artemidorus-oneirocritica.onirocriticon 4.prooimion
Ἀρτεμίδωρος Ἀρτεμιδώτῷ τῷ υἱῷ χαίρειν . Ἐπειδὴ κατὰ δαίμονα καὶ τὴν τοῦ κρατίστου Κασσίου Μαξίμου σπουδὴν προετράπην ὀνειροκριτικὰ βιβλία ποιῆσαι , ὅπως τῷ ἑταίρῳ χαρισαίμην καὶ τὴν ἐμαυτοῦ σοφίαν μὴ σιγῇ παραδούς καὶ ὄκνῳ ματαίως ἀναλώσαιμι , καὶ ταῦτα , ὅπως εἶχον δυνάμεως , ὥς γε ἐμαυτὸν εἰδέναι οὔτε τοῦ μεγαλείου τῆς τέχνης ἀποδέοντα οὔτε πρὸς αὐτάρκειαν ἐνδεῶς ἕχοντα τοῖς γε μὴ παντελῶς ἀνοήτοις ἐποίησα συναγαγὼν ἕκαστα τῶν ὁρᾶσθαι δυναμένων καὶ ἐν χρήσει ὄντων ἐνυπνίων , τάξει τινὶ καὶ ἀκολουθία χρησάμενος ὁμοίᾳ βίῳ ἀνθρωπίνῳ , ἀπὸ γενέσεως ἄχρι θανάτου καθʼ ἕκαστον τῶν πραττομένων ἐμπεριλαβὼν καὶ πρὸς ὅ τι τὴν ἀναφορὰν ἕκαστον ἔχειν καὶ εἰς ὅ τι ἀποβαίνειν δύναται , οὐχὶ ψιλῇ εἰκασία ἀλλὰ πείρα καὶ τῇ τῶν ἀποτελεσμάτων μαρτυρίᾳ πειθόμενος . καὶ ὅσα σπερματωδέστερα καὶ οὐκ ἐξειργασμένα οἱ παλαιοὶ συνέγραψαν , ἐξειργασάμην εἰς λεπτὴν καὶ ἀληθῆ διαίρεσιν , καὶ ὅσα καινοτέρας ἔχοντα τὰς ἐκβάσεις καὶ αὐτὰ καινὰ ὄντα ὑπέπιπτε συμπεριέλαβον . καὶ ἐδόκουν ἀποχρώντως ἔχειν τὴν πραγματείαν δυσὶ περιωρισμένην βιβλίοις . ἔπειτα μέντοι διαπεφευγότα τινὰ τὴν πραγματείαν ηὑρίσκετο , μικρὰ μὲν καὶ οὐ πολλῆς ἄξια φροντίδος , ὅμως δὲ ἐπιζητούμενα ὑπὸ τῶν ὀνυχιζόντων πάντα καὶ μηδὲν ἀβασάνιστον εὑρίσκειν πειρωμένων . ἀθροίσας οὖν , ὡς ἐνῆν , τὰ πλεῖστα καὶ μάλιστ᾿ ἀξιόλογα οὐχὶ καθʼ ὑπο - θέσεως μιᾶς λόγον ( οὐδὲ γὰρ οὐδὲ ἐνεδέχετο τά γε οὕτως ἀλλήλων κεχωρισμένα σωμαποποιεῖν καὶ εἰς ἓν συνάγειν ) ἀλλʼ ὡς ἐν ἐπιδρομῇ λόγων τρίτον βιβλίον τὸ Φιλάληθες ἢ Ἐνόδιον ἐποίησα . ἦν δέ ἄρα τις ἐν ἀνθρώποις Μῶμος ἀπεληλαμένος θεῶν καὶ δαιμόνων οὐκ ἀγαθός , ᾧ χρὴ κατὰ τὸ καρτερὸν ἐνίστασθαι ἐπιστάμενον ὅτι πλείοσιν ὅπλοις πρὸς τὰ κρείττονα τῶν ἔργων ἀγωνίζεται . καὶ γὰρ νῦν αἰσθάνομαί τινων τοῖς βιβλίοις ἐγκαλούντων ὡς τῶν μὲν ἐν αὐτοῖς γεγραμμένων ἀληθείας μὲν οὐδʼ ὁτιοῦν ἀποδεόντων , οὐ πάντων δὲ ἐξειργασμένων οὐδὲ ᾐτιολογημένων , ἔστι δέ ὧν καὶ παραλελειμμένων ἀναγκαίων ὄντων τῇ ὑποθέσει . διὸ μετὰ πολλῆς ἐπιστροφῆς ὑπέρ τε ἐμαυτοῦ καὶ σοῦ ὡρμήθην ἐπὶ τὴν συγγραφὴν τοῦδε τοῦ βιβλίου , ὅπως ἂν ἔχῃς πρὸς ἑκαστα ἐπιβόλως τε , εἰ αὐτὸ μόνον δέοι κρίνειν , καὶ πρὸς τοὺς ζητητικοὺς τῶν ἀνθρώπων εὐκόλως πρὸς ἀπόκρισιν , μεμνημένος ὅτι σοι προσπεφώνηται τὸ βιβλίον , ὅπως ἂν αὐτὸς ἔχῃς χρῆσθαι καὶ μὴ πολλοῖς κοινωνῇς ἀντιγραφῶν . τὰ γὰρ ἐνταῦθα γραφησόμενα μένοντα μὲν παρὰ σοὶ πάντων ὑπέρτερον οὐδενός γε λειπόμενον ὀνειροκριτικόν σε ποιήσει , κοινωθέντα δὲ οὐδέν τι μᾶλλον ἑτέρων σε ἐπιστάμενον ἐπιδείξει . εὖ γὰρ ἴσθι ὅτι τῶν λόγων τῶν ἡμετέρων ἥττονές εἰσι πολλοὶ καὶ σχεδὸν πάντες , οἷς ἐπιμελές ἐστι τὸ κατορθοῦν ἐν μαντικῇ . κανονικῶς οὖν καὶ ὁρικῶς τῶν ζητουμένων ἕκαστά σοι κατὰ τὴν ὑπόθεσιν τὴν ἐν τοῖς πρώτοις δυσὶ βιβλίοις ἀπʼ ἀρχῆς ἀναγράφω . Πρὸς μὲν οὖν τοὺς μὴ πάντα ᾐτιολογῆσθαι λέγοντας ὀρθῶς ἐρεῖς τὸ ἐκ τοῦ προοιμίου τοῦ πρώτου βιβλίου ῥητόν , πλὴν εἰ μὴ τοῦτο οὕτω σαφές εἴη , ὡς περιττὴν ἡγεῖσθαι τὴν περὶ αὐτοῦ ἐξήγησιν · πρὸς δὲ τοὺς μῂ πάντα ἐξειργάσθαι λέγοντας καὶ τούς τινα παραλελεῖφθαι ἐρεῖς ὅτι ἔνιά τισιν ὅμοια ὄντα ὡς εὔγνωστα παραλέλειπται οὐκ ἐξείργασται , ὡς στρόφιον διαδήματι καὶ λαγὼς ἐλάφῳ καὶ κάμηλος ἐλέφαντι καὶ κρόκος μύροις καὶ ὅσα ἄλλα ἐστὶν εὐώδη , καὶ ὅτι χοῖρος καὶ ὄρνιθες ταῖς ἑαυτῶν σαρξὶ τὸν αὐτὸν ἔχουσι λόγον . πρὸς δὲ τοὺς πυνθανομένους περὶ ὀνείρου καὶ ἐνυπνίου διαφορᾶς ἐπιμελῶς προεῖπον ὅτι ἕτερόν ἐστι τοῦ ὀνείρου τὸ ἐνύπνιον καὶ οὐ ταὐτόν . ἀλλὰ καὶ τὸν ὄνειρον ἐνύπνιον καλῶς εἴποι τις ἄν ὅταν δὲ τεχνικῶς λέγῃ τις , κυρίως ἕκαστον χρὴ καλεῖν , καὶ τὸ μὲν ἀσήμαντον καὶ οὐδενὸς προαγορευτικὸν ἀλλʼ ἐν μόνῳ τῷ ὕπνῳ τὴν δύναμιν ἔχον , γινόμενον δὲ ἐξ ἐπιθυμίας ἀλόγου ἢ ὑπερβάλλοντος φόβου ἢ πλησμονῆς ἢ ἐνδείας , ἐνύπνιον χρὴ καλεῖν , τὸ δὲ μετὰ τὸν ὕπνον ἐνεργές ὂν καὶ ἀποβησόμενον ἐς ἀγαθὸν ἢ κακὸν ὄνειρον διʼ ἃς αἰτίας ἐκεῖ προείρηκα . ὅταν δὲ κοινῶς τις λέγῃ , καταχρηστέον τοῖς ὀνόμασιν , ὡς καὶ ὁ ποιητής κλῦτε , φίλοι , θεῖός μοι ἐνύπνιον ἦλθεν ὄνειρος . φίλον γὰρ αὐτῷ τὸ ἰσοδυναμοῦσι χρῆσθαι ὀνόμασι καὶ ῥήμασι καὶ πᾶσι τοῖς τοῦ λόγου μέρεσιν , ὡς καὶ ῾ ἀμφὶ περὶ κρήνηνʼ καὶ ῾ εἰ δʼ Ὀδυσεὺς ἔλθοι καὶ ἵκοιτοʼ καὶ ἄλλα ἄττα πολλά . Μέμνησο δὲ ὅτι τοῖς ἐνστάσει χρωμένοις ἀγαθῇ καὶ εὐπροαιρέτῳ ἐνύπνια οὐ γίνεται οὐδὲ ἄλλαι τινές ἄλογοι φαντασίαι , ἀλλὰ πάντα ὄνειροι καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον θεωρηματικοί · οὐ γὰρ ἐπιθολοῦται αὐτῶν ἡ ψυχὴ οὔτε φόβοις οὔτε ἐλπίσιν , καὶ μέντοι καὶ τῶν τοῦ σώματος ἡδονῶν ἄρχουσι . τὸ δὲ κεφάλαιον εἰπεῖν , τῷ σπουδαίῳ ἐνύπνιον οὐ φαίνεται οὐδέ τις ἄλλη ἄλογος φαντασία . ἵνα δὲ μή ποτε ἐξαπατηθῇς , οὐ ταὐτὰ τοῖς πολλοῖς ἐνύπνια καὶ τοῖς δυναμένοις αὐτὰ διακρίνειν · οἱ μὲν γὰρ πολλοί , οἷα βούλονται ἢ οἷα φοβοῦνται , τοιαῦτα καὶ κατὰ τὸν ὕπνον ὁρῶσιν , οἱ δέ αὖ σοφοὶ περὶ ταῦτα καὶ δεινοί , οἷα βούλονται , τοιαῦτα σημαίνουσιν . ἢν δέ τις τῶν ἀπείρων ἴδῃ , χρὴ πιστεύειν οὐχ ὡς ἐνυπνίοις ἀλλʼ ὡς ὀνείροις . οἷον ὁ δυνάμενος διακρίνειν τὰ τοιαῦτα διὰ τὸ βιβλίοις ἐντετυχηκέναι ὀνειροκριτικοῖς διὰ τὸ ὀνειροκρίταις συναναστρέφεσθαι ἢ διὰ τὸ εὐεπιβόλως ἔχειν πρὸς τὰς κρίσεις εἰ μὲν τύχοι ἐρῶν γυναικός , οὐ τὴν ἐρωμένην ὄψεται ἀλλ᾿ ἵππον ἢ κάτοπτρον ἢ ναῦν ἢ θάλασσαν ἢ θηρίον θῆλυ ἢ ἐσθῆτα γυναικείαν ἄλλο τι τῶν σημαινόντων γυναῖκα . εἰ δέ πρὸς ἀποδημίαν γένοιτο , οὐχὶ ὀχήματα ὄψεται οὐδὲ ναῦς οὐδέ στρωματοδέσμους οὐδέ σκεύη συνειλεγμένα ἢ παρασκευὴν ἀποδημίας , ἵπτασθαι δὲ δόξει καὶ σεισμὸν πόλεμον ἢ κεραυνὸν ὄψεται καὶ εἴ τι ἄλλο ἀποδημίας ἔσται σύμβολον . καὶ εἰ φοβοῖτό τινα ἢ φεύγοι , οὐκαὐ τὸν ἐκεῖνον ὄψεται , ἀλλὰ θηρίον ἐκφεύγειν νομίσει καὶ δεσμὰ διαρρήσσειν καὶ λῃστὰς ἀναιρεῖν καὶ θεοῖς θύειν καὶ ὅσα ἰδόντες οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι ἔξω δέους καὶ ταραχῆς γίνονται . ὡς καὶ ἐν Κορίνθῳ ὁ ζωγράφος ὃς τὸν δεσπότην κατορύττειν πολλάκις ἐδόκει καὶ τοῦτο μὲν τὴν ὀροφὴν τοῦ οἰκήματος ἐν ᾧ διέτριβεν ἀπόλλυσθαι , τοῦτο δὲ καὶ τὴν ἑαυτοῦ κεφαλὴν ἀποτετμῆσθαι . καὶ οὐδὲν ἧττον περιῆν αὐτῷ ὁ δεσπότης καὶ ἔτι νῦν περίεστιν . ἀλλʼ ἐπειδὴ κριτικῶς εἶχε τῶν τοιούτων , τεχνικώτερον αὐτῷ προσέπαιζεν ἡ ψυχή · αὐτὰ γὰρ ταῦτα ἄλλῳ ἰδόντι τοῦ δεσπότου ὄλεθρον προεμαντεύετο . ἵνα δὲ μὴ ἄπορόν σοι φαίνηται τὸ τοιοῦτον , εὖ ἴσθι ὅτι πολλοὶ μὲν καὶ σχεδὸν οἱ πλεῖστοι , ἵνα μὴ λέγω πάντες , εἰσὶν οἱ τὰ κοινὰ ἐνύπνια ὁρῶντες , παντελῶς δὲ ὀλίγοι καὶ μόνοι οἱ ὀνειροκριτικοὶ τῶν ἀνθρώπων τὰ ἕτερα , περὶ ὧν ὁ προγεγραμμένος λόγος εἴρηται .
