athanasius-theology.contra-gentes 30
Τὰ μὲν προειρημένα οὐδὲν ἕτερον ἢ πλάνη τῷ βίῳ διηλέγχθη , ἡ δὲ τῆς ἀληθείας ὁδὸς πρὸς τὸν ὄντως ὄντα θεὸν ἕξει τὸν σκοπόν . πρὸς δὲ τὴν ταύτης γνῶσιν καὶ ἀκριβῆ κατάληψιν οὐκ ἄλλων ἐστὶν ἡμῖν χρεία , ἀλλ’ ἡμῶν αὐτῶν . οὐδ’ , ὥσπερ ἐστὶν δὲ αὐτὸς ὁ θεὸς ὑπεράνω πάντων , οὕτω καὶ ἡ πρὸς τοῦτον ὁδὸς πόρρωθεν ἢ ἔξωθεν ἡμῶν ἐστιν , ἀλλ’ ἐν ἡμῖν ἐστι καὶ ἀφ’ ἡμῶν εὑρεῖν τὴν ἀρχὴν δυνατόν . καθὼς καὶ Μωυσῆς ἐδίδασκε λέγων · τὸ ρῆμα τῆς πίστεως ἐντὸς τῆς καρδίας σού ἐστιν . ὅπερ καὶ ὁ σωτὴρ σημαίνων καὶ βεβαιῶν ἔλεγεν · εὑρεῖν τὴν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν . ἔνδον γὰρ ἐν ἑαυτοῖς ἔχοντες τὴν πίστιν καὶ τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ , δυνάμεθα ταχέως ταχέως θεωρῆσαι καὶ νοῆσαι τὸν τοῦ παντὸς βασιλέα , τοῦ πατρὸς σωτήριον λόγον . καὶ μὴ προφασιζέσθωσαν Ἕλληνες οἱ τοῖς εἰδώλοις θρησκεύοντες , μηδὲ ἄλλος τις ἁπλῶς ἑαυτὸν ἀπατάτω , ὡς τὴν τοιαύτην ὁδὸν οὐκ ἔχων , καὶ διὰ τοῦτο τῆς ἀθεότητος ἑαυτοῦ πρόφασιν εὑρίσκων . πάντες γὰρ εἰς αὐτὴν ἐπιβεβήκαμεν καὶ ἔχομεν , εἰ καὶ μὴ πάντες αὐτὴν ὁδεύειν , ἀλλὰ παροδεύειν ἐκβαίνοντες θέλουσι διὰ τὰς ἔξωθεν αὐτοὺς ἑλκούσας ἡδονὰς τοῦ βίου . καὶ εἴ τις ἂν ἔροιτο , τίς ἂν εἴη αὕτη , φημὶ δὴ τὴν ἑκάστου ψυχὴν εἶναι καὶ τὸν ἐν αὐτῇ νοῦν . δι’ αὐτοῦ γὰρ μόνου δύναται θεὸς θεωρεῖσθαι καὶ νοεῖσθαι , ἐκτὸς εἰ μή , ὥσπερ τὸν θεὸν ἠρνήσαντο , οὕτω καὶ ψυχὴν ἔχειν παραιτήσονται οἱ ἀσεβεῖς , εἰκότως τοῦτο πρὸ τῶν ἄλλων λέγοντες . οὐ γὰρ ἐχόντων ἔστι νοῦν ἀρνεῖσθαι τὸν τούτου ποιητὴν καὶ δημιουργὸν θεόν . ὅτι μὲν οὖν ψυχὴν ἕκαστος ἀνθρώπων ἔχει καὶ ταύτην λογικὴν καὶ τοῦτο ἀναγκαῖόν ἐστι δεῖξαι δι’ ὀλίγων διὰ τοὺς ἀκεραίους , ἐπεὶ μάλιστά τινες ἀπὸ τῶν αἱρέσεων ἀρνοῦνται καὶ τοῦτο , οἰόμενοι μηδὲν πλέον εἶναι τὸν ἄνθρωπον ἢ τὸ φαινόμενον εἶδος τοῦ σώματος , ἵνα ταύτης δειχθείσης φανερώτερον δι’ ἑαυτῶν τὸν κατὰ τῶν εἰδώλων ἔλεγχον ἔχειν δυνηθῶσι .
