artemidorus-oneirocritica.onirocriticon 2.70
Ἀνθρωπίνη γενεὰ κατ᾿ ἐνίους μὲν ἔχει ἔτη ἑπτά · ὅθεν καὶ λέγουσιν οἱ ἰατρικοὶ τῶν δύο γενεῶν μηδένα δεῖν φλεβοτομεῖν , τὸν τεσσαρεσκαιδεκαετῆ λέγοντες ὡς ἔτι προσδεόμενον αἵματος καὶ οὐδέπω ἔχοντα περισσὸν αἶμα · κατ᾿ ἐνίους δὲ τριάκοντα ὅθεν καὶ τὸν Νέστορα βούλονταί τινες ἐνενηκονταετῆ γεγονέναι · καθʼ ἡμᾶς δὲ ἑκατὸν ἔτη , ἐπειδὴ τοὺς πλείστους ἢ ὀλίγῳ ἀποδέοντας ζῶντας ὁρῶμεν ἢ ὀλίγῳ ὑπεραίροντας , ἄλλως τε καὶ ἐπειδὴ τὸν λόγον τῶν ἀποτελεσμάτων πρὸς τοῦτον τὸν ἀριθμὸν συμφωνοῦντα ἡ πεῖρα δείκνυσι . διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς τῇ γενεᾷ χρησόμεθα ὡς δὴ ἐχούσῃ ἔτη ἑκατόν . Ὅσοι οὖν τῶν ἀριθμῶν γραφέντες διʼ ὅλων τῶν γραμμάτων ἀποτελοῦσι ψῆφον ἐντὸς τῶν ἑκατόν , τούτους χρὴ γράφειν καὶ ψηφίζειν καὶ ἡγεῖσθαι τοσαῦτα ἔτη σημαίνειν ὅσα ἂν ἡ ψῆφος μηνύῃ . εἰσὶ δὲ οὗτοι μόνοι ἓν μία ἓξ δέκα ἕνδεκα δεκακιδέκα . καὶ ἔστι τὸ μὲν ἓν πεντήκοντα πέντε · γράφεται γὰρ διὰ τοῦ ε καὶ τοῦ ν · τὸ δὲ μία πεντήκοντα ἕν γράφεται γὰρ διὰ τοῦ μ καὶ τοῦ ῑ καὶ τοῦ ᾱ τὸ δὲ ἓξ ἑξήκοντα πέντε · γράφεται γὰρ διὰ τοῦ ε καὶ τοῦ ξ . ὁμοίως καὶ τὰ δέκα καὶ τὰ ἕνδεκα καὶ τὰ δεκακιδέκα τῇ αὐτῇ ἐπινοίᾳ γράφειν καὶ ψηφίζειν χρή · εὑρεθήσεται γὰρ τὰ μὲν δέκα ὄντα τριάκοντα , τὰ δὲ ἕνδεκα ὀγδοήκοντα πέντε , τὰ δὲ δεκακιδέκα ἐνενήκοντα . καὶ οὕτω μὲν ἐκλαμβάνειν χρὴ τούτους τοὺς ἀριθμούς · ὅσοι δὲ τῶν ἀριθμῶν γραφέντες διʼ ὅλων τῶν γραμμάτων καὶ ψηφισθέντες ὑπερβάλλουσι τὴν ἀνθρωπίνην γενεάν , οἷον τὰ δύο ( γίνεται γὰρ τετρακόσια ἑβδομήκοντα τέσσαρα · ταῦτα δὲ οὔτε ἐνδέχεται οὔτε λόγον ἔχει ζῆσαιτοσαῦτα ἔτη τινά ) , τούτους τοὺς ἀριθμοὺς κατὰ τὴν ἀνάβασιν τὴν τῶν στοιχείων λαμβάνομεν οὕτως . ἐπὶ τὸ σημαῖνον στοιχεῖον τὸν ἀριθμὸν ἐλθόντες ψηφίζομεν ἑκάστου τῶν προαγόντων στοιχείων τὸν ἀριθμόν . οἷον τὰ δύο δείκνυται ὑπὸ τοῦ β . προσθέντες οὖν τὸ ἕν φαμεν εἶναι τρία . τὰ δὲ τρία συναριθμήσαντες τῷ ἑνὶ καὶ τοῖς δυσί φαμεν εἶναι ἕξ . ὁμοίως τὰ τέσσαρα σὺν τῷ τῶν ἔμπροσθεν στοιχείων ἀριθμῷ γίνεται δέκα , καὶ τὰ πέντε ὁμοίως γίνεται δέκα πέντε . τὰ δὲ ἓξ ἐν τῷ ἔμπροσθεν λόγῳ ἐπεδείξαμεν ὄντα ἑξήκοντα πέντε . τὰ δὲ ἑπτὰ σὺν τῷ ἔμπροσθεν ἀριθμῷ τῶν ἓξ μὴ συναριθμουμένων διὰ τὸ καὶ σημαίνειν κατ᾿ ἰδίαν τὰ ἑξήκοντα πέντε καὶ ὑπὸ στοιχείου μὴ δείκνυσθαι ἀλλ᾿ ὑπὸ χαρακτῆρος γίνεται εἴκοσι δύο , ἔτι καὶ τὰ ὀκτὼ τριάκοντα , τῷ δ᾿ αὐτῷ λόγῳ καὶ τὰ ἐννέα τριάκοντα ἐννέα . τὰ δὲ δέκα διπλάσιον ἔχει λόγον · καὶ γὰρ γραφέντα διʼ ὅλων τῶν γραμμάτων καὶ ψηφισθέντα κατὰ μόνας σημαίνει τριάκοντα , καὶ πάλιν ὅτι οὐχ ὑπὸ χαρακτῆρος , ὡς τὰ ἕξ , ἀλλʼ ὑπὸ στοιχείου δείκνυται , κατὰ τὴν ἀνάβασιν τὴν τῶν στοιχείων γίνεται τεσσαράκοντα ἐννέα . ἵνα δὲ μὴ εἰς ἀμφίβολον πίπτῃ τις , ἐὰν μὲν ἀκούσῃ λέγοντός τινος ‘δέκα σημαίνει τριάκοντα διὰ τὴν ἀπὸ τῶν δέκα γραφομένων καὶ συναγομένων ψῆφον᾿ , ἐὰν δὲ ῑ ἴδῃ που γεγραμμένον , γένοιτʼ ἂν τεσσαράκοντα ἐννέα κατὰ τὴν προειρημένην ἐπίνοιαν , συναριθμουμένης τῆς δεκάτης τῶν ἔμπροσθεν στοιχείων ψήφου χωρὶς τῶν ἕξ . οὕτω καὶ τὰ εἴκοσι ἑξήκοντα ἐννέα γίνεται καὶ τὰ τριάκοντα ἐνενήκοντα ἐννέα . οὐκέτι δὲ τὰ τεσσαράκοντα κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκλαμβάνειν χρὴ τρόπον · οὐ γὰρ ἑκατὸν τριάκοντα ἐννέα ζήσεταί τις ἔτη . ὁ δὲ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν πεντήκοντα καὶ ἐπὶ τῶν ἔτι μειζόνων ἀριθμῶν . χρὴ οὖν τούτους οὐ κατὰ τὴν ἀνάβασιν τῆς ψήφου τῶν στοιχείων ἀλλὰ κατὰ τὴν θέσιν τῶν στοιχείων ἐκλαμβάνειν . οἷον τὰ τεσσαράκοντά ἐστι μ , ἐνδείξεται δὲ καὶ δώδεκα · δωδέκατον γάρ ἐστι στοιχεῖον τὸ μ τὸ τὰ τεσσαράκοντα σημαῖνον . πότε δὲ ἐνδείκνυται καὶ πότε οὔ , ὁ ἐπιὼν λόγος σημανεῖ . οὕτω δὲ καὶ τὸ ν ἤτοι πεντήκοντα ἢ τρισκαίδεκα γένοιτ᾿ ἂν καὶ τὸ ξ ἤτοι ἑξήκοντα τεσσαρεσκαίδεκα καὶ τὰ λοιπὰ ὁμοίως . εἰσὶ δέ τινες καὶ σύνθετοι ἀριθμοί , οὕς χρὴ διαιρεῖν , οἷον ἐπὶ μὲν τῶν πρώτων οὕτω . τὰ δέκα δὶς σημαίνει εἴκοσι καὶ τὰ δέκα τρὶς τριάκοντα καὶ τὰ τετράκις δέκα τεσσαράκοντα καὶ τὰ πεντάκις δέκα πεντήκοντα καὶ τὰ ἑξάκις δέκα ἑξήκοντα καὶ τὰ ἑπτάκις ἑβδομήκοντα καὶ τὰ ὀκτάκις ὀγδοήκοντα καὶ τὰ ἐννάκις ἐνενήκοντα , καὶ πάλιν τὰ εἴκοσι δὶς τεσσαράκοντα καὶ τὰ εἴκοσι τρὶς ἑξήκοντα καὶ τὰ εἴκοσι τετράκις ὀγδοήκοντα καὶ τὰ εἴκοσι πεντάκις ἑκατόν . οὕτω καὶ τὰ τριάκοντα δὶς ἑξήκοντα καὶ τὰ τριάκοντα τρὶς ἐνενήκοντα