asclepius.in-aristotelis-metaphysicorum-libros-az-commentaria 4
p . 1003a21 ἐστιν ἐπιστήμη ἣ θεωρεῖ τὸ ὂν ᾗ ὃν καὶ τὰ τούτῳ ὑπάρχοντα · Ὁ σκοπὸς τοῦ προκειμένου βιβλίου ἐστὶν ἐπιλύσασθαι τὰς πολλὰς τῶν ἀποριῶν τῶν εἰρημένων ἐν τῷ δευτέρῳ , τουέστιν ἐν τῷ Β . ζητεῖ δὲ καὶ περὶ τῆς ἀντιφάσεως ; εἴτε αὐτόπιστός ἐστι κρείττων οὖσα πάσης ἀποδείξεως , ὅτι ἐπὶ παντὸς ἢ ἡ κατάφασις ἤγουν ἡ ἀπόφασις ἀληθεύει , εἴτε δυνατόν ἐστιν ἀποδεῖξαι τοῦτο αὐιό , ὅτι ἐπὶ παντὸς ἢ ἡ κατάφασις ἤγουν ἡ ἀπόφασις ἀληθεύει . πρὸς ἐπὶ τούτοις δὲ ζητεῖ καὶ περὶ τῆς ἀκαταληψίας μαχόμενος πρὸς τοὺς καλουμένους ἐφεκτικούς , καὶ δείκνυσιν ὅτι οὐκ ἔστιν ἀκαταληψία ἀλλὰ καταληπτὰ ὑπάρχουσι τὰ πράγματα . εἶτα λοιπὸν κατὰ τὸ προοίμιον ζητεῖ τοῦτο , ἐπειδὴ ἠπόρησεν ἐν τῷ πρὸ τούτου βιβλίῳ ζητῶν εἰ ἄρα ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέξεται περὶ πασῶν τῶν οὐσιῶν , τοῦτο αὐτὸ ἐνταῦθα ἐπιλύεται δεικνὺς ὅτι περὶ πασῶν τῶν οὐσιῶν διαλέξεται ὁ πρῶτος φιλόσοφος , πολυπραγμονῶν καὶ τὰς αἰτίας αὐτῶν καὶ τὰ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχοντα αὐτοῖς , οἷον , εἰ τύχοι , περὶ ὁμοιότητος καὶ ἀνομοιότητος καὶ ἑτερότητος καὶ ταὐτότητος . αἱ δὲ ἄλλαι καὶ κατὰ μέρος ἐπιστῆμαι μέρος τι τοῦ καθόλου ἀποτεμόμεναι περὶ τούτου θεωροῦσιν , οἷον γεωμετρία περὶ μεγεθῶν καὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τοῖς μεγέθεσιν , οἷον τοῖς τριγώνοις , εἰ τύχοι , τὸ τὰς τρεῖς γωνίας δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχειν · ὁμοίως ’δὲ καὶ ὁ ἀριθμητικὸς περὶ ἀριθμῶν καὶ ὁ ἀστρονόμος περὶ σχημάτων ἀστέρων μεγεθῶν κινήσεων , ὡσαύτως δὲ καὶ αἱ ἄλλαι πᾶσαι ἐπιστῆμαι . προθέ - μένος οὖν ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ πραγματείᾳ , ἣν καὶ Σοφίαν καὶ Πρώτην φιλοσοφίαν , ἔστι δὲ ὅτε καὶ Θεολογίαν αὐτὴν καλεῖ , περὶ τοῦ ὄντος ᾗ ὂν θεωρῆσαι καὶ δείξας ὅτι ἡ προκειμένη πραγματεία μήτε τῶν περὶ τὴν τῶν ἀναγκαίων γνῶσιν καταγινομένων ἐστὶ τεχνῶν ἤ ἐπιστημῶν μήτε τῶν περὶ τὰ χρήσιμα , ἀλλ᾿ ἔστιν αὐτῆς χάριν τῆς γνώσεώς τε καὶ ἐπιστήμης μετι - οῦσα † αὐτὰ εἰς αὐτὰ μέτεισι , δείξας δὲ αὐτὴν θεωρητικὴν οὖσαν τῶν πρώτων ἀρχῶν τε καὶ αἰτίων ταῦτα γὰρ μάλιστα ὄντα ) , πρὸ τοῦ ζητεῖν τίνες αἱ πρῶται ἀρχαί , κινήσας καθόλου τὸν περὶ αἰτίων λόγον καὶ τὰς δόξας τῶν πρὸ αὐτοῦ τἀς περὶ τῶν ἀρχῶν ἐκθέμενός τε καὶ ἱστορήσας καὶ αντειπὼν πρὸς αὐτάς , δείξας δὲ καὶ ὅτι [ εἰ ] εἰσί τινες · ἀρχαὶ πρῶται καὶ οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἡ τῶν ἀρχῶν ἄνοδος , καὶ ἐπὶ τούτοις ὡς χρήσιμον καὶ ἀναγ - καῖον πρὸς τὴν εὕρεσιν τῶν τῇ σοφίᾳ προκειμένων ἀπορήσας τινὰς ἀπορίας περί τε τοῦ ὄντος καὶ τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν τούτοις παρακειμένων , μετὰ τὰς ἀπορίας ἄρχεται τοῦ τρίτου βιβλίου λοιπὸν ἐν τούτῳ λέγων τε καὶ κατασκευάζων τὰ αὐτῷ δοκοῦντα καὶ λύων τὰ ἠπορημένα . δείκνυσι δὲ ἐν τῷ βιβλίῳ περὶ τίνα ἐστὶν ἡ σοφία , ἣν καὶ φιλοσοφίαν ὀνομάζει καὶ πρώτην φιλοσοφίαν . καὶ πρῶτον μὲν συνίστησιν ὅτι περὶ τὸ ὂν καθόλου , καὶ ἐπεὶ τῷ ὄντι τὸ ἓν κατὰ τὸ ὑποκείμενον τὸ αὐτό , ὅτι καὶ περὶ τοῦτο . ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ὑπὸ τὸ ἕν , ὧν ἐστι τὸ ταὐτὸν τὸ ἴσον τὸ ὅμοιον . ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ἀντικειμένων τῷ ἑνί , ταῦτα δέ ἐστι τὰ πολλά · τῆς γὰρ αὐτῆς ἡ γνῶσις τῶν ἀντικειμένων . καὶ περὶ τῶν τοῖς εἰρημένοις ἄρα ἀντικειμένων , ἀλλὰ καὶ περὶ πάντων τῶν ἐναντίων · πάντα γὰρ τὰ ἐναντία ὑπὸ τὴν ἑτερότητα , ἡ δὲ ἑιερότης ὑπὸ τὰ πολλά , τὰ δὲ πολλὰ καὶ ἓν ἀντικείμενα . εἰ δὲ περὶ πάντων τῶν ἐναντίων τε καὶ ἀντικειμένων , δῆλον καὶ ἐκ τούτου ὅτι περὶ παντὸς τοῦ ὄντος · πάντα γὰρ τὰ ὄντα ἐν τούτοις · ἢ γὰρ ἐναντία ἢ ἐξ ἐναντίων . ἀλλ’ εἰ περὶ πάντα τὰ ὄντα , καὶ περὶ πάντα τὰ καθ’ αὑτά τε καὶ κοινῶς τῷ ὄντι ἡ ὂν ὑπάρχοντα · τοιαῦτα δὲ καὶ τὰ ἀξιώματα . ἐφ’ οἷς δείκνυσιν ὅτι κοινότατον καὶ γνωριμώτατον τῶν ἀξιωμάτων ἐστὶ τὸ μὴ δύνασθαι συνυπάρχειν τὴν ἀντίφασιν . πρᾶτον δὲ ἐν αὐτῷ δείκνυσι , λαβὼν ὅτι ἡ σοφία περὶ τὸ ὄν , ὅτι τὸ ὂν οὕτως λέγεται πολλαχῶς ὡς τὰ ἀφ’ ἑνός τε καὶ πρὸς ἕν , ὥσπερ τὸ ἰατρικὸν σιτίον καὶ ἰατρικὸν φάρμακον · ταῦτα γὰρ ὁμώνυμα τυγχάνουσιν ὡς ἰὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν · ἀπὸ γὰρ τῆς ἰατρικᾶς ἑνὸς πράγματος παρήχθησαν καὶ πρὸς ἓν τὴν ἰατρικὴν νεύουσιν . οἱ μέντοι γε Αἴαντες εἰ καὶ ὁμώνυμοί εἰσιν , ἀλλ’ οὖν οὐχ ὑπάρχουσιν ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν · οὔτε γὰρ ἀπὸ ἑνός τινος παρήχθησαν , ἀλλὰ ἐκλήθησαν οὕτω κατὰ τύχην . καὶ τὰ ὄντα οὖν ὁμώνυμά εἰσιν ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἓν πάντα · ἐσχήκασι γὰρ τὴν ὀνομασίαν καὶ τὴν πρόοδον ἐκ τοὐ κυρίως ὄντος , τουτέστι τῆς ἑνάδος . καὶ ὅτι τῶν οὕτως πολλαχῶς λεγομένων ὡς ἀφ’ ἑνός τε καὶ πρὸς ἕν , ὡς λέγεται καὶ τὸ ὃν ἕν , μία ἐπιστήμη δοκεῖ καὶ τοῦ ὄντος ᾗ ὄν · ὅθεν καὶ περὶ τὴν τούτου θεωρίαν ἐστὶν ἡ προκειμένη ἐπι - στήμη , πρώτη τε οὖσα πασῶν ἐπιστημῶν καὶ κυριωτάτη . ἐρεῖ δὲ καὶ ὅτι καὶ περὶ ταὐτὰ τῷ σοφῷ ὅ τε διαλεκτικὸς καὶ ὁ σοφιστής περὶ γὰρ τῶν κοινῶς τῷ ὄντι ᾗ ὂν ὑπαρχόντων καὶ οὗτοι τοὺς λόγους ποιοῦνται · οὐ γὰρ περί τι ἓν γένος ἡ πραγματεία αὐτοῖς , ὡς ἑκάστη τῶν ἄλλων τεχνῶν τε καὶ ἐπιστημῶν ) , ἀλλ’ ὁ μὲν αὐτῶν ψευδὴς καὶ διὰ ψευδῶν ἐπιχειρητικός , ὁ δὲ διὰ πιθανῶν τε καὶ ἐνδόξων · ἡ δὲ σοφία ἐπιστημονικῶς τούτων ἐστὶ τῶν κοινῶς 7(5 ὄντι ᾗ ὂν ὑπαρχόντων θεωρητική . δεικνὺς δὲ τὸ μὴ δύνασθαι ἅμα τὴν ἀντίφασιν εἶναι ἀληθῆ ἢ ψευδῆ , ἀλλὰ κατὰ παντὸς δεῖν θάτερον μέρος τῆς ἀντιφάσεως ἀληθὲς θάτερον δὲ ψευδὲς εἶναι , ἀντερεῖ καὶ πρὸς Ἡράκλειτον καὶ Πρωταγόραν , οἳ ᾤοντο εἶναί τι τῆς ἀντιφάσεως μεταξὺ . p . 1003a21 ἐστιν ἐπιστήμη τις , ἣ θεωρεῖ τὸ ὂν <ᾖ ὂν> καὶ τὰ τούτῳ ὑπάρχοντα καθ’ αὑτό . Λαμβάνει πρῶτον μὲν τὸ εἶναί τινα ἐπιστήμην περὶ τὸ ὂν ᾗ ὄν , τουτέστι τοῦ ὄντος ᾗ ὂν θεωρητικήν τε καὶ ἀποδεικτικὴν τῶν τούτῳ καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων [ ἀποδεικτικήν ] . διό φησιν ἔστιν ἐπιστήμη τις , ἥτις θεωρεῖ τὸ ὄν , καθὸ ὄν ἐστι , καὶ τὰ ὑπάρχοντα ἰῷ ὄντι καθ’ αὑτό . καὶ τὸ μὲν εἶναί τινα τὴν ἐπιστήμην περὶ τὸ ὃν προϊὼν δείκνυσι · νῦν δὲ προστίθησιν ὡς ὅτι ἡ τοιαύτη ἐπιστήμη θεωροῦσα καθόλου τὸ ὄν , ἡ ὅν ἐστι , διαφέρει τῶν ἄλλων πασῶν ἐπιστημῶν . ἔπειτα δείκνυσιν ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ σοφία , περὶ ἧς νῦν ἡμῖν ἐστιν ὁ παρὼν λόγος . τοῦτο δὲ δείκνυσι διὰ τοῦ δεῖξαι τὰς ἀκροτάτας ἀρχάς τε καὶ αἰτίας , περὶ ἃς ὁ σοφὸς καταγίνεται , πρῶτον μὲν οὔσας φύσεως τινος ἀρχὰς καθ’ αὑτάς , ἔπειτα ὅτι ταύτης τῆς φύσεως · τοῦ γὰρ ὄντος ᾗ ὂν αἱ τοιαῦται ἀρχαί . p . 1003a23 οὐδὲ μία γὰρ τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν . Ὅτι τοίνυν οὐκ ἔστιν ἡ πρώτη σοφία ἡ αὐτὴ ταῖς ἄλλαις ἐπιστήμαις , δείκνυσιν ἐντεῦθεν . φησὶ γὰρ ὅτι οὐδεμία τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν ἐπισκοπεῖ καθόλου τοῦ ὄντος , ᾗ ὄν ἐστιν , ἀλλὰ περί τι ὂν καὶ μέρος τοῦ ὄντος ἀποτεμομένας πραγματεύεσθαι . ἡ μὲν γὰρ ἀριθμητικὴ περὶ ἀριθμούς , οἵτινές τι ὄν εἰσιν , ἡ δὲ γεωμετρία περὶ γραμμὰς καὶ ἐπίπεδα καὶ στερεά , ἃ καὶ αὐτά τινα ὄντα . τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἑκάστη τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν περὶ μέρος τι τοῦ ὄντος καταγίνεται καὶ τὰ τούτῳ ὑπάρχοντα καθ’ αὑτὰ θεωρεῖ τὸ γὰρ συμβεβηκὸς τοῦτο σημαίνει νῦν ) · τοῦτο γὰρ τῆς περὶ ἕκαστον ἐπιστήμης ἴδιον . ἡ δὲ μὴ περὶ ὄν τι καταγινομένη μέτε περὶ μέρος τοῦ ὄντος , ἀλλὰ ἁπλῶς περὶ τὸ ὄν , καθὸ ὄν ἐστιν , ἡ πρώτη ἐστὶ φιλοσοφία , δι’ ὃ καὶ τὰ ὄντα , καὶ τοῦτο ὑποκείμενον ἔχουσα ἄλλη ἂν ἐκείνων εἴη . p . 1003a21 ἔστιν ἐπιστήμη τις , ἣ θεωρεῖ τὸ ὂν ᾗ ὄν . Τὸ προκείμενον βιβλίον , ὡς εἴρηται , ὑφηγηματικὸν ὑπάρχει , τὸ δὲ πρὸ αὐτοῦ ἀπορητικόν . διὰ τοῦτο τοίνυν τὰς ἀπορίας τὰς εἰρημένας ἐν τῷ πρὸ τούτου βιβλίῳ ἐπιλύεται καὶ ζητεῖ περὶ τῶν ἀρχῶν πάσης τέχνης . εἶτα ὕστερον ζητεῖ καὶ περὶ τῆς ἀντιφάσεως καὶ πολυπραγμονεῖ αὐτὴν ζητῶν εἴτε αὐτόπιστός ἐστιν εἴτε καὶ ἀποδείξει ὑποβάλλεται · καὶ πειρᾶται ἀποδεῖξαι αὐτήν . καὶ ἔστιν ἁπλῶς εἰπεῖν ἡ παροῦσα θεωρία λογικωτάτη . p . 1003a21 Ἔστιν ἐπιστήμη τις ἣ θεωρεῖ τὸ ὂν ᾗ ὃν καὶ τὰ τούτῳ ὑπάρχοντα καθ’ αὑτά . Διὰ τῶν νῦν λεγομένων ὁ Ἀριστοτέλης βούλεται ἡμῖν δεῖξαι ὅτι ἔστι τις ἐπιστήμη ἡ τοῦ ὄντος , καθὸ ὄν ἐστιν , ἀντὶ τοῦ κυρίως ὄνιος · ὅπερ κυρίως ὂν ἀγαθόν φησι καὶ πρῶτον καὶ ἔχον γόνιμον δύναμιν , καὶ ἐξ αὐτοῦ πάντα τὰ ἄλλα προερχόμενα . αἱ γὰρ ἄλλαι ἐπιστῆμαι μέρος τι τοῦ ὄντος ἀποτεμόμεναι οὕτως διελέχθησαν περὶ αὐτοῦ ; οἷον ὥσπερ αἱ μαθηματικαὶ ἐπιστῆμαι · ἡ μὲν γὰρ ἀριθμητικὴ περὶ ἀριθμούς , ἡ δὲ γεωμετρία περὶ μεγέθη , ἡ δὲ ἀστρονομία περὶ τῶν οὐρανίων σωμάτων · ἡ δὲ φυσιολογία περὶ τῶν φυσικῶν πραγμάτων . ζητεῖ οὖν εἰ ἔστιν ἐπιστήμη τοῦ κυρίως ὄντος · καὶ τέως μὲν ὅτι ἔστιν ὡς ὁμολογούμενον λαμβάνει , προιὼν δὲ δείκνυσιν τοῦτο . ἐὰν οὖν τις εἴποι ὅτι οὐκ ἔστι τὸ ὂν αὐτὸ καθ’ αὑτό , ἀλλὰ ἢ ἐν ψυχῇ θεωρεῖται ἢ ἐν νῷ ἢ ἐν ἄλλῳ ζῴῳ ἤγουν ἐν ἄλλῳ πράγματι , ἐροῦμεν πρὸς αὐτὸν ὅτι οὐχ ᾗ νοῦς ἐστιν ὄν ἐστιν , ἐπεὶ οὕτως ἔδει τὰ παρὰ τὸν νοῦν μὴ ὄντα εἶναι · νυνὶ δὲ ὁρῶμεν ὅτι καὶ ψυχαὶ ὄντα εἰσὶ καὶ τὰ σώματα ὑπάρχουσιν . ὥσπερ καὶ τὸν Σωκράτη φαμὲν ἄνθρωπον εἶναι λευκόν . οὐ καθὸ δὲ . ἄνθρωπός ἐστι , λευκός ἐστιν , ἀλλὰ ἕτερον ὑπάρχων παρὰ τὸ λευκὸν οὕτως ἔστι λευκός · οὕτως οὖν φημι καὶ ἐπὶ τοῦ νοῦ καὶ τῶν ἄλλων τῶν ὄντων ὅτι οὐχ ᾗ νοῦς ἐστιν ὄν ἐστιν , ἐπεί , ὡς εἴρηται , ἔδει τὰ παρὰ τὸν νοῦν μὴ ὄντα εἶναι , ὥσπερ λέγομεν τὸ τρίγωνον , καθὸ τρίγωνόν ἐστι , τὰς τρεῖς γωνίας δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχειν , καὶ τὸ μὴ ὂν τρίγωνον οὐκ ἔχει τὸ σύμπτωμα . ὥστε οὐχ ᾗ νοῦς ἐστιν , ὄν ἐστι . τὸ μέντοι κυρίως ὂν ἐν αὐτῷ τῷ ὄντι τὴν ὕπαρξιν ἔχει καὶ τὰ μὴ μετέχοντα αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ὄντα · γὰρ ἕτερον ὂν ὥσπερ ὁ νοῦς , οὕτως ἐστὶν ὄν , ἀλλ’ αὐτὸ κυρίως ἐστὶν ὂν καὶ διὰ τὴν γόνιμον αὐτοῦ δύναμιν πᾶσι τὸ εἶναι χαριζόμενον , καὶ νῷ καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀρχαῖς καὶ πᾶσι τοῖς οὖσιν . ἐπειδὴ οὖν κοινωνοῦσιν ἅπαντα ἀλλήλοις κατὰ τὸ ὄν , τοῦτο αἴτιον τῆς κοινότητος ταύτης · οὔτε γὰρ ἐκ ταὐτομάτου προῆλθεν ἐπὶ τὰ πράγματα πάντα τὸ ὄν . φανερὸν δὲ ὅτι ἐκ τοῦ κυρίως καὶ ἁπλῶς ὄντος , τουτέστι τῆς πρωτίστης οὐσίας , προῆλθε τὸ ὂν ἐπὶ ταῦτα διὰ τὴν γόνιμον αὐτοῦ δύναμιν . πάντα γὰρ τὰ ὄντα μετέχουσι τοῦ ὄντος , καὶ αἱ γενέσεις καὶ αἱ φθοραί ἄλλο γάρ τι γίνεται ) καὶ αἱ ἀποφάσεις καὶ αἱ στερήσεις · ὄντα γὰρ καὶ αὐτὰ ὑπάρχουσι καὶ τὸ μὴ ὄν · ἐν γὰρ τῷ λέγεσθαι 'ἔστι' δῆλον ὅτι καὶ οὐσίαι κατὰ συμβεβηκὸς · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ὁ Πλατῶν ἔλεγεν ὅτι τὸ μηδαμῇ μηδαμῶς ὃν οὔτε δοξαστόν ἐστιν οὔτε ῥητόν . εἰ γὰρ πάντα , φησί , προάγει διὰ τὴν γόνιμον αὐτοῦ δύναμιν καὶ οὐ δεῖται χρόνου , ἀλλὰ χωρὶς πάσης μεταβολῆς , τί , φησί , δεῖ λέγειν ὅτι ἤρξατο ἀπό τινος χρόνου παράγειν ; οὐ γὰρ καλῶς λέγουσιν , ὡς δέδεικται , φησίν , ἐν ἄλλοις . εἰ οὖν ἀπεδείξαμεν ὅτι ἔστι τὸ ἁπλῶς ὄν , ἐξ οὗ καὶ τὰ ἄλλα πάντα τοῦ ὄντος κεκοι - νωνήκασι , δῆλον ὡς ὅτι ἔστι τις ἐπιστήμη τοῦ ἁπλῶς ὅνιος , τουτέστι τῆς ἁπλῶς οὐσίας , ἥτις καὶ τὰς ἀρχὰς τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν τῶν κατὰ μέρος ἀποδείκνυσι . χρὴ μέντοι εἰδέναι ὅτι οὐ συνωνύμως κατηγορεῖται τῶν ἄλλων τὸ ἁπλῶς ὄν , ἐπειδὴ θεωρεῖται ἐν αὐτοῖς τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον , ὅπου δὲ τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον κατηγορεῖται , τὸ κοινῶς κατηγορούμενον οὐκ ἔστι γένος , τὰ δὲ γένη συνωνύμως κατηγοροῦνται . ἔστι δὲ πρωτίστη οὐσία , εἰ τύχοι , τὰ τῶν νοητῶν ἅτινα ὄντα εἰσί , μετὰ δὲ ταῦτα τὰ αἰσθητά , ἅτινα δευτέραν τάξιν ἐπέχουσι , τρίτα τὰ συμβεβηκότα , καὶ αὐτὰ ὄντα ὑπάρχοντα . ὥστε οὐ συνωνύμως κατηγορεῖται , · ὥς φησι , τὸ ἁπλῶς ὄν . ἀλλ’ οὐδὲ ὁμωνύμως · τὸ γὰρ ὁμώνυμον ψιλόν ἐστιν ὄνομα μηδὲν κοινωνοῦν κατὰ τὸ πρᾶγμα . ἡ γάρ κύων φωνὴ λέγεται καὶ ἐπὶ τοῦ χερσαίου καὶ τοῦ οὐρανίου · διέστηκε δὲ ὁ χερσαῖος τοῦ οὐρανίου πλείστοις ὅσοις μέτροις . ὥστε τὸ κυρίως ὂν κατηγορεῖται πάντων τῶν ὄντων ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν , ὥσπερ λέγομεν ἀπὸ τῆς ἰατρικῆς ἰατρικὸν σμιλίον , τουτέστιν * * * ὑγιεινὸν φάρμακον καὶ ὑγιεινὸν σιτίον . διαφέρει οὖν τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἓν τῶν μὲν συνωνύμων , καθὸ τὰ μὲν συνώνυμα ὁμοτίμως πᾶσι τοῖς εἴδεσι παρέχουσι τὸ εἶναι ( ὁμοτίμως γὰρ πάντα ζῷα ὑπάρχουσι κατὰ τὸ ζῷον ) , ταῦτα δὲ οὐχ ὁμοτίμως · μᾶλλον γάρ , εἰ τύχοι , ἐστὶν ὑγιεινὸν τὸ σιτίον καὶ τοῦ φαρμάκου . τῶν δὲ ὁμωνύμων διαφέρουσι τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν , ἐπειδὴ τὰ ὁμώνυμα , καθάπερ εἰρήκαμεν , ὄνομα ὑπάρχει , οὐδὲν δὲ μεταδιδόασι τῷ πράγματι ( ἡ γὰρ κύων φωνὴ οὐδὲν δίδωσι τῷ ἄστρῳ , ὥστε * * * ) · τὰ μέντοι γε ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἓν μεταδιδόασι καὶ τοῦ πράγματος · τὸ γὰρ ὑγιεινὸν σιτίον ὀνίνησι καὶ συνίστησι τὸ πρᾶγμα . οὕτως οὖν καὶ τὸ ἀπλῶς ὄν , ἐξ οὗ τὰ πάντα ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν , κατηγορεῖται τῶν πάντων · πᾶσι γὰρ τὸ εἶναι χαρίζεται , ἀλλ’ οὐχ ὁμοτίμως διὰ τὴν τῶν δεχομένων ἐπιτηδειότητα , ὥσπερ καὶ ὁ ἥλιος οὐχ ὁμοτίμως πάντα φωτίζει διὰ τὴν τῶν δεχομένων ἐπιτη - δειότητα ἤγουν τὸ ἐναντίον . p . 1003a21 Ἔστιν ἐπιστήμη τις ἣ θεωρεῖ τὸ ὂν ᾗ ὂν καὶ τὰ τούτῳ ὑπάρχοντα · Καθάπερ ἐν τῇ θεωρίᾳ εἰρήκαμεν , πρῶτον λαμβάνει ὡς ὁμολογούμενον ὅτι ἔστιν ἁπλῶς ὂν καὶ ὕστερον · ἐφεξῆς δὲ αὐτὸ προϊὼν δείκνυσι . φησὶν οὖν ὅτι ἔστιν ἐπιστήμη τις , ἥτις θεωρεῖ τὸ · ὂν καθὸ ὄν , ἀντὶ τοῦ τοῦ ἀπλῶς ὄντος , ἐξ οὗ τὰ ἄλλα τὸ εἶναι ἔχουσιν . εἰ γὰρ τῶν κατὰ μέρος ὄντων εἰσὶν αἱ ἐπιστῆμαι , ὡς μεμαθήκαμεν ἐν τῇ θεωρία , πολλῷμᾶλλόν ἐστι τοῦ ἀπλῶς ὄντος ἐπιστήμη . διὰ τοῦτο οὖν φησιν ὅτι ἔστιν ἐπιστήμη τις , ἥτις θεωρεῖ τὸ ὂν καθὸ ὄν ἐστιν · οὐ γὰρ ἄλλο τι ὑπάρχον οὕτως ἐστὶν ὄν , ὥσπερ ὁ νοῦς καὶ τὰ τούτῳ ὑπάρχοντα . δείκνυσιν οὖν ἡμῖν ἐντεῦθεν ὅτι δεῖ τὸν ἐπιστάμενον τὰς οὐσίας διαλέγεσθαι καὶ περὶ τῶν καθ' αὑτὸ ὑπαρχόντων ταῖς οὐσίαις . ἡ τοίνυν ἐπιστήμη περὶ τὸ κυρίως ὂν καταγινομένη οὐκ ἔστιν ἡ αὐτὴ ταῖς ἄλλαις ἐπιστήμαις ταῖς περὶ τὰ μερικὰ καταγινομέναις . οὐδεμία γὰρ τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν θεωρεῖ καθόλου περὶ τοῦ κυρίως καὶ ἀπλῶς ὄντος , ἀλλὰ καθάπερ ἐν τῇ θεωρίᾳ εἰρήκαμεν , μέρος τι τοῦ ὄντος ἀποτεμόμεναι περὶ τούτου θεωροῦσι τὸ συμβεβηκός , καθάπερ αἱ μαθηματικαὶ τῶν ἐπιστημῶν · οἷον ἀριθμητικὴ τὰ συμβαίνοντα περὶ τοὺς ἀριθμούς , γεωμετρία τὰ συμβαίνοντα περὶ τὰ μεγέθη , ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . p . 1003a26 ἐπειδὴ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἀκροτάτας αἰτίας ζητοῦμεν . Ὃ λέγει τοῦτό ἐστιν , ὅτι ἐπειδὴ νῦν ζητοῦμεν τἀς ἀρχὰς καὶ τὰς αἰτίας τῷ ὄντι τὰς ἀκροτάτας τί γὰρ μεῖζον τοῦ ἀπλῶς ὄντος ; ) φανερὸν ὅτι τὰς τοιαύτας αἰτίας φάσεώς τινος ἀναγκαῖον εἶναι αὐτὰς καθ’ αὑτάς . εἰ γὰρ οἱ τὰ στοιχεῖα τῶν ὄντων ζητοῦντες τοὺς φυσικούς φημι , οἵτινες καὶ ὠλίσθησαν , οἱ μὲν λέγοντες πῦρ , οἱ δὲ ἀέρα , οἱ δὲ ὕδωρ καὶ τὸ μεταξύ , καὶ δεδώκασιν εὐθύνας ἐν τοῖς φυσικοῖς λόγοις ) εἰ οὖν καὶ οἱ τὰ στοιχεῖα τῶν ὄντων ζητοῦντες τοιαύτας ἀρχὰς ἐζήτουν , τουτέστι καθ’ αὑτό , πᾶσά ἐστιν ἀνάγκη καὶ τὰ στοιχεῖα τοῦ κυρίως ὄντος μὴ εἶναι κατὰ συμβεβηκὸς ἀλλὰ καθὸ ὄν . ἐπεὶ οὖν περὶ τοῦ κυρίως ὄντος ἡμῖν νῦν ὁ λόγος ἐνέστηκε , δεῖ ἡμᾶς τοῦ ὄντος , ᾗ ὄν ἐστι , τὰς πρώτας αἰτίας ζητῆσαι . αὕτη δέ ἐστιν ἡ πρωτίστη οὐσία , ἥτις γόνιμον δύναμιν ἔχουσα πάντα παράγει τὰ ἄλλα . δεῖ οὖν , φησί , τὰς ἀρχὰς τὰς πρώτας καὶ τὰς ἀκροτάτας αἰτίας , ἃς νῦν φησιν εἶναι τὰς ζητουμένας ὑπ᾿ αὐτοῦ , τουτέστιν ὑπὸ τοῦ σοφοῦ τε καὶ πρώτου φιλοσόφου , φύσεως τινος ἀρχὰς εἶναι καθ’ αὑτὸ καὶ μὴ κατὰ συμβεβηκός . πᾶσα γὰρ ἀρχὴ καὶ πᾶν αἴτιόν τινός ἐστι , καὶ αὕτη γε κυρίως ἀρχὴ καὶ αἰτία ἡ καθ’ αὑτὸ οὖσά τινος καὶ μὴ κατὰ συμβεβηκός · ὥστε καὶ αἱ πρῶται ἀρχαί , μάλιστα οὖσαι ἀρχαί , φύσεως τινος ἄν εἶεν ἀρχαὶ καθ’ αὑτὸ καὶ οὐ κατὰ συμβεβηκός . τῶν μὲν οὖν καθ’ ἕκαστα ἐπιστητῶν οὐδενὸς αἱ τοιαῦται ἀρχαί · οὐδενὸς γὰρ τούτων ἀρχαὶ αἱ πρῶταί εἰσιν ἀρχαί · ἄλλη γὰρ ἑκάστου τούτων ἀρχή . σημεῖον δέ · τῷ γὰρ τὰς περὶ αὐτῶν ἐπιστήμας ἔχειν μὲν αὐτῶν τὰς ἀρχάς , ἄλλας δὲ καὶ μὴ τὰς αὐτὰς ἔχειν , ἄλλου τινὸς ἂν εἶεν ἀρχαὶ αἱ πρῶται ἀρχαὶ καὶ ἀκρόταται . τίνα δὲ τὰ κατὰ συμβεβηκὸς 〈 αἴτια 〉 καὶ τίνα τά καθ' αὑτά , ἔδειξεν ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει · τά τε γὰρ μὴ καθ’ αὑτό τινος ὄντα μηδὲ πρώτως , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐπ’ ἄλλο ἀναφοράν . οὕτως τοὐ ἰσοσκελοῦς τριγώνου οὔ φαμεν καθ’ αὑτὸ αἴτιον εἶναι τὸ δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχειν τὰς τρεῖς γωνίας , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός , ὅτι ἄλλου τοῦτο καθ’ αὑτὸ αἴτιον προαναβεβηκοτος καὶ πρώτου · τοῦ γὰρ τριγώνου . ἀλλὰ καὶ τὰ τοῖς καθ’ αὑτὰ οὖσί τινων αἰτίοις συμβεβηκότα , ὡς Πολύκλειτος τοῦ ἀνδριάντος , κἀκεῖνα λέγεται κατὰ συμμβεβηκὸς αἴτια . ὧν κατὰ συμβεβηκὸς αἰτίων τὰ μὲν τελευταῖα οὐδὲ ὅλως ἐστὶν αἴτια , τὰ δὲ πρῶτα εἰρημένα ἔστι μέν τινων αἴτια , ἀλλ’ οὐ τούτων . τὰ δὲ πρῶτα αἴτια οὔτε κατὰ τὸν δεύτερον τρόπον τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς αἴτια οἷόν τε τοῦ ὄντος λέγειν ( οὐ γὰρ οἷόν τε πρῶτα αὐτὰ αἴτια ὄντα μὴ αἴτια εἶναι ) οὔτε κατὰ τὸν πρῶτον · εἰ γὰρ κατὰ συμβεβηκὸς τοῦ ὄντος ᾗ ὄν , ἄλλου τινὸς ἐπαναβεβηκότος ἔσται καθ’ αὑτὸ αἴτιον · ἀλλ’ οὐδὲν ὑπὲρ τὰ ὄντα . πρῶτα ἄρα αἴτια καθ’ αὑτὸ αἴτια , καὶ τοῦ ὄντος ᾗ ὄν . αὐτὸς δὲ πρῶτον μὲν λαμβάνει ὅτι τινῶν ἐστιν αἴτια καθ’ αὑτά · εἰ γὰρ αἴτια , καὶ τινῶν , καὶ εἰ ὡς ἀληθῶς αἴτια , καθ’ αὑτά . καὶ τοῦτο λαμβάνων μετὰ ταῦτα προσάγει ὅτι ἡ φύσις αὕτη , ἧς ἀκρόταται καὶ πρῶται ἀρχαί εἰσιν , ἃς ζητοῦμεν , τὸ ὂν ᾗ ὄν ἐστιν . ὃ συνέστησε τοιούτῳ χρησάμενος λόγῳ . ὥσπερ οἱ τὰ στοιχεῖα τῶν ὄντων ζητοῦντες τὰς τοιαύτας ἀρχὰς ἐζήτουν καὶ τὰ τοιαῦτα αὐτῶν στοιχεῖα , ἃ καθ’ αὑτὰ ἦν αὐτῶν στοιχεῖα ἀλλ’ οὐ κατὰ συμβεβηκός , οὕτως καὶ ἡμῖν ζητοῦσι τὰς τοῦ ὄντος πρώτας ἀρχὰς καὶ τὰ αἴτια δεῖ τοιαύτας ζητεῖν αἳ κυρίως καὶ κάθ’ αὑτό εἰσιν αὐτοῦ ἀρχαί . p . 1003a33 To δὲ ὂν λέγεται μὲν πολλαχῶς , ἀλλὰ πρὸς ἓν καὶ μίαν τινὰ φύσιν οὐχ ὁμωνύμως . Eἰπὼν εἶναί τινα ἐπιστήμην περὶ τὸ ὂν ᾗ ὂν καὶ τὰς τούτου ἀρχάς τε καὶ αἰτίας καὶ ταύτην οὖσαν ἰὴν σοφίαν συστήσας , ἐφεξῆς λέγει , πῶς οἷόν τε εἶναι περὶ τὸ ὂν ἐπιστήμην μίαν , ἐπειδὴ δοκεῖ ὁμώνυμον εἶναι τὸ ὄν , τῶν δὲ ὁμωνύμων οὔτε μία φύσις οὔτε μία τέχνη οὔτε δὲ μία ἐπιστήμη . ἰστέον δὲ ὅτι , καθάπερ εἰρήκαμεν ἐν τῇ θεωρίᾳ , οὔτε συνωνύμως κατηγορεῖται τὸ ἀπλῶς ὂν τῶν ὄντων οὔτε δὲ ὁμωνύμως , ἀλλ’ ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν . μεταξὺ οὖν ἐστι τῶν τε ὁμωνύμων καὶ τῶν συνωνύ - μῶν τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν . οὕτως οὖν καὶ τὸ ὂν κατηγορεῖται τῶν . ὄντων ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν . τὰ οὖν ἀφ’ ἑνός τε καὶ πρὸς ἓν λεγόμενα οὔτε τὴν τῶν συνωνύμων τάξιν φυλάττει οὐ γὰρ ὁμοτίμως πᾶσι τοῖς εἴδεσι χαρίζεται τοῦ εἶναι ) οὔτε δὲ τὴν τῶν ὁμωνύμων πάλιν ἔχει ἄκρατον καὶ ἄμικτον ἑτερότητα τοῦτο οὖν φησιν ὅτι τὸ μὲν ὂν λέγεται πολλαχῶς , ἀλλὰ πρὸς ἓν καὶ μίαν τινὰ φύσιν , τουτέστιν ὡς τὰ ἀφ' ἑνὸς καὶ πρὸς ὅν , καὶ οὐχ ὁμωνύμως · αἰτίαν γάρ τινα ἔχει τοῦ ὁμοίως ἀλλήλοις ὠνομάσθαι · κατὰ γὰρ κοινήν τινα φύσιν τοιαῦτά φησιν εἶναι τά τε ὑγιεινὰ καὶ τὰ ἰατρικά . τὰ μὲν γὰρ ὑγιεινὰ τῷ πρὸς ὑγείαν ἔχειν πως οὕτως ὠνόμασται · τὸ μὲν γὰρ ὑγιεινόν τι λέγειαι τῷ φυλάττειν ὑγείαν , ὡς δίαιτα τοιαύτη , γυμνάσια περίπατοι , τὸ δέ τι τῷ ποιεῖν , ὡς τὰ φάρμακα καὶ τὰ βοηθήματα , τὸ δὲ τῷ εἶναι σημεῖον ὑγείας , ὡς ἡ εὔχροια ἢ εὔπνοια , τὸ δὲ τῷ δεκτικὸν εἶναι αὐτῆς , ὡς τὸ σῶμα τὸ ἐπιτήδειον ὂν πρὸς τὸ ὑγιαίνειν . ὥστε τό γε μηδὲν εἰς ὑγείαν συντελοῦν εἰ λέγοιτο εἶναι ὑγι - εινόν , ὁμωνύμως λέγοιτο ἄν . ὁμοίως καὶ τὸ ἰατρικὸν τὸ μὲν λέγεται οὕτως τῷ ἔχειν ἰατρικήν , ὡς ὁ ἰατρός , ὃ καὶ κυρίως καὶ μάλιστα ἰατρικόν , τὸ δὲ τῷ εὐφυὲς εἶναι πρὸς τὸ λαβεῖν ἰατρικήν , τὸ δὲ ἔργον καὶ ἀποτέλεσμα ἰατρικῆς , ὥσπερ λέγομεν ἰατρικῶς τέτμηται , τὸ δὲ ὡς θεώρημα , τὸ δὲ ὡς ὄργανον πρὸς ἴασιν συντελοῦν ἡ φάρμακον . λέγεται δὲ καὶ ἰατρικὸν 〈 βιβλίον 〉 τὸ περὶ ἰατρικῆς συντεταγμένον . p . 1003b4 Ὁμοιοτρόπως δὲ καὶ ἄλλα ληψόμεθα . Καὶ ἄλλα ἐστὶν ὁμοίως τούτοις πρὸς ἓν καὶ μίαν τινὰ φύσιν λεγόμενα · δόξει γὰρ καὶ τὸ ἀγαθὸν τούτων εἶναι καὶ τὸ σχῆμα καὶ ὁ ὁρισμός . ὁμοίως φησὶ τούτοις ἔχειν καὶ τὸ ὄν · λέγεσθαι μὲν γὰρ καὶ αὐτὸ πολλαχῶς καὶ μὴ ὑφ’ ἓν γένος εἶναι , ὡς τὰ προειρημένα , οὐ μὴν ἤδη καὶ ὁμωνύμως · οὐ γὰρ μόνα τὰ ὁμώνυμα πολλαχῶς λέγεται , ἀλλὰ καὶ τὰ ἀφ’ ἑνός τινος καὶ πρὸς ἕν , ὡς ἔχει τά τε προειρημένα καὶ τὸ · ὄν . ὂν γὰρ κυρίως λέγεται ἡ οὐσία , λέγεται δὲ οὐδὲν ἧττον ὄντα καὶ τὰ τῇ οὐσίᾳ συμβεβηκότα , ἅπερ ἐστὶ τὰ ἐννέα γένη . οὐ μὴν · αὐτὸς νῦν κέχρηται τοῖς παραδείγμασιν ἑκάστου γένους ἕν τιθείς , ἀλλὰ δι᾿ αὐτῶν ἐξαρίθμησίν τινα τῶν τῇ οὐσίᾳ ὑπαρχόντων ποιήσασθαι βούλεται . p . 1003b6 Τὰ μὲν γὰρ ὅτι οὐσίαι ὄντα λέγεται . Ἐντεῦθεν βούλεται δεῖξαι ὅτι ἐκ τοῦ κυρίως ὄντος πάντα προῆλθον . πάντα γὰρ μετέχουσι τοῦ ὄντος · τὰ μὲν γὰρ ὄντα λέγονται , ἐπειδὴ οὐσίαι ὑπάρχουσι , τὰ δὲ ὄντα λέγονται , ὅτι συμβεβήκασι ταῖς οὐσίαις , ὡς θερμότητες ψυχρότητες , ὑγρότητες ξηρότητες , καὶ ὅλως αἱ παθητικαὶ ποιότητες , τὰ δὲ ὅτι ὁδὸς εἰς οὐσίαν , ὄντα λέγονται · οὕτως καὶ τὴν γένεσιν τῶν ὄντων λέγομεν καὶ τὴν αὔξησιν . καὶ τὰς φθορὰς δὲ τῆς οὐσίας καὶ μεταβολὰς ὄντα λέγομεν , ὅτι καὶ ταῦτα οὐσίας τί ἐστιν , ὡς ἡ λείωσις καὶ ἡ φθορά , καὶ ὅτι ἡ φθορὰ ἄλλου ἐστὶ γένεσις . καὶ ἡ στέρησις · ἡ γὰρ τυφλότης οὐσίας τι · στέρησις γάρ , τῶν ὄντων δέ εἰσι καὶ αἱ στερήσεις . τὰ δὲ ὡς ποιότητες , ὡς ἕξεις διαθέσεις σχήματα . καλῶς δὲ εἶπε ποιητικὰ ἢ γεννητικὰ οὐσίας · ἀπὸ γὰρ τῆς θερμότητος ποιότης γίνεται σῆψις , ἐκ δὲ τῆς σήψεως οὐσία τίκτεται . ἢ τῶν πρὸς τὴν οὐσίαν λεγομένων εἴρηκεν , ἵνα εἴπῃ τὰ πρός τι · τὰ γὰρ πρός τι ἐν οὐσιῶν σχέσει . ἐνδείκνυται δὲ τὴν τῆς οὐσίας ἰσχὺν πρὸς τὸ εἶναί τι ὄν · καὶ γὰρ αἱ ἀποφάσεις αὐτῆς τε τῆς οὐσίας εἰσὶ ] καὶ τῶν τῇ οὐσίᾳ ὑπαρχόντων , καίπερ ἀναιρετικαὶ οὖσαι τούτων ὧν εἰσιν ἀποφάσεις , ὅμως ἐπειδὴ σχέσιν τινὰ ἔχουσι πρὸς οὐσίαν , ὄντα εἰσίν . εἰ γὰρ μὴ ἦν οὐσία , οὐδ’ ἄν ὄν τι ἦν · οὕτως δὲ οὐδὲ αἱ ἀποφάσεις · ὄντος γάρ τινός ἐστιν ἡ ἀπόφασις . διὰ τοῦτο καὶ αὐταὶ ὄντα . οὕτως καὶ τὸ μὴ ὂν εἶναι μὴ ὄν φαμεν , τοῦ μὴ ὄντος , ὅ ἐστι τοῦ ὄντος ἀπόφασις , τὸ εἶναι κατηγοροῦντες , ὅτι τοῦ ὄντος τί ἐστιν , οὐ μὴν ἁπλῶς εἶναι αὐτὸ λέγοντες , ἀλλὰ τὸ ὅλον τοῦτο μὴ ὂν εἶναι . p . 1003b11 Καθάπερ οὖν καὶ τῶν ὑγιεινῶν πάντων μία ἐπιστήμη εστι . Δείξας ὅτι τὸ ὂν οὕτως λέγεται ὡς τὸ ὑγιεινὸν καὶ τὸ ἰατρικόν ( πρὸς ἓν γὰρ καὶ ἀφ’ ἑνὸς ταῦτα καὶ τὸ ὄν · πρὸς γὰρ τὴν οὐσίαν ) , κατὰ τὴν πρὸς ταῦτα ὁμοιότητα αὐτοῦ λαμβάνει τὸ καὶ μίαν ἐπιστήμην εἶναι αὐτοῦ · ὡς γὰρ τῶν ὑγιεινῶν πολλαχῶς μὲν λεγομένων , οὐχ ὁμωνύμως δέ , μία πάντων ἐστὶν ἐπιστήμη ἰατρικῆς γὰρ τὸ περὶ τῶν ὑγιεινῶν πάντων θεωρεῖν ) , οὕτῶν τὼς καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων τῶν ὁμοίως ἐκείνοις λεγομένων · τοιαῦτα δὲ τά τε ἰατρικὰ καὶ τὰ ὄντα . τῶν μὲν γὰρ ὁμωνύμων οὐδὲν κοινόν ἐχόντων ἢ τοὔνομα οὐχ οἷόν τε ἐπιστήμην εἶναι μίαν , τῷ μηδὲν ὑπὸ τοῦ κοινοῦ ὀνόματος ἴδιον δηλοῦσθαι , εἶναι δὲ ἑκάστην ἐπιστήμην περί τε ἓν γένος καὶ μίαν φύσιν · οἷς δὲ οὐ κατὰ τοὔνομα μόνον ἐστὶ κοινωνία , ἀλλ’ ἤρτηται ἡ κατὰ τοῦτο κοινωνία τῆς τῶν πραγμάτων κοινωνίας , τούτων καὶ ἐπιστήμη μία . p . 1003b12 Οὐ γὰρ μόνον τῶν καθ’ ἓν λεγομένων ἐπιστήμης ἐστὶ θεωρῆσαι μιᾶς . Καθ’ ἓν μὲν λεγόμενα λέγει τὰ συνώνυμα καὶ ὑφ’ ἕν τι κοινὸν τελουντα γένος . οὐ μόνον δὲ τῶν οὕτως ἐχόντων πρὸς ἄλληλα μία ἐστὶν ἐπιστήμη , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν . τρόπον γάρ τινα καὶ τὰ πρὸς μίαν φύσιν τὴν ἀναφορὰν ἔχοντα καθ’ ἓν λέγεται , καθ’ ὅ·σον ἐν πᾶσί πως αὐτοῖς ὁρᾶται ἡ φύσις αὐτή , ἀφ’ ἧς καὶ δι’ ἣν οὕτως καλεῖται , εἰ καὶ μὴ ὁμοίως αὐτῆς καὶ ἐπ’ ἴσης πάντα μετέχει . καὶ γὰρ ἐν τῷ φυλακτικῷ τῆς ὑγείας καὶ ἐν τῷ ποιητικῷ καὶ ἐν τῷ · δεκτικῷ ὑγεία ἐστὶν ἡ θεωρουμένη · διὸ καὶ ἔστι πως αὐτῶν εἷς λόγος καὶ μιᾶς ἐπιστήμης ἡ πάντων τούτων θεωρία · τῆς γὰρ ἰατρικῆς . καὶ περὶ τοῦ ὄντος δὲ μιᾶς ἐστιν ἐπιστήμης θεωρῆσαι καθὸ ὄν ἐστιν · οὐ γὰρ καθὸ μουσικὰ ἢ ἰατρικά , ἀλλὰ καθὸ ὄντα καὶ τῆς τοῦ ὄντος κεκοινώνηκε φύσεως . p . 1003b16 Πανταχοῦ δὲ κυρίως τοῦ πρώτου ἡ ἐπιστήμη . Λαβὼν ὅτι τῶν πολλαχῶς λεγομένων ὡς ἀφ’ ἑνός τε καὶ πρὸς ἓν ἐπιστήμη μία , ἐξῆς δείκυσιν ὅτι ἐν τοῖς οὕτως ἔχουσι , τουτέστιν ἐν πᾶσιν ἐν οἷς τὸ μὲν πρῶτόν τί ἐστι καὶ κυρίως λεγόμενον , τὰ δὲ ἀπ’ ἐκείνου , ὡς · ἔχει ἐν τοῖς ἀφ’ ἑνός τε καὶ πρὸς ἓν λεγομένοις , τοῦ πρώτου κυρίως καὶ μάλιστά ἐστιν ἡ περὶ ἐκείνην τὴν φυσιν καταγινομενη ἐπιστήμη , πρὸς ἣν καὶ τὰ ἄλλα συντελεῖ . ἡ γοῦν ἰατρική , πάντων οὖσα τῶν ὑγιεινῶν ἐπιστήμη , κυρίως καὶ μάλιστα ὑγείας ἐστί , πρὸς ἣν τὰ ἄλλα λέγεται . ὁμοίως καὶ ἡ περὶ ἀγαθῶν κυρίως καὶ μάλιστά ἐστιν ἡ περὶ τοῦ τελειοτάτου τῶν ἀγαθῶν . καὶ περὶ τοῦ ὄντος δὴ παντός , ἐπεὶ τῆς αὐτῆς φύσεως ἐστι τὸ ὄν , μία μὲν ἐπιστήμη , αὕτη δὲ μάλιστα περὶ τοῦ πρώτου καὶ κυρίως ὄντος ἔσται , δι’ ὃ καὶ τὰ ἄλλα ὄντα . τοιαύτη δὲ καὶ ἡ οὐσία · ἐκ ταύτης γὰρ ἤρτηται τὸ εἶναι τῶν ἄλλων , καὶ διὰ ταύτην ὄντα κἀκεῖνα . τῶν οὐσιῶν 〈 ἄρα τὰς 〉 ἀρχὰς καὶ τὰς αἰτίας ζητητέον τῷ φιλοσόφῳ , ᾧ ἡ πραγματεία περὶ τὸ ὂν ᾗ ὄν · αἱ γὰρ ταύτης ἀρχαὶ καὶ τοῦ ὄντος ἂν παντὸς εἶεν , εἴ ὅτι μιᾶς ἐστιν ἐπιστήμης ἡ περὶ τοῦ ὄντος θεωρία καὶ πῶς παραστήσας , νῦν προσέθηκε καὶ τίς ἐστιν . αὐτή · ὅτι γὰρ ἡ φιλοσοφία ἡ καθόλου ταύτῃ διαφέρουσα τῶν ἄλλων , καθὸ ἐκείνων τῶν ἐπιστημῶν ἑκάστη περί τι ὅν , ἡ δὲ φιλοσοφία καθόλου περὶ τὸ ὄν , ᾗ ὄν ἐστιν , οὐ τὸ τὶ ὄν . πανταχοῦ οὖν κυρίως τοῦ πρώτου ἐστὶν ἐπιστήμη , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου · τοῦ γὰρ ἀνθρώπου ἐστὶν ἐπιστήμη καὶ οὐ τοὐ ἀνδριάντος , εἰ τύχοι , ἤγουν τῆς εἰκόνος · διὰ γὰρ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνα . εἰ οὖν καὶ ἐνταῦθα διὰ τὴν πρωτίστην οὐσίαν τὰ ἄλλα πάντα , καὶ ἐξ αὐτῆς πάντα ἤρτηνται , τῆς οὐσίας τῆς τοιαύτης δεῖ ἡμᾶς θηρᾶσαι τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς αἰτίας . p . 1003b19 Ἅπαντος δὲ γένους καὶ αἴσθησις μία ἑνὸς καὶ ἐπιστημη , οἶον γραμματικὴ · Τρία προέθηκεν ἐξ ἀρχῆς ζητῆσαι , πρῶτον μὲν εἰ τῷ ὄντι περὶ τὸ ὄντως ὂν καταγίνεται ὁ πρῶτος φιλόσοφος καὶ γινώσκει πάντα τὰ ὄντα , δεύτερον δὲ εἰ γινώσκει τὰ καθ’ αὐτὸ ὑπάρχοντα τοῖς πράγμασι , τρίτον εἰ καὶ τὰς οὐσίας τῶν ὄντων γινώσκει ὁ πρῶτος φιλόσοφος . τὸ μὲν οὖν πρῶτον λεληθότως ἐπελύσατο τοῖς προλεχθεῖσιν · ἐζήτησε γὰρ τὸ ὄντως ὂν πῶς κατηγορεῖται τῶν ὄντων , πότερον ὁμωνύμως ἢ συνωνύμως ἤγουν ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν , καθάπερ καὶ ὁ ἀληθὴς ἔχει λόγος , καὶ ἔδειξεν ὅτι ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἓν κατηγορεῖται πάντων τῶν ὄντων τὸ ὄντως ὄν · ὥστε πάντα τὰ ὄνια μετέχουσι τοῦ ὄντος , καὶ κατὰ τὴν γόνιμον αὐτοῦ δύναμιν , ὡς εἴρηται , ἐν ἐκείνοις πάντα παράγει . εἰ οὖν ἐδείχθη ὅτι περὶ τὸ ὄντως ὂν καταγίνεται ὁ πρῶτος φιλόσοφος , τούτου δὲ πάντα τὰ ὄντα μετέχουσιν ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν , δῆλον ὅτι περὶ πάντων τῶν ὄντων διαλέξεται ὁ πρῶιος φιλόσοφος . τὸ γὰρ ὑγιεινὸν ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἓν κατηγορεῖται · ἔστι δὲ ὑγιεινὸν σμιλίον φάρμακον καὶ οὖρον , καὶ οὐδέπω ἄλλος μὲν διαλέξεται περὶ τοῦ ὑγιεινοῦ σμιλίου , . ἄλλος δὲ περὶ φαρμάκου ἤγουν περὶ οὔρου , ἀλλὰ εἷς καὶ ὁ αὐτός . οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθα περὶ τοῦ ὄντως ὄντος ὁ πρῶτος · καὶ μόνος φιλόσοφος διαλέξεται . περὶ μέντοι γε τοῦ τρίτου διελέχθη ἡμῖν ἐν τῇ Φυσικῇ πραγματείᾳ · ἀρχόμενος γὰρ ἐκείνης τῆς πραγματείας ἔλεγεν ὅτι 'ἐπειδὴ τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐπίστασθαι συμβαίνει περὶ πάσας τὰς μεθόδους , ὅταν τὰ αἴτια γνωρίσωμεν καὶ τὰ στοιχεῖα’ * * * αί οὐσίαι γνωρίζονται τῶν ἀρχῶν γινωσκομένων , τὰς δὲ ἀρχὰς πασῶν δείκνυσιν ὁ πρῶτος φιλόσοφος , φανερὸν ὅτι καὶ τὰς οὐσίας τῶν ὄντων γινώσκει . οἱ μὲν γὰρ κατὰ μέρος ἐπιστήμονες τὰς κατὰ μέρος οὐσίας ἐπίστανται τἀς ὐποβεβλημένας αὐτοῖς , οἷον ὁ ἀριθμη - τικὸς ἀριθμούς , ὁ γεωμέτρης μεγέθη , ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄλλοι · ὁ μέντοι γε πρῶτος φιλόσοφος τὰς ἀρχὰς πάντων γινώσκει , ὥστε καὶ τὰς οὐσίας ἐπίσταται . τὸ μέντοι γε δεύτερον διὰ τῶν νῦν λεγομένων ὑπ’ αὐτοῦ κατασκευάζει , ὅτι καὶ τὰ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχοντα τοῖς πράγμασιν οἶδεν ὁ πρῶτος φιλόσοφος . καί φησιν οὕτως , ὅτι τὰ πράγματα ποτὲ μὲν διχῇ διαιροῦνται , ποτὲ · δὲ τριχῇ · καὶ διχῇ μὲν οὕτω λεγόντων ἡμῶν , τῶν πραγμάτων τὰ μὲν νοητά ὑπάρχουσι τὰ δὲ αἰσθητὰ · τριχῇ δὲ οὕτως , ὅτι τὰ μέν ἐστι παντελῶς ἀκίνητα , ὥσπερ τὰ νοητά , καθάπερ φησὶν ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει , τὰ δὲ τῶν αἰσθητῶν ἀεὶ κινούμενα , ὥσπερ τὰ οὐράνια , τὰ δὲ οὐκ ἀεὶ κινούμενα , ὥσπερ τὰ ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ . ἰστέον οὖν ὅτι παντὸς γένους αἰσθητοῦ μία ἐστὶν αἴσθησις , καὶ ἐπιστητοῦ μία ἐστιν ἐπιστήμη . οἶόν ἐστιν αἰσθητὰ τὰ χρώματα · περὶ ταῦτα μία αἴσθησις καταγίνεται ἡ ὀψις · καὶ πάλιν περὶ τοὺς ψόφους ἑτέρα μία αἴσθησις καταγίνεται ἡ ἀκοή , καὶ περὶ τὰ ὀσφραντὰ ἡ ὄσφρησις , καὶ 〈 περὶ 〉 τὰ γευστὰ ἡ γεῦσις , καὶ περ̣ὶ τὸ βαρὺ καὶ τὸ κοῦφον ἡ ἁφὴ καταγίνεται <καὶ> περὶ τὸ θερμὸν καὶ ψυχρόν . οὕτως οὖν φαμεν καὶ ἐπὶ τῶν ἐπιστητῶν , ὅτι περὶ τοὺς ἀριθμοὺς μία ἐπιστήμη καταγίνεται ἡ ἀριθμητική , καὶ περὶ τὰς ἁρμονίας ἡ ἁρμονική , καὶ περὶ τὰς φωνὰς ἡ γραμματική , καὶ περὶ τὰ μεγέθη γεωμετρία . ἔστιν οὖν πρὸ πάντων τούτων τὸ ὄντως ὂν καὶ τὸ ὄντως ἕν , ἀφ’ οὗ τούτοις πᾶσι τὸ εἷναι , εἴ γε πάντα καὶ ἕν ἐστι καὶ ὄντα ὑπάρχουσι . καὶ οἱ μὲν κατὰ μέρος ἐπιστήμονες περὶ τὰ κατὰ μέρος καταγίνονται , ὁ μέντοι γε πρῶιος φιλόσοφος , ὡς εἰρήκαμεν , περὶ πάντα τὰ ὄντα , εἴ γε διαλέγεται περὶ τοὺ κυρίως ὀντος καὶ τοῦ ἑν.ός , ἐξ ὧν πάσι τοῖς ἄλλοις τὸ εἶναι ὑπάρχει . καὶ ὁ μὲν Ἀρι - στοτέλης ἐνταῦθά φησιν ὅτι ἐπακολουθοῦσιν ἀλλήλοις τὸ ὂν καὶ τὸ ἕν · πάντα γὰρ μετέχουσι καὶ τοῦ ὄντος καὶ τοῦ ἑνός · οἱ μέντοι γε ἄλλοι φιλόσοφοι διακρίνουσιν αὐτὰ ἐξ ἀλλήλων , καὶ ὁ αὐτὸς δέ , ὥς φησιν ὁ ἡμέτερος φιλόσοφος , ἐν ἄλλοις . εἰ γὰρ ἡ ὕλη καὶ ὄν ἐστι καὶ οὐκ ὄν , ἐπειδὴ καὶ νόθῳ λογισμῷ ἐστι ληπτή , μετέχει δὲ τοῦ ἑνός , φανερὸν ὅτι ὑπερβέβηκε τὸ ἓν τὸ ὄν . ἐπεὶ οὖν τὸ ἓν καὶ τὸ ὂν πλῆθος εἰσάγουσι ( τὸ γὰρ ἓν πρὸς πλῆθος λέγεται ) μιᾶς δὲ καὶ τῆς αὐτῆς ἐστιν ἐπιστήμης τὸ θεωρῆσαι περὶ τῶν ἁντικειμένων , ἀντίκειται δὲ τῷ ἑνὶ πλῆθος , φανερὸν ὅτι καὶ περὶ πλήθους διαλέξεται ὁ πρῶτος φιλόσοφος , καὶ οὐ περὶ μόνου τοῦ ἑνός . ἔστι γὰρ νοητὸν πλῆθος , ἐξ οὗ τοῖς πολλοῖς τὸ εἶναι ὑπάρχει , ὥσπερ καὶ ἑνὰς νοητή , ἐξ ἧς ἡ συνέχεια πᾶσι τοῖς ἐνταῦθα . ὥστε καλῶς ἔλεγεν Ἐμπεδοκλῆς νεῖκος καὶ φιλίαν , καὶ οἱ Πυθαγόρειοι ἀριθμούς , τὰ νοητὰ διὰ τούτων αἰνιττόμενοι , καὶ οἱ περὶ Πλάτωνα τὰς ἰδέας . ἰδοῦ γὰρ καὶ αὐτὸς ἐνταῦθα ἄντικρυς ταῦτα πρεσβεύει · ὥστε κατὰ τὸ φαινόμενον ἐμάχετο πρὸς αὐτούς , ἵνα μὴ . τῷ φαινομένῳ πεισθέντες αὐτὰ δεξώμεθα . ὑπὸ οὖν τὸ πλῆθος τελοῦσι τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον , τὸ ἴσον καὶ τὸ ἄνισον , ἡ ταὐτότης καὶ ἑτερότης καὶ τὰ ἐναντία πάντα , καὶ τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν , ὡς ταὐτὸν καὶ ἕτερον · διὸ καὶ οὕτω δὴ ὑπάρχουσιν ὡς ταὐτὰ καὶ ἕτερα λαμβκνόμενα . καὶ τὰ μὲν ἐν τῷ ποσῷ θεωροῦνται τῶν ἐναντίων ἤγουν ἀντικειμένων . ὥσπερ τὸ ἴσον καὶ ἄνισον , τὰ δὲ ἐν ποιῷ , ὥσπερ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον , καθάπερ αὐτός φησιν ἐν Κατηγορίαις , τὰ δὲ ἐν τῇ οὐσίᾳ , ὥσπερ ἐπὶ τῶν φυσικῶν , οἷον θερμὸν καὶ ψυχρόν , ὑγρὸν καὶ ξηρόν . ἀλλὰ τὸ μὲν ἴσον καὶ ὅμοιον καὶ θερμὸν ὑπὸ τὴν ταὐτότητα καὶ ὑπὸ τὴν ἑνάδα , τὸ δὲ ἄνισον καὶ ἀνόμοιον καὶ τὸ ψυχρὸν ὑπὸ τὴν ἑτερότητα καὶ τὸ πλῆθος . διὸ καὶ δέκα συστοιχίας ἐποίουν οἱ Πυθαγόρειοι , καὶ τὰ μὲν ἀπετίθεντο πρὸς τῇ κρείττονι συστοιχίᾳ , τὰ δὲ πρὸς τῇ χείρονι , καθάπερ εἰρήκαμεν . εἰ τοίνυν τὸ πλῆθος καθ’ αὑτὸ κατηγορεῖται τῶν πραγμάτων , εἴ γε καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου πλήθους , φημὶ δὴ τοῦ νοητοῦ , τὸ εἶναι τῷ ἐνταῦθα πλήθει , δῆλον ὅτι καὶ τὰ ὑπ’ αὐτὰ τελοῦντα καθ’ αὑτὸ κατηγορηθήσεται τῶν πραγμάτων ὅμοιον καὶ ἀνόμο.ιον , ἴσον καὶ ἄνισον , τὰ ἐναντία , ἑτερότης καὶ ταυτότης . εἰ τοίνυν περὶ πάντων τούτων διαλέγεται ὁ πρῶτος φιλόσοφος , δῆλον ὅτι διαλέξεται περὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τοῖς πράγμασιν . ὅτι δὲ διαλέγεται περὶ τῶν ἐναντίων ὡμολόγηται · οὔτε γὰρ φυσικὸς διαλέξεται οὔτε δὲ μαθηματικὸς οὔτε ἄλλος τις παρὰ τὸν πρῶτον φιλόσοφον , ὅτι ἓν ἑνὶ ἀντίκειται οὔτε γὰρ δύο ἑνί · οὐ γὰρ ἄδικος οὕτως ἡ φύσις , ὥστε δύο ἑνὶ ἀντιτάξαι · ὥστε τῇ καταφάσει ἡ ἀπόφασις μόνη μάχεται , ὡς δέδεικται ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας ) , καὶ ὅτι τετραχῶς τὰ ἀντικείμενα λέγεται , καὶ ποῖά ἐστιν ἐναντία , τὰ πλεῖστον ἀλλήλων διεστηκότα , καὶ ὅτι διχῶς λέγονται τὰ ἐναντία , τὰ μὲν ὡς μετέχοντα , τὰ δὲ ὡς μετεχόμενα , καθάπερ εἴρηται ἐν τῷ Φαίδωνι . περὶ τούτων οὗν πάντων ὁ πρῶιος φιλόσοφος διαλέξεται . p . 1003b19 Ἅπαντος δὲ γένους καὶ αἴσθησις μία ἑνὸς . Τὸ μὲν κατάλληλον τῆς λέξεως ἐστιν 'ἅπαντος δὲ γένους ἑνὸς καὶ αἴσθησις μία καὶ ἐπιστήμη’ . εἰπὼν δὲ ὅτι τοῦ φιλοσόφου ἐστὶ τὸ γινώσκειν τὰς ἀρχὰς τῶν οὐσιῶν καὶ τὰς αἰτίας , ὅτι μὴ μόνον περὶ τῆς οὐσίας αὐτῷ ἡ πραγματεία , ἀλλὰ καὶ καθόλου περὶ παντὸς τοῦ ὄντος ᾗ ὅν , ὡς φθάσας εἴρηκε , δείκνυσι καὶ διὰ τούτων . παντὸς γὰρ γένους ἑνὸς καὶ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς αἴσθησιν μίαν εἶναι καὶ ἐν τοῖς ἐπιστητοῖς ἐπιστήμην μίαν · γένους μὲν νῦν κοινότερον λαμβάνων ἀντὶ τοῦ φύσεως μιᾶς · γένη γὰρ κοινότερον πάντα ὅσα κατά τινα μίαν φύσιν κεκοινώνηκεν ἀλλήλοις · ἀλλήλοις · τοι - αὐτὰ δὲ καὶ τὰ ἀφ’ ἑνός τινος τὸ εἶναι ἔχοντα . καὶ γὰρ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς πάντων τῶν τῆς αὐτῆς · φύσεως τῷδέ τινι , οὗ ἐστιν αἴσθησις ἀντιἐν ληπτική , κεκοινωνηκότων ἡ αὐτὴ αἴσθησις ἀντιλαμβάνεται · οἷον πάντων τῶν χρωμάτων τῶν κεκοινωνηκότων τῷ λευκῷ ὄψις , τῶν ψόφων ἀκοή , τῶν ὀσφραντῶν ὄσφρησις . ὁμοίως δὲ πάλιν ἡ γραμματικὴ οὐ τῆσδε τῆς φωνῆς , φέρε εἰπεῖν τῆς ὀξείας , ἐστὶ θεωρητική , ἀλλ’ ἁπλῶς πάσης φωνῆς καθὸ φωνή . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ ἀριθμητικὴ πάντων τῶν ἀριθμῶν καὶ γεωμετρία πάντων τῶν μεγεθῶν . ἐπεὶ τοίνυν καὶ τὸ ὂν μιᾶς φύσεως κεκοινώνηκε καθὸ ὄν τοιοῦτον γὰρ τὸ ὃν ἐδείχθη ) , εἰ τοίνυν ἡ σοφία καταγίνεται περὶ τὴν οὐσίαν τε καὶ τὰς τῆς οὐσίας ἀρχάς , καὶ περ ) ἅπαντα τὰ ὄντα καὶ τὰς πάντων ἀρχὰς ἂν εἴη . διὰ τοῦτο οὖν , φησίν , ὁ πρῶτος φιλόσοφος ἅτε δὴ περὶ τὸ ὄντως ὂν καταγινόμενος θεωρεῖ πάντα τὰ ὄντα , ἐπειδὴ πάντων κατηγορεῖται τὸ ὄντως ὂν ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν , καθάπερ ἐν τῇ θεωρίᾳ εἰρήκαμεν · μετέχουσι γὰρ αὐτοῦ τὰ πάντα . ὁ οὖν εἰδὼς τὰς ἀρχὰς οἶδε καὶ τὰ ἐκ τῶν ἀρχῶν . διὰ τοῦτο οὖν ὁ Ἀριστοτέλης λέγει διὸ καὶ τοὐ ὄντος ὅσα εἴδη , τουτέστιν ὅσα γένη , θεωρῆσαι μιᾶς ἐστιν ἐπιστήμης τῷ γένει , τουτέστι τῆς πρώτης φιλοσοφίας , τά τε εἴδη τῶν εἰδῶν . φησὶν ὅτι ὡς ἔχει τὰ μέρη τῆς ὁλότητος πρὸς τὴν ὁλότητα , οὕτως ἔχει καὶ τὰ μέρη τῆς ἐπιστήμη·ς πρὸς τὴν ὅλην ἐπιστήμην . ἡ οὖν ἁπλῶς ἐπιστήμη γίνεται τῆς ἁπλῆς ὁλότητος τῶν ὄντων , αἱ δὲ κατὰ μέρος ἐπιστῆμαι τῶν κατὰ μέρος . ὡς γὰρ ἔχει τὸ γένος τὸ ἐπιστητὸν πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτὸ εἴδη , οὕτως καὶ τὸ γένος τῆς τούτου ἐπισ·τήμης πρὸς τὰ εἴδη τὰ αὐτῆς · καὶ ἐναλλὰξ ἄρα , ὡς τὸ γένος τὸ ἐπιστητὸν πρὸς τὸ γένος τῆς οἰκείας ἐπιστήμης , οὕτως καὶ τὰ εἴδη τοῦ ἐπιστητοῦ πρὸς τὰ ειοη τῆς ἐπιστήμης . εστι οε τὸ γένος καὶ ἡ του ὄντος κοινὴ φύσις ἐπιστητὴ τῇ κοινῇ τε καὶ γενικῇ φιλοσοφίᾳ · καὶ τὰ μέρη ἄρα τοῦ ὄντος ἐπιστητὰ τοῖς τῆς φιλοσοφίας μέρεσιν · ὥστε ἑκάστου τῶν τοῦ ὄντος εἰδῶν ἐπιστήμη ἄν εἴη ἑκάστη τούτων , ὅσαι ὑπὸ τὴν φιλοσοφίαν ὡς γενικήν τινα ἐπιστήμην εἰσὶ τεταγμέναι ἐπιστῆμαι . διὰ δὲ τῶν νῦν εἰρημένων δέδεικται ὅτι τῆς πρώτης φιλοσοφίας ἡ εἰς τὰ γένη τοῦ ὄντος διαίρεσις , ὃ πεποίηκεν αὐτὸς ἐν ταῖς Κατηγορίαις . ἅμα δὲ · ἐνεδείξατο ἡμῖν διὰ τούτων , πῶς ἐστι μία ἐπιστήμη ἡ φιλοσοφία , ἐπειδὴ καθόλου . εἴδη δὲ αὐτῆς αἱ κατὰ μέρος ἐπιστῆμαι . τὰ γὰρ εἴδη , τουτέστι τὰ μ·έρη τῆς ὁλότητος , τῶν εἰδῶν , τουτέστι τῶν μερῶν τῆς ἐπιστήμης ἐπιστητὰ ὑπάρχουσιν , ἡ δὲ ἁπλῶς ἐπιστήμη τῆς ἁπλῶς ὁλότητος . ἡ οὖν σοφία ἐστὶν ἡ κυρίως ἐπιστήμη τῶν ἀκινήτων τε καὶ ἀιδίων καὶ θείων , καὶ αὐτή ἐστι περὶ τὸ ὂν ᾗ ὄν , ἀλλ’ οὐ τἰ ὄν . ἔστι δὲ ὑπὸ ταύτην ἡ τις πρώτη φιλοσοφία ἡ περὶ τὰς πρώτας οὐσίας , ἡ δὲ φυσικὴ πᾶσα περὶ τὰ φυσικά , ἐν οἷς λόγων κίνησις καὶ μεταβολὴ θεωρεῖται , ἡ δὲ τῶν πρακτῶν θεωρητική · τοιαῦτα δὲ καὶ τῶν ὄντων τινά . ὅτι δὲ μία τῷ γένει ἡ περὶ τὸ ὂν ᾗ ὂν πραγματευομένη φιλοσοφία , ἐδήλωσεν ἀρχόμενος τοῦ βιβλίου εἰπὼν 'αὔτη δέ ἐστιν οὐδεμία τῶν ἐν μέρει λεγομένων’ . p . 1003b22 Εἰ δὲ τὸ ὂν καὶ τὸ ἓν ταὐτόν . Οτι εἰ τὸ . ὂν ὂν καὶ τὸ ἓν ταὐτόν ἐστι ἀντακολουθοῦσιν ἀλλήλοις ὅπου γὰρ τὸ ὄν , καὶ τὸ ἕν , καὶ πάντα μετέχουσι τοῦ ὄντος καὶ τοῦ ἑνός , τουτέστιν ὑπάρξεως καὶ συνεχείας ) , εἰ οὖν ταῦτα ἀκολουθοῦσιν ἀλλήλοις , ὥσπερ καὶ ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ στοιχεῖον ἀκολουθοῦσιν ἀλλήλοις · διὰ τοῦτο ἐλέγομεν ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει ὅτι ταὐτὰ λέγει εἶναι στοιχεῖον καὶ ἀρχήν · φησὶν οὖν ὅτι εἰ ἀκολουθοῦσι ταῦτα ἀλλήλοις καὶ τὸ ὂν καὶ τὸ ἕν , οὐχ ὡς ἑνὶ λόγῳ δηλούμενα , ἀλλὰ ἔχοντα διάφορον ὁρισμόν , καθάπερ ἡ ἀνάβάσις καὶ ἡ κατάβασις τῷ μὲν ὑποκειμένῳ ἡ αὐτή ἐστι , τῷ δὲ λόγῳ διαφέρουσιν . ἐν τούτοις οὖν καὶ τὸ ὂν καὶ τὸ ἓν τῷ μὲν ὑποκειμένῳ τὰ αὐτὰ ὑπάρχουσι , κατὰ δὲ τὸν λόγον ἔχουσι τὴν διαφοράν . ὅμως μέντοι γε οὐδὲν διαφέρει , κἂν μὴ ὑποθώμεθα κατὰ τὸν λόγον διαφέρειν αὐ·τὰ ἀλλὰ κοινωνεῖν · τοῦτο γὰρ καὶ ἀσφαλέστερον μᾶλλον ὑπάρχει . τὸ αὐτὸ γάρ ἐστιν εἰπεῖν εἷς ἄνθρωπος καὶ ὢν ἄνθρωπος · εἷς γὰρ καὶ ὁ αὐτός ἐστιν ὁρισμὸς καὶ ὁ τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου καὶ ὁ τοῦ ὄντος ἀνθρώπου . ὥστε καὶ τὸ ἓν καὶ τὸ ὂν κοινωνοῦσι καὶ κατὰ τὸν λόγον · οὐκ ἔτερον γάρ τι δηλοῖ κατὰ τὴν λέξιν ἐπαναδιπλουμενον τὸ ἔστιν εἷς ἄνθρωπος καὶ ἄνθρωπος καὶ ὢν ἄνθρωπος . δῆλον οὖν ὅτι οὐ κωρίζονται ταῦτα ἀπ' ἀλλήλων οὔτε ἐπὶ γενέσεως οὔτε δὲ καὶ ἐπὶ φθορᾶς · οἷον γίνεται [ εἷς ] ἄνθρωπος , γίνεται ὢν ἄνθρωπος , φθείρεται [ εἷς ] ἄνθρωπος , φθείρεται ὢν ἄνθρωπος · ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἑνός . φανερὸν ἄρα γέγονεν ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι ἡ πρόσθεσις τοῦ τοιούτου ἀνθρώπου τὸ αὐτὸ δηλοῖ , καὶ οὐδὲν ἕτερον παρὰ τὸ ἓν καὶ τὸ ὄν . ὥστε ὁμολογουμένως ἀκολουθοῦσι ταῦτα ἀλλήλοις , τὸ ἕν φημι καὶ τὸ ὄν . ἄλλως τε δὴ ἡ ἑκάστου οὐσία ἕν ἐστι καθ’ αὑτό · οὐ γὰρ κατὰ συμβεβηκός · ὁμοίως δὲ καὶ ὄν . ὥστε ὅσαπερ εἴδη τοῦ ἑνὸς ὑπάρχουσι , τὰ αὐτὰ καὶ τοῦ ὄντος , εἴ γε πάντα μετέχουσι καὶ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ὄντος · περὶ ὧν τὸ τί ἐστι τῆς αὐτῆς ἐστιν ἐπιστήμης θεωρῆσαι , λέγω δὲ οἷον περὶ ταὐτοῦ καὶ ὁμοίου , καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων . ἑνότης γὰρ κὰτ οὐσίαν τὸ ταὐτόν · ἓν γὰρ καὶ τὸ ταὐτόν , καθὸ ταὐτόν · καὶ † ὅμοιον ὁμοίῳ καὶ ἴσον ἑνοτης ἐστὶν ἐν ποσῷ . διὰ δὲ τούτων δείκνυσιν ὅτι τοῦ φιλοσόφου ἴδιόν ἐστι τοῦ τῆς οὐσίας θεωρητικοῦ τὸ καὶ τὸ τί ἐστιν ἕκαστον τούτων θεωρῆσαι , ὃ καὶ αὐτὸς ἐζήτει † τοῦτο καὶ ἠπόρει ἐν τῷ ποὸ τούτου . p . 1003b36 Σχεδὸν δὲ πάντα ἀνάγεται τἀναντία εἰς τὴν ἄρχην ταύτην · Ἀρχὴν λέγει τὴν ἐναντίωσιν τὸ ἓν καὶ τὸ τῷ ἑνὶ ἀντικείμενον , τοῦτο δέ ἐστι τὸ πλῆθος · τὸ μὲν γὰρ ταὐτὸν ἕν τι , τὸ δὲ ἕτερον πλῆθος καὶ πλήθει . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ὅμοιον ἕν τι , τὸ δὲ ἀνόμοιον ἐν πλήθει θεωρεῖται , καὶ τὸ ἴσ·ον ὑπὸ τὸ ἓν θεωρεῖται , τὸ δὲ ἄνισον ὑπὸ τὸ πλῆθος . ἀνάγει δὲ ἡμάς περὶ τὸ γνῶναι ὅτι σχεδὸν πάντα τὰ ἐναντία ὡς εἰς ἀρχὴν ἀνάγεται τό τε ἓν καὶ τὸ πλῆθος , εἰς τὴν Ἐκλογὴν τῶν ἐναντίων , ὡς ἰδίᾳ περὶ τούτων πραγματευσάμενος . εἴρηκε δὲ περὶ τῆς τοιαύτης ἐκλογῆς καὶ ἐν τῷ δευτέρω Περὶ τοῦ ἀγαθοῦ . p . 1004a2 Καὶ τοσαῦτα μέρη φιλοσοφίας ἐστὶν ὅσαιπερ αἱ οὐσίαι . Ἐπεὶ τοῦ ὄντος τὸ μὲν κυρίως ἐστὶν ὂν καὶ καθ’ αὑτό , τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκός , κυρίως μὲν καὶ καθ’ αὑτὸ ἡ οὐσία , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ τὰ τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχοντα καὶ τὰ ὅλως ἐπὶ ταύτην ἔχοντα τὴν ἀναφοράν , πανταχοῦ δὲ ἀναγκαῖον εἶναί τινα πρώτην φιλοσοφίαν , ἐν οἷς οὖν ἡ τάξις αὕτη , κυρίως ἐστὶν ἐπιστήμη τοῦ πρώτου καὶ ἐξ οὗ τὰ ἄλλα ἤρτηται καὶ δι’ ὃ λέγονται , ἡ δὲ φιλοσοφία περὶ τὸ ὄν , εἴη ἂν κυρίως ἡ φιλοσοφία ἐπιστήμη περὶ οὐσίαν · αὕτη γὰρ κυρίως ὄν . καὶ ἐπεὶ πλείους αἱ οὐσίαι , πλείους καὶ αἱ ἐπιστῆμαι τῶν οὐσιῶν , οἷον φυσικὴ ἀριθμητικὴ γεωμετρία , καὶ ἄλλαι ὅσαι , ὥστε πάντων ἀναγκαῖον εἶναί τινα πρώτην ἐπιστήμην καὶ ἐχομένην αὐτῶν · αὕτη δέ ἐστιν ἡ σοφία ἡ περὶ τὸ ὄντως ὂν καταγινομένη καὶ τὸ ἕν , ἥτις οἶδε καὶ τὰς ἄλλας ἐπιστήμας . p . 1004a4 Ὑπάρχει γὰρ εὐθὺς γένη ἔχοντα τὸ ὂν καὶ τὸ ἕν . Τουτέστι πᾶσαι αἱ ἄλλαι ἐπιστῆμαι καταγίνονται περὶ ἐπιστητὰ ἔχοντα τὸ ὂν καὶ τὸ ἕν . ὥστε καὶ αὐτὰ οἶδεν ἡ πρώτη φιλοσοφία . διό , φησίν , αἰ ἐπιστῆμαι ἀκολουθοῦσι τούτοις . ἔστι γὰρ ὁφιλόσοφος ὥσπερ ὁ μαθηματικὸς λεγόμενος · καὶ γὰρ αὕτη ἡ μαθηματικὴ ἔχει μέρη , καὶ θεωρεῖτ·αί τις ἐν αὐτῇ πρώτη καὶ δευτέρα καὶ ἄλλαι ἐφεξῆς ἐν τοῖς μαθήμασιν · οἷον πρώτη ἀριθμητική , εἶτα ἀστρονομία , γεωμετρία , ἁρμονική . οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τῆς πρώτης φιλοσοφίας ἐστὶν ἡ πρωτίστη ἡ περὶ τὸ ὄντως ὂν καταγινομένη , εἶτα μετ’ ἐκείνην . ἡ περὶ τὰς οὐσίας , ὥς φησιν αὐτός , τὰς ἀκινήτους , ἐφεξῆς ἡ φυσική , ἥτις περὶ κινούμενα μεγέθη θεωρεῖται , καὶ λοιπαὶ ἄλλαι ἐφεξῆς πᾶσαι , ἐπειδὴ καὶ πάσαι τοῦ ὄντος ᾇ τοῦ ἑνὸς μετέχουσι . τοσαῦτα οὖν μέρηφιλοσοφίας ὑπάρχουσιν , ὅσαιπερ · αἱ οὐσίαι εἰσίν . ἦν δὲ ἐν τοῖς ἠπορημένοις καὶ τοῦτο , πότερον μία ἐστὶν ἐπιστήμη περὶ πάσας τὰς οὐσίας ἢ πλείους , καὶ εἰ πλείους , ἆρα συγγενεῖς . καὶ δέδειχεν ὅτι συγγενεῖς ὡς ὑπὸ μίαν τελοῦσαι τὴν πρώτην φιλοσοφίαν · πάντα γάρ , ὡς εἴρηται , μετέχουσι τοῦ ὄντος . τὸ δὲ ὑπάρχει γὰρ εὐθὺς γένη ἔχοντα τό τε ἓν καὶ τὸ ὂν ἴσον ἐστὶ τῷ ἔστι γὰρ καὶ τοῦ ὄντος καὶ τοῦ ἑνὸς γένη τινά , τουτέστι κατὰ γενῶν τινων τό τε ἓν καὶ τὸ ὂν κατηγορεῖται . ὂν δὲ τὸ κυριώτατον λαμβάνει . p . 1004a9 ἐπειδὴ μιᾶς τὰ ἀντικείμενα θεωρῆσαι . Ἐπεὶ μιᾶς ἐστιν ἐπιστήμης τὸ θεωρῆσαι τὰ ἀντικείμενα · ὡς δὲ πολ - λακὶς μεμαθήκαμεν , τῶν ἀντικειμένων μία καὶ ἡ αὐτή ἐστιν ἐπιστήμη . p . 1004a10 τῷ τε ἑνὶ ἀντίκειται πλῆθος , ἀπόφασιν δὲ καὶ στέρησιν μιᾶς ἐστιν ἐπιστήμης θεωρῆσαι . Τουτέστι κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν καὶ ἕξιν καὶ στέρησιν . ὁ γὰρ εἰδὼς τὴν ἀπόφασιν οἶδε πολλῷ μᾶλλον καὶ τὴν κατάφασιν · προτέρα γὰρ φύσει ἡ κατάφασις τῆς ἀποφάσεως · καὶ ὁ εἰδὼς πάλιν τὴν στέρησιν οἶδε καὶ τὴν ἕξιν . οἷον ὁ εἰδὼς τὴν τυφλότητα οἶδε καὶ τὴν ὄψιν · ἡ γὰρ τυφλότης πρὸς ὄψιν λέγεται · καὶ ὁ εἰδὼς τὸ οὐκ ἀγαθὸν οἶδε καὶ τὸ ἀγαθόν . p . 1004a11 Διὰ τὸ ἀμφοτέρως θεωρεῖσθαι τὸ ἕν . ἐπειδή , φησί , τὸ ἓν καὶ τὸ ὂν θεωροῦνται καὶ ἐν τῇ καταφάσει , ὡς εἴρηται , καὶ ἐν τῇ ἀποφάσει · πάντα γὰρ μετέχουσι τοῦ ὄντος . ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τῇ στερήσει καὶ τῇ ἕξει θεωρεῖται τὸ ὂν καὶ τὸ ἕν . p . 1004a12 Οὗ ἡ ἀπόφασις ἢ ἡ στέρησις ἡ ἁπλῶς λεγομενη . Ὡς συντόμως φάναι , ὃ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν , ὅτι ἡ μὲν ἀπόφασις ἁπλῶς λέγεται , ἐπειδὴ πάντων τῶν ὄντων διαιρεῖ τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος ἡ ἀντίφασις , καὶ ὥς φησι Πλάτων , οὐδὲν καυχήσεται τῶν ὄντων ἐκφυγεῖν τὴν · ἀντίφασιν · ἡ μέντοι γε ἕξις καὶ ἡ στέρησις οὐκ ἐπὶ πάντα τὰ ὄνια θεωροῦνται · στέρησιν γὰρ λέγονται ἔχειν ἐκεῖνα τὰ πεφυκότα μὲν ἔχειν , μὴ ἔχοντα δὲ τότε ὅτε πέφυκεν ἔχειν . ὁ γὰρ λίθος οὐ λέγεται τυφλός · οὔτε γὰρ πέφυκεν ἔχειν ὀφθαλμούς . τὸ δὲ κυνίδιον λέγεται στέρησιν ἔχειν , ἡνίκα μὴ ἔχει ἐν τῷ καιρῷ , καθ’ ὃν πέφυκεν ἔχειν . διὰ τοῦτο ὁ Ἀριστοτέλης ἐπὶ μὲν τῆς ἀποφάσεως τὸ ἁπλῶς εἶπεν , ἐπὶ δὲ τῆς στερήσεως ἤ τινι γένει · οἷον ἡ ἁπλῶς λεγομένη ὅτι οὐχ ὑπάρχει , ἵνα εἴπῃ τὴν ἀπόφασιν , ἤ τινι γένει , ἵνα εἴπῃ τὴν στέρησιν . p . 1004a13 ἔνθα μὲν οὖν τῷ ἑνὶ διαφορὰ πρόσεστιν . Ἰστέον ὅτι διαφορὰν καλεῖ τὴν οὗ ἀπόφασιν , ἐπειδὴ αὕτη προστιθεμένη ποιεῖ ἀντὶ καταφάσεως ἀπόφασιν . ὃ οὖν λέγει τοῦτό ἐστιν ὅτι ἔνθα μὲν οὖν τῷ ἑνὶ ἡ διαφορὰ πρόσεστι , τοῦτο πάντα ἐστὶ παρὰ ἐν τῇ ἀποφάσει · τὸ γὰρ οὐκ ἄνθρωπος πάντα ἐστὶ παρὰ τὸν ἄνθρωπον , καὶ τὸ οὐ λίθος πάντα ἐστὶ χωρὶς τοῦ λίθου . διό φησι ἀπουσία γὰρ ἡ ἀπόφασις ἐκείνου ἐστί , τουτέστιν ἀναιρετικὴ ἦς καταφάσεως μόνης τὸ οὐκ ἄνθρωπος · ὥστε πάντα , φησί , τὰ ὄνια περιλαμβάνει ἡ ἀντίφασις . ἐν δὲ τῇ στερήσει καὶ ὑποκειμένη τις φύσις γίνεται , καθ’ ἣν λέγεται ἡ στέρησις . τουτέστιν οὐκ ἐπὶ πάντα τὰ ὄντα τρέχει , ἀλλ’ ἐπὶ τὰ πεφυκότα μὲν ἔχειν , μὴ ἔχοντα δὲ ὅτε δεῖ ἔχειν , ὡς ἐπὶ τοῦ κυνιδίου εἰρήκαμεν . ὁ γὰρ λίθος οὐ λέγεται εἶναι τυφλός . ἐὰν γὰρ εἴπω ὅτι τῶν ὄντων τὰ μὲν βλέπουσι τὰ δὲ τυφλὰ ὑπάρχουσιν , οὐ περιλαμβάνω πάντα τὰ ὄντα · οὔτε γὰρ λέγονται τυφλὰ τὰ μὴ ὅλως πεφυκότα ἔχειν ὄψιν . τῷ δὲ ἑνὶ πλῆθος ἀντίκειται , ὥστε καὶ τὰ ἀντικείμενα τοῖς εἰρη - μένοις , τό τε ἕτερον καὶ ἀνόμοιον καὶ ἄνισον καὶ ὅσα ἄλλα λέγεται ἢ κατὰ ταῦτα , τουτέστιν * * * , ἢ κατὰ τὸ ἓν καὶ κατὰ τὸ πλῆθος . τὸ μὲν γὰρ ταὐτὸν καὶ ὅμοιον καὶ ἴσον ὑπὸ τὴν ἑνάδα , τὸ δὲ ἀνόμοιον καὶ ἄνισον καὶ ἕτερον ὑπὸ τὸ πλῆθος . ταῦτα οὖν πάντα ἔργον ἐστὶ γνωρίζειν τῆς πρώτης φιλοσοφίας , καθάπερ ἐν τῇ θεωρίᾳ ἐδείξαμεν . διὸ καὶ ὁ Ἀριστοτέλης ὁ πρῶτος φιλόσοφος εἶπεν ἐν Κατηγορίαις ὅτι τὸ μὲν ἴσον καὶ ἄνισον ἐν ποσῷ θεωρεῖται , τὸ δὲ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον ἐν ποιῷ , τὸ δὲ ταὐτὸν καὶ ἕτερον ἐν τῇ οὐσίᾳ . ὑπὸ ταῦτα οὖν τελεῖ καὶ ἡ ἐναντιότης . ἐν τούτοις γάρ ἐστι καὶ ἡ ἐναντιότης · διαφορὰ γάρ τίς ἐστιν ἡ ἐναντιότης , καθάπερ ἐν τῇ θεωρίᾳ ἐδείξαμεν , ὡς ἐπὶ τοῦ λευκοῦ καὶ τοῦ μέλανος , ἡ δὲ διαφορὰ ἑτερότης ἐστίν . ὥστε ἐπειδὴ πολλαχῶς τὸ ἓν λέγεται , ἢ ὡς ἴσον ἢ ὡς ὅμοιον ἢ ὡς ταὐτόν , καὶ ταῦτα φανερὸν ὡς ὅτι πολλαχῶς λεχθήσονται ( ἄλλη γὰρ ἰσότης ἡ ἐν τοῖς ἀριθμοῖς καὶ ἄλλη ἡ ἐν τοῖς μεγέθεσιν , ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ὁμοίου καὶ τῶν ἄλλων πάντων ) , ὅμως μέντοι γε πάντα ταῦτα ὑπὸ μιᾶς ἐπιστήμης γνωρίζεται · οὐ γάρ , εἰ πολλαχῶς λέγεται , πάντως καὶ ἑτέρας ἐστὶ γνωρίζειν , ἀλλὰ τοῦτό ἐστιν , εἰ μήτε καθ’ ἓν μήτε πρὸς ἓν οἱ λόγοι ἀναφέρονται , τουτέστι μήτε συνωνύμως κατηγοροῦνται τὰ κατηγορούμενα , μήτε δὲ ὡς ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν . ἐπειδὴ δὲ τὸ ὂν ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἓν κατηγορεῖται τῶν ὄντων πάντων , φανερὸν ὅτι ὁ πρῶτος φιλόσοφος , ὡς πολλάκις εἴρηται , διαλέξεται περὶ πάντων τῶν ὄντων , ἅτε δὴ εἰδὼς αὐτά , διότι πάντα μετέχουσι τοῦ ὄντος . εἰ μὲν γὰρ ὁμωνύμως κατηγορεῖτο τὸ ὄν , τότε περὶ τῶν πολλαχῶς λεγομένων ἑτέρας καὶ ἑτέρας ἦν ἐπιστήμης τὸ διαλεχθῆναι , ὥσπερ τὸ ὀξὺ τὸ μέν ἐστιν ἐν φθόγγο·.ς , τὸ δὲ ἐν χυμοῖς , οὐχ ὁ αὐτὸς δὲ διαλέξεται περὶ τοῦ ὀξέος τοῦ ἐν φθόγγοις καὶ τοῦ ἐν χυμοῖ·ς , ἐπεὶ ὁμωνύμως ἐνταῦθα κατηγορεῖται . ἐπεὶ οὖν πάντα πρὸς τὸ πρῶιον ἀναφέρεται , οἷον ὅσα λέγεται μετέχουσι γὰρ πάντα καὶ τῆς ἑνώσεως καὶ τοῦ ὄντος ) ὡσαύτως φατέον καὶ περὶ ταὐτοῦ καὶ ἑτέρου καὶ τῶν ἐναντίων ἔχειν · πάντα γὰρ ταῦτα μετέχουσι καὶ τοῦ ὄντος καὶ τοῦ ἑνός . ὥστε διαλέξεται περὶ αὐτῶν ὁ πρῶτος φιλόσοφος . ὁ μέντοι γε Ἀλέξανδρος περὶ τοῦ λευκοῦ καὶ τοῦ μέλανος οὕτως φησί . λευκὸν γὰρ καὶ μέλαν καὶ γλυκὺ καὶ πικρὸν ὑπὸ μὲν τὸ ἓν καὶ τὸ πλῆθος πῶς ἂν αὐτόθεν ὑπάγοιτο ; ὑπὸ μέντοι ταὐτὸν καὶ θάτερον ὑπαχθήσεται · τὰ μὲν γάρ ἐστι συγκριτικὰ αὐτῶν , τὸ γλυκὺ καὶ τὸ μέλαν , τὰ δὲ διακριτικά , τὸ πικρὸν καὶ τὸ λευκόν . τὰ οὖν διακριτικὰ ὑπὸ τὴν ἑπερότητα , τὰ δὲ συγκριτικὰ ὑπὸ τὴν ταὐτότητα · καὶ διὰ τούτων ἀνάγονται ὑπὸ τὸ ἓν καὶ τὸ πλῆθος . ἔδειξε δὲ ὅτι καὶ τὰ κατὰ κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν ἀνάγονται ὑπὸ τὸ ἓν καὶ τὸ πληθος · ἡ μὲν γὰρ κατάφασις ὑπὸ τὸ ἓν καὶ ἡ ἕξις , ἡ δὲ στέρησις καὶ ἡ ἀπόφασις ὑπὸ τὸ πλῆθος · πολλὰ γὰρ εἰσάγουσιν . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ πρός τι . p . 