athanasius-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-2-and-4-sp pg028_0591.2
5 . Ἀνὸμ . Νῦν μαθάνω , ὅτι ὁ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐστὶν ὁμολογημένον , τοῦτο ὑμεῖς οὐ πιστεύετε . Ὀρθ . Ποῖον ; Ἀνὸμ . Ὅτι ἀγέννητόν ἐστιν ὁ Θεός , πάντες ἄνθρωποι , οἱ νοῦν ὀρθὸν ἔχοντες , ὁμολογοῦσιν , ὑμεῖς δὲ οὐ δέχεσθε . Ὀρθ . Οὐ λέγω , ὅτι τὸ ἀγέννητον αὐτὸν ὁμολογεῖν ἀπαράδεκτόν ἐστιν ἡμῖν · ἀλλ' ὅτι κἂν δοκῇ ταῖς ἐννοίαις ἡμῶν ὑποπίπτειν , ἀλλ' ὅμως ὡς οὐδαμοῦ τῆς θείας Γραφῆς κειμένην τὴν φωνὴν οὐχ ἀναγκαῖον λέγειν . Εἰ γὰρ ἦν ἀναγκαῖον , εἴπεν ἂν αὐτὸ ἡ θεία Γραφή . Ἀνὸμ . Γεννητὸν οὖν εἴπωμεν αὐτόν ; Ὀρθ . Ὁ λέγων αὐτὸν γεννητὸν ( 8 ) ἀσεβεῖ . Εἶπε γὰρ ἡμῖν ἡ Γραφή , τίνα ἐστὶ τὰ γεννητά , καὶ τίς ὁ τούτων γενεσιουργός . Ὁ δὲ λέγων αὐτὸν ἀγέννητον , ὁ οὐκ εἴπεν ἡ Γραφή , περιττολογεῖ . Ἀνὸμ . Εἰ οὐκ ἐστὶ γεννητός , ἀγέννητός ἐστιν . Ὀρθ . Κἂν ἀνθρωπίνῃ διάνοια τοῦτο νοεῖν ποιῇ , ἀλλ' οὐχ οὕτως ἡ θεία Γραφὴ ἐδίδαξεν · ἀλλ' ἀκούεις αὐτῆς λεγούσης · « καὶ Καθόσον ἀπέχουσιν ἀθασολαὶ ἀπὸ δυσμῶν , τοσοῦτον ἀπέχουσι καὶ διανοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῶν διανοημάτων μου . » Εἰ δὲ νομίζει Εὐνόμιος εὑρῆκέναι , τὸ τί ἐστιν ὁ Θεός , ἐκ τοῦ μὴ εἶναι αὐτὸν γεννητόν , μηδὲ ἔχειν γενεσιουργόν , λεγέτω αὐτὸν καὶ ἄθεον , ἐπεὶδὴ Θεὸν οὐχ ἔχει . Ἄλλ' εἰ ( 9 ) οὐ δεῖ λέγειν τοῦτο , κἂν ὑποπίπτῃ ταῖς ἐννοίαις ἡμῶν · μηδὲ τὸ ἀγέννητον λεγέσθω , κἂν ὑποπίπτῃ ταῖς ἐννοίαις ἡμῶν . Ἀνὸμ . Ἐγένετο οὖν ὁ Θεός ; Ὀρθ . Οὐκ ἐγένετο . Ἀνὸμ . Ἀγέννητος οὖν ἐστιν ; Ὀρθ . Ἔχει Θεὸν ὁ Θεός ; Ἀνὸμ . Ὁ ἀγέννητος οὐ . Ὀρθ . Ἄθεος οὖν ἐστι . Καὶ ἔρξ ( 10 ) , πῶς μειρακιώδῃ καὶ ἀνδραποδώδῃ εἰσιν ὑμῶν τὰ διανοήματα ; Διὸ μᾶλλον ἀκολουθοῦντες τῇ θείᾳ Γραφῇ , εἴπωμεν Πατέρα , καὶ Υἱόν , καὶ ἅγιον Πνεῦμα , Θεόν · καὶ οὐ φοβοῦμεθα περὶ τὴν πίστιν ναυαγήσαι . Τὸ γὰρ ἀγέννητον εὑρεῖς ἐστιν ἀετοῦ πετομένου , ζητοῦντος βρῶσιν ( 11 ) , οὐ ἧχος ἐρρευσμένου οὐχ εὑρίσκεται · οὐ γὰρ ἔχει ἐν τῇ Γραφῇ , οὐ στήσει τοὺς πόδας . Ἀνὸμ . Ἄδδε , ἀνάγνωθι τὴν ἐπιστολὴν Ἀκτίου , καὶ εἴπε πρὸς αὐτήν . Ὀρθ . Αὐτὸς ἀνάγνωθι . Ἀνὸμ . Εἰσὶ μετ' αὐτῆς καὶ σχόλια Εὐνομίου . Ὀρθ . Καὶ αὐτὰ ἀνάγνωθι .
