athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 8
Τούτου δὴ ἕνεκεν ὁ ἀσώματος καὶ ἄφθαρτος καὶ ἄϋλος τοῦ θεοῦ λόγος παραγίνεται εἰς τὴν ἡμετέραν χώραν , οὔτι γε μακρὰν ὢν πρότερον . οὐδὲν γὰρ αὐτοῦ κενὸν ὑπολέλειπται τῆς κτίσεως μέρος · πάντα δὲ διὰ πάντων πεπλήρωκεν αὐτὸς συνὼν τῷ ἑαυτοῦ πατρί . ἀλλὰ παραγίνεται συγκαταβαίνων τῇ εἰς ἡμᾶς αὐτοῦ φιλανθρωπίᾳ καὶ ἐπιφανείᾳ . καὶ ἰδὼν τὸ λογικὸν ἀπολλύμενον γένος , καὶ τὸν θάνατον κατ’ αὐτῶν βασιλεύοντα τῇ φθορᾷ · ὁρῶν δὲ καὶ τὴν ἀπειλὴν τῆς παραβάσεως διακρατοῦσαν τὴν καθ’ ἡμῶν φθοράν · καὶ ὅτι ἄτοπον ἦν πρὸ τοῦ πληρωθῆναι τὸν νόμον λυθῆναι · ὁρῶν δὲ καὶ τὸ ἀπρεπὲς ἐν τῷ συμβεβηκότι , ὅτι ὧν αὐτὸς ἦν δημιουργός , ταῦτα παρηφανίζετο · ὁρῶν δὲ καὶ τὴν τῶν ἀνθρώπων ὑπερβάλλουσαν κακίαν , ὅτι κατ’ ὀλίγον καὶ ἀφόρητον αὐτὴν ηὔξησαν καθ’ ἑαυτῶν · ὁρῶν δὲ καὶ τὸ ὑπεύθυνον πάντων ἀνθρώπων πρὸς τὸν θάνατον , ἐλεήσας τὸ γένος ἡμῶν , καὶ τὴν ἀσθένειαν ἡμῶν οἰκτειρήσας , καὶ τῇ φθορᾷ ἡμῶν συγκαταβάς , καὶ τὴν τοῦ θανάτου κράτησιν οὐκ ἐνέγκας , ἵνα μὴ τὸ γενόμενον ἀπόληται καὶ εἰς ἀργὸν τοῦ πατρὸς τὸ εἰς ἀνθρώπους ἔργον αὐτοῦ γένηται , λαμβάνει ἑαυτῷ σῶμα , καὶ τοῦτο οὐκ ἀλλότριον τοῦ ἡμετέρου . οὐ γὰρ ἁπλῶς ἠθέλησεν ἐν σώματι γενέσθαι , οὐδὲ μόνον ἤθελε φανῆναι · ἐδύνατο γάρ , εἰ μόνον ἤθελε φανῆναι , καὶ δι’ ἑτέρου κρείττονος τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ ποιήσασθαι · ἀλλὰ λαμβάνει τὸ ἡμέτερον , καὶ τοῦτο οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ’ ἐξ ἀχράντου καὶ ἀμιάντου ἀνδρὸς ἀπείρου παρθένου , καθαρὸν καὶ ὄντως ἀμιγὲς τῆς ἀνδρῶν συνουσίας . αὐτὸς γὰρ δυνατὸς ὢν καὶ δημιουργὸς τῶν ὅλων , ἐν τῇ παρθένῳ κατασκευάζει ἑαυτῷ ναὸν τὸ σῶμα , καὶ ἰδιοποιεῖται τοῦτο ὥσπερ ὄργανον , ἐν αὐτῷ γνωριζόμενος καὶ ἐνοικῶν . καὶ οὕτως ἀπὸ τῶν ἡμετέρων τὸ ὅμοιον λαβών , διὰ τὸ πάντας ὑπευθύνους εἶναι τῇ τοῦ θανάτου φθορᾷ , ἀντὶ πάντων αὐτὸ θανάτῳ παραδιδούς , προσῆγε τῷ πατρί , καὶ τοῦτο φιλανθρώπως ποιῶν , ἵνα ὡς μὲν πάντων ἀποθανόντων ἐν αὐτῷ λυθῇ ὁ κατὰ τῆς φθορᾶς τῶν ἀνθρώπων νόμος , ἅτε δὴ πληρωθείσης τῆς ἐξουσίας ἐν τῷ κυριακῷ σώματι , καὶ μηκέτι χώραν ἐχούσης κατὰ τῶν ὁμοίων ἀνθρώπων · ὡς δὲ εἰς φθορὰν ἀναστρέψαντας τοὺς ἀνθρώπους πάλιν εἰς τὴν ἀφθαρσίαν ἐπιστρέψῃ , καὶ ζωοποιήσῃ τούτους ἀπὸ τοῦ θανάτου , τῇ τοῦ σώματος ἰδιοποιήσει , καὶ τῇ τῆς ἀναστάσεως χάριτι , τὸν θάνατον ἀπ’ αὐτῶν ὡς καλάμην ἀπὸ πυρὸς ἐξαφανίζων .