Lemmas: Ἀρτεμίδωρος Ἀρτεμιδώτῷ ὁ υἱός χαίρω . Ἐπειδή κατά δαίμων καί ὁ ὁ ἀγαθός Κάσσιος Μάξιμος σπουδή προτρέπω ὀνειροκριτικός βιβλίον ποιέω , ὅπως ὁ ἑταῖρος χαρίζω καί ὁ ἐμαυτοῦ σοφία μή σιγή παραδίδωμι καί ὄκνος μάταιος ἀναλίσκω , καί οὗτος , ὅπως ἔχω δύναμις , ὅς γε ἐμαυτοῦ οἶδα οὔτε ὁ μεγαλεῖος ὁ τέχνη ἀποδέω οὔτε πρός αὐτάρκεια ἐνδεής ἔχω ὁ γε μή παντελής ἀνόητος ποιέω συνάγω ἕκαστος ὁ ὁράω δύναμαι καί ἐν χρῆσις εἰμί ἐνύπνιον , τάξις τις καί ἀκολουθία χράω ὅμοιος βίος ἀνθρώπινος , ἀπό γένεσις ἄχρι θάνατος κατά ἕκαστος ὁ πράσσω ἐμπεριλαμβάνω καί πρός ὁ τίς ὁ ἀναφορά ἕκαστος ἔχω καί εἰς ὁ τίς ἀποβαίνω δύναμαι , οὐ ψιλός εἰκασία ἀλλά πεῖρα καί ὁ ὁ ἀποτέλεσμα μαρτυρία πείθω . καί ὅσος σπερματώδης καί οὐ ἐξεργάζομαι ὁ παλαιός συγγράφω , ἐξεργάζομαι εἰς λεπτός καί ἀληθής διαίρεσις , καί ὅσος καινός ἔχω ὁ ἔκβασις καί αὐτός καινός εἰμί ὑποπίπτω συμπεριλαμβάνω . καί δοκέω ἀποχρώντως ἔχω ὁ πραγματεία δύο περιορίζω βιβλίον . ἔπειτα μέντοι διαφεύγω τις ὁ πραγματεία εὑρίσκω , μικρός μέν καί οὐ πολύς ἄξιος φροντίς , ὅμως δέ ἐπιζητέω ὑπό ὁ ὀνυχίζω πᾶς καί μηδείς ἀβασάνιστος εὑρίσκω πειράω . ἀθροίζω οὖν , ὡς ἔνειμι , ὁ πλεῖστος καί μάλιστα ἀξιόλογος οὐ κατά ὑπο - θέσις εἷς λόγος ( οὐδέ γάρ οὐδέ ἐνδέχομαι ὁ γε οὕτως ἀλλήλων χωρίζω σωμαποποιεω καί εἰς εἷς συνάγω ) ἀλλά ὡς ἐν ἐπιδρομή λόγος τρίτος βιβλίον ὁ φιλαλήθης ἤ Ἐνόδιος ποιέω . εἰμί δέ ἄρα τις ἐν ἄνθρωπος Μῶμος ἀπελαύνω θεός καί δαίμων οὐ ἀγαθός , ὅς χράω κατά ὁ καρτερός ἐνίστημι ἐπίσταμαι ὅτι πολύς ὅπλον πρός ὁ ἀγαθός ὁ ἔργον ἀγωνίζομαι . καί γάρ νῦν αἰσθάνομαι τις ὁ βιβλίον ἐγκαλέω ὡς ὁ μέν ἐν αὐτός γράφω ἀλήθεια μέν οὐδέ ὁστισοῦν ἀποδέω , οὐ πᾶς δέ ἐξεργάζομαι οὐδέ αἰτιολογέω , εἰμί δέ ὅς καί παραλείπω ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ὑπόθεσις . διό μετά πολύς ἐπιστροφή ὑπέρ τε ἐμαυτοῦ καί σύ ὁρμάω ἐπί ὁ συγγραφή ὅδε ὁ βιβλίο , ὅπως ἄν χέω πρός ἕκαστος ἐπίβολος τε , εἰ αὐτός μόνος δέω κρίνω , καί πρός ὁ ζητητικός ὁ ἄνθρωπος εὔκολος πρός ἀπόκρισις , μιμνήσκω ὅτι σύ προσφωνέω ὁ βιβλίον , ὅπως ἄν αὐτός χέω χράω καί μή πολύς κοινωνέω ἀντιγραφή . ὁ γάρ ἐνταῦθα γράφω μένω μέν παρά σύ πᾶς ὑπέρ οὐδείς γε λείπω ὀνειροκριτικός σύ ποιέω , κοινόω δέ οὐδείς τίς μᾶλλον ἕτερος σύ ἐπίσταμαι ἐπιδείκνυμι . εὖ γάρ εἰμί ὅτι ὁ λόγος ὁ ἡμέτερος ἥσσων εἰμί πολύς καί σχεδόν πᾶς , ὅς ἐπιμελής εἰμί ὁ κατορθόω ἐν μαντικός . κανονικός οὖν καί ὁρικός ὁ ζητάω ἕκαστος σύ κατά ὁ ὑπόθεσις ὁ ἐν ὁ πρῶτος δύο βιβλίον ἀπό ἀρχή ἀναγράφω . πρός μέν οὖν ὁ μή πᾶς αἰτιολογέω λέγω ὀρθός λέγω ὁ ἐκ ὁ προοίμιον ὁ πρῶτος βιβλίο ῥητός , πλήν εἰ μή οὗτος οὕτως σαφής εἰμί , ὡς περισσός ἡγέομαι ὁ περί αὐτός ἐξήγησις · πρός δέ ὁ μή πᾶς ἐξεργάζομαι λέγω καί ὁ τις παραλείπω λέγω ὅτι ἔνιοι τις ὅμοιος εἰμί ὡς εὔγνωστος παραλείπω οὐ ἐξεργάζομαι , ὡς στρόφιον διάδημα καί λαγῶς ἔλαφος καί κάμηλος ἐλέφας καί κρόκος μύρον καί ὅσος ἄλλος εἰμί εὐώδης , καί ὅτι χοῖρος καί ὄρνις ὁ ἑαυτοῦ σάρξ ὁ αὐτός ἔχω λόγος . πρός δέ ὁ πυνθάνομαι περί ὄνειρος καί ἐνύπνιον διαφορά ἐπιμελής προλέγω ὅτι ἕτερος εἰμί ὁ ὄνειρος ὁ ἐνύπνιον καί οὐ αὐτός . ἀλλά καί ὁ ὄνειρος ἐνύπνιον καλός λέγω τις ἄν ὅταν δέ τεχνικός λέγω τις , κυρίως ἕκαστος χράω καλέω , καί ὁ μέν ἀσήμαντος καί οὐδείς προαγορευτικός ἀλλά ἐν μόνος ὁ ὕπνος ὁ δύναμις ἔχω , γίγνομαι δέ ἐκ ἐπιθυμία ἄλογος ἤ ὑπερβάλλω φόβος ἤ πλησμονή ἤ ἔνδεια , ἐνύπνιον χράω καλέω , ὁ δέ μετά ὁ ὕπνος ἐνεργός εἰμί καί ἀποβαίνω εἰς ἀγαθός ἤ κακός ὄνειρος διά ὅς αἰτία ἐκεῖ προλέγω . ὅταν δέ κοινός τις λέγω , καταχρηστέον ὁ ὄνομα , ὡς καί ὁ ποιητής κλύω , φίλος , θεῖος ἐγώ ἐνύπνιον ἔρχομαι ὄνειρος . φίλος γάρ αὐτός ὁ ἰσοδυναμέω χράω ὄνομα καί ῥῆμα καί πᾶς ὁ ὁ λόγος μέρος , ὡς καί ῾ ἀμφί περί κραίνω καί ῾ εἰ δέ Ὀδυσσεύς ἔρχομαι καί ἵημι καί ἄλλος τις πολύς . μιμνήσκω δέ ὅτι ὁ ἔνστασις χράω ἀγαθός καί εὐπροαίρετος