athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 42
Ὥσπερ γὰρ ὅλου τοῦ σώματος ὑπὸ τοῦ ἀνθρώπου ἐνεργουμένου καὶ φωτιζομένου , εἴ τις λέγοι ἄτοπον εἶναι καὶ ἐν τῷ δακτύλῳ τοῦ ποδὸς τὴν δύναμιν εἶναι τοῦ ἀνθρώπου , ἀνόητος ἂν νομισθείη , ὅτι διδοὺς ἐν τῷ ὅλῳ αὐτὸν διϊκνεῖσθαι καὶ ἐνεργεῖν , κωλύει καὶ ἐν τῷ μέρει αὐτὸν εἶναι · οὕτως ὁ διδοὺς καὶ πιστεύων τὸν τοῦ θεοῦ θεὸν λόγον ἐν τῷ παντὶ εἶναι , καὶ τὸ πᾶν ὑπ’ αὐτοῦ φωτίζεσθαι καὶ κινεῖσθαι , οὐκ ἄτοπον ἂν ἡγήσηται καὶ σῶμα ἓν ἀνθρώπινον ὑπ’ αὐτοῦ κινεῖσθαι καὶ φωτίζεσθαι . εἰ δὲ ὅτι γενητόν ἐστι , καὶ ἐξ οὐκ ὄντων γέγονε τὸ ἀνθρώπινον γένος , διὰ τοῦτο οὐκ εὐπρεπῆ νομίζουσιν ἡμᾶς λέγειν τὴν ἐν ἀνθρώπῳ τοῦ σωτῆρος ἐπιφάνειαν , ὥρα καὶ τῆς κτίσεως αὐτοὺς αὐτὸν ἐκβάλλειν · καὶ γὰρ καὶ αὕτη ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι διὰ τοῦ λόγου γέγονεν . εἰ δὲ καὶ γενητῆς οὔσης τῆς κτίσεως , οὐκ ἄτοπον ἐν αὐτῇ τὸν λόγον εἶναι , οὐκ ἄρα οὐδὲ ἐν ἀνθρώπῳ αὐτὸν εἶναι ἄτοπον . ὁποῖα γὰρ ἂν περὶ τοῦ ὅλου νοήσειαν , τοιαῦτα ἀνάγκη καὶ περὶ τοῦ μέρους αὐτοὺς ἐνθυμεῖσθαι . μέρος γάρ , ὡς προεῖπον , τοῦ ὅλου καὶ ὁ ἄνθρωπός ἐστιν . οὐκοῦν ὅλως οὐκ ἀπρεπὲς τὸ ἐν ἀνθρώπῳ εἶναι τὸν λόγον , καὶ πάντα ὑπ’ αὐτοῦ καὶ ἐν αὐτῷ φωτίζεσθαι καὶ κινεῖσθαι καὶ ζῆν , καθὼς καὶ οἱ παρ’ αὐτοῖς συγγραφεῖς φασιν , ὅτι ἐν αὐτῷ ζῶμεν , καὶ κινούμεθα , καὶ ἐσμέν . τί λοιπὸν χλεύης ἄξιον λέγομεν , εἰ ἐν ᾧ ἔστιν ὁ λόγος , τούτῳ πρὸς φανέρωσιν ὡς ὀργάνῳ κέχρηται ὁ λόγος · εἰ μὲν γὰρ οὐκ ἦν ἐν αὐτῷ , οὐδὲ χρήσασθαι ἂν ἠδυνήθη τούτῳ . εἰ δὲ προαποδεδώκαμεν ἐν τῷ παντὶ καὶ ἐν τοῖς κατὰ μέρος εἶναι τοῦτον , τί ἄπιστον εἰ ἐν οἷς ἐστίν , ἐν τούτοις ἑαυτὸν καὶ ἐπιφαίνει · ὥσπερ γὰρ ταῖς ἑαυτοῦ δυνάμεσιν ὅλος ἐν ἑκάστῳ καὶ πᾶσιν ἐπιβαίνων , καὶ πάντα διακοσμῶν ἀφθόνως , εἰ ἤθελε , διὰ ἡλίου ἢ σελήνης ἢ οὐρανοῦ ἢ γῆς ἢ ὑδάτων ἢ πυρὸς οὐκ ἄν τις ἀτόπως αὐτὸν , φωνῇ χρήσασθαι καὶ γνωρίσαι ἑαυτὸν καὶ τὸν αὐτοῦ πατέρα , ἔφησε πεποιηκέναι · ἅπαξ πάντα αὐτοῦ συνέχοντος καὶ μετὰ πάντων καὶ ἐν αὐτῷ τῷ μέρει τυγχάνοντος καὶ ἀοράτως ἑαυτὸν δεικνύντος · οὕτως οὐκ ἄτοπον ἂν εἴη διακοσμοῦντα αὐτὸν τὰ πάντα καὶ τὰ ὅλα ζωοποιοῦντα , καὶ θελήσαντα δι’ ἀνθρώπων γνωρίσαι , εἰ ὀργάνῳ κέχρηται ἀνθρώπου σώματι πρὸς φανέρωσιν ἀληθείας καὶ γνῶσιν τοῦ πατρός . μέρος γὰρ τοῦ ὅλου καὶ ἡ ἀνθρωπότης τυγχάνει . καὶ ὥσπερ ὁ νοῦς , δι’ ὅλου τοῦ ἀνθρώπου ὤν , ἀπὸ μέρους τοῦ σώματος , τῆς γλώττης λέγω , σημαίνεται , καὶ οὐ δήπου τις ἐλαττοῦσθαι τὴν οὐσίαν τοῦ νοῦ διὰ τοῦτο λέγει · οὕτως ὁ λόγος , διὰ πάντων ὤν , εἰ ἀνθρωπίνῳ κέχρηται ὀργάνῳ , οὐκ ἀπρεπὲς ἂν φαίνοιτο τοῦτο . εἰ γάρ , ὡς προεῖπον , ἀπρεπὲς ὀργάνῳ χρήσασθαι σώματι , ἀπρεπὲς καὶ ἐν τῷ ὅλῳ αὐτὸν εἶναι .
