athanasius-theology.de-incarnatione-contra-apollinarium-libri-ii-sp pg026_0582.2
21 . Μάταιοι δὲ καὶ οἱ λέγοντες , ὡς ἐπὶ ἕνα τῶν προφητῶν ἐπιδημηκέναι τὸν Λόγον ( 88 ) . Τίς γὰρ τῶν προφητῶν , Θεὸς ὢν , ἄνθρωπος γέγονε ; Διὰ τί δὲ ὁ νόμος οὐδὲν ἐτελείωσεν διὰ τί δὲ καὶ θασίλευσεν ὁ θάνατος καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἀμαρτήσαντας ἐν τῷ ὁμοιώματι τῶν πρωτοπλάστων ( 89 ) ; διὰ τί δὲ καὶ ὁ Κύριος ἔλεγεν · Ἐὰν ὑμᾶς ὁ Υἱὸς ἐλευθερώσῃ , ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε ; Οὐχὶ κατὰ τὴν καινότητα , τὴν ἐν αὐτῷ , καὶ τὴν τελειότητα , δι’ ἧς καλοῖ πιστεύσαντες ( 90 ) ἀνακαινιζόμεθα , κατὰ μίμησιν καὶ μετοχὴν τῆς τελείας καινότητος τοῦ Χριστοῦ ; Ἄλλ’ ἂ ὑμῖν πάντα ἐπινενόηται , ἵνα μίαν τῆς ἀρνήσεως κατασκευάσητε γνώμην . Καὶ τὴν μὲν ψυχὴν κατὰ μετάφρασιν , ποτὲ μὲν νοῦν ( 91 ) παράφρονα ὀνομάζοντες , ποτὲ δὲ ἁμαρτίαν ἐνυπόστατον , ποτὲ δὲ , ὡς ἐργατὴν τῆς ἁμαρτίας , ἐξώθηκε · καὶ τὴν σάρκα ποτὲ μὲν ἀκτίστον , ποτὲ δὲ ἐπουράνιον , ποτὲ δὲ ὁμοούσιον τῷ Λόγῳ ( 92 ) , ἵνα τελείαν ἑαυτοὺς τὴν ἔρνησιν βεβαιώσητε . Ὦσπερ δὲ Ἀρειος , ἀπολισθὲσας ἀπὸ τῆς πίστεως , τῆς ἐν τῇ ἀρρήτῳ καὶ ἀληθεστήτῃ τοῦ Υἱοῦ ἐκ Πατρὸς γεννήσει , πᾶθος ( 93 ) καὶ τυχὴν καὶ ρεῦσιν προεξέφρεν · ἵνα διὰ τῶν ἀσεβῶν ῥημάτων καταβάλῃ τοὺς ἀστροήτους εἰς τὸν τῆς παρανομίας βόθρον · Βόθρος γὰρ βαθεὶς στόμα παρανόμων · οὕτω δ’ αὐ πάλιν Σαβέλλιος , ἀνυπόστατον τὸν Υἱὸν ἐνοήσας , καὶ ἀνύπαρκτον τὸ ἅγιον C Πνεῦμα . διαίρεσιν θεότητος , καὶ ἄρχον , καὶ θεὸν ἀξιόημεν κατατιμῶμενος , τῇ Ἰουδαϊκῇ στηρίζεται γνώμῃ · οὕτω δὴ ( 94 ) Μανιχαῖος , ἀπιστήσας τῇ σαρκώσει καὶ ἐνανθρωπήσει τοῦ Κυρίου , ἀσεβῶς κατὰ πάντα γέγονε , λέγων δυσὶν ὑποκείσθαι Δημιουργοῖς τὸν ἄνθρωπον , πονηρῷ τε καὶ ἀγαθῷ · τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὑμεῖς συκοφαντοῦντες λέγετε ἡμᾶς δύο λέγειν Υἱούς , καὶ ἀνθρωπολάτρας ἡμᾶς ὀνομάζετε , ἢ τὴν ἁμαρτίαν ( 95 ) ἀνθρωποφέρετε , οὐχ ἵνα εὐσεβῆσητε , ἀλλ’ ἵνα τὴν πλάνην ὑμῶν ταῖς καχαῖς ( 96 ) ἐξευρέσεσιν εὐπροχώρητον δείξητε , καὶ ἐκκλίνητε τοὺς ἀστροήτους ἀπὸ τῆς πίστεως τοῖς ἀσεβέσιν ὑμῶν ῥήμασιν . Ὁ μὲντοι στερεὸς θεμελιος τοῦ Θεοῦ ἕστηκεν , ἔχων τὴν σφραγίδα ταύτην .
