artemidorus-oneirocritica.onirocriticon 1.prooimion
Πολλάκις προετράπην ἐπὶ τὴν πραγματείαν τὴν προκειμένην ὁρμῆσαι καὶ ἐπεσχέθην ‘οὔτʼ ὄκνῳ εἴκων οὔτ’ ἀφραδίῃσι νόοιοʼ , ὥς φησιν ὁ ποιητής , ἀλλὰ τὸ μεγαλεῖον τῶν ἐν αὐτῇ θεωρημάτων καὶ τὸ πλῆθος καταπεπληγὼς μάλιστα καὶ τὰς ἀντιλογίας δεδιὼς τῶν ἀνθρώπων τῶν ἤτοι διὰ τὸ πεπεῖσθαι οὐκ εἶναι μαντικὴν οὐδὲ θεῶν πρόνοιαν λεγόντων ὅσα λέγουσιν ἢ ἄλλως γυμνάσματα καὶ διατριβὰς ἑαυτοῖς ποριζομένων . νυνὶ δὲ ἡ παροῦσα χρεία ἀναγκαία οὖσα διὰ τὴν εὐχρηστίαν οὐ μόνον τὴν ἡμῶν αὐτῶν ἀλλὰ καὶ τῶν μετέπειτα ἐσομένων ἀνθρώπων προετρέψατό με μὴ διαμέλλειν μηδὲ ἀναβάλλεσθαι , ἀλλὰ περὶ ὧν ἄν ἔχω κατάληψιν , ἣν διὰ πείρας ἐπορισάμην , συγγράψαι . ἡγοῦμαι δʼ ἀμφότερά μοι ἐκ τοῦ τοιούτου περιέσεσθαι , πρός τε τοὺς ἀναιρεῖν ἐπιχειροῦντας μαντικήν τε αὐτὴν καὶ τὰ εἴδη αὐτῆς ἀνεπιφθόνως τε ἅμα καὶ μετὰ κατασκευῆς οὐ τῆς τυχούσης ἀντιτάξεσθαι φέρων εἰς τὸ μέσον τὴν πεῖραν καὶ τὴν τῶν ἀποτελεσμάτων μαρτυρίαν , ἣ πᾶσιν ἱκανὴ γένοιτʼ ἂν ἀντισχεῖν ἀνθρώποις , καὶ μέντοι καὶ πρὸς τοὺς χρωμένους μὲν μαντικῇ διὰ δὲ τὸ μὴ ἐντετυχηκέναι λόγοις περὶ τούτων ἀκριβέσι πεπλανημένους καὶ κινδυνεύοντας ἤδη καταφρονεῖν τε καὶ ἀφίστασθαι θεραπείαν τινὰ σωτηριώδη ἀντὶ τῆς πλάνης καταστήσειν . σχεδὸν γὰρ οἱ μικρὸν ἡμῶν πρεσβύτεροι δόξαν συγγραφικὴν ἀπενέγκασθαι βουλόμενοι καὶ , διὰ τούτου ἡγούμενοι μόνου ἔνδοξοι ἔσεσθαι , εἰ συγγράμματα καταλίποιεν ὀνειροκριτικά , ἀντίγραφα ἀλλήλων πεποίηνται ἤ τὰ καλῶς εἰρημένα ὑπὸ τῶν παλαιῶν κακῶς ἐξηγησάμενοι καὶ ὀλίγοις τῶν παλαιῶν πολλὰ προσθέντες οὐκ ἀληθῆ οὐ γὰρ ἀπὸ πείρας ἀλλ’ αὐτοσχεδιάζοντες , ὅπως ἕκαστος αὐτῶν ἐκινεῖτο περί τινος , οὕτως ἔγραφον , καὶ οἱ μὲν πᾶσιν ἐντυχόντες τοῖς τῶν παλαιῶν βιβλίοις , οἱ δὲ οὐ πᾶσιν ἔνια γὰρ αὐτούς διʼ ἀρχαιότητα σπάνια ὄντα καὶ διεφθαρμένα διέλαθεν . ἐγὼ δὲ τοῦτο μέν οὐκ ἔστιν ὅ τι βιβλίον οὐκ ἐκτησάμην ὀνειροκριτικὸν πολλὴν εἰς τοῦτο φιλοτιμίαν ἔχων , τοῦτο δὲ καὶ σφόδρα διαβεβλημένων τῶν ἐν ἀγορᾷ μάντεων , οὓς δὴ προΐκτας καὶ γόητας καὶ βωμολόχους ἀποκαλοῦσιν οἱ σεμνοπροσωποῦντες καὶ τὰς ὀφρῦς ἀνεσπακότες , καταφρονήσας τῆς διαβολῆς ἔτεσι πολλοῖς ὡμίλησα , καὶ ἐν Ἑλλάδι κατὰ πόλεις καὶ πανηγύρεις , καὶ ἐν Ἁσίᾳ καὶ ἐν Ἰταλίᾳ καὶ τῶν νήσων ἐν ταῖς μεγίσταις καὶ πολυανθρωπτοτάταις ὑπομένωονἀκούειν παλαιούς ὀνείρους καὶ τούτων τὰς ἀποβάσεις · οὐ γὰρ ἦν ἄλλως χρήσασθαι τῇ κατὰ ταῦτα γυμνασίᾳ . ὅθεν μοι περιγέγονεν ἐκ περιουσίας ἔχειν περὶ ἑκάστου λέγειν οὕτως ὡς αὐτὰ τἀληθῆ λέγοντα μὴ φλυαρεῖν , ὧν δʼ ἂν ἐπιμνησθῶ τὰς ἀποδείξεις φανερὰς καὶ πᾶσιν εὐκαταλήπτους ἀποδοῦναι ἐξ ἁπλῶν , πλὴν εἰ μή τι εἴη οὕτω σαφές , ὡς περιττὴν ἡγήσασθαι τὴν περὶ αὐτοῦ ἐξήγησιν . Ἰτέον δὴ λοιπὸν ἐπὶ τὸ προκείμενον , ἵνα μὴ μεῖζον ἡμῖν ᾖ τὸ προοίμιον τοῦ δέοντος . τί γὰρ καὶ δεῖ λόγων ἄνευ τῶν πραγμάτων αὐτῶν πρὸς σέ τὸν οὕτω μὲν δεινὸν εἰπεῖν , ὡς οὕπω τις εἰς ἀνθρώπους τῶν Ἑλλήνων παρῆλθεν , οὕτω δὲ συνετόν , ὡς οὐκ ἀναμένειν τοῦ λέλοντος τὸ πέρας , ἀλλὰ τὴν ὑπόθεσιν ὅπου τελευτᾷ καταλαμβάνειν ; ἀναγκαῖον δἒ πρῶτον περὶ στοιχείων τινῶν κανονικῶς εἰπεῖν .
Lemmas: πολλάκις προτρέπω ἐπί ὁ πραγματεία ὁ πρόκειμαι ὁρμάω καί ἐπέχω ‘οὔτʼ ὄκνος εἴκω οὔτε ἀφραδία νοέω , ὅς φημί ὁ ποιητής , ἀλλά ὁ μεγαλεῖος ὁ ἐν αὐτός θεώρημα καί ὁ πλῆθος καταπλήσσω μάλιστα καί ὁ ἀντιλογία δείδω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἤτοι διά ὁ πείθω οὐ ἔρχομαι μαντικός οὐδέ θεός πρόνοια λέγω ὅσος λέγω ἤ ἄλλως γύμνασμα καί διατριβή ἑαυτοῦ πορίζω . νυνί δέ ὁ παρών χρεῖος ἀναγκαῖος εἰμί διά ὁ εὐχρηστία οὐ μόνος ὁ ἐγώ αὐτός ἀλλά καί ὁ μετέπειτα εἰμί ἄνθρωπος προτρέπω ἐγώ μή διαμέλλω μηδέ ἀναβάλλω , ἀλλά περί ὅς ἄν ἔχω κατάληψις , ὅς διά πεῖρα πορίζω , συγγράφω . ἡγέομαι δέ ἀμφότερος ἐγώ ἐκ ὁ τοιοῦτος περίειμι , πρός τε ὁ ἀναιρέω ἐπιχειρέω μαντικός τε αὐτός καί ὁ εἶδος αὐτηες͂ς ἀνεπίφθονος τε ἅμα καί μετά κατασκευή οὐ ὁ τυγχάνω