athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 31
Μέγαν δὲ καὶ καθ’ ἑαυτῶν τὸν ἔλεγχον οἱ ἀπιστοῦντες τῇ ἀναστάσει προβάλλονται , εἰ τὸν Χριστὸν τὸν λεγόμενον παρ’ αὐτῶν νεκρὸν οἱ πάντες δαίμονες καὶ οἱ προσκυνούμενοι παρ’ αὐτῶν θεοὶ οὐ διώκουσιν · ἀλλὰ μᾶλλον ὁ Χριστὸς τοὺς πάντας ἐλέγχει νεκρούς . εἰ γὰρ ἀληθὲς τὸν νεκρὸν μηδὲν ἐνεργεῖν , ἐργάζεται δὲ τοσαῦτα καθ’ ἡμέραν ὁ σωτήρ , ἕλκων εἰς εὐσέβειαν , πείθων εἰς ἀρετήν , διδάσκων περὶ ἀθανασίας , εἰς πόθον τῶν οὐρανίων ἀνάγων , ἀποκαλύπτων τὴν περὶ πατρὸς γνῶσιν , τὴν κατὰ τοῦ θανάτου δύναμιν ἐμπνέων , ἑκάστῳ δεικνύων ἑαυτόν , καὶ τὴν εἰδώλων ἀθεότητα καθαιρῶν · τούτων δὲ οὐδὲν δύνανται οἱ παρὰ τοῖς ἀπίστοις θεοὶ καὶ δαίμονες , ἀλλὰ μᾶλλον τῇ Χριστοῦ παρουσίᾳ νεκροὶ γίνονται , ἀργὴν ἔχοντες καὶ κενὴν τὴν φαντασίαν · τῷ δὲ σημείῳ τοῦ σταυροῦ πᾶσα μὲν μαγεία παύεται , πᾶσα δὲ φαρμακεία καταργεῖται , καὶ πάντα μὲν τὰ εἴδωλα ἐρημοῦται καὶ καταλιμπάνεται , πᾶσα δὲ ἄλογος ἡδονὴ παύεται , καὶ πᾶς τις ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν ἀναβλέπει · τίνα ἄν τις εἴποι νεκρόν · τὸν τοσαῦτα ἐργαζόμενον Χριστόν · ἀλλ’ οὐκ ἴδιον νεκροῦ τὸ ἐργάζεσθαι · ἢ τὸν μηδ’ ὅλως ἐνεργοῦντα , ἀλλ’ ὡς ἄψυχον κείμενον , ὅπερ ἴδιον τῶν δαιμόνων καὶ εἰδώλων ὡς νεκρῶν ὑπάρχει · ὁ μὲν γὰρ τοῦ θεοῦ υἱὸς ζῶν καὶ ἐνεργὴς ὢν καθ’ ἡμέραν ἐργάζεται , καὶ ἐνεργεῖ τὴν πάντων σωτηρίαν . ὁ δὲ θάνατος ἐλέγχεται καθ’ ἡμέραν αὐτὸς ἐξασθενήσας , καὶ τὰ εἴδωλα καὶ οἱ δαίμονες μᾶλλον νεκροὶ τυγχάνοντες , ὡς ἐκ τούτου μηδένα διστάζειν ἔτι περὶ τῆς τοῦ σώματος ἀναστάσεως αὐτοῦ . ἔοικε δὲ ὁ περὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ κυριακοῦ σώματος ἀπιστῶν ἀγνοεῖν δύναμιν θεοῦ λόγου καὶ σοφίας . εἰ γὰρ ὅλως ἔλαβεν ἑαυτῷ σῶμα , καὶ τοῦτο ἰδιοποιήσατο κατὰ τὴν εὔλογον ἀκολουθίαν , ὡς ὁ λόγος ἔδειξε , τί ἔδει τὸν κύριον ποιεῖν περὶ τούτου · ἢ ποῖον ἔδει τέλος γενέσθαι τοῦ σώματος , ἅπαξ ἐπιβάντος αὐτῷ τοῦ λόγου · μὴ ἀποθανεῖν μὲν γὰρ οὐκ ἠδύνατο , ἅτε δὴ θνητὸν ὄν , καὶ ὑπὲρ πάντων προσφερόμενον εἰς τὸν θάνατον · οὗ χάριν καὶ ὁ σωτὴρ αὐτὸ κατεσκεύασεν ἑαυτῷ . μεῖναι δὲ νεκρὸν οὐχ οἷόν τε ἦν , διὰ τὸ ζωῆς αὐτὸ ναὸν γεγενῆσθαι . ὅθεν ἀπέθανε μὲν ὡς θνητόν · ἀνέζησε δὲ διὰ τὴν ἐν αὐτῷ ζωήν , καὶ τῆς ἀναστάσεως ἐστὶ γνώρισμα τὰ ἔργα .
Lemmas: μέγας δέ καί κατά ἑαυτοῦ ὁ ἔλεγχος ὁ ἀπιστέω ὁ ἀνάστασις προβάλλω , εἰμί ὁ Χριστός ὁ λέγω παρά αὐτός νεκρός ὁ πᾶς δαίμων καί ὁ προσκυνέω παρά αὐτός θεός οὖον διώκω · ἀλλά μᾶλλον ὁ Χριστός ὁ πᾶς ἔλεγχος νεκρός . εἰμί γάρ ἀληθής ὁ νεκρός μηδείς ἐνεργέω , ἐργάζομαι δέ τοσοῦτος κατά ἡμέρα ὁ σωτήρ , ἕλκω εἰς εὐσέβεια , πείθω εἰς ἀρετή , διδάσκω περί ἀθανασία , εἰς πόθος ὁ οὐράνιος ἀνάγω , ἀποκαλύπτω ὁ περί πατήρ γνῶσις , ὁ κατά ὁ θάνατος δύναμις ἐμπνέω , ἕκαστος δείκνυμι ἑαυτοῦ , καί ὁ εἴδωλον ἀθεότης καθαιρέω · οὗτος δέ οὐδείς δύναμαι ὁ παρά ὁ ἄπιστος θεός καί δαίμων , ἀλλά μᾶλλον ὁ Χριστός παρουσία νεκρός γίγνομαι , ἀργός ἔχω καί κενός ὁ φαντασία · ὁ δέ σημεῖον ὁ σταυρός πᾶς μέν μαγεία παύω , πᾶς δέ φαρμακεία καταργέω , καί πᾶς μέν ὁ εἴδωλον ἐρημόω καί καταλείπω , πᾶς δέ ἄλογος ἡδονή παύω , καί πᾶς τις ἀπό γῆ εἰς οὐρανός ἀναβλέπω · τίς ἄν τις εἶπον νεκρός · ὁ τοσοῦτος ἐργάζομαι Χριστός · ἀλλά οὐ ἴδιος νεκρός ὁ ἐργάζομαι · ἢ ὁ μηδέ ὅλως ἐνεργέω , ἀλλά ὡς ἄψυχος κεῖμαι , ὅσπερ ἴδιος ὁ δαίμων καί εἴδωλον ὡς νεκρός ὑπάρχω · ὁ μέν γάρ ὁ θεός υἱός ζῶ καί ἐνεργός εἰμί κατά ἡμέρα ἐργάζομαι , καί ἐνεργέω ὁ πᾶς σωτηρία . ὁ δέ θάνατος ἐλέγχω κατά ἡμέρα αὐτός ἐξασθενέω , καί ὁ εἴδωλον καί ὁ δαίμων μᾶλλον νεκρός τυγχάνω , ὡς ἐκ οὗτος μηδείς διστάζω ἔτι περί ὁ ὁ σῶμα ἀνάστασις αὐτός . ἔοικα δέ ὁ περί ὁ ἀνάστασις ὁ κυριακός σῶμα ἀπιστέω ἀγνοέω δύναμις θεός λόγος καί σοφία . εἰμί γάρ ὅλως λαμβάνω ἑαυτοῦ σῶμα , καί οὗτος ἰδιοποιέω κατά ὁ εὔλογος ἀκολουθία , ὡς ὁ λόγος δείκνυμι , τίς ἐσθίω ὁ κύριος ποιέω περί οὗτος · ἢ ποῖος ἐσθίω τέλος γίγνομαι ὁ σῶμα , ἅπαξ ἐπιβαίνω αὐτός ὁ λόγος · μή ἀποθνῄσκω μέν γάρ οὐ δύναμαι , ἅτε δή θνητός εἰμί , καί ὑπέρ πᾶς προσφέρω εἰς ὁ θάνατος · ὅς χάρις καί ὁ σωτήρ αὐτός κατασκευάζω ἑαυτοῦ . μένω δέ νεκρός οὐ οἷος τε εἰμί , διά ὁ ζωή αὐτός ναός γίγνομαι . ὅθεν ἀποθνῄσκω μέν ὡς θνητός · ἀναζάω δέ διά ὁ ἐν αὐτός ζωή , καί ὁ ἀνάστασις εἰμί γνώρισμα ὁ ἔργον .