Lemmas: 21 . μάταιος δέ καί ὁ λέγω , ὡς ἐπί εἷς ὁ προφήτης ἐπιδημέω ὁ Λόγος ( 88 ) . Τῖς γάρ ὁ προφήτης , θεός εἰμί , ἄνθρωπος γίγνομαι ; Ζεύς τίς δέ ὁ νόμος οὐδείς τελειόω διά τίς δέ καί θασίλευσεν ὁ θάνατος καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω ἐν ὁ ὁμοίωμα ὁ πρωτόπλαστος ( 89 ) ; διά τίς δέ καί ὁ Κύριος λέγω · ἐάν σύ ὁ υἱός ἐλευθερόω , εἰμί ἐλεύθερος εἰμί ; οὐ κατά ὁ καινότης , ὁ ἐν αὐτός , καί ὁ τελειότης , διά ὅς καλέω πιστεύω ( 90 ) ἀνακαινίζω , κατά μίμησις καί μετοχή ὁ τέλειος καινότης ὁ Χριστός ; ἄλλος ὅς σύ πᾶς ἐπινοέω , ἵνα εἷς ὁ ἄρνησις κατασκευάζω γνώμη . καί ὁ μέν ψυχή κατά μετάφρασις , ποτέ μέν νόος ( 91 ) παράφρων ὀνομάζω , ποτέ δέ ἁμαρτία ἐνυπόστατος , ποτέ δέ , ὡς ἐργάτης ὁ ἁμαρτία , ἐξωθέω · καί ὁ σάρξ ποτέ μέν ἄκτιστος , ποτέ δέ ἐπουράνιος , ποτέ δέ ὁμοούσιος ὁ Λόγος ( 92 ) , ἵνα τέλειος ἑαυτοῦ ὁ ῥαίνω βεβαιόω . ὥσπερ δέ Ἄρειος , ἀπολισθάνω ἀπό ὁ πίστις , ὁ ἐν ὁ ἄρρητος καί ἀληθής ὁ υἱός ἐκ πατήρ γεννάω , πάθος ( 93 ) καί Τύχη καί ῥεῦσις προεκφέρω · ἵνα διά ὁ ἀσεβής ῥῆμα καταβάλλω ὁ ἀστροήτους εἰς ὁ ὁ παρανομία βόθρος · βόθρος γάρ βαθύς στόμα παράνομος · οὗτος δέ αὖος πάλιν Σαβέλλιος , ἀνυπόστατος ὁ υἱός νοέω , καί ἀνύπαρκτος ὁ ἅγιος C πνεῦμα . διαίρεσις θεότης , καί ἄρχω , καί θεός ἀξιόω κατατιμαω , ὁ Ἰουδαϊκός στηρίζω γνώμη · οὗτος δή ( 94 ) Μανιχαῖος , ἀπιστέω ὁ σάρκωσις καί ἐνανθρωπέω ὁ κύριος , ἀσεβής κατά πᾶς γίγνομαι , λέγω δύο ὑπόκειμαι Δημιουργός ὁ ἄνθρωπος , πονηρός τε καί ἀγαθός · ὁ αὐτός τρόπος καί σύ συκοφαντέω λέγω ἐγώ δύο λέγω υἱός , καί ἀνθρωπολάτρης ἐγώ ὀνομάζω , ἢ ὁ ἁμαρτία ( 95 ) ανθρωποφερω , οὐ ἵνα εὐσεβέω , ἀλλά ἵνα ὁ πλάνη σύ ὁ κακός ( 96 ) ἐξεύρεσις εὐπροχώρητος δείκνυμι , καί ἐκκλίνω ὁ ἀστροήτους ἀπό ὁ πίστις ὁ ἀσεβής σύ ῥῆμα . ὁ μέντοι στερεός θεμέλιος ὁ Θεός ἵστημι , ἔχω ὁ σφραγίς οὗτος .