athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 6
Διὰ δὴ ταῦτα πλεῖον τοῦ θανάτου κρατήσαντος , καὶ τῆς φθορᾶς παραμενούσης κατὰ τῶν ἀνθρώπων , τὸ μὲν τῶν ἀνθρώπων γένος ἐφθείρετο , ὁ δὲ λογικὸς καὶ κατ’ εἰκόνα γενόμενος ἄνθρωπος ἠφανίζετο · καὶ τὸ ὑπὸ τοῦ θεοῦ γενόμενον ἔργον παραπώλλυτο . καὶ γὰρ καὶ ὁ θάνατος , ὡς προεῖπον , νόμῳ λοιπὸν ἴσχυε καθ’ ἡμῶν · καὶ οὐχ οἷόν τε ἦν τὸν νόμον ἐκφυγεῖν , διὰ τὸ ὑπὸ θεοῦ τεθεῖσθαι τοῦτον τῆς παραβάσεως χάριν · καὶ ἦν ἄτοπον ὁμοῦ καὶ ἀπρεπὲς τὸ γινόμενον ἀληθῶς . ἄτοπον μὲν γὰρ ἦν εἰπόντα τὸν θεὸν ψεύσασθαι , ὥστε νομοθετήσαντος αὐτοῦ θανάτῳ ἀποθνῄσκειν τὸν ἄνθρωπον , εἰ παραβαίη τὴν ἐντολήν , μετὰ τὴν παράβασιν μὴ ἀποθνῄσκειν , ἀλλὰ λύεσθαι τὸν τούτου λόγον . οὐκ ἀληθὴς γὰρ ἦν ὁ θεός , εἰ εἰπόντος αὐτοῦ ἀποθνῄσκειν ἡμᾶς , μὴ ἀπέθνῃσκεν ὁ ἄνθρωπος . ἀπρεπὲς δὲ ἦν πάλιν τὰ ἅπαξ γενόμενα λογικὰ καὶ τοῦ λόγου αὐτοῦ μετασχόντα παραπόλλυσθαι , καὶ πάλιν εἰς τὸ μὴ εἶναι διὰ τῆς φθορᾶς ἐπιστρέφειν . οὐκ ἄξιον γὰρ ἦν τῆς ἀγαθότητος τοῦ θεοῦ τὰ ὑπ’ αὐτοῦ γενόμενα διαφθείρεσθαι , διὰ τὴν παρὰ τοῦ διαβόλου γενομένην τοῖς ἀνθρώποις ἀπάτην . ἄλλως τε καὶ τῶν ἀπρεπεστάτων ἦν τὴν τοῦ θεοῦ τέχνην ἐν τοῖς ἀνθρώποις ἀφανίζεσθαι ἢ διὰ τὴν αὐτῶν ἀμέλειαν , ἢ διὰ τὴν τῶν δαιμόνων ἀπάτην . φθειρομένων τοίνυν τῶν λογικῶν καὶ παραπολλυμένων τῶν τοιούτων ἔργων , τί τὸν θεὸν ἔδει ποιεῖν ἀγαθὸν ὄντα · ἀφεῖναι τὴν φθορὰν κατ’ αὐτῶν ἰσχύειν , καὶ τὸν θάνατον αὐτῶν κρατεῖν · καὶ τίς ἡ χρεία τοῦ καὶ ἐξ ἀρχῆς αὐτὰ γενέσθαι · ἔδει γὰρ μὴ γενέσθαι , ἢ γενόμενα παραμεληθῆναι καὶ ἀπολέσθαι . ἀσθένεια γὰρ μᾶλλον καὶ οὐκ ἀγαθότης ἐκ τῆς ἀμελείας γινώσκεται τοῦ θεοῦ , εἰ ποιήσας παρορᾷ φθαρῆναι τὸ ἑαυτοῦ ἔργον , ἤπερ εἰ μὴ πεποιήκει κατὰ τὴν ἀρχὴν τὸν ἄνθρωπον . μὴ ποιήσαντος μὲν γὰρ οὐκ ἦν ὁ λογιζόμενος τὴν ἀσθένειαν , ποιήσαντος δὲ καὶ εἰς τὸ εἶναι κτίσαντος , ἀτοπώτατον ἦν ἀπόλλυσθαι τὰ ἔργα , καὶ μάλιστα ἐπ’ ὄψει τοῦ πεποιηκότος · οὐκοῦν ἔδει τοὺς ἀνθρώπους μὴ ἀφιέναι φέρεσθαι τῇ φθορᾷ , διὰ τὸ ἀπρεπὲς καὶ ἀνάξιον εἶναι τοῦτο τῆς τοῦ θεοῦ ἀγαθότητος .
Lemmas: Ζεύς δή οὗτος πλείων ὁ θάνατος κρατέω , καί ὁ φθορά παραμένω κατά ὁ ἄνθρωπος , ὁ μέν ὁ ἄνθρωπος γένος φθείρω , ὁ δέ λογικός καί κατά εἰκών γίγνομαι ἄνθρωπος ἀφανίζω · καί ὁ ὑπό ὁ θεός γίγνομαι ἔργον παραπόλλυμι . καί γάρ καί ὁ θάνατος , ὡς προεῖπον , νόμος λοιπός ἰσχύω κατά ἐγώ · καί οὐ οἷος τε εἰμί ὁ νόμος ἐκφεύγω , διά ὁ ὑπό θεός τίθημι οὗτος ὁ παράβασις χάρις · καί εἰμί ἄτοπος ὁμοῦ καί ἀπρεπής ὁ γίγνομαι ἀληθής . ἄτοπος μέν γάρ εἰμί εἶπον ὁ θεός ψεύδω , ὥστε νομοθετέω αὐτός θάνατος ἀποθνῄσκω ὁ ἄνθρωπος , εἰμί παραβαίνω ὁ ἐντολή , μετά ὁ παράβασις μή ἀποθνῄσκω , ἀλλά λύω ὁ οὗτος λόγος . οὐ ἀληθής γάρ εἰμί ὁ θεός , εἰμί εἶπον αὐτός ἀποθνῄσκω ἐγώ , μή ἀποθνῄσκω ὁ ἄνθρωπος . ἀπρεπής δέ εἰμί πάλιν ὁ ἅπαξ γίγνομαι λογικός καί ὁ λόγος αὐτός μετέχω παραπόλλυμι , καί πάλιν εἰς ὁ μή εἰμί διά ὁ φθορά ἐπιστρέφω . οὐ ἄξιος γάρ εἰμί ὁ ἀγαθότης ὁ θεός ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι διαφθείρω , διά ὁ παρά ὁ διάβολος γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος ἀπάτη . ἄλλως τε καί ὁ ἀπρεπής εἰμί ὁ ὁ θεός τέχνη ἐν ὁ ἄνθρωπος ἀφανίζω ἢ διά ὁ αὐτός ἀμέλεια , ἢ διά ὁ ὁ δαίμων ἀπάτη . φθείρω τοίνυν ὁ λογικός καί παραπόλλυμι ὁ τοιοῦτος ἔργον , τίς ὁ θεός ἐσθίω ποιέω ἀγαθός εἰμί · ἀφίημι ὁ φθορά κατά αὐτός ἰσχύω , καί ὁ θάνατος αὐτός κρατέω · καί τίς ὁ χρεία ὁ καί ἐκ ἀρχή αὐτός γίγνομαι · ἐσθίω γάρ μή γίγνομαι , ἢ γίγνομαι παραμελέω καί ἀπόλλυμι . ἀσθένεια γάρ μᾶλλον καί οὐ ἀγαθότης ἐκ ὁ ἀμέλεια γιγνώσκω ὁ θεός , εἰμί ποιέω παροράω φθείρω ὁ ἑαυτοῦ ἔργον , ἤ2 εἰμί μή ποιέω κατά ὁ ἀρχή ὁ ἄνθρωπος . μή ποιέω μέν γάρ οὐ εἰμί ὁ λογίζομαι ὁ ἀσθένεια , ποιέω δέ καί εἰς ὁ εἰμί κτίζω , ἄτοπος εἰμί ἀπόλλυμι ὁ ἔργον , καί μάλιστα ἐπί ὁράω ὁ ποιέω · οὐκοῦν ἐσθίω ὁ ἄνθρωπος μή ἀφίημι φέρω ὁ φθορά , διά ὁ ἀπρεπής καί ἀνάξιος εἰμί οὗτος ὁ ὁ θεός ἀγαθότης .