athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 48
Ταῦτα δὲ τὰ λεγόμενα παρ’ ἡμῶν οὐκ ἄχρι λόγων ἐστίν , ἀλλὰ καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς πείρας ἔχει τὴν τῆς ἀληθείας μαρτυρίαν . παρίτω γὰρ ὁ βουλόμενος καὶ θεωρείτω τῆς μὲν ἀρετῆς τὸ γνώρισμα ἐν ταῖς Χριστοῦ παρθένοις καὶ ἐν τοῖς σωφροσύνην ἁγνεύουσι νεωτέροις , τῆς δὲ ἀθανασίας τὴν πίστιν ἐν τῷ τοσούτῳ τῶν μαρτύρων αὐτοῦ χορῷ . ἡκέτω δὲ καὶ ὁ πεῖραν τῶν προλεχθέντων βουλόμενος λαβεῖν , καὶ ἐπ’ αὐτῆς τῆς φαντασίας τῶν δαιμόνων , καὶ τῆς τῶν μαντείων ἀπάτης , καὶ τῶν τῆς μαγείας θαυμάτων , τῷ σημειῷ τοῦ γελωμένου παρ’ αὐτοῖς σταυροῦ , τὸν Χριστὸν ὀνομάσας μόνον , καὶ ὄψεται πῶς δι’ αὐτοῦ δαίμονες μὲν φεύγουσι , μαντεῖα δὲ παύεται , μαγεία δὲ πᾶσα καὶ φαρμακεία κατήργηται . τίς οὖν ἄρα καὶ πηλίκος ἐστὶν οὗτος ὁ Χριστός , ὁ τῇ ἑαυτοῦ ὀνομασίᾳ καὶ παρουσίᾳ τὰ πάντα πανταχόθεν ἐπισκιάσας καὶ καταργήσας , καὶ μόνος κατὰ πάντων ἰσχύων , καὶ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τῆς ἑαυτοῦ διδασκαλίας πληρώσας · λεγέτωσαν οἱ πάνυ γελῶντες καὶ οὐκ ἐρυθριῶντες Ἕλληνες . εἰ μὲν γὰρ ἄνθρωπός ἐστι , καὶ πῶς εἷς ἄνθρωπος τὴν πάντων τῶν παρ’ αὐτοῖς θεῶν δύναμιν ὑπερῆρε , καὶ οὐδὲν ἐκείνους ὄντας τῇ ἑαυτοῦ δυνάμει διήλεγξεν · εἰ δὲ μάγον αὐτὸν λέγουσι , πῶς οἷόν τέ ἐστιν ὑπὸ μάγου καταργεῖσθαι πᾶσαν τὴν μαγείαν , καὶ μὴ μᾶλλον συνίστασθαι · εἰ μὲν γὰρ ἀνθρώπους μάγους ἐνίκα , ἢ καθ’ ἑνὸς ἴσχυε μόνου , καλῶς ἂν ἐνομίσθη παρ’ αὐτοῖς κρείττονι τέχνῃ τὴν τῶν ἄλλων ὑπερβάλλων . εἰ δὲ κατὰ πάσης ἁπλῶς μαγείας καὶ αὐτοῦ τοῦ ὀνόματος αὐτῆς ἤρατο τὴν νίκην ὁ τούτου σταυρός , δῆλον ἂν εἴη μὴ εἶναι μάγον τὸν σωτῆρα , ὃν καὶ οἱ παρὰ τῶν ἄλλων μάγων ἐπικαλούμενοι δαίμονες ὡς δεσπότην φεύγουσι . τίς οὖν ἄρα ἐστὶ λεγέτωσαν οἱ μόνον ἐν τῷ χλευάζειν ἔχοντες τὴν σπουδὴν Ἕλληνες . ἴσως ἂν φήσαιεν δαίμονα καὶ αὐτὸν γεγενῆσθαι , καὶ οὕτως ἰσχύειν . τοῦτο δὲ καὶ πάνυ λέγοντες ὀφλήσουσι χλεύην , πάλιν ταῖς προτέραις ἀποδείξεσι δυσωπεῖσθαι δυνάμενοι . πῶς γὰρ οἷόν τέ ἐστι δαίμονα εἶναι τὸν τοὺς δαίμονας ἀπελαύνοντα · εἰ μὲν γὰρ ἁπλῶς δαίμονας ἤλαυνε , καλῶς ἂν ἐνομίσθη τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἰσχύειν αὐτὸν κατὰ τῶν ἐλαττόνων , ὁποῖα καὶ Ἰουδαῖοι θέλοντες αὐτὸν ὑβρίζειν ἔλεγον αὐτῷ . εἰ δὲ πᾶσα τῶν δαιμόνων μανία ἐξίσταται τῇ τούτου ὀνομασίᾳ καὶ διώκεται , φανερὸν ἂν εἴη καὶ ἐν τούτῳ πλανᾶσθαι αὐτούς , καὶ μὴ εἶναι ὡς νομίζουσι δαιμονικήν τινα δύναμιν τὸν κύριον ἡμῶν καὶ σωτῆρα Χριστόν . οὐκοῦν εἰ μήτε ἄνθρωπος ἁπλῶς μήτε μάγος μήτε δαίμων τίς ἐστιν ὁ σωτήρ , ἀλλὰ καὶ τὴν παρὰ ποιηταῖς ὑπόνοιαν καὶ δαιμόνων φαντασίαν καὶ Ἑλλήνων σοφίαν τῇ ἑαυτοῦ θειότητι κατήργησε καὶ ἐπεσκίασε , φανερὸν ἂν εἴη καὶ παρὰ πᾶσιν ὁμολογηθήσεται ὅτι οὗτος ἀληθῶς θεοῦ υἱός ἐστι , λόγος καὶ σοφία καὶ δύναμις τοῦ πατρὸς ὑπάρχων . διὰ τοῦτο γὰρ οὐδὲ ἀνθρώπινά ἐστιν αὐτοῦ τὰ ἔργα , ἀλλ’ ὑπὲρ ἄνθρωπον , καὶ θεοῦ τῷ ὄντι γινώσκεται ταῦτα , καὶ ἀπ’ αὐτῶν τῶν φαινομένων καὶ ἀπὸ τῆς πρὸς ἀνθρώπους συγκρίσεως .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ λέγω παρά ἐγώ οὐ ἄχρι λόγος εἰμί , ἀλλά καί ἐκ αὐτός ὁ πείρω ἔχω ὁ ὁ ἀλήθεια μαρτυρία . πάρειμι γάρ ὁ βούλομαι καί θεωρέω ὁ μέν ἀρετή ὁ γνώρισμα ἐν ὁ Χριστός παρθένος καί ἐν ὁ σωφροσύνη ἁγνεύω νέος , ὁ δέ ἀθανασία ὁ πίστις ἐν ὁ τοσοῦτος ὁ μάρτυς αὐτός χορός . ἥκω δέ καί ὁ πείρω ὁ προλέγω βούλομαι λαμβάνω , καί ἐπί αὐτός ὁ φαντασία ὁ δαίμων , καί ὁ ὁ μαντεῖος ἀπάτη , καί ὁ ὁ μαγεία θαῦμα , ὁ σημειόω ὁ γελάω παρά αὐτός σταυρός , ὁ Χριστός ὀνομάζω μόνος , καί ὁράω πῶς διά αὐτός δαίμων μέν φεύγω , μαντεῖος δέ παύω , μαγεία δέ πᾶς καί φαρμακεία καταργέω . τίς οὖν ἄρα καί πηλίκος εἰμί οὗτος ὁ Χριστός , ὁ ὁ ἑαυτοῦ ὀνομασία καί παρουσία ὁ πᾶς πανταχόθεν ἐπισκιάζω καί καταργέω , καί μόνος κατά πᾶς ἰσχύω , καί πᾶς ὁ οἰκέω ὁ ἑαυτοῦ διδασκαλία πληρόω · λέγω ὁ πάνυ γελάω καί οὐ ἐρυθριάω Ἕλλην . εἰμί μέν γάρ ἄνθρωπος εἰμί , καί πῶς εἷς ἄνθρωπος ὁ πᾶς ὁ παρά αὐτός θεός δύναμις ὑπεραίρω , καί οὐδείς ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἑαυτοῦ δύναμις διελέγχω · εἰμί δέ μάγος αὐτός λέγω , πῶς οἷος τε εἰμί ὑπό μάγος καταργέω πᾶς ὁ μαγεία , καί μή μᾶλλον συνίστημι · εἰμί μέν γάρ ἄνθρωπος μάγος νικάω , ἢ κατά εἷς ἰσχύω μόνος , καλῶς εἄν νομίζω παρά αὐτός ἀγαθός τέχνη ὁ ὁ ἄλλος ὑπερβάλλω . εἰμί δέ κατά πᾶς ἁπλόος μαγεία καί αὐτός ὁ ὄνομα αὐτός ἔραμαι ὁ Νίκη ὁ οὗτος σταυρός , δῆλος εἄν εἰμί μή εἰμί μάγος ὁ σωτήρ , ὅς καί ὁ παρά ὁ ἄλλος μάγος ἐπικαλέω δαίμων ὡς δεσπότης φεύγω . τίς οὖν ἄρα εἰμί λέγω ὁ μόνος ἐν ὁ χλευάζω ἔχω ὁ σπουδή Ἕλλην . ἴσως εἄν φημί δαίμων καί αὐτός γίγνομαι , καί οὕτως ἰσχύω . οὗτος δέ καί πάνυ λέγω ὀφλισκάνω χλεύη , πάλιν ὁ πρότερος ἀπόδειξις δυσωπέω δύναμαι . πῶς γάρ οἷος τε εἰμί δαίμων εἰμί ὁ ὁ δαίμων ἀπελαύνω · εἰμί μέν γάρ ἁπλόος δαίμων ἐλαύνω , καλῶς εἄν νομίζω ὁ ἄρχω ὁ δαιμόνιος ἰσχύω αὐτός κατά ὁ μικρός , ὁποῖος καί Ἰουδαῖος ἐθέλω αὐτός ὑβρίζω λέγω αὐτός . εἰμί δέ πᾶς ὁ δαίμων μανία ἐξίστημι ὁ οὗτος ὀνομασία καί διώκω , φανερός εἄν εἰμί καί ἐν οὗτος πλανάω αὐτός , καί μή εἰμί ὡς νομίζω δαιμονικός τις δύναμις ὁ κύριος ἐγώ καί σωτήρ Χριστός . οὐκοῦν εἰμί μήτε ἄνθρωπος ἁπλόος μήτε μάγος μήτε δαίμων τίς εἰμί ὁ σωτήρ , ἀλλά καί ὁ παρά ποιητής ὑπόνοια καί δαίμων φαντασία καί Ἕλλην σοφία ὁ ἑαυτοῦ θειότης καταργέω καί ἐπισκιάζω , φανερός εἄν εἰμί καί παρά πᾶς ὁμολογέω ὅτι οὗτος ἀληθής θεός υἱός εἰμί , λόγος καί σοφία καί δύναμις ὁ πατήρ ὑπάρχω . διά οὗτος γάρ οὐδέ ἀνθρώπινος εἰμί αὐτός ὁ ἔργον , ἀλλά ὑπέρ ἄνθρωπος , καί θεός ὁ εἰμί γιγνώσκω οὗτος , καί ἀπό αὐτός ὁ φαίνω καί ἀπό ὁ πρός ἄνθρωπος σύγκρισις .