athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 33
Τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων καὶ φανερᾶς οὔσης τῆς ἀποδείξεως περὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ σώματος καὶ τῆς κατὰ τοῦ θανάτου γενομένης ὑπὸ τοῦ σωτῆρος νίκης , φέρε , καὶ τὴν ἀπιστίαν τῶν Ἰουδαίων καὶ τὴν τῶν Ἑλλήνων χλεύην διελέγξωμεν . ἐπὶ τούτοις γὰρ ἴσως Ἰουδαῖοι μὲν ἀπιστοῦσιν , Ἕλληνες δὲ γελῶσι , τὸ ἀπρεπὲς τοῦ σταυροῦ καὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ θεοῦ λόγου διασύροντες · ἀλλὰ κατ’ ἀμφοτέρων ὁ λόγος οὐκ ὀκνήσει χωρῆσαι , μάλιστα κατ’ αὐτῶν τὰς ἀποδείξεις ἐναργεῖς ἔχων . Ἰουδαῖοι μὲν ἀπιστοῦντες ἔχουσιν ἀφ’ ὧν ἀναγινώσκουσι καὶ αὐτοὶ γραφῶν τὸν ἔλεγχον · ἄνω καὶ κάτω , καὶ πάσης ἁπλῶς θεοπνεύστου βίβλου περὶ τούτων βοώσης , ὡς καὶ αὐτὰ τὰ ῥήματα πρόδηλα . προφῆται μὲν γὰρ ἄνωθεν περὶ τοῦ κατὰ τὴν παρθένον θαύματος καὶ τῆς ἐξ αὐτῆς γενομένης γεννήσεως προεμήνυον , λέγοντες · ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱόν , καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ , ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον , μεθ’ ἡμῶν ὁ θεός . Μωυσῆς δὲ ὁ τῷ ὄντι μέγας , καὶ παρ’ αὐτοῖς πιστευόμενος ἀληθής , περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ σωτῆρος ἀντὶ μεγάλου τὸ ῥητὸν δοκιμάσας καὶ ἀληθὲς ἐπιγνοὺς ἔθηκε λέγων · ἀνατελεῖ ἄστρον ἐξ Ἰακώβ , καὶ ἄνθρωπος ἐξ Ἰσραήλ , καὶ θραύσει τοὺς ἀρχηγοὺς Μωάβ . καὶ πάλιν · ὡς καλοί σου οἱ οἶκοι , Ἰακώβ , αἱ σκηναί σου , Ἰσραήλ , ὡσεὶ νάπαι σκιάζουσαι , καὶ ὡσεὶ παράδεισοι ἐπὶ ποταμῶν , καὶ ὡσεὶ σκηναὶ ἃς ἔπηξεν ὁ κύριος , ὡσεὶ κέδροι παρ’ ὕδατα . ἐξελεύσεται ἄνθρωπος ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ , καὶ κυριεύσει ἐθνῶν πολλῶν . καὶ πάλιν Ἡσαΐας · πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον καλεῖν πατέρα ἢ μητέρα , λήψεται δύναμιν Δαμασκοῦ καὶ τὰ σκύλα Σαμαρείας ἔναντι βασιλέως Ἀσσυρίων . ὅτι μὲν οὖν ἄνθρωπος φανήσεται , διὰ τούτων προκαταγγέλλεται . ὅτι δὲ κύριος πάντων ἐστὶν ὁ ἐρχόμενος , πάλιν προμηνύουσι λέγοντες · ἰδοὺ κύριος κάθηται ἐπὶ νεφέλης κούφης , καὶ ἥξει εἰς Αἴγυπτον , καὶ σεισθήσεται τὰ χειροποίητα Αἰγύπτου . καὶ γὰρ κἀκεῖθεν αὐτὸν ὁ πατὴρ ἀνακαλεῖ λέγων · ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου .
Lemmas: οὗτος δέ οὕτως ἔχω καί φανερός εἰμί ὁ ἀπόδειξις περί ὁ ἀνάστασις ὁ σῶμα καί ὁ κατά ὁ θάνατος γίγνομαι ὑπό ὁ σωτήρ Νίκη , φέρω , καί ὁ ἀπιστία ὁ Ἰουδαῖος καί ὁ ὁ Ἕλλην χλεύη διελέγχω . ἐπί οὗτος γάρ ἴσως Ἰουδαῖος μέν ἀπιστέω , Ἕλλην δέ γελάω , ὁ ἀπρεπής ὁ σταυρός καί ὁ ἐνανθρώπησις ὁ θεός λόγος διασύρω · ἀλλά κατά ἀμφότερος ὁ λόγος οὐ ὀκνέω χωρέω , μάλιστα κατά αὐτός ὁ ἀποδείκνυμι ἐναργής ἔχω . Ἰουδαῖος μέν ἀπιστέω ἔχω ἀπό ὅς ἀναγιγνώσκω καί αὐτός γραφεύς ὁ ἔλεγχος · ἄνω καί κάτω , καί πᾶς ἁπλόος θεόπνευστος Βίβλος περί οὗτος βοῦς , ὡς καί αὐτός ὁ ῥῆμα πρόδηλος . προφήτης μέν γάρ ἄνωθεν περί ὁ κατά ὁ παρθένος θαῦμα καί ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι γέννησις προμηνύω , λέγω · ἰδού ὁ παρθένος ἐν γαστήρ ἔχω καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ , ὅς εἰμί μεθερμηνεύω , μετά ἐγώ ὁ θεός . Μωυσῆς δέ ὁ ὁ εἰμί μέγας , καί παρά αὐτός πιστεύω ἀληθής , περί ὁ ἐνανθρώπησις ὁ σωτήρ ἀντί μέγας ὁ ῥητός δοκιμάζω καί ἀληθής ἐπιγιγνώσκω τίθημι λέγω · ἀνατέλλω ἄστρον ἐκ Ἰακώβ , καί ἄνθρωπος ἐκ Ἰσραήλ , καί θραῦσις ὁ ἀρχηγός Μωάβ . καί πάλιν · ὡς καλός σύ ὁ οἶκος , Ἰακώβ , ὁ σκηνή σύ , Ἰσραήλ , ὡσεί νάπη σκιάζω , καί ὡσεί παράδεισος ἐπί ποταμός , καί ὡσεί σκηνή ὅς πήγνυμι ὁ κύριος , ὡσεί κέδρος παρά ὕδωρ . ἐξέρχομαι ἄνθρωπος ἐκ ὁ σπέρμα αὐτός , καί κυριεύω ἔθνος πολύς . καί πάλιν Ἠσαΐας · πρίν ἢ γιγνώσκω ὁ παιδίον καλέω πατήρ ἢ μήτηρ , λαμβάνω δύναμις Δαμασκός καί ὁ σκύλα Σαμάρεια ἔναντι βασιλεύς Ἀσσύριος . ὅτι μέν οὖν ἄνθρωπος φαίνω , διά οὗτος προκαταγγέλλω . ὅτι δέ κύριος πᾶς εἰμί ὁ ἐρχόμενος , πάλιν προμηνύω λέγω · ἰδού κύριος κάθημαι ἐπί νεφέλη κοῦφος , καί ἥκω εἰς Αἴγυπτος , καί σείω ὁ χειροποίητος Αἴγυπτος . καί γάρ ἐκεῖθεν αὐτός ὁ πατήρ ἀνακαλέω λέγω · ἐκ Αἴγυπτος καλέω ὁ υἱός ἐγώ .