athanasius-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-1-3-5-sp pg028_0651.1
29 . 'Απολλ . 'Ανθρωπος Θεῷ παραζευγδείς , ἕτερος παρὰ τὸν Θεόν ἐστι ταῖς ζωτικαῖς κινήσει , λογιστικαῖς τε καὶ παθητικαῖς · καὶ πάσχων , ὡς ἕτερος πάσχει , καὶ προσκυνούμενος , ὡς ἕτερος προσκυνεῖται . Σὰρξ δὲ Θεοῦ ζωῆς ὀργανὸν ἀρμοζόμενον τοῖς πάθεσι πρὸς τὰς θείας βουλάς , καὶ ( 9 ) οὔτε λόγοι σαρξὶς ἴδιοι , οὔτε πράξεις , καὶ τοῖς πάθεσιν ὑποβαλλομένη · κατὰ τὸ σαρξὶ προσήκον , ἰσχύει κατὰ τῶν παθῶν , διὰ τὸ Θεοῦ εἶναι σάρξ , ὥστε καὶ καταρᾶσθαι τῆς ἀπαθείας τοῖς οὐχ ὁμοίως μὲν , ὁμοίως δὲ σώματι ( 10 ) · καὶ προσκυνεῖται ὡς Θεοῦ σάρξ , Θεοῦ ὄντος οὕτως τοῦ προσκυνουμένου · καὶ συνέφειαν ἡμῖν δίδωσιν , οὗ ἐστι σῶμα · καὶ προσκυνεῖται , οὐχ ὡς κτίσμα , ὅτι μηδὲν κτίσμα μέρος Θεοῦ . Οἱ δὲ σάρκα λαβεῖν τὸν Θεὸν πιστεύσαντες , καὶ τῶν εὐεργεσιῶν τυγχάνουσι , καὶ οὐχ εἰς ἕτερον μεταπίπτουσι · ὧν τὰ ἐναντία ἔχουσι οἱ ἀνθρώπου παρεζευχθαι λέγοντες Θεῷ ( 11 ) . 'Ορθ . 'Ανεχώρησας τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς , καὶ διὰ τοῦτο τῆς χάριτος ἐξέπεσες , τῆς Γραφῆς λεγούσης τῷ , « Ἐλάβε , » καὶ , « Ἐγένετο , » τὸ παρεζευχθῆναι σαυτῷ ὀρύξας καθάπερ λέκκον συντετριμμένον , μὴ δυνάμενον ὕδωρ συνέχειν . Πῶς δὲ οὐ θέλεις ταῖς ζωτικαῖς καὶ λογιστικαῖς καὶ παθητικαῖς κινήσεσι χωριζεσθαι τὸν Λόγον τῆς ἀνθρωπότητος ; 'Ἄρα γὰρ καὶ αὐξάνων , θείῃ κινήσει ἀπὸ ἡλικίας εἰς ἡλικίαν θείως ἤυξεν ; Καὶ σοφία προκόπτων , θείως προέκοπτεν ; Καὶ λυπούμενος καὶ ἀγωνίων , καὶ ταραττόμενος , θείως ἐλυπεῖτο καὶ ἠγωνία , καὶ ἐταράττετο , καὶ ἐκοπία καὶ ἔπασχεν ; Μὴ γένοιτο ! 'Αλλ' ὡςπερ τὸ σῶμα τὸ ἐκ Μαρίας , ἑαυτοῦ σῶμα ἔλεγεν ὁ Θεὸς Λόγος , οὐ τῆς αὐτῆς οὐσίας ὂν τῇ θεότητι · οὕτω καὶ τὰ πάθη καὶ τὴν αὐξήσιν τὴν ζωτικὴν καὶ λογιστικὴν ἑαυτοῦ λέγει , ἰδιοποιούμενος πάντα τῆς ἀνθρωπότητος τῇ εὐδοκίᾳ τῆς χάριτος · ὡσαύτως καὶ ( 12 ) τὴν σάρκα ζωῆς ὀργανὸν ἀρμοζόμενον πρὸς τὰς θείας βουλάς . 'Ἵνα γὰρ πύσῃ , σώματι χέρχεται ὀργάνῳ · ἵνα ταφῇ , ὁμοίως τῷ σώματι · ἵνα δὲ πάθῃ ἑκουσίως , καὶ ἵνα τὸν ἅδην σκυλεύσῃ , τῇ ψυχῇ , ἣν ἔλεγε τιθέναι ὑπὲρ τῶν προβάτων . Καὶ οὔτε ἀνθρώπῳ λόγοι ἴδιοι , οὔτε αἱ πράξεις · σάρξ δὲ τοῖς πάθεσιν ( 13 ) , ὑποβαλλομένη κατὰ τὸ ἀνθρώπῳ προσήκον , ἰσχύει κατὰ τῶν παθῶν διὰ τὴν πρὸς τὸν Θεὸν ἕνωσιν . « 'Αμαρτίαν γὰρ οὐκ ἐποίησεν , οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ , » ὥστε καταρᾶσθαι τῆς ἀπαθείας τοῖς ὁμοίοις . « 'Ομοιώται » γὰρ « κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁ Θεὸς Λόγος , ἑνωθείς ἀνθρωπότητι , καὶ προσκυνεῖται · Θεὸς ἐνανθρωπήσας · καὶ συνέφειαν ἡμῖν πρὸς αὐτὸν δίδωσι , μετασχόν ἀμαρτίας καὶ σαρκός , καὶ προσκυνεῖται ὁ αὐτός , ἐνώσει τῇ πρὸς ἡμᾶς ὡς ἀνθρώπου , φύσει δὲ καὶ οὐσίᾳ ὧν Θεός . Τί δὲ καὶ λέγειν ἐτύμησας μέρος Θεοῦ τὴν σάρκα τὴν ἐκ σπέρματος Δαβὶδ , τὴν ἐκ Μαρίας τῆς Παρθένου , τὴν οὐ φαντασίαν σάρκα , ἀλλ' ἀληθεῖς , καὶ
