ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 7
Ἀλλ’ ὥσπερ ἔδει τοῦτο γενέσθαι , οὕτως καὶ ἐκ τῶν ἐναντίων πάλιν ἀντίκειται τὸ πρὸς τὸν θεὸν εὔλογον , ὥστε ἀληθῆ φανῆναι τὸν θεὸν ἐν τῇ περὶ τοῦ θανάτου νομοθεσίᾳ · ἄτοπον γὰρ ἦν διὰ τὴν ἡμῶν ὠφέλειαν καὶ διαμονὴν ψεύστην φανῆναι τὸν τῆς ἀληθείας πατέρα θεόν . τί οὖν ἔδει καὶ περὶ τούτου γενέσθαι ἢ ποιῆσαι τὸν θεόν · μετάνοιαν ἐπὶ τῇ παραβάσει τοὺς ἀνθρώπους ἀπαιτῆσαι · τοῦτο γὰρ ἄν τις ἄξιον φήσειε θεοῦ , λέγων ὅτι ὥσπερ ἐκ τῆς παραβάσεως εἰς φθορὰν γεγόνασιν , οὕτως ἐκ τῆς μετανοίας γένοιντο πάλιν ἂν εἰς ἀφθαρσίαν . ἀλλ’ ἡ μετάνοια οὔτε τὸ εὔλογον τὸ πρὸς τὸν θεὸν ἐφύλαττεν · ἔμενε γὰρ πάλιν οὐκ ἀληθής , μὴ κρατουμένων ἐν τῷ θανάτῳ τῶν ἀνθρώπων · οὔτε δὲ ἡ μετάνοια ἀπὸ τῶν κατὰ φύσιν ἀνακαλεῖται , ἀλλὰ μόνον παύει τῶν ἁμαρτημάτων . εἰ μὲν οὖν μόνον ἦν πλημμέλημα καὶ μὴ φθορᾶς ἐπακολούθησις , καλῶς ἂν ἦν ἡ μετάνοια . εἰ δὲ ἅπαξ προλαβούσης τῆς παραβάσεως , εἰς τὴν κατὰ φύσιν φθορὰν ἐκρατοῦντο οἱ ἄνθρωποι , καὶ τὴν τοῦ κατ’ εἰκόνα χάριν ἀφαιρεθέντες ἦσαν , τί ἄλλο ἔδει γενέσθαι · ἢ τίνος ἦν χρεία πρὸς τὴν τοιαύτην χάριν καὶ ἀνάκλησιν , ἢ τοῦ καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος πεποιηκότος τὰ ὅλα τοῦ θεοῦ λόγου · αὐτοῦ γὰρ ἦν πάλιν καὶ τὸ φθαρτὸν εἰς ἀφθαρσίαν ἐνεγκεῖν , καὶ τὸ ὑπὲρ πάντων εὔλογον ἀποσῶσαι πρὸς τὸν πατέρα . λόγος γὰρ ὢν τοῦ πατρὸς καὶ ὑπὲρ πάντας ὤν , ἀκολούθως καὶ ἀνακτίσαι τὰ ὅλα μόνος ἦν δυνατὸς καὶ ὑπὲρ πάντων παθεῖν καὶ πρεσβεῦσαι περὶ πάντων ἱκανὸς πρὸς τὸν πατέρα .
Lemmas: ἀλλά ὥσπερ ἐσθίω οὗτος γίγνομαι , οὕτως καί ἐκ ὁ ἐναντίος πάλιν ἀντίκειμαι ὁ πρός ὁ θεός εὔλογος , ὥστε ἀληθής φαίνω ὁ θεός ἐν ὁ περί ὁ θάνατος νομοθεσία · ἄτοπος γάρ εἰμί διά ὁ ἐγώ ὠφέλεια καί διαμονή ψεύστης φαίνω ὁ ὁ ἀλήθεια πατήρ θεός . τίς οὖν ἐσθίω καί περί οὗτος γίγνομαι ἢ ποιέω ὁ θεός · μετάνοια ἐπί ὁ παράβασις ὁ ἄνθρωπος ἀπαιτέω · οὗτος γάρ ἄν τις ἄξιος φημί θεός , λέγω ὅτι ὥσπερ ἐκ ὁ παράβασις εἰς φθορά γίγνομαι , οὕτως ἐκ ὁ μετάνοια γίγνομαι πάλιν εἄν εἰς ἀφθαρσία . ἀλλά ὁ μετάνοια οὔτε ὁ εὔλογος ὁ πρός ὁ θεός φυλάσσω · μένω γάρ πάλιν οὐ ἀληθής , μή κρατέω ἐν ὁ θάνατος ὁ ἄνθρωπος · οὔτε δέ ὁ μετάνοια ἀπό ὁ κατά φύσις ἀνακαλέω , ἀλλά μόνος παύω ὁ ἁμάρτημα . εἰμί μέν οὖν μόνος εἰμί πλημμέλημα καί μή φθορά ἐπακολούθησις , καλῶς εἄν εἰμί ὁ μετάνοια . εἰμί δέ ἅπαξ προλαμβάνω ὁ παράβασις , εἰς ὁ κατά φύσις φθορά κρατέω ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ ὁ κατά εἰκών χάρις ἀφαιρέω εἰμί , τίς ἄλλος ἐσθίω γίγνομαι · ἢ τίς εἰμί χρεία πρός ὁ τοιοῦτος χάρις καί ἀνάκλησις , ἢ ὁ καί κατά ὁ ἀρχή ἐκ ὁ μή εἰμί ποιέω ὁ ὅλος ὁ θεός λόγος · αὐτός γάρ εἰμί πάλιν καί ὁ φθαρτός εἰς ἀφθαρσία φέρω , καί ὁ ὑπέρ πᾶς εὔλογος ἀποσῴζω πρός ὁ πατήρ . λόγος γάρ εἰμί ὁ πατήρ καί ὑπέρ πᾶς εἰμί , ἀκόλουθος καί ἀνακτίζω ὁ ὅλος μόνος εἰμί δυνατός καί ὑπέρ πᾶς πάσχω καί πρεσβεύω περί πᾶς ἱκανός πρός ὁ πατήρ .
athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 16
Ἅπαξ γὰρ εἰς αἰσθητὰ πεσούσης τῆς διανοίας τῶν ἀνθρώπων , ὑπέβαλεν ἑαυτὸν διὰ σώματος φανῆναι ὁ λόγος , ἵνα μετενέγκῃ εἰς ἑαυτὸν ὡς ἄνθρωπον τοὺς ἀνθρώπους , καὶ τὰς αἰσθήσεις αὐτῶν εἰς ἑαυτὸν ἀποκλίνῃ , καὶ λοιπὸν ἐκείνους ὡς ἄνθρωπον αὐτὸν ὁρῶντας , δι’ ὧν ἐργάζεται ἔργων , πείσῃ μὴ εἶναι ἑαυτὸν ἄνθρωπον μόνον , ἀλλὰ καὶ θεὸν καὶ θεοῦ ἀληθινοῦ λόγον καὶ σοφίαν . τοῦτο δὲ καὶ ὁ Παῦλος βουλόμενος σημᾶναί φησιν · ἐν ἀγάπῃ ἐρριζωμένοι καὶ τεθεμελιωμένοι , ἵνα ἐξισχύσητε καταλαβέσθαι σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ ὕψος καὶ βάθος , γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ · ἵνα πληρωθῆτε εἰς πᾶν τὸ πλήρωμα τοῦ θεοῦ . πανταχοῦ γὰρ τοῦ λόγου ἑαυτὸν ἁπλώσαντος , καὶ ἄνω καὶ κάτω καὶ εἰς τὸ βάθος καὶ εἰς τὸ πλάτος · ἄνω μὲν εἰς τὴν κτίσιν , κάτω δὲ εἰς τὴν ἐνανθρώπησιν , εἰς βάθος δὲ εἰς τὸν ᾅδην , εἰς πλάτος δὲ εἰς τὸν κόσμον · τὰ πάντα τῆς περὶ θεοῦ γνώσεως πεπλήρωται . διὰ δὲ τοῦτο , οὐδὲ παρ’ αὐτὰ παραγενόμενος τὴν θυσίαν τὴν ὑπὲρ πάντων ἐπετέλει , παραδιδοὺς τὸ σῶμα τῷ θανάτῳ , καὶ ἀνιστῶν αὐτό , ἀφανῆ ἑαυτὸν διὰ τούτου ποιῶν . ἀλλὰ καὶ ἐμφανῆ ἑαυτὸν διὰ τούτου καθίστη διαμένων ἐν αὐτῷ καὶ τοιαῦτα τελῶν ἔργα καὶ σημεῖα διδούς , ἃ μηκέτι ἄνθρωπον ἀλλὰ θεὸν λόγον αὐτὸν ἐγνώριζον . ἀμφότερα γὰρ ἐφιλανθρωπεύετο ὁ σωτὴρ διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως , ὅτι καὶ τὸν θάνατον ἐξ ἡμῶν ἠφάνιζε , καὶ ἀνεκαίνιζεν ἡμᾶς · καὶ ὅτι ἀφανὴς ὢν καὶ ἀόρατος , διὰ τῶν ἔργων ἐνέφαινε , καὶ ἐγνώριζεν ἑαυτὸν εἶναι υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ ἑαυτὸν εἶναι τὸν λόγον τοῦ πατρός , τὸν τοῦ παντὸς ἡγεμόνα καὶ βασιλέα .
