athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 14
Ὡς γὰρ τῆς γραφείσης ἐν ξύλῳ μορφῆς παραφανισθείσης ἐκ τῶν ἔξωθεν ῥύπων , πάλιν χρεία τοῦτον παραγενέσθαι , οὗ καὶ ἔστιν ἡ μορφή , ἵνα ἀνακαινισθῆναι ἡ εἰκὼν δυνηθῇ ἐν τῇ αὐτῇ ὕλῃ , διὰ γὰρ τὴν ἐκείνου γραφὴν καὶ αὐτὴ ἡ ὕλη ἐν ᾗ καὶ γέγραπται οὐκ ἐκβάλλεται , ἀλλ’ ἐν αὐτῇ ἀνατυποῦται . κατὰ τοῦτο καὶ ὁ πανάγιος τοῦ πατρὸς υἱός , εἰκὼν ὢν τοῦ πατρός , παρεγένετο ἐπὶ τοὺς ἡμετέρους τόπους , ἵνα τὸν κατ’ αὐτὸν πεποιημένον ἄνθρωπον ἀνακαινίσῃ , καὶ ὡς ἀπολόμενον εὕρῃ διὰ τῆς τῶν ἁμαρτιῶν ἀφέσεως , ᾗ φησι καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς εὐαγγελίοις · ἦλθον τὸ ἀπολόμενον εὑρεῖν καὶ σῶσαι . ὅθεν καὶ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους ἔλεγεν · ἐὰν μή τις ἀναγεννηθῇ , οὐ τὴν ἐκ γυναικῶν γέννησιν σημαίνων ὥσπερ ὑπενόουν ἐκεῖνοι , ἀλλὰ τὴν ἀναγεννωμένην καὶ ἀνακτι ζομένην ψυχὴν ἐν τῷ κατ’ εἰκόνα δηλῶν . ἐπειδὴ δὲ καὶ εἰδωλομανία καὶ ἀθεότης κατεῖχε τὴν οἰκουμένην καὶ ἡ περὶ θεοῦ γνῶσις ἐκέκρυπτο , τίνος ἦν διδάξαι τὴν οἰκουμένην περὶ πατρός · ἀνθρώπου φαίη τις ἄν · ἀλλ’ οὐκ ἦν ἀνθρώπων ἐνὸν τὴν ὑφήλιον πᾶσαν ὑπελθεῖν , οὔτε τῇ φύσει τοσοῦτον ἰσχυόντων δραμεῖν , οὔτε ἀξιοπίστων περὶ τούτου δυναμένων γενέσθαι , οὔτε πρὸς τὴν τῶν δαιμόνων ἀπάτην καὶ φαντασίαν ἱκανῶν δι’ ἑαυτῶν ἀντιστῆναι . πάντων γὰρ κατὰ ψυχὴν πληγέντων καὶ ταραχθέντων παρὰ τῆς δαιμονικῆς ἀπάτης καὶ τῆς τῶν εἰδώλων ματαιότητος , πῶς οἷόν τε ἦν ἀνθρώπου ψυχὴν καὶ ἀνθρώπων νοῦν μεταπεῖσαι , ὅπουγε οὐδὲ ὁρᾶν αὐτοὺς δύνανται · ὃ δὲ μὴ ὁρᾷ τις , πῶς δύναται μεταπαιδεῦσαι · ἀλλ’ ἴσως ἄν τις εἴποι τὴν κτίσιν ἀρκεῖσθαι · ἀλλ’ εἰ ἡ κτίσις ἤρκει , οὐκ ἂν ἐγεγόνει τὰ τηλικαῦτα κακά . ἦν γὰρ καὶ ἡ κτίσις , καὶ οὐδὲν ἧττον οἱ ἄνθρωποι ἐν τῇ αὐτῇ περὶ θεοῦ πλάνῃ ἐκυλίοντο . τίνος οὖν ἦν πάλιν χρεία , ἢ τοῦ θεοῦ λόγου τοῦ καὶ ψυχὴν καὶ νοῦν ὁρῶντος , τοῦ καὶ τὰ ὅλα ἐν τῇ κτίσει κινοῦντος , καὶ δι’ αὐτῶν γνωρίζοντος τὸν πατέρα · τοῦ γὰρ διὰ τῆς ἰδίας προνοίας καὶ διακοσμήσεως τῶν ὅλων διδάσκοντος περὶ τοῦ πατρός , αὐτοῦ ἦν καὶ τὴν αὐτὴν διδασκαλίαν ἀνανεῶσαι . πῶς οὖν ἂν ἐγεγόνει τοῦτο · ἴσως ἄν τις εἴποι ὅτι ἐξὸν ἦν διὰ τῶν αὐτῶν , ὥστε πάλιν διὰ τῶν τῆς κτίσεως ἔργων τὰ περὶ αὐτοῦ δεῖξαι . ἀλλ’ οὐκ ἦν ἀσφαλὲς ἔτι τοῦτο . οὐχί γε · παρεῖδον γὰρ τοῦτο πρότερον οἱ ἄνθρωποι , καὶ οὐκέτι μὲν ἄνω , κάτω δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐσχήκασιν . ὅθεν εἰκότως ἀνθρώπους θέλων ὠφελῆσαι , ὡς ἄνθρωπος ἐπιδημεῖ , λαμβάνων ἑαυτῷ σῶμα ὅμοιον ἐκείνοις , καὶ ἐκ τῶν κάτω , λέγω δὴ διὰ τῶν τοῦ σώματος ἔργων , ἵνα οἱ μὴ θελήσαντες αὐτὸν γνῶναι ἐκ τῆς εἰς τὰ ὅλα προνοίας καὶ ἡγεμονίας αὐτοῦ , κἂν ἐκ τῶν δι’ αὐτοῦ τοῦ σώματος ἔργων γνώσωνται τὸν ἐν τῷ σώματι τοῦ θεοῦ λόγον , καὶ δι’ αὐτοῦ τὸν πατέρα .
