ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athanasius-theology.de-azymis-sp 1
Καὶ φυλάξουσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὰ σάββατα , ποιεῖν αὐτὰ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν . Διαθήκη αἰώνιος ἐν ἐμοὶ καὶ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , σημεῖόν ἐστιν ἐν ἐμοὶ αἰώνιον , ὅτι ἓξ ἡμέραις ἐποίησε κύριος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν , καὶ τῇ ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ κατέπαυσε . Σημεῖόν ἐστι τοῦ εἰδέναι τὴν τῆς κτίσεως ἡμέραν , καὶ τὸ ταύτης τέλος . Ἀκόλουθον ἦν ἕως τὰ τῆς κτίσεως ἐνεργεῖτο , ἐπὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἕως τότε φυλάττειν τὰ σάββατα . Ἐλθούσης δὲ τῆς ἑτέρας γενεᾶς καὶ τοῦ κτιζομένου λαοῦ , κατὰ τὸ λεγόμενον · Γραφήτω αὕτη εἰς γενεὰν ἑτέραν , καὶ λαὸς ὁ κτιζόμενος αἰνέσει τὸν κύριον · ἀνάγκη μηκέτι τὸν λαὸν τοῦτον τηρεῖν τὸ τῆς προτέρας κτίσεως τέλος , ἀλλὰ τὴν ἀρχὴν τῆς δευτέρας κτίσεως ζητεῖν . Τίς δέ ἐστιν , ἢ καθ’ ἣν ἀνέστη ὁ κύριος ; Ἔκτοτε γὰρ ἀρχὴν ἔσχεν ἡ καινὴ κτίσις , περὶ ἧς εἶπεν ὁ Παῦλος · Ὥστε εἴ τις ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις . Τὴν μὲν οὖν προτέραν κτίσιν ποιῶν ὁ θεὸς κατέπαυσε · διὰ τοῦτο καὶ τὸ σάββατον ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἐτήρουν οἱ τῆς γενεᾶς ἐκείνης · ἡ δὲ δευτέρα κτίσις τέλος οὐκ ἔχει · διὰ τοῦτο οὐδὲ κατέπαυσεν , ἀλλ’ ἕως ἄρτι ἐργάζεται . Ὅθεν οὐδὲ σαββατίζομεν ἡμέραν ὡς ἐπὶ τῇ πρώτῃ , ἀλλὰ τὰ μέλλοντα ἐλπίζομεν σάββατα σαββάτων , ἃ οὐ τέλος λαμβάνει ἡ καινὴ κτίσις , ἀλλὰ φανεροῦται καὶ διόλου ἑορτάζει . Διὰ γὰρ τοῦτο ἐδόθη τὸ σάββατον τῷ προτέρῳ λαῷ , ἵνα γινώσκῃ καὶ τὸ τέλος καὶ τὴν ἀρχὴν τῆς κτίσεως . Τῇ δὲ καινῇ κτίσει οὐκ ἐνετείλατο φυλάττειν σάββατον · ἵνα τὴν μὲν ἀρχὴν ἐν τῇ κυριακῇ γινώσκῃ , ἀτελεύτητον δὲ ἐπίσταται τὴν ταύτης χάριν .