καὶ τὰ τεσσαράκοντα δὶς ὀγδοήκοντα καὶ τὰ πεντήκοντα δὶς ἑκατόν . ἐπὶ δὲ τῶν πλειόνων ἐτῶν , οἷον εἴ τις ἀκούσειέ τινος λέγοντος ῾ ζήσεις ἔτη εἴκοσι ἕξʼ χρὴ διαιρεῖν καὶ τὰ μὲν εἴκοσι εἴκοσι τίθεσθαι τὰ δὲ ἓξ κατὰ τὸν ἔμπροσθεν λόγον τίθεσθαι ἑξήκοντα πέντε . γίνεται οὖν τὰ πάντα ὀγδοήκοντα πέντε . εἰ δέ εἴκοσι ἑπτά , τὰ μὲν εἴκοσι κατ’ ἰδίαν εἴκοσι , τὰ δὲ ἑπτὰ κατὰ τὸν ἔμπροσθεν λόγον εἴκοσι δύο . γίνεται οὖν τὰ πάντα τεσσαράκοντα δύο . οὕτω καὶ τὰ εἴκοσι ὀκτὼ πεντήκοντα , καὶ ὅστις ἄν ἄλλος ἀριθμὸς ᾖ , σὺν τοῖς εἴκοσιν ὑπὲρ τὰ πέντε κατ᾿ ἰδίαν ψηφιζέσθω . ὁμοίως καὶ ὁ μετὰ τῶν τριάκοντα ὑπὲρ τὰ τρία καὶ ὁ μετὰ τῶν τεσσαράκοντα ὑπὲρ τὰ δύο καὶ ὁ μετὰ τῶν πεντήκοντα ὑπὲρ τὰ δύο . οἷον ὑποδείγματος χάριν , εἴ τις ἀκούσειε τινὸς λέγοντος ῾ ζήσεις ἔτη πεντήκοντα ἑπτάʼ , εὔηθές ἐστιν ἑπτάκις πεντήκοντα προσδοκᾶν ἄνθρωπον ζῆσαι , ἅπερ γίνεται τριακόσια πεντήκοντα , ἀλλὰ δῆλον ὅτι τὰ ἑπτὰ κατ’ ἰδίαν κατὰ τὸν ἔμπροσθεν λόγον ψηφισθέντα σὺν τοῖς πεντήκοντα γίνεται ἑβδομήκοντα δύο . ὅταν μέντοι τις ᾖ ἐντὸς τοῦ εἰρημένου ἀριθμίου , δῆλον ὅτι σὺν τοῖς παρεληλυθόσιν ἔτεσι πάντα αὐτῷ οὕτω σημαίνεται . οἷον εἴ τις ὢν ἐτῶν τριάκοντα δόξειε λέγειν αὐτῷ τινὰ ῾ ζήσεις ἔτη πεντήκονταʼ , οὗτος ζήσει λοιπὰ εἴκοσι , ἵνα αὐτῷ σὺν τοῖς τριάκοντα τοῖς πρὶν τὰ μέλλοντα εἴκοσι γένηται πεντήκοντα . εἰ δέ τις ὤν ἐτῶν ἑβδομήκοντα δόξειε λέγειν αὐτῷ τινα ῾ ζήσεις ἔτη πεντήκονταʼ , δῆλον ὅτι οὔτε σὺν τοῖς πρώτοις λέγει αὐτῷ διὰ τὸ εἶναι τὰ πρῶτα πλείω τῶν πεντήκοντα , οὔτε μὴν ἄλλα πεντήκοντα ἔτη ἐπὶ τοῖς ἑβδομήκοντα οἷόν τε ζῆσαι οὐδὲ ἐνδέχεται . τοιγαροῦν λοιπὰ δέκα τρία ζήσεται , ὅτι τὸ ν τὸ τὰ πεντήκοντα σημαῖνον στοιχεῖον τρισκαιδέκατον τέτακται . ὁ δὲ παραπλήσιος καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίων λόγος τηρείσθω , ὅταν ᾖ ὁ λεγόμενος ἀριθμὸς τοῦ μὲν ἔμπροσθεν χρόνου ἥττων , πρὸς δὲ τὸν μέλλοντα ἀνένδεκτος . ἔτι κἀκεῖνο . τὰς ἡμέρας καὶ τοὺς μῆνας καὶ τὰ ἔτη ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οὐ πάντως ἰσοδυναμοῦντα εὑρίσκομεν · καὶ γὰρ ὑπὸ ἐτῶν μῆνες καὶ ἡμέραι δείκνυνται καὶ ὑπὸ μηνῶν ἔτη καὶ ἡμέραι καὶ ὑπὸ ἡμερῶν μῆνες καὶ ἔτη . ἵνα