Lemmas: 5 . Ἀνὸμ . νῦν μαθαίνω , ὅτι ὁ πᾶς ἄνθρωπος εἰμί ὁμολογέω , οὗτος σύ οὐ πιστεύω . Ὀρθ . Ποῖον ; Ἀνὸμ . ὅτι ἀγέννητος εἰμί ὁ θεός , πᾶς ἄνθρωπος , ὁ νόος ὀρθός ἔχω , ὁμολογέω , σύ δέ οὐ δέχομαι . Ὀρθ . οὐ λέγω , ὅτι ὁ ἀγέννητος αὐτός ὁμολογέω ἀπαράδεκτος εἰμί ἐγώ · ἀλλά ὅτι κἀν δοκέω ὁ ἔννοια ἐγώ ὑποπίπτω , ἀλλά ὅμως ὡς οὐδαμοῦ ὁ θεῖος Γραφής κεῖμαι ὁ φωνή οὐ ἀναγκαῖος λέγω . εἰμί γάρ εἰμί ἀναγκαῖος , λέγω ἄν αὐτός ὁ θεῖος Γραφή . Ἀνὸμ . γεννητός οὖν λέγω αὐτός ; Ὀρθ . ὁ λέγω αὐτός γεννητός ( 8 ) ἀσεβέω . λέγω γάρ ἐγώ ὁ Γραφή , τίς εἰμί ὁ γεννητός , καί τίς ὁ οὗτος γενεσιουργός . ὁ δέ λέγω αὐτός ἀγέννητος , ὁ οὐ λέγω ὁ Γραφή , περισσολογέω . Ἀνὸμ . εἰμί οὐ εἰμί γεννητός , ἀγέννητος εἰμί . Ὀρθ . κἀν ἀνθρώπινος διάνοια οὗτος νοέω ποιέω , ἀλλά οὐ οὕτως ὁ θεῖος Γραφή διδάσκω · ἀλλά ἀκούω αὐτηες͂ς λέγω · « καί καθόσον ἀπέχω αθασολαας ἀπό δυσμή , τοσοῦτος ἀπέχω καί διανόημα σύ ἀπό ὁ διανόημα ἐγώ . » εἰ δέ νομίζω Εὐνόμιος εὑρίσκω , ὁ τίς εἰμί ὁ θεός , ἐκ ὁ μή ἔρχομαι αὐτός γεννητός , μηδέ ἔχω γενεσιουργός , λέγω αὐτός καί ἄθεος , ἐπειδή θεός οὐ ἔχω . ἄλλος εἰμί ( 9 ) οὐ δέω λέγω οὗτος , κἀν ὑποπίπτω ὁ ἔννοια ἐγώ · μηδέ ὁ ἀγέννητος λέγω , κἀν ὑποπίπτω ὁ ἔννοια ἐγώ . Ἀνὸμ . γίνομαι οὖν ὁ θεός ; Ὀρθ . Οὐκ γίνομαι . Ἀνὸμ . ἀγέννητος οὖν εἰμί ; Ὀρθ . Ἔχις θεός ὁ θεός ; Ἀνὸμ . ὁ ἀγέννητος οὐ . Ὀρθ . ἄθεος οὖν εἰμί . καί ἔρδω ( 10 ) , πῶς μειρακιώδης καί ἀνδραποδίζω εἰμί σύ ὁ διανόημα ; Διὸ μᾶλλον ἀκολουθέω ὁ θεῖος Γραφή , λέγω Πατέρας , καί υἱός , καί ἅγιος πνεῦμα , θεός · καί οὐ φοβέω περί ὁ πίστις ναυαγέω . Τέ γάρ ἀγέννητος βρίσκω εἰμί ἀετός πέτομαι , ζητέω βρῶσις ( 11 ) , οὐ Ἧχος ῥέω οὐ εὑρίσκω · οὐ γάρ ἔχω ἐν ὁ Γραφή , οὐ ἵστημι ὁ πόδι . Ἀνὸμ . αδʹ , ἀναγιγνώσκω ὁ ἐπιστολή Ἄκτιον , καί λέγω πρός αὐτός . Ὀρθ . αὐτός ἀναγιγνώσκω . Ἀνὸμ . Εἰσί μετά αὐτηες͂ς καί σχόλιον Εὐνόμιος . Ὀρθ . καί αὐτός ἀναγιγνώσκω .