεσις αὐτός ἀεί μέν πρόφασις ἀναίσχυντος πορίζω καί σόφισμα πιθανός , νῦν δέ καί διαβάλλω ὁ πατέρας τολμάω . καί οὐ ἀλλότριος γε ἀλλά καί οἰκεῖος οὗτος ὁ κακόνοια εἰμί αὐτός · ὁ γάρ κατά ὁ κύριος καί κατά ὁ χριστός αὐτός μελετάω ἐπιχειρέω , τίς θαυμαστός εἰμί καί ὁ μακαρίτης Διονύσιος ὁ ἐπίσκοπος Ἀλεξάνδρεια ὡς ὁμόδοξος ἑαυτοῦ καί ὁμόφρων λοιδορέω ;
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 1.3
ὃν γὰρ ἐὰν οὗτοι πρὸς σύστασιν τῆς ἑαυτῶν αἱρέσεως δόξωσιν εὐφημεῖν , κἂν μακάριον αὐτὸν ὀνομάζωσι , τοῦτον οὐχ ἁπλῶς ἀλλὰ καὶ μεγάλως διαβάλλουσιν ὥσπερ λῃσταί τινες καὶ τὸν τρόπον ἄσεμνοι , οἳ ἐπειδὰν ἐπὶ τοῖς ἰδίοις ἐπιτηδεύμασιν ὀνειδίζωνται , τοὺς σώφρονας συναριθμοῦσιν ἑαυτοῖς καταψευδόμενοι τῆς ἐκείνων σωφροσύνης .
Lemmas: ὅς γάρ ἐάν οὗτος πρός σύστασις ὁ ἑαυτοῦ αἵρεσις δοκέω εὐφημέω , κἀν μακάριος αὐτός ὀνομάζω , οὗτος οὐ ἁπλῶς ἀλλά καί μέγας διαβάλλω ὥσπερ λῃστής τις καί ὁ τρόπος άσεμνος , ὅς ἐπειδάν ἐπί ὁ ἴδιος ἐπιτήδευμα ὀνειδίζω , ὁ σώφρων συναριθμέω ἑαυτοῦ καταψεύδομαι ὁ ἐκεῖνος σωφροσύνη .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 2.1
Εἰ μὲν οὖν θαρροῦσιν οἷς φρονοῦσι καὶ λέγουσι , προφερέτωσαν γυμνὴν τὴν αἵρεσιν καὶ δεικνύτωσαν ἐξ αὐτῆς εἴ τινα νομίζουσιν ἢ ἐκ τῶν γραφῶν ἔχειν ἢ κἂν ἀνθρώπινόν τινα λογισμὸν εὐσεβῆ πρὸς ἀπολογίαν , εἰ δὲ μηδέν τι τοιοῦτον ἔχουσι , σιωπάτωσαν .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν θαρσέω ὅς φρονέω καί λέγω , προφέρω γυμνός ὁ αἵρεσις καί δείκνυμι ἐκ αὐτηες͂ς εἰμί τις νομίζω ἢ ἐκ ὁ γραφεύς ἔχω ἢ κἀν ἀνθρώπινος τις λογισμός εὐσεβής πρός ἀπολογία , εἰμί δέ μηδείς τίς τοιοῦτος ἔχω , σιωπάω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 2.2
οὐδαμόθεν γὰρ εὑρήσουσιν εἰ μὴ μᾶλλον ἔλεγχον καθ’ ἑαυτῶν , ἀπὸ μὲν τῶν γραφῶν , τοῦ μὲν Ἰωάννου λέγοντος · ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , ὃν οὗτοι λέγουσιν οὐκ ἦν πρὶν γεννηθῇ , τοῦ δὲ Δαυὶδ ψάλλοντος ἐκ προσώπου τοῦ πατρός · ἐξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν , ὃν οὗτοι λέγουσι κατ’ ἐπίνοιαν εἶναι καὶ ἐξ οὐκ ὄντων γεγενῆσθαι , εἶτα τοῦ μὲν Ἰωάννου πάλιν εὐαγγελιζομένου , ὅτι πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν , τοῦ δὲ Παύλου γράφοντος · εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , δι’ οὗ τὰ πάντα , καὶ ἐν ἑτέροις · ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα .
Lemmas: οὐδαμόθεν γάρ εὑρίσκω εἰμί μή μᾶλλον ἔλεγχος κατά ἑαυτοῦ , ἀπό μέν ὁ γραφεύς , ὁ μέν Ἰωάννης λέγω · ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , ὅς οὗτος λέγω οὐ εἰμί πρίν γεννάω , ὁ δέ Δαυίδ ψάλλω ἐκ πρόσωπον ὁ πατέρας · ξηρεύγω ὁ Καρδίη ἐγώ λόγος ἀγαθός , ὅς οὗτος λέγω κατά ἐπίνοια ἔρχομαι καί ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι , εἶτα ὁ μέν Ἰωάννης πάλιν εὐαγγελίζομαι , ὅτι πᾶς διά αὐτός γίνομαι καί Χωρὶς αὐτός γίνομαι οὐδέ εἷς , ὁ δέ Παῦλος γράφω · εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς , καί ἐν ἕτερος · ὅτι ἐν αὐτός κτίζω ὁ πᾶς .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 2.3
ποίαν παρρησίαν ἕξουσιν οὗτοι καὶ οὐ μᾶλλον αἰσχύνην ὀφλήσουσιν ἐναντιούμενοι τοῖς τῶν ἁγίων ῥήμασιν , ὅταν λέγωσι ποίημα εἶναι τὸν τῶν πάντων δημιουργὸν καὶ κτίσμα τοῦτον , ἐν ᾧ τὰ κτίσματα γέγονε καὶ συνέστηκεν ;
Lemmas: ποῖος παρρησία ἔχω οὗτος καί οὐ μᾶλλον αἰσχύνη ὀφλισκάνω ἐναντιόομαι ὁ ὁ ἅγιος ῥῆμα , ὅταν λέγω ποίημα ἔρχομαι ὁ ὁ πᾶς δημιουργός καί κτίσμα οὗτος , ἐν ὅς ὁ κτίσμα γίγνομαι καί συνίστημι ;
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 2.4
οὐδὲ ἀνθρώπινος δέ τις αὐτοῖς λογισμὸς εὐσεβὴς εἰς ἀπολογίαν περιλείπεται . τίς γὰρ ἀνθρώπων ἢ Ἕλλην ἢ βάρβαρος , ὃν ὁμολογεῖ θεόν , τοῦτον ἐπιχειρήσει κτίσμα λέγειν ἢ ὅτι οὐκ ἦν πρὶν γένηται ; ἢ τίς ἀνθρώπων ἀκούσας παρὰ τούτου , ὃν ἐπίστευσε μόνον εἶναι θεόν , λέγοντος · οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός , καὶ ἐξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν , τολμήσει κἂν εἰπεῖν ὅτι ὁ ἐκ καρδίας τοῦ θεοῦ λόγος ἐξ οὐκ ὄντων γέγονεν ἢ ὁ υἱὸς κτίσμα ἐστὶ καὶ οὐκ ἴδιον τοῦ λέγοντος γέννημα ; πάλιν δὲ τίς ἀκούων τούτου , ὃν ἐπίστευσε κύριον εἶναι καὶ σωτῆρα , λέγοντος · ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί , καὶ ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν , ἐπιχειρήσει διαιρεῖν ἃ ἐκεῖνος ἥνωσε καὶ ἀμέριστα τετήρηκε ;
Lemmas: οὐδέ ἀνθρώπινος δέ τις αὐτός λογισμός εὐσεβής εἰς ἀπολογία περιλείπομαι . τίς γάρ ἄνθρωπος ἢ Ἕλλην ἢ βάρβαρος , ὅς ὁμολογέω θεός , οὗτος ἐπιχειρέω κτίσμα λέγω ἢ ὅτι οὐ εἰμί πρίν γίγνομαι ; ἢ τίς ἄνθρωπος ἀκούω παρά οὗτος , ὅς πιστεύω μόνος ἔρχομαι θεός , λέγω · οὗτος εἰμί ὁ γιός ἐγώ ὁ ἀγαπητός , καί ξηρεύγω ὁ Καρδίη ἐγώ λόγος ἀγαθός , τολμάω κἀν λέγω ὅτι ὁ ἐκ καρδία ὁ θεός λόγος ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι ἢ ὁ γιός κτίσμα εἰμί καί οὐ ἴδιος ὁ λέγω γέννημα ; πάλιν δέ τίς ἀκούω οὗτος , ὅς πιστεύω κύριος ἔρχομαι καί σωτήρ , λέγω · ἐγώ ἐν ὁ πατήρ καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ , καί ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί , ἐπιχειρέω διαιρέω ὅς ἐκεῖνος ἑνόω καί ἀμέριστος τηρέω ;
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 3.1
Ταῦτα γοῦν καὶ αὐτοὶ συνορῶντες καὶ παρρησίαν οὐκ ἔχοντες ἐν τοῖς ἰδίοις καταψεύδονται τῶν εὐσεβῶν . ἀλλ’ ἔδει πάντων αὐτοὺς ἐρήμους ὄντας καὶ συνορῶντας ἑαυτοὺς ἐν ταῖς ἐρωτήσεσι πανταχόθεν ἀποροῦντας καὶ χασμωμένους μεταγινώσκειν μᾶλλον ἀποστραφέντας ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τῆς πλάνης καὶ μὴ συναριθμεῖν ἑαυτοῖς οὓς οὐκ ἴσασιν , ἵνα μὴ καὶ παρ’ αὐτῶν ἐλεγχόμενοι πλείονα τὴν αἰσχύνην ἀπενέγκωνται .
Lemmas: Ταΰς γοῦν καί αὐτός συνοράω καί παρρησία οὐ ἔχω ἐν ὁ ἴδιος καταψεύδομαι ὁ εὐσεβής . ἀλλά δέω πᾶς αὐτός ἐρῆμος είμαι καί συνοράω ἑαυτοῦ ἐν ὁ ἐρώτησις πανταχόθεν ἀπορέω καί χασμάομαι μεταγιγνώσκω μᾶλλον ἀποστρέφω ἀπό ὁ ὁδός ὁ πλάνης καί μή συναριθμέω ἑαυτοῦ ὅς οὐ οἶδα , ἵνα μή καί παρά αὐτός ἐλέγχω πολύς ὁ αἰσχύνη ἀποφέρω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 3.2
ἴσως δὲ τῆς τοιαύτης πανουργίας οὐ θελήσουσιν ἀποστῆναί ποτε · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο τῶν περὶ Καιάφαν ἐζήλωσαν , ὥσπερ καὶ τὸ ἀρνεῖσθαι τὸν Χριστὸν παρ’ αὐτῶν μεμαθήκασι . καὶ γὰρ κἀκεῖνοι τοσαῦτα τοῦ κυρίου πεποιηκότος ἔργα , δι’ ὧν ἐγνώριζεν ἑαυτὸν εἶναι τὸν Χριστὸν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος , ἐλεγχόμενοί τε παρ’ αὐτοῦ πάντα παρὰ τὰς γραφὰς λοιπὸν καὶ φρονοῦντες καὶ λέγοντες καὶ μὴ δυνάμενοι κἂν πρὸς τὸ βραχὺ πρὸς τοὺς κατ’ αὐτῶν ἐλέγχους ἀντιβλέπειν , εἰς τὸν πατριάρχην κατέφυγον λέγοντες · ἡμεῖς πατέρα ἔχομεν τὸν Ἁβραάμ , καὶ νομίζοντες ἐν τούτῳ δύνασθαι τὴν ἀλογίαν
Lemmas: ἴσως δέ ὁ τοιοῦτος πανουργία οὐ ἐθέλω ἀφίστημι ποτέ · καί γάρ καί οὗτος ὁ περί Καιάφας ζηλόω , ὥσπερ καί ὁ ἀρνέομαι ὁ Χριστός παρά αὐτός μανθάνω . καί γάρ ἐκεῖνος τοσοῦτος ὁ κύριος ποιέω έργο , διά ὅς γνωρίζω ἑαυτοῦ ἔρχομαι ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ θεός ὁ ζάω , ελέγχω τε παρά αὐτός πᾶς παρά ὁ γραφή λοιπός καί φρονέω καί λέγω καί μή δύναμαι κἀν πρός ὁ βραχύς πρός ὁ κατά αὐτός ἔλεγχος ἀντιβλέπω , εἰς ὁ πατριάρχης καταφεύγω λέγω · ἐγώ πατέρας ἔχω ὁ Ἀβραάμ , καί νομίζω ἐν οὗτος δύναμαι ὁ ἀλογία
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 3.3
αὐτῶν ἐπικαλύπτειν . ἀλλ’ οὔτε ἐκεῖνοι τοῦτο λέγοντες ὤνησάν τι οὔτε οὗτοι Διονύσιον ὀνομάζοντες φυγεῖν τὴν ὁμοίαν ἐκείνοις αἰτίαν δυνήσονται . καὶ γὰρ κἀκείνους ἐφ’ οἷς παρηνόμουν ἤλεγξεν ὁ κύριος λέγων · τοῦτο Ἁβραὰμ οὐκ ἐποίησε , καὶ τούτους ἀσεβοῦντας καὶ ψευδομένους ἡ αὐτὴ πάλιν ἀλήθεια διελέγξει , ὅτι τὰ Ἀρείου Διονύσιος ὁ ἐπίσκοπος οὔτ’ ἐφρόνησεν οὔτε τὴν ἀλήθειαν ἠγνόησεν . ἀλλὰ καὶ οἱ τότε Ἰουδαῖοι καὶ οἱ νέοι νῦν παρὰ τοῦ πατρὸς ἑαυτῶν τοῦ διαβόλου τὴν χριστομάχον ἐκληρώσαντο μανίαν .
Lemmas: αὐτός ἐπικαλύπτω . ἀλλά οὔτε ἐκεῖνος οὗτος λέγω ὀνίνημι τίς οὔτε οὗτος Διονύσιος ὀνομάζω φεύγω ὁ ὅμοιος ἐκεῖνος αἰτία δύναμαι . καί γάρ ἐκεῖνος ἐπί ὅς παρανομέω ἐλέγχω ὁ κύριος λέγω · οὗτος Ἀβραάμ οὐ ποιέω , καί οὗτος ἀσεβέω καί ψεύδω ὁ αὐτός πάλιν ἀλήθεια διελέγχω , ὅτι ὁ Ἄρειος Διονύσιος ὁ ἐπίσκοπος οὔτε φρονέω οὔτε ὁ ἀλήθεια ἀγνοέω . ἀλλά καί ὁ τότε Ἰουδαῖος καί ὁ νέος νῦν παρά ὁ πατήρ ἑαυτοῦ ὁ διάβολος ὁ χριστομάχος κληρόω μανία .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 3.4
μέγα μὲν οὖν τεκμήριον τοῦ μηδὲ τοῦτο λέγειν αὐτοὺς ἀληθές , ἀλλὰ τὸν ἄνδρα συκοφαντεῖν , ὅτι μήτε παρ’ ἑτέρων ἐπισκόπων ἐπ’ ἀσεβείᾳ καταγνωσθεὶς ἀπεβλήθη τῆς ἐπισκοπῆς ὥσπερ οὗτοι τοῦ κλήρου μήτε αὐτὸς ὡς αἵρεσιν ἐκδικῶν ἐξῆλθε τῆς ἐκκλησίας , ἀλλ’ ἐν αὐτῇ κεκοίμηται καλῶς καὶ ἡ μνήμη μέχρι νῦν αὐτοῦ μετὰ τῶν πατέρων ἐστὶ καὶ γέγραπται . εἰ γὰρ ἦν τὰ τούτων φρονήσας ἢ περὶ ὧν ἔγραψε μὴ ἦν ἀπολογησάμενος , οὐκ ἦν ἀμφίβολον , ὅτι πάντως τὰ αὐτὰ καὶ αὐτὸς αὐτοῖς ἐπεπόνθει .
Lemmas: μέγας μέν οὖν τεκμήριον ὁ μηδέ οὗτος λέγω αὐτός ἀληθής , ἀλλά ὁ ἀνήρ συκοφαντέω , ὅτι μήτε παρά ἕτερος ἐπίσκοπος ἐπί ἀσέβεια καταγιγνώσκω ἀποβάλλω ὁ ἐπισκοπή ὥσπερ οὗτος ὁ κλῆρος μήτε αὐτός ὡς αἵρεσις ἐκδικέω ἐξέρχομαι ὁ ἐκκλησία , ἀλλά ἐν αὐτός κοιμάω καλός καί ὁ μνήμη μέχρι νῦν αὐτός μετά ὁ πατήρ εἰμί καί γράφω . εἰμί γάρ εἰμί ὁ οὗτος φρονέω ἢ περί ὅς γράφω μή εἰμί ἀπολογέομαι , οὐ εἰμί ἀμφίβολος , ὅτι πάντως ὁ αὐτός καί αὐτός αὐτός πάσχω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 4.1
Καὶ ἤρκει μὲν ταῦτα πρὸς πᾶσαν κατάγνωσιν τῶν νέων Ἰουδαίων τῶν καὶ τὸν κύριον ἀρνουμένων καὶ τοὺς πατέρας διαβαλλόντων καὶ πάντας Χριστιανοὺς ἐπιχειρούντων ἀπατᾶν . ἐπειδὴ δὲ προφάσεις ἔχειν νομίζουσι τῆς εἰς τὸν ἐπίσκοπον διαβολῆς μέρη τινὰ ἐπιστολῆς αὐτοῦ , φέρε καὶ ταύτας ἴδωμεν , ἵνα καὶ ἐκ τούτων αὐτῶν ἡ ματαιολογία δειχθῇ καὶ παύσωνται μὲν κἂν ὀψέ ποτε βλασφημοῦντες παρ’ ἑαυτοῖς τὸν κύριον , ὁμολογήσωσι δὲ κἂν μετὰ τῶν στρατιωτῶν βλέποντες μαρτυροῦσαν τὴν κτίσιν , ὅτι ἀληθῶς οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ἐστι καὶ οὐκ ἔστι τῶν κτισμάτων .
Lemmas: καί ἀρκέω μέν οὗτος πρός πᾶς κατάγνωσις ὁ νέος Ἰουδαῖος ὁ καί ὁ κύριος ἀρνέομαι καί ὁ πατέρας διαβάλλω καί πᾶς Χριστιανός ἐπιχειρέω ἀπατάω . ἐπεί δέ πρόφασις ἔχω νομίζω ὁ εἰς ὁ ἐπίσκοπος διαβολή μέρος τις ἐπιστολή αὐτός , φέρω καί αὐτός ὁράω , ἵνα καί ἐκ οὗτος αὐτός ὁ ματαιολογία δείκνυμι καί παύω μέν κἀν ὀψέ ποτέ βλασφημέω παρά ἑαυτοῦ ὁ κύριος , ὁμολογέω δέ κἀν μετά ὁ στρατιώτης βλέπω μαρτυρέω ὁ κτίσις , ὅτι ἀληθῶς οὗτος ὁ γιός ὁ θεός εἰμί καί οὐ εἰμί ὁ κτίσμα .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 4.2
φασὶ τοίνυν ἐν τὸν μακάριον Διονύσιον εἰρηκέναι , ποίημα καὶ γενητὸν εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ μήτε δὲ φύσει ἴδιον , ἀλλὰ ξένον κατ’ οὐσίαν αὐτὸν εἶναι τοῦ πατρός , ὥσπερ ἐστὶν ὁ γεωργὸς πρὸς τὴν ἄμπελον καὶ ὁ ναυπηγὸς πρὸς τὸ σκάφος · καὶ γὰρ ὡς ποίημα ὢν οὐκ ἦν πρὶν γένηται .
Lemmas: φημί τοίνυν ἐν ὁ μακάριος Διονύσιος λέγω , ποίημα καί γενητός ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ θεός μήτε δέ φύσις ἴδιος , ἀλλά ξένος κατά οὐσία αὐτός ἔρχομαι ὁ πατέρας , ὥσπερ εἰμί ὁ γεωργός πρός ὁ ἄμπελος καί ὁ ναυπηγός πρός ὁ σκάφος · καί γάρ ὡς ποίημα εἰμί οὐ εἰμί πρίν γίγνομαι .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 4.3
ναὶ ἔγραψεν , ὁμολογοῦμεν καὶ ἡμεῖς εἶναι τοιαύτην αὐτοῦ . ἀλλ’ ὥσπερ ταύτην ἔγραψεν , οὕτως καὶ ἑτέρας πλείστας ἐπιστολὰς ἔγραψε καὶ ἔδει καὶ ταύταις ἐντυχεῖν αὐτούς , ἵνα ἐκ πασῶν καὶ μὴ μόνης ἐκ τῆς μιᾶς ἡ πίστις δειχθῇ τοῦ ἀνδρός · καὶ γὰρ καὶ ναυπηγοῦ πολλὰς τριήρεις κατασκευάσαντος οὐκ ἐκ μιᾶς ἀλλ’ ἐκ πασῶν ἡ τούτου τέχνη κρίνεται .
Lemmas: ναί γράφω , ὁμολογέω καί ἐγώ ἔρχομαι τοιοῦτος αὐτός . ἀλλά ὥσπερ οὗτος γράφω , οὕτως καί ἕτερος πλεῖστος ἐπιστολή γράφω καί δέω καί αὐτός ἐντυγχάνω αὐτός , ἵνα ἐκ πᾶς καί μή μόνος ἐκ ὁ εἷς ὁ πίστις δείκνυμι ὁ ἀνήρ · καί γάρ καί ναυπηγός πολύς τριήρης κατασκευάζω οὐ ἐκ εἷς ἀλλά ἐκ πᾶς ὁ οὗτος τέχνη κρίνω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 4.4
εἰ μὲν οὖν ἁπλῶς ὡς πίστιν ἐκτιθέμενος ἔγραψεν ἣν λέγουσιν ἢ ταύτην μόνην ἔγραψε , κατηγορείτωσαν ὡς βούλονται · κατηγορία γὰρ ἀληθῶς τὸ τοιοῦτον φρόνημα · εἰ δὲ καιροῦ καὶ προσώπου πρόφασις εἵλκυσεν αὐτὸν τοιαῦτα γράψαι , ἔγραψε δὲ πάλιν καὶ ἄλλας ἐπιστολὰς ἀπολογούμενος περὶ ὧν ὑπωπτεύθη , ἔδει πάλιν αὐτοὺς μὴ ἀφέντας τὰ αἴτια φθόνον ἐπάγειν τῷ ἀνδρὶ προπετῶς , ἵνα μὴ δόξωσι λεξείδια μὲν μόνον θηρᾶν , παραπέμπεσθαι δὲ τὴν ἐν ταῖς ἄλλαις ἐπιστολαῖς ἀλήθειαν .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἁπλῶς ὡς πίστις ἐκτίθημι γράφω ὅς λέγω ἢ οὗτος μόνος γράφω , κατηγορέω ὡς βούλομαι · κατηγορία γάρ ἀληθῶς ὁ τοιοῦτος φρόνημα · εἰμί δέ καιρός καί πρόσωπον πρόφασις ἕλκω αὐτός τοιοῦτος γράφω , γράφω δέ πάλιν καί ἄλλος ἐπιστολή ἀπολογέομαι περί ὅς ὑποπτεύω , δέω πάλιν αὐτός μή ἀφίημι ὁ αἴτιος φθόνος ἐπάγω ὁ ἀνήρ προπετής , ἵνα μή δοκέω λεξείδιον μέν μόνος θηράω , παραπέμπω δέ ὁ ἐν ὁ ἄλλος ἐπιστολή ἀλήθεια .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 4.5
καὶ γὰρ καὶ γεωργὸς τῶν αὐτῶν δένδρων ἄλλοτε ἄλλως ἐπιμελεῖται διὰ τὴν ὑποκειμένην τῆς γῆς ποιότητα , καὶ οὐ διὰ τοῦτο μέμψαιτο ἄν τις αὐτόν , ὅτι τοῦτο μὲν τέμνει , ἐκεῖνο δὲ ἐγκεντρίζει , καὶ τοῦτο μὲν φυτεύει , ἕτερον δὲ ἐκτίλλει , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον μαθὼν τὴν αἰτίαν θαυμάσει τὸ ποικίλον αὐτοῦ τῆς ἐπιστήμης .