Lemmas: 29 . 'Απολλ . 'Ανθρωπος Θεός παραζευγδείς , ἕτερος παρά ὁ Θεός εἰμί ὁ ζωτικός κινέω , λογιστικός τε καί παθητικός · καί πάσχω , ὡς ἕτερος πάσχω , καί προσκυνέω , ὡς ἕτερος προσκυνέω . σάρξ δέ Θεός ζωή ὄργανον ἁρμόζω ὁ πάθος πρός ὁ θεῖος βουλή , καί ( 9 ) οὔτε λόγος σαρξὶς ἴδιος , οὔτε πρᾶξις , καί ὁ πάθος ὑποβάλλω · κατά ὁ σάρξ προσήκω , ἰσχύω κατά ὁ πάθος , διά ὁ Θεός εἰμί σάρξ , ὥστε καί καταράομαι ὁ ἀπάθεια ὁ οὐ ὁμοίως μέν , ὁμοίως δέ σῶμα ( 10 ) · καί προσκυνέω ὡς Θεός σάρξ , Θεός εἰμί οὕτως ὁ προσκυνέω · καί συμφέρω ἐγώ δίδωμι , ὅς εἰμί σῶμα · καί προσκυνέω , οὐ ὡς κτίσμα , ὅτι μηδείς κτίσμα μέρος Θεός . ὁ δέ σάρξ λαμβάνω ὁ θεός πιστεύω , καί ὁ εὐεργεσία τυγχάνω , καί οὐ εἰς ἕτερος μεταπίπτω · ὅς ὁ ἐναντίος ἔχω ὁ ἄνθρωπος παραζεύγνυμι λέγω Θεός ( 11 ) . 'Ορθ . 'Ανεχώρησας ὁ θεόπνευστος γραφή , καί διά οὗτος ὁ χάρις ἐκπίπτω , ὁ γραφή λέγω ὁ , « λαμβάνω , » καί , « γίγνομαι , » ὁ παραζεύγνυμι σεαυτοῦ ὀρύσσω καθάπερ λέκκος συντρίβω , μή δύναμαι ὕδωρ συνόχωκα . Πῶς δέ οὖον ἐθέλω ὁ ζωτικός καί λογιστικός καί παθητικός κίνησις χωρίζω ὁ Λόγος ὁ ἀνθρωπότης ; Ἄρα γάρ καί αὐξάνω , θεῖος κινέω ἀπό ἡλικία εἰς ἡλικία θεῖος αὐξάνω ; καί σοφία προκόπτω , θεῖος προκόπτω ; καί λυπέω καί ἀγώνιος , καί ταράσσω , θεῖος λυπέω καί ἀγωνιάω , καί ταράσσω , καί κοπιάω καί πάσχω ; μή γίγνομαι ! Αλ ὡς ὁ σῶμα ὁ ἐκ Μαρία , ἑαυτοῦ σῶμα λέγω ὁ θεός Λόγος , οὖον ὁ αὐτός οὐσία εἰμί ὁ θεότης · οὗτος καί ὁ πάθος καί ὁ αὔξησις ὁ ζωτικός καί λογιστικός ἑαυτοῦ λέγω , ἰδιοποιέω πᾶς ὁ ἀνθρωπότης ὁ εὐδοκία ὁ χάρις · ὡσαύτως καί ( 12 ) ὁ σάρξ ζωή ὄργανον ἁρμόζω πρός ὁ θεῖος βουλή . Ἵνα γάρ πύθω , σῶμα χράω ὄργανον · ἵνα θάπτω , ὁμοίως ὁ σῶμα · ἵνα δέ πάσχω ἑκούσιος , καί ἵνα ὁ ἅδην σκυλεύω , ὁ Ψυχή , ὅς λέγω τίθημι ὑπέρ ὁ πρόβατον . καί οὔτε ἄνθρωπος λόγος ἴδιος , οὔτε ὁ πρᾶξις · σάρξ δέ ὁ πάθος ( 13 ) , ὑποβάλλω κατά ὁ ἄνθρωπος προσήκω , ἰσχύω κατά ὁ πάθος διά ὁ πρός ὁ θεός ἕνωσις . « 'Αμαρτίαν γάρ οὐ ποιέω , οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός , » ὥστε καταράομαι ὁ ἀπάθεια ὁ ὅμοιος . « 'ομοιοω » γάρ « κατά πᾶς ὁ ἀδελφός ὁ θεός Λόγος , ενώνω ἀνθρωπότης , καί προσκυνέω · θεός ἐνανθρωπέω · καί συμφέρω ἐγώ πρός αὐτός δίδωμι , μετέχω ἁμαρτία καί σάρξ , καί προσκυνέω ὁ αὐτός , ενώνω ὁ πρός ἐγώ ὡς ἄνθρωπος , φύσις δέ καί οὐσία ὅς Θεός . τις δέ καί λέγω ἐτύμησας μέρος Θεός ὁ σάρξ ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ , ὁ ἐκ Μαρία ὁ παρθένος , ὁ οὖον φαντασία σάρξ , ἀλλά ἀληθής , καί