Lemmas: οὗτος δή ἕνεκα ὁ ἀσώματος καί ἄφθαρτος καί ἄϋλος ὁ θεός λόγος παραγίγνομαι εἰς ὁ ἡμέτερος χώρα , οὔτις γε μακράν εἰμί πρότερος . οὐδείς γάρ αὐτός κενός ὑπολείπω ὁ κτίσις μέρος · πᾶς δέ διά πᾶς πληρόω αὐτός σύνειμι ὁ ἑαυτοῦ πατήρ . ἀλλά παραγίγνομαι συγκαταβαίνω ὁ εἰς ἐγώ αὐτός φιλανθρωπία καί ἐπιφάνεια . καί εἶδον ὁ λογικός ἀπόλλυμι γένος , καί ὁ θάνατος κατά αὐτός βασιλεύω ὁ φθορά · ὁράω δέ καί ὁ ἀπειλή ὁ παράβασις διακρατέω ὁ κατά ἐγώ φθορά · καί ὅτι ἄτοπος εἰμί πρό ὁ πληρόω ὁ νόμος λύω · ὁράω δέ καί ὁ ἀπρεπής ἐν ὁ συμβεβηκός , ὅτι ὅς αὐτός εἰμί δημιουργός , οὗτος παραφανίζω · ὁράω δέ καί ὁ ὁ ἄνθρωπος ὑπερβάλλω κακία , ὅτι κατά ὀλίγος καί ἀφόρητος αὐτός αὐξάνω κατά ἑαυτοῦ · ὁράω δέ καί ὁ ὑπεύθυνος πᾶς ἄνθρωπος πρός ὁ θάνατος , ἐλεέω ὁ γένος ἐγώ , καί ὁ ἀσθένεια ἐγώ οἰκτειρέω , καί ὁ φθορά ἐγώ συγκαταβαίνω , καί ὁ ὁ θάνατος κράτησις οὐ φέρω , ἵνα μή ὁ γίγνομαι ἀπόλλυμι καί εἰς ἀργός1 ὁ πατήρ ὁ εἰς ἄνθρωπος ἔργον αὐτός γίγνομαι , λαμβάνω ἑαυτοῦ σῶμα , καί οὗτος οὐ ἀλλότριος ὁ ἡμέτερος . οὖον γάρ ἁπλόος ἐθέλω ἐν σῶμα γίγνομαι , οὐδέ μόνος ἐθέλω φαίνω · δύναμαι γάρ , εἰμί μόνος ἐθέλω φαίνω , καί διά ἕτερος ἀγαθός ὁ ἐπιφάνεια αὐτός ποιέω · ἀλλά λαμβάνω ὁ ἡμέτερος , καί οὗτος οὐ ἁπλόος , ἀλλά ἐκ ἄχραντος καί ἀμίαντος ἀνήρ ἤπειρος παρθένος , καθαρός καί εἰμί ἀμιγής ὁ ἀνήρ συνουσία . αὐτός γάρ δυνατός εἰμί καί δημιουργός ὁ ὅλος , ἐν ὁ παρθένος κατασκευάζω ἑαυτοῦ ναός ὁ σῶμα , καί ἰδιοποιέω οὗτος ὥσπερ ὄργανον , ἐν αὐτός γνωρίζω καί ἐνοικέω . καί οὕτως ἀπό ὁ ἡμέτερος ὁ ὅμοιος λαμβάνω , διά ὁ πᾶς ὑπεύθυνος εἰμί ὁ ὁ θάνατος φθορά , ἀντί πᾶς αὐτός θάνατος παραδίδωμι , προσάγω ὁ πατήρ , καί οὗτος φιλάνθρωπος ποιέω , ἵνα ὡς μέν πᾶς ἀποθνῄσκω ἐν αὐτός λύω ὁ κατά ὁ φθορά ὁ ἄνθρωπος νόμος , ἅτε δή πληρόω ὁ ἐξουσία ἐν ὁ κυριακός σῶμα , καί μηκέτι χώρα ἔχω κατά ὁ ὅμοιος ἄνθρωπος · ὡς δέ εἰς φθορά ἀναστρέφω ὁ ἄνθρωπος πάλιν εἰς ὁ ἀφθαρσία ἐπιστρέφω , καί ζωοποιέω οὗτος ἀπό ὁ θάνατος , ὁ ὁ σῶμα ἰδιοποιέω , καί ὁ ὁ ἀνάστασις χάρις , ὁ θάνατος ἀπό αὐτός ὡς καλάμη ἀπό πυρός ἐξαφανίζω .