athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 40
Οὐκοῦν μυθολογοῦσιν Ἰουδαῖοι , καὶ παρόντα τὸν νῦν καιρὸν ὑπερτίθενται . πότε γὰρ ἐπαύσατο προφήτης ἢ ὅρασις ἀπὸ τοῦ Ἰσραήλ , εἰ μὴ νῦν ὅτε ὁ ἅγιος τῶν ἁγίων Χριστὸς παρεγένετο · σημεῖον γὰρ καὶ μέγα γνώρισμα τῆς τοῦ θεοῦ λόγου παρουσίας , τὸ μηκέτι μήτε τὴν Ἰερουσαλὴμ ἑστάναι , μήτε προφήτην ἐγερθῆναι , μήτε ὅρασιν ἀποκαλύπτεσθαι τούτοις , καὶ μάλα εἰκότως . ἐλθόντος γὰρ τοῦ σημαινομένου , τίς ἔτι χρεία τῶν σημαινόντων ἦν · καὶ παρούσης τῆς ἀληθείας , τίς ἔτι χρεία τῆς σκιᾶς ἦν · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ προεφήτευον ἕως ἂν ἔλθῃ ἡ αὐτοδικαιοσύνη καὶ ὁ λυτρούμενος τὰς πάντων ἁμαρτίας . διὰ τοῦτο καὶ Ἰερουσαλὴμ ἐπὶ τοσοῦτον συνειστήκει , ἵν’ ἐκεῖ προμελετῶσι τῆς ἀληθείας τοὺς τύπους . παρόντος τοίνυν τοῦ ἁγίου τῶν ἁγίων , εἰκότως ἐσφραγίσθη καὶ ὅρασις καὶ προφητεία , καὶ ἡ τῆς Ἰερουσαλὴμ βασιλεία πέπαυται . ἐπὶ τοσοῦτον γὰρ ἐχρίοντο παρ’ αὐτοῖς βασιλεῖς , ἕως ἂν ἐχρίσθη ὁ ἅγιος τῶν ἁγίων · καὶ Μωυσῆς δὲ ἕως αὐτοῦ τὴν Ἰουδαίων ἵστασθαι βασιλείαν προφητεύει λέγων · οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα , καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ , ἕως ἂν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ , καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν . ὅθεν καὶ αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἐβόα λέγων · ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται ἕως Ἰωάννου προεφήτευσαν . εἰ μὲν οὖν ἐστὶ παρὰ Ἰουδαίοις νῦν βασιλεὺς ἢ προφήτης ἢ ὅρασις , καλῶς ἀρνοῦνται τὸν ἐλθόντα Χριστόν . εἰ δὲ μήτε βασιλεὺς μήτε ὅρασις , ἀλλ’ ἐσφράγισται λοιπὸν καὶ πᾶσα προφητεία , καὶ ἡ πόλις καὶ ὁ ναὸς ἑάλω , τί τοσοῦτον ἀσεβοῦσι καὶ παραβαίνουσιν , ὡς τὰ μὲν γενόμενα ὁρᾶν , τὸν δὲ ταῦτα πεποιηκότα Χριστὸν ἀρνεῖσθαι · τί δὲ καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν θεωροῦντες καταλιμπάνοντας τὰ εἴδωλα , καὶ ἐπὶ τὸν θεὸν Ἰσραὴλ διὰ τοῦ Χριστοῦ ἔχοντας τὴν ἐλπίδα , ἀρνοῦνται τὸν ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαὶ κατὰ σάρκα γενόμενον Χριστὸν καὶ βασιλεύοντα λοιπόν · εἰ μὲν γὰρ ἄλλον ἐθρήσκευον τὰ ἔθνη θεόν , ἀλλὰ μὴ τὸν θεὸν Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ Μωυσέως ὡμολόγουν , καλῶς ἂν πάλιν προεφασίζοντο μὴ ἐληλυθέναι τὸν θεόν . εἰ δὲ τὸν Μωυσῇ δεδωκότα τὸν νόμον καὶ τῷ Ἀβραὰμ ἐπαγγειλάμενον θεόν , καὶ οὗ τὸν λόγον ἠτίμασαν Ἰουδαῖοι , τοῦτον τὰ ἔθνη σέβουσι , διὰ τί μὴ γινώσκουσι , μᾶλλον δὲ διὰ τί ἑκόντες παρορῶσιν , ὅτι ὁ προφητευόμενος ὑπὸ τῶν γραφῶν κύριος ἐπέλαμψε τῇ οἰκουμένῃ καὶ ἐπεφάνη σωματικῶς αὐτῇ , καθὼς εἶπεν ἡ γραφή · κύριος ὁ θεὸς ἐπέφανεν ἡμῖν , καὶ πάλιν · ἐξαπέστειλε τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ ἰάσατο αὐτούς , καὶ πάλιν · οὐ πρέσβυς , οὐκ ἄγγελος , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ κύριος ἔσωσεν αὐτούς . ὅμοιον δὲ πάσχουσιν , ὡς εἴ τις παραπεπληγὼς τὴν διάνοιαν , τὴν μὲν γῆν φωτιζομένην ὑπὸ τοῦ ἡλίου βλέποι , τὸν δὲ ταύτην φωτίζοντα ἥλιον ἀρνεῖται . τί γὰρ καὶ πλεῖον ἐλθὼν ὁ προσδοκώμενος παρ’ αὐτοῖς ἔχει ποιῆσαι · καλέσαι τὰ ἔθνη · ἀλλ’ ἔφθασαν κληθῆναι . ἀλλὰ παῦσαι προφήτην , καὶ βασιλέα , καὶ ὅρασιν · γέγονεν ἤδη καὶ τοῦτο . τὴν εἰδώλων ἀθεότητα διελέγξαι · διηλέγχθη ἤδη καὶ κατεγνώσθη . ἀλλὰ τὸν θάνατον καταργῆσαι · κατήργηται ἤδη . τί τοίνυν οὐ γέγονεν , ὃ δεῖ τὸν Χριστὸν ποιῆσαι · ἢ τί περιλείπεται , ὃ μὴ πεπλήρωται , ἵνα νῦν χαίρωσιν Ἰουδαῖοι καὶ ἀπιστῶσιν · εἰ γὰρ δή , ὥσπερ οὖν καὶ ὁρῶμεν , οὔτε βασιλεύς , οὔτε προφήτης , οὔτε Ἰερουσαλήμ , οὔτε θυσία , οὔτε ὅρασίς ἐστι παρ’ αὐτοῖς · ἀλλὰ καὶ πᾶσα πεπλήρωται ἡ γῆ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ , καὶ οἱ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν καταλιμπάνοντες τὴν ἀθεότητα , λοιπὸν πρὸς τὸν θεὸν Ἀβραὰμ καταφεύγουσι διὰ τοῦ λόγου , τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · δῆλον ἂν εἴη καὶ τοῖς λίαν ἀναισχυντοῦσιν ἐληλυθέναι τὸν Χριστόν , καὶ αὐτὸν πάντας ἁπλῶς τῷ ἑαυτοῦ φωτὶ καταλάμψαντα , καὶ διδάξαντα περὶ τοῦ ἑαυτοῦ πατρὸς τὴν ἀληθῆ καὶ θείαν διδασκαλίαν . Ἰουδαίους μὲν οὖν ἐκ τούτων καὶ τῶν πλειόνων παρὰ τῶν θείων γραφῶν εἰκότως ἄν τις ἐλέγξειεν .
Lemmas: οὐκοῦν μυθολογέω Ἰουδαῖος , καί πάρειμι ὁ νῦν καιρός ὑπερτίθημι . πότε γάρ παύω προφήτης ἢ ὅρασις ἀπό ὁ Ἰσραήλ , εἰμί μή νῦν ὅτε ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος Χριστός παραγίγνομαι · σημεῖον γάρ καί μέγας γνώρισμα ὁ ὁ θεός λόγος παρουσία , ὁ μηκέτι μήτε ὁ Ἱεροσόλυμα ἵστημι , μήτε προφήτης ἐγείρω , μήτε ὅρασις ἀποκαλύπτω οὗτος , καί μάλα εἰκότως . ἔρχομαι γάρ ὁ σημαίνω , τίς ἔτι χρεία ὁ σημαίνω εἰμί · καί πάρειμι ὁ ἀλήθεια , τίς ἔτι χρεία ὁ σκιά εἰμί · διά οὗτος γάρ καί προφητεύω ἠώς εἄν ἔρχομαι ὁ αὐτοδικαιοσύνη καί ὁ λυτρόω ὁ πᾶς ἁμαρτία . διά οὗτος καί Ἱεροσόλυμα ἐπί τοσοῦτος συνίστημι , ἵνα ἐκεῖ προμελετάω ὁ ἀλήθεια ὁ τύπος . πάρειμι τοίνυν ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος , εἰκότως σφραγίζω καί ὅρασις καί προφητεία , καί ὁ ὁ Ἱεροσόλυμα βασίλειος παύω . ἐπί τοσοῦτος γάρ χρίω παρά αὐτός βασιλεύς , ἠώς εἄν χρίω ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος · καί Μωυσῆς δέ ἠώς αὐτός ὁ Ἰουδαῖος ἵστημι βασίλειος προφητεύω λέγω · οὐ ἔκλειψις ἄρχω ἐκ Ἰούδας , καί ἡγέομαι ἐκ ὁ μηρός αὐτός , ἠώς εἄν ἔρχομαι ὁ ἀπόκειμαι αὐτός , καί αὐτός προσδοκία ἔθνος . ὅθεν καί αὐτός ὁ σωτήρ βοάω λέγω · ὁ νόμος καί ὁ προφήτης ἠώς Ἰωάννης προφητεύω . εἰμί μέν οὖν εἰμί παρά Ἰουδαῖος νῦν βασιλεύς ἢ προφήτης ἢ ὅρασις , καλῶς ἀρνέομαι ὁ ἔρχομαι Χριστός . εἰμί δέ μήτε βασιλεύς μήτε ὅρασις , ἀλλά σφραγίζω λοιπός καί πᾶς προφητεία , καί ὁ πόλις καί ὁ ναός ἁλίσκομαι , τίς τοσοῦτος ἀσεβέω καί παραβαίνω , ὡς ὁ μέν γίγνομαι ὁράω , ὁ δέ οὗτος ποιέω Χριστός ἀρνέομαι · τίς δέ καί ὁ ἀπό ὁ ἔθνος θεωρέω καταλείπω ὁ εἴδωλον , καί ἐπί ὁ θεός Ἰσραήλ διά ὁ Χριστός ἔχω ὁ ἐλπίς , ἀρνέομαι ὁ ἐκ ὁ ῥίζα Ἰεσσαί κατά σάρξ γίγνομαι Χριστός καί βασιλεύω λοιπός · εἰμί μέν γάρ ἄλλος θρησκεύω ὁ ἔθνος θεός , ἀλλά μή ὁ θεός Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ καί Μωυσῆς ὁμολογέω , καλῶς εἄν πάλιν προφασίζομαι μή ἔρχομαι ὁ θεός . εἰμί δέ ὁ Μωυσῆς δίδωμι ὁ νόμος καί ὁ Ἀβραάμ ἐπαγγέλλω θεός , καί ὅς ὁ λόγος ἀτιμάζω Ἰουδαῖος , οὗτος ὁ ἔθνος σέβω , διά τίς μή γιγνώσκω , μᾶλλον δέ διά τίς ἑκών παροράω , ὅτι ὁ προφητεύω ὑπό ὁ γραφεύς κύριος ἐπιλάμπω ὁ οἰκέω καί φαίνω σωματικός αὐτός , καθώς εἶπον ὁ γραφεύς · κύριος ὁ θεός φαίνω ἐγώ , καί πάλιν · ἐξαποστέλλω ὁ λόγος αὐτός καί ἰάομαι αὐτός , καί πάλιν · οὖον πρέσβυς , οὐ ἄγγελος , ἀλλά αὐτός ὁ κύριος σῴζω αὐτός . ὅμοιος δέ πάσχω , ὡς εἰμί τις παραπλήσσω ὁ διάνοια , ὁ μέν γῆ φωτίζω ὑπό ὁ ἥλιος βλέπω , ὁ δέ οὗτος φωτίζω ἥλιος ἀρνέομαι . τίς γάρ καί πλείων ἔρχομαι ὁ προσδοκάω παρά αὐτός ἔχω ποιέω · καλέω ὁ ἔθνος · ἀλλά φθάνω καλέω . ἀλλά παύω προφήτης , καί βασιλεύς , καί ὅρασις · γίγνομαι ἤδη καί οὗτος . ὁ εἴδωλον ἀθεότης διελέγχω · διελέγχω ἤδη καί καταγιγνώσκω . ἀλλά ὁ θάνατος καταργέω · καταργέω ἤδη . τίς τοίνυν οὖον γίγνομαι , ὅς δεῖ ὁ Χριστός ποιέω · ἢ τίς περιλείπομαι , ὅς μή πληρόω , ἵνα νῦν χαίρω Ἰουδαῖος καί ἀπιστέω · εἰμί γάρ δή , ὥσπερ οὖν καί ὁράω , οὔτε βασιλεύς , οὔτε προφήτης , οὔτε Ἱερουσαλήμ , οὔτε θυσία , οὔτε ὅρασις εἰμί παρά αὐτός · ἀλλά καί πᾶς πληρόω ὁ γῆ ὁ γνῶσις ὁ θεός , καί ὁ ἀπό ὁ ἔθνος καταλείπω ὁ ἀθεότης , λοιπός πρός ὁ θεός Ἀβραάμ καταφεύγω διά ὁ λόγος , ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · δῆλος εἄν εἰμί καί ὁ λίαν ἀναισχυντέω ἔρχομαι ὁ Χριστός , καί αὐτός πᾶς ἁπλόος ὁ ἑαυτοῦ φάος καταλαμβάνω , καί διδάσκω περί ὁ ἑαυτοῦ πατήρ ὁ ἀληθής καί θεῖος διδασκαλία . Ἰουδαῖος μέν οὖν ἐκ οὗτος καί ὁ πλείων παρά ὁ θεῖον γραφεύς εἰκότως ἄν τις ἐλέγχω .