Lemmas: καί γάρ καί γεωργός ὁ αὐτός Δένδρος ἄλλοτε ἄλλως ἐπιμελέομαι διά ὁ ὑπόκειμαι ὁ γῆ ποιότητα , καί οὐ διά οὗτος μέμφομαι ἄν τις αὐτός , ὅτι οὗτος μέν τέμνω , ἐκεῖνος δέ ἐγκεντρίζω , καί οὗτος μέν φυτεύω , ἕτερος δέ ἐκτίλλω , ἀλλά καί μᾶλλον μανθάνω ὁ αἰτία θαυμάζω ὁ ποικίλος αὐτός ὁ ἐπιστήμη .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 4.6
οὐκοῦν εἰ μὴ παρέργως ἐνέτυχον τοῖς γράμμασιν , εἰπάτωσαν καὶ τὴν ὑπόθεσιν τῆς · οὕτω γὰρ αὐτῶν ἥ τε συκοφαντία καὶ ἡ πονηρία τῆς προαιρέσεως δειχθήσεται . ἐπειδὴ δὲ ἢ οὐκ ἴσασιν ἢ αἰσχύνονται , λέγειν ἀναγκαῖον ἡμᾶς .
Lemmas: οὐκοῦν εἰμί μή πάρεργος ἐντυγχάνω ὁ γράμμα , λέγω καί ὁ ὑπόθεσις ὁ · οὕτως γάρ αὐτός ὁ τε συκοφαντία καί ὁ πονηρία ὁ προαίρεσις δείκνυμι . ἐπεί δέ ἢ οὐ οἶδα ἢ αἰσχύνω , λέγω ἀναγκαῖος ἐγώ .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 5.1
Ἐν Πενταπόλει τῆς ἄνω Λιβύης τηνικαῦτά τινες τῶν ἐπισκόπων ἐφρόνησαν τὰ Σαβελλίου καὶ τοσοῦτον ἴσχυσαν ταῖς ἐπινοίαις , ὡς ὀλίγου δεῖν μηκέτι ἐν ταῖς ἐκκλησίαις κηρύττεσθαι τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ . τοῦτο μαθὼν Διονύσιος , αὐτὸς γὰρ εἶχε τὴν μέριμναν τῶν ἐκκλησιῶν ἐκείνων , πέμπει καὶ συμβουλεύει τοῖς αἰτίοις παύσασθαι τῆς κακοδοξίας . ὡς δὲ οὐκ ἐπαύοντο , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἀναιδέστερον ἠσέβουν , ἠναγκάσθη πρὸς τὴν ἀναίδειαν
Lemmas: ἐν Πενταπόλει ὁ ἄνω Λιβύη τηνικαῦτα τις ὁ ἐπίσκοπος φρονέω ὁ Σαβέλλιος καί τοσοῦτος ἰσχύω ὁ ἐπίνοια , ὡς ὀλίγος δεῖ μηκέτι ἐν ὁ ἐκκλησία κηρύσσω ὁ υἱός ὁ θεός . οὗτος μανθάνω Διονύσιος , αὐτός γάρ ἔχω ὁ μέριμνα ὁ ἐκκλησία ἐκεῖνος , πέμπω καί συμβουλεύω ὁ αἴτιος παύω ὁ κακοδοξία . ὡς δέ οὐ παύω , ἀλλά καί μᾶλλον ἀναιδής ἀσεβέω , ἀναγκάζω πρός ὁ ἀναίδεια
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 5.2
ἐκείνων γράψαι καὶ τὰ ἀνθρώπινα τοῦ σωτῆρος ἐκ τῶν εὐαγγελίων παραθέσθαι , ἵν’ ἐπειδὴ τολμηρότερον ἐκεῖνοι τὸν υἱὸν ἠρνοῦντο καὶ τὰ ἀνθρώπινα αὐτοῦ τῷ πατρὶ ἀνετίθεσαν , οὕτως οὗτος δείξας , ὅτι οὐχ ὁ πατὴρ ἀλλ’ ὁ υἱός ἐστιν ὁ γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν ἄνθρωπος , πείσῃ τοὺς ἀμαθεῖς μὴ εἶναι τὸν πατέρα υἱόν , καὶ οὕτως λοιπὸν κατ’ ὀλίγον ἐκείνους εἰς τὴν ἀληθινὴν ἀναγάγῃ θεότητα τοῦ υἱοῦ καὶ τὴν γνῶσιν τὴν περὶ τοῦ πατρός .
Lemmas: ἐκεῖνος γράφω καί ὁ ἀνθρώπινος ὁ σωτήρ ἐκ ὁ εὐαγγέλιον παρατίθημι , ἵνα ἐπεί τολμηρός ἐκεῖνος ὁ υἱός ἀρνέομαι καί ὁ ἀνθρώπινος αὐτός ὁ πατήρ ἀνατίθημι , οὕτως οὗτος δείκνυμι , ὅτι οὐ ὁ πατήρ ἀλλά ὁ γιός εἰμί ὁ γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ ἄνθρωπος , πείθω ὁ ἀμαθής μή ἔρχομαι ὁ πατέρας υἱός , καί οὕτως λοιπός κατά ὀλίγος ἐκεῖνος εἰς ὁ ἀληθινός ἀνάγω θεότης ὁ υἱός καί ὁ γνῶσις ὁ περί ὁ πατέρας .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 5.3
αὕτη ἡ ὑπόθεσις καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν οὕτως ἔγραψε καὶ αὐτός , διὰ τοὺς οὕτως ἀναισχύντως θελήσαντας μεταθεῖναι τὴν τῆς ἀληθείας πίστιν .
Lemmas: οὗτος ὁ ὑπόθεσις καί διά οὗτος ὁ αἰτία οὕτως γράφω καί αὐτός , διά ὁ οὕτως ἀναίσχυντος ἐθέλω μετατίθημι ὁ ὁ ἀλήθεια πίστις .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 6.1
Τί τοίνυν ὅμοιον ἡ Ἀρείου αἵρεσις καὶ ἡ Διονυσίου διάνοια ; ἢ διὰ τί Διονύσιος ὡς Ἄρειος ὀνομάζεται πολλῆς οὔσης αὐτῶν τῆς διαφορᾶς ; ὁ μὲν γὰρ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας διδάσκαλός ἐστιν , ὁ δὲ καινῆς αἱρέσεως ἐφευρετὴς γέγονε . καὶ ὁ μὲν Ἄρειος τὴν ἰδίαν κακοδοξίαν ἐκτιθέμενος ἔργαψε Θαλίαν ἐκτεθηλυμένοις καὶ γελοίοις ἤθεσι κατὰ τὸν Αἰγύπτιον Σωσάτην , ὁ δὲ Διονύσιος ἔγραψε μὲν καὶ , ἀπελογήσατο δὲ καὶ περὶ ὧν ὑπωπτεύθη καὶ ἐφάνη φρονῶν ὀρθῶς .
Lemmas: τις τοίνυν ὅμοιος ὁ Ἄρειος αἵρεσις καί ὁ Διονύσιος διάνοια ; ἢ διά τίς Διονύσιος ὡς Ἄρειος ὀνομάζω πολύς σέω αὐτός ὁ διαφορά ; ὁ μέν γάρ ὁ καθολικός ἐκκλησία διδάσκαλος εἰμί , ὁ δέ καινός αἵρεσις ἐφευρετής γίγνομαι . καί ὁ μέν Ἄρειος ὁ ἴδιος κακοδοξία ἐκτίθημι ῥγάπτω θαλίη ἐκθηλύνω καί γελοῖος ἦθος κατά ὁ Αἰγύπτιος Σωσάτης , ὁ δέ Διονύσιος γράφω μέν καί , ἀπολογέομαι δέ καί περί ὅς ὑποπτεύω καί φαίνω φρονέω ὀρθός .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 6.2
εἰ μὲν οὖν ἐναντία ἑαυτῷ γράφει , μὴ ἑλκέτωσαν αὐτὸν πρὸς ἑαυτούς , οὐ γὰρ ἀξιόπιστος κατὰ τοῦτο . εἰ δὲ γράψας ὑπωπτεύθη καὶ ἀπελογήσατο θεραπεύων τὰ πρῶτα ἀπολογησάμενός τε οὐ μεταβέβληται , δῆλον ἂν εἴη , ὅτι καὶ τὰ ὑποπτευθέντα κατ’ οἰκονομίαν ἔργαψεν .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἐναντίος ἑαυτοῦ γράφω , μή ἕλκω αὐτός πρός ἑαυτοῦ , οὐ γάρ ἀξιόπιστος κατά οὗτος . εἰμί δέ γράφω ὑποπτεύω καί ἀπολογέομαι θεραπεύω ὁ πρῶτος ἀπολογέομαι τε οὐ μεταβάλλω , δῆλος ἄν εἰμί , ὅτι καί ὁ ὑποπτεύω κατά οἰκονομία ργάπτω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 6.3
οὐ δεῖ δὲ τὰ κατ’ οἰκονομίαν γραφόμενα καὶ γινόμενα ταῦτα κακοτρόπως δέχεσθαι καὶ εἰς τὴν ἰδίαν ἕλκειν ἕκαστον βούλησιν . καὶ γὰρ καὶ ἰατρὸς πολλάκις τὰ δοκοῦντά τισι μὴ εἶναι κατάλληλα ταῦτα τοῖς ὑποκειμένοις τραύμασιν , ὡς οἶδεν αὐτός , ἐπιτίθησιν οὐδὲν ἕτερον ἢ πρὸς τὴν ὑγιείαν ἔχων τὸν σκοπόν . καὶ διδασκάλου δὲ φρονίμου τρόπος οὗτος πρὸς τὰ τῶν διδασκομένων ἤθη διατίθεσθαι καὶ λαλεῖν , ἕως ἂν αὐτοὺς εἰς τὴν ὁδὸν τῆς τελειότητος μεταγάγῃ .
