athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 18
Ὅταν τοίνυν ἐσθίοντα καὶ πίνοντα καὶ τικτόμενον αὐτὸν λέγωσιν οἱ περὶ τούτου θεολόγοι , γίνωσκε ὅτι τὸ μὲν σῶμα , ὡς σῶμα , ἐτίκτετο καὶ καταλλήλοις ἐτρέφετο τροφαῖς , αὐτὸς δὲ ὁ συνὼν τῷ σώματι θεὸς λόγος τὰ πάντα διακος μῶν , καὶ δι’ ὧν εἰργάζετο ἐν τῷ σώματι οὐκ ἄνθρωπον ἑαυτόν , ἀλλὰ θεὸν λόγον ἐγνώριζεν . Λέγεται δὲ περὶ αὐτοῦ ταῦτα , ἐπειδὴ καὶ τὸ σῶμα ἐσθίον καὶ τικτόμενον καὶ πάσχον , οὐχ ἑτέρου τινός , ἀλλὰ τοῦ κυρίου ἦν · καὶ ὅτι ἀνθρώπου γενομένου , ἔπρεπε καὶ ταῦτα ὡς περὶ ἀνθρώπου λέγεσθαι , ἵνα ἀληθείᾳ καὶ μὴ φαντασίᾳ σῶμα ἔχων φαίνηται . ἀλλ’ ὥσπερ ἐκ τούτων ἐγινώσκετο σωματικῶς παρών , οὕτως ἐκ τῶν ἔργων ὧν ἐποίει διὰ τοῦ σώματος , υἱὸν θεοῦ ἑαυτὸν ἐγνώριζεν . ὅθεν καὶ πρὸς τοὺς ἀπίστους Ἰουδαίους ἐβόα λέγων · εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρός μου , μὴ πιστεύητέ μοι · εἰ δὲ ποιῶ , κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε , τοῖς ἔργοις μου πιστεύσατε · ἵνα γνῶτε καὶ γινώσκητε , ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν τῷ πατρί . ὡς γὰρ ἀόρατος ὤν , ἀπὸ τῶν τῆς κτίσεως ἔργων γινώσκεται , οὕτως ἄνθρωπος γενόμενος , καὶ ἐν σώματι μὴ ὁρώμενος , ἐκ τῶν ἔργων ἂν γνωσθείη ὅτι οὐκ ἄνθρωπος ἀλλὰ θεοῦ δύναμις καὶ λόγος ἐστὶν ὁ ταῦτα ἐργαζόμενος . τὸ γὰρ ἐπιτάσσειν αὐτὸν τοῖς δαίμοσι , κἀκείνους ἀπελαύνεσθαι , οὐκ ἀνθρώπινον ἀλλὰ θεῖόν ἐστι τὸ ἔργον . ἢ τίς ἰδὼν αὐτὸν τὰς νόσους ἰώμενον , ἐν αἷς ὑπόκειται τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος , ἔτι ἄνθρωπον καὶ οὐ θεὸν ἡγεῖτο · λεπροὺς γὰρ ἐκαθάριζε , χωλοὺς περιπατεῖν ἐποίει , κωφῶν τὴν ἀκοὴν ἤνοιγε , τυφλοὺς ἀναβλέπειν ἐποίει , καὶ πάσας ἁπλῶς νόσους καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἀπήλαυνεν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων , ἀφ’ ὧν ἦν αὐτοῦ καὶ τὸν τυχόντα τὴν θεότητα θεωρεῖν . τίς γὰρ ἰδὼν αὐτὸν ἀποδιδόντα τὸ λεῖπον , οἷς ἡ γένεσις