athanasius-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-1-3-5-sp pg028_0650.1
ἡλίου · οὐ γὰρ χωλῶσται εἶναι λύχνος · ἀλλὰ μένει μὲν τὴν ἰδίαν ἐνέργειαν καὶ κίνησιν ἔχων · οὐ φαίνει δὲ τοῦ ἡλίου ( 6 ) ἐν αὐτῷ καὶ δι’ αὐτοῦ φαίνοντος , καὶ κατακρεατύντος τοῦ λύχνου , καὶ ἰδιοποιήσαντος αὐτόν , ὡς καὶ λύχνον χρηματίζει τὸν ἥλιον · οὕτω Θεὸς Λόγος , ἐν λογικῷ καὶ διὰ λογικοῦ ζῴου τὴν ἰδίαν δύναμιν ἐνεργῶν , καὶ ὑπὲρ τὴν φύσιν τὴν ἰδίαν ἀποστέλλει τὸ ζῷον εὐδοκία τῇ ἑαυτοῦ , καὶ τὸ ζῷον εἶναι λογικὸν οὐκ ἐκώλυσεν · καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος χρηματίζειν οὐ κατήψωσε , καὶ τελῶν τὰ τεράστια οὐ κεχωρίσται τοῦ ἀνθρώπου , ἔχων ( 7 ) προσληφθέντος , ἀλλ’ ὡς οὖν τὸ ἐκεῖνο γενοὺς ἐνεργεῖ τὰ πάντα · καὶ διὰ τοῦτο , ἡ Ὁ Λόγος ἀφρὲ ἐγένετο , » εἴρηται , καὶ οὐχ ἐν σαρκί , ἵνα γνῶμεν τὴν ἐξ ὑποστάσεως ἑνωσιν , καὶ τοῦτο διδαχθέντες Χριστὸν ἕνα καὶ τὴν αὐτὴν γνωρίζομεν Θεὸν καὶ ἄνθρωπον . carne , ut cognoscamus unionem quæ ex beneplacito 28 Aπολι . Προσκυνεῖται ὑπὸ ἀγγέλων ὁ ἄνθρωπος , ἡ ὅ . Ἄλλ’ εἰ μὴ οὐ προσκυνεῖται , πῶς ἡμῖν ται , καὶ ἀποστέλλει ὁ Υἱὸς τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ ; εἰ δὲ προσκυνεῖται διὰ τὸ ἐν αὐτῷ θεῖαν ἐνοικεῖν δύναμιν , πῶς ὑπὸ τῶν ἀεί θεῖαν ἔχοντων δύναμιν ἐνοικούντων ; Καὶ ἡμεῖς δὲ προσκυνήσομεν ( 8 ) τὸν ἄνθρωπον , ἡ ὅ . Ἄλλ’ εἰ μὴ οὐ προσκυνήσομεν , πῶς ἡμῖν νομισόμεν αὐτόν , καὶ πῶς εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ βαπτίζομεθα ; εἰ δὲ προσκυνήσομεν , ὡσπερ τὸν Θεόν , οὕτω καὶ τὸν ἄνθρωπον , ἀσεβέστατον κτίσμα κτίστην ἐν ἑαυτῷ τιθέμεν . Καὶ εἰ κριτὴν προσδοκῶμεν τὸν ἄνθρωπον μετὰ τοῦ Θεοῦ φωτιζόντα τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους , τὴν τοῦ Θεοῦ κρίσιν ἀναθήσομεν ἀνθρώπῳ ; εἰ δὲ μή , πῶς « ἐδωκεν αὐτῷ ὁ Πατὴρ ἐξουσίαν κρίσιν ποιεῖν , ὅτι Υἱὸς ἀνθρώπου ἐστι ; » καὶ πῶς ἡγοῦται τῷ κρίνοντι ; Ὅρθ . Διὰ γὰρ τοῦτο ἔλαβε παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐξουσίαν κρίσιν ποιεῖν , Κύριος ὢν τῆς δόξης καὶ πάσης ἐξουσίας , ἐπειδὴ , Θεὸς Λόγος ὢν , ἐγένετο ἄνθρωπος ; ὅλην ἀνθρωπότητα λαβών . Ἡ γὰρ μορφὴ τοῦ δούλου οὐχ ἐστὶν ἀνθρωπότης , ὡς ἡ μορφὴ τοῦ Θεοῦ οὐχ θεότης . Καὶ ἡμεῖς καὶ ἄγγελοι προσκυνούμεν αὐτῷ τῷ Θεῷ Λόγῳ , μορφὴν δούλου λαβόντι · καὶ οὐχ ἐν μέρει τὸν Θεὸν προσκυνούμεν , καὶ ἐν μέρει τὸν ἄνθρωπον · οὐδὲ κτίσμα καὶ κτίστην ἐν ἑαυτῷ τιθέμεθα · ἀλλ’ ὡσπερ σὺ , εἰ γὰς ὁμολογεῖς · χάν γοῦν σάρκα ὁμοούσιον ἡμῖν αὐτὸν λαβόντα ἐκ τῆς Παρθένου , προσκυνεῖς αὐτὸν σαρκωμένον μετὰ τῆς σαρκός , οὐχ ἐν ἑαυτῷ τιθεὶς τὴν σάρκα καὶ τὴν θεότητα , οὐδὲ χωρίζων τὴν σάρκα , καὶ ἐν μέρει προσκυνῶν αὐτήν , ἀλλὰ τὴν θεότητα μετὰ τῆς σαρκὸς προσκυνεῖς ; οὕτω καὶ ἡμεῖς τὴν θεότητα ἐνανθρωπήσασαν προσκυνούμεν , οὐ χωρίζοντες αὐτὴν τῆς ἀνθρωπότητος . Καὶ φωτίζει τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους Χριστὸς , εἰς ὃν ὁ αὐτὸς Θεὸς καὶ ἄνθρωπος , ὡς πῦρ ἐν ὑλῇ φωτίζον τοὺς προσόντας αὐτῷ τῷ φωτί , οὐ χωριζόμενον τῆς ἀνωθεῖας ὑλῆς , οὐδὲ ἀναλισκόμενον τῆς ὑλῆς , καθάπερ οὐδὲ ἡ παρὰ Μωσῆ βάτος .
Lemmas: ἥλιος · οὖον γάρ χωλόω εἰμί λύχνος · ἀλλά μένω μέν ὁ ἴδιος ἐνέργεια καί κίνησις ἔχω · οὖον φαίνω δέ ὁ ἥλιος ( 6 ) ἐν αὐτός καί διά αὐτός φαίνων , καί κατακρατύνω ὁ λύχνος , καί ἰδιοποιέω αὐτός , ὡς καί λύχνος χρηματίζω ὁ ἥλιος · οὗτος θεός Λόγος , ἐν λογικός καί διά λογικός ζῷον ὁ ἴδιος δύναμις ἐνεργός , καί ὑπέρ ὁ φύσις ὁ ἴδιος ἀποστέλλω ὁ ζῷον εὐδοκία ὁ ἑαυτοῦ , καί ὁ ζῷον εἰμί λογικός οὐ κωλύω · καί ὁ αὐτός ἄνθρωπος χρηματίζω οὖον κατήψωσε , καί τέλος ὁ τεράστιος οὖον χωρίζω ὁ ἄνθρωπος , ἔχω ( 7 ) προσλαμβάνω , ἀλλά ὡς οὖν ὁ ἐκεῖνος γένος ἐνεργέω ὁ πᾶς · καί διά οὗτος , ὁ ὁ Λόγος ἀφρός γίγνομαι , » εἴρω , καί οὐ ἐν σάρξ , ἵνα γιγνώσκω ὁ ἐκ ὑπόστασις ἔνειμι , καί οὗτος διδάσκω Χριστός εἷς καί ὁ αὐτός γνωρίζω θεός καί ἄνθρωπος . carne , ut cognoscamus unionem quæ ex beneplacito 28 Aπολι . προσκυνέω ὑπό ἄγγελος ὁ ἄνθρωπος , ὁ ὅς . ἄλλος εἰμί μή οὖον προσκυνέω , πῶς ἐγώ ὁ , καί ἀποστέλλω ὁ υἱός ὁ ἄγγελος αὐτός ; εἰμί δέ προσκυνέω διά ὁ ἐν αὐτός θεῖος ἐνοικέω δύναμις , πῶς ὑπό ὁ ἀεί θεῖος ἔχω δύναμις ἐνοικέω ; καί ἐγώ δέ προσκυνέω ( 8 ) ὁ ἄνθρωπος , ὁ ὅς . ἄλλος εἰμί μή οὖον προσκυνέω , πῶς ἐγώ νομίζω αὐτός , καί πῶς εἰς ὁ θάνατος αὐτός βαπτίζω ; εἰμί δέ προσκυνέω , ὡς ὁ Θεός , οὗτος καί ὁ ἄνθρωπος , ἀσεβής κτίσμα κτίστης ἐν ἑαυτοῦ τίθημι . καί εἰμί κριτής προσδοκάω ὁ ἄνθρωπος μετά ὁ Θεός φωτίζω ὁ κρυπτός ὁ σκότος , ὁ ὁ Θεός κρίσις ἀνατίθημι ἄνθρωπος ; εἰμί δέ μή , πῶς « δίδωμι αὐτός ὁ πατήρ ἐξουσία κρίσις ποιέω , ὅτι υἱός ἄνθρωπος εἰμί ; » καί πῶς ἡγέομαι ὁ κρίνω ; Ὅρ . Ζεύς γάρ οὗτος λαμβάνω παρά ὁ Θεός ἐξουσία κρίσις ποιέω , Κύριος εἰμί ὁ δόξα καί πᾶς ἐξουσία , ἐπεί , θεός Λόγος εἰμί , γίγνομαι ἄνθρωπος ; ὅλος ἀνθρωπότης λαμβάνω . ὁ γάρ μορφή ὁ δοῦλος οὐ εἰμί ἀνθρωπότης , ὡς ὁ μορφή ὁ Θεός οὐ θεότης . καί ἐγώ καί ἄγγελος προσκυνέω αὐτός ὁ Θεός Λόγος , μορφή δοῦλος λαμβάνω · καί οὐ ἐν μέρος ὁ θεός προσκυνέω , καί ἐν μέρος ὁ ἄνθρωπος · οὐδέ κτίσμα καί κτίστης ἐν ἑαυτοῦ τίθημι · ἀλλά ὡς σύ , εἰμί γῆ ὁμολογέω · χήν γοῦν σάρξ ὁμοούσιος ἐγώ αὐτός λαμβάνω ἐκ ὁ παρθένος , προσκυνέω αὐτός σαρκάω μετά ὁ σάρξ , οὐ ἐν ἑαυτοῦ τίθημι ὁ σάρξ καί ὁ θεότης , οὐδέ χωρίζω ὁ σάρξ , καί ἐν μέρος προσκυνέω αὐτός , ἀλλά ὁ θεότης μετά ὁ σάρξ προσκυνέω ; οὗτος καί ἐγώ ὁ θεότης ἐνανθρωπέω προσκυνέω , οὖον Χωρίζοντες αὐτός ὁ ἀνθρωπότης . καί φωτίζω ὁ κρυπτός ὁ σκότος Χριστός , εἰς ὅς ὁ αὐτός θεός καί ἄνθρωπος , ὡς πῦρ ἐν ὕλη φωτίζω ὁ πρόσειμι αὐτός ὁ φάος , οὖον χωρίζω ὁ ἀνωθέω ὕλη , οὐδέ ἀναλίσκω ὁ ὕλη , καθάπερ οὐδέ ὁ παρά Μωσῆς βάτος .