ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 1.1
Ἱκανὰ μὲν τὰ γραφέντα παρά τε τοῦ ἀγαπητοῦ καὶ συλλειτουργοῦ ἡμῶν Δαμάσου τοῦ ἐπισκόπου τῆς μεγάλης Ῥώμης καὶ τῶν σὺν αὐτῷ τοσούτων συνελθόντων ἐπισκόπων , οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ τὰ τῶν ἄλλων γενομένων συνόδων ἔν τε τῇ Γαλλίᾳ καὶ τῇ Ἰταλίᾳ περὶ τῆς ὑγιαινούσης πίστεως , ἣν ὁ μὲν κύριος ἐχαρίσατο , οἱ δὲ ἀπόστολοι ἐκήρυξαν καὶ οἱ πατέρες παραδεδώκασιν οἱ ἐν τῇ Νικαίᾳ συνελθόντες ἀπὸ πάσης τῆς καθ’ ἡμᾶς οἰκουμένης . τοσαύτη γὰρ γέγονε τότε σπουδὴ διὰ τὴν ἀρειανὴν αἵρεσιν , ἵνα οἱ μὲν πεπτωκότες εἰς αὐτὴν ἀνασπασθῶσιν , οἱ δὲ ἐφευρόντες ἔκδηλοι γένωνται .
Lemmas: ἱκανός μέν ὁ γράφω παρά τε ὁ ἀγαπητός καί συλλειτουργός ἐγώ Δάμασος ὁ ἐπίσκοπος ὁ μέγας Ῥώμη καί ὁ σύν αὐτός τοσοῦτος συνέρχομαι ἐπίσκοπος , οὐδείς δέ κακός καί ὁ ὁ ἄλλος γίνομαι σύνοδος ἐν τε ὁ Γαλλία καί ὁ Ἰταλία περί ὁ ὑγιαίνω πίστη , ὅς ὁ μέν κύριος χαρίζομαι , ὁ δέ ἀπόστολος κηρύσσω καί ὁ πατήρ παραδίδωμι ὁ ἐν ὁ Νίκαια συνέρχομαι ἀπό πᾶς ὁ κατά ἐγώ οἰκουμένη . τοσοῦτος γάρ γίγνομαι τότε σπουδή διά ὁ ἀρειανός αἵρεσις , ἵνα ὁ μέν πίπτω εἰς αὐτός ἀνασπάω , ὁ δέ ἐφευρίσκω ἔκδηλος γίγνομαι .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 1.2
ταύτῃ γοῦν καὶ πάλαι πᾶσα ἡ οἰκουμένη συμπεφώνηκε καὶ νῦν δὲ πολλῶν συνόδων γενομένων ὑπομνησθέντες πάντες οἵ τε κατὰ τὴν Δαλματίαν καὶ Δαρδανίαν καὶ Μακεδονίαν Ἠπείρους τε καὶ τὴν Ἑλλάδα καὶ Κρήτην καὶ τὰς ἄλλας νήσους Σικελίαν τε καὶ Κύπρον καὶ Παμφυλίαν Λυκίαν τε καὶ Ἰσαυρίαν καὶ πᾶσαν τὴν Αἴγυπτον καὶ τὰς Λιβύας καὶ πλεῖστοι τῶν ἐν τῇ Ἀραβίᾳ ταύτην ἐπέγνωσαν καὶ ἐθαύμασάν τε τοὺς ὑπογράψαντας , ὅτι εἰ καί τι περιελέλειπτο παρ’ αὐτοῖς ἐκ τῆς ῥίζης τῆς τῶν Ἀρειανῶν ἄνω φύουσα πικρία , Αὐξέντιόν φαμεν καὶ Οὐρσάκιον καὶ Οὐάλεντα καὶ τοὺς τὰ αὐτὰ φρονοῦντας αὐτοῖς , οὗτοι διὰ τῶν γραμμάτων τούτων ἐξεκόπησαν καὶ ἀπηλείφθησαν .
Lemmas: οὗτος γοῦν καί πάλαι πᾶς ὁ οἰκουμένη συμφωνέω καί νῦν δέ πολύς σύνοδος γίνομαι ὑπομιμνῄσκω πᾶς ὁ τε κατά ὁ Δαλματία καί Δαρδανία καί Μακεδονία Ἤπειρος τε καί ὁ Ἑλλάς καί Κρήτη καί ὁ ἄλλος νῆσος Σικελία τε καί Κύπρος καί Παμφυλία Λύκιος τε καί Ἰσαυρία καί πᾶς ὁ Αἴγυπτος καί ὁ Λιβύη καί πλεῖστος ὁ ἐν ὁ Ἀραβία οὗτος ἐπιγιγνώσκω καί θαυμάζω τε ὁ ὑπογράφω , ὅτι εἰμί καί τίς περιλείπω παρά αὐτός ἐκ ὁ ῥίζα ὁ ὁ Ἀρειανός ἄνω φύω πικρία , Αὐξέντιος φημί καί Οὐρσάκιον καί Οὐάλης καί ὁ ὁ αὐτός φρονέω αὐτός , οὗτος διά ὁ γράμμα οὗτος ἐκκόπτω καί ἀπαλείφω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 1.3
ἱκανὰ μὲν οὖν τὰ ἐν τῇ Νικαίᾳ ὁμολογηθέντα καὶ αὐτάρκη , καθὰ προείπομεν , πρός τε ἀνατροπὴν πάσης ἀσεβοῦς αἱρέσεως καὶ πρὸς ἀσφάλειαν καὶ ὠφέλειαν τῆς ἐκκλησιαστικῆς διδασκαλίας . ἐπειδὴ δὲ ἠκούσαμεν , ὅτι τινὲς βουλόμενοι μάχεσθαι πρὸς αὐτὴν ὀνομάζειν ἐπιχειροῦσι σύνοδόν τινα ὡς ἐν Ἀριμήνῳ γενομένην καὶ φιλονεικοῦσι ταύτην μᾶλλον ἢ ἐκείνην κρατεῖν , ἀναγκαῖον ἡγησάμεθα γράψαι καὶ ὑπομνῆσαι ὑμᾶς , ἵνα μὴ ἀνέχησθε τῶν τοιούτων · τοῦτο γὰρ οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ πάλιν τῆς ἀρειανῆς αἱρέσεως παραφυάς .
Lemmas: ἱκανός μέν οὖν ὁ ἐν ὁ Νίκαια ὁμολογέω καί αὐτάρκης , καθά προλέγω , πρός τε ἀνατροπή πᾶς ἀσεβής αἵρεσις καί πρός ἀσφάλεια καί ὠφέλεια ὁ ἐκκλησιαστικός διδασκαλία . ἐπεί δέ ἀκούω , ὅτι τις βούλομαι μάχομαι πρός αὐτός ὀνομάζω ἐπιχειρέω σύνοδος τις ὡς ἐν Ἀρίμηνος γίγνομαι καί φιλονεικέω οὗτος μᾶλλον ἢ ἐκεῖνος κρατέω , ἀναγκαῖος ἡγέομαι γράφω καί ὑπομιμνήσκω σύ , ἵνα μή ἀνέχω ὁ τοιοῦτος · οὗτος γάρ οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ πάλιν ὁ αρειανός αἵρεσις παραφυάς .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 1.4
οἱ γὰρ τὴν κατ’ αὐτῆς σύνοδον γενομένην παραιτούμενοι – ἔστι δὲ ἡ ἐν Νικαίᾳ γενομένη – τί ἕτερον βούλονται ἢ τὰ Ἀρείου κρατεῖν ; τίνος οὖν ἄξιοι οἱ τοιοῦτοι ἢ Ἀρειανοὶ μὲν καλεῖσθαι , τῆς δὲ αὐτῆς ἐπιτιμίας ἐκείνοις μετασχεῖν ; οἳ μήτε τὸν θεὸν ἐφοβήθησαν λέγοντα · μὴ μέταιρε ὅρια αἰώνια , ἃ ἔθεντο οἱ πατέρες σου καί ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω μήτε τοὺς πατέρας ᾐδέσθησαν παραγγείλαντας ἀνάθεμα εἶναι τοὺς τὰ ἐναντία φρονοῦντας τῆς ὁμολογίας αὐτῶν .
Lemmas: ὁ γάρ ὁ κατά αὐτηες͂ς σύνοδος γίγνομαι παραιτέομαι – εἰμί δέ ὁ ἐν Νίκαια γίγνομαι – τίς ἕτερος βούλομαι ἢ ὁ Ἄρειος κρατέω ; τίς οὖν ἄξιος ὁ τοιοῦτος ἢ Ἀρειανός μέν καλέω , ὁ δέ αὐτηες͂ς ἐπιτιμία ἐκεῖνος μετέχω ; ὅς μήτε ὁ θεός φοβέω λέγω · μή μεταίρω ὅριον αἰώνιος , ὅς τίθημι ὁ πατήρ σύ καί ὁ κακολογέω πατέρας ἢ μήτηρ θάνατος τελευτάω μήτε ὁ πατέρας αἰδέομαι παραγγέλλω ἀνάθεμα ἔρχομαι ὁ ὁ ἐναντίος φρονέω ὁ ὁμολογία αὐτός .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 2.1
Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ οἰκουμενικὴ γέγονεν ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ συνελθόντων ἐπισκόπων περὶ τῆς πίστεως διὰ τὴν ἀρειανὴν ἀσέβειαν , ἵνα μηκέτι κατὰ μέρος προφάσει πίστεως γίνωνται , ἀλλὰ κἂν γένωνται μὴ κρατῶσι .
Lemmas: Ζεύς οὗτος γάρ καί οἰκουμενικός γίγνομαι ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος τριακόσιοι δέκα καί ὀκτώ συνέρχομαι ἐπίσκοπος περί ὁ πίστη διά ὁ ἀρειανός ἀσέβεια , ἵνα μηκέτι κατά μέρος πρόφασις πίστη γίγνομαι , ἀλλά κἀν γίγνομαι μή κρατέω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 2.2
τί γὰρ ἐκείνῃ λείπει , ἵνα καινότερα ζητήσῃ τις ; πλήρης ἐστὶν εὐσεβείας , ἀγαπητοί · αὕτη πᾶσαν τὴν οἰκουμένην πεπλήρωκε . ταύτην ἔγνωσαν καὶ Ἰνδοὶ καὶ ὅσοι παρὰ τοῖς ἄλλοις βαρβάροις εἰσὶ Χριστιανοί . οὐκοῦν μάταιος ὁ κάματος τοῖς κατ’ αὐτῆς πολλάκις ἐπιχειρήσασιν .
