athanasius-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-1-3-5-sp pg028_0580.2
16 . ’Ανόμ . Οὕτως οὖν ἀγαθὸν λέγεις τὸ Πνεῦμα , ὡς τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱόν ; ’Ορθ . Καὶ πᾶν · καὶ γὰρ αὐτὸ οὐ μετοχὴ ἀγαθότητος ἀγαθὸν ἐστιν , ἀλλ’ αὐτοῦγαθόν , ἤγουν ( 73 ) ἀγαθότης , ἐστίν . ’Αμὴλες Ματθαῖος μὲν ὁ εὐαγγελιστὴς λέγει εἰρηκέναι τὸν Κύριον · « Εἰ οὖν ὑμεῖς , πονηροὶ ὄντες , οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν , πῶς μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν ; » ὁ δὲ Λουκᾶς · « Εἰ οὖν ὑμεῖς , πονηροὶ ὄντες , οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν , πῶς μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὁ οὐράνιος δώσει Πνεῦμα ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν ; » ’Ακούεις , εἰ δὴτα ἔχεις , ὅτι οἱ εὐαγγελισταὶ ταυτὸν γινώσκοντες εἶναι τὸ Πνεῦμα τῇ ἀγαθότητι , καὶ τὴν ἀγαθότητα τῷ Πνεύματι ; ( 74 ) ὁ μὲν « τὰ ἀγαθὰ , » αὐτὸ τὸ Πνεῦμα . εἴπεν , ὁ δὲ τὸ Πνεῦμα αὐτὰ « τὰ ἀγαθὰ . » ’Ανόμ . Οὐκοῦν καὶ Θεὸς ἐστι τὸ Πνεῦμα ; ’Ορθ . ’Αντίθετον ( 75 ) , οὔ . ’Ανόμ . Τί θέλει εἶναι ἀντίθετον ; ’Ορθ . Τὸ ἀντιτεταγμένον τῷ θελήματι τοῦ Πατρὸς . Τὸ δὲ Πνεῦμα οὐχ ἀντίκειται , ἀλλ’ ἐκ τῆς θεότητός ἐστι · καὶ διὰ τοῦτο λέγομεν μίαν θεότητα Πατρός , Υἱοῦ , καὶ ἁγίου Πνεύματος . ’Ανόμ . Μία οὖν ὑπόστασις . ’Ορθ . Οὔ . ’Ανόμ . Εἰ μία ἐστὶ θεότης , μία καὶ ἐστὶν ὑπόστασις . ’Ορθ . Εἰ ἴδεις τὴν διωρεὴν τοῦ Θεοῦ , ἐγνώσκης , ὅτι θεότης τὸ εἶναι · κοινὸν ταῖς ὑποστάσεσι σημαίνει , ὑπόστασις δὲ τὸ εἶναι , οὐσία δὲ τὴν ταυτότητα . Ὡς ἀνθρωπότης , τὸ τι εἶναι κοινόν · ὑπόστασις δὲ τὸ εἶναι · οὐσία δὲ ἡ ταυτότης · οὐ γὰρ πᾶσα ὑπόστασις θεότης , οὐδὲ πᾶσα ὑπόστασις ἀνθρωπότης . Εἰ δὲ οὐ πᾶσα ὑπόστασις ἀνθρωπότης , οὐδὲ πᾶσα ὑπόστασις θεότης , οὐκ ἄρα ταυτὸν σημαίνει ὑπόστασις θεότητι καὶ ἀνθρωπότητι . ’Ανόμ . Ἡ ἀνθρωπότης οὐχ ὑφέστηκεν ; ’Ορθ . Ναί , ἐν ἀτόμοις θεωρουμένη . ’Ανόμ . Οὐοὖν καὶ ὑπόστασις ἐστιν . ’Ορθ . Εἴπουν , ἐν ἀτομοῖς θεωρουμένη . ’Ανόμ . Τί ἐστιν ἄτομον , καὶ τί ἐστιν ἀνθρωπότης ; ’Ορθ . Ἄτομόν ἐστιν , ἡ καθ’ ἕκαστον ἡμῶν ὑπόστασις · ἀνθρωπότης δὲ ἡ τῆς οὐσίας κοινότης . ’Ανόμ . Καὶ τίς ἡ διαφορὰ κοινότητος καὶ ὑποστάσεως ; ’Ορθ . Ὅτι ἡ μὲν σὴ ὑπόστασις οὐκ ἐστι πάντων ἀνθρώπων · ἡ δὲ ἀνθρωπότης κοινὴ πάντων