1004a25 ἐπειδὴ πάντα πρὸς τὸ πρῶτον ἀναφέρεται . Φησὶν ὅτι πάντα πρὸς τὸ πρῶτον ἀναφέρονται , οἷον ὅσα ἓν λέγονται · ἐξ ἐκείνου γὰρ τοῦ πρώτου πάντα καὶ ἰῆς ἑνώσεως μετέχουσι καὶ τοῦ ὄντος . ὁμοίως οὖν δεῖ λέγειν ἓν καὶ ἐπὶ ταὐτοῦ καὶ ἑτέρου καὶ τῶν ἐναντίων · καὶ ταῦτα γὰρ πάντα μετέχουσιν ἑνώσεως καὶ ὑπάρξεως . ὥστε διελόμενον ποσαχῶς λέγεται ἕκαστον , · οὕτως αποδοτέον πρὸς τὸ πρῶτον ἐν ἑκάστῃ κατηγορίᾳ , πῶς πρὸς ἐκεῖνο λέγεται . τὰ μὲν γὰρ τῷ μετέχειν τοῦ ὄντος , ὥσπερ <ἀὴρ καὶ πῦρ> λέγονται θερμὰ τῷ μετέχειν ἀμφότερα θερμόιητος , τὰ δὲ τῷ ποιεῖν , ὥσπερ λέγονται ἀμφότερα δραστικὰ τῷ ποιεῖν , σίδηρος , εἰ τύχοι , καὶ λίθος · τὰ δὲ κατὰ ἄλλους λεχθήσεται τρόπους , οἷον σχετικῶς , ὡς πατὴρ πρὸς υἱὸν ἤ τι τοιοῦτο · ταῦτα γὰρ οὔτε τῷ ποιεῖν οὔτε τῷ ἔχειν ὑπἀρ - χοῦσιν , ἀλλὰ κατ’ ἄλλην τινὰ σχέσιν . φανερὸν οὖν γέγονεν , ὅπερ καὶ ἐν ταῖς ἀπορίαις εἰρήκαμεν , ὅτι μιᾶς ἐπιστήμης ἐστὶ θεωρῆσαι περὶ τούτων . τοῦτο δὲ ἡμῖν ὑπέκειτο ἐν τοῖς ἀπορήμασιν , εἰ τοῦ φιλοσόφου ἐστὶν ἔργον τὸ περὶ πάντων τῶν ὄντων δύνασθαι θεωρεῖν . πῶς οὖν , φησίν , ἀπ’ ἐκείνου λέγεται , τὸ ἓν πρὸς τὸ πρῶτον καὶ κυρίως ἕν , τὸ ταὐτὸν πρὸς τὸ πρῶτον καὶ κυρίως ταὐτόν , ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , οἷον καθ’ ὧν ἡ ταὐτοῦ κατηγορία καὶ καθ’ ὧν τὸ ταὐτὸν κατηγορεῖται , διελομένους καὶ λαβόντας τὰ ἐν ταῖς ἄλλαις κατηγορίαις , πῶς τὰ ἄλλα πρὸς τὸ πρῶιον τῶν ὑπὸ ταὐτόν , τουτέστι τὸ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἀναφέρεται , καὶ δι ἐκεῖνο καὶ αὐτὰ τῆς αὐτῆς τυγχάνει κατηγορίας . ὁμοίως ἐπὶ ὁμοίου καὶ ἴσου καὶ τῶν ἄλλων . ὡς γὰρ περὶ τοῦ ὄντος λέγοντες , λαβόντες τὸ κυρίως εἶναι τὴν οὐσίαν , ἑν ἕκαστον τῶν ἄλλων ὧν τὸ ὂν κατηγορεῖται ἐδείκνυμεν ὂν ἢ τῷ πάθος εἶναι τῆς οὐσίας ἢ τῷ ἐνέργειαν ἢ τῷ γένεσιν ἤ τι ἄλλο , οὕτως φησὶ δεῖν καὶ ἐπὶ τούτων ποιεῖν τὰ μὲν γάρ τῷ ἔχειν ἐκεῖνα , τὰ δὲ τῷ ποιεῖν , τὰ δὲ κατὰ ἄλλους λεχθήσεται τρόπους ) εὑρόντας τὸ κυρίως καθ’ ἕκαστον τούτων λεγόμενον · τῶν γὰρ ἄλλων ἕκαστον τὰ μὲν τῷ ἔχειν τὸ κυρίως λεγόμενον ἢ ὂν ἢ ἕν ἤγουν σχέσει ) ἢ ταὐτὸν ἢ τῶν ἄλλων τι καὶ αὐτὸ οὕτως λέγεται . δύναται τὸ ἔχειν καὶ ἀντὶ τοῦ ἔχεσθαι εἰρῆσθαι · τῷ γὰρ ἔχεσθαι ὑπὸ τοῦ κυρίως ὄντος τε καὶ ἑνός , τουτέστι τῆς οὐσίας , καὶ εἶναι ἐν αὐτῇ λέγεται ὄντα τε καὶ ἓν ἕκαστον τῶν συμβαινόντων αὐτῇ , ὡς τὸ ποσόν τε καὶ ποιὸν καὶ ὅσα ὁμοίως τούτοις ἐν τῇ οὐσίᾳ ἐστίν . οὕτω γὰρ καὶ τὸ ταὐτὸν καὶ θάτερον καὶ τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον ἕξει , ἐπειδὰν αὐτῶν κατηγορῆται , καὶ τὸ ἴσον καὶ τὸ ἄνισον καὶ τὰ ἄλλα · ταὐτὸν μὲν γὰρ κυρίως ἐπὶ τῶν οὐσιῶν , ὡσαύτως δὲ καὶ ὅμοιον τὸ κατὰ τὸ ἐν οὐσίᾳ εἶδος · ῥηθήσεται δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν ὅσα ἔχει τὴν πρὸς ἐκεῖνα ὁμοιότητα . τὰ μὲν οὖν τῷ ἔχεσθαι ὗπ’ ἐκείνου οὕτως ῥηθήσεται , τὰ δὲ τῷ ἐνέργειαί τινες εἶναι αὐτοῦ · τῶν γὰρ τῆς οὐσίας ἐνεργειῶν ἑκάστη ὄν τι καὶ ἕν , ὅτι ἔστιν αὐτὰς ἡ οὐσία ποιοῦσα . ὁμοίως πάλιν ἄλλα ὄντα λέγεται τῷ πάθη τῆς οὐσίας εἶναι , καὶ ἄλλα τῷ σχέσεις . ὡς δὲ τὸ ὂν ἀναδέχεται ἕκαστον αὐτῶν , οὕτως καὶ τὸ ἓν καὶ τῶν ὑπὸ τὸ ἓν ἕκαστον . δείξας δὲ πῶς ἀφ’ ἑνός ἐστι καὶ πρὸς ἓν ταῦτα λεγόμενα , ἐπιφέρει τὸ τῆς αὐτῆς εἶναι ἐπιστήμης περί τε τούτων <ἅ> ἀπὸ τῆς οὐσίας τὸ εἶναι ἔχει καὶ περὶ τῆς οὐσίας ἔχειν ἐπιστήμην . ἦν δὲ περὶ τὴν οὐσίαν ἡ πραγμα - τεία τῷ φιλοσόφῳ · καὶ περὶ τούτων ἄρα τοῦ φιλοσόφου διαλαμβάνειν . εἰπὼν δὲ ταῦτα καὶ δείξας ὅτι τοῦ φιλοσόφου τὸ περὶ πάντων τῶν ὄντων γνῶσιν ἔχειν , ἐπισημαίνεται ὅτι διὰ τῶν δεδειγμένων λύεται τῶν ἀποριῶν μία τῶν ἀπορηθεισῶν ἐν τῷ Β , περὶ ἧς ἠπόρει , πότερον μιᾶς ἢ πλειόνων ἐστὶν ἐπιστημῶν τὸ θεωρῆσαι περί τε τῆς οὐσίας καὶ τῶν τῇ οὐσία συμβεβηκότων , καὶ τῶν οἷς εἶπέ χρῆσθαι τὴν διαλεκτικὴν κατὰ τὸ ἔνδοξον , ἃ ἦν ἐναντία ταὐτὸν καὶ ἕτερον καὶ τὰ ἄλλα . p . 1004b1 Εἲ γὰρ μὴ τοῦ φιλοσόφου . Εἰ μὴ τοῦ φιλοσόφου ἔργον ἐστὶ τὸ περὶ πάντων τῶν ὄντων θεωρεῖν , τίς ἔσται ὁ ἐπισκεψόμενος , εἰ ταὐτὸ Σωκράτης καὶ Σωκράτης καθήμενος κατὰ μὲν γὰρ τὸ ὑποκείμενον τὸ αὐτό ἐστι Σωκράτης καὶ Σωκράτης καθήμενος , κατὰ δὲ τὸ συμβεβηκὸς ἕτερον ) ἢ εἰ ἓν ἑνὶ ἐναντίον ἐνταῦθα φανερὸν ὅτι ἕν · οὐ γὰρ ἄδικος ἡ φύσις 〈 ὥστε 〉 δύο ἑνὶ ἀντιτάξαι , ὡς δέδεικται ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας ) , ἢ τί ἐστι τὸ ἐναντίον , ὅτι τὰ πλεῖστον ἀλλήλων διεστηκότα , <ἢ> ποσαχῶς λέγεται τὰ ἐναντία , ὅτι διχῶς , τὰ μὲν ὡς μετέχοντα τὰ δὲ ὡς μετεχόμενα ; ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων . ἐπεὶ τοίνυν τοῦ ἑνὸς καθὸ ἕν ἐστι καὶ τοῦ ὄντος καθὸ ὄν ἐστι ταῦτα πάθη ὑπάρχουσι τὸ ταὐτὸν καὶ ἕτερον καὶ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον καὶ ἴσον καὶ ἄνισον καὶ ὅσα ἄλλα , ἀλλ’ οὐχ ᾗ ἀριθμοὶ ἢ γραμμαὶ ἢ πῦρ εἰ γὰρ καθ’ αὑτὰ ὑπάρχουσι τοῖς ἀριθμοῖς τὸ ὂν ἡ ὂν καὶ τὸ ἀνόμοιον , ἤγουν τοῖς μεγέθεσιν , ἔδει αὐτοῖς μόνον ὑπάρχειν · νῦν δὲ ὁρῶμεν ταῦτα διήκοντα ἐπὶ πάντα τὰ ὄντα ) , φαωερὸν ὡς ὅτι τοῦ ὄντος ὑπάρχουσι πάθη καθ’ αὑτά , καὶ ἐκείνης τῆς πρώτης φιλοσοφίας ἐστὶν ἔργον γνωρίσαι καὶ τὰς οὐσίας αὐτὰς καὶ τὰ συμβεβ·ηκότα αὐτοῖς , ταὐτὸν καὶ ἕτερον καὶ ὅσα ἄλλα . p . 1004b8 Καὶ οὐ ταύτῃ ἁμαρτάνουσιν οἱ περὶ αὐτῶν σκοπούμενοι ὡς οὐ φιλοσοφοῦντες . Πρόκειται αὐτῷ δεῖξαι ὅτι ὁ πρῶτος φιλόσοφος περὶ πάντων τῶν ὄντων διαλέγεται καὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τοῖς πράγμασι . καὶ ἤδη μὲν φθάσας διὰ πλειόνων ἐπιχειρημάτων τοῦτο ἔδειξε , καὶ νῦν δὲ τοῦτο αὐτὸ δείκνυσι διὰ χαριεστάτου πάνυ θεωρήματος . τί γάρ ; φησὶν ὅτι ὁ διαλεκτικὸς καὶ ὁ σοφιστικὸς ὑποδύονται τὸν πρῶτον φιλόσοφον . εἰ τοίνυν οὗτοι οἱ ὑποδυόμενοι τὸν πρῶτον φιλόσοφον περὶ πάντων τῶν ὄντων διαλέγονται καὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τοῖς πράγμασι , πολλῷ μᾶλλον αὐτὸς ὁ πρῶτος φιλόσοφος , ὃν ὑποδυόμενοι ταῦτα λέγουσι , περὶ πάπων τῶν ὄντων διαλέξεται καὶ τῶν’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τοῖς πράγμασιν . ὁ μὲν γὰρ διαλεκτικός ἣν καὶ ἀδολεσχίαν ἐκάλεσεν ἐν τοῖς τόποις ) ἐξ ἐνδόξων ὁρμώμενος καὶ ἐκ πιθανῶν λόγων σπουδάζει τὰ ἐναντία δεικνύναι γυμ - νάζων τοὺς νέους , ἵνα γνόντες ἀμφοτέρους τοὺς λόγους ὕστερον λοιπὸν τὸ ἀληθὲς κατάσχωσιν · ὁ δὲ κυρίως πρῶτος φιλόσοφος οὐκ ἐξ ἐνδόξων ὁρμᾶται λόγων καὶ πιθανῶν , ἀλλὰ ἐξ αὐτοπίστων καὶ ἀληθῶν , καὶ τὰ ἐναντία οὐ δείκνυσιν ἀλλὰ τὰ δοκοῦντα αὐτῷ ἀληθῆ . ὅθεν τὸν διαλεκτικὸν καὶ πειραστικὸν προσαγορεύει ὡς πειράζοντα τοὺς νέους . ὁ μέντοι γε σοφιστὴς κέρδους χάριν ὑποκρίνεται τὸν πρῶτον φιλόσοφον καὶ διαλέγεται περὶ πάντων τῶν ὄντων καὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τοῖς οὖσιν ἐκ τῶν τυχόντων ὁρμώμενος · διὸ καὶ ἀδικομάχους αὐτοὺς καλεῖ ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς Σοφιστικοῖς ἐλέγχοις . ὥσπερ οὖν ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν ὁρῶμεν ὅτι τοῖς ἀριθμοῖς ὑπάρχει τὰ μὲν καθ’ αὑτὸ τὰ δὲ κατὰ σχέσιν · καθ’ αὑτὸ μὲν ὑπάρχει τοῖς ἀριθμοῖς τὸ περιττὸν καὶ τὸ ἄρτιον , κατὰ σχέσιν δὲ τὸ ἴσον τὸ ἄνισον , ὑπεροχὴ ἔλλειψις συμμετρία · καὶ καθ’ αὑτοὺς μὲν ὑπάρχει τοῖς ἀριθμοῖς τὰ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχοντα αὐτοῖς περιττὸν καὶ ἄρτιον , πρὸς ἀλλήλους δὲ τὰ κατὰ σχέσιν · παραβαλλόμενοι γὰρ πρὸς ἀλλήλους λέγονται ἔχειν ὑπεροχὴν καὶ ἔλλειψιν καὶ ἰσότητα καὶ ἀνισότητα . καὶ ὁ μὲν ἀριθμητικὸς οὐ μόνον περὶ τῶν ἀριθμῶν διαλέωεται , ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τοῖς ἀριθμοῖς ἡ ἀριθμητική , τουτέστιν ἀρτίου καὶ περιττοῦ · περὶ δὲ τῶν κατὰ σχέσιν ὑπαρχόντων τοῖς ἀριθμοῖς οὐχ ᾗ ἀριθμητικὸς διαλέγεται , ἀλλὰ καθὸ ἀριθμητικὸς ἔχει τὰς ἀρχὰς τοῦ μουσικοῦ . ὁμοίως δὲ παντὶ στερεῷ σώματι ὑπάρχει τὸ εἶναι τριχῇ διαστατῷ · τοῦτο δὲ καθ αὑτὸ ὑπάρχει τοῖς σώμασι , καὶ τοῖς μαθηματικοῖς καὶ τοῖς φυσικοῖς . διαφέρουσι δὲ ἀλλήλων ὅτι τὰ μὲν μαθηματικὰ ἀκίνητα ὑπάρχουσι , τὰ δὲ φυσικὰ πάντα ἐν κινήσει · καὶ τῶν φυσικῶν τὰ μὲν ἀεὶ κινούμενα ὑπάρχουσι , χοῦσι , τὰ . δὲ ποιὲ κινούμενα . διαλέγεται οὖν ὁ μαθηματικὸς καὶ ὁ φυσικὸς καὶ περὶ τῶν σωμάτων καὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τοῖς σώμασιν , ὅτι τὰ μὲν ἀκίνητα ὑπάρχουσι τὰ δὲ ἐν κινήσει , καὶ ὅτι τὰ μὲν ἀεικίνητα τὰ δὲ ποτὲ κινούμενα , καὶ ὅτι τὰ μὲν βαρέα ὑπάρχουσι τὰ δὲ οὔτε κουφότητος μετέχουσιν οὔτε δὲ βάρους . ὥσπερ οὖν ὁ ἀριθμητικὸς διαλέγεται περὶ πάντων τῶν ἀριθμῶν καὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τοῖς ἀριθμοῖς , καὶ ὁ φυσικὸς περὶ πάντων τῶν σωμάτων καὶ τῶν · καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τοῖς σώμασιν , ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄλλοι ἐπιστήμονες οἱ κατὰ μέρος , οὕτως δὴ καὶ ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέγεται περὶ πάντων τῶν ὄντων καὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων πᾶσι τοῖς οὖσιν . εἶτα ἐφεξῆς ἱστορεῖ καὶ τὰς τῶν παλαιοτέρων δόξας , δεικνὺς ὅτι καὶ αὐτοὶ ἀρχὰς τῶν ὄντων ἐναντιώσεις ὑπετίθεντο · ὁ μὲν Παρμενίδης τὸ πῦρ καὶ τὴν γῆν , τουτέστι τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρόν , ὁ δὲ Ἐμπεδοκλῆς τὸ νεῖκος καὶ τὴν φιλίαν , ὁ δὲ Πλατῶν τὸ πέρας καὶ ἄπειρον , οἱ δὲ Πυθαγόρειοι τὸ περιττὸν καὶ τὸ ἄρτιον . ὥστε καλῶς καὶ ἡμεῖς ἀρχὰς τῶν ὄντων ὑπεθέμεθα τὸ ἓν καὶ τὸ πλῆθος · καὶ θος · ὡς εἰς γένη γὰρ ταῦτα πίπτουσι τὰ ἄλλα πάντα . δῆλον δὲ ὅτι οἶδε καὶ πρὸ τῶν δύο τούτων μίαν ἀρχήν · καὶ γάρ φησιν “ οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη · εἷς κοίρανος ἔστω ’’ . ἐπεὶ οὖν ἀντίκεινται ἀλλήλοις τὸ ἓν καὶ τὸ πλῆθος , τῶν δὲ ἀντικειμένων μία ἐστὶν ἐπιστήμη , δῆλον ὡς ὅτι εἷς καὶ ὁ αὐτὸς φιλόσοφος διαλέξεται περὶ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ πλήθους καὶ πάντων τῶν ὑπ’ αὐτὰ τελούντων , τουτέστι περὶ πάντων τῶν ὄντων . ταῦτα γὰρ πάντων τῶν ὄντων κατηγοροῦνται ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν · οὐ γὰρ συνωνύμως , ὡς ἀνωτέρω ἐδείξαμεν , οὔτε δὲ ὡς κατὰ τύχην ὡς τὰ ὁμώνυμα . κατὰ τύχην γὰρ ἐκλήθησαν , εἰ τύχοι , ἀμφότεροι · Αἴαντες · οὐκ ἔστι δὲ κατὰ τύχην ὑγιεινὸν βοήθημα καὶ σιτίον , ὅπερ ἐστὶν ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν . πάντα οὖν τὰ ἄλλα μετέχουσι τοὐ ἑνὸς καὶ τοῦ πλήθους . διαλέγεται οὖν καὶ περὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τοῖς οὖσι , τουτέστιν ἑτερότητος ἰσότητος , ταὐτότητος ὁμοιοτητος , ἐναντιότητος τελείου . ὁ γὰρ γεωμέτρης διαλέγεται περὶ τοῦ προτέρου τοῦ ἐν τοῖς μεγέθεσιν , ὅτι πρότερα , εἰ τύχοι , ἐστὶ τὰ τρίγωνα , εἶτα τὰ τετράγωνα · ὡσαύτως καὶ περὶ τῆς ὁμοιότητος τῆς ἐν μεγέθεσι , καὶ ἰσότητος καὶ ταὐτότητος καὶ ἑτερότητος . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀριθμητικὸς · περὶ ὁμοιότητος τῆς ἐν τοῖς ἀριθμοῖς καὶ τῶν ἄλλων . ὁ μέντοι γε πρῶτος φιλόσοφος διαλέγεται περὶ τῆς ἀπλῶς ὁμοιότητος , τί ἐστιν ἁπλῶς ὁμοιότης , περὶ τῶν θεωρουμένων ἐν πᾶσι τοῖς οὖσιν , ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τῆς ἁπλῶς ἐναντιότητος τῆς ἐν πᾶσι τοῖς οὖσι θεωρουμένης , ὡσαύτως δὲ καὶ περὶ προτέρου καὶ τελείου καὶ ὄντος . πάλιν δὲ ὁ φυσικὸς διαλέγεται περὶ τοῦ γένους τοῦ ἐν τῷ ζῴῳ · ὁ μέντοι γε πρῶτος φιλόσοφος διαλέγεται περὶ τοῦ ἁπλῶς γένους τοῦ ἐν ἅπασι τοῖς οὖσι θεωρουμένου · ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τῶν ἄλλων πάντων . p . 1004b8 Καὶ οὐ ταύτῃ ἁμαρτάνουσιν οἱ περὶ αὐτῶν σκοποῦντες . Ὃ λέγει τοῦτό ἐστιν ὅτι οὐ κατὰ τοῦτο ἁμαρτάνουσιν οἱ διαλεκτικοὶ καὶ οἱ σοφισταί , καθὸ περὶ πάντων τῶν ὄντων διαλέγονται καὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τοῖς οὖσι , καὶ μάλιστα οἱ σοφισταί · οὐχ ἁμαρτάνουσιν οὖν ὡς κατὰ τοῦτο φιλοσοφοῦντες , ἀλλὰ ἁμαρτάνουσι , καθὸ οὐκ εἰδότες τὸ κυρίως ὂν καὶ τὴν κυρίως οὐσίαν ὁποία τίς ἐστιν , ἀποφαίνονται περὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τῷ πράγματι , ὅπερ ἀγνοοῦσι . διό φησιν ἀλλ’ ὅτι προτέρα ὑπάρχει οὐσία τῶν καθ' αὑτὸ ὑπαρχόντων αὐτῇ , περὶ ἧς οὐσίας οὐδὲν γινώσκουσιν . ὥσπερ γάρ ἐστι καὶ ἀριθμοῦ καθὸ ἀριθμὸς ἴδια πάθη , οἷον περιττὸν καὶ ἄρτιον , συμμετρία ἰσότης , ὑπεροχὴ ἔλλειψις , καὶ ταῦτα καὶ καθ' ἑαυτοὺς καὶ πρὸς ἀλλήλους ὑπάρχουσι τοῖς ἀριθμοῖς , καθ’ ἑαυτοὺς μὲν τὸ περιττὸν καὶ ἄρτιον , πρὸς ἀλλήλους δὲ ὑπεροχὴ ἔλλειψις , συμμετρία ἰσότης , ὡς ἐδείξαμεν ἐν τῇ θεωρίᾳ , ὁμοίως δὲ καὶ στερεῷ σώματι καὶ ἀκινήτῳ καὶ κινουμένῳ ἀβαρεῖ τε καὶ βάρος ἔχοντι ἔστιν ἕτερα ἴδια , οἶον τριχῇ διαστατόν , οὕτως οὖν καὶ τῷ κυρίως ὄντι , καθὸ ὄν ἐστι , τινὰ ἴδια , ἑτερότης ταὐτότης , ὁμοιότης ἰσότης · ταῦτα γὰρ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχουσι τῷ ὄντι , ᾗ ὄν ἐστι . καὶ δεῖ περὶ πάντων τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τῷ ὄντι διαλέγεσθαι τὸν πρῶτον φιλόσοφον , ὥσπερ καὶ τὸν ἀριθμητικὸν περὶ τῶν ἀριθμῶν καὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων τοῖς ἀριθμοῖς , τουιέστιν ἀρτίου καὶ περιττοῦ . σημεῖον δὲ τούτου · οἱ γὰρ διαλεκτικοὶ καὶ οἱ σοφισταὶ ταὐτὸ ὑποδύονται σχῆμα τῷ φιλοσόφῳ · περὶ πάντων γὰρ τῶν ὄντων πειρῶνται διαλέγεσθαι . ἡ γὰρ σοφιστικὴ φαινομένη μόνον σοφία ἐστίν ( οὐ γὰρ οὖσα · ἀτατᾷ γάρ ) , καὶ οἱ διαλεκτικοὶ δὲ διαλέγονται περὶ πάντων · κοινὸν δὲ ὑπόκειται τὸ ὄν , ᾗ ὄν ἐστι . διαλέγονται δὲ περὶ τούτων , ἐπειδὴ πάντα ταῦτα οἷον ἴδιά ἐστι τῆς φιλοσοφίας , ἥντινα ὑποκρίνονται , φημὶ δὴ πάντα τὰ ὄντα · περὶ γὰρ τὸ αὐτὸ γένος στρέφεται , τουτέστι περὶ τὸ αὐτὸ ὑποκείμενον , ἡ σοφιστικὴ καὶ ἡ διαλεκτικὴ τῇ φιλοσοφίᾳ · ὡς γὰρ πολλάκις εἴρηται , σπεύδουσι περὶ πάντων τῶν ὄντων διαλέγεσθαι . διαφέρει δὲ ἡ κυρίως φιλοσοφία τῆς μὲν διαλεκτικῆς τῷ τρόπῳ τῆς δυνάμεως , ἐπειδὴ ἡ μὲν διαλεκτικὴ ἐξ ἐνδόξων ὁρμᾶται καὶ ἐκ . πιθανῶν , καὶ τὰ ἐναντία κατασκευάζει γυμνάζουσα τὸν νέον , ἡ δὲ φιλοσοφία ἐξ ἀληθῶν ὁρμᾶται καὶ αὐτοπίστων , τέλος ἔχουσα ἰὴν τῆς ἀληθείς ὁδόν . τῆς δὲ σοφιστικῆς διαφέρει ἡ φιλοσοφία τῇ τοῦ βίου προαιπέσει , ἐπειδὴ ὁ μὲν σοφιστὴς διὰ τὸ χρηματίζεσθαι ταῦτα ποιεῖ , ὁ δὲ φιλόσοφος διὰ τὴν ὠφέλειαν . ὠφέλειαν . ἔστι δέ , φησίν , ἡ διαλεκιικὴ πειραστική ( πειράζει γὰρ τὸν νέον , πῶς ἔχει ) περὶ ὧν ἡ φιλοσοφία τὴν γνῶσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν ὑφηγεῖται · ἡ δὲ σοφιστικὴ φαινομένη ἐστὶ σοφία μὴ οὖσα . αἰτιᾶται οὖν τοὺς σοφιστάς , οἵτινες ὑποδυόμενοι τὸ τῆς φιλοσοφίας ὄνομα περὶ μὲν τῆς οὐσίας , περὶ ἧς οἰκειότατος καὶ προηγούμενος ὁ λόγος τῷ φιλοσόφῳ , οὐδένα ποιοῦνται λόγον , περὶ δὲ ἐναντίων καὶ ἀντικειμένων , ὥς φησιν ὁ ἀπὸ τῆς Ἀφροδισιάδος ἐξηγητής , καὶ τῶν πλεοναχῶς λεγομένων καὶ τῶν σομβεβηκότων καὶ τῶν τοιούτων πᾶσα αὐτοῖς ἡ πραγματεία , οἷς πρὸς τὰ σοφίσματα φίσματα καὶ τοὺς ἀγῶνας χρῶνται παρακρουόμενοι τοὺς προσδιαλεγομένους . αἰτιᾶται δὲ αὐτῶν οὐ τὸ · περὶ τούτων λέγειν ὡς οὐκ ὂν φιλοσόφῳ οἰκεῖον οἰκεῖος γὰρ καὶ ὁ περὶ τούτων λόγος τοῖς φιλοσόφοις ) , ἀλλ’ · ὅτι περὶ μόνων · τούτων καὶ προηγουμένως ὁ λόγος αὐιοῖς γίνεται , περὶ δὲ τῆς οὐσίας , ἥτις ἐστὶ πρώτη , παρ’ ἧς κἀκείνοις τὸ εἶναι , δι’ ἣν ὁ φιλόσοφος καὶ περὶ ἐκείνων λέγει , οὐδένα ποιοῦνται λόγον . διὸ οὐδὲ φιλόσοφοι · εἰ γὰρ μὴ ἴσασι τὴν οὐσίαν , οὐδὲ τὰ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχοντα τῇ οὐσίᾳ δύνανται εἰπεῖν ἀληθῶς . ὥσπερ οὖν πάσης τῆς ἐπιστήμης σκοπούσης τὰ καθ’ αὑτὸ ὑπάρχοντα τοῖς πράγμασιν αὐτῶν δεῖ καὶ τὸν πρῶτον φιλόσοφον σκοπ·εῖν τὰ καθ’ αὑτὰ ὑπάρχοντα τοῖς πράγμασι πᾶσιν . οἷον γεωμετρίας τὰ ὑπάρχοντα ταῖς γραμμαῖς εἰδέναι καὶ τοῖς ἐπιπέδοις τε καὶ σχήμασιν . ἔστι γάρ τινα καὶ τούτων οἰκεῖα , καὶ πάλιν ἄλλα <τοῖς> στερεοῖς · καὶ τούτων ἄλλα μὲν τοῖς ἀκινήτοις , περὶ ἃ ἡ στερεομετρία , ἄλλα δὲ τοῖς κινουμένοις , περὶ ἃ ἡ ἀστρολογικὴ καὶ ἡ φυσική . ἀλλὰ καὶ τῶν κινουμένων ἄλλα μὲν τοῖς βάρος ἔχουσιν , ὡς γῇ ὕδατι , ἄλλα δὲ τοῖς οὐκ · ἔχουσι βάρος , ὥσπερ τοῖς κούφοις , πυρί τε καὶ ἀέρι , καὶ τῷ κυκλοφορικῷ σώματι . διαφέρει οὖν ἡ διαλεκτικὴ τῆς φιλοσοφίας , ὡς εἴρηται , τῷ τρόπῳ τῆς δυνάμεως . ἀμφότεραι γὰρ περὶ τὸ ὂν καταγίνονται , καὶ τὰ τούτῳ ὑπάρχοντα ἀμφότεραι συλλογίζονται , ἀλλ’ ἡ μέν ἐστιν ἀποδεικτική , ἡ δὲ διαλεκτικὴ <πειραστική> καὶ ὁ μὲν διαλεκτικὸς πειραστικῶς λαμβάνει , ὁ δὲ ἀποδείκνυσιν . ἀμφότεραι δὲ σπεύδουσι γνῶσιν ἔχειν · κἀκεῖνος γὰρ πειρᾶται , εἴτε ἐπιστήμην ἔχει ὁ προσδιαλεγόμενος , εἴτε μὴ ἔχει . πάλιν τοῦ σοφιστοῦ , ὅτι ὁ μέν ἐστιν , ὁ δὲ σοφιστὴς θέλει φαίνεσθαι . p . 1004b27 ἔστι τῶν ἐναντίων ἡ ἑτέρα συστοιχία στέρησις . Διὰ τούτων προσκατασκευάζει ὅτι ὁ περὶ τῶν ἐναντίων λόγος οἰκεῖος τῷ φιλοσόφῳ ὑπάρχει . φησὶν οὖν ὅτι δύο συστοιχίας ἐποίουν οἱ Πυθαγόρειοι , καὶ τὴν μὲν κρείττονα πρὸς τὸ εἶδος ἀνῆγον , τὴν δὲ χείρονα πρὸς τὴν στέρησιν , ἃ ἦν φῶς καὶ σκότος τὸ μὲν τοῦ εἴδους , τὸ φῶς , τὸ δὲ τῆς στερήσεως , τὸ σκότος ) , ἀγαθὸν καὶ κακόν , λευκὸν καὶ μέλαν , ἄπειρον καὶ πέρας , θερμὸν καὶ ψυχρόν · δέκα δὲ ἐποίουν τὰς συστοιχίας . τῶν οὖν , φησίν , ἐναντίων ἑτέρα συστοιχία στέρησις · ἔστι δὲ ἑτέρα εἶδος . ὑπάγεται γὰρ πάντα τὰ ἐναντία εἴς τε τὸ ὂν καὶ τὸ μὴ ὂν καὶ εἰς τὸ ἕν τε καὶ πλῆθος , ὧν τὸ μὴ ὂν καὶ τὸ πλῆθος στέρησις , τὸ δὲ ἓν καὶ τὸ ὂν εἶδος · οἷον ἡ μὲν στάσις τοὐ ἑνός , ἡ δὲ κίνησις τοῦ πλήθους , καὶ πάλιν τὸ φῶς πρὸς τῷ ἑνί , τὸ δὲ σκότος τοῦ πλήθους ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων . p . 1004b29 Τὰ δὲ ὄντα καὶ τὴν οὐσίαν ὁμολογοῦσιν ἐξ ἐναντίων . Διὰ ταύτης τῆς ἐπιχειρήσεως ἅμα μὲν δείκνυσιν ὅτι περὶ πάντων τῶν ἐναντίων ὁ φιλόσοφος ἐρεῖ , ἐπειδὴ πάντα ὑπὸ τὸ ἓν καὶ τὸ πλῆθος , ἅμα δὲ συστήσει καὶ τὸ ὅτι μιᾶς ἐστιν ἐπιστήμης τὸ περὶ τοῦ ὄντος ᾗ ὂν θεωρῆσαι , ὡς δι’ ὧν ἐπιφέρει λέγει · εἰ γὰρ τὰ ὄντα καὶ αἱ οὐσίαι ἐξ ἐναντίων , ὡς ἐδόκει τοῖς πλείστοις , εἶεν ἄν αἱ μὲν ἀρχαὶ τῶν ὄντων ἐναντίαι , τὰ δὲ ἐκ τούτων ἐξ ἐναντίων . πάντα ἄρα τὰ ὄντα ἢ ἐναντία ἢ ἐξ ἐναντίων · ἐναντίαι μὲν αἱ ἀρχαί , ἐξ ἐναντίων δὲ τὰ σύνθετα , οἷον ἐκ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ , ὑγροῦ ξηροῦ . ἀλλὰ μὴν μιᾶς ἐπιστήμης τά τε ἐναντία καὶ τὰ ἐκ τούτων εἰδέναι . μιᾶς ἄρα ἐπιστήμης καὶ ἡ τῶν ὄντων καθόλου θεωρία . ὥστε δείκνυται καὶ ἀπὸ τούτων , ὅτι ἀναγκαῖόν ἐστι τῷ φιλοσόφῳ καὶ ὁ περὶ τῶν ἐναντίων λόγος . τοῦτο οὖν ἐστιν ὃ λέγει , ὅτι τὰ δὲ ὄντα καὶ τὴν οὐσίαν ὁμολογοῦσια ἐξ ἐναντίων σχεδὸν ἅπαντες συγκεῖσθαι . ἀμέλει τοι πάντες τὰς ἀρχὰς ἐναντίας ὑποτίθενται · οἱ μὲν γὰρ περιττὸν καὶ ἄρτιον , ὥσπερ οἱ Πυθαγόρειοι , οἱ δὲ θερμὸν καὶ ψυχρόν , ὥσπερ ὁ Παρμενίδης , οἱ δὲ πέρας καὶ ἄπειρον , ὥσπερ Πλάτων , οἱ δὲ νεῖκος καὶ φιλίαν , ὥσπερ Ἑμπεδοκλῆς . πάντα δὲ καὶ ταῦτα καὶ τὰ ἄλλα ἀναγόμενα φαίνεται εἰς τὸ ἓν καὶ τὸ πλῆθος · τὸ μὲν οὖν περιττὸν καὶ τὸ θερμὸν καὶ τὸ πέρας καὶ ἡ φιλία ὑπὸ τὸ ἕν , ὑπὸ δὲ τὸ πλῆθος τὰ τούτοις ἐναντία . p . 1004b34 εἰλήφθω γὰρ ἡ ἀναγωγὴ ἡμῖν . Ἀναπέμπει πάλιν ἡμᾶς εἰς τὰ ἐν τῷ δευτέρῳ Περὶ τἀγαθοῦ δεδειγμένα . πολλὰ γάρ εἰσι τὰ ἐναντία , ὡς εἶπεν ἀνωτέρω , ὡς εἴρηται ἡμῖν ἐν τῇ περὶ τῶν ἐναντίων ἐκλογῇ · ἐκεῖσε γὰρ τοῦτο δείκνυσι διεξερχόμενος περὶ πάντων τῶν ἐναντίων . φησὶν οὖν ὅτι αἰ ἀρχαὶ αἱ παρὰ τῶν ἄλλων εἰρημέναι ὡς εἰς γένη ταῦτα πίπτουσι , τουτέστι τὸ ἓν καὶ τὸ πλῆθος . p . 1005a2 Φανερὸν οὖν καὶ ἐκ τούτων ὅτι μιᾶς . Εἰπὼν ὅτι τε τὰ ἐναντία πάντα εἰς τὸ ἓν καὶ τὸ πλῆθος ἀναφέρονιαι , καὶ τοῦτο δι’ ἧς πεποίηται ἀναγωγῆς τῶν ἐναντίων ἐν τῷ δευτέρῳ Περὶ τἀγαθοῦ , λαβὼν δὲ καὶ ὅτι τῶν ὄντων καὶ τῆς οὐσίας στοιχεῖα τὰ ἐναντία , δῆλόν φησι καὶ ἐκ τούτων εἶναι ὅτι μιᾶς ἐστιν ἐπιστήμης ἡ περὶ τοῦ ὄντος ᾗ ὂν θεωρία . ἐπεὶ γὰρ πάντα τὰ ὄντα ἐναντία ἐστὶν ἢ ἐξ ἐναντίων συνέστηκεν , ὥσπερ ἔλεγον οἱ φυσικοί , πάντα δὲ τὰ ἐναντία ἀνάγετα̣ι ὑπὸ τὸ ἓν καὶ τὸ ὂν ] καὶ τὰ πολλά , μιᾶς δὲ ἐπιστήμης τὸ περὶ τούτων θεωρεῖν τῶν γὰρ ἀντικειμένων μία ἐστὶν ἐπιστήμη ) , ὥστε μιᾶς ἄν εἴη ἐπιστήμης ἡ περὶ πάντων τῶν ὄντων θεωρία · κἄν γὰρ μὴ ἔχῃ τινὰ ἐναντία , ὥσπερ δοκεῖ ἡ οὐσία , ἡ δὲ ἐξ ἐναντίων , τῷ τὴν γνῶσιν ἑκάστου ἠρτῆσθαι τῆς γνώσεως τῶν ἐξ ὧν ἐστιν , ἐν τῇ τῶν ἐναντίων ἐξ ὧν ἐστι γνώσει εἴη ἄν γνῶσις τούτων . τῶν δὲ ἐναντίων ἀρχὴ τό τε ἓν καὶ τὸ πλῆθος · ὥστε οὗ περὶ ἑνὸς καὶ πλήθους ἐστὶ θεωρεῖν , τούτου καὶ περὶ τῶν ὑπὸ ταῦτα . ταῦτα δέ ἐστι πάντα τὰ ὄντα · πάντα μὲν γὰρ τὰ ὄντα ἡ ἐναντία ἢ ἐξ ἐναντίων , πάντα δὲ τὰ ἐναντία ὑπὸ τὸ ἓν καὶ τὸ πλῆθος . p . 1005a5 Ταῦτα δὲ μιᾶς ἐπιστήμης . Εἰ πάντα ἀναφέρονται ὑπὸ τὸ ἓν καὶ τὸ πλῆθος , τὸ δὲ ἓν καὶ τὸ πλῆθος ἀντικείμενα , τῶν δὲ ἀντικειμένων μία ἐστὶν ἐπιστήμη , πάντα δὲ τὰ ὄντα ὑπὸ ταῦτα , μιᾶς ἄρα ἐστὶν ἐπιστήμης περὶ πάντων τῶν ὄντων διαλέγεσθαι , εἴτε καθ’ ἓν λέγεται τὸ ἓν καὶ τὸ πλῆθος κατὰ πάντων τῶν ὄντων , τουτέστιν εἴτε συνωνύμως , εἴτε μὴ συνωνύμως , ὥσπερ ὁ ἀληθὴς ἔχει λόγος , καθάπερ ἀνωτέρω εἰρήκαμεν . ἀλλ’ ὅμως , εἰ καὶ πολλαχῶς λέγεται τὸ ἓν καὶ μὴ κατὰ μίαν φύσιν , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ πλῆθος , ἀλλ’ οὖν πρὸς τὸ πρῶτον καὶ κυρίως ἓν λεγόμενον τὰ ἄλλα ἀναφέρεται . πρῶτον δὲ ἓν ὥσπερ καὶ πρῶτον ὂν ἡ οὐσία , καὶ τὰ ἐναντία ὁμοίως πάντα τὰ ] ὑπὸ τὸ πρῶτον πλῆθος τελεῖ . p . 1005a8 Καὶ διὰ τοῦτο εἰ καὶ μή ἐστι . Κἂν μὴ ὑποθώμεθα καθόλου , τουτέστι συνωνύμως , κατηγορεῖσθαι πάντων τῶν ὄντων τό τε ἓν καὶ τὸ ὄν . εἰ καὶ μή ἐστι , φησί , γένη τε καὶ καθόλου ὁμοίως κατὰ πάντων τῶν ὄντων κατηγορούμενα , ἀλλὰ μηδὲ φύσεις τινὲς κεχωρισμέναι τῶν τῇδε , οὐχ ὥσπερ τὰ γένη ἐν τοῖς ὧν κατηγορεῖται τὸ εἶναι ἔχει ἀχώριστα γὰρ τὰ γένη τούτων ὧν ἐστι γένη ) , ἀλλ’ αὐτὰ καθ’ αὑτὰ τὴν ὑπόστασιν ἔχοντα , ὡς δοκεῖ τοῖς τὰς ἰδέας εἰσάγουσιν . οὐ γὰρ μόνον τῶν τοιούτων τῶν καθ’ ἓν οὕτως λεγομένων ἐπιστήμη <μία> ἀλλὰ καὶ τῶν πολλαχῶς λεγομένων ὃν εἰρήκαμεν τρόπον . ἴσως δὲ οὐκ εἶναι εἶπε χωριστήν τινα οὐσίαν , ἐπειδὴ οὐ πρόκειται αὐτῷ νῦν τοῦτο δεικνύναι , οὔτε δὲ συντελεῖ αὐτῷ τι ἐνταῦθα . δύναται τ·ὸ ὥσπερ ἴσως οὐκ ἔστιν οὐκ ἐπὶ τοῦ χωριστοῦ μόνον εἰρῆσθαι , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ καθόλου τε καὶ γένους · οὐδὲ γὰρ τοιαῦτα τό τε ὂν καὶ τὸ ἕν , ἀλλ’ ὡς ἐπιφέρει , . τὸ μὲν πρὸς ἕν , τὸ δὲ τῷ ἐφεξῆς . διαφέρει δὲ τὰ ἐφεξῆς τῶν πρὸς ἕν , ἀμφότερα τῶν πολλαχῶς λεγομένων ὄντα , · ὅτι τὰ μὲν πρὸς ἓν τῷ ἐκείνου τι εἶναι τοὐ ἑνὸς οὕτως λέγεται , τάξιν τινὰ ἔχοντα πρὸς ἄλληλα , ὡς ἐδείχθη * * * σαφέστερον δὲ εἰπεῖν τοῦτο λέγει , ὅτι τὸ ὂν καὶ τὸ ἓν οὐκ ἔστι καθόλου , τουτέστιν οὐ κατηγοροῦνται τῶν ὄντων συνωνύμως , ἀλλ’ ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν . ἢ χωριστὸν δὲ εἶπεν , ἵνα δηλώσῃ τὸ γέὑπὸ νος , ἐπειδὴ χωριστὸν ὑπετίθεντο εἶναι τὸ γένος οἱ τὰς ἰδέας πρεσβεύοντες . ὥσπερ ἴσως οὐκ ἔστι συνώνυμον ἀντὶ τοῦ ἀλλὰ τὸ μὲν πρὸς ἕν , τὸ δὲ ἐφεξῆς . πρῶτον γάρ ἐστι τὸ ἓν καὶ ἐξ αὐτοῦ τὰ ἄλλα πάντα κατὰ τάξιν προάγονται διὰ τὴν ἐπιπηγάζουσαν αὐτοῦ δύναμιν · εἶτα τὸ πλῆθος τὸ νοητὸν καὶ ἐξ αὐτῶν ἐφεξῆς τὰ ἄλλα πάντα τὰ μετέχοντα τοῦ πλήθους . καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἔστι τοῦ γεωμέτρο θεωρῆσαι τί τὸ ἐναντίον ἢ τέλειον ἢ ἓν ἢ ὂν ἢ ταὐτὸν ἢ ἕτερον * * ἐξ ὑποθέσεως . τοῦτο δέ ἐστιν ὅτι χρῆται μὲν αὐτοῖς καὶ ὁ γεωμέτρης , οὐ μὴν δείξας τί ποτέ ἐστιν αὐτῶν ἕκαστον , ἀλλ’ ὑποθέμενος ἢ λαβὼν παρὰ τοῦ φιλοσόφου · οἷον ὐποθέμενος ὅμοια εἶναι μεγέθη , ὧν αἱ πλευραὶ ἀνάλογον , τούτῳ ὑποτεθέντι ὑπ’ αὐτοῦ , οὐ δειχθέντι χρῆται · ὁμοίως καὶ ἴσῳ καὶ ταὐτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις . καὶ ὁ ἀριθμητικὸς ὑποθέμενος τέλειον ἀριθμὸν εἶναι τὸν πᾶσιν ἴσον τοῖς αὐτοῦ μέρεσι , θεωρεῖ τίνες ἀριθμοὶ πεπόνθασι τοῦτο , ἁπλῶς δὲ περὶ τελείου οὐκ οἶδε · μόνου γὰρ τοῦ φιλοσόφου τὸ τούτων ἐπιστήμην ἔχειν τί ποτέ ἐστιν αὐτῶν ἕκαστον . λείπει δὲ τῇ λέξει καὶ ὅτι οὐ μόνον τῶν oὐσιῶν , ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπαρχόντων τῇ οὐσίᾳ . καὶ περὶ προτέρου καὶ ὑστέρου καὶ γένους καὶ εἴδους καὶ ὅλου καὶ μέρους καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων . ὁ γὰρ γεωμέτρης διαλέγεται περὶ τοῦ προτέρου τοῦ ἐν τοῖς μεγέθεσιν , ὅτι πρότερα , εἰ τύχοι , ὑπάρχουσι τὰ τρίγωνα τῶν τετραγώνων , ὁ δὲ ἀριθμητικὸς περὶ τοῦ προτέρου τοῦ ἐν τοῖς ἀριθμοῖς , ὅτι προτέρα ἡ δυὰς Τῆς τριάδος · ὁ δὲ φιλόσοφος περὶ ἀπλῶς προτέρου , τῆς φύσεως αὐτοῦ , πολυπραγμονεῖ , ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ὑστέρου καὶ ὅλου καὶ μέρους . πάλιν ὁ φυσικὸς διαλέξεται περὶ τοῦ γένους τοὐ ἐν ζῴῳ , ὁ δὲ φιλόσοφος περὶ τοὐ ἀπλῶς γένους τοῦ ἐν . ἅπασι θεωρουμένου . p . 1005a19 Λεκτέον δὲ πότερον μιᾶς ἢ ἑτέρας ἐπιστήμης περί τε · τῶν ἐν τοῖς μαθήμασι καλουμένων ἀξιωμάτων . Ἐζήτησε τοῦτο καὶ ἐν τῷ βݲ στοιχείῳ , πότερον ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέξεται περὶ · πασῶν τῶν οὐσιῶν καὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων ταῖς οὐσίαις · καὶ ἔδειξεν ὅτι ὁ πρῶτος φιλόσοφος προσεχῶς διαλέξεται περὶ αὐτῶν . πρὸς δὲ τούτοις ἐζήτησε καὶ περὶ τῶν ἀξιωμάτων , εἴτε τοὐ καθ ἕκαστα ἐπιστήμονός ἐστι διαλεχθῆναι περὶ αὐτῶν ἤγουν τοῦ πρώτου φιλοσόφου τοῦ ἔχοντος περὶ τὸ ἀπλῶς ὂν ᾗ ὄν ἐστιν . ἐνταῦθα τοίνυν δείκνυσιν ὅτι τοὐ ἀπλῶς φιλοσόφου ἐστὶ τὸ διαλεχθῆναι περὶ τῶν ἀξιωμάτων , τουτέστι τῶν κοινῶν ἐννοιῶν , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν τῶν ἀρχῶν τῶν ἀποδείξεων , ὡς εἴρηται ἐν τῇ Ἀποδεικτικῇ πραγματείᾳ · οἷον ὅτι τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴσα . ὁ · γὰρ γεωμέτρης κέχρηται τούτῳ τῷ ἀξιώματι τῷ λέγοντι τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴσα , ἀλλὰ καὶ ἀριθμητικὸς καὶ μουσικὸς καὶ φυσικός · ἀλλ’ ὁ μὲν γεωμέτρης ἐπὶ μεγεθῶν , οὐκέτι δὲ καὶ ἐπὶ ἀριθμῶν , ὁ δὲ ἀριθμητικὸς ἐπὶ ἀριθμῶν , ὁ δὲ μουσικὸς ἐπὶ χορδῶν , ὁ δὲ φυσικὸς ἐπὶ κινήσεων . ὥστε καὶ αὐτοὶ οἱ καθ’ ἕκαστα ἐπιστήμονες διαλέγονται περὶ τῶν ἀξιωμάτων ; ἐπειδὴ τῶν ὄντων ὑπάρχουσι , λαμ βάνοντες αὐτὰ ὡς ὁμολογούμενα · ἁπλῶς δὲ περὶ αὐτῶν τῶν ἀξιω·μάτων ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέγεται , ἐπειδὴ οὐδεμιᾷ ἐπιστήμῃ ὑπάρχει ἀφωρισμένῃ , οἷον γεωμετρίᾳ , εἰ τύχοι , ἢ ἀριθμητικῇ . εἰ γὰρ μιᾷ ἐπιστήμῃ ὑπῆρχεν ἀφωρισμένῃ , ἔδει τὰς ἄλλας μὴ διαλέγεσθαι περὶ αὐτῶν · εἰ τοίνυν διαλέγονται , ὡς ἐδείξαμεν , δῆλον ὅτι οὐχ ὑπάρχει μιᾷ . ὥστε χρῶνται τοῖς ἀξιώμασιν οἱ καθ’ ἕκαστα ἐπιστήμονες , εἰς ὅσον δέονται , οἷον γεωμετρία ἐπὶ μεγεθῶν , ἀριθμητικὴ ἐπὶ ἀριθμῶν · ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . ἐπεὶ οὖν κοινῶς πάσαις ἐπιστήμαις ὑπάρχουσι τὰ ἀξιώματα , περὶ δὲ τῶν ἁπλῶς ὄντων ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέξεται , καὶ περὶ τῶν ἀξιωμάτων τοῦ πρώτου φιλοσόφου ἐστὶν εἰπεῖν · οὐδεὶς γὰρ τῶν κατὰ μέρος ἐπισκοπούντων ἐγχειρεῖ τι λέγειν περὶ αὐτῶν , εἰ ἀληθῆ ἢ μή , οὔτε ὁ γεωμέτρης οὔτε ἄλλος τις , δεικνύς , εἰ τύχοι , ὅτι οὔκ εἰσιν ἀποδεικταὶ καὶ ἀναιρῶν τοὺς σπουδάζοντας ἀνατρέπειν αὐτά , ὥσπερ αὐτὸς ἐφεξῆς ποιεῖ περὶ τῆς ἀντιφάσεως ὡς πρῶτος φιλόσοφος . οἱ δὲ φυσικοὶ ὑπέλαβον ὅτι ἔργον αὐτῶν ἐστι διαλέγεσθαι περὶ τῶν ἀξιωμάτων , ἐπειδὴ ᾤοντο καὶ περὶ πάντων τῶν ὄντων διαλέγεσθαι · οὐδὲν γὰρ ἄλλο ὑπελάμβανον εἶναι παρὰ τὰ φυσικὰ πράγματα , ἀγνοοῦντες ὅτι πρῶτον μὲν τῶν ἄλλων ὑπάρχει , πρὸ δὲ αὐτῶν ἐστι τὰ νοητά , ἐξ ὧν καὶ τὰ φυσικὰ πάντα π·αράγονται . ὥστε μόνος ὁ π·ρῶτος φιλόσοφος διαλέξεται περὶ τῶν ἀξιωμάτων , καὶ περὶ ἁπάντων τῶν ὄντων ὄντων αἰσθητῶν φημι καὶ νοητῶν . τινὲς γὰρ ἀπαιδεύτως ὑπέλαβον ἀποδείκνυσθαι τὰ ἀξιώματα , λέγοντες οὕτως ὅτι τὰ τῳ αὐτῷ ἴσα τὸν αὐτὸν κατέχει τόπον , τὰ τὸν αὐτὸν κατέχοντα τόπον ἴσα ἀλλήλοις ἐστί , τὰ τῷ αὐτῷ ἄρα ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴσα . ἐροῦμεν τοίνυν ἡμεῖς πρὸς αὐτοὺς λέγοντες ὅτι , ὦ ἄνθρωποι , πάνυ ἐστὶν εὐχερὲς τὸ δέξασθαι ὅτι τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴσα , ἤπερ τὸ παραδέξασθαι ὅτι τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα τὸν αὐτὸν κατέχει τόπον . ἄδηλος γάρ ἐστι καὶ πάνυ δύσκολος ἡ περὶ τοῦ τόπου θεωρία · πῶς οὖν ὅλως ἀγνοουμένου τοῦ τόπου τοῦτο πειρᾶσθε δεικνύναι ; ἰστέον οὖν ὅτι αὐτὰ τὰ κυρίως ἀξιώματα οὐχ ὑπάρχουσιν ἀποδεικτά · δεῖ γὰρ περὶ τούτων ἥκειν προεπισταμένους , περὶ τῶν ἀξιωμάτων φημί , ἀλλὰ μὴ ἀκούοντας ζητεῖν · οὕτως γὰρ πᾶσα ἡ διδασκαλία ταραχθήσεται . ἄλλως τε δὴ [ δ’ ] ἔχει ὁμολογουμένας τὰς ἀρχάς . τότε γὰρ γινώσκομεν τὰ πράγματα , ὅταν εἰδείημεν τὰς ἀρχὰς αὐτῶν , ὡς αὐτός φησιν ἀρχόμενος τῆς Φυσικῆς πραγματείας ‘ἐπειδὴ τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐπίστασθαι συμβαίνει περὶ πάσας τὰς μεθόδους , ὅταν τὰ αἴτια αὐτῶν γνωρίσωμεν καὶ τὰς ἀρχάς ’ · εἰ δὲ ὑποθώμεθα εἶναι τὰ ἀξιώματα μάτα ἀποδεικτά , οὐδὲν ἔσται τῷ ὄντι ἀποδεικτόν . βούλομαι γὰρ γνῶναι τὴν ἀθανασίαν τῆς ψυχῆς ὅτι ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχή , καὶ λαμβάνω ἀρχὴν ταύτην ὅτι τὸ φθειρόμενον ἢ ὡς σῶμα φθείρεται ἢ ὡς ἐν σώματι τὸ εἶναι ἔχον . εἰ τοίνυν ἄγνωστός ἐστιν αὕτη ἡ ἀρχή , πάλιν δέομαι ἑτέρας ἀρχῆς πρὸς τὸ ἀποδεῖξαι , καὶ ἐπὶ ἐκείνης ὁμοίως , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον . ὥστε οὐκ ἔσται γνῶσις ἀγνοουμένων τῶν ἀρχῶν · γνῶναι δὲ τὰς ἀρχὰς ἀδύνατόν ἐστι διὰ τὴν ἀπειρίαν . ὥστε οὐκ ἀποδεικτὰ ὑπάρχουσι τὰ ἀξιώματα . Ἰστέον ὅτι πάντων τῶν ἀξιωμάτων ἀρχαικώτατόν ἐστι τὸ ἀξίωμα τὸ περὶ τῆς ἀντιφάσεως · πάντα γὰρ τὰ ἄλλα ἀξιώματα εἰς αὐτὴν ἀναλύονται καὶ κατασκευάζονται . οἷον λεγόντων ἡμῶν ὅτι τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴσα · εἰ γὰρ μή . ἰδοὺ ἀντίφασις , καὶ οὕτως ἔσται μὲν τὸ ἀδύνατον . πάλιν ἐὰν ἀπὸ ἴσων ἴσα ἀφαιρέθη , τὰ καταλιμπανόμενά ἐστιν ἴσα · εἰ γὰρ μή , ἕψεται ἀδύνατον . ὑποκείσθωσαν γὰρ ἴσα τὰ αβ γδ καὶ ἀφῃρήσθωσαν ἀπ’ αὐτῶν ἴσα τὰ Γε γζ · λέγω ὅτι τὰ καταλειφθέντα ἴσα ὑπάρχουσι , τουτέστι τὰ εβ ζδ . εἰ γὰρ μὴ ὑπάρχουσιν ἴσα , τὸ ἕτερον αὐτῶν μεῖζόν ἐστιν . ἔστω μεῖζον τὸ εβ τοῦ ζδ , καὶ ὑποκείσθωσαν τὰ εݲπݲ ζδ <ἴσα> ὥστε τὰ αݲπݲ γδ ἴσα ὑπάρχουσι . μεῖζον δὴ τὸ αβ τοῦ γδ · ὑπέκειτο δὲ καὶ ἴσον , ὅπερ ἐστὶν ἄτοπον . ὥστε παντὶ πάντως , ἐὰν ἀπὸ ἴσων ἴσα ἀφαιρεθῇ , τὰ καταλιμπανόμενά ἐστιν ἴσα . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ ἄλλων . λέγω γὰρ ὅτι ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχή . εἰ γὰρ μή , πάλιν κέχρημαι τῇ ἀντιφάσει , καὶ οὕτως διὰ τῆς ἀδυνάτου ἐπιδείκνυμι . ὥστε ἀρχικώτατον πάντων τῶν ἀξιωμάτων , ὡς εἴρηται , τὸ περὶ τῆς ἀντιφάσεως ἀξίωμα , καὶ ἀδύνατόν ἐστιν αὐτὴν συναληθεύειν , καθάπερ , φησίν , ἀπαιδεύτως τινὲς τοῦτο ὑπελάμβανον , μάρτυρα παράγοντες τὸν Ἡράκλειτον , ἐπειδὴ ἔλεγεν ἐκεῖνος ἕνα ὁρισμὸν εἶναι πάντων τῶν πραγμάτων . εἰ γὰρ τῷ ὄντι πάντων τῶν πραγμάτων εἷς ὁρισμὸς ὑπάρχει , τὰ δὲ κοινωνοῦντα κατὰ τὸν ὁρισμὸν τὰ αὐτὰ ἀλλήλοις ὑπάρχουσι , συνδραμεῖται ἡ ἀντίφασις · εἷς γὰρ καὶ ὁ αὐτὸς ὁρισμὸς ἀγαθοῦ τε καὶ οὐκ ἀγαθοῦ , ὥστε ταὐτὸν ἔσται ἀγαθὸν καὶ οὐκ ἀγαθόν , καὶ ἀγαθὸν καὶ κακόν , καὶ καλὸν καὶ οὐ καλόν . ὥστε , ὡς εἴρηται , συναληθεύσει ἡ ἀντίφασις καὶ οὐκέτι διαιρεῖ τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος ἐπὶ πάντων τῶν ὄντων , καὶ ὥς φησιν ὁ Πλατῶν , ὅτι οὐδὲν καυχήσεται τῶν ὄντων ἐκφυγεῖν τὴν ἀντίφασιν . πάντα γὰρ περιλαμβάνει ‘ἢ ψυχή ἐστιν ἡ οὐκ ἔστι ψυχή’ · πάντα γὰρ τὰ παρὰ τὴν ψυχὴν οὐκ ἔστι ψυχή . φησὶν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ἢ ὅτι οὐκ ἔλεγε τοῦτο ὁ ‘Ηράκλειτος , ἢ εἴπερ ἔλεγε , συμβολικῶς ἔλεγεν , ὡς εἴρηται ἐν τῇ Φυσικῇ πραγματείᾳ , ὅτι ἐπειδὴ γίνονται τὰ εἴδη ἐν τῇ ὕλῃ , χραίνονται · τὰ γὰρ ἄυλα εἴδη ἀμιγῆ ὑπάρχουσι . χουσι . τούτου χάριν ἔλεγεν ἕνα εἶναι πάντων τὸν ὁρισμὸν διὰ τὸ πάντα ἐν τῇ ὕλῃ θεωρεῖσθαι καὶ χραίνεσθαι αὐτὰ ἐκ τῆς ὕλης . ἢ ὅτι ταῦτα ἔλεγεν οὐκ ἔχων οὕτως · πολλάκις γὰρ λέγομέν τινα μὴ ἔχοντες οὕτως , ὥσπερ , φησί , περὶ τῆς τοῦ ὁρισμοῦ ἀιδιότητός τινες πειρῶνται δεικνύναι αὐτὸν ἀίδιον μὴ ἔχοντες οὕτως , ἤγουν τὸ ἀνάπαλιν δεικνύναι τὰ ἀξιώματα πρὸ τῶν ἀποδείξεων , ἐπεὶ οὐδὲν ἔσται ἀποδεικτόν , ὥσπερ τὰ ἀγέννητα πρὸ τῶν γεννητῶν , ἐπεὶ οὕτως οὐδὲν ἔσται γεννητόν . φησὶν οὗν ὅτι τινὲς διὰ ἀπαιδευσίαν ἐπειρῶντο * * * πάντων ἀρχὰς τὰς ἀποδείξεις εἶναι · τῷ ὄντι δὲ ἀπαιδευσία ἐστὶ τὸ μὴ γινώσκειν , τίνων δεῖ ζητεῖν ἀπόδειξιν καὶ τίνων οὔ · ὅτι τῶν μὲν γνωρίμων οὐ δ.εῖ ζητεῖν ἀπόδειξιν , ὥσπερ ἐπὶ τῆς ἀντιφάσεως ὡμολόγηται γὰρ ὅτι οὐ συντρέχει ἡ κατάφασις τῇ ἀποφάσει · οὐ γὰρ ταὐτόν ἐστιν ἄνθρωπος καὶ οὐκ ἄνθρωπος ) , τῶν δὲ μὴ γνωρίμων δεῖ ἡμᾶς ζητεῖν ἀπόδειξιν , οἷον ὅτι ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχή · τοῦτο γὰρ ἀγνοοῦσιν οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι ἀποδεικτικῶς . ἐπεὶ οὖν τινες ἐπειράθησαν ἀνατρέψαι τὸ δόγμα τὸ περὶ τῆς ἀντιφάσεως λέγοντες ὅτι οὐ διαιρεῖ τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος , δεῖ ἡμᾶς , φησίν , ἑπομένους τῇ φύσει τῶν πραγμάτων ἐλέγξαι μὲν τοὺς παρ’ αὐτῶν λόγους , μηκέτι δὲ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστιν ἀντίφασις · ὡς γὰρ διὰ πλειόνων λόγων εἰρήκαμεν , οὐ δυνατόν ἐστιν ἀποδεῖξαι αὐτήν , ἐπειδὴ πᾶσα ἀπόδειξις λαμβάνεται ἐξ ἀρχῶν τινων ὁμολογουμένων , οὐδὲν δὲ ἀρχαιότερόν ἐστι τῆς ἀντιφάσεως . εἰ οὖν πειραθείη τις ἀποδεῖξαι αὐτήν , τὸ ἐν τῇ ἀρχῇ αἰτεῖται λέγων οὕτως ‘ἡ ἀντίφασις διαιρεῖ τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος , ἐπειδὴ ἡ κατάφασις οὐ συντρέχει τῇ ἀποφάσει’ . ὥστε τὰ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖται · ταὐτὸν γάρ ἐστιν ἀντίφασιν εἰπεῖν καὶ κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν . ὥστε ἀποδεικτικῶς οὐ δυνατόν ἐστιν ἀποδεῖξαι αὐτήν , ἐλεγκτικῶς δὲ δυνατόν ἐστιν ἀποδεῖξαι αὐτὴν τῷ ἀναιρεῖν τοὺς λόγους τῶν πειρωμένων μένων αὐτὴν ἀνατρέπειν , καὶ ἐκ τῶν ἐκείνων λόγων πιστουμένων αὐτὴν καὶ οἱονεὶ ἀποδεικνύντων αὐτήν , κεχρημένων ἡμῶν ἀρχαῖς παρ’ ἐκείνων διδομέναις , ὥστε κενὸς ὁ τρόπος οὕτως ἐστὶν ἀποδείξεως . ἐρωτῶμεν γὰρ αὐτοὺς ὅτι ἀποκρίνεσθε τοῖς ἐρωτῶσιν ἢ οὐκ ἀποκρίνεσθε ; ἄν γε οὐκ ἀποκρίνεσθε , οὐκ ἔστιν ἡμῖν σχολὴ πρὸς φυτὰ ἤγουν πρὸς ἄψυχα διαλέγεσθαι · εἰ δὲ ἀποκρίνεσθε , ἀρά γε ὀνόμασι κέχρησθε σημαντικοῖς ἢ ἀσημάντοις ; εἰ μὲν οὖν κέχρησθε ὀνόμασι μηδὲν σημαίνουσι , πάλιν οὐκ ἀποκρίνεσθε · ὁ γὰρ εἰρηκὼς · βλίτυρι οὐδὲν εἴρηκεν · εἰ δὲ κέχρησθε σημαντικοῖς ὀνόμασι , γνωρίμοις κέχρησθε ἢ ἀγνώσιοις . εἰ μὲν οὖν ἀγνώστοις κέχρησθε , πάλιν οὐ διαλέγεσθε οὔτε πρὸς ἡμᾶς οὔτε δὲ πρὸς ἑαυτούς , ἐὰν καὶ ὑμεῖς ἀγνοῆτε τοὺς λόγους · ἐὰν γάρ τις τῇ Σύρων διαλέκτῳ χρήσαιτο πρὸς Αἰγύπτιον , οὐ διαλέγεται αὐτῷ . ὥστε πᾶσά ἐστιν ἀνάγκη καὶ σημαντικοῖς‘ ὀνόμασι χρῆσθαι ὑμᾶς καὶ γνωρίμοις . πάλιν τὰ σημαντικὰ ταῦτα ὀνόματα ἢ ἓν πρᾶγμα δηλοῦσιν ἢ ἄπειρα ἢ πολλὰ μὲν πεπερασμένα δέ , καὶ οὐκέτι παρὰ ταῦτα . ἀλλ’ εἰ μὲν ἄπειρα δηλοῦσι , τῷ ὄντι οὔτε πρὸς ἡμᾶς διαλέγεσθε οὔτε δὲ πρὸς ἑαυτούς · οὐκ ἔστι γὰρ γνῶσις τῶν ἀπείρων . πῶς γὰρ δυνατόν ἐστι διεξελθεῖν τὰ ἄπειρα ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ ; εἰ δὲ ἕν τι πρᾶγμα δηλοῖ τὸ ὄνομα ὡρισμένον , οἷον τὸν ἄνθρωπον .. καὶ οὐδὲν ἕτερον δηλοῖ παρὰ τὸν ἄνθρωπον , δῆλον ὡς ὅτι οὐ συνδραμεῖται ἡ ἀντίφασις · οὔτε γὰρ τὸ αὐτὸ δηλοῖ τὸ οὐκ ἄνθρωπος τῷ ἀνθρώπῳ , ἐπεὶ οὕτως οὐκέτι ὡρισμένον πρᾶγμα δηλοῖ τὸ ἄνθρωπος ὄνομα , ἐπειδὴ ἡ μὲν κατάφασις ὥρισται , ἡ δὲ ἀπόφασις ἄπειρα δηλοῖ . εἰ δὲ πάλιν φαίη τις ὅτι τὸ ὄνομα πολλὰ μὲν δηλοῖ πεπερασμένα δέ , ἐροῦμεν πρὸς αὐτὸν ὅτι ὁμώνυμος ἡ φωνὴ δῆλον <ὅτι> πλειόνων κατηγορουμένη , ὥσπερ ἡ κύων φωνή . διακρίνονται δὲ τὰ ὁμώνυμα ἀπ’ ἀλλήλων λόγῳ ἢ ὀνόματι οἷον ὁ κύων λέγεται καὶ κατὰ τοῦ χερσαίου καὶ κατὰ τοῦ οὐρανίου , λέγεται δὲ καὶ κατὰ τοῦ θαλαττίου . προσδιοριζόμενοι οὖν τὸν χερσαῖον , φαμὲν ὅτι κύων ὑλακτικός , καὶ φανερὸν ὡς ὅτι ὡρισμένον τότε τὸν χερσαῖον κύνα δηλοῦμεν · ὥστε οὐ δυνατὸν συντρέχειν πάλιν καὶ ἐπὶ τούτων τῇ κύων τὴν οὐ κύων , ἐπεὶ οὕτως οὐκέτι ἔσται ὡρισμένον τὸ ὄνομα , ὥσπερ ὑμεῖς ὑπέθεσθε ὡρισμένον πρᾶγμα δηλοῦν τὸ ὄνομα . ἐκ τῶν ἄρα παρ’ ὑμῶν λεχθέντων ἐπιστωσάμεθα τὴν ἀντίφασιν , ὅτι οὐ συναληθεύουσιν ἀμφότερα τὰ μόρια αὐτῆς . ἔστι δὲ πιστώσασθαι τὸν λόγον καὶ ἐκ συλλογισμοῦ τοιούτου · τὰ ἀντιφατιχῶς ἀλλήλοις ἀντικείμενα ἐναντία ὑπάρχουσιν ἤγουν ἀντικείμενα · τὰ ἐναντία οὐδέποτε συνυπάρχουσι · τὰ ἀντιφατικῶς ἄρα ὑπάρχοντα οὐδέποτε συνυπάρχουσιν ἐν τῷ αὐτῷ κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ ὅσα ἄλλα ἔχει προσδιορίσασθαι . ἐὰν γὰρ εἴπω ὅτι Σωκράτης περιπατεῖ καὶ Πλατῶν οὐ περιπατεῖ , οὐκ ἐποίησα ἀντίφασιν , καὶ πολλάκις συναληθεύει . δεῖ οὖν τὸ αὐτὸ εἶναι ὑποκείμενον καὶ τὸ αὐτὸ κατηγορούμενον καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον οὐκ ἄτοπον γὰρ νῦν μὲν λευκὸν εἶναι , αὔριον δὲ μέλανα ) καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ μέρος ἐν γὰρ τοῖς ὀδοῦσιν ὁ Αἰθίοψ λευκός ἐστι , κατὰ δὲ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ δέρματος μέλας ) καὶ <μὴ> δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ · ὁ γὰρ καθεύδων Σωκράτης δυνάμει * * * ἐὰν οὖν ταῦτα πάντα μὴ διορισώμεθα , δυνατόν ἐστι τότε τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν . ἐναντία δὲ λέγει τὰ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενα , ἐπεὶ ταῦτα λέγονται ἐναντία τὰ πλεῖστον ἀλλήλων διεστηκότα ὑπὸ ταὐτό · τοιαῦτα δὲ τὸ λευκὸν καὶ οὐ λευκόν πλεῖστον γὰρ διεστήκασι καὶ τελοῦσιν ὑπὸ τὴν ποιότητα , ἐπεὶ τὸ οὐ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν εἰσάγει ) · ἢ ὅτι ἐναντίας εἰσάγουσι δόξας , θνητὸν οὐ θνητόν , καλὸν οὐ καλόν . ἔπειτα πάλιν δείκνυσιν ὅτι . ἀδύνατόν ἐστι τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν ἐκ τοῦ μᾶλλον ποιούμενος τὴν ἐπιχείρησιν , καί φησιν οὕτως ὅτι οὐκ ἔστι τὸ αὐτὸ τὸ ἓν καὶ τὸ καθ’ ἑνός . τὸ γὰρ καθ’ ἑνὸς πλείονα δηλοῖ · καθ’ ἑνὸς γὰρ τοῦ Σωκράτους λέγεται τὸ λευκόν , τὸ μουσικόν , τὸ σιμόν , τὸ εἶναι αὐτὸν προγάστορα , τὸ δὲ ἕν , τουτέστι τὸ ἄνθρωπος καθὸ ἄνθρωπος μίαν οὐσίαν δηλοῖ ὑπάρχειν . οὐκ ἔστιν οὖν ταὐτὸν Σωκράτης καὶ λευκὸν ἤγουν μουσικόν , ἐπεὶ οὕτως ἔδει τὸ παρὰ τὸν Σωκράτη μὴ εἶναι λευκὸν μήτε δὲ μουσικόν . ὥστε ἐάν τις ἡμᾶς ἔρηται <εἰ> τοῦτο ἄνθρωπος , δεῖ ἡμᾶς πρὸς τὴν ἐρώτησιν ἀκοκρίνεσθαι καὶ λέγειν ὅτι ναὶ ἢ οὔ , καὶ μὴ ἐπάγειν ὅτι καὶ λευκόν ἐστι καὶ μουσικόν · ὁ τοιοῦτος γὰρ οὐ προσδιαλέγεται κατὰ ἰοὺς λογικοὺς νόμους · οὐ γὰρ πρὸς τὴν ἐρώτησιν τὴν ἀπόκρισιν ἐποιήσατο · ὁ μὲν γὰρ ἠρώτησε περὶ ἑνός , ὁ δὲ πλείονα ἀπεκρίνατο . ἔδει οὖν καὶ περὶ τῶν ἄλλων συμβεβηκότων ποιήσασθαι τὸν λόγον , <ὡς> καὶ περὶ ἑνὸς ἐποιήσατο , ἐπεὶ ἀποκληρωτικὸς ὁ λόγος . τὰ δὲ οὅτω συμβεβηκότα ἄπειρα ὑπάρχουσι . πῶς οὖν δυνατόν ἐστι περὶ τῶν ἀπείρων τῶν ἀδιεξιτήτων ἀπόκρισιν ποιήσασθαι ; εἰ τοίνυν ὁ λέγων ἄνθρωπος οὐκ εἰσφέρει τὸ λευκὸν ἢ τὸ μουσικόν , πολλῷ μᾶλλον οὐ δυνατὸν συνεισφέρειν τὸ πάνυ ἀντικείμενον τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἀναιρετικὸν αὐτοῦ , φημὶ δὴ τὸν μὴ ἄνθρωπον . ὥστε οὐ συντρέχει ἐπὶ τῆς ἀντὶ . φάσεως ἡ κατάφασις τῇ ἀποφάσει . p . 1005a19 Λεκτέον δὲ πότερον μιᾶς ἢ ἑτέρας ἐπιστήμης . Ὃ λέγει τοῦτό ἐστιν , ὅτι δεῖ ζητῆσαι , πότερον μιᾶς ἐστιν ἐπιστήμης τῆς ἐχούσης περὶ πάντα τὰ ὄντα ἤγουν ἑτέρας καὶ ἑτέρας διαλεχθῆναι περί τε τῶν ἐν τοῖς μαθήμασι καλουμένων ἀξιωμάτων καὶ περὶ τῆς κυρίως οὐσίας . ἐζήτησε γὰρ καὶ τοῦτο ἐν τῷ Β , εἴτε ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέγεται περὶ τῶν οὐσιῶν καὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων ταῖς οὐσίαις καὶ τῶν ἀξιωμάτων πάντων ἤγουν οἱ κατὰ μέρος ἐπιστήμονες . καὶ ἐνταῦθα ἐπικρίνει καί φησιν ὅτι φανερόν ἐστιν ὅτι περὶ τῶν ἀξιωμάτων μιᾶς ἐστιν ἐπιστήμης διαλεχθῆναι · τοῦ γὰρ πρώτου φιλοσόφου ἐστὶ καὶ ἡ περὶ τούτου σκέψις . καὶ λοιπὸν καιασκεύαζει αὐτό · ἅπασι γὰρ τοῖς οὖσιν ὑπάρχει τὰ ἀξιώματα καὶ οὐ γένει τινὶ χωρὶς ἰδίᾳ τῶν ἄλλων , οἷον γεωμετρίᾳ μόνῃ ἢ ἀριθμητικῇ μόνῃ ὅτι τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴσα . εἰ γὰρ μιᾷ ἐπιστήμῃ μόνῃ ὑπῆρχεν , αὐτὴ περὶ αὐτῶν τῶν ἀξιωμάτων διελέγετο · εἰ τοίνυν πᾶσιν ὑπάρχει , περὶ δὲ πάντων ἡ π·ρώτη φιλοσοφία διαλέγεται , δῆλον ὡς ὅτι καὶ περὶ τῶν ἀξιωμάτων ἡ πρώτη φιλοσοφία διαλέγεται ἡ περὶ τὸ ὂν ᾗ ὂν καταγινομένη . τὸ δὲ ἅπασι γὰρ ὑπάρχει τοῖς οὖσιν εἶπεν οὐκ ἐπειδὴ τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴσα διὰ πασῶν τῶν κατηγοριῶν πεφοίτηκε μόνου γὰρ τοῦ ποσοῦ ταῦτα ὑπάρχουσιν ) , ἀλλ’ ὅτι περὶ πάντα τὰ μόρια τοῦ ποσοῦ θεωρεῖται , καὶ περὶ τὸ συνεχὲς καὶ διωρισμένον · διὸ καὶ γεωμετρία κέχρηται περὶ τὸ συνεχὲς ἔχουσα καὶ ἀριθμητικὴ δὲ περὶ τὸ διωρισμένον . φησὶν οὖν ὅτι πᾶσαι ἐπιστῆμαι χρῶνται τοῖς ἀξιώμασι τούτοις , ὡς εἴρηται ἐν τῇ θεωρίᾳ , γεωμετρία ἀριθμητικὴ ἀστρονομία ὀπτικὴ καὶ αἱ ἄλλαι , ἐπειδὴ ἕκαστον αὐτῶν τοῦ ὄντος ἐστί , καθὸ ὂν ὑπάρχει · ἐπὶ τοσοῦτον δὲ αὐτοῖς χρῶνται , ἐφ’ ὅσον αὐταῖς ἱκανόν , τουτέστι γεωμετρία μὲν ἐπὶ μεγεθῶν , ἀριθμητικὴ δὲ ἐπὶ ἀριθμῶν , καὶ αἱ ἄλλαι ὁμοίως . διό φησι τοῦτο δέ ἐστιν , ὅσον ἐπέχει τὸ γένος περὶ οὗ φέρουσι τὰς ἀποδείξεις , ὥσπερ γεωμετρία ἐπὶ μεγεθῶν φέρουσα τὰς ἀποδείξεις · διὸ καὶ ἐπ’ αὐτῶν μόνων κέχρηται τοῖς ἀξιώμασιν , ὁμοίως δὲ καὶ ἀριθμητικὴ ἐπὶ ἀριθμῶν . ἐπεὶ τοίνυν , καθὸ ὄντα ὑπάρχει ταῦτα , πᾶσιν ὑπάρχουσι τὰ ἀξιώματα , ὡς εἴρηται τοῦτο γὰρ αὐτοῖς τοῖς ἀξιώμασίν ἐστι τὸ κοινόν , τὸ ἐν ἅπασι θεωρεῖσθαι ) , κοινῶς δὲ περὶ πάντων ὁ πρ·ῶτος φιλόσοφος διαλέγεται , τοῦ περὶ τὸ ὂν ᾗ ὂν γνωρίζοντος , τουτέστι τοῦ πρώτου φιλοσόφου , ἔστιν ἡ περὶ τούτων θεωρία , ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς καταγίνεται περὶ τὸ ὂν ᾗ ὄν ἐστι , καθάπερ ἐν τοῖς προλαβοῦσιν εἴρηται . καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν οὐδεὶς τῶν κατὰ μέρος επιστημόνων ἐπιχειρεῖ τί ποτε λέγειν περὶ τῶν ἀξιωμάτων , εἰ ἀληθῆ ὑπάρχουσιν εἴτε μή , οὔτε ὁ γεωμέτρης οὔτε ὁ ἀριθμητικός , ἀλλὰ μόνον κέχρηνται αὐτοῖς ὡς ὁμολογουμένοις · ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἰατρὸς καὶ ὁ μουσικὸς καὶ ἀστρονόμος . ἀλλὰ τῶν φυσικῶν ἔνιοι οὐκ ὀρθῶς τοῦτο δρῶσι · μόνοι γὰρ ὑπελάμβανον περί τε τῆς ὅλης φύσεως σκοπεῖν καὶ περὶ του οντος . διαλεγόμενοι γὰρ περὶ τῶν φυσικῶν ὑπελάμβανον περὶ παντὸς τοῦ ὄντος διαλέγεσθαι · οὐδὲν γὰρ ὑπελάμβανον εἶναι παρὰ τὰ φυσικὰ πράγματα , μὴ ἐπιστήσαντες ὅτι ἔστιν οὐσία τις ἀκίνητος καὶ ἀναλλοίωτος , ἥτις κυρίως ἐστὶν οὐσί , ἐπειδὴ ἐξ αὐτῆς παράγονται τὰ φυσικὰ πράγματα . διό φησιν ὅτι ἔστι τις οὐσία ἀνωτέρω τοὐ φυσικοῦ ἡ ἀκίνητος καὶ ἀναλλοίωτος · μέρος γάρ τι τοῦ ὄντος ἐστὶν ἡ φύσις οὖσα ἀρχὴ κινήσεως καὶ ἠρεμίας , ὥστε μέρος ἐστὶν ἡ φύσις τοῦ κ·αθόλου , τουτέστι τοῦ νοητοῦ , ἐξ οὗ καὶ αὐτὴ μετὰ τῶν ἄλλων προῆλθεν . ἐκεῖνοι οὖν διημάρτανον τῷ μηδὲν ἄλλ’ ἔξω τῶν φυσικῶν ὑπολαμβάνειν εἶναι , περὶ ὧν ἐπραγηατεύοντο · ἐπὶ πλέον γὰρ τῶν φυσικῶν τὸ ὄν , καὶ ἔστι τινὰ ὄντα καὶ παρὰ τὰ φυσικά · ἡ γάρ ἀσώματός τε καὶ ἀκίνητος οὐσία οὐ φυσική . ἓν γάρ τι γένος τοὐ ὄντος ἡ φύσις , ἀρχὴ καὶ αἰτία κινήσεως οὖσα καθ’ αὑτὴν τοῖς ἐν οἷς ἐστι . διὸ οὐ τοῦ φυσικοῦ ἡ περὶ τῶν τῷ ὄντι ᾗ ὂν ὑπαρχόντων θεωρία , ἀλλὰ τοῦ φιλοσόφου , ὅς ἐστιν ἀνωτέρω ἔτι τοῦ φυσικοῦ , περὶ παντὸς τοῦ ὄντος ᾗ ὂν τὴν θεωρίαν ποιούμενος , καὶ μάλιστα καὶ πρώτως περὶ τοῦ μάλιστα καὶ πρώτου τῶν ὄντων , ὅπερ οὐσία μέν ἐστιν , οὐ μὴν φυσική . ἔστι μὲν γὰρ καὶ ἡ φυσικὴ σοφία τις καὶ φιλοσοφία , ἀλλ’ οὐχ ἡ πρώτη · ἡ ] πρώτη δ’ ἄν εἴη ἥ τε περὶ τῶν πρώτων οὐσιῶν καὶ ἡ καθόλου περὶ πάσης οὐσίας καὶ τῶν καθ’ αὑτὸ ὑπαρχόντων διαλεγομένη . αἱ δὲ ἄλλαι ἐπιστῆμαι , ἃς γένη ἐκάλεσε , χρῶνται τοῖς ἀξιώμασιν , εἰς ὅσον αὐταῖς ἐστι χρήσιμον , ὁ μὲν γεωμέτρης ἐπὶ τὰ μεγέθη ἄγων αὐτὰ καὶ ἐπὶ τοσοῦτον αὐτοῖς χρώμενος , ὁ δὲ ἀριθμητικὸς ἐπὶ ἀριθμούς · τοῦτο δὲ διὰ τὸ πᾶσιν ὑπάρχειν αὐτὰ καὶ μηδενὸς ἴδια εἶναι . ὁ μὲν γὰρ γεωμέτρης λαμβάνων ἀξίωμα ὅτι τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴσα προστίθησι τὸ μεγέθη · περὶ γὰρ μεγέθη ἡ πραγματεία τούτῳ · ὁ δὲ ἀριθμητικὸς ἐπὶ τὸν ἀριθμὸν αὐτὰ μεταφέρει . διὸ ἀνωτέρω ἐπὶ τοσοῦτον δὲ αὐτοῖς χρῶνται , ἐφ ὅσον αὐτοῖς ἱκανόν . ὥστε τὰς τῆς οὐσίας ἀρχὰς πρώτας μόνη ἐπισκέψεται ἡ πρώτη φιλοσοφία . p . 1005b2 Ὅσα δὲ ἐγχειροῦσι τῶν λεγόντων τινές . Ὃ λέγει τοῦτό ἐστιν · οἱ ἐπιχειροῦντες τὰ ἀξιώματα ἀποδεικνύναι ὑπ’ ἀπαιδευσίας τοῦτο ὑπομένουσι τῶν ἀναλυτικῶν , τουτέστι τῆς · λογικῆς θεωρίας . ἐν γὰρ τῇ λογικῇ θεωρίᾳ̣ μανθάνει τις , ὥσπερ ἐν τῇ Ἀποδεικτικῇ , ὅτι ἀδύνατόν ἐστι γινώσκειν τὰ ἐκ τῶν ἀρχῶν ἀγνοουμένων τῶν ἀρχῶν , καὶ ὅτι οὐ δεῖ τὰς ἀρχὰς ἀποδεικτὰς εἶναι . εἰ γὰρ πάντων ἔσται ἀπόδειξις , οὐκ ἔσται ἀπόδειξις , ὡς ἐν ἐκείνοις μεμαθήκαμεν · δεῖ γὰρ περὶ τῶν ἀρχῶν ἥκειν προεπισταμένους , ἐπεὶ κοιναὶ ἔννοιαι ὑπάρχουσιν , ἀλλὰ μὴ ἐν τῷ ἀκούειν πολυπραγμονεῖν καὶ ἀπαιτεῖν ἀπόδειξιν καὶ τῶν ἀρχῶν , ἵνα μὴ ἐπ’ ἄπειρον βαδίσειεν καὶ οὕτως οὐδὲν ἔσται γνωστόν , καθάπερ ἐν τῇ θεωρία εἴρηται . ταῦτα οὖν λέγει πρὸς τοὺς οἰομένους τῶν πάντων ἀπόδειξιν εἶναι καὶ μηδὲν ἀποδέχεσθαι ἀξιοῦντας ὡς ἀληθὲς ἄνευ ἀποδείξεως λεγόμενον , περὶ ὧν εἴρηκε καὶ ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς · τούτους γάρ φησι διὰ ἀπαιδευσίαν τῶν ἀναλυτικῶν ταῦτα λέγει·ν . δέδεικται γὰρ ἐν ἐκείνοις ὅτι δεῖ ἀρχὴν ἀποδείξεως εἶναι , καὶ ταύτην ἀναπόδεικτον . οὐδὲ γὰρ ἄν ὅλως ἀπόδειξις εἴη , εἰ πάντα ἀποδεικτὰ εἴη καὶ περὶ πάντων ζητοίη τις . “ πᾶσα γὰρ διδασκαλία καὶ πᾶσα μάθησις διανοητικὴ ἐκ προὑπαρχούσης γίνεται γνώσεως’’ , ὡς ἐν ἐκείνοις εἴρηται , καὶ ἔστι ταῦτα τὰ ἀξιώματα καλούμενα . τὸ δὲ δεῖ γὰρ περὶ τούτων ἥκειν ἐπισταμένους ἤτοι περὶ τῶν ἀξιωμάτων λέγει ταῦτα γὰρ δεῖ προεπίστασθαί τε καὶ γνωρίζειν , καὶ μὴ ἐν τῷ ἀκούειν ζητεῖν αὐτά , εἴτε οὕτως εἴτε μὴ οὕτως ἔχει ) , ἢ ὅτι καθόλου δεῖ προεπίστασθαι ὅτι μὴ πάντα ἐστὶν ἀποδεικτά , ἀλλὰ μὴ ἀποδεικνύντα ἅμα καὶ περὶ τούτου ζητεῖν . δύναται δὲ τὸ εἰρημένον τείνειν καὶ πρὸς τὸ ὑπὸ Πλάτωνος εἰρημένον ἐν τῷ Ἀλκιβιάδῃ , τὸ ὅπερ τις οἶδε , μαθὼν ἢ εὑρὼν οἶδεν , εὑρίσκει δὲ ὁ ζητήσας πρῶτον · ἔνια γὰρ ἴσμεν οὔτε μαθόντες · οὔτε ζητήσαντες , ὥσπερ τὰ ἀξιώματα . p . 1005b5 Ὅτι μὲν οὖν τοὐ φιλοσόφου . Ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέγεται περὶ τῶν ἀξιωμάτων οὐχ ὡς ἀποδεικνύων αὐτὰ ἀναπόδεικτοι γὰρ αἱ ἀρχαὶ τῶν ἀποδείξεων , ὡς λέγει ) , ἀλλὰ τίς ἡ φύσις αὐτῶν καὶ πῶς ἡμῖν ἐγγίνονται καὶ πῶς αὐτοῖς χρηστέον , καὶ ὅσα ἄλλα περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς περὶ ἀποδείξεως πραγματεύονται . ὥσπερ γὰρ ὁ περὶ ἀξιωμάτων λόγος τοῦ φιλοσόφου , οὕτως καὶ ὁ περὶ ἀποδείξεως , οὐ τῆς τοῦδε ἢ τοῦδε , ἀλλὰ καθόλου τί τέ ἐστιν ἀπόδειξις καὶ ἐν τίνι γένει τῶν περὶ τὰς ἐπισιήμας ὑπάρχει . ἀλλ’ ἔστι καθ’ ἑκάστην ἐπιστήμην ἡ ἀπόδειξις περὶ τὰ οἰκεῖα τῆς ἐπιστήμης , ᾗ χρῆται ἕκαστος ἐξ ὑποθέσεως , παρὰ φιλοσοφίας τὸ πῶς ἀποδεικνύναι χρὴ λαβών . p . 1005b5 Ὅτι μὲν οὖν τοῦ φιλοσόφου καὶ τοῦ περὶ πάση . Ἤτοι περὶ περὶ τῆς οὐσίας εἶπεν ἀντὶ τοῦ περὶ παντὸς τοῦ ὄντος ᾗ ὄν , ἢ περὶ πάσης οὐσίας , ὅτι καὶ ἡ περὶ τοῦ ὄντος ἐπιστήμη περὶ οὐσίας μάλιστά ἐστι · κυριώτατον γὰρ τοῦτο ἐν τοῖς οὖσιν , ὡς ἐρρέθη , καὶ πρὸς τοῦτο τὰ ἄλλα . τὸ δὲ περὶ πάσης οὐσίας ἴσον τῷ καθόλου περὶ οὐσίας , ἀλλ’ οὐ τῆσδε ἢ τῆσδε . τὸ δὲ ᾗ πέφυκε σημαίνοι ἄν ἤτοι θεωροῦντος τίς καθόλου φύσις οὐσίας ἢ τίς φύσις ἑκάστης οὐσίας · οὐ γὰρ ἰῆς αὐτῆς πᾶσαι , εἴ γε αἱ μὲν ἀσώματοι αἱ δὲ σωματικαί , καὶ αἱ μὲν ἀκίνητοι αἱ δὲ ἐν κινήσει , καὶ αἱ μὲν ἀγένητοι αἱ δὲ ἐν γενέσει , καὶ αἷ μὲν ἄψυχοι αἱ δὲ ἔμψυχοι , καὶ τούτων ἑκατέρων πλείους διαφοραί . διὰ δὲ τῆς λέξεως δέδεικται ὅτι τοῦ φιλοσόφου ἐστὶ τὸ καὶ περὶ τῶν . συλλογιστικῶν ἀρχῶν ἐπισκέψασθαι . συλλογιστικὰς δὲ ἀρχὰς λέγει τὰς ἀποδεικτεκάς · ἀποδείξεων γὰρ καθόλου ἀρχαὶ τὰ ἀξιώματα . καὶ γὰρ καθ’ ἑκάστην εἰσὶν ἐπιστήμην οἰκεῖαι τοῖς ἀποδεικνυμένοις ἀρχαί τε καὶ τοῦ καθ’ ἑκάστην ἐπισιήμην ἀποδεικτικοῦ ταύτας εἰδέναι · ὃ ποιήσει ἕκαστος αὐτῶν λαβὼν παρὰ τοῦ ἀποδεικτικοῦ τε καὶ φιλοσόφου , ἐκ τῶν πῶς ὑπαρχόντων τῷ ἀποδεικνυμένῳ δεῖ γὰρ ] ἀποδεικτικὰς λαμβάνειν προτάσεις , καὶ πῶς ταύτας ἀλλήλαις συμπλέκειν καὶ τὰ ἄλλα , ὅσα ἐν τοῖς περὶ ἀποδείξεως λέγεται . p . 1005b8 Προσήκει δὲ τὸν μάλιστα γνωρίζοντα . Ὠσπερ ἕκαστον ἐπιστήμονα δεῖ γνωρίζειν τὰς οἰκείας ἀρχὰς καὶ βεβαίας αὐτὰς ἔχειν , οἷον τὴν γεωμετρίαν ὅτι ἀμερὲς τὸ σημεῖον , τὸν ἰατρὸν ὅτι ἐκ τεσσάρων στοιχείων ὑπάρχουσι ἰὰ σώματα , οὕτως οὖν δεῖ καὶ τὸν πρῶτον φιλόσοφον τὸν διαλεγόμενον περὶ πάντων τῶν ὄντων βεβαιοτάτας ἔχειν τὰς πάντων ἀρχάς . εἰ γὰρ ἀγνοεῖ τις τὰς οἰκείας ἀρχάς , οὐδ’ ἄν ἐπιστήμην ἔχοι τοῦ πράγματος . οὕτως οὖν ἀνάγκη τὰς πάντων ἀρχὰς εἰδέναι τὸν πρῶτον φιλόσοφον . εἰ γὰρ τῷ περί τι γένος καταγινομένῳ τὴν ἐκείνου τοῦ γένους καὶ ἐν ἐκείνῳ βεβαιοτάτην ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἰδέναι , τώ μὴ περί τι ὂν μηδὲ περί τι γένος , ἀλλὰ καθόλου περὶ τὸ ὂν ἢ πᾶν ὂν καὶ τὸ κοινότατον καὶ γενικώτατον ἔχοντι τὴν πραγματείαν ἀνάγκη τἀς πάντων τῶν ὄντων βεβαιοτάτας ἀρχὰς εἰδέναι . εἶτά φησι τίς̣ ἐστιν ἡ βεβαιοτάτη ἀρχή · ἡ περὶ ἣν ἀδύνατον διαψευσθῆναι , αὕτη πασῶν τῶν ἀρχῶν βεβαιοτάτη . τὸ γὰρ βέβαιον ἀσάλευτον καὶ ἀκίνητον θέλει εἶναι · εἰ δὲ έστιν ἀσάλευτον , οὐ δυνατὸν οὕτως καὶ μὴ οὕτως ἔχειν . φησὶν οὗν ὅτι τὴν τοιαύτην ἀρχὴν πᾶσα ἀνάγκη γνωρίμην εἶναι περὶ ἐκεῖνα γὰρ οἱ ἄνθρωποι ἀπατῶνται , περὶ ἃ μὴ γινώσκουσιν , οἷον εἰ ἡ ψυχὴ ἀθάνατός ἐστιν ἢ οὔ ) , καὶ ἀνυπόθετον · τὴν γὰρ ἐξ ὑποθέσεως οὐκ ἀναγκαῖον εἰδέναι μαθησόμενον · οὐκ ἄρα ἐστὶν ἐξ ὑποθέσεως ἡ ἀρχὴ ἀλλὰ ἀνυπόθετος . οὐ γὰρ οἷόν τε τὸ δι’ ὑποθέσεως λαμβανόμενον ἀρχὴν εἶναι τῆς τῶν δεικτικῶν κῶν αὐτοῦ γνώσεως , οἷον ὅτι ὑποκείσθω ἀθάνατος εἶναι ἡ ψυχή . δείξας δὲ ὅτι μὴ ἐξ ὑποθέσεως ἡ βεβαιοτάτη ἀρχὴ προστίθησιν ὅτι ἀνάγκη γνωρίζειν αὐτὴν τὸν ὁτιοῦν μανθάνοντα , ἐπειδὴ πᾶσα μάθησις καὶ πᾶσα διδα σκαλία διανοητικὴ ἐκ προϋπαρχούσης γίνεται γνώσεως . ὅπερ δὲ ἀναγκαῖόν ἐστιν γνωρίζειν καὶ εἰδέναι τῷ ὁτιοῦν γνωρίζοντι , καὶ ἥκειν ἀναγκαῖον εἰδότα αὐτό · εἰ γὰρ μὴ οἶδεν αὐτό , οὐ γνωρίζει αὐτό · εἰ δὲ μὴ γνωρίζει τὴν ἀρχήν , οὐδὲ τὰ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς γινώσκει . ὅτι οὖν ἡ τοιαύτη ἀρχὴ ἡ τοῦ πρώτου φιλοσόφου ἡ καὶ γινωσκομένη πασῶν βεβαιοτάτη ἐστί , δῆλον . τίς δέ ἐστιν μετὰ μετὰ ταῦτα λέγωμεν . καὶ ἐφεξῆς λέγει περὶ τῆς ἀντιφάσεως , δεικνύς αὐτὴν κυριωτάτην οὖσαν πασῶν τῶν ἀρχῶν , εἴ γε καὶ τὰ ἄλλα ἀξιώματα ἐξ αὐτῆς ἔχουσι τὸ εἶναι . καὶ λοιπὸν ἀποδείκνυσιν αὐτὸ οὐκ ἀποδεικτικῶς ἀλλὰ ἐλεγκτικῶς , ὡς ἐν τῇ θεωρίᾳ εἰρήκαμεν , ἐκ τῶν ἀρχῶν τῶν πειρωμένων ἀνελεῖν αὐτὴν εἰσάγων αὐτήν . p . 