athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 9
Συνιδὼν γὰρ ὁ λόγος ὅτι ἄλλως οὐκ ἂν λυθείη τῶν ἀνθρώπων ἡ φθορὰ εἰ μὴ διὰ τοῦ πάντως ἀποθανεῖν , οὐχ οἷόν τε δὲ ἦν τὸν λόγον ἀποθανεῖν ἀθάνατον ὄντα καὶ τοῦ πατρὸς υἱόν , τούτου ἕνεκεν τὸ δυνάμενον ἀποθανεῖν ἑαυτῷ λαμβάνει σῶμα , ἵνα τοῦτο τοῦ ἐπὶ πάντων λόγου μεταλαβὸν ἀντὶ πάντων ἱκανὸν γένηται τῷ θανάτῳ , καὶ διὰ τὸν ἐνοικήσαντα λόγον ἄφθαρτον διαμείνῃ , καὶ λοιπὸν ἀπὸ πάντων ἡ φθορὰ παύσηται τῇ τῆς ἀναστάσεως χάριτι . ὅθεν ὡς ἱερεῖον καὶ θῦμα παντὸς ἐλεύθερον σπίλου , ὃ αὐτὸς ἑαυτῷ ἔλαβε σῶμα προσάγων εἰς θάνατον , ἀπὸ πάντων εὐθὺς τῶν ὁμοίων ἠφάνιζε τὸν θάνατον τῇ προσφορᾷ τοῦ καταλλήλου . ὑπὲρ πάντας γὰρ ὢν ὁ λόγος τοῦ θεοῦ εἰκότως τὸν ἑαυτοῦ ναὸν καὶ τὸ σωματικὸν ὄργανον προσάγων ἀντίψυχον ὑπὲρ πάντων ἐπλήρου τὸ ὀφειλόμενον ἐν τῷ θανάτῳ · καὶ ὡς συνὼν δὲ διὰ τοῦ ὁμοίου τοῖς πᾶσιν ὁ ἄφθαρτος τοῦ θεοῦ υἱὸς εἰκότως τοὺς πάντας ἐνέδυσεν ἀφθαρσίαν ἐν τῇ περὶ τῆς ἀναστάσεως ἐπαγγελίᾳ . καὶ αὐτὴ γὰρ ἡ ἐν τῷ θανάτῳ φθορὰ κατὰ τῶν ἀνθρώπων οὐκέτι χώραν ἔχει διὰ τὸν ἐνοικήσαντα λόγον ἐν τούτοις διὰ τοῦ ἑνὸς σώματος . καὶ ὥσπερ μεγάλου βασιλέως εἰσελθόντος εἴς τινα πόλιν μεγάλην καὶ οἰκήσαντος εἰς μίαν τῶν ἐν αὐτῇ οἰκιῶν , πάντως ἡ τοιαύτη πόλις τιμῆς πολλῆς καταξιοῦται , καὶ οὐκέτι τις ἐχθρὸς αὐτὴν οὔτε λῃστὴς ἐπιβαίνων καταστρέφει , πάσης δὲ μᾶλλον ἐπιμελείας ἀξιοῦται διὰ τὸν εἰς μίαν αὐτῆς οἰκίαν οἰκήσαντα βασιλέα · οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ πάντων βασιλέως γέγονεν . ἐλθόντος γὰρ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν ἡμετέραν χώραν , καὶ οἰκήσαντος εἰς ἓν τῶν ὁμοίων σῶμα , λοιπὸν πᾶσα ἡ κατὰ τῶν ἀνθρώπων παρὰ τῶν ἐχθρῶν ἐπιβουλὴ πέπαυται , καὶ ἡ τοῦ θανάτου ἠφάνισται φθορὰ ἡ πάλαι κατ’ αὐτῶν ἰσχύουσα . παραπωλώλει γὰρ ἂν τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος , εἰ μὴ ὁ πάντων δεσπότης καὶ σωτὴρ τοῦ θεοῦ υἱὸς παρεγεγόνει πρὸς τὸ τοῦ θανάτου τέλος ·
Lemmas: σύν-εἶδον γάρ ὁ λόγος ὅτι ἄλλως οὐ εἄν λύω ὁ ἄνθρωπος ὁ φθορά εἰμί μή διά ὁ πάντως ἀποθνῄσκω , οὐ οἷος τε δέ εἰμί ὁ λόγος ἀποθνῄσκω ἀθάνατος εἰμί καί ὁ πατήρ υἱός , οὗτος ἕνεκα ὁ δύναμαι ἀποθνῄσκω ἑαυτοῦ λαμβάνω σῶμα , ἵνα οὗτος ὁ ἐπί πᾶς λόγος μεταλαμβάνω ἀντί πᾶς ἱκανός γίγνομαι ὁ θάνατος , καί διά ὁ ἐνοικέω λόγος ἄφθαρτος διαμένω , καί λοιπός ἀπό πᾶς ὁ φθορά παύω ὁ ὁ ἀνάστασις χάρις . ὅθεν ὡς ἱερεῖον καί θῦμα πᾶς ἐλεύθερος σπίλος , ὅς αὐτός ἑαυτοῦ λαμβάνω σῶμα προσάγω εἰς θάνατος , ἀπό πᾶς εὐθύς ὁ ὅμοιος ἀφανίζω ὁ θάνατος ὁ προσφορά ὁ κατάλληλος . ὑπέρ πᾶς γάρ εἰμί ὁ λόγος ὁ θεός εἰκότως ὁ ἑαυτοῦ ναός καί ὁ σωματικός ὄργανον προσάγω ἀντίψυχος ὑπέρ πᾶς πληρόω ὁ ὀφείλω ἐν ὁ θάνατος · καί ὡς σύνειμι δέ διά ὁ ὁμοιόω ὁ πᾶς ὁ ἄφθαρτος ὁ θεός υἱός εἰκότως ὁ πᾶς ἐνδύω ἀφθαρσία ἐν ὁ περί ὁ ἀνάστασις ἐπαγγελία . καί αὐτός γάρ ὁ ἐν ὁ θάνατος φθορά κατά ὁ ἄνθρωπος οὐκέτι χώρα ἔχω διά ὁ ἐνοικέω λόγος ἐν οὗτος διά ὁ εἷς σῶμα . καί ὥσπερ μέγας βασιλεύς εἰσέρχομαι εἰς τις πόλις μέγας καί οἰκέω εἰς εἷς ὁ ἐν αὐτός οἰκίον , πάντως ὁ τοιοῦτος πόλις τιμή πολύς καταξιόω , καί οὐκέτι τις ἐχθρός αὐτός οὔτε λῃστής ἐπιβαίνω καταστρέφω , πᾶς δέ μᾶλλον ἐπιμέλεια ἀξιόω διά ὁ εἰς εἷς αὐτός οἰκίον οἰκέω βασιλεύς · οὕτως καί ἐπί ὁ πᾶς βασιλεύς γίγνομαι . ἔρχομαι γάρ αὐτός ἐπί ὁ ἡμέτερος χώρα , καί οἰκέω εἰς εἷς ὁ ὅμοιος σῶμα , λοιπός πᾶς ὁ κατά ὁ ἄνθρωπος παρά ὁ ἐχθρός ἐπιβουλή παύω , καί ὁ ὁ θάνατος ἀφανίζω φθορά ὁ πάλαι κατά αὐτός ἰσχύω . παραπωλώλει γάρ εἄν ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος , εἰμί μή ὁ πᾶς δεσπότης καί σωτήρ ὁ θεός υἱός παραγίγνομαι πρός ὁ ὁ θάνατος τέλος ·