athanasius-theology.de-incarnatione-contra-apollinarium-libri-ii-sp pg026_0579.3
17 . Φύσει οὖν καὶ οὐ θέσει τοῦ Κυρίου ἀνθρώπου γενομένου , οὔτε κατὰ φύσιν , οὔτε κατὰ πρᾶξιν ἀνθυποφέρειν ἡμᾶς ( 61 ) δυνατόν τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῷ Δημιουργῷ . Ἐν μὲν γὰρ τῇ ἡμετέρᾳ φύσει καὶ τῆς εὐρέσεως ἡ μάχη ἐτι γίνεται , καὶ τῆς ἐπισπορᾶς ἡ προσχώρησις ( 62 ) διὰ τὸ ἡμῶν ἀσθενές · ἡ δὲ τοῦ Λόγου σάρκωσις κατὰ φύσιν Θεοῦ γενομένη , ἀνεπίδεκτος γέγονε τῶν ἐν ἡμῖν ἐκ τῆς παλαιότητος ἐτι πολιτευομένων πραγμάτων · καὶ διὰ τοῦτο διδασκόμεθα ἀπεκδύσασθαι τὸν παλαιὸν καὶ ἐπενδύσασθαι ( 63 ) τὸν νέον . Καὶ ἐν τούτῳ τὸ θαυμαστὸν , ὅτι καὶ ἄνθρωπος γέγονεν ὁ Κύριος , καὶ χωρὶς ἁμαρτίας · ὅτι καὶνότης ὅλη γέγονεν , ἵνα ἐνδείξηται τὸ δυνατὸν αὐτοῦ . Καὶ ὅσα μὲν αὐτὸς συνέταξε θέλησας τῇ φύσει , εἰς αὐτὸν ἀνέδεξato , ὅσα ἠθέλησε , τοιούται γεννήσεως ( 64 ) τῆς ἐκ γυναικός , αὐξήσεως τε ἡλικίας , ἐτῶν ἀριθμήσεως , κόπου , καὶ πείνης , καὶ δίψης , καὶ ὕπνου , καὶ λύπης , καὶ θανάτου , καὶ ἀναστάσεως . Διὰ τοῦτο καὶ ὅπου διεφθάρη τὸ τοῦ ἀνθρώπου σῶμα , ἐκεῖ προτεταί Ἰησοῦς τὸ ἴδιον σῶμα · καὶ ὅπου χειρώτῳ ἡ ψυχὴ ( 65 ) ἡ ἀνθρωπίνη ἐν θανάτῳ , ἐκεῖ ἐπεδείκνυτο ὁ Χριστὸς τὴν ἀνθρωπίνην ψυχὴν ἰδίαν ὄνσαν , ἵνα καὶ παρῇ ὡς ἄνθρωπος ὁ ἀχράτητος ἐν θανάτῳ , καὶ λύσῃ τὴν κράτησιν τοῦ θανάτου , ὡς Θεὸς ( 66 ) · ἵνα ὅπου ἐσπάρη ἡ φθορά , ἐκεῖ ἀνατελῇ ἡ ἀφθαρσία · καὶ ὅπου ἐδασίλευσεν ὁ θάνατος ἐν μορφῇ ψυχῆς ἀνθρωπίνης , παρὼν ὁ ἀθάνατος ἐπιδείξεται τὴν ἀθανασίαν · καὶ οὕτως ἡμᾶς μετόχους καταστήσῃ τῆς ἐαυτοῦ ἀφθαρσίας καὶ ἀθανασίας ἐν ἐλπίδι ἀναστάσεως τῆς ἐκ νεκρῶν · ὅπως ἂν καὶ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσηται ( 67 ) ἀφθαρσίαν , καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀθανασίαν , ὡς γέγραπται · ἵν’ , ὥσπερ δι’ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθε , καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος ,
Lemmas: 17 . Φύσις οὖν καί οὖον θέσις ὁ κύριος ἄνθρωπος γίγνομαι , οὔτε κατά φύσις , οὔτε κατά πρᾶξις ἀνθυποφέρω ἐγώ ( 61 ) δυνατός ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ Δημιουργός . ἐν μέν γάρ ὁ ἡμέτερος φύσις καί ὁ εύρεση ὁ μάχη ἔτι γίγνομαι , καί ὁ ἐπισπορά ὁ προσχώρησις ( 62 ) διά ὁ ἐγώ ἀσθενής · ὁ δέ ὁ Λόγος σάρκωσις κατά φύσις Θεός γίγνομαι , ἀνεπίδεκτος γίγνομαι ὁ ἐν ἐγώ ἐκ ὁ παλαιότης ἔτι πολιτεύω πρᾶγμα · καί διά οὗτος διδάσκω ἀπεκδύομαι ὁ παλαιός καί ἐπενδύνω ( 63 ) ὁ νέος . καί ἐν οὗτος ὁ θαυμαστός , ὅτι καί ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ Κύριος , καί Χωρὶς ἁμαρτία · ὅτι καινότης ὅλος γίγνομαι , ἵνα ἐνδείκνυμι ὁ δυνατός αὐτός . καί ὅσος μέν αὐτός συντάσσω ἐθέλω ὁ φύσις , εἰς αὐτός ἀναδέχομαι , ὅσος ἐθέλω , τοῖος γέννησις ( 64 ) ὁ ἐκ γυνή , αὔξησις τε ἡλικία , ἔτος ἀρίθμησις , κόπος , καί πεῖνα , καί δίψα , καί ὕπνος , καί λύπη , καί θάνατος , καί ἀνάστασις . Ζεύς οὗτος καί ὅπου διαφθείρω ὁ ὁ ἄνθρωπος σῶμα , ἐκεῖ προτείνω Ἰησοῦς ὁ ἴδιος σῶμα · καί ὅπου χείρος ὁ ψυχή ( 65 ) ὁ ἀνθρώπινος ἐν θάνατος , ἐκεῖ ἐπιδείκνυμι ὁ Χριστός ὁ ἀνθρώπινος ψυχή ἴδιος ὄνομαι , ἵνα καί πείρω ὡς ἄνθρωπος ὁ ἀχράτης ἐν θάνατος , καί λύω ὁ κράτησις ὁ θάνατος , ὡς θεός ( 66 ) · ἵνα ὅπου σπείρω ὁ φθορά , ἐκεῖ ἀνατέλλω ὁ ἀφθαρσία · καί ὅπου ἐδασίλευσεν ὁ θάνατος ἐν μορφή Ψυχή ἀνθρώπινος , πάρειμι ὁ ἀθάνατος ἐπιδείκνυμι ὁ ἀθανασία · καί οὕτως ἐγώ μέτοχος καθίστημι ὁ ἑαυτοῦ ἀφθαρσία καί ἀθανασία ἐν ἐλπίς ἀνάστασις ὁ ἐκ νεκρός · ὅπως εἄν καί ὁ φθαρτός οὗτος ἐνδύω ( 67 ) ἀφθαρσία , καί ὁ θνητός οὗτος ἐνδύω ἀθανασία , ὡς γράφω · ἵνα , ὥσπερ διά εἷς ἄνθρωπος ὁ ἁμαρτία εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι , καί διά ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος ,