athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 13
Οὕτω τοίνυν ἀλογωθέντων τῶν ἀνθρώπων , καὶ οὕτως τῆς δαιμονικῆς πλάνης ἐπισκιαζούσης τὰ πανταχοῦ καὶ κρυπτούσης τὴν περὶ τοῦ ἀληθινοῦ θεοῦ γνῶσιν , τί τὸν θεὸν ἔδει ποιεῖν · σιωπῆσαι τὸ τηλικοῦτον , καὶ ἀφεῖναι τοὺς ἀνθρώπους ὑπὸ δαιμόνων πλανᾶσθαι , καὶ μὴ γινώσκειν αὐτοὺς τὸν θεόν · καὶ τίς ἡ χρεία τοῦ καὶ ἐξ ἀρχῆς κατ’ εἰκόνα θεοῦ γενέσθαι τὸν ἄνθρωπον · ἔδει γὰρ αὐτὸν ἁπλῶς ὡς ἄλογον γενέσθαι , ἢ γενόμενον λογικὸν τὴν τῶν ἀλόγων ζωὴν μὴ βιοῦν . τίς δὲ ὅλως ἦν χρεία ἐννοίας αὐτὸν λαβεῖν περὶ θεοῦ ἐξ ἀρχῆς · εἰ γὰρ οὐδὲ νῦν ἄξιός ἐστι λαβεῖν , ἔδει μηδὲ κατὰ τὴν ἀρχὴν αὐτῷ δοθῆναι . τί δὲ καὶ ὄφελος τῷ πεποιηκότι θεῷ , ἢ ποία δόξα αὐτῷ ἂν εἴη , εἰ οἱ ὑπ’ αὐτοῦ γενόμενοι ἄνθρωποι οὐ προσκυνοῦσιν αὐτῷ , ἀλλ’ ἑτέρους εἶναι τοὺς πεποιηκότας αὐτοὺς νομίζουσιν · εὑρίσκεται γὰρ ὁ θεὸς ἑτέροις καὶ οὐχ ἑαυτῷ τούτους δημιουργήσας . εἶτα βασιλεὺς μὲν ἄνθρωπος ὢν τὰς ὑπ’ αὐτοῦ κτισθείσας χώρας οὐκ ἀφίησιν ἐκδότους ἑτέροις δουλεύειν , οὐδὲ πρὸς ἄλλους καταφεύγειν · ἀλλὰ γράμμασιν αὐτοὺς ὑπομιμνήσκει , πολλάκις δὲ καὶ διὰ φίλων αὐτοῖς ἐπιστέλλει , εἰ δὲ καὶ χρεία γένηται , αὐτὸς παραγίνεται , τῇ παρουσίᾳ λοιπὸν αὐτοὺς δυσωπῶν · μόνον ἵνα μὴ ἑτέροις δουλεύσωσι , καὶ ἀργὸν αὐτοῦ τὸ ἔργον γένηται . οὐ πολλῷ πλέον ὁ θεὸς τῶν ἑαυτοῦ κτισμάτων φείσεται πρὸς τὸ μὴ πλανηθῆναι ἀπ’ αὐτοῦ , καὶ τοῖς οὐκ οὖσι δουλεύειν · μάλιστα ὅτι ἡ τοιαύτη πλάνη ἀπωλείας αὐτοῖς αἰτία καὶ ἀφανισμοῦ γίνεται , οὐκ ἔδει δὲ τὰ ἅπαξ κοινωνήσαντα τῆς τοῦ θεοῦ εἰκόνος ἀπολέσθαι . τί οὖν ἔδει ποιεῖν τὸν θεόν · ἢ τί ἔδει γενέσθαι , ἀλλ’ ἢ τὸ κατ’ εἰκόνα πάλιν ἀνανεῶσαι , ἵνα δι’ αὐτοῦ πάλιν αὐτὸν γνῶναι δυνηθῶσιν οἱ ἄνθρωποι · τοῦτο δὲ πῶς ἂν ἐγεγόνει , εἰ μὴ αὐτῆς τῆς τοῦ θεοῦ εἰκόνος παραγενομένης τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · δι’ ἀνθρώπων μὲν γὰρ οὐκ ἦν δυνατόν , ἐπεὶ καὶ αὐτοὶ κατ’ εἰκόνα γεγόνασιν · ἀλλ’ οὐδὲ δι’ ἀγγέλων · οὐδὲ γὰρ οὐδὲ αὐτοί εἰσιν εἰκόνες . ὅθεν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος δι’ ἑαυτοῦ παρεγένετο , ἵνα ὡς εἰκὼν ὢν τοῦ πατρὸς τὸν κατ’ εἰκόνα ἄνθρωπον ἀνακτίσαι δυνηθῇ . ἄλλως δὲ πάλιν οὐκ ἂν ἐγεγόνει , εἰ μὴ ὁ θάνατος ἦν καὶ ἡ φθορὰ ἐξαφανισθεῖσα . ὅθεν εἰκότως ἔλαβε σῶμα θνητόν , ἵνα καὶ ὁ θάνατος ἐν αὐτῷ λοιπὸν ἐξαφανισθῆναι δυνηθῇ , καὶ οἱ κατ’ εἰκόνα πάλιν ἀνακαινισθῶσιν ἄνθρωποι . οὐκοῦν ἑτέρου πρὸς ταύτην τὴν χρείαν οὐκ ἦν , εἰ μὴ τῆς εἰκόνος τοῦ πατρός .
