athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 47
Καὶ πάλαι μὲν τὰ πανταχοῦ τῆς ἀπάτης τῶν μαντείων ἐπεπλήρωτο , καὶ τὰ ἐν δελφοῖς καὶ δωδώνῃ καὶ Βοιωτίᾳ καὶ Λυκίᾳ καὶ Λιβύῃ καὶ Αἰγύπτῳ καὶ Καβίροις μαντεύματα καὶ ἡ Πυθία ἐθαυμάζοντο τῇ φαντασίᾳ παρὰ τῶν ἀνθρώπων · νῦν δὲ ἀφ’ οὗ Χριστὸς καταγγέλλεται πανταχοῦ , πέπαυται καὶ τούτων ἡ μανία , καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι λοιπὸν ἐν αὐτοῖς ὁ μαντευόμενος . καὶ πάλαι μὲν δαίμονες ἐφαντασιοκόπουν τοὺς ἀνθρώπους , προκαταλαμβάνοντες πηγὰς ἢ ποταμοὺς ἢ ξύλα ἢ λίθους , καὶ οὕτως ταῖς μαγγανείαις ἐξέπληττον τοὺς ἄφρονας . νῦν δὲ τῆς θείας ἐπιφανείας τοῦ λόγου γεγενημένης πέπαυται τούτων ἡ φαντασία . τῷ γὰρ σημείῳ τοῦ σταυροῦ καὶ μόνον ὁ ἄνθρωπος χρώμενος , ἀπελαύνει τούτων τὰς ἀπάτας . καὶ πάλαι μὲν τοὺς παρὰ ποιηταῖς λεγομένους θεούς , Δία καὶ Κρόνον καὶ Ἀπόλλωνα καὶ ἥρωας , ἐνόμιζον οἱ ἄνθρωποι θεούς , καὶ τούτους ἐπλανῶντο σέβοντες · ἄρτι δὲ τοῦ σωτῆρος ἐν ἀνθρώποις φανέντος , ἐκεῖνοι μὲν ἐγνώσθησαν ὄντες ἄνθρωποι θνητοί , μόνος δὲ ὁ Χριστὸς ἐν ἀνθρώποις ἐγνωρίσθη θεὸς ἀληθινοῦ θεοῦ θεὸς λόγος . τί δὲ περὶ τῆς θαυμαζομένης παρ’ αὐτοῖς μαγείας ἄν τις εἴποι · ὅτι πρὶν μὲν ἐπιδημῆσαι τὸν λόγον , ἴσχυε καὶ ἐνήργει παρ’ Αἰγυπτίοις καὶ Χαλδαίοις καὶ Ἰνδοῖς αὕτη καὶ ἐξέπληττε τοὺς ὁρῶντας · τῇ δὲ παρουσίᾳ τῆς ἀληθείας καὶ τῇ ἐπιφανείᾳ τοῦ λόγου διηλέγχθη καὶ αὕτη , καὶ κατηργήθη παντελῶς . περὶ δὲ τῆς Ἑλληνικῆς σοφίας καὶ τῆς τῶν φιλοσόφων μεγαλοφωνίας , νομίζω μηδένα τοῦ παρ’ ἡμῶν δεῖσθαι λόγου , ἐπ’ ὄψει πάντων ὄντος τοῦ θαύματος , ὅτι τοσαῦτα γραψάντων τῶν παρ’ Ἕλλησι σοφῶν καὶ μὴ δυνηθέντων πεῖσαι κἂν ὀλίγους ἐκ τῶν πλησίον τόπων περὶ ἀθανασίας καὶ τοῦ κατ’ ἀρετὴν βίου , μόνος ὁ Χριστὸς δι’ εὐτελῶν ῥημάτων , καὶ δι’ ἀνθρώπων οὐ κατὰ τὴν γλῶτταν σοφῶν , κατὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην παμπληθεῖς ἐκκλησίας ἔπεισεν ἀνθρώπων καταφρονεῖν μὲν θανάτου , φρονεῖν δὲ ἀθάνατα , καὶ τὰ μὲν πρόσκαιρα παρορᾶν , εἰς δὲ τὰ αἰώνια ἀποβλέπειν , καὶ μηδὲν μὲν ἡγεῖσθαι τὴν ἐπὶ γῆς δόξαν , μόνης δὲ τῆς ἀθανασίας ἀντιποιεῖσθαι .
Lemmas: καί πάλαι μέν ὁ πανταχοῦ ὁ ἀπάτη ὁ μαντεῖος πληρόω , καί ὁ ἐν Δελφός καί Δωδώνη καί Βοιωτία καί Λύκιος καί Λιβύη καί Αἴγυπτος καί Κάβιρος μάντευμα καί ὁ Πυθία θαυμάζω ὁ φαντασία παρά ὁ ἄνθρωπος · νῦν δέ ἀπό ὅς Χριστός καταγγέλλω πανταχοῦ , παύω καί οὗτος ὁ μανία , καί οὐ εἰμί ἔτι λοιπός ἐν αὐτός ὁ μαντεύομαι . καί πάλαι μέν δαίμων φαντασιοκοπέω ὁ ἄνθρωπος , προκαταλαμβάνω πηγή ἢ ποταμός ἢ ξύλον ἢ λίθος , καί οὕτως ὁ μαγγανεία ἐκπλήσσω ὁ ἄφρων . νῦν δέ ὁ θεῖος ἐπιφάνεια ὁ λόγος γίγνομαι παύω οὗτος ὁ φαντασία . ὁ γάρ σημεῖον ὁ σταυρός καί μόνος ὁ ἄνθρωπος χράω , ἀπελαύνω οὗτος ὁ ἀπάτη . καί πάλαι μέν ὁ παρά ποιητής λέγω θεός , Ζεύς καί Κρόνος καί Ἀπόλλων καί ἥρως , νομίζω ὁ ἄνθρωπος θεός , καί οὗτος πλανάω σέβω · ἄρτι δέ ὁ σωτήρ ἐν ἄνθρωπος φαίνω , ἐκεῖνος μέν γιγνώσκω εἰμί ἄνθρωπος θνητός , μόνος δέ ὁ Χριστός ἐν ἄνθρωπος γνωρίζω θεός ἀληθινός θεός θεός λόγος . τίς δέ περί ὁ θαυμάζω παρά αὐτός μαγεία ἄν τις εἶπον · ὅτι πρίν μέν ἐπιδημέω ὁ λόγος , ἰσχύω καί ἐνεργέω παρά Αἰγύπτιος καί Χαλδαῖος καί Ἰνδός οὗτος καί ἐκπλήσσω ὁ ὁράω · ὁ δέ παρουσία ὁ ἀλήθεια καί ὁ ἐπιφάνεια ὁ λόγος διελέγχω καί οὗτος , καί καταργέω παντελῶς . περί δέ ὁ Ἑλληνικός σοφία καί ὁ ὁ φιλόσοφος μεγαλοφωνία , νομίζω μηδείς ὁ παρά ἐγώ δήω λόγος , ἐπί ὁράω πᾶς εἰμί ὁ θαῦμα , ὅτι τοσοῦτος γράφω ὁ παρά Ἕλλην σοφός καί μή δύναμαι πείθω κἀν ὀλίγος ἐκ ὁ πλησίος τόπος περί ἀθανασία καί ὁ κατά ἀρετή βίος , μόνος ὁ Χριστός διά εὐτελής ῥῆμα , καί διά ἄνθρωπος οὖον κατά ὁ γλῶσσα σοφός , κατά πᾶς ὁ οἰκέω παμπληθής ἐκκλησία πείθω ἄνθρωπος καταφρονέω μέν θάνατος , φρονέω δέ ἀθάνατος , καί ὁ μέν πρόσκαιρος παροράω , εἰς δέ ὁ αἰώνιος ἀποβλέπω , καί μηδείς μέν ἡγέομαι ὁ ἐπί γῆ δόξα , μόνος δέ ὁ ἀθανασία ἀντιποιέω .