athanasius-theology.de-incarnatione-contra-apollinarium-libri-ii-sp pg026_0585.3
3 . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἡ χρίσις ἐγένετο , οὐχ ὡς Θεοῦ χρίσεως δεομένου , οὐδ’ αὐ πάλιν τῆς χρίσεως δίχα Θεοῦ γενομένης , ἀλλὰ Θεοῦ μὲν τὴν χρίσιν προσαγομένου , ἐν δὲ τῷ δεκτικῷ τῆς χρίσεως σώματι δεχομένου . Πρόδηλον οὖν , ὅτι οὐ δίχα σαρκὸς ἀνθρωπίνης ὁ Λόγος Χριστὸς γέγονεν ( 13 ) , ἑαυτὸν καταμερίσας εἰς σάρκιν ἐπίδειξιν , ἢ ψυχῆς ὁμοίωσιν · ἀλλὰ μένων ὃ ἦν , ἔλαβε τὴν τοῦ δούλου μορφὴν , οὐ λειπομένην ὑπάρξεως τῆς ἐν ἐπιδείξει φανερουμένης ( 14 ) , διὰ τε πάθους καὶ ἀναστάσεως καὶ πάσης τῆς οἰκονομίας , ὡς γέγραπται καὶ δεδήλωται . Εἴπατε τοίνυν , πῶς Θεὸν ἐν Ναζαρέτ γεγενῆσθαι ὑπελήφατε ; ἐπεὶδὴ καὶ πάντες αἱρετικοὶ τοῦτο λέγειν εἰώθασι , ὡς Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς ( 15 ) Θεὸν ἐν τῇ Παρθένῳ ὁμολογεῖ , Θεὸν ἐκ Ναζαρέτ ὁφθέντα , καὶ ἐντεῦθεν τῆς ὑπάρξεως τὴν ἀρχὴν ἐσχὼντα , καὶ ἀρχὴν ( 16 ) βασιλείας παρεληφυσία · Λόγον δὲ ἐνεργὸν ἐξ οὐρανοῦ , καὶ · σφίαν ἐν αὐτῷ ὁμολογεῖ · τὸ μὲν προορισμῷ πρὸ αἰώνων ὄντα , τῇ δὲ ὑπάρξει ἐκ Ναζαρέτ ἀναλεχθέντα · ἵνα εἰς εἷν ( 17 ) , φησίν , ὁ ἐπὶ πάντα Θεὸς ὁ Πατήρ . Τοιαύτη τοῦτο ἡ ἀσέβεια . Μαρκιὼν δὲ καὶ Μανιχαῖος , Θεὸν ἐπιδημήσαντα ἐν Παρθένῳ , καὶ ἀνύγως ( 18 ) προσεληλυθότα , καὶ ἀνεπίδεκτως ἔχοντα κοινωνῆσαι φύσει ἀνθρωπίνῃ , τῇ ὑποπεπτωκυῖα τῇ ἁμαρτίᾳ ( 19 ) , καὶ ὑποκειμένῃ τῷ ἀρχοντὶ τῆς κακίας . Ἐγὰρ ταύτην προσελάγετο , τὸν ἄρχοντι τῆς κακίας ὑποκείσεται , καὶ οὐκ ἔσται χωρὶς ἁμαρτίας ὁ Χριστός · ἀλλ’ ἰδίαν ( 20 ) σάρκα ἐπίδειξαι ἑαυτοῦ καθ’ ὁμοίωσιν , ὡς τὸλῃσιν ἐξ οὐρανοῦ ὁφθείσαν , καὶ εἰς οὐρανοὺς χωρήσασαν , καὶ θεότητα ὅλην οὖσαν . Οὐαλεντῖνος δὲ πάλιν κοινὸν τῆς Τριάδος τὸ πάθος λέγει , τῆς θεότητος μέρος τὴν σάρκα φανταζόμενος . Ἀρειος δὲ σάρκα μόνην πρὸς ἀποκρύψιν τῆς θεότητος ὁμολογεῖ · ἀντὶ δὲ τοῦ ἐσωθεν ἐν ἡμῖν ἀνθρώπου ( 21 ) , τοῦτέστι τῆς ψυχῆς , τὸν Λόγον ἐν τῇ σαρκὶ λέ -