Lemmas: οὕτως τοίνυν ἀλογόω ὁ ἄνθρωπος , καί οὕτως ὁ δαιμονικός πλάνης ἐπισκιάζω ὁ πανταχοῦ καί κρύπτω ὁ περί ὁ ἀληθινός θεός γνῶσις , τίς ὁ θεός ἐσθίω ποιέω · σιωπάω ὁ τηλικόσδε , καί ἀφίημι ὁ ἄνθρωπος ὑπό δαίμων πλανάω , καί μή γιγνώσκω αὐτός ὁ θεός · καί τίς ὁ χρεία ὁ καί ἐκ ἀρχή κατά εἰκών θεός γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος · ἐσθίω γάρ αὐτός ἁπλόος ὡς ἄλογος γίγνομαι , ἢ γίγνομαι λογικός ὁ ὁ ἄλογος ζωή μή βιόω . τίς δέ ὅλως εἰμί χρεία ἔννοια αὐτός λαμβάνω περί θεός ἐκ ἀρχή · εἰμί γάρ οὐδέ νῦν ἄξιος εἰμί λαμβάνω , ἐσθίω μηδέ κατά ὁ ἀρχή αὐτός δίδωμι . τίς δέ καί ὄφελος ὁ ποιέω θεός , ἢ ποῖος δόξα αὐτός εἄν εἰμί , εἰμί ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι ἄνθρωπος οὖον προσκυνέω αὐτός , ἀλλά ἕτερος εἰμί ὁ ποιέω αὐτός νομίζω · εὑρίσκω γάρ ὁ θεός ἕτερος καί οὐ ἑαυτοῦ οὗτος δημιουργέω . εἶτα βασιλεύς μέν ἄνθρωπος εἰμί ὁ ὑπό αὐτός κτίζω χώρα οὐ ἀφίημι ἔκδοτος ἕτερος δουλεύω , οὐδέ πρός ἄλλος καταφεύγω · ἀλλά γράμμα αὐτός ὑπομιμνῄσκω , πολλάκις δέ καί διά Φίλων αὐτός ἐπιστέλλω , εἰμί δέ καί χρεία γίγνομαι , αὐτός παραγίγνομαι , ὁ παρουσία λοιπός αὐτός δυσωπέω · μόνος ἵνα μή ἕτερος δουλεύω , καί ἀργός1 αὐτός ὁ ἔργον γίγνομαι . οὖον πολύς πλέω ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ κτίσμα φείδομαι πρός ὁ μή πλανάω ἀπό αὐτός , καί ὁ οὐ εἰμί δουλεύω · μάλιστα ὅτι ὁ τοιοῦτος πλάνη ἀπώλεια αὐτός αἰτία καί ἀφανισμός γίγνομαι , οὐ ἐσθίω δέ ὁ ἅπαξ κοινωνέω ὁ ὁ θεός εἰκών ἀπόλλυμι . τίς οὖν ἐσθίω ποιέω ὁ θεός · ἢ τίς ἐσθίω γίγνομαι , ἀλλά ἢ ὁ κατά εἰκών πάλιν ἀνανεόομαι , ἵνα διά αὐτός πάλιν αὐτός γιγνώσκω δύναμαι ὁ ἄνθρωπος · οὗτος δέ πῶς εἄν γίγνομαι , εἰμί μή αὐτός ὁ ὁ θεός εἰκών παραγίγνομαι ὁ σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · διά ἄνθρωπος μέν γάρ οὐ εἰμί δυνατός , ἐπεί καί αὐτός κατά εἰκών γίγνομαι · ἀλλά οὐδέ διά ἄγγελος · οὐδέ γάρ οὐδέ αὐτός εἰμί εἰκών . ὅθεν ὁ ὁ θεός λόγος διά ἑαυτοῦ παραγίγνομαι , ἵνα ὡς εἰκών εἰμί ὁ πατήρ ὁ κατά εἰκών ἄνθρωπος ἀνακτίζω δύναμαι . ἄλλως δέ πάλιν οὐ εἄν γίγνομαι , εἰμί μή ὁ θάνατος εἰμί καί ὁ φθορά ἐξαφανίζω . ὅθεν εἰκότως λαμβάνω σῶμα θνητός , ἵνα καί ὁ θάνατος ἐν αὐτός λοιπός ἐξαφανίζω δύναμαι , καί ὁ κατά εἰκών πάλιν ἀνακαινίζω ἄνθρωπος . οὐκοῦν ἕτερος πρός οὗτος ὁ χρεία οὐ εἰμί , εἰμί μή ὁ εἰκών ὁ πατήρ .