Lemmas: ὡς γάρ ὁ γράφω ἐν ξύλον μορφή παραφανίζω ἐκ ὁ ἔξωθεν ῥύπος , πάλιν χρεία οὗτος παραγίγνομαι , ὅς καί εἰμί ὁ μορφή , ἵνα ἀνακαινίζω ὁ εἰκών δύναμαι ἐν ὁ αὐτός ὕλη , διά γάρ ὁ ἐκεῖνος γραφή καί αὐτός ὁ ὕλη ἐν ὅς καί γράφω οὐ ἐκβάλλω , ἀλλά ἐν αὐτός ἀνατυπόω . κατά οὗτος καί ὁ πανάγιος ὁ πατήρ υἱός , εἰκών εἰμί ὁ πατήρ , παραγίγνομαι ἐπί ὁ ἡμέτερος τόπος , ἵνα ὁ κατά αὐτός ποιέω ἄνθρωπος ανακαίνιση , καί ὡς ἀπόλλυμι εὑρίσκω διά ὁ ὁ ἁμαρτία ἄφεσις , ὅς φημί καί αὐτός ἐν ὁ εὐαγγέλιον · ἔρχομαι ὁ ἀπόλλυμι εὑρίσκω καί σῴζω . ὅθεν καί πρός ὁ Ἰουδαῖος λέγω · ἐάν μή τις ἀναγεννάω , οὖον ὁ ἐκ γυνή γέννησις σημαίνω ὥσπερ ὑπονοέω ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ ἀναγεννάω καί ἄναξ ζέω ψυχή ἐν ὁ κατά εἰκών δηλόω . ἐπεί δέ καί εἰδωλολατρία καί ἀθεότης κατέχω ὁ οἰκέω καί ὁ περί θεός γνῶσις κρύπτω , τίς εἰμί διδάσκω ὁ οἰκέω περί πατήρ · ἄνθρωπος φημί τις ἄν · ἀλλά οὐ εἰμί ἄνθρωπος ἐν-εἰμί ὁ ὑφήλιος πᾶς ὑπέρχομαι , οὔτε ὁ φύσις τοσοῦτος ἰσχύω τρέχω , οὔτε ἀξιόπιστος περί οὗτος δύναμαι γίγνομαι , οὔτε πρός ὁ ὁ δαίμων ἀπάτη καί φαντασία ἱκανός διά ἑαυτοῦ ἀνθίστημι . πᾶς γάρ κατά ψυχή πλήσσω καί ταράσσω παρά ὁ δαιμονικός ἀπάτη καί ὁ ὁ εἴδωλον ματαιότης , πῶς οἷος τε εἰμί ἄνθρωπος ψυχή καί ἄνθρωπος νόος μεταπείθω , ὅπου οὐδέ ὁράω αὐτός δύναμαι · ὅς δέ μή ὁράω τις , πῶς δύναμαι μεταπαιδεύω · ἀλλά ἴσως ἄν τις εἶπον ὁ κτίσις ἀρκέω · ἀλλά εἰμί ὁ κτίσις ἀρκέω , οὐ εἄν γίγνομαι ὁ τηλικόσδε κακός . εἰμί γάρ καί ὁ κτίσις , καί οὐδείς κακός ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ αὐτός περί θεός πλάνη κυλίω . τίς οὖν εἰμί πάλιν χρεία , ἢ ὁ θεός λόγος ὁ καί ψυχή καί νόος ὁράω , ὁ καί ὁ ὅλος ἐν ὁ κτίζω κινέω , καί διά αὐτός γνωρίζω ὁ πατήρ · ὁ γάρ διά ὁ ἴδιος πρόνοια καί διακόσμησις ὁ ὅλος διδάσκω περί ὁ πατήρ , αὐτός εἰμί καί ὁ αὐτός διδασκαλία ἀνανεόομαι . πῶς οὖν εἄν γίγνομαι οὗτος · ἴσως ἄν τις εἶπον ὅτι ἔξεστι εἰμί διά ὁ αὐτός , ὥστε πάλιν διά ὁ ὁ κτίσις ἔργον ὁ περί αὐτός δείκνυμι . ἀλλά οὐ εἰμί ἀσφαλής ἔτι οὗτος . οὐ γε · παρεῖδον γάρ οὗτος πρότερος ὁ ἄνθρωπος , καί οὐκέτι μέν ἄνω , κάτω δέ ὁ ὀφθαλμός ἔχω . ὅθεν εἰκότως ἄνθρωπος ἐθέλω ὠφελέω , ὡς ἄνθρωπος ἐπιδημέω , λαμβάνω ἑαυτοῦ σῶμα ὅμοιος ἐκεῖνος , καί ἐκ ὁ κάτω , λέγω δή διά ὁ ὁ σῶμα ἔργον , ἵνα ὁ μή ἐθέλω αὐτός γιγνώσκω ἐκ ὁ εἰς ὁ ὅλος πρόνοια καί ἡγεμονία αὐτός , κἀν ἐκ ὁ διά αὐτός ὁ σῶμα ἔργον γιγνώσκω ὁ ἐν ὁ σῶμα ὁ θεός λόγος , καί διά αὐτός ὁ πατήρ .