Lemmas: ὁ μέν προερέω οὐδείς ἕτερος ἢ πλάνη ὁ βίος διελέγχω , ὁ δέ ὁ ἀλήθεια ὁδός πρός ὁ εἰμί εἰμί θεός ἔχω ὁ σκοπός . πρός δέ ὁ οὗτος γνῶσις καί ἀκριβής κατάληψις οὐ ἄλλος εἰμί ἐγώ χρεία , ἀλλά ἐγώ αὐτός . οὐδέ , ὥσπερ εἰμί δέ αὐτός ὁ θεός ὑπεράνω πᾶς , οὗτος καί ὁ πρός οὗτος ὁδός πόρρωθεν ἢ ἔξωθεν ἐγώ εἰμί , ἀλλά ἐν ἐγώ εἰμί καί ἀπό ἐγώ εὑρίσκω ὁ ἀρχή δυνατός . καθώς καί Μωυσῆς διδάσκω λέγω · ὁ ῥῆμα ὁ πίστις ἐντός ὁ Καρδία σῦς εἰμί . ὅσπερ καί ὁ σωτήρ σημαίνω καί βεβαιόω λέγω · εὑρίσκω ὁ ὁ βασίλειος ὁ θεός ἐντός σύ εἰμί . ἔνδον γάρ ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ πίστις καί ὁ βασίλειος ὁ θεός , δύναμαι ταχέως ταχέως θεωρέω καί νοέω ὁ ὁ πᾶς βασιλεύς , ὁ πατήρ σωτήριος λόγος . καί μή προφασίζομαι Ἕλλην ὁ ὁ εἴδωλον θρησκεύω , μηδέ ἄλλος τις ἁπλόος ἑαυτοῦ ἀπατάω , ὡς ὁ τοιοῦτος ὁδός οὐ ἔχω , καί διά οὗτος ὁ ἀθεότης ἑαυτοῦ πρόφασις εὑρίσκω . πᾶς γάρ εἰς αὐτός ἐπιβαίνω καί ἔχω , εἰμί καί μή πᾶς αὐτός ὁδεύω , ἀλλά παροδεύω ἐκβαίνω ἐθέλω διά ὁ ἔξωθεν αὐτός ἕλκω ἡδονά ὁ βίος . καί εἰμί τις εἄν ἔρομαι , τίς εἄν εἰμί οὗτος , φημί δή ὁ ἕκαστος ψυχή εἰμί καί ὁ ἐν αὐτός νόος . διά αὐτός γάρ μόνος δύναμαι θεός θεωρέω καί νοέω , ἐκτός εἰμί μή , ὥσπερ ὁ θεός ἀρνέομαι , οὗτος καί ψυχή ἔχω παραιτέομαι ὁ ἀσεβής , εἰκότως οὗτος πρό ὁ ἄλλος λέγω . οὖον γάρ ἔχω εἰμί νόος ἀρνέομαι ὁ οὗτος ποιητής καί δημιουργός θεός . ὅτι μέν οὖν ψυχή ἕκαστος ἄνθρωπος ἔχω καί οὗτος λογικός καί οὗτος ἀναγκαῖον εἰμί δείκνυμι διά ὀλίγος διά ὁ ἀκέραιος , ἐπεί μάλα τις ἀπό ὁ αἵρεσις ἀρνέομαι καί οὗτος , οἴομαι μηδείς πλέω εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ φαίνω εἶδος ὁ σῶμα , ἵνα οὗτος δείκνυμι φανερός διά ἑαυτοῦ ὁ κατά ὁ εἴδωλον ἔλεγχος ἔχω δύναμαι .