1005b19 Τὸ γὰρ αὐτὸ ἅμα ὑπάρχειν καὶ μὴ ὑπάρχειν ἀδύνατον τῳ αὐτῷ · Ἐντεῦθεν λοιπὸν κρατύνει τὸ δόγμα τὸ περὶ τῆς ἀντιφάσεως , καί φησιν ὅτι τὸ γὰρ αὐτὸ ἅμα ὑπάρχειν καὶ μὴ ὑπάρχειν τῶν ἀδυνάτων ἐστὶ τῷ αὐτῷ ὑποκειμένῳ καὶ κατὰ λόγον τὸν αὐτὸν κατηγορούμενον · καὶ ὅσα ἄλλα , φησί , προσδιωρισάμεθα , ἔστω προσδιωρισμένα πρὸς τὰ λογικὰ δυσχερῆ , καθάπερ σαφέστερον ἐν τῇ θεωρίᾳ εἰρήκαμεν , οἷον ἵνα κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον , κατὰ τὸ αὐτὸ ὑποκείμενον , ἵνα τὸ αὐτὸ ἓν κατηγορούμενον , μὴ τὸ μὲν δυνάμει τὸ δὲ ἐνεργείᾳ , καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ μέρος . ἐὰν οὖν ταῦτα πάντα προσδιορίσωμεν , οὐδέποτε συντρέχουσιν ἀλλήλαις ἡ καταφατικὴ καὶ ἡ ἀποφατική . αὕτη οὖν ἡ ἀντίφασις βεβαιοτάτη ἐστὶ πασῶν τῶν ἀρχῶν , ἐπεὶ καὶ τὰ ἄλλα ἀξιώματα εἰς αὐτὴν ἀναλύονται . ἔχει γὰρ τὸν εἰρημένον διορισμόν , ὅτι γνωριμωτάτη ἐστὶ καὶ δεῖ αὐτὴν εἰδέναι τὸν ὁτιοῦν μανθάνοντα , † ὥστε κυρίως ἀξιώματά ὑπάρχουσιν . ἀδύνατον οὖν τινα ὑπολαμβάνειν τὸ αὐτὸ εἶναι καὶ μὴ εἶναι μετὰ τῶν οἰκείων προσδιορισμῶν , οἷον τὸν Σωκράτην εἶναι ἄνθρωπον καὶ μὴ εἶναι ἄνθρωπον , ὅταν ἔστιν ἄνθρωπος , καθάπερ τινὲς ὑπολαμβάνουσι λέγειν τὸν Ἡράκλειτον , ἐπεὶ ἔλεγε πάντων ἕνα εἶναι ὁρισμόν , ὧν δὲ οἱ ὁρισμοὶ οἱ αὐτοί , καὶ τὰ πράγματα τὰ αὐτά · ὥστε τὸ ἀγαθὸν ἔσεται τὸ αὐτὸ τῷ οὐκ ἀγαθῷ . ἰστέον οὖν ὅτι οὐ πάντως , ἅ τις λέγει , ταῦτα καὶ ὑπολαμβάνει · οὐκ ἀληθῶς οὖν οὕτω διέκειτο ὁ Ἡράκλειτος . εἴρηται γὰρ ἐν τῇ θεωρίᾳ ὅτι συμβολικῶς ταῦτα ἔλεγεν ἢ ὅτι γυμναστικῶς , καθάπερ , φησίν , ὁ Ζήνων ὁ Ἐλεάτης ἐπειρᾶτο ἀναιρεῖν τὴν κίνησιν . εἰ τοίνυν μὴ ἐνδέχεται τῷ αὐτῷ ἅμα ὑπάρχειν τὰ ἐναντία , δῆλον ὅτι οὐδὲ ἡ ἀντίφασις , εἴ γε ἐναντία ἐστί ( προσδιωρίσθω οὖν ἡμῖν καὶ ταύτῃ προτάσει τὰ εἰωθότα ) · ἐναντία γάρ ἐστι δόξα δόξῃ ἡ τῆς ἀντιφάσεως . ὥστε ἀδύνατόν ἐστιν ἅμα ὑπολαμβάνειν τὸ αὐτὸ εἶναι καὶ μὴ εἶναι · συμβήσεται γὰρ τὸν διεψευσμένον περὶ τούτου ἅμα ἔχειν τὰς ἐναντίας δόξας . διὸ πάντες οἱ ἀποδεικνύντες εἰς ταύτην ἀνάγουσιν ἐσχάτην δόξαν · φύσει γὰρ ἀρχὴ τῶν ἄλλων ἀξιωμάτων αὕτη πάντων , ὡς εἰρήκαμεν ἐν τῇ θεωρία . ὑπάρχουσι δέ τινες , οἵτινες πειρῶνται λέγειν ὅτι ἐνδέχεται τὸ αὐτὸ καὶ εἶναι καὶ μὴ εἶναι , καὶ οὕτως ὑπολαμβάνουσιν , οὐ μόνον λέγουσι . χρῶνται δὲ τῷ λόγῳ τούτῳ πολλοὶ καὶ τῶν φυσικῶν , ὥσπερ ὁ Πρωταγόρας λέγων τὸ αὐτὸ εἶναι λευκὸν καὶ μὴ εἶναι λευκὸν μετὰ τῶν προσδιοριδμῶν , καὶ εἶναι ἄνθρωπον καὶ μὴ εἶναι ἄνθρωπον . ἡμεῖς δέ φαμεν ὅτι τῶν ἀδυνάτων ἐστὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τὸ αὐτὸ ἅμα εἶναι καὶ μὴ εἶναι , καὶ διὰ τούτου ἐδείξαμεν ὅτι πασῶν βεβαιοτάτη αὕτη τῶν ἀρχῶν ἡ τῆς ἀντιφάσεως . ἰστέον δὲ ὅτι ἐναντία αὐτὰ ἐκάλεσεν , ἐπειδὴ τὰ πλεῖστον ἀλλήλων διαφέροντα ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ὄντα ταῦτα ἐναντία ὑπάρχουσι . τὸ δὲ λευκὸν καὶ οὐ λευκὸν ὑπάρ - χοντα ὑπὸ τὸ ποιὸν καὶ πλεῖσ·τον ὡς πολὺ ἀλλήλων διαφέρουσιν , ἵνα ὑποθώμεθα τὸ οὐ λευκὸν τὸ μέλαν . οὕτως φαμὲν καὶ τὴν νόσον καὶ τὴν ὑγείαν πολὺ ἀλλήλων διαφέρειν ὄνια ὑπὸ τὴν ἰατρικὴν καὶ διὰ τοῦτο ἐναντία * * * , ὥσπερ τὸ πῦρ καὶ τὸ ὕδωρ τὸ μὲν γὰρ ψύχει , τὸ δὲ θερμαίνει ) , καὶ πάλιν ἄλλα τῷ πάσχειν , ἐπειδὴ τὸ μὲν ψύχεται , εἰ τύχοι , τὸ δὲ θερμαίνεται · καὶ ἄλλους πολλοὺς τρόπους καταλέγει ὁ Ἀλέξανδρος τῶν ἐναντίων . p . 1006a5 Ἀξιοῦσι δὲ καὶ τοῦτο ἀποδεικνύναι τινὲς διὰ ἀπαιδευσίαν . Φησὶν ὅτι τινὲς ἀπαιδεύτως φερόμενοι πειρῶντι ἀποδεικνύναι τὸ ἀξίωμα τὸ τῆς ἀντιφάσεως . τῷ ὄντι γὰρ ἀπαιδευσία ἐστὶ τὸ μὴ γινώσκειν , τίνων ἐστὶν ἀπόδειξις , καὶ τίνων δεῖ ἡμᾶς ζητεῖν ἀποδείξεις καὶ τίνων οὐ δεῖ . ὅλως μὲν γὰρ ἁπάντων ἀδύνατον εἶναι ἀπόδειξιν · εἰς ἄπειρον γὰρ ὁ τοιοῦτος βαδίζει καὶ οὐδέποτε γινώσκει τὰς ἀρχάς , ἀπείρων οὐσῶν , ὥστε οὐδὲ τὰ ἐκ τῶν ἀρχῶν γνώσεται . ὥστε συμβήσεται παντελῶς μὴ εἶναι ἀπόδειξιν , καθάπερ εἰρήκαμεν ἐν τῇ θεωρίᾳ . εἰ δ’ οὖν ἀπέδειξεν ὁ λόγος ὅτι ἐνίων οὐκ ἔστιν ἀπόδειξις , τουτέστι τῶν ἀξιωμάτων , οὐκ ἄν ἔχοιεν εἰπεῖν κρείττονα ἀρχὴν τῆς ἀντιφάσεως , ἐπειδὴ εἰς αὐτὴν πάντα τὰ ἄλλα ἀξιώματα ἀναλύονται καὶ ἀποδείκνυνται , ὅτι ἀρχῇ αὐτῇ χρώμεθα , ὡς ἐδείξαμεν ἐν τῇ θεωρίᾳ . ὥστε ἀναπόδεικτός ἐστιν ἡ ἀντίφασις , ἅτε δὴ κυριωτάτη ἀρχὴ ὑπάρχουσα . ἔστιν οὖν ἀποδεῖξαι τὴν ἀντίφασιν ἐλεγκτικῶς , οὐκ ἀποδεικτικῶς , καθάπερ ἐν τῇ θεωρίᾳ ἐδείξαμεν , ἐκ τῶν λόγων τῶν παρ’ ἐκείνου τοῦ ἀναιροῦντος αὐτὴν κρατύνοντες καὶ εἰσάγοντες τὸ δόγμα τὸ περὶ τῆς ἀντιφάσεως . ἀποδείκνυμεν οὖν αὐτὴν ἐλεγκτικῶς , ἐὰν μόνον προσδιαλέγηται ἡμῖν ὁ πειρώμενος αὐτὴν ἀνελεῖν · ἐὰν δὲ μὴ ἀποκρίνηται ἡμῖν , γελοῖον τὸ ζητεῖν λόγον πρὸς τὸν μηδενὸς ἔχοντα λόγον , καθὸ οὐκ ἔχει λόγον ἐν ἑαυτῷ · ὁ γὰρ τοιοῦτος ἔοικε φυτῷ ἤγουν λίθῳ . οὐκ ἔστιν οὖν ἡμῖν σχολὴ πρὸς ἄψυχον διαμάχεσθαι . διαφέρει δὲ τὸ ἐλεγκτικῶς ἀποδεῖξαι τοῦ ὅλως ἀποδεῖξαι , ὅτι ἐὰν πειραθῇ τις ἀποδεῖξαι τὴν ἀντίφασιν , τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖται λέγων οὕτως ὅτι οὐ συντρέχει ἡ ἀντίφασις , ἐπειδὴ ἡ κατάφασις οὐδέποτε συνυπάρχει τῇ ἀποφάσει . ὥστε πάλιν τὸ ἐξ ἀρχῆς αἰτήσει · οὐδὲν γὰρ διαφέρει ἡ κατάφασις καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς ἀντιφάσεως . ὄντος δὲ ἐπ’ ἄλλου τινὸς ἀνθρώπου αἰτίου τοῦ ἀποδείκνυσθαι τὴν ἀντίφασιν , ἐπειδὴ ἐκεῖνος πειρᾶται αὐτὴν ἀναιρεῖν , ἔλεγχος ἄν εἴη τὸ τοιοῦτο καὶ οὐκ ἀπόδειξις . p . 1006a18 Ἀρχὴ δὲ πρὸς ἅπαντα τὰ τοιαῦτα . Ὁ λέγει τοῦτό ἐστιν , ὅτι ἀρχὴ δὲ πρ·ὸς ἅπαντα τὰ τοιαῦτα * * * τουτέστιν ὁ βουλόμενος κρατῦναι τὸ δόγμα τὸ περὶ τῆς ἀντιφάσεως οὐκ ἐρεῖ ὅτι ἔστιν ἀντίφασις , ἐπειδή ἐστι , φησί , κατάφασις καὶ ἀπόφασις , καὶ ταῦτα ἀλλήλοις οὐ συντρέχουσιν · ὁ γὰρ τοιοῦτος πάλιν τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖ · ίαι , ὡς προσεχῶς ἐδείξαμεν . δεῖ οὖν τά παρὰ τοῦ προσδιαλεγομένου λεγόμενα εἶναι σημαντικὰ καὶ σημαίνειν τι τὸ λεγόμενον ὑπὸ αὐτοῦ περὶ τῆς ἀντιφάσεως καὶ αὐτῷ ἄλλῳ τῳ τῷ προσδιαλεγομένῳ . πᾶσα γὰρ ἀνάγκη τοῦτο γίνεσθαι , εἴπερ λέγοι , τουτέστιν εἴπερ διαλέγεται . εἰ γὰρ μὴ κέχρηται σημαντικαῖς λέξεσι καὶ ὡρισμέναις μήτε πρὸς ἑαυτὸν μήτε δὲ πρὸς ἄλλον , οὐκ ἂν εἴη τῷ τοιούτῳ λόγος οὔτε αὐτῷ πρὸς αὑτὸν οὔτε δὲ πρὸς ἄλλον · τρόπον γάρ τινα πάλιν οὐδὲν διαλέγεται μηδὲν δηλῶν . ἐὰν δέ τις τοῦτο διδῷ καὶ κέχρηται σημαντικαῖς λέξεσι καὶ ὡρισμέναις , ἔσται ἀπόδειξις · ἤδη γάρ τι ἔσται ὡρισμένον , καθάπερ ἐν τῇ θεωρίᾳ εἴρηται , οἷον ὅτι ὁ ἄνθρωπος μόνον τὸν ἄνθρωπον δηλοῖ · ὥστε οὐ συντρέχει τὸ οὐκ ἄνθρωπος , ἐπεὶ οὐκέτι ἔσται ὡρισμένον τὸ ἄνθρωπος , εἴ γε τὸ μὲν οὐκ ἄνθρωπος ἄπειρα δηλοῖ πάντα γὰρ τὰ παρὰ τὸν ἄνθρωπον ) , τὸ δὲ ἄνθρωπος μίαν οὐσίαν τὴν τοῦ ἀνθρώπου . αἴτιος οὖν τοῦ εἶναι τὴν ἀντίφασιν οὐχ ὁ κρατύνων αὐτὴν καὶ ἀποδεικνύς , ἀλλὰ ὁ ὑπομένων · ἀναιρῶν γὰρ λόγον ὑπομένει λόγον , τουτέστι πειρώμενος ἀνατρέψαι τὴν ἀντίφασιν τίθησιν αὐτήν , ἐκ τῶν παρ’ αὐτοῦ λεγομένων ἐλεγχόμενος ὑπὸ τῆς ἀληθείας . πρῶτον μὲν οὖν ἀληθὲς ὑπάρχει ὅτι σημαίνει τὸ ὄνομα τὸ εἶναι ἤγουν μὴ εἶναι τοδί , τουτέστι τὸ εἶναι ἄνθρωπον ἢ μὴ · εἶναι ἄνθρωπον · ὥστε οὐκ ἂν πᾶν καὶ οὕτω καὶ οὕτως ἔχοι , τουτέστιν οὐ πᾶσα ἀντίφασις συντρέχει . καὶ τοῦτο νῦν μὲν λέγει έπὶ μέρους βουλόμενος δεῖξαι ὅτι οὐ πᾶσα ἀντίφασις συντρέχει , ἐπεὶ προιὼν καθολικὸν πο·‘εῖται τὸν λόγον , δεικνὺς ὅτι ἀδύνατόν ἐστι τὰ μόρια τῆς ἀντιφάσεως συντρέχειν ἀλλήλοις . p . 1006a31 Ἔτι εἰ τὸ ἄνθρωπος σημαίνει ἕν , ἔστω τοῦτο ζῷον δίπουν . Ἔτι τοῦ αὐτοῦ πλείονα ἐπιχειρήματα τίθησι κατασκευαστικὰ καί φησιν οὕτως . εἰ ὡμολογήσαμεν ὅτι τὸ ἄνθρωπος ὄνομα ἕν τι δηλοῖ ὡρισμένον , ὡς ἔδειξεν ἡ διαίρεσις ἐν τῇ θεωρίᾳ , ἔστω τοῦτο τὸ σημαινόμενον ζῷον δίπουν , ὃ σημαίνει τὸ τοῦ ἀνθρώπου ὄνομα . λέγω δὴ τὸ ἓν σημαίνειν τοῦτο · εἰ τοῦτό ἐστιν ἄνθρωπος , ἄν ὅλως ᾖ τι ἄνθρωπος , τοῦτό ἐστι τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι , ζῴῳ δίποδι . πάλιν δὲ εἴ τις εἴποι τὸ ὄνομα ὁμώνυμον καὶ πλείονα δηλοῦν πεπερασμένα δέ , οὐδὲν διαφέρει · τεθείη γὰρ ἄν ἐφ’ ἑκ·άστῳ λόγῳ ἕτερον ὄνομα . οἷον εἴ τις εἴποι τὸν ἄνθρωπον μὴ σημαίνειν ἓν ἀλλὰ πολλά , καθάπερ κύων φωνή , ὧν [ ἄνθρωπος ] ἑνὸς μὲν ἀφωρισμένος εἷς λόγος ἐστὶ τὸ ζῷον δίπουν , ὥσπερ καὶ τοῦ χερσαίου κυνὸς τὸ ζῷον ὑλακτικόν οὕτως γὰρ διαιροῦμεν αὐτὸ ἐκ τῶν ἄλλων κυνῶν , οὐρανίου ρανίου φημὶ καὶ θαλαττίου ) ὑπάρχουσι δὲ δαὶ ἕτεροι ἄνθρωποι πλείους , ὡρισμένοι μέντοι γε κατὰ τὸν ἀριθμόν . τίθεται γὰρ ἴδιον ὄνομα καθ’ ἕκαστον λόγον , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ κυνὸς εἴρηται , καὶ οὕτως ἔσται πάλιν ὡρισμένον καὶ οὐκέτι συντρέχει ἡ ἀπόφασις ἐπεὶ οὕτως οὐκέτι ἔσται πάλιν ὡρισμένον ] . εἰ δὲ μὴ τεθείη ὡρισμένον ὄνομα , ἀλλ’ εἴποι ἐκεῖνο ἄπειρα δηλοῦν τὸ ὄνομα , φανερὸν ὅτι οὐκέτι ἔσται πάλιν λόγος · τὸ γὰρ μὴ ἓν σημαίνειν ἀλλὰ ἄπειρα οὐδὲν σημαίνειν ἐστίν , εἴ γε οὐκ ἔστι τῆς ἡμετέρας φύσεως τὰ ἄπειρα νοεῖν , καὶ ταῦτα ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ . μηδὲν οὗν δηλούντων τῶν ὀνομάτων ἀναιρεῖται τὸ διαλέγεσθαι πρὸς ἀλλήλους · κατὰ δὲ τὴν ἀλήθειαν ἀναιρεῖται καὶ τὸ διαλέγεσθαι πρὸς ἑαυτόν . οὐκ οἶδε γάρ τις τὰ ἄπειρα · οὔτε γὰρ δυνατόν ἐστι νοεῖν τι τὸν μηδὲν νοοῦντα · πως δὲ δύνατον εστι νόησαι απαρα ; εἰ δὲ ενοεχεται νοεῖν , ἐξ ἀνάγκης τεθείη ὄνομα τούτῳ τῷ πράγματι , ἓν ὡρισμένον μέντοι γε . ἔστω οὖν , κατ’ ἀρχὰς ὥσπερ εἴρηται , δηλοῦν τι τὸ ὄνομα καὶ σημαίνειν ἕν , ἐπειδὴ διαλέγεσθαι βουλόμεθα . p . 1006b13 Οὐ δὴ ἐνδέχεται τῷ ἀνθρώπῳ εἶναι . Φησὶν ὅτι τῶν ἀδυνάτων ἐστὶ δηλοῦν τῷ ἀνθρώπῳ εἶναι τὸ μὴ ἀνθρώπῳ εἶναι , τουτέστιν οὐ συντρέχει ἡ κατάφασις τῇ ἀποφάσει , εἴπερ τὸ ἄνθρωπος ὄνομα μὴ μόνον δηλοῖ τὸ καθ’ ἑνὸς ἀλλὰ καὶ ἕν . καὶ τὸ μὲν καθ’ ἑνὸς πλειόνων ἐστὶ δηλωτικόν · λέγεται γὰρ καθ’ ἑνὸς τοῦ Σωκράτους καὶ τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν καὶ τὸ μουσικόν · τὸ δὲ ἓν μίαν φύσιν ὡρισμένην δηλοῖ τὴν τοῦ ἀνθρώπου καθὸ ἄνθρωπός ἐστι , μὴ συνεπινοῶν ἐν τῷ τέως τὰ συμβεβηκότα τῷ ἀνθρώπῳ . ἡμεῖς οὖν , φησίν , οὐ τοῦτο ἀξιοῦμεν , τὸ ἓν σημαίνειν τὸ καθ’ ἑνός , ἐπεὶ οὕτως συνέβαινε τὸ μουσικὸν καὶ τὸ λευκὸν καὶ τὸ ἄνθρωπος ἓν δηλοῦν , ὅπερ ἐστὶ παρὰ τὴν ἐνάργείαν · πολλὰ γὰρ ταῦτα ὑπάρχουσιν . ὥστε ἓν ἅπαντα ἔσται , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον · συνώνυμα γὰρ ταῦτα ὑπάρχουσιν , ἀντὶ τοῦ ὁμώνυμα . οὐκ ἄρα δυνατὸν τὸ αὐτὸ εἶναι καὶ μὴ εἶναι , εἰ μήτι γε ὁμωνύμως , εἰ τύχοι · ὁ γὰρ ἡμῖν ἄνθρωπος καλούμενος παρὰ Ἰνδοῖς , εἰ τύχοι , καλείσθω μὴ ἄνθρωπος . καὶ ἐδόκει τότε συντρέχειν ἡ ἀντίφασις κατὰ τὴν φωνήν , οὐ μέντοι γε κατὰ τὸ πρᾶγμα · ἀμφότερα γὰρ καταφάσεις ὑπάρχουσι . τὸ δὲ ἀπορούμενον οὐ τοῦτό ἐστιν , εἰ ἐνδέχεται ἅμα τὸ αὐτὸ εἶναι καὶ μὴ εἶναι ἄνθρωπον τὸ ὄνομα , ἀλλὰ τὸ πρᾶγηα . εἰ τοίνυν σημαίνει ἕτερον τὸ ἄνθρωπος καὶ τὸ μὴ ἄνθρωπος , φανερὸν ὅτι καὶ μὴ εἶναι ἀ·νθρώπῳ τοῦ εἶναι ἀνθρώπῳ ἕτερον σημαίνει · ὥστε οὐ συντρέχουσιν ἀλλήλοις τὰ διάφορα νομιζόμενα . ὥστε , εἰ συντρέχει , ἔσται τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι μὴ εἶναι ἀνθρώπῳ · ἓν γὰρ ἔσται . τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ εἶναι ἕν , ὡς λώπιον καὶ ἱμάτιον , καὶ μέροψ βροτός . εἶδέ ἔστιν ἕν , δῆλον ὡς ὅτι καὶ ἓν σημαίνει τὸ εἶναι ἀνθρώπῳ καὶ μὴ εἶναι ἀνθρώπῳ , ὥσπερ τὸ λώπιον καὶ ἱμάτιον . ἀλλ’ ἐδέδεικτο ὅτι ἕτερον σημαίνει , εἴ γε ἡ μὲν ἀπόφασις ἄπειρα δηλοῖ , ἡ δὲ κατάφασις ὡρισμένον πρᾶγμα . πᾶσα οὖν ἐστιν ἀνάγκη , εἴ τί ἐστιν ἀληθὲς εἰπεῖν , ὅτι ἄνθρωπος , εἶναι αὐτὸ καὶ ζῷον δίπουν · τοῦτο γὰρ ἦν ὃ ὑπεθέμεθα σημαίνειν τὸν ἄνθρωπον . εἰ δὲ ἀνάγκη τοῦτό ἐστιν , οὐκ ἐνδέχεται καὶ ὅτε ἔστιν ἄνθρωπος καὶ ζῇ , μὴ εἶναι αὐτὸ ζῷον πεζὸν δίπουν . τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ ἀνάγκη εἶναι , τὸ ἀδύνατον εἶναι μὴ εἶναι ἄνθρωπον , ὅταν ἔστιν ἄνθρωπος . ὥστε οὐ συντρέχει . ἑκτῶν δεδειγμένων ἄρα οὐκ ἐνδέχεται ἅμα ἀληθὲς εἶναι εἰπεῖν τὸ αὑτὸ ἄνθρωπον εἶναι μὴ εἶναι ἄνθρωπον . p . 1006b34 Ὁ δὲ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τοῦ μὴ εἶναι ἄνθρωπον . Δείξας ὅτι οὐ συντρέχει τῇ καταφάσει ἡ ἀπόφασις , ἐντεῦθεν δείκνυσιν ὅτι οὐδὲ τῇ ἀποφάσει ἡ κατάφασις . ἔστι δὲ ἡ αὐτὴ ἐπιχείρησις . διὰ τοῦτο οὖν λέγει ὅτι ὁ δὲ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τοῦ μὴ εἶναι ἄνθρωπον , φημὶ δὴ ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως . τὸ γὰρ ἀνθρώπῳ εἶναι καὶ τὸ μὴ εἶναι ἀνθρώπῳ ἕτερον σημαίνει , εἴπερ καὶ τὸ λευκὸν εἶναι καὶ τὸ ἄνθρωπον εἶναι ἐδείξαμεν ἕτερα ἀλλήλων · οὐ γὰρ ταὐτὸν λευκὸν καὶ ἄνθρωπος , ἐπεὶ τὰ παρὰ τὸν ἄνθρωπον οὐκ <ἄν> ἦσαν λευκά . εἰ οὖν πλέον ἀντίκειται τὸ οὐκ ἄνθρωπος τῷ ἀνθρώπῳ ἤπερ τὸ λευκόν , ἕτερον δὲ τὸ λευκὸν τοῦ ἀνθρώπου , πολλῷ μᾶλλον ἕτερον ἔσται τὸ οὐκ ἄνθρωπος τοῦ ἀνθρώπου . εἰ δὲ ἔστιν , οὐδέποτε αὐτῷ συνυπάρχει · εἰ δὲ μὴ συνυπάρχει , οὐ συντρέχει ἡ ἀντίφασις . εἰ δέ τις εἴποι ὅτι τὸ λευκὸν τὸ αὑτὸ δηλοῖ τῷ ἀνἐνργειαν θρώπῳ καὶ ἓν σημαίνει , φησί , τὸ λευκὸν καὶ τὸ ἄνθρωπος , πάλιν πρὸς τὸν τοιοῦτον τὸ αὐτὸ ἐροῦμεν , ὅπερ καὶ πρότερον ἐλέχθη , ὅτι ἓν πάντα ἐστὶ καὶ οὐ μόνον τὰ ἀντικείμενα , ὅπερ ἐστὶ παρὰ τὴν ἐνάργειαν . εἰ δὲ μὴ ἐνδέχεται τοῦτο , συμβαίνει τὸ λεχθέν , ἂν ἀποκρίνηται τὸ ἐρωτώμενον , ὅτι ἓν δηλοῖ τὸ ὄνομα ὡρισμένον . εἰ δὲ ἓν δηλοῖ ὡρισμένον , ὁ εἰπὼν ἄνθρπον <ὅτι> ἄνθρωπος καὶ ἐρωτηθεὶς οὐ λέξει καὶ λευκόν , ἐπεὶ οὐκέτι ἔσται ὡρισμένον . ἐὰν δὲ ὁ ἐρωτώμενος , ὡς ἔτυχε , προστίθησι καὶ τὰ ἀποφατικὰ λέγων ὅτι καὶ ἄνθρωπός ἐστι καὶ οὐκ ἄνθρωπος , καὶ λευκὸν καὶ οὐ λευκόν , πάλιν ὁ τοιοῦτος οὐκ ἀπεκρίνατο τὸ ἐρωτώμενον . ἡμεῖς γὰρ περὶ ἑνὸς αὐτὸν ἠρωτήσαμεν , φημὶ δὴ τοῦ ἀνθρώπου , αὐτὸς · δὲ πλείονα ἀπόκρισιν πεποίηκεν · ὥστε οὐ πρὸς τὴν ἐρώτησιν ἡ ἀπόκρισις γέγονεν . οὐδὲν γὰρ κωλύει τὸ αὐτὸ καὶ ἄνθρωπον εἶναι καὶ λευκὸν καὶ ἄλλα μυρία τὸ πλῆθος , ἐπειδὴ καὶ ἄπειρα ὑπάρχουσι τὰ συμβεβηκότα · ἀλλ’ ὅμως ἐρωτήσαντός τινος περὶ οὐσίας ἀληθές ἐστιν ἀποκρίνασθαι ὅτι ἄνθρωπος τοῦτο ἢ ὅτι οὔ . δεῖ οὖν ἀποκρίνασθαι τὸ ἓν σημαῖνον , ἐπεὶ καὶ περὶ ἑνὸς γέγονεν ἡ ἐπερώτησις , καὶ οὐ προσθετέον ὅτι καὶ λευκὸν καὶ μέγα . καὶ γὰρ ἀδύνατον προστιθέναι τὰ συμβεβηκότα , ἐπειδὴ ἄπειρα τῷ αὐτῷ ὑπάρχει , λευκὸν σιμόν , φαλακρὸν προγάστωρ , καὶ ἄλλα πλεῖστα . ἀδύνατον οὖν ἀπείρων ὄντων τῶν συμβεβηκότων ἅπαντα διελθεῖν . ἢ οὖν ἅπαντα δεῖ εἰπεῖν ἢ μηδέν , ἀλλὰ πρὸς τὴν ἐρώτησιν ποιήσασθαι καὶ τὴν ἀπόκρισιν . ὁμοίως τοίνυν εἰ καὶ μυριάκις ἐστὶ αὐτὸ ἄνθρωπος καὶ οὐκ ἄνθρωπος , οὐ δεῖ ἀποκρίνασθαι πρὸς τὸν ἐρωτήσαντα , εἰ ἔστιν ἄνθρωπος , ὅτι ἔστιν ἅμα καὶ οὐκ ἄνθρωπος , εἰ μέλλοιμεν καὶ τὰ ἄλλα προσαποκρίνασθαι , ὅσα αὐτῷ συμβέβηκεν , ὅσα ἐστὶν ἢ μή ἐστιν . ὁ δὲ ταῦτα ποιῶν οὐ διαλέγεται · ἓν γὰρ ἐρωτηθεὶς περὶ ἀπείρων ἀπεκρίνατο , τὰ δὲ ἄπειρα ἄγνωστα · οὐκ ἄρα διαλέγεται . ἰστέον δὲ ὅτι οὐδὲ ἓν τῶν ἀντικειμένων συνυπάρχει ἀλλήλοις , οὔτε τὰ πρός τι οὔτε τὰ ἐναντία οὕτε ἕξις καὶ στέρησις , οὔτε πολλῷ μᾶλλον κατάφασις καὶ ἀπόφασις , τουτέστιν οὐκ ἐν ἀλλήλοις θεωροῦνται . οὐχ ὅπου γὰρ ἕξις , ἐκεῖσε καὶ ἡ στέρησις . p . 1007a20 Ὅλως δὲ ἀναιροῦσιν <οἱ> τοῦτο λέγοντες οὐσίαν καὶ τὸ τίην εἶναι . Ἔτι ὁ λόγος αὐτῷ περὶ τῆς ἀντιφάσεως ὑπάρχει , καὶ ἀντιλέγει πρὸς τοὺς λέγοντας συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν . φησὶν οὖν ὅτι ἐπὶ μὲν τῶν συμβεβηκότων χώραν ἔχει τοῦτο τὸ λέγειν συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν , καὶ αὐτὴν οὐχ ἁπλῶς ἀλλὰ κατ’ ἄλλον καὶ ἄλλον χρόνον . δυνατὸν γάρ ἐστι τὸ αὐτὸ εἶναι καὶ λευκὸν καὶ οὐ λευκόν , ἀλλ’ ὡς εἴρηται κατ’ ἄλλον καὶ ἄλλον χρόνον , ἐπὶ μέντοι γε τῶν οὐσιῶν ἀδύνατον τὸ τοιοῦτο ὑπάρὅτι χεῖν · οὔτε γὰρ δυνατὸν τὸ αὐτὸ καὶ ἄνθρωπον εἶναι καὶ μὴ εἶναι ἄνθρωμὴ πον . εἰ γὰρ ὅλως δίδομεν ὅτι ἔστιν ἄνθρωπος ἢ ὅτι ἔστι ψυχή , ἀδύνατον εἶναι τὸ τοιοῦτο ἄνθρωπον , ἐπεὶ οὕτως ἀναιροῦμεν τὴν οὐσίαν τὴν τοῦ ἀνθρώπου , λέγοντες αὐτὴν μὴ εἶναι , καὶ τὴν ἐξ ἀρχῆς θέσιν ἡμῶν . ὥστε οἱ λέγοντες συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν ἐξ ἀνάγκης τὰς οὐσίας ἀναιροῦσι . τῶν δὲ οὐσιῶν ἀναιρουμένων ἀναιρεῖται καὶ ἡ γνῶσις καὶ ἡ ἐπιστήμη , καὶ οὕτως ἔσεται ἀοριστία ἐν . τοῖς πράγμασι καὶ ἀκαταληψία , ὅπερ ἐστὶ παρὰ τὰ φαινόμενα . p . 1007a20 Ὅλως δὲ ἀναιροῦσιν οἱ τοῦτο λέγοντες . Οἱ τοῦτο ὑποτιθέμενοι καὶ λέγοντες συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν ἀναι - ροῦσι τὴν οὐσίαν καὶ τοὺς ὁρισμούς , καθάπερ ἐν τῇ · θεωρίᾳ εἰρήκαμεν . πάντα γὰρ ἀνάγκη λέγειν αὐτοὺς συμβεβηκότα , ἐπειδὴ ὅλως ἐπὶ τῶν συμβεβηκότων χώραν ἔχει τὸ συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν , καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ κατ’ ἄλλον καὶ ἄλλον χρόνον , καὶ τὸ ὅπερ ἀνθρώπῳ εἶναι ἢ ζῴῳ εἶναι μὴ εἶναι , εἴ γε συντρέχει αὐτῷ ἡ ἀπόφασις αὐτοῦ ἀναιρετικὴ αὐτοῦ ὑπάρ - χουσα . εἰ γὰρ ὅλως ἐστὶν ἐν ὑποστάσει ἡ κατάφασις ἡ λέγουσα ἀνθρώπῳ εἶναι , τοῦτο οὐκ ἔσται μὴ ἀνθρώπῳ εἶναι , ἵνα εἴπῃ τὴν · ἀόριστον κατάφασιν ) , ἤγουν μὴ εἶναι ἀνθρώπῳ , τουτέστιν οὐ συντρέχει αὐτῷ ἡ ἀπόφασις αὐτοῦ · αὗται γὰρ ἀποφάσεις τούτου ὑπάρχουσιν , * * * ἡ λέγουσα ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος ἀπόφασίς ἐστι τῆς καταφάσεως τῆς λεγούσης ‘ἔστιν ἄνθρωπος.’ ἓν γάρ τι δηλοῖ καὶ μίαν οὐσίαν ἡ κατάφασις · ἡ λέγουσα ὅτι ἔστιν ἄνθρωπος , καὶ ἔστι τοῦτο τινὸς οὐσία , ὥς φησιν , οἷον · ἀνθρώπου ἢ ἵππου ἢ ἄλλου τινὸς τοιούτου . τὸ δὲ οὐσίαν σημαίνειν τοῦτο δηλοῖ , ὅτι οὐκ ἄλλο τί ἐστι παρὰ τὴν οὐσίαν , ἣν δηλοῖ . εἰ δὲ ὑποθώμεθα ταὐτὸν εἶναι καὶ ταὐτὸν δηλοῦν τὸ ὅπερ ἀνθρώπῳ εἶναι ἡ ὅπερ μὴ ἀνθρώπῳ εἶναι ἢ ὅπερ <μὴ> εἷναι ἀνθρώπῳ , τότε οὐκέτι τὸ αὐτὸ δηλοῖ , ἀλλὰ ἄλλο . εἰ γὰρ ὡμολόγηται ὅτι ἡ κατάφασις ἡ λέγουσα ‘ἄνθρωπός ἐστι’ τὴν οὐσίαν μόνην τοῦ ἀνθρώπου δηλοῖ , συντρέχει δὲ ταύτῃ τῇ καταφάσει ἡ οἰκεία ἀπόφασις καὶ συναληθεύει αὐτῇ , ἡ λέγουσα ‘ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν’ , οὐκέτι ἡ κατάφασις ἓν πρᾶγμα δηλοῖ , ἀλλὰ καὶ ἄλλα πλείονι τὸ γὰρ οὐκ ἄνθρωπος δηλοῖ καὶ τριήρη καὶ κύνα , ὥστε ἔσται ὁ ἄνθρωπος καὶ τριήρης καὶ κύων , καὶ ἄλλα πλεῖστα , καὶ διὰ τοῦτο οὐχ · ἓν πρᾶγμα δηλοὶ . κἂν μὴ βούλωνται ἄρα ἀναγκάζονται λέγειν ὅτι οὐδὲ μιᾶς οὐσίας ἐστὶν ὁρισμός , ἀλλὰ πάντα κατὰ συμβεβηκός . τούτῳ γὰρ διώρισται οὐσία καὶ τὸ συμβεβηκός , ὅτι ἡ μὲν οὐσία αὐθυπόστατόν ἐστι πρᾶγμα , τὸ δὲ συμβεβηκὸς ἐν ἑτέρῳ θεωρεῖται . διό φησι τὸ γὰρ λευκὸν τῷ ἀνθρώπῳ συμβέβηκεν , ὅτι ἔστι μὲν λευκὸς ὁ ἄνθρωπος , ἀλλ’ οὐχ ὅπερ λευκόν , τουτέστιν οὐκ οὐσίωται ἐν τῷ λευκῷ . p . 1007a33 Εἰ δὲ πάντα κατὰ συμβεβηκὸς λέγεται . Εἰ συντρέχει ἡ κατάφασις τῇ ἀποφάσει , ἀναιρεθήσονται οὐσίαι , ὡς ἐδείξαμεν , καὶ μόνα ἔσονται τὰ συμβεβηκότα . εἰ δὲ πά·ντα κατὰ σθμβεβηκὸς βηκὸς λέγεται , οὐδέν ἐστι πρῶτον καθόλου . τί δέ ἐστι καθόλου , εἴρηται ἐν τῇ Ἀποδεικτικῇ πραγματείᾳ , ὅτι τὸ κατὰ παντὸς καὶ καθ’ αὑτὸ καὶ ᾗ αὐτό , ὡς ἐπὶ τοῦ τριγώνου ἐλέγομεν ὅτι παντὸς τριγώνου αἱ τρεῖς γωνίαι δυσὶν ὀρθαῖς ἴσαι ὑπάρχουσι · τοῦτο γάρ ἐστι καὶ κατὰ παντὸς τριγώνου καὶ καθ’ αὑτὸ καὶ ᾗ αὐτό . εἰ οὖν ἀναιροῦνται οὐσίαι , ἀνωιπεθήσεται καὶ τὸ καθόλου · τῶν γὰρ οὐσιῶν ἐστι τὸ καθόλου . οὔτε γὰρ τὰ σθμβεβηκότα κατὰ παντὸς ὑπάρχουσι καὶ καθ’ αὑτὸ καὶ ᾗ αὐτό , ἀλλὰ αἱ οὐσίαι ἄμεσοι προτάσεις · τῶν δὲ ἀμέσων προτάσεων ἀναιρουμένων ἐπ’ ἄπειρον ἔσονται αἱ κατηγορίαι , καὶ οὕτως ἢ οὐδενὸς ἔσται ἀπόδειξις , ὡς εἴρηται ἐν ἐκείνοις , ἢ πάντα ἔσονται ἀποδεικτά . , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν πάλιν ὅτι οὐδὲν ἔσται ἀποδεικτόν . εἰ οὖν πάντα πάντα κατὰ συμβεβηκὸς οὐδὲν ἔσται πρῶτον τὸ καθόλου . εἰ δὲ ἀεὶ τὸ συμβεβηκὸς καθ’ ὑποκειμένου τινὸς · σημαίνει τὴν κατηγορίαν , ἀνάγκη εἰς ἄπειρον ἰέναι , ἐπειδὴ οὐ θεωρεῖται ἄμεσος πρότασις ἐπὶ τῶν συμβεβηκότων . ἀλλὰ ἀδύνατόν ἐστιν ἀπείρους εἶναι τὰς προτάσεις · · οὐδὲ γὰρ πλείω συμπλέκεται δυοῖν . καὶ ὁ μὲν Ἀλέξανδρος τὸ οὐδὲ γὰρ πλείω συμπλέκεται δυοῖν ὑπολαμβάνει τοῦτο λέγειν τὸν Ἀριστοτέλην , <ὅτι> οὐδέποτε πλείονα τ·ῶν δύο συμβεβηκότων ἅμα κατηγοροῦνται · οἷόν φαμεν ὅτι ὁ Ἱπποκράτης ἄριστος ἰατρός ἐστι , καὶ μόνα δύο συμβεβηκότα κατηγορήσαμεν τοῦ ὑποκειμένου , καὶ πλείονα ἀδύνατον . ὥστε , φησίν , οὐ δυνατὸν εἶναι ἀπείρους τὰς κατηγορίας · εἰ δὲ μὴ ὑπάρχουσιν ἄπειροι * * * συμβεβηκότα ἀλλὰ καὶ οὐσίαι · εἰ δὲ οὐσίαι ὑπάρχουσιν , εἰσὶ καὶ ὡρισμένα πράγματα καὶ οὐ συναληθεύει ἡ ἀντίφασις . ὁ μέντοι γε ἡμέτερος φιλόσοφος Ἀμμώνιός φησιν ὄπ οὐ καλῶς λέγει ὁ Ἀλέξανδρος ἐξηγούμενος τὸ οὐδὲ γὰρ πλείω συμπλέκεται δυοῖν τοῦτο λέγειν τὸν Ἀριστοτέλην ὅτι ἀδύνατον πλείονα τῶν δύο συμβεβηκότων κατηγορεῖσθαι τοῦ ὑποκειμένου · δυνατὸν γάρ ἐστι πλείονα τῶν δύο συμβεβηκότων κατηγορεῖσθαι τοῦ ὑποκειμένου , οἷον ἐὰν εἴπω οὕτως ὁ ἱπποκράτης ἰατρὸς χειρουργὸς ἄριστός ἐσιιν , ἤγουν ἰατρὸς διαιτητικὸς ἄριστός ἐστιν , ἤγουν κλινικὸς καὶ ἄλλα μυρία . ἄλλως τε δὴ ἡνίκα τὸ μέν ἐστι γένος τὸ δὲ εἶδος , τὸ ἓν κατηγορεῖται , οἷον ἐὰν εἴπω ὅτι ὁ Ἱπποκράτης ἰατρὸς ἄριστός ἐστιν ἔστι γὰρ τὸ μὲν ἰατρὸς γένος , τὸ δὲ ἄριστος εἶδος , ὥστε ὡς ἕν τι κατηγορεῖται ) , πάλιν ἐὰν εἴπω ζῷον δίπουν · περιέχει γὰρ ἐν ἑαυτῷ τὸ ζῷον τὸ δίπουν ἤγουν τὸ λογικόν . ἐὰν δὲ χρήσηταί τις αὐτοσυμβεβηκόσι καὶ μή ἐστι τὸ μὲν γένος τὸ δὲ εἶδος , ὥς φησιν αὐτὸς ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας , τὸ τοιοῦτον οὐκ ἔστι μία πρότασις . οὐδὲ δυνατόν ἐστι παὸς τὴν τοιαύτην ἐρώτη·σιν διὰ μιᾶς ἀποκρίσεως τὸν λόγον ποιήσασθαι , ἀλλὰ διὰ πλειόνων . τὸ οὐδὲ γὰρ πλείω συμπλέκεται δυοῖν φησιν ἀντὶ τοῦ ἀδύνατον ἐν τῇ προτάσει πλείονα εἶναι τῶν δύο ὅρων , ὑποκειμένου καὶ κατηγορουμένου · μένου · διό φησιν ‘ὅρον δὲ καλῶ εἰς ὃν ἡ πρότασις ἀναλύεται’ . p . 1007b2 Τὸ γὰρ συμβεβηκὸς οὐ συμβεβηκότι συμβεβηκός . Ὁ λέγει τοῦτό ἐστιν , ὅτι τὸ συμβεβηκὸς οὐ συμβεβηκότι συμβεβηκός , εἰ μὴ ἄρα ὅτι ἀμφότερα ἐν ὑποκειμένῳ συμβεβήκασιν . οἷον τὸ λευκὸν μουσικὸν καὶ τοῦτο λευκόν , ὅτι ἀμφότερα τῷ ἀνθρώπῳ συμβεβήκασι , καὶ τὸ λευκὸν καὶ τὸ μουσικόν . ἀλλ’ οὐ διὰ τοῦτο καὶ ὁ μουσικὸς Σωκράτης ἑτέρῳ τινὶ συμβέβηκεν , ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω συμβεβήκασι , τὸ λευκὸν καὶ τὸ μουσικόν · ταῦτα μὲν γὰρ ὡς ὑπάρχοντα συμβεβηκότα συμβεβήκασιν , ὁ δὲ Σωκράτης οὐσία ὑπάρχων οὐ συμβέβηκεν ἑτέρῳ τινί . p . 1007b6 ἐπεὶ τοίνυν τὰ μὲν οὕτως τὰ δὲ ἐκείνως λέγεται . Ἐπειδὴ τῶν συμβεβηκότων τὰ μὲν λέγονται συμβεβηκότα ὡς ἀλλήλοις ἐπισυμβαίνοντα καὶ θεωρούμενα ἅμα ἀεὶ τῇ οὐσίᾳ , ὡς τὸ λευκὸν καὶ μουσικόν καὶ καλεῖ παρὰ φύσιν τὴν τοιαύτην κατηγορίαν ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀποδεικτικῇ πραγματείᾳ ) , τὰ δὲ πάλιν λέγονται κατὰ φύσιν συμβεβηκότα ὡς τὸ λευκὸν κατὰ τοῦ Σωκράτους , ὅσα οὖν , φησίν , οὕτως λέγεται ὡς τὸ λευκὸν τῷ Σωκράτει , οὐκ ἐνδέχεται εἰς ἄπειρον ἰέναι , ὡς τῷ ἀνθρώπῳ τῷ λευκῷ οἷον τῷ Σωκράτει οὐχ ὑπάρχει ἕτερόν τι συμβεβηκός · οὐ γὰρ γίωεταί τι ἓν ἐξ ἁπάντων . ὡς γὰρ εἴρηται ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας , οὐκέτι ἐστὶν ἡ τοιαύτη πρότασις μία . εἰ δὲ μή ἐστι μία πρότασις ἀλλὰ πολλαί , ἄδηλον ποῖόν ἐστι τὸ ἀποδεικνύμενον . ὥστε ἀνάγκη εἰς ἄμεσον πρότασιν ἐλθεῖν . εἰ δὲ · τοῦτο , καὶ οὐσίαι ὑπάρχουσιν · εἰ δὲ οὐσίαι , οὐδέποτε συναληθεύσει ἡ ἀντίφασις . οὔτε δὲ πάλιν τῷ λευκῷ δυνατὸν ἕτερόν τι ὑπάρξαι συμβεβηκός , οἷον τὸ μουσικόν · οὐδὲν γὰρ μᾶλλον ἐκεῖνο τούτου ἤγουν τοῦτο ἐκείνου κατηγορεῖται . διωρισάμεθα περὶ τούτου , ὅτι τὰ μὲν οὕτως συμβέβηκεν ὡς τὸ λευκὸν μουσικόν , τὰ δὲ ὡς τὸ μουσικὸν τῷ Σωκράτει · ὅσα δὲ οὕτως συμβέβηκεν ὡς τὸ μουσικὸν τῷ Σωκράτει , οὐ συμβεβηκότι συμβέβηκε συμβεβηκός , οὐσίᾳ δέ , ἀλλ’ ὅσα ἐκείνως , τουτέστιν ὡς τὸ λευκὸν καὶ τὸ μουσικόν . ὥστε ἀπέδειξεν ὁ λόγος ὡς ὅτι οὐ πάντα κατὰ συμβεβηκὸς λεχθήσεται , ὥσπερ τὸ λευκὸν τὸ ἐν τῷ Σωκράτει . ἔσται ἄρα τι καὶ ὡς οὐσίαις σημαῖνον , τουτέσιιν ἔστι καὶ οὐσία , εἴ γε πάντα · τὰ συμβεβηκότα οὐ κατ’ ἀλλήλων κατηγοροῦνται , ἀλλὰ καὶ κατὰ τῆς οὐσίας . ἔστιν οὖν οὐσία . εἰ δὲ ἔστιν οὐσία , ἀδύνατον συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν · τὸ γὰρ τοιοῦτον ἀναιρεῖ τὴν οὐσίαν , ὡς ὁ λόγος φθάσας ἔδειξεν · εἰ δὲ τοῦτο ἀδύνατον , οὐ συναληθεύσει ἡ ἀντίφασις . p . 1007b18 ἔτι εἰ ἀληθεῖς αἱ ἀντιφάσεις ἅμα κατὰ τοῦ αὐτοῦ . Πάνυ δριμυτάτην ἐπιχείρησιν τίθησι καὶ γέμουσαν ἀγχινοίας , δεικνὺς ὅτι ἀδύνατόν ἐστι συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν . εἰ γάρ , φησίν , ὑποθώμεθα αὐτὴν συναληθεύειν , πάντα ἓν ἔσονται · οἷον ἐπειδὴ γὰρ τῇ καταφάσει τῇ λεγούσῃ ‘ἄνθρωπός ἐστι’ συναληθεύει ἡ ἀπόφασις ἡ λέγουσα ‘ἄνθρωπος οὐκ ἔστι’ , τὸ δὲ ‘ἄνθρωπος οὐκ ἔστι’ δηλοῖ καὶ ὅτι τριήρης ἐστί τὸ γὰρ οὐκ ἄνθρωπος καὶ τριήρης ἐστί ) καὶ θάλασσά ἐστι καὶ ἵππος ἐστὶ καὶ πάντα ἀπλῶς τὰ παρὰ τὸν ἄνθρωπον , εἰ τοίνυν συναληθεύει ἡ ἀπόφασις ἡ λέγουσα ‘ἄνθρωπος οὐκ ἔστι’ τῇ καταφάσει τῇ λεγούσῃ ‘ἄνθρωπός ἐστι’ , δῆλον ὡς ὅτι ἔσται ἄνθρωπος καὶ τριήρης καὶ θάλασσα καὶ ἵππος , ὅπερ εἰρήκαμεν πάντα ἓν ἔσται . τοῦτο οὖν ἐστιν ὃ λέγει , ὅτι εἰ ἀληθεῖς ὑπάρχουσιν αἱ ἀντιφάσεις ἅμα κατὰ τοῦ αὐτοῦ πᾶσαι , φανερὸν πάντα ἓν ἔσται · τὸ γὰρ αὐτὸ ἔστα.ι καὶ τριήρης καὶ τοῖχος καὶ ἄνθρωπος καὶ ἄγγελος καὶ θεός , ὡς ἐδείξαμεν . p . 1007b21 Εἰ κατὰ παντός τι καταφῆσαι ἢ ἀποφῆσαι ἐνδέχεται . Καθάπερ ἀνάγκη τοῖς τὸν Πρωταγόρου λέγουσι λόγον . ἔλεγε γὰρ ἐκεῖνος ὅτι τὸ δοκοῦν ἑκάστῳ τοῦτο καὶ ἔστιν ἀληθές · εἰ οὖν δοκεῖ τινι εἶναι τριήρης ὁ ἄνθρωπος , ἔστι τριήρης , ὡς ἔδειξεν , εἰ δὲ ἵππος , ἔσται ἵππος · ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων . ὥστε καὶ ἔστι τριήρης καὶ οὐκ ἔστιν , εἴπερ ἡ ἀντίφασις † καὶ ἡ ἀληθὴς ὑπάρχει . ἐπειδὴ θάλασσά ἐστιν , οὐκ ἔστι τριήρης · πάλιν δ’ ἐπειδὴ οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος , ἡ δὲ τριήρης οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος , ἔστιν ὁ ἄνθρωπος τριήρης , καὶ εἰσάγεται Ἀναξαγόρειος δόξα λέγουσα ‘ὁμοῦ πάντα χρήματα’ καὶ ἐνεργείᾳ , εἴ γε πάντα ἓν δείκνυται . ὥστε μηδὲν ἀληθὲς ὑπάρχειν , εἴ γε πάντα ἐστὶ τὸ αὐτό , ὡς εἴρηται · δύναται γὰρ τὸ αὐτὸ καὶ εἶναι καὶ μὴ εἶναι . ἐοίκασιν οὖν , καθάπερ καὶ ὁ Ἀναξαγόρας ἔπασχε , τὴν ὕλην περιφανταζόμενοι ταῦτα λέγειν , ἐπειδὴ ἡ ὕλη πάντων ἐσ·τὶ δεκτική , καὶ ἄνθρωπος καὶ ἵππος καὶ τὰ ἄλλα πάντα . ἀλλ’ ἡ μὲν ὕλη ἐνεργείᾳ μέν ἐστιν , εἰ τύχοι , ἄνθρωπος , δυνάμει δὲ τὰ ἄλλα πάντα · οὐ γὰρ κατὰ ταὐτὸν ἔχει τὰ ἐναντία , ἀλλὰ ἐνεργείᾳ καὶ δυνάμει . τὸ ἀόριστον οὖ.ν , φησίν , ἐοίκασι περιφαντάζεισθαι , τουτέστι τὴν ὕλην , καὶ οἰόμενοι τὸ ὂν λέγειν περὶ τοῦ μὴ ὄντος λέγουσι , τουτέστι περὶ τῆς ὕλης . τὸ γὰρ δυνάμει ὑπάρχον πάντα καὶ μὴ ἐνεργείᾳ τὸ ἀόριστόν ἐστι , τουτέστιν ἡ ὕλη . p . 1007b29 Ἀλλὰ μὴν λεκτέον αὐτοῖς .. ᾿Ο λέγει τοῦτό ἐστιν , ὅτι εἰ ἐπὶ παντὸς πράγματος συντρέχει ἡ κατά . φάσις τῇ οἰκείᾳ ἀποφάσει ἡ μάλιστα μαχομένη , πολλῷ μᾶλλον συνδραμοῦνται καὶ αἱ ἄλλαι ἀποφάσεις αἱ μὴ μαχόμεναι · ἄτοπον γὰρ τὸ ὐποτίθεσθαι τὴν ἑκάστου μὲν ἀπόφασιν συντρέχειν , τὴν δὲ ἀλλοτρίαν μὴ συντρέχειν . τρέχειν . εἰ οὖν ἀληθὲς εἰπεῖν τὸν ἄνθρωπον ὅτι οὐκ ἄνθρωπος , δῆλον ὅτι καὶ οὐ τριήρης . εἰ μὲν οὖν ἡ κατάφασις ὑπάρχει , ἀνάγκη καὶ τὴν ἀπόφασιν φασιν ὑπάρχειν · εἰ δὲ μὴ ὑπάρχει ἡ κατάφασις ἡ ἰῆς τριήρους , ἥ γε ἀπόφασις ἡ οὐ τριήρης ὑπάρξει μᾶλλον τῇ καταφάσει τῇ λεγούσῃ ‘ἄνθρωπός ἐστιν’ <ἢ> ἡ οἰκεία ἀπόφασις ἡ λέγουσα ‘ ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν’ , ἐπειδὴ μᾶλλον μάχεται . εἰ οὗν κἀκείνη ὑπάρχει ἡ πρότασις ἡ λέγουσα ‘ἄνθρωπος οὐκ ἔστι’ καὶ συντρέχει τῇ οἰκείᾳ καταφάσει , ὑπάρξει καὶ συνδραμεῖται αὐτῇ καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς τριήρους ἡ οὐ τριήρης · εἰ δὲ αὕτη , καὶ ἡ κατάφασις αὐτῆς ὑπάρξει ἡ λέγουσα τριήρης · ὥστε ὁ ἄνθρωπος ἔσται καὶ οὐκ ἄνθρωπος καὶ τριήρης καὶ οὐ τριήρης . ταῦτα οὖν τὰ ἄτοπα ἕπονται τοῖς λέγουσι συντρέχειν τὴν ἀντίφασιν . p . 1008a3 Καὶ ὅτι οὐκ ἀνάγκη ἢ φάναι ἀποφάναι . Πάλιν ἄλλο ἐπιχείρημα τίθησι δεικνὺς ὅτι οὐ δυνατόν · ἐστι συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν . ἔστι γὰρ ὡρισμένη ἀντίφασις ἡ λέγουσα ‘ἄνθρωπός ἐστι’ καὶ ‘ ἄνθρωπος οὐκ ἔσιι’ , καὶ πάλιν ἀόριστος ἡ λέγουσα ‘οὐκ ἄνθρωπός ἐστιν , οὐκ ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν’ . εἰ τοίνυν συντρέχει ἡ κατάφασις ἡ λέγουσα ‘ἄνθρωπός ἐστι’ τῇ οἰκείᾳ ἀποφάσει ἰὴ λεγούσῃ ‘ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν’ , ἐπειδὴ τὸ ‘οὐκ ἄνθρωπός ἐστι’ δηλοὶ πάντα τὰ παρὰ τὸν ἄνθρωπον , δῆλον ὡς ὅτι δηλοὶ καὶ τὸ ‘οὐκ ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν’ . ὥστε πάλιν τὸ ‘ἄθρωπός ἐστι’ συνδραμεῖται τῷ ‘οὐκ ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν’ ἀντὶ τοῦ ‘ἄνθρωπός̣ ἐστιν’ . ὥστε τὸ ‘ἄνθρωπός ἐστι’ καὶ ‘ἄνθρωπος οὐκ ἔστι’ καὶ ‘οὐκ ἄνθρωπός ἐστιν’ , , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον . διό φησι τοῖν γὰρ δυοῖν καταφάσεων δύο ἀποφάσεις ὑπάρχουσιν · εἰ δὲ μία ἐξ ἀμφοτέρων γίνεται ἡ ὡρισμένη ὡς συντρεχουσῶν , δῆλον ὡς ὅτι καὶ ἡ ἀντικειμένη , τουτέστιν ἀόριστος , μία ἔσται πάλιν ὡς καὶ αὐτὴ συντρέχουσα . p . 1008a7 Ἔτι ἤτοι ἅπαντα οὕτως ἔχει . Πάλιν ἄλλο ἐπιχείρημά φησιν ὅτι ἢ καθόλου περὶ πάντων τῶν ὄντω,ν συντρέχουσιν αἱ ἀποφάσεις ταῖς καταφάσεσι , καὶ οὕτως ἔσται πάντα ἕνἢ δὲ οὐ συντρέχουσι · καὶ ἐν τούτῳ ἔσται τι ὡρισμένον καὶ οὐκέτι ἔσται παντελῶς ἀοριστία ἐν τ·οῖς πράγμασιν , ὥς φασιν . τοῦτο οὖν φησιν ἤτοι περὶ πάντα μηδὲν * * * ἔχει καὶ ἔστι τὸ αὐτὸ ἐπὶ πάντων καὶ λευκὸν καὶ οὐ λευκὸν καὶ ὃν καὶ οὐκ ὄν , καὶ περὶ τὰς ἄλλας καταφάσεις καὶ ἀποφάσεις ὁμοτρόπως , τουτέστι συντρέχουσιν ἀλλήλαις , ἢ οὐ πᾶσαι συντρέχουσιν , ἀλλὰ περὶ μέν τινας γίνεται συνδρομή , περὶ δέ τινας οὐ γίνεται συνδρομή . καὶ εἰ μὲν οὐ περὶ πάσας γἴνεται , αὗται · ὡρισμέναι ὑπάρχουσιν , ἐφ’ ὧν αἱ καταφάσεις οὐ συντρέχουσι ταῖς ἀποφάςεσιν · εἰ δὲ περὶ πάσας τὰς ἀντιφάσεις γίνεται ἡ συνδρομὴ καὶ πᾶσαι συναληθεύουσι , πάλιν ἤτοι καθ’ ὧν φέρονται αἱ καταφάσεις , κατὰ τούτων φέρονται καὶ αἱ . ἀποφάσεις , ἢ καθ’ ὅσων μὲν φέρονται αἰ καταφάσεις , πάντως φέρονται καὶ αἱ ἀποφάσεις , καθ’ ὅσων δὲ φέρονται αἱ ἀποφάσεις , οὐ φέρονται αἱ καταφάσεις . εἰ δὲ τοῦτο ὑποθώμεθα , ἔσεται πάγιον * * * μένον τὸ οὐκ ὄν , τουτέστιν ἡ ἀπόφασις , ἐπειδὴ μὴ συνέδραμεν αὐτὴ ἡ κατάφασις , καὶ ἔσται τὸ οὐ λευκόν , εἰ τύχοι , ὡρισμένον , καὶ αὕτη ἔσται βεβαία δόξα ὅτι οὐ λευκόν . εἰ τοίνυν τὸ μὴ εἶναι γνώριμον · ὑπάρχει καὶ βέβαιον τὸ ἀόριστον , πολλῷ μᾶλλον γνωριμωτέρα ὑπάρχει ἡ κατάφασις τὸ ‘λευκόν ἐστιν’ , ὡρισμένον ὑπάρχον · ὡς οὐ συνδραμεῖται ἄρα ἡ κατάφασις τῇ ἀποφάσει . διό φησι γνωριμωτέρα γάρ ἐστιν ἡ κατάφασις τῆς ἀποφάσεως . p . 1008a18 Εἰ δὲ ὀμοίως καὶ ὅσα ἀποφῆσαι φάναι ἀνάγκη . Πάλιν ἄλλο ἐπιχείρημα τοῦ αὐτοῦ κατασκευαστόν . φησὶ δὲ τοῦτο ὅτι εἰ ὁμοίως ἐπὶ πάντων συντρέχει ἡ ἀπόφασις τῇ καταφάσει , ἤτοι ἀληθές ἐστι διαιροῦντα λέγειν ὅτι τόδε λευκόν ἐστι καὶ πάλιν ὅτι οὐ λευκόν , ἡ ἅμα λέγειν ὅτι τὸ αὐτὸ λευκὸν καὶ οὐ λευκόν . καὶ εἰ μὲν μὴ εἴη ἀληθὲς διαιροῦντα λέγειν , ἀλλὰ ἅμα λέγειν ὅτι λευκὸν καὶ οὐ λευκόν , ὁ τοιοῦτος οὐδὲν λέγει . καθὸ μὲν γὰρ λέγει ὅτι λευκόν ἐστιν , οὐκ ἔστι λευκόν · καθὸ δὲ πάλιν φησὶν ὅτι οὐκ ἔστι λευκόν , οὐ λέγει τὸ ἔστι λευκόν · ἀναιρεῖ γὰρ αὐτὸ διὰ τῆς ἀποφάσεως . ὥστε οὔτε λέγει τι οὔτε δὲ ἔστι · καθὸ μὲν γάρ φησι τὸ λευκὸν οὐ λευκόν , ἀναιρεῖ αὐτὸ καὶ τὴν θέσιν τὴν οἰκείαν ἀνατρέπει ὁ τ·οιοῦτος . ὥστε οὔτε ἔστι τι οὔτε δὲ λέγει τι . τὰ δὲ μὴ ὄντα πῶς ἄν τις φθέγξαιτο ἢ βαδίσαι ; ὥστε ὁ τοιοῦτος οὐ διαλέγεται ἀλλὰ ἄφωνός ἐστιν , οὔτε δὲ βαδίζει · πάντα γὰρ ἀναιρεῖ . καὶ πάντα ἔσονται καὶ ἓν καὶ οὐδέν , ὥσπερ πρότερον εἴρηται εἰ γὰρ ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἄνθρωπός ἐστι , τῷ ὄντι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος · εἰ δὲ πάλιν οὐκ ἄνθρωπος ἄνθρωπός ἐστιν , οὐδὲν ἔσται · πάντα γὰρ δηλοῖ τὰ παρὰ τὸν ἄνθρωπον · καὶ ἔσται τὸ αὐτό , φησί , καὶ ἄνθρωπος καὶ τριήρης καὶ θεός . εἰ δὲ ὁμοίως τὸ τοιοῦτο ἔσται ἐπὶ ἑκάστου , οὐδὲν διοίσει ἕτερον ἑτέρου . εἰ γὰρ διοίσει , τοῦτο ἔσται ἀληθὲς καὶ ὡρισμένον , καὶ οὐ συνδραμεῖται ἡ ἀντίφασις . ὁμοίως δὲ καὶ εἰ διαιροῦντα ἐνδέχεται ἀληθεύειν λέγοντά τι λευκὸν καὶ πάλιν οὐ λευκόν , καὶ συντρέχουσι ταῦτα , ἕψονται τὰ προειρημένα ἄτοπα . p . 1008a28 Πρὸς δὲ τούτοις ὅτι πάντες ἂν ἀληθεύοιεν . Πάλιν περὶ τοῦ αὐτοῦ ἐπιχειρήματος · καί φησιν ὅτι κατὰ τοῦτον οὖν τὸν λόγον καὶ πάντες ἀληθεύσουσι καὶ ψεύσονται . καθὸ μὲν γὰρ λέγουσι τὸν ἄνθρωπον εἶναι ἄνθρωπον , ἀληθεύουσι · καθὸ δὲ πάλιν φασὶν ὅτι ὁ ἄνθρωπος καὶ οὐκ ἄνθρωπός ἐστι , ψεύδονται . καὶ αὐιὸς αὑτὸν ὁμολογεῖ ψεύδεσθαι λέγων συντρέχειν ἰὴν ἀντίφασιν . οὕτως γάρ ἐστιν ἀκαταληψία ἐν τοῖς οὖσι , καὶ οὐ δύναται ὁ τοιοῦτος διαλέγεσθαι · λέγων οὖν συντρέχειν τὴν ἀντίφασιν ὡς περὶ ὡρισμένου πράγματος διαλέγεται , ἀλλὰ αὐτὸς ἀόριστα εἰσάγει πρεσβεύων τὰ τοιαῦτα · ὥστε αὐτὸς αὑτὸν ὁμολογεῖ ψεύδεσθαι . καὶ οὐδὲν περὶ οὐδενός ἐστι πρὸς τὸν τοιοῦτον σκέψις · ὁ γὰρ λέγει οὔτε οὕτως οὔτε οὐχ οὕτως , τουτέστιν οὔτε <λευκὸν> οὔτε οὐ λευκόν · συναληθεύοντα γὰρ ἀναιρετικά εἰσιν , ὥστε οὐδὲν διαλέγεται , οὔτε περὶ πράγματος ποιεῖται τὴν σκέψιν πάντα ἀναιρῶν , καὶ τὴν οἰκείαν θέσιν . οὐδὲν οὖν πρὸς τούτων διαλέγεσθαι , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ Πρωταγόρου . ἔλεγε γὰρ ‘πᾶς ὁ λέγων περὶ παντός τινος πράγματος ἀληθῶς λέγει’ . ἡμεῖς δὲ λέγομεν πρός σε ταῦτα πρεσβεύοντα , ὦ Πρωταγόρα , ὅτι ψεύδῃ . εἰ μὲν οὖν ἀληθεύομεν , ὁμολογουμένως ψεύδῃ , ὦ Πρωταγόρα , λέγοντες σὲ ψευδόμενον · ἀληθεύομεν γὰρ τοῦτο εἰπόντες · εἰ δὲ ψευδόμεθα , πάλιν ψεύδῃ , διότι λέγεις ὅτι πᾶς ὁ λέγων τι ἀλήθειαν λέγει · ὥστε καὶ ὑμεῖς ὁμολογεῖτε ψεύδεσθαι λέγοντες συντρέχειν τὴν ἀντίφασιν . εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲ διαλέγεσθε . πάντα γὰρ ἀκατάλληλα ὑποτίθεσθε · ὁμολογουμένως οὖν ψεύδεσθε ὡς περὶ ὡρισμένων διαλεγόμενοι . ὥστε οὔτε λευκὸν ἔσται οὔτε οὐ λευκόν , οὔτε ὂν οὔτε οὐκ ὄν . συναληθεύοντα γὰρ ἀναιροῦσιν ἄλληλα , ὥστε οὔτε οὕτως ἔχει οὕτε οὐχ οὕτως · εἰ γὰρ μὴ ὑποθώμεθα τοῦτο , ὡρισμένον μέν τι δίδοται καὶ οὐκέτι συναληθεύει ἡ ἀντίφασις . p . 1008a34 Ἔτι εἰ ὅταν ἡ φάσις ἀληθὴς ᾖ , ἡ ἀπόφασις ψευδής . Πάλιν ἕτερον ἐπιχείρημα τίθησι τοῦ αὐτοῦ κατασκευαστικὸν περὶ τοῦ μὴ συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν , καθάπερ τινὲς ὑπελάμβανον , καί φησιν οὕτως ὅτι εἰ ἡ κατάφασις ἀληθὴς ὑπάρχει , πάντως καὶ ἡ ἀπόφασις ψευδής ἐστι , καὶ πάλιν εἰ ἡ ἀπόφασις * * * ἡ λέγουσα αὐτὸν πτερωτὸν ὑπάρχειν . ὥστε οὐ δυνατόν ἐστι τὸ αὐτὸ ἅμα καὶ καταφῆσαι καὶ ἀποφῆσαι ἀληθῶς . εἶτα ἐπειδὴ ἔλαβεν ὁ Ἀριστοτέλης ὅπερ ἐκεῖνοι οὐ συγχωροῦσιν οὔτε γὰρ διδόασιν ὅτι ὅτε ἐστὶ , ἡ κατάφασις ἀληθής , τότε ἡ ἀπόφασις ψευδής , ὅπερ ἔλαβεν ὁ Ἀριστοτέλης ὡς ὁμολογούμενον ) , αὐτὸ τοῦτο ἐπισημαίνεται ὁ φιλόσοφος λόσοφος ἀλλ’ ἴσως φαῖεν ἄν ἐκεῖνοι τοῦτο εἶναι τὸ ἐξ ἀρχῆς κείμενον . ἡμεῖς γάρ , φασί , λέγομεν τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν , αὐτὸς δὲ ὡς ὁμολογούμενον ἔλαβες , ὅτι ἡνίκα ἡ κατάφασίς ἐστιν ἀληθής , ἡ ἀπόφασις ψευδὴς ὑπάρχει καὶ τὸ ἐναντίον . p . 1008b2 ἔτι ἆρα ὁ μὲν ἢ ἔχειν πως ὑπολαμβάνων . Ὃ λέγει τοῦτό ἐστιν , ὅτι εἴπατε ἡμῖν , ἆρα χωρὶς λεγομένη ἡ κατάφασις ψεύδεται καὶ χωρὶς ἡ ἀπόφασις , καὶ πάλιν ἅμα λεγόμενα · ψεύδονται ὁ ἄνθρωπος ζῷον καὶ οὐ ζῷον , ἢ χωρὶς μὲν καὶ χωρὶς λεγόμεναι ψευδεῖς ὑπάρχουσιν , ἅμα δὲ συναληθεύονσιν . ἀλλ’ εἰ μὲν εἴπωσιν ὅτι καὶ χωρὶς λεγόμεναι ψευδεῖς ὑπάρχουσι καὶ ἅμα δέ , πρός τοὺς τοιούτους οὐ δεῖ ἡμᾶς παντελῶς διαλέγεσθαι · παντάπασι γὰρ οἱ τοιοῦτοι οὐδὲν λέγουσιν . εἰ δὲ πάλιν φῶσιν ὅτι χωρὶς μὲν λεγόμεναι ψευδεῖς ὑπάρχουσιν , ἅμα δὲ συναληθεύονσι , δῆλον ὡς ὅτι οἷόν τε εἶναι κατάληψιν ἐν τοῖς οὖσιν . εἰ μὴ γὰρ ἦν κατάληψις , πόθεν ἐδυνήθησαν διαγνῶναι ὅτι χωρὶς μὲν ψευδεῖς ὑπάρχουσιν , ἅμα δὲ λεγόμεναι ἡ ἀντίφασις συναληθεύει . εἰ οὖν ἐστι κατάληψις , καὶ ὥρισται τὰ πράγματα · εἰ δὲ ὥρισται , φανερὸν ὅτι οὐ συνδραμεῖται τὸ ἄνθρωπος τῷ οὐκ ἄνθρωπος , ὥστε οὐ συναληθεύσει ἡ ἀντίφασις . ἄλλως τε δὴ ἡνίκα λέγουσιν ὅτι ἡ ἀντίφασις συναληθεύει , κατάφασιν λέγουσι · τὸ γὰρ ὅλον τοῦτο κατάφασίς ἐστιν ἡ πρότασις ἡ λέγουσα ‘ἡ ἀντίφασις συναληθεύει’ . εἰ τοίνυν συντρέχει ἡ κατάφασις τῇ ἀποφάσει , δῆλον ὡς ὅτι ἀληθὴς ἔσται καὶ ἡ ἀπόφασις ἡ λέγουσα ‘ἡ ἀντίφασις οὐ συναληθεύει’ . τοῦτο οὖν ἐστιν ὃ λέγει ὅτι ἵνα τὸ ὁ ἄρθρον λάβωμεν ) , ἆρα οὖν ὁ μὲν ἢ ἔχειν πως ὑπολαμβάνων ἢ μὴ ἔχειν , δηλώσῃ ὅτι ἆρα χωρὶς ἡ κατάφασις καὶ ἡ ἀπόφασις λεγόμεναι ψευδεῖς ὑπάρχουσιν , ὁ δὲ ἅμα λέγων αὐτὰς ἀληθεύει ; εἰ γὰρ μὴ ἀληθεύει ἡ ἀντίφασις κατ’ αὐτοῦ , ὡς μήτε ἅμα λεγόμεναι μήτε χωρίς , τί ἐστι τὸ λεγόμενον ὑπ’ αὐτῶν ὡς ὅτι τοιαύτη ἐστὶν ἡ φύσις τῶν ὄντων , ὥστε συντρέχειν τὴν κατάφασιν τῇ ἀποφάσει , καθάπερ φασὶν οἱ θεοχόλωτοι Μανιχαῖοι ; τούτῳ γὰρ τῷ ὀνόματι προσηγόρευσεν αὐτοὺς ὁ ἡμέτερος φιλόσοφος Ἀμμώνιος . ἡνίκα γὰρ λέγομεν πρὸς αὐτοὺς ὅτι ἐχθρὸν παρέχετε τῷ θεῷ καὶ ἄσπονδον καὶ αἰώνιον * * σπουδαῖος ἄνθρωπος οὐκ ἔχει ἐχθρόν , φασὶν ὅτι πόθεν οὖν τὰ κακά ; τοιαύτη γάρ , φασίν , ἐστὶν ἡ φύσις τῶν πραγμάτων . καὶ ἔστι πλατὺν γέλωτα καταχέαι τῶν οὕιως πειρωμένων τὰς ἀπορίας ἐπιλύεσθαι · πάντα γὰρ οὕτω ῥᾷστα ἐπιλύεσθαι . διὰ τί γὰρ ἡ τοῦ ἑξαγώνου πλευρὰ ἴση ἐστὶ τῇ ἐκ τοῦ κέντρου ; ἐπειδὴ τοιαύτη ἐστὶν ἡ φύσις τοῦ πράγματος · ὅπερ τῶ ὄντι ληρῶδές ἐστιν · ἔστι γὰρ τοῦ τοιούτου ἀπόδειξις . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν ἀποδεικτῶν . οὕτως ὑμεῖς φατε , ὅτι τοιαύτη ἐστὶν ἡ φύσις τῶν πραγμάτων , ὥστε συντρέχειν τὴν κατάφασιν τῇ ἀποφάσει . εἰ γὰρ μὴ συναληθεύει ἅμα ἡ ἀντίφασις λεγομένη , ἀλλὰ μᾶλλον ἀληθεύει ἐκεῖνος ὑπολαμβάνων , τουτέστιν ὁ λέγων μὴ συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν , ἔχοι ἄν πως τὰ ὄντα ὑπόστασιν , καὶ τοῦτο ἀληθὲς ἂν εἴη καὶ οὐχ ἅμα ἀληθὲς καὶ οὐκ ἀληθές , καθάπερ φασὶν οἱ λέγοντες τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν · τὸ αὐτὸ γὰρ καὶ ἀληθὲς καὶ οὐκ ἀληθὲς ποιοῦσιν , ὅπερ ἐστὶν ἄτοπον . p . 1008b7 Εἰ δὲ ὁμοίως ἅπαντες καὶ ψεύδονται καὶ ἀληθῆ λέγουσιν . Εἰ ὑποθώμεθα τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν καὶ ὁμοίως ἅπαντας καὶ ψεύδεσθαι καὶ ἀληθεύειν , οὐδὲν ἔστιν οὕτε φθέγξασθαι οὔτε λέγειν . τί γὰρ ἔχει εἰπεῖν τις , ἡνίκα ψεύδεται καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς ἀληθεύει ; ὁ γὰρ τοιοῦτος ἅμα ταῦτα λέγει καὶ οὐ ταῦτα , οἷον ὅτι καὶ ἄνθρωπός ἐστι καὶ οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος . εἰ οὖν μηδὲν ὑπολαμβάνει βέβαιον εἶναι , ἀλλ’ ὁμοίως οἴεται ὅτι ἔστι τὸ πρᾶγμα καὶ πάλιν οὐκ οἴεταί τι , οὕτως οὐ διαφέρει τῶν φυτῶν · κἀκεῖνα γὰρ οὐδὲν ὑπολαμβάνουσιν . ἀμέλει τοι εἰ καὶ λέγουσι ταῦτα ἀκαταληψία ἐστὶν ἐν τοῖς οὖσι καὶ οὐδεὶς οὐδὲν ὑπολαμβάνει , οὐ διάκεινται ὡς λέγουσιν , οὔτε οἱ λέγοντες οὔτε οἱ ἄλλοι . καὶ τοῦτο δῆλον ἐντεῦθεν · διὰ τί γὰρ πορεύεται εἰς Μέγαρα καὶ μὴ ἡσυχάζει οἰόμενος βαδίζειν , κἄν μὴ βαδίζοι ; οὔτε δὲ πάλιν ἔνθεν πορεύεται εἰς φρέαρ ἤγουν εἰς κρημνὸν ἤγουν εἰς πῦρ ; ἢ ῥίπτει ἑαυτὸν κατὰ πετρῶν ἤγουν κατὰ θαλάττης ; φανερὸν ὡς ὅτι εὐλαβούμενος οὐ ποιεῖ ταῦτα , ἐπειδὴ οὐχ ὁμοίως ὑπολαμβάνει ἀγαθὸν εἶναι τὸ ἐμπεσεῖν ὥσπερ τὸ μὴ ἐμπεσεῖν . ὥστε ὁ τοιοῦτος τὸ μὲν βέλτιον ὑπολαμβάνει , ὅπερ καὶ αἰρεῖται , τὸ δὲ οὐ βέλτιον , ὅπερ καὶ φεύγει . <εἰ δ’> οὖν τοῦτο , καὶ · τὸ μὲν ἄνθρωπον τὸ δὲ οὐκ ἄνθρωπον , καὶ τὸ μὲν γλυκὺ τὸ δὲ οὐ γλυκὺ ἀνάγκη ὑπολαμβάνειν . οὐ γὰρ ἐξ · ἴσου , ὡς ὁ λόγος · ἔδειξεν , ἅπαντα ζητεῖ καὶ ὑπολαμβάνει , ὅταν οἰηθείη βέλτιον εἶναι τὸ πιεῖν ὕδωρ καὶ θεάσασθαι ἄνθρωπον · οὔτε γὰρ ἀπέρχεται διψήσας ὅπου ἐστὶ πῦρ , ἀλλ’ ὅπου ὕδωρ , οὔτε δὲ ζητῶν ἄνθρωπον ἀπέρχεται ὅπου ἡμίονοι · δῆλον ὡς ὅτι οἴεται εἶναι ὡρισμένην φύσιν τῶν πραγμάτων . καίτοι ἔδει γε βουλόμενον ὑδρεύσασθαι ἀπελθεῖν ὅπου ἐστὶ πῦρ , εἰ ταὐτὸν ὑπῆρχεν ἄνθρωπος καὶ οὐκ ἄνθρωπος . καλῶς οὖν εἰρήκαμεν ὅτι οὐδείς ἐστιν ὅστις οὐκ εὐλαβεῖται τὰ μὲν τῶν πραγμάτων τὰ δὲ οὔ . οἷον δέδιε θάλασσαν θηρίον , τοὺς δὲ φίλους οὐ δέδιεν · ὥστε οἶδεν ὡρισμένας τὰς φύσεις τῶν πραγμάτων , κἂν μὴ λέγῃ οὕτως . πάντες ἄρα ὑπολαμβάνουσιν ἔχειν ὅρον τὰ πράγματα , εἰ καὶ μὴ ἀπλῶς περὶ πάντα τὰ ὄντα , ἀλλ’ οὖν γε περὶ τὸ ἄμεινον καὶ τὸ χεῖρον . εἰ τοίνυν μὴ ἐπιστημονικῶς ἴσασι τὸ ἄμεινον καὶ τὸ χεῖρον , ἀλλὰ ὀρθοδοξαστικῶς , πλέον δεῖ ἡμᾶς αὐτῶν τῶν ἐχόντων δόξαν μόνην ἄνευ ἐπιστήμης ἐπιμελεῖσθαι , ὥσπερ καὶ πλέον ἐπιμελούμεθα τῶν νοσούντων ἤπερ τῶν ὑγιαινόντων . ἡ μὲν γὰρ ἐπιστήμη ὑγεία ἐστὶ τῆς ψυχῆς , ἡ δὲ δόξα νόσος · διό φησι καὶ γὰρ ὁ δοξάζων πρὸς τὸν ἐπιστάμενον οὐχ ὑγιεινῶς διάκειται πρὸς τὴν ἀλήθειαν . p . 1008b31 Ἔτι εἰ ὅτι μάλιστα πάντα οὕτως ἔχει καὶ οὐχ οὕτως . Αὖθις ἐντεῦθεν ἕτερον ἐπιχείρημα τίθησι καὶ τοῦ αὐτοῦ κατασκευαστικόν · ἐκ τοῦ μᾶλλον δέ ἐστι τὸ ἐπιχείρημα . φησὶν οὖν ὅτι εἰ καὶ ὑποθώμεθα πάντα οὕτως ἔχειν καὶ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ τό γε μᾶλλον καὶ τὸ ἧττόν ἐστιν ἐν τῇ φύσει τῶν πραγμάτων · οὐ γὰρ ὁμοίως φήσομεν τὰ δύο ἄρτια καὶ τὰ τρία , ἀλλὰ μᾶλλον τὰ δύο , οὔτε δὲ ὁμοίως διέψευσται ὁ εἰρηκὼς ἤγουν ὁ οἰόμενος τὰ τέσσαρα πέντε εἶναι καὶ ( 6 ) χίλια , ἀλλὰ μᾶλλον ἀληθεύει ὁ οἰόμενος τὰ τέσσαρα πέντε εἶναι ἤπερ ὁ οἰόμενος χίλια αὐτὰ εἶναι . εἰ τοίνυν ταὐθ’ οὕτως ἔχει καὶ θεωρεῖται τὸ μᾶλλον ἀληθές , φανερὸν ὅτι καὶ τὸ ὄντως ἀληθὲς ὑπάρχει καὶ τὸ κυρίως , ἐξ οὗ ἔχει χώραν καὶ τὸ μᾶλλον λέγεσθαι . διό φησιν εἰ οὖν τὸ μᾶλλον ἐγγύτερον , εἴη ἄν τι ἀληθὲς οὗτινος ὄντος ἀληθοῦς ἐγγύτερον ὑπάρ·χει τὸ μᾶλλον ἀληθές . καὶ εἰ μή ἐστι τὸ ἀληθές , ἀλλ’ οὖν γέ ἐστι βεβαιότερον καὶ ἀληθινώτερον . ὥστε πάντως ἀληθὲς καὶ τὸ ὄντως βέβαιόν ἐστιν , ἐξ οὗ καὶ τούτοις τὸ εἶναι ὑπάρχει . καὶ ἐντεῦθεν ἀπαλλαττόμεθα τοῦ λόγου τούτου ἀκράτου , τουτέστι τοῦ μηδὲν ἔχοντος κεκραμένον καὶ ὡρισμένον , τοῦ λέγοντος ὅτι οὐδέν ἐστιν ὡρισμένον ἐν τῷ παντί · διό φησι καὶ κωλύοντός τι τῇ διανοίᾳ ὁρίσαι . p . 1009a6 Ἔστι δὲ ἀπὸ τῆς αὐτῆς δόξης καὶ ὁ Πρωταγόρου λόγος . Τοῖς αὐτοῖς ὑποπίπτει ἐγκλήμασι καὶ ὁ Πρωταγόρου λόγος ὁ ὑποτιθέμενος πᾶν ὃ λέγει τις ἀληθῶς λέγειν . ἐνταῦθα γὰρ ἐνίσταται κοινῶς πρὸς τοῦτον μετὰ τῶν οἰομένων συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν · προ·ιὼν δὲ ἀντερεῖ πρὸς αὐτὸν μόνον . φησὶν οὖν ὅτι ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἐννοίας προἐρχεται καὶ ὁ τοῦ Πρωταγόρου λόγος · καὶ γὰρ ἀνάγκη ὁμοίως ἀμφοτέρους τοὺς λόγους τόν τε λέγοντα τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν καὶ τὸν λέγοντα ὅτι πᾶς ὁ λέγων ἀληθῆ λέγει ἢ εἶναι ἢ μὴ εἶναι . εἴτε γὰρ τὰ δοκοῦντα καὶ τὰ φαινόμενα πάντα ἀληθῆ ὑπάρχουσι , καθάπερ ἔλεγε Πρωταγόρας , ἀνάγκη πάντα ἀληθῆ καὶ ψευδῆ εἶναι , κἄν μὴ βούλωνται , ἀληθῆ μέν , διότι οὕτως ὑποτίθενται , ψευδῆ δὲ διὰ τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν · οὐ γὰρ ὁ εἰπὼν τὸ ὕδωρ πῦρ ἀληθεύει , ἀλλὰ ψεύδεται . πολλοὶ γὰρ τὰς ἐναντίας δόξας ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους καὶ ὑπολαμβάνουσι ψεύδεσθαι τοὺς μὴ τὰ αὐτὰ αὐτοῖς δοξάζοντας · ὥστε πᾶσά ἐστιν ἀνάγκη τὸ αὐτὸ εἶναί τε καὶ μὴ εἶναι , εἶναι μὲν διὰ τὴν ὑπόθεσιν , μὴ εἶναι δὲ διὰ τὴν φύσιν τῶν πραγμάτων , ὡς ὁ λόγος ἀπέδειξεν . εἰ οὖν τοῦτο ἀληθὲς ὑπάρχει , ἀνάγκη ἐστὶ τὰ δοκοῦντα πάντα ἀληθῆ ὑπάρχειν · τὰ ἀντικείμενα γὰρ ἀλλήλοις δοξάζουσιν οἱ διεψευσμένοι καὶ ἀληθεύοντες · ὥστε συναληθεύει τῷ ὄντι ἡ ἀντίφασις · κατὰ τὴν δόξαν τοῦ Πρωταγόρου . εἰ οὖν ἔχει τὰ ὄντα οὕτως ὥστε πάλιν συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν , ἀληθεύουσιν ἅπαντες · ὥστε συμφωνοῦσιν αἱ δύο δόξαι αὗται ἀλλήλαις . p . 1009a15 Ὅτι μὲν οὖν ἀπὸ τῆς αὐτῆς εἰσι διανοίας . Δείξας εἰς ἓν συντρεχούσας ἀμφοτέρας τἀς δόξας τήν τε Πρωταγόρειον καὶ τὴν οἰομένην συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν , συμπεραίνεται τοὺς λόγους καὶ λέγει ὅτι φανερὸν ἡμῖν γέγονεν ὅτι ἀπὸ τῆς αὐτῆς διανοίας ὑπάρχουσιν ἀμφότεροι οἱ λόγοι . <ἔστι δὲ> οὐχ ὁ αὐτὸς τρόπος πρὸς ἅπαντας τῆς ἐντεύξεως , τουτέστι τῆς ἀντιλογίας · οἱ μὲν γὰρ τῶν ἀντιλεγόντων πειθοῦς δέονται , οἱ δὲ βίας . ὅσοι μὲν γὰρ τῷ ὄντι ἀποροῦντες οἴονται οὕτως , τούτων ἡ ἄνοια ῥᾳδίως ἰατρεύεται · ὡς γὰρ εἴρηται ἐν τῇ Ἀποδεικτικῇ πραγματείᾳ , οὐ πρὸς · τὸν λόγον ἀλλὰ πρὸς τὴν διάνοιαν ἡ ἀπάντησις αὐτῶν . ἴσασι γὰρ ὅτι οὐκ ἔρρωται ὁ λόγος ὃν προβάλλονται · ὅμως μέντοι γε ἀποποῦσι κατὰ τὴν διάνοιαν καὶ βούλονται τὴν ἀπορίαν αὐτῶν ἐπιλυθῆναι . ὅσοι δὲ λόγου χάριν λέγουσι τοῦ δόξαι κρατεῖν ἐπὶ τῶν πολλῶν οὗτοι δέ εἰσιν οἵτινες ἴσασι μὲν τὸ ἀληθές , μάχονται δὲ . πρὸς αὐτὸ διὰ τὸ δόξαι κρατεῖν ) , τούτων ἴασίς ἐστιν ἔλεγχος , ἵνα ἐλέγξωμεν τὸν λόγον ὃν προβάλλονται ὡς κακῶς λεγόμενον . διό φησι τοῦ ἐν τῇ φωνῇ λόγου , τοῦ προφορικοῦ · ἴσασι γὰρ τὴν ἀλήθειαν . * * * τῇ φ·ωνῇ λόγον λέγει τὸν ἀποφαντικόν · διὸ ἐπήγαγε καὶ τοῦ ἐν τοῖς ὀνόμασιν , ἐπεὶ ἐξ ὀνόματος καὶ ῥήματος σύγκειται ὁ ἀποφαντικὸς λόγος , εἰώθασι δὲ καὶ τὰ ῥήματα ὀνόματα καλεῖν . p . 1009a22 Ἐλήλυθε δὲ τοῖς διαποροῦσιν αὕτη ἡ δόξα ἑκτῶν αἰσθτῶν . Ἐντεῦθεν τὴν αἰτίαν ἡμῖν λέγει , πόθεν ἀπατηθέντες οἱ πολλοὶ ταύτην ὑπέλαβον , καί φησιν ὅτι αἰτία τῆς ἀπάτης αὐτοῖς γέγονε τὰ αἰσθητὰ πράγματα . ἐπεὶ γὰρ τὸ αὐτὸ καὶ ὄν ἐστι καὶ οὐκ ὄν τὸ γὰρ λευκὸν σῶμα , εἰ τύχοι , καὶ λευκόν ἐστι καὶ οὐ λευκόν , τοιαῦτα δὲ πάντα τὰ αἰσθητὰ ὑπάρχουσιν ) , ὑπέλαβον τὰ αὐτὰ καὶ ὄντα εἶναι καὶ οὐκ ὄντα , μὴ διακρίναντες αὐτὰ ἐκ τοῦ δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ , ὥς φησιν ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει ‘αὕτη γὰρ ἂν ὀφθεῖσα ἡ φύσις πάσας αὐτῶν · ἔλυσε τὰς ἀπορίας’ . ἦλθον οὖν εἰς ἔννοιαν τῆς δόξης ταύτης ἐκ τῶν αἰσθητῶν , τοὐ ὅτι τὰ ἐναντία ἅμα ὑπάρχουσι καὶ τοῦ τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν , ἐπειδὴ ἑώρων ἐκ τοῦ αὐτοῦ πράγματος τὰ ἐναντία γινόμενα τὸ γὰρ αὐτὸ σῶμα ποτὲ μὲν λευκὸν γίνεται , ποτὲ δὲ μέλαν ) , καὶ ὅτι ἡ ὕλη πάντων ἐστὶ δεκτικὴ τῶν ὄντων . εἰ οὖν , φησί , μὴ ἐνδέχεται γενέσθαι τὸ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄν , ἐπεὶ οὕτως ἔσται πρὸ τοῦ ὄντος , οὔτε δὲ πάλιν ἐνδέχεται φθαρῆναι εἰς τὸ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄν εἰς γὰρ τὴν οἰκείαν στέρησιν φθείρεται τὸ λευκόν , τουτέστιν εἰς τὸ οὐ λευκόν , ὅπερ δυνάμει ἐστὶ λευκόν · διό , φησί , καὶ γίνεται ἐξ αὐτοῦ λευκόν ) , εἰ οὗν μὴ ἐνδέχεται γενέσθαι τὸ μὴ ὄν , προϋπῆρχεν ὁμοίως τὸ πρᾶγμα ἄμφω ὄν , καὶ λευκὸν καὶ οὐ λευκόν · ὥστε ἅμα τὰ ἐναντία , καὶ ὂν καὶ οὐκ ὄν . διὸ καὶ Ἀναξαγόρας ἔλεγε πάντα ἐν πᾶσι μεμιχθαι . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Δημόκριτος ἔλεγε πανταχοῦ εἶναι τὸ ὂν καὶ τὸ μὴ ὄν · ὂν μὲν γὰρ ἐκάλει τὰς ἀτόμους , μὴ ὂν δὲ τὸ κενόν · πανταχοῦ <δὲ> ἔλεγεν εἶναι καὶ τὸ κενὸν καὶ τὰς ἀτόμους * * * τῷ κενῷ ὑπετίθετο εἶναι τὰς ἀτόμους . πρὸς γὰρ τοὺς ἐκ τούτων ἀπατηθέντας ἐροῦμεν ὅτι τρόπον μέν τινα ὀρθῶς λέγουσι , τρόπον δέ τινα οὐκ ὀρθῶς . τὸ γὰρ ὂν διχῶς λέγεται , δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ · ὥστε ἔστι μὲν ὃν τρόπον δυνατὸν τὸ τὶ γίνεσθαι ἐκ τοῦ μὴ ὄντος , ἔστι δὲ ὡς οὔ ἐκ γὰρ τοὐ * * * μὲν ὄντος δυνατόν , ἐκ δὲ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος , φησίν , οὐ δυνατόν ) , καὶ ἅμα τὸ αὐτὸ εἶναι καὶ ὂν καὶ μὴ ὄν , ἀλλ’ οὐ κατὰ τὸ αὐτό . δυνάμει μὲν γὰρ ἅμα ἐνδέχεται τὸ τὰ ἐναντία εἶναι τὸ γὰρ σῶμα δυνάμει καὶ λευκόν ἐστι καὶ μέλαν ) , ἐνεργείᾳ δὲ ἅμα τὰ ἐναντία ὑποστῆναι γὰρ ] ἀδύνατον ὑπάρχει . p . 1009a36 Ἔτι δὲ ἀξιώσομεν αὐτοὺς ὑπολαμβάνειν καὶ ἄλλην οὐσίαν . Ἐπειδὴ ἐκ τῶν αἰσθητῶν ἠπατήθησαν , ἔδει αὐτοὺς ἐννοῆσαι ὅτι ύπάρχουσι καὶ ἄλλαι οὐσίαι καὶ τῶν νοητῶν , ἐφ’ ὧν οὐ θεωρεῖται τὸ δυνάμει , ἀλλ’ ἐκεῖσε ἐνέργειαι ὑπάρχουσιν ἄνευ δυνάμεως , καὶ οὐκ ἔστιν ἐκεῖσε τὸ ὂν καὶ οὐκ ὄν . ἔδει οὖν αὐτοὺς ἐξ ἐκείνων μᾶλλον δοῦναι ὡρισμένην φύσιν τοῖς πράγμασι , καὶ μὴ ἐντεῦθεν ἐκ Τῶν ἐλαττόνων ἀποψηφίσασθαι . ἀξιώἀπάτης σομεν οὖν αὐτοὺς ὑπολαμβάνειν καὶ ἄλλην οὐσίαν εἶναι τῶν ὄντων παρὰ τὰ αἰσθητά , ᾗτινι οὔτε κίνησις ὑπάρχει οὔτε δὲ φθορὰ οὕτε γένεσις οὔτε μεταβολή . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ περὶ τὰ φαινόμενα ἀλήθεια ἐνίοις ἐκ τῶν αἰσθητῶν ἐλήλυθεν . ἐκ τῶν γὰρ αἰσθήσεων περατουμένη , φασίν , ἡ ψυχὴ ἔρχεται εἰς ὑπόμ.νησιν τῶν καθόλου λόγων , ὥς φησιν ὁ Πλατῶν , ἐξ ὧν τὰ τῆς φιλοσοφίας ἐπορισάμεθα γένος . οὐ δεῖ οὖν τὸ ἀληθὲς * * * ὥσπερ οὖν , ἐὰν εἴπωμεν πλησίον Ἀθηνῶν τόπον , ὡς ὄντων αἰσθητῶν λέγομεν ὅτι ἐγγὺς τῶν Μεγάρων , οὕτως ἐὰν εἴπωμεν τὸ ἐγγὺς τοῦ ἀληθοῦς , ἀληθὲς ὑποτιθέμεθα ὡς οὐκ ὄντος τοῦ ἀληθοῦς πλήθει κρίνεσθαι καὶ ὀλιγότητι , ἀλλὰ τῷ λόγῳ . ἄπειροι γὰρ δοξάζουσι ποδιαῖον τὸν ἥλιον , καὶ ὅμως οὐ δεῖ πεισθῆναι αὐτοῖς · τὸ δὲ αὐτὸ τοῖς μὲν γλυκὺ φαίνεται , οἷον τοῖς ὑγιαίνουσι τὸ μέλι , τοῖς δὲ πικρόν , οἷον τοῖς ἰκτεριῶσιν . ὥστε εἰ πάντες ἔκαμνον ἤγουν πάντες παρεφρόνουν , δύο δὲ ἢ τρεῖς ὑγίαινον ἤγουν νοῦν εἶχον , ἐδόκουν κάμνειν μὲν οἱ ὑγιαίνοντες καὶ παραφρονεῖν , οἱ δὲ ἄλλοι ὑγιαίνειν διὰ τὸ πλῆθος . ὥστε οὐ δεῖ τὰ πράγματα κρίνεσθαι πλήθει καὶ ὀλιγότητι . ἔτι δὲ πολλοῖς τῶν ζῴων τὰ ἐναντία φαίνονται . διὸ οἱ · μὲν ὄρτυγες πέττουσι τὸν ἐλλέβορον καὶ οἱ ψῆρες τὸ κώνειον , ἄνθρωποι δὲ ἀναιροῦνται ἐξ αὐτῶν . καὶ αὐτῷ δὲ ἑκάστῳ πρὸς αὑτὸν οὐ τὰ αὐτὰ δοκεῖ κατὰ τὴν αἴσθησιν . λέγομεν οὖν ἡμεῖς ὅτι ἐὰν ὑγιαίνῃ τὸ αἰσθητήριον καὶ μὴ μεταβάλλοι τὸ αἰσθητόν , ὥσπερ οἶνος ὀξίσας ἤ τι ἄλλο τοιοῦτο , εἴη δὲ εὖ ἔχον καὶ τὸ διαπορθμεῦον καὶ πάντα ὅσα εἴρηται ἐν τῇ Περὶ ψυχῆς πραγματείᾳ , ἀεὶ τὰ αὐτὰ δοκοῦσι , καὶ οὐ ποτὲ μὲν τοιάδε ποτὲ δὲ τοιάδε . p . 1009b9 Ποῖα οὖν τούτων ἀληθῆ . Ἔτι ὡς ἁπάντων προέχει τὸν λόγον , καί φησιν ὅτι ποῖα τῶν πραγμάτων ἀληθῆ ὑπάρχουσιν ἄδηλον , ἐπειδὴ καὶ τὰ ζῷα διαφωνοῦσι πρὸς ἄλληλα , ὡς ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων εἰρήκαμεν καὶ τῶν ὀρτύγων , καὶ αὐτὸς δὲ πρὸς ἑαυτόν , ἡνίκα τι πάθοι τὸ αἰσθητήριον ἤγουν τὸ αἰσθητόν . * * * διὰ ταῦτα οὖν , φησίν , ἔλεγεν ὁ Δημόκριτος ‘ἤτοι οὐδὲν παντελῶς ἐστιν ἀληθές , ἢ εἴπερ ἔστιν ἀληθές , ἡμῖν ἄὸηλον ὑπάρχει’ . ὑπελάμβανε μὲν <γὰρ> τὴν φρόνησιν αἴσθησιν εἶναι καὶ συνελογίζετο <τοῦτον> τὸν τρόπον · ἡ φαντασία ταὐτὸν τῇ αἰσθήσει , ἡ αἴσθησις πάντων ἀληθῶς ἀντιλαμβάνεται , ἡ ἄρα φαντασία πάντων ἀληθῶς ἀντιλαμβάνεται . τούτων ἡ μὲν μία πρότασις παντελῶς ψευδὴς ὑπάρχει · οὔτε γὰρ ἡ φαντασία ἡ αὐτή ἐστι τῇ αἰσθήσει , εἴ γε ἡ μὲν φαντασία αὐτὴ καθ’ αὑτὴν ἐνεργεῖ δεξαμένη , ἡ δέ γε ‘αἴσθησις‘ δεῖται τῶν ἐκτός . πάλιν δὲ καὶ ἡ δευτέρα πρότασις ψευδὴς ὑπάρχει , ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως · οὔτε γὰρ πάντων ἀληθῶς ἀντιλαμβάνεται ἡ αἴσθησις , ἐὰν μὴ ὑγιῶς ἔχοι καὶ ἡ αἴσθησις καὶ τὸ αἰσθητήριον καὶ τὸ διαπορθμεῦον δέ . ὁ Δημόκριτος οὖν , φησί , διὰ τὸ ὑπολαμβάνειν τὴν φρόνησιν αἴσθησιν εἶναι , ταύτην δὲ τὴν αἴσθησιν εἶναι ἀλλοίωσιν , ὥσπερ καὶ ἔστι , τὸ φαινόμενον κατὰ τὴν αἴσθησιν ἐξ ἀνάγκης ἀληθὲς εἶναί φησιν . ἐντεῦθεν γὰρ καὶ Ἐμπεδοκλῆς καὶ Δημόκριτος καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστος ὡς εἰπεῖν τοιαύταις δόξαις ἔνοχοι γεγόνασι , τουτέστιν ὑπεύθυνοι , καὶ γὰρ καὶ ὁ Ἐμπεδοκλῆς τοὺς μεταβάλλοντας τὴν ἕξιν ἔλεγε καὶ τὴν φρόνησιν μεταβάλλειν , ὡς ἂν ταῖς κράσεσι τοῦ σώματος ἑπομένων τῶν ψυχικῶν δυνάμεων , καθάπερ καί τινες τῶν ἰατρῶν εἰρήκασι . διὸ ἔλεγε ‘πρὸς παρεὸν γὰρ μῆτις ἀέξεται ἀνθρώποισι’ , τουτέστι πρὸς τὸ παρὸν εἰ μὲν ὑγιῶς ἔχοι ἡ κρᾶσις , καὶ ἡ φρόνησις , εἰ δὲ κακῶς , <καὶ> ἡ φρόνησις . δυνατὸν δέ ἐστιν ἀπολογήσασθαι ὑπὲρ Ἐμπεδοκλέους ὅτι ἔλεγεν ὡς ὅτι πρὸς ὅ τις μεταχειρίζεται , καὶ κιάκειται · εἰ μὲν γὰρ μετὰ αἰσθήσεως διαβιοῖ , αἰσθητῶς καὶ ἐνεργεῖ , εἰ δὲ νοερῶς βιοῖ , νοερῶς καὶ ἐνεργεῖ . καὶ ἐν ἑτέροις δέ , φησίν , οὕτως λέγει Ἐμπεδοκλῆς ὅτι ὅσον ἀλλοῖοι , τοσοῦτον καὶ * * * μεθίσταται , ὡς ἄν ἑπομένων τῶν ψυχικῶν δυνάμεων , ὡς εἴρηται , ταῖς κράσεσι τοῦ σώματος · πάλιν ἐπάγει ‘τόσον ἄρα σφιν καὶ τὸ φρονεῖν ἀλλοῖα παρίστατο ’ πρὸς τὴν μεταβολὴν τῆς κράσεως καὶ τῆς * * * . καὶ Παρμενίδης δὲ [ εἶνα ] τὸν αὐτὸν τρόπον ἀποφαίνεται . φησὶ γὰρ ὅτι ‘ὡς γὰρ ἕκαστον ἔχει μελέων πολυκάμπτων , οὕτως καὶ ὁ νοῦς τῶν ἀνθρώπων παρίσταται’ , ὡς ἂν καὶ ἐπὶ τούτου τῶν ψυχικῶν δυνάμεων ἐκ τῶν αἰσθήσεων καὶ τῶν κράσεων γινομένων . τὴν αὐτὴν δὲ ἀπολογίαν ἔστιν εἰπεῖν ὑπὲρ τούτου , ἥνπερ καὶ ὑπὲρ Ἐμπεδοκλέους εἰρήκαμεν . εἶτά φησιν ὅτι τὰ αὐτὰ εἰρήκασιν Ἐμπεδοκλῆς καὶ Παρμενίδης · ὅπερ γὰρ Ἐμπεδοκλεῖ σημαίνει τὸ φρονεῖν , τοῦτο Παρμενίδῃ τὸ † μελέων . καὶ ἐπὶ πάντων δέ φησι Παρμενίδης τὸ αὐτὸ θεωρεῖσθαι , καὶ ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου · τὸ γὰρ πλέον νόημα προσγίνεται ἐκ τῆς πλείονος αἰσθήσεως καὶ ἀκριβεστέρας . τοῦ δὲ Ἀναξαγόρου καί τι ἀπόφθεγμα μνημονεύεται ὑπὸ τῶν ἑταίρων αὐτοῦ , ὅτι τοιαῦτα αὐτοῖς εστι τὰ ὄντα , οἷα ἂν καὶ ὑπολαμβάνωσιν εἶναι αὐτά . φαμὲν καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ πάλιν ὅτι εἰ μὲν αἰσθητῶς τις ζήσει , καὶ ἐνεργεῖ οὕτως , εἰ δὲ νοερῶς , δῆλον ὡς ὅτι καὶ νοερῶς ἐνεργεῖ . φησι δὲ ὅτι καὶ ὁ Ομηρος ταύτην εἶχε τὴν δόςαν · ἐποίησε γὰρ τὸν Ἕκτορα μετὰ τὴν πληγὴν τὴν τοῦ Αἴαντος κεῖσθαι ἄλλοφρονέοντα , ὡς δῆλον εἶναι ἐντεῦθεν ὅτι καὶ οἱ παραφρονοῦντες μὲν φρονοῦσιν , ἀλλ’ οὐ τὰ αὐτὰ ἅπερ ἐφρόνουν καὶ πρότερον . εἰ οὖν ἀμφότεραι φρονήσεις ὑπάρχουσι , καὶ τὸ παραφρονεῖν καὶ πρὸ τῆς πληγῆς , δῆλον ὡς ὅτι τὰ <ὄντα> ἅμα καὶ οὕτως καὶ οὐχ οὕτως ἔχει , εἴ γε ἔχειν φρόνησιν f . 