athanasius-theology.de-incarnatione-contra-apollinarium-libri-ii-sp pg026_0571.2
9 . Πῶς οὖν ἐτι πιστοὶ ἢ Χριστιανοὶ νομιζήσεσθε , B οὐ μήτε τοῖς ῥήμασι τοῖς γεγραμμένοις στοιχοῦντες ( 95 ) , μήτε τοῖς γενομένοις πειθόμενοι , ἀλλὰ τὰ ὑπὲρ φύσιν ὁρίζειν τολμᾶτε ; Ἡ μικρὸν ὑμῖν ἀνθρώποις παρέχετε ἀγῶνα , καὶ πῶς παρέχετε ἀγῶνα Κυρίῳ ; Εἰ γὰρ οἱ προφήταις ἀπιστήσαντες κατακρίθησιν , πῶς μᾶλλον οἱ μὴ πειθόμενοι αὐτῷ ( 96 ) τῷ Δεσπότῃ ; Ἡ γὰρ αὐτὸς ἠθέλησε καὶ εὐδόκησεν εἰς ἀθέτησιν τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου , πῶς ὑμεῖς ἕτερα ἀνθ᾿ ἑτέρων λέγειν ἢ φρονεῖν τολμᾶτε ; Εἰ ὁμολογοῦμεν , καὶεἰνὸς ὁμολογήσει ἡμᾶς · εἰ ἀρνοῦμεθα , καὶεἰνὸς ἀρνήσεται ἡμᾶς · εἰ ἀπιστοῦμεν , ἐκεῖνος πιστὸς μένει · ἀρνησασθαι γὰρ ἑαυτὸν ( 97 ) οὐ δύναται . Τίς οὖν ὑμῶν ἢ τοσαύτη ἀπώλεια τῆς ἀμετρίας , λαλεῖν τὰ μὴ γεγραμμένα , καὶ φρονεῖν ἀλλότρια τῆς εὐσεβείας ; Καὶ γὰρ καὶ ὁμοούσιον τὴν σάρκα τῆς θεότητος λέγειν ἐπιχειρεῖτε , οὐ συνορώντες διπλὴν ὑμῖν γενομένην ( 98 ) τὴν ἀπάτησιν τῆς ἀσεβείας . Ταῦτα γὰρ ὑμῖν ἐπινενευτα λέγειν , ἵνα ἢ τὴν σάρκα ἀρνήσησθε , ἢ τὴν θεότητα βλασφημήσητε , λέγοντες , φησίν · Ἡμεῖς τὸν ἐκ Μαρίας λέγομεν ὁμοούσιον ( 99 ) τοῦ Πατρός . Αὕτη δὲ ὑμῶν ἢ νομιζομένη εὐφημία δειχθήσεται ἢ περιεργὸς ἢ ἀνώντος . ᾿Επεὶ τίς τῶν πιστῶν οὐχ ἂν ὁμολογήσειεν , ὅτι ὁ ἐπιδημήσας Θεὸς Λόγος , καὶ ἐκ Παρθένου τῆς C ἀγίας Μαρίας προσελθὼν ἄνθρωπος , ὁμοούσιος ὢν τοῦ Πατρός , ἐκ σπέρματος ᾿Αβραὰμ γέγονεν ἄνθρωπος , οὗ καὶ υἱὸς ἀναγέγραπται , καὶ ὅτι ὁ ὁμοούσιος τοῦ Θεοῦ Λόγος γέγονε κατὰ σάρκα υἱὸς τοῦ Δαβὶδ ; Διὸ καὶ ἐκ σπέρματος τοῦ Δαβὶδ προφήται καὶ ἀπόστολοι καὶ εὐαγγελισταὶ γενεαλογοῦσι τὸν Χριστὸν τὸν κατὰ σάρκα . Πῶς οὖν ταῦτα λέγοντες οὐχ ἐρυθριάτε , τὴν σάρκα , τὴν ἐκ σπέρματος Δαβὶδ γενεαλογοῦμένην , ὁμοούσιον τοῦ Λόγου ἀποφαίνεσθαι ; Ἡ πάλιν , ὡς
Lemmas: 9 . Πῶς οὖν ἔτι πιστός ἢ Χριστιανός νομίζω , B οὖον μήτε ὁ ῥῆμα ὁ γράφω στοιχέω ( 95 ) , μήτε ὁ γίγνομαι πείθω , ἀλλά ὁ ὑπέρ φύσις ὁρίζω τολμάω ; ὁ μικρός σύ ἄνθρωπος παρέχω ἀγών , καί πῶς παρέχω ἀγών κύριος ; εἰμί γάρ ὁ προφήτης ἀπιστέω κατακρίνω , πῶς μᾶλλον ὁ μή πείθω αὐτός ( 96 ) ὁ δεσπότης ; ὁ γάρ αὐτός ἐθέλω καί εὐδοκέω εἰς ἀθέτησις ὁ ἁμαρτία καί ὁ θάνατος , πῶς σύ ἕτερος ἀντί ἕτερος λέγω ἢ φρονέω τολμάω ; εἰμί ὁμολογέω , καίω ὁμολογέω ἐγώ · εἰμί ἀρνέομαι , καίω ἀρνέομαι ἐγώ · εἰμί ἀπιστέω , ἐκεῖνος πιστός μένω · ἀρνέομαι γάρ ἑαυτοῦ ( 97 ) οὖον δύναμαι . Τῖς οὖν σύ ἢ τοσοῦτος ἀπώλεια ὁ ἀμετρία , λαλέω ὁ μή γράφω , καί φρονέω ἀλλότριος ὁ εὐσέβεια ; καί γάρ καί ὁμοούσιος ὁ σάρξ ὁ θεότης λέγω ἐπιχειρέω , οὖον συνοράω διπλός σύ γίγνομαι ( 98 ) ὁ ἀπάτησις ὁ ἀσέβεια . οὗτος γάρ σύ ἐπινεύω λέγω , ἵνα ἢ ὁ σάρξ ἀρνέομαι , ἢ ὁ θεότης βλασφημέω , λέγω , φημί · ἐγώ ὁ ἐκ Μαρία λέγω ὁμοούσιος ( 99 ) ὁ πατήρ . Ἄτη δέ σύ ἢ νομίζω Εὐφημία δείκνυμι ἢ περίεργος ἢ ἀνίημι . Εἶπος τίς ὁ πιστός οὐ εἄν ὁμολογέω , ὅτι ὁ ἐπιδημέω θεός Λόγος , καί ἐκ παρθένος ὁ C Ἀγίας Μαρία προσέρχομαι ἄνθρωπος , ὁμοούσιος εἰμί ὁ πατήρ , ἐκ σπέρμα Αβραάμ γίγνομαι ἄνθρωπος , ὅς καί υἱός ἀναγράφω , καί ὅτι ὁ ὁμοούσιος ὁ Θεός Λόγος γίγνομαι κατά σάρξ υἱός ὁ Δαυίδ ; Διὸ καί ἐκ σπέρμα ὁ Δαυίδ προφήτης καί ἀπόστολος καί εὐαγγελιστής γενεαλογέω ὁ Χριστός ὁ κατά σάρξ . Πῶς οὖν οὗτος λέγω οὐ ἐρυθριάω , ὁ σάρξ , ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ γενεαλογέω , ὁμοούσιος ὁ Λόγος ἀποφαίνω ; ὁ πάλιν , ὡς