δὲ τοῦτο μὴ εἰς ἀμφίβολον πίπτῃ , ὅταν εἴπῃ τις ἔτη , ἐὰν μὲν σύμμετρα ᾖ καὶ ἐνδεχόμενα , ἔτη νομιζέσθω ἐὰν δὲ πολλά , μῆνες · ἐὰν δὲ ὑπέρμετρα , ἡμέραι . ὀναστρέφει δὲ ὁ λόγος καὶ ἀπὸ ἡμερῶν . ἐὰν γὰρ ὦσι πολλαί , ἡμέραι νομιζέσθωσαν ἐὰν δὲ σύμμετροι , μῆνες · ἐὰν δὲ ὀλίγαι , ἔτη . ὁμοίως καὶ οἱ μῆνες πρὸς τὸ ἐνδεχόμενον ἐκλαμβανέσθωσαν . τὸ δὲ ἐνδεχόμενον ἢ μὴ ἐνδεχόμενον δείξει ἐπὶ μὲν τοῦ περὶ χρόνου ζωῆς λόγου ἡ ἡλικία τοῦ ἰδόντος , ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων προθεσμιῶν ἡ προσδοκία τῶν χρειῶν . μεμνῆσθαι δὲ χρὴ καὶ τοῦτο , ὅτι πολλάκις οἱ θεοὶ ἀποφαίνονται μὲν ὡς περὶ χρόνου ζωῆς , σημαίνουσι δὲ οὐ πάντοτε περὶ χρόνου ζωῆς , ἀλλʼ ἔστιν ὅτε καὶ περὶ μεταβολῆς τῶν πραγμάτων καὶ περὶ ἐλευθερίας δούλοις καὶ . περὶ τῶν ἄλλων ὅσα ἔμπροσθεν ὁ περὶ θανάτου λόγος περιέχει . Ταῦτα μὲν οὖν κατὰ τὸ ἐνδεχόμενον , ὅσον εἶχον δυνάμεως , ἀνελλιπῶς καὶ ὡς ἐμοὶ δοκεῖ ἐξ ὁλοκλήρου πάντα εἴρηταί σοι , Κάσσιε Μάξιμε , ἀνδρῶν σοφώτατε . εἰ δέ τις τῶν ἐντυγχανόντων ταῖσδε ταῖς βίβλοις τῶν εἰρημένων τι ὑπʼ ἐμοῦ παρά τινος τῶν ἄλλων εἰλῆφθαι καὶ μὴ ἀπὸ τῆς πείρας ἡγεῖται , ματαίως ὑπείληφεν , ἐπιμελέστερον δὲ ἐντυχὼν αὐτοῦ τούτου τοῦ βιβλίου τῷ προοιμίῳ κατανοήσει τὴν προαίρεσιν τὴν ἐμήν . ἔτι καὶ εἴ τινι πρὸς τὸ ἐναντίον ῥέπειν τι τῶν εἰρημένων φαίνεται ἢ ὡς ἐμοὶ ἐδόκει , διὰ τὸ ὑπό τινος πιθανοῦ λόγου κινεῖσθαι , ἴστω ὅτι εὑρησιλογεῖν μὲν καὶ πιθανεύεσθαι κἀγὼ πάνυ ἱκανὸς ἦν , ἀλλʼ οὐ θεατροκοπίας καὶ τὰ τοῖς λογεμπόροις ἀρέσκοντά ποτε μετῆλθον , ἀλλʼ ἀεὶ τὴν πεῖραν μάρτυρα καὶ κανόνα τῶν ἐμῶν λόγων ἐπιβοῶμαι . ἐγὼ μὲν οὖν πάντων διὰ πείρας ἐλήλυθα τῷ μηδὲν ἄλλο πράττειν , ἀεὶ δὲ καὶ νύκτωρ καὶ μεθʼ ἡμέραν πρὸς ὀνειροκρισίᾳ εἶναι . σὺ δὲ οὐκ ἀναμενεῖς χρόνον , ἀλλʼ αὐτόθεν διὰ τὴν σοφίαν καὶ τὴν ὑπερβάλλουσαν σύνεσιν δυνήσει ἐπικρῖναι ἕκαστα αὐτῶν εἴτε εὖ εἴτε μὴ καλῶς ἔχει . δέομαι δὲ τῶν ἐντυγχανόντων τοῖς βιβλίοις μήτε προσθεῖναι μήτε τι τῶν ὄντων ἀφελεῖν . εἴτε γὰρ δύναιτό τις τοῖς ἐμοῖς προσθεῖναι , ῥᾷον ἄν ἴδια ποιήσειεν εἴτε τινὰ τῶν ἐγγεγραμμένων ταῖσδε ταῖς βίβλοις περισσὰ δοκεῖ , οἷς ἀρέσκεται μόνοις χρήσθω , τὰ λοιπὰ τῶν βιβλίων