athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 29
Εἰ δὲ τῷ σημείῳ τοῦ σταυροῦ καὶ τῇ πίστει τῇ εἰς Χριστὸν καταπατεῖται ὁ θάνατος , δῆλον ἂν εἴη παρὰ ἀληθείᾳ δικαζούσῃ , μὴ ἄλλον εἶναι ἀλλ’ ἢ αὐτὸν τὸν Χριστόν , τὸν κατὰ τοῦ θανάτου τρόπαια καὶ νίκας ἐπιδειξάμενον , κἀκεῖνον ἐξασθενῆσαι ποιήσαντα . καὶ εἰ πρότερον μὲν ἴσχυεν ὁ θάνατος , καὶ διὰ τοῦτο φοβερὸς ἦν , ἄρτι δὲ μετὰ τὴν ἐπιδημίαν τοῦ σωτῆρος καὶ τὸν τοῦ σώματος αὐτοῦ θάνατον καὶ τὴν ἀνάστασιν καταφρονεῖται , φανερὸν ἂν εἴη παρ’ αὐτοῦ τοῦ ἐπὶ τὸν σταυρὸν ἀναβάντος Χριστοῦ κατηργῆσθαι καὶ νενικῆσθαι τὸν θάνατον . ὡς γὰρ ἐὰν μετὰ νύκτα γένηται ἥλιος , καὶ πᾶς ὁ περίγειος τόπος καταλάμπηται ὑπ’ αὐτοῦ , πάντως οὐκ ἔστιν ἀμφίβολον , ὅτι ὁ τὸ φῶς ἐφαπλώσας ἥλιος πανταχοῦ , αὐτός ἐστιν ὁ καὶ τὸ σκότος ἀπελάσας καὶ τὰ πάντα φωτίσας · οὕτως τοῦ θανάτου καταφρονηθέντος καὶ καταπατηθέντος ἀφ’ οὗ γέγονεν ἡ τοῦ σωτῆρος ἐν σώματι σωτήριος ἐπιφάνεια καὶ τὸ τέλος τοῦ σταυροῦ , πρόδηλον ἂν εἴη , ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ σωτὴρ ὁ καὶ ἐν σώματι φανείς , ὁ τὸν θάνατον καταργήσας , καὶ κατ’ αὐτοῦ τρόπαια καθ’ ἡμέραν ἐν τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς ἐπιδεικνύμενος . ὅταν γὰρ ἴδῃ τις ἀνθρώπους ἀσθενεῖς ὄντας τῇ φύσει , προπηδῶντας εἰς τὸν θάνατον , καὶ μὴ καταπτήσσοντας αὐτοῦ τὴν φθοράν , μηδὲ τὰς ἐν ᾅδου καθόδους δειλιῶντας , ἀλλὰ προθύμῳ ψυχῇ προκαλουμένους αὐτόν , καὶ μὴ πτήσσοντας βασάνους , ἀλλὰ μᾶλλον τῆς ἐνταῦθα ζωῆς προκρίνοντας διὰ τὸν Χριστὸν τὴν εἰς τὸν θάνατον ὁρμήν · ἢ καὶ ἐὰν θεωρός τις γένηται ἀνδρῶν καὶ θηλειῶν καὶ παίδων νέων ὁρμώντων καὶ ἐπιπηδώντων εἰς τὸν θάνατον διὰ τὴν εἰς Χριστὸν εὐσέβειαν , τίς οὕτως ἐστὶν εὐήθης ἢ τίς οὕτως ἐστὶν ἄπιστος , τίς δὲ οὕτως τὴν διάνοιαν πεπήρωται , ὡς μὴ νοεῖν καὶ λογίζεσθαι , ὅτι ὁ Χριστός , εἰς ὃν μαρτυροῦσιν οἱ ἄνθρωποι , αὐτὸς τὴν κατὰ τοῦ θανάτου νίκην ἑκάστῳ παρέχει καὶ δίδωσιν , ἐξασθενεῖν αὐτὸν ποιῶν ἐν ἑκάστῳ τῶν αὐτοῦ τὴν πίστιν ἐχόντων καὶ τὸ σημεῖον τοῦ σταυροῦ φορούντων . καὶ γὰρ ὁ τὸν ὄφιν βλέπων καταπατούμενον , εἰδὼς αὐτοῦ μάλιστα τὴν προτέραν ἀγριότητα , οὐκ ἀμφιβάλλει λοιπὸν ὅτι νεκρός ἐστι καὶ τέλεον ἐξησθένησεν , ἐκτὸς εἰ μὴ τὴν διάνοιαν ἀπεστράφη , καὶ οὐδὲ τὰς τοῦ σώματος αἰσθήσεις ὑγιαινούσας ἔχει . τίς γὰρ καὶ λέοντα παιζόμενον ὑπὸ παιδίων ὁρῶν , ἀγνοεῖ τοῦτον ἢ νεκρὸν γενόμενον ἢ πᾶσαν ἀπολέσαντα τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν · ὥσπερ οὖν ταῦτα ἀληθῆ εἶναι τοῖς ὀφθαλμοῖς ἔξεστιν ὁρᾶν , οὕτως παιζομένου καὶ καταφρονουμένου τοῦ θανάτου ὑπὸ τῶν εἰς Χριστὸν πιστευόντων , μηκέτι μηδεὶς ἀμφιβαλλέτω , μηδὲ γινέσθω τις ἄπιστος , ὅτι ὑπὸ Χριστοῦ κατήργηται ὁ θάνατος , καὶ ἡ τούτου φθορὰ διαλέλυται καὶ πέπαυται .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ σημεῖον ὁ σταυρός καί ὁ πίστις ὁ εἰς Χριστός καταπατέω ὁ θάνατος , δῆλος εἄν εἰμί παρά ἀλήθεια δικάζω , μή ἄλλος εἰμί ἀλλά ἢ αὐτός ὁ Χριστός , ὁ κατά ὁ θάνατος τρόπαιον καί Νίκη ἐπιδείκνυμι , ἐκεῖνος ἐξασθενέω ποιέω . καί εἰμί πρότερος μέν ἰσχύω ὁ θάνατος , καί διά οὗτος φοβερός εἰμί , ἄρτι δέ μετά ὁ ἐπιδημία ὁ σωτήρ καί ὁ ὁ σῶμα αὐτός θάνατος καί ὁ ἀνάστασις καταφρονέω , φανερός εἄν εἰμί παρά αὐτός ὁ ἐπί ὁ σταυρός ἀναβαίνω Χριστός καταργέω καί νικάω ὁ θάνατος . ὡς γάρ ἐάν μετά νύξ γίγνομαι ἥλιος , καί πᾶς ὁ περίγειος τόπος καταλάμπω ὑπό αὐτός , πάντως οὐ εἰμί ἀμφίβολος , ὅτι ὁ ὁ φάος ἐφαπλόω ἥλιος πανταχοῦ , αὐτός εἰμί ὁ καί ὁ σκότος ἀπελαύνω καί ὁ πᾶς φωτίζω · οὕτως ὁ θάνατος καταφρονέω καί καταπατέω ἀπό ὅς γίγνομαι ὁ ὁ σωτήρ ἐν σῶμα σωτήριος ἐπιφάνεια καί ὁ τέλος ὁ σταυρός , πρόδηλος εἄν εἰμί , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ σωτήρ ὁ καί ἐν σῶμα φαίνω , ὁ ὁ θάνατος καταργέω , καί κατά αὐτός τρόπαιον κατά ἡμέρα ἐν ὁ ἑαυτοῦ μαθητής ἐπιδείκνυμι . ὅταν γάρ ὁράω τις ἄνθρωπος ἀσθενής εἰμί ὁ φύσις , προπηδάω εἰς ὁ θάνατος , καί μή καταπτήσσω αὐτός ὁ φθορά , μηδέ ὁ ἐν ᾍδης κάθοδος δειλιάω , ἀλλά πρόθυμος Ψυχή προκαλέω αὐτός , καί μή πτήσσω βάσανος , ἀλλά μᾶλλον ὁ ἐνταῦθα ζωή προκρίνω διά ὁ Χριστός ὁ εἰς ὁ θάνατος ὁρμή · ἢ καί ἐάν θεωρός τις γίγνομαι ἀνήρ καί θῆλυς καί παῖς νέος ὁρμάω καί ἐπιπηδάω εἰς ὁ θάνατος διά ὁ εἰς Χριστός εὐσέβεια , τίς οὕτως εἰμί εὐήθης ἢ τίς οὕτως εἰμί ἄπιστος , τίς δέ οὕτως ὁ διάνοια πηρόω , ὡς μή νοέω καί λογίζομαι , ὅτι ὁ Χριστός , εἰς ὅς μαρτυρέω ὁ ἄνθρωπος , αὐτός ὁ κατά ὁ θάνατος Νίκη ἕκαστος παρέχω καί δίδωμι , ἐξασθενέω αὐτός ποιέω ἐν ἕκαστος ὁ αὐτός ὁ πίστις ἔχω καί ὁ σημεῖον ὁ σταυρός φορέω . καί γάρ ὁ ὁ ὄφις βλέπω καταπατέω , εἰδοί αὐτός μάλιστα ὁ πρότερος ἀγριότης , οὐ ἀμφιβάλλω λοιπός ὅτι νεκρός εἰμί καί τελέω ἐξασθενέω , ἐκτός εἰμί μή ὁ διάνοια ἀποστρέφω , καί οὐδέ ὁ ὁ σῶμα αἴσθησις ὑγιαίνω ἔχω . τίς γάρ καί λέων παίζω ὑπό παιδίον ὁράω , ἀγνοέω οὗτος ἢ νεκρός γίγνομαι ἢ πᾶς ἀπόλλυμι ὁ ἑαυτοῦ δύναμις · ὥσπερ οὖν οὗτος ἀληθής εἰμί ὁ ὀφθαλμός ἔξεστι ὁράω , οὕτως παίζω καί καταφρονέω ὁ θάνατος ὑπό ὁ εἰς Χριστός πιστεύω , μηκέτι μηδείς ἀμφιβάλλω , μηδέ γίγνομαι τις ἄπιστος , ὅτι ὑπό Χριστός καταργέω ὁ θάνατος , καί ὁ οὗτος φθορά διαλύω καί παύω .