athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 30
Τοῦ μὲν οὖν κατηργῆσθαι τὸν θάνατον , καὶ τρόπαιον εἶναι κατ’ αὐτοῦ τὸν κυριακὸν σταυρόν , οὐ μικρὸς ἔλεγχος τὰ προειρημένα . τῆς δὲ γενομένης λοιπὸν ἀθανάτου ἀναστάσεως τοῦ σώματος παρὰ τοῦ κοινοῦ πάντων σωτῆρος καὶ ζωῆς ὄντως Χριστοῦ , ἐναργεστέρα τῶν λόγων ἡ διὰ τῶν φαινομένων ἀπόδειξίς ἐστι τοῖς τὸν ὀφθαλμὸν τῆς διανοίας ἔχουσιν ὑγιαίνοντα . εἰ γὰρ κατήργηται ὁ θάνατος , ὡς ὁ λόγος ἔδειξε , καὶ διὰ τὸν κύριον πάντες αὐτὸν καταπατοῦσι , πολλῷ πλέον αὐτὸς αὐτὸν πρῶτος κατεπάτησε τῷ ἰδίῳ σώματι καὶ κατήργησεν αὐτόν . τοῦ δὲ θανάτου νεκρωθέντος ὑπ’ αὐτοῦ , τί ἔδει γενέσθαι ἢ τὸ σῶμα ἀναστῆναι , καὶ τοῦτο δειχθῆναι κατ’ αὐτοῦ τρόπαιον · ἢ πῶς γὰρ ἂν ἐφάνη καταργηθεὶς ὁ θάνατος , εἰ μὴ τὸ σῶμα τὸ κυριακὸν ἦν ἀναστάν · εἰ δέ τῳ μὴ αὐτάρκης ἡ ἀπόδειξις αὕτη περὶ τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ , κἂν ἐκ τῶν ἐν ὄψει γενομένων πιστούσθω τὸ λεγόμενον . εἰ γὰρ δὴ νεκρός τις γενόμενος οὐδὲν ἐνεργεῖν δύναται , ἀλλὰ μέχρι τοῦ μνήματός ἐστιν αὐτῷ ἡ χάρις , καὶ πέπαυται λοιπόν , μόνων δὲ τῶν ζώντων εἰσὶν αἱ πράξεις καὶ αἱ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἐνέργειαι , ὁράτω δὴ ὁ βουλόμενος καὶ γενέσθω δικαστὴς ἐκ τῶν ὁρωμένων τὴν ἀλήθειαν ὁμολογῶν . τοσαῦτα γὰρ τοῦ σωτῆρος ἐνεργοῦντος ἐν ἀνθρώποις , καὶ καθ’ ἡμέραν πανταχόθεν ἀπό τε τῶν τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν βάρβαρον οἰκούντων τοσοῦτον πλῆθος ἀοράτως πείθοντος εἰς τὴν ἑαυτοῦ πίστιν παρελθεῖν , καὶ πάντας ὑπακούειν τῇ αὐτοῦ διδασκαλίᾳ · ἆρ’ ἔτι τις τὴν διάνοιαν ἀμφίβολον ἕξει εἰ γέγονεν ἀνάστασις ὑπὸ τοῦ σωτῆρος , καὶ ζῇ ὁ Χριστός , μᾶλλον δὲ αὐτός ἐστιν ἡ ζωή · ἆρα δὲ νεκροῦ ἐστι τὰς μὲν διανοίας τῶν ἀνθρώπων κατανύττειν , ὥστε τοὺς πατρικοὺς ἀρνεῖσθαι νόμους , τὴν δὲ Χριστοῦ διδασκαλίαν προσκυνεῖν · ἢ πῶς , εἴπερ οὐκ ἔστιν ἐνεργῶν , νεκροῦ γὰρ ἴδιόν ἐστι τοῦτο , αὐτὸς τοὺς ἐνεργοῦντας καὶ ζῶντας τῆς ἐνεργείας παύει , ὥστε τὸν μὲν μοιχὸν μηκέτι μοιχεύειν , τὸν δὲ ἀνδροφόνον μηκέτι φονεύειν , τὸν δὲ ἀδικοῦντα μηκέτι πλεονεκτεῖν , καὶ τὸν ἀσεβῆ λοιπὸν εὐσεβεῖν · πῶς δὲ εἰ μὴ ἀνέστη , ἀλλὰ νεκρός ἐστι , τοὺς λεγομένους ὑπὸ τῶν ἀπίστων ζῆν ψευδοθέους καὶ θρησκευομένους δαίμονας αὐτὸς ἀπελαύνει καὶ διώκει καὶ καταβάλλει · ἔνθα γὰρ ὀνομάζεται Χριστὸς καὶ ἡ τούτου πίστις , ἐκεῖθεν πᾶσα μὲν εἰδωλολατρία καθαιρεῖται , πᾶσα δὲ δαιμόνων ἀπάτη ἐλέγχεται , πᾶς δὲ δαίμων οὐδὲ τὸ ὄνομα ὑποφέρει · ἀλλὰ καὶ μόνον ἀκούσας φυγὰς οἴχεται . τοῦτο δὲ οὐ νεκροῦ τὸ ἔργον , ἀλλὰ ζῶντος καὶ μάλιστα θεοῦ . ἄλλως τε καὶ γελοῖον ἂν εἴη , τοὺς μὲν διωκομένους ὑπ’ αὐτοῦ δαίμονας καὶ τὰ καταργούμενα εἴδωλα λέγειν ζῶντας εἶναι , τὸν δὲ ἀπελαύνοντα καὶ τῇ ἑαυτοῦ δυνάμει μηδὲ φανῆναι ποιοῦντα τούτους , ἀλλὰ καὶ ὁμολογούμενον ὑπὸ πάντων εἶναι θεοῦ υἱόν , τοῦτον λέγειν εἶναι νεκρόν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν καταργέω ὁ θάνατος , καί τρόπαιον εἰμί κατά αὐτός ὁ κυριακός σταυρός , οὖον μικρός ἔλεγχος ὁ προερέω . ὁ δέ γίγνομαι λοιπός ἀθάνατος ἀνάστασις ὁ σῶμα παρά ὁ κοινός πᾶς σωτήρ καί ζωή εἰμί Χριστός , ἐναργής ὁ λόγος ὁ διά ὁ φαίνω ἀπόδειξις εἰμί ὁ ὁ ὀφθαλμός ὁ διάνοια ἔχω ὑγιαίνω . εἰμί γάρ καταργέω ὁ θάνατος , ὡς ὁ λόγος δείκνυμι , καί διά ὁ κύριος πᾶς αὐτός καταπατέω , πολύς πλέω αὐτός αὐτός πρῶτος καταπατέω ὁ ἴδιος σῶμα καί καταργέω αὐτός . ὁ δέ θάνατος νεκρόω ὑπό αὐτός , τίς ἐσθίω γίγνομαι ἢ ὁ σῶμα ἀνίστημι , καί οὗτος δείκνυμι κατά αὐτός τρόπαιον · ἢ πῶς γάρ εἄν φαίνω καταργέω ὁ θάνατος , εἰμί μή ὁ σῶμα ὁ κυριακός εἰμί ἀνίστημι · εἰμί δέ ὁ μή αὐτάρκης ὁ ἀπόδειξις οὗτος περί ὁ ἀνάστασις αὐτός , κἀν ἐκ ὁ ἐν ὁράω γίγνομαι πιστόω ὁ λέγω . εἰμί γάρ δή νεκρός τις γίγνομαι οὐδείς ἐνεργέω δύναμαι , ἀλλά μέχρι ὁ μνῆμα εἰμί αὐτός ὁ χάρις , καί παύω λοιπός , μόνος δέ ὁ ζῶ εἰμί ὁ πρᾶξις καί ὁ πρός ὁ ἄνθρωπος ἐνέργεια , ὁράω δή ὁ βούλομαι καί γίγνομαι δικαστής ἐκ ὁ ὁράω ὁ ἀλήθεια ὁμολογέω . τοσοῦτος γάρ ὁ σωτήρ ἐνεργέω ἐν ἄνθρωπος , καί κατά ἡμέρα πανταχόθεν ἀπό τε ὁ ὁ Ἑλλάς καί ὁ βάρβαρος οἰκέω τοσοῦτος πλῆθος ἀόρατος πείθω εἰς ὁ ἑαυτοῦ πίστις παρέρχομαι , καί πᾶς ὑπακούω ὁ αὐτός διδασκαλία · ἆρα ἔτι τις ὁ διάνοια ἀμφίβολος ἔχω εἰμί γίγνομαι ἀνάστασις ὑπό ὁ σωτήρ , καί ζῶ ὁ Χριστός , μᾶλλον δέ αὐτός εἰμί ὁ ζωή · ἆρα δέ νεκρός εἰμί ὁ μέν διάνοια ὁ ἄνθρωπος κατανύσσω , ὥστε ὁ πατρικός ἀρνέομαι νόμος , ὁ δέ Χριστός διδασκαλία προσκυνέω · ἢ πῶς , εἴπερ οὐ εἰμί ἐνεργός , νεκρός γάρ ἴδιος εἰμί οὗτος , αὐτός ὁ ἐνεργέω καί ζῶ ὁ ἐνέργεια παύω , ὥστε ὁ μέν μοιχός μηκέτι μοιχεύω , ὁ δέ ἀνδροφόνος μηκέτι φονεύω , ὁ δέ ἀδικέω μηκέτι πλεονεκτέω , καί ὁ ἀσεβής λοιπός εὐσεβέω · πῶς δέ εἰμί μή ἀνίστημι , ἀλλά νεκρός εἰμί , ὁ λέγω ὑπό ὁ ἄπιστος ζῶ ψευδόθεος καί θρησκευόμενος δαίμων αὐτός ἀπελαύνω καί διώκω καί καταβάλλω · ἔνθα γάρ ὀνομάζω Χριστός καί ὁ οὗτος πίστις , ἐκεῖθεν πᾶς μέν εἰδωλολατρία καθαιρέω , πᾶς δέ δαίμων ἀπάτη ἐλέγχω , πᾶς δέ δαίμων οὐδέ ὁ ὄνομα ὑποφέρω · ἀλλά καί μόνος ἀκούω φυγάς οἴχομαι . οὗτος δέ οὖον νεκρός ὁ ἔργον , ἀλλά ζῶ καί μάλιστα θεός . ἄλλως τε καί γελοῖος εἄν εἰμί , ὁ μέν διώκω ὑπό αὐτός δαίμων καί ὁ καταργούμενος εἴδωλον λέγω ζῶ εἰμί , ὁ δέ ἀπελαύνω καί ὁ ἑαυτοῦ δύναμις μηδέ φαίνω ποιέω οὗτος , ἀλλά καί ὁμολογέω ὑπό πᾶς εἰμί θεός υἱός , οὗτος λέγω εἰμί νεκρός .