Lemmas: οὐ δέω δέ ὁ κατά οἰκονομία γράφω καί γίγνομαι οὗτος κακότροπος δέχομαι καί εἰς ὁ ἴδιος ἕλκω ἕκαστος βούλησις . καί γάρ καί ἰατρός πολλάκις ὁ δοκέω τις μή ἔρχομαι κατάλληλος οὗτος ὁ ὑπόκειμαι τραῦμα , ὡς οἶδα αὐτός , ἐπιτίθημι οὐδείς ἕτερος ἢ πρός ὁ ὑγίεια ἔχω ὁ σκοπός . καί διδάσκαλος δέ φρόνιμος τρόπος οὗτος πρός ὁ ὁ διδάσκω ἦθος διατίθημι καί λαλέω , ἠώς ἄν αὐτός εἰς ὁ ὁδός ὁ τελειότης μετάγω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 7.1
Εἰ δὲ ὅτι μόνον ἔγραψεν οὕτως ὁ μακαρίτης , αἰτιῶνται αὐτόν ( αἱ γὰρ τῶν Ἀρειανῶν ὑπὲρ αὐτοῦ προφάσεις αἰτίαι κατ’ αὐτοῦ τυγχάνουσι ) , τί ποιήσουσιν ἀκούοντες καὶ τῶν μεγάλων καὶ μακαρίων ἀποστόλων , τοῦ μὲν Πέτρου λέγοντος · ἄνδρες Ἰσραηλῖται , ἀκούσατε τοὺς λόγους τούτους . Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον , ἄνδρα ἀποδεδειγμένον ἀπὸ τοῦ θεοῦ εἰς ὑμᾶς δυνάμεσι καὶ τέρασι καὶ σημείοις , οἷς ἐποίησεν ὁ θεὸς δι’ αὐτοῦ ἐν μέσῳ ὑμῶν , καθὼς οἴδατε , τοῦτον τῇ ὡρισμένῃ βουλῇ καὶ προγνώσει τοῦ θεοῦ ἔκδοτον διὰ χειρὸς ἀνόμων προσπήξαντες ἀνείλατε , καὶ πάλιν · ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου , ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε , ὃν ὁ θεὸς ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν , ἐν τούτῳ οὗτος παρέστηκεν ἐνώπιον ὑμῶν ὑγιής ·
Lemmas: εἰμί δέ ὅτι μόνος γράφω οὕτως ὁ μακαρίτης , αἰτιάομαι αὐτός ( ὁ γάρ ὁ Ἀρειανός ὑπέρ αὐτός πρόφασις αἰτία κατά αὐτός τυγχάνω ) , τίς ποιέω ἀκούω καί ὁ μέγας καί μακάριος ἀπόστολος , ὁ μέν Πέτρος λέγω · ἀνήρ Ἰσραηλίτης , ἀκούω ὁ λόγος οὗτος . Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος , ἀνήρ ἀποδείκνυμι ἀπό ὁ θεός εἰς σύ δύναμις καί τέρας καί σημεῖον , ὅς ποιέω ὁ θεός διά αὐτός ἐν μέσος σύ , καθώς οἶδα , οὗτος ὁ ὁρίζω βουλή καί πρόγνωσις ὁ θεός ἔκδοτος διά χείρ ἄνομος προσπήγνυμι ἀναιρέω , καί πάλιν · ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός ὁ Ναζωραῖος , ὅς σύ σταυρόω , ὅς ὁ θεός ἐγείρω ἐκ νεκρός , ἐν οὗτος οὗτος παρίστημι ἐνώπιον σύ ὑγιής ·
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 7.2
τοῦ δὲ Παύλου ἐξηγουμένου ἐν Ἀντιοχείᾳ τῆς Πισιδίας , ὅτι μεταστήσας ὁ θεὸς τὸν Σαοὺλ ἤγειρε τὸν Δαυὶδ εἰς βασιλέα , ᾧ καὶ εἶπε μαρτυρήσας · εὗρον Δαυὶδ τὸν τοῦ Ἰεσσαὶ ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου , ὃς ποιήσει τὰ θελήματά μου · τούτου ὁ θεὸς ἀπὸ τοῦ σπέρματος κατ’ ἐπαγγελίαν ἤγαγε τῷ Ἰσραὴλ σωτῆρα Ἰησοῦν , καὶ πάλιν ἐν ταῖς Ἀθήναις ·
Lemmas: ὁ δέ Παῦλος ἐξηγέομαι ἐν Ἀντιόχεια ὁ Πισιδία , ὅτι μεθίστημι ὁ θεός ὁ Σαῦλος ἀγείρω ὁ Δαυίδ εἰς βασιλεύς , ὅς καί λέγω μαρτυρέω · εὑρίσκω Δαυίδ ὁ ὁ Ἰεσσαί ἀνήρ κατά ὁ καρδία ἐγώ , ὅς ποιέω ὁ θέλημα ἐγώ · οὗτος ὁ θεός ἀπό ὁ σπέρμα κατά ἐπαγγελία ἄγω ὁ Ἰσραήλ σωτήρ Ἰησοῦς , καί πάλιν ἐν ὁ Ἀθῆναι ·
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 7.3
τοὺς μὲν οὖν χρόνους τῆς ἀγνοίας ὑπεριδὼν ὁ θεὸς τὰ νῦν παραγγέλλει τοῖς ἀνθρώποις , πάντας πανταχοῦ μετανοεῖν , καθότι ἔστησεν ἡμέραν , ἐν ᾗ μέλλει κρίνειν τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ , ἐν ἀνδρὶ ᾧ ὥρισε , πίστιν παρασχὼν πᾶσιν , ἀναστήσας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν · ἢ Στεφάνου τοῦ μεγαλομάρτυρος , ὅταν λέγῃ · ἰδοὺ θεωρῶ τοὺς οὐρανοὺς διηνοιγμένους καὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐκ δεξιῶν ἑστῶτα τοῦ θεοῦ ;
Lemmas: ὁ μέν οὖν χρόνος ὁ ἄγνοια ὑπεροράω ὁ θεός ὁ νῦν παραγγέλλω ὁ ἄνθρωπος , πᾶς πανταχοῦ μετανοέω , καθότι ἵστημι ἡμέρα , ἐν ὅς μέλλω κρίνω ὁ οἰκουμένη ἐν δικαιοσύνη , ἐν ἀνήρ ὅς ὁρίζω , πίστις παρέχω πᾶς , ἀνίστημι αὐτός ἐκ νεκρός · ἢ Στέφανος ὁ μεγαλομάρτυρας , ὅταν λέγω · ἰδού θεωρέω ὁ οὐρανός διανοίγνυμι καί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐκ δεξιός ἵστημι ὁ θεός ;
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 7.4
ὥρα γὰρ λοιπὸν αὐτοὺς ἀποθρασύνεσθαι καὶ λέγειν ( οὐδὲν γὰρ αὐτοῖς ἀτόλμητον ) , ὅτι καὶ αὐτοὶ οἱ ἀπόστολοι τὰ Ἀρείου ἐφρόνουν · ἄνθρωπον γὰρ ἀπὸ Ναζαρὲτ καὶ παθητὸν τὸν Χριστὸν ἀπαγγέλλουσιν .
Lemmas: ὥρα γάρ λοιπός αὐτός ἀποθρασύνομαι καί λέγω ( οὐδείς γάρ αὐτός ἀτόλμητος ) , ὅτι καί αὐτός ὁ ἀπόστολος ὁ Ἄρειος φρονέω · ἄνθρωπος γάρ ἀπό Ναζαρά καί παθητός ὁ Χριστός ἀπαγγέλλω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 8.1
Ἐκείνων τοίνυν τοιαῦτα φανταζομένων , ἆρ’ ἐπειδὴ τοῖς ῥήμασι τούτοις ἐχρήσαντο , μόνον ἄνθρωπον ᾔδεισαν τὸν Χριστὸν οἱ ἀπόστολοι καὶ πλέον οὐδέν ; μὴ γένοιτο · οὐκ ἔστιν οὐδὲ εἰς νοῦν ποτε τοῦτο λαβεῖν , ἀλλὰ καὶ τοῦτο ὡς ἀρχιτέκτονες σοφοὶ καὶ οἰκονόμοι μυστηρίων θεοῦ πεποιήκασι καὶ τὴν αἰτίαν ἔχουσιν εὔλογον .
Lemmas: ἐκεῖνος τοίνυν τοιοῦτος φαντάζω , ἆρα ἐπεί ὁ ῥῆμα οὗτος χράω , μόνος ἄνθρωπος οἶδα ὁ Χριστός ὁ ἀπόστολος καί πλείων οὐδείς ; μή γίγνομαι · οὐ εἰμί οὐδέ εἰς νόος ποτέ οὗτος λαμβάνω , ἀλλά καί οὗτος ὡς ἀρχιτέκτων σοφός καί οἰκονόμος μυστήριον θεός ποιέω καί ὁ αἰτία ἔχω εὔλογος .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 8.2
ἐπειδὴ γὰρ οἱ τότε Ἰουδαῖοι πλανηθέντες τε καὶ πλανήσαντες Ἕλληνας ἐνόμιζον τὸν Χριστὸν ψιλὸν ἄνθρωπον μόνον ἐκ σπέρματος Δαυὶδ ἔρχεσθαι καθ’ ὁμοιότητα τῶν ἐκ τοῦ Δαυὶδ ἄλλων γενομένων τέκνων , οὔτε δὲ θεὸν αὐτὸν οὐδὲ ὅτι ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο ἐπίστευον , τούτου ἕνεκα μετὰ πολλῆς τῆς συνέσεως οἱ μακάριοι ἀπόστολοι τὰ ἀνθρώπινα τοῦ σωτῆρος πρῶτον ἐξηγοῦντο τοῖς Ἰουδαίοις , ἵν’ ὅλως πείσαντες αὐτοὺς ἐκ τῶν φαινομένων καὶ γενομένων σημείων ἐληλυθέναι τὸν Χριστὸν λοιπὸν καὶ εἰς τὴν περὶ τῆς θεότητος αὐτοῦ πίστιν αὐτοὺς ἀναγάγωσι δεικνύντες , ὅτι τὰ γενόμενα ἔργα οὐκ ἔστιν ἀνθρώπου , ἀλλὰ θεοῦ .
Lemmas: ἐπεί γάρ ὁ τότε Ἰουδαῖος πλανάω τε καί πλανάω Ἑλληνᾶς νομίζω ὁ Χριστός ψιλός ἄνθρωπος μόνος ἐκ σπέρμα Δαυίδ ἔρχομαι κατά ὁμοιότης ὁ ἐκ ὁ Δαυίδ ἄλλος γίνομαι τέκνον , οὔτε δέ θεός αὐτός οὐδέ ὅτι ὁ λόγος σάρξ γίνομαι πιστεύω , οὗτος ἕνεκα μετά πολύς ὁ σύνεσις ὁ μακάριος ἀπόστολος ὁ ἀνθρώπινος ὁ σωτήρ πρῶτος ἐξηγέομαι ὁ Ἰουδαῖος , ἵνα ὅλος πείθω αὐτός ἐκ ὁ φαίνω καί γίνομαι σημεῖον ἔρχομαι ὁ Χριστός λοιπός καί εἰς ὁ περί ὁ θεότης αὐτός πίστις αὐτός ἀνάγω δείκνυμι , ὅτι ὁ γίγνομαι έργο οὐ εἰμί ἄνθρωπος , ἀλλά θεός .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 8.3
ἀμέλει Πέτρος ὁ λέγων ἄνδρα παθητὸν τὸν Χριστὸν εὐθὺς συνῆπτεν · οὗτος ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς ἐστιν , ἐν δὲ τῷ εὐαγγελίῳ ὁμολογεῖ · σὺ εἶ ὁ Χριστός , ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος , ἐν δὲ τῇ ἐπιστολῇ φησιν αὐτὸν ἐπίσκοπον ψυχῶν καὶ κύριον ἑαυτοῦ τε καὶ ἀγγέλων καὶ δυνάμεων εἶναι .
Lemmas: ἀμέλει Πέτρος ὁ λέγω ἀνήρ παθητός ὁ Χριστός εὐθύς συνάπτω · οὗτος ἀρχηγός ὁ ζωή εἰμί , ἐν δέ ὁ Εὐαγγέλιος ὁμολογέω · σύ εἰμί ὁ Χριστός , ὁ γιός ὁ θεός ὁ ζάω , ἐν δέ ὁ ἐπιστολή φημί αὐτός ἐπίσκοπος ψυχή καί κύριος ἑαυτοῦ τε καί ἄγγελος καί δύναμις ἔρχομαι .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 8.4
πάλιν τε Παῦλος ὁ λέγων ἄνδρα ἐκ σπέρματος Δαυὶδ εἶναι τὸν Χριστόν , οὗτος ἐπέστελλεν Ἑβραίοις μέν · ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ , Φιλιππησίοις δέ · ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ . τὸ δὲ λέγειν ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς καὶ υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ ἀπαύγασμα καὶ χαρακτῆρα καὶ ἴσα θεῷ καὶ κύριον καὶ ἐπίσκοπον ψυχῶν τί ἂν εἴη ἕτερον ἢ ὅτι ἐν σώματι λόγος ἦν θεοῦ , δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο , καὶ ἔστιν ἀδιαίρετος τοῦ πατρός , ὡς ἔστι τὸ ἀπαύγασμα πρὸς τὸ φῶς ;
Lemmas: πάλιν τε Παῦλος ὁ λέγω ἀνήρ ἐκ σπέρμα Δαυίδ ἔρχομαι ὁ Χριστός , οὗτος ἐπιστέλλω Ἑβραῖος μέν · ὅς εἰμί ἀπαύγασμα ὁ δόξα καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός , Φιλιππήσιος δέ · ὅς ἐν μορφή θεός ὑπάρχω οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ ἔρχομαι ἴσος θεός . ὁ δέ λέγω ἀρχηγός ὁ ζωή καί υἱός ὁ θεός καί ἀπαύγασμα καί χαρακτήρ καί ἴσος θεός καί κύριος καί ἐπίσκοπος ψυχή τίς ἄν εἰμί ἕτερος ἢ ὅτι ἐν σῶμα λόγος εἰμί θεός , διά ὅς ὁ πᾶς γίνομαι , καί εἰμί ἀδιαίρετος ὁ πατέρας , ὡς εἰμί ὁ ἀπαύγασμα πρός ὁ φάος ;
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 9.1
Καὶ Διονύσιος τοίνυν παρὰ τῶν ἀποστόλων τοῦτο μαθὼν πεποίηκεν . ἐπειδὴ γὰρ εἷρπεν ἡ Σαβελλίου αἵρεσις , ἠναγκάσθη τὴν τοιαύτην , καθὰ προεῖπον , ἐπιστολὴν γράψαι καὶ τὰ ἀνθρωπίνως καὶ εὐτελῶς περὶ τοῦ σωτῆρος εἰρημένα ῥῖψαι κατ’ αὐτῶν , ἵνα τούτους ἀποσχοινίσας διὰ τὰ ἀνθρώπινα τοῦ μὴ λέγειν υἱὸν εἶναι τὸν πατέρα εὐκολωτέραν αὐτοῖς κατασκευάσῃ τὴν περὶ τῆς θεότητος τοῦ υἱοῦ διδασκαλίαν , ὅταν αὐτὸν ἐν ταῖς ἄλλαις ἐπιστολαῖς ἀπὸ τῶν γραφῶν λέγῃ λόγον , σοφίαν , δύναμιν , ἀτμίδα καὶ ἀπαύγασμα τοῦ πατρός .