Lemmas: 16 . ’Ανόμ . οὕτως οὖν ἀγαθός λέγω ὁ πνεῦμα , ὡς ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ; ’Ορθ . καί πᾶς · καί γάρ αὐτός οὖον μετοχή ἀγαθότης ἀγαθός εἰμί , ἀλλά αὐτοῦγαθόν , ἤγουν ( 73 ) ἀγαθότης , εἰμί . ’Αμὴλες Ματθαῖος μέν ὁ εὐαγγελιστής λέγω εἴρω ὁ κύριος · « εἰμί οὖν σύ , πονηρός εἰμί , οἶδα δόμα ἀγαθός δίδωμι ὁ τέκνον σύ , πῶς μᾶλλον ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος δίδωμι ἀγαθός ὁ αἰτέω αὐτός ; » ὁ δέ Λουκᾶς · « εἰμί οὖν σύ , πονηρός εἰμί , οἶδα δόμα ἀγαθός δίδωμι ὁ τέκνον σύ , πῶς μᾶλλον ὁ πατήρ ὁ οὐράνιος δίδωμι πνεῦμα ἅγιος ὁ αἰτέω αὐτός ; » Ἀκκούεις , εἰμί δῆτα ἔχω , ὅτι ὁ εὐαγγελιστής τατός γιγνώσκω εἰμί ὁ πνεῦμα ὁ ἀγαθότης , καί ὁ ἀγαθότης ὁ πνεῦμα ; ( 74 ) ὁ μέν « ὁ ἀγαθός , » αὐτός ὁ πνεῦμα . εἶπον , ὁ δέ ὁ πνεῦμα αὐτός « ὁ ἀγαθός . » ’Ανόμ . οὐκοῦν καί θεός εἰμί ὁ πνεῦμα ; ’Ορθ . Ἀντίθετος ( 75 ) , οὖον . ’Ανόμ . τις ἐθέλω εἰμί ἀντίθετος ; ’Ορθ . ὁ ἀντιτάσσω ὁ θέλημα ὁ πατήρ . ὁ δέ πνεῦμα οὐ ἀντίκειμαι , ἀλλά ἐκ ὁ θεότης εἰμί · καί διά οὗτος λέγω εἷς θεότης πατήρ , υἱός , καί ἅγιος πνεῦμα . ’Ανόμ . Μία οὖν ὑπόστασις . ’Ορθ . οὖον . ’Ανόμ . εἰμί εἷς εἰμί θεότης , εἷς καί εἰμί ὑπόστασις . ’Ορθ . εἰμί ἰδέω ὁ διωρεὴν ὁ Θεός , γιγνώσκω , ὅτι θεότης ὁ εἰμί · κοινός ὁ ὑπόστασις σημαίνω , ὑπόστασις δέ ὁ εἰμί , οὐσία δέ ὁ ταυτότης . ὡς ἀνθρωπότης , ὁ τίς εἰμί κοινός · ὑπόστασις δέ ὁ εἰμί · οὐσία δέ ὁ ταυτότης · οὖον γάρ πᾶς ὑπόστασις θεότης , οὐδέ πᾶς ὑπόστασις ἀνθρωπότης . εἰμί δέ οὖον πᾶς ὑπόστασις ἀνθρωπότης , οὐδέ πᾶς ὑπόστασις θεότης , οὐ ἄρα τατός σημαίνω ὑπόστασις θεότης καί ἀνθρωπότης . ’Ανόμ . ὁ ἀνθρωπότης οὐ ὑφίστημι ; ’Ορθ . Ναίς , ἐν ἄτομος θεωρέω . ’Ανόμ . Οὐοὖν καί ὑπόστασις εἰμί . ’Ορθ . ἰπόω , ἐν ἄτομος θεωρέω . ’Ανόμ . τις εἰμί ἄτομος , καί τίς εἰμί ἀνθρωπότης ; ’Ορθ . ἄτομος εἰμί , ὁ κατά ἕκαστος ἐγώ ὑπόστασις · ἀνθρωπότης δέ ὁ ὁ οὐσία κοινότης . ’Ανόμ . καί τίς ὁ διαφορά κοινότης καί ὑπόστασις ; ’Ορθ . ὅτι2 ὁ μέν σός ὑπόστασις οὐ εἰμί πᾶς ἄνθρωπος · ὁ δέ ἀνθρωπότης κοινός πᾶς