Lemmas: τίς γάρ ἐκεῖνος λείπω , ἵνα καινός ζητέω τις ; πλήρης εἰμί εὐσέβεια , ἀγαπητός · οὗτος πᾶς ὁ οἰκουμένη πληρόω . οὗτος γιγνώσκω καί Ἰνδός καί ὅσος παρά ὁ ἄλλος βάρβαρος εἰμί Χριστιανός . οὐκοῦν μάταιος ὁ κάματος ὁ κατά αὐτηες͂ς πολλάκις ἐπιχειρέω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 2.3
ἤδη γὰρ οἱ τοιοῦτοι δέκα καὶ πλέον που συνόδους πεποιήκασι καθ’ ἑκάστην μεταβαλλόμενοι καὶ τὰ μὲν ἀπὸ τῶν πρωτῶν ἀφαιροῦντες , τὰ δὲ ταῖς μετὰ ταῦτα ἐναλλάσσοντες καὶ προστιθέντες . καὶ ὤνησαν οὐδὲν μέχρι νῦν γράφοντες ἐξαλείφοντες βιαζόμενοι οὐκ εἰδότες , ὅτι πᾶσα μὲν φυτεία ἣν οὐκ ἐφύτευσεν ὁ πατὴρ ὁ οὐράνιος ἐκριζωθήσεται , τὸ δὲ ῥῆμα τοῦ κυρίου τὸ διὰ τῆς οἰκουμενικῆς συνόδου ἐν τῇ Νικαίᾳ γενόμενον μένει εἰς τὸν αἰῶνα .
Lemmas: ἤδη γάρ ὁ τοιοῦτος δέκα καί πλείων ποῦ σύνοδος ποιέω κατά ἕκαστος μεταβάλλω καί ὁ μέν ἀπό ὁ πρῶτος ἀφαιρέω , ὁ δέ ὁ μετά οὗτος ἐναλλάσσω καί προστίθημι . καί ὀνίνημι οὐδείς μέχρι νῦν γράφω ἐξαλείφω βιάζω οὐ οἶδα , ὅτι πᾶς μέν φυτεία ὅς οὐ φυτεύω ὁ πατήρ ὁ οὐράνιος ἐκριζόω , ὁ δέ ῥῆμα ὁ κύριος ὁ διά ὁ οἰκουμενικός σύνοδος ἐν ὁ Νίκαια γίγνομαι μένω εἰς ὁ αἰών .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 2.4
ἄν τε γὰρ ἀριθμὸν ἀριθμῷ τις συμβάλοι , πλείους οἱ ἐν Νικαίᾳ τῶν κατὰ μέρος εἰσίν , ὅσον καὶ τὸ ὅλον πλεῖόν ἐστι τοῦ μέρους . ἄν τε τὸ αἴτιον τῆς ἐν Νικαίᾳ καὶ τῶν μετὰ ταύτην τοσούτων γενομένων συνόδων παρὰ τούτων διαγνῶναί τις ἐθέλοι , εὕροι ἂν τὴν μὲν ἐν Νικαίᾳ ἔχουσαν τὸ αἴτιον εὔλογον , τὰς δὲ ἄλλας διὰ μῖσος καὶ φιλονεικίαν ἐκ βίας συγκροτηθείσας .
Lemmas: ἄν τε γάρ ἀριθμός ἀριθμός τις συμβάλλω , πολύς ὁ ἐν Νίκαια ὁ κατά μέρος εἰμί , ὅσον καί ὁ ὅλος πολύς εἰμί ὁ μέρος . ἄν τε ὁ αἴτιος ὁ ἐν Νίκαια καί ὁ μετά οὗτος τοσοῦτος γίνομαι σύνοδος παρά οὗτος διαγιγνώσκω τις ἐθέλω , εὑρίσκω ἄν ὁ μέν ἐν Νίκαια ἔχω ὁ αἴτιος εὔλογος , ὁ δέ ἄλλος διά μῖσος καί φιλονικία ἐκ βία συγκροτέω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 2.5
ἡ μὲν γὰρ διὰ τὴν ἀρειανὴν αἵρεσιν καὶ διὰ τὸ πάσχα συνήχθη , ἐπειδὴ οἱ κατὰ Συρίαν καὶ Κιλικίαν καὶ Μεσοποταμίαν διεφώνουν πρὸς ἡμᾶς καὶ τῷ καιρῷ , ἐν ᾧ ποιοῦσιν οἱ Ἰουδαῖοι , ἐποίουν καὶ αὐτοί . ἀλλὰ χάρις τῷ κυρίῳ , ὥσπερ περὶ τῆς πίστεως οὕτω καὶ περὶ τῆς ἁγίας ἑορτῆς γέγονε συμφωνία . καὶ τοῦτο ἦν τὸ αἴτιον τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου · αἱ δὲ μετὰ ταύτην ὑπὲρ Ἀρείου μέν , κατὰ δὲ τῆς οἰκουμενικῆς συνόδου ἐπενοήθησαν .
Lemmas: ὁ μέν γάρ διά ὁ ἀρειανός αἵρεσις καί διά ὁ πάσχα συνάγω , ἐπεί ὁ κατά Συρία καί Κιλικία καί Μεσοποταμία διαφωνέω πρός ἐγώ καί ὁ καιρός , ἐν ὅς ποιέω ὁ Ἰουδαῖος , ποιέω καί αὐτός . ἀλλά χάρις ὁ κύριος , ὥσπερ περί ὁ πίστη οὕτως καί περί ὁ ἅγιος ἑορτή γίγνομαι συμφωνία . καί οὗτος εἰμί ὁ αἴτιος ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος · ὁ δέ μετά οὗτος ὑπέρ Ἄρειος μέν , κατά δέ ὁ οἰκουμενικός σύνοδος ἐπινοέω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 3.1
Τούτων δὲ οὕτω δεικνυμένων τίς ἀποδέξεται τοὺς τὴν Ἀρίμηνον ἢ ἄλλην σύνοδον παρὰ τὴν ἐν Νικαίᾳ ὀνομάζοντας ; ἢ τίς οὐκ ἂν μισήσειε τοὺς ἀθετοῦντας μὲν τὰ τῶν πατέρων , τὰ δὲ νεώτερα ἐν τῇ Ἀριμήνῳ κατὰ φιλονεικίαν καὶ βίαν συντεθέντα προκρίναντας ; τίς δὲ τούτοις συνελθεῖν ἐθελήσει τοῖς ἀνθρώποις μηδὲ τὰ ἑαυτῶν ἀποδεχομένοις ; οἱ γὰρ ἐν ταῖς ἑαυτῶν δέκα που καὶ πλέον , καθὰ προείπομεν , συνόδοις ἄλλοτε ἄλλα γράφοντες δῆλοί εἰσιν ἑκάστης αὐτοὶ κατήγοροι γινόμενοι .
Lemmas: Τ́ουτον δέ οὕτως δείκνυμι τίς ἀποδείκνυμι ὁ ὁ Ἀρίμηνος ἢ ἄλλος σύνοδος παρά ὁ ἐν Νίκαια ὀνομάζω ; ἢ τίς οὐ ἄν μισέω ὁ ἀθετέω μέν ὁ ὁ πατήρ , ὁ δέ νέος ἐν ὁ Ἀρίμηνος κατά φιλονικία καί βία συντίθημι προκρίνω ; τίς δέ οὗτος συνέρχομαι ἐθέλω ὁ ἄνθρωπος μηδέ ὁ ἑαυτοῦ ἀποδέχομαι ; ὁ γάρ ἐν ὁ ἑαυτοῦ δέκα ποῦ καί πλείων , καθά προλέγω , σύνοδος ἄλλοτε ἄλλος γράφω δῆλος εἰμί ἕκαστος αὐτός κατήγορος γίγνομαι .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 3.2
πάσχουσι δέ τι τοιοῦτον , οἷον καὶ οἱ τότε τῶν Ἰουδαίων προδόται πεπόνθασιν · ὡς γὰρ ἐκεῖνοι καταλείψαντες τὴν μόνην πηγὴν τοῦ ζῶντος ὕδατος ὤρυξαν ἑαυτοῖς λάκκους συντετριμμένους , οἳ οὐ δυνήσονται ὕδωρ συνέχειν οὕτως οὗτοι μαχόμενοι πρὸς τὴν οἰκουμενικὴν σύνοδον ὤρυξαν ἑαυτοῖς συνόδους πολλάς · καὶ πᾶσαι κεναὶ παρ’ αὐτοῖς ὡς δράγμα μὴ ἔχων ἰσχὺν ἐφάνησαν .
Lemmas: πάσχω δέ τίς τοιοῦτος , οἷος καί ὁ τότε ὁ Ἰουδαῖος προδότης πάσχω · ὡς γάρ ἐκεῖνος καταλείβω ὁ μόνος πηγή ὁ ζάω ὕδωρ ὀρύσσω ἑαυτοῦ λάκκος συντρίβω , ὅς οὐ δύναμαι ὕδωρ συνέχω οὕτως οὗτος μάχομαι πρός ὁ οἰκουμενικός σύνοδος ὀρύσσω ἑαυτοῦ σύνοδος πολύς · καί πᾶς κενός παρά αὐτός ὡς δράγμα μή ἔχω ἰσχύς φαίνω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 3.3
μὴ τοίνυν ἀνεχώμεθα τῶν τὴν Ἀρίμηνον ἢ ἄλλην ὀνομαζόντων σύνοδον παρὰ τὴν ἐν Νικαίᾳ γενομένην . καὶ γὰρ καὶ αὐτοὶ οἱ τὴν Ἀρίμηνον ὀνομάζοντες ἐοίκασι μὴ εἰδέναι τὰ ἐν αὐτῇ πραχθέντα · ἢ γὰρ ἂν ἐσιώπησαν . οἴδατε γάρ , ἀγαπητοί , μαθόντες καὶ ὑμεῖς παρὰ τῶν ἐλθόντων ἐξ ὑμῶν εἰς τὴν Ἀρίμηνον , ὡς Οὐρσάκιος καὶ Οὐάλης , Εὐδόξιός τε καὶ Αὐξέντιος – ἐκεῖ δὲ ἦν σὺν αὐτοῖς καὶ Δημόφιλος – καθῃρέθησαν θελήσαντες ἕτερα παρὰ τὰ ἐν Νικαίᾳ γράφειν , ὅτε καὶ ἀπαιτηθέντες ἀναθεματίσαι τὴν ἀρειανὴν αἵρεσιν παρῃτήσαντο καὶ μᾶλλον αὐτῆς ἤθελον εἶναι προστάται .
Lemmas: μή τοίνυν ἀνέχω ὁ ὁ Ἀρίμηνος ἢ ἄλλος ὀνομάζω σύνοδος παρά ὁ ἐν Νίκαια γίγνομαι . καί γάρ καί αὐτός ὁ ὁ Ἀρίμηνος ὀνομάζω ἔοικα μή οἶδα ὁ ἐν αὐτός πράσσω · ἢ γάρ ἄν σιωπάω . οἶδα γάρ , ἀγαπητός , μανθάνω καί σύ παρά ὁ ἔρχομαι ἐκ σύ εἰς ὁ Ἀρίμηνος , ὡς Οὐρσάκιος καί Οὐάλης , Εὐδόξιος τε καί Αὐξέντιος – ἐκεῖ δέ εἰμί σύν αὐτός καί Δημόφιλος – καθαιρέω ἐθέλω ἕτερος παρά ὁ ἐν Νίκαια γράφω , ὅτε καί ἀπαιτέω ἀναθεματίζω ὁ ἀρειανός αἵρεσις παραιτέομαι καί μᾶλλον αὐτηες͂ς ἐθέλω ἔρχομαι προστάτης .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 3.4
οἱ δέ γε ἐπίσκοποι οἱ ἀληθῶς γνήσιοι δοῦλοι τοῦ κυρίου καὶ ὀρθῶς πιστεύοντες – ἦσαν δὲ ἐγγὺς διακόσιοι – ἔγραψαν ἀρκεῖσθαι τῇ ἐν Νικαίᾳ μόνῃ καὶ μηδὲν πλέον ἢ ἔλαττον παρ’ ἐκείνην ζητεῖν ἢ φρονεῖν . ταῦτα καὶ Κωνσταντίῳ δεδηλώκασι τῷ καὶ τὴν σύνοδον κελεύσαντι γενέσθαι . ἀλλ’ οἱ ἐν τῇ Ἀριμήνῳ καθαιρεθέντες ἀπελθόντες πρὸς Κωνστάντιον πεποιήκασιν ὑβρισθῆναι μὲν αὐτούς , ἀπειλὰς δὲ γενέσθαι μὴ ἀνακάμψειν εἰς τὰς ἰδίας παροικίας τοὺς κατ’ αὐτῶν ἀποφηναμένους βίαν τε παθεῖν ἐν τῇ Θρᾴκῃ ἐν αὐτῷ τῷ χειμῶνι , ὥστε τῶν παρ’ αὐτῶν καινοτομουμένων ἀνέχεσθαι .