Lemmas: 3 . Ζεύς οὗτος γάρ καί ὁ χρῖσις γίγνομαι , οὐ ὡς Θεός χρῖσις δήω , οὐδέ αὖος πάλιν ὁ χρῖσις δίχα Θεός γίγνομαι , ἀλλά Θεός μέν ὁ χρῖσις προσάγω , ἐν δέ ὁ δεκτικός ὁ χρῖσις σῶμα δέχομαι . πρόδηλος οὖν , ὅτι οὖον δίχα σάρξ ἀνθρώπινος ὁ Λόγος Χριστός γίγνομαι ( 13 ) , ἑαυτοῦ καταμερίζω εἰς Σάρκιν ἐπίδειξις , ἢ Ψυχή ὁμοίωσις · ἀλλά Μένων ὅς εἰμί , λαμβάνω ὁ ὁ δοῦλος μορφή , οὖον λείπω ὕπαρξις ὁ ἐν ἐπίδειξις φανερόω ( 14 ) , διά τε πάθος καί ἀνάστασις καί πᾶς ὁ οἰκονομία , ὡς γράφω καί δηλόω . εἶπον τοίνυν , πῶς θεός ἐν Ναζαρέτ γίγνομαι ὑπολαμβάνω ; ἐπειδή καί πᾶς αἱρετικός οὗτος λέγω εἴωθα , ὡς Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς ( 15 ) θεός ἐν ὁ παρθένος ὁμολογέω , θεός ἐκ Ναζαρέτ ὁράω , καί ἐντεῦθεν ὁ ὕπαρξις ὁ ἀρχή ἐσχὼντα , καί ἀρχή ( 16 ) βασίλεια παραλαμβάνω · Λόγος δέ ἐνεργός ἐκ οὐρανός , καί · σφίαν ἐν αὐτός ὁμολογέω · ὁ μέν προορισμός πρό αἰών εἰμί , ὁ δέ ὑπάρχω ἐκ Ναζαρέτ ἀναλέγω · ἵνα εἰς εἶμαι ( 17 ) , φημί , ὁ ἐπί πᾶς θεός ὁ Πατήρ . τοιοῦτος οὗτος ὁ ἀσέβεια . Μαρκίων δέ καί Μανιχαῖος , θεός ἐπιδημέω ἐν παρθένος , καί ἀνύγως ( 18 ) προσέρχομαι , καί ἀνεπίδεκτος ἔχω κοινωνέω φύσις ἀνθρώπινος , ὁ ὑποπίπτω ὁ ἁμαρτία ( 19 ) , καί ὑπόκειμαι ὁ ἄρχω ὁ κακία . Ἐγὰρ οὗτος προσελάγετο , ὁ ἄρχω ὁ κακία ὑπόκειμαι , καί οὐ εἰμί Χωρὶς ἁμαρτία ὁ Χριστός · ἀλλά ἴδιος ( 20 ) σάρξ ἐπιδείκνυμι ἑαυτοῦ κατά ὁμοίωσις , ὡς τόλη ἐκ οὐρανός ὁράω , καί εἰς οὐρανός χωρέω , καί θεότης ὅλος εἰμί . Οὐαλεντῖνος δέ πάλιν κοινός ὁ Τριάς ὁ πάθος λέγω , ὁ θεότης μέρος ὁ σάρξ φαντάζω . Ἄρειος δέ σάρξ μόνος πρός ἀπόκρυψις ὁ θεότης ὁμολογέω · ἀντί δέ ὁ ἔσωθεν ἐν ἐγώ ἄνθρωπος ( 21 ) , τουτέστι ὁ Ψυχή , ὁ Λόγος ἐν ὁ σάρξ λεʹ -