athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 55
Τοῦτο οὖν μετὰ τὰ προειρημένα καταμαθεῖν σε ἄξιόν ἐστιν καὶ ὡς ἀρχὴν τῶν μὴ λεχθέντων θέσθαι , καὶ θαυμάσαι λίαν ὅτι τοῦ σωτῆρος ἐπιδημήσαντος οὐκ ἔτι μὲν ηὔξησεν ἡ εἰδωλολατρία , καὶ ἡ οὖσα δὲ ἐλαττοῦται , καὶ κατ’ ὀλίγον παύεται · καὶ οὐκ ἔτι μὲν ἡ Ἑλλήνων σοφία προκόπτει , καὶ ἡ οὖσα δὲ λοιπὸν ἀφανίζεται · καὶ δαίμονες μὲν οὐκ ἔτι φαντασίαις καὶ μαντείαις καὶ μαγείαις ἀπατῶσι , μόνον δὲ τολμῶντες καὶ ἐπιχειροῦντες καταισχύνονται τῷ σημείῳ τοῦ σταυροῦ . καὶ συλλήβδην εἰπεῖν , θεώρει πῶς ἡ μὲν τοῦ σωτῆρος διδασκαλία πανταχοῦ αὔξει · πᾶσα δὲ εἰδωλολατρία καὶ πάντα τὰ ἐναντιούμενα τῇ Χριστοῦ πίστει καθ’ ἡμέραν ἐλαττοῦται καὶ ἐξασθενεῖ καὶ πίπτει . οὕτω δὲ θεωρῶν προσκύνει μὲν τὸν ἐπὶ πάντων σωτῆρα καὶ δυνατὸν θεὸν λόγον · καταγίνωσκε δὲ τῶν ἐλαττουμένων καὶ ἀφανιζομένων ὑπ’ αὐτοῦ . ὡς γὰρ ἡλίου παρόντος οὐκ ἔτι τὸ σκότος ἰσχύει , ἀλλὰ καὶ εἴ πού ἐστι περιλειπόμενον ἀπελαύνεται · οὕτως ἐλθούσης τῆς θείας ἐπιφανείας τοῦ θεοῦ λόγου , οὐκ ἔτι μὲν ἰσχύει τὸ τῶν εἰδώλων σκότος , πάντα δὲ τὰ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης μέρη τῇ τούτου διδασκαλίᾳ καταλάμπεται . καὶ ὥσπερ βασιλεύοντός τινος καὶ μὴ φαινομένου ἔν τινι χώρᾳ , ἀλλ’ ἔνδον ὄντος ἐν τῷ ἑαυτοῦ οἴκῳ , πολλάκις τινὲς ἄτακτοι καταχρώμενοι τῇ τούτου ἀναχωρήσει ἑαυτοὺς ἀναγορεύουσι , καὶ ἕκαστος κατασχηματισάμενος τοὺς ἀκεραίους φαντασιοκοπεῖ ὡς βασιλεύς , καὶ οὕτως πλανῶνται οἱ ἄνθρωποι τῷ ὀνόματι , ἀκούοντες μὲν εἶναι βασιλέα , οὐχ ὁρῶντες δὲ αὐτόν , διὰ τὸ μάλιστα μηδὲ δύνασθαι αὐτοὺς ἔσω τοῦ οἴκου χωρῆσαι , ἐπειδὰν δὲ ὁ ἀληθῶς βασιλεὺς προέλθῃ καὶ φανῇ , τότε οἱ μὲν ἀπατῶντες ἄτακτοι ἐλέγχονται τῇ τούτου παρουσίᾳ , οἱ δὲ ἄνθρωποι ὁρῶντες τὸν ἀληθῶς βασιλέα , καταλιμπάνουσι τοὺς πάλαι πλανῶντας αὐτούς · οὕτως καὶ πάλαι μὲν ἠπάτων οἱ δαίμονές τε καὶ ἄνθρωποι , θεοῦ τιμὴν ἑαυτοῖς περιτιθέντες · ὅτε δὲ ἐπεφάνη ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἐν σώματι , καὶ ἐγνώρισεν ἡμῖν τὸν ἑαυτοῦ πατέρα , τότε δὴ ἡ μὲν τῶν δαιμόνων ἀπάτη ἀφανίζεται καὶ παύεται · οἱ δὲ ἄνθρωποι , ἀφορῶντες εἰς τὸν ἀληθινὸν τοῦ πατρὸς θεὸν λόγον , καταλιμπάνουσι τὰ εἴδωλα , καὶ λοιπὸν ἐπιγινώσκουσι τὸν ἀληθινὸν θεόν . τοῦτο δὲ γνώρισμα τοῦ εἶναι τὸν Χριστὸν θεὸν λόγον καὶ θεοῦ δύναμίν ἐστι · τῶν γὰρ ἀνθρωπίνων παυομένων , καὶ μένοντος τοῦ ῥήματος Χριστοῦ , δῆλόν ἐστι παρὰ πᾶσι , τὰ μὲν παυόμενα εἶναι πρόσκαιρα , τὸν δὲ μένοντα εἶναι θεὸν καὶ θεοῦ υἱὸν ἀληθινὸν μονογενῆ λόγον .
Lemmas: οὗτος οὖν μετά ὁ προερέω καταμανθάνω σύ ἄξιος εἰμί καί ὡς ἀρχή ὁ μή λέγω τίθημι , καί θαυμάζω λίαν ὅτι ὁ σωτήρ ἐπιδημέω οὐ ἔτι μέν αὐξάνω ὁ εἰδωλολατρία , καί ὁ εἰμί δέ ἐλασσόω , καί κατά ὀλίγος παύω · καί οὐ ἔτι μέν ὁ Ἕλλην σοφία προκόπτω , καί ὁ εἰμί δέ λοιπός ἀφανίζω · καί δαίμων μέν οὐ ἔτι φαντασία καί μαντεῖος καί μαγεία ἀπατάω , μόνος δέ τολμάω καί ἐπιχειρέω καταισχύνω ὁ σημεῖον ὁ σταυρός . καί συλλήβδην εἶπον , θεωρέω πῶς ὁ μέν ὁ σωτήρ διδασκαλία πανταχοῦ αὐξάνω · πᾶς δέ εἰδωλολατρία καί πᾶς ὁ ἐναντιόομαι ὁ Χριστός πίστις κατά ἡμέρα ἐλασσόω καί ἐξασθενέω καί πίπτω . οὗτος δέ θεωρός προσκυνέω μέν ὁ ἐπί πᾶς σωτήρ καί δυνατός θεός λόγος · καταγιγνώσκω δέ ὁ ἐλασσόω καί ἀφανίζω ὑπό αὐτός . ὡς γάρ ἥλιος πάρειμι οὐ ἔτι ὁ σκότος ἰσχύω , ἀλλά καί εἰμί πού εἰμί περιλείπομαι ἀπελαύνω · οὕτως ἔρχομαι ὁ θεῖος ἐπιφάνεια ὁ θεός λόγος , οὐ ἔτι μέν ἰσχύω ὁ ὁ εἴδωλον σκότος , πᾶς δέ ὁ πανταχοῦ ὁ οἰκέω μέρος ὁ οὗτος διδασκαλία καταλάμπω . καί ὥσπερ βασιλεύω τις καί μή φαίνω ἐν τις χώρα , ἀλλά ἔνδον εἰμί ἐν ὁ ἑαυτοῦ οἶκος , πολλάκις τις ἄτακτος καταχράομαι ὁ οὗτος ἀναχωρέω ἑαυτοῦ ἀναγορεύω , καί ἕκαστος κατασχηματίζω ὁ ἀκέραιος φαντασιοκοπέω ὡς βασιλεύς , καί οὕτως πλανάω ὁ ἄνθρωπος ὁ ὄνομα , ἀκούω μέν εἰμί βασιλεύς , οὐ ὁράω δέ αὐτός , διά ὁ μάλιστα μηδέ δύναμαι αὐτός εἴδομαι ὁ οἶκος χωρέω , ἐπειδάν δέ ὁ ἀληθής βασιλεύς προέρχομαι καί φαίνω , τότε ὁ μέν ἀπατάω ἄτακτος ἐλέγχω ὁ οὗτος παρουσία , ὁ δέ ἄνθρωπος ὁράω ὁ ἀληθής βασιλεύς , καταλείπω ὁ πάλαι πλανάω αὐτός · οὕτως καί πάλαι μέν ἀπατάω ὁ δαίμων τε καί ἄνθρωπος , θεός τιμή ἑαυτοῦ περιτίθημι · ὅτε δέ φαίνω ὁ ὁ θεός λόγος ἐν σῶμα , καί γνωρίζω ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ πατήρ , τότε δή ὁ μέν ὁ δαίμων ἀπάτη ἀφανίζω καί παύω · ὁ δέ ἄνθρωπος , ἀφοράω εἰς ὁ ἀληθινός ὁ πατήρ θεός λόγος , καταλείπω ὁ εἴδωλον , καί λοιπός ἐπιγιγνώσκω ὁ ἀληθινός θεός . οὗτος δέ γνώρισμα ὁ εἰμί ὁ Χριστός θεός λόγος καί θεός δύναμις εἰμί · ὁ γάρ ἀνθρώπινος παύω , καί Μένων ὁ ῥῆμα Χριστός , δῆλος εἰμί παρά πᾶς , ὁ μέν παύω εἰμί πρόσκαιρος , ὁ δέ Μένων εἰμί θεός καί θεός υἱός ἀληθινός μονογενής λόγος .