Lemmas: ὁ δέ γε ἐπίσκοπος ὁ ἀληθῶς γνήσιος δοῦλος ὁ κύριος καί ὀρθός πιστεύω – ἥδω δέ ἐγγύς διακόσιοι – γράφω ἀρκέω ὁ ἐν Νίκαια μόνος καί μηδείς πλείων ἢ μικρός παρά ἐκεῖνος ζητέω ἢ φρονέω . οὗτος καί Κωνστάντιος δηλόω ὁ καί ὁ σύνοδος κελεύω γίγνομαι . ἀλλά ὁ ἐν ὁ Ἀρίμηνος καθαιρέω ἀπέρχομαι πρός Κωνστάντιος ποιέω ὑβρίζω μέν αὐτός , ἀπειλή δέ γίγνομαι μή ἀνακάμπτω εἰς ὁ ἴδιος παροικία ὁ κατά αὐτός ἀποφαίνω βία τε πάσχω ἐν ὁ Θρᾴκη ἐν αὐτός ὁ χειμών , ὥστε ὁ παρά αὐτός καινοτομέω ἀνέχω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 4.1
Εἴπερ οὖν τινες τὴν Ἀρίμηνον ὀνομάζουσι , δεικνύτωσαν πρῶτον τὴν καθαίρεσιν τῶν προειρημένων καὶ ἅπερ ἔγραψαν οἱ ἐπίσκοποι λέγοντες μηδὲν πλέον ζητεῖν τῶν ἐν Νικαίᾳ παρὰ τῶν πατέρων ὁμολογηιθέντων μηδὲ ὀνομάζειν ἄλλην σύνοδον παρ’ ἐκείνην . ἀλλὰ ταῦτα μὲν κρύπτουσι , τὰ δὲ ἐν τῇ Θρᾴκῃ κατὰ βίαν πραχθέντα προβάλλονται · ἐξ ὧν δείκνυνται τῆς μὲν ἀρειανῆς αἱρέσεως ὄντες , ἀλλότριοι δὲ τῆς ὑγιαινούσης πίστεως .
Lemmas: εἴπερ οὖν τις ὁ Ἀρίμηνος ὀνομάζω , δείκνυμι πρῶτος ὁ καθαίρεσις ὁ προλέγω καί ὅς γράφω ὁ ἐπίσκοπος λέγω μηδείς πλείων ζητέω ὁ ἐν Νίκαια παρά ὁ πατήρ ὁμολογέω μηδέ ὀνομάζω ἄλλος σύνοδος παρά ἐκεῖνος . ἀλλά οὗτος μέν κρύπτω , ὁ δέ ἐν ὁ Θρᾴκη κατά βία πράσσω προβάλλω · ἐκ ὅς δείκνυμι ὁ μέν αρειανός αἵρεσις ο , ἀλλότριος δέ ὁ ὑγιαίνω πίστη .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 4.2
καὶ αὐτὴν δὲ τὴν μεγάλην σύνοδον καὶ τὰς παρ’ ἐκείνων ἄν τις ἐξετάζειν ἐκ παραλλήλου θέλοι , εὕροι ἂν τῶν μὲν τὴν θεοσέβειαν , τῶν δὲ τὴν ἀλογίαν . οἱ ἐν Νικαίᾳ συνελθόντες οὐ καθαιρεθέντες συνῆλθον , ἀλλὰ καὶ ὡμολόγησαν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ πατρὸς εἶναι τὸν υἱόν · οὗτοι δὲ καὶ ἅπαξ καὶ δεύτερον καθαιρεθέντες καὶ τρίτον ἐν αὐτῇ τῇ Ἀριμήνῳ γράφειν ἐτόλμησαν , μὴ χρῆναι λέγειν οὐσίαν ἢ ὑπόστασιν ἔχειν τὸν θεόν .
Lemmas: καί αὐτός δέ ὁ μέγας σύνοδος καί ὁ παρά ἐκεῖνος ἄν τις ἐξετάζω ἐκ παράλληλος ἐθέλω , εὑρίσκω ἄν ὁ μέν ὁ θεοσέβεια , ὁ δέ ὁ ἀλογία . ὁ ἐν Νίκαια συνέρχομαι οὐ καθαιρέω συνέρχομαι , ἀλλά καί ὁμολογέω ἐκ ὁ οὐσία ὁ πατήρ ἔρχομαι ὁ υἱός · οὗτος δέ καί ἅπαξ καί δεύτερος καθαιρέω καί τρίτος ἐν αὐτός ὁ Ἀρίμηνος γράφω τολμάω , μή χρή λέγω οὐσία ἢ ὑπόστασις ἔχω ὁ θεός .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 4.3
ἐκ δὴ τούτων σκοπεῖν ἔξεστιν , ἀδελφοί , ὡς οἱ μὲν ἐν Νικαίᾳ τῶν γραφῶν πνέουσι λέγοντος αὐτοῦ τοῦ θεοῦ ἐν μὲν τῇ ἐξόδῳ · ἐγώ εἰμι ὁ ὤν , διὰ δὲ τοῦ Ἱερεμίου · τίς ἔστη ἐν ὑποστήματι αὐτοῦ καὶ εἶδε τὸν λόγον αὐτοῦ ; καὶ μετ’ ὀλίγον · καὶ ἔστησαν ἐν τῇ ὑποστάσει μου καὶ ἤκουσαν τῶν λόγων μου . ἡ δὲ ὑπόστασις οὐσία ἐστὶ καὶ οὐδὲν ἄλλο σημαινόμενον ἔχει ἢ αὐτὸ τὸ ὄν , ὅπερ Ἱερεμίας ὕπαρξιν ὀνομάζει λέγων · καὶ οὐκ ἤκουσαν φωνὴν ὑπάρξεως . ἡ γὰρ ὑπόστασις καὶ ἡ οὐσία ὕπαρξίς ἐστιν · ἔστι γὰρ καὶ ὑπάρχει . τοῦτο νοῶν καὶ ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ .
Lemmas: ἐκ δή οὗτος σκοπέω ἔξεστι , ἀδελφός , ὡς ὁ μέν ἐν Νίκαια ὁ γραφεύς πνέω λέγω αὐτός ὁ θεός ἐν μέν ὁ ἔξοδος · ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί , διά δέ ὁ Ἱερεμίας · τίς ἵστημι ἐν ὑπόστημα αὐτός καί ὁράω ὁ λόγος αὐτός ; καί μετά ὀλίγος · καί ἵστημι ἐν ὁ ὑπόστασις ἐγώ καί ἀκούω ὁ λόγος ἐγώ . ὁ δέ ὑπόστασις οὐσία εἰμί καί οὐδείς ἄλλος σημαίνω ἔχω ἢ αὐτός ὁ εἰμί , ὅς Ἱερεμίας ὕπαρξις ὀνομάζω λέγω · καί οὐ ἀκούω φωνή ὕπαρξις . ὁ γάρ ὑπόστασις καί ὁ οὐσία ὕπαρξις εἰμί · εἰμί γάρ καί ὑπάρχω . οὗτος νοέω καί ὅς εἰμί ἀπαύγασμα ὁ δόξα καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 4.4
οὗτοι δὲ οἱ δοκοῦντες εἰδέναι τὰς γραφὰς καὶ ὀνομάζοντες ἑαυτοὺς εἶναι σοφοὺς μὴ θέλοντες ὑπόστασιν λέγειν ἐπὶ θεοῦ – τοῦτο γὰρ ἔγραψαν ἐν τῇ Ἀριμήνῳ καὶ ἐν ἄλλαις ἑαυτῶν συνόδοις – πῶς οὐ δικαίως καθῃρέθησαν λέγοντες καὶ αὐτοὶ ὡς ἄφρων ἐν καρδίᾳ · οὐκ ἔστι θεός ;
Lemmas: οὗτος δέ ὁ δοκέω οἶδα ὁ γραφή καί ὀνομάζω ἑαυτοῦ ἔρχομαι σοφός μή ἐθέλω ὑπόστασις λέγω ἐπί θεός – οὗτος γάρ γράφω ἐν ὁ Ἀρίμηνος καί ἐν ἄλλος ἑαυτοῦ σύνοδος – πῶς οὐ δίκαιος καθαιρέω λέγω καί αὐτός ὡς ἄφρων ἐν καρδία · οὐ εἰμί θεός ;
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 4.5
πάλιν τε οἱ πατέρες ἐδίδαξαν ἐν τῇ Νικαίᾳ μὴ εἶναι κτίσμα ἢ ποίημα τὸν τοῦ θεοῦ λόγον ἀναγνόντες · πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο καὶ ἐν αὐτῷ τὰ πάντα ἐκτίσθη καὶ συνέστηκεν . οὗτοι δὲ οἱ μᾶλλον Ἀρειανοὶ ἢ Χριστιανοὶ ὄντες ἐν ταῖς ἄλλαις ἑαυτῶν συνόδοις κτίσμα τετολμήκασιν εἰπεῖν αὐτὸν καὶ ἕνα τῶν ποιημάτων , ὧν αὐτός ἐστιν ὁ λόγος δημιουργὸς καὶ ποιητής . εἰ γὰρ δι’ αὐτοῦ τὰ πάντα γέγονε , κτίσμα δέ ἐστι καὶ αὐτός , εἴη ἂν καὶ ἑαυτὸν κτίζων . καὶ πῶς δύναται τὸ κτιζόμενον κτίζειν ἢ πῶς ὁ κτίζων κτίζεται ;
Lemmas: πάλιν τε ὁ πατήρ διδάσκω ἐν ὁ Νίκαια μή ἔρχομαι κτίσμα ἢ ποίημα ὁ ὁ θεός λόγος ἀναγιγνώσκω · πᾶς διά αὐτός γίνομαι καί ἐν αὐτός ὁ πᾶς κτίζω καί συνίστημι . οὗτος δέ ὁ μᾶλλον Ἀρειανός ἢ Χριστιανός ο ἐν ὁ ἄλλος ἑαυτοῦ σύνοδος κτίσμα τολμάω λέγω αὐτός καί εἷς ὁ ποίημα , ὅς αὐτός εἰμί ὁ λόγος δημιουργός καί ποιητής . εἰμί γάρ διά αὐτός ὁ πᾶς γίγνομαι , κτίσμα δέ εἰμί καί αὐτός , εἰμί ἄν καί ἑαυτοῦ κτίζω . καί πῶς δύναμαι ὁ κτίζω κτίζω ἢ πῶς ὁ κτίζω κτίζω ;
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 5.1
Αλλ’ οὐδὲ οὕτως αἰσχύνονται τοιαῦτα λέγοντες , ἐφ’ οἷς μισητοὶ καὶ παρὰ πᾶσίν εἰσιν ὀνομάζοντες μὲν ἁπλῶς Ἀρίμηνον , δεικνύμενοι δὲ καὶ ἐν αὐτῇ καθαιρεθέντες .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ οὕτως αἰσχύνω τοιοῦτος λέγω , ἐπί ὅς μισητός καί παρά πᾶς εἰμί ὀνομάζω μέν ἁπλῶς Ἀρίμηνος , δείκνυμι δέ καί ἐν αὐτός καθαιρέω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 5.2
καὶ αὐτὸ δὲ τὸ ἐν Νικαίᾳ γεγραμμένον ὁμοούσιον εἶναι τὸν υἱὸν τῷ πατρί , οὗ χάριν προσποιοῦνται μάχεσθαι πρὸς τὴν σύνοδον καὶ περιβομβοῦσιν ὡς κώνωπες πανταχοῦ περὶ τῆς λέξεως ἢ ὡς ἀγνοοῦντες προσκόπτουσιν εἰς αὐτὸ ὡς οἱ προσκόπτοντες εἰς τὸν τεθέντα λίθον ἐν Σιὼν προσκόμματος ἢ γινώσκουσι μέν , διὰ τοῦτο δὲ μάχονται καὶ συνεχῶς γογγύζουσιν , ὅτι κατὰ τῆς αἱρέσεώς ἐστιν αὐτῶν ἀληθῶς αὕτη καὶ ἀκριβῶς ἀπόφασις .