Lemmas: καί Διονύσιος τοίνυν παρά ὁ ἀπόστολος οὗτος μανθάνω ποιέω . ἐπεί γάρ ἕρπω ὁ Σαβέλλιος αἵρεσις , ἀναγκάζω ὁ τοιοῦτος , καθά προλέγω , ἐπιστολή γράφω καί ὁ ἀνθρώπινος καί εὐτελής περί ὁ σωτήρ λέγω ῥίπτω κατά αὐτός , ἵνα οὗτος ἀποσχοινίζω διά ὁ ἀνθρώπινος ὁ μή λέγω υἱός ἔρχομαι ὁ πατέρας εὔκολος αὐτός κατασκευάζω ὁ περί ὁ θεότης ὁ υἱός διδασκαλία , ὅταν αὐτός ἐν ὁ ἄλλος ἐπιστολή ἀπό ὁ γραφεύς λέγω λόγος , σοφία , δύναμις , ἀτμίς καί ἀπαύγασμα ὁ πατέρας .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 9.2
ἐν γοῦν ταῖς ἐπιστολαῖς τῆς ἀπολογίας τοιαῦτα λέγων παρρησιάζεται ἐν τῇ πίστει καὶ τῇ εἰς Χριστὸν εὐσεβείᾳ . ὥσπερ οὖν οὐ κατηγορητέοι οἱ ἀπόστολοι διὰ τὰ ἀνθρώπινα ῥήματα περὶ τοῦ κυρίου ( καὶ γὰρ ἄνθρωπος γέγονεν ὁ κύριος ) , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον θαύματος ἄξιοι διὰ τὴν οἰκονομίαν καὶ τὴν ἐν καιρῷ διδασκαλίαν , οὕτως οὐκ Ἀρειανὸς ὁ Διονύσιος διὰ . εἰ γὰρ καὶ ταπεινοῖς ἐχρήσατο λόγοις καὶ παραδείγμασιν , ἀλλ’ ἐκ τῶν εὐαγγελίων ἐστὶ καὶ ταῦτα , καὶ πρόφασιν ἔχει τούτων τὴν τοῦ σωτῆρος ἔνσαρκον παρουσίαν , δι’ ἣν καὶ ταῦτα καὶ τὰ ὅμοια γέγραπται .
Lemmas: ἐν γοῦν ὁ ἐπιστολή ὁ ἀπολογία τοιοῦτος λέγω παρρησιάζομαι ἐν ὁ πίστις καί ὁ εἰς Χριστός εὐσέβεια . ὥσπερ οὖν οὐ κατηγορητέον ὁ ἀπόστολος διά ὁ ἀνθρώπινος ῥῆμα περί ὁ κύριος ( καί γάρ ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ κύριος ) , ἀλλά καί μᾶλλον θαῦμα ἄξιος διά ὁ οἰκονομία καί ὁ ἐν καιρός διδασκαλία , οὕτως οὐ Ἀρειανός ὁ Διονύσιος διά . εἰμί γάρ καί ταπεινός χράω λόγος καί παράδειγμα , ἀλλά ἐκ ὁ εὐαγγέλιον εἰμί καί οὗτος , καί πρόφασις ἔχω οὗτος ὁ ὁ σωτήρ ἔνσαρκος παρουσία , διά ὅς καί οὗτος καί ὁ ὅμοιος γράφω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 9.3
καὶ γὰρ ὥσπερ λόγος ἐστὶ τοῦ θεοῦ , οὕτως μετὰ ταῦτα ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο , καὶ ἐν ἀρχῇ μὲν ἦν ὁ λόγος , ἡ δὲ παρθένος ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων ἐν γαστρὶ ἔσχε καὶ γέγονεν ὁ κύριος ἄνθρωπος . καὶ εἷς μέν ἐστιν ὁ ἐξ ἀμφοτέρων σημαινόμενος ( ὁ γὰρ λόγος σὰρξ ἐγένετο ) , τὰ δὲ περὶ τῆς θεότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως εἰρημένα ῥήματα ἰδίαν καὶ κατάλληλον ἔχει πρὸς ἕκαστον τῶν λεγομένων τὴν ἑρμηνείαν .
Lemmas: καί γάρ ὥσπερ λόγος εἰμί ὁ θεός , οὕτως μετά οὗτος ὁ λόγος σάρξ γίνομαι , καί ἐν ἀρχή μέν εἰμί ὁ λόγος , ὁ δέ παρθένος ἐπί συντέλεια ὁ αἰών ἐν γαστήρ ἔχω καί γίγνομαι ὁ κύριος ἄνθρωπος . καί εἷς μέν εἰμί ὁ ἐκ ἀμφότερος σημαίνω ( ὁ γάρ λόγος σάρξ γίνομαι ) , ὁ δέ περί ὁ θεότης αὐτός καί ὁ ἐνανθρώπησις λέγω ῥῆμα ἴδιος καί κατάλληλος ἔχω πρός ἕκαστος ὁ λέγω ὁ ἑρμηνεία .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 9.4
καὶ ὁ τὰ ἀνθρώπινα τοῦ λόγου γράφων οἶδε καὶ τὰ περὶ τῆς θεότητος αὐτοῦ καὶ ὁ περὶ τῆς θεότητος ἐξηγούμενος οὐκ ἀγνοεῖ τὰ ἴδια τῆς ἐνσάρκου παρουσίας αὐτοῦ , ἀλλ’ ἕκαστον ὡς ἐπιστήμων καὶ δόκιμος τραπεζίτης διακρίνων κατ’ ὀρθὸν τῆς εὐσεβείας βαδιεῖται . ὅτε γοῦν αὐτὸν κλαίοντα λέγει , οἶδεν ὅτι ἄνθρωπος γενόμενος ὁ κύριος δείκνυσι τὸ μὲν κλαίειν τοῦ ἀνθρωπίνου , ἐγείρει δὲ Λάζαρον ὡς θεός , καὶ πεινῶντα μὲν αὐτὸν καὶ διψῶντα οἶδε σωματικῶς , θεικῶς δὲ χορτάζοντα ἀπὸ πέντε ἄρτων πεντακισχιλίους , καὶ κείμενον μὲν οἶδεν ἐν μνημείῳ σῶμα ἀνθρώπινον , ἐγειρόμενον δὲ ὡς θεοῦ σῶμα παρ’ αὐτοῦ τοῦ λόγου .
Lemmas: καί ὁ ὁ ἀνθρώπινος ὁ λόγος γράφω οἶδα καί ὁ περί ὁ θεότης αὐτός καί ὁ περί ὁ θεότης ἐξηγέομαι οὐ ἀγνοέω ὁ ἴδιος ὁ ἔνσαρκος παρουσία αὐτός , ἀλλά ἕκαστος ὡς ἐπιστήμων καί δόκιμος τραπεζίτης διακρίνω κατά ὀρθός ὁ εὐσέβεια βαδίζω . ὅτε γοῦν αὐτός κλαίω λέγω , οἶδα ὅτι ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ κύριος δείκνυμι ὁ μέν κλαίω ὁ ἀνθρώπινος , ἐγείρω δέ Λάζαρος ὡς θεός , καί πεινάω μέν αὐτός καί διψάω οἶδα σωματικός , θεῖος δέ χορτάζω ἀπό πέντε ἄρτος πεντακισχίλιοι , καί κεῖμαι μέν οἶδα ἐν μνημεῖον σῶμα ἀνθρώπινος , ἐγείρω δέ ὡς θεός σῶμα παρά αὐτός ὁ λόγος .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 10.1
Ταῦτα καὶ Διονύσιος διδάσκων ἐν μὲν περὶ τῶν ἀνθρωπίνως εἰρημένων περὶ τοῦ σωτῆρος διὰ Σαβέλλιον ἔγραψεν ( ἀνθρωπίνως γάρ ἐστιν εἰρημένα περὶ αὐτοῦ τὸ ἐγὼ ἡ ἄμπελος , ὁ πατὴρ ὁ γεωργὸς καὶ τὸ πιστὸν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτὸν καὶ τὸ ἔκτισε καὶ τοσούτῳ κρείττων γενόμενος τῶν ἀγγέλων ) , οὐκ ἠγνόει δὲ τὸ ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοὶ καὶ τὸ ὁ ἐμὲ ἑωρακὼς ἑώρακε τὸν πατέρα .
Lemmas: Ταΰς καί Διονύσιος διδάσκω ἐν μέν περί ὁ ἀνθρώπινος λέγω περί ὁ σωτήρ διά Σαβέλλιος γράφω ( ἀνθρώπινος γάρ εἰμί λέγω περί αὐτός ὁ ἐγώ ὁ ἄμπελος , ὁ πατήρ ὁ γεωργός καί ὁ πιστός εἰμί ὁ ποιέω αὐτός καί ὁ κτίζω καί τοσοῦτος ἀγαθός γίγνομαι ὁ ἄγγελος ) , οὐ ἀγνοέω δέ ὁ ἐγώ ἐν ὁ πατήρ καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ καί ὁ ὁ ἐγώ ὁράω ὁράω ὁ πατέρας .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 10.2
ταῦτα γὰρ αὐτὸν ἐν ταῖς ἄλλαις ἐπιστολαῖς ἔγνωμεν γράψαντα · καὶ γὰρ κἀκεῖ ταῦτα γράφων ἐμνημόνευσε τῶν ἀνθρωπίνων τοῦ κυρίου . ὥσπερ γὰρ ἐν μορφῇ θεοῦ ὢν οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβὼν καὶ πλούσιος ὢν ἐπτώχευσε δι’ ἡμᾶς , οὕτως ὄντων ὑψηλῶν καὶ πλουσίων τῶν περὶ τῆς θεότητος αὐτοῦ λόγων εἰσὶ καὶ αἱ περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας αὐτοῦ ταπειναὶ καὶ πτωχαὶ λέξεις .
Lemmas: οὗτος γάρ αὐτός ἐν ὁ ἄλλος ἐπιστολή γιγνώσκω γράφω · καί γάρ ἐκεῖ οὗτος γράφω μνημονεύω ὁ ἀνθρώπινος ὁ κύριος . ὥσπερ γάρ ἐν μορφή θεός εἰμί οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ ἔρχομαι ἴσος θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω μορφή δοῦλος λαμβάνω καί πλούσιος εἰμί πτωχεύω διά ἐγώ , οὕτως εἰμί ὑψηλός καί πλούσιος ὁ περί ὁ θεότης αὐτός λόγος εἰμί καί ὁ περί ὁ ἔνσαρκος παρουσία αὐτός ταπεινός καί πτωχός λέξις .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 10.3
ὅτι δὲ ἀνθρωπίνως εἴρηται ταῦτα περὶ τοῦ σωτῆρος , σκοπεῖν ἐντεῦθεν προσήκει · ὁ μὲν γεωργὸς ξένος ἐστὶ κατ’ οὐσίαν τῆς ἀμπέλου , τὰ δὲ κλήματα ὁμοούσια καὶ συγγενῆ καὶ ἀδιαίρετα τῆς ἀμπέλου τυγχάνει ὄντα καὶ μίαν ἔχει καὶ τὴν αὐτὴν γένεσιν ταῦτά τε καὶ ἡ ἄμπελος . ἔστι δέ , ὡς εἶπεν ὁ κύριος , αὐτὸς ἡ ἄμπελος , ἡμεῖς τὰ κλήματα .
Lemmas: ὅτι δέ ἀνθρώπινος λέγω οὗτος περί ὁ σωτήρ , σκοπέω ἐντεῦθεν προσήκω · ὁ μέν γεωργός ξένος εἰμί κατά οὐσία ὁ ἄμπελος , ὁ δέ κλῆμα ὁμοούσιος καί συγγενής καί ἀδιαίρετος ὁ ἄμπελος τυγχάνω εἰμί καί εἷς ἔχω καί ὁ αὐτός γένεσις οὗτος τε καί ὁ ἄμπελος . εἰμί δέ , ὡς λέγω ὁ κύριος , αὐτός ὁ ἄμπελος , ἐγώ ὁ κλῆμα .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 10.4
εἰ μὲν οὖν ὁμοούσιός ἐστιν ἡμῖν ὁ υἱὸς καὶ τὴν αὐτὴν ἡμῖν ἔχει γένεσιν , ἔστω κατὰ τοῦτο καὶ ὁ υἱὸς ἀλλότριος κατ’ οὐσίαν τοῦ πατρός , ὥσπερ καὶ ἡ ἄμπελος τοῦ γεωργοῦ , εἰ δὲ ἄλλος ἐστὶν ὁ υἱὸς παρ’ ὅ ἐσμεν ἡμεῖς , κἀκεῖνος μὲν λόγος τοῦ πατρός , ἡμεῖς δὲ ἐκ γῆς γεγόναμεν καὶ τοῦ Ἀδάμ ἐσμεν ἔκγονοι , οὐκ ὀφείλει τὸ ῥητὸν εἰς τὴν θεότητα ἀναφέρεσθαι τοῦ λόγου , ἀλλὰ λοιπὸν εἰς τὴν ἀνθρωπίνην αὐτοῦ παρουσίαν , ἐπεὶ καὶ οὕτως εἴρηκεν ὁ σωτήρ · ἐγὼ ἡ ἄμπελος , ὑμεῖς τὰ κλήματα , ὁ πατὴρ ὁ γεωργός .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ὁμοούσιος εἰμί ἐγώ ὁ γιός καί ὁ αὐτός ἐγώ ἔχω γένεσις , εἰμί κατά οὗτος καί ὁ γιός ἀλλότριος κατά οὐσία ὁ πατέρας , ὥσπερ καί ὁ ἄμπελος ὁ γεωργός , εἰμί δέ ἄλλος εἰμί ὁ γιός παρά ὁ εἰμί ἐγώ , ἐκεῖνος μέν λόγος ὁ πατέρας , ἐγώ δέ ἐκ γῆ γίγνομαι καί ὁ Ἀδάμ εἰμί ἔκγονος , οὐ ὀφείλω ὁ ῥητός εἰς ὁ θεότης ἀναφέρω ὁ λόγος , ἀλλά λοιπός εἰς ὁ ἀνθρώπινος αὐτός παρουσία , ἐπεί καί οὕτως λέγω ὁ σωτήρ · ἐγώ ὁ ἄμπελος , σύ ὁ κλῆμα , ὁ πατήρ ὁ γεωργός .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 10.5
ἡμεῖς γὰρ τοῦ κυρίου κατὰ τὸ σῶμα συγγενεῖς ἐσμεν καὶ αὐτὸς διὰ τοῦτο εἶπεν · ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου . καὶ ὥσπερ ἐστὶ τὰ κλήματα ὁμοούσια τῆς ἀμπέλου καὶ ἐξ αὐτῆς , οὕτως καὶ ἡμεῖς ὁμογενῆ τὰ σώματα ἔχοντες τῷ σώματι τοῦ κυρίου ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ λαμβάνομεν , κἀκεῖνο ῥίζαν ἔχομεν εἰς τὴν ἀνάστασιν καὶ τὴν σωτηρίαν . ὁ δὲ πατὴρ εἴρηται ὁ γεωργός · αὐτὸς γὰρ εἰργάσατο διὰ τοῦ λόγου τὴν ἄμπελον , ἥτις ἐστὶ τὸ ἀνθρώπινον τοῦ σωτῆρος , καὶ αὐτὸς δι’ αὐτοῦ τοῦ λόγου τὴν εἰς βασιλείαν ὁδὸν ἡμῖν ἡτοίμασε , καὶ οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν κύριον , εἰ μὴ ὁ πατὴρ αὐτὸν ἑλκύσει πρὸς αὐτόν .
Lemmas: ἐγώ γάρ ὁ κύριος κατά ὁ σῶμα συγγενής εἰμί καί αὐτός διά οὗτος λέγω · ἀπαγγέλλω ὁ ὄνομα σύ ὁ ἀδελφός ἐγώ . καί ὥσπερ εἰμί ὁ κλῆμα ὁμοούσιος ὁ ἄμπελος καί ἐκ αὐτηες͂ς , οὕτως καί ἐγώ ὁμογενής ὁ σῶμα ἔχω ὁ σῶμα ὁ κύριος ἐκ ὁ πλήρωμα αὐτός λαμβάνω , ἐͅκεῖνο ῥίζα ἔχω εἰς ὁ ἀνάστασις καί ὁ σωτηρία . ὁ δέ πατήρ λέγω ὁ γεωργός · αὐτός γάρ ἐργάζομαι διά ὁ λόγος ὁ ἄμπελος , ὅστις εἰμί ὁ ἀνθρώπινος ὁ σωτήρ , καί αὐτός διά αὐτός ὁ λόγος ὁ εἰς βασίλειος ὁδός ἐγώ ἑτοιμάζω , καί οὐδείς ἔρχομαι πρός ὁ κύριος , εἰμί μή ὁ πατήρ αὐτός ἕλκω πρός αὐτός .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 11.1
Ταύτην δὲ τοῦ ῥητοῦ τὴν ἑρμηνείαν ἔχοντος ἀνάγκη περὶ τῆς οὕτως λεγομένης ἀμπέλου γράφεσθαι πιστὸν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτόν , καὶ τοσούτῳ κρείττων γενόμενος τῶν ἀγγέλων καὶ τὸ ἔκτισεν . ὅτε γὰρ ἔλαβεν ὅπερ εἶχε προσενεγκεῖν ὑπὲρ ἡμῶν , ἦν δὲ τοῦτο τὸ ἐκ Μαρίας τῆς παρθένου σῶμα , τότε καὶ ἐκτίσθαι καὶ πεποιῆσθαι καὶ γεγενῆσθαι περὶ αὐτοῦ γέγραπται · ἀνθρώποις γὰρ ἁρμόζουσιν αἱ τοιαῦται λέξεις · ἄλλως τε οὐ μετὰ τὸ σῶμα γέγονε κρείττων τῶν ἀγγέλων , ἵνα μὴ τὸ πρὶν ἐλάττων ἢ ἴσος αὐτῶν φαίνηται .
Lemmas: Ταύτη δέ ὁ ῥητός ὁ ἑρμηνεία ἔχω ἀνάγκη περί ὁ οὕτως λέγω ἄμπελος γράφω πιστός εἰμί ὁ ποιέω αὐτός , καί τοσοῦτος ἀγαθός γίγνομαι ὁ ἄγγελος καί ὁ κτίζω . ὅτε γάρ λαμβάνω ὅς ἔχω προσφέρω ὑπέρ ἐγώ , εἰμί δέ οὗτος ὁ ἐκ Μαρία ὁ παρθένος σῶμα , τότε καί κτίζω καί ποιέω καί γίγνομαι περί αὐτός γράφω · ἄνθρωπος γάρ ἁρμόζω ὁ τοιοῦτος λέξις · ἄλλως τε οὐ μετά ὁ σῶμα γίγνομαι ἀγαθός ὁ ἄγγελος , ἵνα μή ὁ πρίν μικρός ἢ ἴσος αὐτός φαίνω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 11.2
ἀλλὰ πρὸς Ἰουδαίους γράφων καὶ τὴν ἀνθρωπίνην τοῦ κυρίου διακονίαν συγκρίνων τῇ Μωσέως ἔφησε · τοσούτῳ κρείττων γενόμενος τῶν ἀγγέλων · διὰ γὰρ ἀγγέλων ὁ νόμος ἐλαλήθη · διότι ὁ μὲν νόμος διὰ Μωσέως ἐδόθη , ἡ δὲ χάρις διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο καὶ τοῦ πνεύματος ἡ χορηγία . καὶ τότε μὲν ἀπὸ Δὰν καὶ μέχρι Βηρσαβεὲ ὁ νόμος κατηγγέλλετο , νῦν δὲ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καὶ τὰ ἔθνη τὸν Χριστὸν προσκυνοῦσι καὶ δι’ αὐτοῦ τὸν πατέρα γινώσκουσιν . ἀνθρωπίνως ἄρα περὶ τοῦ σωτῆρος ἐκεῖνα γέγραπται καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλως .
Lemmas: ἀλλά πρός Ἰουδαῖος γράφω καί ὁ ἀνθρώπινος ὁ κύριος διακονία συγκρίνω ὁ Μωσῆς φημί · τοσοῦτος ἀγαθός γίγνομαι ὁ ἄγγελος · διά γάρ ἄγγελος ὁ νόμος λαλέω · διότι ὁ μέν νόμος διά Μωσῆς δίδωμι , ὁ δέ χάρις διά Ἰησοῦς Χριστός γίνομαι καί ὁ πνεῦμα ὁ χορηγία . καί τότε μέν ἀπό Δάν καί μέχρι Βηρσαβεέ ὁ νόμος καταγγέλλω , νῦν δέ εἰς πᾶς ὁ γῆ ἐξέρχομαι ὁ φθόγγος αὐτός καί ὁ ἔθνος ὁ Χριστός προσκυνέω καί διά αὐτός ὁ πατέρας γιγνώσκω . ἀνθρώπινος ἄρα περί ὁ σωτήρ ἐκεῖνος γράφω καί οὐ εἰμί ἄλλως .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 12.1
Ἆρ’ οὖν , ὡς οἱ χριστομάχοι θρυλοῦσι , Διονύσιος τὰ ἀνθρώπινα τοῦ υἱοῦ γράφων καὶ λέγων οὕτως ποίημα αὐτὸν ἕνα τῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν αὐτὸν εἶναι ; ἢ λέγων μὴ εἶναι τὸν λόγον ἴδιον τῆς τοῦ πατρὸς οὐσίας ἐφρόνει τοῦτον ὁμοούσιον ἡμῶν εἶναι τῶν ἀνθρώπων ; καὶ μὴν οὐχ οὕτως ἔγραψεν ἐν ταῖς ἄλλαις ἐπιστολαῖς , ἀλλὰ καὶ ὀρθῶς φρονῶν ἐν αὐταῖς φαίνεται καὶ δύναται δι’ αὐτῶν βοῆσαι κατὰ τούτων λέγων · οὔκ εἰμι τῆς αὐτῆς ὑμῖν δόξης , ὦ θεομάχοι , οὐδὲ τὰ ἡμέτερα πρόφασιν Ἀρείῳ παρέσχεν εἰς ἀσέβειαν .
Lemmas: ἆρα οὖν , ὡς ὁ χριστομάχος θρυλέω , Διονύσιος ὁ ἀνθρώπινος ὁ υἱός γράφω καί λέγω οὕτως ποίημα αὐτός εἷς ὁ ἄνθρωπος λέγω αὐτός ἔρχομαι ; ἢ λέγω μή ἔρχομαι ὁ λόγος ἴδιος ὁ ὁ πατήρ οὐσία φρονέω οὗτος ὁμοούσιος ἐγώ ἔρχομαι ὁ ἄνθρωπος ; καί μήν οὐ οὕτως γράφω ἐν ὁ ἄλλος ἐπιστολή , ἀλλά καί ὀρθός φρονέω ἐν αὐτός φαίνω καί δύναμαι διά αὐτός βοάω κατά οὗτος λέγω · οὐ εἰμί ὁ αὐτηες͂ς σύ δόξα , ὦ θεομάχος , οὐδέ ὁ ἡμέτερος πρόφασις Ἄρειος παρέχω εἰς ἀσέβεια .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 12.2
ἀλλὰ ἐμνήσθην τοῦ γεωργοῦ καὶ τῆς ἀμπέλου καὶ τῶν τοιούτων ἄλλων ῥητῶν , ἵνα τὰ ἀνθρώπινα τοῦ κυρίου δείξας πείσω μὴ λέγειν ἐκείνους , ὅτι ὁ πατήρ ἐστιν ὁ γενόμενος ἄνθρωπος . ὡς γὰρ ὁ γεωργὸς οὐκ ἔστιν ἄμπελος , οὕτως οὐκ ἔστιν ὁ ἐν τῷ σώματι γενόμενος ὁ πατὴρ ἀλλ’ ὁ λόγος , καὶ ὁ λόγος δὲ ἐν τῇ ἀμπέλῳ γενόμενος ἄμπελος ἐκλήθη διὰ τὴν πρὸς τὰ κλήματα , ἅπερ ἐσμὲν ἡμεῖς , σωματικὴν συγγένειαν . ταύτῃ μὲν οὖν τῇ διανοίᾳ , πρὸς δὲ τὴν ὑμῶν ἀναίδειαν τὰς ἑτέρας ἐπιστολὰς τὰς παρ’ ἐμοῦ γραφείσας ἀντιτίθημι , ἵνα γνῶσιν οἱ φρόνιμοι τὴν ἐν αὐταῖς ἀπολογίαν καὶ τῆς ἐν Χριστῷ πίστεως τὴν ὀρθήν μου φρόνησιν .