194v λέγει καὶ πρὸ τῆς πληγῆς καὶ μετὰ τὴν πληγήν . p . 1009b33 Ἢ καὶ χαλεπώτατον συμβαῖνόν ἐστιν . Ὅτι ἐκ τῶν δοξῶν τούτων οἱ ἐγχειροῦντες φιλοσοφεῖν ἀθυμοῦσι λέγοντες ὅτι εἰ οἱ τηλικοῦτοι ἄνδρες οὐκ ἐδυνήθησαν καταλαβεῖν τὸ ἀληθές , πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς οὐ δυνησόμεθα μαθεῖν . * * * ὅτι ἐντεῦθεν χαλεπόν τι ἀκολουθεῖ · εἰ γὰρ οἱ μάλιστα τὸ ἐνδεχόμενον ἀληθὲς ἑωρακότες ( οὖτοι δέ εἰσιν οἱ μάλιστα ζητοῦντες αὐτὸ καὶ φιλοῦντες ) οὗτοι τοιαύτας ἔχουσι δόξας καὶ τοιαῦτα ἀποφαίνονται περὶ τῆς ἀληθείας , πῶς οὐκ ἄξιον ἀθυμῆσαι τοὺς φιλοσοξεῖν ἐγχειροῦντας ; ὁμοίως γάρ ἐστι τὸ ζητεῖν τὴν ἀλήθειαν τοῖς τὰ ἱπτάμενα διώκουσιν . ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνα οὐ καταλαμβάνονται , οὕτως οὐδὲ ταῦτα κατ’ ἐκείνους . φησὶν οὖν ὅτι τῆς ἀπάτης ταύτης αἴτιον αὐτοῖς ἐγένετο , ὅτι κατὰ μὲν ἀλήθειαν ἐσκόπουν περὶ τῶν ὄντων πάντων , τάδε ὄντα ὑπελάμβανον εἶναι τὰ αἰσθητὰ μόνον . ἐν δὲ τούτοις τοῖς αἰσθητοῖς πολλή ἐστιν ἡ τοῦ ἀορίστου φύσις καὶ τοῦ οὕτως ὄντος , ὥσπερ εἴπομεν , τοῦ δυνάμει καὶ τοῦ ἐνεργείᾳ . διὸ εἰκότως μὲν λέγουσιν ὅτι τὸ αὐτὸ καὶ ὄν ἐστι καὶ οὐκ ὄν , οὐκ ἀληθῶς λέγοντες · οὔτε γὰρ ἐνεργείᾳ , καθάπερ καὶ ὑπολαμβάνουσι , τὸ αὐτό ἐστι καὶ οὐκ ἔστιν , ἀλλὰ δυνάμει . οὕτω γὰρ μᾶλλον δεῖ εἰπεῖν πρὸς αὐτοὺς <ἢ> ὥσπερ Ἐπίχαρμος ( 6 ) κωμικὸς ὑβριστικῶς προῆλθεν εἰς τὸν Ξενοφάνη . ἄλλως τε δὴ ὁρῶντες ταύτην τὴν φύσιν τῶν αἰσθητῶν κινουμένην καὶ ἐν μεταβολῆ οὖσαν , κατὰ δὲ τοῦ μεταβάλλοντος μηδὲν εἶναι ἀληθὲς ἔλεγον , εἴ γε ἐν ῥύσει πάντα ὑπάρχουσι , λέγοντες <ὅτι> ἀδύνατόν ἐστιν ἀληθεύειν περὶ τὸ πάντη πάντως μεταβάλλον . ἐκ γὰρ ταύτης τῆς ὑπολήψεως ἐξήνθησεν ἡ ἀκροτάτη δόξα τῶν εἰρημένων , ἡ τῶν φασκόντων ἡρακλειτίζειν , καὶ οἵαν Κρατύλος εἶχεν , ὃς τὸ τέλος οὐδὲ φθέγγεσθαι ἠνείχετο οἰόμενος θᾶττον τῆς φωνῆς ῥεῖν τὰ πράγματα , ἀλλὰ τῷ δακτύλῳ κατένευε καὶ ἀνένευε , καὶ ἐπετίμα τῷ Ἡρακλείτῳ λέγοντι ὅτι οὐ δυνατὸν δὶς εἰς τὸν ποταμὸν παρελθεῖν διὰ τὸ ῥευστόν · οὐδὲ γὰρ μένει ὁ αὐτός · καὶ ἔλεγεν ὅτι οὐδὲ ἅπαξ δυνατόν ἐστι τὸν αὐτὸν ποταμὸν διελθεῖν εἴ γε ἐν ὅσῳ κινούμεθα παρέρχεται τὸ ὕδωρ . ἡ μὲν * * * φαμὲν πρὸς αὐτόν , ὅτι τὸ μὲν μεταβάλλον , ἡνίκα μεταβάλλει , ἔχει τινὰ αὐτοῖς λόγον , ἐπειδὴ ῥεῖ · ὅμως μέντοι γε καὶ τοῦτο ἀμφισβητήσιμον ὑπάρχει . ἡνίκα γὰρ γίνεται ἐκ λευκοῦ μέλαν , ἔχει τι καὶ τοῦ λευκοῦ . ἐξ οὗ ἐξίσταται , καὶ τοῦ μέλανος , εἰς ὃ τρέπεται · ὥστε οὐκ ἔστι παντελῶς ἀσύστατον . ἄλλως τε δὴ τὸ φθειρόμενον δεῖ εἶναί τι , ἵνα καὶ εἰ γίνεταί τι , δεῖ εἶναι ὡρισμένον ἐκεῖνο ἐξ οὗ γίνεται . καὶ τὸ ποιοῦν αὐτὸ ἀνάγκη εἶναι , εἰ μὴ ἔχει ἐκεῖνο ἕτερον ποιητικόν , ἐπεὶ οὕτως εἰς ἄπειρον προελευσόμεθα . πρὸς ἐπὶ τούτοις δὲ κατὰ τὸ ποσόν ἐστιν ἡ ῥύσις τῆς ἐπιρροῆς καὶ τῆς ἀπορροῆς · ἡνίκα γὰρ μὴ τρεφόμεθα , ἀπορρεῖ τὰ ἐξ ἡμῶν , ἡνίκα δὲ τρεφόμεθα , ἐπιρρεῖ · τὸ δὲ εἶδος ὡρισμένον μένει . πῶς οὖν ἔλεγον πάντα ἐν ῥύσει εἶναι ; διό φησιν ἀλλὰ ταῦτα παρέντας ἐκεῖνα δεῖ ἡμᾶς εἰπεῖν ὅτι οὐ τὸ αὐτό ἐστι τὸ μεταβάλλειν κατὰ ποσὸν καὶ ποιόν . κατὰ οὖν τὸ ποσὸν γίνεται μεταβολή , τὸ δὲ εἶδος ἀμετάβλητόν ἐστι . τὰ δὲ πράγματα κατὰ τὰ εἴδη γινώσκονται · ὥστε οὐκ ἔστιν ἡ γνῶσις ἀπερίληπτος . ἄλλως τε δὴ ἄξιόν ἐστιν ἐπιτιμῆσαι τοῖς ἐκ τῶν αἰσθητῶν τῶν ἐλαττόνων , τῶν ὄντων ἐν ῥύσει καὶ μεταβολῇ , ἀποφαινομένοις καὶ περὶ τοῦ ὅλου οὐπανοῦ . ὁ γὰρ περὶ ἡμᾶς τόπος μέν ἐστιν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ , ἀλλ’ οἶτος τος ὁ τόπος οὐδὲν μόριόν ἐστι τοῦ παντός · δείκνυται γὰρ ὅτι τὸ ἀπὸ τῆς γῆς μέχρι τῆς ἡλιακῆς σφαίρας τοῦ ἀπὸ τῆς γῆς μέχρι τῆς σεληνιακῆς εἰκοσαπλάσιον ὑπάρχει . δείκνυται δὲ ἐν γεωμετρίᾳ ὅτι τὰ μήκει διπλάσια δυνάμει τετραπλάσια ὑπάρχουσι , τὰ δὲ στερεὰ ὀκταπλάσια ὑπάρχουσιν · ὥστε τὸ ἐμβαδὸν τοῦ ἐμβαδοῦ τετρακοσιοστοπλάσιον ὑπάρχει ἐὰν γὰρ τὸ ἐμβαδὸν τέμω εἰς κ , τετρακόσια χωρία ποιῶ ) , τὸ δὲ στερεὸν ὀκτακισχιλιονταπλάσιον ὑπάρχει τῆς ἡλιακῆς σφαίρας , ὅπου κινεῖται ὁ ἥλιος , τοῦ ἀπὸ τῆς γῆς μέχρι τῆς σεληνιακῆς , τουτέστι τῶν τεσσάρων στοιχείων . τὸ δὲ ἀπὸ τῆς σεληνιακῆς μέχρι τῆς ἀπλανοῦς οὔτε λόγον δέχεται οὔτε τρόπον τινά · ὥστε εἰκότως φησὶν ὅτι τοῦτο οὐδὲν ὡς εἰπεῖν μόριόν ἐστι τοῦ παντός . ὥστε · δικαιότερον ἄν δι’ ἐκεῖνα τὰ μείζονα τούτων τῶν φθαρτῶν ἀπεψηφίσαντο ἢ διὰ ταῦτα ἐκείνων κατεψηφίσαντο . ἔτι δὲ πρὸς τοὺς πάλαι λόγους ταῦτα ἐροῦμεν . ὅτι γάρ ἐστιν ἀκίνητος φύσις λεκτέον αὐτοῖς καὶ δεῖ αὐτοὺς πείθειν περὶ τούτου . καίτοι γε συμβαίνει τοὶς λέγουσι τὸ αὐτὸ εἶναι καὶ μὴ εἶναι ἠρεμεῖν μᾶλλον φάναι πάντα ἢ παρακινεῖσθαι . οὐ γάρ ἐστιν εἰς ὃ μεταβάλλει · ἅπαντα γὰρ ὑπάρχουσιν <ἐν πᾶσιν> εἰ γὰρ τὸ λευκὸν καὶ οὐ λευκόν ἐστιν , ἀμετάβλητον ἔσται · διὰ τί γὰρ μεταβαλεῖ ; ἤδη γὰρ ἔχει εἰς ὃ βούλεται μεταβάλλειν · ὥστε πάντα ἐξ ἀνάγκης ἐροῦσιν ἀμετάβλητα . χρὴ δὲ εἰδέναι ὅτι ἡ γῆ ἀκίνητός ἐστι . νόει οὖν εὐθεῖαν φερομένην ἀπὸ τοῦ μεταξὺ τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ καὶ τι * * * σὰν τὴν γῆν καὶ σομπεριφερομένην , καὶ γράφει κύκλον τῆς γῆς ἀκινήτου αὔσης . ὥστε † φάναι κύκλος καὶ οὐ τὰ ὅμοια καὶ ἐπὶ τοῦ χειμερινοῦ , καὶ τοῦ βορείου καὶ νοτίου πόλου . p . 1010b1 Περὶ δὲ τῆς ἀληθείας ὡς οὐ τᾶν τὸ φαινόμενον ἀληθές , πρῶτον μὲν · Ἐντεῦθεν πρὸς τὴν Πρωταγόρειον δόξαν ἐνίσταται τὴν λέγουσαν πᾶν τὸ φαινόμενον ἀληθὲς εἶναι , καὶ ῾τὸ δοκοῦν ἑκάστῳ τοῦτο καὶ ἀληθές ἐστιν.᾿ ἐκέχρητο δὲ ὁ Πρωταγόρας τοιούτῳ συλλογισμῷ πρὸς τὴν σύστασιν τῆς οἰκείας δόξης , λέγων οὕτως ὅτι ἡ φαντασία ταὐτόν ἐστι τῇ αἰσθήσει , πᾶσα αἴσθησις ἀληθὴς ὑπάρχει , ἡ φαντασία ἄρα ἀληθὴς ὑπάρχει · καὶ τούτῳ ἐσπούδαζε δεικνύναι ὅτι πᾶν τὸ φαινόμενόν ἐστιν ἀληθές , καὶ ὅτι ὃ δοκεῖ κατὰ τὴν φαντασίαν ἀληθές , τοῦτο καὶ ἔστιν ἀληθές . ἰστέον δὲ ὅτι τούτων τῶν προτάσεων ἡ μὲν ἐλάττων πρότασις παντελῶς ψευδὴς ὑπάρχει · οὔτε γὰρ ἡ φαντασία ἡ αὐτή ἐστι τῇ αἰσθήσει , εἴγε ἡ μὲν αἴσθησις δεῖται τῶν ἐκτὸς πρὸς τὸ ἐνεργῆσαι , ἡ δὲ φαντασία οὐ δεῖται τῶν ἐκτός · διὸ καὶ παθητικὸν νοῦν προσαγορεύει ταύτην ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Περὶ ψυχῆς πραγματείᾳ . ἀλλ᾿ οὔτε γὰρ πᾶσα αἴσθησις ἀληθής , ἀλλὰ ἡ τοῦ οἰκείου αἰσθητοῦ , καὶ οὐ τοῦ ἀλλοτρίου · οὔτε γὰρ δύναται γεῦσις κρῖναι τὰ χρώματα · ὥστε χρεία ἐστὶ καὶ τοῦ οἰκείου αἰσθητοῦ , καὶ ἵνα ὑγιαίνῃ τὸ αἰσθητήριον , καὶ τὸ αἰσθητὸν ἵνα μὴ εἴη πόρρω , καὶ ὅσα ἄλλα προσδιώρισται ἀκριβέστερον ἐν τῇ Περὶ ψυχῆς πραγματείᾳ . p . 1010b1 Περὶ δετῆς ἀληθείας , ὡς οὐ πᾶν τὸ φαινόμενον . Περὶ δὲ τῆς ἀληθείας , περὶ ἧς καὶ τὸν λόγον ποιούμεθα , ὡς οὐ πᾶν τὸ φαινόμενόν ἐστιν ἀληθὲς κατὰ Πρωταγόραν . φησὶν οὖν ὅτι κἄν ὑποθώμεθα , ὅτι οὐκ ἔστιν ἡ αἴσθησις ψευδὴς τοῦ ἰδίου αἰσθητοῦ , * * * ἡ αἴσθησις ἀληθὴς ὑπάρχει · ἡ <δὲ> ἐλάττων πρότασις οὐκ ἔρρωται ἡ λέγουσα ὅτι ἡ φαντασία ἡ αὐτή ἐστι τῇ αἰσθήσει , καθάπερ ἐν τῇ θεωρίᾳ ἐδείξαμεν . p . 1010b13 Eἶτα ἄξιον θαυμάσαι , εἰ τοῦτο ἀποροῦσι , πότερον τηλικαῦτά ἐστι τὰ μεγέθη . Ἄξιον ἐστιν αὐτοὺς θαυμάσαι , πῶς ὅλως φασὶν ὅτι πᾶσα αἴσθησίς ἐστιν ἀληθής . ἡνίκα γάρ τις πόρρωθεν θεωρεῖ ὄρος μέγα , μικρὸν αὐτῷ πάνυ δοκεῖ εἶναι διὰ τὸ διάστημα τῆς ὄψεως ἐξασθενούσης , καὶ ὥσπερ γεώλοφος αὐτῷ τις δοκεῖ εἶναι , πλησίον δὲ μέγιστον · ὥστε εἰ πᾶν τὸ φαινόμενον ἀληθές , συμβήσεται τὸ αὐτὸ καὶ μέγα εἶναι καὶ μικρόν , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον . ἄλλως τε δὴ πάλιν , ὡς εἴρηται ἐν τῇ Περὶ ψυχῆς , ὅτι τὰ πόρρωθεν μελάντερα φαίνονται διὰ τὴν ἀσθένειαν · ὥστε πάλιν συμβήσεται τὸ αὐτὸ καὶ μέλαν εἶναι καὶ λευκόν , ὅπερ ἐστὶν ἄτοπον . πρὸς ἐπὶ τούτοις δέ , ὅπερ φησὶ · καὶ ὁ Πλατῶν ἐν τῷ Θεαιτήτῳ , ὅτι καὶ οἱ καθεύδοντες ἀληθεύουσι θεύουσι καὶ οἱ ἐγρηγορότες . ἐὰν οὖν τις ὑπάρχων ἐν Λιβύῃ καὶ ] οἴηται ἑαυτὸν ἀπερχόμενον εἰς τὸ ᾠδεῖον τῆς Ἀττικῆς , ἀναστὰς ἐξ ὕπνου πορεύεται ἐπὶ τὸ ᾠδεῖον , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον . ᾠδεῖον δὲ λέγεται τὸ μέρος τοῦ θεάτρου , ὅπου αἱ ᾠδαὶ λέγονται . φησὶν οὖν ὅτι ἄξιόν ἐστι θαυμάσαι , εἴτερ ὅλως τὸ οὕτως ἄτοπον ἀποροῦσι λέγοντες ὅτι πᾶσα αἴσθησίς ἐστιν ἀληθής , πότερον τηλικαῦτά ἐστι τὰ μεγέθη καὶ τὰ χρώματα τοιαῦτα , καὶ οἷα ἄρα φαίνονται πόρρωθεν , τοιαῦτα φαίνονται καὶ τοῖς ἐγγύθεν . ὥστε συμβήσεται , ὡς εἴρηται , πάντας ἀληθεύειν <καὶ> τὸ αὐτὸ καὶ μέγα εἶναι καὶ μικρὸν κατὰ τὸ αὐτό , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον . καὶ πάλιν φησὶν πότερον ὁποῖα τοῖς ὑγιαίνουσι , τοιαῦτα καὶ τοῖς κάμνουσι φαίνεται · πάλιν οἷα τοῖς ἀσθενοῦσι , τοιαῦτα καὶ τοῖς ἰσχύουσι . συμβαίνει οὗν τὸ αὐτὸ καὶ γλυκὺ εἶναι καὶ πικρὸν μέλι , ἐπεὶ τῷ μὲν ὑγιαίνοντι δοκεῖ εἶναι γλυκύ , τῷ δὲ κάμνοντι πικρόν , καὶ πάλιν τὸ αὐτὸ τῷ μὲν ἰσχύοντι ἐλαφρὸν τῷ δὲ ἀσθενοῦντι βαρύ . καὶ ὅτι φασὶν ἐν Ἀσίᾳ εἶναι λίθους ἐοικότας πιστακίοις καὶ ᾠοῖς καὶ ῥοιαῖς , καὶ ἡμεῖς τοῦτο ἐθεασάμεθα · ὥστε καὶ οἱ λίθο.ι πιστάκια καὶ ᾠὰ καὶ ῥοιαὶ ὑπάρχουσι . πάλιν οἷα τοῖς καθεύδουσι , τοιαῦτα καὶ τοῖς ἐγρηγορόσιν . ὅτι μὲν οὖν τοιαύτην , ὥς φασιν , ἔχοντες δόξαν οὐχ οὕτως ὑπολαμβάνουσι , φανερὸν ὑπάρχει · . οὐθεὶς γοῦν νύκτωρ ὀνειρώττων καὶ δόξας Ἀθήνησιν εἶναι ὢν ἐν Λιβύῃ πορεύεται εἰς τὸ ᾠδεῖον . p . 1010b11 Ἔτι δὲ περὶ τοῦ μέλλοντος , ὥσπερ καὶ Πλατῶν λέγει . Βούλεται · αὐτοὺς ἐλέγξαι καὶ ἐκ τοὐ μέλλοντος χρόνου , καθάπερ kaὶ Πλατῶν φησίν . ὁρᾷ . γὰρ τὸν † ἀσθενοῦν * * * τὸν αὐτὸν ὁρᾷ καὶ λέγει ὅτι οὐ πυρέξει καὶ ὅτι τεθνήξεται καὶ οὐ τεθνήξεται · ὥστε ὁ αὐτὸς καὶ πυρέξει καὶ οὐ πυρέξει , καὶ τεθνήξεται καὶ οὐ τεθνήξεται , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον . τοῦτο οὖν φησιν ὅτι περὶ τοῦ μέλλοντος χρόνου οὐ δήπου ομοιως κυρία ἡ τοῦ ἰατροῦ δόξα καὶ ἡ τοῦ ἀγνοοῦντος , οἷον περὶ τοὐ μέλλοντος ἔσεσθαι ὐγιοῦς ἢ μὴ μέλλοντος . μέλλοντος . ἔτι δὲ ἐπ’ αὐτῶν τῶν αἰσθήσεων οὐχ ὁμοίως κυρία ἡ τοῦ ἀλλοτρίου καὶ ἰδίου . ἡ μὲν γὰρ ὄψις ἀληθεύει περὶ τὰ χρώματα , ἐπειδὴ ἴδιον αὐτῶν ἐστιν αἰσθητόν , ἡ δὲ γεῦσις οὐκ ἀληθεύει , ἐπειδὴ ἀλλότριόν ἐστιν αὐτῆς . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ πλησίον καὶ τοῦ * * * τουτέστι τοῦ πόρρω . ἀλλὰ περὶ μὲν χρώματα ὄψις ἀληθεύσει , οὐ γεῦσις , περὶ δὲ χυμοὺς γεῦσις , ἀλλ’ οὐκ ὄψις . εἰ γὰρ καὶ συνενεργοῦσα ἅμα ἔγνω ἡ ὄψις ὅτι ξανθόν ἐστι τὸ μέλι , βλέπουσα χρῶμα ἀπατᾶται καὶ ὑπολαμβάνει αὐτὸ γλυκύ , ἐπειδὴ ἕτο μέλι ξανθὸν · ὑπάρχον γλυκὺ ἦν . ὥστε οὐ πᾶσα αἴσθησίς ἐστιν ἀληθής , καθάπερ ματαίως ἔλεγον οἱ περὶ Πρωταγόραν . p . 1010b18 Ὧν ἑκάστη ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ περὶ τὸ αὐτὸ οὐδέποτέ φησιν ἅμα οὕτω καὶ οὐχ οὕτως ἔχειν . Ἰστέον ὅτι ἡ ἀπάτη γίνεται ἢ παρὰ τὴν ἐξάλλαξιν τῶν · αἰσθητῶν ἢ παρὰ τὴν ἐξάλλαξιν τῶν αἰσθήσεων ἢ παρὰ τὴν διαφορὰν τῶν μορίων .. παρὰ μὲν τὴν ἐξάλλαξιν τῶν αἰσθητῶν , ἐὰν ὁ οἶνος μεταβάλοι ὁ γλυκὺς εἰς ὄξος ἡμῶν γὰρ λεγόντων εἶναι αὐτὸν γλυκύν , καθάπερ καὶ ἡ τῶν πραγμάτων φύσις ἔχει , μετέβαλεν ) · ἢ παρὰ τὴν ἐξάλλαξιν τοῦ αἰσθητηρίου γινομένη τοιόσδε γὰρ χυμὸς συρρεύσας περὶ τὴν γλῶτταν ἐποίησεν αὐτὸν ὑπολαβεῖν τὸ μέλι πικρόν , ὡς ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων ) , ἢ παρὰ τὴν διαφορὰν τῶν μορίων · τῶν γὰρ μορίων , εἰ τύχοι , τὰ μέν ἐστι θερμότερα τὰ δὲ ψυχρότερα ἤγουν ξηρότερα ἢ ὑγρότερα . τοῦτο οὖν φησιν ὅτι τῶν οἰκείων αἰθητῶν ἡ ἑκάστου αἴσθησις ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ περὶ ταὐτὸ οὐδέποτε ἅμα οὕτω καὶ οὐχ οὕτως ἔχει , κατ’ ἄλλον δὲ καὶ ἄλλον χρόνον · δύναται γὰρ καὶ τὸ λευκὸν ὕστερον γενέσθαι μέλαν καὶ τὸ πικρὸν γλυκύ , ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων . οὕτως δὲ καὶ περὶ τὸ αὐτό · περὶ γὰρ ἄλλο καὶ ἄλλο οὐ πάντως τὰ αὐτὰ ἐρεῖ . περὶ μέντοι γε τὸ πάθος , τουτέστι περὶ τὴν γλυκύτητα οὐδ’ ἐν ἑτέρῳ χρόνῳ ἀμφισβητεῖ ἀεὶ γὰρ τὸ γλυκὺ γλυκύ ἐστι , καὶ ἡ φύσις τοῦ γλυκέος , καθὸ γλυκύ , ἡ αὐτή ἐστιν ) , ἀλλὰ περὶ ἐκεῖνο ἀμφισβητεῖ , περὶ ὃ συμβέβηκε τὸ πάθος · οἷον ὁ μὲν αὐτὸς οἶνος δόξειεν ἂν μεταβάλλων ἢ τοῦ σώματος μεταβάλλοντος , τουτέστι τοῦ αἰσθητηρίου , διά τινα χυμὸν συρρεύσαντα ἐκεῖσε ποτὲ μὲν εἶναι γλυκὺς ποτὲ δὲ οὐ γλυκύς · ἀλλ’ οὐ τό γε γλυκύ , οἷόν ἐστιν ὅτ.αν ὑπάρχῃ γλυκύ , οὐδέποτε μετέβαλεν , αὐτὴ ἡ φύσις τοῦ γλυκέος καθόλου · ὡρισμένον γάρ ἐστι καὶ τὴν οὐσίαν ἔχει ἐν τῇ γλυκύτητι . διό φησιν ἀλλὰ ἀληθεύει περὶ αὐτοῦ , καὶ ἔστιν ἐξ ἀνάγκης <τὸ> ἐσόμενον γλυκὺ τοιοῦτο , τουτέστιν οὐσιωμένον κατὰ τὴν γλυκύτητα . p . 1010b26 Καίτοι τοῦτο ἀναιροῦσιν οὗτοι οἱ λόγοι ἅπαντες . Ὃ λέγει τοῦτό ἐστιν ὅτι οἱ λόγοι οἱ λέγοντες τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν καὶ ὅτι πᾶς ὁ λέγων ἀλήθειαν λέγει ἀναιροῦσι τὰς οὐσίας τῶν πραγμάτων . εἰ γὰρ ἐν τῇ σχέσει τῇ πρὸς τὴν αἴσθησιν ἔχοιεν τὸ εἶναι τὰ αἰσθητά , αὐτὰ καθ’ αὑτὰ ἀνυπόστατα ὑπάρχουσιν , οἷον τὸ λευκόν , τὸ γλυκύ · οὔτε γὰρ ἔχουσιν <οὐσίαν> ὡρισμένην ὡς πρᾶγμα , καθάπερ φασὶν ἐκεῖνοι οἱ λέγοντες τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν · καὶ πανία ἀληθῆ λέγειν · καὶ γὰρ ὁ λέγων ἄνθρωπος ἀληθεύει καὶ ὁ μὴ λέγων , ὥστε οὐδέν ἐστιν . ἀναιροῦνται δὲ καὶ προτάσεις αἱ ἀναγκαῖαι . τὸ γὰρ ἀναγκαῖον οὐκ ἐνδέχεται ἄλλως καὶ ἄλλως ἔχειν · εἰ δὲ πάντες ἀληθεύουσι , δῆλον ὡς ὅτι σχήσει ἄλλως καὶ ἄλλως . πρὸς ἐπὶ τούτοις δὲ ἀναιρεθείη καὶ ἀπόδειξις , τῶν ἀρχῶν μὴ οὐσῶν ὡρισμένων . ἄλλως τε δὴ εἰ ὑποθώμεθα μόνα εἶναι τὰ αἰσθητά , μὴ ὄντων τῶν ἐμψύχων οὐδὲν ἔσεται , ἐπειδὴ πᾶσα αἴσθησις ἐκ ψυχῆς προέρχεται , τὰ δὲ αἰσθητὰ ἐν τῇ σχέσει τὸ εἶναι ἔχουσι τῶν αἰσθήσεων . * * * τοίνυν καθ’ ὑπόθεσιν , ἐὰν ἀνέλωμεν τὰ ζῷα . εἰ γοῦν καθευδήσουσιν , οἴχεται πάντα καὶ οὐδέν ἐστιν οὔτε θεός ἱλήκοι ) οὔτε ἄγγελος οὔτε ἄλλο τι <τῶν> ὄντων κατ’ αὐτούς , ὅπερ ἐστὶ καὶ τὸ λέγειν ἐπικίνδυνον . τοῦτο οὖν ἐστιν ὃ λέγει , ὅτι οἱ τούτων λόγοι ἀναιροῦσι τὸ μηδενὸς εἶναι οὐσίαν μήτε δὲ εἶναί τι ἐξ ἀνάγκης . τὸ γὰρ ἀναγκαῖον οὐκ ἐνδέχεται ἄλλως καὶ ἄλλως ἔχειν · ὥστε εἰ ἔστι τὰ ἐξ ἀνάγκης , ὥσπερ καὶ ἔστι , καθάπερ φαμὲν ἐξ ἀνάγκης τὸν ἥλιον ἀνατέλλειν καὶ τὸν ἄνθρωπον ζῷον εἶναι καὶ ἄλλα μυρία , καὶ τὸν θεὸν ἀγαθόν , οὐχ οἷόν τε οὕτως τε καὶ οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ἀεὶ ὡρισμένη φύσις τῶν πραγμάτων . ἄλλως τε , φησίν , εἴ γε ὑποθώμεθα τὸ αἰσθητὸν μόνον , οὐθὲν ἂν εἴη παντελῶς μὴ ὄντων τῶν ἐμψύχων · αἴσθησις γὰρ οὐκ ἄν εἴη , ὡς εἰρήκαμεν . τὸ μὲν οὖν μήτε τὰ αἰσθητὰ εἶναι ὡς αἰσθητὰ μήτε τὰς αἰσθήσεις ὡς αἰσθήσεις ἄνευ ἀλλήλων τῶν πρός τι γὰρ ταῦτα ὑπάρχουσιν ) ἴσως τὸ τοιοῦτο ἀληθὲς ὑπάρχει τοῦ γὰρ αἰσθανομένου πάθος τοῦτό ἐστι τὸ τῆς αἰσθήσεως ) · τόδε λέγειν ὅτι οὐδὲ τὰ ὑποκείμενά εἰσι , τουτέστιν αὐτὰ τὰ πράγματα , ἄνευ τῶν αἰσθήσεων , ἄτοπόν τί ἐστι καὶ ἀδύνατον . ὡς μὲν γὰρ αἰσθητὰ τῷ ὄντι οὐχ ὑπάρχουσιν ἄνευ τῶν αἰσθήσεων , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τοῦ πατρὸς καὶ τοὐ υἱοῦ φαμεν ὅτι ὡς μὲν πατὴρ οὐ προυφέστηκε τοῦ υἱοῦ , ὡς δὲ ἄνθρωπος προὐφέστηκεν αὐτοῦ · οὕτως οὖν φημι καὶ ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν καὶ τῆς αἰσθήσεως , ὅτι ὡς μὲν αἰσθητὰ οὐ προϋπάρχουσι τῶν αἰσθήσεων , ὡς πράγματα προϋπάρχουσιν , ἐπειδὴ καὶ κινοῦσι , φύσει δὲ πρότερα ὑπάρχουσι τὰ κινοῦντα τῶν κινουμένων . διότι φησὶ τὸ δὲ τὰ ὑποκείμενα μὴ εἶναι , ἅ ποιεῖ τὴν αἴσθησιν , καὶ ἄνευ αἰσθήσεως ἀδύνατον . οὐ γὰρ ἥ γ’ αἴσθησις αὐτὴ ἑαυτῆς ἐστι , τουτέστι * * * αἰσθήσει ἔχουσι τὸ εἶναι τὰ αἰσθητά , ἀλλ’ ἔστι τι καὶ ἕτερον παρὰ τὴν αἴσθησιν , ὅπερ ἀνάγκη πρότερον εἶναι τῆς αἰσθήσεως · καθάπερ <γὰρ> εἰρήκαμεν , τὸ κινοῦν τοῦ κινουμένου φύσει πρότερόν ἐστι . κἂν εἰ λέγηται πρὸς ἄλληλα ταῦτα , ὡς τὰ ] αἰσθητὰ καὶ αἰσθήσεις οὔκ εἰσιν ἄνευ ἀλλήλων , ὡς μέντοι γε πράγματα ὑπάρχουσι πρότερα . p . 1011a3 Eἰσὶ δέ τινες οἳ ἀποροῦσι καὶ τῶν ταῦτα πεπεισμένων καὶ τῶν τοὺς λόγους τούτους μόνους λεγόντων . Ἐντεῦθεν ἕτερον ἐπιχείρημα τίθησι καί φησιν ὅτι εἰσί τινες οἷς μὲν ἀρέσκει τὰ παρ’ ἡμῶν λεγόμενα , ὅτι οὐκ ὀρθῶς λέγουσιν οἱ περὶ Πρωταγόραν * * * παρ’ ἐκείνων λόγος ταράττει αὐτούς . φασὶν γὰρ ἐκεῖνοι ὅτι ἐπειδὴ καὶ ὁ νοσῶν ὑπολαμβάνει τὸ μέλι πικρὸν καὶ ὁ ὑγιαίνων γλυκύ , τίνι κριτέον αὐτά ; κἂν γὰρ εἴποι ὁ ὑγιαίνων ὅτι ἐγὼ καλῶς λέγω , οὐδὲν ἧττον ἐρεῖ ὁ νοσῶν ὅτι ἐγὼ μᾶλλον καλῶς λέγω · πόθεν γὰρ δῆλον ὅτι οὐ μᾶλλον ἐγὼ ἀληθεύω ἤπερ σύ ; καὶ πάλιν ἐπειδὴ τῷ μὲν δοκεῖ τόδε εἶναι , τῷ δὲ τόδε , τίνι κριτέον ἅπαντα ταῦτα ; φησὶν οὖν πρὸς ταύτην τὴν ἀπορίαν ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι τὰ τοιαῦτα ἀπορήματα ὅμοια ὑπάρχουσι τῷ ἀπορεῖν , πότερον καθεύδομεν νῦν ἢ ἐγρηγόραμεν . τὰ γὰρ ὁμολογούμενα οὐ δεῖ ζητεῖν · οἱ γὰρ τοιοῦτοι , ὥς φησιν ἐν τοῖς τόποις , αἰσθήσεως ἢ κολάσεως δέονται . ἄλλως τε δὴ οὐ δεῖ τὰς ἀρχὰς τῶν ἀποδείξεων ἀποδεικνύναι , ἐπεὶ οὕτως , ὡς εἴρηται ἐν τῇ Ἀποδεικτικῇ πραγματείᾳ , πάντα ἔσονται ἀποδεικτὰ καὶ οὕτως οὐδὲν ἔσται ἀναπόδεικτον . τοῦτο οὖν φησιν ὅτι εἰσὶ δέ τινες οἵτινες ἀποροῦσι καὶ τῶν ταῦτα πεπεισμένων ὅτι καλῶς λέγομεν , καὶ τῶν τοὺς λόγους τούτους μόνους λεγόντων ὑφορῶνται ἀποροῦντες δι’ αὐτούς , καθάπερ εἰρήκαμεν · ζητοῦσι γὰρ τίς ἐστιν ὁ κρίνων τὸν ὑγιαίνοντα καὶ τὸν νοσοῦντα , ἡνίκα ὁ μὲν λέγει ὅτι πικρόν ἐστι τὸ μέλι , ὁ δὲ γλυκύ ( ἀμφότεροι γὰρ οὐ πείθονται ἀλλήλοις ) , καὶ πάλιν ἡνίκα ὁ μὲν φαίη τόνδε πυρέττειν ὁ δὲ μὴ πυρέττειν . ζητοῦσι γὰρ τίνι κριτέον ταῦτα , καὶ ὅλως τὸν περὶ ἕκαστα κρινοῦντα ὀρθῶς , ἐπειδὴ ἀλλήλοις οὐ πείθονται . φησὶν οὗν ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι τὰ τοιαῦτα ἀπορήματα ὅμοιά ἐστι τῷ ἀπορεῖν , πότερον καθεύδομεν ἢ ἐγρηγόραμεν νῦν . δύνανται δὲ αἱ ἀπορίαι αἱ τοιαῦται πᾶσαι τὸ αὐτό , πότερον ἐσθίομεν ἢ οὐκ ἐσθίομεν , καὶ πότερον λουόμεθα , εἴ γε μὴ πείθονται ἀλλήλοις οἱ λέγοντες . οἱ τοίνυν post γὰρ ΙΙ litterae desunt A : ἥ γ’ ex Aristotele addidi ἑαυτῆς Aristoteles : ἑαυτῶν libri post τουτέστι VII litterae desuut Α : fort , addendum οὐ γὰρ ἐν 5 γὰρ addidi τοιοῦτοι πάντων τῶν λεγομένων αἰτίας βούλονται λαμβάνειν · ἀρχὴν γὰρ ζητο.ῦσι , καὶ ταύτην τὴν ἀρχὴν βούλονται διὰ ἀποδείξεως λαμβάνειν , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον · εἰ γὰρ τῶν ἀρχῶν ἀποδείξεις ληψόμεθα , ἐπ’ ἄπειρον καταντήσομεν , καὶ οὕτως οὐδὲν ἔσται ἀποδεικτόν · οὐδὲ γὰρ δυνατὸν διελθεῖν τὸ ἄπειρον . ἐπεὶ ὅτι γε οὐ πεπεισμένοι ὑπάρχουσιν ὅτι ὅπερ τις νομίζει τοῦτο καὶ ἀληθὲς ὑπάρχει , δηλοῦσιν ταῖς πράξεσιν · οὔτε γὰρ βουλόμενοι πιεῖν ὕδωρ εἰς κάμινον ἀπέρχονται πυρός . ἀλλ’ ὥσπερ εἴπομεν , τὸ πάθος αὐτῶν τοῦτό ἐστι · λόγον γὰρ ζητοῦσιν , ἐφ’ πραγμάτων οὐ δυνατόν ἐστιν ἀποδοῦναι λόγον · ἡ γὰρ ἀρχὴ τῆς ἀποδείξεως οὐκ ἔστιν ἀποδεικτὴ οὔτε ἀπόδειξις . οἱ οὖν τοιοῦτοι ἀναιροῦσι καὶ τὰς κοινὰς ἐννοίας βουλόμενοι πάντα ἀποδεικτὰ εἶναι · πρὸς οἷς οὐδὲν ἔσται ἀποδεικτόν . p . 1011a13 οὗτοι μὲν οὖν ῥᾳδίως ἄν τοῦτο πεισθεῖεν . Ἀποροῦντες μόνον ῥᾳδίως ἂν πεισθεῖεν , ἐπειγομένης αὐτοῖς τῆς ἀπορίας · ἴσασι γὰρ ὅτι καὶ ὡς ἡμεῖς ἐλέγομεν , ὁ δὲ παρὰ τῶν Πρωταγορείων λόγος ταράττει αὐτούς · διό φησιν ἔστι γὰρ οὐ χαλεπὸν τὸ λαβεῖν καὶ λῦσαι τὰς ἀπορίας αὐτῶν . οθ δ’ ἐν τῷ λόγῳ τὴν βίαν μόνον ζητοῦντες καὶ λέγοντες ὅτι ἀδύνατον ἄλλως εἶναι πᾶς γὰρ ὁ λέγων ἀληθῆ λέγ·ει , ἐπειδὴ οὕτως ἔχει ἡ φύσις τῶν πραγμάτων , καθάπερ φασὶν οἱ ἄθεοι Μανιχαῖοι ) οἱ οὖν τοιοῦτοι ἀδύνατόν τι ζητοῦσι · βούλονται γὰρ πεσεῖν εἰς ἀντίφασιν καὶ ἐναντία ἑαυτοῖς εἰπεῖν , καὶ οὕτως δυσωπηθῆναι μετὰ τὸν ἔλεγχον . φερόμενοι οὖν εἰς ἀντίφασιν ἐροῦσι πάλιν ὅτι καὶ ἡμεῖς αὐτὸ τοῦτό φαμεν , ὅτι ἡ ἀντίφασις συναληθεύει , καὶ οὐδὲν ἄτοπον δεδώκαμεν . πῶς οὖν δυνατόν ἐστι τοὺς τοιούτους διελέγχειν ; διό φησιν ἐναντία γὰρ εἰπεῖν ἀξιοῦσιν εὐθὺς ἐναντία λέγοντες . εἰ οὖν μή ἐστι πάντα πρός τι , ὡς ὁ λόγος ἔδειξε καὶ δείξει , ἀλλ’ ἔνια ὑπάρχει αὐτὰ καθ’ αὑτά , ὡς ἄνθρωπος ἵππος καὶ πᾶσα οὐσία , οὐκ ἂν εἴη ἅπαν τὸ φαινόμενον μενον ἀληθές , καθάπερ φασὶν οἱ Πρωταγόρειοι . τὸ γὰρ φαινόμενόν τινί ἐστι φαινόμενον · ὥστε ὥστε ὁ λέγων ἅπαντα τὰ φαινόμενα εἶναι ἀληθῆ ἅπαντα ποιεῖ τὰ ὄντα πρός τι , ἐπειδὴ οὐκ ἔστιν † ὡς φαίνονται , ἀλλὰ πρὸς τὴν δόκησιν μέν ἐστι τουτέστι λευκόν , πρὸς δὲ τήνδε οὔ μέλαν · ὥστε πρός τί ἐστι πρὸς ἄλλο καὶ ἄλλο . πάντα οὗν πρός τι ὑπάρχουσι κατ’ αὐτούς . p . 1011a21 Διὸ καὶ φυλακτέον τοῖς τὴν βίαν ἐν λόγῳ ζητοῦσιν . Ἐντεῦθεν ὥσπερ ἀκριβεστέραν αὐτὴν ἑαυτῆς βούλεται ποιήσαι τὴν δόξαν τὴν τοῦ Πρωταγόρου , καί φησιν ὅτι ἔδει ταῦτα παραφυλάττεσθαι τοῖς τὴν βίαν ἐν τῷ λόγῳ ζητοῦσι καὶ μὴ πειθομένοις μήτε δὲ ἀποροῦσιν , ἀλλὰ λέγουσιν ὅτι οὕτως ἔχει ἡ φύσις τῶν πραγμάτων , καθάπερ ἀνωτέρω εἰρήκαμεν , πρὸς τούτοις δὲ καὶ ὑπέχειν καὶ · διδόναι λόγον ἀξιοῦσι , περὶ ὧν λέγουσι . τοῦτο οὖν δεῖ αὐτοὺς προσθεῖναι τῇ δόξῃ αὐτῶν καὶ παραφυλάξασθαι , ὅτι οὐ τὸ φαινόμενον ἁπλῶς έστιν , ἀλλὰ τὸ φαινόμενόν τινι φαίνεται τοῦτό ἐστιν ἀληθές · τῷ γὰρ ἰκτεριῶντι πικρὸν φαίνεται τὸ μέλι , καὶ ἀληθῶς αὐτῷ φαίνεται πικρόν , εἰ καὶ μὴ οὕτως ἔχει , καὶ πάλιν τῷ ὑγραινομένῳ ὀφθαλμῷ ἐν τῷ λύχνῳ ἶρις φαίνεται · ἡ δὲ αἰτία εἴρηται ἐν τοῖς Μετεώροις . δεῖ οὖν προσθεῖναι καὶ ὅτε φαίνεται οὔτε γὰρ ἀεὶ τῷ ἰκτεριῶντι πικρὸν φαίνεται · ἐὰν γοῦν ὑγιάνῃ , γλυκὺ αὐτῷ φαίνεται ) , καὶ ᾗ ἀντὶ τοῦ καὶ καθό ) αὐτῷ φαίνεται , καὶ ὥς , τουτέστιν ὁ τρόπος καθ’ ὃν αὐτῷ φαίνεται . ἐὰν γὰρ βούλωνται ἀπολογεῖσθαι ὑπὲρ τῆς δόξης αὐτῶν καὶ ὑπέχειν λόγον , μὴ οὕτως δὲ ὑπέχωσιν , ὥσπερ εἰρήκαμεν , εἰ καὶ οὕτως ἐλέγχονται , ὡς εἰρήκαμεν , ἀλλὰ μᾶλλον ἐκείνως , ὥσπερ φησί , συμβήσεται αὐτοὺς ταχὺ τὰ ἐναντία λέγειν · εἰ ἁπλῶς οὕτως φῶσιν , ὅτι πᾶν τὸ φαινόμενόν ἐστιν ἀληθές , καὶ πᾶς ὁ λέγων ἀληθῆ λέγει , συμβήσεται καὶ πάντα ψεύδεσθαι . εἰ γὰρ οὗτος εἴποι τόνδε εἶναι ἄνθρωπον , ἄλλος δὲ ἵππον , ἀμφότεροι ἀληθεύουσιν , ὥς φατε · οὐ συμφωνοῦσι δὲ ἀλλήλοις , καὶ ἀμφότεροι ἄρα ψεύδονται . ὥστε καλῶς εἴρηται ὅτι ἐὰν οὕτως εἴπωσι , ταχὺ ἐναντία ἑαυτοῖς καὶ μὴ βουλόμενοι ἀναγκάζονται λέγειν . διό φησιν ἐνδέχεται γὰρ τῷ αὐτῷ κατὰ μὲν τὴν ὄψιν μέλι φαίνεσθαι , ὡς εἴρηται ἐν τῇ Περὶ ψυχῆς · συνενεργεῖς ἀεὶ γάρ ποτε ἅμα αἱ δύο αὗται αἰσθήσεις , ἡ γεῦσίς φημι καὶ ἡ ὄψις , καὶ ἔγνω ἡ ὄψις ἐκ τῆς γεύσεως ὅτι τὸ μέλι ξανθὸν ὑπάρχον γλυκύ ἐστιν . ἐθεάσατο οὖν αὐτὴ καθ’ αὑτὴν χρῶμα ξανθόν , καὶ ὑπέλαβεν αὐτὸ ἐκ τοῦ μέλιτος ἀπατηθεῖσα ὅτι γλυκύ ἐστιν , οἷον χολὴν πικρὰν οὖσαν . διὰ τοῦτο οὖν φησιν ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ἐνδέχεται γὰρ τῷ αὐτῷ κατὰ μὲν τὴν ὄψιν μέλι φαίνεσθαι , τῇ δὲ γεύσει τὸ ἐναντίον πικρόν · ὥστε ἐναντία δοξάζουσι . πῶς δὲ δυνατόν ἐστι τοὺς ἐναντία δοξάζοντας ἀληθεύειν ; πάλιν δὲ καὶ τοῖν ὀφθαλμοῖν δυοῖν ὄντοιν μὴ τὰ αὐτὰ φαίνεσθαι ἑκατέρᾳ τῇ ὄψει , ἐὰν ὑπάρχωσιν ἀνόμοιοι , καὶ ὁ μὲν εἴη ὑγρὸς ὁ δὲ ὑγιής . τοῦτο δὲ ὑπομένει , ὥς φησι καὶ ὁ ἡμέτερος φιλόσοφος · τὸν γὰρ ἀριστερὸν ὑγρὸν ἔχει καί φησιν ὅτι ἐν τῷ λύχνῳ ἐν μὲν τῷ ἀριστερῷ ὁρῶ ἶριν , ἐν δὲ τῷ δεξιῷ οὐχ ὁρῶ διὰ τὸ ἀπηλλάχθαι αὐτὸν ὑγρότητος . p . 1011a28 ἐπεὶ πρός γε τοὺς διὰ τὰς πάλαι εἰρημένας αἰτίας . Ὃ λέγει τοῦτό ἐστιν , ὅτι <πρὸς> τοὺς λέγοντας διὰ τὰς πάλαι αἰτίας ἅπαν τὸ φαινόμενον εἶναι ἀληθές , ἐπειδὴ <ὃ> ἐδόκει ἑκάστῳ , τοῦτο καὶ ἔστιν ἀληθές , καὶ τῷ μὲν ἰκτεριῶντι πικρὸν δοκεῖ , τῷ δὲ ὑγιαίνοντι γλυκύ , καὶ λέγουσιν ἀμφότεροι ὅτι ἑκάτερος ἀληθεύομεν καὶ διὰ τοῦτο ἕπεται τῇ δόξῃ αὐτῶν πάντα ὁμοίως εἶναι ψευδῆ καὶ ἀληθῆ · οὔτε γὰρ ἅπασι τὰ αὐτὰ φαίνονται , ὡς διὰ πλειόνων ἐπιχειρημάτων ἐδείξαμεν , οὔτε αἰεὶ τῷ αὐτῷ τὰ αὐτά , ἀλλὰ ἐναλλάττεται καὶ παρὰ τὴν ἐναλλαγὴν τῶν αἰσθήσεων καὶ τῶν αἰσθητηρίων καὶ τὴν τῶν μορίων διαφοράν , ὡς ἀνωτέρω εἰρήκαμεν . ἀλλὰ πολλάκις τὰ ἐναντία κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον · ἡ μὲν <γὰρ> ἁφὴ δύο λέγει εἶναι τοὺς δακτύλους , ἡνίκα τὸν ἕτερον τῷ ἑτέρῳ ἐπιπλέξωμεν , ἡ δὲ ὄψις μὴ ὁρῶσα τὸν ὑποκάτω ἕνα ὑπολαμβάνει εἶναι δάκτυλον , ἐπειδὴ κρύπτεται ὑπὸ τοῦ ἐπάνω ὁ κάτωθεν . ἀλλ’ οὐ τῇ αὐτῇ αἰσθήσει , ’ ὡς εἴρηται , ἀλλὰ ἄλλῃ καὶ ἄλλῃ , τῇ ὄψει καὶ τῇ ἁφῇ , καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ · ἐπὰν γὰρ μετάθεσις τοῦ σχήματος γένηται , ἤγουν λοξοτέραν τὴν ὄψιν ἐκπέμψωμεν , ἤγουν ἐν ἄλλῳ χρόνῳ θεασώμεθα διαλελυμένους τοὺς δακτύλους , ἐφιστάνει καὶ ἡ ὄψις ὅτι δύο · ὥστε τοῦτο ἀληθὲς τὸ εἶναι δύο δακτύλους καὶ οὐχ ἕνα . διαψεύδεται ἄρα ἡ ὄψις τοῦ εἶναι ἕνα δάκτυλον διὸ ἐπιστήσασα οὐκέτι λέγει ) , ἡ δὲ ἁφὴ τιθεμένη δύο ἀληθεύει · ὥστε ἐστὶν ὡρισμένη φύσις τῶν πραγμάτων . διό φησιν ὥστε τοῦτο ἂν εἴη ἀληθὲς τὸ λέγειν δύο εἶναι τοὺς δακτύλους . ἀκριβῶς οὖν , ὡς ἀνωτέρω εἴρηται , τὴν δόξαν αὐτῶν ἐνδείκνυται καὶ τὴν ἀναίδειαν τῆς θέσεως αὐτῶν · πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον τὸ αὐτὸ πρᾶγμα τῷ αὐτῷ ἀνθρώπῳ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ πικρόν ἁ καὶ γλυκὺ λέγειν εἶναι ἀληθῶς , ἐπεὶ ἄλλῃ μὲν αἰσθήσει οὕτως ἄλλῃ δὲ οὕτως φαίνεται , καὶ λευκόν κόν τε καὶ φαιόν , εἰ ὁ μὲν ὑγιαίνοι τοὺς ὀφθαλμούς , ὁ δὲ νοσοῖ ; ἀνόμοια γὰρ αὐτοῖς οὕτως ἔσται · καὶ ἅμα ὅτι γίνονται πάντα τὰ ὄντα πρός τι δείκνυσιν . p . 1011a28 ἐπεὶ πρός γε τοὺς διὰ τὰς πάλαι εἰρημένας αἰτίας τὸ φαινόμενον φάσκοντας ἀληθὲς εἶναι , καὶ διὰ τοῦτο πάντα ὁμοίως ψευδῆ καὶ ἀληθῆ . Ὁ τῆς Ἀφροδισιάδος Ἀλέξανδρος οὕτως ἐξηγεῖται τὸ χωρίον . λέγει περὶ τῶν διὰ τὸ ἀπορῆσαι ἐπὶ τὸ τοῦτο θέσθαι ἐλθόντων , οὓς καὶ εἶπε μετριωτέρους τε εἶναι καὶ ὑπομνήσεως καὶ διδασκαλίας , οὐκ ἐλέγχου δεῖσθαι . ἐνδεῖ δὲ τῇ λέξει τὸ ῥᾳδία ἡ ἀπάντησις · ἔξωθεν γὰρ αὐτὸ πορσυπακουστέον · πρὸς δὲ τοὺς διὰ τὰς πάλαι εἰρημένας αἰτίας τὸ φαινόμενον φάσκοντας ἀληθὲς εἶναι , καὶ διὰ τοῦτο πάντα ὁμοίως εἶναι ψευδῆ καὶ ἀληθῆ ῥᾳδία ἡ ἀπάντησις · ἕπεται γὰρ αὐτοῖς τὸ εἶναι πάντα ὁμοίως ἀληθῆ τε καὶ ψευδῆ . καὶ διὰ τί τοῦτο , ἐπιφέρει . οὔτε γὰρ πᾶσι τὰ αὐτὰ φαίνεται · διὰ τοῦτο γὰρ ἠξίου προστιθέναι τοὺς ἐρίζοντας τῷ πᾶν τὸ φαινόμενον ἀληθὲς εἶναι τὸ 0 ) φαίνεται προστίθεσθαι ] · οὔτε ἀεὶ τῷ αὐτῷ ταὐτὰ περὶ τοῦ αὐτοῦ , διὸ πάλιν ἠξίου προστίθεσθαι τὸ ὅτε φαίνεται . πολλάκις δὲ καὶ ἐναντία κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον · διὸ πάλιν ἠξίου προστίθεσθαι τὸ ᾗ τε καὶ ὥς . πῶς δὲ ἐναντία κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον φαίνεταί τινα , δεικνὺς παρέθετο τὴν ἁφήν · ἡ μὲν γὰρ ἁφὴ δύο λέγει τοὺς ἐναλλὰξ δακτύλους , ἡ δὲ ὄψις ἕνα . τῷ γὰρ μήτε τὰ αὐτὰ πᾶσι φαίνεσθαι μήτε τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ τὰ αὐτά , μὴ μᾶλλόν τε ἡγεῖσθαι <τῶν> φαινομένων ὁμοίως τάδε μὲν ἀληθῆ τάδε δὲ ψευδῆ , ἕπεται τὸ πάντα ὁμοίως γίνεσθαι τὰ φανταστὰ ἀληθῆ τε καὶ ψευδῆ , τῶν αὐτῶν καὶ τοιούτων καὶ οὐ τοιούτων φαινομένων . εἰπὼν δὲ καὶ δείξας , πῶς ἀκολουθεῖ αὐτοῖς πάντα ὁμοίως λέγειν ψευδῆ τε καὶ ἀληθῆ ἁπλῶς λέγουσι πᾶν τὸ φαινόμενον ἀληθές , οὔτε γάρ <φησί> πᾶσι τὰ αὐτὰ φαίνεται , ἀλλὰ <τὰ> τοῖσδε φαινόμενα ἀληθῆ τοῖσδε ψευδῆ φαίνεται , οὔτε γὰρ ] τῷ αὐτῷ ἀεὶ τὰ αὐτὰ ἀλλὰ καὶ ἐναντία , ὡς ἐπὶ τοῦ μέλιτος καὶ τοῦ νοσοῦντος , πολλάκις καὶ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ . οὗ σημεῖον παρέθετο τὸ ἐπὶ τῆς ἁφῆς τε καὶ τῆς ὄψεως · ὃ γὰρ τῇ ὄψει ἓν φαίνεται , τοῦτο τῇ ἁφῇ πλείονα φαίνεται κατὰ τῶν δακτύλων τῶν διαφερόντων ἐπιβολὴν ἐπ’ αὐτό · ὅσοι γὰρ οἱ ἁπτόμενοι δάκτυλοι καὶ ὁσάκις ἅπιονται , τοσαῦτα φαίνεται εἶναι κἀκεῖνο οὗ ἅπτονται , ἕν φαινόμενον τῇ ὄψει . δύναται καὶ ἑνός τινος ὄντος καὶ συνεχοῦς τῇ ἁφῇ τοῦτο δο τῶν δακτύλων> κἂν τὸ μὲν αὐτοῦ μανὸν ᾖ τὸ δὲ σκληρόν τε καὶ πυκνόν , καὶ τὸ μὲν τραχὺ τὸ δὲ λεῖον , ἅπτηται δέ τις μὴ ὁρῶν , ἄλλοτε ἄλλῃ μεταφέρων τοὺς δακτύλους . δύναται τὴν ἐπάλλαξιν τῶν δακτύλων λέγειν τὴν πρὸς ἀλλήλους περιπλοκήν · οἱ γὰρ περιπεπλεγμένοι ἀλλήλοις δάκτυλοι τῇ μὲν ὄψει εἷς φαίνονται , τῇ δὲ ἁφὴ πολλοί . ἔστι δὲ τοῦτο φανερώτερον δεῖξαι ἐπὶ ὄψεως καὶ γεύσεως , εἰ τῇ μὲν ὄψει φαίνοιτο μέλι διὰ τὸ χρῶμά τι εἶναι ξανθόν , τῇ δὲ γεύσει χολὴ διὰ τὸ πικρόν . δείξας δὲ ταῦτα ἑπόμενα τοῖς οὕτω λέγουσιν ἑξῆς προστίθησι τοὺς διορισμούς , οὗς εἶπεν αὐτὸς πρὸ ὀλίγου λέγων δεῖν τούτους προστιθέναι τῇ λεγούσῃ δόξῃ πᾶν τὸ φαινόμενον εἶναι ἀληθὲς τοὺς βουλομένους διαφεύγειν τὸν ἐν τοῖς λόγοις ἔλεγχον · οὐκέτι γάρ , εἰ ταῦτα εἴη προσκείuενα τῇ ἀληθεῖ φαντασίᾳ , συμβαίνει τὰ προειρημένα ἄτοπα . τοῦτο γὰρ λέγει διὰ τοῦ ἀλλ’ οὐ τῇ γε αὐτῇ αἰσθήσει καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ . εἰ γὰρ μετὰ τούτων τῶν διορισμῶν ἡ φαντασία ἀληθὴς λέγοιτο , οὐκέτ’ ἄν ἕποιτο τὸ πᾶσαν φαντασίαν ὁμοίως ἀληθῆ τε εἶναι καὶ ψευδῆ · ἡ γὰρ μετὰ τῶν εἰρημένων διορισμῶν ἀληθὴς ἄν εἴη δεικνυμένη . ἃ εἰπὼν ἐπιφέρει p . 1011b1 Ἀλλ’ ἴσως διὰ τοῦτο ἀνάγχη λέγειν τοῖς μὴ δι’ ἀπορίαν . Ὁ λέγει τοῦτό ἐστιν , ὅτι τοῖς μὲν διὰ τὸ ἀπορεῖν , ποίας χρὴ τὰς ἀληθείας τῶν φαντασιῶν λέγειν ὁμοίως πασῶν φαινομένων , θεμένοις πᾶσαν φαντασίαν ὁμοίως εἶναι ἀληθῆ , προφανῆ τὰ ἑπόμενα ἄτοπα , ἅτινα μεταπείσαι ἂν αὐτοὺς ταύτης δόξης · τοῖς δὲ μὴ διὰ ἀπορίαν ἀλλὰ λόγου χάριν λέγουσι ταῦτα διὰ τοῦτο χρὴ προστιθέναι τοῖς λεγομένοις ὑπ’ αὐτῶν τοὺς προοριζομένους ὑφ’ ἡμῶν διορισμούς , εἰ μὴ μέλλοιεν ῥᾳδίως περιτρέπεσθαι . τρέπεσθαι . · τούτου γὰρ χάριν τῆσδε τῆς δόξης προἵστανται · οὐ γὰρ ὡς ὑπολαμβάνοντες · οὐδεὶς γὰρ ἄν ὑπολάβοι τὰ τοιαῦτα . ἕπεται δέ , ὥσπερ καὶ πρότερον εἰρήκαμεν , τοῖς ταῦτα λέγουσι τὸ μὴ ἁπλῶς λέγειν πᾶσαν φαντασίαν ἀληθῆ , ἀλλὰ τούτῳ , τουτέστιν ἑκάστῳ τὴν οἰκείαν . οὕτως δὲ λέγουσιν αὐτοῖς ἕπεται , ὡς καὶ πρότερον εἴρηται , πάντα ποιεῖν πρός τι · τοῦτο ἕπεται τῷ πρὸς τὴν δόξαν τὴν τοῦ δοξάζοντος καὶ τὴν αἴσθησιν τοῦ αἰσθανομένου τὴν οὐσίαν τῶν ὄντων ἀναφέροντι καὶ ἑκάστῳ τὸ φαινόμενον ἀληθὲς εἶναι λέγοντι , εἴ γε ἐν τῇ σχέσει ἐκείνων τὸ εἶναι ἔχουσιν . εἰ τοίνυν ἡ φύσις τῶν ὄντων ἁπάντων πρός τι , καὶ ταῖς δόξαις τῶν δοξαζόντων καὶ φαντασίαις καὶ αἰσθήσεσιν ἡ ὕπαρξις αὐτῶν ἕπεται , οὐκ ἔστι τί τινι , ὃ μὴ δοξάζει τις εἶναι . ὥστε οὔτε γέγονεν οὔτε ἔσται οὐδὲν μηδενὸς προδοξάσαντος , καὶ ἀνῄρηται τὸ λέγειν “ καὶ τὸ δοκηθὲν οὐκ ἐτελέσθη , τῶν δ’ ἀδοκήτων πόρον εὗρε θεός’’ . οἷς οὖν τὸ εἶναι ἐν τῷ φαίνεσθαι καὶ δοξάζεσθαι γίνεται , καὶ τὸ γεγονέναι ἐν τῷ δοξάζεσθαι γεγονέναι · ὥστε τῷ μὴ δοξάζοντι γίνεσθαί τι οὐδὲ γίνεται . ἀλλ’ οὐδὲ ὅλως γίνεταί τι , εἴ περ μὴ δοξάζεται γίνεσθαι , καὶ ἕκαστον ἕως τότε ἐστίν , ἕως ὅτε δοξάζεται , εἴ γε τὴν ὑπόστασιν ἐν τῇ δόξῃ ἔχει · ἡ γὰρ δόξα καὶ ἡ φαντασία ποιοῦσι τὰ δοξαζόμενα καὶ φαινόμενα κατ’ αὐτούς . δείξας οὖν ὅτι ἐξ ἀνάγκης οἱ τοιοῦτοι πάντα πρός τι ποιοῦσι , πειρᾶται σαλεύειν τὸν λόγον καὶ τὴν πρόσληψιν κατασκευάζειν τοὐ λόγου , δεικνὺς ὅτι εἰ μὴ πάντα τὰ ὄντα πρός τι , τουτέστιν ‘εἰ δὲ εἴη τι γεγονὸς ἢ ἐσόμενον ἄνευ τοῦ δοξασθῆναι , οὐκ ἄν εἴη ἅπαντα πρός τι’ · εἰ δὲ μὴ πάντα πρός τι , οὐδὲ τὸ φαινόμενον ἑκάστῳ ἀληθές . πολλὰ γὰρ γίνονται παρ’ ἐλπίδας καὶ παρ’ ὑπόνοιαν ἀνθρώπων . ἄτοπον γὰρ τὸ λέγειν ὅτι εἰ μὴ προεδόξασεν ὁποιονοῦν οὐκ ἐγίνετο οὔτε δὲ ὁ σεισμὸς οὔτε ὁ κατακλυσμός · ἔδει γάρ , εἰ τοῦτο , μόνοις τοῖς περὶ τούτου προδοξάσασι I γίνεσθαι αὐτὰ καὶ τοῖς δοξάζουσι μὴ ἔσεσθαι αὐτὰ μὴ γίνεσθαι . οὐχ οὕτως δὲ ἔχει · οὔτε γὰρ ὁ πόλεμος τοῖς μὲν δοξάζουσι γέγονε , τοῖς δὲ μὴ δοξάζουσιν οὐ γέγονεν , οὔτε ὁ σεισμὸς οὔτε ὁ κατακλυσμός . ἄλλως τε τὰ πρός τι ἅμα τῇ φύσει ὑπάρχουσι † μὴ συναναιρεῖσθαι δὲ τῷ δοξάζοντι τὴν τῶν δοξαζομένων οὐσίαν · οὔτε γὰρ τοῦ γεωμέτρου τελευτήσαντος ἀναιρεῖται τὸ ἔχειν τὸ τρίγωνον τὰς τρεῖς γωνίας δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας . p . 1011b7 Ἔτι εἰ ἕν , πρὸς ἓν ἢ πρὸς ὡρισμένον . Δείξας ὅτι οἱ τὸ φαινόμενον πᾶν ἀληθὲς εἶναι λέγοντες πρός τι ποιοῦσιν ἅπαντα , περὶ τῶν πρός τι τὸν λόγον ποιούμενος δείκνυσι καὶ τοιοῦτον ἄτοπον ἑπόμενον τῇ δόξῃ , λαβὼν καὶ θεὶς πρῶτον πῶς λέγεταί τε καὶ ἔστι τὰ πρός τι · εἰ γὰρ μὴ οὕτως ἔχοι τὰ ὄντα πάντα ; δεδειγμένον ἄν εἴη ὅτι μὴ πρός τί ἐστιν . ἰστέον ὅτι τῶν πρός τι ἕκαστον ἤτοι πρὸς ἓν λέγεται , ἢ εἰ καὶ <πρὸς> πλείω τὸ αὐτό , καθ’ ἕκαστον τῶν πρὸς ὃ λέγεται ὡρισμένον , καὶ οὐ τὸ τυχόν . ἕκαστον γὰρ τῶν πρός τι πρὸς ὡρισμένον τι λέγεται . καὶ γὰρ <εἰ> πλείους τι σχέσεις ἔχει καὶ πρὸς πλείω διὰ τοῦτο λέγεται , ἀλλὰ καθ’ ἑκάστην σχέσιν πρὸς ὡρισμένον τι λέγεται καὶ ταὐτὸν ἢ εἴδει ἢ γένει . εἰ γοῦν τὸ αὐτὸ ἴσον τε εἴη καὶ διπλάσιον καὶ ἥμισυ , πρὸς πλείω μὲν ῥηθήσεται καὶ γὰρ καὶ πρὸς ἴσον καὶ πρὸς ἥμισα καὶ πρὸς διπλάσιον ) , ἀλλὰ καθ’ ἕκαστον πρὸς ὡρισμένον · οὔτε γὰρ ἴσον πρὸς ἄλλο τι ἢ πρὸς ἴσον , οὔτε δὲ διπλάσιον πρὸς ἄλλο τι ἡ πρὸς ἥμισυ , καὶ ἥμισυ ἀεὶ ὡς πρὸς διπλάσιον . ἀλλ’ οὐδὲ ὁρατὸν πρὸς ἄλλο τι ἢ πρὸς ὄψιν . ὥστε εἰ καὶ πρὸς πλείω τὸ αὐτό , ἀλλὰ καθ’ ἕκαστόν γε πρὸς ὡρισμένον . εἰ δὲ ὑποθώμεθα πᾶν τὸ φαινόμενον ἀληθές εἶναι , ἕπεται ἐντεῦθεν , ὡς ὁ λόγος ἔδειξε , πάντα πρός τι εἶναι . εἰ δὲ πάντα πρός τι , οὐκέτι ἔσεται ὡρισμένη φύσις ἡ τῶν πρός τι · τὸ γὰρ αὐτὸ ἴσον οὐ μόνον πρὸς ἴσον ἔσται ἀλλὰ καὶ πρὸς ἥμισυ κατὰ τὸ αὐτό , ἐπειδὴ τὸ ἴσον οἷον τὸ δεκάπηχυ πρὸς τὸ δεκάπηχυ , ἀλλά φησιν ἔχειν <ὡς> τὸ πεντάπηχυ πρὸς δεκάπηχυ · ὥστε ὁ μέν φησι τὸ ἴσον , ἐπειδὴ πρὸς ἴσον , ὁ δὲ τὸ ἴσον πρὸς ἴσον ὡς διπλάσιον πρὸς ἥμισυ λαμβάνει , ἐπειδὴ οὕτως αὐτῷ ὤφθη . ὥστε οὐκ ἔσται ὡρισμένη ἡ φύσις τῶν πρός τι · ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων . ἄλλως τε δὴ εἰ τὸ δοξάζον καὶ τὸ δοξαζόμενον πρὸς ἄλληλα λέγεται , εἰ ἔστιν ἑκάστῳ τῶν ὄντων τὸ εἶναι ἐν τῷ δοξάζεσθαι πρός τι γὰρ καὶ ἀντικείμενα ) εἰ ἔστι τὸ δοξαζόμενον ἄν·θρωπος καὶ ταὐτὸν αὐτῷ τὸ δοξάζεσθαι καὶ τὸ εἶναι ἄνθρωπος , εἴ γε ἐν τῷ δοξάζεσθαι καὶ τὸ εἶναι ἔχει , τὸ δοξάζον οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος · ἕτερον γάρ ἐστι τοῦ δοξαζομένου . κατὰ μὲν γὰρ τοὺς μὴ λέγοντας πάντα τὰ ὄντα εἶναι πρός τι , ἀλλὰ καταλείποντας οὐσίαν τινὰ ὑποκειμένην καὶ συμβεβηκὸς αὐτῇ ποιοῦντας τὰ πρός τι πρόχειπός τε καὶ ῥᾳδία ἡ λύσις τοῦ ἠπορημένου . ὅτι γὰρ τὸ δοξάζον καθὸ δοξάζει τοὐ δοξαζομένου καθὸ δοξάζεται ἕτερόν ἐστι , λέγοιεν ἄν οὗτοι · ἕτερον γὰρ τὸ δοξάζον τοῦ δοξάζεσθαι . εἰ οὖν , φησίν , ἑκάστῳ τὸ εἶναι ἐν τῇ δόξῃ ὑπάρχει , τουτέστιν ἐν τῷ δοξάζεσθαι , καὶ ἐν τούτῳ ἡ γένεσίς τε καὶ ἡ οὐσία αὐτῶν , καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλο τῷ ἵππῳ τὸ τί ἦν εἶναι ἢ τὸ δοξάζεσθαι ἐν τούτῳ γὰρ αὐτῷ τὸ εἶναι ) , ὁμοίως δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι τοῖς οὖσιν οὐδὲν · γὰρ διαφέρει κύνα εἰπεῖν ἢ δοξαστόν ) , ἄπειρα δὲ κατὰ τὸ εἶδός ἐστι τὰ ὄνια , ἄπειρα ἔσται κατὰ τὸ εἶδος τὰ δοξαστά τε καὶ τὰ δοξαζόμενα , καθὸ δοξαστά · εἰ οὖν τὰ δοξαζόμενα πρὸς τὰ δοξάζοντα λέγεται , πρὸς ἄπειρα τῷ εἴδει τὸ δοξάζον , εἴ γε ἄπειρα κατ’ εἶδος τὰ δοξαζόμενα ὑπ’ αὐτοῦ . p . 1011b13 Ὅτι μὲν οὖν βεβαιοτάτη δόξα πασῶν . Δείξας διὰ πάνυ πολλῶν ἐπιχειρημάτων ὅτι οὐ δυνατὸν συναληθεύειν τὴν ἀντίφασιν , οὕτε δὲ πᾶν τὸ φαινόμενον εἶναι ἀληθές , συμπεραίνεται τὸν περὶ τῆς ἀντιφάσεως λόγον καί φησιν ὅτι ἱκανῶς ἀπέδειξεν ὁ λόγος ὅτι οὐ δυνατὸν τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν . τοῦτο γὰρ ὑπέκειτο αὐτῷ δεῖξαι , ὅτι γνώριμον καὶ ἐναργὲς τὸ ἀξίωμά ἐστι τῆς ἀντιφάσεως , ὅπερ δέδειχε διὰ πλειόνων . καὶ τίνα ἄτοπα ἕπονται τοῖς τοῦτο φάσκουσιν εἴρηκε , καὶ τί τὸ κινῆσαν αὐτούς , ὅτι ἡ ὕλη , ἐπειδὴ ἑώρων τὰ ἐναντία ἐκ τοῦ αὐτοῦ γινόμενα , καὶ τὸ μὴ πᾶσι τὰ αὐτὰ φαίνεσθαι περὶ τῶν δοκούντων εἶναι τῶν αὐτῶν . p . 1011b15 ἐπεὶ δὲ ἀδύνατον τὴν ἀντίφασιν ἀληθεύεσθαι ἅμα κάτα του αὐτοῦ . Δείξας διὰ τῶν προλαβόντων ὅτι οὐ δυνατὸν συντρέχειν καὶ συναληεἰ ληθεύει ἡ ἀντίφασις , οὐδὲ τὰ ἐναντία ποτὲ συνδραμοῦνται ἀλλήλοις , οὐδὲ ἔσται τι μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως . καὶ τοῦτο διὰ πλειόνων λόγων κατασκευάζει . εἰ γὰρ οὐ συντρέχει οὔτε δέ συναληθεύει τὸ λευκὸν τῷ οὐ λευκῷ , τὸ δὲ οὐ λευκὸν μέλαν ἐστί . δῆλον ὡς ὅτι οὐδέποτε συνδραμοῦνται ἀλλήλοις τὰ ἐναντία . οὔτε δὲ πάλιν μεταξύ τι ἔσται τῆς ἀντιφάσεως · εἰ γάρ ἐστί τι μεταξὺ αὐτῆς , ἢ ὡς ἀλλότριον ἔσται ἢ ὡς συγγενές · οἷον ὡς ἀλλότριον ὡς ἵνα ὑποθῶμαι μεταξὺ ἀνθρώπου καὶ ἵππου λίθον εἶναι . εἰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἔσται μεταβολή · οὐδεμία γὰρ κοινωνία λίθου καὶ ἀνθρώπου ἢ λίθου καὶ ἵππου , τὰ δὲ μεταβάλλοντα εἰς ἄλληλα θέλουσιν ἔχειν τινὰ συγγένειαν <τοῖς> δι’ ὧν γίνονται μεταβολαί · ὥσπερ καὶ ἐπὶ τοῦ λευκοῦ καὶ τοῦ μέλανός ἐστι τὸ φαιόν , ὅπερ μετέχει ἀμφοτέρων , καὶ οὕτως μεταβάλλουσιν εἰς ἄλληλα τὸ λευκὸν καὶ μέλαν διὰ μέσου τοῦ φαιοῦ . πάλιν δέ φησι , κἄν συγγενές τι ὑποθώμεθα , ἀδύνατον εἶναί τι μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως διὰ τὰ δεικνύμενα ἄτοπα . εἰ γάρ τις εἴπ·οι ὅτι ἔστι τι μεταξὺ τοῦ οὐ λευκοῦ καὶ λευκοῦ , δῆλον ὅτι ἔσται τὸ οὐχὶ οὐ λευκόν . καὶ πρῶτον μὲν τὸ οὐχὶ οὐ λευκὸν οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ λευκόν , καὶ ἡνίκα γίνεται μεταβολὴ ἐξ οὐχὶ οὐ λευκοῦ εἰς λευκόν , οὐδὲν ἄλλο γίνεται ἢ ἐκ λευκοῦ εἰς λευκὸν μεταβολή . ἔπειτα δὲ πάλιν καὶ τούτου ἔσται ἀπόφασις , καὶ πάλιν τούτων ἔσται μεταξύ τι τοῦ οὐχὶ οὐ λευκοῦ καὶ τοῦ οὐχὶ λευκοῦ , καὶ ἔσται πάλιν κἀκείνου ἀπόφασις καὶ τοῦ οὐ λευκοῦ καὶ οὐχὶ οὐ λευκοῦ · καὶ οὕτως ἔσται ἄπειρος ἡ πρόοδος . εἶτα λοιπὸν καὶ μέμνηται δοξῶν τινων , οἷον Ἡρακλείτου καὶ Ἀναξαγόρου , καὶ διελέγχει αὐτοὺς καὶ λέγει τὴν αἰτίαν , πόθεν αὐτοῖς ἡ ἀπάτη προσγέγονεν , ὅτι διὰ τὸ μὴ ἰσχῦσαι αὐτοὺς ἐπιλύσασθαι τὰς ἀπορίας , καθάπερ , ὁ μέγας ἡμῶν φιλόσοφός φησιν , οἱ ἀτυχεῖς Μανιχαῖοι , ἐπειδὴ ἠπόρουν πόθεν τὰ κακά , μὴ ἰσχύσαντες ἐπιλὺσασθαι ταύτην τὴν ἀπορίαν εἰρήκασιν ὅτι ἔστιν ἀρχὴ τῶν κακῶν , ὥσπερ καὶ τῶν ἀγαθῶν . οὕτως οὖν καὶ Ἀναξαγόρας ἐπεὶ ἑώρα πᾶν ἐκ παντὸς γίνεσθαι , μὴ ἐπιστήσας τῇ εἰς τὴν ὕλην ἀναλύσει , ἔλεγε πάντα ἐν πᾶσι μεμῖχθαι · καὶ διὰ τοῦτο κατ’ αὐτὸν ἅπαντας ψεύδεσθαι τοὺς λέγοντας , καὶ ἐν τῷ λευκῷ εἶναι καὶ μέλαν καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα . ὁ μέντοι γε πάλιν Ἡράκλειτος ἔλεγε πάντας ἀληθεύειν · διὸ καὶ ὡς εἴρηται ἐν τῇ Φυσιχῇ , πάντων ἔλεγεν ἕνα ὁρισμὸν εἶναι · ὧν δὲ οἱ ὁρισμοὶ οἱ αὐτοί , καὶ τὰ πράγματα τὰ αὐτά . μὴ δυνηθεὶς γὰρ ἐπιλύσασθαι τὴν ἀπορίαν τὴν ἐπὶ τῶν ῥευστῶν , ἦλθεν εἰς τὸ πτῶμα τοῦτο . ὥστε ἐντεῦθεν δείκνυσιν ὅτι οὐ δυνατὸν τὰ ἐναντία συντρέχειν , δείξας ἐρρωμένον τὸ αξίωμα τῆς ἀντιφάσεως . p . 1011 b 15 ἐπειδὴ ἀδύνατον τὴν ἀντίφασιν ἀληθεύεσθαι ἅμα κατὰ τοῦ αὐτοῦ . / El ἱκανῶς ἀπέδειξεν ὁ λόγος ὅτι οὐ δυνατὸν τὴν ἀντίφασιν συναληθεύειν κατὰ τοῦ αὐτοῦ , ὥστε τὸ αὐτὸ κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ καὶ εἶναι λευκὸν καὶ οὐ λευκόν , φανερὸν ὅτι οὐδὲ τὰ ἐναντία ἐνδέχεται ὑπάρχειν τῷ αὐτῷ . τῶν μὲν γὰρ ἐναντίων τὸ ἕτερον , τουτέστι τὸ χεῖρον , στέρησίς ἐστιν ἢ οὐχ ἧττον τῆς στερήσεως ( τὸ γὰρ μέλαν τὸ χεῖρον τῶν ἐναντίων στερήσει ἔοικε , καὶ τὸ ψυχρὸν ὁμοίως ) , ἡ δὲ στέρησις ἀπό - φασίς τίς ἐστι · τὸ γὰρ μέλαν οὐ λευκόν ἐστι . καλῶς δὲ ἐπήγαγε τὸ ἀπό τινος ὡρισμένου γένους · τὰ γὰρ ἐναντία τελοῦσι ὑπὸ ὡρισμένον γένος , οἷον ὑπὸ τὸ ποσόν , ὡς τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττόν , ἡ μέντοι γε ἀντίφασις διήκει διὰ πάντων τῶν ὄντων . εἰ τοίνυν ἀδύνατον ἅμα ὑπάρχειν , τουτέστιν ἅμακαταφῆσαι καὶ ἀποφῆσαι , ἀληθῶ ἀλύνατόν ἐστι καὶ τὰ ἐναντία ἅμα ὑπάρχειν , ὡς ἔδειζεν ἡ θεωρία , ἀλλ' ἢ πῇ ἄμφω , τουτέστιν ἀμφότερα δυνάμει συντρέχουσι γάρ · τὸ γὰρ σῶμα τοῦ πυρός , εἰ τύχοι , δονάμει καὶ λευκόν ἐστι καὶ μέλαν ) , ἢ θάτερον μὲν πῇ θάτερον δὲ ἁπλῶς , τουτέστι τὸ ἕτερον μὲν δυνάμει τὸ δὲ ἕτερον ἐνεργείᾳ · τὸ γὰρ τοῦ Σκύθου σῶμα ἐνεργείᾳ μέν ἐστι λευκὸν δυνάμει δὲ μέλαν . ἢ κατὰ μόριον εἶπε τὸ πῇ , ὡς ἐπὶ τοὐ Αἰθίοπος · ὁ γὰρ Αἰθίοψ κατὰ μὲν τοὺς ὀδόντας λευκὸς ὑπάρχει , κατὰ δὲ τὸ ἄλλο μέρος τοῦ σώματος μέλας ἐστίν p . 1011b23 Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ μεταξὺ ἀντιφάσεως ἐνδέχεται εἶναι . Δείξας ἐναργέστατον ὂν τὸ ἀξίωμα τῆς ἀντιφάσεως διὰ τοῦ μὴ δύνασθαι αὐτὴν συναληθεύειν , καὶ ἐντεῦθεν δείξας ὅτι οὐ δυνατὸν συντρέχειν ἀλλήλοις ἐναντία , πάλιν ἕτερόν τι δείκνυσιν ἐντεῦθεν ὅτι οὐδέν ἐστι μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως . φησὶν οὖν ὅτι οὐκ ἐνδέχεται εἶναί τι μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως , ἀλλὰ ἀνάγκη ἢ φάναι ἢ ἀποφάναι ἓν καθ’ ἑνὸς ὁτιοῦν . οὐ γάρ ἐστι μεταξύ τι αὐτῶν , ὥσπερ μεταξὺ τοῦ λευκοῦ καὶ τοῦ μέλανός ἐστι τὸ φαιόν . ὥστε ἓν καθ’ ἑνὸς ἀνάγκη φάναι ἢ ἀποφάναι , οἷον λευκόν ἐστιν , οὐκ ἔστι λευκόν , ἐπειδὴ τῶν ἐναντίων καὶ δύο , ὅτι καὶ μέλαν ἐστὶ καὶ φαιὸν . p . 1011b25 Δῆλον δὲ πρῶτον μὲν ὁρισαμένοις <τί> τὸ ἀληθές . Ὀτι οὐδέν ἐστι μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως , πρῶτον μὲν δῆλον ὑπάρχει ὁρι - σαμένοις τί τὸ ἀληθὲς καὶ τί τὸ ψεῦδος . τὸ μὲν γὰρ λέγειν τὸ ὑπάρχον ὡς ὑπάρχον καὶ τὸ μὴ ὑπάρχον ὡς μὴ ὑπάρχον , καθάπερ εἴρηται ἐν τῷ nspl ἑρμηνείας , ἀληθὲς ὑπάρχει · πάλιν δὲ τὸ λέγειν τὸ μὴ ὑπάρχον ὡς ὐπάρχον καὶ τὸ ὐπάρχον ὡς μὴ ὑπάρχον ψευδὲς ὑπάρχει . φησὶν οὖν ὅτι τὸ λέγειν τὸ ὂν μὴ εἶναι ἢ μὴ ὂν εἶναι ψευδές , τὸ δὲ τὸ ὂν εἶναι * * * ἕτερόν τι εἶωαι παρὰ τὸ ὂν καὶ τὸ μὴ ὄν , δῆλον ὡς ὄτι οὐδέν ἐστι μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως . ὥστε καὶ ὁ λέγων εἶναι ἢ μὴ ἀληθεύσει ἢ ψεύσεται , ὁ δὲ λέγων τὸ μεταξὺ οὔτε τὸ ὂν λέγει ἢ μὴ εἶναι ἢ εἶναι , οὔτε τὸ μὴ ὄν , ὥστε οὐδὲν παντελῶς λέγει · εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲν ἄρα ἐστὶ μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως . p . 1011b29 Ἔτι ἤτοι μεταξὺ ἔσται τῆς ἀντιφάσεως , ὥσπερ τὸ φαιὸν μέλανος καὶ λευκοῦ . Ὅπερ ἐλέγομεν ἐν τῇ θεωρίᾳ , τὸ αὐτὸ νῦν λέγει , ὅ , εἰ ἔστι τι μεταξύ , ἡ ἀλλότριόν ἐστιν ἢ † αὐτῶν γένεσις . εἰ οὖν ἔστι τι μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως , ἤτοι ἔσται ὥσπερ τὸ φαιὸν μέλανος καὶ λευκοῦ , ὅπερ ὠτὶ στγγενές , ἢ ὡς τὸ μηδέτερον , τουτέστι τὸ ἀλλότριον , ἀνθρώπου κα ἵππου λίθος . εἰ ἁ οὖν οὕτως ἔσται τὸ μεταξὺ ἐπὶ τῆς ἀντιφάσεως ὡς τὸ ἀλλότριον , οὐκ ἂν γένοιτο μεταβολή · ἡ γὰρ μεταβολὴ λίνεται ἐκ τῶν ἐναντίων καὶ τῶν συγγενῶν , οἷον ἐκ μὴ ἀγαθοῦ γὰρ εἰς ἀγαθὸν μεταβάλλει , ἢ ἐν τοῦ ἀγαθοῦ εἰς μὴ ἀγαθόν , εἰ τόχοι πρᾶγμά τι εἶναι μὴ ἀγαθόν , ὕστερον δὲ γένηται αγαθόν . νῦν δὲ οὐ φαίνεται ἐξ ἀλλοτρίου μεταβολή · οὐ γὰρ δυνατὸν ἐκ λίθου ἀμέσως ἄνθρωπον γενέσθαι . διό εἶναι μὴ γάρ ἐστι μεταβολὴ εἰ μὴ εἰς τὰ ἀντικείμενα καὶ τὰ μεταξύ , ὥσπερ ἡνίκα ἐκ λευκοῦ γίνεται μεταβολὴ ἢ εἰς τὸ μέλαν τὸ ἀντικείμενον , ἢ εἰς τὸ φαιόν τὸ μεταξύ . οὐκ ἄρα δυνατὸν ἐπὶ τῆς ἀντιφάσεως θεωρεῖσθαί τι μεταξὺ ὡς ἀλλότριον . ἀλλ’ οὐδὲ ὡς συγγενές . διό φησιν εἰ δὲ ἔστι μεταξύ , καὶ οὕτως εἴη ἄν τις εἰς λευκὸν ἐξ οὐ μὴ λευκοῦ γένεσις , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν ἐκ λευκοῦ εἰς λευκόν , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον , καθάπερ ἐν τῇ θεωρίᾳ εἰρήκαμεν . εἰ γάρ ἐστί τι μεταξὺ τοῦ λευκοῦ καὶ οὐ λευκοῦ , οὐχὶ οὐ λευκὸν * * * ἔσται τῷ λευκῷ · τὸ γὰρ οὐχὶ οὐ λευκὸν λευκόν ἐστι . πρὸς τούτοις δὲ πάλιν μεταξὺ τούτων ἔσται τι ἄλλο , ὀπῷ καὶ αὐτὸ δεῖται ἀποφάσεως καὶ οὕτως ἐπ’ ἄπειρον ὁδεύει ὁ λόγος . p . 1012a2 Ἔτι πᾶν ιανοητον καὶ . Πάντα τὰ νοητὰ ἡ διάνοια γινώσκει ἢ καταφάσκουσα ἢ ἀποφάσκουσα . ἐὰν μὲν γὰρ οὕτως εἴπῃ ὅτι ὁ θεὸς ἀγαθός , ἀληθεύει , εἰ δὲ τὸ ὅτι οὐ προνοεῖται ( ἱλήκοι ) , ψεύδεται παντελῶς . δεῖ οὖν εἰπεῖν πρὸς αὐτοὺς ὅτι ἀποκρίνεσθε ἡμῖν ἢ οὔ ; εἷ μὲν οὖν μὴ ἀποκρίνεσθε , φυτοῖς ἐοίκατε · εἰ ἒ ἀποκρίνεσθε , ἀνάγκη πᾶσά ἐστιν ὡρισμένα τινὰ λέγειν καὶ σημαντικὰ πραγ - μάτων . εἰ δὲ τοῦτο , ἡνίκα μὲν λέγεται ὅτι τὸ ὄν ἐστιν , ἀληθεύομεν , ἡνίκα δὲ ὅτι τὸ μὴ ὄν οὔκ ] ἐστι , ψευδόμεθα . εἰ οὖν οὐδὲν ἔστιν ἄλλο ἐπινοῆσαι παρὰ τὸ ὂν καὶ τὸ μὴ ὄν , οὐδὲν ἄρα ἐστὶ μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως . ἡ τοίνυν ἐπιχείρησις τοῦ λόγου τοιαύτη ἐστίν . εἰ πᾶν τὸ ὁπωσοῦν ὄν , εἴτε ὡς νοητὸν εἴτε ὡς διανοητόν , ἡ διάνοια ἀποφαίνεται καὶ ἀληθεύει ἢ ψεύ - δεται περὶ αὐτοῦ κ·αταφάσκουσα ἢ ἀποφάσκουσα ἐν γὰρ τῷ καταφάσκειν ἢ ἀποφάσκειν τὸ ἀληθεύειν ἢ ψεύδεσθαι , ὡς δέδεικται ἐκ τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ τε ἀληθοῦς καὶ τοῦ ψευδοῦς ) , περὶ οὗ μὴ οἷόν τέ ἐστι τὴν διάνοιαν ἀποφαίνεσθαι καὶ ἀληθεύειν ἢ ψεύδεσθαι καταφάσκουσαν ἢ ἀποφάσκουσαν , τοῦτο οὐδ’ ἄν εἴη τι τὴν ἀρχήν . περὶ δὲ τοῦ λεγομένου μεταξὺ τῆς ἀντι - φάσεως εἶναι οὐχ οἷόν τε τὴν διάνοιαν ἀποφαίνεσθαι καὶ ἀληθεύειν ἢ ψεύ - δεσθαι , ὅτι μηδὲ καταφάσκειν ἡ ἀποφάσκειν . ὥστε οὐδ’ ἂν εἴη τι τῆς ἀντιφάσεως μεταξύ . αὐτὸς μέντοι πάνυ ἐπιτόμως εἶπεν · οὐ γὰρ εἶπε τὸ συνημμένον πᾶν τὸ ‘εἰ . τὸ νοητὸν καὶ διανοητὸν ἡ διάνοια ἀποφαινο - μένη ἢ κατάφησιν ἢ ἀπόφησιν , οὐδὲν τῆς ἀντιφάσεως ἐστι μεταξύ’ , ἀλλὰ μόνον τὸ ἡγούμενον ἔθηκε καὶ τὴν κατασκευὴν τοῦ ὅλου συνημμένου , προσχρησάμενος τῷ ὁρισμῷ , ὃν ἀπέδωκε πρὸ ὀλίγου ἰοῦ ἀληθεύειν τε καὶ ψεύδεσθαι . εἴη δ’ ἄν λέγων διὰ τοῦ πᾶν τὸ διανοητὸν καὶ νοητὸν ἡ διάνοια κατάφησιν ἢ ἀπόφησιν , ὅτι περὶ παντός , οὗ ἀποφαίνεται ἡ διάνοια , ἢ κατάφησιν ἢ ἀπόφησιν περὶ αὐτοῦ · τὰν μὲν γὰρ ὃ ὡς ἀπο - φαινομένη λέγει , ἡ ἀληθεύει ἢ ψεύδεται καταφάσκουσα ἢ ἀποφάσκουσα , ὡς ἐκ τοὐ ὁρισμοῦ τοῦ ἀληθεύειν τε καὶ ψεύδεσθαι δῆλόν ἐστι . δια - νοητὸν δὲ καὶ νοητὸν · ἤιοι ἐκ παραλλήλου εἴρηκεν , ἢ διανοητὸν μὲν λέγει τὸ . πρακτόν , ἢ ὃ διεξέρχεται ἡ διάνοια διὰ πλειόνων συλλελογισμένη ἢ δι’ ἐπαγωγῆς λαμβάνουσα νοητὸν δὲ τὸ θεωρητὸν καὶ τὸ ἁπλοῦν νόημα · περὶ ἀμφότερα γὰρ ἡ συγκατάθεσις καὶ ἡ κατάφασίς τε καὶ ἀπόφασις · πάνυ δὲ συντόμως καὶ ἐπιτετμημένως ἡ λέξις ἔχει · μόνον γάρ , ὡς εἶπον , ἐν αὐτῇ τὸ ἡγούμενον ἐν τῷ λόγῳ ἔθηκεν p . 1012a5 Ἔτι παρὰ πάσας δεῖ εἶναι τὰς ἀντιφάσεις . Ἡ ἐπιχείρησις αὕτη · βραχέως μὲν καὶ αὐτὴ εἴρηται , ἔστι δὲ ὁ νους τοιοῦτος . εἰ τῆς ἀντιφάσεως καθόλου ἐστί τι μεταξύ , οὐ τῆσδε μέν ἐστι τι μεταξύ , τῆσδε δὲ οὐκ ἔστιν ἀποκληρωτικὸς γὰρ ὁ τοιοῦτος λόγος , τουτέστιν ἐριστικός ) , ἀλλὰ πάσης ἔσται τι μεταξύ , εἰ μὴ λόγου χάριν τοῦτο καὶ τὸ μὴ ἀληθεύειν , ἔσται τι καὶ ταύτης μεταξύ . ἀλλὰ μὴν ἐπὶ τοῦ μεταξὺ ἡ ἀπόφασις τῶν ἄκρων ἀληθής . ἔσται ἄρα τις μεταξὺ πρότασις τῆς τε ἀληθοῦς τῆς λεγούσης ‘Δίων περιπατεῖ’ καὶ ψευδοῦς τῆς ‘Δίων οὐ περιπατεῖ’ , ἣ οὔτε ἀληθὴς ἔσται οὔτε οὐκ ἀληθής . τοῦτο δὲ ἄτοπον · οὐδὲ γὰρ δυνατὸν μήτε ἀληθεύειν μήτε οὐκ ἀληθεύειν . πᾶσα γὰρ ἀνάγκη ἐστὶν αὐτὸν ἢ ἀληθεύειν ἢ μὴ ἀληθεύειν . p . 1012a7 Καὶ παρὰ τὸ ὂν καὶ μὴ ὂν ἔσται . Εἱ τοῦ ὄντος καὶ τοῦ μὴ ὄντος ἔστι τι μεταξύ , ἔσται τις μεταξὺ μεταβολὴ γενέσεως καὶ φθορᾶς . εἰ γάρ ἐστιν ἡ μὲν γένεσις εἰς τὸ ὂν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος μεταβολή , ἡ δὲ φθορὰ εἰς τὸ μὴ ὂν ἐκ τοῦ ὄντος , ἡ εἰς τὸ μεταξὺ τούτων μεταβολὴ οὔτε γένεσις ἔσται οὔτε φθορά , οὖσα κατ’ οὐσίαν μεταβολή , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον · οὔτε γὰρ εἰς ὂν . ἔσται οὔτε εἰς μὴ ὄν , οὔτε ἐξ ὄντος οὔτε ἐκ μὴ ὄντος · ἐν δὲ τούτοις ἦν ἡ γένεσις καὶ ἡ φθορά .. ἡ γὰρ κίνησις ἡ κατὰ τόπον ἢ κατὰ ποιότητα ἢ κατὰ ποσὸν οὔτε κατ’ οὐσίαν μεταβολαὶ οὔτε μεταξὺ γενέσεως καὶ φθορᾶς · τὸ γὰρ μεταξύ τινων κυρίως τοιοῦτο ὡς εἰς ἑκάτερον τῶν ἄκρων ἐξ αὐτοῦ γίνεσθαι μεταβολήν , ὃ ἐπ’ οὐδενός ἐστι τούτων . · δεῖ δὲ προσθεῖναι ἤγουν προσυπακούειν τῷ παρὰ γένεσιν καὶ φθορὰν μεταβολή τις ἔσται τὸ κατ’ οὐσίαν ἢ τὸ μεταξὺ γενέσεως τε καὶ φθορᾶς . p . 1012a9 ἔτι ἐν οἷς γένεσιν ἡ ἀπόφασις τὸ ἐναντίον ἐπιφέρει . ἐλέγετο ἐν Κατηγορίαις ὅτι τῶν ἐναντίων τὰ μὲν ἄμεσα ὑπάρχουσιν , ὥσπερ περιττὸν καὶ ἄρτιον , νόσος καὶ ὑγεία , τὰ δὲ ἔμμεσα , ὥσπερ λευκὸν καὶ μέλαν . ὃ οὖν λέγει τοῦτό ἐστιν , ὅτι εἰ ἔστι τι μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως , <καὶ> ἐν οἷς γένεσιν καὶ ὑποκιμένοις ἡ ἀπόφασις τὸ ἐναντίον ἐπιφέρει . τὸ γὰρ μὴ νοσοῦν ζῷον ὑγιαίνειν ἀνάγκη , κὰ τὸ μὴ κοιμώμενον ἐγρηγορέναι , καὶ τὸν μὴ ἄρτιον ἀριθμὸν περιττὸν εἶναι . εἰ οὖν ἔστι τι καὶ ἐπὶ τούτων μεταξύ , ἔσται τι ζῷον ὃ οὔτε ὑγιαίνει οὔτε οὐχ ὑγιαίνει , ὃ ἴσον ἐστὶ τῷ οὐ νοσεῖ , καὶ ἀριθμὸς ὃς οὔτε περιττός ἐστιν οὔτε ἄρτιος . ἀλλὰ τοῦτο ἀδύνατον , ὡς δηλοῖ ὁ ὁρισμός · ὃν γὰρ ἄν λάβωμεν καὶ προχειρίσωμεν , οὗτος ἢ ἄρτιός ἐστιν , ὁ καὶ δίχα διαιρούμενος , ἢ περιττός , ὁ μὴ δίχα διαιροὔμενος . πρὸς τούτοις δὲ καὶ εἰς ἄπειρον βαδιεῖται , καὶ οὐ μόνον ἔσονται τὰ ὄντα ἡμιόλια ἀλλὰ καὶ πλείω . εἰ γὰρ ἐστι τοῦ λευκοῦ καὶ τοῦ οὐ λευκοῦ μεταξύ τι , ἔσονται τρία · τὰ δὲ τρία τῶν δύο ἡμιόλια · ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ οὐκ ἀγαθοῦ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων . ἄλλως τε δή , ὃ πολλάκις εἴρηται , καὶ ἄπειρος ἔσται ἡ πρόοδος . εἰ γάρ ἐστί τι μεταξὺ τοῦ λευκοῦ καὶ οὐ λευκοῦ τὸ οὐχὶ οὐ λευκόν , καὶ πάλιν τοῦ λευκοῦ καὶ τοῦ οὐχὶ · οὐ λευκοῦ ἔσται τι μεταξύ . ἀλλὰ καὶ τούτου ἔσται ἀπόφασις , καὶ πάλιν τῆς ἀποφάσεως καὶ καταφάσεως τῆς γινομένης ἔσται τι μεταξύ · ἔσται δὲ καὶ τούτου ἀπόφασις καὶ πάλιν μεταξύ , καὶ οὕτω τῷ ὄντι ἐπ’ ἄπειρον γίνεται ἡ πρόοδος . διό φησιν ἡ γὰρ οὐσία τοῦ μεταξύ ἐστί τις ἄλλη , εἰ ἄρα ἔστι παρὰ τὴν κατάφασιν καὶ τὴν ἀπόφασιν · ὥστε ἔσται καὶ αὐτῆς ἀπόφασις , καὶ οὐδὲν ἔσται ὡρισμένον . p . 1012a15 Ἔτι ὅταν ἐρομ·ένου εἰ λευκόν ἐστιν εἴπῃ ὅτι οὔ , οὐθὲν ἄλλο † ἀπεφήνατο εἶναι . Ὀταν τις ἔρηται ὅτι εἰ λευκός ἐστι Σωκράτης , καὶ ὁ μὲν εἴπῃ ὅτι ναί , ὁ δὲ ὅτι οὔ , καὶ ὁ μὲν εἶναι εἰπὼν καταφάσκει , ὁ δὲ ἀρνησάμενος καὶ εἰπὼν μὴ εἶναι οὐδὲν ἄλλο ἢ τὸ εἶναι ἀποφάσκει , οὐδὲν ἂν εἴη μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως · εἰ γὰρ δύο μὲν ἀποκρίσεις μόναι περὶ ἑκάστου , τῶν δὲ δύο ἀποκρίσεων ἡ μὲν κατάφασίς ἐστιν ἡ δὲ ἀπόφασις , καὶ οὐδὲν ἄλλο ἐκ τῆς ἀποκρίσεως σημαίνεται ἢ ὑφ’ ἧς μὲν τὸ εἶναι , ὑφ’ ἧς δὲ τὸ μὴ εἶναι , οὐδὲν ἄν εἴη μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως . οὕτω γὰρ παρὰ τὸ ἀρνητικὸν μόριον · ἔδει εἶναι ἄλλην τρίτην ἀπόκρισιν , ὅπερ οὐκ ἔστιν οὔτε γὰρ ἐπινοῆσαι δύναται ) , ἢ εἰ μή ἐστιν , οὐκ ἔστι τι μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως . p . 1012a17 ἐλήλυθε δὲ ἐνίοις αὕτη ἡ δόξα ὥσπερ καὶ αἱ ἄλλαι τῶν παροδόξων . ἐντεῦθεν τὴν αἰτίαν λέγει , φησί , δι’ ἣν ἐπὶ ταύτην ἦλθον τὴν δόξαν οἱ παλαιοὶ καὶ εἰρήκασιν εἶναί τι μεταξὺ . τῆς ἀντιφάσεως . τὴν δὲ αὐτὴν f.208r εἶναι λέγει , ἥπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων παραδόξων , ἃ τίθενταί τινες , διὰ τὸ μὴ δύνασθαι λῦσαι τὸν ἐριστικὸν λόγον · ἐρωτώμενοι γ·ὰρ περὶ τούτων καὶ μὴ δυνάμενοι λῦσαι ἐνδιδόασι καὶ δοξάζουσιν οὕτως , ὥσπερ καὶ ἄλλοι ἐν - δόντες παραδόξους θέσεις εἰρήκασιν , ὅτι οὐκ ἔστι κίνησις , διὰ τὸν Ζήνωνος λόγον τὸν ἀναιροῦντα κίνησιν · ἐπειδὴ οὐ δύνανται συνορᾶν τὸ ἐν τοῖς λαμ - βανομένοις λόγοις ψεῦδος , ταράττουσι καὶ ἀπορεῖν ποιοῦσι , μήποτε οὐκ ἔστι κίνησις , οὕτως ἐναργές τε καἰ ἐν πάσι πράγμασι . τοιοῦτον δέ τινες καὶ τῶν μεταξύ τι τῆς ἀντιφάσεως θεμένων ἔπαθον . οὐ γὰρ δυνηθέντες τοὺς περὶ τούτων , ὅτι οὕτως ἔχει , ἐρωτωμένους λόγους ὄντας σοφιστικοὺς λύειν συνεχώρουν αὐτοῖς . ἔστι δὲ ἡ ἀπορία , δι’ ἣν ἔθεντό τινες εἶναί τι μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως , τοιαύτη , λέγουσα μηδὲν μὲν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος γίνεσθαι , ἐκ δὲ τοῦ αὐτοῦ ὁρᾶν τὰ ἐναντία γινόμενα , καὶ διὰ τοῦτο ἐνυπάχειν αὐτὰ ἐν ἐκείνῳ καὶ μεμῖχθαι καὶ εἶναι εἶναι αὐτῶν , ὡς τὸν οἶνον τὸν μεμιγμένον ὕδατι , διὸ οὔτε ὕδωρ εἷναι ἄντικρυς οὔτε οὐχ ὕδωρ · ᾧ καὶ Ἀναξαγόρας ἠκολούθησεν . ὅτι δὲ ψευδὴς ὁ λόγος ὁ λέγων πάντα ἐν πᾶσι μεμῖχθαι , φανερόν · μὴ ἐπιστήσαντες γὰρ τῇ ἀναλύσει τῇ εἰς τὴν ὕλην ἔπεσον . ψεῦδος δὲ πάλιν τὸ ἐπὶ τοῦ μεμιγμένου μηδέτερον μόριον τῆς ἀντιφάσεως εἶναι ἀληθές , μήτε τὴν · κατάφασιν μήτε τὴν ἀπόφασιν · οὐδέτερον μὲν γὰρ τῶν ἐξ ὧν μέμικται ἀληθές τὸ γὰρ μελίκρατον οὔτε ὕδωρ οὔτε μέλι ) , αἱ μέντοι ἀμφοτέρων ἀποφάσεις ἀληθεῖς ἐπ’ αὐτοῦ · οὔτε γὰρ μέλι τὸ μελίκρατον οὔτε ὕδωρ . οἱ μὲν οὖν , φησί , διὰ τοιαύτην αἰτίαν ἀπατῶνται , οἱ δὲ διὰ τὸ νομίζειν πάντων εἶναι ἀποδείξεις , ὅπερ οὐ δυνατόν · εἰ γὰρ πάντα ἀποδεικτά , οὐδὲν ἔσται ἀναπόδεικτον , ἐπεὶ εἰς ἄπειρον . ὁδεύει ὁ λόγος . p . 1012a21 Ἀρχὴ δὲ πρὸς ἅπαντας τούτους ἐξ ὁρισμοῦ . Ἀρχήν φησιν εἶναι τὴν ἀπὸ τῶν ὁρισμῶν . ἐὰν γὰρ συγχωρήσωσι τὰ ὀνόματα σημαίνειν τι , ὅπερ ἀναγκαῖον αὐτοῖς διδόναι , εἰ διαλέγοιντο καὶ χρῶνται χρὴ τὸν λόγον τοῦ σημαινομένου ὑπό τε τοῦ ἀληθοῦς καὶ ψευδοῦς τῶν ὀνομάτων , οἶς χρῶνται , λαμβάνειν · οἵτινες λόγοι ὁρισμοὶ ἂν εἶεν , ὁ μὲν τοῦ ἀληθοῦς ὁ δὲ τοῦ ψευδοῦς · ὥστε διὰ τοῦ διδόναι σημαί - νειν τι δι’ ὧν λέγουσι συγχωροῦσι καὶ τὸ ὁρισμοὺς εἶναι . ἂν δὲ τὸ μὲν ἀληθὲς σημαίνῃ τὸ <τὸ> ὂν εἶναι λέγειν καὶ τὸ μὴ ὃν μὴ εἶναι , ψεῦδος δὲ τὸ τὸ ὂν μὴ εἶναι λέγειν ἢ τὸ μὴ ὃν εἶναι , καὶ παρὰ ταῦτα μηδὲν ἄλλο ἀληθὲς ἢ ψεῦδος , τούτων δὲ τὰ μὲν καταφάσεις , τὰ δὲ ἀποφάσεις , οὐδὲν ἂν ἀληθὲς ἢ ψεῦδος εἴη παρὰ κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν · εἰ δὲ μηδὲν ἀληθὲς παρὰ ταῦτα ; οὐδ’ ἂν μεταξὺ αὐτῶν τι ἔσται . Ἡράκλειτος δὲ λέγων πᾶν εἶναί τε καὶ μὴ εἶναι καὶ ἅμα τὰ ἀντικείμενα εἶναι , τὴν ἀντίφασιν ἅμα ἀληθῆ τίθησι , καὶ πάντα εἶναι ἀληθῆ ἀποφαίνεται . Ἀναξαγόρας δὲ εἶναί τι μεταξὺ τῆς · ἀντιφάσεως λέγει · τὸ γὰρ μῖγμα εἱ ἐξ ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ εἴη , οὔτε ἀγαθὸν οὔτε πάλιν οὐκ ἀγαθόν , ὁμοίως δὲ πάλιν οὔτε κακὸν οὔτε οὐ κακόν · διὸ πάντα ψευδῆ , ἐπειδὴ πάντα ἐν πᾶσι , καὶ λέγει καὶ τὰ ἀντικείμενα ἐν ἀλλήλοις . p . 1012a29 Διορισμένων δὲ τούτων . Προδεδειγμένων τούτων φανερὸν ὑπάρχει ὅτι καὶ τὰ μοναχῶς λεγόμενα , ὅτι πάντα ἀληθῆ ἢ ὅτι πάντα ψευδῆ , καὶ κατὰ πάντων ἀδύνατον ὑπάρχειν , ὥσπερ τινὲς λέγουσιν , οἱ μὲν οὐδὲν ἀληθὲν λέγοντες εἶναι , ὥσπερ Ἀναξαγόρας οὐδὲν γὰρ κωλύει οὕτως ἅπαντα εἶναι , ὥσπερ τὸ τὴν διάμετρον σύμμετρον εἶναι · ἐδείχθη γὰρ ἐν τῷ I βιβλίῳ ὅτι οὐ δυνατόν , ἐπεὶ οὕτως ἔσται ὁ αὐτὸς τρόπος περιττὸς καὶ ἄρτιος ) · οἱ δὲ περὶ Ἡράκλειτόν φασι πάντα ἀληθῆ εἶναι . σχεδὸν γὰρ οὗτοι οἱ λόγοι οἱ αὐτοὶ ὑπάρχουσι τῷ Ἡρακλείτου . ὁ γὰρ λέγων ὅτι πάντα ἀληθῆ καὶ πάν τα ψευδῆ καὶ χωρὶς λέγει τῶν λόγων ἑκάτερον τούτων . αἱ μὲν γὰρ ἀληθεῖς καταφάσεις τὰς ἀποφάσεις * * * ὅτι γὰρ ὁ λέγων καὶ ἀληθῆ πάντα καὶ ψευδῆ πάντα καὶ ἰδίᾳ ἑκάτερον κατηγορεῖ κατὰ πάντων , τό τε ἀληθῆ αὐτὰ εἶναι καὶ <τὸ> ψευδῆ . ὥστε εἴπερ ἀδύνατα ἐκεῖνα , τὸ χωρὶς πάντα ἀληθῆ εἶναι καὶ πάντα ψευδῆ , καὶ ταῦτα ἀδύνατον εἶναι , τὸ ἅμα πάσας καὶ ἀληθεῖς εἶναι καὶ ψευδεῖς . p . 1012a2 Ἔτι δὲ φανερῶς ἀντιφάσεις εἰσίν . Εἰ ἐπὶ ἐνίων ἀντιφάσεων ἀκριβῶς πεπείσμεθα ὅτι οὐ δυνατὸν αὐτὰς συναληθεύειν , φανερὸν ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων οὕτως ἔχει · οὔτε γὰρ δυνατὸν λέγειν ὅτι καὶ κινεῖται ὁ ἥλιος καὶ οὐ κινεῖται , καὶ ὅτι φωτίζει καὶ οὐ φωτίζει . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν γενητῶν καὶ φθαρτῶν ἴσως ἡ ὅλη ἠπάτησεν αὐτούς , ἐπὶ δὲ τῶν οὐρανίων ἀδύνατον τὸ τοιοῦτο . διό φησιν ἔτι δὲ φανερῶς ἀντιφάσεις ὑπάρχουσιν , ἅστινας οὐ δυνατὸν εἶναι ἅμα ἀληθεῖς καὶ ψευδεῖς · καίτοι ὅσον ἐκ τῶν λόγων τούτων ἔδει καὶ ταύτας συναληθεύειν . ὅπερ οὖν εἴρηται , δεῖ πρὸς ἅπαντας τοὺς τοιούτους λόγους αἰτεῖσθαι , καθάπερ ἐλέχθη καὶ ἐν τοῖς ἐπάνω λόγοις , οὐχὶ εἶναί τι ἢ μὴ εἶναι , ἀλλὰ σημαίνειν τι τὸ ὄνομα ὅπερ λέγουσιν · ὥστε δεῖ αὐτοὺς διαλέγεσθαι ῥήματα σημαίνοντα πράγματα λαβόντας , τί σημαίνει τὸ ἀληθὲς ἢ τὸ ψεῦδος · εἰ δὲ σημαίνουσι καὶ τὸ μέν ἐστιν ἀληθὲς τὸ λέγον ‘ἄνθρωπος περιπατεῖ’ ἡ δὲ ἀπόφασις ψευδὴς ἡ λέγουσα ‘ἄνθρωπος οὐ περιπατεῖ’ , δῆλον ὡς ὅτι οὐ συναληθεύει ἡ ἀντίφασις . διό φησιν εἰ δὲ μηδὲν ἄλλο ὑπάρχει τὸ ἀληθὲς φάναι ἢ ὅπερ ἀποφάναι ψεῦδος ὑπάρχει , ἀδύνατον ἅπαντα ψευδῆ εἶναι · ἀνάγκη γὰρ τῆς ἀντιφάσεως θάτερον μόριον εἶναι ἀληθές , ὡς ὁ λόγος ἔδειξε . πρὸς ἐπὶ τούτοις δὲ εἰ πᾶν ἢ φάναι ἢ ἀπο - φάναι ἀναγκαῖον , ἀδύνατον ἀμφοτέρας τὰς προτάσεις ψευδεῖς εἶναι · θάτερον γὰρ μόριον τὴς ἀντιφάσεως ψεῦδός ἐστιν , ὡς διὰ πλειόνων ἐδείξαμεν . p . 1012a13 Συμβαίνει δὲ καὶ τὸ θρυλλούμενον πᾶσι τοῖς τοιούτοις λόγοις . Πρὸς ἐπὶ τούτοις δὲ οἱ ταῦτα λέγοντες ἑαυτοὺς ἀναιροῦσιν , ὡς εἷπε καὶ ὁ Πλατῶν ἐν τῷ Θεαιτήτῳ πρὸς τὸν Πρωταγόραν , * * * ἔλεγεν ὅτι πᾶς ἀληθῆ λέγει . ὁ οὖν Πλάτων ἔλεγεν ‘ὦ Πρωταγόρα , ἡμεῖς λέγομέν σε ψεύδεσθαι . εἰ οὖν ψευδόμεθα , οὐ πᾶς λέγει ἀλήθειαν ὁ λέγων · εἰ δὲ μὴ ψευδόμεθα , σὺ ψεύδῃ’ , ὥσπερ ἐκεῖνός φησιν ὅτι Ἀλέξανδρος τὸ ὄναρ εἶδεν ὀνείρῳ μὴ πιστεύων . φησὶν οὖν ὅτι οὗτοι ἑαυτοὺς ἀναιροῦσιν · ὁ μὲν γὰρ πάντα ἀληθῆ λέγων καὶ τὸν ἐναντιούμενον αὐτῷ λόγον ἀληθῆ ποιεῖ , ὥστε τὸν ἑαυτοῦ οὐκ ἀληθῆ ποιεῖ ( ὁ γὰρ ἐναντίος αὐτῷ οὔ φησιν αὐτὸν ἀληθῆ λόγον λέγειν , ὃν ἐκεῖνος ὑποτίθεται εἶναι λόγον ἀληθῆ ) , ὁ δὲ πάντα λέγων ψευδῆ πάλιν αὐτὸς ἑαυτὸν ἀναιρεῖ · καὶ αὐτὸς γὰρ ψεύδεται , ὥστε οὐκ ] ἔστιν ἡ ἀπόφασις αὐτοῦ ἀληθής . περὶ τούτου ἐάν μοι εἴποι ὁ Πρωταγόρας , εἰ τύχοι , ὅτι πᾶς ὁ λέγων ἀληθὲς λέγει χωρὶς τοῦ μαχο - μένου μοι , καὶ οὕτως ἄτοπον · οἱ γὰρ ἐπαινοῦντες τὸν μαχόμενον αὐτῷ ψεύδεσθαι αὐτόν φασι , καὶ οἱ ἀποδεχόμενοι αὐτόν . πάλιν δὲ ἐὰν εἴποι πάντας ψεύ - δεσθαι λέγων χωρὶς ἐμοῦ , ὁ λέγων αὐτὸν ἀληθεύειν οὐ ψεύδεται · ὥστε οὐ γίνεται ψεῦδος . τοῦτο οὖν ἐστιν ὃ λέγει , ἐὰν δὲ χωρίζωσιν ἐπὶ τούτου ὁ μὲν πάντα ἀληθῆ λέγων τὸ ἐναντίον , ὡς οὐκ ἀληθεύει ἐκεῖνος ἐνατιούμενός μοι , πάλιν δὲ ὁ πάντας λέγων ψεύδεσθαι χωρὶς ἑαυτοῦ , οὐδὲν ἧττον ἀπείρους αὐτοῖς συμβαίνει αἰτιᾶσθαι λόγους ἀληθεῖς καὶ ψευδεῖς . ὁ γὰρ λέγων τὸν ἀλγθῆ λόγον ἀληθὴ καὶ ἐπαινῶν αὐτὸν ἀληθεύει καὶ ὁ δεχόμενος . τοῦτο δὲ εἰς ἄπειρον βαδιεῖται . p . 1012b12 Φανερὸν δὲ ὅτι οὐδὲ οἱ πάντα ἠρεμεῖν λέγοντες . Οὐδὲ οἱ πάντα ἠρεμεῖν λέγοντες ἀληθὴ λέγουσιν , οὔτε δὲ οἱ πάντα κινεῖσθαι . ἡ λέξις δὲ αὕτη οὐ φέρεται ἔν τισιν ἀντιγράφοις , ἐπειδὴ οἰκεία μᾶλλόν ἐστι τῇ φυσικῇ . οὐ μὴν ἀλλ’ ἐπειδὴ συγχρώμενος τοῖς προδεδειγμένοις περὶ αὐτῶν λέγειν δοκεῖ , οὐκ ἂν εἴη παντάπασιν ἀλλοτρία τῶν προκειμένων . εἰ οὖν , φησίν , ἠρεμεῖ πάντα , καὶ οὐκ ἔστι μεταβολή , συμγὰρ βήσεται ἀεὶ τὰ αὐτὰ μένειν ἀληθῆ καὶ ψευδῆ , μὴ ὄντος τοῦ μεταβάλλοντος · φαίνεται δὲ ἐν μεταβολῇ τὰ πράγματα · ὁ γὰρ λέγων αὐτὸς μεταβάλλει · πρώην γὰρ μὴ ὢν γέγονε , καὶ πάλιν ὕστερον φθείρεται . ὥστε εἰ ἔστι μεταβολή , οὐ πάντα ἠρεμοῦσιν . ἀλλ’ οὐδὲ πάντα κινεῖται · εἰ γὰρ πάντα κινεῖται , οὐδὲν ἔσται ἀληθές , ἐπειιόὴ πάντα ἐν ῥύσει ὑπάρχουσι , καὶ οὐ δυνατὸν ἀποφαίνεσθαι περί τινος ἀληθῶς , καθάπερ ἔλεγεν ὁ Κρατύλος · ὥστε πάντα ἤδη <ψευδῆ> . ἀλλὰ διὰ πλειόνων λόγων ἐδείξαμεν ὅτι οὐ δυ - νατὸν εἶναι πάντα ψευδῆ · οὐκ ἄρα πάντα κινοῦνται . ἔτι , φησίν , ἀ·νάγκη τὸ ὂν μεταβάλλειν · ἔκ τινος γὰρ εἴς τι ἡ μεταβολή . πρότερον οὖν ἠρεμῆσαν οὕτως μετέβαλε , καὶ ὃ εἴρηται ἐν τῷ Η λόγῳ , ὅτι τῶν ὄντων τὰ μὲν παντελῶς φησιν ἀκίνητα , ὡς τὰ οὐράνια , τὰ δὲ ποτὲ κινούμενα ; ὡς τὰ ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ . διό φησιν ἀλλὰ μὴν οὐδὲ πάντα ἠρεμεῖ ἡ κινεῖταί ποτε , ἀεὶ δὲ οὐδέν · ἔστι γάρ τι ὅπερ ἀεὶ κινεῖ τὰ κινούμενα , καὶ τὸ πρῶτον κινοῦν αὐτὸ ἀκίνητον ὑπάρχει , τουτέστι τὸ πρῶτον αἴτιον .
Lemmas: p . 1003a21 εἰμί ἐπιστήμη ὅς θεωρέω ὁ εἰμί ὅς ὅς καί ὁ οὗτος ὑπάρχω · ὁ σκοπός ὁ πρόκειμαι βιβλίον εἰμί ἐπιλύω ὁ πολύς ὁ ἀπορία ὁ εἴρω ἐν ὁ δύο , τουειμι ἐν ὁ Β . ζητέω δέ καί περί ὁ ἀντίφασις ; εἴτε αὐτόπιστος εἰμί ἀγαθός εἰμί πᾶς ἀπόδειξις , ὅτι ἐπί πᾶς ἢ ὁ κατάφασις ἤγουν ὁ ἀπόφασις ἀληθεύω , εἴτε δυνατός εἰμί ἀποδείκνυμι οὗτος αὐιό , ὅτι ἐπί πᾶς ἢ ὁ κατάφασις ἤγουν ὁ ἀπόφασις ἀληθεύω . πρός ἐπί οὗτος δέ ζητέω καί περί ὁ ἀκαταληψία μάχομαι πρός ὁ καλέω εφεκτικός , καί δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί ἀκαταληψία ἀλλά καταληπτός ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα . εἶτα λοιπός κατά ὁ προοίμιον ζητέω οὗτος , ἐπεί ἀπορέω ἐν ὁ πρό οὗτος βιβλίον ζητέω εἰμί ἄρα ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέγω περί πᾶς ὁ οὐσία , οὗτος αὐτός ἐνταῦθα ἐπιλύω δείκνυμι ὅτι περί πᾶς ὁ οὐσία διαλέγω ὁ πρῶτος φιλόσοφος , πολυπραγμονέω καί ὁ αἴτιος αὐτός καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω αὐτός , οἷος , εἰμί τυγχάνω , περί ὁμοιότης καί ἀνομοιότης καί ἑτερότης καί ταὐτότης . ὁ δέ ἄλλος καί κατά μέρος ἐπιστήμη μέρος τίς ὁ καθόλου ἀποτέμνω περί οὗτος θεωρέω , οἷος γεωμετρία περί μέγεθος καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ μέγεθος , οἷος ὁ τρίγωνος , εἰμί τυγχάνω , ὁ ὁ τρεῖς γωνία δύο ὀρθός ἴσος ἔχω · ὁμοίως ἐσθίω καί ὁ ἀριθμητικός περί ἀριθμός καί ὁ ἀστρονόμος περί σχῆμα ἀστήρ μέγεθος κίνησις , ὡσαύτως δέ καί ὁ ἄλλος πᾶς ἐπιστήμη . προτίθημι - μένος οὖν ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός πραγματεία , ὅς καί Σοφία καί Πρότερος φιλοσοφία , εἰμί δέ ὅτε καί Θεολογία αὐτός καλέω , περί ὁ εἰμί ὅς εἰμί θεωρέω καί δείκνυμι ὅτι ὁ πρόκειμαι πραγματεία μήτε ὁ περί ὁ ὁ ἀναγκαῖος γνῶσις καταγίγνομαι εἰμί τέχνη ἤ ἐπιστήμη μήτε ὁ περί ὁ χρήσιμος , ἀλλά εἰμί αὐτός χάρις ὁ γνῶσις τε καί ἐπιστήμη μετι - εἰμί † αὐτός εἰς αὐτός μέτειμι , δείκνυμι δέ αὐτός θεωρητικός εἰμί ὁ πρῶτος ἀρχή τε καί αἴτιος οὗτος γάρ μάλιστα εἰμί ) , πρό ὁ ζητέω τίς ὁ πρῶτος ἀρχή , κινέω καθόλου ὁ περί αἴτιος λόγος καί ὁ δόξα ὁ πρό αὐτός εἰς περί ὁ ἀρχή ἐκτίθημι τε καί ἱστορέω καί ἀντιλέγω πρός αὐτός , δείκνυμι δέ καί ὅτι [ εἰμί ] εἰμί τις · ἀρχή πρῶτος καί οὐ ἐπί ἤπειρος ὁ ὁ ἀρχή ἄνοδος , καί ἐπί οὗτος ὡς χρήσιμος καί ἀνακ - καίω πρός ὁ εὕρεσις ὁ ὁ σοφία πρόκειμαι ἀπορέω τις ἀπορία περί τε ὁ εἰμί καί ὁ ἀρχή καί ὁ οὗτος παράκειμαι , μετά ὁ ἀπορία ἄρχω ὁ τρίτος βιβλίον λοιπός ἐν οὗτος λέγω τε καί κατασκευάζω ὁ αὐτός δοκέω καί λύω ὁ ἀπορέω . δείκνυμι δέ ἐν ὁ βιβλίον περί τίς εἰμί ὁ σοφία , ὅς καί φιλοσοφία ὀνομάζω καί πρῶτος φιλοσοφία . καί πρῶτος μέν συνίστημι ὅτι περί ὁ εἰμί καθόλου , καί ἐπεί ὁ εἰμί ὁ εἷς κατά ὁ ὑπόκειμαι ὁ αὐτός , ὅτι καί περί οὗτος . ἀλλά καί περί ὁ ὑπό ὁ εἷς , ὅς εἰμί ὁ αὐτός ὁ ἴσος ὁ ὅμοιος . ἀλλά καί περί ὁ ἀντίκειμαι ὁ εἷς , οὗτος δέ εἰμί ὁ πολύς · ὁ γάρ αὐτός ὁ γνῶσις ὁ ἀντίκειμαι . καί περί ὁ ὁ εἴρω ἄρα ἀντίκειμαι , ἀλλά καί περί πᾶς ὁ ἐναντίος · πᾶς γάρ ὁ ἐναντίος ὑπό ὁ ἑτερότης , ὁ δέ ἵερος ὑπό ὁ πολύς , ὁ δέ πολύς καί εἷς ἀντίκειμαι . εἰμί δέ περί πᾶς ὁ ἐναντίος τε καί ἀντίκειμαι , δῆλος καί ἐκ οὗτος ὅτι περί πᾶς ὁ εἰμί · πᾶς γάρ ὁ εἰμί ἐν οὗτος · ἢ γάρ ἐναντίος ἢ ἐκ ἐναντίος . ἀλλά εἰμί περί πᾶς ὁ εἰμί , καί περί πᾶς ὁ κατά ἑαυτοῦ τε καί κοινῶς ὁ εἰμί ὁ εἰμί ὑπάρχω · τοιοῦτος δέ καί ὁ ἀξίωμα . ἐπί ὅς δείκνυμι ὅτι κοινός καί γνώριμος ὁ ἀξίωμα εἰμί ὁ μή δύναμαι συνυπάρχω ὁ ἀντίφασις . πρῶτος δέ ἐν αὐτός δείκνυμι , λαμβάνω ὅτι ὁ σοφία περί ὁ εἰμί , ὅτι ὁ εἰμί οὕτως λέγω πολλαχῶς ὡς ὁ ἀπό εἷς τε καί πρός εἷς , ὥσπερ ὁ ἰατρικός σιτίον καί ἰατρικός φάρμακον · οὗτος γάρ ὁμώνυμος τυγχάνω ὡς ἰός ἀπό εἷς καί πρός εἷς · ἀπό γάρ ὁ ἰατρικός εἷς πρᾶγμα παράγω καί πρός εἷς ὁ ἰατρικός νεύω . ὁ μέντοι γε Αἴας εἰμί καί ὁμώνυμος εἰμί , ἀλλά οὖν οὐ ὑπάρχω ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς · οὔτε γάρ ἀπό εἷς τις παράγω , ἀλλά καλέω οὗτος κατά Τύχη . καί ὁ εἰμί οὖν ὁμώνυμος εἰμί ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς πᾶς · ἔχω γάρ ὁ ὀνομασία καί ὁ πρόοδος ἐκ ὁ κύριος εἰμί , τουτέστι ὁ ἑνάς . καί ὅτι ὁ οὕτως πολλαχῶς λέγω ὡς ἀπό εἷς τε καί πρός εἷς , ὡς λέγω καί ὁ ὅς εἷς , εἷς ἐπιστήμη δοκέω καί ὁ εἰμί ὅς εἰμί · ὅθεν καί περί ὁ οὗτος θεωρία εἰμί ὁ πρόκειμαι ἐπι - στήμη , πρῶτος τε εἰμί πᾶς ἐπιστήμη καί κύριος . εἴρω δέ καί ὅτι καί περί αὐτός ὁ σοφός ὅς τε διαλεκτικός καί ὁ σοφιστής περί γάρ ὁ κοινῶς ὁ εἰμί ὅς εἰμί ὑπάρχω καί οὗτος ὁ λόγος ποιέω · οὖον γάρ περί τίς εἷς γένος ὁ πραγματεία αὐτός , ὡς ἕκαστος ὁ ἄλλος τέχνη τε καί ἐπιστήμη ) , ἀλλά ὁ μέν αὐτός ψευδής καί διά ψευδής ἐπιχειρητικός , ὁ δέ διά πιθανός τε καί ἔνδοξος · ὁ δέ σοφία ἐπιστημονικός οὗτος εἰμί ὁ κοινῶς 7(5 εἰμί ὅς εἰμί ὑπάρχω θεωρητικός . δείκνυμι δέ ὁ μή δύναμαι ἅμα ὁ ἀντίφασις εἰμί ἀληθής ἢ ψευδής , ἀλλά κατά πᾶς δήω ἕτερος μέρος ὁ ἀντίφασις ἀληθής ἕτερος δέ ψευδής εἰμί , ἀντιλέγω καί πρός Ἡράκλειτος καί Πρωταγόρας , ἕ οἴομαι εἰμί τίς ὁ ἀντίφασις μεταξύ . p . 1003a21 εἰμί ἐπιστήμη τις , ὅς θεωρέω ὁ εἰμί ἀείδω ὑνί καί ὁ οὗτος ὑπάρχω κατά ἑαυτοῦ . λαμβάνω πρῶτος μέν ὁ εἰμί τις ἐπιστήμη περί ὁ εἰμί ὅς εἰμί , τουτέστι ὁ εἰμί ὅς εἰμί θεωρητικός τε καί ἀποδεικτικός ὁ οὗτος κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω [ ἀποδεικτικός ] . διό φημί εἰμί ἐπιστήμη τις , ὅστις θεωρέω ὁ εἰμί , καθό εἰμί εἰμί , καί ὁ ὑπάρχω ἰός εἰμί κατά ἑαυτοῦ . καί ὁ μέν εἰμί τις ὁ ἐπιστήμη περί ὁ ὅς προέρχομαι δείκνυμι · νῦν δέ προστίθημι ὡς ὅτι ὁ τοιοῦτος ἐπιστήμη θεωρέω καθόλου ὁ εἰμί , ὁ ὅς εἰμί , διαφέρω ὁ ἄλλος πᾶς ἐπιστήμη . ἔπειτα δείκνυμι ὅτι οὗτος εἰμί ὁ σοφία , περί ὅς νῦν ἐγώ εἰμί ὁ πάρειμι λόγος . οὗτος δέ δείκνυμι διά ὁ δείκνυμι ὁ ἄκρος ἀρχή τε καί αἴτιος , περί ὅς ὁ σοφός καταγίγνομαι , πρῶτος μέν εἰμί φύσις τις ἀρχή κατά ἑαυτοῦ , ἔπειτα ὅτι οὗτος ὁ φύσις · ὁ γάρ εἰμί ὅς εἰμί ὁ τοιοῦτος ἀρχή . p . 1003a23 οὐδέ εἷς γάρ ὁ ἄλλος ἐπιστήμη . ὅτι2 τοίνυν οὐ εἰμί ὁ πρῶτος σοφία ὁ αὐτός ὁ ἄλλος ἐπιστήμη , δείκνυμι ἐντεῦθεν . φημί γάρ ὅτι οὐδείς ὁ ἄλλος ἐπιστήμη ἐπισκοπέω καθόλου ὁ εἰμί , ὅς εἰμί εἰμί , ἀλλά περί τίς εἰμί καί μέρος ὁ εἰμί ἀποτέμνω πραγματεύομαι . ὁ μέν γάρ ἀριθμητικός περί ἀριθμός , ὅστις τίς εἰμί εἰμί , ὁ δέ γεωμετρία περί γραμμή καί ἐπίπεδος καί στερεός , ὁ καί αὐτός τις εἰμί . ὁ αὐτός τρόπος καί ἕκαστος ὁ ἄλλος ἐπιστήμη περί μέρος τίς ὁ εἰμί καταγίγνομαι καί ὁ οὗτος ὑπάρχω κατά ἑαυτοῦ θεωρέω ὁ γάρ συμβαίνω οὗτος σημαίνω νῦν ) · οὗτος γάρ ὁ περί ἕκαστος ἐπιστήμη ἴδιος . ὁ δέ μή περί εἰμί τίς καταγίγνομαι μέστε περί μέρος ὁ εἰμί , ἀλλά ἁπλόος περί ὁ εἰμί , καθό εἰμί εἰμί , ὁ πρῶτος εἰμί φιλοσοφία , διά ὅς καί ὁ εἰμί , καί οὗτος ὑπόκειμαι ἔχω ἄλλος εἄν ἐκεῖνος εἰμί . p . 1003a21 εἰμί ἐπιστήμη τις , ὅς θεωρέω ὁ εἰμί ὅς εἰμί . ὁ πρόκειμαι βιβλίον , ὡς εἴρω , ὑφηγηματικός ὑπάρχω , ὁ δέ πρό αὐτός ἀπορητικός . διά οὗτος τοίνυν ὁ ἀπορία ὁ εἴρω ἐν ὁ πρό οὗτος βιβλίον ἐπιλύω καί ζητέω περί ὁ ἀρχή πᾶς τέχνη . εἶτα ὕστερος ζητέω καί περί ὁ ἀντίφασις καί πολυπραγμονέω αὐτός ζητέω εἴτε αὐτόπιστος εἰμί εἴτε καί ἀποδείκνυμι ὑποβάλλω · καί πειράω ἀποδείκνυμι αὐτός . καί εἰμί ἁπλόος εἶπον ὁ πάρειμι θεωρία λογικός . p . 1003a21 ἔρτις ἐπιστήμη τις ὅς θεωρέω ὁ εἰμί ὅς ὅς καί ὁ οὗτος ὑπάρχω κατά ἑαυτοῦ . Ζεύς ὁ νῦν λέγω ὁ Ἀριστοτέλης βούλομαι ἐγώ δείκνυμι ὅτι εἰμί τις ἐπιστήμη ὁ ὁ εἰμί , καθό εἰμί εἰμί , ἀντί ὁ κύριος ὄνιος · ὅσπερ κύριος εἰμί ἀγαθός φημί καί πρῶτος καί ἔχω γόνιμος δύναμις , καί ἐκ αὐτός πᾶς ὁ ἄλλος προέρχομαι . ὁ γάρ ἄλλος ἐπιστήμη μέρος τίς ὁ εἰμί ἀποτέμνω οὕτως διαλέγω περί αὐτός ; οἷος ὥσπερ ὁ μαθηματικός ἐπιστήμη · ὁ μέν γάρ ἀριθμητικός περί ἀριθμός , ὁ δέ γεωμετρία περί μέγεθος , ὁ δέ ἀστρονομία περί ὁ οὐράνιος σῶμα · ὁ δέ φυσιολογία περί ὁ φυσικός πρᾶγμα . ζητέω οὖν εἰμί εἰμί ἐπιστήμη ὁ κύριος εἰμί · καί τέως μέν ὅτι εἰμί ὡς ὁμολογέω λαμβάνω , προέρχομαι δέ δείκνυμι οὗτος . ἐάν οὖν τις εἶπον ὅτι οὐ εἰμί ὁ εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἢ ἐν Ψυχή θεωρέω ἢ ἐν νάω ἢ ἐν ἄλλος ζῷον ἤγουν ἐν ἄλλος πρᾶγμα , εἴρω πρός αὐτός ὅτι οὐ ὅς νόος εἰμί εἰμί εἰμί , ἐπεί οὕτως ἐσθίω ὁ παρά ὁ νόος μή εἰμί εἰμί · νυνί δέ ὁράω ὅτι καί ψυχή εἰμί εἰμί καί ὁ σῶμα ὑπάρχω . ὥσπερ καί ὁ Σωκράτης φημί ἄνθρωπος εἰμί λευκός . οὖον καθό δέ . ἄνθρωπος εἰμί , λευκός εἰμί , ἀλλά ἕτερος ὑπάρχω παρά ὁ λευκός οὕτως εἰμί λευκός · οὕτως οὖν φημί καί ἐπί ὁ νόος καί ὁ ἄλλος ὁ εἰμί ὅτι οὐ ὅς νόος εἰμί εἰμί εἰμί , ἐπεί , ὡς εἴρω , ἐσθίω ὁ παρά ὁ νόος μή εἰμί εἰμί , ὥσπερ λέγω ὁ τρίγωνος , καθό τρίγωνος εἰμί , ὁ τρεῖς γωνία δύο ὀρθός ἴσος ἔχω , καί ὁ μή εἰμί τρίγωνος οὐ ἔχω ὁ σύμπτωμα . ὥστε οὐ ὅς νόος εἰμί , εἰμί εἰμί . ὁ μέντοι κύριος εἰμί ἐν αὐτός ὁ εἰμί ὁ ὕπαρξις ἔχω καί ὁ μή μετέχω αὐτός οὐ εἰμί εἰμί · γάρ ἕτερος εἰμί ὥσπερ ὁ νόος , οὕτως εἰμί εἰμί , ἀλλά αὐτός κύριος εἰμί εἰμί καί διά ὁ γόνιμος αὐτός δύναμις πᾶς ὁ εἰμί χαρίζομαι , καί νάω καί ἄγγελος καί ἀρχή καί πᾶς ὁ εἰμί . ἐπεί οὖν κοινωνέω ἅπας ἀλλήλων κατά ὁ εἰμί , οὗτος αἴτιος ὁ κοινότης οὗτος · οὔτε γάρ ἐκ αὐτόματος προέρχομαι ἐπί ὁ πρᾶγμα πᾶς ὁ εἰμί . φανερός δέ ὅτι ἐκ ὁ κύριος καί ἁπλόος εἰμί , τουτέστι ὁ πρῶτος οὐσία , προέρχομαι ὁ εἰμί ἐπί οὗτος διά ὁ γόνιμος αὐτός δύναμις . πᾶς γάρ ὁ εἰμί μετέχω ὁ εἰμί , καί ὁ γένεσις καί ὁ φθορά ἄλλος γάρ τίς γίγνομαι ) καί ὁ ἀπόφασις καί ὁ στερέω · εἰμί γάρ καί αὐτός ὑπάρχω καί ὁ μή εἰμί · ἐν γάρ ὁ λέγω εἰμί δῆλος ὅτι καί οὐσία κατά συμβαίνω · διά οὗτος γάρ καί ὁ Πλάτος λέγω ὅτι ὁ μηδαμός μηδαμῶς ὅς οὔτε δοξαστός εἰμί οὔτε ῥητός . εἰμί γάρ πᾶς , φημί , προάγω διά ὁ γόνιμος αὐτός δύναμις καί οὖον δήω χρόνος , ἀλλά Χωρὶς πᾶς μεταβολεύς , τίς , φημί , δεῖ λέγω ὅτι ἄρχω ἀπό τις χρόνος παράγω ; οὖον γάρ καλῶς λέγω , ὡς δείκνυμι , φημί , ἐν ἄλλος . εἰμί οὖν ἀποδείκνυμι ὅτι εἰμί ὁ ἁπλόος εἰμί , ἐκ ὅς καί ὁ ἄλλος πᾶς ὁ εἰμί κέω - νοέω , δῆλος ὡς ὅτι εἰμί τις ἐπιστήμη ὁ ἁπλόος Ὀνίος , τουτέστι ὁ ἁπλόος οὐσία , ὅστις καί ὁ ἀρχή ὁ ἄλλος ἐπιστήμη ὁ κατά μέρος ἀποδείκνυμι . χρή μέντοι οἶδα ὅτι οὖον συνώνυμος κατηγορέω ὁ ἄλλος ὁ ἁπλόος εἰμί , ἐπεί θεωρέω ἐν αὐτός ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερος , ὅπου δέ ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερος κατηγορέω , ὁ κοινῶς κατηγορέω οὐ εἰμί γένος , ὁ δέ γένος συνώνυμος κατηγορέω . εἰμί δέ πρῶτος οὐσία , εἰμί τυγχάνω , ὁ ὁ νοητός ὅστις εἰμί εἰμί , μετά δέ οὗτος ὁ αἰσθητής , ὅστις δύο τάξις ἐπέχω , τρίτος ὁ συμβεβηκός , καί αὐτός εἰμί ὑπάρχω . ὥστε οὖον συνώνυμος κατηγορέω , · ὅς φημί , ὁ ἁπλόος εἰμί . ἀλλά οὐδέ ὁμώνυμος · ὁ γάρ ὁμώνυμος ψιλός εἰμί ὄνομα μηδείς κοινωνέω κατά ὁ πρᾶγμα . ὁ γάρ κύω φωνή λέγω καί ἐπί ὁ χερσαῖος καί ὁ οὐράνιος · διΐστημι δέ ὁ χερσαῖος ὁ οὐράνιος πλεῖστος ὅσος μέτρον . ὥστε ὁ κύριος εἰμί κατηγορέω πᾶς ὁ εἰμί ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς , ὥσπερ λέγω ἀπό ὁ ἰατρικός ἰατρικός σμιλίον , τουτέστιν * * * ὑγιεινός φάρμακον καί ὑγιεινός σιτίον . διαφέρω οὖν ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς ὁ μέν συνώνυμος , καθό ὁ μέν συνώνυμος ὁμότιμος πᾶς ὁ εἶδος παρέχω ὁ εἰμί ( ὁμότιμος γάρ πᾶς ζῷον ὑπάρχω κατά ὁ ζῷον ) , οὗτος δέ οὐ ὁμότιμος · μᾶλλον γάρ , εἰμί τυγχάνω , εἰμί ὑγιεινός ὁ σιτίον καί ὁ φάρμακον . ὁ δέ ὁμώνυμος διαφέρω ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς , ἐπεί ὁ ὁμώνυμος , καθάπερ εἴρω , ὄνομα ὑπάρχω , οὐδείς δέ μεταδίδωμι ὁ πρᾶγμα ( ὁ γάρ κύω φωνή οὐδείς δίδωμι ὁ ἄστρον , ὥστε * * * ) · ὁ μέντοι γε ἀπό εἷς καί πρός εἷς μεταδίδωμι καί ὁ πρᾶγμα · ὁ γάρ ὑγιεινός σιτίον ὀνίνημι καί συνίστημι ὁ πρᾶγμα . οὕτως οὖν καί ὁ ἀπλόος εἰμί , ἐκ ὅς ὁ πᾶς ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς , κατηγορέω ὁ πᾶς · πᾶς γάρ ὁ εἰμί χαρίζομαι , ἀλλά οὐ ὁμότιμος διά ὁ ὁ δέχομαι ἐπιτηδειότης , ὥσπερ καί ὁ ἥλιος οὐ ὁμότιμος πᾶς φωτίζω διά ὁ ὁ δέχομαι ἐπιτη - δειοτηταω ἤγουν ὁ ἐναντίος . p . 1003a21 ἔρτις ἐπιστήμη τις ὅς θεωρέω ὁ εἰμί ὅς εἰμί καί ὁ οὗτος ὑπάρχω · καθά ἐν ὁ θεωρία εἴρω , πρῶτος λαμβάνω ὡς ὁμολογέω ὅτι εἰμί ἁπλόος εἰμί καί ὕστερος · ἐφεξῆς δέ αὐτός προέρχομαι δείκνυμι . φημί οὖν ὅτι εἰμί ἐπιστήμη τις , ὅστις θεωρέω ὁ · εἰμί καθό εἰμί , ἀντί ὁ ὁ ἀπλόος εἰμί , ἐκ ὅς ὁ ἄλλος ὁ εἰμί ἔχω . εἰμί γάρ ὁ κατά μέρος εἰμί εἰμί ὁ ἐπιστήμη , ὡς μανθάνω ἐν ὁ θεωρία , πολλῷμᾶλλόν εἰμί ὁ ἀπλόος εἰμί ἐπιστήμη . διά οὗτος οὖν φημί ὅτι εἰμί ἐπιστήμη τις , ὅστις θεωρέω ὁ εἰμί καθό εἰμί εἰμί · οὖον γάρ ἄλλος τίς ὑπάρχω οὕτως εἰμί εἰμί , ὥσπερ ὁ νόος καί ὁ οὗτος ὑπάρχω . δείκνυμι οὖν ἐγώ ἐντεῦθεν ὅτι δεῖ ὁ ἐφίστημι ὁ οὐσία διαλέγω καί περί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ οὐσία . ὁ τοίνυν ἐπιστήμη περί ὁ κύριος εἰμί καταγίγνομαι οὐ εἰμί ὁ αὐτός ὁ ἄλλος ἐπιστήμη ὁ περί ὁ μερικός καταγίγνομαι . οὐδείς γάρ ὁ ἄλλος ἐπιστήμη θεωρέω καθόλου περί ὁ κύριος καί ἀπλόος εἰμί , ἀλλά καθάπερ ἐν ὁ θεωρία εἴρω , μέρος τίς ὁ εἰμί ἀποτέμνω περί οὗτος θεωρέω ὁ συμβεβηκός , καθάπερ ὁ μαθηματικός ὁ ἐπιστήμη · οἷος ἀριθμητικός ὁ συμβαίνω περί ὁ ἀριθμός , γεωμετρία ὁ συμβαίνω περί ὁ μέγεθος , ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος . p . 1003a26 ἐπεί ὁ ἀρχή καί ὁ ἄκρος αἴτιος ζητέω . ὅς λέγω οὗτος εἰμί , ὅτι ἐπεί νῦν ζητέω εἰς ἀρχή καί ὁ αἴτιος ὁ εἰμί ὁ ἄκρος τίς γάρ μείζων ὁ ἀπλόος εἰμί ; ) φανερός ὅτι ὁ τοιοῦτος αἴτιος φάσις τις ἀναγκαῖος εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ . εἰμί γάρ ὁ ὁ στοιχεῖον ὁ εἰμί ζητέω ὁ φυσικός φημί , ὅστις καί ὀλισθάνω , ὁ μέν λέγω πῦρ , ὁ δέ ἀήρ , ὁ δέ ὕδωρ καί ὁ μεταξύ , καί δίδωμι εὐθύνω ἐν ὁ φυσικός λόγος ) εἰμί οὖν καί ὁ ὁ στοιχεῖον ὁ εἰμί ζητέω τοιοῦτος ἀρχή ζητέω , τουτέστι κατά ἑαυτοῦ , πᾶς εἰμί ἀνάγκη καί ὁ στοιχεῖον ὁ κύριος εἰμί μή εἰμί κατά συμβαίνω ἀλλά καθό εἰμί . ἐπεί οὖν περί ὁ κύριος εἰμί ἐγώ νῦν ὁ λόγος ἐνίστημι , δεῖ ἐγώ ὁ εἰμί , ὅς εἰμί εἰμί , ὁ πρῶτος αἴτιος ζητέω . οὗτος δέ εἰμί ὁ πρῶτος οὐσία , ὅστις γόνιμος δύναμις ἔχω πᾶς παράγω ὁ ἄλλος . δεῖ οὖν , φημί , ὁ ἀρχή ὁ πρῶτος καί ὁ ἄκρος αἴτιος , ὅς νῦν φημί εἰμί ὁ ζητέω ὑπό αὐτός , τουτέστιν ὑπό ὁ σοφός τε καί πρῶτος φιλόσοφος , φύσις τις ἀρχή εἰμί κατά ἑαυτοῦ καί μή κατά συμβεβηκός . πᾶς γάρ ἀρχή καί πᾶς αἴτιος τις εἰμί , καί οὗτος γε κύριος ἀρχή καί αἰτία ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί τις καί μή κατά συμβεβηκός · ὥστε καί ὁ πρῶτος ἀρχή , μάλιστα εἰμί ἀρχή , φύσις τις ἄν ἄγω ἀρχή κατά ἑαυτοῦ καί οὖον κατά συμβεβηκός . ὁ μέν οὖν κατά ἕκαστος ἐπιστητός οὐδείς ὁ τοιοῦτος ἀρχή · οὐδείς γάρ οὗτος ἀρχή ὁ πρῶτος εἰμί ἀρχή · ἄλλος γάρ ἕκαστος οὗτος ἀρχή . σημεῖον δέ · ὁ γάρ ὁ περί αὐτός ἐπιστήμη ἔχω μέν αὐτός ὁ ἀρχή , ἄλλος δέ καί μή ὁ αὐτός ἔχω , ἄλλος τις εἄν ἄγω ἀρχή ὁ πρῶτος ἀρχή καί ἄκρος . τίς δέ ὁ κατά συμβαίνω 〈 αἴτιος 〉 καί τίς ὁ κατά ἑαυτοῦ , δείκνυμι ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι · ὁ τε γάρ μή κατά ἑαυτοῦ τις εἰμί μηδέ πρῶτος , ἀλλά κατά ὁ ἐπί ἄλλος ἀναφορά . οὕτως ὁ ἰσοσκελής τρίγωνος οὖον φημί κατά ἑαυτοῦ αἴτιος εἰμί ὁ δύο ὀρθός ἴσος ἔχω ὁ τρεῖς γωνία , ἀλλά κατά συμβεβηκός , ὅτι ἄλλος οὗτος κατά ἑαυτοῦ αἴτιος προαναβαίνω καί πρῶτος · ὁ γάρ τρίγωνος . ἀλλά καί ὁ ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί τίνω αἴτιος συμβεβηκός , ὡς Πολύκλειτος ὁ ἀνδριάς , ἐκεῖνος λέγω κατά συμβαίνω αἴτιος . ὅς κατά συμβαίνω αἴτιος ὁ μέν τελευταῖος οὐδέ ὅλως εἰμί αἴτιος , ὁ δέ πρῶτος εἴρω εἰμί μέν τίνω αἴτιος , ἀλλά οὖον οὗτος . ὁ δέ πρῶτος αἴτιος οὔτε κατά ὁ δύο τρόπος ὁ κατά συμβαίνω αἴτιος οἷος τε ὁ εἰμί λέγω ( οὖον γάρ οἷος τε πρῶτος αὐτός αἴτιος εἰμί μή αἴτιος εἰμί ) οὔτε κατά ὁ πρῶτος · εἰμί γάρ κατά συμβαίνω ὁ εἰμί ὅς εἰμί , ἄλλος τις ἐπαναβαίνω εἰμί κατά ἑαυτοῦ αἴτιος · ἀλλά οὐδείς ὑπέρ ὁ εἰμί . πρῶτος ἄρα αἴτιος κατά ἑαυτοῦ αἴτιος , καί ὁ εἰμί ὅς εἰμί . αὐτός δέ πρῶτος μέν λαμβάνω ὅτι τις εἰμί αἴτιος κατά ἑαυτοῦ · εἰμί γάρ αἴτιος , καί τις , καί εἰμί ὡς ἀληθής αἴτιος , κατά ἑαυτοῦ . καί οὗτος λαμβάνω μετά οὗτος προσάγω ὅτι ὁ φύσις οὗτος , ὅς ἄκρος καί πρῶτος ἀρχή εἰμί , ὅς ζητέω , ὁ εἰμί ὅς εἰμί εἰμί . ὅς συνίστημι τοιοῦτος χράω λόγος . ὥσπερ ὁ ὁ στοιχεῖον ὁ εἰμί ζητέω ὁ τοιοῦτος ἀρχή ζητέω καί ὁ τοιοῦτος αὐτός στοιχεῖον , ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί αὐτός στοιχεῖον ἀλλά οὖον κατά συμβεβηκός , οὕτως καί ἐγώ ζητέω ὁ ὁ εἰμί πρῶτος ἀρχή καί ὁ αἴτιος δεῖ τοιοῦτος ζητέω ὅς κύριος καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί αὐτός ἀρχή . p . 1003a33 To δέ εἰμί λέγω μέν πολλαχῶς , ἀλλά πρός εἷς καί εἷς τις φύσις οὐ ὁμώνυμος . ὁράω εἰμί τις ἐπιστήμη περί ὁ εἰμί ὅς εἰμί καί ὁ οὗτος ἀρχή τε καί αἴτιος καί οὗτος εἰμί ἰά σοφία συνίστημι , ἐφεξῆς λέγω , πῶς οἷος τε εἰμί περί ὁ εἰμί ἐπιστήμη εἷς , ἐπεί δοκέω ὁμώνυμος εἰμί ὁ εἰμί , ὁ δέ ὁμώνυμος οὔτε εἷς φύσις οὔτε εἷς τέχνη οὔτε δέ εἷς ἐπιστήμη . ἰστέον δέ ὅτι , καθάπερ εἴρω ἐν ὁ θεωρία , οὔτε συνώνυμος κατηγορέω ὁ ἀπλόος εἰμί ὁ εἰμί οὔτε δέ ὁμώνυμος , ἀλλά ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς . μεταξύ οὖν εἰμί ὁ τε ὁμώνυμος καί ὁ συνωνύ - μῶν ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς . οὕτως οὖν καί ὁ εἰμί κατηγορέω ὁ . εἰμί ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς . ὁ οὖν ἀπό εἷς τε καί πρός εἷς λέγω οὔτε ὁ ὁ συνώνυμος τάξις φυλάσσω οὖον γάρ ὁμότιμος πᾶς ὁ εἶδος χαρίζομαι ὁ εἰμί ) οὔτε δέ ὁ ὁ ὁμώνυμος πάλιν ἔχω ἄκρατος καί ἄμικτος ἑτερότης οὗτος οὖν φημί ὅτι ὁ μέν εἰμί λέγω πολλαχῶς , ἀλλά πρός εἷς καί εἷς τις φύσις , τουτέστιν ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός ὅς , καί οὐ ὁμώνυμος · αἴτιος γάρ τις ἔχω ὁ ὁμοίως ἀλλήλων ὀνομάζω · κατά γάρ κοινός τις φύσις τοιοῦτος φημί εἰμί ὁ τε ὑγιεινός καί ὁ ἰατρικός . ὁ μέν γάρ ὑγιεινός ὁ πρός ὑγεία ἔχω πως οὕτως ὀνομάζω · ὁ μέν γάρ ὑγιεινός τίς λέγω ὁ φυλάσσω ὑγεία , ὡς δίαιτα τοιοῦτος , γυμνάσιον περίπατος , ὁ δέ τίς ὁ ποιέω , ὡς ὁ φάρμακον καί ὁ βοήθημα , ὁ δέ ὁ εἰμί σημεῖον ὑγεία , ὡς ὁ εὔχροια ἢ εὔπνοια , ὁ δέ ὁ δεκτικός εἰμί αὐτός , ὡς ὁ σῶμα ὁ ἐπιτήδειος εἰμί πρός ὁ ὑγιαίνω . ὥστε ὁ γε μηδείς εἰς ὑγεία συντελέω εἰμί λέγω εἰμί ἄζυξ - εἵνω , ὁμώνυμος λέγω ἄν . ὁμοίως καί ὁ ἰατρικός ὁ μέν λέγω οὕτως ὁ ἔχω ἰατρικός , ὡς ὁ ἰατρός , ὅς καί κύριος καί μάλιστα ἰατρικός , ὁ δέ ὁ εὐφυής εἰμί πρός ὁ λαμβάνω ἰατρικός , ὁ δέ ἔργον καί ἀποτέλεσμα ἰατρικός , ὥσπερ λέγω ἰατρικός τέμνω , ὁ δέ ὡς θεώρημα , ὁ δέ ὡς ὄργανον πρός ἴασις συντελέω ὁ φάρμακον . λέγω δέ καί ἰατρικός 〈 βιβλίον 〉 ὁ περί ἰατρικός συντάσσω . p . 1003b4 ὁμοιότροπος δέ καί ἄλλος λαμβάνω . καί ἄλλος εἰμί ὁμοίως οὗτος πρός εἷς καί εἷς τις φύσις λέγω · δοκέω γάρ καί ὁ ἀγαθός οὗτος εἰμί καί ὁ σχῆμα καί ὁ ὁρισμός . ὁμοίως φημί οὗτος ἔχω καί ὁ εἰμί · λέγω μέν γάρ καί αὐτός πολλαχῶς καί μή ὑπό εἷς γένος εἰμί , ὡς ὁ προερέω , οὖον μήv ἤδη καί ὁμώνυμος · οὖον γάρ μόνος ὁ ὁμώνυμος πολλαχῶς λέγω , ἀλλά καί ὁ ἀπό εἷς τις καί πρός εἷς , ὡς ἔχω ὁ τε προερέω καί ὁ · εἰμί . εἰμί γάρ κύριος λέγω ὁ οὐσία , λέγω δέ οὐδείς κακός εἰμί καί ὁ ὁ οὐσία συμβεβηκός , ὅσπερ εἰμί ὁ ἐννέα γένος . οὖον μήv · αὐτός νῦν χράομαι ὁ παράδειγμα ἕκαστος γένος εἷς τίθημι , ἀλλά διά αὐτός ἐξαρίθμησις τις ὁ ὁ οὐσία ὑπάρχω ποιέω βούλομαι . p . 1003b6 ὁ μέν γάρ ὅτι οὐσία εἰμί λέγω . ἐντεῦθεν βούλομαι δείκνυμι ὅτι ἐκ ὁ κύριος εἰμί πᾶς προέρχομαι . πᾶς γάρ μετέχω ὁ εἰμί · ὁ μέν γάρ εἰμί λέγω , ἐπεί οὐσία ὑπάρχω , ὁ δέ εἰμί λέγω , ὅτι συμβαίνω ὁ οὐσία , ὡς θερμότης ψυχρότης , ὑγρότης ξηρότης , καί ὅλως ὁ παθητικός ποιότης , ὁ δέ ὅτι ὁδός εἰς οὐσία , εἰμί λέγω · οὕτως καί ὁ γένεσις ὁ εἰμί λέγω καί ὁ αὔξησις . καί ὁ φθορά δέ ὁ οὐσία καί μεταβολή εἰμί λέγω , ὅτι καί οὗτος οὐσία τίς εἰμί , ὡς ὁ λείωσις καί ὁ φθορά , καί ὅτι ὁ φθορά ἄλλος εἰμί γένεσις . καί ὁ στέρησις · ὁ γάρ τυφλότης οὐσία τίς · στέρησις γάρ , ὁ εἰμί δέ εἰμί καί ὁ στερέω . ὁ δέ ὡς ποιότης , ὡς ἔχω διάθεσις σχῆμα . καλῶς δέ εἶπον ποιητικός ἢ γεννητικός οὐσία · ἀπό γάρ ὁ θερμότης ποιότης γίγνομαι σῆψις , ἐκ δέ ὁ σῆψις οὐσία τίκτω . ἢ ὁ πρός ὁ οὐσία λέγω εἴρω , ἵνα εἶπον ὁ πρός τίς · ὁ γάρ πρός τίς ἐν οὐσία σχέσις . ἐνδείκνυμι δέ ὁ ὁ οὐσία ἰσχύς πρός ὁ εἰμί τίς εἰμί · καί γάρ ὁ ἀπόφασις αὐτός τε ὁ οὐσία εἰμί ] καί ὁ ὁ οὐσία ὑπάρχω , καίπερ ἀναιρετικός εἰμί οὗτος ὅς εἰμί ἀπόφασις , ὅμως ἐπεί σχέσις τις ἔχω πρός οὐσία , εἰμί εἰμί . εἰμί γάρ μή εἰμί οὐσία , οὐδέ ἄν εἰμί τίς εἰμί · οὕτως δέ οὐδέ ὁ ἀπόφασις · εἰμί γάρ τις εἰμί ὁ ἀπόφασις . διά οὗτος καί αὐτός εἰμί . οὕτως καί ὁ μή εἰμί εἰμί μή εἰμί φημί , ὁ μή εἰμί , ὅς εἰμί ὁ εἰμί ἀπόφασις , ὁ εἰμί κατηγορέω , ὅτι ὁ εἰμί τίς εἰμί , οὖον μήv ἁπλόος εἰμί αὐτός λέγω , ἀλλά ὁ ὅλος οὗτος μή εἰμί εἰμί . p . 1003b11 καθά οὖν καί ὁ ὑγιεινός πᾶς εἷς ἐπιστήμη εἰμί . δείκνυμι ὅτι ὁ εἰμί οὕτως λέγω ὡς ὁ ὑγιεινός καί ὁ ἰατρικός ( πρός εἷς γάρ καί ἀπό εἷς οὗτος καί ὁ εἰμί · πρός γάρ ὁ οὐσία ) , κατά ὁ πρός οὗτος ὁμοιότης αὐτός λαμβάνω ὁ καί εἷς ἐπιστήμη εἰμί αὐτός · ὡς γάρ ὁ ὑγιεινός πολλαχῶς μέν λέγω , οὐ ὁμώνυμος δέ , εἷς πᾶς εἰμί ἐπιστήμη ἰατρικός γάρ ὁ περί ὁ ὑγιεινός πᾶς θεωρέω ) , οὐτάω ὁ καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ ὁμοίως ἐκεῖνος λέγω · τοιοῦτος δέ ὁ τε ἰατρικός καί ὁ εἰμί . ὁ μέν γάρ ὁμώνυμος οὐδείς κοινός ἔχω ἢ ὄνομα οὐ οἷος τε ἐπιστήμη εἰμί εἷς , ὁ μηδείς ὑπό ὁ κοινός ὄνομα ἴδιος δηλόω , εἰμί δέ ἕκαστος ἐπιστήμη περί τε εἷς γένος καί εἷς φύσις · ὅς δέ οὖον κατά ὄνομα μόνος εἰμί κοινωνία , ἀλλά ἀρτέομαι ὁ κατά οὗτος κοινωνία ὁ ὁ πρᾶγμα κοινωνία , οὗτος καί ἐπιστήμη εἷς . p . 1003b12 οὖον γάρ μόνος ὁ κατά εἷς λέγω ἐπιστήμη εἰμί θεωρέω εἷς . κατά εἷς μέν λέγω λέγω ὁ συνώνυμος καί ὑπό εἷς τίς κοινός τελουειντα γένος . οὖον μόνος δέ ὁ οὕτως ἔχω πρός ἀλλήλων εἷς εἰμί ἐπιστήμη , ἀλλά καί ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς . τρόπος γάρ τις καί ὁ πρός εἷς φύσις ὁ ἀναφορά ἔχω κατά εἷς λέγω , κατά ὅ·σον ἐν πᾶς πως αὐτός ὁράω ὁ φύσις αὐτός , ἀπό ὅς καί διά ὅς οὕτως καλέω , εἰμί καί μή ὁμοίως αὐτός καί ἐπί ἴσος πᾶς μετέχω . καί γάρ ἐν ὁ φυλακτικόν ὁ ὑγεία καί ἐν ὁ ποιητικός καί ἐν ὁ · δεκτικός ὑγεία εἰμί ὁ θεωρέω · διό καί εἰμί πως αὐτός εἷς λόγος καί εἷς ἐπιστήμη ὁ πᾶς οὗτος θεωρία · ὁ γάρ ἰατρικός . καί περί ὁ εἰμί δέ εἷς εἰμί ἐπιστήμη θεωρέω καθό εἰμί εἰμί · οὖον γάρ καθό μουσικός ἢ ἰατρικός , ἀλλά καθό εἰμί καί ὁ ὁ εἰμί κοινωνέω φύσις . p . 1003b16 πανταχοῦ δέ κύριος ὁ πρῶτος ὁ ἐπιστήμη . λαμβάνω ὅτι ὁ πολλαχῶς λέγω ὡς ἀπό εἷς τε καί πρός εἷς ἐπιστήμη εἷς , ἑξῆς δείκνυμι ὅτι ἐν ὁ οὕτως ἔχω , τουτέστιν ἐν πᾶς ἐν ὅς ὁ μέν πρότερος τίς εἰμί καί κύριος λέγω , ὁ δέ ἀπό ἐκεῖνος , ὡς · ἔχω ἐν ὁ ἀπό εἷς τε καί πρός εἷς λέγω , ὁ πρῶτος κύριος καί μάλα εἰμί ὁ περί ἐκεῖνος ὁ φύσις καταγίγνομαι ἐπιστήμη , πρός ὅς καί ὁ ἄλλος συντελής . ὁ γοῦν Ἰατρική , πᾶς εἰμί ὁ ὑγιεινός ἐπιστήμη , κύριος καί μάλιστα ὑγεία εἰμί , πρός ὅς ὁ ἄλλος λέγω . ὁμοίως καί ὁ περί ἀγαθός κύριος καί μάλα εἰμί ὁ περί ὁ τέλειος ὁ ἀγαθός . καί περί ὁ εἰμί δή πᾶς , ἐπεί ὁ αὐτός φύσις εἰμί ὁ εἰμί , εἷς μέν ἐπιστήμη , οὗτος δέ μάλιστα περί ὁ πρῶτος καί κύριος εἰμί εἰμί , διά ὅς καί ὁ ἄλλος εἰμί . τοιοῦτος δέ καί ὁ οὐσία · ἐκ οὗτος γάρ ἀρτέομαι ὁ εἰμί ὁ ἄλλος , καί διά οὗτος εἰμί ἐκεῖνος . ὁ οὐσία 〈 ἄρα ὁ 〉 ἀρχή καί ὁ αἴτιος ζητητέος ὁ φιλόσοφος , ὅς ὁ πραγματεία περί ὁ εἰμί ὅς εἰμί · ὁ γάρ οὗτος ἀρχή καί ὁ εἰμί εἄν πᾶς ἄγω , εἰμί ὅτι εἷς εἰμί ἐπιστήμη ὁ περί ὁ εἰμί θεωρία καί πῶς παρίστημι , νῦν προστίθημι καί τίς εἰμί . αὐτός · ὅτι γάρ ὁ φιλοσοφία ὁ καθόλου οὗτος διαφέρω ὁ ἄλλος , καθό ἐκεῖνος ὁ ἐπιστήμη ἕκαστος περί τίς ὅς , ὁ δέ φιλοσοφία καθόλου περί ὁ εἰμί , ὅς εἰμί εἰμί , οὖον ὁ τίς εἰμί . πανταχοῦ οὖν κύριος ὁ πρῶτος εἰμί ἐπιστήμη , ὥσπερ ἐπί ὁ ἄνθρωπος · ὁ γάρ ἄνθρωπος εἰμί ἐπιστήμη καί οὖον ὁ ἀνδριάς , εἰμί τυγχάνω , ἤγουν ὁ εἰκών · διά γάρ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος . εἰμί οὖν καί ἐνταῦθα διά ὁ πρῶτος οὐσία ὁ ἄλλος πᾶς , καί ἐκ αὐτός πᾶς ἀρτάω , ὁ οὐσία ὁ τοιοῦτος δεῖ ἐγώ θηράω ὁ ἀρχή καί ὁ αἴτιος . p . 1003b19 ἅπας δέ γένος καί αἴσθησις εἷς εἷς καί ἐπιστήμη , οἶος γραμματικός · τρία προτίθημι ἐκ ἀρχή ζητέω , πρῶτος μέν εἰμί ὁ εἰμί περί ὁ εἰμί εἰμί καταγίγνομαι ὁ πρῶτος φιλόσοφος καί γιγνώσκω πᾶς ὁ εἰμί , δύο δέ εἰμί γιγνώσκω ὁ κατά αὐτός ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα , τρίτος εἰμί καί ὁ οὐσία ὁ εἰμί γιγνώσκω ὁ πρῶτος φιλόσοφος . ὁ μέν οὖν πρῶτος λεληθότως ἐπιλύω ὁ προλέγω · ζητέω γάρ ὁ εἰμί εἰμί πῶς κατηγορέω ὁ εἰμί , πότερος ὁμώνυμος ἢ συνώνυμος ἤγουν ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς , καθάπερ καί ὁ ἀληθής ἔχω λόγος , καί δείκνυμι ὅτι ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς κατηγορέω πᾶς ὁ εἰμί ὁ εἰμί εἰμί · ὥστε πᾶς ὁ ὄνιον μετέχω ὁ εἰμί , καί κατά ὁ γόνιμος αὐτός δύναμις , ὡς εἴρω , ἐν ἐκεῖνος πᾶς παράγω . εἰμί οὖν δείκνυμι ὅτι περί ὁ εἰμί εἰμί καταγίγνομαι ὁ πρῶτος φιλόσοφος , οὗτος δέ πᾶς ὁ εἰμί μετέχω ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς , δῆλος ὅτι περί πᾶς ὁ εἰμί διαλέγω ὁ πρώϊος φιλόσοφος . ὁ γάρ ὑγιεινός ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς κατηγορέω · εἰμί δέ ὑγιεινός σμιλίον φάρμακον καί ὅρος , καί οὐδέπω ἄλλος μέν διαλέγω περί ὁ ὑγιεινός σμιλίον , . ἄλλος δέ περί φάρμακον ἤγουν περί ὅρος , ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός . οὕτως οὖν καί ἐνταῦθα περί ὁ εἰμί εἰμί ὁ πρῶτος · καί μόνος φιλόσοφος διαλέγω . περί μέντοι γε ὁ τρίτος διαλέγω ἐγώ ἐν ὁ φυσικός πραγματεία · ἄρχω γάρ ἐκεῖνος ὁ πραγματεία λέγω ὅτι ἐπειδή ὁ οἶδα καί ὁ ἐφίστημι συμβαίνω περί πᾶς ὁ μέθοδος , ὅταν ὁ αἴτιος γνωρίζω καί ὁ Στοιχεία * * * ὅς οὐσία γνωρίζω ὁ ἀρχή γιγνώσκω , ὁ δέ ἀρχή πᾶς δείκνυμι ὁ πρῶτος φιλόσοφος , φανερός ὅτι καί ὁ οὐσία ὁ εἰμί γιγνώσκω . ὁ μέν γάρ κατά μέρος ἐπιστήμων ὁ κατά μέρος οὐσία ἐπίσταμαι εἰς ὑποβάλλω αὐτός , οἷος ὁ ἀριθμέω - τικός ἀριθμός , ὁ γεωμέτρης μέγεθος , ὁμοίως δέ καί ὁ ἄλλος · ὁ μέντοι γε πρῶτος φιλόσοφος ὁ ἀρχή πᾶς γιγνώσκω , ὥστε καί ὁ οὐσία ἐπίσταμαι . ὁ μέντοι γε δύο διά ὁ νῦν λέγω ὑπό αὐτός κατασκευάζω , ὅτι καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα οἶδα ὁ πρῶτος φιλόσοφος . καί φημί οὕτως , ὅτι ὁ πρᾶγμα ποτέ μέν διχή διαιρέω , ποτέ · δέ τριχῆ · καί διχή μέν οὗτος λέγω ἐγώ , ὁ πρᾶγμα ὁ μέν νοητός ὑπάρχω ὁ δέ αἰσθητός · τριχῆ δέ οὕτως , ὅτι ὁ μέν εἰμί παντελῶς ἀκίνητος , ὥσπερ ὁ νοητός , καθάπερ φημί ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι , ὁ δέ ὁ αἰσθητής ἀεί κινέω , ὥσπερ ὁ οὐράνιος , ὁ δέ οὐ ἀεί κινέω , ὥσπερ ὁ ἐν γένεσις καί φθορά . ἰστέον οὖν ὅτι πᾶς γένος αἰσθητής εἷς εἰμί αἴσθησις , καί ἐπιστητός εἷς εἰμί ἐπιστήμη . οἶος εἰμί αἰσθητός ὁ χρῶμα · περί οὗτος εἷς αἴσθησις καταγίγνομαι ὁ ὄψις · καί πάλιν περί ὁ ψόφος ἕτερος εἷς αἴσθησις καταγίγνομαι ὁ ἀκοή , καί περί ὁ ὀσφραντός ὁ ὄσφρησις , καί 〈 περί 〉 ὁ γευστός ὁ γεῦσις , καί περί ὁ βαρύς καί ὁ κοῦφος ὁ ἁφή καταγίγνομαι <καὶ> περί ὁ θερμός καί ψυχρός . οὕτως οὖν φημί καί ἐπί ὁ ἐπιστητός , ὅτι περί ὁ ἀριθμός εἷς ἐπιστήμη καταγίγνομαι ὁ ἀριθμητικός , καί περί ὁ ἁρμονία ὁ ἁρμονικός , καί περί ὁ φωνή ὁ γραμματικός , καί περί ὁ μέγεθος γεωμετρία . εἰμί οὖν πρό πᾶς οὗτος ὁ εἰμί εἰμί καί ὁ εἰμί εἷς , ἀπό ὅς οὗτος πᾶς ὁ ἵημι , εἰμί γε πᾶς καί εἷς εἰμί καί εἰμί ὑπάρχω . καί ὁ μέν κατά μέρος ἐπιστήμων περί ὁ κατά μέρος καταγίγνομαι , ὁ μέντοι γε πρώϊος φιλόσοφος , ὡς εἴρω , περί πᾶς ὁ εἰμί , εἰμί γε διαλέγω περί ὅς κύριος εἰμί καί ὁ ὅς , ἐκ ὅς πᾶς ὁ ἄλλος ὁ εἰμί ὑπάρχω . καί ὁ μέν ἀρι - στοτελεω ἐνταῦθα φημί ὅτι ἐπακολουθέω ἀλλήλων ὁ εἰμί καί ὁ εἷς · πᾶς γάρ μετέχω καί ὁ εἰμί καί ὁ εἷς · ὁ μέντοι γε ἄλλος φιλόσοφος διακρίνω αὐτός ἐκ ἀλλήλων , καί ὁ αὐτός δέ , ὅς φημί ὁ ἡμέτερος φιλόσοφος , ἐν ἄλλος . εἰμί γάρ ὁ ὕλη καί εἰμί εἰμί καί οὐ εἰμί , ἐπεί καί νόθος λογισμός εἰμί ληπτός , μετέχω δέ ὁ εἷς , φανερός ὅτι ὑπερβαίνω ὁ εἷς ὁ εἰμί . ἐπεί οὖν ὁ εἷς καί ὁ εἰμί πλῆθος εἰσάγω ( ὁ γάρ εἷς πρός πλῆθος λέγω ) εἷς δέ καί ὁ αὐτός εἰμί ἐπιστήμη ὁ θεωρέω περί ὁ αντικείμενο , ἀντίκειμαι δέ ὁ εἷς πλῆθος , φανερός ὅτι καί περί πλῆθος διαλέγω ὁ πρῶτος φιλόσοφος , καί οὖον περί μόνος ὁ εἷς . εἰμί γάρ νοητός πλῆθος , ἐκ ὅς ὁ πολύς ὁ εἰμί ὑπάρχω , ὥσπερ καί ἑνάς νοητός , ἐκ ὅς ὁ συνέχεια πᾶς ὁ ἐνταῦθα . ὥστε καλῶς λέγω Ἐμπεδοκλῆς νεῖκος καί φίλιος , καί ὁ Πυθαγόρειος ἀριθμός , ὁ νοητός διά οὗτος αἰνίσσομαι , καί ὁ περί Πλάτων ὁ ἰδέα . ὁράω γάρ καί αὐτός ἐνταῦθα ἄντικρυς οὗτος πρεσβεύω · ὥστε κατά ὁ φαίνω μάχομαι πρός αὐτός , ἵνα μή . ὁ φαίνω πείθω αὐτός δέχομαι . ὑπό οὖν ὁ πλῆθος τελέω ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος , ὁ ἴσος καί ὁ ἄνισος , ὁ ταὐτότης καί ἑτερότης καί ὁ ἐναντίος πᾶς , καί ὁ λευκός καί ὁ μέλας , ὡς αὐτός καί ἕτερος · διό καί οὗτος δή ὑπάρχω ὡς αὐτός καί ἕτερος λαμβάνω . καί ὁ μέν ἐν ὁ ποσός θεωρέω ὁ ἐναντίος ἤγουν ἀντίκειμαι . ὥσπερ ὁ ἴσος καί ἄνισος , ὁ δέ ἐν ποιός , ὥσπερ ὅμοιος καί ἀνόμοιος , καθάπερ αὐτός φημί ἐν κατηγορία , ὁ δέ ἐν ὁ οὐσία , ὥσπερ ἐπί ὁ φυσικός , οἷος θερμός καί ψυχρός , ὑγρός καί ξηρός . ἀλλά ὁ μέν ἴσος καί ὅμοιος καί θερμός ὑπό ὁ ταὐτότης καί ὑπό ὁ ἑνάς , ὁ δέ ἄνισος καί ἀνόμοιος καί ὁ ψυχρός ὑπό ὁ ἑτερότης καί ὁ πλῆθος . διό καί δέκα συστοιχία ποιέω ὁ Πυθαγόρειος , καί ὁ μέν ἀποτίθημι πρός ὁ ἀγαθός συστοιχία , ὁ δέ πρός ὁ χείρων , καθάπερ εἴρω . εἰμί τοίνυν ὁ πλῆθος κατά ἑαυτοῦ κατηγορέω ὁ πρᾶγμα , εἰμί γε καί ἐκ ὁ τοιοῦτος πλῆθος , φημί δή ὁ νοητός , ὁ εἰμί ὁ ἐνταῦθα πλῆθος , δῆλος ὅτι καί ὁ ὑπό αὐτός τελέω κατά ἑαυτοῦ κατηγορέω ὁ πρᾶγμα ὅμοιος καί ἀνόμοιος , ἴσος καί ἄνισος , ὁ ἐναντίος , ἑτερότης καί ταυτότης . εἰμί τοίνυν περί πᾶς οὗτος διαλέγω ὁ πρῶτος φιλόσοφος , δῆλος ὅτι διαλέγω περί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα . ὅτι δέ διαλέγω περί ὁ ἐναντίος ὁμολογέω · οὔτε γάρ φυσικός διαλέγω οὔτε δέ μαθηματικός οὔτε ἄλλος τις παρά ὁ πρῶτος φιλόσοφος , ὅτι εἷς εἷς ἀντίκειμαι οὔτε γάρ δύο εἷς · οὖον γάρ ἄδικος οὕτως ὁ φύσις , ὥστε δύο εἷς ἀντιτάσσω · ὥστε ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις μόνος μάχομαι , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ περι ἑρμηνεία ) , καί ὅτι τετραχῶς ὁ ἀντίκειμαι λέγω , καί ποῖος εἰμί ἐναντίος , ὁ πλεῖστος ἀλλήλων διΐστημι , καί ὅτι διχῶς λέγω ὁ ἐναντίος , ὁ μέν ὡς μετέχω , ὁ δέ ὡς μετέχω , καθάπερ εἴρω ἐν ὁ Φαίδων . περί οὗτος ἐν πᾶς ὁ πρώϊος φιλόσοφος διαλέγω . p . 1003b19 ἅπας δέ γένος καί αἴσθησις εἷς εἷς . ὁ μέν κατάλληλος ὁ λέξις εἰμί ἅπας δέ γένος εἷς καί αἴσθησις εἷς καί ἐπιστήμη . εἶπον δέ ὅτι ὁ φιλόσοφος εἰμί ὁ γιγνώσκω ὁ ἀρχή ὁ οὐσία καί ὁ αἴτιος , ὅτι μή μόνος περί ὁ οὐσία αὐτός ὁ πραγματεία , ἀλλά καί καθόλου περί πᾶς ὁ εἰμί ὅς ὅς , ὡς φθάνω εἴρω , δείκνυμι καί διά οὗτος . πᾶς γάρ γένος εἷς καί ἐν ὁ αἰσθητός αἴσθησις εἷς εἰμί καί ἐν ὁ ἐπιστητός ἐπιστήμη εἷς · γένος μέν νῦν κοινός λαμβάνω ἀντί ὁ φύσις εἷς · γένος γάρ κοινός πᾶς ὅσος κατά τις εἷς φύσις κοινωνέω ἀλλήλων · ἀλλήλων · ὅς - αὐτός δέ καί ὁ ἀπό εἷς τις ὁ εἰμί ἔχω . καί γάρ ἐν ὁ αἰσθητός πᾶς ὁ ὁ αὐτός · φύσις ὅδε τις , ὅς εἰμί αἴσθησις ἀντίος ληπτικός , κοινωνέω ὁ αὐτός αἴσθησις ἀντιλαμβάνω · οἷος πᾶς ὁ χρῶμα ὁ κοινωνέω ὁ λευκός ὄψις , ὁ ψόφος ἀκοή , ὁ ὀσφραντός ὄσφρησις . ὁμοίως δέ πάλιν ὁ γραμματικός οὖον ὅδε ὁ φωνή , φέρω εἶπον ὁ ὀξύς , εἰμί θεωρητικός , ἀλλά ἁπλόος πᾶς φωνή καθό φωνή . ὁμοίως δέ καί ὁ ἀριθμητικός πᾶς ὁ ἀριθμός καί γεωμετρία πᾶς ὁ μέγεθος . ἐπεί τοίνυν καί ὁ εἰμί εἷς φύσις κοινωνέω καθό εἰμί τοιοῦτος γάρ ὁ ὅς δείκνυμι ) , εἰμί τοίνυν ὁ σοφία καταγίγνομαι περί ὁ οὐσία τε καί ὁ ὁ οὐσία ἀρχή , καί περ ) ἅπας ὁ εἰμί καί ὁ πᾶς ἀρχή εἄν εἰμί . διά οὗτος οὖν , φημί , ὁ πρῶτος φιλόσοφος ἅτε δή περί ὁ εἰμί εἰμί καταγίγνομαι θεωρέω πᾶς ὁ εἰμί , ἐπεί πᾶς κατηγορέω ὁ εἰμί εἰμί ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς , καθάπερ ἐν ὁ θεωρία εἴρω · μετέχω γάρ αὐτός ὁ πᾶς . ὁ οὖν εἰδοί ὁ ἀρχή οἶδα καί ὁ ἐκ ὁ ἀρχή . διά οὗτος οὖν ὁ Ἀριστοτέλης λέγω διό καί ὁ εἰμί ὅσος εἶδος , τουτέστιν ὅσος γένος , θεωρέω εἷς εἰμί ἐπιστήμη ὁ γένος , τουτέστι ὁ πρῶτος φιλοσοφία , ὁ τε εἶδος ὁ εἶδος . φημί ὅτι ὡς ἔχω ὁ μέρος ὁ ὁλότης πρός ὁ ὁλότης , οὕτως ἔχω καί ὁ μέρος ὁ ἐπιστήμη πρός ὁ ὅλος ἐπιστήμη . ὁ οὖν ἁπλόος ἐπιστήμη γίγνομαι ὁ ἁπλόος ὁλότης ὁ εἰμί , ὁ δέ κατά μέρος ἐπιστήμη ὁ κατά μέρος . ὡς γάρ ἔχω ὁ γένος ὁ ἐπιστητός πρός ὁ ὑπό αὐτός εἶδος , οὕτως καί ὁ γένος ὁ οὗτος ἐπιστήμη πρός ὁ εἶδος ὁ αὐτός · καί ἐναλλάξ ἄρα , ὡς ὁ γένος ὁ ἐπιστητός πρός ὁ γένος ὁ οἰκεῖος ἐπιστήμη , οὕτως καί ὁ εἶδος ὁ ἐπιστητός πρός ὁ ἰόω ὁ ἐπιστήμη . εἰμί οεʹ ὁ γένος καί ὁ ὁ εἰμί κοινός φύσις ἐπιστητός ὁ κοινός τε καί γενικός φιλοσοφία · καί ὁ μέρος ἄρα ὁ εἰμί ἐπιστητός ὁ ὁ φιλοσοφία μέρος · ὥστε ἕκαστος ὁ ὁ εἰμί εἶδος ἐπιστήμη ἄν εἰμί ἕκαστος οὗτος , ὅσος ὑπό ὁ φιλοσοφία ὡς γενικός τις ἐπιστήμη εἰμί τάσσω ἐπιστήμη . διά δέ ὁ νῦν εἴρω δείκνυμι ὅτι ὁ πρῶτος φιλοσοφία ὁ εἰς ὁ γένος ὁ εἰμί διαίρεσις , ὅς ποιέω αὐτός ἐν ὁ κατηγορία . ἅμα δέ · ἐνδείκνυμι ἐγώ διά οὗτος , πῶς εἰμί εἷς ἐπιστήμη ὁ φιλοσοφία , ἐπεί καθόλου . εἶδος δέ αὐτός ὁ κατά μέρος ἐπιστήμη . ὁ γάρ εἶδος , τουτέστι ὁ μ·έρη ὁ ὁλότης , ὁ εἶδος , τουτέστι ὁ μέρος ὁ ἐπιστήμη ἐπιστητός ὑπάρχω , ὁ δέ ἁπλόος ἐπιστήμη ὁ ἁπλόος ὁλότης . ὁ οὖν σοφία εἰμί ὁ κύριος ἐπιστήμη ὁ ἀκίνητος τε καί ἀίδιος καί θεῖον , καί αὐτός εἰμί περί ὁ εἰμί ὅς εἰμί , ἀλλά οὖον τίη εἰμί . εἰμί δέ ὑπό οὗτος ὁ τις πρῶτος φιλοσοφία ὁ περί ὁ πρῶτος οὐσία , ὁ δέ φυσικός πᾶς περί ὁ φυσικός , ἐν ὅς λόγος κίνησις καί μεταβολή θεωρέω , ὁ δέ ὁ πράκτης θεωρητικός · τοιοῦτος δέ καί ὁ εἰμί τις . ὅτι δέ εἷς ὁ γένος ὁ περί ὁ εἰμί ὅς εἰμί πραγματεύομαι φιλοσοφία , δηλόω ἄρχω ὁ βιβλίον εἶπον 'αὔτη δέ εἰμί οὐδείς ὁ ἐν μέρος λέγω . p . 1003b22 εἰμί δέ ὁ εἰμί καί ὁ εἷς αὐτός . ὅτι εἰμί ὁ . εἰμί εἰμί καί ὁ εἷς αὐτός εἰμί ἀντακολουθέω ἀλλήλων ὅπου γάρ ὁ εἰμί , καί ὁ εἷς , καί πᾶς μετέχω ὁ εἰμί καί ὁ εἷς , τουτέστιν ὕπαρξις καί συνέχεια ) , εἰμί οὖν οὗτος ἀκολουθέω ἀλλήλων , ὥσπερ καί ὁ ἀρχή καί ὁ στοιχεῖον ἀκολουθέω ἀλλήλων · διά οὗτος λέγω ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι ὅτι αὐτός λέγω εἰμί στοιχεῖον καί ἀρχή · φημί οὖν ὅτι εἰμί ἀκολουθέω οὗτος ἀλλήλων καί ὁ εἰμί καί ὁ εἷς , οὐ ὡς εἷς λόγος δηλόω , ἀλλά ἔχω διάφορος ὁρισμός , καθάπερ ὁ ἀνάβασις καί ὁ κατάβασις ὁ μέν ὑπόκειμαι ὁ αὐτός εἰμί , ὁ δέ λόγος διαφέρω . ἐν οὗτος οὖν καί ὁ εἰμί καί ὁ εἷς ὁ μέν ὑπόκειμαι ὁ αὐτός ὑπάρχω , κατά δέ ὁ λόγος ἔχω ὁ διαφορά . ὅμως μέντοι γε οὐδείς διαφέρω , κἀν μή ὑποτίθημι κατά ὁ λόγος διαφέρω αὐτός ἀλλά κοινωνέω · οὗτος γάρ καί ἀσφαλής μᾶλλον ὑπάρχω . ὁ αὐτός γάρ εἰμί εἶπον εἷς ἄνθρωπος καί εἰμί ἄνθρωπος · εἷς γάρ καί ὁ αὐτός εἰμί ὁρισμός καί ὁ ὁ εἷς ἄνθρωπος καί ὁ ὁ εἰμί ἄνθρωπος . ὥστε καί ὁ εἷς καί ὁ εἰμί κοινωνέω καί κατά ὁ λόγος · οὐ ἕτερος γάρ τίς δηλόω κατά ὁ λέξις ἐπαναδιπλόω ὁ εἰμί εἷς ἄνθρωπος καί ἄνθρωπος καί εἰμί ἄνθρωπος . δῆλος οὖν ὅτι οὖον κορίζω οὗτος ἀπό ἀλλήλων οὔτε ἐπί γένεσις οὔτε δέ καί ἐπί φθορά · οἷος γίγνομαι [ εἷς ] ἄνθρωπος , γίγνομαι εἰμί ἄνθρωπος , φθείρω [ εἷς ] ἄνθρωπος , φθείρω εἰμί ἄνθρωπος · ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ εἷς . φανερός ἄρα γίγνομαι ἐκ ὁ εἴρω ὅτι ὁ πρόσθεσις ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ὁ αὐτός δηλόω , καί οὐδείς ἕτερος παρά ὁ εἷς καί ὁ εἰμί . ὥστε ὁμολογουμένως ἀκολουθέω οὗτος ἀλλήλων , ὁ εἷς φημί καί ὁ εἰμί . ἄλλως τε δή ὁ ἕκαστος οὐσία εἷς εἰμί κατά ἑαυτοῦ · οὖον γάρ κατά συμβεβηκός · ὁμοίως δέ καί εἰμί . ὥστε ὅσος εἶδος ὁ εἷς ὑπάρχω , ὁ αὐτός καί ὁ εἰμί , εἰμί γε πᾶς μετέχω καί ὁ εἷς καί ὁ εἰμί · περί ὅς ὁ τίς εἰμί ὁ αὐτός εἰμί ἐπιστήμη θεωρέω , λέγω δέ οἷος περί αὐτός καί ὁμοιόω , καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος . ἑνότης γάρ κατά οὐσία ὁ αὐτός · εἷς γάρ καί ὁ αὐτός , καθό αὐτός · καί † ὅμοιος ὅμοιος καί ἴσος ἑνότης εἰμί ἐν ποσός . διά δέ οὗτος δείκνυμι ὅτι ὁ φιλόσοφος ἴδιος εἰμί ὁ ὁ οὐσία θεωρητικός ὁ καί ὁ τίς εἰμί ἕκαστος οὗτος θεωρέω , ὅς καί αὐτός ζητέω † οὗτος καί ἀπορέω ἐν ὁ ποιός οὗτος . p . 1003b36 σχεδόν δέ πᾶς ἀνάγω τἀναντία εἰς ὁ ἀρχή οὗτος · Ἀρχή λέγω ὁ ἐναντίωσις ὁ εἷς καί ὁ ὁ εἷς ἀντίκειμαι , οὗτος δέ εἰμί ὁ πλῆθος · ὁ μέν γάρ αὐτός εἷς τίς , ὁ δέ ἕτερος πλῆθος καί πλῆθος . ὁμοίως δέ καί ὁ ὅμοιος εἷς τίς , ὁ δέ ἀνόμοιος ἐν πλῆθος θεωρέω , καί ὁ ἴσ·ον ὑπό ὁ εἷς θεωρέω , ὁ δέ ἄνισος ὑπό ὁ πλῆθος . ἀνάγω δέ ἡμέτερος περί ὁ γιγνώσκω ὅτι σχεδόν πᾶς ὁ ἐναντίος ὡς εἰς ἀρχή ἀνάγω ὁ τε εἷς καί ὁ πλῆθος , εἰς ὁ ἐκλογή ὁ ἐναντίος , ὡς ἴδιος περί οὗτος πραγματεύομαι . εἴρω δέ περί ὁ τοιοῦτος ἐκλογή καί ἐν ὁ δύο περι ὁ ἀγαθός . p . 1004a2 καί τοσοῦτος μέρος φιλοσοφία εἰμί ὅσος ὁ οὐσία . ἐπεί ὁ εἰμί ὁ μέν κύριος εἰμί εἰμί καί κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ κατά συμβεβηκός , κύριος μέν καί κατά ἑαυτοῦ ὁ οὐσία , κατά συμβαίνω δέ ὁ ὁ οὐσία ὑπάρχω καί ὁ ὅλως ἐπί οὗτος ἔχω ὁ ἀναφορά , πανταχοῦ δέ ἀναγκαῖος εἰμί τις πρῶτος φιλοσοφία , ἐν ὅς οὖν ὁ τάξις οὗτος , κύριος εἰμί ἐπιστήμη ὁ πρῶτος καί ἐκ ὅς ὁ ἄλλος ἀρτέομαι καί διά ὅς λέγω , ὁ δέ φιλοσοφία περί ὁ εἰμί , εἰμί εἄν κύριος ὁ φιλοσοφία ἐπιστήμη περί οὐσία · οὗτος γάρ κύριος εἰμί . καί ἐπεί πλείων ὁ οὐσία , πλείων καί ὁ ἐπιστήμη ὁ οὐσία , οἷος φυσικός ἀριθμητικός γεωμετρία , καί ἄλλος ὅσος , ὥστε πᾶς ἀναγκαῖος εἰμί τις πρῶτος ἐπιστήμη καί ἔχω αὐτός · οὗτος δέ εἰμί ὁ σοφία ὁ περί ὁ εἰμί εἰμί καταγίγνομαι καί ὁ εἷς , ὅστις οἶδα καί ὁ ἄλλος ἐπιστήμη . p . 1004a4 ὑπάρχω γάρ εὐθύς γένος ἔχω ὁ εἰμί καί ὁ εἷς . τουτέστι πᾶς ὁ ἄλλος ἐπιστήμη καταγίγνομαι περί ἐπιστητός ἔχω ὁ εἰμί καί ὁ εἷς . ὥστε καί αὐτός οἶδα ὁ πρῶτος φιλοσοφία . διό , φημί , ὁ ἐπιστήμη ἀκολουθέω οὗτος . εἰμί γάρ ὁφιλόσοφος ὥσπερ ὁ μαθηματικός λέγω · καί γάρ οὗτος ὁ μαθηματικός ἔχω μέρος , καί θεωρεῖτ·αί τις ἐν αὐτός πρῶτος καί δύο καί ἄλλος ἐφεξῆς ἐν ὁ μάθημα · οἷος πρῶτος ἀριθμητικός , εἶτα ἀστρονομία , γεωμετρία , ἁρμονικός . οὕτως οὖν καί ἐπί ὁ πρῶτος φιλοσοφία εἰμί ὁ πρῶτος ὁ περί ὁ εἰμί εἰμί καταγίγνομαι , εἶτα μετά ἐκεῖνος . ὁ περί ὁ οὐσία , ὅς φημί αὐτός , ὁ ἀκίνητος , ἐφεξῆς ὁ φυσικός , ὅστις περί κινέω μέγεθος θεωρέω , καί λοιπός ἄλλος ἐφεξῆς πᾶς , ἐπεί καί πᾶς ὁ εἰμί ὅς ὁ εἷς μετέχω . τοσοῦτος οὖν μερηφιλοσοφια ὑπάρχω , ὅσος · ὁ οὐσία εἰμί . εἰμί δέ ἐν ὁ ἀπορέω καί οὗτος , πότερος εἷς εἰμί ἐπιστήμη περί πᾶς ὁ οὐσία ἢ πλείων , καί εἰμί πλείων , ἆρα συγγενής . καί δείκνυμι ὅτι συγγενής ὡς ὑπό εἷς τελέω ὁ πρῶτος φιλοσοφία · πᾶς γάρ , ὡς εἴρω , μετέχω ὁ εἰμί . ὁ δέ ὑπάρχω γάρ εὐθύς γένος ἔχω ὁ τε εἷς καί ὁ εἰμί ἴσος εἰμί ὁ εἰμί γάρ καί ὁ εἰμί καί ὁ εἷς γένος τις , τουτέστι κατά γένος τίνω ὁ τε εἷς καί ὁ εἰμί κατηγορέω . εἰμί δέ ὁ κύριος λαμβάνω . p . 1004a9 ἐπεί εἷς ὁ ἀντίκειμαι θεωρέω . ἐπεί εἷς εἰμί ἐπιστήμη ὁ θεωρέω ὁ ἀντίκειμαι · ὡς δέ πολ - λακίς μανθάνω , ὁ ἀντίκειμαι εἷς καί ὁ αὐτός εἰμί ἐπιστήμη . p . 1004a10 ὁ τε εἷς ἀντίκειμαι πλῆθος , ἀπόφασις δέ καί στέρησις εἷς εἰμί ἐπιστήμη θεωρέω . τουτέστι κατάφασις καί ἀπόφασις καί ἕξις καί στέρησις . ὁ γάρ εἰδοί ὁ ἀπόφασις οἶδα πολύς μᾶλλον καί ὁ κατάφασις · πρότερος γάρ φύσις ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις · καί ὁ εἰδοί πάλιν ὁ στέρησις οἶδα καί ὁ ἕξις . οἷος ὁ εἰδοί ὁ τυφλότης οἶδα καί ὁ ὄψις · ὁ γάρ τυφλότης πρός ὄψις λέγω · καί ὁ εἰδοί ὁ οὐ ἀγαθός οἶδα καί ὁ ἀγαθός . p . 1004a11 Ζεύς ὁ ἀμφοτέρως θεωρέω ὁ εἷς . ἐπειδή , φημί , ὁ εἷς καί ὁ εἰμί θεωρέω καί ἐν ὁ κατάφασις , ὡς εἴρω , καί ἐν ὁ ἀπόφασις · πᾶς γάρ μετέχω ὁ εἰμί . ὁμοίως δέ καί ἐν ὁ στερέω καί ὁ ἔχω θεωρέω ὁ εἰμί καί ὁ εἷς . p . 1004a12 οὗ ὁ ἀπόφασις ἢ ὁ στέρησις ὁ ἁπλόος λέγω . ὡς σύντομος φαίνω , ὅς λέγω τοιοῦτος εἰμί , ὅτι ὁ μέν ἀπόφασις ἁπλόος λέγω , ἐπεί πᾶς ὁ εἰμί διαιρέω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος ὁ ἀντίφασις , καί ὅς φημί Πλάτων , οὐδείς καυχάομαι ὁ εἰμί ἐκφεύγω ὁ · ἀντίφασις · ὁ μέντοι γε ἕξις καί ὁ στέρησις οὐ ἐπί πᾶς ὁ ὄνιον θεωρέω · στέρησις γάρ λέγω ἔχω ἐκεῖνος ὁ φύω μέν ἔχω , μή ἔχω δέ τότε ὅτε φύω ἔχω . ὁ γάρ λίθος οὖον λέγω τυφλός · οὔτε γάρ φύω ἔχω ὀφθαλμός . ὁ δέ κυνίδιον λέγω στέρησις ἔχω , ἡνίκα μή ἔχω ἐν ὁ καιρός , κατά ὅς φύω ἔχω . διά οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης ἐπί μέν ὁ ἀπόφασις ὁ ἁπλόος εἶπον , ἐπί δέ ὁ στέρησις ἤ τις γένος · οἷος ὁ ἁπλόος λέγω ὅτι οὐ ὑπάρχω , ἵνα εἶπον ὁ ἀπόφασις , ἤ τις γένος , ἵνα εἶπον ὁ στέρησις . p . 1004a13 ἔνθα μέν οὖν ὁ εἷς διαφορά πρόσειμι . ἰστέον ὅτι διαφορά καλέω ὁ ὅς ἀπόφασις , ἐπεί οὗτος προστίθημι ποιέω ἀντί κατάφασις ἀπόφασις . ὅς οὖν λέγω οὗτος εἰμί ὅτι ἔνθα μέν οὖν ὁ εἷς ὁ διαφορά πρόσειμι , οὗτος πᾶς εἰμί παρά ἐν ὁ ἀπόφασις · ὁ γάρ οὐ ἄνθρωπος πᾶς εἰμί παρά ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ οὖον λίθος πᾶς εἰμί Χωρὶς ὁ λίθος . διό φημί ἀπουσία γάρ ὁ ἀπόφασις ἐκεῖνος εἰμί , τουτέστιν ἀναιρετικός εἰμί κατάφασις μόνος ὁ οὐ ἄνθρωπος · ὥστε πᾶς , φημί , ὁ ὄνιον περιλαμβάνω ὁ ἀντίφασις . ἐν δέ ὁ στερέω καί ὑπόκειμαι τις φύσις γίγνομαι , κατά ὅς λέγω ὁ στέρησις . τουτέστιν οὐ ἐπί πᾶς ὁ εἰμί τρέχω , ἀλλά ἐπί ὁ φύω μέν ἔχω , μή ἔχω δέ ὅτε δεῖ ἔχω , ὡς ἐπί ὁ κυνίδιον εἴρω . ὁ γάρ λίθος οὖον λέγω εἰμί τυφλός . ἐάν γάρ εἶπον ὅτι ὁ εἰμί ὁ μέν βλέπω ὁ δέ τυφλός ὑπάρχω , οὖον περιλαμβάνω πᾶς ὁ εἰμί · οὔτε γάρ λέγω τυφλός ὁ μή ὅλως φύω ἔχω ὄψις . ὁ δέ εἷς πλῆθος ἀντίκειμαι , ὥστε καί ὁ ἀντίκειμαι ὁ εἴρω - μένω , ὁ τε ἕτερος καί ἀνόμοιος καί ἄνισος καί ὅσος ἄλλος λέγω ἢ κατά οὗτος , τουτέστιν * * * , ἢ κατά ὁ εἷς καί κατά ὁ πλῆθος . ὁ μέν γάρ αὐτός καί ὅμοιος καί ἴσος ὑπό ὁ ἑνάς , ὁ δέ ἀνόμοιος καί ἄνισος καί ἕτερος ὑπό ὁ πλῆθος . οὗτος οὖν πᾶς ἔργον εἰμί γνωρίζω ὁ πρῶτος φιλοσοφία , καθάπερ ἐν ὁ θεωρία δείκνυμι . διό καί ὁ Ἀριστοτέλης ὁ πρῶτος φιλόσοφος εἶπον ἐν κατηγορία ὅτι ὁ μέν ἴσος καί ἄνισος ἐν ποσός θεωρέω , ὁ δέ ὅμοιος καί ἀνόμοιος ἐν ποιός , ὁ δέ αὐτός καί ἕτερος ἐν ὁ οὐσία . ὑπό οὗτος οὖν τελέω καί ὁ ἐναντιότης . ἐν οὗτος γάρ εἰμί καί ὁ ἐναντιότης · διαφορά γάρ τίς εἰμί ὁ ἐναντιότης , καθάπερ ἐν ὁ θεωρία δείκνυμι , ὡς ἐπί ὁ λευκός καί ὁ μέλας , ὁ δέ διαφορά ἑτερότης εἰμί . ὥστε ἐπεί πολλαχῶς ὁ εἷς λέγω , ἢ ὡς ἴσος ἢ ὡς ὅμοιος ἢ ὡς αὐτός , καί οὗτος φανερός ὡς ὅτι πολλαχῶς λέγω ( ἄλλος γάρ Ἰσότης ὁ ἐν ὁ ἀριθμός καί ἄλλος ὁ ἐν ὁ μέγεθος , ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ὁμοιόω καί ὁ ἄλλος πᾶς ) , ὅμως μέντοι γε πᾶς οὗτος ὑπό εἷς ἐπιστήμη γνωρίζω · οὖον γάρ , εἰμί πολλαχῶς λέγω , πάντως καί ἕτερος εἰμί γνωρίζω , ἀλλά οὗτος εἰμί , εἰμί μήτε κατά εἷς μήτε πρός εἷς ὁ λόγος ἀναφέρω , τουτέστι μήτε συνώνυμος κατηγορέω ὁ κατηγορέω , μήτε δέ ὡς ἀπό εἷς καί πρός εἷς . ἐπεί δέ ὁ εἰμί ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς κατηγορέω ὁ εἰμί πᾶς , φανερός ὅτι ὁ πρῶτος φιλόσοφος , ὡς πολλάκις εἴρω , διαλέγω περί πᾶς ὁ εἰμί , ἅτε δή εἰδοί αὐτός , διότι πᾶς μετέχω ὁ εἰμί . εἰμί μέν γάρ ὁμώνυμος κατηγορέω ὁ εἰμί , τότε περί ὁ πολλαχῶς λέγω ἕτερος καί ἕτερος εἰμί ἐπιστήμη ὁ διαλέγω , ὥσπερ ὁ ὀξύς2 ὁ μέν εἰμί ἐν φθόγγο·.ς , ὁ δέ ἐν χυμός , οὐ ὁ αὐτός δέ διαλέγω περί ὁ ὀξύς ὁ ἐν φθόγγος καί ὁ ἐν χυμοῖ·ς , ἐπεί ὁμώνυμος ἐνταῦθα κατηγορέω . ἐπεί οὖν πᾶς πρός ὁ πρώϊος ἀναφέρω , οἷος ὅσος λέγω μετέχω γάρ πᾶς καί ὁ ἕνωσις καί ὁ εἰμί ) ὡσαύτως φατέος καί περί αὐτός καί ἕτερος καί ὁ ἐναντίος ἔχω · πᾶς γάρ οὗτος μετέχω καί ὁ εἰμί καί ὁ εἷς . ὥστε διαλέγω περί αὐτός ὁ πρῶτος φιλόσοφος . ὁ μέντοι γε Ἀλέξανδρος περί ὁ λευκός καί ὁ μέλας οὕτως φημί . λευκός γάρ καί μέλας καί γλυκύς καί πικρός ὑπό μέν ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος πῶς εἄν αὐτόθεν ὑπάγω ; ὑπό μέντοι αὐτός καί ἕτερος ὑπάγω · ὁ μέν γάρ εἰμί συγκριτικός αὐτός , ὁ γλυκύς καί ὁ μέλας , ὁ δέ διακριτικός , ὁ πικρός καί ὁ λευκός . ὁ οὖν διακριτικός ὑπό ὁ επεροτηταω , ὁ δέ συγκριτικός ὑπό ὁ ταὐτότης · καί διά οὗτος ἀνάγω ὑπό ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος . δείκνυμι δέ ὅτι καί ὁ κατά κατάφασις καί ἀπόφασις ἀνάγω ὑπό ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος · ὁ μέν γάρ κατάφασις ὑπό ὁ εἷς καί ὁ ἕξις , ὁ δέ στέρησις καί ὁ ἀπόφασις ὑπό ὁ πλῆθος · πολύς γάρ εἰσάγω . ὁμοίως δέ καί ὁ πρός τίς . p . 1004a25 ἐπεί πᾶς πρός ὁ πρῶτος ἀναφέρω . Φησίν ὅτι πᾶς πρός ὁ πρῶτος ἀναφέρω , οἷος ὅσος εἷς λέγω · ἐκ ἐκεῖνος γάρ ὁ πρῶτος πᾶς καί εἷς ἕνωσις μετέχω καί ὁ εἰμί . ὁμοίως οὖν δεῖ λέγω εἷς καί ἐπί αὐτός καί ἕτερος καί ὁ ἐναντίος · καί οὗτος γάρ πᾶς μετέχω ἕνωσις καί ὕπαρξις . ὥστε διαιρέω ποσαχῶς λέγω ἕκαστος , · οὕτως ἀποδοτέον πρός ὁ πρῶτος ἐν ἕκαστος κατηγορία , πῶς πρός ἐκεῖνος λέγω . ὁ μέν γάρ ὁ μετέχω ὁ εἰμί , ὥσπερ ἀήρ καί πῦρος λέγω θερμός ὁ μετέχω ἀμφότερος θερμοιαβλης , ὁ δέ ὁ ποιέω , ὥσπερ λέγω ἀμφότερος δραστικός ὁ ποιέω , σίδηρος , εἰμί τυγχάνω , καί λίθος · ὁ δέ κατά ἄλλος λέγω τρόπος , οἷος σχετικός , ὡς πατήρ πρός υἱός ἤ τίς τοιοῦτος · οὗτος γάρ οὔτε ὁ ποιέω οὔτε ὁ ἔχω ὕπαρ - χόω , ἀλλά κατά ἄλλος τις σχέσις . φανερός οὖν γίγνομαι , ὅσπερ καί ἐν ὁ ἀπορία εἴρω , ὅτι εἷς ἐπιστήμη εἰμί θεωρέω περί οὗτος . οὗτος δέ ἐγώ ὑπόκειμαι ἐν ὁ ἀπόρημα , εἰμί ὁ φιλόσοφος εἰμί ἔργον ὁ περί πᾶς ὁ εἰμί δύναμαι θεωρέω . πῶς οὖν , φημί , ἀπό ἐκεῖνος λέγω , ὁ εἷς πρός ὁ πρῶτος καί κύριος εἷς , ὁ αὐτός πρός ὁ πρῶτος καί κύριος αὐτός , ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἄλλος , οἷος κατά ὅς ὁ αὐτός κατηγορία καί κατά ὅς ὁ αὐτός κατηγορέω , διαιρέω καί λαμβάνω ὁ ἐν ὁ ἄλλος κατηγορία , πῶς ὁ ἄλλος πρός ὁ πρώϊος ὁ ὑπό αὐτός , τουτέστι ὁ ἐν ὁ οὐσία ἀναφέρω , καί Ζεύς ἐκεῖνος καί αὐτός ὁ αὐτός τυγχάνω κατηγορία . ὁμοίως ἐπί ὁμοιόω καί ἴσος καί ὁ ἄλλος . ὡς γάρ περί ὁ εἰμί λέγω , λαμβάνω ὁ κύριος εἰμί ὁ οὐσία , ἑν ἕκαστος ὁ ἄλλος ὅς ὁ εἰμί κατηγορέω δείκνυμι εἰμί ἢ ὁ πάθος εἰμί ὁ οὐσία ἢ ὁ ἐνέργεια ἢ ὁ γένεσις ἤ τίς ἄλλος , οὕτως φημί δήω καί ἐπί οὗτος ποιέω ὁ μέν γάρ ὁ ἔχω ἐκεῖνος , ὁ δέ ὁ ποιέω , ὁ δέ κατά ἄλλος λέγω τρόπος ) εὑρίσκω ὁ κύριος κατά ἕκαστος οὗτος λέγω · ὁ γάρ ἄλλος ἕκαστος ὁ μέν ὁ ἔχω ὁ κύριος λέγω ἢ εἰμί ἢ εἷς ἤγουν σχέσις ) ἢ αὐτός ἢ ὁ ἄλλος τίς καί αὐτός οὕτως λέγω . δύναμαι ὁ ἔχω καί ἀντί ὁ ἔχω εἴρω · ὁ γάρ ἔχω ὑπό ὁ κύριος εἰμί τε καί εἷς , τουτέστι ὁ οὐσία , καί εἰμί ἐν αὐτός λέγω εἰμί τε καί εἷς ἕκαστος ὁ συμβαίνω αὐτός , ὡς ὁ ποσός τε καί ποιός καί ὅσος ὁμοίως οὗτος ἐν ὁ οὐσία εἰμί . οὗτος γάρ καί ὁ αὐτός καί ἕτερος καί ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος ἔχω , ἐπειδάν αὐτός κατηγορέω , καί ὁ ἴσος καί ὁ ἄνισος καί ὁ ἄλλος · αὐτός μέν γάρ κύριος ἐπί ὁ οὐσία , ὡσαύτως δέ καί ὅμοιος ὁ κατά ὁ ἐν οὐσία εἶδος · εἴρω δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ ὅσος ἔχω ὁ πρός ἐκεῖνος ὁμοιότης . ὁ μέν οὖν ὁ ἔχω ὑπό ἐκεῖνος οὕτως εἴρω , ὁ δέ ὁ ἐνέργεια τις εἰμί αὐτός · ὁ γάρ ὁ οὐσία ἐνέργεια ἕκαστος εἰμί τίς καί εἷς , ὅτι εἰμί αὐτός ὁ οὐσία ποιέω . ὁμοίως πάλιν ἄλλος εἰμί λέγω ὁ πάθος ὁ οὐσία εἰμί , καί ἄλλος ὁ σχέσις . ὡς δέ ὁ εἰμί ἀναδέχομαι ἕκαστος αὐτός , οὕτως καί ὁ εἷς καί ὁ ὑπό ὁ εἷς ἕκαστος . δείκνυμι δέ πῶς ἀπό εἷς εἰμί καί πρός εἷς οὗτος λέγω , ἐπιφέρω ὁ ὁ αὐτός εἰμί ἐπιστήμη περί τε οὗτος ὅς ἀπό ὁ οὐσία ὁ εἰμί ἔχω καί περί ὁ οὐσία ἔχω ἐπιστήμη . εἰμί δέ περί ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα - τέιο ὁ φιλόσοφος · καί περί οὗτος ἄρα ὁ φιλόσοφος διαλαμβάνω . εἶπον δέ οὗτος καί δείκνυμι ὅτι ὁ φιλόσοφος ὁ περί πᾶς ὁ εἰμί γνῶσις ἔχω , ἐπισημαίνω ὅτι διά ὁ δείκνυμι λύω ὁ ἀπορία εἷς ὁ ἀπορέω ἐν ὁ Β , περί ὅς ἀπορέω , πότερος εἷς ἢ πλείων εἰμί ἐπιστήμη ὁ θεωρέω περί τε ὁ οὐσία καί ὁ ὁ οὐσία συμβεβηκός , καί ὁ ὅς εἶπον χράω ὁ διαλεκτικός κατά ὁ ἔνδοξος , ὁ εἰμί ἐναντίος αὐτός καί ἕτερος καί ὁ ἄλλος . p . 1004b1 εἰμί γάρ μή ὁ φιλόσοφος . εἰμί μή ὁ φιλόσοφος ἔργον εἰμί ὁ περί πᾶς ὁ εἰμί θεωρέω , τίς εἰμί ὁ ἐπισκοπέω , εἰμί αὐτός Σωκράτης καί Σωκράτης κάθημαι κατά μέν γάρ ὁ ὑπόκειμαι ὁ αὐτός εἰμί Σωκράτης καί Σωκράτης κάθημαι , κατά δέ ὁ συμβαίνω ἕτερος ) ἢ εἰμί εἷς εἷς ἐναντίος ἐνταῦθα φανερός ὅτι εἷς · οὖον γάρ ἄδικος ὁ φύσις 〈 ὥστε 〉 δύο εἷς ἀντιτάσσω , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ περι ἑρμηνεία ) , ἢ τίς εἰμί ὁ ἐναντίος , ὅτι ὁ πλεῖστος ἀλλήλων διΐστημι , ἤ ποσαχῶς λέγω ὁ ἐναντίος , ὅτι διχῶς , ὁ μέν ὡς μετέχω ὁ δέ ὡς μετέχω ; ὁμοίως δέ καί περί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος . ἐπεί τοίνυν ὁ εἷς καθό εἷς εἰμί καί ὁ εἰμί καθό εἰμί εἰμί οὗτος πάθος ὑπάρχω ὁ αὐτός καί ἕτερος καί ὅμοιος καί ἀνόμοιος καί ἴσος καί ἄνισος καί ὅσος ἄλλος , ἀλλά οὐ ὅς ἀριθμός ἢ γραμμή ἢ πῦρ εἰμί γάρ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ ἀριθμός ὁ εἰμί ὁ εἰμί καί ὁ ἀνόμοιος , ἤγουν ὁ μέγεθος , ἐσθίω αὐτός μόνος ὑπάρχω · νῦν δέ ὁράω οὗτος διήκω ἐπί πᾶς ὁ εἰμί ) , φαωερὸν ὡς ὅτι ὁ εἰμί ὑπάρχω πάθος κατά ἑαυτοῦ , καί ἐκεῖνος ὁ πρῶτος φιλοσοφία εἰμί ἔργον γνωρίζω καί ὁ οὐσία αὐτός καί ὁ συμβαίνω αὐτός , αὐτός καί ἕτερος καί ὅσος ἄλλος . p . 1004b8 καί οὖον οὗτος ἁμαρτάνω ὁ περί αὐτός σκοπέω ὡς οὖον φιλοσοφέω . πρόκειμαι αὐτός δείκνυμι ὅτι ὁ πρῶτος φιλόσοφος περί πᾶς ὁ εἰμί διαλέγω καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα . καί ἤδη μέν φθάνω διά πλείων ἐπιχείρημα οὗτος δείκνυμι , καί νῦν δέ οὗτος αὐτός δείκνυμι διά χαρίεις πάνυ θεώρημα . τίς γάρ ; φημί ὅτι ὁ διαλεκτικός καί ὁ σοφιστικός ὑποδύομαι ὁ πρῶτος φιλόσοφος . εἰμί τοίνυν οὗτος ὁ ὑποδύω ὁ πρῶτος φιλόσοφος περί πᾶς ὁ εἰμί διαλέγω καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα , πολύς μᾶλλον αὐτός ὁ πρῶτος φιλόσοφος , ὅς ὑποδύω οὗτος λέγω , περί Πάπων ὁ εἰμί διαλέγω καί τώνα ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα . ὁ μέν γάρ διαλεκτικός ὅς καί ἀδολεσχία καλέω ἐν ὁ τόπος ) ἐκ ἔνδοξος ὁρμάω καί ἐκ πιθανός λόγος σπουδάζω ὁ ἐναντίος δείκνυμι γυμ - νάζος ὁ νέος , ἵνα γιγνώσκω ἀμφότερος ὁ λόγος ὕστερος λοιπός ὁ ἀληθής κατέχω · ὁ δέ κύριος πρῶτος φιλόσοφος οὐ ἐκ ἔνδοξος ὁρμάω λόγος καί πιθανός , ἀλλά ἐκ αὐτόπιστος καί ἀληθής , καί ὁ ἐναντίος οὖον δείκνυμι ἀλλά ὁ δοκέω αὐτός ἀληθής . ὅθεν ὁ διαλεκτικός καί πειραστικός προσαγορεύω ὡς πειράω ὁ νέος . ὁ μέντοι γε Σοφιστὴς κέρδος χάρις ὑποκρίνομαι ὁ πρῶτος φιλόσοφος καί διαλέγω περί πᾶς ὁ εἰμί καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ εἰμί ἐκ ὁ τυγχάνω ὁρμάω · διό καί ἀδικόμαχος αὐτός καλέω ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ σοφιστικός ἐλέγχω . ὥσπερ οὖν ἐπί ὁ ἀριθμός ὁράω ὅτι ὁ ἀριθμός ὑπάρχω ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ ὁ δέ κατά σχέσις · κατά ἑαυτοῦ μέν ὑπάρχω ὁ ἀριθμός ὁ περισσός καί ὁ ἄρτιος , κατά σχέσις δέ ὁ ἴσος ὁ ἄνισος , ὑπεροχή ἔλλειψις συμμετρία · καί κατά ἑαυτοῦ μέν ὑπάρχω ὁ ἀριθμός ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω αὐτός περισσός καί ἄρτιος , πρός ἀλλήλων δέ ὁ κατά σχέσις · παραβάλλω γάρ πρός ἀλλήλων λέγω ἔχω ὑπεροχή καί ἔλλειψις καί ἰσότης καί ἀνισότης . καί ὁ μέν ἀριθμητικός οὖον μόνος περί ὁ ἀριθμός διαλέω , ἀλλά καί περί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ ἀριθμός ὁ ἀριθμητικός , τουτέστιν ἄρτιος καί περισσός · περί δέ ὁ κατά σχέσις ὑπάρχω ὁ ἀριθμός οὐ ὅς ἀριθμητικός διαλέγω , ἀλλά καθό ἀριθμητικός ἔχω ὁ ἀρχή ὁ μουσικός . ὁμοίως δέ πᾶς στερεός σῶμα ὑπάρχω ὁ εἰμί τριχῆ διαστατός · οὗτος δέ καθά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ σῶμα , καί ὁ μαθηματικός καί ὁ φυσικός . διαφέρω δέ ἀλλήλων ὅτι ὁ μέν μαθηματικός ἀκίνητος ὑπάρχω , ὁ δέ φυσικός πᾶς ἐν κινέω · καί ὁ φυσικός ὁ μέν ἀεί κινέω ὑπάρχω , χόω , ὁ . δέ ποιός κινέω . διαλέγω οὖν ὁ μαθηματικός καί ὁ φυσικός καί περί ὁ σῶμα καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ σῶμα , ὅτι ὁ μέν ἀκίνητος ὑπάρχω ὁ δέ ἐν κινέω , καί ὅτι ὁ μέν αεικίνητος ὁ δέ ποτέ κινέω , καί ὅτι ὁ μέν βαρύς ὑπάρχω ὁ δέ οὔτε κουφότης μετέχω οὔτε δέ βάρος . ὥσπερ οὖν ὁ ἀριθμητικός διαλέγω περί πᾶς ὁ ἀριθμός καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ ἀριθμός , καί ὁ φυσικός περί πᾶς ὁ σῶμα καί ὁ · κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ σῶμα , ὁμοίως δέ καί ὁ ἄλλος ἐπιστήμων ὁ κατά μέρος , οὕτως δή καί ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέγω περί πᾶς ὁ εἰμί καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω πᾶς ὁ εἰμί . εἶτα ἐφεξῆς ἱστορέω καί ὁ ὁ παλαιός δόξα , δείκνυμι ὅτι καί αὐτός ἀρχή ὁ εἰμί ἐναντίωσις ὑποτίθημι · ὁ μέν Παρμενίδης ὁ πῦρ καί ὁ γῆ , τουτέστι ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός , ὁ δέ Ἐμπεδοκλῆς ὁ νεῖκος καί ὁ φίλιος , ὁ δέ Πλάτος ὁ πέρας καί ἤπειρος , ὁ δέ Πυθαγόρειος ὁ περισσός καί ὁ ἄρτιος . ὥστε καλῶς καί ἐγώ ἀρχή ὁ εἰμί ὑποτίθημι ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος · καί ἄνθος · ὡς εἰς γένος γάρ οὗτος πίπτω ὁ ἄλλος πᾶς . δῆλος δέ ὅτι οἶδα καί πρό ὁ δύο οὗτος εἷς ἀρχή · καί γάρ φημί “ οὐ ἀγαθός πολυκοιρανία · εἷς κοίρανος ἵστημι ’’ . ἐπεί οὖν ἀντίκειμαι ἀλλήλων ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος , ὁ δέ ἀντίκειμαι εἷς εἰμί ἐπιστήμη , δῆλος ὡς ὅτι εἷς καί ὁ αὐτός φιλόσοφος διαλέγω περί ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος καί πᾶς ὁ ὑπό αὐτός τελέω , τουτέστι περί πᾶς ὁ εἰμί . οὗτος γάρ πᾶς ὁ εἰμί κατηγορέω ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς · οὖον γάρ συνώνυμος , ὡς ἀνωτέρω δείκνυμι , οὔτε δέ ὡς κατά Τύχη ὡς ὁ ὁμώνυμος . κατά Τύχη γάρ καλέω , εἰμί τυγχάνω , ἀμφότερος · Αἴας · οὐ εἰμί δέ κατά Τύχη ὑγιεινός βοήθημα καί σιτίον , ὅσπερ εἰμί ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς . πᾶς οὖν ὁ ἄλλος μετέχω ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος . διαλέγω οὖν καί περί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ εἰμί , τουτέστιν ἑτερότης ἰσότης , ταὐτότης ὁμοιότης , ἐναντιότης τέλειος . ὁ γάρ γεωμέτρης διαλέγω περί ὁ πρότερος ὁ ἐν ὁ μέγεθος , ὅτι πρότερος , εἰμί τυγχάνω , εἰμί ὁ τρίγωνος , εἶτα ὁ τετράγωνος · ὡσαύτως καί περί ὁ ὁμοιότης ὁ ἐν μέγεθος , καί ἰσότης καί ταὐτότης καί ἑτερότης . ὁμοίως δέ καί ὁ ἀριθμητικός · περί ὁμοιότης ὁ ἐν ὁ ἀριθμός καί ὁ ἄλλος . ὁ μέντοι γε πρῶτος φιλόσοφος διαλέγω περί ὁ ἀπλόος ὁμοιότης , τίς εἰμί ἁπλόος ὁμοιότης , περί ὁ θεωρέω ἐν πᾶς ὁ εἰμί , ὁμοίως δέ καί περί ὁ ἁπλόος ἐναντιότης ὁ ἐν πᾶς ὁ εἰμί θεωρέω , ὡσαύτως δέ καί περί πρότερος καί τέλειος καί εἰμί . πάλιν δέ ὁ φυσικός διαλέγω περί ὁ γένος ὁ ἐν ὁ ζῷον · ὁ μέντοι γε πρῶτος φιλόσοφος διαλέγω περί ὁ ἁπλόος γένος ὁ ἐν ἅπας ὁ εἰμί θεωρέω · ὁμοίως δέ καί περί ὁ ἄλλος πᾶς . p . 1004b8 καί οὖον οὗτος ἁμαρτάνω ὁ περί αὐτός σκοπός . ὅς λέγω οὗτος εἰμί ὅτι οὖον κατά οὗτος ἁμαρτάνω ὁ διαλεκτικός καί ὁ σοφιστής , καθό περί πᾶς ὁ εἰμί διαλέγω καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ εἰμί , καί μάλιστα ὁ σοφιστής · οὐ ἁμαρτάνω οὖν ὡς κατά οὗτος φιλοσοφέω , ἀλλά ἁμαρτάνω , καθό οὐ οἶδα ὁ κύριος εἰμί καί ὁ κύριος οὐσία ὁποῖος τίς εἰμί , ἀποφαίνω περί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα , ὅσπερ ἀγνοέω . διό φημί ἀλλά ὅτι πρότερος ὑπάρχω οὐσία ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω αὐτός , περί ὅς οὐσία οὐδείς γιγνώσκω . ὥσπερ γάρ εἰμί καί ἀριθμός καθό ἀριθμός ἴδιος πάθος , οἷος περισσός καί ἄρτιος , συμμετρία Ἰσότης , ὑπεροχή ἔλλειψις , καί οὗτος καί κατά ἑαυτοῦ καί πρός ἀλλήλων ὑπάρχω ὁ ἀριθμός , κατά ἑαυτοῦ μέν ὁ περισσός καί ἄρτιος , πρός ἀλλήλων δέ ὑπεροχή ἔλλειψις , συμμετρία Ἰσότης , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ θεωρία , ὁμοίως δέ καί στερεός σῶμα καί ἀκίνητος καί κινέω ἀβαρής τε καί βάρος ἔχω εἰμί ἕτερος ἴδιος , οἶος τριχῆ διαστατός , οὕτως οὖν καί ὁ κύριος εἰμί , καθό εἰμί εἰμί , τις ἴδιος , ἑτερότης ταὐτότης , ὁμοιότης Ἰσότης · οὗτος γάρ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ εἰμί , ὅς εἰμί εἰμί . καί δεῖ περί πᾶς ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ εἰμί διαλέγω ὁ πρῶτος φιλόσοφος , ὥσπερ καί ὁ ἀριθμητικός περί ὁ ἀριθμός καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ ἀριθμός , τουιειμι ἄρτιος καί περισσός . σημεῖον δέ οὗτος · ὁ γάρ διαλεκτικός καί ὁ σοφιστής αὐτός ὑποδύομαι σχῆμα ὁ φιλόσοφος · περί πᾶς γάρ ὁ εἰμί πειράω διαλέγω . ὁ γάρ σοφιστικός φαίνω μόνος σοφία εἰμί ( οὖον γάρ εἰμί · ἀτάω γάρ ) , καί ὁ διαλεκτικός δέ διαλέγω περί πᾶς · κοινός δέ ὑπόκειμαι ὁ εἰμί , ὅς εἰμί εἰμί . διαλέγω δέ περί οὗτος , ἐπεί πᾶς οὗτος οἷος ἴδιος εἰμί ὁ φιλοσοφία , ὅστις ὑποκρίνομαι , φημί δή πᾶς ὁ εἰμί · περί γάρ ὁ αὐτός γένος στρέφω , τουτέστι περί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι , ὁ σοφιστικός καί ὁ διαλεκτικός ὁ φιλοσοφία · ὡς γάρ πολλάκις εἴρω , σπεύδω περί πᾶς ὁ εἰμί διαλέγω . διαφέρω δέ ὁ κύριος φιλοσοφία ὁ μέν διαλεκτική ὁ τρόπος ὁ δύναμις , ἐπεί ὁ μέν διαλεκτικός ἐκ ἔνδοξος ὁρμάω καί ἐκ . πιθανός , καί ὁ ἐναντίος κατασκευάζω γυμνάζω ὁ νέος , ὁ δέ φιλοσοφία ἐκ ἀληθής ὁρμάω καί αὐτόπιστος , τέλος ἔχω ἰά ὁ ἀλάομαι ὁδός . ὁ δέ σοφιστικός διαφέρω ὁ φιλοσοφία ὁ ὁ βίος προαιπιπτω , ἐπεί ὁ μέν Σοφιστὴς διά ὁ χρηματίζω οὗτος ποιέω , ὁ δέ φιλόσοφος διά ὁ ὠφέλεια . ὠφέλεια . εἰμί δέ , φημί , ὁ διαλεκιικὴ πειραστικός ( πειράζω γάρ ὁ νέος , πῶς ἔχω ) περί ὅς ὁ φιλοσοφία ὁ γνῶσις καί ὁ ἀλήθεια ὑφηγέομαι · ὁ δέ σοφιστικός φαίνω εἰμί σοφία μή εἰμί . αἰτιάομαι οὖν ὁ σοφιστής , ὅστις ὑποδύω ὁ ὁ φιλοσοφία ὄνομα περί μέν ὁ οὐσία , περί ὅς οἰκεῖος καί προηγούμενος ὁ λόγος ὁ φιλόσοφος , οὐδείς ποιέω λόγος , περί δέ ἐναντίος καί ἀντίκειμαι , ὅς φημί ὁ ἀπό ὁ Ἀφροδισιάς ἐξηγητής , καί ὁ πλεοναχός λέγω καί ὁ σοβέω καί ὁ τοιοῦτος πᾶς αὐτός ὁ πραγματεία , ὅς πρός ὁ σόφισμα φίσματα καί ὁ ἀγών χράω παρακρούω ὁ προσδιαλέγομαι . αἰτιάομαι δέ αὐτός οὖον ὁ · περί οὗτος λέγω ὡς οὐ εἰμί φιλόσοφος οἰκέω οἰκεῖος γάρ καί ὁ περί οὗτος λόγος ὁ φιλόσοφος ) , ἀλλά · ὅτι περί μόνος · οὗτος καί προηγουμένως ὁ λόγος αὐιοῖς γίγνομαι , περί δέ ὁ οὐσία , ὅστις εἰμί πρῶτος , παρά ὅς ἐκεῖνος ὁ εἰμί , διά ὅς ὁ φιλόσοφος καί περί ἐκεῖνος λέγω , οὐδείς ποιέω λόγος . διό οὐδέ φιλόσοφος · εἰμί γάρ μή οἶδα ὁ οὐσία , οὐδέ ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ οὐσία δύναμαι εἶπον ἀληθής . ὥσπερ οὖν πᾶς ὁ ἐπιστήμη σκοπός ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα αὐτός δεῖ καί ὁ πρῶτος φιλόσοφος σκοπέω ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα πᾶς . οἷος γεωμετρία ὁ ὑπάρχω ὁ γραμμή οἶδα καί ὁ ἐπίπεδος τε καί σχῆμα . εἰμί γάρ τις καί οὗτος οἰκεῖος , καί πάλιν ἄλλος αἰτέω στερεός · καί οὗτος ἄλλος μέν ὁ ἀκίνητος , περί ὁ ὁ στερεομετρία , ἄλλος δέ ὁ κινέω , περί ὁ ὁ ἀστρολογικός καί ὁ φυσικός . ἀλλά καί ὁ κινέω ἄλλος μέν ὁ βάρος ἔχω , ὡς γῆ ὕδωρ , ἄλλος δέ ὁ οὐ · ἔχω βάρος , ὥσπερ ὁ κοῦφος , πῦρ τε καί ἀήρ , καί ὁ κυκλοφορικός σῶμα . διαφέρω οὖν ὁ διαλεκτικός ὁ φιλοσοφία , ὡς εἴρω , ὁ τρόπος ὁ δύναμις . ἀμφότερος γάρ περί ὁ εἰμί καταγίγνομαι , καί ὁ οὗτος ὑπάρχω ἀμφότερος συλλογίζομαι , ἀλλά ὁ μέν εἰμί ἀποδεικτικός , ὁ δέ διαλεκτικός <πειραστική> καί ὁ μέν διαλεκτικός πειραστικῶς λαμβάνω , ὁ δέ ἀποδείκνυμι . ἀμφότερος δέ σπεύδω γνῶσις ἔχω · ἐκεῖνος γάρ πειράω , εἴτε ἐπιστήμη ἔχω ὁ προσδιαλέγομαι , εἴτε μή ἔχω . πάλιν ὁ σοφιστής , ὅτι ὁ μέν εἰμί , ὁ δέ Σοφιστὴς ἐθέλω φαίνω . p . 1004b27 εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ ἕτερος συστοιχία στέρησις . Ζεύς οὗτος προσκατασκευάζω ὅτι ὁ περί ὁ ἐναντίος λόγος οἰκεῖος ὁ φιλόσοφος ὑπάρχω . φημί οὖν ὅτι δύο συστοιχία ποιέω ὁ Πυθαγόρειος , καί ὁ μέν ἀγαθός πρός ὁ εἶδος ἀνάγω , ὁ δέ χείρων πρός ὁ στέρησις , ὁ εἰμί φάος καί σκότος ὁ μέν ὁ εἶδος , ὁ φάος , ὁ δέ ὁ στέρησις , ὁ σκότος ) , ἀγαθός καί κακός , λευκός καί μέλας , ἤπειρος καί πέρας , θερμός καί ψυχρός · δέκα δέ ποιέω ὁ συστοιχία . ὁ οὖν , φημί , ἐναντίος ἕτερος συστοιχία στέρησις · εἰμί δέ ἕτερος εἶδος . ὑπάγω γάρ πᾶς ὁ ἐναντίος εἰς τε ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί καί εἰς ὁ εἷς τε καί πλῆθος , ὅς ὁ μή εἰμί καί ὁ πλῆθος στέρησις , ὁ δέ εἷς καί ὁ εἰμί εἶδος · οἷος ὁ μέν στάσις ὁ εἷς , ὁ δέ κίνησις ὁ πλῆθος , καί πάλιν ὁ φάος πρός ὁ εἷς , ὁ δέ σκότος ὁ πλῆθος ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ἅπας . p . 1004b29 ὁ δέ εἰμί καί ὁ οὐσία ὁμολογέω ἐκ ἐναντίος . Ζεύς οὗτος ὁ ἐπιχείρησις ἅμα μέν δείκνυμι ὅτι περί πᾶς ὁ ἐναντίος ὁ φιλόσοφος εἴρω , ἐπεί πᾶς ὑπό ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος , ἅμα δέ συνίστημι καί ὁ ὅτι εἷς εἰμί ἐπιστήμη ὁ περί ὁ εἰμί ὅς εἰμί θεωρέω , ὡς διά ὅς ἐπιφέρω λέγω · εἰμί γάρ ὁ εἰμί καί ὁ οὐσία ἐκ ἐναντίος , ὡς δοκέω ὁ πλεῖστος , ἄγω ἄν ὁ μέν ἀρχή ὁ εἰμί ἐναντίος , ὁ δέ ἐκ οὗτος ἐκ ἐναντίος . πᾶς ἄρα ὁ εἰμί ἢ ἐναντίος ἢ ἐκ ἐναντίος · ἐναντίος μέν ὁ ἀρχή , ἐκ ἐναντίος δέ ὁ σύνθετος , οἷος ἐκ θερμός καί ψυχρός , ὑγρός ξηρός . ἀλλά μήv εἷς ἐπιστήμη ὁ τε ἐναντίος καί ὁ ἐκ οὗτος οἶδα . εἷς ἄρα ἐπιστήμη καί ὁ ὁ εἰμί καθόλου θεωρία . ὥστε δείκνυμι καί ἀπό οὗτος , ὅτι ἀναγκαῖον εἰμί ὁ φιλόσοφος καί ὁ περί ὁ ἐναντίος λόγος . οὗτος οὖν εἰμί ὅς λέγω , ὅτι ὁ δέ εἰμί καί ὁ οὐσία ὁμολογέω ἐκ ἐναντίος σχεδόν ἅπας σύγκειμαι . ἀμελέω ὅς πᾶς ὁ ἀρχή ἐναντίος ὑποτίθημι · ὁ μέν γάρ περισσός καί ἄρτιος , ὥσπερ ὁ Πυθαγόρειος , ὁ δέ θερμός καί ψυχρός , ὥσπερ ὁ Παρμενίδης , ὁ δέ πέρας καί ἤπειρος , ὥσπερ Πλάτων , ὁ δέ νεῖκος καί φίλιος , ὥσπερ Ἐμπεδοκλῆς . πᾶς δέ καί οὗτος καί ὁ ἄλλος ἀνάγω φαίνω εἰς ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος · ὁ μέν οὖν περισσός καί ὁ θερμός καί ὁ πέρας καί ὁ φίλιος ὑπό ὁ εἷς , ὑπό δέ ὁ πλῆθος ὁ οὗτος ἐναντίος . p . 1004b34 λαμβάνω γάρ ὁ ἀναγωγή ἐγώ . ἀναπέμπω πάλιν ἐγώ εἰς ὁ ἐν ὁ δύο περι ἀγαθός δείκνυμι . πολύς γάρ εἰμί ὁ ἐναντίος , ὡς εἶπον ἀνωτέρω , ὡς εἴρω ἐγώ ἐν ὁ περί ὁ ἐναντίος ἐκλογή · ἐκεῖσε γάρ οὗτος δείκνυμι διεξέρχομαι περί πᾶς ὁ ἐναντίος . φημί οὖν ὅτι ὁ ἀρχή ὁ παρά ὁ ἄλλος εἴρω ὡς εἰς γένος οὗτος πίπτω , τουτέστι ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος . p . 1005a2 φανερός οὖν καί ἐκ οὗτος ὅτι εἷς . εἶπον ὅτι τε ὁ ἐναντίος πᾶς εἰς ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος ἀναφέρω , καί οὗτος διά ὅς ποιέω ἀναγωγή ὁ ἐναντίος ἐν ὁ δύο περι ἀγαθός , λαμβάνω δέ καί ὅτι ὁ εἰμί καί ὁ οὐσία στοιχεῖον ὁ ἐναντίος , δῆλος φημί καί ἐκ οὗτος εἰμί ὅτι εἷς εἰμί ἐπιστήμη ὁ περί ὁ εἰμί ὅς εἰμί θεωρία . ἐπεί γάρ πᾶς ὁ εἰμί ἐναντίος εἰμί ἢ ἐκ ἐναντίος συνίστημι , ὥσπερ λέγω ὁ φυσικός , πᾶς δέ ὁ ἐναντίος ἀνάγω ὑπό ὁ εἷς καί ὁ εἰμί ] καί ὁ πολύς , εἷς δέ ἐπιστήμη ὁ περί οὗτος θεωρέω ὁ γάρ ἀντίκειμαι εἷς εἰμί ἐπιστήμη ) , ὥστε εἷς ἄν εἰμί ἐπιστήμη ὁ περί πᾶς ὁ εἰμί θεωρία · ἄν γάρ μή ἔχω τις ἐναντίος , ὥσπερ δοκέω ὁ οὐσία , ὁ δέ ἐκ ἐναντίος , ὁ ὁ γνῶσις ἕκαστος ἀρτάω ὁ γνῶσις ὁ ἐκ ὅς εἰμί , ἐν ὁ ὁ ἐναντίος ἐκ ὅς εἰμί γνῶσις εἰμί ἄν γνῶσις οὗτος . ὁ δέ ἐναντίος ἀρχή ὁ τε εἷς καί ὁ πλῆθος · ὥστε ὅς περί εἷς καί πλῆθος εἰμί θεωρέω , οὗτος καί περί ὁ ὑπό οὗτος . οὗτος δέ εἰμί πᾶς ὁ εἰμί · πᾶς μέν γάρ ὁ εἰμί ὁ ἐναντίος ἢ ἐκ ἐναντίος , πᾶς δέ ὁ ἐναντίος ὑπό ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος . p . 1005a5 οὗτος δέ εἷς ἐπιστήμη . εἰμί πᾶς ἀναφέρω ὑπό ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος , ὁ δέ εἷς καί ὁ πλῆθος ἀντίκειμαι , ὁ δέ ἀντίκειμαι εἷς εἰμί ἐπιστήμη , πᾶς δέ ὁ εἰμί ὑπό οὗτος , εἷς ἄρα εἰμί ἐπιστήμη περί πᾶς ὁ εἰμί διαλέγω , εἴτε κατά εἷς λέγω ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος κατά πᾶς ὁ εἰμί , τουτέστιν εἴτε συνώνυμος , εἴτε μή συνώνυμος , ὥσπερ ὁ ἀληθής ἔχω λόγος , καθάπερ ἀνωτέρω εἴρω . ἀλλά ὅμως , εἰμί καί πολλαχῶς λέγω ὁ εἷς καί μή κατά εἷς φύσις , ὁμοίως δέ καί ὁ πλῆθος , ἀλλά οὖν πρός ὁ πρῶτος καί κύριος εἷς λέγω ὁ ἄλλος ἀναφέρω . πρῶτος δέ εἷς ὥσπερ καί πρῶτος εἰμί ὁ οὐσία , καί ὁ ἐναντίος ὁμοίως πᾶς ὁ ] ὑπό ὁ πρῶτος πλῆθος τελέω . p . 1005a8 καί διά οὗτος εἰμί καί μή εἰμί . κἀν μή ὑποτίθημι καθόλου , τουτέστι συνώνυμος , κατηγορέω πᾶς ὁ εἰμί ὁ τε εἷς καί ὁ εἰμί . εἰμί καί μή εἰμί , φημί , γένος τε καί καθόλου ὁμοίως κατά πᾶς ὁ εἰμί κατηγορέω , ἀλλά μηδέ φύσις τις χωρίζω ὁ ὅδε , οὐ ὥσπερ ὁ γένος ἐν ὁ ὅς κατηγορέω ὁ εἰμί ἔχω ἀχώριστος γάρ ὁ γένος οὗτος ὅς εἰμί γένος ) , ἀλλά αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ὑπόστασις ἔχω , ὡς δοκέω ὁ ὁ ἰδέα εἰσάγω . οὖον γάρ μόνος ὁ τοιοῦτος ὁ κατά εἷς οὕτως λέγω ἐπιστήμη <μία> ἀλλά καί ὁ πολλαχῶς λέγω ὅς εἴρω τρόπος . ἴσως δέ οὐ εἰμί εἶπον χωριστής τις οὐσία , ἐπεί οὖον πρόκειμαι αὐτός νῦν οὗτος δείκνυμι , οὔτε δέ συντελής αὐτός τίς ἐνταῦθα . δύναμαι τ·ὸ ὥσπερ ἴσως οὐ εἰμί οὐ ἐπί ὁ χωριστής μόνος εἴρω , ἀλλά καί ἐπί ὁ καθόλου τε καί γένος · οὐδέ γάρ τοιοῦτος ὁ τε εἰμί καί ὁ εἷς , ἀλλά ὡς ἐπιφέρω , . ὁ μέν πρός εἷς , ὁ δέ ὁ ἐφεξῆς . διαφέρω δέ ὁ ἐφεξῆς ὁ πρός εἷς , ἀμφότερος ὁ πολλαχῶς λέγω εἰμί , · ὅτι ὁ μέν πρός εἷς ὁ ἐκεῖνος τίς εἰμί ὁ εἷς οὕτως λέγω , τάξις τις ἔχω πρός ἀλλήλων , ὡς δείκνυμι * * * σαφής δέ εἶπον οὗτος λέγω , ὅτι ὁ εἰμί καί ὁ εἷς οὐ εἰμί καθόλου , τουτέστιν οὖον κατηγορέω ὁ εἰμί συνώνυμος , ἀλλά ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς . ἢ χωριστός δέ εἶπον , ἵνα δηλόω ὁ γέὑπὸ Μύκονος , ἐπεί χωριστός ὑποτίθημι εἰμί ὁ γένος ὁ ὁ ἰδέα πρεσβεύω . ὥσπερ ἴσως οὐ εἰμί συνώνυμος ἀντί ὁ ἀλλά ὁ μέν πρός εἷς , ὁ δέ ἐφεξῆς . πρῶτος γάρ εἰμί ὁ εἷς καί ἐκ αὐτός ὁ ἄλλος πᾶς κατά τάξις προάγω διά ὁ ἐπιπηγάζω αὐτός δύναμις · εἶτα ὁ πλῆθος ὁ νοητός καί ἐκ αὐτός ἐφεξῆς ὁ ἄλλος πᾶς ὁ μετέχω ὁ πλῆθος . καί διά οὗτος οὐ εἰμί ὁ γεωμετρέω θεωρέω τίς ὁ ἐναντίος ἢ τέλειος ἢ εἷς ἢ εἰμί ἢ αὐτός ἢ ἕτερος * * ἐκ ὑπόθεσις . οὗτος δέ εἰμί ὅτι χράω μέν αὐτός καί ὁ γεωμέτρης , οὖον μήv δείκνυμι τίς ποτός εἰμί αὐτός ἕκαστος , ἀλλά ὑποτίθημι ἢ λαμβάνω παρά ὁ φιλόσοφος · οἷος ὑποτίθημι ὅμοιος εἰμί μέγεθος , ὅς ὁ πλευρά ἀνάλογος , οὗτος ὑποτίθημι ὑπό αὐτός , οὖον δείκνυμι χράω · ὁμοίως καί ἴσος καί αὐτός καί ὁ ἄλλος . καί ὁ ἀριθμητικός ὑποτίθημι τέλειος ἀριθμός εἰμί ὁ πᾶς ἴσος ὁ αὐτός μέρος , θεωρέω τίς ἀριθμός πάσχω οὗτος , ἁπλόος δέ περί τέλειος οὐ οἶδα · μόνος γάρ ὁ φιλόσοφος ὁ οὗτος ἐπιστήμη ἔχω τίς ποτός εἰμί αὐτός ἕκαστος . λείπω δέ ὁ λέγω καί ὅτι οὖον μόνος ὁ oυθεος , ἀλλά καί ὁ ὑπάρχω ὁ οὐσία . καί περί πρότερος καί ὕστερος καί γένος καί εἶδος καί ὅλος καί μέρος καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος . ὁ γάρ γεωμέτρης διαλέγω περί ὁ πρότερος ὁ ἐν ὁ μέγεθος , ὅτι πρότερος , εἰμί τυγχάνω , ὑπάρχω ὁ τρίγωνος ὁ τετράγωνος , ὁ δέ ἀριθμητικός περί ὁ πρότερος ὁ ἐν ὁ ἀριθμός , ὅτι πρότερος ὁ δυάς ὁ τριάς · ὁ δέ φιλόσοφος περί ἀπλόος πρότερος , ὁ φύσις αὐτός , πολυπραγμονέω , ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ὕστερος καί ὅλος καί μέρος . πάλιν ὁ φυσικός διαλέγω περί ὁ γένος ὁ ἐν ζῷον , ὁ δέ φιλόσοφος περί ὁ ἀπλόος γένος ὁ ἐν . ἅπας θεωρέω . p . 1005a19 λεκτέος δέ πότερος εἷς ἢ ἕτερος ἐπιστήμη περί τε · ὁ ἐν ὁ μάθημα καλέω ἀξίωμα . ζητέω οὗτος καί ἐν ὁ βݲ στοιχεῖον , πότερος ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέγω περί · πᾶς ὁ οὐσία καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ οὐσία · καί δείκνυμι ὅτι ὁ πρῶτος φιλόσοφος προσεχῶς διαλέγω περί αὐτός . πρός δέ οὗτος ζητέω καί περί ὁ ἀξίωμα , εἴτε ὁ καθά ἕκαστος ἐπιστήμων εἰμί διαλέγω περί αὐτός ἤγουν ὁ πρῶτος φιλόσοφος ὁ ἔχω περί ὁ ἀπλόος εἰμί ὅς εἰμί εἰμί . ἐνταῦθα τοίνυν δείκνυμι ὅτι ὁ ἀπλόος φιλόσοφος εἰμί ὁ διαλέγω περί ὁ ἀξίωμα , τουτέστι ὁ κοινός ἔννοια , αὐτός δέ εἶπον ὁ ἀρχή ὁ ἀπόδειξις , ὡς εἴρω ἐν ὁ ἀποδεικτικός πραγματεία · οἷος ὅτι ὁ ὁ αὐτός ἴσος καί ἀλλήλων εἰμί ἴσος . ὁ · γάρ γεωμέτρης χράομαι οὗτος ὁ ἀξίωμα ὁ λέγω ὁ ὁ αὐτός ἴσος καί ἀλλήλων εἰμί ἴσος , ἀλλά καί ἀριθμητικός καί μουσικός καί φυσικός · ἀλλά ὁ μέν γεωμέτρης ἐπί μέγεθος , οὐκέτι δέ καί ἐπί ἀριθμός , ὁ δέ ἀριθμητικός ἐπί ἀριθμός , ὁ δέ μουσικός ἐπί χορδή , ὁ δέ φυσικός ἐπί κίνησις . ὥστε καί αὐτός ὁ κατά ἕκαστος ἐπιστήμων διαλέγω περί ὁ ἀξίωμα ; ἐπεί ὁ εἰμί ὑπάρχω , Λαμ βαίνω αὐτός ὡς ὁμολογέω · ἁπλόος δέ περί αὐτός ὁ ἀξίωμα ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέγω , ἐπεί οὐδείς ἐπιστήμη ὑπάρχω ἀφορίζω , οἷος γεωμετρία , εἰμί τυγχάνω , ἢ ἀριθμητικός . εἰμί γάρ εἷς ἐπιστήμη ὑπάρχω ἀφορίζω , ἐσθίω ὁ ἄλλος μή διαλέγω περί αὐτός · εἰμί τοίνυν διαλέγω , ὡς δείκνυμι , δῆλος ὅτι οὐ ὑπάρχω εἷς . ὥστε χράω ὁ ἀξίωμα ὁ κατά ἕκαστος ἐπιστήμων , εἰς ὅσος δήω , οἷος γεωμετρία ἐπί μέγεθος , ἀριθμητικός ἐπί ἀριθμός · ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος . ἐπεί οὖν κοινῶς πᾶς ἐπιστήμη ὑπάρχω ὁ ἀξίωμα , περί δέ ὁ ἁπλόος εἰμί ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέγω , καί περί ὁ ἀξίωμα ὁ πρῶτος φιλόσοφος εἰμί εἶπον · οὐδείς γάρ ὁ κατά μέρος ἐπισκοπέω ἐγχειρέω τίς λέγω περί αὐτός , εἰμί ἀληθής ἢ μή , οὔτε ὁ γεωμέτρης οὔτε ἄλλος τις , δείκνυμι , εἰμί τυγχάνω , ὅτι οὐ εἰμί ἀποδεικτός καί ἀναιρέω ὁ σπουδάζω ἀνατρέπω αὐτός , ὥσπερ αὐτός ἐφεξῆς ποιέω περί ὁ ἀντίφασις ὡς πρῶτος φιλόσοφος . ὁ δέ φυσικός ὑπολαμβάνω ὅτι ἔργον αὐτός εἰμί διαλέγω περί ὁ ἀξίωμα , ἐπεί οἴομαι καί περί πᾶς ὁ εἰμί διαλέγω · οὐδείς γάρ ἄλλος ὑπολαμβάνω εἰμί παρά ὁ φυσικός πρᾶγμα , ἀγνοέω ὅτι πρῶτος μέν ὁ ἄλλος ὑπάρχω , πρό δέ αὐτός εἰμί ὁ νοητός , ἐκ ὅς καί ὁ φυσικός πᾶς παράγω . ὥστε μόνος ὁ π·ρῶτος φιλόσοφος διαλέγω περί ὁ ἀξίωμα , καί περί ἅπας ὁ εἰμί εἰμί αἰσθητής φημί καί νοητός . τις γάρ ἀπαίδευτος ὑπολαμβάνω ἀποδείκνυμι ὁ ἀξίωμα , λέγω οὕτως ὅτι ὁ ὁ αὐτός ἴσος ὁ αὐτός κατέχω τόπος , ὁ ὁ αὐτός κατέχω τόπος ἴσος ἀλλήλων εἰμί , ὁ ὁ αὐτός ἄρα ἴσος καί ἀλλήλων εἰμί ἴσος . εἴρω τοίνυν ἐγώ πρός αὐτός λέγω ὅτι , εἰμί ἄνθρωπος , πάνυ εἰμί εὐχερής ὁ δέχομαι ὅτι ὁ ὁ αὐτός ἴσος καί ἀλλήλων εἰμί ἴσος , ἤ2 ὁ παραδέχομαι ὅτι ὁ ὁ αὐτός ἴσος ὁ αὐτός κατέχω τόπος . ἄδηλος γάρ εἰμί καί πάνυ δύσκολος ὁ περί ὁ τόπος θεωρία · πῶς οὖν ὅλως ἀγνοέω ὁ τόπος οὗτος πειράω δείκνυμι ; ἰστέον οὖν ὅτι αὐτός ὁ κύριος ἀξίωμα οὐ ὑπάρχω αποδεικτός · δεῖ γάρ περί οὗτος ἥκω προεφίστημι , περί ὁ ἀξίωμα φημί , ἀλλά μή ἀκούω ζητέω · οὕτως γάρ πᾶς ὁ διδασκαλία ταράσσω . ἄλλως τε δή [ δέ ] ἔχω ὁμολογέω ὁ ἀρχή . τότε γάρ γιγνώσκω ὁ πρᾶγμα , ὅταν οἶδα ὁ ἀρχή αὐτός , ὡς αὐτός φημί ἄρχω ὁ φυσικός πραγματεία ἐπειδή ὁ οἶδα καί ὁ ἐφίστημι συμβαίνω περί πᾶς ὁ μέθοδος , ὅταν ὁ αἴτιος αὐτός γνωρίζω καί ὁ ἀρχή ’ · εἰμί δέ ὑποτίθημι εἰμί ὁ ἀξίωμα μάτη αποδεικτός , οὐδείς εἰμί ὁ εἰμί ἀποδεικτός . βούλομαι γάρ γιγνώσκω ὁ ἀθανασία ὁ Ψυχή ὅτι ἀθάνατος εἰμί ὁ ψυχή , καί λαμβάνω ἀρχή οὗτος ὅτι ὁ φθείρω ἢ ὡς σῶμα φθείρω ἢ ὡς ἐν σῶμα ὁ εἰμί ἔχω . εἰμί τοίνυν ἄγνωστος εἰμί οὗτος ὁ ἀρχή , πάλιν δήω ἕτερος ἀρχή πρός ὁ ἀποδείκνυμι , καί ἐπί ἐκεῖνος ὁμοίως , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος . ὥστε οὐ εἰμί γνῶσις ἀγνοέω ὁ ἀρχή · γιγνώσκω δέ ὁ ἀρχή ἀδύνατος εἰμί διά ὁ ἀπειρία . ὥστε οὐ ἀποδεικτός ὑπάρχω ὁ ἀξίωμα . ἰστέον ὅτι πᾶς ὁ ἀξίωμα ἀρχαικός εἰμί ὁ ἀξίωμα ὁ περί ὁ ἀντίφασις · πᾶς γάρ ὁ ἄλλος ἀξίωμα εἰς αὐτός ἀναλύω καί κατασκευάζω . οἷος λέγω ἐγώ ὅτι ὁ ὁ αὐτός ἴσος καί ἀλλήλων εἰμί ἴσος · εἰμί γάρ μή . ἰδού ἀντίφασις , καί οὕτως εἰμί μέν ὁ ἀδύνατος . πάλιν ἐάν ἀπό ἴσος ἴσος ἀφαιρέω , ὁ καταλείπω εἰμί ἴσος · εἰμί γάρ μή , ἕπω ἀδύνατος . ὑπόκειμαι γάρ ἴσος ὁ αβ γδʹ καί ἀφαιρέω ἀπό αὐτός ἴσος ὁ Γε γζʹ · λέγω ὅτι ὁ καταλείπω ἴσος ὑπάρχω , τουτέστι ὁ βαίνω ζδ . εἰμί γάρ μή ὑπάρχω ἴσος , ὁ ἕτερος αὐτός μέγας εἰμί . ἵστημι μείζων ὁ βαίνω ὁ ζδ , καί ὑπόκειμαι ὁ ἐπιπίπτω ζδ ἰάομαι ὥστε ὁ αݲπݲ γδʹ ἴσος ὑπάρχω . μείζων δή ὁ αβ ὁ γδʹ · ὑπόκειμαι δέ καί ἴσος , ὅσπερ εἰμί ἄτοπος . ὥστε πᾶς πάντως , ἐάν ἀπό ἴσος ἴσος ἀφαιρέω , ὁ καταλείπω εἰμί ἴσος . ὁμοίως δέ καί ἐπί ἄλλος . λέγω γάρ ὅτι ἀθάνατος εἰμί ὁ ψυχή . εἰμί γάρ μή , πάλιν χράομαι ὁ ἀντίφασις , καί οὕτως διά ὁ ἀδύνατος ἐπιδείκνυμι . ὥστε ἀρχικός πᾶς ὁ ἀξίωμα , ὡς εἴρω , ὁ περί ὁ ἀντίφασις ἀξίωμα , καί ἀδύνατος εἰμί αὐτός συναληθεύω , καθάπερ , φημί , ἀπαίδευτος τις οὗτος ὑπολαμβάνω , μάρτυς παράγω ὁ Ἡράκλειτος , ἐπεί λέγω ἐκεῖνος εἷς ὁρισμός εἰμί πᾶς ὁ πρᾶγμα . εἰμί γάρ ὁ εἰμί πᾶς ὁ πρᾶγμα εἷς ὁρισμός ὑπάρχω , ὁ δέ κοινωνέω κατά ὁ ὁρισμός ὁ αὐτός ἀλλήλων ὑπάρχω , συντρέχω ὁ ἀντίφασις · εἷς γάρ καί ὁ αὐτός ὁρισμός ἀγαθός τε καί οὐ ἀγαθός , ὥστε αὐτός εἰμί ἀγαθός καί οὐ ἀγαθός , καί ἀγαθός καί κακός , καί καλός καί οὖον καλός . ὥστε , ὡς εἴρω , συναληθεύω ὁ ἀντίφασις καί οὐκέτι διαιρέω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος ἐπί πᾶς ὁ εἰμί , καί ὅς φημί ὁ Πλάτος , ὅτι οὐδείς καυχάομαι ὁ εἰμί ἐκφεύγω ὁ ἀντίφασις . πᾶς γάρ περιλαμβάνω ἤ ψυχή εἰμί ὁ οὐ εἰμί ψυχή · πᾶς γάρ ὁ παρά ὁ ψυχή οὐ εἰμί ψυχή . φημί οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ἢ ὅτι οὐ λέγω οὗτος ὁ Ἡράκλειτος , ἢ εἴπερ λέγω , συμβολικός λέγω , ὡς εἴρω ἐν ὁ φυσικός πραγματεία , ὅτι ἐπεί γίγνομαι ὁ εἶδος ἐν ὁ ὕλη , χραίνω · ὁ γάρ ἄυλος εἶδος ἀμιγής ὑπάρχω . χόω . οὗτος χάρις λέγω εἷς εἰμί πᾶς ὁ ὁρισμός διά ὁ πᾶς ἐν ὁ ὕλη θεωρέω καί χραίνω αὐτός ἐκ ὁ ὕλη . ἢ ὅτι οὗτος λέγω οὐ ἔχω οὕτως · πολλάκις γάρ λέγω τις μή ἔχω οὕτως , ὥσπερ , φημί , περί ὁ ὁ ὁρισμός ἀιδιότης τις πειράω δείκνυμι αὐτός ἀίδιος μή ἔχω οὕτως , ἤγουν ὁ ἀνάπαλιν δείκνυμι ὁ ἀξίωμα πρό ὁ ἀπόδειξις , ἐπεί οὐδείς εἰμί ἀποδεικτός , ὥσπερ ὁ ἀγέννητος πρό ὁ γεννητής , ἐπεί οὕτως οὐδείς εἰμί γεννητός . φημί ἐν ὅτι τις διά ἀπαιδευσία πειράω * * * πᾶς ἀρχή ὁ ἀποδείκνυμι εἰμί · ὁ εἰμί δέ ἀπαιδευσία εἰμί ὁ μή γιγνώσκω , τίνω δεῖ ζητέω ἀπόδειξις καί τίνω οὖον · ὅτι ὁ μέν γνώριμος οὖον ὅδε ζητέω ἀπόδειξις , ὥσπερ ἐπί ὁ ἀντίφασις ὁμολογέω γάρ ὅτι οὖον συντρέχω ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις · οὖον γάρ αὐτός εἰμί ἄνθρωπος καί οὐ ἄνθρωπος ) , ὁ δέ μή γνώριμος δεῖ ἐγώ ζητέω ἀπόδειξις , οἷος ὅτι ἀθάνατος εἰμί ὁ ψυχή · οὗτος γάρ ἀγνοέω ὁ πολύς ἄνθρωπος ἀποδεικτικός . ἐπεί οὖν τις πειράω ἀνατρέπω ὁ δόγμα ὁ περί ὁ ἀντίφασις λέγω ὅτι οὖον διαιρέω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , δεῖ ἐγώ , φημί , ἕπομαι ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα ἐλέγχω μέν ὁ παρά αὐτός λόγος , μηκέτι δέ ἀποδείκνυμι ὅτι εἰμί ἀντίφασις · ὡς γάρ διά πλείων λόγος εἴρω , οὖον δυνατός εἰμί ἀποδείκνυμι αὐτός , ἐπεί πᾶς ἀπόδειξις λαμβάνω ἐκ ἀρχή τίνω ὁμολογέω , οὐδείς δέ ἀρχαῖος εἰμί ὁ ἀντίφασις . εἰμί οὖν πειράω τις ἀποδείκνυμι αὐτός , ὁ ἐν ὁ ἀρχή αἰτέω λέγω οὕτως ἡʹ ἀντίφασις διαιρέω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , ἐπεί ὁ κατάφασις οὖον συντρέχω ὁ ἀποφαίνω . ὥστε ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω · αὐτός γάρ εἰμί ἀντίφασις εἶπον καί κατάφασις καί ἀπόφασις . ὥστε ἀποδεικτικός οὖον δυνατός εἰμί ἀποδείκνυμι αὐτός , ἐλεγκτικός δέ δυνατός εἰμί ἀποδείκνυμι αὐτός ὁ ἀναιρέω ὁ λόγος ὁ πειράω Μένων αὐτός ἀνατρέπω , καί ἐκ ὁ ἐκεῖνος λόγος πιστόω αὐτός καί οἱονεί ἀποδείκνυμι αὐτός , χράομαι ἐγώ ἀρχή παρά ἐκεῖνος δίδωμι , ὥστε κενός ὁ τρόπος οὕτως εἰμί ἀπόδειξις . ἐρωτάω γάρ αὐτός ὅτι ἀποκρίνω ὁ ἐρωτάω ἢ οὐ ἀποκρίνω ; ἄν γε οὐ ἀποκρίνω , οὐ εἰμί ἐγώ σχολή πρός φυτόν ἤγουν πρός ἄψυχος διαλέγω · εἰμί δέ ἀποκρίνω , ἀρά γε ὄνομα χράομαι σημαντικός ἢ ἀσήμαντος ; εἰμί μέν οὖν χράομαι ὄνομα μηδείς σημαίνω , πάλιν οὐ ἀποκρίνω · ὁ γάρ ἐρῶ · βλίτυρι οὐδείς εἴρω · εἰμί δέ χράομαι σημαντικός ὄνομα , γνώριμος χράομαι ἢ ἀγνώσιοις . εἰμί μέν οὖν ἄγνωστος χράομαι , πάλιν οὖον διαλέγω οὔτε πρός ἐγώ οὔτε δέ πρός ἑαυτοῦ , ἐάν καί σύ ἀγνοέω ὁ λόγος · ἐάν γάρ τις ὁ Σύρος διάλεκτος χράω πρός Αἰγύπτιος , οὖον διαλέγω αὐτός . ὥστε πᾶς εἰμί ἀνάγκη καί σημαντικός ὄνομα χράω σύ καί γνώριμος . πάλιν ὁ σημαντικός οὗτος ὄνομα ἢ εἷς πρᾶγμα δηλόω ἢ ἤπειρος ἢ πολύς μέν περαίνω δέ , καί οὐκέτι παρά οὗτος . ἀλλά εἰμί μέν ἤπειρος δηλόω , ὁ εἰμί οὔτε πρός ἐγώ διαλέγω οὔτε δέ πρός ἑαυτοῦ · οὐ εἰμί γάρ γνῶσις ὁ ἤπειρος . πῶς γάρ δυνατός εἰμί διεξέρχομαι ὁ ἤπειρος ἐν περαίνω χρόνος ; εἰμί δέ εἷς τίς πρᾶγμα δηλόω ὁ ὄνομα ὁρίζω , οἷος ὁ ἄνθρωπος .. καί οὐδείς ἕτερος δηλόω παρά ὁ ἄνθρωπος , δῆλος ὡς ὅτι οὖον συντρέχω ὁ ἀντίφασις · οὔτε γάρ ὁ αὐτός δηλόω ὁ οὐ ἄνθρωπος ὁ ἄνθρωπος , ἐπεί οὕτως οὐκέτι ὁρίζω πρᾶγμα δηλόω ὁ ἄνθρωπος ὄνομα , ἐπεί ὁ μέν κατάφασις ὁρίζω , ὁ δέ ἀπόφασις ἤπειρος δηλόω . εἰμί δέ πάλιν φημί τις ὅτι ὁ ὄνομα πολύς μέν δηλόω περαίνω δέ , εἴρω πρός αὐτός ὅτι ὁμώνυμος ὁ φωνή δῆλος ὅστις πλείων κατηγορέω , ὥσπερ ὁ κύω φωνή . διακρίνω δέ ὁ ὁμώνυμος ἀπό ἀλλήλων λόγος ἢ ὄνομα οἷος ὁ κύω λέγω καί κατά ὁ χερσαῖος καί κατά ὁ οὐράνιος , λέγω δέ καί κατά ὁ θαλάσσιος . προσδιορίζω οὖν ὁ χερσαῖος , φημί ὅτι κύω ὑλακτικός , καί φανερός ὡς ὅτι ὁρίζω τότε ὁ χερσαῖος κύω δηλόω · ὥστε οὖον δυνατός συντρέχω πάλιν καί ἐπί οὗτος ὁ κύω ὁ οὖον κύω , ἐπεί οὕτως οὐκέτι εἰμί ὁρίζω ὁ ὄνομα , ὥσπερ σύ ὑποτίθημι ὁρίζω πρᾶγμα δηλόω ὁ ὄνομα . ἐκ ὁ ἄρα παρά σύ λέγω πιστόω ὁ ἀντίφασις , ὅτι οὖον συναληθεύω ἀμφότερος ὁ μόριον αὐτός . εἰμί δέ πιστόω ὁ λόγος καί ἐκ συλλογισμός τοιοῦτος · ὁ ἀντιφατικός ἀλλήλων ἀντίκειμαι ἐναντίος ὑπάρχω ἤγουν ἀντίκειμαι · ὁ ἐναντίος οὐδέποτε συνυπάρχω · ὁ ἀντιφατικός ἄρα ὑπάρχω οὐδέποτε συνυπάρχω ἐν ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός καί ὅσος ἄλλος ἔχω προσδιορίζω . ἐάν γάρ εἶπον ὅτι Σωκράτης περιπατέω καί Πλάτος οὖον περιπατέω , οὐ ποιέω ἀντίφασις , καί πολλάκις συναληθεύω . δεῖ οὖν ὁ αὐτός εἰμί ὑπόκειμαι καί ὁ αὐτός κατηγορέω καί κατά ὁ αὐτός χρόνος οὐ ἄτοπος γάρ νῦν μέν λευκός εἰμί , αὔριον δέ μέλας ) καί κατά ὁ αὐτός μέρος ἐν γάρ ὁ ὀδούς ὁ Αἰθίοψ λευκός εἰμί , κατά δέ ὁ ἐπιφάνεια ὁ δέρμα μέλας ) καί <μὴ> δύναμις καί ἐνέργεια · ὁ γάρ καθεύδω Σωκράτης δύναμις * * * ἐάν οὖν οὗτος πᾶς μή διορίζω , δυνατός εἰμί τότε ὁ ἀντίφασις συναληθεύω . ἐναντίος δέ λέγω ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι , ἐπεί οὗτος λέγω ἐναντίος ὁ πλεῖστος ἀλλήλων διΐστημι ὑπό αὐτός · τοιοῦτος δέ ὁ λευκός καί οὖον λευκός πλεῖστος γάρ διΐστημι καί τελέω ὑπό ὁ ποιότης , ἐπεί ὁ οὖον λευκός καί ὁ μέλας εἰσάγω ) · ἢ ὅτι ἐναντίος εἰσάγω δόξα , θνητός οὖον θνητός , καλός οὖον καλός . ἔπειτα πάλιν δείκνυμι ὅτι . ἀδύνατος εἰμί ὁ ἀντίφασις συναληθεύω ἐκ ὁ μᾶλλον ποιέω ὁ ἐπιχείρησις , καί φημί οὕτως ὅτι οὐ εἰμί ὁ αὐτός ὁ εἷς καί ὁ κατά εἷς . ὁ γάρ κατά εἷς πλείων δηλόω · κατά εἷς γάρ ὁ Σωκράτης λέγω ὁ λευκός , ὁ μουσικός , ὁ σιμός , ὁ εἰμί αὐτός προγάστωρ , ὁ δέ εἷς , τουτέστι ὁ ἄνθρωπος καθό ἄνθρωπος εἷς οὐσία δηλόω ὑπάρχω . οὐ εἰμί οὖν αὐτός Σωκράτης καί λευκός ἤγουν μουσικός , ἐπεί οὕτως ἐσθίω ὁ παρά ὁ Σωκράτης μή εἰμί λευκός μήτε δέ μουσικός . ὥστε ἐάν τις ἐγώ ἔρομαι εἰμί οὗτος ἄνθρωπος , δεῖ ἐγώ πρός ὁ ἐρώτησις ακοκρινω καί λέγω ὅτι ναί ἢ οὖον , καί μή ἐπάγω ὅτι καί λευκός εἰμί καί μουσικός · ὁ τοιοῦτος γάρ οὖον προσδιαλέγομαι κατά ἰός λογικός νόμος · οὖον γάρ πρός ὁ ἐρώτησις ὁ ἀπόκρισις ποιέω · ὁ μέν γάρ ἐρωτάω περί εἷς , ὁ δέ πλείων ἀποκρίνω . ἐσθίω οὖν καί περί ὁ ἄλλος συμβεβηκός ποιέω ὁ λόγος , ὁράω καί περί εἷς ποιέω , ἐπεί ἀποκληρωτικός ὁ λόγος . ὁ δέ οὅω συμβεβηκός ἤπειρος ὑπάρχω . πῶς οὖν δυνατός εἰμί περί ὁ ἤπειρος ὁ ἀδιεξίτητος ἀπόκρισις ποιέω ; εἰμί τοίνυν ὁ λέγω ἄνθρωπος οὐ εἰσφέρω ὁ λευκός ἢ ὁ μουσικός , πολύς μᾶλλον οὖον δυνατός συνεισφέρω ὁ πάνυ ἀντίκειμαι ὁ ἄνθρωπος καί ἀναιρετικός αὐτός , φημί δή ὁ μή ἄνθρωπος . ὥστε οὖον συντρέχω ἐπί ὁ ἀντί . φάσις ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις . p . 1005a19 λεκτέος δέ πότερος εἷς ἢ ἕτερος ἐπιστήμη . ὅς λέγω οὗτος εἰμί , ὅτι δεῖ ζητέω , πότερος εἷς εἰμί ἐπιστήμη ὁ ἔχω περί πᾶς ὁ εἰμί ἤγουν ἕτερος καί ἕτερος διαλέγω περί τε ὁ ἐν ὁ μάθημα καλέω ἀξίωμα καί περί ὁ κύριος οὐσία . ζητέω γάρ καί οὗτος ἐν ὁ Β , εἴτε ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέγω περί ὁ οὐσία καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω ὁ οὐσία καί ὁ ἀξίωμα πᾶς ἤγουν ὁ κατά μέρος ἐπιστήμων . καί ἐνταῦθα ἐπικρίνω καί φημί ὅτι φανερός εἰμί ὅτι περί ὁ ἀξίωμα εἷς εἰμί ἐπιστήμη διαλέγω · ὁ γάρ πρῶτος φιλόσοφος εἰμί καί ὁ περί οὗτος σκέψις . καί λοιπός καιασκευαζομαι αὐτός · ἅπας γάρ ὁ εἰμί ὑπάρχω ὁ ἀξίωμα καί οὖον γένος τις Χωρὶς ἴδιος ὁ ἄλλος , οἷος γεωμετρία μόνος ἢ ἀριθμητικός μόνος ὅτι ὁ ὁ αὐτός ἴσος καί ἀλλήλων εἰμί ἴσος . εἰμί γάρ εἷς ἐπιστήμη μόνος ὑπάρχω , αὐτός περί αὐτός ὁ ἀξίωμα διαλέγω · εἰμί τοίνυν πᾶς ὑπάρχω , περί δέ πᾶς ὁ πρώτης φιλοσοφία διαλέγω , δῆλος ὡς ὅτι καί περί ὁ ἀξίωμα ὁ πρῶτος φιλοσοφία διαλέγω ὁ περί ὁ εἰμί ὅς εἰμί καταγίγνομαι . ὁ δέ ἅπας γάρ ὑπάρχω ὁ εἰμί εἶπον οὐ ἐπεί ὁ ὁ αὐτός ἴσος καί ἀλλήλων εἰμί ἴσος διά πᾶς ὁ κατηγορία φοιτάω μόνος γάρ ὁ ποσός οὗτος ὑπάρχω ) , ἀλλά ὅτι περί πᾶς ὁ μόριον ὁ ποσός θεωρέω , καί περί ὁ συνεχής καί διορίζω · διό καί γεωμετρία χράομαι περί ὁ συνεχής ἔχω καί ἀριθμητικός δέ περί ὁ διορίζω . φημί οὖν ὅτι πᾶς ἐπιστήμη χράω ὁ ἀξίωμα οὗτος , ὡς εἴρω ἐν ὁ θεωρία , γεωμετρία ἀριθμητικός ἀστρονομία ὀπτικός καί ὁ ἄλλος , ἐπεί ἕκαστος αὐτός ὁ εἰμί εἰμί , καθό εἰμί ὑπάρχω · ἐπί τοσοῦτος δέ αὐτός χράω , ἐπί ὅσος αὐτός ἱκανός , τουτέστι γεωμετρία μέν ἐπί μέγεθος , ἀριθμητικός δέ ἐπί ἀριθμός , καί ὁ ἄλλος ὁμοίως . διό φημί οὗτος δέ εἰμί , ὅσος ἐπέχω ὁ γένος περί ὅς φέρω ὁ ἀποδείκνυμι , ὥσπερ γεωμετρία ἐπί μέγεθος φέρω ὁ ἀποδείκνυμι · διό καί ἐπί αὐτός μόνος χράομαι ὁ ἀξίωμα , ὁμοίως δέ καί ἀριθμητικός ἐπί ἀριθμός . ἐπεί τοίνυν , καθό εἰμί ὑπάρχω οὗτος , πᾶς ὑπάρχω ὁ ἀξίωμα , ὡς εἴρω οὗτος γάρ αὐτός ὁ ἀξίωμα εἰμί ὁ κοινός , ὁ ἐν ἅπας θεωρέω ) , κοινῶς δέ περί πᾶς ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέγω , ὁ περί ὁ εἰμί ὅς εἰμί γνωρίζω , τουτέστι ὁ πρῶτος φιλόσοφος , εἰμί ὁ περί οὗτος θεωρία , ἐπεί καί αὐτός καταγίγνομαι περί ὁ εἰμί ὅς εἰμί εἰμί , καθάπερ ἐν ὁ προλαμβάνω εἴρω . καί διά οὗτος ὁ αἴτιος οὐδείς ὁ κατά μέρος επιστήμονας ἐπιχειρέω τίς ποτός λέγω περί ὁ ἀξίωμα , εἰμί ἀληθής ὑπάρχω εἴτε μή , οὔτε ὁ γεωμέτρης οὔτε ὁ ἀριθμητικός , ἀλλά μόνος χράομαι αὐτός ὡς ὁμολογέω · ὁμοίως δέ καί ὁ ἰατρός καί ὁ μουσικός καί ἀστρονόμος . ἀλλά ὁ φυσικός ἔνιοι οὐ ὀρθῶς οὗτος δράω · μόνος γάρ ὑπολαμβάνω περί τε ὁ ὅλος φύσις σκοπέω καί περί ὁ εἰμί . διαλέγω γάρ περί ὁ φυσικός ὑπολαμβάνω περί πᾶς ὁ εἰμί διαλέγω · οὐδείς γάρ ὑπολαμβάνω εἰμί παρά ὁ φυσικός πρᾶγμα , μή ἐφίστημι ὅτι εἰμί οὐσία τις ἀκίνητος καί ἀναλλοίωτος , ὅστις κύριος εἰμί ὄντα , ἐπεί ἐκ αὐτός παράγω ὁ φυσικός πρᾶγμα . διό φημί ὅτι εἰμί τις οὐσία ἀνωτέρω ὁ φυσικός ὁ ἀκίνητος καί ἀναλλοίωτος · μέρος γάρ τίς ὁ εἰμί εἰμί ὁ φύσις εἰμί ἀρχή κίνησις καί ἠρεμία , ὥστε μέρος εἰμί ὁ φύσις ὁ κ·αθόλου , τουτέστι ὁ νοητός , ἐκ ὅς καί αὐτός μετά ὁ ἄλλος προέρχομαι . ἐκεῖνος οὖν διαμαρτάνω ὁ μηδείς ἄλλος ἔξω ὁ φυσικός ὑπολαμβάνω εἰμί , περί ὅς επραγηατευαρτυω · ἐπί πλέω γάρ ὁ φυσικός ὁ εἰμί , καί εἰμί τις εἰμί καί παρά ὁ φυσικός · ὁ γάρ ἀσώματος τε καί ἀκίνητος οὐσία οὖον φυσικός . εἷς γάρ τίς γένος ὁ εἰμί ὁ φύσις , ἀρχή καί αἰτία κίνησις εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὁ ἐν ὅς εἰμί . διό οὖον ὁ φυσικός ὁ περί ὁ ὁ εἰμί ὅς εἰμί ὑπάρχω θεωρία , ἀλλά ὁ φιλόσοφος , ὅς εἰμί ἀνωτέρω ἔτι ὁ φυσικός , περί πᾶς ὁ εἰμί ὅς εἰμί ὁ θεωρία ποιέω , καί μάλιστα καί πρῶτος περί ὁ μάλιστα καί πρῶτος ὁ εἰμί , ὅσπερ οὐσία μέν εἰμί , οὖον μήv φυσικός . εἰμί μέν γάρ καί ὁ φυσικός σοφία τις καί φιλοσοφία , ἀλλά οὐ ὁ πρῶτος · ὁ ] πρῶτος δέ ἄν εἰμί ὅς τε περί ὁ πρῶτος οὐσία καί ὁ καθόλου περί πᾶς οὐσία καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω διαλέγω . ὁ δέ ἄλλος ἐπιστήμη , ὅς γένος καλέω , χράω ὁ ἀξίωμα , εἰς ὅσος αὐτός εἰμί χρήσιμος , ὁ μέν γεωμέτρης ἐπί ὁ μέγεθος ἄγω αὐτός καί ἐπί τοσοῦτος αὐτός χράω , ὁ δέ ἀριθμητικός ἐπί ἀριθμός · οὗτος δέ διά ὁ πᾶς ὑπάρχω αὐτός καί μηδείς ἴδιος εἰμί . ὁ μέν γάρ γεωμέτρης λαμβάνω ἀξίωμα ὅτι ὁ ὁ αὐτός ἴσος καί ἀλλήλων εἰμί ἴσος προστίθημι ὁ μέγεθος · περί γάρ μέγεθος ὁ πραγματεία οὗτος · ὁ δέ ἀριθμητικός ἐπί ὁ ἀριθμός αὐτός μεταφέρω . διό ἀνωτέρω ἐπί τοσοῦτος δέ αὐτός χράω , ἐπί ὅσος αὐτός ἱκανός . ὥστε ὁ ὁ οὐσία ἀρχή πρῶτος μόνος ἐπισκοπέω ὁ πρῶτος φιλοσοφία . p . 1005b2 ὅσα δέ ἐγχειρέω ὁ λέγω τις . ὅς λέγω οὗτος εἰμί · ὁ ἐπιχειρέω ὁ ἀξίωμα ἀποδείκνυμι ὑπό ἀπαιδευσία οὗτος ὑπομένω ὁ ἀναλυτικός , τουτέστι ὁ · λογικός θεωρία . ἐν γάρ ὁ λογικός θεωρία μανθάνω τις , ὥσπερ ἐν ὁ ἀποδεικτικός , ὅτι ἀδύνατος εἰμί γιγνώσκω ὁ ἐκ ὁ ἀρχή ἀγνοέω ὁ ἀρχή , καί ὅτι οὖον δεῖ ὁ ἀρχή ἀποδείκτης εἰμί . εἰμί γάρ πᾶς εἰμί ἀπόδειξις , οὐ εἰμί ἀπόδειξις , ὡς ἐν ἐκεῖνος μανθάνω · δεῖ γάρ περί ὁ ἀρχή ἥκω προεφίστημι , ἐπεί κοινός ἔννοια ὑπάρχω , ἀλλά μή ἐν ὁ ἀκούω πολυπραγμονέω καί ἀπαιτέω ἀπόδειξις καί ὁ ἀρχή , ἵνα μή ἐπί ἤπειρος βαδίζω καί οὕτως οὐδείς εἰμί γνωστός , καθάπερ ἐν ὁ θεωρία εἴρω . οὗτος οὖν λέγω πρός ὁ οἴομαι ὁ πᾶς ἀπόδειξις εἰμί καί μηδείς ἀποδέχομαι ἄξιος ὡς ἀληθής ἄνευ ἀπόδειξις λέγω , περί ὅς εἴρω καί ἐν ὁ ὕστερος ἀναλυτικός · οὗτος γάρ φημί διά ἀπαιδευσία ὁ ἀναλυτικός οὗτος λέγει·ν . δείκνυμι γάρ ἐν ἐκεῖνος ὅτι δεῖ ἀρχή ἀπόδειξις εἰμί , καί οὗτος ἀναπόδεικτος . οὐδέ γάρ ἄν ὅλως ἀπόδειξις εἰμί , εἰμί πᾶς ἀποδεικτός εἰμί καί περί πᾶς ζητέω τις . “ πᾶς γάρ διδασκαλία καί πᾶς μάθησις διανοητικός ἐκ προυπάρχω γίγνομαι γιγνώσκω , ὡς ἐν ἐκεῖνος εἴρω , καί εἰμί οὗτος ὁ ἀξίωμα καλέω . ὁ δέ δεῖ γάρ περί οὗτος ἥκω ἐφίστημι ἤτοι περί ὁ ἀξίωμα λέγω οὗτος γάρ δεῖ προεπίσταμαι τε καί γνωρίζω , καί μή ἐν ὁ ἀκούω ζητέω αὐτός , εἴτε οὕτως εἴτε μή οὕτως ἔχω ) , ἢ ὅτι καθόλου δεῖ προεφίστημι ὅτι μή πᾶς εἰμί αποδεικτός , ἀλλά μή ἀποδείκνυμι ἅμα καί περί οὗτος ζητέω . δύναμαι δέ ὁ εἴρω τείνω καί πρός ὁ ὑπό Πλάτων εἴρω ἐν ὁ Ἀλκιβιάδης , ὁ ὅσπερ τις οἶδα , μανθάνω ἢ εὑρίσκω οἶδα , εὑρίσκω δέ ὁ ζητέω πρῶτος · ἔνιοι γάρ οἶδα οὔτε μανθάνω · οὔτε ζητέω , ὥσπερ ὁ ἀξίωμα . p . 1005b5 ὅτι2 μέν οὖν ὁ φιλόσοφος . ὁ πρῶτος φιλόσοφος διαλέγω περί ὁ ἀξίωμα οὐ ὡς ἀποδείκνυμι αὐτός ἀναπόδεικτος γάρ ὁ ἀρχή ὁ ἀπόδειξις , ὡς λέγω ) , ἀλλά τίς ὁ φύσις αὐτός καί πῶς ἐγώ ἐγγίγνομαι καί πῶς αὐτός χρηστέον , καί ὅσος ἄλλος περί αὐτός ἐν ὁ περί ἀπόδειξις πραγματεύομαι . ὥσπερ γάρ ὁ περί ἀξίωμα λόγος ὁ φιλόσοφος , οὕτως καί ὁ περί ἀπόδειξις , οὖον ὁ ὅδε ἢ ὅδε , ἀλλά καθόλου τίς τε εἰμί ἀπόδειξις καί ἐν τίς γένος ὁ περί ὁ επισιημεις ὑπάρχω . ἀλλά εἰμί κατά ἕκαστος ἐπιστήμη ὁ ἀπόδειξις περί ὁ οἰκεῖος ὁ ἐπιστήμη , ὅς χράω ἕκαστος ἐκ ὑπόθεσις , παρά φιλοσοφία ὁ πῶς ἀποδείκνυμι χρή λαμβάνω . p . 1005b5 ὅτι2 μέν οὖν ὁ φιλόσοφος καί ὁ περί πᾶς . ἤτοι περί περί ὁ οὐσία εἶπον ἀντί ὁ περί πᾶς ὁ εἰμί ὅς εἰμί , ἢ περί πᾶς οὐσία , ὅτι καί ὁ περί ὁ εἰμί ἐπιστήμη περί οὐσία μάλα εἰμί · κύριος γάρ οὗτος ἐν ὁ εἰμί , ὡς εἴρω , καί πρός οὗτος ὁ ἄλλος . ὁ δέ περί πᾶς οὐσία ἴσος ὁ καθόλου περί οὐσία , ἀλλά οὖον ὅδε ἢ ὅδε . ὁ δέ ὅς φύω σημαίνω ἄν ἤτοι θεωρέω τίς καθόλου φύσις οὐσία ἢ τίς φύσις ἕκαστος οὐσία · οὖον γάρ εἷς αὐτός πᾶς , εἰμί γε ὁ μέν ἀσώματος ὁ δέ σωματικός , καί ὁ μέν ἀκίνητος ὁ δέ ἐν κινέω , καί ὁ μέν ἀγένητος ὁ δέ ἐν γένεσις , καί ὅς μέν ἄψυχος ὁ δέ ἔμψυχος , καί οὗτος ἑκάτερος πλείων διαφορά . διά δέ ὁ λέξις δείκνυμι ὅτι ὁ φιλόσοφος εἰμί ὁ καί περί ὁ . συλλογιστικός ἀρχή ἐπισκοπέω . συλλογιστικός δέ ἀρχή λέγω ὁ ἀποδείκνυμι · ἀπόδειξις γάρ καθόλου ἀρχή ὁ ἀξίωμα . καί γάρ κατά ἕκαστος εἰμί ἐπιστήμη οἰκεῖος ὁ ἀποδείκνυμι ἀρχή τε καί ὁ κατά ἕκαστος ἐφίημι ἀποδεικτικός οὗτος οἶδα · ὅς ποιέω ἕκαστος αὐτός λαμβάνω παρά ὁ ἀποδεικτικός τε καί φιλόσοφος , ἐκ ὁ πῶς ὑπάρχω ὁ ἀποδείκνυμι δεῖ γάρ ] ἀποδεικτικός λαμβάνω πρότασις , καί πῶς οὗτος ἀλλήλων συμπλέκω καί ὁ ἄλλος , ὅσος ἐν ὁ περί ἀπόδειξις λέγω . p . 1005b8 προσήκω δέ ὁ μάλιστα γνωρίζω . ὠσπερ ἕκαστος ἐπιστήμων δεῖ γνωρίζω ὁ οἰκεῖος ἀρχή καί βέβαιος αὐτός ἔχω , οἷος ὁ γεωμετρία ὅτι ἀμερής ὁ σημεῖον , ὁ ἰατρός ὅτι ἐκ τέσσαρες στοιχεῖον ὑπάρχω ἰός σῶμα , οὕτως οὖν δεῖ καί ὁ πρῶτος φιλόσοφος ὁ διαλέγω περί πᾶς ὁ εἰμί βέβαιος ἔχω ὁ πᾶς ἀρχή . εἰμί γάρ ἀγνοέω τις ὁ οἰκεῖος ἀρχή , οὐδέ ἄν ἐπιστήμη ἔχω ὁ πρᾶγμα . οὕτως οὖν ἀνάγκη ὁ πᾶς ἀρχή οἶδα ὁ πρῶτος φιλόσοφος . εἰμί γάρ ὁ περί τίς γένος καταγίγνομαι ὁ ἐκεῖνος ὁ γένος καί ἐν ἐκεῖνος βέβαιος ἀρχή ἀναγκαῖος οἶδα , ὁ μή περί τίς εἰμί μηδέ περί τίς γένος , ἀλλά καθόλου περί ὁ εἰμί ἢ πᾶς εἰμί καί ὁ κοινός καί γενικός ἔχω ὁ πραγματεία ἀνάγκη εἰς πᾶς ὁ εἰμί βέβαιος ἀρχή οἶδα . εἶτά φημί τις εἰμί ὁ βέβαιος ἀρχή · ὁ περί ὅς ἀδύνατος διαψεύδω , οὗτος πᾶς ὁ ἀρχή βέβαιος . ὁ γάρ βέβαιος ἀσάλευτος καί ἀκίνητος ἐθέλω εἰμί · εἰμί δέ εἰμί ἀσάλευτος , οὖον δυνατός οὕτως καί μή οὕτως ἔχω . φημί ἐν ὅτι ὁ τοιοῦτος ἀρχή πᾶς ἀνάγκη γνώριμος εἰμί περί ἐκεῖνος γάρ ὁ ἄνθρωπος ἀπατάω , περί ὁ μή γιγνώσκω , οἷος εἰμί ὁ ψυχή ἀθάνατος εἰμί ἢ οὖον ) , καί ἀνυπόθετος · ὁ γάρ ἐκ ὑπόθεσις οὐ ἀναγκαῖος οἶδα μανθάνω · οὐ ἄρα εἰμί ἐκ ὑπόθεσις ὁ ἀρχή ἀλλά ἀνυπόθετος . οὖον γάρ οἷος τε ὁ διά ὑπόθεσις λαμβάνω ἀρχή εἰμί ὁ ὁ δεικτικός Κῶς αὐτός γνῶσις , οἷος ὅτι ὑπόκειμαι ἀθάνατος εἰμί ὁ ψυχή . δείκνυμι δέ ὅτι μή ἐκ ὑπόθεσις ὁ βέβαιος ἀρχή προστίθημι ὅτι ἀνάγκη γνωρίζω αὐτός ὁ ὁστισοῦν μανθάνω , ἐπεί πᾶς μάθησις καί πᾶς διδα σκαλίας διανοητικός ἐκ προυπάρχω γίγνομαι γνῶσις . ὅσπερ δέ ἀναγκαῖον εἰμί γνωρίζω καί οἶδα ὁ ὁστισοῦν γνωρίζω , καί ἥκω ἀναγκαῖος οἶδα αὐτός · εἰμί γάρ μή οἶδα αὐτός , οὖον γνωρίζω αὐτός · εἰμί δέ μή γνωρίζω ὁ ἀρχή , οὐδέ ὁ ἀπό ὁ ἀρχή γιγνώσκω . ὅτι οὖν ὁ τοιοῦτος ἀρχή ὁ ὁ πρῶτος φιλόσοφος ὁ καί γιγνώσκω πᾶς βέβαιος εἰμί , δῆλος . τίς δέ εἰμί μετά μετά οὗτος λέγω . καί ἐφεξῆς λέγω περί ὁ ἀντίφασις , δείκνυμι αὐτός κύριος εἰμί πᾶς ὁ ἀρχή , εἰμί γε καί ὁ ἄλλος ἀξίωμα ἐκ αὐτός ἔχω ὁ εἰμί . καί λοιπός ἀποδείκνυμι αὐτός οὐ ἀποδεικτικός ἀλλά ἐλεγκτικός , ὡς ἐν ὁ θεωρία εἴρω , ἐκ ὁ ἀρχή ὁ πειράω ἀναιρέω αὐτός εἰσάγω αὐτός . p . 