athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 11
Ὁ θεός , ὁ πάντων ἔχων τὸ κράτος , ὅτε τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος διὰ τοῦ ἰδίου λόγου ἐποίει , κατιδὼν πάλιν τὴν ἀσθένειαν τῆς φύσεως αὐτῶν , ὡς οὐχ ἱκανὴ εἴη ἐξ ἑαυτῆς γνῶναι τὸν δημιουργόν , οὐδ’ ὅλως ἔννοιαν λαβεῖν θεοῦ , τῷ τὸν μὲν εἶναι ἀγέννητον , τὰ δὲ ἐξ οὐκ ὄντων γεγενῆσθαι , καὶ τὸν μὲν ἀσώματον εἶναι , τοὺς δὲ ἀνθρώπους κάτω που σώματι πεπλάσθαι , καὶ ὅλως πολλὴν εἶναι τὴν τῶν γενητῶν ἔλλειψιν πρὸς τὴν τοῦ πεποιηκότος κατάληψιν καὶ γνῶσιν · ἐλεήσας πάλιν τὸ γένος τὸ ἀνθρώπινον , ἅτε δὴ ἀγαθὸς ὤν , οὐκ ἀφῆκεν αὐτοὺς ἐρήμους τῆς ἑαυτοῦ γνώσεως , ἵνα μὴ ἀνόνητον ἔχωσι καὶ τὸ εἶναι . ποία γὰρ ὄνησις τοῖς πεποιημένοις μὴ γινώσκουσι τὸν ἑαυτῶν ποιητήν · ἢ πῶς ἂν εἶεν λογικοὶ μὴ γινώσκοντες τὸν τοῦ πατρὸς λόγον , ἐν ᾧ καὶ γεγόνασιν · οὐδὲν γὰρ οὐδὲ ἀλόγων διαφέρειν ἔμελλον , εἰ πλέον οὐδὲν τῶν περιγείων ἐπεγίνωσκον . τί δὲ καὶ ὁ θεὸς ἐποίει τούτους , ἀφ’ ὧν οὐκ ἠθέλησε γινώσκεσθαι · ὅθεν , ἵνα μὴ τοῦτο γένηται , ἀγαθὸς ὢν τῆς ἰδίας εἰκόνος αὐτοῖς τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεταδίδωσι , καὶ ποιεῖ τούτους κατὰ τὴν ἑαυτοῦ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν · ἵνα διὰ τῆς τοιαύτης χάριτος τὴν εἰκόνα νοοῦντες , λέγω δὴ τὸν τοῦ πατρὸς λόγον , δυνηθῶσιν ἔννοιαν δι’ αὐτοῦ τοῦ πατρὸς λαβεῖν , καὶ γινώσκοντες τὸν ποιητὴν ζῶσι τὸν εὐδαίμονα καὶ μακάριον ὄντως βίον . ἀλλ’ ἄνθρωποι πάλιν παράφρονες , κατολιγωρήσαντες καὶ οὕτως τῆς δοθείσης αὐτοῖς χάριτος , τοσοῦτον ἀπεστράφησαν τὸν θεόν , καὶ τοσοῦτον ἐθόλωσαν ἑαυτῶν τὴν ψυχὴν ὡς μὴ μόνον ἐπιλαθέσθαι τῆς περὶ θεοῦ ἐννοίας , ἀλλὰ καὶ ἕτερα ἀνθ’ ἑτέρων ἑαυτοῖς ἀναπλάσασθαι . εἴδωλά τε γὰρ ἀντὶ τῆς ἀληθείας ἑαυτοῖς ἀνετυπώσαντο , καὶ τὰ οὐκ ὄντα τοῦ ὄντος θεοῦ προετίμησαν , τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα λατρεύοντες , καὶ τό γε χείριστον , ὅτι καὶ εἰς ξύλα καὶ εἰς λίθους καὶ εἰς πᾶσαν ὕλην καὶ ἀνθρώπους τὴν τοῦ θεοῦ τιμὴν μετετίθουν , καὶ πλείονα τούτων ποιοῦντες , ὥσπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν εἴρηται . τοσοῦτον δὲ ἠσέβουν , ὅτι καὶ δαίμονας ἐθρήσκευον λοιπὸν καὶ θεοὺς ἀνηγόρευον , τὰς ἐπιθυμίας αὐτῶν ἀποπληροῦντες . θυσίας τε γὰρ ζῴων ἀλόγων , καὶ ἀνθρώπων σφαγάς , ὥσπερ εἴρηται πρότερον , εἰς τὸ ἐκείνων καθῆκον ἐπετέλουν , πλεῖον ἑαυτοὺς τοῖς ἐκείνων οἰστρήμασι καταδεσμεύοντες . διὰ τοῦτο γοῦν καὶ μαγεῖαι παρ’ αὐτοῖς ἐδιδάσκοντο , καὶ μαντεῖα κατὰ τόπον τοὺς ἀνθρώπους ἐπλάνα , καὶ πάντες τὰ γενέσεως καὶ τοῦ εἶναι ἑαυτῶν τὰ αἴτια τοῖς ἄστροις καὶ τοῖς κατ’ οὐρανὸν πᾶσιν ἀνετίθουν , μηδὲν πλέον τῶν φαινομένων λογιζόμενοι . καὶ ὅλως πάντα ἦν ἀσεβείας καὶ παρανομίας μεστά , καὶ μόνος ὁ θεὸς οὐδὲ ὁ τούτου λόγος ἐπεγινώσκετο , καίτοι οὐκ ἀφανῆ ἑαυτὸν τοῖς ἀνθρώποις ἐπικρύψας , οὐδὲ ἁπλῆν τὴν περὶ ἑαυτοῦ γνῶσιν αὐτοῖς δεδωκώς , ἀλλὰ καὶ ποικίλως καὶ διὰ πολλῶν αὐτὴν αὐτοῖς ἐφαπλώσας .
