athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 23
Εἰ δὲ καὶ χωρίς τινος νόσου καὶ χωρίς τινος ἀλγηδόνος , ἰδίᾳ που καὶ καθ’ ἑαυτὸν ἐν γωνίᾳ , ἢ ἐν ἐρήμῳ τόπῳ , ἢ κατ’ οἰκίαν , ἢ ὅπου δήποτε τὸ σῶμα κρύψας ἦν , καὶ μετὰ ταῦτα πάλιν ἐξαίφνης φανείς , ἔλεγεν ἑαυτὸν ἐκ νεκρῶν ἐγηγέρθαι · μύθους μὲν ἂν ἔδοξε λέγειν παρὰ πᾶσιν , ἠπιστήθη δὲ πολλῷ πλέον καὶ περὶ τῆς ἀναστάσεως λέγων , οὐκ ὄντος ὅλως τοῦ μαρτυροῦντος περὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ . τῆς δὲ ἀναστάσεως προηγεῖσθαι δεῖ θάνατον , ἐπεὶ οὐκ ἂν εἴη ἀνάστασις μὴ προηγουμένου θανάτου · ὅθεν εἰ κρύφα που ἐγεγόνει τοῦ σώματος ὁ θάνατος , οὐ φαινομένου τοῦ θανάτου , οὐδὲ ἐπὶ μαρτύρων γενομένου , ἀφανὴς ἦν καὶ ἀμάρτυρος καὶ ἡ τούτου ἀνάστασις · ἢ διὰ τί τὴν μὲν ἀνάστασιν ἐκήρυττεν ἀναστάς , τὸν δὲ θάνατον ἀφανῶς ἐποίει γενέσθαι · ἢ διὰ τί τοὺς μὲν δαίμονας ἐπ’ ὄψει πάντων ἀπήλαυνε , τόν τε ἐκ γενετῆς τυφλὸν ἀναβλέπειν ἐποίει , καὶ τὸ ὕδωρ εἰς οἶνον μετέβαλεν , ἵνα δι’ αὐτῶν πιστευθῇ λόγος θεοῦ · τὸ δὲ θνητὸν οὐκ ἐπ’ ὄψει πάντων ἄφθαρτον ἐδείκνυεν , ἵνα πιστευθῇ αὐτὸς ὢν ἡ ζωή · πῶς δὲ καὶ οἱ τούτου μαθηταὶ παρρησίαν εἶχον περὶ τοῦ τῆς ἀναστάσεως λόγου , οὐκ ἔχοντες εἰπεῖν ὅτι πρῶτον ἀπέθανεν · ἢ πῶς ἂν ἐπιστεύθησαν λέγοντες γεγονέναι πρῶτον θάνατον , εἶτα τὴν ἀνάστασιν , εἰ μὴ παρ’ οἷς ἐπαρρησιάζοντο , εἶχον τούτους μάρτυρας τοῦ θανάτου · εἰ γὰρ καὶ οὕτως ἐπ’ ὄψει πάντων γενομένων τοῦ τε θανάτου καὶ τῆς ἀναστάσεως οὐκ ἠθέλησαν οἱ τότε Φαρισαῖοι πιστεύειν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἑωρακότας τὴν ἀνάστασιν ἠνάγκασαν ἀρνήσασθαι ταύτην · πάντως εἰ κεκρυμμένως ἐγεγόνει ταῦτα , πόσας ἂν προφάσεις ἐπενόουν ἀπιστίας · πῶς δὲ ἄρα τὸ τοῦ θανάτου τέλος ἐδείκνυτο , καὶ ἡ κατὰ τούτου νίκη , εἰ μὴ ἐπ’ ὄψει πάντων προσκαλεσάμενος αὐτὸν ἤλεγξε νεκρόν , κενωθέντα λοιπὸν τῇ τοῦ σώματος ἀφθαρσίᾳ ·
Lemmas: εἰμί δέ καί χωρίς τις νόσος καί χωρίς τις ἀλγηδών , ἴδιος ποῦ καί κατά ἑαυτοῦ ἐν γωνία , ἢ ἐν ἐρῆμος τόπος , ἢ κατά οἰκίον , ἢ ὅπου δήποτε ὁ σῶμα κρύπτω εἰμί , καί μετά οὗτος πάλιν ἐξαπίνης φαίνω , λέγω ἑαυτοῦ ἐκ νεκρός ἐγείρω · μῦθος μέν εἄν δοκέω λέγω παρά πᾶς , ἐπίσταμαι δέ πολύς πλέω καί περί ὁ ἀνάστασις λέγω , οὐ εἰμί ὅλως ὁ μαρτυρέω περί ὁ θάνατος αὐτός . ὁ δέ ἀνάστασις προηγέομαι δεῖ θάνατος , ἐπεί οὐ εἄν εἰμί ἀνάστασις μή προηγούμενος θάνατος · ὅθεν εἰμί κρύφα ποῦ γίγνομαι ὁ σῶμα ὁ θάνατος , οὖον φαίνω ὁ θάνατος , οὐδέ ἐπί μάρτυς γίγνομαι , ἀφανής εἰμί καί ἀμάρτυρος καί ὁ οὗτος ἀνάστασις · ἢ διά τίς ὁ μέν ἀνάστασις κηρύσσω ἀνίστημι , ὁ δέ θάνατος ἀφανής ποιέω γίγνομαι · ἢ διά τίς ὁ μέν δαίμων ἐπί ὁράω πᾶς ἀπελαύνω , ὁ τε ἐκ γενετή τυφλός ἀναβλέπω ποιέω , καί ὁ ὕδωρ εἰς οἶνος μεταβάλλω , ἵνα διά αὐτός πιστεύω λόγος θεός · ὁ δέ θνητός οὐ ἐπί ὁράω πᾶς ἄφθαρτος δείκνυμι , ἵνα πιστεύω αὐτός εἰμί ὁ ζωή · πῶς δέ καί ὁ οὗτος μαθητής παρρησία ἔχω περί ὁ ὁ ἀνάστασις λόγος , οὐ ἔχω εἶπον ὅτι πρῶτος ἀποθνῄσκω · ἢ πῶς εἄν πιστεύω λέγω γίγνομαι πρῶτος θάνατος , εἶτα ὁ ἀνάστασις , εἰμί μή παρά ὅς παρρησιάζομαι , ἔχω οὗτος μάρτυς ὁ θάνατος · εἰμί γάρ καί οὕτως ἐπί ὁράω πᾶς γίγνομαι ὁ τε θάνατος καί ὁ ἀνάστασις οὐ ἐθέλω ὁ τότε Φαρισαῖος πιστεύω , ἀλλά καί ὁ ὁράω ὁ ἀνάστασις ἀναγκάζω ἀρνέομαι οὗτος · πάντως εἰμί κεκρυμμένως γίγνομαι οὗτος , πόσος εἄν πρόφασις ἐπινοέω ἀπιστία · πῶς δέ ἄρα ὁ ὁ θάνατος τέλος δείκνυμι , καί ὁ κατά οὗτος νίκη , εἰμί μή ἐπί ὁράω πᾶς προσκαλέω αὐτός ἐλέγχω νεκρός , κενόω λοιπός ὁ ὁ σῶμα ἀφθαρσία ·