athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 10
Πρέπον δὲ καὶ μάλιστα τῇ ἀγαθότητι τοῦ θεοῦ ἀληθῶς τὸ μέγα τοῦτο ἔργον . εἰ γὰρ βασιλεὺς κατασκευάσας οἰκίαν ἢ πόλιν , καὶ ταύτην ἐξ ἀμελείας τῶν ἐνοικούντων πολεμουμένην ὑπὸ λῃστῶν τὸ σύνολον οὐ παρορᾷ , ἀλλ’ . ὡς ἴδιον ἔργον ἐκδικεῖ καὶ περισῴζει , οὐκ εἰς τὴν τῶν ἐνοικούντων ἀμέλειαν ἀφορῶν , ἀλλ’ εἰς τὸ ἑαυτοῦ πρέπον · πολλῷ πλέον ὁ τοῦ παναγάθου θεὸς λόγος πατρὸς εἰς φθορὰν κατερχόμενον τὸ δι’ αὐτοῦ γενόμενον τῶν ἀνθρώπων γένος οὐ παρεῖδεν · ἀλλὰ τὸν μὲν συμβεβηκότα . θάνατον ἀπήλειψε διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ ἰδίου σώματος , τὴν δὲ ἀμέλειαν αὐτῶν διωρθώσατο τῇ ἑαυτοῦ διδασκαλίᾳ , πάντα τὰ τῶν ἀνθρώπων διὰ τῆς ἑαυτοῦ δυνάμεως κατορθώσας · ταῦτα δὲ καὶ παρὰ τῶν αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος θεολόγων ἀνδρῶν πιστοῦσθαί τις δύναται ἐντυγχάνων τοῖς ἐκείνων γράμμασιν , ᾗ φασιν · ἡ γὰρ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμᾶς κρίναντας τοῦτο , ὅτι εἰ εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἄρα οἱ πάντες ἀπέθανον · καὶ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἵνα ἡμεῖς μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶμεν , ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντι καὶ ἀναστάντι ἐκ νεκρῶν , τῷ κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ · καὶ πάλιν · τὸν δὲ βραχύ τι παρ’ ἀγγέλους ἠλαττωμένον βλέπομεν Ἰησοῦν , διὰ τὸ πάθημα . τοῦ θανάτου δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφανωμένον , ὅπως χάριτι θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται θανάτου · εἶτα καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ μὴ ἄλλον δεῖν ἢ αὐτὸν τὸν θεὸν λόγον ἐνανθρωπῆσαι σημαίνει λέγων · ἔπρεπε γὰρ αὐτῷ δι’ ὃν τὰ πάντα , καὶ δι’ οὗ τὰ πάντα , πολλοὺς υἱοὺς εἰς δόξαν . ἀγαγόντα τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας αὐτῶν διὰ παθημάτων τελειῶσαι . τοῦτο δὲ σημαίνει λέγων , ὡς οὐκ ἄλλου ἦν ἀπὸ τῆς γενομένης φθορᾶς τοὺς ἀνθρώπους ἀνενεγκεῖν , ἢ τοῦ θεοῦ λόγου τοῦ καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν πεποιηκότος αὐτούς · ὅτι δὲ διὰ τὴν περὶ τῶν ὁμοίων σωμάτων θυσίαν σῶμα καὶ αὐτὸς ὁ λόγος ἔλαβεν ἑαυτῷ , καὶ τοῦτο σημαίνουσι λέγοντες · ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκεν αἵματος καὶ σαρκός , καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν , ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου , τουτέστι τὸν διάβολον , καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους , ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας · τῇ γὰρ τοῦ ἰδίου σώματος θυσίᾳ καὶ τέλος ἐπέθηκε τῷ καθ’ ἡμᾶς νόμῳ , καὶ ἀρχὴν ζωῆς ἡμῖν ἐκαίνισεν , ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως δεδωκώς · ἐπειδὴ γὰρ ἐξ ἀνθρώπων εἰς ἀνθρώπους ὁ θάνατος ἐκράτησε , διὰ τοῦτο πάλιν διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ θεοῦ λόγου ἡ τοῦ θανάτου κατάλυσις γέγονε καὶ ἡ τῆς ζωῆς ἀνάστασις , λέγοντος τοῦ χριστοφόρου ἀνδρός · ἐπειδὴ γὰρ δι’ ἀνθρώπου θάνατος , καὶ δι’ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν . ὧσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνῄσκουσιν , οὕτως καὶ . ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται , καὶ τὰ τούτοις ὅσοι ἀκόλουθα . οὐκέτι γὰρ νῦν ὡς κατακρινόμενοι ἀποθνῄσκομεν , ἀλλ’ ὡς ἐγειρόμενοι περιμένομεν τὴν κοινὴν πάντων ἀνάστασιν , ἣν καιροῖς ἰδίοις δείξει ὁ καὶ ταύτην ἐργασάμενος καὶ χαρισάμενος θεός · αἰτία μὲν δὴ πρώτη τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ σωτῆρος αὕτη . γνοίη δ’ ἄν τις αὐτοῦ τὴν ἀγαθὴν εἰς ἡμᾶς παρουσίαν εὐλόγως γεγενῆσθαι καὶ ἐκ τούτων .
Lemmas: Πρέπον δέ καί μάλιστα ὁ ἀγαθότης ὁ θεός ἀληθής ὁ μέγας οὗτος ἔργον . εἰμί γάρ βασιλεύς κατασκευάζω οἰκίον ἢ πόλις , καί οὗτος ἐκ ἀμέλεια ὁ ἐνοικέω πολεμέω ὑπό λῃστής ὁ σύνολον οὖον παροράω , ἀλλά . ὡς ἴδιος ἔργον ἐκδικέω καί περισώζω , οὐ εἰς ὁ ὁ ἐνοικέω ἀμέλεια ἀφοράω , ἀλλά εἰς ὁ ἑαυτοῦ πρέπω · πολύς πλέω ὁ ὁ πανάγαθος θεός λόγος πατήρ εἰς φθορά κατέρχομαι ὁ διά αὐτός γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος γένος οὖον παροράω · ἀλλά ὁ μέν συμβεβηκός . θάνατος ἀπαλείφω διά ὁ προσφορά ὁ ἴδιος σῶμα , ὁ δέ ἀμέλεια αὐτός διορθόω ὁ ἑαυτοῦ διδασκαλία , πᾶς ὁ ὁ ἄνθρωπος διά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις κατορθόω · οὗτος δέ καί παρά ὁ αὐτός ὁ σωτήρ θεολόγος ἀνήρ πιστόω τις δύναμαι ἐντυγχάνω ὁ ἐκεῖνος γράμμα , ὅς φημί · ὁ γάρ ἀγάπη ὁ Χριστός συγχέω ἐγώ κρίνω οὗτος , ὅτι εἰμί εἷς ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἄρα ὁ πᾶς ἀποθνῄσκω · καί ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα ἐγώ μηκέτι ἑαυτοῦ ζῶ , ἀλλά ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω καί ἀνίστημι ἐκ νεκρός , ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · καί πάλιν · ὁ δέ βραχύς τίς παρά ἄγγελος ἐλασσόω βλέπω Ἰησοῦς , διά ὁ πάθημα . ὁ θάνατος δόξα καί τιμή στεφανόω , ὅπως χάρις θεός ὑπέρ πᾶς γεύω θάνατος · εἶτα καί ὁ αἴτιος ὁ μή ἄλλος δήω ἢ αὐτός ὁ θεός λόγος ἐνανθρωπέω σημαίνω λέγω · πρέπω γάρ αὐτός διά ὅς ὁ πᾶς , καί διά ὅς ὁ πᾶς , πολύς υἱός εἰς δόξα . ἄγω ὁ ἀρχηγός ὁ σωτηρία αὐτός διά πάθημα τελειόω . οὗτος δέ σημαίνω λέγω , ὡς οὐ ἄλλος εἰμί ἀπό ὁ γίγνομαι φθορά ὁ ἄνθρωπος ἀναφέρω , ἢ ὁ θεός λόγος ὁ καί κατά ὁ ἀρχή ποιέω αὐτός · ὅτι δέ διά ὁ περί ὁ ὅμοιος σῶμα θυσία σῶμα καί αὐτός ὁ λόγος λαμβάνω ἑαυτοῦ , καί οὗτος σημαίνω λέγω · ἐπεί οὖν ὁ παιδίον κοινωνέω αἷμα καί σάρξ , καί αὐτός παραπλήσιος μετέχω ὁ αὐτός , ἵνα διά ὁ θάνατος καταργέω ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος , τουτέστι ὁ διάβολος , καί ἀπαλλάσσω οὗτος , ὅσος φόβος θάνατος διά πᾶς ὁ ζῶ ἔνοχος εἰμί δουλεία · ὁ γάρ ὁ ἴδιος σῶμα θυσία καί τέλος ἐπιτίθημι ὁ κατά ἐγώ νόμος , καί ἀρχή ζωή ἐγώ καινίζω , ἐλπίς ὁ ἀνάστασις δίδωμι · ἐπεί γάρ ἐκ ἄνθρωπος εἰς ἄνθρωπος ὁ θάνατος κρατέω , διά οὗτος πάλιν διά ὁ ἐνανθρώπησις ὁ θεός λόγος ὁ ὁ θάνατος κατάλυσις γίγνομαι καί ὁ ὁ ζωή ἀνάστασις , λέγω ὁ Χριστόφορος ἀνήρ · ἐπεί γάρ διά ἄνθρωπος θάνατος , καί διά ἄνθρωπος ἀνάστασις νεκρός . ὡς γάρ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὕτως καί . ἐν ὁ Χριστός πᾶς ζῳοποιέω , καί ὁ οὗτος ὅσος ἀκόλουθος . οὐκέτι γάρ νῦν ὡς κατακρίνω ἀποθνῄσκω , ἀλλά ὡς ἐγείρω περιμένω ὁ κοινός πᾶς ἀνάστασις , ὅς καιρός ἴδιος δείκνυμι ὁ καί οὗτος ἐργάζομαι καί χαρίζομαι θεός · αἰτία μέν δή πρῶτος ὁ ἐνανθρώπησις ὁ σωτήρ οὗτος . γιγνώσκω δέ ἄν τις αὐτός ὁ ἀγαθός εἰς ἐγώ παρουσία εὔλογος γίγνομαι καί ἐκ οὗτος .