Lemmas: καί αὐτός δέ ὁ ἐν Νίκαια γράφω ὁμοούσιος ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ πατήρ , ὅς χάρις προσποιέω μάχομαι πρός ὁ σύνοδος καί περιβομβέω ὡς κώνωψ πανταχοῦ περί ὁ λέξις ἢ ὡς ἀγνοέω προσκόπτω εἰς αὐτός ὡς ὁ προσκόπτω εἰς ὁ τίθημι λίθος ἐν Σιών πρόσκομμα ἢ γιγνώσκω μέν , διά οὗτος δέ μάχομαι καί συνεχής γογγύζω , ὅτι κατά ὁ αἵρεσις εἰμί αὐτός ἀληθῶς οὗτος καί ἀκριβῶς ἀπόφασις .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 5.3
οὐ γὰρ αἱ λέξεις αὐτοὺς λυποῦσιν , ἀλλ’ ἡ ἐν αὐταῖς γενομένη κατάκρισις αὐτῶν . καὶ τούτων δὲ πάλιν αἴτιοι γεγόνασιν αὐτοί · καὶ εἰ τοῦτο κρύπτειν αὐτοὶ θέλουσι καίτοι γινώσκοντες , ἀλλ’ ἡμᾶς ἀκόλουθον εἰπεῖν , ἵνα καὶ ἐκ τούτων ἡ μετὰ ἀληθείας ἀκρίβεια τῆς μεγάλης συνόδου δειχθῇ .
Lemmas: οὐ γάρ ὁ λέξις αὐτός λυπέω , ἀλλά ὁ ἐν αὐτός γίγνομαι κατάκρισις αὐτός . καί οὗτος δέ πάλιν αἴτιος γίγνομαι αὐτός · καί εἰμί οὗτος κρύπτω αὐτός ἐθέλω καίτοι γιγνώσκω , ἀλλά ἐγώ ἀκόλουθος λέγω , ἵνα καί ἐκ οὗτος ὁ μετά ἀλήθεια ἀκρίβεια ὁ μέγας σύνοδος δείκνυμι .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 5.4
τῶν γὰρ συνελθόντων ἐπισκόπων βουλομένων τὰς μὲν παρὰ τῶν Ἀρειανῶν ἐφευρεθείσας τῆς ἀσεβείας λέξεις ἀνελεῖν , τὸ ἐξ οὐκ ὄντων καὶ τὸ λέγειν κτίσμα καὶ ποίημα τὸν υἱόν καὶ ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν καὶ ὅτι τρεπτῆς ἐστι φύσεως , τὰς δὲ τῶν γραφῶν ὁμολογουμένας γράψαι , ὅτι τε ἐκ τοῦ θεοῦ ὁ υἱὸς φύσει μονογενής ἐστιν , λόγος , δύναμις , σοφία μόνη τοῦ πατρός , θεὸς ἀληθινὸς καὶ ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς τοῦ πατρὸς ὑποστάσεως , οἱ περὶ Εὐσέβιον ὑπὸ τῆς ἰδίας κακοδοξίας ἑλκόμενοι διελάλουν ἀλλήλοις · συνθώμεθα . καὶ γὰρ καὶ ἡμεῖς ἐκ τοῦ θεοῦ ἐσμεν · εἷς γὰρ θεός , ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν , ἰδοὺ γέγονε καινά . τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ θεοῦ . ἐλογίζοντο δὲ καὶ πρῶτον πάντων πίστευσον , ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεὸς ὁ τὰ πάντα κτίσας καὶ καταρτίσας καὶ ποιήσας ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι .
Lemmas: ὁ γάρ συνέρχομαι ἐπίσκοπος βούλομαι ὁ μέν παρά ὁ Ἀρειανός ἐφευρίσκω ὁ ἀσέβεια λέξις ἀναιρέω , ὁ ἐκ οὐ εἰμί καί ὁ λέγω κτίσμα καί ποίημα ὁ υἱός καί εἰμί ποτέ ὅτε οὐ εἰμί καί ὅτι τρεπτός εἰμί φύσις , ὁ δέ ὁ γραφεύς ὁμολογέω γράφω , ὅτι τε ἐκ ὁ θεός ὁ γιός φύσις μονογενής εἰμί , λόγος , δύναμις , σοφία μόνος ὁ πατέρας , θεός ἀληθινός καί ἀπαύγασμα ὁ δόξα καί χαρακτήρ ὁ ὁ πατήρ ὑπόστασις , ὁ περί Εὐσέβιος ὑπό ὁ ἴδιος κακοδοξία ἕλκω διαλαλέω ἀλλήλων · συντίθημι . καί γάρ καί ἐγώ ἐκ ὁ θεός εἰμί · εἷς γάρ θεός , ἐκ ὅς ὁ πᾶς καί ὁ ἀρχαῖος παρέρχομαι , ἰδού γίγνομαι καινός . ὁ δέ πᾶς ἐκ ὁ θεός . λογίζομαι δέ καί πρῶτος πᾶς πιστεύω , ὅτι εἷς εἰμί ὁ θεός ὁ ὁ πᾶς κτίζω καί καταρτίζω καί ποιέω ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ ἔρχομαι .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 5.5
ἀλλ’ οἱ ἐπίσκοποι θεωρήσαντες τὴν πανουργίαν ἐκείνων καὶ τὴν τῆς ἀσεβείας κακοτεχνίαν λευκότερον εἰρήκασι τὸ ἐκ τοῦ θεοῦ καὶ ἔγραψαν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ θεοῦ εἶναι τὸν υἱόν , ἵνα τὰ μὲν κτίσματα διὰ τὸ μὴ ἀφ’ ἑαυτῶν χωρὶς αἰτίου εἶναι ἀλλὰ ἀρχὴν ἔχειν τοῦ γενέσθαι λέγηται ἐκ τοῦ θεοῦ , ὁ δὲ υἱὸς μόνος ἴδιος τῆς τοῦ πατρὸς οὐσίας · τοῦτο γὰρ ἴδιον μονογενοῦς καὶ ἀληθινοῦ λόγου πρὸς πατέρα .
Lemmas: ἀλλά ὁ ἐπίσκοπος θεωρέω ὁ πανουργία ἐκεῖνος καί ὁ ὁ ἀσέβεια κακοτεχνία λευκός λέγω ὁ ἐκ ὁ θεός καί γράφω ἐκ ὁ οὐσία ὁ θεός ἔρχομαι ὁ υἱός , ἵνα ὁ μέν κτίσμα διά ὁ μή ἀπό ἑαυτοῦ Χωρὶς αἴτιος ἔρχομαι ἀλλά ἀρχή ἔχω ὁ γίγνομαι λέγω ἐκ ὁ θεός , ὁ δέ γιός μόνος ἴδιος ὁ ὁ πατήρ οὐσία · οὗτος γάρ ἴδιος μονογενής καί ἀληθινός λόγος πρός πατέρας .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 5.6
καὶ περὶ μὲν τοῦ γεγράφθαι ἐκ τῆς οὐσίας ἡ πρόφασις αὕτη , πάλιν δὲ τῶν ἐπισκόπων ἐρωτώντων τοὺς δοκοῦντας λογίους , εἴπερ λέγοιεν τὸν υἱὸν οὐ κτίσμα ἀλλὰ δύναμιν , σοφίαν μόνην τοῦ πατρὸς καὶ εἰκόνα ἀίδιον ἀπαράλλακτον κατὰ πάντα τοῦ πατρὸς καὶ θεὸν ἀληθινόν , κατελήφθησαν καὶ ταῦτα φθάνει καὶ εἰς ἡμᾶς · καὶ γὰρ καὶ ἡμεῖς καὶ εἰκὼν καὶ δόξα θεοῦ λεγόμεθα καὶ περὶ ἡμῶν εἴρηται · ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες καὶ δυνάμεις πολλαί εἰσι · καὶ ἐξῆλθε μὲν πᾶσα ἡ δύναμις κυρίου ἐκ γῆς Αἰγύπτου . ἡ δὲ κάμπη καὶ ἡ ἀκρὶς λέγεται δύναμις μεγάλη · καὶ κύριος τῶν δυνάμεων μεθ’ ἡμῶν , ἀντιλήπτωρ ἡμῶν ὁ θεὸς Ἰακώβ . ἀλλὰ γὰρ καὶ τὸ ἰδίους ἡμᾶς εἶναι τοῦ θεοῦ ἔχομεν οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ’ ὅτι καὶ ἀδελφοὺς ἡμᾶς ἐκάλεσεν . εἰ δὲ καὶ θεὸν ἀληθινὸν λέγουσι τὸν υἱόν , οὐ λυπεῖ ἡμᾶς · γενόμενος γὰρ ἀληθινός ἐστιν .
Lemmas: καί περί μέν ὁ γράφω ἐκ ὁ οὐσία ὁ πρόφασις οὗτος , πάλιν δέ ὁ ἐπίσκοπος ἐρωτάω ὁ δοκέω λόγιος , εἴπερ λέγω ὁ υἱός οὐ κτίσμα ἀλλά δύναμις , σοφία μόνος ὁ πατήρ καί εἰκών ἀίδιος ἀπαράλλακτος κατά πᾶς ὁ πατήρ καί θεός ἀληθινός , καταλαμβάνω καί οὗτος φθάνω καί εἰς ἐγώ · καί γάρ καί ἐγώ καί εἰκών καί δόξα θεός λέγω καί περί ἐγώ λέγω · ἀεί γάρ ἐγώ ὁ ζάω καί δύναμις πολύς εἰμί · καί ἐξέρχομαι μέν πᾶς ὁ δύναμις κύριος ἐκ γῆ Αἴγυπτος . ὁ δέ κάμπος καί ὁ ἀκρίς λέγω δύναμις μέγας · καί κύριος ὁ δύναμις μετά ἐγώ , ἀντιλήπτωρ ἐγώ ὁ θεός Ἰακώβ . ἀλλά γάρ καί ὁ ἴδιος ἐγώ ἔρχομαι ὁ θεός ἔχω οὐ ἁπλῶς , ἀλλά ὅτι καί ἀδελφός ἐγώ καλέω . εἰμί δέ καί θεός ἀληθινός λέγω ὁ υἱός , οὐ λυπέω ἐγώ · γίγνομαι γάρ ἀληθινός εἰμί .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 6.1
Αὕτη τῶν Ἀρειανῶν ἡ ἐφθαρμένη διάνοια . ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα οἱ ἐπίσκοποι θεωρήσαντες ἐκείνων τὸ δόλιον συνήγαγον ἐκ τῶν γραφῶν τὸ ἀπαύγασμα τήν τε πηγὴν καὶ τὸν ποταμὸν καὶ τὸν χαρακτῆρα πρὸς τὴν ὑπόστασιν καὶ τὸ ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς καὶ τὸ ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν καὶ λευκότερον λοιπὸν καὶ συντόμως ἔγραψαν ὁμοούσιον τῷ πατρὶ τὸν υἱόν · τὰ γὰρ προειρημένα πάντα ταύτην ἔχει τὴν σημασίαν .
Lemmas: ἄτη ὁ Ἀρειανός ὁ φθείρω διάνοια . ἀλλά καί ἐνταῦθα ὁ ἐπίσκοπος θεωρέω ἐκεῖνος ὁ δόλιος συνάγω ἐκ ὁ γραφεύς ὁ ἀπαύγασμα ὁ τε πηγή καί ὁ ποταμός καί ὁ χαρακτήρ πρός ὁ ὑπόστασις καί ὁ ἐν ὁ φάος σύ ὁράω φάος καί ὁ ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί καί λευκός λοιπός καί σύντομος γράφω ὁμοούσιος ὁ πατήρ ὁ υἱός · ὁ γάρ προλέγω πᾶς οὗτος ἔχω ὁ σημασία .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 6.2
καὶ ὁ γογγυσμὸς δὲ αὐτῶν , ὅτι ἄγραφοί εἰσιν αἱ λέξεις , ἐλέγχεται παρ’ αὐτῶν μάταιος · ἐξ ἀγράφων ἀσεβήσαντες – ἄγραφα δὲ τὸ ἐξ οὐκ ὄντων καὶ τὸ ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν – αἰτιῶνται , ὅτι ἐξ ἀγράφων μετ’ εὐσεβείας νοουμένων λέξεων κατεκρίθησαν .
Lemmas: καί ὁ γογγυσμός δέ αὐτός , ὅτι ἄγραφος εἰμί ὁ λέξις , ἐλέγχω παρά αὐτός μάταιος · ἐκ ἄγραφος ἀσεβέω – ἄγραφος δέ ὁ ἐκ οὐ εἰμί καί ὁ εἰμί ποτέ ὅτε οὐ εἰμί – αἰτιάομαι , ὅτι ἐκ ἄγραφος μετά εὐσέβεια νοέω λέξις κατακρίνω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 6.3
αὐτοὶ μὲν ὡς ἐκ κοπρίας ὄντες ἐλάλησαν ἀληθῶς ἀπὸ γῆς , οἱ δὲ ἐπίσκοποι οὐχ ἑαυτοῖς εὑρόντες τὰς λέξεις ἀλλ’ ἐκ πατέρων ἔχοντες τὴν μαρτυρίαν οὕτως ἔγραψαν . ἐπίσκοποι γὰρ ἀρχαῖοι πρὸ αὐτῶν ἐγγύς που ἑκατὸν τριάκοντα τῆς μεγάλης Ῥώμης καὶ τῆς ἡμετέρας πόλεως γράφοντες ᾐτιάσαντο τοὺς ποίημα λέγοντας τὸν υἱὸν καὶ μὴ ὁμοούσιον τῷ πατρί .
Lemmas: αὐτός μέν ὡς ἐκ κοπρία ο λαλέω ἀληθῶς ἀπό γῆ , ὁ δέ ἐπίσκοπος οὐ ἑαυτοῦ εὑρίσκω ὁ λέξις ἀλλά ἐκ πατήρ ἔχω ὁ μαρτυρία οὕτως γράφω . ἐπίσκοπος γάρ ἀρχαῖος πρό αὐτός ἐγγύς ποῦ ἑκατόν τριάκοντα ὁ μέγας Ῥώμη καί ὁ ἡμέτερος πόλις γράφω αἰτιάομαι ὁ ποίημα λέγω ὁ υἱός καί μή ὁμοούσιος ὁ πατήρ .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 6.4
καὶ τοῦτο ἐγίνωσκεν Εὐσέβιος ὁ γενόμενος ἐπίσκοπος τῆς Καισαρείας πρότερον μὲν συντρέχων τῇ ἀρειανῇ αἱρέσει , ὕστερον δὲ ὑπογράψας ἐν αὐτῇ τῇ ἐν Νικαίᾳ συνόδῳ ἔγραψε τοῖς ἰδίοις διαβεβαιούμενος , ὅτι καὶ τῶν παλαιῶν τινας λογίους καὶ ἐπιφανεῖς ἐπισκόπους καὶ συγγραφέας ἔγνωμεν ἐπὶ τῆς τοῦ πατρὸς καὶ υἱοῦ θεότητος τῷ τοῦ ὁμοουσίου χρησαμένους ὀνόματι .
Lemmas: καί οὗτος γινώσκω Εὐσέβιος ὁ γίγνομαι ἐπίσκοπος ὁ Καισάρεια πρότερος μέν συντρέχω ὁ αρειανός αἵρεσις , ὕστερον δέ ὑπογράφω ἐν αὐτός ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος γράφω ὁ ἴδιος διαβεβαιόω , ὅτι καί ὁ παλαιός τις λόγιος καί ἐπιφανής ἐπίσκοπος καί συγγραφεύς γιγνώσκω ἐπί ὁ ὁ πατήρ καί υἱός θεότης ὁ ὁ ὁμοούσιος χράω ὄνομα .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 7.1
Τί οὖν ἔτι τὴν Ἀρίμηνον ὀνομάζουσιν , ἐν ᾗ καθῃρέθησαν ; τί παραιτοῦνται τὴν ἐν Νικαίᾳ σύνοδον , ἐν ᾗ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν ὑπέγραψαν καὶ ὡμολόγησαν ἐκ τῆς οὐσίας καὶ ὁμοούσιον εἶναι τὸν υἱὸν τῷ πατρί ; τί περιτρέχουσιν ; οὐ γὰρ πρὸς μόνους τοὺς ἐν Νικαίᾳ ἐπισκόπους συνελθόντας , ἀλλὰ γὰρ καὶ πρὸς τοὺς πρὸ αὐτῶν μεγάλους ἐπισκόπους καὶ πρὸς τοὺς ἰδίους λοιπὸν μάχονται . τίνων οὖν εἰσι κληρονόμοι καὶ διάδοχοι ; πῶς δύνανται λέγειν παιτέρας τούτους , ὧν οὐκ ἀποδέχονται τὴν ὁμολογίαν τὴν καλῶς καὶ ἀποστολικῶς γραφεῖσαν ;
Lemmas: τις οὖν ἔτι ὁ Ἀρίμηνος ὀνομάζω , ἐν ὅς καθαιρέω ; τίς παραιτέομαι ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος , ἐν ὅς καί ὁ πατήρ αὐτός ὑπογράφω καί ὁμολογέω ἐκ ὁ οὐσία καί ὁμοούσιος ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ πατήρ ; τίς περιτρέχω ; οὐ γάρ πρός μόνος ὁ ἐν Νίκαια ἐπίσκοπος συνέρχομαι , ἀλλά γάρ καί πρός ὁ πρό αὐτός μέγας ἐπίσκοπος καί πρός ὁ ἴδιος λοιπός μάχομαι . τίς οὖν εἰμί κληρονόμος καί διάδοχος ; πῶς δύναμαι λέγω παιτέρας οὗτος , ὅς οὐ ἀποδέχομαι ὁ ὁμολογία ὁ καλός καί ἀποστολικός γράφω ;
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 7.2
ἐπεὶ εἰ νομίζουσιν ἀντιλέγειν δύνασθαι , εἰπάτωσαν , μᾶλλον δὲ ἀποκρινάσθωσαν , ἵνα καὶ ἑαυτοῖς περιπίπτοντες ἐλεγχθῶσιν , εἰ πιστεύουσι λέγοντι τῷ υἱῷ · ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν καὶ ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν πατέρα ; ναί , εἴποιεν ἄν , ἐπειδὴ γέγραπται , πιστεύομεν . ἀλλὰ καὶ πῶς ἕν εἰσι καὶ πῶς ὁ ἑωρακὼς τὸν υἱὸν ἑώρακε τὸν πατέρα , ἐὰν ἐρωτηθῶσιν εἰπεῖν , πάντως που φήσουσι · δι’ ὁμοιότητα , εἰ μὴ τέλεον συμπεπτώκασι τοῖς ἀδελφὰ φρονοῦσιν αὐτοῖς καὶ λεγομένοις Ἀνομοίοις .
Lemmas: ἐπεί εἰμί νομίζω ἀντιλέγω δύναμαι , λέγω , μᾶλλον δέ ἀποκρίνω , ἵνα καί ἑαυτοῦ περιπίπτω ἐλέγχω , εἰμί πιστεύω λέγω ὁ υἱός · ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί καί ὁ ὁράω ἐγώ ὁράω ὁ πατέρας ; ναί , λέγω ἄν , ἐπεί γράφω , πιστεύω . ἀλλά καί πῶς εἷς εἰμί καί πῶς ὁ ὁράω ὁ υἱός ὁράω ὁ πατέρας , ἐάν ἐρωτάω λέγω , πάντως ποῦ φημί · διά ὁμοιότης , εἰμί μή τέλειος συμπίπτω ὁ ἀδελφός φρονέω αὐτός καί λέγω ἀνόμοιος .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 7.3
ἀλλ’ ἐὰν πάλιν ἐρωτηθῶσι πῶς ὅμοιος , ἀποθρασυνόμενοι φήσουσιν · ἀρετῇ τελείᾳ καὶ συμφωνίᾳ τῷ τὸ αὐτὸ θέλειν τῷ πατρὶ καὶ μὴ θέλειν ὅπερ ὁ πατὴρ οὐ θέλει . ἀλλὰ μαθέτωσαν , ὅτι ὁ ἐξ ἀρετῆς καὶ τοῦ θέλειν ὁμοιούμενος τῷ θεῷ ἔχει μὲν καὶ τοῦ τρέπεσθαι τὴν προαίρεσιν . οὐκ ἔστι δὲ οὕτως ὁ λόγος , εἰ μὴ ἄρα ἐκ μέρους καὶ καθ’ ἡμᾶς ὅμοιος , ὅτι μὴ καὶ κατ’ οὐσίαν ὅμοιός ἐστι . ταῦτα δὲ ἴδια ἡμῶν τῶν γενητῶν καὶ κτιστὴν ἐχόντων τὴν φύσιν .
