athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 15
Ὡς γὰρ ἀγαθὸς διδάσκαλος κηδόμενος τῶν ἑαυτοῦ μαθητῶν , τοὺς μὴ δυναμένους ἐκ τῶν μειζόνων ὠφεληθῆναι , πάντως διὰ τῶν εὐτελεστέρων συγκαταβαίνων αὐτοὺς παιδεύει · οὕτως καὶ ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , καθὼς καὶ ὁ Παῦλός φησιν · ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν θεόν , εὐδόκησεν ὁ θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας . ἐπειδὴ γὰρ οἱ ἄνθρωποι ἀποστραφέντες τὴν πρὸς τὸν θεὸν θεωρίαν καὶ ὡς ἐν βυθῷ βυθισθέντες κάτω τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχοντες , ἐν γενέσει καὶ τοῖς αἰσθητοῖς τὸν θεὸν ἀνεζήτουν , ἀνθρώπους θνητοὺς καὶ δαίμονας ἑαυτοῖς θεοὺς ἀνατυπούμενοι · τούτου ἕνεκα ὁ φιλάνθρωπος καὶ κοινὸς πάντων σωτήρ , ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , λαμβάνει ἑαυτῷ σῶμα , καὶ ὡς ἄνθρωπος ἐν ἀνθρώποις ἀναστρέφεται , καὶ τὰς αἰσθήσεις πάντων ἀνθρώπων προσλαμβάνει , ἵνα οἱ ἐν σωματικοῖς νοοῦντες εἶναι τὸν θεόν , ἀφ’ ὧν ὁ κύριος ἐργάζεται διὰ τῶν τοῦ σώματος ἔργων , ἀπ’ αὐτῶν νοήσωσι τὴν ἀλήθειαν , καὶ δι’ αὐτοῦ τὸν πατέρα λογίσωνται . ἄνθρωποι δὲ ὄντες καὶ ἀνθρώπινα πάντα νοοῦντες , οἷς ἐὰν ἐπέβαλον τὰς ἑαυτῶν αἰσθήσεις , ἐν τούτοις προσλαμβανομένους ἑαυτοὺς ἑώρων , καὶ πανταχόθεν διδασκομένους τὴν ἀλήθειαν . εἴτε γὰρ εἰς τὴν κτίσιν ἐπτόηντο , ἀλλ’ ἑώρων αὐτὴν ὁμολογοῦσαν τὸν Χριστὸν κύριον · εἴτε εἰς ἀνθρώπους ἦν αὐτῶν ἡ διάνοια προληφθεῖσα , ὥστε τούτους θεοὺς νομίζειν , ἀλλ’ ἐκ τῶν ἔργων τοῦ σωτῆρος , συγκρινόντων τε ἐκείνων , ἐφαίνετο ἐν ἀνθρώποις μόνος ὁ σωτὴρ θεοῦ υἱός , οὐκ ὄντων παρ’ ἐκείνοις τοιούτων ὁποῖα παρὰ τοῦ θεοῦ λόγου γέγονεν . εἰ δὲ καὶ εἰς δαίμονας ἦσαν προληφθέντες , ἀλλ’ ὁρῶντες αὐτοὺς διωκομένους ὑπὸ τοῦ κυρίου , ἐγίνωσκον μόνον εἶναι τοῦτον τὸν τοῦ θεοῦ λόγον , καὶ οὐκ εἶναι θεοὺς τοὺς δαίμονας . εἰ δὲ καὶ εἰς νεκροὺς ἤδη τούτων ἦν ὁ νοῦς κατασχεθείς , ὥστε θρησκεύειν ἥρωας , καὶ τοὺς παρὰ ποιηταῖς λεγομένους θεούς · ἀλλ’ ὁρῶντες τὴν τοῦ σωτῆρος ἀνάστασιν , ὡμολόγουν ἐκείνους εἶναι ψευδεῖς , καὶ μόνον τὸν κύριον ἀληθινόν , τὸν τοῦ πατρὸς λόγον , τὸν καὶ τοῦ θανάτου κυριεύοντα . διὰ τοῦτο καὶ γεγέννηται , καὶ ἄνθρωπος ἐφάνη , καὶ ἀπέθανε , καὶ ἀνέστη , ἀμβλύνας καὶ ἐπισκιάσας τὰ τῶν πώποτε γενομένων ἀνθρώπων διὰ τῶν ἰδίων ἔργων , ἵνα ὅπου δ’ ἂν ὦσι προληφθέντες οἱ ἄνθρωποι , ἐκεῖθεν αὐτοὺς ἀναγάγῃ , καὶ διδάξῃ τὸν ἀληθινὸν ἑαυτοῦ πατέρα , καθάπερ καὶ αὐτός φησιν · ἦλθον σῶσαι καὶ εὑρεῖν τὸ ἀπολωλός .
Lemmas: ὡς γάρ ἀγαθός διδάσκαλος κήδω ὁ ἑαυτοῦ μαθητής , ὁ μή δύναμαι ἐκ ὁ μείζων ὠφελέω , πάντως διά ὁ εὐτελής συγκαταβαίνω αὐτός παιδεύω · οὕτως καί ὁ ὁ θεός λόγος , καθώς καί ὁ Παῦλος φημί · ἐπεί γάρ ἐν ὁ σοφία ὁ θεός οὐ γιγνώσκω ὁ κόσμος διά ὁ σοφία ὁ θεός , εὐδοκέω ὁ θεός διά ὁ μωρία ὁ κήρυγμα σῴζω ὁ πιστεύω . ἐπεί γάρ ὁ ἄνθρωπος ἀποστρέφω ὁ πρός ὁ θεός θεωρία καί ὡς ἐν βυθός βυθίζω κάτω ὁ ὀφθαλμός ἔχω , ἐν γένεσις καί ὁ αἰσθητός ὁ θεός ἀναζητέω , ἄνθρωπος θνητός καί δαίμων ἑαυτοῦ θεός ἀνατυπόω · οὗτος ἕνεκα ὁ φιλάνθρωπος καί κοινός πᾶς σωτήρ , ὁ ὁ θεός λόγος , λαμβάνω ἑαυτοῦ σῶμα , καί ὡς ἄνθρωπος ἐν ἄνθρωπος ἀναστρέφω , καί ὁ αἴσθησις πᾶς ἄνθρωπος προσλαμβάνω , ἵνα ὁ ἐν σωματικός νοέω εἰμί ὁ θεός , ἀπό ὅς ὁ κύριος ἐργάζομαι διά ὁ ὁ σῶμα ἔργον , ἀπό αὐτός νοέω ὁ ἀλήθεια , καί διά αὐτός ὁ πατήρ λογίζομαι . ἄνθρωπος δέ εἰμί καί ἀνθρώπινος πᾶς νοέω , ὅς ἐάν ἐπιβάλλω ὁ ἑαυτοῦ αἴσθησις , ἐν οὗτος προσλαμβάνω ἑαυτοῦ ὁράω , καί πανταχόθεν διδάσκω ὁ ἀλήθεια . εἴτε γάρ εἰς ὁ κτίσις πτοέω , ἀλλά ὁράω αὐτός ὁμολογέω ὁ Χριστός κύριος · εἴτε εἰς ἄνθρωπος εἰμί αὐτός ὁ διάνοια προλαμβάνω , ὥστε οὗτος θεός νομίζω , ἀλλά ἐκ ὁ ἔργον ὁ σωτήρ , συγκρίνω τε ἐκεῖνος , φαίνω ἐν ἄνθρωπος μόνος ὁ σωτήρ θεός υἱός , οὐ εἰμί παρά ἐκεῖνος τοιοῦτος ὁποῖος παρά ὁ θεός λόγος γίγνομαι . εἰμί δέ καί εἰς δαίμων εἰμί προλαμβάνω , ἀλλά ὁράω αὐτός διώκω ὑπό ὁ κύριος , γιγνώσκω μόνος εἰμί οὗτος ὁ ὁ θεός λόγος , καί οὐ εἰμί θεός ὁ δαίμων . εἰμί δέ καί εἰς νεκρός ἤδη οὗτος εἰμί ὁ νόος κατέχω , ὥστε θρησκεύω ἥρως , καί ὁ παρά ποιητής λέγω θεός · ἀλλά ὁράω ὁ ὁ σωτήρ ἀνάστασις , ὁμολογέω ἐκεῖνος εἰμί ψευδής , καί μόνος ὁ κύριος ἀληθινός , ὁ ὁ πατήρ λόγος , ὁ καί ὁ θάνατος κυριεύω . διά οὗτος καί γεννάω , καί ἄνθρωπος φαίνω , καί ἀποθνῄσκω , καί ἀνίστημι , ἀμβλύνω καί ἐπισκιάζω ὁ ὁ πώποτε γίγνομαι ἄνθρωπος διά ὁ ἴδιος ἔργον , ἵνα ὅπου δέ εἄν εἰμί προλαμβάνω ὁ ἄνθρωπος , ἐκεῖθεν αὐτός ἀνάγω , καί διδάσκω ὁ ἀληθινός ἑαυτοῦ πατήρ , καθάπερ καί αὐτός φημί · ἔρχομαι σῴζω καί εὑρίσκω ὁ ἀπόλλυμι .