Lemmas: καί φυλάσσω ὁ υἱός Ἰσραήλ ὁ σάββατον , ποιέω αὐτός εἰς ὁ γενεά αὐτός . διαθήκη αἰώνιος ἐν ἐγώ καί ὁ υἱός Ἰσραήλ , σημεῖον εἰμί ἐν ἐγώ αἰώνιος , ὅτι ἓξ ἡμέρα ποιέω κύριος ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , καί ὁ ἕβδομος ἡμέρα καταπαύω . σημεῖον εἰμί ὁ οἶδα ὁ ὁ κτίσις ἡμέρα , καί ὁ οὗτος τέλος . ἀκόλουθος εἰμί ἠώς ὁ ὁ κτίσις ενεργώ , ἐπί ὁ Ἱεροσόλυμα ἠώς τότε φυλάσσω ὁ σάββατον . ἔρχομαι δέ ὁ ἕτερος γενεά καί ὁ κτίζω λαός , κατά ὁ λέγω · γράφω οὗτος εἰς γενεά ἕτερος , καί λαός ὁ κτίζω αἰνέω ὁ κύριος · ἀνάγκη μηκέτι ὁ λαός οὗτος τηρέω ὁ ὁ πρότερος κτίσις τέλος , ἀλλά ὁ ἀρχή ὁ δεύτερος κτίσις ζητέω . Τῖς δέ εἰμί , ἢ κατά ὅς ανέστη ὁ κύριος ; ἔκτοτε γάρ ἀρχή ἔχω ὁ καινός κτίσις , περί ὅς λέγω ὁ Παῦλος · Ὥστος εἰμί τις ἐν Χριστός καινός κτίσις . Τά μέν οὖν πρότερος κτίσις ποιέω ὁ θεός καταπαύω · διά οὗτος καί ὁ σάββατον ἐν ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος τηρέω ὁ ὁ γενεά ἐκεῖνος · ὁ δέ δεύτερος κτίσις τέλος οὐ ἔχω · διά οὗτος οὐδέ καταπαύω , ἀλλά ἠώς ἄρτι ἐργάζομαι . ὅθεν οὐδέ σαββατίζω ἡμέρα ὡς ἐπί ὁ πρῶτος , ἀλλά ὁ μέλλω ἐλπίζω σάββατον σάββατον , ὅς οὐ τέλος λαμβάνω ὁ καινός κτίσις , ἀλλά φανερόω καί διόλου ἑορτάζω . Ζεύς γάρ οὗτος δίδωμι ὁ σάββατον ὁ πρότερος λαός , ἵνα γιγνώσκω καί ὁ τέλος καί ὁ ἀρχή ὁ κτίσις . ὁ δέ καινός κτίσις οὐ ἐντέλλω φυλάσσω σάββατον · ἵνα ὁ μέν ἀρχή ἐν ὁ κυριακός γιγνώσκω , ἀτελεύτητος δέ ἐπίσταμαι ὁ οὗτος χάρις .
athanasius-theology.de-azymis-sp 4
Οὐκοῦν οὐχ ἡ ἑβδόμη ἐστὶ τὸ σάββατον , ἀλλ’ ἡ ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν , ὅτε τις ἀπ’ αὐτῶν καταπαύει . Οὐδὲ ἡ ἀργία ἐστὶ τὸ σάββατον , ἀλλ’ ἡ ἐξομολόγησις καὶ τὸ ταπεινοῦν τὴν ψυχήν . Οὐ γὰρ ὡρισμένως , τῷ σαββάτῳ , εἴρηκεν , ἀλλ’ ἁπλῶς τῇ δεκάτῃ , ἣν συμβαίνει ἀπαντᾷν μὴ ἐν σαββάτῳ . Καὶ ὅμως τὴν ἀπαντῶσαν ἡμέραν διὰ τὸν ἐξιλασμὸν σάββατον οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ σάββατα σαββάτων ὀνομάζει . Εἰ δὲ ταύτην σάββατον ὀνομάζει , ἐν δὲ σαββάτῳ ἐργάζεσθαι κελεύει · οὐκ ἄρα ἀργίας προηγουμένως ἐστὶ νόμος τὸ σάββατον , ἀλλὰ γνώσεως καὶ ἐξιλασμοῦ , καὶ ἀργίας ἀπὸ κακίας πάσης . Οὐ διὰ τὴν ἀργίαν οὖν τὸ σάββατον δέδωκεν , ἀλλὰ πρὸς τὸ γινώσκειν αὐτοὺς τὴν κατάπαυσιν τῆς κτίσεως . Ἐνετείλατο γὰρ ὁ θεὸς λέγων · Ἵνα γινώσκητε , ὅτι ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ κατέπαυσε κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ἀπὸ τῶν ἔργων , ὧν ἤρξατο ποιῆσαι . Ἤθελε δὲ αὐτοὺς γινώσκοντας τὸ τέλος ταύτης ἀρχὴν ζητεῖν ἑτέρας . Τέλος μὲν οὖν τῆς προτέρας κτίσεως ἦν τὸ σάββατον , ἀρχὴ δὲ τῆς δευτέρας , ἡ κυριακὴ , ἐν ᾗ τὴν παλαιὰν ἀνενεώσατο καὶ ἀνεκαίνισεν . Ὥσπερ οὖν ἐνετείλατο φυλάττειν πρότερον τοῦ σαββάτου τὴν ἡμέραν , μνήμην οὖσαν τοῦ τέλους τῶν προτέρων , οὕτως τὴν Κυριακὴν τιμῶμεν , μνήμην οὖσαν ἀρχῆς δευτέρας ἀνακτίσεως . Οὐ γὰρ ἄλλην ἐπέκτισεν , ἀλλὰ τὴν παλαιὰν ἀνεκαίνισε , καὶ ἣν ἤρξατο ποιεῖν ἐτελείωσε . Διὰ τοῦτο ἐν μὲν τῇ ἕκτῃ τὰ γενόμενα συνετελέσθη , καὶ τῇ ἑβδόμῃ κατέπαυσεν ἀπὸ πάντων · ἐν δὲ τῷ ἐλθὼν ὁ λόγος φησίν · Ἦλθον τελειῶσαι τὸ ἔργον . Ὁ γὰρ ἀπὸ πάντων καταπαύων , σημαίνει τινὰ δεῖσθαι τέλους , ἅπερ ἐλθὼν ἐπετελείωσε . Φησὶ γὰρ ἐν τῷ κατὰ · Τὰ ἔργα ἃ δέδωκέ μοι ὁ πατὴρ , ἵνα τελειώσω αὐτά · αὐτὰ τὰ ἔργα , ἃ ἐγὼ ποιῶ , μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ .
Lemmas: οὐκοῦν οὐ ὁ ἕβδομος εἰμί ὁ σάββατον , ἀλλά ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτία , ὅτε τις ἀπό αὐτός καταπαύω . οὐδέ ὁ ἀργία εἰμί ὁ σάββατον , ἀλλά ὁ ἐξομολόγησις καί ὁ ταπεινόω ὁ ψυχή . οὐ γάρ ὡρισμένως , ὁ σάββατον , λέγω , ἀλλά ἁπλῶς ὁ δέκατος , ὅς συμβαίνω ἀπαντάω μή ἐν σάββατον . καί ὅμως ὁ ἀπαντάω ἡμέρα διά ὁ ἐξιλασμός σάββατον οὐ ἀπλόος , ἀλλά σάββατον σάββατον ὀνομάζω . εἰμί δέ οὗτος σάββατον ὀνομάζω , ἐν δέ σάββατον ἐργάζομαι κελεύω · οὐ ἄρα ἀργία προηγουμένως εἰμί νόμος ὁ σάββατον , ἀλλά γνῶσις καί ἐξιλασμός , καί ἀργία ἀπό κακία πᾶς . οὐ διά ὁ ἀργία οὖν ὁ σάββατον δίδωμι , ἀλλά πρός ὁ γινώσκω αὐτός ὁ κατάπαυσις ὁ κτίσις . ἐντέλλω γάρ ὁ θεός λέγω · ἵνα γιγνώσκω , ὅτι ἐν οὗτος ὁ ἡμέρα καταπαύω κύριος ὁ θεός σύ ἀπό ὁ ἔργον , ὅς ἄρχω ποιέω . ἐθέλω δέ αὐτός γιγνώσκω ὁ τέλος οὗτος ἀρχή ζητέω ἕτερος . τέλος μέν οὖν ὁ πρότερος κτίσις εἰμί ὁ σάββατον , ἀρχή δέ ὁ δεύτερος , ὁ κυριακός , ἐν ὅς ὁ παλαιός ἀνανεόομαι καί ἀνακαινίζω . ὥσπερ οὖν ἐντέλλω φυλάσσω πρότερος ὁ σάββατον ὁ ἡμέρα , μνήμη εἰμί ὁ τέλος ὁ πρότερος , οὕτως ὁ Κυριακός τιμάω , μνήμη εἰμί ἀρχή δεύτερος ἀνάκτισις . οὐ γάρ ἄλλος ἐπικτίζω , ἀλλά ὁ παλαιός ἀνακαινίζω , καί ὅς ἄρχω ποιέω τελειόω . Ζεύς οὗτος ἐν μέν ὁ ἕκτος ὁ γίγνομαι συντελέω , καί ὁ ἕβδομος καταπαύω ἀπό πᾶς · ἐν δέ ὁ ἔρχομαι ὁ λόγος φημί · ἔρχομαι τελειόω ὁ ἔργον . ὁ γάρ ἀπό πᾶς καταπαύω , σημαίνω τις δέω τέλος , ὅς ἔρχομαι ἐπιτελειόω . φημί γάρ ἐν ὁ κατά · Τά έργο ὅς δίδωμι ἐγώ ὁ πατήρ , ἵνα τελειόω αὐτός · αὐτός ὁ έργο , ὅς ἐγώ ποιέω , μαρτυρέω περί ἐγώ .