athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 1
Αὐτάρκως ἐν τοῖς πρὸ τούτων ἐκ πολλῶν ὀλίγα διαλαβόντες , περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν περὶ τὰ εἴδωλα πλάνης καὶ τῆς τούτων δεισιδαιμονίας , πῶς ἐξ ἀρχῆς τούτων γέγονεν ἡ εὕρεσις , ὅτι ἐκ κακίας οἱ ἄνθρωποι ἑαυτοῖς τὴν πρὸς τὰ εἴδωλα θρησκείαν ἐπενόησαν · ἀλλὰ γὰρ χάριτι θεοῦ σημάναντες ὀλίγα καὶ περὶ τῆς θειότητος τοῦ λόγου τοῦ πατρὸς καὶ τῆς εἰς πάντα προνοίας καὶ δυνάμεως αὐτοῦ · καὶ ὅτι ὁ ἀγαθὸς πατὴρ τούτῳ τὰ πάντα διακοσμεῖ καὶ τὰ πάντα ὑπ’ αὐτοῦ κινεῖται καὶ ἐν αὐτῷ ζωοποιεῖται · φέρε κατὰ ἀκολουθίαν , μακάριε καὶ ἀληθῶς φιλόχριστε , τῇ περὶ τῆς εὐσεβείας πίστει , καὶ τὰ περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ λόγου διηγησώμεθα , καὶ περὶ τῆς θείας αὐτοῦ πρὸς ἡμᾶς ἐπιφανείας δηλώσωμεν · ἣν Ἰουδαῖοι μὲν διαβάλλουσιν , Ἕλληνες δὲ χλευάζουσιν , ἡμεῖς δὲ προσκυνοῦμεν · ἵν’ ἔτι μᾶλλον ἐκ τῆς δοκούσης εὐτελείας τοῦ λόγου μείζονα καὶ πλείονα τὴν εἰς αὐτὸν εὐσέβειαν ἔχῃς . ὅσω γὰρ παρὰ τοῖς ἀπίστοις χλευάζεται , τοσούτῳ μείζονα τὴν περὶ τῆς θεότητος αὐτοῦ μαρτυρίαν παρέχει · ὅτι τε ἃ μὴ καταλαμβάνουσιν ἄνθρωποι ὡς ἀδύνατα , ταῦτα αὐτὸς ἐπιδείκνυται δυνατά · καὶ ἃ ὡς ἀπρεπῆ χλευάζουσιν ἄνθρωποι , ταῦτα αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ ἀγαθότητι εὐπρεπῆ κατασκευάζει · καὶ ἃ σοφιζόμενοι οἱ ἄνθρωποι ὡς ἀνθρώπινα γελῶσι , ταῦτα αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ δυνάμει θεῖα ἐπιδείκνυται , τὴν μὲν τῶν εἰδώλων φαντασίαν τῇ νομιζομένῃ ἑαυτοῦ εὐτελείᾳ διὰ τοῦ σταυροῦ καταστρέφων , τοὺς δὲ χλευάζοντας καὶ ἀπιστοῦντας μεταπείθων ἀφανῶς ὥστε τὴν θειότητα αὐτοῦ καὶ δύναμιν ἐπιγινώσκειν . εἰς δὲ τὴν περὶ τούτων διήγησιν , χρεία τῆς τῶν προειρημένων μνήμης · ἵνα καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἐν σώματι φανερώσεως τοῦ τοσούτου καὶ τηλικούτου πατρικοῦ λόγου γνῶναι δυνηθῇς , καὶ μὴ νομίσῃς ὅτι φύσεως ἀκολουθίᾳ σῶμα πεφόρεκεν ὁ σωτήρ · ἀλλ’ ὅτι ἀσώματος ὢν τῇ φύσει , καὶ λόγος ὑπάρχων , ὅμως κατὰ φιλανθρωπίαν καὶ ἀγαθότητα τοῦ ἑαυτοῦ πατρός , διὰ τὴν ἡμῶν σωτηρίαν , ἐν ἀνθρωπίνῳ σώματι ἡμῖν πεφανέρωται . πρέπει δὲ ποιουμένους ἡμᾶς τὴν περὶ τούτου διήγησιν , πρότερον περὶ τῆς τῶν ὅλων κτίσεως καὶ τοῦ ταύτης δημιουργοῦ θεοῦ εἰπεῖν , ἵνα οὕτως καὶ τὴν ταύτης ἀνακαίνισιν ὑπὸ τοῦ κατὰ τὴν ἀρχὴν αὐτὴν δημιουργήσαντος λόγου γεγενῆσθαι ἀξίως ἄν τις θεωρήσειεν · οὐδὲν γὰρ ἐναντίον φανήσεται , εἰ δι’ οὗ ταύτην ἐδημιούργησεν ὁ πατήρ , ἐν αὐτῷ καὶ τὴν ταύτης σωτηρίαν εἰργάσατο . τὴν δημιουργίαν τοῦ κόσμου καὶ τὴν τῶν πάντων κτίσιν πολλοὶ διαφόρως ἐξειλήφασι , καὶ ὡς ἕκαστος ἠθέλησεν , οὕτως καὶ ὡρίσατο . οἱ μὲν γὰρ αὐτομάτως , καὶ ὡς ἔτυχε , τὰ πάντα γεγενῆσθαι λέγουσιν , ὡς οἱ Ἐπικούρειοι , οἳ καὶ τὴν τῶν ὅλων πρόνοιαν καθ’ ἑαυτῶν οὐκ εἶναι μυθολογοῦντες , ἄντικρυς παρὰ τὰ ἐναργῆ καὶ φαινόμενα λέγοντες .
Lemmas: αὐτάρκης ἐν ὁ πρό οὗτος ἐκ πολύς ὀλίγος διαλαμβάνω , περί ὁ ὁ ἔθνος περί ὁ εἴδωλον πλάνης καί ὁ οὗτος δεισιδαιμονία , πῶς ἐκ ἀρχή οὗτος γίγνομαι ὁ εὕρεσις , ὅτι ἐκ κακία ὁ ἄνθρωπος ἑαυτοῦ ὁ πρός ὁ εἴδωλον θρησκεία ἐπινοέω · ἀλλά γάρ χάρις θεός σημαίνω ὀλίγος καί περί ὁ θειότης ὁ λόγος ὁ πατήρ καί ὁ εἰς πᾶς πρόνοια καί δύναμις αὐτός · καί ὅτι ὁ ἀγαθός πατήρ οὗτος ὁ πᾶς διακοσμέω καί ὁ πᾶς ὑπό αὐτός κινέω καί ἐν αὐτός ζωοποιέω · φέρω κατά ἀκολουθία , μακάριος καί ἀληθής φιλόχριστος , ὁ περί ὁ εὐσέβεια πίστις , καί ὁ περί ὁ ἐνανθρώπησις ὁ λόγος διηγέομαι , καί περί ὁ θεῖος αὐτός πρός ἐγώ ἐπιφάνεια δηλόω · ὅς Ἰουδαῖος μέν διαβάλλω , Ἕλλην δέ χλευάζω , ἐγώ δέ προσκυνέω · ἵνα ἔτι μᾶλλον ἐκ ὁ δοκέω εὐτέλεια ὁ λόγος μείζων καί πλείων ὁ εἰς αὐτός εὐσέβεια ἔχω . ὅσος γάρ παρά ὁ ἄπιστος χλευάζω , τοσοῦτος μείζων ὁ περί ὁ θεότης αὐτός μαρτυρία παρέχω · ὅτι τε ὁ μή καταλαμβάνω ἄνθρωπος ὡς ἀδύνατος , οὗτος αὐτός ἐπιδείκνυμι δυνατός · καί ὁ ὡς ἀπρεπής χλευάζω ἄνθρωπος , οὗτος αὐτός ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθότης εὐπρεπής κατασκευάζω · καί ὁ σοφίζω ὁ ἄνθρωπος ὡς ἀνθρώπινος γελάω , οὗτος αὐτός ὁ ἑαυτοῦ δύναμις θεῖον ἐπιδείκνυμι , ὁ μέν ὁ εἴδωλον φαντασία ὁ νομίζω ἑαυτοῦ εὐτέλεια διά ὁ σταυρός καταστρέφω , ὁ δέ χλευάζω καί ἀπιστέω μεταπείθω ἀφανής ὥστε ὁ θειότης αὐτός καί δύναμις ἐπιγιγνώσκω . εἰς δέ ὁ περί οὗτος διήγησις , χρεία ὁ ὁ προερέω μνήμη · ἵνα καί ὁ αἴτιος ὁ ἐν σῶμα φανέρωσις ὁ τοσοῦτος καί τηλικόσδε πατρικός λόγος γιγνώσκω δύναμαι , καί μή νομίζω ὅτι φύσις ἀκολουθία σῶμα φορέω ὁ σωτήρ · ἀλλά ὅτι ἀσώματος εἰμί ὁ φύσις , καί λόγος ὑπάρχω , ὅμως κατά φιλανθρωπία καί ἀγαθότης ὁ ἑαυτοῦ πατήρ , διά ὁ ἐγώ σωτηρία , ἐν ἀνθρώπινος σῶμα ἐγώ φανερόω . πρέπω δέ ποιέω ἐγώ ὁ περί οὗτος διήγησις , πρότερος περί ὁ ὁ ὅλος κτίσις καί ὁ οὗτος δημιουργός θεός εἶπον , ἵνα οὕτως καί ὁ οὗτος ἀνακαίνισις ὑπό ὁ κατά ὁ ἀρχή αὐτός δημιουργέω λόγος γίγνομαι ἀξίως ἄν τις θεωρέω · οὐδείς γάρ ἐναντίος φαίνω , εἰμί διά ὅς οὗτος δημιουργέω ὁ πατήρ , ἐν αὐτός καί ὁ οὗτος σωτηρία ἐργάζομαι . ὁ δημιουργία ὁ κόσμος καί ὁ ὁ πᾶς κτίσις πολύς διάφορος ἐκλαμβάνω , καί ὡς ἕκαστος ἐθέλω , οὕτως καί ὁρίζω . ὁ μέν γάρ αὐτόματος , καί ὡς τυγχάνω , ὁ πᾶς γίγνομαι λέγω , ὡς ὁ Ἐπικούρειος , ἕ καί ὁ ὁ ὅλος πρόνοια κατά ἑαυτοῦ οὐ εἰμί μυθολογέω , ἄντικρυς παρά ὁ ἐναργής καί φαίνω λέγω .