1005b19 ὁ γάρ αὐτός ἅμα ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω ἀδύνατος ὁ αὐτός · ἐντεῦθεν λοιπός κρατύνω ὁ δόγμα ὁ περί ὁ ἀντίφασις , καί φημί ὅτι ὁ γάρ αὐτός ἅμα ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω ὁ ἀδύνατος εἰμί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι καί κατά λόγος ὁ αὐτός κατηγορέω · καί ὅσος ἄλλος , φημί , προσδιορίζω , ἵστημι προσδιορίζω πρός ὁ λογικός δυσχερής , καθάπερ σαφής ἐν ὁ θεωρία εἴρω , οἷος ἵνα κατά ὁ αὐτός χρόνος , κατά ὁ αὐτός ὑπόκειμαι , ἵνα ὁ αὐτός εἷς κατηγορέω , μή ὁ μέν δύναμις ὁ δέ ἐνέργεια , καί κατά ὁ αὐτός μέρος . ἐάν οὖν οὗτος πᾶς προσδιορίζω , οὐδέποτε συντρέχω ἀλλήλων ὁ καταφατικός καί ὁ ἀποφατικός . οὗτος οὖν ὁ ἀντίφασις βέβαιος εἰμί πᾶς ὁ ἀρχή , ἐπεί καί ὁ ἄλλος ἀξίωμα εἰς αὐτός ἀναλύω . ἔχω γάρ ὁ εἴρω διορισμός , ὅτι γνώριμος εἰμί καί δεῖ αὐτός οἶδα ὁ ὁστισοῦν μανθάνω , † ὥστε κύριος ἀξίωμα ὑπάρχω . ἀδύνατος οὖν τις ὑπολαμβάνω ὁ αὐτός εἰμί καί μή εἰμί μετά ὁ οἰκέω προσδιορισμός , οἷος ὁ Σωκράτης εἰμί ἄνθρωπος καί μή εἰμί ἄνθρωπος , ὅταν εἰμί ἄνθρωπος , καθάπερ τις ὑπολαμβάνω λέγω ὁ Ἡράκλειτος , ἐπεί λέγω πᾶς εἷς εἰμί ὁρισμός , ὅς δέ ὁ ὁρισμός ὁ αὐτός , καί ὁ πρᾶγμα ὁ αὐτός · ὥστε ὁ ἀγαθός εἰμί ὁ αὐτός ὁ οὐ ἀγαθός . ἰστέον οὖν ὅτι οὖον πάντως , ὅς τις λέγω , οὗτος καί ὑπολαμβάνω · οὐ ἀληθής οὖν οὗτος διάκειμαι ὁ Ἡράκλειτος . εἴρω γάρ ἐν ὁ θεωρία ὅτι συμβολικός οὗτος λέγω ἢ ὅτι γυμναστικός , καθάπερ , φημί , ὁ Ζήνων ὁ Ἐλεάτης πειράω ἀναιρέω ὁ κίνησις . εἰμί τοίνυν μή ἐνδέχομαι ὁ αὐτός ἅμα ὑπάρχω ὁ ἐναντίος , δῆλος ὅτι οὐδέ ὁ ἀντίφασις , εἰμί γε ἐναντίος εἰμί ( προσδιορίζω οὖν ἐγώ καί οὗτος πρότασις ὁ εἴωθα ) · ἐναντίος γάρ εἰμί δόξα δόξα ὁ ὁ ἀντίφασις . ὥστε ἀδύνατος εἰμί ἅμα ὑπολαμβάνω ὁ αὐτός εἰμί καί μή εἰμί · συμβαίνω γάρ ὁ διαψεύδω περί οὗτος ἅμα ἔχω ὁ ἐναντίος δόξα . διό πᾶς ὁ ἀποδείκνυμι εἰς οὗτος ἀνάγω ἔσχατος δόξα · φύσις γάρ ἀρχή ὁ ἄλλος ἀξίωμα οὗτος πᾶς , ὡς εἴρω ἐν ὁ θεωρία . ὑπάρχω δέ τις , ὅστις πειράω λέγω ὅτι ἐνδέχομαι ὁ αὐτός καί εἰμί καί μή εἰμί , καί οὕτως ὑπολαμβάνω , οὖον μόνος λέγω . χράω δέ ὁ λόγος οὗτος πολύς καί ὁ φυσικός , ὥσπερ ὁ Πρωταγόρας λέγω ὁ αὐτός εἰμί λευκός καί μή εἰμί λευκός μετά ὁ προσδιοριδμῶν , καί εἰμί ἄνθρωπος καί μή εἰμί ἄνθρωπος . ἐγώ δέ φημί ὅτι ὁ ἀδύνατος εἰμί ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός ἅμα εἰμί καί μή εἰμί , καί διά οὗτος δείκνυμι ὅτι πᾶς βέβαιος οὗτος ὁ ἀρχή ὁ ὁ ἀντίφασις . ἰστέον δέ ὅτι ἐναντίος αὐτός καλέω , ἐπεί ὁ πλεῖστος ἀλλήλων διαφέρω ὑπό ὁ αὐτός γένος εἰμί οὗτος ἐναντίος ὑπάρχω . ὁ δέ λευκός καί οὖον λευκός ὑπάρ - χω ὑπό ὁ ποιός καί πλεῖστος ὡς πολύς ἀλλήλων διαφέρω , ἵνα ὑποτίθημι ὁ οὖον λευκός ὁ μέλας . οὕτως φημί καί ὁ νόσος καί ὁ ὑγεία πολύς ἀλλήλων διαφέρω ὄνιον ὑπό ὁ ἰατρικός καί διά οὗτος ἐναντίος * * * , ὥσπερ ὁ πῦρ καί ὁ ὕδωρ ὁ μέν γάρ ψύχω , ὁ δέ θερμαίνω ) , καί πάλιν ἄλλος ὁ πάσχω , ἐπεί ὁ μέν ψύχω , εἰμί τυγχάνω , ὁ δέ θερμαίνω · καί ἄλλος πολύς τρόπος καταλέγω ὁ Ἀλέξανδρος ὁ ἐναντίος . p . 1006a5 ἀξιόω δέ καί οὗτος ἀποδείκνυμι τις διά ἀπαιδευσία . Φησίν ὅτι τις ἀπαίδευτος φέρω πειράω ἀποδείκνυμι ὁ ἀξίωμα ὁ ὁ ἀντίφασις . ὁ εἰμί γάρ ἀπαιδευσία εἰμί ὁ μή γιγνώσκω , τίνω εἰμί ἀπόδειξις , καί τίνω δεῖ ἐγώ ζητέω ἀποδείκνυμι καί τίνω οὖον δεῖ . ὅλως μέν γάρ ἅπας ἀδύνατος εἰμί ἀπόδειξις · εἰς ἤπειρος γάρ ὁ τοιοῦτος βαδίζω καί οὐδέποτε γιγνώσκω ὁ ἀρχή , ἤπειρος εἰμί , ὥστε οὐδέ ὁ ἐκ ὁ ἀρχή γιγνώσκω . ὥστε συμβαίνω παντελῶς μή εἰμί ἀπόδειξις , καθάπερ εἴρω ἐν ὁ θεωρία . εἰμί δέ οὖν ἀποδείκνυμι ὁ λόγος ὅτι ἔνιοι οὐ εἰμί ἀπόδειξις , τουτέστι ὁ ἀξίωμα , οὐ ἄν ἔχω εἶπον ἀγαθός ἀρχή ὁ ἀντίφασις , ἐπεί εἰς αὐτός πᾶς ὁ ἄλλος ἀξίωμα ἀναλύω καί ἀποδείκνυμι , ὅτι ἀρχή αὐτός χράω , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ θεωρία . ὥστε ἀναπόδεικτος εἰμί ὁ ἀντίφασις , ἅτε δή κύριος ἀρχή ὑπάρχω . εἰμί οὖν ἀποδείκνυμι ὁ ἀντίφασις ἐλεγκτικός , οὐ ἀποδεικτικός , καθάπερ ἐν ὁ θεωρία δείκνυμι , ἐκ ὁ λόγος ὁ παρά ἐκεῖνος ὁ ἀναιρέω αὐτός κρατύνω καί εἰσάγω ὁ δόγμα ὁ περί ὁ ἀντίφασις . ἀποδείκνυμι οὖν αὐτός ἐλεγκτικός , ἐάν μόνος προσδιαλέγομαι ἐγώ ὁ πειράω αὐτός ἀναιρέω · ἐάν δέ μή ἀποκρίνω ἐγώ , γελοῖος ὁ ζητέω λόγος πρός ὁ μηδείς ἔχω λόγος , καθό οὐ ἔχω λόγος ἐν ἑαυτοῦ · ὁ γάρ τοιοῦτος ἔοικα φυτός ἤγουν λίθος . οὐ εἰμί οὖν ἐγώ σχολή πρός ἄψυχος διαμάχομαι . διαφέρω δέ ὁ ἐλεγκτικός ἀποδείκνυμι ὁ ὅλως ἀποδείκνυμι , ὅτι ἐάν πειράω τις ἀποδείκνυμι ὁ ἀντίφασις , ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω λέγω οὕτως ὅτι οὖον συντρέχω ὁ ἀντίφασις , ἐπεί ὁ κατάφασις οὐδέποτε συνυπάρχω ὁ ἀπόφασις . ὥστε πάλιν ὁ ἐκ ἀρχή αἰτέω · οὐδείς γάρ διαφέρω ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις ὁ ἀντίφασις . εἰμί δέ ἐπί ἄλλος τις ἄνθρωπος αἴτιος ὁ ἀποδείκνυμι ὁ ἀντίφασις , ἐπεί ἐκεῖνος πειράω αὐτός ἀναιρέω , ἔλεγχος ἄν εἰμί ὁ τοιοῦτος καί οὐ ἀπόδειξις . p . 1006a18 Ἀρχή δέ πρός ἅπας ὁ τοιοῦτος . ὁ λέγω οὗτος εἰμί , ὅτι ἀρχή δέ πρός ἅπας ὁ τοιοῦτος * * * τουτέστιν ὁ βούλομαι κρατύνω ὁ δόγμα ὁ περί ὁ ἀντίφασις οὐ εἴρω ὅτι εἰμί ἀντίφασις , ἐπειδή εἰμί , φημί , κατάφασις καί ἀπόφασις , καί οὗτος ἀλλήλων οὖον συντρέχω · ὁ γάρ τοιοῦτος πάλιν ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω · ἰά , ὡς προσεχῶς δείκνυμι . δεῖ οὖν ὁ παρά ὁ προσδιαλέγομαι λέγω εἰμί σημαντικός καί σημαίνω τίς ὁ λέγω ὑπό αὐτός περί ὁ ἀντίφασις καί αὐτός ἄλλος ὁ ὁ προσδιαλέγομαι . πᾶς γάρ ἀνάγκη οὗτος γίγνομαι , εἴπερ λέγω , τουτέστιν εἴπερ διαλέγω . εἰμί γάρ μή χράομαι σημαντικός λέξις καί ὁρίζω μήτε πρός ἑαυτοῦ μήτε δέ πρός ἄλλος , οὐ εἄν εἰμί ὁ τοιοῦτος λόγος οὔτε αὐτός πρός ἑαυτοῦ οὔτε δέ πρός ἄλλος · τρόπος γάρ τις πάλιν οὐδείς διαλέγω μηδείς δηλόω . ἐάν δέ τις οὗτος δίδωμι καί χράομαι σημαντικός λέξις καί ὁρίζω , εἰμί ἀπόδειξις · ἤδη γάρ τίς εἰμί ὁρίζω , καθάπερ ἐν ὁ θεωρία εἴρω , οἷος ὅτι ὁ ἄνθρωπος μόνος ὁ ἄνθρωπος δηλόω · ὥστε οὖον συντρέχω ὁ οὐ ἄνθρωπος , ἐπεί οὐκέτι εἰμί ὁρίζω ὁ ἄνθρωπος , εἰμί γε ὁ μέν οὐ ἄνθρωπος ἤπειρος δηλόω πᾶς γάρ ὁ παρά ὁ ἄνθρωπος ) , ὁ δέ ἄνθρωπος εἷς οὐσία ὁ ὁ ἄνθρωπος . αἴτιος οὖν ὁ εἰμί ὁ ἀντίφασις οὐ ὁ κρατύνω αὐτός καί ἀποδείκνυμι , ἀλλά ὁ ὑπομένω · ἀναιρέω γάρ λόγος ὑπομένω λόγος , τουτέστι πειράω ἀνατρέπω ὁ ἀντίφασις τίθημι αὐτός , ἐκ ὁ παρά αὐτός λέγω ἐλέγχω ὑπό ὁ ἀλήθεια . πρῶτος μέν οὖν ἀληθής ὑπάρχω ὅτι σημαίνω ὁ ὄνομα ὁ εἰμί ἤγουν μή εἰμί τοδί , τουτέστι ὁ εἰμί ἄνθρωπος ἢ μή · εἰμί ἄνθρωπος · ὥστε οὐ εἄν πᾶς καί οὗτος καί οὕτως ἔχω , τουτέστιν οὖον πᾶς ἀντίφασις συντρέχω . καί οὗτος νῦν μέν λέγω ἐπί μέρος βούλομαι δείκνυμι ὅτι οὖον πᾶς ἀντίφασις συντρέχω , ἐπεί προέρχομαι καθολικός ποιέω ὁ λόγος , δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος εἰμί ὁ μόριον ὁ ἀντίφασις συντρέχω ἀλλήλων . p . 1006a31 ἔτι εἰμί ὁ ἄνθρωπος σημαίνω εἷς , ἵστημι οὗτος ζῷον δίπους . ἔτι ὁ αὐτός πλείων ἐπιχείρημα τίθημι κατασκευαστικός καί φημί οὕτως . εἰμί ὁμολογέω ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὄνομα εἷς τίς δηλόω ὁρίζω , ὡς δείκνυμι ὁ διαίρεσις ἐν ὁ θεωρία , ἵστημι οὗτος ὁ σημαίνω ζῷον δίπους , ὅς σημαίνω ὁ ὁ ἄνθρωπος ὄνομα . λέγω δή ὁ εἷς σημαίνω οὗτος · εἰμί οὗτος εἰμί ἄνθρωπος , ἄν ὅλως εἰμί τίς ἄνθρωπος , οὗτος εἰμί ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ζῷον δίπους . πάλιν δέ εἰμί τις εἶπον ὁ ὄνομα ὁμώνυμος καί πλείων δηλόω περαίνω δέ , οὐδείς διαφέρω · τίθημι γάρ ἄν ἐπί ἑκ·άστῳ λόγος ἕτερος ὄνομα . οἷος εἰμί τις εἶπον ὁ ἄνθρωπος μή σημαίνω εἷς ἀλλά πολύς , καθάπερ κύω φωνή , ὅς [ ἄνθρωπος ] εἷς μέν ἀφορίζω εἷς λόγος εἰμί ὁ ζῷον δίπους , ὥσπερ καί ὁ χερσαῖος κύων ὁ ζῷον ὑλακτικός οὕτως γάρ διαιρέω αὐτός ἐκ ὁ ἄλλος κύω , οὐράνιος Ράνιου φημί καί θαλάσσιος ) ὑπάρχω δέ δαί ἕτερος ἄνθρωπος πλείων , ὁρίζω μέντοι γε κατά ὁ ἀριθμός . τίθημι γάρ ἴδιος ὄνομα κατά ἕκαστος λόγος , ὥσπερ ἐπί ὁ κύων εἴρω , καί οὕτως εἰμί πάλιν ὁρίζω καί οὐκέτι συντρέχω ὁ ἀπόφασις ἐπεί οὕτως οὐκέτι εἰμί πάλιν ὁρίζω ] . εἰμί δέ μή τίθημι ὁρίζω ὄνομα , ἀλλά εἶπον ἐκεῖνος ἤπειρος δηλόω ὁ ὄνομα , φανερός ὅτι οὐκέτι εἰμί πάλιν λόγος · ὁ γάρ μή εἷς σημαίνω ἀλλά ἤπειρος οὐδείς σημαίνω εἰμί , εἰμί γε οὐ εἰμί ὁ ἡμέτερος φύσις ὁ ἤπειρος νοέω , καί οὗτος ἐν περαίνω χρόνος . μηδείς ἐν δηλόω ὁ ὄνομα ἀναιρέω ὁ διαλέγω πρός ἀλλήλων · κατά δέ ὁ ἀλήθεια ἀναιρέω καί ὁ διαλέγω πρός ἑαυτοῦ . οὐ οἶδα γάρ τις ὁ ἤπειρος · οὔτε γάρ δυνατός εἰμί νοέω τίς ὁ μηδείς νοόω · πως δέ δύο εἰμί νοέω απαρα ; εἰμί δέ φέρω νοέω , ἐκ ἀνάγκη τίθημι ὄνομα οὗτος ὁ πρᾶγμα , εἷς ὁρίζω μέντοι γε . ἵστημι οὖν , κατά ἀρχή ὥσπερ εἴρω , δηλόω τίς ὁ ὄνομα καί σημαίνω εἷς , ἐπεί διαλέγω βούλομαι . p . 1006b13 οὖον δή ἐνδέχομαι ὁ ἄνθρωπος εἰμί . Φησίν ὅτι ὁ ἀδύνατος εἰμί δηλόω ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ μή ἄνθρωπος εἰμί , τουτέστιν οὖον συντρέχω ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις , εἴπερ ὁ ἄνθρωπος ὄνομα μή μόνος δηλόω ὁ κατά εἷς ἀλλά καί εἷς . καί ὁ μέν κατά εἷς πλείων εἰμί δηλωτικός · λέγω γάρ κατά εἷς ὁ Σωκράτης καί ὁ λευκός καί ὁ μέλας καί ὁ μουσικός · ὁ δέ εἷς εἷς φύσις ὁρίζω δηλόω ὁ ὁ ἄνθρωπος καθό ἄνθρωπος εἰμί , μή συνεπινοέω ἐν ὁ τέως ὁ συμβεβηκός ὁ ἄνθρωπος . ἐγώ οὖν , φημί , οὖον οὗτος ἀξιόω , ὁ εἷς σημαίνω ὁ κατά εἷς , ἐπεί οὕτως συμβαίνω ὁ μουσικός καί ὁ λευκός καί ὁ ἄνθρωπος εἷς δηλόω , ὅσπερ εἰμί παρά ὁ ἐνάργεια · πολύς γάρ οὗτος ὑπάρχω . ὥστε εἷς ἅπας εἰμί , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος · συνώνυμος γάρ οὗτος ὑπάρχω , ἀντί ὁ ὁμώνυμος . οὐ ἄρα δυνατός ὁ αὐτός εἰμί καί μή εἰμί , εἰμί μῆτις γε ὁμώνυμος , εἰμί τυγχάνω · ὁ γάρ ἐγώ ἄνθρωπος καλέω παρά Ἰνδός , εἰμί τυγχάνω , καλέω μή ἄνθρωπος . καί δοκέω τότε συντρέχω ὁ ἀντίφασις κατά ὁ φωνή , οὖον μέντοι γε κατά ὁ πρᾶγμα · ἀμφότερος γάρ κατάφασις ὑπάρχω . ὁ δέ ἀπορέω οὖον οὗτος εἰμί , εἰμί ἐνδέχομαι ἅμα ὁ αὐτός εἰμί καί μή εἰμί ἄνθρωπος ὁ ὄνομα , ἀλλά ὁ πρᾶγος . εἰμί τοίνυν σημαίνω ἕτερος ὁ ἄνθρωπος καί ὁ μή ἄνθρωπος , φανερός ὅτι καί μή εἰμί ἄνθρωπος ὁ εἰμί ἄνθρωπος ἕτερος σημαίνω · ὥστε οὖον συντρέχω ἀλλήλων ὁ διάφορος νομίζω . ὥστε , εἰμί συντρέχω , εἰμί ὁ ἄνθρωπος εἰμί μή εἰμί ἄνθρωπος · εἷς γάρ εἰμί . οὗτος γάρ σημαίνω ὁ εἰμί εἷς , ὡς λώπιον καί ἱμάτιον , καί Μέροψ βροτός . εἶδον εἰμί εἷς , δῆλος ὡς ὅτι καί εἷς σημαίνω ὁ εἰμί ἄνθρωπος καί μή εἰμί ἄνθρωπος , ὥσπερ ὁ λώπιον καί ἱμάτιον . ἀλλά δείκνυμι ὅτι ἕτερος σημαίνω , εἰμί γε ὁ μέν ἀπόφασις ἤπειρος δηλόω , ὁ δέ κατάφασις ὁρίζω πρᾶγμα . πᾶς οὖν εἰμί ἀνάγκη , εἰμί τίς εἰμί ἀληθής εἶπον , ὅτι ἄνθρωπος , εἰμί αὐτός καί ζῷον δίπους · οὗτος γάρ εἰμί ὅς ὑποτίθημι σημαίνω ὁ ἄνθρωπος . εἰμί δέ ἀνάγκη οὗτος εἰμί , οὐ ἐνδέχομαι καί ὅτε εἰμί ἄνθρωπος καί ζῶ , μή εἰμί αὐτός ζῷον πεζός δίπους . οὗτος γάρ σημαίνω ὁ ἀνάγκη εἰμί , ὁ ἀδύνατος εἰμί μή εἰμί ἄνθρωπος , ὅταν εἰμί ἄνθρωπος . ὥστε οὖον συντρέχω . ἕκτος δείκνυμι ἄρα οὐ ἐνδέχομαι ἅμα ἀληθής εἰμί εἶπον ὁ ἑαυτοῦ ἄνθρωπος εἰμί μή εἰμί ἄνθρωπος . p . 1006b34 ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ μή εἰμί ἄνθρωπος . δείκνυμι ὅτι οὖον συντρέχω ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις , ἐντεῦθεν δείκνυμι ὅτι οὐδέ ὁ ἀπόφασις ὁ κατάφασις . εἰμί δέ ὁ αὐτός ἐπιχείρησις . διά οὗτος οὖν λέγω ὅτι ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ μή εἰμί ἄνθρωπος , φημί δή ἐπί ὁ ἀπόφασις . ὁ γάρ ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ μή εἰμί ἄνθρωπος ἕτερος σημαίνω , εἴπερ καί ὁ λευκός εἰμί καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί δείκνυμι ἕτερος ἀλλήλων · οὖον γάρ αὐτός λευκός καί ἄνθρωπος , ἐπεί ὁ παρά ὁ ἄνθρωπος οὐ ἄν εἰμί λευκός . εἰμί οὖν πλέω ἀντίκειμαι ὁ οὐ ἄνθρωπος ὁ ἄνθρωπος ἤ2 ὁ λευκός , ἕτερος δέ ὁ λευκός ὁ ἄνθρωπος , πολύς μᾶλλον ἕτερος εἰμί ὁ οὐ ἄνθρωπος ὁ ἄνθρωπος . εἰμί δέ εἰμί , οὐδέποτε αὐτός συνυπάρχω · εἰμί δέ μή συνυπάρχω , οὖον συντρέχω ὁ ἀντίφασις . εἰμί δέ τις εἶπον ὅτι ὁ λευκός ὁ ἑαυτοῦ δηλόω ὁ ἀνἐνργειαν θρώπῳ καί εἷς σημαίνω , φημί , ὁ λευκός καί ὁ ἄνθρωπος , πάλιν πρός ὁ τοιοῦτος ὁ αὐτός εἴρω , ὅσπερ καί πρότερος λέγω , ὅτι εἷς πᾶς εἰμί καί οὖον μόνος ὁ ἀντίκειμαι , ὅσπερ εἰμί παρά ὁ ἐνάργεια . εἰμί δέ μή ἐνδέχομαι οὗτος , συμβαίνω ὁ λέγω , εἄν ἀποκρίνω ὁ ἐρωτάω , ὅτι εἷς δηλόω ὁ ὄνομα ὁρίζω . εἰμί δέ εἷς δηλόω ὁρίζω , ὁ εἶπον ἄνθρπον ὅστις ἄνθρωπος καί ἐρωτάω οὖον λέγω καί λευκός , ἐπεί οὐκέτι εἰμί ὁρίζω . ἐάν δέ ὁ ἐρωτάω , ὡς τυγχάνω , προστίθημι καί ὁ ἀποφατικός λέγω ὅτι καί ἄνθρωπος εἰμί καί οὐ ἄνθρωπος , καί λευκός καί οὖον λευκός , πάλιν ὁ τοιοῦτος οὐ ἀποκρίνω ὁ ἐρωτάω . ἐγώ γάρ περί εἷς αὐτός ἐρωτάω , φημί δή ὁ ἄνθρωπος , αὐτός · δέ πλείων ἀπόκρισις ποιέω · ὥστε οὖον πρός ὁ ἐρώτησις ὁ ἀπόκρισις γίγνομαι . οὐδείς γάρ κωλύω ὁ αὐτός καί ἄνθρωπος εἰμί καί λευκός καί ἄλλος μυρίος ὁ πλῆθος , ἐπεί καί ἤπειρος ὑπάρχω ὁ συμβεβηκός · ἀλλά ὅμως ἐρωτάω τις περί οὐσία ἀληθής εἰμί ἀποκρίνω ὅτι ἄνθρωπος οὗτος ἢ ὅτι οὖον . δεῖ οὖν ἀποκρίνω ὁ εἷς σημαίνω , ἐπεί καί περί εἷς γίγνομαι ὁ ἐπερώτησις , καί οὖον προσθετέον ὅτι καί λευκός καί μέγας . καί γάρ ἀδύνατος προστίθημι ὁ συμβεβηκός , ἐπεί ἤπειρος ὁ αὐτός ὑπάρχω , λευκός σιμός , φαλακρός προγάστωρ , καί ἄλλος πλεῖστος . ἀδύνατος οὖν ἤπειρος εἰμί ὁ συμβεβηκός ἅπας διέρχομαι . ἢ οὖν ἅπας δεῖ εἶπον ἢ μηδείς , ἀλλά πρός ὁ ἐρώτησις ποιέω καί ὁ ἀπόκρισις . ὁμοίως τοίνυν εἰμί καί μυριάκις εἰμί αὐτός ἄνθρωπος καί οὐ ἄνθρωπος , οὖον δεῖ ἀποκρίνω πρός ὁ ἐρωτάω , εἰμί εἰμί ἄνθρωπος , ὅτι εἰμί ἅμα καί οὐ ἄνθρωπος , εἰμί μέλλω καί ὁ ἄλλος προσαποκρίνομαι , ὅσος αὐτός συμβαίνω , ὅσος εἰμί ἢ μή εἰμί . ὁ δέ οὗτος ποιέω οὖον διαλέγω · εἷς γάρ ἐρωτάω περί ἤπειρος ἀποκρίνω , ὁ δέ ἤπειρος ἄγνωστος · οὐ ἄρα διαλέγω . ἰστέον δέ ὅτι οὐδέ εἷς ὁ ἀντίκειμαι συνυπάρχω ἀλλήλων , οὔτε ὁ πρός τίς οὔτε ὁ ἐναντίος ἵημι ἕξις καί στέρησις , οὔτε πολύς μᾶλλον κατάφασις καί ἀπόφασις , τουτέστιν οὐ ἐν ἀλλήλων θεωρέω . οὐ ὅπου γάρ ἕξις , ἐκεῖσε καί ὁ στέρησις . p . 1007a20 ὅλος δέ ἀναιρέω <οἱ> οὗτος λέγω οὐσία καί ὁ τίνω εἰμί . ἔτι ὁ λόγος αὐτός περί ὁ ἀντίφασις ὑπάρχω , καί ἀντιλέγω πρός ὁ λέγω συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . φημί οὖν ὅτι ἐπί μέν ὁ συμβεβηκός χώρα ἔχω οὗτος ὁ λέγω συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , καί αὐτός οὐ ἁπλόος ἀλλά κατά ἄλλος καί ἄλλος χρόνος . δυνατός γάρ εἰμί ὁ αὐτός εἰμί καί λευκός καί οὖον λευκός , ἀλλά ὡς εἴρω κατά ἄλλος καί ἄλλος χρόνος , ἐπί μέντοι γε ὁ οὐσία ἀδύνατος ὁ τοιοῦτος ὑπάρὅτι χέω · οὔτε γάρ δυνατός ὁ αὐτός καί ἄνθρωπος εἰμί καί μή εἰμί ἄνθρωμὴ πως . εἰμί γάρ ὅλως δίδωμι ὅτι εἰμί ἄνθρωπος ἢ ὅτι εἰμί ψυχή , ἀδύνατος εἰμί ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος , ἐπεί οὕτως ἀναιρέω ὁ οὐσία ὁ ὁ ἄνθρωπος , λέγω αὐτός μή εἰμί , καί ὁ ἐκ ἀρχή θέσις ἐγώ . ὥστε ὁ λέγω συναληθεύω ὁ ἀντίφασις ἐκ ἀνάγκη ὁ οὐσία ἀναιρέω . ὁ δέ οὐσία ἀναιρέω ἀναιρέω καί ὁ γνῶσις καί ὁ ἐπιστήμη , καί οὕτως εἰμί ἀοριστία ἐν . ὁ πρᾶγμα καί ἀκαταληψία , ὅσπερ εἰμί παρά ὁ φαίνω . p . 1007a20 ὅλος δέ ἀναιρέω ὁ οὗτος λέγω . ὁ οὗτος ὑποτίθημι καί λέγω συναληθεύω ὁ ἀντίφασις ἀνης - Ρούσι ὁ οὐσία καί ὁ ὁρισμός , καθάπερ ἐν ὁ · θεωρία εἴρω . πᾶς γάρ ἀνάγκη λέγω αὐτός συμβεβηκός , ἐπεί ὅλως ἐπί ὁ συμβεβηκός χώρα ἔχω ὁ συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , καί ἐν αὐτός δέ κατά ἄλλος καί ἄλλος χρόνος , καί ὁ ὅσπερ ἄνθρωπος εἰμί ἢ ζῷον εἰμί μή εἰμί , εἰμί γε συντρέχω αὐτός ὁ ἀπόφασις αὐτός ἀναιρετικός αὐτός ὑπάρ - χόω . εἰμί γάρ ὅλως εἰμί ἐν ὑπόστασις ὁ κατάφασις ὁ λέγω ἄνθρωπος εἰμί , οὗτος οὐ εἰμί μή ἄνθρωπος εἰμί , ἵνα εἶπον ὁ · ἀόριστος κατάφασις ) , ἤγουν μή εἰμί ἄνθρωπος , τουτέστιν οὖον συντρέχω αὐτός ὁ ἀπόφασις αὐτός · οὗτος γάρ ἀπόφασις οὗτος ὑπάρχω , * * * ὁ λέγω ὅτι οὐ εἰμί ἄνθρωπος ἀπόφασις εἰμί ὁ κατάφασις ὁ λέγω εἰμί ἄνθρωπος εἷς γάρ τίς δηλόω καί εἷς οὐσία ὁ κατάφασις · ὁ λέγω ὅτι εἰμί ἄνθρωπος , καί εἰμί οὗτος τις οὐσία , ὅς φημί , οἷος · ἄνθρωπος ἢ ἵππος ἢ ἄλλος τις τοιοῦτος . ὁ δέ οὐσία σημαίνω οὗτος δηλόω , ὅτι οὐ ἄλλος τίς εἰμί παρά ὁ οὐσία , ὅς δηλόω . εἰμί δέ ὑποτίθημι αὐτός εἰμί καί αὐτός δηλόω ὁ ὅσπερ ἄνθρωπος εἰμί ὁ ὅσπερ μή ἄνθρωπος εἰμί ἢ ὅσπερ <μὴ> ἵημι ἄνθρωπος , τότε οὐκέτι ὁ αὐτός δηλόω , ἀλλά ἄλλος . εἰμί γάρ ὁμολογέω ὅτι ὁ κατάφασις ὁ λέγω ἄνθρωπος ἑστία ὁ οὐσία μόνος ὁ ἄνθρωπος δηλόω , συντρέχω δέ οὗτος ὁ κατάφασις ὁ οἰκεῖος ἀπόφασις καί συναληθεύω αὐτός , ὁ λέγω ἄνθρωπος οὐ ἵστημι , οὐκέτι ὁ κατάφασις εἷς πρᾶγμα δηλόω , ἀλλά καί ἄλλος πλείων ὁ γάρ οὐ ἄνθρωπος δηλόω καί τριήρης καί κύω , ὥστε εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί τριήρης καί κύω , καί ἄλλος πλεῖστος , καί διά οὗτος οὐ · εἷς πρᾶγμα δηλόω . κἀν μή βούλομαι ἄρα ἀναγκάζω λέγω ὅτι οὐδέ εἷς οὐσία εἰμί ὁρισμός , ἀλλά πᾶς κατά συμβεβηκός . οὗτος γάρ διά-ὁρίζω οὐσία καί ὁ συμβεβηκός , ὅτι ὁ μέν οὐσία αὐθυπόστατος εἰμί πρᾶγμα , ὁ δέ συμβαίνω ἐν ἕτερος θεωρέω . διό φημί ὁ γάρ λευκός ὁ ἄνθρωπος συμβαίνω , ὅτι εἰμί μέν λευκός ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά οὐ ὅσπερ λευκός , τουτέστιν οὐ οὐσιόω ἐν ὁ λευκός . p . 1007a33 εἰμί δέ πᾶς κατά συμβαίνω λέγω . εἰμί συντρέχω ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις , ἀναιρέω οὐσία , ὡς δείκνυμι , καί μόνος εἰμί ὁ συμβεβηκός . εἰμί δέ πά·ντα κατά σθμβεβηκὸς βήξ λέγω , οὐδείς εἰμί πρῶτος καθόλου . τίς δέ εἰμί καθόλου , εἴρω ἐν ὁ ἀποδεικτικός πραγματεία , ὅτι ὁ κατά πᾶς καί κατά ἑαυτοῦ καί ὅς αὐτός , ὡς ἐπί ὁ τρίγωνος λέγω ὅτι πᾶς τρίγωνος ὁ τρεῖς γωνία δύο ὀρθός Ἴσαι ὑπάρχω · οὗτος γάρ εἰμί καί κατά πᾶς τρίγωνος καί κατά ἑαυτοῦ καί ὅς αὐτός . εἰμί οὖν ἀναιρέω οὐσία , ἀνωιπεθήσεται καί ὁ καθόλου · ὁ γάρ οὐσία εἰμί ὁ καθόλου . οὔτε γάρ ὁ σθμβεβηκότα κατά πᾶς ὑπάρχω καί κατά ἑαυτοῦ καί ὅς αὐτός , ἀλλά ὁ οὐσία ἄμεσος πρότασις · ὁ δέ ἄμεσος πρότασις ἀναιρέω ἐπί ἤπειρος εἰμί ὁ κατηγορία , καί οὕτως ἢ οὐδείς εἰμί ἀπόδειξις , ὡς εἴρω ἐν ἐκεῖνος , ἢ πᾶς εἰμί αποδεικτός . , αὐτός δέ εἶπον πάλιν ὅτι οὐδείς εἰμί ἀποδεικτός . εἰμί οὖν πᾶς πᾶς κατά συμβαίνω οὐδείς εἰμί πρῶτος ὁ καθόλου . εἰμί δέ ἀεί ὁ συμβαίνω κατά ὑπόκειμαι τις · σημαίνω ὁ κατηγορία , ἀνάγκη εἰς ἤπειρος εἶμι , ἐπεί οὖον θεωρέω ἄμεσος πρότασις ἐπί ὁ συμβεβηκός . ἀλλά ἀδύνατος εἰμί ἤπειρος εἰμί ὁ πρότασις · · οὐδέ γάρ πλείων συμπλέκω δύο . καί ὁ μέν Ἀλέξανδρος ὁ οὐδέ γάρ πλείων συμπλέκω δύο ὑπολαμβάνω οὗτος λέγω ὁ Ἀριστοτέλης , ὅστις οὐδέποτε πλείων ·τῶν δύο συμβεβηκός ἅμα κατηγορέω · οἷος φημί ὅτι ὁ Ἱπποκράτης ἀγαθός ἰατρός εἰμί , καί μόνος δύο συμβεβηκός κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι , καί πλείων ἀδύνατος . ὥστε , φημί , οὖον δυνατός εἰμί ἤπειρος ὁ κατηγορία · εἰμί δέ μή ὑπάρχω ἤπειρος * * * συμβεβηκός ἀλλά καί οὐσία · εἰμί δέ οὐσία ὑπάρχω , εἰμί καί ὁρίζω πρᾶγμα καί οὖον συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . ὁ μέντοι γε ἡμέτερος φιλόσοφος Ἀμμώνιος φημί ὄψ οὖον καλῶς λέγω ὁ Ἀλέξανδρος ἐξηγέομαι ὁ οὐδέ γάρ πλείων συμπλέκω δύο οὗτος λέγω ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ἀδύνατος πλείων ὁ δύο συμβεβηκός κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι · δυνατός γάρ εἰμί πλείων ὁ δύο συμβεβηκός κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι , οἷος ἐάν εἶπον οὕτως ὁ Ἱπποκράτης ἰατρός χειρουργός ἀγαθός εἰμί , ἤγουν ἰατρός διαιτητικός ἀγαθός εἰμί , ἤγουν κλινικός καί ἄλλος μυρίος . ἄλλως τε δή ἡνίκα ὁ μέν εἰμί γένος ὁ δέ εἶδος , ὁ εἷς κατηγορέω , οἷος ἐάν εἶπον ὅτι ὁ Ἱπποκράτης ἰατρός ἀγαθός εἰμί εἰμί γάρ ὁ μέν ἰατρός γένος , ὁ δέ ἀγαθός εἶδος , ὥστε ὡς εἷς τίς κατηγορέω ) , πάλιν ἐάν εἶπον ζῷον δίπους · περιέχω γάρ ἐν ἑαυτοῦ ὁ ζῷον ὁ δίπους ἤγουν ὁ λογικός . ἐάν δέ χράω τις αυτοσυμβεβηκος καί μή εἰμί ὁ μέν γένος ὁ δέ εἶδος , ὅς φημί αὐτός ἐν ὁ περι ἑρμηνεία , ὁ τοιοῦτος οὐ εἰμί εἷς πρότασις . οὐδέ δυνατός εἰμί πηός ὁ τοιοῦτος ἐρωτάω διά εἷς ἀπόκρισις ὁ λόγος ποιέω , ἀλλά διά πλείων . ὁ οὐδέ γάρ πλείων συμπλέκω δύο φημί ἀντί ὁ ἀδύνατος ἐν ὁ πρότασις πλείων εἰμί ὁ δύο ὁράω , ὑπόκειμαι καί κατηγορέω · μένω · διό φημί ὅρος δέ καλέω εἰς ὅς ὁ πρότασις ἀναλύω . p . 1007b2 ὁ γάρ συμβαίνω οὖον συμβεβηκός συμβεβηκός . ὁ λέγω οὗτος εἰμί , ὅτι ὁ συμβαίνω οὖον συμβεβηκός συμβεβηκός , εἰμί μή ἄρα ὅτι ἀμφότερος ἐν ὑπόκειμαι συμβαίνω . οἷος ὁ λευκός μουσικός καί οὗτος λευκός , ὅτι ἀμφότερος ὁ ἄνθρωπος συμβαίνω , καί ὁ λευκός καί ὁ μουσικός . ἀλλά οὖον διά οὗτος καί ὁ μουσικός Σωκράτης ἕτερος τις συμβαίνω , ἐπεί οὗτος οὗτος συμβαίνω , ὁ λευκός καί ὁ μουσικός · οὗτος μέν γάρ ὡς ὑπάρχω συμβεβηκός συμβαίνω , ὁ δέ Σωκράτης οὐσία ὑπάρχω οὖον συμβαίνω ἕτερος τις . p . 1007b6 ἐπεί τοίνυν ὁ μέν οὕτως ὁ δέ ἐκείνως λέγω . ἐπεί ὁ συμβεβηκός ὁ μέν λέγω συμβεβηκός ὡς ἀλλήλων ἐπισυμβαίνω καί θεωρέω ἅμα ἀεί ὁ οὐσία , ὡς ὁ λευκός καί μουσικός καί καλέω παρά φύσις ὁ τοιοῦτος κατηγορία ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ ἀποδεικτικός πραγματεία ) , ὁ δέ πάλιν λέγω κατά φύσις συμβεβηκός ὡς ὁ λευκός κατά ὁ Σωκράτης , ὅσος οὖν , φημί , οὕτως λέγω ὡς ὁ λευκός ὁ Σωκράτης , οὐ ἐνδέχομαι εἰς ἤπειρος εἶμι , ὡς ὁ ἄνθρωπος ὁ λευκός οἷος ὁ Σωκράτης οὐ ὑπάρχω ἕτερος τίς συμβεβηκός · οὖον γάρ γιώνω τίς εἷς ἐκ ἅπας . ὡς γάρ εἴρω ἐν ὁ περι ἑρμηνεία , οὐκέτι εἰμί ὁ τοιοῦτος πρότασις εἷς . εἰμί δέ μή εἰμί εἷς πρότασις ἀλλά πολύς , ἄδηλος ποῖος εἰμί ὁ ἀποδείκνυμι . ὥστε ἀνάγκη εἰς ἄμεσος πρότασις ἔρχομαι . εἰμί δέ · οὗτος , καί οὐσία ὑπάρχω · εἰμί δέ οὐσία , οὐδέποτε συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . οὔτε δέ πάλιν ὁ λευκός δυνατός ἕτερος τίς ὑπάρχω συμβεβηκός , οἷος ὁ μουσικός · οὐδείς γάρ μᾶλλον ἐκεῖνος οὗτος ἤγουν οὗτος ἐκεῖνος κατηγορέω . διορίζω περί οὗτος , ὅτι ὁ μέν οὕτως συμβαίνω ὡς ὁ λευκός μουσικός , ὁ δέ ὡς ὁ μουσικός ὁ Σωκράτης · ὅσος δέ οὕτως συμβαίνω ὡς ὁ μουσικός ὁ Σωκράτης , οὖον συμβεβηκός συμβαίνω συμβεβηκός , οὐσία δέ , ἀλλά ὅσος ἐκείνως , τουτέστιν ὡς ὁ λευκός καί ὁ μουσικός . ὥστε ἀποδείκνυμι ὁ λόγος ὡς ὅτι οὖον πᾶς κατά συμβαίνω λέγω , ὥσπερ ὁ λευκός ὁ ἐν ὁ Σωκράτης . εἰμί ἄρα τίς καί ὡς οὐσία σημαίνω , τοῦτος εἰμί καί οὐσία , εἰμί γε πᾶς · ὁ συμβεβηκός οὖον κατά ἀλλήλων κατηγορέω , ἀλλά καί κατά ὁ οὐσία . εἰμί οὖν οὐσία . εἰμί δέ εἰμί οὐσία , ἀδύνατος συναληθεύω ὁ ἀντίφασις · ὁ γάρ τοιοῦτος ἀναιρέω ὁ οὐσία , ὡς ὁ λόγος φθάνω δείκνυμι · εἰμί δέ οὗτος ἀδύνατος , οὖον συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . p . 1007b18 ἔτι εἰμί ἀληθής ὁ ἀντίφασις ἅμα κατά ὁ αὐτός . πάνυ δριμύς ἐπιχείρησις τίθημι καί γέμω ἀγχίνοια , δείκνυμι ὅτι ἀδύνατος εἰμί συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . εἰμί γάρ , φημί , ὑποτίθημι αὐτός συναληθεύω , πᾶς εἷς εἰμί · οἷος ἐπεί γάρ ὁ κατάφασις ὁ λέγω ἄνθρωπος ἑστία συναληθεύω ὁ ἀπόφασις ὁ λέγω ἄνθρωπος οὐ ἑστία , ὁ δέ ἄνθρωπος οὐ ἑστία δηλόω καί ὅτι τριήρης εἰμί ὁ γάρ οὐ ἄνθρωπος καί τριήρης εἰμί ) καί θάλασσα εἰμί καί ἵππος εἰμί καί πᾶς ἀπλόος ὁ παρά ὁ ἄνθρωπος , εἰμί τοίνυν συναληθεύω ὁ ἀπόφασις ὁ λέγω ἄνθρωπος οὐ ἑστία ὁ κατάφασις ὁ λέγω ἄνθρωπος ἑστία , δῆλος ὡς ὅτι εἰμί ἄνθρωπος καί τριήρης καί θάλασσα καί ἵππος , ὅσπερ εἴρω πᾶς εἷς εἰμί . οὗτος οὖν εἰμί ὅς λέγω , ὅτι εἰμί ἀληθής ὑπάρχω ὁ ἀντίφασις ἅμα κατά ὁ αὐτός πᾶς , φανερός πᾶς εἷς εἰμί · ὁ γάρ αὐτός ἵστημι καί τριήρης καί τοῖχος καί ἄνθρωπος καί ἄγγελος καί θεός , ὡς δείκνυμι . p . 1007b21 εἰμί κατά πᾶς τίς κατάφημι ἢ ἀπόφημι ἐνδέχομαι . καθά ἀνάγκη ὁ ὁ Πρωταγόρας λέγω λόγος . λέγω γάρ ἐκεῖνος ὅτι ὁ δοκέω ἕκαστος οὗτος καί εἰμί ἀληθής · εἰμί οὖν δοκέω τις εἰμί τριήρης ὁ ἄνθρωπος , εἰμί τριήρης , ὡς δείκνυμι , εἰμί δέ ἵππος , εἰμί ἵππος · ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ἅπας . ὥστε καί εἰμί τριήρης καί οὐ εἰμί , εἴπερ ὁ ἀντίφασις † καί ὁ ἀληθής ὑπάρχω . ἐπεί θάλασσα εἰμί , οὐ εἰμί τριήρης · πάλιν δέ ἐπεί οὐ εἰμί ἄνθρωπος , ὁ δέ τριήρης οὐ εἰμί ἄνθρωπος , εἰμί ὁ ἄνθρωπος τριήρης , καί εἰσάγω Ἀναξαγόρειος δόξα λέγω ὁμός πᾶς χρῆμα καί ἐνέργεια , εἰμί γε πᾶς εἷς δείκνυμι . ὥστε μηδείς ἀληθής ὑπάρχω , εἰμί γε πᾶς εἰμί ὁ αὐτός , ὡς εἴρω · δύναμαι γάρ ὁ αὐτός καί εἰμί καί μή εἰμί . ἔοικα οὖν , καθάπερ καί ὁ Ἀναξαγόρας πάσχω , ὁ ὕλη περιφαντάζομαι οὗτος λέγω , ἐπεί ὁ ὕλη πᾶς ἐσ·τὶ δεκτικός , καί ἄνθρωπος καί ἵππος καί ὁ ἄλλος πᾶς . ἀλλά ὁ μέν ὕλη ἐνέργεια μέν εἰμί , εἰμί τυγχάνω , ἄνθρωπος , δύναμις δέ ὁ ἄλλος πᾶς · οὖον γάρ κατά αὐτός ἔχω ὁ ἐναντίος , ἀλλά ἐνέργεια καί δύναμις . ὁ ἀόριστος οὖν , φημί , ἔοικα περιφαντάζομαι , τουτέστι ὁ ὕλη , καί οἴομαι ὁ εἰμί λέγω περί ὁ μή εἰμί λέγω , τουτέστι περί ὁ ὕλη . ὁ γάρ δύναμις ὑπάρχω πᾶς καί μή ἐνέργεια ὁ ἀόριστος εἰμί , τουτέστιν ὁ ὕλη . p . 1007b29 ἀλλά μήv λεκτέος αὐτός .. ᾿Ο λέγω οὗτος εἰμί , ὅτι εἰμί ἐπί πᾶς πρᾶγμα συντρέχω ὁ κατά . φάσις ὁ οἰκεῖος ἀπόφασις ὁ μάλιστα μάχομαι , πολύς μᾶλλον συντρέχω καί ὁ ἄλλος ἀπόφασις ὁ μή μάχομαι · ἄτοπος γάρ ὁ ὑποτίθημι ὁ ἕκαστος μέν ἀπόφασις συντρέχω , ὁ δέ ἀλλότριος μή συντρέχω . τρέχω . εἰμί οὖν ἀληθής εἶπον ὁ ἄνθρωπος ὅτι οὐ ἄνθρωπος , δῆλος ὅτι καί οὖον τριήρης . εἰμί μέν οὖν ὁ κατάφασις ὑπάρχω , ἀνάγκη καί ὁ ἀπόφασις φημί ὑπάρχω · εἰμί δέ μή ὑπάρχω ὁ κατάφασις ὁ εἷς τριήρης , ὅς γε ἀπόφασις ὁ οὖον τριήρης ὑπάρχω μᾶλλον ὁ κατάφασις ὁ λέγω ἄνθρωπος ἐστιν’ ἤ ὁ οἰκεῖος ἀπόφασις ὁ λέγω ‘ ἄνθρωπος οὐ ἵστημι , ἐπεί μᾶλλον μάχομαι . εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὑπάρχω ὁ πρότασις ὁ λέγω ἄνθρωπος οὐ ἑστία καί συντρέχω ὁ οἰκεῖος κατάφασις , ὑπάρχω καί συντρέχω αὐτός καί ὁ ἀπόφασις ὁ τριήρης ὁ οὖον τριήρης · εἰμί δέ οὗτος , καί ὁ κατάφασις αὐτός ὑπάρχω ὁ λέγω τριήρης · ὥστε ὁ ἄνθρωπος εἰμί καί οὐ ἄνθρωπος καί τριήρης καί οὖον τριήρης . οὗτος οὖν ὁ ἄτοπος ἕπω ὁ λέγω συντρέχω ὁ ἀντίφασις . p . 1008a3 καί ὅτι οὐ ἀνάγκη ἢ φαίνω ἀπόφημι . πάλιν ἄλλος ἐπιχείρημα τίθημι δείκνυμι ὅτι οὖον δυνατός · εἰμί συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . εἰμί γάρ ὁρίζω ἀντίφασις ὁ λέγω ἄνθρωπος ἑστία καί ‘ ἄνθρωπος οὐ εἰμί , καί πάλιν ἀόριστος ὁ λέγω οὐ ἄνθρωπος εἰμί , οὐ ἄνθρωπος οὐ ἵστημι . εἰμί τοίνυν συντρέχω ὁ κατάφασις ὁ λέγω ἄνθρωπος ἑστία ὁ οἰκεῖος ἀπόφασις ἰή λέγω ἄνθρωπος οὐ ἵστημι , ἐπεί ὁ οὐ ἄνθρωπος ἑστία δηλόω πᾶς ὁ παρά ὁ ἄνθρωπος , δῆλος ὡς ὅτι δηλόω καί ὁ οὐ ἄνθρωπος οὐ ἵστημι . ὥστε πάλιν ὁ ‘ἄθρωπός ἑστία συντρέχω ὁ οὐ ἄνθρωπος οὐ ἵστημι ἀντί ὁ ἄνθρωπος ἐστιν’ . ὥστε ὁ ἄνθρωπος ἑστία καί ἄνθρωπος οὐ ἑστία καί οὐ ἄνθρωπος ἐστιν’ , , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . διό φημί ὁ γάρ δύο κατάφασις δύο ἀπόφασις ὑπάρχω · εἰμί δέ εἷς ἐκ ἀμφότερος γίγνομαι ὁ ὁρίζω ὡς συντρέχω , δῆλος ὡς ὅτι καί ὁ ἀντίκειμαι , τουτέστιν ἀόριστος , εἷς εἰμί πάλιν ὡς καί αὐτός συντρέχω . p . 1008a7 ἔτι ἤτοι ἅπας οὕτως ἔχω . πάλιν ἄλλος ἐπιχείρημα φημί ὅτι ἢ καθόλου περί πᾶς ὁ οἶτος συντρέχω ὁ ἀπόφασις ὁ κατάφασις , καί οὕτως εἰμί πᾶς ἐνῆμαι δέ οὖον συντρέχω · καί ἐν οὗτος εἰμί τίς ὁρίζω καί οὐκέτι εἰμί παντελῶς ἀοριστία ἐν ·τοῖς πρᾶγμα , ὅς φημί . οὗτος οὖν φημί ἤτοι περί πᾶς μηδείς * * * ἔχω καί εἰμί ὁ αὐτός ἐπί πᾶς καί λευκός καί οὖον λευκός καί ὅς καί οὐ εἰμί , καί περί ὁ ἄλλος κατάφασις καί ἀπόφασις ὁμότροπος , τουτέστι συντρέχω ἀλλήλων , ἢ οὖον πᾶς συντρέχω , ἀλλά περί μέν τις γίγνομαι συνδρομή , περί δέ τις οὖον γίγνομαι συνδρομή . καί εἰμί μέν οὖον περί πᾶς γίγνομαι , οὗτος · ὁρίζω ὑπάρχω , ἐπί ὅς ὁ κατάφασις οὖον συντρέχω ὁ ἀπόφασις · εἰμί δέ περί πᾶς ὁ ἀντίφασις γίγνομαι ὁ συνδρομή καί πᾶς συναληθεύω , πάλιν ἤτοι κατά ὅς φέρω ὁ κατάφασις , κατά οὗτος φέρω καί ὁ . ἀπόφασις , ἢ κατά ὅσος μέν φέρω ὁ κατάφασις , πάντως φέρω καί ὁ ἀπόφασις , κατά ὅσος δέ φέρω ὁ ἀπόφασις , οὖον φέρω ὁ κατάφασις . εἰμί δέ οὗτος ὑποτίθημι , εἰμί πάγιος * * * μένω ὁ οὐ εἰμί , τουτέστιν ὁ ἀπόφασις , ἐπεί μή συντρέχω αὐτός ὁ κατάφασις , καί εἰμί ὁ οὖον λευκός , εἰμί τυγχάνω , ὁρίζω , καί οὗτος εἰμί βέβαιος δόξα ὅτι οὖον λευκός . εἰμί τοίνυν ὁ μή εἰμί γνώριμος · ὑπάρχω καί βέβαιος ὁ ἀόριστος , πολύς μᾶλλον γνώριμος ὑπάρχω ὁ κατάφασις ὁ λευκός ἐστιν’ , ὁρίζω ὑπάρχω · ὡς οὖον συντρέχω ἄρα ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις . διό φημί γνώριμος γάρ εἰμί ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις . p . 1008a18 εἰμί δέ ὄμοιος καί ὅσος ἀπόφημι φαίνω ἀνάγκη . πάλιν ἄλλος ἐπιχείρημα ὁ αὐτός κατασκευάζω . φημί δέ οὗτος ὅτι εἰμί ὁμοίως ἐπί πᾶς συντρέχω ὁ ἀπόφασις ὁ κατάφασις , ἤτοι ἀληθής εἰμί διαιρέω λέγω ὅτι ὅδε λευκός εἰμί καί πάλιν ὅτι οὖον λευκός , ὁ ἅμα λέγω ὅτι ὁ αὐτός λευκός καί οὖον λευκός . καί εἰμί μέν μή εἰμί ἀληθής διαιρέω λέγω , ἀλλά ἅμα λέγω ὅτι λευκός καί οὖον λευκός , ὁ τοιοῦτος οὐδείς λέγω . καθό μέν γάρ λέγω ὅτι λευκός εἰμί , οὐ εἰμί λευκός · καθό δέ πάλιν φημί ὅτι οὐ εἰμί λευκός , οὖον λέγω ὁ εἰμί λευκός · ἀναιρέω γάρ αὐτός διά ὁ ἀπόφασις . ὥστε οὔτε λέγω τίς οὔτε δέ εἰμί · καθό μέν γάρ φημί ὁ λευκός οὖον λευκός , ἀναιρέω αὐτός καί ὁ θέσις ὁ οἰκεῖος ἀνατρέπω ὁ τ·οιουος . ὥστε οὔτε εἰμί τίς οὔτε δέ λέγω τίς . ὁ δέ μή εἰμί πῶς ἄν τις φθέγγομαι ἢ βαδίζω ; ὥστε ὁ τοιοῦτος οὖον διαλέγω ἀλλά ἄφωνος εἰμί , οὔτε δέ βαδίζω · πᾶς γάρ ἀναιρέω . καί πᾶς εἰμί καί εἷς καί οὐδείς , ὥσπερ πρότερος εἴρω εἰμί γάρ ὁ ἄνθρωπος οὐ ἄνθρωπος εἰμί , ὁ εἰμί οὐ εἰμί ἄνθρωπος · εἰμί δέ πάλιν οὐ ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἰμί , οὐδείς εἰμί · πᾶς γάρ δηλόω ὁ παρά ὁ ἄνθρωπος · καί εἰμί ὁ αὐτός , φημί , καί ἄνθρωπος καί τριήρης καί θεός . εἰμί δέ ὁμοίως ὁ τοιοῦτος εἰμί ἐπί ἕκαστος , οὐδείς διαφέρω ἕτερος ἕτερος . εἰμί γάρ διαφέρω , οὗτος εἰμί ἀληθής καί ὁρίζω , καί οὖον συντρέχω ὁ ἀντίφασις . ὁμοίως δέ καί εἰμί διαιρέω ἐνδέχομαι ἀληθεύω λέγω3 τίς λευκός καί πάλιν οὖον λευκός , καί συντρέχω οὗτος , ἕπω ὁ προερέω ἄτοπος . p . 1008a28 πρός δέ οὗτος ὅτι πᾶς εἄν ἀληθεύω . πάλιν περί ὁ αὐτός ἐπιχείρημα · καί φημί ὅτι κατά οὗτος οὖν ὁ λόγος καί πᾶς ἀληθεύω καί ψεύδω . καθό μέν γάρ λέγω ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἄνθρωπος , ἀληθεύω · καθό δέ πάλιν φημί ὅτι ὁ ἄνθρωπος καί οὐ ἄνθρωπος εἰμί , ψεύδω . καί αὐιὸς ἑαυτοῦ ὁμολογέω ψεύδω λέγω συντρέχω ἰά ἀντίφασις . οὕτως γάρ εἰμί ἀκαταληψία ἐν ὁ εἰμί , καί οὖον δύναμαι ὁ τοιοῦτος διαλέγω · λέγω οὖν συντρέχω ὁ ἀντίφασις ὡς περί ὁρίζω πρᾶγμα διαλέγω , ἀλλά αὐτός ἀόριστος εἰσάγω πρεσβεύω ὁ τοιοῦτος · ὥστε αὐτός ἑαυτοῦ ὁμολογέω ψεύδω . καί οὐδείς περί οὐδείς εἰμί πρός ὁ τοιοῦτος σκέψις · ὁ γάρ λέγω οὔτε οὕτως οὔτε οὐ οὕτως , τουτέστιν οὔτε <λευκὸν> οὔτε οὖον λευκός · συναληθεύω γάρ ἀναιρετικός εἰμί , ὥστε οὐδείς διαλέγω , οὔτε περί πρᾶγμα ποιέω ὁ σκέψις πᾶς ἀναιρέω , καί ὁ οἰκεῖος θέσις . οὐδείς οὖν πρός οὗτος διαλέγω , ὥσπερ ἐπί ὁ Πρωταγόρας . λέγω γάρ πᾶς ὁ λέγω περί πᾶς τις πρᾶγμα ἀληθής λέγω . ἐγώ δέ λέγω πρός σύ οὗτος πρεσβεύω , εἰμί Πρωταγόρας , ὅτι ψεύδω . εἰμί μέν οὖν ἀληθεύω , ὁμολογουμένως ψεύδω , εἰμί Πρωταγόρας , λέγω σύ ψεύδω · ἀληθεύω γάρ οὗτος εἶπον · εἰμί δέ ψεύδω , πάλιν ψεύδω , διότι λέγω ὅτι πᾶς ὁ λέγω τίς ἀλήθεια λέγω · ὥστε καί σύ ὁμολογέω ψεύδω λέγω συντρέχω ὁ ἀντίφασις . εἰμί δέ οὗτος , οὐδέ διαλέγω . πᾶς γάρ ἀκατάλληλος ὑποτίθημι · ὁμολογουμένως οὖν ψεύδω ὡς περί ὁρίζω διαλέγω . ὥστε οὔτε λευκός εἰμί οὔτε οὖον λευκός , οὔτε εἰμί οὔτε οὐ εἰμί . συναληθεύω γάρ ἀναιρέω ἀλλήλων , ὥστε οὔτε οὕτως ἔχω ἵημι οὐ οὕτως · εἰμί γάρ μή ὑποτίθημι οὗτος , ὁρίζω μέν τίς δίδωμι καί οὐκέτι συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . p . 1008a34 ἔτι εἰμί ὅταν ὁ φάσις ἀληθής εἰμί , ὁ ἀπόφασις ψευδής . πάλιν ἕτερος ἐπιχείρημα τίθημι ὁ αὐτός κατασκευαστικός περί ὁ μή συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , καθάπερ τις ὑπολαμβάνω , καί φημί οὕτως ὅτι εἰμί ὁ κατάφασις ἀληθής ὑπάρχω , πάντως καί ὁ ἀπόφασις ψευδής εἰμί , καί πάλιν εἰμί ὁ ἀπόφασις * * * ὁ λέγω αὐτός πτερωτός ὑπάρχω . ὥστε οὖον δυνατός εἰμί ὁ αὐτός ἅμα καί κατάφημι καί ἀπόφημι ἀληθής . εἶτα ἐπεί λαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης ὅσπερ ἐκεῖνος οὖον συγχωρέω οὔτε γάρ δίδωμι ὅτι ὅτε εἰμί , ὁ κατάφασις ἀληθής , τότε ὁ ἀπόφασις ψευδής , ὅσπερ λαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης ὡς ὁμολογέω ) , αὐτός οὗτος ἐπισημαίνω ὁ φιλόσοφος λόσοφος ἀλλά ἴσως φημί ἄν ἐκεῖνος οὗτος εἰμί ὁ ἐκ ἀρχή κεῖμαι . ἐγώ γάρ , φημί , λέγω ὁ ἀντίφασις συναληθεύω , αὐτός δέ ὡς ὁμολογέω λαμβάνω , ὅτι ἡνίκα ὁ κατάφασις εἰμί ἀληθής , ὁ ἀπόφασις ψευδής ὑπάρχω καί ὁ ἐναντίος . p . 1008b2 ἔτι ἆρα ὁ μέν ἢ ἔχω πως ὑπολαμβάνω . ὅς λέγω οὗτος εἰμί , ὅτι εἶπον ἐγώ , ἆρα Χωρὶς λέγω ὁ κατάφασις ψεύδω καί Χωρὶς ὁ ἀπόφασις , καί πάλιν ἅμα λέγω · ψεύδω ὁ ἄνθρωπος ζῷον καί οὖον ζῷον , ἢ Χωρὶς μέν καί Χωρὶς λέγω ψευδής ὑπάρχω , ἅμα δέ συναλήθω . ἀλλά εἰμί μέν εἶπον ὅτι καί Χωρὶς λέγω ψευδής ὑπάρχω καί ἅμα δέ , πρός ὁ τοιοῦτος οὖον δεῖ ἐγώ παντελῶς διαλέγω · παντάπασι γάρ ὁ τοιοῦτος οὐδείς λέγω . εἰμί δέ πάλιν φημί ὅτι Χωρὶς μέν λέγω ψευδής ὑπάρχω , ἅμα δέ συναληθεύω , δῆλος ὡς ὅτι οἷος τε εἰμί κατάληψις ἐν ὁ εἰμί . εἰμί μή γάρ εἰμί κατάληψις , πόθεν δύναμαι διαγιγνώσκω ὅτι Χωρὶς μέν ψευδής ὑπάρχω , ἅμα δέ λέγω ὁ ἀντίφασις συναληθεύω . εἰμί οὖν εἰμί κατάληψις , καί ὁρίζω ὁ πρᾶγμα · εἰμί δέ ὁρίζω , φανερός ὅτι οὖον συντρέχω ὁ ἄνθρωπος ὁ οὐ ἄνθρωπος , ὥστε οὖον συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . ἄλλως τε δή ἡνίκα λέγω ὅτι ὁ ἀντίφασις συναληθεύω , κατάφασις λέγω · ὁ γάρ ὅλος οὗτος κατάφασις εἰμί ὁ πρότασις ὁ λέγω ἡʹ ἀντίφασις συναληθεύω . εἰμί τοίνυν συντρέχω ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις , δῆλος ὡς ὅτι ἀληθής εἰμί καί ὁ ἀπόφασις ὁ λέγω ἡʹ ἀντίφασις οὖον συναληθεύω . οὗτος οὖν εἰμί ὅς λέγω ὅτι ἵνα ὁ ὁ ἄρθρον λαμβάνω ) , ἆρα οὖν ὁ μέν ἢ ἔχω πως ὑπολαμβάνω ἢ μή ἔχω , δηλόω ὅτι ἆρα Χωρὶς ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις λέγω ψευδής ὑπάρχω , ὁ δέ ἅμα λέγω αὐτός ἀληθεύω ; εἰμί γάρ μή ἀληθεύω ὁ ἀντίφασις κατά αὐτός , ὡς μήτε ἅμα λέγω μήτε χωρίς , τίς εἰμί ὁ λέγω ὑπό αὐτός ὡς ὅτι τοιοῦτος εἰμί ὁ φύσις ὁ εἰμί , ὥστε συντρέχω ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις , καθάπερ φημί ὁ θεοχόλωτος Μανιχαῖος ; οὗτος γάρ ὁ ὄνομα προσαγορεύω αὐτός ὁ ἡμέτερος φιλόσοφος Ἀμμώνιος . ἡνίκα γάρ λέγω πρός αὐτός ὅτι ἐχθρός παρέχω ὁ θεός καί ἄσπονδος καί αἰώνιος * * σπουδαῖος ἄνθρωπος οὐ ἔχω ἐχθρός , φημί ὅτι πόθεν οὖν ὁ κακός ; τοιοῦτος γάρ , φημί , εἰμί ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα . καί εἰμί πλατύς γέλως καταχέω ὁ οὕιως πειράω ὁ ἀπορία ἐπιλύω · πᾶς γάρ οὗτος ῥᾳδίως ἐπιλύω . διά τίς γάρ ὁ ὁ ἑξάγωνος πλευρόν ἴσος εἰμί ὁ ἐκ ὁ κέντρον ; ἐπεί τοιοῦτος εἰμί ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα · ὅσπερ ὁ εἰμί ληρώδης εἰμί · εἰμί γάρ ὁ τοιοῦτος ἀπόδειξις . ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ ἀποδεικτός . οὕτως σύ φημί , ὅτι τοιοῦτος εἰμί ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , ὥστε συντρέχω ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις . εἰμί γάρ μή συναληθεύω ἅμα ὁ ἀντίφασις λέγω , ἀλλά μᾶλλον ἀληθεύω ἐκεῖνος ὑπολαμβάνω , τουτέστιν ὁ λέγω μή συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , ἔχω ἄν πως ὁ εἰμί ὑπόστασις , καί οὗτος ἀληθής εἄν εἰμί καί οὐ ἅμα ἀληθής καί οὐ ἀληθής , καθάπερ φημί ὁ λέγω ὁ ἀντίφασις συναληθεύω · ὁ αὐτός γάρ καί ἀληθής καί οὐ ἀληθής ποιέω , ὅσπερ εἰμί ἄτοπος . p . 1008b7 εἰμί δέ ὁμοίως ἅπας καί ψεύδω καί ἀληθής λέγω . εἰμί ὑποτίθημι ὁ ἀντίφασις συναληθεύω καί ὁμοίως ἅπας καί ψεύδω καί ἀληθεύω , οὐδείς εἰμί ἵημι φθέγγομαι οὔτε λέγω . τίς γάρ ἔχω εἶπον τις , ἡνίκα ψεύδω καί πάλιν ὁ αὐτός ἀληθεύω ; ὁ γάρ τοιοῦτος ἅμα οὗτος λέγω καί οὖον οὗτος , οἷος ὅτι καί ἄνθρωπος εἰμί καί οὐ εἰμί ἄνθρωπος . εἰμί οὖν μηδείς ὑπολαμβάνω βέβαιος εἰμί , ἀλλά ὁμοίως οἴομαι ὅτι εἰμί ὁ πρᾶγμα καί πάλιν οὐ οἴομαι τίς , οὕτως οὖον διαφέρω ὁ φυτός · ἐκεῖνος γάρ οὐδείς ὑπολαμβάνω . ἀμελέω ὅς εἰμί καί λέγω οὗτος ἀκαταληψία εἰμί ἐν ὁ εἰμί καί οὐδείς οὐδείς ὑπολαμβάνω , οὖον διάκειμαι ὡς λέγω , οὔτε ὁ λέγω οὔτε ὁ ἄλλος . καί οὗτος δῆλος ἐντεῦθεν · διά τίς γάρ πορεύω εἰς Μέγαρα καί μή ἡσυχάζω οἴομαι βαδίζω , ἄν μή βαδίζω ; οὔτε δέ πάλιν ἔνθεν πορεύω εἰς φρέαρ ἤγουν εἰς κρημνός ἤγουν εἰς πῦρ ; ἢ ῥίπτω ἑαυτοῦ κατά πέτρα ἤγουν κατά θάλασσα ; φανερός ὡς ὅτι εὐλαβέομαι οὖον ποιέω οὗτος , ἐπεί οὐ ὁμοίως ὑπολαμβάνω ἀγαθός εἰμί ὁ ἐμπίπτω ὥσπερ ὁ μή ἐμπίπτω . ὥστε ὁ τοιοῦτος ὁ μέν ἀγαθός ὑπολαμβάνω , ὅσπερ καί αἱρέω , ὁ δέ οὖον ἀγαθός , ὅσπερ καί φεύγω . εἰ δ’> οὖν οὗτος , καί · ὁ μέν ἄνθρωπος ὁ δέ οὐ ἄνθρωπος , καί ὁ μέν γλυκύς ὁ δέ οὖον γλυκύς ἀνάγκη ὑπολαμβάνω . οὖον γάρ ἐκ · ἴσος , ὡς ὁ λόγος · δείκνυμι , ἅπας ζητέω καί ὑπολαμβάνω , ὅταν οἴομαι ἀγαθός εἰμί ὁ πίνω ὕδωρ καί θεάομαι ἄνθρωπος · οὔτε γάρ ἀπέρχομαι διψάω ὅπου εἰμί πῦρ , ἀλλά ὅπου ὕδωρ , οὔτε δέ ζητέω ἄνθρωπος ἀπέρχομαι ὅπου ἡμίονος · δῆλος ὡς ὅτι οἴομαι εἰμί ὁρίζω φύσις ὁ πρᾶγμα . καίτοι ἐσθίω γε βούλομαι ὑδρεύω ἀπέρχομαι ὅπου εἰμί πῦρ , εἰμί αὐτός ὑπάρχω ἄνθρωπος καί οὐ ἄνθρωπος . καλῶς οὖν εἴρω ὅτι οὐδείς εἰμί ὅστις οὐ εὐλαβέομαι ὁ μέν ὁ πρᾶγμα ὁ δέ οὖον . οἷος δείδω θάλασσα θηρίον , ὁ δέ φίλος οὖον δείδω · ὥστε οἶδα ὁρίζω ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , κἀν μή λέγω οὕτως . πᾶς ἄρα ὑπολαμβάνω ἔχω ὅρος ὁ πρᾶγμα , εἰμί καί μή ἀπλόος περί πᾶς ὁ εἰμί , ἀλλά οὖν γε περί ὁ ἀγαθός καί ὁ χείρων . εἰμί τοίνυν μή ἐπιστημονικός οἶδα ὁ ἀγαθός καί ὁ χείρων , ἀλλά ὀρθοδοξαστικός , πλέω δεῖ ἐγώ αὐτός ὁ ἔχω δόξα μόνος ἄνευ ἐπιστήμη ἐπιμελέομαι , ὥσπερ καί πλέω ἐπιμελέομαι ὁ νοσέω ἤ2 ὁ ὑγιαίνω . ὁ μέν γάρ ἐπιστήμη ὑγεία εἰμί ὁ Ψυχή , ὁ δέ δόξα νόσος · διό φημί καί γάρ ὁ δοξάζω πρός ὁ ἐφίστημι οὐ ὑγιεινός διάκειμαι πρός ὁ ἀλήθεια . p . 1008b31 ἔτι εἰμί ὅτι μάλιστα πᾶς οὕτως ἔχω καί οὐ οὕτως . αὖθις ἐντεῦθεν ἕτερος ἐπιχείρημα τίθημι καί ὁ αὐτός κατασκευαστικός · ἐκ ὁ μᾶλλον δέ εἰμί ὁ ἐπιχείρημα . φημί οὖν ὅτι εἰμί καί ὑποτίθημι πᾶς οὕτως ἔχω καί οὐ οὕτως , ἀλλά ὁ γε μᾶλλον καί ὁ ἥσσων εἰμί ἐν ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα · οὖον γάρ ὁμοίως φημί ὁ δύο ἄρτιος καί ὁ τρεῖς , ἀλλά μᾶλλον ὁ δύο , οὔτε δέ ὁμοίως διαψεύδω ὁ ἐρῶ ἤγουν ὁ οἴομαι ὁ τέσσαρες πέντε εἰμί καί ( 6 ) χίλιοι , ἀλλά μᾶλλον ἀληθεύω ὁ οἴομαι ὁ τέσσαρες πέντε εἰμί ἤ2 ὁ οἴομαι χίλιοι αὐτός εἰμί . εἰμί τοίνυν τὰ οὕτως ἔχω καί θεωρέω ὁ μᾶλλον ἀληθής , φανερός ὅτι καί ὁ εἰμί ἀληθής ὑπάρχω καί ὁ κύριος , ἐκ ὅς ἔχω χώρα καί ὁ μᾶλλον λέγω . διό φημί εἰμί οὖν ὁ μᾶλλον ἐγγύς , εἰμί ἄν τίς ἀληθής ὅστις εἰμί ἀληθής ἐγγύς ὑπάρχω ὁ μᾶλλον ἀληθής . καί εἰμί μή εἰμί ὁ ἀληθής , ἀλλά οὖν γε εἰμί βέβαιος καί ἀληθινός . ὥστε πάντως ἀληθής καί ὁ εἰμί βέβαιος εἰμί , ἐκ ὅς καί οὗτος ὁ εἰμί ὑπάρχω . καί ἐντεῦθεν ἀπαλλάσσω ὁ λόγος οὗτος ἄκρατος , τουτέστι ὁ μηδείς ἔχω κεράννυμι καί ὁρίζω , ὁ λέγω ὅτι οὐδείς εἰμί ὁρίζω ἐν ὁ πᾶς · διό φημί καί κωλύω τίς ὁ διάνοια ὁρίζω . p . 1009a6 εἰμί δέ ἀπό ὁ αὐτός δόξα καί ὁ Πρωταγόρας λόγος . ὁ αὐτός ὑποπίπτω ἔγκλημα καί ὁ Πρωταγόρας λόγος ὁ ὑποτίθημι πᾶς ὅς λέγω τις ἀληθής λέγω . ἐνταῦθα γάρ ἐνίστημι κοινῶς πρός οὗτος μετά ὁ οἴομαι συναληθεύω ὁ ἀντίφασις · προέρχομαι δέ ἀντιλέγω πρός αὐτός μόνος . φημί οὖν ὅτι ἀπό ὁ αὐτός ἔννοια προέρχομαι καί ὁ ὁ Πρωταγόρας λόγος · καί γάρ ἀνάγκη ὁμοίως ἀμφότερος ὁ λόγος ὁ τε λέγω ὁ ἀντίφασις συναληθεύω καί ὁ λέγω ὅτι πᾶς ὁ λέγω ἀληθής λέγω ἢ εἰμί ἢ μή εἰμί . εἴτε γάρ ὁ δοκέω καί ὁ φαίνω πᾶς ἀληθής ὑπάρχω , καθάπερ λέγω Πρωταγόρας , ἀνάγκη πᾶς ἀληθής καί ψευδής εἰμί , ἄν μή βούλομαι , ἀληθής μέν , διότι οὕτως ὑποτίθημι , ψευδής δέ διά ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις · οὖον γάρ ὁ εἶπον ὁ ὕδωρ πῦρ ἀληθεύω , ἀλλά ψεύδω . πολύς γάρ ὁ ἐναντίος δόξα ἔχω πρός ἀλλήλων καί ὑπολαμβάνω ψεύδω ὁ μή ὁ αὐτός αὐτός δοξάζω · ὥστε πᾶς εἰμί ἀνάγκη ὁ αὐτός εἰμί τε καί μή εἰμί , εἰμί μέν διά ὁ ὑπόθεσις , μή εἰμί δέ διά ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , ὡς ὁ λόγος ἀποδείκνυμι . εἰμί οὖν οὗτος ἀληθής ὑπάρχω , ἀνάγκη εἰμί ὁ δοκέω πᾶς ἀληθής ὑπάρχω · ὁ ἀντίκειμαι γάρ ἀλλήλων δοξάζω ὁ διαψεύδω καί ἀληθεύω · ὥστε συναληθεύω ὁ εἰμί ὁ ἀντίφασις · κατά ὁ δόξα ὁ Πρωταγόρας . εἰμί οὖν ἔχω ὁ εἰμί οὕτως ὥστε πάλιν συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , ἀληθεύω ἅπας · ὥστε συμφωνέω ὁ δύο δόξα οὗτος ἀλλήλων . p . 1009a15 ὅτι2 μέν οὖν ἀπό ὁ αὐτός εἰμί διάνοια . δείκνυμι εἰς εἷς συντρέχω ἀμφότερος εἰς δόξα ὁ τε Πρωταγόρειος καί ὁ οἴομαι συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , συμπεραίνω ὁ λόγος καί λέγω ὅτι φανερός ἐγώ γίγνομαι ὅτι ἀπό ὁ αὐτός διάνοια ὑπάρχω ἀμφότερος ὁ λόγος . εἰμί εἶδον οὐ ὁ αὐτός τρόπος πρός ἅπας ὁ ἔντευξις , τουτέστι ὁ ἀντιλογία · ὁ μέν γάρ ὁ ἀντιλέγω πειθώ δήω , ὁ δέ Βίας . ὅσος μέν γάρ ὁ εἰμί ἀπορέω οἴομαι οὕτως , οὗτος ὁ ἄνοια ῥᾳδίως ἰατρεύω · ὡς γάρ εἴρω ἐν ὁ ἀποδεικτικός πραγματεία , οὖον πρός · ὁ λόγος ἀλλά πρός ὁ διάνοια ὁ ἀπάντησις αὐτός . οἶδα γάρ ὅτι οὐ ῥώννυμι ὁ λόγος ὅς προβάλλω · ὅμως μέντοι γε ἀποπίνω κατά ὁ διάνοια καί βούλομαι ὁ ἀπορία αὐτός ἐπιλύω . ὅσος δέ λόγος χάρις λέγω ὁ δόξα κρατέω ἐπί ὁ πολύς οὗτος δέ εἰμί ὅστις οἶδα μέν ὁ ἀληθής , μάχομαι δέ . πρός αὐτός διά ὁ δόξα κρατέω ) , οὗτος ἴασις εἰμί ἔλεγχος , ἵνα ἐλέγχω ὁ λόγος ὅς προβάλλω ὡς κακῶς λέγω . διό φημί ὁ ἐν ὁ φωνή λόγος , ὁ προφορικός · οἶδα γάρ ὁ ἀλήθεια . * * * ὁ φ·ωνῇ λόγος λέγω ὁ ἀποφαντικός · διό ἐπάγω καί ὁ ἐν ὁ ὄνομα , ἐπεί ἐκ ὄνομα καί ῥῆμα σύγκειμαι ὁ ἀποφαντικός λόγος , εἴωθα δέ καί ὁ ῥῆμα ὄνομα καλέω . p . 1009a22 ἔρχομαι δέ ὁ διαπορέω οὗτος ὁ δόξα ἕκτος αἰσθάνω . ἐντεῦθεν ὁ αἴτιος ἐγώ λέγω , πόθεν ἀπατάω ὁ πολύς οὗτος ὑπολαμβάνω , καί φημί ὅτι αἰτία ὁ ἀπάτη αὐτός γίγνομαι ὁ αἰσθητός πρᾶγμα . ἐπεί γάρ ὁ αὐτός καί εἰμί εἰμί καί οὐ εἰμί ὁ γάρ λευκός σῶμα , εἰμί τυγχάνω , καί λευκός εἰμί καί οὖον λευκός , τοιοῦτος δέ πᾶς ὁ αἰσθητός ὑπάρχω ) , ὑπολαμβάνω ὁ αὐτός καί εἰμί εἰμί καί οὐ εἰμί , μή διακρίνω αὐτός ἐκ ὁ δύναμις καί ἐνέργεια , ὅς φημί ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι ‘αὕτη γάρ εἄν ὁράω ὁ φύσις πᾶς αὐτός · λύω ὁ ἀπορία . ἔρχομαι οὖν εἰς ἔννοια ὁ δόξα οὗτος ἐκ ὁ αἰσθητής , ὁ ὅτι ὁ ἐναντίος ἅμα ὑπάρχω καί ὁ ὁ ἀντίφασις συναληθεύω , ἐπεί ὁράω ἐκ ὁ αὐτός πρᾶγμα ὁ ἐναντίος γίγνομαι ὁ γάρ αὐτός σῶμα ποτέ μέν λευκός γίγνομαι , ποτέ δέ μέλας ) , καί ὅτι ὁ ὕλη πᾶς εἰμί δεκτικός ὁ εἰμί . εἰμί οὖν , φημί , μή ἐνδέχομαι γίγνομαι ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί , ἐπεί οὕτως εἰμί πρό ὁ εἰμί , οὔτε δέ πάλιν ἐνδέχομαι φθείρω εἰς ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί εἰς γάρ ὁ οἰκεῖος στέρησις φθείρω ὁ λευκός , τουτέστιν εἰς ὁ οὖον λευκός , ὅσπερ δύναμις εἰμί λευκός · διό , φημί , καί γίγνομαι ἐκ αὐτός λευκός ) , εἰμί ἐν μή ἐνδέχομαι γίγνομαι ὁ μή εἰμί , προϋπάρχω ὁμοίως ὁ πρᾶγμα ἄμφω εἰμί , καί λευκός καί οὖον λευκός · ὥστε ἅμα ὁ ἐναντίος , καί εἰμί καί οὐ εἰμί . διό καί Ἀναξαγόρας λέγω πᾶς ἐν πᾶς μίγνυμι . ὁμοίως δέ καί ὁ Δημόκριτος λέγω πανταχοῦ εἰμί ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί · εἰμί μέν γάρ καλέω ὁ ἄτομος , μή εἰμί δέ ὁ κενός · πανταχοῦ <δὲ> λέγω εἰμί καί ὁ κενός καί ὁ ἄτομος * * * ὁ κενός ὑποτίθημι εἰμί ὁ ἄτομος . πρός γάρ ὁ ἐκ οὗτος ἀπατάω εἴρω ὅτι τρόπος μέν τις ὀρθῶς λέγω , τρόπος δέ τις οὐ ὀρθῶς . ὁ γάρ εἰμί διχῶς λέγω , δύναμις καί ἐνέργεια · ὥστε εἰμί μέν ὅς τρόπος δυνατός ὁ τίς γίγνομαι ἐκ ὁ μή εἰμί , εἰμί δέ ὡς οὖον ἐκ γάρ ὁ * * * μέν εἰμί δυνατός , ἐκ δέ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί , φημί , οὖον δυνατός ) , καί ἅμα ὁ αὐτός εἰμί καί εἰμί καί μή εἰμί , ἀλλά οὖον κατά ὁ αὐτός . δύναμις μέν γάρ ἅμα ἐνδέχομαι ὁ ὁ ἐναντίος εἰμί ὁ γάρ σῶμα δύναμις καί λευκός εἰμί καί μέλας ) , ἐνέργεια δέ ἅμα ὁ ἐναντίος ὑφίστημι γάρ ] ἀδύνατος ὑπάρχω . p . 1009a36 ἔτι δέ ἀξιόω αὐτός ὑπολαμβάνω καί ἄλλος οὐσία . ἐπεί ἐκ ὁ αἰσθητής ἀπατάω , ἐσθίω αὐτός ἐννοέω ὅτι ὑπάρχω καί ἄλλος οὐσία καί ὁ νοητός , ἐπί ὅς οὖον θεωρέω ὁ δύναμις , ἀλλά ἐκεῖσε ἐνέργεια ὑπάρχω ἄνευ δύναμις , καί οὐ εἰμί ἐκεῖσε ὁ εἰμί καί οὐ εἰμί . ἐσθίω οὖν αὐτός ἐκ ἐκεῖνος μᾶλλον δίδωμι ὁρίζω φύσις ὁ πρᾶγμα , καί μή ἐντεῦθεν ἐκ ὁ μικρός ἀποψηφίζομαι . ἀξιώἀπάτης σω οὖν αὐτός ὑπολαμβάνω καί ἄλλος οὐσία εἰμί ὁ εἰμί παρά ὁ αἰσθητής , ὅστις οὔτε κίνησις ὑπάρχω οὔτε δέ φθορά ἵημι γένεσις οὔτε μεταβολή . ὁμοίως δέ καί ὁ περί ὁ φαίνω ἀλήθεια ἔνιοι ἐκ ὁ αἰσθητής ἔρχομαι . ἐκ ὁ γάρ αἴσθησις περατόω , φημί , ὁ ψυχή ἔρχομαι εἰς ὑπόμνησις ὁ καθόλου λόγος , ὅς φημί ὁ Πλάτος , ἐκ ὅς ὁ ὁ φιλοσοφία πορίζω γένος . οὖον δεῖ οὖν ὁ ἀληθής * * * ὥσπερ οὖν , ἐάν εἶπον πλησίος Ἀθῆναι τόπος , ὡς εἰμί αἰσθητής λέγω ὅτι ἐγγύς ὁ Μέγαρα , οὕτως ἐάν εἶπον ὁ ἐγγύς ὁ ἀληθής , ἀληθής ὑποτίθημι ὡς οὐ εἰμί ὁ ἀληθής πλῆθος κρίνω καί ὀλιγότης , ἀλλά ὁ λόγος . ἤπειρος γάρ δοξάζω ποδιαῖος ὁ ἥλιος , καί ὅμως οὖον δεῖ πείθω αὐτός · ὁ δέ αὐτός ὁ μέν γλυκύς φαίνω , οἷος ὁ ὑγιαίνω ὁ μέλι , ὁ δέ πικρός , οἷος ὁ ἰκτεριάω . ὥστε εἰμί πᾶς κάμνω ἤγουν πᾶς παραφρονέω , δύο δέ ἢ τρεῖς ὑγιαίνω ἤγουν νόος ἔχω , δοκέω κάμνω μέν ὁ ὑγιαίνω καί παραφρονέω , ὁ δέ ἄλλος ὑγιαίνω διά ὁ πλῆθος . ὥστε οὖον δεῖ ὁ πρᾶγμα κρίνω πλῆθος καί ὀλιγότης . ἔτι δέ πολύς ὁ ζῷον ὁ ἐναντίος φαίνω . διό ὁ · μέν ὄρτυξ πέσσω ὁ ἑλλέβορος καί ὁ ψάρ ὁ κώνειον , ἄνθρωπος δέ ἀναιρέω ἐκ αὐτός . καί αὐτός δέ ἕκαστος πρός ἑαυτοῦ οὖον ὁ αὐτός δοκέω κατά ὁ αἴσθησις . λέγω οὖν ἐγώ ὅτι ἐάν ὑγιαίνω ὁ αἰσθητήριον καί μή μεταβάλλω ὁ αἰσθητός , ὥσπερ οἶνος ὀξίζω ἤ τίς ἄλλος τοιοῦτος , εἰμί δέ εὕω ἔχω καί ὁ διαπορθμεύω καί πᾶς ὅσος εἴρω ἐν ὁ περι Ψυχή πραγματεία , ἀεί ὁ αὐτός δοκέω , καί οὖον ποτέ μέν τοιόσδε ποτέ δέ τοιόσδε . p . 1009b9 ποίας οὖν οὗτος ἀληθής . ἔτι ὡς ἅπας προέχω ὁ λόγος , καί φημί ὅτι ποῖος ὁ πρᾶγμα ἀληθής ὑπάρχω ἄδηλος , ἐπεί καί ὁ ζῷον διαφωνέω πρός ἀλλήλων , ὡς ἐπί ὁ ἄνθρωπος εἴρω καί ὁ ὄρτυξ , καί αὐτός δέ πρός ἑαυτοῦ , ἡνίκα τίς πάσχω ὁ αἰσθητήριον ἤγουν ὁ αἰσθητός . * * * διά οὗτος οὖν , φημί , λέγω ὁ Δημόκριτος ἄτος οὐδείς παντελῶς εἰμί ἀληθής , ἢ εἴπερ εἰμί ἀληθής , ἐγώ ἄὸηλον ὑπαρχεία . ὑπολαμβάνω μέν ἄγαρ ὁ φρόνησις αἴσθησις εἰμί καί συλλογίζομαι αἰτέω ὁ τρόπος · ὁ φαντασία αὐτός ὁ αἴσθησις , ὁ αἴσθησις πᾶς ἀληθής ἀντιλαμβάνω , ὁ ἄρα φαντασία πᾶς ἀληθής ἀντιλαμβάνω . οὗτος ὁ μέν εἷς πρότασις παντελῶς ψευδής ὑπάρχω · οὔτε γάρ ὁ φαντασία ὁ αὐτός εἰμί ὁ αἴσθησις , εἰμί γε ὁ μέν φαντασία αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἐνεργέω δέχομαι , ὁ δέ γε αἴσθησις δήω ὁ ἐκτός . πάλιν δέ καί ὁ δύο πρότασις ψευδής ὑπάρχω , ἀλλά οὐ ὁμοίως · οὔτε γάρ πᾶς ἀληθής ἀντιλαμβάνω ὁ αἴσθησις , ἐάν μή ὑγιής ἔχω καί ὁ αἴσθησις καί ὁ αἰσθητήριον καί ὁ διαπορθμεύω δέ . ὁ Δημόκριτος οὖν , φημί , διά ὁ ὑπολαμβάνω ὁ φρόνησις αἴσθησις εἰμί , οὗτος δέ ὁ αἴσθησις εἰμί ἀλλοίωσις , ὥσπερ καί εἰμί , ὁ φαίνω κατά ὁ αἴσθησις ἐκ ἀνάγκη ἀληθής εἰμί φημί . ἐντεῦθεν γάρ καί Ἐμπεδοκλῆς καί Δημόκριτος καί ὁ ἄλλος ἕκαστος ὡς εἶπον τοιοῦτος δόξα ἔνοχος γίγνομαι , τουτέστιν ὑπεύθυνος , καί γάρ καί ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὁ μεταβάλλω ὁ ἕξις λέγω καί ὁ φρόνησις μεταβάλλω , ὡς εἄν ὁ κρᾶσις ὁ σῶμα ἕπομαι ὁ ψυχικός δύναμις , καθάπερ καί τις ὁ ἰατρός εἴρω . διό λέγω πρός πάρειμι1 γάρ μῆτις αὐξάνω ἀνθρώποισι’ , τουτέστι πρός ὁ πάρειμι εἰμί μέν ὑγιής ἔχω ὁ κρᾶσις , καί ὁ φρόνησις , εἰμί δέ κακῶς , <καὶ> ὁ φρόνησις . δυνατός δέ εἰμί ἀπολογέομαι ὑπέρ Ἐμπεδοκλῆς ὅτι λέγω ὡς ὅτι πρός ὅς τις μεταχειρίζω , καί κιακεω · εἰμί μέν γάρ μετά αἴσθησις διαβιόω , αἰσθητός καί ἐνεργέω , εἰμί δέ νοερός βιόω , νοερός καί ἐνεργέω . καί ἐν ἕτερος δέ , φημί , οὕτως λέγω Ἐμπεδοκλῆς ὅτι ὅσος ἀλλοῖος , τοσοῦτος καί * * * μεθίστημι , ὡς ἄν ἕπομαι ὁ ψυχικός δύναμις , ὡς εἴρω , ὁ κρᾶσις ὁ σῶμα · πάλιν ἐπάγω τόσος ἄρα σφεῖς καί ὁ φρονέω ἀλλοῖος παρίστημι ’ πρός ὁ μεταβολή ὁ κρᾶσις καί ὁ * * * . καί Παρμενίδης δέ [ ἴς ] ὁ αὐτός τρόπος ἀποφαίνω . φημί γάρ ὅτι ὡς γάρ ἕκαστος ἔχω μέλος πολύκαμπτος , οὕτως καί ὁ νόος ὁ ἄνθρωπος παρίστημι , ὡς εἄν καί ἐπί οὗτος ὁ ψυχικός δύναμις ἐκ ὁ αἴσθησις καί ὁ κρᾶσις γίγνομαι . ὁ αὐτός δέ ἀπολογία εἰμί εἶπον ὑπέρ οὗτος , ὅσπερ καί ὑπέρ Ἐμπεδοκλῆς εἴρω . εἶτά φημί ὅτι ὁ αὐτός εἴρω Ἐμπεδοκλῆς καί Παρμενίδης · ὅσπερ γάρ Ἐμπεδοκλῆς σημαίνω ὁ φρονέω , οὗτος Παρμενίδης ὁ † μέλος . καί ἐπί πᾶς δέ φημί Παρμενίδης ὁ αὐτός θεωρέω , καί ἐπί εἷς ἕκαστος · ὁ γάρ πλέω νόημα προσγίγνομαι ἐκ ὁ πλείων αἴσθησις καί ἀκριβής . ὁ δέ Ἀναξαγόρας καί τίς ἀπόφθεγμα μνημονεύω ὑπό ὁ ἑταῖρος αὐτός , ὅτι τοιοῦτος αὐτός εἰμί ὁ εἰμί , οἷος εἄν καί ὑπολαμβάνω εἰμί αὐτός . φημί καί ὑπέρ αὐτός πάλιν ὅτι εἰμί μέν αἰσθητός τις ζῶ , καί ἐνεργέω οὕτως , εἰμί δέ νοερός , δῆλος ὡς ὅτι καί νοερός ἐνεργέω . φημί δέ ὅτι καί ὁ Ὅμηρος οὗτος ἔχω ὁ δόνη · ποιέω γάρ ὁ Ἕκτωρ μετά ὁ πληγή ὁ ὁ Αἴας κεῖμαι ἀλλοφρονέω , ὡς δῆλος εἰμί ἐντεῦθεν ὅτι καί ὁ παραφρονέω μέν φρονέω , ἀλλά οὖον ὁ αὐτός ὅσπερ φρονέω καί πρότερος . εἰμί οὖν ἀμφότερος φρόνησις ὑπάρχω , καί ὁ παραφρονέω καί πρό ὁ πληγή , δῆλος ὡς ὅτι ὁ ὅς ἅμα καί οὕτως καί οὐ οὕτως ἔχω , εἰμί γε ἔχω φρόνησις f . 194v λέγω καί πρό ὁ πληγή καί μετά ὁ πληγή . p . 1009b33 ἤ καί χαλεπός συμβαίνω εἰμί . ὅτι2 ἐκ ὁ δόξα οὗτος ὁ ἐγχειρέω φιλοσοφέω ἀθυμέω λέγω ὅτι εἰμί ὁ τηλικόσδε ἀνήρ οὐ δύναμαι καταλαμβάνω ὁ ἀληθής , πολύς μᾶλλον ἐγώ οὖον δύναμαι μανθάνω . * * * ὅτι ἐντεῦθεν χαλεπός τίς ἀκολουθέω · εἰμί γάρ ὁ μάλιστα ὁ ἐνδέχομαι ἀληθής ὁράω ( οὗτος δέ εἰμί ὁ μάλιστα ζητέω αὐτός καί φιλέω ) οὗτος τοιοῦτος ἔχω δόξα καί τοιοῦτος ἀποφαίνω περί ὁ ἀλήθεια , πῶς οὐ ἄξιος ἀθυμέω ὁ φιλοσοξεω ἐγχειρέω ; ὁμοίως γάρ εἰμί ὁ ζητέω ὁ ἀλήθεια ὁ ὁ πέτομαι διώκω . ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος οὖον καταλαμβάνω , οὕτως οὐδέ οὗτος κατά ἐκεῖνος . φημί οὖν ὅτι ὁ ἀπάτη οὗτος αἴτιος αὐτός γίγνομαι , ὅτι κατά μέν ἀλήθεια σκοπέω περί ὁ εἰμί πᾶς , ὅδε εἰμί ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ αἰσθητός μόνος . ἐν δέ οὗτος ὁ αἰσθητός πολύς εἰμί ὁ ὁ ἀόριστος φύσις καί ὁ οὕτως εἰμί , ὥσπερ εἶπον , ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια . διό εἰκότως μέν λέγω ὅτι ὁ αὐτός καί εἰμί εἰμί καί οὐ εἰμί , οὐ ἀληθής λέγω · οὔτε γάρ ἐνέργεια , καθάπερ καί ὑπολαμβάνω , ὁ αὐτός εἰμί καί οὐ εἰμί , ἀλλά δύναμις . οὗτος γάρ μᾶλλον δεῖ εἶπον πρός αὐτός ἤ ὥσπερ Ἐπίχαρμος ( 6 ) κωμικός ὑβριστικός προέρχομαι εἰς ὁ Ξενοφάνης . ἄλλως τε δή ὁράω οὗτος ὁ φύσις ὁ αἰσθητής κινέω καί ἐν μεταβολεύς εἰμί , κατά δέ ὁ μεταβάλλω μηδείς εἰμί ἀληθής λέγω , εἰμί γε ἐν ῥύσις πᾶς ὑπάρχω , λέγω ὅστις ἀδύνατος εἰμί ἀληθεύω περί ὁ πάντῃ πάντως μεταβάλλω . ἐκ γάρ οὗτος ὁ ὑπόληψις ἐξανθέω ὁ ἄκρος δόξα ὁ εἴρω , ὁ ὁ φάσκω ἡρακλειτίζω , καί οἷος Κρατύλος ἔχω , ὅς ὁ τέλος οὐδέ φθέγγομαι ἀνέχω οἴομαι ταχύς ὁ φωνή ῥέω ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὁ δάκτυλος κατανεύω καί ἀνανεύω , καί ἐπιτιμάω ὁ Ἡράκλειτος λέγω ὅτι οὖον δυνατός δίς εἰς ὁ ποταμός παρέρχομαι διά ὁ ῥευστός · οὐδέ γάρ μένω ὁ αὐτός · καί λέγω ὅτι οὐδέ ἅπαξ δυνατός εἰμί ὁ αὐτός ποταμός διέρχομαι εἰμί γε ἐν ὅσος κινέω παρέρχομαι ὁ ὕδωρ . ὁ μέν * * * φημί πρός αὐτός , ὅτι ὁ μέν μεταβάλλω , ἡνίκα μεταβάλλω , ἔχω τις αὐτός λόγος , ἐπεί ῥέω · ὅμως μέντοι γε καί οὗτος ἀμφισβητήσιμος ὑπάρχω . ἡνίκα γάρ γίγνομαι ἐκ λευκός μέλας , ἔχω τίς καί ὁ λευκός . ἐκ ὅς ἐξίστημι , καί ὁ μέλας , εἰς ὅς τρέπω · ὥστε οὐ εἰμί παντελῶς ἀσύστατος . ἄλλως τε δή ὁ φθείρω δεῖ εἰμί τίς , ἵνα καί εἰμί γίγνομαι τίς , δεῖ εἰμί ὁρίζω ἐκεῖνος ἐκ ὅς γίγνομαι . καί ὁ ποιέω αὐτός ἀνάγκη εἰμί , εἰμί μή ἔχω ἐκεῖνος ἕτερος ποιητικός , ἐπεί οὕτως εἰς ἤπειρος προέρχομαι . πρός ἐπί οὗτος δέ κατά ὁ ποσός εἰμί ὁ ῥύσις ὁ ἐπιρροή καί ὁ ἀπορροή · ἡνίκα γάρ μή τρέφω , ἀπορρέω ὁ ἐκ ἐγώ , ἡνίκα δέ τρέφω , ἐπιρρέω · ὁ δέ εἶδος ὁρίζω μένω . πῶς οὖν λέγω πᾶς ἐν ῥύσις εἰμί ; διό φημί ἀλλά οὗτος πείρω ἐκεῖνος δεῖ ἐγώ εἶπον ὅτι οὖον ὁ αὐτός εἰμί ὁ μεταβάλλω κατά ποσός καί ποιός . κατά οὖν ὁ ποσός γίγνομαι μεταβολή , ὁ δέ εἶδος ἀμετάβλητος εἰμί . ὁ δέ πρᾶγμα κατά ὁ εἶδος γιγνώσκω · ὥστε οὐ εἰμί ὁ γνῶσις ἀπερίληπτος . ἄλλως τε δή ἄξιος εἰμί ἐπιτιμάω ὁ ἐκ ὁ αἰσθητής ὁ μικρός , ὁ εἰμί ἐν ῥύσις καί μεταβολή , ἀποφαίνω καί περί ὁ ὅλος ουπανος . ὁ γάρ περί ἐγώ τόπος μέν εἰμί ἐν γένεσις καί φθορά , ἀλλά οἶτος ὅς ὁ τόπος οὐδείς μόριον εἰμί ὁ πᾶς · δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ἀπό ὁ γῆ μέχρι ὁ ἡλιακός σφαῖρα ὁ ἀπό ὁ γῆ μέχρι ὁ σεληνιακός εἰκοσαπλάσιος ὑπάρχω . δείκνυμι δέ ἐν γεωμετρία ὅτι ὁ μῆκος διπλάσιος δύναμις τετραπλάσιος ὑπάρχω , ὁ δέ στερεός οκταπλάσιος ὑπάρχω · ὥστε ὁ ἐμβαδόν1 ὁ ἐμβαδός τετρακοσιοστοπλάσιον ὑπάρχω ἐάν γάρ ὁ ἐμβαδόν1 τέμνω εἰς Κ , τετρακόσιοι χωρίον ποιέω ) , ὁ δέ στερεός ὀκτακισχιλιονταπλάσιον ὑπάρχω ὁ ἡλιακός σφαῖρα , ὅπου κινέω ὁ ἥλιος , ὁ ἀπό ὁ γῆ μέχρι ὁ σεληνιακός , τουτέστι ὁ τέσσαρες στοιχεῖον . ὁ δέ ἀπό ὁ σεληνιακός μέχρι ὁ ἀπλανής οὔτε λόγος δέχομαι οὔτε τρόπος τις · ὥστε εἰκότως φημί ὅτι οὗτος οὐδείς ὡς εἶπον μόριον εἰμί ὁ πᾶς . ὥστε · Δίκαιος ἄν διά ἐκεῖνος ὁ μείζων οὗτος ὁ φθαρτός ἀποψηφίζομαι ἢ διά οὗτος ἐκεῖνος καταψηφίζομαι . ἔτι δέ πρός ὁ πάλαι λόγος οὗτος εἴρω . ὅτι γάρ εἰμί ἀκίνητος φύσις λεκτέος αὐτός καί δεῖ αὐτός πείθω περί οὗτος . καίτοι γε συμβαίνω ὅς λέγω ὁ αὐτός εἰμί καί μή εἰμί ἠρεμέω μᾶλλον φαίνω πᾶς ἢ παρακινέω . οὖον γάρ εἰμί εἰς ὅς μεταβάλλω · ἅπας γάρ ὑπάρχω ἐν πᾶσις εἰμί γάρ ὁ λευκός καί οὖον λευκός εἰμί , ἀμετάβλητος εἰμί · διά τίς γάρ μεταβάλλω ; ἤδη γάρ ἔχω εἰς ὅς βούλομαι μεταβάλλω · ὥστε πᾶς ἐκ ἀνάγκη εἴρω ἀμετάβλητος . χρή δέ οἶδα ὅτι ὁ γῆ ἀκίνητος εἰμί . νοέω οὖν εὐθύς φέρω ἀπό ὁ μεταξύ ὁ θερινός τροπικός καί τίς * * * σὰν ὁ γῆ καί σομπεριφερω , καί γράφω κύκλος ὁ γῆ ἀκίνητος ἰαύω . ὥστε † φαίνω κύκλος καί οὖον ὁ ὅμοιος καί ἐπί ὁ χειμερινός , καί ὁ βόρειος καί νότιος πόλος . p . 1010b1 περι δέ ὁ ἀλήθεια ὡς οὖον ὅς ὁ φαίνω ἀληθής , πρῶτος μέν · ἐντεῦθεν πρός ὁ Πρωταγόρειος δόξα ἐνίστημι ὁ λέγω πᾶς ὁ φαίνω ἀληθής εἰμί , καί ὅς δοκέω ἕκαστος οὗτος καί ἀληθής εἰμί χράομαι δέ ὁ Πρωταγόρας τοιοῦτος συλλογισμός πρός ὁ σύστασις ὁ οἰκεῖος δόξα , λέγω οὕτως ὅτι ὁ φαντασία αὐτός εἰμί ὁ αἴσθησις , πᾶς αἴσθησις ἀληθής ὑπάρχω , ὁ φαντασία ἄρα ἀληθής ὑπάρχω · καί οὗτος σπουδάζω δείκνυμι ὅτι πᾶς ὁ φαίνω εἰμί ἀληθής , καί ὅτι ὅς δοκέω κατά ὁ φαντασία ἀληθής , οὗτος καί εἰμί ἀληθής . ἰστέον δέ ὅτι οὗτος ὁ πρότασις ὁ μέν μικρός πρότασις παντελῶς ψευδής ὑπάρχω · οὔτε γάρ ὁ φαντασία ὁ αὐτός εἰμί ὁ αἴσθησις , εἰ ὁ μέν αἴσθησις δήω ὁ ἐκτός πρός ὁ ἐνεργέω , ὁ δέ φαντασία οὖον δήω ὁ ἐκτός · διό καί παθητικός νόος προσαγορεύω οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ περι Ψυχή πραγματεία . ἀλλά οὔτε γάρ πᾶς αἴσθησις ἀληθής , ἀλλά ὁ ὁ οἰκεῖος αἰσθητής , καί οὖον ὁ ἀλλότριος · οὔτε γάρ δύναμαι γεῦσις κρίνω ὁ χρῶμα · ὥστε χρεία εἰμί καί ὁ οἰκεῖος αἰσθητής , καί ἵνα ὑγιαίνω ὁ αἰσθητήριον , καί ὁ αἰσθητός ἵνα μή εἰμί πόρρω , καί ὅσος ἄλλος προσδιορίζω ἀκριβής ἐν ὁ περι Ψυχή πραγματεία . p . 1010b1 περι δετός ἀλήθεια , ὡς οὖον πᾶς ὁ φαίνω . περι δέ ὁ ἀλήθεια , περί ὅς καί ὁ λόγος ποιέω , ὡς οὖον πᾶς ὁ φαίνω εἰμί ἀληθής κατά Πρωταγόρας . φημί οὖν ὅτι ἄν ὑποτίθημι , ὅτι οὐ εἰμί ὁ αἴσθησις ψευδής ὁ ἴδιος αἰσθητής , * * * ὁ αἴσθησις ἀληθής ὑπάρχω · ὁ <δὲ> μικρός πρότασις οὐ ῥώννυμι ὁ λέγω ὅτι ὁ φαντασία ὁ αὐτός εἰμί ὁ αἴσθησις , καθάπερ ἐν ὁ θεωρία δείκνυμι . p . 1010b13 ὁράω ἄξιος θαυμάζω , εἰμί οὗτος ἀπορέω , πότερος τηλικοῦτος εἰμί ὁ μέγεθος . Ἄξιος εἰμί αὐτός θαυμάζω , πῶς ὅλως φημί ὅτι πᾶς αἴσθησις εἰμί ἀληθής . ἡνίκα γάρ τις πόρρωθεν θεωρέω ὄρος μέγας , μικρός αὐτός πάνυ δοκέω εἰμί διά ὁ διάστημα ὁ ὄψις ἐξασθενέω , καί ὥσπερ γεώλοφος αὐτός τις δοκέω εἰμί , πλησίος δέ μέγας · ὥστε εἰμί πᾶς ὁ φαίνω ἀληθής , συμβαίνω ὁ αὐτός καί μέγας εἰμί καί μικρός , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . ἄλλως τε δή πάλιν , ὡς εἴρω ἐν ὁ περι Ψυχή , ὅτι ὁ πόρρωθεν μέλας φαίνω διά ὁ ἀσθένεια · ὥστε πάλιν συμβαίνω ὁ αὐτός καί μέλας εἰμί καί λευκός , ὅσπερ εἰμί ἄτοπος . πρός ἐπί οὗτος δέ , ὅσπερ φημί · καί ὁ Πλάτος ἐν ὁ Θεαίτητος , ὅτι καί ὁ καθεύδω ἀληθεύω θέω καί ὁ ἐγείρω . ἐάν οὖν τις ὑπάρχω ἐν Λιβύη καί ] οἴομαι ἑαυτοῦ ἀπέρχομαι εἰς ὁ ᾠδεῖον ὁ Ἀττικός , ἀνίστημι ἐκ ὕπνος πορεύω ἐπί ὁ ᾠδεῖον , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . ᾠδεῖον δέ λέγω ὁ μέρος ὁ θέατρον , ὅπου ὁ ἀοιδή λέγω . φημί οὖν ὅτι ἄξιος εἰμί θαυμάζω , εἴτερ ὅλως ὁ οὕτως ἄτοπος ἀπορέω λέγω ὅτι πᾶς αἴσθησις εἰμί ἀληθής , πότερος τηλικοῦτος εἰμί ὁ μέγεθος καί ὁ χρῶμα τοιοῦτος , καί οἷος ἄρα φαίνω πόρρωθεν , τοιοῦτος φαίνω καί ὁ ἐγγύθεν . ὥστε συμβαίνω , ὡς εἴρω , πᾶς ἀληθεύω <καὶ> ὁ αὐτός καί μέγας εἰμί καί μικρός κατά ὁ αὐτός , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . καί πάλιν φημί πότερος ὁποῖος ὁ ὑγιαίνω , τοιοῦτος καί ὁ κάμνω φαίνω · πάλιν οἷος ὁ ἀσθενέω , τοιοῦτος καί ὁ ἰσχύω . συμβαίνω ἐν ὁ αὐτός καί γλυκύς εἰμί καί πικρός μέλι , ἐπεί ὁ μέν ὑγιαίνω δοκέω εἰμί γλυκύς , ὁ δέ κάμνω πικρός , καί πάλιν ὁ αὐτός ὁ μέν ἰσχύω ἐλαφρός ὁ δέ ἀσθενέω βαρύς . καί ὅτι φημί ἐν Ἀσία εἰμί λίθος ἔοικα πιστάκιον καί ᾠόν καί ῥοιά , καί ἐγώ οὗτος θεάομαι · ὥστε καί ὁ λίθος πιστάκιον καί ᾠόν καί ῥοιά ὑπάρχω . πάλιν οἷος ὁ καθεύδω , τοιοῦτος καί ὁ ἐγείρω . ὅτι μέν οὖν τοιοῦτος , ὅς φημί , ἔχω δόξα οὐ οὕτως ὑπολαμβάνω , φανερός ὑπάρχω · . οὐδείς γοῦν νύκτωρ ὀνειρώσσω καί δόξα Ἀθήνησιν εἰμί εἰμί ἐν Λιβύη πορεύω εἰς ὁ ᾠδεῖον . p . 1010b11 ἔτι δέ περί ὁ μέλλω , ὥσπερ καί πλάτος λέγω . βούλομαι · αὐτός ἐλέγχω καί ἐκ ὁ μέλλω χρόνος , καθάπερ ἵ Πλάτος φημί . ὁράω . γάρ ὁ † ἀσθενέω * * * ὁ αὐτός ὁράω καί λέγω ὅτι οὖον πυρέσσω καί ὅτι θνῄσκω καί οὖον θνῄσκω · ὥστε ὁ αὐτός καί πυρέσσω καί οὖον πυρέσσω , καί θνῄσκω καί οὖον θνῄσκω , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . οὗτος οὖν φημί ὅτι περί ὁ μέλλω χρόνος οὖον δήπου ὁμοίως κύριος ὁ ὁ ἰατρός δόξα καί ὁ ὁ ἀγνοέω , οἷος περί ὁ μέλλω εἰμί ὑγιής ἢ μή μέλλω . μέλλω . ἔτι δέ ἐπί αὐτός ὁ αἴσθησις οὐ ὁμοίως κύριος ὁ ὁ ἀλλότριος καί ἴδιος . ὁ μέν γάρ ὄψις ἀληθεύω περί ὁ χρῶμα , ἐπεί ἴδιος αὐτός εἰμί αἰσθητός , ὁ δέ γεῦσις οὐ ἀληθεύω , ἐπεί ἀλλότριος εἰμί αὐτός . ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ πλησίος καί ὁ * * * τουτέστι ὁ πόρρω . ἀλλά περί μέν χρῶμα ὄψις ἀλήθευσις , οὖον γεῦσις , περί δέ χυμός γεῦσις , ἀλλά οὐ ὄψις . εἰμί γάρ καί συνενεργέω ἅμα γιγνώσκω ὁ ὄψις ὅτι ξανθός εἰμί ὁ μέλι , βλέπω χρῶμα ἀπατάω καί ὑπολαμβάνω αὐτός γλυκύς , ἐπεί ἀρτύω μέλι ξανθός · ὑπάρχω γλυκύς εἰμί . ὥστε οὖον πᾶς αἴσθησις εἰμί ἀληθής , καθάπερ μάταιος λέγω ὁ περί Πρωταγόρας . p . 1010b18 ὅς ἕκαστος ἐν ὁ αὐτός χρόνος περί ὁ αὐτός οὐδέποτε φημί ἅμα οὗτος καί οὐ οὕτως ἔχω . ἰστέον ὅτι ὁ ἀπάτη γίγνομαι ἢ παρά ὁ ἐξάλλαξις ὁ · αἰσθητής ἢ παρά ὁ ἐξάλλαξις ὁ αἴσθησις ἢ παρά ὁ διαφορά ὁ μόριον .. παρά μέν ὁ ἐξάλλαξις ὁ αἰσθητής , ἐάν ὁ οἶνος μεταβάλλω ὁ γλυκύς εἰς ὄξος ἐγώ γάρ λέγω εἰμί αὐτός γλυκύς , καθάπερ καί ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἔχω , μεταβάλλω ) · ἢ παρά ὁ ἐξάλλαξις ὁ αἰσθητήριον γίγνομαι τοιόσδε γάρ χυμός συρρέω περί ὁ γλῶσσα ποιέω αὐτός ὑπολαμβάνω ὁ μέλι πικρός , ὡς ἐπί ὁ ἀσθενέω ) , ἢ παρά ὁ διαφορά ὁ μόριον · ὁ γάρ μόριον , εἰμί τυγχάνω , ὁ μέν εἰμί θερμός ὁ δέ ψυχρός ἤγουν ξηρός ἢ ὑγρός . οὗτος οὖν φημί ὅτι ὁ οἰκέω αιτιθημι ὁ ἕκαστος αἴσθησις ἐν ὁ αὐτός χρόνος περί αὐτός οὐδέποτε ἅμα οὗτος καί οὐ οὕτως ἔχω , κατά ἄλλος δέ καί ἄλλος χρόνος · δύναμαι γάρ καί ὁ λευκός ὕστερος γίγνομαι μέλας καί ὁ πικρός γλυκύς , ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ἅπας . οὕτως δέ καί περί ὁ αὐτός · περί γάρ ἄλλος καί ἄλλος οὖον πάντως ὁ αὐτός εἴρω . περί μέντοι γε ὁ πάθος , τουτέστι περί ὁ γλυκύτης οὐδέ ἐν ἕτερος χρόνος ἀμφισβητέω ἀεί γάρ ὁ γλυκύς γλυκύς εἰμί , καί ὁ φύσις ὁ γλυκύς , καθό γλυκύς , ὁ αὐτός εἰμί ) , ἀλλά περί ἐκεῖνος ἀμφισβητέω , περί ὅς συμβαίνω ὁ πάθος · οἷος ὁ μέν αὐτός οἶνος δοκέω εἄν μεταβάλλω ἢ ὁ σῶμα μεταβάλλω , τουτέστι ὁ αἰσθητήριον , διά τις χυμός συρρέω ἐκεῖσε ποτέ μέν εἰμί γλυκύς ποτέ δέ οὖον γλυκύς · ἀλλά οὖον ὁ γε γλυκύς , οἷος εἰμί ὅτ.αν ὑπάρχω γλυκύς , οὐδέποτε μεταβάλλω , αὐτός ὁ φύσις ὁ γλυκύς καθόλου · ὁρίζω γάρ εἰμί καί ὁ οὐσία ἔχω ἐν ὁ γλυκύτης . διό φημί ἀλλά ἀληθεύω περί αὐτός , καί εἰμί ἐκ ἀνάγκη ὅς εἰμί γλυκύς τοιοῦτος , τουτέστιν οὐσιόω κατά ὁ γλυκύτης . p . 1010b26 καίτοι οὗτος ἀναιρέω οὗτος ὁ λόγος ἅπας . ὅς λέγω οὗτος εἰμί ὅτι ὁ λόγος ὁ λέγω ὁ ἀντίφασις συναληθεύω καί ὅτι πᾶς ὁ λέγω ἀλήθεια λέγω ἀναιρέω ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα . εἰμί γάρ ἐν ὁ σχέσις ὁ πρός ὁ αἴσθησις ἔχω ὁ εἰμί ὁ αἰσθητής , αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἀνυπόστατος ὑπάρχω , οἷος ὁ λευκός , ὁ γλυκύς · οὔτε γάρ ἔχω οὐσία ὁρίζω ὡς πρᾶγμα , καθάπερ φημί ἐκεῖνος ὁ λέγω ὁ ἀντίφασις συναληθεύω · καί πανία ἀληθής λέγω · καί γάρ ὁ λέγω ἄνθρωπος ἀληθεύω καί ὁ μή λέγω , ὥστε οὐδείς εἰμί . ἀναιρέω δέ καί πρότασις ὁ ἀναγκαῖος . ὁ γάρ ἀναγκαῖος οὐ ἐνδέχομαι ἄλλως καί ἄλλως ἔχω · εἰμί δέ πᾶς ἀληθεύω , δῆλος ὡς ὅτι ἔχω ἄλλως καί ἄλλως . πρός ἐπί οὗτος δέ ἀναιρέω καί ἀπόδειξις , ὁ ἀρχή μή εἰμί ὁρίζω . ἄλλως τε δή εἰμί ὑποτίθημι μόνος εἰμί ὁ αἰσθητής , μή εἰμί ὁ ἔμψυχος οὐδείς εἰμί , ἐπεί πᾶς αἴσθησις ἐκ Ψυχή προέρχομαι , ὁ δέ αἰσθητός ἐν ὁ σχέσις ὁ εἰμί ἔχω ὁ αἴσθησις . * * * τοίνυν κατά ὑπόθεσις , ἐάν ἀναιρέω ὁ ζῷον . εἰμί γοῦν καθεύδω , οἴχομαι πᾶς καί οὐδείς εἰμί οὔτε θεός ἱλήκω ) οὔτε ἄγγελος οὔτε ἄλλος τίς ὅς εἰμί κατά αὐτός , ὅσπερ εἰμί καί ὁ λέγω ἐπικίνδυνος . οὗτος οὖν εἰμί ὅς λέγω , ὅτι ὁ οὗτος λόγος ἀναιρέω ὁ μηδείς εἰμί οὐσία μήτε δέ εἰμί τίς ἐκ ἀνάγκη . ὁ γάρ ἀναγκαῖος οὐ ἐνδέχομαι ἄλλως καί ἄλλως ἔχω · ὥστε εἰμί εἰμί ὁ ἐκ ἀνάγκη , ὥσπερ καί εἰμί , καθάπερ φημί ἐκ ἀνάγκη ὁ ἥλιος ἀνατέλλω καί ὁ ἄνθρωπος ζῷον εἰμί καί ἄλλος μυρίος , καί ὁ θεός ἀγαθός , οὐ οἷος τε οὕτως τε καί οὐ οὕτως , ἀλλά ἀεί ὁρίζω φύσις ὁ πρᾶγμα . ἄλλως τε , φημί , εἰμί γε ὑποτίθημι ὁ αἰσθητός μόνος , οὐδείς εἄν εἰμί παντελῶς μή εἰμί ὁ ἔμψυχος · αἴσθησις γάρ οὐ ἄν εἰμί , ὡς εἴρω . ὁ μέν οὖν μήτε ὁ αἰσθητός εἰμί ὡς αἰσθητός μήτε ὁ αἴσθησις ὡς αἴσθησις ἄνευ ἀλλήλων ὁ πρός τίς γάρ οὗτος ὑπάρχω ) ἴσως ὁ τοιοῦτος ἀληθής ὑπάρχω ὁ γάρ αἰσθάνομαι πάθος οὗτος εἰμί ὁ ὁ αἴσθησις ) · ὅδε λέγω ὅτι οὐδέ ὁ ὑπόκειμαι εἰμί , τουτέστιν αὐτός ὁ πρᾶγμα , ἄνευ ὁ αἴσθησις , ἄτοπος τίς εἰμί καί ἀδύνατος . ὡς μέν γάρ αἰσθητός ὁ εἰμί οὐ ὑπάρχω ἄνευ ὁ αἴσθησις , ὥσπερ καί ἐπί ὁ πατήρ καί ὁ υἱός φημί ὅτι ὡς μέν πατήρ οὖον προφύομαι ὁ υἱός , ὡς δέ ἄνθρωπος προυφίστημι αὐτός · οὕτως οὖν φημί καί ἐπί ὁ αἰσθητής καί ὁ αἴσθησις , ὅτι ὡς μέν αἰσθητός οὖον προυπάρχω ὁ αἴσθησις , ὡς πρᾶγμα προυπάρχω , ἐπεί καί κινέω , φύσις δέ πρότερος ὑπάρχω ὁ κινέω ὁ κινέω . διότι φημί ὁ δέ ὁ ὑπόκειμαι μή εἰμί , ὅς ποιέω ὁ αἴσθησις , καί ἄνευ αἴσθησις ἀδύνατος . οὖον γάρ ὅς γε αἴσθησις αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί , τουτέστι * * * αἴσθησις ἔχω ὁ εἰμί ὁ αἰσθητής , ἀλλά εἰμί τίς καί ἕτερος παρά ὁ αἴσθησις , ὅσπερ ἀνάγκη πρότερος εἰμί ὁ αἴσθησις · καθάπερ ἄγαρ εἴρω , ὁ κινέω ὁ κινέω φύσις πρότερος εἰμί . κἀν εἰμί λέγω πρός ἀλλήλων οὗτος , ὡς ὁ ] αἰσθητός καί αἴσθησις οὐ εἰμί ἄνευ ἀλλήλων , ὡς μέντοι γε πρᾶγμα ὑπάρχω πρότερος . p . 1011a3 ὅς δέ τις ἕ ἀπορέω καί ὁ οὗτος πείθω καί ὁ ὁ λόγος οὗτος μόνος λέγω . ἐντεῦθεν ἕτερος ἐπιχείρημα τίθημι καί φημί ὅτι εἰμί τις ὅς μέν ἀρέσκω ὁ παρά ἐγώ λέγω , ὅτι οὐ ὀρθῶς λέγω ὁ περί Πρωταγόρας * * * παρά ἐκεῖνος λόγος ταράσσω αὐτός . φημί γάρ ἐκεῖνος ὅτι ἐπεί καί ὁ νοσέω ὑπολαμβάνω ὁ μέλι πικρός καί ὁ ὑγιαίνω γλυκύς , τίς κρίνω αὐτός ; κἀν γάρ εἶπον ὁ ὑγιαίνω ὅτι ἐγώ καλῶς λέγω , οὐδείς κακός εἴρω ὁ νοσέω ὅτι ἐγώ μᾶλλον καλῶς λέγω · πόθεν γάρ δῆλος ὅτι οὖον μᾶλλον ἐγώ ἀληθεύω ἤ2 σῦς ; καί πάλιν ἐπεί ὁ μέν δοκέω ὅδε εἰμί , ὁ δέ ὅδε , τίς κρίνω ἅπας οὗτος ; φημί οὖν πρός οὗτος ὁ ἀπορία ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ὁ τοιοῦτος ἀπόρημα ὅμοιος ὑπάρχω ὁ ἀπορέω , πότερος καθεύδω νῦν ἢ ἐγείρω . ὁ γάρ ὁμολογέω οὖον δεῖ ζητέω · ὁ γάρ τοιοῦτος , ὅς φημί ἐν ὁ τόπος , αἴσθησις ἢ κόλασις δήω . ἄλλως τε δή οὖον δεῖ ὁ ἀρχή ὁ ἀπόδειξις ἀποδείκνυμι , ἐπεί οὕτως , ὡς εἴρω ἐν ὁ ἀποδεικτικός πραγματεία , πᾶς εἰμί ἀποδεικτός καί οὕτως οὐδείς εἰμί ἀναπόδεικτος . οὗτος οὖν φημί ὅτι εἰμί δέ τις ὅστις ἀπορέω καί ὁ οὗτος πείθω ὅτι καλῶς λέγω , καί ὁ ὁ λόγος οὗτος μόνος λέγω ὑφοράω ἀπορέω διά αὐτός , καθάπερ εἴρω · ζητέω γάρ τίς εἰμί ὁ κρίνω ὁ ὑγιαίνω καί ὁ νοσέω , ἡνίκα ὁ μέν λέγω ὅτι πικρός εἰμί ὁ μέλι , ὁ δέ γλυκύς ( ἀμφότερος γάρ οὖον πείθω ἀλλήλων ) , καί πάλιν ἡνίκα ὁ μέν φημί ὅδε πυρέσσω ὁ δέ μή πυρέσσω . ζητέω γάρ τίς κρίνω οὗτος , καί ὅλως ὁ περί ἕκαστος κρίνω ὀρθῶς , ἐπεί ἀλλήλων οὖον πείθω . φημί ἐν ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ὁ τοιοῦτος ἀπόρημα ὁμοῖος εἰμί ὁ ἀπορέω , πότερος καθεύδω ἢ ἐγείρω νῦν . δύναμαι δέ ὁ ἀπορία ὁ τοιοῦτος πᾶς ὁ αὐτός , πότερος ἐσθίω ἢ οὐ ἐσθίω , καί πότερος λούω , εἰμί γε μή πείθω ἀλλήλων ὁ λέγω . ὁ τοίνυν post γάρ ΙΙ litterae desunt A : ὅς γε ex Aristotele addidi ἑαυτοῦ Aristoteles : ἑαυτοῦ libri post τουτέστι VII litterae desuut Α : fort , addendum οὖον γάρ ἐν 5 γάρ addidi τοιοῦτος πᾶς ὁ λέγω αἴτιος βούλομαι λαμβάνω · ἀρχή γάρ ἵζω , καί οὗτος ὁ ἀρχή βούλομαι διά ἀπόδειξις λαμβάνω , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος · εἰμί γάρ ὁ ἀρχή ἀποδείκνυμι λαμβάνω , ἐπί ἤπειρος καταντάω , καί οὕτως οὐδείς εἰμί ἀποδεικτός · οὐδέ γάρ δυνατός διέρχομαι ὁ ἤπειρος . ἐπεί ὅτι γε οὖον πείθω ὑπάρχω ὅτι ὅσπερ τις νομίζω οὗτος καί ἀληθής ὑπάρχω , δηλόω ὁ πρᾶξις · οὔτε γάρ βούλομαι πίνω ὕδωρ εἰς κάμινος ἀπέρχομαι πῦρ . ἀλλά ὥσπερ εἶπον , ὁ πάθος αὐτός οὗτος εἰμί · λόγος γάρ ζητέω , ἐπί πρᾶγμα οὖον δυνατός εἰμί ἀποδίδωμι λόγος · ὁ γάρ ἀρχή ὁ ἀπόδειξις οὐ εἰμί αποδεικτός οὔτε ἀπόδειξις . ὁ οὖν τοιοῦτος ἀναιρέω καί ὁ κοινός ἔννοια βούλομαι πᾶς ἀποδεικτός εἰμί · πρός ὅς οὐδείς εἰμί ἀποδεικτός . p . 1011a13 οὗτος μέν οὖν ῥᾳδίως ἄν οὗτος πείθω . ἀπορέω μόνος ῥᾳδίως εἄν πείθω , ἐπείγω αὐτός ὁ ἀπορία · οἶδα γάρ ὅτι καί ὡς ἐγώ λέγω , ὁ δέ παρά ὁ Πρωταγόρειος λόγος ταράσσω αὐτός · διό φημί εἰμί γάρ οὖον χαλεπός ὁ λαμβάνω καί λύω ὁ ἀπορία αὐτός . οθ δέ ἐν ὁ λόγος ὁ βία μόνος ζητέω καί λέγω ὅτι ἀδύνατος ἄλλως εἰμί πᾶς γάρ ὁ λέγω ἀληθής λέγ·ει , ἐπεί οὕτως ἔχω ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , καθάπερ φημί ὁ ἄθεος Μανιχαῖος ) ὁ οὖν τοιοῦτος ἀδύνατος τίς ζητέω · βούλομαι γάρ πίπτω εἰς ἀντίφασις καί ἐναντίος ἑαυτοῦ εἶπον , καί οὕτως δυσωπέω μετά ὁ ἔλεγχος . φέρω οὖν εἰς ἀντίφασις εἴρω πάλιν ὅτι καί ἐγώ αὐτός οὗτος φημί , ὅτι ὁ ἀντίφασις συναληθεύω , καί οὐδείς ἄτοπος δίδωμι . πῶς οὖν δυνατός εἰμί ὁ τοιοῦτος διελέγχω ; διό φημί ἐναντίος γάρ εἶπον ἀξιόω εὐθύς ἐναντίος λέγω . εἰμί οὖν μή εἰμί πᾶς πρός τίς , ὡς ὁ λόγος δείκνυμι καί δείκνυμι , ἀλλά ἔνιοι ὑπάρχω αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ὡς ἄνθρωπος ἵππος καί πᾶς οὐσία , οὐ εἄν εἰμί ἅπας ὁ φαίνω μένω ἀληθής , καθάπερ φημί ὁ πρωταγόρειος . ὁ γάρ φαίνω τις εἰμί φαίνω · ὥστε ὥστε ὁ λέγω ἅπας ὁ φαίνω εἰμί ἀληθής ἅπας ποιέω ὁ εἰμί πρός τίς , ἐπεί οὐ εἰμί † ὡς φαίνω , ἀλλά πρός ὁ δόκησις μέν εἰμί τουτέστι λευκός , πρός δέ ὅδε οὖον μέλας · ὥστε πρός τίς εἰμί πρός ἄλλος καί ἄλλος . πᾶς ἐν πρός τίς ὑπάρχω κατά αὐτός . p . 1011a21 Διὸ καί φυλακτέος ὁ ὁ βία ἐν λόγος ζητέω . ἐντεῦθεν ὥσπερ ἀκριβής αὐτός ἑαυτοῦ βούλομαι ποιέω ὁ δόξα ὁ ὁ Πρωταγόρας , καί φημί ὅτι ἐσθίω οὗτος παραφυλάσσω ὁ ὁ βία ἐν ὁ λόγος ζητέω καί μή πείθω μήτε δέ ἀπορέω , ἀλλά λέγω ὅτι οὕτως ἔχω ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , καθάπερ ἀνωτέρω εἴρω , πρός οὗτος δέ καί ὑπέχω καί · δίδωμι λόγος ἀξιόω , περί ὅς λέγω . οὗτος οὖν δεῖ αὐτός προστίθημι ὁ δόξα αὐτός καί παραφυλάσσω , ὅτι οὖον ὁ φαίνω ἁπλόος εἰμί , ἀλλά ὁ φαίνω τις φαίνω οὗτος εἰμί ἀληθής · ὁ γάρ ἰκτεριάω πικρός φαίνω ὁ μέλι , καί ἀληθής αὐτός φαίνω πικρός , εἰμί καί μή οὕτως ἔχω , καί πάλιν ὁ ὑγραίνω ὀφθαλμός ἐν ὁ λύχνος ἶρις φαίνω · ὁ δέ αἰτία εἴρω ἐν ὁ μετέωρος . δεῖ οὖν προστίθημι καί ὅτε φαίνω οὔτε γάρ ἀεί ὁ ἰκτεριάω πικρός φαίνω · ἐάν γοῦν ὑγιαίνω , γλυκύς αὐτός φαίνω ) , καί ὅς ἀντί ὁ καί καθό ) αὐτός φαίνω , καί ὅς , τουτέστιν ὁ τρόπος κατά ὅς αὐτός φαίνω . ἐάν γάρ βούλομαι ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ δόξα αὐτός καί ὑπέχω λόγος , μή οὕτως δέ ὑπέχω , ὥσπερ εἴρω , εἰμί καί οὕτως ἐλέγχω , ὡς εἴρω , ἀλλά μᾶλλον ἐκείνως , ὥσπερ φημί , συμβαίνω αὐτός ταχύς ὁ ἐναντίος λέγω · εἰμί ἁπλόος οὕτως φημί , ὅτι πᾶς ὁ φαίνω εἰμί ἀληθής , καί πᾶς ὁ λέγω ἀληθής λέγω , συμβαίνω καί πᾶς ψεύδω . εἰμί γάρ οὗτος εἶπον ὅδε εἰμί ἄνθρωπος , ἄλλος δέ ἵππος , ἀμφότερος ἀληθεύω , ὅς φημί · οὖον συμφωνέω δέ ἀλλήλων , καί ἀμφότερος ἄρα ψεύδω . ὥστε καλῶς εἴρω ὅτι ἐάν οὕτως εἶπον , ταχύς ἐναντίος ἑαυτοῦ καί μή βούλομαι ἀναγκάζω λέγω . διό φημί ἐνδέχομαι γάρ ὁ αὐτός κατά μέν ὁ ὄψις μέλι φαίνω , ὡς εἴρω ἐν ὁ περι Ψυχή · συνενεργέω ἀεί γάρ ποτός ἅμα ὁ δύο οὗτος αἴσθησις , ὁ γεῦσις φημί καί ὁ ὄψις , καί γιγνώσκω ὁ ὄψις ἐκ ὁ γεῦσις ὅτι ὁ μέλι ξανθός ὑπάρχω γλυκύς εἰμί . θεάομαι οὖν αὐτός κατά ἑαυτοῦ χρῶμα ξανθός , καί ὑπολαμβάνω αὐτός ἐκ ὁ μέλι ἀπατάω ὅτι γλυκύς εἰμί , οἷος χολή πικρός εἰμί . διά οὗτος οὖν φημί ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ἐνδέχομαι γάρ ὁ αὐτός κατά μέν ὁ ὄψις μέλι φαίνω , ὁ δέ γεύω ὁ ἐναντίος πικρός · ὥστε ἐναντίος δοξάζω . πῶς δέ δυνατός εἰμί ὁ ἐναντίος δοξάζω ἀληθεύω ; πάλιν δέ καί ὁ ὀφθαλμός δύο εἰμί μή ὁ αὐτός φαίνω ἑκάτερος ὁ ὁράω , ἐάν ὑπάρχω ἀνόμοιος , καί ὁ μέν εἰμί ὑγρός ὁ δέ ὑγιής . οὗτος δέ ὑπομένω , ὅς φημί καί ὁ ἡμέτερος φιλόσοφος · ὁ γάρ ἀριστερός ὑγρός ἔχω καί φημί ὅτι ἐν ὁ λύχνος ἐν μέν ὁ ἀριστερός ὁράω ἶρις , ἐν δέ ὁ δεξιός οὐ ὁράω διά ὁ ἀπαλλάσσω αὐτός ὑγρότης . p . 1011a28 ἐπεί πρός γε ὁ διά ὁ πάλαι εἴρω αἴτιος . ὅς λέγω οὗτος εἰμί , ὅτι <πρὸς> ὁ λέγω διά ὁ πάλαι αἴτιος ἅπας ὁ φαίνω εἰμί ἀληθής , ἐπεί ὅς δοκέω ἕκαστος , οὗτος καί εἰμί ἀληθής , καί ὁ μέν ἰκτεριάω πικρός δοκέω , ὁ δέ ὑγιαίνω γλυκύς , καί λέγω ἀμφότερος ὅτι ἑκάτερος ἀληθεύω καί διά οὗτος ἕπω ὁ δόξα αὐτός πᾶς ὁμοίως εἰμί ψευδής καί ἀληθής · οὔτε γάρ ἅπας ὁ αὐτός φαίνω , ὡς διά πλείων ἐπιχείρημα δείκνυμι , οὔτε ἀεί ὁ αὐτός ὁ αὐτός , ἀλλά ἐναλλάσσω καί παρά ὁ ἐναλλαγή ὁ αἴσθησις καί ὁ αἰσθητήριον καί ὁ ὁ μόριον διαφορά , ὡς ἀνωτέρω εἴρω . ἀλλά πολλάκις ὁ ἐναντίος κατά ὁ αὐτός χρόνος · ὁ μέν ἄγαρ ἁφή δύο λέγω εἰμί ὁ δάκτυλος , ἡνίκα ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ἐπιπλέκω , ὁ δέ ὄψις μή ὁράω ὁ ὑποκάτω εἷς ὑπολαμβάνω εἰμί δάκτυλος , ἐπεί κρύπτω ὑπό ὁ ἐπάνω ὁ κάτωθεν . ἀλλά οὖον ὁ αὐτός αἴσθησις , ’ ὡς εἴρω , ἀλλά ἄλλος καί ἄλλος , ὁ ὁράω καί ὁ ἁφή , καί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως καί ἐν ὁ αὐτός χρόνος · ἐπάν γάρ μετάθεσις ὁ σχῆμα γίγνομαι , ἤγουν λοξός ὁ ὄψις ἐκπέμπω , ἤγουν ἐν ἄλλος χρόνος θεάομαι διαλύω ὁ δάκτυλος , ἐφιστάνω καί ὁ ὄψις ὅτι δύο · ὥστε οὗτος ἀληθής ὁ εἰμί δύο δάκτυλος καί οὐ εἷς . διαψεύδω ἄρα ὁ ὄψις ὁ εἰμί εἷς δάκτυλος διό ἐφίστημι οὐκέτι λέγω ) , ὁ δέ ἁφή τίθημι δύο ἀληθεύω · ὥστε εἰμί ὁρίζω φύσις ὁ πρᾶγμα . διό φημί ὥστε οὗτος εἄν εἰμί ἀληθής ὁ λέγω δύο εἰμί ὁ δάκτυλος . ἀκριβῶς οὖν , ὡς ἀνωτέρω εἴρω , ὁ δόξα αὐτός ἐνδείκνυμι καί ὁ ἀναίδεια ὁ θέσις αὐτός · πῶς γάρ οὐ ἄτοπος ὁ αὐτός πρᾶγμα ὁ αὐτός ἄνθρωπος ἐν ὁ αὐτός χρόνος πικρός ὅς καί γλυκύς λέγω εἰμί ἀληθής , ἐπεί ἄλλος μέν αἴσθησις οὕτως ἄλλος δέ οὕτως φαίνω , καί λευκός Κον τε καί φαιός , εἰμί ὁ μέν ὑγιαίνω ὁ ὀφθαλμός , ὁ δέ νοσέω ; ἀνόμοιος γάρ αὐτός οὕτως εἰμί · καί ἅμα ὅτι γίγνομαι πᾶς ὁ εἰμί πρός τίς δείκνυμι . p . 1011a28 ἐπεί πρός γε ὁ διά ὁ πάλαι εἴρω αἴτιος ὁ φαίνω φάσκω ἀληθής εἰμί , καί διά οὗτος πᾶς ὁμοίως ψευδής καί ἀληθής . ὁ ὁ Ἀφροδισιάς Ἀλέξανδρος οὕτως ἐξηγέομαι ὁ χωρίον . λέγω περί ὁ διά ὁ ἀπορέω ἐπί ὁ οὗτος τίθημι ἔρχομαι , ὅς καί εἶπον μέτριος τε εἰμί καί ὑπόμνησις καί διδασκαλία , οὐ ἐλέγχω δήω . ἐνδέω δέ ὁ λέγω ὁ ῥᾴδιος ὁ ἀπάντησις · ἔξωθεν γάρ αὐτός πορσυπακουστέον · πρός δέ ὁ διά ὁ πάλαι εἴρω αἴτιος ὁ φαίνω φάσκω ἀληθής εἰμί , καί διά οὗτος πᾶς ὁμοίως εἰμί ψευδής καί ἀληθής ῥᾴδιος ὁ ἀπάντησις · ἕπω γάρ αὐτός ὁ εἰμί πᾶς ὁμοίως ἀληθής τε καί ψευδής . καί διά τίς οὗτος , ἐπιφέρω . οὔτε γάρ πᾶς ὁ αὐτός φαίνω · διά οὗτος γάρ ἀξιόω προστίθημι ὁ ἐρίζω ὁ πᾶς ὁ φαίνω ἀληθής εἰμί ὁ 0 ) φαίνω προστίθημι ] · οὔτε ἀεί ὁ αὐτός αὐτός περί ὁ αὐτός , διό πάλιν ἀξιόω προστίθημι ὁ ὅτε φαίνω . πολλάκις δέ καί ἐναντίος κατά ὁ αὐτός χρόνος · διό πάλιν ἀξιόω προστίθημι ὁ ὅς τε καί ὅς . πῶς δέ ἐναντίος κατά ὁ αὐτός χρόνος φαίνω τις , δείκνυμι παρατίθημι ὁ ἁφή · ὁ μέν γάρ ἁφή δύο λέγω ὁ ἐναλλάξ δάκτυλος , ὁ δέ ὄψις εἷς . ὁ γάρ μήτε ὁ αὐτός πᾶς φαίνω μήτε ὁ αὐτός ἀεί ὁ αὐτός , μή μάλα τε ἡγέομαι ὅς φαίνω ὁμοίως ὅδε μέν ἀληθής ὅδε δέ ψευδής , ἕπω ὁ πᾶς ὁμοίως γίγνομαι ὁ φανταστής ἀληθής τε καί ψευδής , ὁ αὐτός καί τοιοῦτος καί οὖον τοιοῦτος φαίνω . εἶπον δέ καί δείκνυμι , πῶς ἀκολουθέω αὐτός πᾶς ὁμοίως λέγω ψευδής τε καί ἀληθής ἁπλόος λέγω πᾶς ὁ φαίνω ἀληθής , οὔτε γάρ <φησί> πᾶς ὁ αὐτός φαίνω , ἀλλά <τὰ> ὅδε φαίνω ἀληθής ὅδε ψευδής φαίνω , οὔτε γάρ ] ὁ αὐτός ἀεί ὁ αὐτός ἀλλά καί ἐναντίος , ὡς ἐπί ὁ μέλι καί ὁ νοσέω , πολλάκις καί ἐν ὁ αὐτός χρόνος . ὅς σημεῖον παρατίθημι ὁ ἐπί ὁ ἁφή τε καί ὁ ὄψις · ὅς γάρ ὁ ὁράω εἷς φαίνω , οὗτος ὁ ἁφή πλείων φαίνω κατά ὁ δάκτυλος ὁ διαφέρω ἐπιβολή ἐπί αὐτός · ὅσος γάρ ὁ ἅπτω δάκτυλος καί ὁσάκις ἀπίω , τοσοῦτος φαίνω εἰμί ἐκεῖνος ὅς ἅπτω , εἷς φαίνω ὁ ὁράω . δύναμαι καί εἷς τις εἰμί καί συνεχής ὁ ἁφή οὗτος δο ὁ δάκτυλος κἀν ὁ μέν αὐτός μανός εἰμί ὁ δέ σκληρός τε καί πυκνός , καί ὁ μέν τραχύς ὁ δέ λεῖος , ἅπτω δέ τις μή ὁράω , ἄλλοτε ἄλλος μεταφέρω ὁ δάκτυλος . δύναμαι ὁ ἐπάλλαξις ὁ δάκτυλος λέγω ὁ πρός ἀλλήλων περιπλοκή · ὁ γάρ περιπλέκω ἀλλήλων δάκτυλος ὁ μέν ὁράω εἷς φαίνω , ὁ δέ ἁφή πολύς . εἰμί δέ οὗτος φανερός δείκνυμι ἐπί ὄψις καί γεῦσις , εἰμί ὁ μέν ὁράω φαίνω μέλι διά ὁ χρῶμα τίς εἰμί ξανθός , ὁ δέ γεύω χολή διά ὁ πικρός . δείκνυμι δέ οὗτος ἕπομαι ὁ οὗτος λέγω ἑξῆς προστίθημι ὁ διορισμός , ὗς εἶπον αὐτός πρό ὀλίγος λέγω δήω οὗτος προστίθημι ὁ λέγω δόξα πᾶς ὁ φαίνω εἰμί ἀληθής ὁ βούλομαι διαφεύγω ὁ ἐν ὁ λόγος ἔλεγχος · οὐκέτι γάρ , εἰμί οὗτος εἰμί πρόσκειμαι ὁ ἀληθής φαντασία , συμβαίνω ὁ προερέω ἄτοπος . οὗτος γάρ λέγω διά ὁ ἀλλά οὖον ὁ γε αὐτός αἴσθησις καί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως καί ἐν ὁ αὐτός χρόνος . εἰμί γάρ μετά οὗτος ὁ διορισμός ὁ φαντασία ἀληθής λέγω , οὐκέτι ἄν ἕπω ὁ πᾶς φαντασία ὁμοίως ἀληθής τε εἰμί καί ψευδής · ὁ γάρ μετά ὁ εἴρω διορισμός ἀληθής ἄν εἰμί δείκνυμι . ὁ εἶπον ἐπιφέρω p . 1011b1 ἀλλά ἴσως διά οὗτος ἀνάγχω λέγω ὁ μή διά ἀπορία . ὁ λέγω οὗτος εἰμί , ὅτι ὁ μέν διά ὁ ἀπορέω , Ποίας χρή ὁ ἀλήθεια ὁ φαντασία λέγω ὁμοίως πᾶς φαίνω , τίθημι πᾶς φαντασία ὁμοίως εἰμί ἀληθής , προφανής ὁ ἕπομαι ἄτοπος , ὅστις μεταπείθω εἄν αὐτός οὗτος δόξα · ὁ δέ μή διά ἀπορία ἀλλά λόγος χάρις λέγω οὗτος διά οὗτος χρή προστίθημι ὁ λέγω ὑπό αὐτός ὁ προορίζω ὑπό ἐγώ διορισμός , εἰμί μή μέλλω ῥᾳδίως περιτρέπω . τρέπω . · οὗτος γάρ χάρις ὅδε ὁ δόξα προΐστημι · οὖον γάρ ὡς ὑπολαμβάνω · οὐδείς γάρ ἄν ὑπολαμβάνω ὁ τοιοῦτος . ἕπω δέ , ὥσπερ καί πρότερος εἴρω , ὁ οὗτος λέγω ὁ μή ἁπλόος λέγω πᾶς φαντασία ἀληθής , ἀλλά οὗτος , τουτέστιν ἕκαστος ὁ οἰκεῖος . οὕτως δέ λέγω αὐτός ἕπω , ὡς καί πρότερος εἴρω , πᾶς ποιέω πρός τίς · οὗτος ἕπω ὁ πρός ὁ δόξα ὁ ὁ δοξάζω καί ὁ αἴσθησις ὁ αἰσθάνομαι ὁ οὐσία ὁ εἰμί ἀναφέρω καί ἕκαστος ὁ φαίνω ἀληθής εἰμί λέγω , εἰμί γε ἐν ὁ σχέσις ἐκεῖνος ὁ εἰμί ἔχω . εἰμί τοίνυν ὁ φύσις ὁ εἰμί ἅπας πρός τίς , καί ὁ δόξα ὁ δοξάζω καί φαντασία καί αἴσθησις ὁ ὕπαρξις αὐτός ἕπω , οὐ εἰμί τίς τις , ὅς μή δοξάζω τις εἰμί . ὥστε οὔτε γίγνομαι οὔτε εἰμί οὐδείς μηδείς προδοξάζω , καί ἀναιρέω ὁ λέγω “ καί ὁ δοκέω οὐ τελέω , ὁ δέ ἀδόκητος πόρος εὑρίσκω θεός . ὅς οὖν ὁ εἰμί ἐν ὁ φαίνω καί δοξάζω γίγνομαι , καί ὁ γίγνομαι ἐν ὁ δοξάζω γίγνομαι · ὥστε ὁ μή δοξάζω γίγνομαι τίς οὐδέ γίγνομαι . ἀλλά οὐδέ ὅλως γίγνομαι τίς , εἰμί περ μή δοξάζω γίγνομαι , καί ἕκαστος ἠώς τότε εἰμί , ἠώς ὅτε δοξάζω , εἰμί γε ὁ ὑπόστασις ἐν ὁ δόξα ἔχω · ὁ γάρ δόξα καί ὁ φαντασία ποιέω ὁ δοξάζω καί φαίνω κατά αὐτός . δείκνυμι οὖν ὅτι ἐκ ἀνάγκη ὁ τοιοῦτος πᾶς πρός τίς ποιέω , πειράω σαλεύω ὁ λόγος καί ὁ πρόσληψις κατασκευάζω ὁ λόγος , δείκνυμι ὅτι εἰμί μή πᾶς ὁ εἰμί πρός τίς , τουτέστιν ἰάομαι δέ εἰμί τίς γίγνομαι ἢ εἰμί ἄνευ ὁ δοξάζω , οὐ ἄν εἰμί ἅπας πρός τίη · εἰμί δέ μή πᾶς πρός τίς , οὐδέ ὁ φαίνω ἕκαστος ἀληθής . πολύς γάρ γίγνομαι παρά ἐλπίς καί παρά ὑπόνοια ἄνθρωπος . ἄτοπος γάρ ὁ λέγω ὅτι εἰμί μή προδοξάζω ὁποῖος οὐ γίγνομαι οὔτε δέ ὁ σεισμός οὔτε ὁ κατακλυσμός · ἐσθίω γάρ , εἰμί οὗτος , μόνος ὁ περί οὗτος προδοξάζω I γίγνομαι αὐτός καί ὁ δοξάζω μή εἰμί αὐτός μή γίγνομαι . οὐ οὕτως δέ ἔχω · οὔτε γάρ ὁ πόλεμος ὁ μέν δοξάζω γίγνομαι , ὁ δέ μή δοξάζω οὖον γίγνομαι , οὔτε ὁ σεισμός οὔτε ὁ κατακλυσμός . ἄλλως τε ὁ πρός τίς ἅμα ὁ φύσις ὑπάρχω † μή συναναιρέω δέ ὁ δοξάζω ὁ ὁ δοξάζω οὐσία · οὔτε γάρ ὁ γεωμέτρης τελευτάω ἀναιρέω ὁ ἔχω ὁ τρίγωνος ὁ τρεῖς γωνία δύο ὀρθός ἴσος . p . 1011b7 ἔτι εἰμί εἷς , πρός εἷς ἢ πρός ὁρίζω . δείκνυμι ὅτι ὁ ὁ φαίνω πᾶς ἀληθής εἰμί λέγω πρός τίς ποιέω ἅπας , περί ὁ πρός τίς ὁ λόγος ποιέω δείκνυμι καί τοιοῦτος ἄτοπος ἕπω ὁ δόξα , λαμβάνω καί τίθημι πρῶτος πῶς λέγω3 τε καί εἰμί ὁ πρός τίς · εἰμί γάρ μή οὕτως ἔχω ὁ εἰμί πᾶς ; δείκνυμι ἄν εἰμί ὅτι μή πρός τίς εἰμί . ἰστέον ὅτι ὁ πρός τίς ἕκαστος ἤτοι πρός εἷς λέγω , ἢ εἰμί καί <πρὸς> πλείων ὁ αὐτός , κατά ἕκαστος ὁ πρός ὅς λέγω ὁρίζω , καί οὖον ὁ τυγχάνω . ἕκαστος γάρ ὁ πρός τίς πρός ὁρίζω τίς λέγω . καί γάρ εἰμί πλείων τίς σχέσις ἔχω καί πρός πλείων διά οὗτος λέγω , ἀλλά κατά ἕκαστος σχέσις πρός ὁρίζω τίς λέγω καί αὐτός ἢ εἶδος ἢ γένος . εἰμί γοῦν ὁ αὐτός ἴσος τε εἰμί καί διπλάσιος καί ἥμισυς , πρός πλείων μέν εἴρω καί γάρ καί πρός ἴσος καί πρός ἡμισόν καί πρός διπλάσιος ) , ἀλλά κατά ἕκαστος πρός ὁρίζω · οὔτε γάρ ἴσος πρός ἄλλος τίς ἢ πρός ἴσος , οὔτε δέ διπλάσιος πρός ἄλλος τίς ὁ πρός ἥμισυς , καί ἥμισυς ἀεί ὡς πρός διπλάσιος . ἀλλά οὐδέ ὁρατός πρός ἄλλος τίς ἢ πρός ὄψις . ὥστε εἰμί καί πρός πλείων ὁ αὐτός , ἀλλά κατά ἕκαστος γε πρός ὁρίζω . εἰμί δέ ὑποτίθημι πᾶς ὁ φαίνω ἀληθής εἰμί , ἕπω ἐντεῦθεν , ὡς ὁ λόγος δείκνυμι , πᾶς πρός τίς εἰμί . εἰμί δέ πᾶς πρός τίς , οὐκέτι εἰμί ὁρίζω φύσις ὁ ὁ πρός τίς · ὁ γάρ αὐτός ἴσος οὖον μόνος πρός ἴσος εἰμί ἀλλά καί πρός ἥμισυς κατά ὁ αὐτός , ἐπεί ὁ ἴσος οἷος ὁ δεκάπηχυς πρός ὁ δεκάπηχυς , ἀλλά φημί ἔχω ὁράω ὁ πεντάπηχυς πρός δεκάπηχυς · ὥστε ὁ μέν φημί ὁ ἴσος , ἐπεί πρός ἴσος , ὁ δέ ὁ ἴσος πρός ἴσος ὡς διπλάσιος πρός ἥμισυς λαμβάνω , ἐπεί οὕτως αὐτός ὁράω . ὥστε οὐ εἰμί ὁρίζω ὁ φύσις ὁ πρός τίς · ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀπαντάω . ἄλλως τε δή εἰμί ὁ δοξάζω καί ὁ δοξάζω πρός ἀλλήλων λέγω , εἰμί εἰμί ἕκαστος ὁ εἰμί ὁ εἰμί ἐν ὁ δοξάζω πρός τίς γάρ καί ἀντίκειμαι ) εἰμί εἰμί ὁ δοξάζω ἄνθρωπος καί αὐτός αὐτός ὁ δοξάζω καί ὁ εἰμί ἄνθρωπος , εἰμί γε ἐν ὁ δοξάζω καί ὁ εἰμί ἔχω , ὁ δοξάζω οὐ εἰμί ἄνθρωπος · ἕτερος γάρ εἰμί ὁ δοξάζω . κατά μέν γάρ ὁ μή λέγω πᾶς ὁ εἰμί εἰμί πρός τίς , ἀλλά καταλείπω οὐσία τις ὑπόκειμαι καί συμβαίνω αὐτός ποιέω ὁ πρός τίς προχειπους τε καί ῥᾴδιος ὁ λύσις ὁ ἀπορέω . ὅτι γάρ ὁ δοξάζω καθό δοξάζω ὁ δοξάζω καθό δοξάζω ἕτερος εἰμί , λέγω ἄν οὗτος · ἕτερος γάρ ὁ δοξάζω ὁ δοξάζω . εἰμί οὖν , φημί , ἕκαστος ὁ εἰμί ἐν ὁ δόξα ὑπάρχω , τουτέστιν ἐν ὁ δοξάζω , καί ἐν οὗτος ὁ γένεσις τε καί ὁ οὐσία αὐτός , καί οὐ εἰμί ἄλλος ὁ ἵππος ὁ τίς εἰμί εἰμί ἢ ὁ δοξάζω ἐν οὗτος γάρ αὐτός ὁ εἰμί ) , ὁμοίως δέ καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ εἰμί οὐδείς · γάρ διαφέρω κύω εἶπον ἢ δοξαστός ) , ἤπειρος δέ κατά ὁ εἶδος εἰμί ὁ ὄνιον , ἤπειρος εἰμί κατά ὁ εἶδος ὁ δοξαστής τε καί ὁ δοξάζω , καθό δοξαστής · εἰμί οὖν ὁ δοξάζω πρός ὁ δοξάζω λέγω , πρός ἤπειρος ὁ εἶδος ὁ δοξάζω , εἰμί γε ἤπειρος κατά εἶδος ὁ δοξάζω ὑπό αὐτός . p . 1011b13 ὅτι2 μέν οὖν βέβαιος δόξα πᾶς . δείκνυμι διά πάνυ πολύς ἐπιχείρημα ὅτι οὖον δυνατός συναληθεύω ὁ ἀντίφασις , ἵημι δέ πᾶς ὁ φαίνω εἰμί ἀληθής , συμπεραίνω ὁ περί ὁ ἀντίφασις λόγος καί φημί ὅτι ἱκανῶς ἀποδείκνυμι ὁ λόγος ὅτι οὖον δυνατός ὁ ἀντίφασις συναληθεύω . οὗτος γάρ ὑπόκειμαι αὐτός δείκνυμι , ὅτι γνώριμος καί ἐναργής ὁ ἀξίωμα εἰμί ὁ ἀντίφασις , ὅσπερ δείκνυμι διά πλείων . καί τίς ἄτοπος ἕπω ὁ οὗτος φάσκω εἴρω , καί τίς ὁ κινέω αὐτός , ὅτι ὁ ὕλη , ἐπεί ὁράω ὁ ἐναντίος ἐκ ὁ αὐτός γίγνομαι , καί ὁ μή πᾶς ὁ αὐτός φαίνω περί ὁ δοκέω εἰμί ὁ αὐτός . p . 1011b15 ἐπεί δέ ἀδύνατος ὁ ἀντίφασις ἀληθεύω ἅμα καὶ ὁ αὐτός . δείκνυμι διά ὁ προλαμβάνω ὅτι οὖον δυνατός συντρέχω καί συναλίζω λανθάνω ὁ ἀντίφασις , οὐδέ ὁ ἐναντίος ποτέ συντρέχω ἀλλήλων , οὐδέ εἰμί τίς μεταξύ ὁ ἀντίφασις . καί οὗτος διά πλείων λόγος κατασκευάζω . εἰμί γάρ οὖον συντρέχω οὔτε δέ συναληθεύω ὁ λευκός ὁ οὖον λευκός , ὁ δέ οὖον λευκός μέλας εἰμί . δῆλος ὡς ὅτι οὐδέποτε συντρέχω ἀλλήλων ὁ ἐναντίος . οὔτε δέ πάλιν μεταξύ τίς εἰμί ὁ ἀντίφασις · εἰμί γάρ εἰμί τίς μεταξύ αὐτός , ἢ ὡς ἀλλότριος εἰμί ἢ ὡς συγγενής · οἷος ὡς ἀλλότριος ὡς ἵνα ὑποτίθημι μεταξύ ἄνθρωπος καί ἵππος λίθος εἰμί . εἰμί δέ οὗτος , οὐ εἰμί μεταβολή · οὐδείς γάρ κοινωνία λίθος καί ἄνθρωπος ἢ λίθος καί ἵππος , ὁ δέ μεταβάλλω εἰς ἀλλήλων ἐθέλω ἔχω τις συγγένεια αἰτέω διά ὅς γίγνομαι μεταβολή · ὥσπερ καί ἐπί ὁ λευκός καί ὁ μέλας εἰμί ὁ φαιός , ὅσπερ μετέχω ἀμφότερος , καί οὕτως μεταβάλλω εἰς ἀλλήλων ὁ λευκός καί μέλας διά μέσος ὁ φαιός . πάλιν δέ φημί , ἄν συγγενής τίς ὑποτίθημι , ἀδύνατος εἰμί τίς μεταξύ ὁ ἀντίφασις διά ὁ δείκνυμι ἄτοπος . εἰμί γάρ τις εἶπον ὅτι εἰμί τίς μεταξύ ὁ οὖον λευκός καί λευκός , δῆλος ὅτι εἰμί ὁ οὐ οὖον λευκός . καί πρῶτος μέν ὁ οὐ οὖον λευκός οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ λευκός , καί ἡνίκα γίγνομαι μεταβολή ἐκ οὐ οὖον λευκός εἰς λευκός , οὐδείς ἄλλος γίγνομαι ἢ ἐκ λευκός εἰς λευκός μεταβολή . ἔπειτα δέ πάλιν καί οὗτος εἰμί ἀπόφασις , καί πάλιν οὗτος εἰμί μεταξύ τίς ὁ οὐ οὖον λευκός καί ὁ οὐ λευκός , καί εἰμί πάλιν ἐκεῖνος ἀπόφασις καί ὁ οὖον λευκός καί οὐ οὖον λευκός · καί οὕτως εἰμί ἤπειρος ὁ πρόοδος . εἶτα λοιπός καί μιμνήσκω δόξα τίνω , οἷος Ἡράκλειτος καί Ἀναξαγόρας , καί διελέγχω αὐτός καί λέγω ὁ αἴτιος , πόθεν αὐτός ὁ ἀπάτη προσγίγνομαι , ὅτι διά ὁ μή ἰσχύω αὐτός ἐπιλύω ὁ ἀπορία , καθάπερ , ὁ μέγας ἐγώ φιλόσοφος φημί , ὁ ἀτυχής Μανιχαῖος , ἐπεί ἀπορέω πόθεν ὁ κακός , μή ἰσχύω ἐπιλύω οὗτος ὁ ἀπορία εἴρω ὅτι εἰμί ἀρχή ὁ κακός , ὥσπερ καί ὁ ἀγαθός . οὕτως οὖν καί Ἀναξαγόρας ἐπεί ὁράω πᾶς ἐκ πᾶς γίγνομαι , μή ἐφίστημι ὁ εἰς ὁ ὕλη ἀνάλυσις , λέγω πᾶς ἐν πᾶς μείγνυμι · καί διά οὗτος κατά αὐτός ἅπας ψεύδω ὁ λέγω , καί ἐν ὁ λευκός εἰμί καί μέλας καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος . ὁ μέντοι γε πάλιν Ἡράκλειτος λέγω πᾶς ἀληθεύω · διό καί ὡς εἴρω ἐν ὁ φυσικός , πᾶς λέγω εἷς ὁρισμός εἰμί · ὅς δέ ὁ ὁρισμός ὁ αὐτός , καί ὁ πρᾶγμα ὁ αὐτός . μή δύναμαι γάρ ἐπιλύω ὁ ἀπορία ὁ ἐπί ὁ ῥευστός , ἔρχομαι εἰς ὁ πτῶμα οὗτος . ὥστε ἐντεῦθεν δείκνυμι ὅτι οὖον δυνατός ὁ ἐναντίος συντρέχω , δείκνυμι ῥώννυμι ὁ αξίωμα ὁ ἀντίφασις . p . 1011 b 15 ἐπεί ἀδύνατος ὁ ἀντίφασις ἀληθεύω ἅμα κατά ὁ αὐτός . / El ἱκανῶς ἀποδείκνυμι ὁ λόγος ὅτι οὖον δυνατός ὁ ἀντίφασις συναληθεύω κατά ὁ αὐτός , ὥστε ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός καί ἐν ὁ αὐτός χρόνος καί εἰμί λευκός καί οὖον λευκός , φανερός ὅτι οὐδέ ὁ ἐναντίος ἐνδέχομαι ὑπάρχω ὁ αὐτός . ὁ μέν γάρ ἐναντίος ὁ ἕτερος , τουτέστι ὁ χείρων , στέρησις εἰμί ἢ οὐ κακός ὁ στέρησις ( ὁ γάρ μέλας ὁ χείρων ὁ ἐναντίος στερέω ἔοικα , καί ὁ ψυχρός ὁμοίως ) , ὁ δέ στέρησις ἀπό - φάσις τίς εἰμί · ὁ γάρ μέλας οὖον λευκός εἰμί . καλῶς δέ ἐπάγω ὁ ἀπό τις ὁρίζω γένος · ὁ γάρ ἐναντίος τελέω ὑπό ὁρίζω γένος , οἷος ὑπό ὁ ποσός , ὡς ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός , ὁ μέντοι γε ἀντίφασις διήκω διά πᾶς ὁ εἰμί . εἰμί τοίνυν ἀδύνατος ἅμα ὑπάρχω , τουτέστιν ἅμακαταφῆσαι καί ἀπόφημι , ἀλάομαι αλυναω εἰμί καί ὁ ἐναντίος ἅμα ὑπάρχω , ὡς δείδω ὁ θεωρία , ἀλλά ἢ πῇ ἄμφω , τουτέστιν ἀμφότερος δύναμις συντρέχω γάρ · ὁ γάρ σῶμα ὁ πῦρ , εἰμί τυγχάνω , δονάμει καί λευκός εἰμί καί μέλας ) , ἢ ἕτερος μέν πῇ ἕτερος δέ ἁπλόος , τουτέστι ὁ ἕτερος μέν δύναμις ὁ δέ ἕτερος ἐνέργεια · ὁ γάρ ὁ Σκύθης σῶμα ἐνέργεια μέν εἰμί λευκός δύναμις δέ μέλας . ἢ κατά μόριον εἶπον ὁ πῇ , ὡς ἐπί ὁ Αἰθίοψ · ὁ γάρ Αἰθίοψ κατά μέν ὁ ὀδούς λευκός ὑπάρχω , κατά δέ ὁ ἄλλος μέρος ὁ σῶμα μέλας εἰμί p . 1011b23 ἀλλά μήv οὐδέ μεταξύ ἀντίφασις ἐνδέχομαι εἰμί . δείκνυμι ἐναργής εἰμί ὁ ἀξίωμα ὁ ἀντίφασις διά ὁ μή δύναμαι αὐτός συναληθεύω , καί ἐντεῦθεν δείκνυμι ὅτι οὖον δυνατός συντρέχω ἀλλήλων ἐναντίος , πάλιν ἕτερος τίς δείκνυμι ἐντεῦθεν ὅτι οὐδείς εἰμί μεταξύ ὁ ἀντίφασις . φημί οὖν ὅτι οὐ ἐνδέχομαι εἰμί τίς μεταξύ ὁ ἀντίφασις , ἀλλά ἀνάγκη ἢ φαίνω ἢ ἀπόφημι εἷς κατά εἷς ὁστισοῦν . οὖον γάρ εἰμί μεταξύ τίς αὐτός , ὥσπερ μεταξύ ὁ λευκός καί ὁ μέλας εἰμί ὁ φαιός . ὥστε εἷς κατά εἷς ἀνάγκη φαίνω ἢ ἀπόφημι , οἷος λευκός εἰμί , οὐ εἰμί λευκός , ἐπεί ὁ ἐναντίος καί δύο , ὅτι καί μέλας εἰμί καί φαιός . p . 1011b25 Δῆλος δέ πρῶτος μέν ὁρίζω ὅς ὁ ἀληθής . ὅτι οὐδείς εἰμί μεταξύ ὁ ἀντίφασις , πρῶτος μέν δῆλος ὑπάρχω ἄκτωρ - σάω τίς ὁ ἀληθής καί τίς ὁ ψεῦδος . ὁ μέν γάρ λέγω ὁ ὑπάρχω ὡς ὑπάρχω καί ὁ μή ὑπάρχω ὡς μή ὑπάρχω , καθάπερ εἴρω ἐν ὁ nspl ἑρμηνεία , ἀληθής ὑπάρχω · πάλιν δέ ὁ λέγω ὁ μή ὑπάρχω ὡς ὑπάρχω καί ὁ ὑπάρχω ὡς μή ὑπάρχω ψευδής ὑπάρχω . φημί οὖν ὅτι ὁ λέγω ὁ εἰμί μή εἰμί ἢ μή εἰμί εἰμί ψευδής , ὁ δέ ὁ εἰμί εἰμί * * * ἕτερος τίς ἰωά παρά ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί , δῆλος ὡς ὅστις οὐδείς εἰμί μεταξύ ὁ ἀντίφασις . ὥστε καί ὁ λέγω εἰμί ἢ μή ἀλήθευσις ἢ ψεύδω , ὁ δέ λέγω ὁ μεταξύ οὔτε ὁ εἰμί λέγω ἢ μή εἰμί ἢ εἰμί , οὔτε ὁ μή εἰμί , ὥστε οὐδείς παντελῶς λέγω · εἰμί δέ οὗτος , οὐδείς ἄρα εἰμί μεταξύ ὁ ἀντίφασις . p . 1011b29 ἔτι ἤτοι μεταξύ εἰμί ὁ ἀντίφασις , ὥσπερ ὁ φαιός μέλας καί λευκός . ὅπερ λέγω ἐν ὁ θεωρία , ὁ αὐτός νῦν λέγω , ὅς , εἰμί εἰμί τίς μεταξύ , ὁ ἀλλότριος εἰμί ἢ † αὐτός γένεσις . εἰμί οὖν εἰμί τίς μεταξύ ὁ ἀντίφασις , ἤτοι εἰμί ὥσπερ ὁ φαιός μέλας καί λευκός , ὅσπερ οὖς στγγενές , ἢ ὡς ὁ μηδέτερος , τουτέστι ὁ ἀλλότριος , ἄνθρωπος ἄν ἵππος λίθος . εἰμί ὅς οὖν οὕτως εἰμί ὁ μεταξύ ἐπί ὁ ἀντίφασις ὡς ὁ ἀλλότριος , οὐ εἄν γίγνομαι μεταβολή · ὁ γάρ μεταβολή λινω ἐκ ὁ ἐναντίος καί ὁ συγγενής , οἷος ἐκ μή ἀγαθός γάρ εἰς ἀγαθός μεταβάλλω , ἢ ἐν ὁ ἀγαθός εἰς μή ἀγαθός , εἰμί τόκος πρᾶγμα τίς εἰμί μή ἀγαθός , ὕστερος δέ γίγνομαι ἀγαθός . νῦν δέ οὖον φαίνω ἐκ ἀλλότριος μεταβολή · οὖον γάρ δυνατός ἐκ λίθος ἀμέσως ἄνθρωπος γίγνομαι . διό εἰμί μή γάρ εἰμί μεταβολή εἰμί μή εἰς ὁ ἀντίκειμαι καί ὁ μεταξύ , ὥσπερ ἡνίκα ἐκ λευκός γίγνομαι μεταβολή ἢ εἰς ὁ μέλας ὁ ἀντίκειμαι , ἢ εἰς ὁ φαιός ὁ μεταξύ . οὐ ἄρα δυνατός ἐπί ὁ ἀντίφασις θεωρέω τίς μεταξύ ὡς ἀλλότριος . ἀλλά οὐδέ ὡς συγγενής . διό φημί εἰμί δέ εἰμί μεταξύ , καί οὕτως εἰμί ἄν τις εἰς λευκός ἐκ οὖον μή λευκός γένεσις , αὐτός δέ εἶπον ἐκ λευκός εἰς λευκός , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος , καθάπερ ἐν ὁ θεωρία εἴρω . εἰμί γάρ εἰμί τίς μεταξύ ὁ λευκός καί οὖον λευκός , οὐ οὖον λευκός * * * εἰμί ὁ λευκός · ὁ γάρ οὐ οὖον λευκός λευκός εἰμί . πρός οὗτος δέ πάλιν μεταξύ οὗτος εἰμί τίς ἄλλος , ὄψ καί αὐτός δήω ἀπόφασις καί οὕτως ἐπί ἤπειρος ὁδεύω ὁ λόγος . p . 1012a2 ἔτι πᾶς ἰαίνω καί . Πάν ὁ νοητός ὁ διάνοια γιγνώσκω ἢ καταφάσκω ἢ ἀποφάσκω . ἐάν μέν γάρ οὕτως εἶπον ὅτι ὁ θεός ἀγαθός , ἀληθεύω , εἰμί δέ ὁ ὅτι οὖον προνοέω ( ἱλήκω ) , ψεύδω παντελῶς . δεῖ οὖν εἶπον πρός αὐτός ὅτι ἀποκρίνω ἐγώ ἢ οὖον ; ὅς μέν οὖν μή ἀποκρίνω , φυτός ἔοικα · εἰμί ἒ ἀποκρίνω , ἀνάγκη πᾶς εἰμί ὁρίζω τις λέγω καί σημαντικός πρα - Μάτων . εἰμί δέ οὗτος , ἡνίκα μέν λέγω ὅτι ὁ εἰμί εἰμί , ἀληθεύω , ἡνίκα δέ ὅτι ὁ μή εἰμί οὐ ] εἰμί , ψεύδω . εἰμί οὖν οὐδείς εἰμί ἄλλος ἐπινοέω παρά ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί , οὐδείς ἄρα εἰμί μεταξύ ὁ ἀντίφασις . ὁ τοίνυν ἐπιχείρησις ὁ λόγος τοιοῦτος εἰμί . εἰμί πᾶς ὁ ὁπωσοῦν εἰμί , εἴτε ὡς νοητός εἴτε ὡς διανοητός , ὁ διάνοια ἀποφαίνω καί ἀληθεύω ἢ ψεύδω - δετός περί αὐτός καταφάσκω ἢ ἀποφάσκω ἐν γάρ ὁ καταφάσκω ἢ ἀποφάσκω ὁ ἀληθεύω ἢ ψεύδω , ὡς δείκνυμι ἐκ ὁ ὁρισμός ὁ τε ἀληθής καί ὁ ψευδής ) , περί ὅς μή οἷος τε εἰμί ὁ διάνοια ἀποφαίνω καί ἀληθεύω ἢ ψεύδω καταφάσκω ἢ ἀποφάσκω , οὗτος οὐδέ ἄν εἰμί τίς ὁ ἀρχή . περί δέ ὁ λέγω μεταξύ ὁ ἀντι - φάσις εἰμί οὐ οἷος τε ὁ διάνοια ἀποφαίνω καί ἀληθεύω ἢ ψεύδω - δένω , ὅτι μηδέ καταφάσκω ὁ ἀποφάσκω . ὥστε οὐδέ εἄν εἰμί τίς ὁ ἀντίφασις μεταξύ . αὐτός μέντοι πάνυ ἐπίτομος εἶπον · οὖον γάρ εἶπον ὁ συνάπτω πᾶς ὁ ἰάομαι . ὁ νοητός καί διανοητός ὁ διάνοια ἀποφαίνω - μένω ἢ κατάφημι ἢ ἀπόφημι , οὐδείς ὁ ἀντίφασις εἰμί μέτειμι , ἀλλά μόνος ὁ ἡγέομαι τίθημι καί ὁ κατασκευή ὁ ὅλος συνάπτω , προσχράομαι ὁ ὁρισμός , ὅς ἀποδίδωμι πρό ὀλίγος ἰός ἀληθεύω τε καί ψεύδω . εἰμί δέ ἄν λέγω διά ὁ πᾶς ὁ διανοητός καί νοητός ὁ διάνοια κατάφημι ἢ ἀπόφημι , ὅτι περί πᾶς , ὅς ἀποφαίνω ὁ διάνοια , ἢ κατάφημι ἢ ἀπόφημι περί αὐτός · ὁ μέν γάρ ὅς ὡς ἀπος - φαίνω λέγω , ὁ ἀληθεύω ἢ ψεύδω καταφάσκω ἢ ἀποφάσκω , ὡς ἐκ ὁ ὁρισμός ὁ ἀληθεύω τε καί ψεύδω δῆλος εἰμί . διά - νοητός δέ καί νοητός · ἤϊος ἐκ παράλληλος εἴρω , ἢ διανοητός μέν λέγω ὁ . πρακτός , ἢ ὅς διεξέρχομαι ὁ διάνοια διά πλείων συλλογίζομαι ἢ διά ἐπαγωγή λαμβάνω νοητός δέ ὁ θεωρητός καί ὁ ἁπλόος νόημα · περί ἀμφότερος γάρ ὁ συγκατάθεσις καί ὁ κατάφασις τε καί ἀπόφασις · πάνυ δέ σύντομος καί ἐπιτετμημένως ὁ λέξις ἔχω · μόνος γάρ , ὡς εἶπον , ἐν αὐτός ὁ ἡγέομαι ἐν ὁ λόγος τίθημι p . 1012a5 ἔτι παρά πᾶς δεῖ εἰμί ὁ ἀντίφασις . ὁ ἐπιχείρησις οὗτος · βραχύς μέν καί αὐτός εἴρω , εἰμί δέ ὁ νόος τοιοῦτος . εἰμί ὁ ἀντίφασις καθόλου εἰμί τίς μεταξύ , οὖον ὅδε μέν εἰμί τίς μεταξύ , ὅδε δέ οὐ εἰμί ἀποκληρωτικός γάρ ὁ τοιοῦτος λόγος , τουτέστιν ἐριστικός ) , ἀλλά πᾶς εἰμί τίς μεταξύ , εἰμί μή λόγος χάρις οὗτος καί ὁ μή ἀληθεύω , εἰμί τίς καί οὗτος μεταξύ . ἀλλά μήv ἐπί ὁ μεταξύ ὁ ἀπόφασις ὁ ἄκρος ἀληθής . εἰμί ἄρα τις μεταξύ πρότασις ὁ τε ἀληθής ὁ λέγω Δίων περιπατέω καί ψευδής ὁ Δίων οὖον περιπατέω , ὅς οὔτε ἀληθής εἰμί οὔτε οὐ ἀληθής . οὗτος δέ ἄτοπος · οὐδέ γάρ δυνατός μήτε ἀληθεύω μήτε οὐ ἀληθεύω . πᾶς γάρ ἀνάγκη εἰμί αὐτός ἢ ἀληθεύω ἢ μή ἀληθεύω . p . 1012a7 καί παρά ὁ εἰμί καί μή εἰμί εἰμί . εἰ ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί εἰμί τίς μεταξύ , εἰμί τις μεταξύ μεταβολή γένεσις καί φθορά . εἰμί γάρ εἰμί ὁ μέν γένεσις εἰς ὁ εἰμί ἐκ ὁ μή εἰμί μεταβολή , ὁ δέ φθορά εἰς ὁ μή εἰμί ἐκ ὁ εἰμί , ὁ εἰς ὁ μεταξύ οὗτος μεταβολή οὔτε γένεσις εἰμί οὔτε φθορά , εἰμί κατά οὐσία μεταβολή , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος · οὔτε γάρ εἰς εἰμί . εἰμί οὔτε εἰς μή εἰμί , οὔτε ἐκ εἰμί οὔτε ἐκ μή εἰμί · ἐν δέ οὗτος εἰμί ὁ γένεσις καί ὁ φθορά .. ὁ γάρ κίνησις ὁ κατά τόπος ἢ κατά ποιότης ἢ κατά ποσός οὔτε κατά οὐσία μεταβολή οὔτε μεταξύ γένεσις καί φθορά · ὁ γάρ μεταξύ τίνω κύριος τοιοῦτος ὡς εἰς ἑκάτερος ὁ ἄκρος ἐκ αὐτός γίγνομαι μεταβολή , ὅς ἐπί οὐδείς εἰμί οὗτος . · δεῖ δέ προστίθημι ἤγουν προσυπακούω ὁ παρά γένεσις καί φθορά μεταβολή τις εἰμί ὁ κατά οὐσία ἢ ὁ μεταξύ γένεσις τε καί φθορά . p . 1012a9 ἔτι ἐν ὅς γένεσις ὁ ἀπόφασις ὁ ἐναντίος ἐπιφέρω . λέγω ἐν κατηγορία ὅτι ὁ ἐναντίος ὁ μέν ἄμεσος ὑπάρχω , ὥσπερ περισσός καί ἄρτιος , νόσος καί ὑγεία , ὁ δέ ἔμμεσος , ὥσπερ λευκός καί μέλας . ὅς οὖν λέγω οὗτος εἰμί , ὅτι εἰμί εἰμί τίς μεταξύ ὁ ἀντίφασις , <καὶ> ἐν ὅς γένεσις καί ὑπόκειμαι ὁ ἀπόφασις ὁ ἐναντίος ἐπιφέρω . ὁ γάρ μή νοσέω ζῷον ὑγιαίνω ἀνάγκη , ἄν ὁ μή κοιμάω ἐγείρω , καί ὁ μή ἄρτιος ἀριθμός περισσός εἰμί . εἰμί οὖν εἰμί τίς καί ἐπί οὗτος μεταξύ , εἰμί τίς ζῷον ὅς οὔτε ὑγιαίνω οὔτε οὐ ὑγιαίνω , ὅς ἴσος εἰμί ὁ οὖον νοσέω , καί ἀριθμός ὅς οὔτε περισσός εἰμί οὔτε ἄρτιος . ἀλλά οὗτος ἀδύνατος , ὡς δηλόω ὁ ὁρισμός · ὅς γάρ ἄν λαμβάνω καί προχειρίζω , οὗτος ἢ ἄρτιος εἰμί , ὁ καί δίχα διαιρέω , ἢ περισσός , ὁ μή δίχα διαιρέω . πρός οὗτος δέ καί εἰς ἤπειρος βαδίζω , καί οὖον μόνος εἰμί ὁ εἰμί ἡμιόλιος ἀλλά καί πλείων . εἰμί γάρ εἰμί ὁ λευκός καί ὁ οὖον λευκός μεταξύ τίς , εἰμί τρεῖς · ὁ δέ τρεῖς ὁ δύο ἡμιόλιος · ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἀγαθός καί οὐ ἀγαθός καί ὁ ἄλλος ἅπας . ἄλλως τε δή , ὅς πολλάκις εἴρω , καί ἤπειρος εἰμί ὁ πρόοδος . εἰμί γάρ εἰμί τίς μεταξύ ὁ λευκός καί οὖον λευκός ὁ οὐ οὖον λευκός , καί πάλιν ὁ λευκός καί ὁ οὐ · οὖον λευκός εἰμί τίς μεταξύ . ἀλλά καί οὗτος εἰμί ἀπόφασις , καί πάλιν ὁ ἀπόφασις καί κατάφασις ὁ γίγνομαι εἰμί τίς μεταξύ · εἰμί δέ καί οὗτος ἀπόφασις καί πάλιν μεταξύ , καί οὗτος ὁ εἰμί ἐπί ἤπειρος γίγνομαι ὁ πρόοδος . διό φημί ὁ γάρ οὐσία ὁ μεταξύ εἰμί τις ἄλλος , εἰμί ἄρα εἰμί παρά ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις · ὥστε εἰμί καί αὐτός ἀπόφασις , καί οὐδείς εἰμί ὁρίζω . p . 1012a15 ἔτι ὅταν ἐρομ·ένου εἰμί λευκός εἰμί εἶπον ὅτι οὖον , οὐδείς ἄλλος † ἀποφαίνω εἰμί . ὅταν τις ἔρομαι ὅτι εἰμί λευκός εἰμί Σωκράτης , καί ὁ μέν εἶπον ὅτι ναί , ὁ δέ ὅτι οὖον , καί ὁ μέν εἰμί εἶπον καταφάσκω , ὁ δέ ἀρνέομαι καί εἶπον μή εἰμί οὐδείς ἄλλος ἢ ὁ εἰμί ἀποφάσκω , οὐδείς εἄν εἰμί μεταξύ ὁ ἀντίφασις · εἰμί γάρ δύο μέν ἀπόκρισις μόνος περί ἕκαστος , ὁ δέ δύο ἀπόκρισις ὁ μέν κατάφασις εἰμί ὁ δέ ἀπόφασις , καί οὐδείς ἄλλος ἐκ ὁ ἀπόκρισις σημαίνω ἢ ὑπό ὅς μέν ὁ εἰμί , ὑπό ὅς δέ ὁ μή εἰμί , οὐδείς ἄν εἰμί μεταξύ ὁ ἀντίφασις . οὗτος γάρ παρά ὁ ἀρνητικός μόριον · ἐσθίω εἰμί ἄλλος τρίτος ἀπόκρισις , ὅσπερ οὐ εἰμί οὔτε γάρ ἐπινοέω δύναμαι ) , ἢ εἰμί μή εἰμί , οὐ εἰμί τίς μεταξύ ὁ ἀντίφασις . p . 1012a17 ἔρχομαι δέ ἔνιοι οὗτος ὁ δόξα ὥσπερ καί ὁ ἄλλος ὁ παροδοξα . ἐντεῦθεν ὁ αἴτιος λέγω , φημί , διά ὅς ἐπί οὗτος ἔρχομαι ὁ δόξα ὁ παλαιός καί εἴρω εἰμί τίς μεταξύ . ὁ ἀντίφασις . ὁ δέ αὐτός f.208r εἰμί λέγω , ὅσπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος παράδοξος , ὁ τίθημι τις , διά ὁ μή δύναμαι λύω ὁ ἐριστικός λόγος · ἐρωτάω γ·ὰρ περί οὗτος καί μή δύναμαι λύω ἐνδίδωμι καί δοξάζω οὕτως , ὥσπερ καί ἄλλος ἐν - δίδωμι παράδοξος θέσις εἴρω , ὅτι οὐ εἰμί κίνησις , διά ὁ Ζήνων λόγος ὁ ἀναιρέω κίνησις · ἐπεί οὖον δύναμαι συνοράω ὁ ἐν ὁ Λαμ - βαίνω λόγος ψεῦδος , ταράσσω καί ἀπορέω ποιέω , μήποτε οὐ εἰμί κίνησις , οὕτως ἐναργής τε καίω ἐν πᾶς πρᾶγμα . τοιοῦτος δέ τις καί ὁ μεταξύ τίς ὁ ἀντίφασις τίθημι πάσχω . οὖον γάρ δύναμαι ὁ περί οὗτος , ὅτι οὕτως ἔχω , ἐρωτάω λόγος εἰμί σοφιστικός λύω συγχωρέω αὐτός . εἰμί δέ ὁ ἀπορία , διά ὅς τίθημι τις εἰμί τίς μεταξύ ὁ ἀντίφασις , τοιοῦτος , λέγω μηδείς μέν ἐκ ὁ μή εἰμί γίγνομαι , ἐκ δέ ὁ αὐτός ὁράω ὁ ἐναντίος γίγνομαι , καί διά οὗτος ενυπαχω αὐτός ἐν ἐκεῖνος καί μείγνυμι καί εἰμί εἰμί αὐτός , ὡς ὁ οἶνος ὁ μίγνυμι ὕδωρ , διό οὔτε ὕδωρ ἵημι ἄντικρυς οὔτε οὐ ὕδωρ · ὅς καί Ἀναξαγόρας ἀκολουθέω . ὅτι δέ ψευδής ὁ λόγος ὁ λέγω πᾶς ἐν πᾶς μείγνυμι , φανερός · μή ἐφίστημι γάρ ὁ ἀνάλυσις ὁ εἰς ὁ ὕλη πίπτω . ψεῦδος δέ πάλιν ὁ ἐπί ὁ μείγνυμι μηδέτερος μόριον ὁ ἀντίφασις εἰμί ἀληθής , μήτε ὁ · κατάφασις μήτε ὁ ἀπόφασις · οὐδέτερος μέν γάρ ὁ ἐκ ὅς μίγνυμι ἀληθής ὁ γάρ μελίκρατον οὔτε ὕδωρ οὔτε μέλι ) , ὁ μέντοι ἀμφότερος ἀπόφασις ἀληθής ἐπί αὐτός · οὔτε γάρ μέλι ὁ μελίκρατον οὔτε ὕδωρ . ὁ μέν οὖν , φημί , διά τοιοῦτος αἴτιος ἀπατάω , ὁ δέ διά ὁ νομίζω πᾶς εἰμί ἀποδείκνυμι , ὅσπερ οὖον δυνατός · εἰμί γάρ πᾶς αποδεικτός , οὐδείς εἰμί ἀναπόδεικτος , ἐπεί εἰς ἤπειρος . ὁδεύω ὁ λόγος . p . 1012a21 Ἀρχή δέ πρός ἅπας οὗτος ἐκ ὁρισμός . Ἀρχήν φημί εἰμί ὁ ἀπό ὁ ὁρισμός . ἐάν γάρ συγχωρέω ὁ ὄνομα σημαίνω τίς , ὅσπερ ἀναγκαῖος αὐτός δίδωμι , εἰμί διαλέγω καί χράω χρή ὁ λόγος ὁ σημαίνω ὑπό τε ὁ ἀληθής καί ψευδής ὁ ὄνομα , οἶς χράω , λαμβάνω · ὅστις λόγος ὁρισμός εἄν ἄγω , ὁ μέν ὁ ἀληθής ὁ δέ ὁ ψευδής · ὥστε διά ὁ δίδωμι σημαι - νέος τίς διά ὅς λέγω συγχωρέω καί ὁ ὁρισμός εἰμί . εἄν δέ ὁ μέν ἀληθής σημαίνω ὁ ὅς εἰμί εἰμί λέγω καί ὁ μή ὅς μή εἰμί , ψεῦδος δέ ὁ ὁ εἰμί μή εἰμί λέγω ἢ ὁ μή ὅς εἰμί , καί παρά οὗτος μηδείς ἄλλος ἀληθής ἢ ψεῦδος , οὗτος δέ ὁ μέν κατάφασις , ὁ δέ ἀπόφασις , οὐδείς εἄν ἀληθής ἢ ψεῦδος εἰμί παρά κατάφασις καί ἀπόφασις · εἰμί δέ μηδείς ἀληθής παρά οὗτος ; οὐδέ εἄν μεταξύ αὐτός τίς εἰμί . Ἡράκλειτος δέ λέγω πᾶς εἰμί τε καί μή εἰμί καί ἅμα ὁ ἀντίκειμαι εἰμί , ὁ ἀντίφασις ἅμα ἀληθής τίθημι , καί πᾶς εἰμί ἀληθής ἀποφαίνω . Ἀναξαγόρας δέ εἰμί τίς μεταξύ ὁ · ἀντίφασις λέγω · ὁ γάρ μίγμα εἰ ἐκ ἀγαθός καί κακός εἰμί , οὔτε ἀγαθός οὔτε πάλιν οὐ ἀγαθός , ὁμοίως δέ πάλιν οὔτε κακός οὔτε οὖον κακός · διό πᾶς ψευδής , ἐπεί πᾶς ἐν πᾶς , καί λέγω καί ὁ ἀντίκειμαι ἐν ἀλλήλων . p . 1012a29 διορισμένος δέ οὗτος . προδείκνυμι οὗτος φανερός ὑπάρχω ὅτι καί ὁ μοναχός λέγω , ὅτι πᾶς ἀληθής ἢ ὅτι πᾶς ψευδής , καί κατά πᾶς ἀδύνατος ὑπάρχω , ὥσπερ τις λέγω , ὁ μέν οὐδείς ἀλάομαι λέγω εἰμί , ὥσπερ Ἀναξαγόρας οὐδείς γάρ κωλύω οὕτως ἅπας εἰμί , ὥσπερ ὁ ὁ διάμετρος σύμμετρος εἰμί · δείκνυμι γάρ ἐν ὁ I βιβλίον ὅτι οὖον δυνατός , ἐπεί οὕτως εἰμί ὁ αὐτός τρόπος περισσός καί ἄρτιος ) · ὁ δέ περί Ἡράκλειτος φημί πᾶς ἀληθής εἰμί . σχεδόν γάρ οὗτος ὁ λόγος ὁ αὐτός ὑπάρχω ὁ Ἡράκλειτος . ὁ γάρ λέγω ὅτι πᾶς ἀληθής καί πᾶς ὁ ψευδής καί Χωρὶς λέγω ὁ λόγος ἑκάτερος οὗτος . ὁ μέν γάρ ἀληθής κατάφασις ὁ ἀπόφασις * * * ὅτι γάρ ὁ λέγω καί ἀληθής πᾶς καί ψευδής πᾶς καί ἴδιος ἑκάτερος κατηγορέω κατά πᾶς , ὁ τε ἀληθής αὐτός εἰμί καί ὅς ψευδής . ὥστε εἴπερ ἀδύνατος ἐκεῖνος , ὁ Χωρὶς πᾶς ἀληθής εἰμί καί πᾶς ψευδής , καί οὗτος ἀδύνατος εἰμί , ὁ ἅμα πᾶς καί ἀληθής εἰμί καί ψευδής . p . 1012a2 ἔτι δέ φανερῶς ἀντίφασις εἰμί . εἰμί ἐπί ἔνιοι ἀντίφασις ἀκριβῶς πείθω ὅτι οὖον δυνατός αὐτός συναληθεύω , φανερός ὅτι καί ἐπί ὁ ἄλλος οὕτως ἔχω · οὔτε γάρ δυνατός λέγω ὅτι καί κινέω ὁ ἥλιος καί οὖον κινέω , καί ὅτι φωτίζω καί οὖον φωτίζω . ἐπί μέν γάρ ὁ γενητός καί φθαρτός ἴσως ὁ ὅλος ἀπατάω αὐτός , ἐπί δέ ὁ οὐράνιος ἀδύνατος ὁ τοιοῦτος . διό φημί ἔτι δέ φανερῶς ἀντίφασις ὑπάρχω , ὅστις οὖον δυνατός εἰμί ἅμα ἀληθής καί ψευδής · καίτοι ὅσος ἐκ ὁ λόγος οὗτος ἐσθίω καί οὗτος συναληθεύω . ὅσπερ οὖν εἴρω , δεῖ πρός ἅπας ὁ τοιοῦτος λόγος αἰτέω , καθάπερ λέγω καί ἐν ὁ ἐπάνω λόγος , οὐ εἰμί τίς ἢ μή εἰμί , ἀλλά σημαίνω τίς ὁ ὄνομα ὅσπερ λέγω · ὥστε δεῖ αὐτός διαλέγω ῥῆμα σημαίνω πρᾶγμα λαμβάνω , τίς σημαίνω ὁ ἀληθής ἢ ὁ ψεῦδος · εἰμί δέ σημαίνω καί ὁ μέν εἰμί ἀληθής ὁ λέγω ἄνθρωπος περιπατέω ὁ δέ ἀπόφασις ψευδής ὁ λέγω ἄνθρωπος οὖον περιπατέω , δῆλος ὡς ὅτι οὖον συναληθεύω ὁ ἀντίφασις . διό φημί εἰμί δέ μηδείς ἄλλος ὑπάρχω ὁ ἀληθής φαίνω ἢ ὅσπερ ἀπόφημι ψεῦδος ὑπάρχω , ἀδύνατος ἅπας ψευδής εἰμί · ἀνάγκη γάρ ὁ ἀντίφασις ἕτερος μόριον εἰμί ἀληθής , ὡς ὁ λόγος δείκνυμι . πρός ἐπί οὗτος δέ εἰμί πᾶς ἢ φαίνω ἢ ἀπος - φαίνω ἀναγκαῖος , ἀδύνατος ἀμφότερος ὁ πρότασις ψευδής εἰμί · ἕτερος γάρ μόριον σής ἀντίφασις ψεῦδος εἰμί , ὡς διά πλείων δείκνυμι . p . 1012a13 συμβαίνω δέ καί ὁ θρυλέω πᾶς ὁ τοιοῦτος λόγος . πρός ἐπί οὗτος δέ ὁ οὗτος λέγω ἑαυτοῦ ἀναιρέω , ὡς ἕπω καί ὁ Πλάτος ἐν ὁ Θεαίτητος πρός ὁ Πρωταγόρας , * * * λέγω ὅτι πᾶς ἀληθής λέγω . ὁ οὖν Πλάτων λέγω οὖ Πρωταγόρας , ἐγώ λέγω σύ ψεύδω . εἰμί οὖν ψεύδω , οὖον πᾶς λέγω ἀλήθεια ὁ λέγω · εἰμί δέ μή ψεύδω , σύ ψεύδω , ὥσπερ ἐκεῖνος φημί ὅτι Ἀλέξανδρος ὁ ὄναρ ὁράω ὄνειρος μή πιστεύω . φημί οὖν ὅτι οὗτος ἑαυτοῦ ἀναιρέω · ὁ μέν γάρ πᾶς ἀληθής λέγω καί ὁ ἐναντιόομαι αὐτός λόγος ἀληθής ποιέω , ὥστε ὁ ἑαυτοῦ οὐ ἀληθής ποιέω ( ὁ γάρ ἐναντίος αὐτός οὖον φημί αὐτός ἀληθής λόγος λέγω , ὅς ἐκεῖνος ὑποτίθημι εἰμί λόγος ἀληθής ) , ὁ δέ πᾶς λέγω ψευδής πάλιν αὐτός ἑαυτοῦ ἀναιρέω · καί αὐτός γάρ ψεύδω , ὥστε οὐ ] εἰμί ὁ ἀπόφασις αὐτός ἀληθής . περί οὗτος ἐάν ἐγώ εἶπον ὁ Πρωταγόρας , εἰμί τυγχάνω , ὅτι πᾶς ὁ λέγω ἀληθής λέγω Χωρὶς ὁ Μάχο - μένω ἐγώ , καί οὕτως ἄτοπος · ὁ γάρ ἐπαινέω ὁ μάχομαι αὐτός ψεύδω αὐτός φημί , καί ὁ ἀποδέχομαι αὐτός . πάλιν δέ ἐάν εἶπον πᾶς ψεύδω - δένω λέγω Χωρὶς ἐγώ , ὁ λέγω αὐτός ἀληθεύω οὖον ψεύδω · ὥστε οὖον γίγνομαι ψεῦδος . οὗτος οὖν εἰμί ὅς λέγω , ἐάν δέ χωρίζω ἐπί οὗτος ὁ μέν πᾶς ἀληθής λέγω ὁ ἐναντίος , ὡς οὐ ἀληθεύω ἐκεῖνος ενατιουμην ἐγώ , πάλιν δέ ὁ πᾶς λέγω ψεύδω Χωρὶς ἑαυτοῦ , οὐδείς κακός ἤπειρος αὐτός συμβαίνω αἰτιάομαι λόγος ἀληθής καί ψευδής . ὁ γάρ λέγω ὁ ἀλγέω λόγος ἀληθής καί ἐπαινέω αὐτός ἀληθεύω καί ὁ δέχομαι . οὗτος δέ εἰς ἤπειρος βαδίζω . p . 1012b12 φανερός δέ ὅτι οὐδέ ὁ πᾶς ἠρεμέω λέγω . οὐδέ ὁ πᾶς ἠρεμέω λέγω ἀληθής λέγω , οὔτε δέ ὁ πᾶς κινέω . ὁ λέξις δέ οὗτος οὖον φέρω ἐν τις ἀντίγραφος , ἐπεί οἰκεῖος μάλα εἰμί ὁ φυσικός . οὖον μήv ἀλλά ἐπεί συγχράομαι ὁ προδείκνυμι περί αὐτός λέγω δοκέω , οὐ εἄν εἰμί παντάπασι ἀλλότριος ὁ πρόκειμαι . εἰμί οὖν , φημί , ἠρεμέω πᾶς , καί οὐ εἰμί μεταβολή , συμγὰρ βαίνω ἀεί ὁ αὐτός μένω ἀληθής καί ψευδής , μή εἰμί ὁ μεταβάλλω · φαίνω δέ ἐν μεταβολή ὁ πρᾶγμα · ὁ γάρ λέγω αὐτός μεταβάλλω · πρώην γάρ μή εἰμί γίγνομαι , καί πάλιν ὕστερος φθείρω . ὥστε εἰμί εἰμί μεταβολή , οὖον πᾶς ἠρεμέω . ἀλλά οὐδέ πᾶς κινέω · εἰμί γάρ πᾶς κινέω , οὐδείς εἰμί ἀληθής , ἐπειός πᾶς ἐν ῥύσις ὑπάρχω , καί οὖον δυνατός ἀποφαίνω περί τις ἀληθής , καθάπερ λέγω ὁ Κρατύλος · ὥστε πᾶς ἤδη <ψευδῆ> . ἀλλά διά πλείων λόγος δείκνυμι ὅτι οὖον δύο - νάω εἰμί πᾶς ψευδής · οὐ ἄρα πᾶς κινέω . ἔτι , φημί , ἀνάγκη ὁ εἰμί μεταβάλλω · ἐκ τις γάρ εἰς τίς ὁ μεταβολή . πρότερος οὖν ἠρεμέω οὕτως μεταβάλλω , καί ὅς εἴρω ἐν ὁ ὁ λόγος , ὅτι ὁ εἰμί ὁ μέν παντελῶς φημί ἀκίνητος , ὡς ὁ οὐράνιος , ὁ δέ ποτέ κινέω ; ὡς ὁ ἐν γένεσις καί φθορά . διό φημί ἀλλά μήv οὐδέ πᾶς ἠρεμέω ὁ κινέω ποτός , ἀεί δέ οὐδείς · εἰμί γάρ τίς ὅσπερ ἀεί κινέω ὁ κινέω , καί ὁ πρῶτος κινέω αὐτός ἀκίνητος ὑπάρχω , τουτέστι ὁ πρῶτος αἴτιος .