athanasius-theology.contra-gentes 41
Λόγος δὲ ὢν οὐ κατὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων ὁμοιότητα , ὥσπερ εἶπον , ἐστὶ συγκείμενος ἐκ συλλαβῶν , ἀλλὰ τοῦ ἑαυτοῦ πατρός ἐστιν εἰκὼν ἀπαράλλακτος . ἄνθρωποι μὲν γὰρ ἐκ μερῶν συγκείμενοι καὶ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος γενόμενοι συγκείμενον ἔχουσι καὶ διαλυόμενον τὸν ἑαυτῶν λόγον . ὁ δὲ θεὸς ὤν ἐστι καὶ οὐ σύνθετος . διὸ καὶ ὁ τούτου λόγος ὤν ἐστι καὶ οὐ σύνθετος . ἀλλ’ εἷς καὶ μονογενὴς θεός , ὁ ὁ καὶ ἐκ πατρὸς οἷα πηγῆς ἀγαθῆς ἀγαθὸς προελθών , τὰ πάντα διακοσμεῖ καὶ συνέχει . ἡ δὲ αἰτία , δι’ ἣν ὅλως ὁ τοῦ θεοῦ λόγος τοῖς γενομένοις ἐπιβέβηκεν , ἐστὶν ἀληθῶς θαυμαστὴ καὶ γνωρίζουσα , ὅτι οὐκ ἄλλως ἔπρεπεν ἢ οὕτως γενέσθαι ὥσπερ καὶ ἔστι . τῶν μὲν γὰρ γενητῶν ἐστιν ἡ φύσις , ἅτε δὴ ἐξ οὐκ ὄντων , ὑποστᾶσα , ρευστή τις καὶ ἀσθενὴς καὶ θνητὴ καθ’ ἑαυτὴν συγκρινομένη τυγχάνει . ὁ δὲ τῶν ὅλων θεὸς ἀγαθὸς καὶ ὑπέρκαλος τὴν φύσιν ἐστί , διὸ καὶ φιλάνθρωπός ἐστιν . ἀγαθῷ γὰρ περὶ οὐδενὸς ἂν γένοιτο φθόνος , ὅθεν οὐδὲ τὸ εἶναί τινι φθονεῖ , ἀλλὰ πάντας εἶναι βούλεται , ἵνα καὶ φιλανθρωπεύεσθαι δύνηται . ὁρῶν οὖν τὴν γενητὴν πᾶσαν φύσιν , ὅσον κατὰ τοὺς ἰδίους αὐτῆς λόγους , ρευστὴν οὖσαν καὶ διαλυομένην , ἵνα μὴ τοῦτο πάθῃ καὶ πάλιν εἰς τὸ μὴ εἶναι ἀναλυθῇ τὸ ὅλον . τούτου ἕνεκεν τῷ ἑαυτοῦ καὶ ἀϊδίῳ λόγῳ ποιήσας τὰ πάντα καὶ οὐσιώσας τὴν κτίσιν , οὐκ ἀφῆκεν αὐτὴν τῇ ἑαυτῆς φύσει φέρεσθαι καὶ χειμάζεσθαι , ἵνα μὴ καὶ κινδυνεύσῃ πάλιν εἰς τὸ μὴ εἶναι , ἀλλ’ ὡς ἀγαθὸς τῷ ἑαυτοῦ λόγῳ καὶ αὐτῷ ὄντι θεῷ τὴν σύμπασαν διακυβερνᾷ καὶ καθίστησιν , ἵνα , τῇ τοῦ λόγου ἡγεμονίᾳ καὶ προνοίᾳ καὶ διακοσμήσει φωτιζομένη ἡ κτίσις , βεβαίως διαμένειν δυνηθῇ , ἅτε δὴ τοῦ ὄντως ὄντος ἐκ πατρὸς λόγου μεταλαμβάνουσα καὶ βοηθουμένη δι’ αὐτοῦ εἰς τὸ εἶναι , μὴ ἄρα πάθῃ ὅπερ ἂν ἔπαθεν , εἰ μὴ ὁ λόγος αὐτὴν ἐτήρει . λέγω δὲ τὸ μὴ εἶναι , ὅς ἐστι γὰρ εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου πρωτότοκος πάσης κτίσεως . ὅτι δι’ αὐτοῦ καὶ ἐν αὐτῷ συνέστηκε τὰ πάντα τά τε ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα καὶ αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλὴ τῆς ἐκκλησίας , ὡς nur durch die KR bezeugt οἱ τῆς ἀληθείας διάκονοι . διδάσκουσιν ἐν ἁγίοις γράμμασιν
Lemmas: Λόγος δέ εἰμί οὖον κατά ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁμοιότης , ὥσπερ εἶπον , εἰμί σύγκειμαι ἐκ συλλαβή , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ πατήρ εἰμί εἰκών ἀπαράλλακτος . ἄνθρωπος μέν γάρ ἐκ μέρος σύγκειμαι καί ἐκ ὁ μή εἰμί γίγνομαι σύγκειμαι ἔχω καί διαλύω ὁ ἑαυτοῦ λόγος . ὁ δέ θεός εἰμί εἰμί καί οὖον σύνθετος . διό καί ὁ οὗτος λόγος εἰμί εἰμί καί οὖον σύνθετος . ἀλλά εἷς καί μονογενής θεός , ὁ ὁ καί ἐκ πατήρ οἷος πηγή ἀγαθός ἀγαθός προέρχομαι , ὁ πᾶς διακοσμέω καί συγχέω . ὁ δέ αἰτία , διά ὅς ὅλως ὁ ὁ θεός λόγος ὁ γίγνομαι ἐπιβαίνω , εἰμί ἀληθής θαυμαστός καί γνωρίζω , ὅτι οὐ ἄλλως πρέπω ἢ οὕτως γίγνομαι ὥσπερ καί εἰμί . ὁ μέν γάρ γενητός εἰμί ὁ φύσις , ἅτε δή ἐκ οὐ εἰμί , ὑφίστημι , ρευστός τις καί ἀσθενής καί θνητός κατά ἑαυτοῦ συγκρίνω τυγχάνω . ὁ δέ ὁ ὅλος θεός ἀγαθός καί ὑπέρκαλος ὁ φύσις εἰμί , διό καί φιλάνθρωπος εἰμί . ἀγαθός γάρ περί οὐδείς εἄν γίγνομαι φθόνος , ὅθεν οὐδέ ὁ εἰμί τις φθονέω , ἀλλά πᾶς εἰμί βούλομαι , ἵνα καί φιλανθρωπεύομαι δύναμαι . ὁράω οὖν ὁ γενητός πᾶς φύσις , ὅσος κατά ὁ ἴδιος αὐτός λόγος , ρευστός εἰμί καί διαλύω , ἵνα μή οὗτος πάσχω καί πάλιν εἰς ὁ μή εἰμί ἀναλύω ὁ ὅλος . οὗτος ἕνεκα ὁ ἑαυτοῦ καί ἀΐδιος λόγος ποιέω ὁ πᾶς καί οὐσιόω ὁ κτίσις , οὐ ἀφίημι αὐτός ὁ ἑαυτοῦ φύσις φέρω καί χειμάζω , ἵνα μή καί κινδυνεύω πάλιν εἰς ὁ μή εἰμί , ἀλλά ὡς ἀγαθός ὁ ἑαυτοῦ λόγος καί αὐτός εἰμί θεός ὁ σύμπας διακυβερνάω καί καθίστημι , ἵνα , ὁ ὁ λόγος ἡγεμονία καί πρόνοια καί διακοσμέω φωτίζω ὁ κτίσις , βεβαίως διαμένω δύναμαι , ἅτε δή ὁ εἰμί εἰμί ἐκ πατήρ λόγος μεταλαμβάνω καί βοηθέω διά αὐτός εἰς ὁ εἰμί , μή ἄρα πάσχω ὅσπερ εἄν πάσχω , εἰμί μή ὁ λόγος αὐτός τηρέω . λέγω δέ ὁ μή εἰμί , ὅς εἰμί γάρ εἰκών ὁ θεός ὁ ἀόρατος πρωτότοκος πᾶς κτίσις . ὅτι διά αὐτός καί ἐν αὐτός συνίστημι ὁ πᾶς ὁ τε ὁρατός καί ὁ ἀόρατος καί αὐτός εἰμί ὁ κεφαλή ὁ ἐκκλησία , ὡς nur durch die KR bezeugt ὁ ὁ ἀλήθεια διάκονος . διδάσκω ἐν ἅγιος γράμμα