athanasius-theology.de-incarnatione-contra-apollinarium-libri-ii-sp pg026_0587.5
χὸς τὴν γέννησιν ( 31 ) ἀρνοῦμενοι κατὰ Μαρκίωνα καὶ τοὺς ἄλλους αἱρετικούς , οὐ τῷ εὐαγγελικῷ στοιχοῦντες ὅρω , ἀλλ’ ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖν θέλοντες ; Διὰ τοῦτο γὰρ λέγετε Θεὸν γεννηθῆναι ἐκ Παρθένου , καὶ οὐχὶ Θεὸν καὶ ( 32 ) ἄνθρωπον κατὰ τὸ εὐαγγελικὸν ὅρον · ἵνα μὴποτε , γέννησιν σαρκὸς ὁμολογήσαντες , φυσικὴν αὐτὴν εἴπητε , ἐπαλθεύοντες τῷ λόγῳ · ἀλλὰ Θεὸν γεννηθέντα , ἰδίαν δὲ σάρκα ( 33 ) δεῖξαινα ὡς ἐν δοχῇσει . Οὐ γὰρ ἀρχὴν γεννήσεως ἐκ Ναζαρετ ὁ Θεὸς ἐπεδείκνυται · ἀλλ’ ὁ ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων Λόγος Θεὸς ἐκ Ναζαρετ ἄνθρωπος ὤφθη , γεννηθεὶς ἐκ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ Πνεύματος ἁγίου ( 34 ) ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας , ἐκ σπέρματος Δαβὶδ καὶ Ἀβραὰμ , καὶ τοῦ Ἀδὰμ , ὡς γέγραπται · πάντα λαβὼν ( 35 ) ἐκ Παρθένου , ὅσα ἄρχηθεν ὁ Θεὸς εἰς σύστασιν ἀνθρώπου ἐπλασε καὶ ἐποίησε χωρὶς ἁμαρτίας · ὡς καὶ ὁ Ἀπόστολος λέγει · Καθ’ ὁμοιότητα κατὰ πάντα ( 36 ) , χωρὶς ἁμαρτίας , οὐ τῆς θεότητος μεταποίησιν ἐπεδείξαμενος , ἀλλὰ τῆς ἀνθρωπότητος καινοποίησιν ἐργασάμενος , κατὰ τὸ αὐτοῦ θέλημα · ὡστε εἶναι τὰ ἔθνη σύσσωμα , καὶ συμμέτοχα τοῦ Χριστοῦ , ὡς καὶ ὁ Ἀπόστολος γράφει · ἵνα καὶ ὁ ἄνθρωπος ( 37 ) ἡ Θεὸς ἀληθῶς , καὶ ὁ Θεὸς ἡ ἄνθρωπος ἀληθῶς , ἵνα ἡ καὶ ἄνθρωπος ἀληθῶς καὶ Θεὸς ἀληθῶς · οὐχὶ ἀνθρώπου πρὸς τὸν Θεὸν ὄντος , ὡς ὑμεῖς συκοφαντοῦντες λέγετε , διασύροντες τὸ τῶν Χριστιανῶν μυστήριον · ἀλλὰ Θεοῦ τοῦ μονογενοῦς εὐδοκήσαντος τῇ πληρώματι τῆς θεότητος αὐτοῦ τὴν τοῦ ἀρχετύπου πλάσιν ἀνθρώπου , καὶ ποίησιν καινήν , ἐκ μήτρας Παρθένου ἀναστήσασθαι ἑαυτῷ , φυσικῇ γεννήσει καὶ ἀλύτῳ ἐνώσει ( 38 ) · ἵνα τὴν ὑπὲρ ἀνθρώπων σωτηρίαν πραγματεῖσαι ποιήσηται , ἐν πάθει καὶ θανάτῳ καὶ ἀναστάσει τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων κατεργασάμενος .
Lemmas: χος ὁ γέννησις ( 31 ) αρνούμενος κατά Μαρκίων καί ὁ ἄλλος αἱρετικός , οὖον ὁ εὐαγγελικός στοιχέω ὅρος , ἀλλά ἐκ ὁ ἴδιος λαλέω ἐθέλω ; Ζεύς οὗτος γάρ λέγω θεός γεννάω ἐκ παρθένος , καί οὐ θεός καί ( 32 ) ἄνθρωπος κατά ὁ εὐαγγελικός ὅρος · ἵνα μήποτε , γέννησις σάρξ ὁμολογέω , φυσικός αὐτός εἶπον , ἐπαλθέω ὁ λόγος · ἀλλά θεός γεννάω , ἴδιος δέ σάρξ ( 33 ) δείκνυμι ὡς ἐν δοκέω . οὖον γάρ ἀρχή γέννησις ἐκ Ναζαρέτ ὁ θεός ἐπιδείκνυμι · ἀλλά ὁ ὑπάρχω πρό ὁ αἰών Λόγος θεός ἐκ Ναζαρέτ ἄνθρωπος ὁράω , γεννάω ἐκ Μαρία ὁ παρθένος καί πνεῦμα ἅγιος ( 34 ) ἐν Βηθλέεμ ὁ Ἰουδαῖος , ἐκ σπέρμα Δαυίδ καί Ἀβραάμ , καί ὁ Ἀδάμ , ὡς γράφω · πᾶς λαμβάνω ( 35 ) ἐκ παρθένος , ὅσος ἀρχῆθεν ὁ θεός εἰς σύστασις ἄνθρωπος πλάσσω καί ποιέω Χωρὶς ἁμαρτία · ὡς καί ὁ ἀπόστολος λέγω · κατά ὁμοιότης κατά πᾶς ( 36 ) , Χωρὶς ἁμαρτία , οὖον ὁ θεότης μεταποίησις ἐπιδείκνυμι , ἀλλά ὁ ἀνθρωπότης καινοποίησις ἐργάζομαι , κατά ὁ αὐτός θέλημα · ὡστε εἰμί ὁ ἔθνος σύσσωμος , καί συμμέτοχος ὁ Χριστός , ὡς καί ὁ ἀπόστολος γράφω · ἵνα καί ὁ ἄνθρωπος ( 37 ) ὁ θεός ἀληθής , καί ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος ἀληθής , ἵνα ὁ καί ἄνθρωπος ἀληθής καί θεός ἀληθής · οὐ ἄνθρωπος πρός ὁ θεός εἰμί , ὡς σύ συκοφαντέω λέγω , διασύρω ὁ ὁ Χριστιανός μυστήριον · ἀλλά Θεός ὁ μονογενής εὐδοκέω ὁ πλήρωμα ὁ θεότης αὐτός ὁ ὁ ἀρχέτυπος πλάσις ἄνθρωπος , καί ποίησις καινός , ἐκ μήτρα παρθένος ἀνίστημι ἑαυτοῦ , φυσικός γεννάω καί ἄλυτος ενώνω ( 38 ) · ἵνα ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος σωτηρία πραγματεύομαι ποιέω , ἐν πάθος καί θάνατος καί ἀνάστασις ὁ σωτηρία ὁ ἄνθρωπος κατεργάζομαι .