Lemmas: ἀλλά ἐάν πάλιν ἐρωτάω πῶς ὅμοιος , ἀποθρασύνω φημί · ἀρετή τέλειος καί συμφωνία ὁ ὁ αὐτός ἐθέλω ὁ πατήρ καί μή ἐθέλω ὅς ὁ πατήρ οὐ ἐθέλω . ἀλλά μανθάνω , ὅτι ὁ ἐκ ἀρετή καί ὁ ἐθέλω ὁμοιόω ὁ θεός ἔχω μέν καί ὁ τρέπω ὁ προαίρεσις . οὐ εἰμί δέ οὕτως ὁ λόγος , εἰμί μή ἄρα ἐκ μέρος καί κατά ἐγώ ὅμοιος , ὅτι μή καί κατά οὐσία ὅμοιος εἰμί . οὗτος δέ ἴδιος ἐγώ ὁ γενητός καί κτίστης ἔχω ὁ φύσις .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 7.4
καὶ γὰρ καὶ ἡμεῖς καίτοι μὴ δυνάμενοι ὅμοιοι κατ’ οὐσίαν τοῦ θεοῦ γενέσθαι , ὅμως ἐξ ἀρετῆς βελτιούμενοι μιμούμεθα τὸν θεὸν χαρισαμένου καὶ τοῦτο τοῦ κυρίου καὶ λέγοντος · γίνεσθε οἰκτίρμονες , ὡς ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί · καὶ γίνεσθε τέλειοι , ὡς ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τέλειός ἐστι . τρεπτὰ δὲ τὰ γενητὰ οὐκ ἄν τις ἀρνήσαιτο ἀγγέλων μὲν παραβάντων , τοῦ δὲ Ἀδὰμ παρακούσαντος καὶ πάντων δεομένων τῆς τοῦ λόγου χάριτος .
Lemmas: καί γάρ καί ἐγώ καίτοι μή δύναμαι ὅμοιος κατά οὐσία ὁ θεός γίγνομαι , ὅμως ἐκ ἀρετή βελτιόω μιμέομαι ὁ θεός χαρίζω καί οὗτος ὁ κύριος καί λέγω · γίνομαι οἰκτίρμων , ὡς ὁ πατήρ σύ οἰκτίρμων εἰμί · καί γίνομαι τέλειος , ὡς ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος τέλειος εἰμί . τρεπτός δέ ὁ γενητός οὐ ἄν τις ἀρνέομαι ἄγγελος μέν παραβαίνω , ὁ δέ Ἀδάμ παρακούω καί πᾶς δέω ὁ ὁ λόγος χάρις .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 7.5
τρεπτὸν δὲ ἀτρέπτου οὐκ ἂν εἴη ὅμοιον , ὥσπερ οὐδὲ τὸ κτισθὲν τοῦ κτίσαντος . διὰ τοῦτο περὶ μὲν ἡμῶν σκοπῶν ὁ ἅγιος ἔλεγεν · ὁ θεός , τίς ὁμοιωθήσεταί σοι ; καὶ τίς ὅμοιός σοι ἐν θεοῖς , κύριε ; – θεοὺς λέγων τοὺς κτισθέντας μέν , μετόχους δὲ γενομένους τοῦ λόγου , ὡς αὐτὸς εἶπεν · εἰ ἐκείνους θεοὺς εἶπε , πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἐγένετο . – τὰ δὲ μετέχοντα οὐκ ἂν εἴη τὰ αὐτὰ οὐδὲ ὅμοια τοῦ μετεχομένου . περὶ ἑαυτοῦ γοῦν ἔλεγεν · ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν ὡς τῶν γενητῶν μὴ ὄντων οὕτως .
Lemmas: τρεπτός δέ ἄτρεπτος οὐ ἄν εἰμί ὅμοιος , ὥσπερ οὐδέ ὁ κτίζω ὁ κτίζω . διά οὗτος περί μέν ἐγώ σκοπός ὁ ἅγιος λέγω · ὁ θεός , τίς ὁμοιόω σύ ; καί τίς ὅμοιος σύ ἐν θεός , κύριος ; – θεός λέγω ὁ κτίζω μέν , μέτοχος δέ γίγνομαι ὁ λόγος , ὡς αὐτός λέγω · εἰμί ἐκεῖνος θεός λέγω , πρός ὅς ὁ λόγος ὁ θεός γίνομαι . – ὁ δέ μετέχω οὐ ἄν εἰμί ὁ αὐτός οὐδέ ὅμοιος ὁ μετέχω . περί ἑαυτοῦ γοῦν λέγω · ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί ὡς ὁ γενητός μή εἰμί οὕτως .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 7.6
ἐπεὶ ἀποκρινάσθωσαν οἱ τὴν Ἀρίμηνον προτείνοντες , εἰ κτιστὴ οὐσία δύναται εἰπεῖν · ἃ βλέπω τὸν πατέρα ποιοῦντα , ταῦτα κἀγὼ ποιῶ . ποιούμενα γάρ ἐστι τὰ γενητὰ καὶ οὐ ποιοῦντα · εἰ δὲ μή γε , καὶ ἑαυτὰ ἐποίησαν . ἀμέλει εἰ , ὡς λέγουσι , κτίσμα ἐστὶν ὁ υἱὸς καὶ ποιεῖ αὐτὸν ὁ πατήρ , πάντως ἂν ἐποίησε καὶ ἑαυτὸν ὁ υἱὸς δυνάμενος ποιεῖν ἃ ποιεῖ ὁ πατήρ , ὡς εἶπεν αὐτός . ἀλλ’ ἄτοπον καὶ λίαν ἀσύστατόν ἐστι τὸ τοιοῦτον · ποιεῖν γὰρ ἑαυτὸν οὐδεὶς δύναται .
Lemmas: ἐπεί ἀποκρίνω ὁ ὁ Ἀρίμηνος προτείνω , εἰμί χτιστός οὐσία δύναμαι λέγω · ὅς βλέπω ὁ πατέρας ποιέω , οὗτος ἐγώ ποιέω . ποιέω γάρ εἰμί ὁ γενητός καί οὐ ποιέω · εἰμί δέ μή γε , καί ἑαυτοῦ ποιέω . ἀμέλει εἰμί , ὡς λέγω , κτίσμα εἰμί ὁ γιός καί ποιέω αὐτός ὁ πατήρ , πάντως ἄν ποιέω καί ἑαυτοῦ ὁ γιός δύναμαι ποιέω ὅς ποιέω ὁ πατήρ , ὡς λέγω αὐτός . ἀλλά ἄτοπος καί λίαν ἀσύστατος εἰμί ὁ τοιοῦτος · ποιέω γάρ ἑαυτοῦ οὐδείς δύναμαι .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 8.1
Πάλιν δὲ εἰπάτωσαν , εἰ δύναται τὰ γενητὰ εἰπεῖν · πάντα , ὅσα ἔχει ὁ πατήρ , ἐμά ἐστιν ; ἔχει δὲ τὸ κτίζειν , τὸ δημιουργεῖν , τὸ ἀίδιον , τὸ εἶναι παντοκράτωρ , τὸ ἄτρεπτον . τὰ δὲ γενητὰ οὐ δύναται ἔχειν τὸ δημιουργεῖν , κτιστὰ γάρ ἐστιν , οὐδὲ τὸ ἀίδιον , ἀρχὴν γὰρ ἔχει τοῦ εἶναι , οὐδὲ τὸ παντοκράτωρ καὶ ἄτρεπτον , κρατούμενα γὰρ καὶ τρεπτῆς φύσεώς ἐστιν ὥσπερ αἱ γραφαὶ λέγουσιν .
Lemmas: πάλιν δέ λέγω , εἰμί δύναμαι ὁ γενητός λέγω · πᾶς , ὅσος ἔχω ὁ πατήρ , ἐμός εἰμί ; ἔχω δέ ὁ κτίζω , ὁ δημιουργέω , ὁ ἀίδιος , ὁ ἔρχομαι παντοκράτωρ , ὁ ἄτρεπτος . ὁ δέ γενητός οὐ δύναμαι ἔχω ὁ δημιουργέω , χτιστός γάρ εἰμί , οὐδέ ὁ ἀίδιος , ἀρχή γάρ ἔχω ὁ ἔρχομαι , οὐδέ ὁ παντοκράτωρ καί ἄτρεπτος , κρατέω γάρ καί τρεπτός φύσις εἰμί ὥσπερ ὁ γραφή λέγω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 8.2
οὐκοῦν εἰ ταῦτα τοῦ υἱοῦ ἐστιν , οὐκ ἐξ ἀρετῆς , ὡς εἶπον , ἀλλὰ τῆς οὐσίας αὐτοῦ ἐστι · δηλονότι , ὡς εἶπεν ἡ σύνοδος , οὐκ ἐξ ἄλλης οὐσίας ἐστὶν ἀλλὰ τῆς τοῦ πατρός , ἧς ἐστι καὶ ταῦτα ἴδια . τὸ δὲ τῆς τοῦ πατρὸς οὐσίας ἴδιον καὶ ἐξ αὐτῆς γέννημα , τί ἂν εἴη ἢ πῶς ἄν τις ὀνομάσειεν αὐτὸ ἢ ὁμοούσιον ; ἃ γὰρ βλέπει τις ἐν τῷ πατρί , ταῦτα βλέπει καὶ ἐν τῷ υἱῷ · υἱῷ δὲ οὐκ ἐκ μετουσίας , ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν . καὶ τοῦτό ἐστιν · ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν καὶ ὁ ἐμὲ ἑωρακὼς ἑώρακε τὸν πατέρα .
Lemmas: οὐκοῦν εἰμί οὗτος ὁ υἱός εἰμί , οὐ ἐκ ἀρετή , ὡς λέγω , ἀλλά ὁ οὐσία αὐτός εἰμί · δηλονότι , ὡς λέγω ὁ σύνοδος , οὐ ἐκ ἄλλος οὐσία εἰμί ἀλλά ὁ ὁ πατέρας , ὅς εἰμί καί οὗτος ἴδιος . ὁ δέ ὁ ὁ πατήρ οὐσία ἴδιος καί ἐκ αὐτηες͂ς γέννημα , τίς ἄν εἰμί ἢ πῶς ἄν τις ὀνομάζω αὐτός ἢ ὁμοούσιος ; ὅς γάρ βλέπω τις ἐν ὁ πατήρ , οὗτος βλέπω καί ἐν ὁ υἱός · υἱός δέ οὐ ἐκ μετουσία , ἀλλά κατά οὐσία . καί τούτος εἰμί · ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί καί ὁ ἐγώ ὁράω ὁράω ὁ πατέρας .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 8.3
ἄλλως τε καὶ ἐκ τούτου πάλιν καλὸν δεικνύναι τὴν ἀφροσύνην αὐτῶν . εἰ ἐξ ἀρετῆς , ᾗ ἕπεται τὸ θέλειν καὶ τὸ μὴ θέλειν καὶ τρόπων βελτίωσις , ὅμοιος καθ’ ὑμᾶς ὁ υἱός ἐστι τῷ πατρί – ταῦτα δὲ ποιότητος ἴδια – , δηλονότι σύνθετον τὸν θεὸν ἐκ ποιότητος καὶ οὐσίας λέγετε . καὶ τίς ὑμῶν ἀνέξεται ταῦτα λεγόντων ; οὐ γὰρ σύνθετος ὁ θεὸς ὁ τὰ πάντα εἰς τὸ εἶναι συντεθεικὼς οὐδὲ τοιοῦτος οἷά ἐστι τὰ παρ’ αὐτοῦ διὰ τοῦ λόγου γενόμενα . μὴ γένοιτο · ἁπλῆ γάρ ἐστιν οὐσία , ἐν ᾗ οὐκ ἔνι ποιότης οὐδέ , ὡς εἶπεν ὁ Ἰάκωβος , παραλλαγή τις ἢ τροπῆς ἀποσκίασμα .
