athanasius-theology.de-incarnatione-contra-apollinarium-libri-ii-sp pg026_0597.1
Aλοῦτος , καὶ οὐχὶ λογικὴν τὴν τοῦ δούλου ( 20 ) μορφὴν συστησάμενος γέγονεν ἄνθρωπος , ἵνα καὶ ὁ Λόγος ἀτρεπτος ἡ μένων ὁ ἦν , καὶ λογικὸς ὁ ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς ὁραθῆ Θεὸς ὤν ; Ἐποφράντες γὰρ ἄνθρωπος ὁ Κύριος , οὐχὶ ἐξ οὐρανοῦ τὴν σάρκα ἐπιδεξάμενος , ἀλλὰ τὴν ἐκ τῆς ἐπουρανίων συστησάμενος . Διὸ καὶ οἱς ὁπουρανίοι , τοιούτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι κατὰ τὴν αὐτοῦ ( 21 ) μετοχὴν τῆς ἀγιότητος . Διὸ καὶ ψιλεῖται τὰ τοῦ σώματος . Ἄλλα πάλιν λέγετε · Πῶς τὸν Κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν , ἀλλ’ οὐ τὸν Λόγον ἐσταύρωσαν καὶ ὑμᾶς ( 22 ) ; Μὴ γένοιτο · ἀλλὰ τὸν Λόγον ἠθέτησαν , τὸ σῶμα τοῦ Λόγου σταυρῷ προσπλάσαντες . Θεὸς γὰρ ὁ ἀθετηθεὶς · σαρκοῦ δὲ Θεοῦ καὶ ψυχῆς τὸ πάθος , καὶ ὁ θάνατος , καὶ ἡ ἀνάστασις γέγονε . Διὰ τοῦτο ἔλεγε τοῖς Ἰουδαίοις ὁ Κύριος · Λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον , καὶ ἐν τρισιν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν · ὡς φησιν ὁ προφήτης · Ἀνθ’ ὧν παραδοθήσεται εἰς θάνατον ἡ ψυχὴ αὐτοῦ , καὶ οὐκ αὐτὸς ὁ Λόγος . Καὶ ὁ Ἰωάννης ( 23 ) δὲ λέγει · Αὐτὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔθηκεν ὑπὲρ ἡμῶν . Πῶς οὖν ἴσχυσαν οἱ Ἰουδαῖοι λύσαι ναὸν Θεοῦ , καὶ τὴν ἄλυτον σύγκρασιν τῆς σαρκὸς πρὸς τὸν Λόγον γενομένην χωρίσαι , εἰγε καὶ ὑμᾶς ἔχει τοῦτον τὸν τρόπον ὁ τοῦ σώματος νέκρωσις . Οὔτε γὰρ ἂν ( 24 ) ἐνεκρωθῆ τὸ σῶμα , εἰ μὴ τινος ἐχωρίσθη . Εἰ γὰρ μὴ λύσις γέγονεν , οὔτε θάνατος · εἰ δὲ θάνατος οὐ γέγονεν , οὔτε ἀνάστασις γέγονε . Δότε οὖν τὴν λύσιν καὶ τὴν χωρισμὸν ἀπὸ τοῦ σώματος γεγόνεν , ὡς γέγραπται ἐν Εὐαγγελίοις , ὅτι Ἐξέπνευσε , ὅτι ὅτι ( 25 ) Κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκε τὸ πνεῦμα , ἵνα ἴδωμεν ποῖον πνεῦμα ὑπελήφατε ἀποχωρηκέναι τοῦ σώματος , καὶ τὴν νέκρωσιν γεγόνεναι . Εἴρηκατε γὰρ , ὅτι Σάρκα τὴν ἀνυπόστατον ( 26 ) συγκεράσας ἑαυτῷ ὁ Λόγος , ἐδείξε τὸν ὄντως λογικὸν καὶ τέλειον ἄνθρωπον . Εἰ τοίνυν ὁ Λόγος ἀπεχώρησε τοῦ σώματος , καὶ οὕτως ἡ νέκρωσις γέγονε , κατὰ Θεοῦ ἴσχυσαν οἱ Ἰουδαῖοι , λύσαντες τὴν ἄλυτον σύγκρασιν . Οὔτε οὖν ὁ ἡμέτερος ἐκεῖ γέγονε θάνατος , εἰ Θεοῦ χωρισθέντος ἡ νέκρωσις τοῦ σώματος γέγονε . Πῶς δὲ καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ χωρισθὲν ἐν ἀφθαρσίᾳ διέμεινεν ; Ἔσται δὲ ἡ μὲν τρωσις τοῦ σώματος , τὸ δὲ πάθος τοῦ Λόγου . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ Θεὸν παθόντα λέγετε , ἀκολουθῶς · ἐαυτοῖς φθεγόμενοι , μᾶλλον δὲ συμφώνως τοῖς Ἀρειαινοῖς · τοῦτο γὰρ ἐκεῖνοι δογματίζουσιν . Ἔσται δὲ καὶ ἐξ ἀναστάσεως ἐγειρόμενος ὁ Λόγος καὶ ὑμᾶς . Ἀνάγκη γὰρ τινα ( 27 ) ἐξ ἄδου τὴν ἀρχὴν τῆς ἀναστάσεως εἰληφέναι , ἵνα τελεία ἡ ἡ ἀνάστασις , καὶ τοῦ θανάτου ἡ λύσις , καὶ τῶν ἐκεῖσε πνευμάτων ἡ ἀπόλυσις .
Lemmas: aλουος , καί οὐ λογικός ὁ ὁ δοῦλος ( 20 ) μορφή συνίστημι γίγνομαι ἄνθρωπος , ἵνα καί ὁ Λόγος ἄτρεπτος ὁ Μένων ὁ εἰμί , καί λογικός ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ ὁράω θεός εἰμί ; Ἐποφράντες γάρ ἄνθρωπος ὁ Κύριος , οὐ ἐκ οὐρανός ὁ σάρξ ἐπιδέχομαι , ἀλλά ὁ ἐκ ὁ ἐπουράνιος συνίστημι . Διὸ καί οἱςστις ὁπουρανίοι , τοιοῦτος καί ὁ ἐπουράνιος κατά ὁ αὐτός ( 21 ) μετοχή ὁ ἁγιότης . Διὸ καί ψιλόω ὁ ὁ σῶμα . ἄλλος πάλιν λέγω · Πῶς ὁ κύριος ὁ δόξα σταυρόω , ἀλλά οὖον ὁ Λόγος σταυρόω καί σύ ( 22 ) ; μή γίγνομαι · ἀλλά ὁ Λόγος ἀθετέω , ὁ σῶμα ὁ Λόγος σταυρός προσπλάσσω . θεός γάρ ὁ ἀθετέω · σαρκόω δέ Θεός καί Ψυχή ὁ πάθος , καί ὁ θάνατος , καί ὁ ἀνάστασις γίγνομαι . Ζεύς οὗτος λέγω ὁ Ἰουδαῖος ὁ Κύριος · λύω ὁ ναός οὗτος , καί ἐν τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός · ὡς φημί ὁ προφήτης · ἀντί ὅς παραδίδωμι εἰς θάνατος ὁ ψυχή αὐτός , καί οὐ αὐτός ὁ Λόγος . καί ὁ Ἰωάννης ( 23 ) δέ λέγω · αὐτός ὁ ψυχή αὐτός τίθημι ὑπέρ ἐγώ . Πῶς οὖν ἰσχύω ὁ Ἰουδαῖος λύω ναός Θεός , καί ὁ ἄλυτος σύγκρασις ὁ σάρξ πρός ὁ Λόγος γίγνομαι χωρίζω , εἰ καί σύ ἔχω οὗτος ὁ τρόπος ὁ ὁ σῶμα νέκρωσις . οὔτε γάρ εἄν ( 24 ) ἐνεκρωθῆ ὁ σῶμα , εἰμί μή τις χωρίζω . εἰμί γάρ μή λύσις γίγνομαι , οὔτε θάνατος · εἰμί δέ θάνατος οὖον γίγνομαι , οὔτε ἀνάστασις γίγνομαι . δίδωμι οὖν ὁ λύσις καί ὁ χωρισμός ἀπό ὁ σῶμα γίγνομαι , ὡς γράφω ἐν Εὐαγγέλιος , ὅτι ἐκπνέω , ὅτι ὅτι ( 25 ) κλίνη ὁ κεφαλή παραδίδωμι ὁ πνεῦμα , ἵνα ὁράω ποῖος πνεῦμα ὑπολαμβάνω ἀποχωρέω ὁ σῶμα , καί ὁ νέκρωσις γίγνομαι . εἴρω γάρ , ὅτι Σάρκα ὁ ἀνυπόστατος ( 26 ) συγκεράννυμι ἑαυτοῦ ὁ Λόγος , δείκνυμι ὁ εἰμί λογικός καί τέλειος ἄνθρωπος . εἰμί τοίνυν ὁ Λόγος ἀποχωρέω ὁ σῶμα , καί οὕτως ὁ νέκρωσις γίγνομαι , κατά Θεός ἰσχύω ὁ Ἰουδαῖος , λύω ὁ ἄλυτος σύγκρασις . οὔτε οὖν ὁ ἡμέτερος ἐκεῖ γίγνομαι θάνατος , εἰμί Θεός χωρίζω ὁ νέκρωσις ὁ σῶμα γίγνομαι . Πῶς δέ καί ὁ σῶμα ὁ ἄφθαρτος Θεός χωρίζω ἐν ἀφθαρσία διαμένω ; εἰμί δέ ὁ μέν τρῶσις ὁ σῶμα , ὁ δέ πάθος ὁ Λόγος . Ζεύς οὗτος γάρ καί θεός πάθος λέγω , ἀκόλουθος · ἑαυτοῦ φθέγγομαι , μᾶλλον δέ σύμφωνος ὁ αρειαινος · οὗτος γάρ ἐκεῖνος δογματίζω . εἰμί δέ καί ἐκ ἀνάστασις ἐγείρω ὁ Λόγος καί σύ . Ἀνάγκη γάρ τις ( 27 ) ἐκ ἀείδω ὁ ἀρχή ὁ ἀνάστασις λαμβάνω , ἵνα τέλειος ὁ ὁ ἀνάστασις , καί ὁ θάνατος ὁ λύσις , καί ὁ ἐκεῖσε πνεῦμα ὁ ἀπόλυσις .