Lemmas: ἅπαξ γάρ εἰς αἰσθητός πίπτω ὁ διάνοια ὁ ἄνθρωπος , ὑποβάλλω ἑαυτοῦ διά σῶμα φαίνω ὁ λόγος , ἵνα μεταφέρω εἰς ἑαυτοῦ ὡς ἄνθρωπος ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ αἴσθησις αὐτός εἰς ἑαυτοῦ ἀποκλίνω , καί λοιπός ἐκεῖνος ὡς ἄνθρωπος αὐτός ὁράω , διά ὅς ἐργάζομαι ἔργον , πείθω μή εἰμί ἑαυτοῦ ἄνθρωπος μόνος , ἀλλά καί θεός καί θεός ἀληθινός λόγος καί σοφία . οὗτος δέ καί ὁ Παῦλος βούλομαι σημαίνω φημί · ἐν ἀγάπη ῥιζόω καί θεμελιόω , ἵνα ἐξισχύω καταλαμβάνω σύν πᾶς ὁ ἅγιος τίς ὁ πλάτος καί μῆκος καί ὕψος καί βάθος , γιγνώσκω τε ὁ ὑπερβάλλω ὁ γνῶσις ἀγάπη ὁ Χριστός · ἵνα πληρόω εἰς πᾶς ὁ πλήρωμα ὁ θεός . πανταχοῦ γάρ ὁ λόγος ἑαυτοῦ ἁπλόω , καί ἄνω καί κάτω καί εἰς ὁ βάθος καί εἰς ὁ πλάτος · ἄνω μέν εἰς ὁ κτίσις , κάτω δέ εἰς ὁ ἐνανθρώπησις , εἰς βάθος δέ εἰς ὁ ᾍδης , εἰς πλάτος δέ εἰς ὁ κόσμος · ὁ πᾶς ὁ περί θεός γνῶσις πληρόω . διά δέ οὗτος , οὐδέ παρά αὐτός παραγίγνομαι ὁ θυσία ὁ ὑπέρ πᾶς ἐπιτελέω , παραδίδωμι ὁ σῶμα ὁ θάνατος , καί ἀνίστημι αὐτός , ἀφανής ἑαυτοῦ διά οὗτος ποιέω . ἀλλά καί ἐμφανής ἑαυτοῦ διά οὗτος καθίστημι διαμένω ἐν αὐτός καί τοιοῦτος τέλος ἔργον καί σημεῖον δίδωμι , ὁ μηκέτι ἄνθρωπος ἀλλά θεός λόγος αὐτός γνωρίζω . ἀμφότερος γάρ φιλανθρωπεύομαι ὁ σωτήρ διά ὁ ἐνανθρώπησις , ὅτι καί ὁ θάνατος ἐκ ἐγώ ἀφανίζω , καί ἀνακαινίζω ἐγώ · καί ὅτι ἀφανής εἰμί καί ἀόρατος , διά ὁ ἔργον ἐμφαίνω , καί γνωρίζω ἑαυτοῦ εἰμί υἱός ὁ θεός καί ἑαυτοῦ εἰμί ὁ λόγος ὁ πατήρ , ὁ ὁ πᾶς ἡγεμών καί βασιλεύς .
athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 19
Ταῦτα δὲ πάντα ποιεῖν τῷ σωτῆρι καλῶς ἔχειν ἐδόκει , ἵν’ ἐπειδὴ τὴν ἐν τοῖς πᾶσιν αὐτοῦ πρόνοιαν ἠγνόησαν οἱ ἄνθρωποι καὶ οὐ κατενόησαν τὴν διὰ τῆς κτίσεως αὐτοῦ θεότητα , κἂν ἐκ τῶν διὰ τοῦ σώματος ἔργων αὐτοῦ ἀνα βλέψωσι , καὶ ἔννοιαν λάβωσι δι’ αὐτοῦ τῆς εἰς τὸν πατέρα γνώσεως , ἐκ τῶν κατὰ μέρος τὴν εἰς τὰ ὅλα αὐτοῦ πρόνοιαν , ὡς προεῖπον , ἀναλογιζόμενοι . τίς γὰρ ἰδὼν αὐτοῦ τὴν κατὰ δαιμόνων ἐξουσίαν , ἢ τίς ἰδὼν τοὺς δαίμονας ὁμολογοῦντας εἶναι τούτων αὐτὸν κύριον , ἔτι τὴν διάνοιαν ἀμφίβολον ἕξει , εἰ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ θεοῦ υἱὸς καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ δύναμις · οὐδὲ γὰρ τὴν κτίσιν αὐτὴν σιωπῆσαι πεποίηκεν , ἀλλὰ τό γε θαυμαστόν , καὶ ἐν τῷ θανάτῳ , μᾶλλον δὲ ἐν αὐτῷ τῷ κατὰ τοῦ θανάτου τροπαίῳ , λέγω δὴ τῷ σταυρῷ , πᾶσα ἡ κτίσις ὡμολόγει τὸν ἐν τῷ σώματι γνωριζόμενον καὶ πάσχοντα οὐχ ἁπλῶς εἶναι ἄνθρωπον , ἀλλὰ θεοῦ υἱὸν καὶ σωτῆρα πάντων . ὅ τε γὰρ ἥλιος ἀπεστράφη , καὶ ἡ γῆ ἐσείετο , καὶ τὰ ὄρη ἐρρήγνυτο , πάντες κατέπτησσον . ταῦτα δὲ τὸν μὲν ἐν τῷ σταυρῷ Χριστὸν θεὸν ἐδείκνυον , τὴν δὲ κτίσιν πᾶσαν τούτου δούλην εἶναι , καὶ μαρτυροῦσαν τῷ φόβῳ τὴν τοῦ δεσπότου παρουσίαν . οὕτω μὲν οὖν ὁ θεὸς λόγος διὰ τῶν ἔργων ἑαυτὸν ἐνεφάνιζε τοῖς ἀνθρώποις . ἀκόλουθον δ’ ἂν εἴη καὶ τὸ τέλος τῆς ἐν σώματι διαγωγῆς καὶ περιπολήσεως αὐτοῦ διηγήσασθαι , καὶ εἰπεῖν καὶ ὁποῖος γέγονεν ὁ τοῦ σώματος θάνατος · μάλιστα ὅτι τὸ κεφάλαιον τῆς πίστεως ἡμῶν ἐστὶ τοῦτο , καὶ πάντες ἁπλῶς ἄνθρωποι περὶ τούτου θρυλλοῦσιν · ἵνα γνῷς ὅτι καὶ ἐκ τούτου μᾶλλον οὐδὲν ἧττον γινώσκεται θεὸς ὁ Χριστὸς καὶ τοῦ θεοῦ υἱός .
Lemmas: οὗτος δέ πᾶς ποιέω ὁ σωτήρ καλῶς ἔχω δοκέω , ἵνα ἐπεί ὁ ἐν ὁ πᾶς αὐτός πρόνοια ἀγνοέω ὁ ἄνθρωπος καί οὖον κατανοέω ὁ διά ὁ κτίσις αὐτός θεότης , κἀν ἐκ ὁ διά ὁ σῶμα ἔργον αὐτός ἀνα βλέπω , καί ἔννοια λαμβάνω διά αὐτός ὁ εἰς ὁ πατήρ γνῶσις , ἐκ ὁ κατά μέρος ὁ εἰς ὁ ὅλος αὐτός πρόνοια , ὡς προεῖπον , ἀναλογίζομαι . τίς γάρ εἶδον αὐτός ὁ κατά δαίμων ἐξουσία , ἢ τίς εἶδον ὁ δαίμων ὁμολογέω εἰμί οὗτος αὐτός κύριος , ἔτι ὁ διάνοια ἀμφίβολος ἔχω , εἰμί οὗτος εἰμί ὁ ὁ θεός υἱός καί ὁ σοφία καί ὁ δύναμις · οὐδέ γάρ ὁ κτίσις αὐτός σιωπάω ποιέω , ἀλλά ὁ γε θαυμαστός , καί ἐν ὁ θάνατος , μᾶλλον δέ ἐν αὐτός ὁ κατά ὁ θάνατος τρόπαιον , λέγω δή ὁ σταυρός , πᾶς ὁ κτίσις ὁμολογέω ὁ ἐν ὁ σῶμα γνωρίζω καί πάσχω οὐ ἁπλόος εἰμί ἄνθρωπος , ἀλλά θεός υἱός καί σωτήρ πᾶς . ὅς τε γάρ ἥλιος ἀποστρέφω , καί ὁ γῆ σείω , καί ὁ ὄρος ῥήγνυμι , πᾶς καταπτήσσω . οὗτος δέ ὁ μέν ἐν ὁ σταυρός Χριστός θεός δείκνυμι , ὁ δέ κτίσις πᾶς οὗτος δοῦλος εἰμί , καί μαρτυρέω ὁ φόβος ὁ ὁ δεσπότης παρουσία . οὗτος μέν οὖν ὁ θεός λόγος διά ὁ ἔργον ἑαυτοῦ ἐμφανίζω ὁ ἄνθρωπος . ἀκόλουθος δέ εἄν εἰμί καί ὁ τέλος ὁ ἐν σῶμα διαγωγεύς καί περιπόλησις αὐτός διηγέομαι , καί εἶπον καί ὁποῖος γίγνομαι ὁ ὁ σῶμα θάνατος · μάλιστα ὅτι ὁ κεφάλαιος ὁ πίστις ἐγώ εἰμί οὗτος , καί πᾶς ἁπλόος ἄνθρωπος περί οὗτος θρυλέω · ἵνα γιγνώσκω ὅτι καί ἐκ οὗτος μᾶλλον οὐδείς κακός γιγνώσκω θεός ὁ Χριστός καί ὁ θεός υἱός .
athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 57
Ἀλλὰ πρὸς τὴν ἐκ τῶν γραφῶν ἔρευναν καὶ γνῶσιν ἀληθῆ , χρεία βίου καλοῦ καὶ ψυχῆς καθαρᾶς καὶ τῆς κατὰ Χριστὸν ἀρετῆς , ἵνα δι’ αὐτῆς ὁδεύσας ὁ νοῦς τυχεῖν ὧν ὀρέγεται καὶ καταλαβεῖν δυνηθῇ , καθ’ ὅσον ἐφικτόν ἐστι τῇ ἀνθρώπων φύσει περὶ τοῦ θεοῦ λόγου μανθάνειν . ἄνευ γὰρ καθαρᾶς διανοίας καὶ τῆς πρὸς τοὺς ἁγίους τοῦ βίου μιμήσεως , οὐκ ἄν τις καταλαβεῖν δυνηθείη τοὺς τῶν ἁγίων λόγους . ὥσπερ γὰρ εἴ τις ἐθελήσειεν ἰδεῖν τὸ τοῦ ἡλίου φῶς , πάντως τὸν ὀφθαλμὸν ἀποσμήχει καὶ λαμπρύνει , σχεδὸν ὅμοιον τῷ ποθουμένῳ ἑαυτὸν διακαθαίρων , ἵνα οὕτως φῶς γενόμενος ὁ ὀφθαλμὸς τὸ τοῦ ἡλίου φῶς ἴδῃ , ἢ ὡς εἴ τις θελήσειεν ἰδεῖν πόλιν ἢ χώραν , πάντως ἐπὶ τὸν τόπον ἀφικνεῖται τῆς θέας ἕνεκεν · οὕτως ὁ θέλων τῶν θεολόγων τὴν διάνοιαν καταλαβεῖν , προαπονίψαι καὶ προαποπλῦναι τῷ βίῳ τὴν ψυχὴν