μὴ ἐξαιρῶν , θεὸν ἐπόπτην καὶ φύλακα πάντων νομίζων τὸν Ἀπόλλωνα , ᾧ πειθόμενος ἐγὼ πατρῴῳ ὄντι θεῷ εἰς τήνδε τὴν πραγματείαν παρῆλθον , πολλάκις με προτρεψαμένῳ , μάλιστα δὲ νῦν ἐναργῶς ἐπιστάντι μοι , ἡνίκα σοι ἐγνωρίσθην , καὶ μονονουχὶ κελεύσαντι ταῦτα συγγράψαι . οὐδὲν οὖν θαυμαστὸν τὸν Δαλδιαῖον Ἀπόλλωνα , ὃν Μύστην καλοῦμεν ἡμεῖς πατρῴῳ ὀνόματι , ταῦτά με προτρέψασθαι τῆς σῆς ἀρετῆς καὶ σοφίας προνοούμενον · καὶ γὰρ εἶναί τινα Λυδοῖς προξενίαν πρὸς Φοίνικας οἱ τὰ πάτρια ἡμῖν ἐξηγούμενοί φασιν .
Lemmas: ἀνθρώπινος γενεά κατά ἔνιοι μέν ἔχω ἔτος ἑπτά · ὅθεν καί λέγω ὁ ἰατρικός ὁ δύο γενεά μηδείς δέω φλεβοτομέω , ὁ τεσσαρεσκαιδεκαέτης λέγω ὡς ἔτι προσδέω αἷμα καί οὐδέπω ἔχω περισσός αἷμα · κατά ἔνιοι δέ τριάκοντα ὅθεν καί ὁ Νέστωρ βούλομαι τις ἐνενηκονταετής γίγνομαι · κατά ἐγώ δέ ἑκατόν ἔτος , ἐπειδή ὁ πολύς ἤ ὀλίγος ἀποδέω ζάω ὁράω ἤ ὀλίγος ὑπεραίρω , ἄλλος τε καί ἐπειδή ὁ λόγος ὁ ἀποτέλεσμα πρός οὗτος ὁ ἀριθμός συμφωνέω ὁ πεῖρα δείκνυμι . διά οὗτος καί ἐγώ ὁ γενεά χράω ὡς δή ἔχω ἔτος ἑκατόν . ὅσος οὖν ὁ ἀριθμός γράφω διά ὅλος ὁ γράμμα ἀποτελέω ψῆφος ἐντός ὁ ἑκατόν , οὗτος χρή γράφω καί ψηφίζω καί ἡγέομαι τοσοῦτος ἔτος σημαίνω ὅσος ἄν ὁ ψῆφος μηνύω . εἰμί δέ οὗτος μόνος εἷς εἷς ἕξ δέκα ἕνδεκα δεκακιδέκα . καί εἰμί ὁ μέν εἷς πεντήκοντα πέντε · γράφω γάρ διά ὁ ε καί ὁ ν · ὁ δέ εἷς πεντήκοντα εἷς γράφω γάρ διά ὁ μ καί ὁ ι̅ καί ὁ α ὁ δέ ἕξ ἑξήκοντα πέντε · γράφω γάρ διά ὁ ε καί ὁ ξ . ὅμοιος καί ὁ δέκα καί ὁ ἕνδεκα καί ὁ δεκακιδέκα ὁ αὐτός ἐπίνοια γράφω καί ψηφίζω χρή · εὑρίσκω γάρ ὁ μέν δέκα εἰμί τριάκοντα , ὁ δέ ἕνδεκα ὀγδοήκοντα πέντε , ὁ δέ δεκακιδέκα ἐνενήκοντα . καί οὕτως μέν ἐκλαμβάνω χρή οὗτος ὁ ἀριθμός · ὅσος δέ ὁ ἀριθμός γράφω διά ὅλος ὁ γράμμα καί ψηφίζω ὑπερβάλλω ὁ ἀνθρώπινος γενεά , οἷος ὁ δύο ( γίγνομαι γάρ τετρακόσιοι ἑβδομήκοντα τέσσαρες · οὗτος δέ οὔτε ἐνδέχομαι οὔτε λόγος ἔχω ζῶ ἔτος τις ) , οὗτος ὁ ἀριθμός κατά ὁ ἀνάβασις ὁ ὁ στοιχεῖον λαμβάνω οὕτως . ἐπί ὁ σημαίνω στοιχεῖον ὁ ἀριθμός ἔρχομαι ψηφίζω ἕκαστος ὁ προάγω στοιχεῖον ὁ ἀριθμός . οἷος ὁ δύο δείκνυμι ὑπό ὁ β . προστίθημι οὖν ὁ εἷς φημί εἰμί τρεῖς . ὁ δέ τρεῖς συναριθμέω