ἀντιτάσσω φέρω εἰς ὁ μέσος ὁ πεῖρα καί ὁ ὁ ἀποτέλεσμα μαρτυρία , ὅς πᾶς ἱκανός γίγνομαι ἄν ἀντέχω ἄνθρωπος , καί μέντοι καί πρός ὁ χράω μέν μαντικός διά δέ ὁ μή ἐντυγχάνω λόγος περί οὗτος ἀκριβής πλανάω καί κινδυνεύω ἤδη καταφρονέω τε καί ἀφίστημι θεραπεία τις σωτηριώδης ἀντί ὁ πλάνης καθίστημι . σχεδόν γάρ ὁ μικρός ἐγώ πρέσβυς δόξα συγγραφικός ἀποφέρω βούλομαι καί , διά οὗτος ἡγέομαι μόνος ἔνδοξος εἰμί , εἰ σύγγραμμα καταλείπω ὀνειροκριτικός , ἀντίγραφον ἀλλήλων ποιέω ἤ ὁ καλός λέγω ὑπό ὁ παλαιός κακῶς ἐξηγέομαι καί ὀλίγος ὁ παλαιός πολύς προστίθημι οὐ ἀληθής οὐ γάρ ἀπό πεῖρα ἀλλά αὐτοσχεδιάζω , ὅπως ἕκαστος αὐτός κινέω περί τις , οὕτως γράφω , καί ὁ μέν πᾶς ἐντυγχάνω ὁ ὁ παλαιός βιβλίον , ὁ δέ οὐ πᾶς ἔνιοι γάρ αὐτός διά ἀρχαιότης σπάνιος εἰμί καί διαφθείρω διαλανθάνω . ἐγώ δέ οὗτος μέν οὐ εἰμί ὁ τίς βιβλίον οὐ κτάομαι ὀνειροκριτικός πολύς εἰς οὗτος φιλοτιμία ἔχω , οὗτος δέ καί σφόδρα διαβάλλω ὁ ἐν ἀγορά μάντις , ὅς δή προΐκτης καί γόης καί βωμόλοχος ἀποκαλέω ὁ σεμνοπροσωπέω καί ὁ ὀφρύς ἀνασπάω , καταφρονέω ὁ διαβολή ἔτος πολύς ὁμιλέω , καί ἐν Ἑλλάς κατά πόλις καί πανήγυρις , καί ἐν Ἀσία καί ἐν Ἰταλία καί ὁ νῆσος ἐν ὁ μέγας καί πολυανθρωπτοτατας ἀπομένω παλαιός ὄνειρος καί οὗτος ὁ ἀπόβασις · οὐ γάρ εἰμί ἄλλως χράω ὁ κατά οὗτος γυμνασία . ὅθεν ἐγώ περιγίγνομαι ἐκ περιουσία ἔχω περί ἕκαστος λέγω οὕτως ὡς αὐτός ἀληθής λέγω μή φλυαρέω , ὅς δέ ἄν ἐπιμιμνήσκομαι ὁ ἀπόδειξις φανερός καί πᾶς εὐκατάληπτος ἀποδίδωμι ἐκ ἁπλόος , πλήν εἰ μή τίς εἰμί οὕτως σαφής , ὡς περισσός ἡγέομαι ὁ περί αὐτός ἐξήγησις . ἔρχομαι δή λοιπός ἐπί ὁ πρόκειμαι , ἵνα μή μέγας ἐγώ εἰμί ὁ προοίμιον ὁ δέω . τίς γάρ καί δεῖ λόγος ἄνευ ὁ πρᾶγμα αὐτός πρός σύ ὁ οὕτως μέν δεινός λέγω , ὡς οὔπω τις εἰς ἄνθρωπος ὁ Έλληνας παρέρχομαι , οὕτως δέ συνετός , ὡς οὐ ἀναμένω ὁ λανθάνω ὁ πέρας , ἀλλά ὁ ὑπόθεσις ὅπου τελευτάω καταλαμβάνω ; ἀναγκαῖος δέ πρῶτος περί στοιχεῖον τις κανονικός λέγω .