athanasius-theology.de-azymis-sp 3
Οὐκοῦν οὐκ ἀργίαν σημαίνει τὸ σάββατον , ἀλλὰ γνῶσιν μὲν τοῦ ποιητοῦ , παῦλαν δὲ τοῦ σχήματος τῆς κτίσεως ταύτης , ὡς καὶ ἐν τῷ διαμαρτύρεται λέγων ὁ θεός · Καὶ τὰ σάββατά μου ἔδωκα αὐτοῖς τοῦ εἶναι εἰς σημεῖον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον αὐτῶν τοῦ γνῶναι αὐτοὺς , ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς . Γνώσεως ἄρα καὶ οὐκ ἀργίας ἕνεκεν ἐδόθη τὸ σάββατον · ὡς εἶναι μᾶλλον τὴν γνῶσιν ἀναγκαιοτέραν τῆς ἀργίας . Διὰ τοῦτο ὁ κύριος ἔλεγε τοῖς αἰτιωμένοις τοὺς μαθητὰς ἐπὶ τῷ τίλλειν στάχυας · Εἰ ἐγνώκειτε τί ἐστιν , Ἔλεον θέλω καὶ οὐ θυσίαν . Ἀργοῦντας γὰρ αὐτοὺς ἐν τῷ σαββάτῳ ᾐτιᾶτο , ὅτι τὸ ἴδιον τοῦ σαββάτου οὐκ ἔχετε , ὅπερ ἐστὶν ἡ πρὸς τὴν ἀλήθειαν γνῶσις . Διὰ τοῦτο καὶ περὶ τὴν Ἱεριχὼ κελεύονται σαλπίζειν οἱ τὸν νόμον τοῦ σαββάτου λαβόντες ἑπτὰ ἡμέραις , ἐν αἷς ἐπτὰ καὶ τὸ σάββατον ἐμπίπτει . Εἰ τοίνυν ἕνεκα τοῦ ἀργεῖν ἐδόθη τὸ σάββατον , διὰ τί ἐργάζεσθαι προστάττονται σαλπίζοντες ; Ἀλλ’ ἠπίστατο , ὅτι σαλπίζοντες ἐσαββάτιζον , οὐκ ἀργοῦντες , ἀλλὰ γινώσκοντες τὸν βοηθοῦντα αὐτοῖς κύριον · ὥσπερ καὶ ἐπὶ τοῦ περιτεμνομένου ὀκταημέρου · ἀνάγκην γὰρ ἔχει καὶ τῷ σαββάτῳ περιτέμνειν , καὶ ὅμως σαββατίζει , ἐργαζόμενος μὲν , γινώσκων δὲ τὸν θεόν . Ἀμέλει καὶ τὰς μὴ ἡμέρας τῶν σαββάτων , ὅμως διὰ τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν καὶ τὴν τῆς θεογνωσίας χάριν , σάββατα ὀνομάζειν εἴωθεν ὁ νόμος , μᾶλλον δὲ ὁ κύριος τοῦ νόμου , ὡς ἐν τῷ · καὶ ἐλάλησε κύριος πρὸς Μωσῆν λέγων · Καὶ τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τούτου ἡμέρα ἐξιλασμοῦ κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν · καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ κυρίῳ . Πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ · καὶ μετ’ ὀλίγα · Καὶ ἔσται πᾶσα ψυχὴ , ἥτις ποιήσει ἔργον ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ , ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς . Πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε , νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν . σάββατα σαββάτων ἔσται ὑμῖν , καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἀπὸ ἐνάτης τοῦ μηνὸς , ἀπὸ ἑσπέρας ἕως ἑσπέρας , καὶ σαββατιεῖτε τὰ σάββατα ὑμῶν .
Lemmas: οὐκοῦν οὐ ἀργία σημαίνω ὁ σάββατον , ἀλλά γνῶσις μέν ὁ ποιητής , παῦλα δέ ὁ σχῆμα ὁ κτίσις οὗτος , ὡς καί ἐν ὁ διαμαρτύρομαι λέγω ὁ θεός · καί ὁ σάββατον ἐγώ δίδωμι αὐτός ὁ ἔρχομαι εἰς σημεῖον ἀνά μέσος ἐγώ καί ἀνά μέσος αὐτός ὁ γιγνώσκω αὐτός , ὅτι ἐγώ κύριος ὁ ἁγιάζω αὐτός . Γνῶσις ἄρα καί οὐ ἀργία ἕνεκα δίδωμι ὁ σάββατον · ὡς ἔρχομαι μᾶλλον ὁ γνῶσις ἀναγκαῖος ὁ ἀργία . Ζεύς οὗτος ὁ κύριος λέγω ὁ αἰτιάομαι ὁ μαθητής ἐπί ὁ τίλλω στάχυς · εἰμί γιγνώσκω τίς εἰμί , Ἔλεος θέλω καί οὐ θυσία . ἀργέω γάρ αὐτός ἐν ὁ σάββατον αἰτιάομαι , ὅτι ὁ ἴδιος ὁ σάββατον οὐ ἔχω , ὅς εἰμί ὁ πρός ὁ ἀλήθεια γνῶσις . Ζεύς οὗτος καί περί ὁ Ἰεριχώ κελεύω σαλπίζω ὁ ὁ νόμος ὁ σάββατον λαμβάνω ἑπτά ἡμέρα , ἐν ὅς ἑπτά καί ὁ σάββατον ἐμπίπτω . εἰμί τοίνυν ἕνεκα ὁ ἀργέω δίδωμι ὁ σάββατον , διά τίς ἐργάζομαι προστάσσω σαλπίζω ; ἀλλά ἐπίσταμαι , ὅτι σαλπίζω Σαββατίζω , οὐ ἀργέω , ἀλλά γιγνώσκω ὁ βοηθέω αὐτός κύριος · ὥσπερ καί ἐπί ὁ περιτέμνω οκταήμερος · ἀνάγκη γάρ ἔχω καί ὁ σάββατον περιτέμνω , καί ὅμως σαββατίζω , ἐργάζομαι μέν , γιγνώσκω δέ ὁ θεός . ἀμέλει καί Τά μή ἡμέρα ὁ σάββατον , ὅμως διά ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτία καί ὁ ὁ θεογνωσία χάρις , σάββατον ὀνομάζω εἴωθα ὁ νόμος , μᾶλλον δέ ὁ κύριος ὁ νόμος , ὡς ἐν ὁ · καί λαλέω κύριος πρός Μωσῆς λέγω · καί ὁ δέκατος ὁ Μήνη ὁ ἕβδομος οὗτος ἡμέρα ἐξιλασμός κλητός ἅγιος εἰμί σύ · καί ταπεινόω ὁ ψυχή σύ καί προσάσσω ὁλοκαύτωμα ὁ κύριος . Πᾶν ἔργον οὐ ποιέω ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα οὗτος · καί μετά ὀλίγος · καί εἰμί πᾶς ψυχή , ὅστις ποιέω ἔργον ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα οὗτος , ἀπόλλυμι ὁ ψυχή ἐκεῖνος ἐκ ὁ λαός αὐτηες͂ς . Πᾶν ἔργον οὐ ποιέω , νόμιμος αἰώνιος εἰς ὁ γενεά σύ . σάββατον σάββατον εἰμί σύ , καί ταπεινόω ὁ ψυχή σύ ἀπό ἔνατος ὁ Μήνη , ἀπό ἑσπέρα ἠώς ἑσπέρα , καί σαββατιέω ὁ σάββατον σύ .