Lemmas: ἄλλως τε καί ἐκ οὗτος πάλιν καλός δείκνυμι ὁ ἀφροσύνη αὐτός . εἰμί ἐκ ἀρετή , ὅς ἕπομαι ὁ ἐθέλω καί ὁ μή ἐθέλω καί τρόπος βελτίωσις , ὅμοιος κατά σύ ὁ γιός εἰμί ὁ πατήρ – οὗτος δέ ποιότης ἴδιος – , δηλονότι σύνθετος ὁ θεός ἐκ ποιότης καί οὐσία λέγω . καί τίς σύ ἀνέχω οὗτος λέγω ; οὐ γάρ σύνθετος ὁ θεός ὁ ὁ πᾶς εἰς ὁ ἔρχομαι συντίθημι οὐδέ τοιοῦτος οἷος εἰμί ὁ παρά αὐτός διά ὁ λόγος γίγνομαι . μή γίγνομαι · ἁπλόος γάρ εἰμί οὐσία , ἐν ὅς οὐ ἔνειμι ποιότης οὐδέ , ὡς λέγω ὁ Ἰάκωβος , παραλλαγή τις ἢ τροπή ἀποσκίασμα .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 8.4
οὐκοῦν εἰ δείκνυται οὐκ ἐξ ἀρετῆς – οὐ γὰρ ποιότης ἐν τῷ θεῷ οὔτε ἐν τῷ υἱῷ – , δηλονότι τῆς οὐσίας ἴδιος ἂν εἴη . καὶ τοῦτο πάντως ὁμολογήσετε , εἰ μὴ τέλεον τὸ νοεῖν ἀπώλετο ἐν ὑμῖν . τὸ δὲ ἴδιον καὶ ταὐτὸν τῇ τοῦ θεοῦ οὐσίᾳ καὶ ἐξ αὐτῆς γέννημα φύσει τυγχάνον τί ἂν εἴη ἢ πάλιν καὶ κατὰ τοῦτο ὁμοούσιον τῷ γεννήσαντι ; τοῦτο γὰρ υἱοῦ πρὸς πατέρα γνώρισμα . καὶ ὁ μὴ τοῦτο λέγων , οὐ φρονεῖ φύσει καὶ ἀληθῶς υἱὸν εἶναι τὸν λόγον .
Lemmas: οὐκοῦν εἰμί δείκνυμι οὐ ἐκ ἀρετή – οὐ γάρ ποιότης ἐν ὁ θεός οὔτε ἐν ὁ υἱός – , δηλονότι ὁ οὐσία ἴδιος ἄν εἰμί . καί οὗτος πάντως ὁμολογέω , εἰμί μή τέλειος ὁ νοέω ἀπόλλυμι ἐν σύ . ὁ δέ ἴδιος καί ταὐτός ὁ ὁ θεός οὐσία καί ἐκ αὐτηες͂ς γέννημα φύσις τυγχάνω τίς ἄν εἰμί ἢ πάλιν καί κατά οὗτος ὁμοούσιος ὁ γεννάω ; οὗτος γάρ υἱός πρός πατέρας γνώρισμα . καί ὁ μή οὗτος λέγω , οὐ φρονέω φύσις καί ἀληθῶς υἱός ἔρχομαι ὁ λόγος .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 9.1
Οὕτω νοήσαντες οἱ πατέρες ἔγραψαν ὁμοούσιον εἶναι τὸν υἱὸν τῷ πατρὶ καὶ ἀνεθεμάτισαν τοὺς λέγοντας ἐξ ἑτέρας ὑποστάσεως εἶναι τὸν υἱὸν οὐχ ἑαυτοῖς πλασάμενοι λέξεις , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τῶν πρὸ αὐτῶν πατέρων μαθόντες , καθάπερ εἴπομεν . τούτων δὲ οὕτω δεικνυμένων περιττὴ αὐτῶν ἡ Ἀρίμηνος , περιττὴ καὶ ἡ ἄλλη παρ’ αὐτῶν ὀνομαζομένη περὶ πίστεως σύνοδος . ἀρκεῖ γὰρ ἡ ἐν Νικαίᾳ σύμφωνος οὖσα καὶ τοῖς ἀρχαίοις ἐπισκόποις , ἐν ᾗ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν ὑπέγραψαν , οὓς αἰδεῖσθαι τούτους ἔπρεπεν , ἵνα μὴ πάντα μᾶλλον ἢ Χριστιανοὶ νομισθῶσιν .
Lemmas: οὕτως νοέω ὁ πατήρ γράφω ὁμοούσιος ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ πατήρ καί ἀναθεματίζω ὁ λέγω ἐκ ἕτερος ὑπόστασις ἔρχομαι ὁ υἱός οὐ ἑαυτοῦ πλάσσω λέξις , ἀλλά καί αὐτός ἀπό ὁ πρό αὐτός πατήρ μανθάνω , καθά λέγω . οὗτος δέ οὕτως δείκνυμι περισσός αὐτός ὁ αριμεις , περισσός καί ὁ ἄλλος παρά αὐτός ὀνομάζω περί πίστη σύνοδος . ἀρκέω γάρ ὁ ἐν Νίκαια σύμφωνος εἰμί καί ὁ ἀρχαῖος ἐπίσκοπος , ἐν ὅς καί ὁ πατήρ αὐτός ὑπογράφω , ὅς αἰδέομαι οὗτος πρέπω , ἵνα μή πᾶς μᾶλλον ἢ Χριστιανός νομίζω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 9.2
εἰ δὲ καὶ μετὰ τοσαῦτα μετὰ τὴν μαρτυρίαν τῶν ἀρχαίων ἐπισκόπων καὶ μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῶν ἰδίων πατέρων προσποιοῦνται ὡς ἀγνοοῦντες τὴν λέξιν φοβεῖσθαι τοῦ ὁμοουσίου , εἰπάτωσαν καὶ φρονείτωσαν ἁπλούστερον μὲν τὸν υἱὸν φύσει καὶ ἀληθῶς υἱόν , ἀναθεματισάτωσαν δέ , ὡς παρήγγειλεν ἡ σύνοδος , τοὺς λέγοντας κτίσμα ἢ ποίημα ἢ ἐξ οὐκ ὄντων ἢ ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ , καὶ ὅτι ἄτρεπτος καὶ ἀναλλοίωτός ἐστι καὶ οὐκ ἐξ ἑτέρας ὑποστάσεως , καὶ οὕτω φευγέτωσαν ἀπὸ τῆς ἀρειανῆς αἱρέσεως . καὶ θαρροῦμεν , ὅτι γνησίως ταῦτα ἀναθεματίζοντες ὁμολογοῦσιν εὐθὺς ἐκ τῆς οὐσίας καὶ ὁμοούσιον εἶναι τὸν υἱὸν τῷ πατρί .
Lemmas: εἰμί δέ καί μετά τοσοῦτος μετά ὁ μαρτυρία ὁ ἀρχαῖος ἐπίσκοπος καί μετά ὁ ὑπογραφή ὁ ἴδιος πατήρ προσποιέω ὡς ἀγνοέω ὁ λέξις φοβέω ὁ ὁμοούσιος , λέγω καί φρονέω ἁπλόος μέν ὁ υἱός φύσις καί ἀληθῶς υἱός , ἀναθεματίζω δέ , ὡς παραγγέλλω ὁ σύνοδος , ὁ λέγω κτίσμα ἢ ποίημα ἢ ἐκ οὐ εἰμί ἢ εἰμί ποτέ ὅτε οὐ εἰμί ὁ γιός ὁ θεός , καί ὅτι ἄτρεπτος καί ἀναλλοίωτος εἰμί καί οὐ ἐκ ἕτερος ὑπόστασις , καί οὕτως φεύγω ἀπό ὁ αρειανός αἵρεσις . καί θαρσέω , ὅτι γνήσιος οὗτος ἀναθεματίζω ὁμολογέω εὐθύς ἐκ ὁ οὐσία καί ὁμοούσιος ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ πατήρ .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 9.3
διὰ τοῦτο γὰρ καὶ οἱ πατέρες εἰρηκότες ὁμοούσιον εἶναι τὸν υἱὸν ἐπήγαγον εὐθύς · τοὺς δὲ λέγοντας κτίσμα ἢ ποίημα ἢ ἐξ οὐκ ὄντων ἢ ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν ἀναθεματίζει ἡ καθολικὴ ἐκκλησία , ἵνα διὰ τούτων γνωρίσωσιν , ὅτι ταῦτα σημαίνει τὸ ὁμοούσιον καὶ ἡ τοῦ ὁμοουσίου δύναμις γινώσκεται ἐκ τοῦ μὴ εἶναι κτίσμα ἢ ποίημα τὸν υἱὸν καὶ ὅτι ὁ λέγων ὁμοούσιον οὐ φρονεῖ κτίσμα εἶναι τὸν λόγον καὶ ὁ ἀναθεματίζων τὰ προειρημένα ὁμοούσιον ἅμα φρονεῖ εἶναι τὸν υἱὸν τῷ πατρὶ καὶ ὁ ὁμοούσιον λέγων γνήσιον καὶ ἀληθινὸν λέγει τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ ὁ γνήσιον λέγων νοεῖ τὸ ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν καὶ ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν πατέρα .
Lemmas: διά οὗτος γάρ καί ὁ πατήρ λέγω ὁμοούσιος ἔρχομαι ὁ υἱός ἐπάγω εὐθύς · ὁ δέ λέγω κτίσμα ἢ ποίημα ἢ ἐκ οὐ εἰμί ἢ εἰμί ποτέ ὅτε οὐ εἰμί ἀναθεματίζω ὁ καθολικός ἐκκλησία , ἵνα διά οὗτος γνωρίζω , ὅτι οὗτος σημαίνω ὁ ὁμοούσιος καί ὁ ὁ ὁμοούσιος δύναμις γιγνώσκω ἐκ ὁ μή ἔρχομαι κτίσμα ἢ ποίημα ὁ υἱός καί ὅτι ὁ λέγω ὁμοούσιος οὐ φρονέω κτίσμα ἔρχομαι ὁ λόγος καί ὁ ἀναθεματίζω ὁ προλέγω ὁμοούσιος ἅμα φρονέω ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ πατήρ καί ὁ ὁμοούσιος λέγω γνήσιος καί ἀληθινός λέγω ὁ υἱός ὁ θεός καί ὁ γνήσιος λέγω νοέω ὁ ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί καί ὁ ὁράω ἐγώ ὁράω ὁ πατέρας .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 10.1
Ἔπρεπε μὲν οὖν διὰ πλειόνων τὰ τοιαῦτα γράφειν , ἐπειδὴ δὲ πρὸς εἰδότας ὑμᾶς γράφομεν , διὰ τοῦτο συντόμως ὑπηγορεύσαμεν εὐχόμενοι παρὰ πᾶσι σώζεσθαι τὸν σύνδεσμον τῆς εἰρήνης καὶ πάντας τοὺς τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας τὸ αὐτὸ λέγειν , τὸ αὐτὸ φρονεῖν .
