athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 34
Οὐ σεσιώπηται δὲ οὐδὲ ὁ τούτου θάνατος · ἀλλὰ καὶ λίαν τηλαυγῶς ἐν ταῖς θείαις σημαίνεται γραφαῖς . καὶ γὰρ καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ θανάτου , ὅτι μὴ δι’ ἑαυτόν , ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς πάντων ἀθανασίας καὶ σωτηρίας ὑπομένει , καὶ τὴν Ἰουδαίων ἐπιβουλήν , καὶ τὰς εἰς αὐτὸν γινομένας παρ’ αὐτῶν ὕβρεις , οὐκ ἐφοβήθησαν εἰπεῖν , πρὸς τὸ μηδένα αὐτῶν τῶν γινομένων ἀνήκοον εἶναι καὶ πλανηθῆναι . φασὶ τοίνυν · ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὤν , καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν , ὅτι ἀπέστραπται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ · ἠτιμάσθη καὶ οὐκ ἐλογίσθη . αὐτὸς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει , καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται · καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ , καὶ ἐν πληγῇ , καὶ ἐν κακώσει . αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν , καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν · παιδεία εἰρήνης ἡμῶν ἐπ’ αὐτόν , τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν . θαύμαζε τὴν τοῦ λόγου φιλανθρωπίαν , ὅτι δι’ ἡμᾶς ἀτιμάζεται , ἵνα ἡμεῖς ἔντιμοι γενώμεθα . πάντες γάρ , φησίν , ὡς πρόβατα ἐπλανήθημεν · ἄνθρωπος τῇ ὁδῷ αὐτοῦ ἐπλανήθη · καὶ κύριος παρέδωκεν αὐτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν · καὶ αὐτὸς διὰ τὸ κεκακῶσθαι οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα . ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη , καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος , οὕτως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ · ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ ἡ κρίσις αὐτοῦ ἤρθη . εἶτα , ἵνα μή τις αὐτὸν κοινὸν ἄνθρωπον ἐκ τοῦ πάθους ὑπολάβοι , προλαμβάνει τὰς ὑπονοίας τῶν ἀνθρώπων , καὶ τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ δύναμιν , καὶ τὸ πρὸς ἡμᾶς ἀνόμοιον τῆς φύσεως διηγεῖται ἡ γραφὴ λέγουσα · τὴν δὲ γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται · ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ . ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ ἤχθη εἰς θάνατον . καὶ δώσω τοὺς πονηροὺς ἀντὶ τῆς ταφῆς αὐτοῦ , καὶ τοὺς πλουσίους ἀντὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ · ὅτι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν , οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ . καὶ κύριος βούλεται καθαρίσαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς πληγῆς .
Lemmas: οὖον σιωπάω δέ οὐδέ ὁ οὗτος θάνατος · ἀλλά καί λίαν τηλαυγής ἐν ὁ θεῖος σημαίνω γραφεύς . καί γάρ καί ὁ αἴτιος ὁ θάνατος , ὅτι μή διά ἑαυτοῦ , ἀλλά ὑπέρ ὁ πᾶς ἀθανασία καί σωτηρία ὑπομένω , καί ὁ Ἰουδαῖος ἐπιβουλή , καί ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι παρά αὐτός ὕβρις , οὐ φοβέω εἶπον , πρός ὁ μηδείς αὐτός ὁ γίγνομαι ἀνήκοος εἰμί καί πλανάω . φημί τοίνυν · ἄνθρωπος ἐν πλήσσω εἰμί , καί εἰδοί φέρω μαλακία , ὅτι ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον αὐτός · ἀτιμάζω καί οὐ λογίζομαι . αὐτός ὁ ἁμαρτία ἐγώ φέρω , καί περί ἐγώ ὀδυνάω · καί ἐγώ λογίζομαι αὐτός εἰμί ἐν πόνος , καί ἐν πλήσσω , καί ἐν κακόω . αὐτός δέ τραυματίζω διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καί μαλακίζομαι διά ὁ ἀνομία ἐγώ · παιδεία εἰρήνη ἐγώ ἐπί αὐτός , ὁ μώλωψ αὐτός ἐγώ ἰάομαι . θαυμάζω ὁ ὁ λόγος φιλανθρωπία , ὅτι διά ἐγώ ἀτιμάζω , ἵνα ἐγώ ἔντιμος γίγνομαι . πᾶς γάρ , φημί , ὡς πρόβατον πλανάω · ἄνθρωπος ὁ ὁδός αὐτός πλανάω · καί κύριος παραδίδωμι αὐτός ὁ ἁμαρτία ἐγώ · καί αὐτός διά ὁ κακόω οὐ ἀνοίγω ὁ στόμα . ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή ἄγω , καί ὡς ἀμνός ἐναντίος ὁ κείρω αὐτός ἄφωνος , οὕτως οὐ ἀνοίγω ὁ στόμα αὐτός · ἐν ὁ ταπείνωσις αὐτός ὁ κρίσις αὐτός ἀραρίσκω . εἶτα , ἵνα μή τις αὐτός κοινός ἄνθρωπος ἐκ ὁ πάθος ὑπολαμβάνω , προλαμβάνω ὁ ὑπόνοια ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ ὑπέρ αὐτός δύναμις , καί ὁ πρός ἐγώ ἀνόμοιος ὁ φύσις διηγέομαι ὁ γραφή λέγω · ὁ δέ γενεά αὐτός τίς διηγέομαι · ὅτι ἀείρω ἀπό ὁ γῆ ὁ ζωή αὐτός . ἀπό ὁ ἀνομία ὁ λαός ἄγω εἰς θάνατος . καί δίδωμι ὁ πονηρός ἀντί ὁ ταφή αὐτός , καί ὁ πλούσιος ἀντί ὁ θάνατος αὐτός · ὅτι ἀνομία οὐ ποιέω , οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός . καί κύριος βούλομαι καθαρίζω αὐτός ἀπό ὁ πληγή .