ἐνύπνιον οὐ γίγνομαι οὐδέ ἄλλος τις ἄλογος φαντασία , ἀλλά πᾶς ὄνειρος καί ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος θεωρηματικός · οὐ γάρ ἐπιθολόω αὐτός ὁ ψυχή οὔτε φόβος οὔτε ἐλπίς , καί μέντοι καί ὁ ὁ σῶμα ἡδονή ἄρχω . ὁ δέ κεφάλαιος λέγω , ὁ σπουδαῖος ἐνύπνιον οὐ φαίνω οὐδέ τις ἄλλος ἄλογος φαντασία . ἵνα δέ μή ποτέ ἐξαπατάω , οὐ αὐτός ὁ πολύς ἐνύπνιον καί ὁ δύναμαι αὐτός διακρίνω · ὁ μέν γάρ πολύς , οἷος βούλομαι ἤ οἷος φοβέω , τοιοῦτος καί κατά ὁ ὕπνος ὁράω , ὁ δέ αὖ σοφός περί οὗτος καί δεινός , οἷος βούλομαι , τοιοῦτος σημαίνω . ἐάν δέ τις ὁ ἤπειρος ὁράω , χράω πιστεύω οὐ ὡς ἐνύπνιον ἀλλά ὡς ὄνειρος . οἷος ὁ δύναμαι διακρίνω ὁ τοιοῦτος διά ὁ βιβλίον ἐντυγχάνω ὀνειροκριτικός διά ὁ ὀνειροκρίτης συναναστρέφω ἤ διά ὁ εὐεπίβολος ἔχω πρός ὁ κρίσις εἰ μέν τυγχάνω εἴρω γυνή , οὐ ὁ ἐράομαι ὁράω ἀλλά ἵππος ἤ κάτοπτρον ἤ ναῦς ἤ θάλασσα ἤ θηρίον θῆλυς ἤ ἐσθής γυναικεῖος ἄλλος τίς ὁ σημαίνω γυνή . εἰ δέ πρός ἀποδημία γίγνομαι , οὐ ὄχημα ὁράω οὐδέ ναῦς οὐδέ στρωματόδεσμος οὐδέ σκεῦος συλλέγω ἤ παρασκευή ἀποδημία , πέτομαι δέ δοκέω καί σεισμός πόλεμος ἤ κεραυνός ὁράω καί εἰ τίς ἄλλος ἀποδημία εἰμί σύμβολον . καί εἰ φοβέω τις ἤ φεύγω , οὐκαὐ ὁ ἐκεῖνος ὁράω , ἀλλά θηρίον ἐκφεύγω νομίζω καί δεσμός διαρρήσσω καί λῃστής ἀναιρέω καί θεός θύω καί ὅσος ὁράω ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ἔξω δέος καί ταραχή γίγνομαι . ὡς καί ἐν Κόρινθος ὁ ζωγράφος ὅς ὁ δεσπότης κατορύσσω πολλάκις δοκέω καί οὗτος μέν ὁ ὀροφή ὁ οἴκημα ἐν ὅς διατρίβω ἀπόλλυμι , οὗτος δέ καί ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ἀποτέμνω . καί οὐδείς κακός περίειμι αὐτός ὁ δεσπότης καί ἔτι νῦν περίειμι . ἀλλά ἐπεί κριτικός ἔχω ὁ τοιοῦτος , τεχνικός αὐτός προσπαίζω ὁ Ψυχή · αὐτός γάρ οὗτος ἄλλος ὁράω ὁ δεσπότης ὄλεθρος προμαντεύομαι . ἵνα δέ μή ἄπορος σύ φαίνω ὁ τοιοῦτος , εὖ εἰμί ὅτι πολύς μέν καί σχεδόν ὁ πλεῖστος , ἵνα μή λέγω πᾶς , εἰμί ὁ ὁ κοινός ἐνύπνιον ὁράω , παντελής δέ ὀλίγος καί μόνος ὁ ὀνειροκριτικός ὁ ἄνθρωπος ὁ ἕτερος , περί ὅς ὁ προγράφω λόγος λέγω .