Lemmas: πρέπω μέν οὖν διά πολύς ὁ τοιοῦτος γράφω , ἐπεί δέ πρός οἶδα σύ γράφω , διά οὗτος σύντομος ὑπαγορεύω εὔχομαι παρά πᾶς σῴζω ὁ σύνδεσμος ὁ εἰρήνη καί πᾶς ὁ ὁ καθολικός ἐκκλησία ὁ αὐτός λέγω , ὁ αὐτός φρονέω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 10.2
καὶ οὐχ ὡς διδάσκοντες ἀλλ’ ὡς ὑπομιμνήσκοντές ἐσμεν . ἐσμὲν δὲ οὐχ ἡμεῖς οἱ γράφοντες μόνοι , ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ ἐν τῇ Αἰγύπτῳ καὶ ταῖς Λιβύαις ἐνενήκοντά που ἐπίσκοποι . πάντων γὰρ ἕν ἐστι τοῦτο φρόνημα καὶ ὑπὲρ ἀλλήλων ἀεὶ ὑπογράφομεν , ἐὰν συμβῇ τινα μὴ παρεῖναι .
Lemmas: καί οὐ ὡς διδάσκω ἀλλά ὡς ὑπομιμνῄσκω εἰμί . εἰμί δέ οὐ ἐγώ ὁ γράφω μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἐν ὁ Αἴγυπτος καί ὁ Λιβύη ἐνενήκοντα ποῦ ἐπίσκοπος . πᾶς γάρ εἷς εἰμί οὗτος φρόνημα καί ὑπέρ ἀλλήλων ἀεί ὑπογράφω , ἐάν συμβαίνω τις μή πάρειμι .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 10.3
οὕτως οὖν διακείμενοι , ἐπειδὴ συνέβη συνελθεῖν ἡμᾶς , ἐγράψαμεν καὶ τῷ ἀγαπητῷ ἡμῶν Δαμάσῳ τῷ ἐπισκόπῳ τῆς μεγάλης Ῥώμης περὶ Αὐξεντίου τοῦ ἐπελθόντος τῇ ἐν Μεδιολάνῳ ἐκκλησίᾳ διηγούμενοι τὰ κατ’ αὐτόν , ὅτι τε οὐ μόνον τῆς ἀρειανῆς αἱρέσεώς ἐστι κοινωνός , ἀλλὰ καὶ ὑπεύθυνός ἐστι πολλοῖς κακοῖς πράξας ταῦτα μετὰ Γρηγορίου τοῦ κοινωνοῦ τῆς ἀσεβείας αὐτοῦ , καὶ θαυμάζοντες , πῶς μέχρι νῦν οὐ καθῃρέθη καὶ ἐκβέβληται τῆς ἐκκλησίας , καὶ χάριν ὡμολογήσαμεν τῇ θεοσεβείᾳ αὐτοῦ τε καὶ τῶν συνελθόντων ἐν τῇ μεγάλῃ Ῥώμῃ , ὅτι καὶ τοὺς περὶ Οὐρσάκιον καὶ Οὐάλεντα καὶ τοὺς τὰ αὐτὰ αὐτοῖς φρονοῦντας ἐκβάλλοντες ἔσωσαν τὴν ὁμοψυχίαν τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας · ἣν καὶ παρ’ ὑμῖν εὐχόμενοι σώζεσθαι παρακαλοῦμεν μὴ ἀνέχεσθαι , καθὰ προείπομεν , τῶν προβαλλομένων ὄχλον συνόδων προφάσει πίστεως , τὴν ἐν Ἀριμήνῳ , τὴν ἐν Σιρμίῳ , τὴν ἐν τῇ Ἰσαυρίᾳ , τὴν ἐν τῇ Θρᾴκῃ , τὰς ἐν Κωνσταντινουπόλει , τὰς ἐν Ἀντιοχείᾳ πολλὰς καὶ ἀτάκτους .
Lemmas: οὕτως οὖν διάκειμαι , ἐπεί συμβαίνω συνέρχομαι ἐγώ , γράφω καί ὁ ἀγαπητός ἐγώ δαμάζω ὁ ἐπίσκοπος ὁ μέγας Ῥώμη περί Αυξεντίου ὁ ἐπέρχομαι ὁ ἐν Μεδιόλανον ἐκκλησία διηγέομαι ὁ κατά αὐτός , ὅτι τε οὐ μόνος ὁ αρειανός αἵρεσις εἰμί κοινωνός , ἀλλά καί ὑπεύθυνος εἰμί πολύς κακός πράσσω οὗτος μετά Γρηγόριος ὁ κοινωνός ὁ ἀσέβεια αὐτός , καί θαυμάζω , πῶς μέχρι νῦν οὐ καθαιρέω καί ἐκβάλλω ὁ ἐκκλησία , καί χάρις ὁμολογέω ὁ θεοσέβεια αὐτός τε καί ὁ συνέρχομαι ἐν ὁ μέγας Ῥώμη , ὅτι καί ὁ περί Οὐρσάκιον καί Οὐάλης καί ες ὁ αὐτός αὐτός φρονέω ἐκβάλλω σῴζω ὁ ὁμοψυχία ὁ καθολικός ἐκκλησία · ὅς καί παρά σύ εὔχομαι σῴζω παρακαλέω μή ἀνέχω , καθά προλέγω , ὁ προβάλλω ὄχλος σύνοδος πρόφασις πίστη , ὁ ἐν Ἀρίμηνος , ὁ ἐν Σίρμιον , ὁ ἐν ὁ Ισαυρία , ὁ ἐν ὁ Θρᾴκη , ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις , ὁ ἐν Ἀντιόχεια πολύς καί ἄτακτος .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 10.4
ἀλλὰ μόνον κρατείτω παρ’ ὑμῖν ἡ ἐν Νικαίᾳ παρὰ τῶν πατέρων ὁμολογηθεῖσα πίστις , ἐν ᾗ καὶ πάντες καὶ τῶν νῦν μαχομένων πρὸς αὐτὴν παρῆσαν πατέρες , καθὰ προείπομεν , καὶ ὑπέγραψαν , ἵνα καὶ περὶ ἡμῶν ἐπαινῶ δὲ ὑμᾶς , ὅτι πάντα μου μέμνησθε , καὶ καθὼς παρέδωκα ὑμῖν τὰς παραδόσεις οὕτω κατέχετε .
Lemmas: ἀλλά μόνος κρατέω παρά σύ ὁ ἐν Νίκαια παρά ὁ πατήρ ὁμολογέω πίστις , ἐν ὅς καί πᾶς καί ὁ νῦν μάχομαι πρός αὐτός πάρειμι πατήρ , καθά προλέγω , καί ὑπογράφω , ἵνα καί περί ἐγώ ἐπαινέω δέ σύ , ὅτι πᾶς ἐγώ μιμνήσκω , καί καθώς παραδίδωμι σύ ὁ παράδοσις οὕτως κατέχω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 11.1
Αὕτη γὰρ ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος ἀληθῶς στηλογραφία κατὰ πάσης αἱρέσεώς ἐστιν . αὕτη καὶ τοὺς βλασφημοῦντας εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ λέγοντας αὐτὸ κτίσμα ἀνατρέπει . εἰρηκότες γὰρ οἱ πατέρες περὶ τῆς εἰς τὸν υἱὸν πίστεως ἐπήγαγον εὐθύς · πιστεύομεν καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἵνα τελείαν καὶ πλήρη τὴν εἰς τὴν ἁγίαν τριάδα πίστιν ὁμολογήσαντες τὸν χαρακτῆρα τῆς ἐν Χριστῷ πίστεως καὶ τὴν διδασκαλίαν τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας ἐν τούτῳ γνωρίσωσι .
Lemmas: ἄτη γάρ ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος ἀληθῶς στηλογραφία κατά πᾶς αἵρεσις εἰμί . οὗτος καί ὁ βλασφημέω εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος καί λέγω αὐτός κτίσμα ἀνατρέπω . λέγω γάρ ὁ πατήρ περί ὁ εἰς ὁ υἱός πίστη ἐπάγω εὐθύς · πιστεύω καί εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ἵνα τέλειος καί πλήρης ὁ εἰς ὁ ἅγιος τριάς πίστις ὁμολογέω ὁ χαρακτήρ ὁ ἐν Χριστός πίστη καί ὁ διδασκαλία ὁ καθολικός ἐκκλησία ἐν οὗτος γνωρίζω .
athanasius-of-alexandria.epistula-ad-afros 11.2
δῆλον γὰρ καὶ παρ’ ὑμῖν καὶ παρὰ πᾶσι καθέστηκε καὶ οὐδεὶς ἂν Χριστιανῶν ἀμφίβολον εἰς τοῦτο σχοίη τὴν διάνοιαν , ὡς οὐκ ἔστιν ἡμῶν ἡ πίστις εἰς τὴν κτίσιν , ἀλλ’ εἰς ἕνα θεὸν πατέρα παντοκράτορα , πάντων ὁρατῶν τε καὶ ἀοράτων ποιητὴν καὶ εἰς ἕνα κύριον Ἰησοῦν Χριστόν , τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ καὶ εἰς ἓν πνεῦμα ἅγιον · ἕνα θεὸν τὸν ἐν τῇ ἁγίᾳ καὶ τελείᾳ τριάδι γινωσκόμενον , εἰς ἣν καὶ βαπτιζόμενοι καὶ ἐν ταύτῃ συναπτόμενοι τῇ θεότητι πιστεύομεν καὶ κληρονομῆσαι βασιλείαν οὐρανῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν , δι’ οὗ τῷ πατρὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . ἀμήν . ἐρρῶσθαι ὑμᾶς καὶ μνημονεύειν ἡμῶν ἐν κυρίῳ εὔχομαι , ἀγαπητοὶ καὶ ποθεινότατοι .
Lemmas: δῆλος γάρ καί παρά σύ καί παρά πᾶς καθίστημι καί οὐδείς ἄν Χριστιανός ἀμφίβολος εἰς οὗτος ἔχω ὁ διάνοια , ὡς οὐ εἰμί ἐγώ ὁ πίστις εἰς ὁ κτίσις , ἀλλά εἰς εἷς θεός πατέρας παντοκράτωρ , πᾶς ὁρατός τε καί ἀόρατος ποιητής καί εἰς εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ὁ υἱός αὐτός ὁ μονογενής καί εἰς εἷς πνεῦμα ἅγιος · εἷς θεός ὁ ἐν ὁ ἅγιος καί τέλειος τριάς γιγνώσκω , εἰς ὅς καί βαπτίζω καί ἐν οὗτος συνάπτω ὁ θεότης πιστεύω καί κληρονομέω βασίλειος οὐρανός ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , διά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . ῥώννυμι σύ καί μνημονεύω ἐγώ ἐν κύριος εὔχομαι , ἀγαπητός καί ποθεινός .