Lemmas: ἀλλά μιμνήσκω ὁ γεωργός καί ὁ ἄμπελος καί ὁ τοιοῦτος ἄλλος ῥητός , ἵνα ὁ ἀνθρώπινος ὁ κύριος δείκνυμι πείθω μή λέγω ἐκεῖνος , ὅτι ὁ πατήρ εἰμί ὁ γίγνομαι ἄνθρωπος . ὡς γάρ ὁ γεωργός οὐ εἰμί ἄμπελος , οὕτως οὐ εἰμί ὁ ἐν ὁ σῶμα γίγνομαι ὁ πατήρ ἀλλά ὁ λόγος , καί ὁ λόγος δέ ἐν ὁ ἄμπελος γίγνομαι ἄμπελος καλέω διά ὁ πρός ὁ κλῆμα , ὅς εἰμί ἐγώ , σωματικός συγγένεια . οὗτος μέν οὖν ὁ διάνοια , πρός δέ ὁ σύ ἀναίδεια ὁ ἕτερος ἐπιστολή ὁ παρά ἐγώ γράφω ἀντιτίθημι , ἵνα γνῶσις ὁ φρόνιμος ὁ ἐν αὐτός ἀπολογία καί ὁ ἐν Χριστός πίστη ὁ ὀρθός ἐγώ φρόνησις .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 12.3
ἔδει μὲν οὖν καὶ τοὺς Ἀρειανούς , εἴπερ εἶχον ὑγιαίνοντα τὸν νοῦν , τοιαῦτα λογίζεσθαι καὶ φρονεῖν περὶ τοῦ ἐπισκόπου , πάντα γὰρ ἐνώπια τοῖς συνιοῦσίν ἐστι καὶ ὀρθὰ τοῖς εὑρίσκουσι γνῶσιν . ἐπειδὴ δὲ μὴ μαθόντες τὴν πίστιν τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας πεπτώκασιν εἰς ἀσέβειαν καὶ λοιπὸν τὸν νοῦν πεπηρωμένοι νομίζουσιν εἶναι καὶ τὰ ὀρθὰ στρεβλὰ καὶ λέγουσι τὸ μὲν φῶς σκότος , τὸ δὲ σκότος νομίζουσιν εἶναι φῶς , ἀναγκαῖον καὶ τὰ ἐκ τῶν ἄλλων ἐπιστολῶν τοῦ Διονυσίου παραθέσθαι καὶ τὸ αἴτιον αὐτῶν πρὸς πλείονα κατάγνωσιν τῶν αἱρετικῶν . ἐξ αὐτῶν γὰρ καὶ ἡμεῖς μαθόντες οὕτω περὶ τοῦ ἀνδρὸς φρονοῦμεν καὶ γράφομεν .
Lemmas: δέω μέν οὖν καί ὁ αρειανός , εἴπερ ἔχω ὑγιαίνω ὁ νόος , τοιοῦτος λογίζομαι καί φρονέω περί ὁ ἐπίσκοπος , πᾶς γάρ ἐνώπιος ὁ συνιέω εἰμί καί ὀρθός ὁ εὑρίσκω γνῶσις . ἐπεί δέ μή μανθάνω ὁ πίστις ὁ καθολικός ἐκκλησία πίπτω εἰς ἀσέβεια καί λοιπός ὁ νόος πηρόω νομίζω ἔρχομαι καί ὁ ὀρθός στρεβλός καί λέγω ὁ μέν φάος σκότος , ὁ δέ σκότος νομίζω ἔρχομαι φάος , ἀναγκαῖος καί ὁ ἐκ ὁ ἄλλος ἐπιστολή ὁ Διονύσιος παρατίθημι καί ὁ αἴτιος αὐτός πρός πολύς κατάγνωσις ὁ αἱρετικός . ἐκ αὐτός γάρ καί ἐγώ μανθάνω οὕτως περί ὁ ἀνήρ φρονέω καί γράφω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 13.1
Ἡ δὲ πρόφασις , δι’ ἣν ἔγραψε τὰς ἄλλας , ἔστιν αὕτη . Διονυσίου τοῦ ἐπισκόπου μαθόντος περὶ τῶν ἐν Πενταπόλει καὶ ζήλῳ τῆς εὐσεβείας γράψαντος , καθὰ προεῖπον , κατὰ τῆς αἱρέσεως Σαβελλίου , τινὲς τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ἀδελφῶν φρονοῦντες μὲν ὀρθῶς , μὴ ἐρωτήσαντες δὲ αὐτόν , ἵνα παρ’ αὐτοῦ μάθωσι πῶς ἔγραψεν , ἀνῆλθον πρὸς τὴν Ῥώμην καὶ κατειρήκασιν αὐτοῦ παρὰ τῷ ὁμωνύμῳ αὐτοῦ Διονυσίῳ τῷ ἐπισκόπῳ Ῥώμης .
Lemmas: ὁ δέ πρόφασις , διά ὅς γράφω ὁ ἄλλος , εἰμί οὗτος . Διονύσιος ὁ ἐπίσκοπος μανθάνω περί ὁ ἐν Πενταπόλει καί ζῆλος ὁ εὐσέβεια γράφω , καθά προλέγω , κατά ὁ αἵρεσις Σαβέλλιος , τις ὁ ἀπό ὁ ἐκκλησία ἀδελφός φρονέω μέν ὀρθός , μή ἐρωτάω δέ αὐτός , ἵνα παρά αὐτός μανθάνω πῶς γράφω , ἀνέρχομαι πρός ὁ Ῥώμη καί κατείρω αὐτός παρά ὁ ὁμώνυμος αὐτός Διονύσιος ὁ ἐπίσκοπος Ῥώμη .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 13.2
κἀκεῖνος ἀκούσας ἔγραψεν ὁμοῦ κατά τε τῶν τὰ Σαβελλίου δοξαζόντων καὶ κατὰ τῶν φρονούντων ταῦτα , ἅπερ καὶ Ἄρειος λέγων ἐξεβλήθη τῆς ἐκκλησίας , ἴσην καὶ κατὰ διάμετρον ἀσέβειαν εἶναι λέγων τήν τε Σαβελλίου καὶ τὴν τῶν λεγόντων κτίσμα καὶ ποίημα καὶ γενητὸν εἶναι τὸν τοῦ θεοῦ λόγον .
Lemmas: ἐκεῖνος ἀκούω γράφω ὁμοῦ κατά τε ὁ ὁ Σαβέλλιος δοξάζω καί κατά ὁ φρονέω οὗτος , ὅς καί Ἄρειος λέγω ἐκβάλλω ὁ ἐκκλησία , ἴσος καί κατά διάμετρος ἀσέβεια ἔρχομαι λέγω ὁ τε Σαβέλλιος καί ὁ ὁ λέγω κτίσμα καί ποίημα καί γενητός ἔρχομαι ὁ ὁ θεός λόγος .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 13.3
ἐπέστειλε δὲ καὶ Διονυσίῳ δηλῶσαι περὶ ὧν εἰρήκασι κατ’ αὐτοῦ . καὶ ἀντέγραψεν εὐθὺς αὐτὸς καὶ ἐπέγραψε . ἐνταῦθα τὸ μυσαρὸν ἐργαστήριον τῶν θεομάχων κατανόει καὶ πῶς αὐτοὶ καθ’ ἑαυτῶν τὴν αἰσχύνην ἐκίνησαν . Διονυσίου γὰρ τοῦ ἐπισκόπου Ῥώμης γράψαντος καὶ κατὰ τῶν λεγόντων κτίσμα καὶ ποίημα τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ δείκνυται μὴ νῦν πρῶτον ἀλλ’ ἔκπαλαι παρὰ πάντων ἀναθεματισθεῖσα τῶν χριστομάχων Ἀρειανῶν ἡ αἵρεσις . ἔπειτα Διονυσίου τοῦ ἐπισκόπου τῆς Ἀλεξανδρείας ἀπολογουμένου περὶ ἧς ἔγραψεν ἐπιστολῆς , φαίνεται καὶ αὐτὸς μήτε οὕτως φρονήσας , ὡς αὐτοὶ λέγουσι , μήτε ὅλως τὴν Ἀρείου κακοδοξίαν ἐσχηκώς .
Lemmas: ἐπιστέλλω δέ καί Διονύσιος δηλόω περί ὅς λέγω κατά αὐτός . καί ἀντιγράφω εὐθύς αὐτός καί ἐπιγράφω . ἐνταῦθα ὁ μυσαρός ἐργαστήριον ὁ θεομάχος κατανοέω καί πῶς αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ αἰσχύνη κινέω . Διονύσιος γάρ ὁ ἐπίσκοπος Ῥώμη γράφω καί κατά ὁ λέγω κτίσμα καί ποίημα ὁ υἱός ὁ θεός δείκνυμι μή νῦν πρῶτος ἀλλά ἔκπαλαι παρά πᾶς ἀναθεματίζω ὁ χριστομάχος Ἀρειανός ὁ αἵρεσις . ἔπειτα Διονύσιος ὁ ἐπίσκοπος ὁ Ἀλεξάνδρεια ἀπολογέομαι περί ὅς γράφω ἐπιστολή , φαίνω καί αὐτός μήτε οὕτως φρονέω , ὡς αὐτός λέγω , μήτε ὅλος ὁ Ἄρειος κακοδοξία ἔχω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 14.1
Καὶ ἀρκεῖ μὲν εἰς τελείαν κατάγνωσιν τῶν Ἀρειανῶν καὶ εἰς ἀπόδειξιν τῆς συκοφαντίας αὐτῶν τὸ καὶ μόνον ἀπολογήσασθαι τὸν Διονύσιον καὶ περὶ ὧν οὗτοι τεθρυλήκασιν . οὐ γὰρ ὡς φιλονεικῶν ἀντέγραψεν , ἀλλ’ ἀπολογούμενος περὶ ὧν ὑπωπτεύθη · ὁ δὲ ἀπολογούμενος περὶ ὧν κατηγορήθη τί ἕτερον ποιεῖ ἢ λύει μὲν πᾶν ἔγκλημα ὑποπτευθὲν κατ’ αὐτοῦ , ἐλέγχει δὲ καὶ ἐν τούτῳ συκοφάντας τοὺς Ἀρειομανίτας ; ἵνα δὲ καὶ ἐξ ὧν ἀπολογούμενος ἔγραψε πλέον αἰσχυνθῶσιν οὗτοι , φέρε σοι καὶ τὰς λέξεις αὐτοῦ παραθῶμαι .