ὁ εἷς καί ὁ δύο φημί εἰμί ἕξ . ὅμοιος ὁ τέσσαρες σύν ὁ ὁ ἔμπροσθεν στοιχεῖον ἀριθμός γίγνομαι δέκα , καί ὁ πέντε ὅμοιος γίγνομαι δέκα πέντε . ὁ δέ ἕξ ἐν ὁ ἔμπροσθεν λόγος ἐπιδείκνυμι εἰμί ἑξήκοντα πέντε . ὁ δέ ἑπτά σύν ὁ ἔμπροσθεν ἀριθμός ὁ ἕξ μή συναριθμέω διά ὁ καί σημαίνω κατά ἴδιος ὁ ἑξήκοντα πέντε καί ὑπό στοιχεῖον μή δείκνυμι ἀλλά ὑπό χαρακτήρ γίγνομαι εἴκοσι δύο , ἔτι καί ὁ ὀκτώ τριάκοντα , ὁ δέ αὐτός λόγος καί ὁ ἐννέα τριάκοντα ἐννέα . ὁ δέ δέκα διπλάσιος ἔχω λόγος · καί γάρ γράφω διά ὅλος ὁ γράμμα καί ψηφίζω κατά μόνος σημαίνω τριάκοντα , καί πάλιν ὅτι οὐ ὑπό χαρακτήρ , ὡς ὁ ἕξ , ἀλλά ὑπό στοιχεῖον δείκνυμι , κατά ὁ ἀνάβασις ὁ ὁ στοιχεῖον γίγνομαι τεσσαράκοντα ἐννέα . ἵνα δέ μή εἰς ἀμφίβολος πίπτω τις , ἐάν μέν ἀκούω λέγω τις δέκα σημαίνω τριάκοντα διά ὁ ἀπό ὁ δέκα γράφω καί συνάγω ψῆφος , ἐάν δέ ι̅ ὁράω που γράφω , γίγνομαι ἄν τεσσαράκοντα ἐννέα κατά ὁ προλέγω ἐπίνοια , συναριθμέω ὁ δέκατος ὁ ἔμπροσθεν στοιχεῖον ψῆφος χωρίς ὁ ἕξ . οὕτως καί ὁ εἴκοσι ἑξήκοντα ἐννέα γίγνομαι καί ὁ τριάκοντα ἐνενήκοντα ἐννέα . οὐκέτι δέ ὁ τεσσαράκοντα κατά ὁ αὐτός ἐκλαμβάνω χρή τρόπος · οὐ γάρ ἑκατόν τριάκοντα ἐννέα ζάω τις ἔτος . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ πεντήκοντα καί ἐπί ὁ ἔτι μέγας ἀριθμός . χρή οὖν οὗτος οὐ κατά ὁ ἀνάβασις ὁ ψῆφος ὁ στοιχεῖον ἀλλά κατά ὁ θέσις ὁ στοιχεῖον ἐκλαμβάνω . οἷος ὁ τεσσαράκοντα εἰμί μ , ἐνδείκνυμι δέ καί δώδεκα · δωδέκατος γάρ εἰμί στοιχεῖον ὁ μ ὁ ὁ τεσσαράκοντα σημαίνω . πότε δέ ἐνδείκνυμι καί πότε οὐ , ὁ ἐπέρχομαι λόγος σημαίνω . οὕτως δέ καί ὁ ν ἤτοι πεντήκοντα ἤ τρεισκαίδεκα γίγνομαι ἄν καί ὁ ξ ἤτοι ἑξήκοντα τεσσαρεσκαίδεκα καί ὁ λοιπός ὅμοιος . εἰμί δέ τις καί σύνθετος ἀριθμός , ὅς χρή διαιρέω , οἷος ἐπί μέν ὁ πρῶτος οὕτως . ὁ δέκα δίς σημαίνω εἴκοσι καί ὁ δέκα τρίς τριάκοντα καί ὁ τετράκις δέκα τεσσαράκοντα καί ὁ πεντάκις δέκα πεντήκοντα καί ὁ ἑξάκις δέκα ἑξήκοντα καί ὁ ἑπτάκις ἑβδομήκοντα καί ὁ ὀκτάκις ὀγδοήκοντα καί ὁ ἐννάκις ἐνενήκοντα , καί πάλιν ὁ εἴκοσι δίς τεσσαράκοντα καί ὁ εἴκοσι τρίς ἑξήκοντα καί ὁ εἴκοσι τετράκις ὀγδοήκοντα καί ὁ εἴκοσι πεντάκις ἑκατόν . οὕτως καί ὁ τριάκοντα δίς