ὀφείλει , καὶ πρὸς αὐτοὺς τοὺς ἁγίους ἀφικέσθαι τῇ ὁμοιότητι τῶν πράξεων αὐτῶν , ἵνα σὺν αὐτοῖς τῇ ἀγωγῇ τῆς συζήσεως γενόμενος , τὰ καὶ αὐτοῖς ἀποκαλυφθέντα παρὰ θεοῦ κατανοήσῃ , καὶ λοιπὸν ὡς ἐκείνοις συναφθεὶς ἐκφύγῃ μὲν τὸν τῶν ἁμαρτωλῶν κίνδυνον καὶ τὸ τούτων πῦρ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως , ἀπολάβῃ δὲ τὰ τοῖς ἁγίοις ἀποκείμενα ἐν τῇ τῶν οὐρανῶν βασιλείᾳ , ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν , οὐδὲ οὖς ἤκουσεν , οὐδὲ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπων ἀνέβη , ὅσα ἡτοίμασται τοῖς κατ’ ἀρετὴν βιοῦσι , καὶ ἀγαπῶσι τὸν θεὸν καὶ πατέρα , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ κυρίῳ ἡμῶν · δι’ οὗ καὶ μεθ’ οὗ αὐτῷ τῷ πατρὶ σὺν αὐτῷ τῷ υἱῷ ἐν ἁγίῳ πνεύματι , τιμὴ καὶ κράτος καὶ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . ἀμήν .
Lemmas: ἀλλά πρός ὁ ἐκ ὁ γραφεύς ἔρευνα καί γνῶσις ἀληθής , χρεία βίος καλός καί Ψυχή καθαρός καί ὁ κατά Χριστός ἀρετή , ἵνα διά αὐτός ὁδεύω ὁ νόος τυγχάνω ὅς ὀρέγω καί καταλαμβάνω δύναμαι , κατά ὅσος ἐφικτός εἰμί ὁ ἄνθρωπος φύσις περί ὁ θεός λόγος μανθάνω . ἄνευ γάρ καθαρός διάνοια καί ὁ πρός ὁ ἅγιος ὁ βίος μίμησις , οὐ ἄν τις καταλαμβάνω δύναμαι ὁ ὁ ἅγιος λόγος . ὥσπερ γάρ εἰμί τις ἐθέλω ὁράω ὁ ὁ ἥλιος φάος , πάντως ὁ ὀφθαλμός ἀποσμήχω καί λαμπρύνω , σχεδόν ὅμοιος ὁ ποθέω ἑαυτοῦ διακαθαίρω , ἵνα οὕτως φάος γίγνομαι ὁ ὀφθαλμός ὁ ὁ ἥλιος φάος ὁράω , ἢ ὡς εἰμί τις ἐθέλω ὁράω πόλις ἢ χώρα , πάντως ἐπί ὁ τόπος ἀφικνέομαι ὁ θέα ἕνεκα · οὕτως ὁ ἐθέλω ὁ θεολόγος ὁ διάνοια καταλαμβάνω , προαπονίζω καί προαπολύω ὁ βίος ὁ ψυχή ὀφείλω , καί πρός αὐτός ὁ ἅγιος ἀφικνέομαι ὁ ὁμοιότης ὁ πρᾶξις αὐτός , ἵνα σύν αὐτός ὁ ἀγωγή ὁ σύζησις γίγνομαι , ὁ καί αὐτός ἀποκαλύπτω παρά θεός κατανοέω , καί λοιπός ὡς ἐκεῖνος συνάπτω ἐκφεύγω μέν ὁ ὁ ἁμαρτωλός κίνδυνος καί ὁ οὗτος πῦρ ἐν ὁ ἡμέρα ὁ κρίσις , ἀπολαμβάνω δέ ὁ ὁ ἅγιος ἀπόκειμαι ἐν ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια , ὁ ὀφθαλμός οὐ ὁράω , οὐδέ οὖς ἀκούω , οὐδέ ἐπί Καρδία ἄνθρωπος ἀναβαίνω , ὅσος ἑτοιμάζω ὁ κατά ἀρετή βιόω , καί ἀγαπάω ὁ θεός καί πατήρ , ἐν Χριστός Ἰησοῦς κύριος ἐγώ · διά ὅς καί μετά ὅς αὐτός ὁ πατήρ σύν αὐτός ὁ υἱός ἐν ἅγιος πνεῦμα , τιμή καί κράτος καί δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .