athanasius-theology.de-incarnatione-verbi 28
Ἆρ’ οὖν τοῦτο μικρὸς ἔλεγχός ἐστι τῆς τοῦ θανάτου ἀσθενείας · ἢ μικρά ἐστιν ἀπόδειξις τῆς κατ’ αὐτοῦ γενομένης νίκης παρὰ τοῦ σωτῆρος , ὅταν οἱ ἐν Χριστῷ παῖδες καὶ νέαι κόραι παρορῶσι τὸν ἐνταῦθα βίον καὶ ἀποθανεῖν μελετῶσιν · ἔστι μὲν γὰρ κατὰ φύσιν ὁ ἄνθρωπος δειλιῶν τὸν θάνατον καὶ τὴν τοῦ σώματος διάλυσιν · τὸ δὲ παραδοξότατον τοῦτό ἐστιν , ὅτι τὴν τοῦ σταυροῦ πίστιν ἐνδυσάμενος καταφρονεῖ καὶ τῶν κατὰ φύσιν , καὶ τὸν θάνατον οὐ δειλιᾷ διὰ τὸν Χριστόν . καὶ ὥσπερ τοῦ πυρὸς ἔχοντος κατὰ φύσιν τὸ καίειν , εἰ λέγοι τις εἶναί τι τὸ μὴ δειλιῶν αὐτοῦ τὴν καῦσιν , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἀσθενὲς αὐτὸ δεικνύον , οἷον δὴ λέγεται τὸ παρὰ Ἰνδοῖς ἀμίαντον · εἶτα ὁ τῷ λεγομένῳ μὴ πιστεύων εἰ πεῖραν θελήσειε λαβεῖν τοῦ λεγομένου , πάντως τὸ ἄκαυστον ἐνδυσάμενος καὶ προσβαλὼν πυρί , πιστοῦται λοιπὸν τὴν κατὰ τοῦ πυρὸς ἀσθένειαν · ἢ ὡς εἴ τις τὸν τύραννον δεδεμένον ἰδεῖν θελήσειε , πάντως εἰς τὴν τοῦ νικήσαντος χώραν καὶ ἀρχὴν παρελθών , ὁρᾷ τὸν ἄλλοις φοβερὸν ἀσθενῆ γενόμενον · οὕτως εἴ τίς ἐστιν ἄπιστος , καὶ ἀκμὴν μετὰ τοσαῦτα , καὶ μετὰ τοὺς τοσούτους ἐν Χριστῷ γενομένους μάρτυρας , μετὰ τὴν καθ’ ἡμέραν γινομένην κατὰ τοῦ θανάτου χλεύην παρὰ τῶν ἐν Χριστῷ διαπρεπόντων · ὅμως εἰ ἔτι τὴν διάνοιαν ἀμφίβολον ἔχει περὶ τοῦ κατηργῆσθαι τὸν θάνατον καὶ τέλος ἐσχηκέναι , καλῶς μὲν ποιεῖ θαυμάζων περὶ τοῦ τηλικούτου · πλὴν μὴ σκληρὸς εἰς ἀπιστίαν , μηδὲ ἀναιδὴς πρὸς τὰ οὕτως ἐναργῆ γινέσθω . ἀλλ’ ὥσπερ ὁ τὸ ἀμίαντον λαβὼν γινώσκει τὸ ἄψαυστον τοῦ πυρὸς πρὸς αὐτό , καὶ ὁ τὸν τύραννον δεδεμένον θέλων ὁρᾶν , εἰς τὴν τοῦ νικήσαντος ἀρχὴν παρέρχεται · οὕτως καὶ ὁ ἀπιστῶν περὶ τῆς τοῦ θανάτου νίκης λαμβανέτω τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ , καὶ εἰς τὴν τούτου διδασκαλίαν παρερχέσθω · καὶ ὄψεται τοῦ θανάτου τὴν ἀσθένειαν , καὶ τὴν κατ’ αὐτοῦ νίκην · πολλοὶ γὰρ πρότερον ἀπιστοῦντες καὶ χλευάζοντες , ὕστερον πιστεύσαντες , οὕτως κατεφρόνησαν τοῦ θανάτου , ὡς καὶ μάρτυρας αὐτοὺς γενέσθαι τοῦ Χριστοῦ .
Lemmas: ἆρα οὖν οὗτος μικρός ἔλεγχος εἰμί ὁ ὁ θάνατος ἀσθένεια · ἢ μικρός εἰμί ἀπόδειξις ὁ κατά αὐτός γίγνομαι Νίκη παρά ὁ σωτήρ , ὅταν ὁ ἐν Χριστός παῖς καί νέος κόρη παροράω ὁ ἐνταῦθα βίος καί ἀποθνῄσκω μελετάω · εἰμί μέν γάρ κατά φύσις ὁ ἄνθρωπος δειλιάω ὁ θάνατος καί ὁ ὁ σῶμα διάλυσις · ὁ δέ παράδοξος οὗτος εἰμί , ὅτι ὁ ὁ σταυρός πίστις ἐνδύω καταφρονέω καί ὁ κατά φύσις , καί ὁ θάνατος οὖον δειλία διά ὁ Χριστός . καί ὥσπερ ὁ πυρός ἔχω κατά φύσις ὁ καίω , εἰμί λέγω τις εἰμί τίς ὁ μή δειλιάω αὐτός ὁ καῦσις , ἀλλά καί μᾶλλον ἀσθενής αὐτός δείκνυμι , οἷος δή λέγω ὁ παρά Ἰνδός ἀμίαντος · εἶτα ὁ ὁ λέγω μή πιστεύω εἰμί πείρω ἐθέλω λαμβάνω ὁ λέγω , πάντως ὁ ἄκαυστος ἐνδύω καί προσβάλλω πῦρ , πιστόω λοιπός ὁ κατά ὁ πυρός ἀσθένεια · ἢ ὡς εἰμί τις ὁ τύραννος δήω ὁράω ἐθέλω , πάντως εἰς ὁ ὁ νικάω χώρα καί ἀρχή παρέρχομαι , ὁράω ὁ ἄλλος φοβερός ἀσθενής γίγνομαι · οὕτως εἰμί τίς εἰμί ἄπιστος , καί ἀκμή μετά τοσοῦτος , καί μετά ὁ τοσοῦτος ἐν Χριστός γίγνομαι μάρτυς , μετά ὁ κατά ἡμέρα γίγνομαι κατά ὁ θάνατος χλεύη παρά ὁ ἐν Χριστός διαπρέπω · ὅμως εἰμί ἔτι ὁ διάνοια ἀμφίβολος ἔχω περί ὁ καταργέω ὁ θάνατος καί τέλος ἔχω , καλῶς μέν ποιέω θαυμάζω περί ὁ τηλικόσδε · πλήν μή σκληρός εἰς ἀπιστία , μηδέ ἀναιδής πρός ὁ οὕτως ἐναργής γίγνομαι . ἀλλά ὥσπερ ὁ ὁ ἀμίαντος λαμβάνω γιγνώσκω ὁ ἄψαυστος ὁ πυρός πρός αὐτός , καί ὁ ὁ τύραννος δήω ἐθέλω ὁράω , εἰς ὁ ὁ νικάω ἀρχή παρέρχομαι · οὕτως καί ὁ ἀπιστέω περί ὁ ὁ θάνατος Νίκη λαμβάνω ὁ πίστις ὁ Χριστός , καί εἰς ὁ οὗτος διδασκαλία παρέρχομαι · καί ὁράω ὁ θάνατος ὁ ἀσθένεια , καί ὁ κατά αὐτός Νίκη · πολύς γάρ πρότερος ἀπιστέω καί χλευάζω , ὕστερος πιστεύω , οὕτως καταφρονέω ὁ θάνατος , ὡς καί μάρτυς αὐτός γίγνομαι ὁ Χριστός .