ἑξήκοντα καί ὁ τριάκοντα τρίς ἐνενήκοντα καί ὁ τεσσαράκοντα δίς ὀγδοήκοντα καί ὁ πεντήκοντα δίς ἑκατόν . ἐπί δέ ὁ πολύς ἔτος , οἷος εἰ τις ἀκούω τις λέγω ῾ ζάω ἔτος εἴκοσι ἔξω χρή διαιρέω καί ὁ μέν εἴκοσι εἴκοσι τίθημι ὁ δέ ἕξ κατά ὁ ἔμπροσθεν λόγος τίθημι ἑξήκοντα πέντε . γίγνομαι οὖν ὁ πᾶς ὀγδοήκοντα πέντε . εἰ δέ εἴκοσι ἑπτά , ὁ μέν εἴκοσι κατά ἴδιος εἴκοσι , ὁ δέ ἑπτά κατά ὁ ἔμπροσθεν λόγος εἴκοσι δύο . γίγνομαι οὖν ὁ πᾶς τεσσαράκοντα δύο . οὕτως καί ὁ εἴκοσι ὀκτώ πεντήκοντα , καί ὅστις ἄν ἄλλος ἀριθμός εἰμί , σύν ὁ εἴκοσι ὑπέρ ὁ πέντε κατά ἴδιος ψηφίζω . ὅμοιος καί ὁ μετά ὁ τριάκοντα ὑπέρ ὁ τρεῖς καί ὁ μετά ὁ τεσσαράκοντα ὑπέρ ὁ δύο καί ὁ μετά ὁ πεντήκοντα ὑπέρ ὁ δύο . οἷος ὑπόδειγμα χάριν , εἰ τις ἀκούω τις λέγω ῾ ζάω ἔτος πεντήκοντα ἑπτά , εὐήθης εἰμί ἑπτάκις πεντήκοντα προσδοκάω ἄνθρωπος ζάω , ὅς γίγνομαι τριακόσιοι πεντήκοντα , ἀλλά δῆλος ὅτι ὁ ἑπτά κατά ἴδιος κατά ὁ ἔμπροσθεν λόγος ψηφίζω σύν ὁ πεντήκοντα γίγνομαι ἑβδομήκοντα δύο . ὅταν μέντοι τις εἰμί ἐντός ὁ λέγω ἀρίθμιον , δῆλος ὅτι σύν ὁ παρέρχομαι ἔτος πᾶς αὐτός οὕτως σημαίνω . οἷος εἰ τις εἰμί ἔτος τριάκοντα δοκέω λέγω αὐτός τις ῾ ζάω ἔτος πεντήκονται , οὗτος ζάω λοιπός εἴκοσι , ἵνα αὐτός σύν ὁ τριάκοντα ὁ πρίν ὁ μέλλω εἴκοσι γίγνομαι πεντήκοντα . εἰ δέ τις εἰμί ἔτος ἑβδομήκοντα δοκέω λέγω αὐτός τις ῾ ζάω ἔτος πεντήκονται , δῆλος ὅτι οὔτε σύν ὁ πρῶτος λέγω αὐτός διά ὁ εἰμί ὁ πρῶτος πολύς ὁ πεντήκοντα , οὔτε μήν ἄλλος πεντήκοντα ἔτος ἐπί ὁ ἑβδομήκοντα οἷος τε ζάω οὐδέ ἐνδέχομαι . τοιγαροῦν λοιπός δέκα τρεῖς ζάω , ὅτι ὁ ν ὁ ὁ πεντήκοντα σημαίνω στοιχεῖον τρισκαιδέκατος τάσσω . ὁ δέ παραπλήσιος καί ἐπί ὁ ἄλλος ὅμοιος λόγος τηρέω , ὅταν εἰμί ὁ λέγω ἀριθμός ὁ μέν ἔμπροσθεν χρόνος ἥσσων , πρός δέ ὁ μέλλω ἀνένδεκτος . ἔτι ἐκεῖνος . ὁ ἡμέρα καί ὁ μείς καί ὁ ἔτος ὡς ἐπί ὁ πολύς οὐ πάντως ἰσοδυναμέω εὑρίσκω · καί γάρ ὑπό ἔτος μείς καί ἡμέρα δείκνυμι καί ὑπό μείς ἔτος καί ἡμέρα καί ὑπό ἡμέρα μείς καί ἔτος . ἵνα δέ οὗτος μή εἰς ἀμφίβολος πίπτω , ὅταν λέγω τις ἔτος , ἐάν μέν σύμμετρος εἰμί καί ἐνδέχομαι , ἔτος νομίζω ἐάν δέ πολύς , μείς · ἐάν δέ ὑπέρμετρος , ἡμέρα . ὀναστρέφει δέ ὁ λόγος καί ἀπό ἡμέρα . ἐάν γάρ εἰμί πολύς , ἡμέρα νομίζω ἐάν δέ σύμμετρος , μείς · ἐάν δέ ὀλίγος , ἔτος . ὅμοιος καί ὁ μείς πρός ὁ ἐνδέχομαι ἐκλαμβάνω . ὁ δέ ἐνδέχομαι ἤ μή ἐνδέχομαι δείκνυμι ἐπί μέν ὁ περί χρόνος ζωή λόγος ὁ ἡλικία ὁ ὁράω , ἐπί δέ ὁ ἄλλος προθεσμία ὁ προσδοκία ὁ χρεώ . μιμνῄσκω δέ χρή καί οὗτος , ὅτι πολλάκις ὁ θεός ἀποφαίνω μέν ὡς περί χρόνος ζωή , σημαίνω δέ οὐ πάντοτε περί χρόνος ζωή , ἀλλά εἰμί ὅτε καί περί μεταβολή ὁ πρᾶγμα καί περί ἐλευθερία δοῦλος καί . περί ὁ ἄλλος ὅσος ἔμπροσθεν ὁ περί θάνατος λόγος περιέχω . οὗτος μέν οὖν κατά ὁ ἐνδέχομαι , ὅσος ἔχω δύναμις , ἀνελλιπής καί ὡς ἐγώ δοκέω ἐκ ὁλόκληρος πᾶς λέγω σύ , Κάσσιος Μάξιμος , ἀνήρ σοφός . εἰ δέ τις ὁ ἐντυγχάνω ὅδε ὁ βίβλος ὁ λέγω τις ὑπό ἐγώ παρά τις ὁ ἄλλος λαμβάνω καί μή ἀπό ὁ πεῖρα ἡγέομαι , μάταιος ὑπολαμβάνω , ἐπιμελής δέ ἐντυγχάνω αὐτός οὗτος ὁ βιβλίον ὁ προοίμιον κατανοέω ὁ προαίρεσις ὁ ἐμός . ἔτι καί εἰ τις πρός ὁ ἐναντίος ῥέπω τις ὁ λέγω φαίνω ἤ ὡς ἐγώ δοκέω , διά ὁ ὑπό τις πιθανός λόγος κινέω , οἶδα ὅτι εὑρησιλογέω μέν καί πιθανεύομαι ἐγώ πάνυ ἱκανός εἰμί , ἀλλά οὐ θεατροκοπία καί ὁ ὁ λογέμπορος ἀρέσκω ποτέ μετέρχομαι , ἀλλά ἀεί ὁ πεῖρα μάρτυς καί κανών ὁ ἐμός λόγος ἐπιβοάω . ἐγώ μέν οὖν πᾶς διά πεῖρα ἔρχομαι ὁ μηδείς ἄλλος πράσσω , ἀεί δέ καί νύκτωρ καί μετά ἡμέρα πρός ὀνειροκρισία εἰμί . σύ δέ οὐ ἀναμένω χρόνος , ἀλλά αὐτόθεν διά ὁ σοφία καί ὁ ὑπερβάλλω σύνεσις δύναμαι ἐπικρίνω ἕκαστος αὐτός εἴτε εὖ εἴτε μή καλός ἔχω . δέω δέ ὁ ἐντυγχάνω ὁ βιβλίον μήτε προστίθημι μήτε τις ὁ εἰμί ἀφαιρέω . εἴτε γάρ δύναμαι τις ὁ ἐμός προστίθημι , ῥᾶιον ἄν ἴδιος ποιέω εἴτε τις ὁ ἐγγράφω ὅδε ὁ βίβλος περισσός δοκέω , ὅς ἀρέσκω μόνος χράω , ὁ λοιπός ὁ βιβλίον μή ἐξαιρέω , θεός ἐπόπτης καί φύλαξ πᾶς νομίζω ὁ Ἀπόλλων , ὅς πείθω ἐγώ πατρῷος εἰμί θεός εἰς ὅδε ὁ πραγματεία παρέρχομαι , πολλάκις ἐγώ προσρέπω , μάλα δέ νῦν ἐναργής ἐφίστημι ἐγώ , ἡνίκα σύ γνωρίζω , καί μονονού κελεύω οὗτος συγγράφω . οὐδείς οὖν θαυμαστός ὁ Δαλδιαῖος Ἀπόλλων , ὅς Μύστης καλέω ἐγώ πατρῷος ὄνομα , οὗτος ἐγώ προσρέπω ὁ σός ἀρετή καί σοφία προνοέω · καί γάρ εἰμί τις Λυδός προξενία πρός Φοῖνιξ ὁ ὁ πάτριος ἐγώ ἐξηγέομαι φημί .