ἐνέλειψε , καὶ τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀνοίγοντα , οὐκ ἂν ἐνενόησε τὴν ἀνθρώπων ὑποκειμένην αὐτῷ γένεσιν , καὶ ταύτης εἶναι τοῦτον δημιουργὸν καὶ ποιητήν · ὁ γὰρ τὸ μὴ ὃ ἐκ γενέσεως ἔσχεν ὁ ἄνθρωπος ἀποδιδούς , δῆλος ἂν εἴη πάντως ὅτι κύριος οὗτός ἐστι καὶ τῆς γενέσεως τῶν ἀνθρώπων . διὰ τοῦτο καὶ ἐν ἀρχῇ κατερχόμενος πρὸς ἡμᾶς , ἐκ παρθένου πλάττει ἑαυτῷ τὸ σῶμα , ἵνα μὴ μικρὸν τῆς θεότητος αὐτοῦ γνώρισμα πᾶσι παράσχῃ , ὅτι ὁ τοῦτο πλάσας αὐτός ἐστι καὶ τῶν ἄλλων ποιητής . τίς γὰρ ἰδὼν χωρὶς ἀνδρὸς ἐκ παρθένου μόνης προερχόμενον σῶμα , οὐκ ἐνθυμεῖται τὸν ἐν τούτῳ φαινόμενον εἶναι καὶ τῶν ἄλλων σωμάτων ποιητὴν καὶ κύριον · τίς δὲ ἰδὼν καὶ τὴν ὑδάτων ἀλλασσομένην οὐσίαν , καὶ εἰς οἶνον μεταβάλλουσαν , οὐκ ἐννοεῖ τὸν τοῦτο ποιήσαντα κύριον εἶναι καὶ κτίστην τῆς τῶν ὅλων ὑδάτων οὐσίας · διὰ τοῦτο γὰρ ὡς δεσπότης ἐπέβαινε καὶ τῇ θαλάσσῃ , καὶ περιεπάτει ὡς ἐπὶ γῆς , γνώρισμα τῆς ἐπὶ πάντα δεσποτείας αὐτοῦ τοῖς ὁρῶσι παρέχων . τρέφων δὲ καὶ ἐξ ὀλίγων τοσοῦτον πλῆθος , καὶ ἐξ ἀπόρων εὐπορῶν αὐτός , ὥστε ἀπὸ πέντε ἄρτων πεντακισχιλίους κορεσθῆναι , καὶ ἄλλο τοσοῦτο καταλεῖψαι , οὐδὲν ἕτερον ἢ αὐτὸν εἶναι καὶ τὸν τῆς ὅλων προνοίας κύριον ἐγνώριζε .
Lemmas: ὅταν τοίνυν εἰσθέω καί πίνω καί τίκτω αὐτός λέγω ὁ περί οὗτος θεολόγος , γιγνώσκω ὅτι ὁ μέν σῶμα , ὡς σῶμα , τίκτω καί κατάλληλος τρέφω τροφή , αὐτός δέ ὁ σύνειμι ὁ σῶμα θεός λόγος ὁ πᾶς διάκος μῶν , καί διά ὅς ἐργάζομαι ἐν ὁ σῶμα οὐ ἄνθρωπος ἑαυτοῦ , ἀλλά θεός λόγος γνωρίζω . λέγω δέ περί αὐτός οὗτος , ἐπεί καί ὁ σῶμα ἐσθίω καί τίκτω καί πάσχω , οὐ ἕτερος τις , ἀλλά ὁ κύριος εἰμί · καί ὅτι ἄνθρωπος γίγνομαι , πρέπω καί οὗτος ὡς περί ἄνθρωπος λέγω , ἵνα ἀλήθεια καί μή φαντασία σῶμα ἔχω φαίνω . ἀλλά ὥσπερ ἐκ οὗτος γιγνώσκω σωματικός πάρειμι , οὕτως ἐκ ὁ ἔργον ὅς ποιέω διά ὁ σῶμα , υἱός θεός ἑαυτοῦ γνωρίζω . ὅθεν καί πρός ὁ ἄπιστος Ἰουδαῖος βοάω λέγω · εἰμί οὖον ποιέω ὁ ἔργον ὁ πατήρ ἐγώ , μή πιστεύω ἐγώ · εἰμί δέ ποιέω , κἀν ἐγώ μή πιστεύω , ὁ ἔργον ἐγώ πιστεύω · ἵνα γιγνώσκω καί γιγνώσκω , ὅτι ἐν ἐγώ ὁ πατήρ ἐγώ ἐν ὁ πατήρ . ὡς γάρ ἀόρατος εἰμί , ἀπό ὁ ὁ κτίσις ἔργον γιγνώσκω , οὕτως ἄνθρωπος γίγνομαι , καί ἐν σῶμα μή ὁράω , ἐκ ὁ ἔργον εἄν γιγνώσκω ὅτι οὐ ἄνθρωπος ἀλλά θεός δύναμις καί λόγος εἰμί ὁ οὗτος ἐργάζομαι . ὁ γάρ ἐπιτάσσω αὐτός ὁ δαίμων , ἐκεῖνος ἀπελαύνω , οὐ ἀνθρώπινος ἀλλά θεῖος1 εἰμί ὁ ἔργον . ἢ τίς εἶδον αὐτός ὁ νόσος ἰάομαι , ἐν ὅς ὑπόκειμαι ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος , ἔτι ἄνθρωπος καί οὖον θεός ἡγέομαι · λεπρός γάρ καθαρίζω , χωλός περιπατέω ποιέω , κωφός ὁ ἀκοή ἀνοίγνυμι , τυφλός ἀναβλέπω ποιέω , καί πᾶς ἁπλόος νόσος καί πᾶς μαλακία ἀπελαύνω ἀπό ὁ ἄνθρωπος , ἀπό ὅς εἰμί αὐτός καί ὁ τυγχάνω ὁ θεότης θεωρέω . τίς γάρ εἶδον αὐτός ἀποδίδωμι ὁ λείπω , ὅς ὁ γένεσις ἐλλείπω , καί ὁ ἐκ γενετή τυφλός ὁ ὀφθαλμός ἀνοίγνυμι , οὐ εἄν ἐννοέω ὁ ἄνθρωπος ὑπόκειμαι αὐτός γένεσις , καί οὗτος εἰμί οὗτος δημιουργός καί ποιητής · ὁ γάρ ὁ μή ὅς ἐκ γένεσις ἔχω ὁ ἄνθρωπος ἀποδίδωμι , δῆλος εἄν εἰμί πάντως ὅτι κύριος οὗτος εἰμί καί ὁ γένεσις ὁ ἄνθρωπος . διά οὗτος καί ἐν ἀρχή κατέρχομαι πρός ἐγώ , ἐκ παρθένος πλάσσω ἑαυτοῦ ὁ σῶμα , ἵνα μή μικρός ὁ θεότης αὐτός γνώρισμα πᾶς παρέχω , ὅτι ὁ οὗτος πλάσσω αὐτός εἰμί καί ὁ ἄλλος ποιητής . τίς γάρ εἶδον Χωρὶς ἀνήρ ἐκ παρθένος μόνος προέρχομαι σῶμα , οὐ ἐνθυμέομαι ὁ ἐν οὗτος φαίνω εἰμί καί ὁ ἄλλος σῶμα ποιητής καί κύριος · τίς δέ εἶδον καί ὁ ὕδωρ ἀλλάσσω οὐσία , καί εἰς οἶνος μεταβάλλω , οὐ ἐννοέω ὁ οὗτος ποιέω κύριος εἰμί καί κτίστης ὁ ὁ ὅλος ὕδωρ οὐσία · διά οὗτος γάρ ὡς δεσπότης ἐπιβαίνω καί ὁ θάλασσα , καί περιπατέω ὡς ἐπί γῆ , γνώρισμα ὁ ἐπί πᾶς δεσποτεία αὐτός ὁ ὁράω παρέχω . τρέφω δέ καί ἐκ ὀλίγος τοσοῦτος πλῆθος , καί ἐκ ἄπορος εὐπορέω αὐτός , ὥστε ἀπό πέντε ἄρτος πεντακισχίλιοι κορέννυμι , καί ἄλλος τοσοῦτος καταλείβω , οὐδείς ἕτερος ἢ αὐτός εἰμί καί ὁ ὁ ὅλος πρόνοια κύριος γνωρίζω .