Lemmas: ὥσπερ γάρ ὅλος ὁ σῶμα ὑπό ὁ ἄνθρωπος ἐνεργέω καί φωτίζω , εἰμί τις λέγω ἄτοπος εἰμί καί ἐν ὁ δάκτυλος ὁ πούς ὁ δύναμις εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ἀνόητος εἄν νομίζω , ὅτι δίδωμι ἐν ὁ ὅλος αὐτός διικνέομαι καί ἐνεργέω , κωλύω καί ἐν ὁ μέρος αὐτός εἰμί · οὕτως ὁ δίδωμι καί πιστεύω ὁ ὁ θεός θεός λόγος ἐν ὁ πᾶς εἰμί , καί ὁ πᾶς ὑπό αὐτός φωτίζω καί κινέω , οὐ ἄτοπος εἄν ἡγέομαι καί σῶμα εἷς ἀνθρώπινος ὑπό αὐτός κινέω καί φωτίζω . εἰμί δέ ὅτι γενητός εἰμί , καί ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι ὁ ἀνθρώπινος γένος , διά οὗτος οὐ εὐπρεπής νομίζω ἐγώ λέγω ὁ ἐν ἄνθρωπος ὁ σωτήρ ἐπιφάνεια , ὥρα καί ὁ κτίσις αὐτός αὐτός ἐκβάλλω · καί γάρ καί οὗτος ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί διά ὁ λόγος γίγνομαι . εἰμί δέ καί γενητός εἰμί ὁ κτίσις , οὐ ἄτοπος ἐν αὐτός ὁ λόγος εἰμί , οὐ ἄρα οὐδέ ἐν ἄνθρωπος αὐτός εἰμί ἄτοπος . ὁποῖος γάρ εἄν περί ὁ ὅλος νοέω , τοιοῦτος ἀνάγκη καί περί ὁ μέρος αὐτός ἐνθυμέομαι . μέρος γάρ , ὡς προεῖπον , ὁ ὅλος καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί . οὐκοῦν ὅλως οὐ ἀπρεπής ὁ ἐν ἄνθρωπος εἰμί ὁ λόγος , καί πᾶς ὑπό αὐτός καί ἐν αὐτός φωτίζω καί κινέω καί ζῶ , καθώς καί ὁ παρά αὐτός συγγραφεύς φημί , ὅτι ἐν αὐτός ζῶ , καί κινέω , καί εἰμί . τίς λοιπός χλεύη ἄξιος λέγω , εἰμί ἐν ὅς εἰμί ὁ λόγος , οὗτος πρός φανέρωσις ὡς ὄργανον χράομαι ὁ λόγος · εἰμί μέν γάρ οὐ εἰμί ἐν αὐτός , οὐδέ χράω εἄν δύναμαι οὗτος . εἰμί δέ προαποδίδωμι ἐν ὁ πᾶς καί ἐν ὁ κατά μέρος εἰμί οὗτος , τίς ἄπιστος εἰμί ἐν ὅς εἰμί , ἐν οὗτος ἑαυτοῦ καί ἐπιφαίνω · ὥσπερ γάρ ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ὅλος ἐν ἕκαστος καί πᾶς ἐπιβαίνω , καί πᾶς διακοσμέω ἄφθονος , εἰμί ἐθέλω , διά ἥλιος ἢ σελήνη ἢ οὐρανός ἢ γῆ ἢ ὕδωρ ἢ πυρός οὐ ἄν τις ἄτοπος αὐτός , φωνή χράω καί γνωρίζω ἑαυτοῦ καί ὁ αὐτός πατήρ , φημί ποιέω · ἅπαξ πᾶς αὐτός συνέχω καί μετά πᾶς καί ἐν αὐτός ὁ μέρος τυγχάνω καί ἀόρατος ἑαυτοῦ δείκνυμι · οὕτως οὐ ἄτοπος εἄν εἰμί διακοσμέω αὐτός ὁ πᾶς καί ὁ ὅλος ζωοποιέω , καί ἐθέλω διά ἄνθρωπος γνωρίζω , εἰμί ὄργανον χράομαι ἄνθρωπος σῶμα πρός φανέρωσις ἀλήθεια καί γνῶσις ὁ πατήρ . μέρος γάρ ὁ ὅλος καί ὁ ἀνθρωπότης τυγχάνω . καί ὥσπερ ὁ νόος , διά ὅλος ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ἀπό μέρος ὁ σῶμα , ὁ γλῶσσα λέγω , σημαίνω , καί οὖον δήπου τις ἐλασσόω ὁ οὐσία ὁ νόος διά οὗτος λέγω · οὕτως ὁ λόγος , διά πᾶς εἰμί , εἰμί ἀνθρώπινος χράομαι ὄργανον , οὐ ἀπρεπής εἄν φαίνω οὗτος . εἰμί γάρ , ὡς προεῖπον , ἀπρεπής ὄργανον χράω σῶμα , ἀπρεπής καί ἐν ὁ ὅλος αὐτός εἰμί .