Lemmas: ὁ θεός , ὁ πᾶς ἔχω ὁ κράτος , ὅτε ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος διά ὁ ἴδιος λόγος ποιέω , κατεῖδον πάλιν ὁ ἀσθένεια ὁ φύσις αὐτός , ὡς οὐ ἱκανός εἰμί ἐκ ἑαυτοῦ γιγνώσκω ὁ δημιουργός , οὐδέ ὅλως ἔννοια λαμβάνω θεός , ὁ ὁ μέν εἰμί ἀγέννητος , ὁ δέ ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι , καί ὁ μέν ἀσώματος εἰμί , ὁ δέ ἄνθρωπος κάτω ποῦ σῶμα πλάσσω , καί ὅλως πολύς εἰμί ὁ ὁ γενητός ἔλλειψις πρός ὁ ὁ ποιέω κατάληψις καί γνῶσις · ἐλεέω πάλιν ὁ γένος ὁ ἀνθρώπινος , ἅτε δή ἀγαθός εἰμί , οὐ ἀφίημι αὐτός ἐρῆμος ὁ ἑαυτοῦ γνῶσις , ἵνα μή ἀνόνητος ἔχω καί ὁ εἰμί . ποῖος γάρ ὄνησις ὁ ποιέω μή γιγνώσκω ὁ ἑαυτοῦ ποιητής · ἢ πῶς εἄν ἄγω λογικός μή γιγνώσκω ὁ ὁ πατήρ λόγος , ἐν ὅς καί γίγνομαι · οὐδείς γάρ οὐδέ ἄλογος διαφέρω μέλλω , εἰμί πλέω οὐδείς ὁ περίγειος ἐπιγιγνώσκω . τίς δέ καί ὁ θεός ποιέω οὗτος , ἀπό ὅς οὐ ἐθέλω γιγνώσκω · ὅθεν , ἵνα μή οὗτος γίγνομαι , ἀγαθός εἰμί ὁ ἴδιος εἰκών αὐτός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός μεταδίδωμι , καί ποιέω οὗτος κατά ὁ ἑαυτοῦ εἰκών καί κατά ὁμοίωσις · ἵνα διά ὁ τοιοῦτος χάρις ὁ εἰκών νοέω , λέγω δή ὁ ὁ πατήρ λόγος , δύναμαι ἔννοια διά αὐτός ὁ πατήρ λαμβάνω , καί γιγνώσκω ὁ ποιητής ζῶ ὁ εὐδαίμων καί μακάριος εἰμί βίος . ἀλλά ἄνθρωπος πάλιν παράφρων , κατολιγωρέω καί οὕτως ὁ δίδωμι αὐτός χάρις , τοσοῦτος ἀποστρέφω ὁ θεός , καί τοσοῦτος θολώνω ἑαυτοῦ ὁ ψυχή ὡς μή μόνος ἐπιλανθάνομαι ὁ περί θεός ἔννοια , ἀλλά καί ἕτερος ἀντί ἕτερος ἑαυτοῦ ἀναπλάσσω . εἴδωλον τε γάρ ἀντί ὁ ἀλήθεια ἑαυτοῦ ἀνατυπόω , καί ὁ οὐ εἰμί ὁ εἰμί θεός προτιμάω , ὁ κτίζω παρά ὁ κτίζω λατρεύω , καί ὁ γε κακός , ὅτι καί εἰς ξύλον καί εἰς λίθος καί εἰς πᾶς ὕλη καί ἄνθρωπος ὁ ὁ θεός τιμή μετατίθημι , καί πλείων οὗτος ποιέω , ὥσπερ ἐν ὁ ἔμπροσθεν εἴρω . τοσοῦτος δέ ἀσεβέω , ὅτι καί δαίμων θρησκεύω λοιπός καί θεός ἀναγορεύω , ὁ ἐπιθυμία αὐτός ἀποπληρόω . θυσία τε γάρ ζῷον ἄλογος , καί ἄνθρωπος σφαγή , ὥσπερ εἴρω πρότερος , εἰς ὁ ἐκεῖνος καθήκω ἐπιτελέω , πλείων ἑαυτοῦ ὁ ἐκεῖνος οἴστρημα καταδεσμεύω . διά οὗτος γοῦν καί μαγεία παρά αὐτός διδάσκω , καί μαντεῖος κατά τόπος ὁ ἄνθρωπος πλανάω , καί πᾶς ὁ γένεσις καί ὁ εἰμί ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος ὁ ἄστρον καί ὁ κατά οὐρανός πᾶς ἀνατίθημι , μηδείς πλέω ὁ φαίνω λογίζομαι . καί ὅλως πᾶς εἰμί ἀσέβεια καί παρανομία μεστός , καί μόνος ὁ θεός οὐδέ ὁ οὗτος λόγος ἐπιγιγνώσκω , καίτοι οὐ ἀφανής ἑαυτοῦ ὁ ἄνθρωπος ἐπικρύπτω , οὐδέ ἁπλόος ὁ περί ἑαυτοῦ γνῶσις αὐτός δίδωμι , ἀλλά καί ποικίλως καί διά πολύς αὐτός αὐτός ἐφαπλόω .