Lemmas: καί ἀρκέω μέν εἰς τέλειος κατάγνωσις ὁ Ἀρειανός καί εἰς ἀπόδειξις ὁ συκοφαντία αὐτός ὁ καί μόνος ἀπολογέομαι ὁ Διονύσιος καί περί ὅς οὗτος θρυλέω . οὐ γάρ ὡς φιλονεικέω ἀντιγράφω , ἀλλά ἀπολογέομαι περί ὅς ὑποπτεύω · ὁ δέ ἀπολογέομαι περί ὅς κατηγορέω τίς ἕτερος ποιέω ἢ λύω μέν πᾶς ἔγκλημα ὑποπτεύω κατά αὐτός , ἔλεγχος δέ καί ἐν οὗτος συκοφάντης ὁ Ἀρειομανίτης ; ἵνα δέ καί ἐκ ὅς ἀπολογέομαι γράφω πλείων αἰσχύνω οὗτος , φέρω σύ καί ὁ λέξις αὐτός παρατίθημι .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 14.2
γνώσῃ γὰρ ἀπ’ αὐτῶν , ὅτι οἱ μὲν Ἀρειανοὶ κακόφρονές εἰσιν , ὁ δὲ Διονύσιος ἀλλότριος τῆς ἐκείνων ἑτεροδοξίας ἐστί . πρῶτον μὲν οὖν ἐλέγχου καὶ ἀπολογίας ἐπέγραψεν ἑαυτοῦ τὴν ἐπιστολήν · τοῦτο δὲ τί ἐστιν ἢ ὅτι τοὺς μὲν ψευδομένους ἐλέγχει , περὶ δὲ ὧν ἔγραψεν ἀπολογεῖται δεικνὺς ὅτι μὴ ὡς Ἄρειος ὑπενόησεν ἔγραψεν αὐτός , ἀλλ’ ὅτι τῶν ἀνθρωπίνως εἰρημένων περὶ τοῦ κυρίου μνησθεὶς οὐκ ἠγνόει τοῦτον εἶναι λόγον καὶ σοφίαν ἀδιαίρετον τοῦ πατρός ;
Lemmas: γιγνώσκω γάρ ἀπό αὐτός , ὅτι ὁ μέν Ἀρειανός κακόφρων εἰμί , ὁ δέ Διονύσιος ἀλλότριος ὁ ἐκεῖνος ἑτεροδοξία εἰμί . πρῶτος μέν οὖν ἔλεγχος καί ἀπολογία ἐπιγράφω ἑαυτοῦ ὁ ἐπιστολή · οὗτος δέ τίς εἰμί ἢ ὅτι ὁ μέν ψεύδω ἔλεγχος , περί δέ ὅς γράφω ἀπολογέομαι δείκνυμι ὅτι μή ὡς Ἄρειος ὑπονοέω γράφω αὐτός , ἀλλά ὅτι ὁ ἀνθρώπινος λέγω περί ὁ κύριος μιμνήσκω οὐ ἀγνοέω οὗτος ἔρχομαι λόγος καί σοφία ἀδιαίρετος ὁ πατέρας ;
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 14.3
ἔπειτα αἰτιᾶται τοὺς κατειπόντας αὐτοῦ ὡς μὴ ὁλοκλήρους λέγοντας ἀλλὰ περικόπτοντας αὐτοῦ τὰς λέξεις καὶ ὡς μὴ καλῇ συνειδήσει ἀλλὰ πονηρᾷ λαλοῦντας ὡς θέλουσι · τούτους τε τούτοις ἀπεικάζει τοῖς τὰς τοῦ μακαρίου ἀποστόλου διαβάλλουσιν ἐπιστολάς . ἡ δὲ τοιαύτη μέμψις αὐτοῦ πάντως ἀπὸ φαύλης ὑποψίας αὐτὸν ἀπολύει . εἰ γὰρ τοὺς Παύλου κατειπόντας οὕτως ἡγεῖται ὡς τοὺς αὐτοῦ κατειπόντας , οὐδὲν ἕτερον δείκνυσιν ἢ ὅτι τὰ τοῦ Παύλου φρονῶν οὕτως ἔγραψεν .
Lemmas: ἔπειτα αἰτιάομαι ὁ καταλέγω αὐτός ὡς μή ὁλόκληρος λέγω ἀλλά περικόπτω αὐτός ὁ λέξις καί ὡς μή καλός συνείδησις ἀλλά πονηρός λαλέω ὡς ἐθέλω · οὗτος τε οὗτος ἀπεικάζω ὁ ὁ ὁ μακάριος ἀπόστολος διαβάλλω ἐπιστολή . ὁ δέ τοιοῦτος μέμψις αὐτός πάντως ἀπό φαῦλος ὑποψία αὐτός ἀπολύω . εἰμί γάρ ὁ Παῦλος καταλέγω οὕτως ἡγέομαι ὡς ὁ αὐτός καταλέγω , οὐδείς ἕτερος δείκνυμι ἢ ὅτι ὁ ὁ Παῦλος φρονέω οὕτως γράφω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 14.4
ἀμέλει καὶ πρὸς ἕκαστον τῶν ὑπὸ τῶν κατηγόρων εἰρημένων ἀπαντῶν πάντα τὰ παρ’ αὐτῶν προφερόμενα θεραπεύει , καὶ Σαβέλλιον μὲν ἐν ἐκείνοις ἀνατρέπει , ἐν τούτοις δὲ δείκνυσιν ὁλόκληρον ἑαυτοῦ τὴν εὐσεβῆ πίστιν . φασκόντων τοίνυν ἐκείνων φρονεῖν τὸν Διονύσιον οὐκ ἀεὶ ἦν ὁ θεὸς πατήρ , οὐκ ἀεὶ ἦν ὁ υἱός , ἀλλ’ ὁ μὲν θεὸς ἦν χωρὶς τοῦ λόγου , αὐτὸς δὲ ὁ υἱὸς οὐκ ἦν πρὶν γεννηθῇ , ἀλλ’ ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν , οὐ γὰρ ἀίδιός ἐστιν , ἀλλ’ ὕστερον ἐπιγέγονεν , ὅρα πῶς ἀποκρίνεται .
Lemmas: ἀμέλει καί πρός ἕκαστος ὁ ὑπό ὁ κατήγορος λέγω ἀπαντάω πᾶς ὁ παρά αὐτός προφέρω θεραπεύω , καί Σαβέλλιος μέν ἐν ἐκεῖνος ἀνατρέπω , ἐν οὗτος δέ δείκνυμι ὁλόκληρος ἑαυτοῦ ὁ εὐσεβής πίστις . φάσκω τοίνυν ἐκεῖνος φρονέω ὁ Διονύσιος οὐ ἀεί εἰμί ὁ θεός πατήρ , οὐ ἀεί εἰμί ὁ γιός , ἀλλά ὁ μέν θεός εἰμί Χωρὶς ὁ λόγος , αὐτός δέ ὁ γιός οὐ εἰμί πρίν γεννάω , ἀλλά εἰμί ποτέ ὅτε οὐ εἰμί , οὐ γάρ ἀίδιος εἰμί , ἀλλά ὕστερον ἔπειμι , ὁράω πῶς ἀποκρίνω .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 14.5
τὰ μὲν οὖν πλεῖστα τῶν αὐτοῦ ῥημάτων , ἅπερ ἢ ζητῶν ἐξετάζει ἢ συλλογιζόμενος συνάγει ἢ ἐρωτῶν ἐλέγχει ἢ τοὺς κατειρηκότας αἰτιᾶται , ταῦτα παρεὶς διὰ τὸ μῆκος τῶν λόγων μόνα τὰ πρὸς τὴν κατηγορίαν ἀναγκαῖα τίθημι . ἀπολογούμενος τοίνυν πρὸς ἐκεῖνα γράφει ταῖς λέξεσι ταύταις ἐν τῷ πρώτῳ τῷ ἐπιγραφομένῳ ἐλέγχου καὶ ἀπολογίας μεθ’ ἕτερα οὕτως ·
Lemmas: ὁ μέν οὖν πλεῖστος ὁ αὐτός ῥῆμα , ὅς ἢ ζητέω ἐξετάζω ἢ συλλογίζομαι συνάγω ἢ ἐρωτάω ἔλεγχος ἢ ὁ κατερῶ αἰτιάομαι , οὗτος παρίημι διά ὁ μῆκος ὁ λόγος μόνος ὁ πρός ὁ κατηγορία ἀναγκαῖος τίθημι . ἀπολογέομαι τοίνυν πρός ἐκεῖνος γράφω ὁ λέξις αὐτός ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐπιγράφω ἔλεγχος καί ἀπολογία μετά ἕτερος οὕτως ·
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 15.1
Οὐ γὰρ ἦν ὅτε ὁ θεὸς οὐκ ἦν πατήρ . καὶ τοῦτο οἶδεν ἐν τοῖς ἑξῆς · ἀεὶ τὸν Χριστὸν εἶναι , λόγον ὄντα καὶ σοφίαν καὶ δύναμιν , οὐ γὰρ δὴ τούτων ἄγονος ὢν ὁ θεὸς εἶτα ἐπαιδοποιήσατο , ἀλλ’ ὅτι μὴ παρ’ ἑαυτοῦ ὁ υἱὸς ἀλλ’ ἐκ τοῦ πατρὸς ἔχει τὸ εἶναι .
Lemmas: οὐ γάρ εἰμί ὅτε ὁ θεός οὐ εἰμί πατήρ . καί οὗτος οἶδα ἐν ὁ ἑξῆς · ἀεί ὁ Χριστός ἔρχομαι , λόγος εἰμί καί σοφία καί δύναμις , οὐ γάρ δή οὗτος ἄγονος εἰμί ὁ θεός εἶτα παιδοποιέω , ἀλλά ὅτι μή παρά ἑαυτοῦ ὁ γιός ἀλλά ἐκ ὁ πατήρ ἔχω ὁ ἔρχομαι .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 15.2
καὶ μετ’ ὀλίγα πάλιν περὶ τοῦ αὐτοῦ φησιν · ἀπαύγασμα δὲ ὢν φωτὸς ἀιδίου πάντως καὶ αὐτὸς ἀίδιός ἐστιν . ὄντος γὰρ ἀεὶ τοῦ φωτὸς δῆλον ὡς ἔστιν ἀεὶ τὸ ἀπαύγασμα . τούτῳ γὰρ καὶ ὅτι φῶς ἐστι τῷ καταυγάζειν νοεῖται , καὶ φῶς οὐ δύναται μὴ φωτίζον εἶναι .
Lemmas: καί μετά ὀλίγος πάλιν περί ὁ αὐτός φημί · ἀπαύγασμα δέ εἰμί φάος ἀίδιος πάντως καί αὐτός ἀίδιος εἰμί . εἰμί γάρ ἀεί ὁ φάος δῆλος ὡς εἰμί ἀεί ὁ ἀπαύγασμα . οὗτος γάρ καί ὅτι φάος εἰμί ὁ καταυγάζω νοέω , καί φάος οὐ δύναμαι μή φωτίζω ἔρχομαι .
athanasius-theology.de-sententia-dionysii 15.3
πάλιν γὰρ ἔλθωμεν ἐπὶ τὰ παραδείγματα . εἰ ἔστιν ἥλιος , ἔστιν αὐγή , ἔστιν ἡμέρα · εἰ τοιούτων μηδὲν ἔστι , πολύ γε δεῖ καὶ παρεῖναι ἥλιον . εἰ μὲν οὖν ἀίδιος ὁ ἥλιος , ἄπαυστος ἂν ἦν καὶ ἡ ἡμέρα , νῦν δέ ( οὐ γάρ ἐστιν ) ἀρξαμένου τε ἤρξατο καὶ παυομένου παύεται . ὁ δέ γε θεὸς αἰώνιόν ἐστι φῶς οὔτε ἀρξάμενον οὔτε λῆξόν ποτε . οὐκοῦν αἰώνιον πρόκειται καὶ σύνεστιν αὐτῷ τὸ ἀπαύγασμα , ἄναρχον καὶ ἀειγενὲς προφαινόμενον αὐτοῦ , ὅπερ ἐστὶν ἡ λέγουσα σοφία ἐγὼ ἤμην ᾗ προσέχαιρε · καθ’ ἡμέραν δὲ ηὐφραινόμην ἐν προσώπῳ αὐτοῦ ἐν παντὶ καιρῷ .
Lemmas: πάλιν γάρ ἔρχομαι ἐπί ὁ παράδειγμα . εἰμί εἰμί ἥλιος , εἰμί αὐγή , εἰμί ἡμέρα · εἰμί τοιοῦτος μηδείς εἰμί , πολύς γε δέω καί πάρειμι ἥλιος . εἰμί μέν οὖν ἀίδιος ὁ ἥλιος , ἄπαυστος ἄν εἰμί καί ὁ ἡμέρα , νῦν δέ ( οὐ γάρ εἰμί ) ἄρχω τε ἄρχω καί παύω παύω . ὁ δέ γε θεός αἰώνιος εἰμί φάος οὔτε ἄρχω οὔτε λήγω ποτέ . οὐκοῦν αἰώνιος πρόκειμαι καί σύνειμι αὐτός ὁ ἀπαύγασμα , ἄναρχος καί ἀειγενής προφαίνω αὐτός , ὅς εἰμί ὁ λέγω σοφία ἐγώ ἀείδω ὅς προσχαίρω · κατά ἡμέρα δέ εὐφραίνω ἐν πρόσωπον αὐτός ἐν πᾶς καιρός .