artemidorus-oneirocritica.onirocriticon 1.2
Ἔτι τῶν ὀνείρων οἱ μέν εἰσι θεωρηματικοὶ οἱ δέ ἀλληγορικοί . καὶ θεωρηματικοὶ μὲν οἱ τῇ ἑαυτῶν θέᾳ προσεοικότες . οἷον πλέων τις ἔδοξε ναυαγεῖν καὶ διατεθεὶς ἔτυχεν οὕτως . ἐπεὶ γὰρ αὐτὸν ἀνῆκεν ὁ ὕπνος , καταποθὲν ἀπώλετο τὸ σκάφος , αὐτὸς δὲ σὺν ὀλίγοις μόγις ἐσώθη . καὶ πάλιν ἔδοξέ τις τετρῶσθαι ὑπὸ ἀνδρός , ᾧ μεθʼ ἡμέραν συνεξελθεῖν εἰς θήραν συνέθετο . καὶ δὴ συνεξελθὼν ἐτρώθη ὑπʼ αὐτοῦ παρὰ τὸν ὦμον , ἔνθα καὶ ὄναρ ἔδοξεν . ἔτι δόξας τις ἀργύριον παρὰ φίλου λαβεῖν ἕωθεν παρ αὐτοῦ λαβὼν μνᾶς δέκα παρακαταθήκην ἐφύλαξε , καὶ πολλὰ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα . ἀλληγορικοὶ δὲ οἱ διʼ ἄλλων ἄλλα σημαίνοντες , αἰνισσομένης ἐν αὐτοῖς φυσικῶς τι τῆς ψυχῆς . Ἐὼ δʼ οἶμαι δεῖν καὶ τὴν αἰτίαν αὐτῶν , ὡς μάλιστα δυνατὸν ἐμοί , καθʼ ἣν οὕτως ὁρῶνταί τε καὶ ἀποβαίνουσι , καὶ τὸ ἔτυμον τοῦ ὀνόματος εἰπεῖν . πρῶτον μὲν οὖν εἰρήσεταί μοι τίς ὅρος καθολικὸς ὀνείρου , οὐδὲν ἄν τι ῥήσεως δεόμενος , εἰ μὴ πρὸς φιλονεικοῦντας λέγοιτο . Ὄνειρός ἐστι κίνησις ἢ πλάσις ψυχῆς πολυσχήμων σημαντικὴ τῶν ἐσομένων ἀγαθῶν ἢ κακῶν . τούτου δὲ οὕτως ἔχοντος , ὅσα μὲν ἀποβήσεται χρόνου μεταξὺ διελθόντος ἢ πολλοῦ ἢ ὀλίγου , ταῦτα πάντα διʼ εἰκόνων ἰδίων φυσικῶν τῶν καὶ στοιχείων καλουμένων προαγορεύει ἡ ψυχή , ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ νομίζουσα ἡμᾶς δύνασθαι λογισμῷ διδασκομένους μαθεῖν τὰ ἐσόμενα · ὅσα δὲ τῶν γινομένων οὐδʼ ἡντιναοῦν ἐπιδέχεται διωρίαν , μηδὲν ὑπερτιθεμένου τοῦ ὅστις ἐστὶν ὁ διοικῶν ἡμᾶς εἰς τὴν ἐπαγωγὴν αὐτῶν , οὐδὲν ὄφελος ἡγουμένη τῆς προρρήσεως ἡμῖν , εἰ μὴ συνήσομεν αὐτὰ πρὶν πείρᾳ μαθεῖν , αὐτὰ διʼ αὐτῶν δείκνυσιν , οὐδὲν τῶν ἔξωθεν εἰς ἐπίδειξιν ἀναμείνασα τῶν σημαινομένων , τρόπον τινὰ βοῶσα ἑκάστῳ ἡμῶν ‘θέασαι τοῦτο καὶ πρόσεχε διʼ ἐμοῦ μαθὼν ᾗ σοι μάλιστα δυνατόν.’ καὶ τοῦτο οὕτως ἔχειν ὁμολογήσουσιν ἅπαντες . οὐ γάρ ποτε ἐρεῖ τις ὡς οὐ μετὰ τὴν ὄψιν αὐτὴν ἀποβαίνει τὰ τοιαῦτα οὐδʼ ὀλίγον διαλείποντα , ἤδη δὲ αὐτῶν ἔνια ἅμα νοήματι ὡς εἰπεῖν ἔτι τῆς ὄψεως κατεχούσης περαιοῦται . ὅθεν καὶ τῆς προσηγορίας ἔτυχεν οὐκ ἀλόγως , ἅμα θεωρούμενα καὶ ἀποβαίνοντα . ἕπεται δὲ τούτοις τῷ μὲν ἐνυπνίῳ τῷ ἀσημάντῳ τὸ φάντασμα , περὶ οὗ ἄλλοι τε πολλοὶ καὶ δὴ καὶ Ἀρτέμων ὁ Μιλήσιος καὶ Φοῖβος ὁ Ἀντιοχεὺς διειλεγμένοι εἰσί , τῷ δὲ ὀνείρῳ ὅραμά τε καὶ χρηματισμός . ἡμεῖς δʼ ἑκόντες παρήκαμεν τὴν περὶ αὐτῶν εἰς λεπτὸν ἐξήγησιν , ἐπεὶ ᾧ γε μὴ ἔστι καταφανῆ οἷά ἐστιν , τοῦτον ἡγοῦμαι μηδὲ ἐξηγουμένῳ τινὶ παρακολουθεῖν δύνασθαι . Ἔτι τῶν ἀλληγορικῶν ὁρίζονταί τινες πέντε εἶναι εἴδη . τοὺς μὲν γὰρ ἰδίους εἶπον , ἐν οἷς ἄν τις ἑαυτὸν ὑπολάβῃ δρᾶν ἢ πάσχειν · ἀποβήσεται γὰρ αὐτῷ τῷ ἰδόντι μόνῳ , εἴτε ἀγαθὰ ὄντα τύχοι εἴτε ἐναντία τοὺς δὲ ἀλλοτρίους , ἐν οἷς ἂν ἄλλον δοκῇ ἐνεργεῖν ἢ πάσχειν · τῷδε γὰρ ἀποβήσεται μόνῳ , εἴτε ἀγαθὰ ὄντα τύχοι εἴτε ἐναντία , εἴπερ εἰδείη αὐτὸν κἂν ἐπὶ ποσὸν ὄντα συνήθη ἃ δὲ κοινά , ταῦτα καὶ τὸ ὄνομα σημαίνει τὰ μεθʼ οὑτινοσοῦν γνωρίμου πρασσόμενα κατ᾿ ὄναρ . ὅσα δὲ πρὸς λιμένας καὶ τείχη ἀγοράς τε καὶ γυμνάσια καὶ κοινὰ πόλεως ἀναθήματα διατείνει , ταῦτα δημόσια καλοῦσιν . ἡλίου δὲ καὶ σελήνης καὶ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἀφανισμὸν ἢ τελείαν ἔκλειψιν γῆς τε καὶ θαλάσσης ἀκόσμους ἀνατροπὰς πάθη μὲν προαγορεύειν κοσμικά , καλεῖσθαι δὲ κυρίως ὀνείρατα κοσμικὰ . ἔχει δʼ οὐχ οὕτως ἁπλῶς ὁ καθολικὸς λόγος , ἐπειδὴ οὐδὲ τοὺς ἰδίους ἀποβαίνειν συμβέβηκε διηνεκῶς τοῖς ἰδοῦσι μόνοις , ἤδη πολλῶν καὶ εἰς τοὺς πέλας ἀποβάντων . οἷον ἔδοξέ τις ἀποθανεῖν . ἀπέβη τὸν πατέρα αὐτοῦ ἀποθανεῖν , ὅσπερ ἦν ἄλλος αὐτὸς τῷ καὶ σώματος καὶ ψυχῆς τῆς αὐτῆς μετέχειν . καὶ πάλιν ἔδοξέ τις τετραχηλοκοπῆσθαι . συνέβη καὶ τούτου τὸν πατέρα ἀποθανεῖν , ὃς κοὶ τοῦ ζῆν καὶ τοῦ φωτὸς αἴτιος ἦν , ὥσπερ καὶ ἡ κεφαλὴ τοῦ παντὸς σώματος . οἷόν ἐστι καί τὸ τετυφλῶαθαι τέκνοις ὄλεθρον καὶ οὐχὶ τῷ ἰδόντι σημαῖνον καὶ πολλὰ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα εἴποι τις ἄν . οὐδὲ τοὺς ἀλλοτρίους μὴ οὐχὶ καὶ αὐτοῖς τοῖς ὁρῶσιν ἀποβαίνειν τις διοριεῖται πείρᾳ διδασκόμενος . οἷον ἔδοξέ τις τὸν πατέρα κατακαιόμενον ἰδεῖν . ἀπέβη ἀποθανεῖν αὐτὸν τὸν ἰδόντα , ἵνα διὰ τὴν ἐπʼ αὐτῷ λύπην ὡς εἰπεῖν δίκην πυρὸς ὑπὸ τοῦ πάθους καιόμενος ὁ πατὴρ διαφθείρηται . καὶ πάλιν ἔδοξέ τις τὴν ἐρωμένην αὐτοῦ τελευτῆσαι . καὶ μετ᾿ ὀλίγον αὐτὸς ἀπεβίω τῆς ἡδίστης αὐτῷ χρήσεως ἀφῃρημένος . οἷόν ἐστι καὶ τὸ δοκεῖν νοσεῖν τὴν μητέρα τὴν γυναῖκα , ἀσθενεῖς καὶ ἀκόσμους τὰς ἀπὸ τῶν τεχνῶν παρέχον ἐργασίας . οὐδὲ γὰρ οὐδέ διαφωνεῖται τοῦτό γε , ἀλλὰ συμφώνως ἐοικέναι λέγουσι πάντες τέχνην μητρὶ μέν , ἐπεὶ τρέφει , γυναικὶ δέ , ἐπεὶ ἰδιαίτατον . ἔτι καὶ τὸ φίλους ὁρᾶν , εἰ μὲν λυποῖντο , λύπας παρέχει , εἰ δὲ χαίροιεν , ἡδονάς . ἀπὸ δὲ τῶν αὐτῶν ἔστι καὶ τοὺς κοινοὺς διελέγχειν ὀνείρους , ὧν καὶ αὐτῶν ἀντὶ κοινῶν ἰδίας ἤδη τινὲς ἔσχον τὰς ἀποβάσεις . ἀλλὰ καὶ τὰ μὲν πρῶτα , ὡς οἱ παλαιοὶ περὶ τούτων διέλαβον , ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ οὕτως ἔχει τὰ δʼ ἑξῆς σπανίως μὲν ἀλλ᾿ οὖν ἔστιν ὅτε οὕτως ὡς ἡμεῖς φαμεν γινόμενα πλάνην τοῖς περὶ ταῦτα δεινοῖς ἐμποιεῖ . διαληπτέον δὲ περὶ αὐτῶν ὧδε . τῶν μὲν ἰδίων ὅσα μὴ διατείνει πρὸς τοὺς πέλας , ἐν μόνοις τοῖς ὁρῶσι καὶ πρὸς μόνους ὄντα καὶ μὴ πρός τινας καὶ διά τινας ἐνεργούμενα , ταῦτα μόνοις τοῖς ὁρῶσιν ἀποβαίνει , ὡς τὸ λέγειν , ὡς τὸ ᾄδειν , ὡς τὸ ὀρχεῖσθαι , καὶ ἑξῆς πυκτεύειν ἀγωνίζεσθαι ἀναρτᾶν ἑαυτὸν ἀποθνήσκειν σταυροῦσθαι κολυμβᾶν θησαυρὸν εὑρίσκειν ἀφροδισιάζειν ἐμεῖν θακεύειν κοιμᾶσθαι γελᾶν κλαίειν θεοῖς λαλεῖν καὶ τὰ ὅμοια . τὰ δὲ ἀμφὶ τὸ σῶμα ἢ μέρος τι σωματικὸν καὶ τὰ ἐκτός , οἷον κλινίδια ἢ μιβώτια ἢ κιστίδια καὶ τὰ ἄλλα σκεύη ἐσθήματά τε καὶ τὰ ὅμοια , καίτοι ἴδια ὄντα , πολλάκις φιλεῖ καὶ τοῖς πέλας ἀποβαίνειν κατʼ οἰκειότητα τῶν χρειῶν , οἷον κεφαλὴ εἰς πατέρα , ποὺς εἰς δοῦλον , δεξιὰ χεὶρ εἰς πατέρα υἱὸν φίλον ἀδελφόν , ἀριστερὰ χεὶρ εἰς γυναῖκα καὶ μητέρα καὶ φίλην καὶ θυγατέρα καὶ ἀδελφήν , αἰδοῖον εἰς γονεῖς καὶ γυναῖκα καὶ τέκνα , κνήμη εἰς γυναῖκα καὶ φίλην . τῶν δὲ ἄλλων ἕκαστον , ἵνα μὴ μακρολογῶμεν , οὕτω σκοπητέον . τῶν κοινῶν τε καὶ ἀλλοτρίων ὅσα μὲν πρὸς ἡμᾶς τε καὶ διʼ ἡμᾶς γίνεται , ἡμῶν αὐτῶν ἴδια νομιζέσθω ἃ δὲ μὴ πρὸς ἡμᾶς ἢ διʼ ἡμᾶς , ταῦτα τοῖς ἄλλοις ἀποβήσεται . ἀλλ᾿ εἰ μὲν εἴησαν φίλοι καὶ τὰ σημαινόμενα ἀγαθά , γίνοιντʼ ἂν ἐκείνοις ἡμῖν τε ἀπὸ μέρους χαρά τε καὶ ἡδονή εἰ δὲ κακὰ εἴη , ταῦτα μὲν ἐκείνοις , ἡμῖν δὲ λύπη , οὐ πάντως δὲ διὰ τὰ ἐκείνων κακά , ἀλλʼ ἤδη τις ἰδία . ἐχθρῶν δὲ ὄντων τὰ τούτοις ἐναντία τεκμαίρεσθαι χρή . ἀτὰρ δὴ καὶ περὶ δημοσίων καὶ κοσμικῶν ὧδε ἔχω λέγειν . τὰ μὲν ὑπὲρ ὧν τις οὐ πεφρόντικεν , ὑπὲρ τούτων οὐδὲν ὄψεται , ἐπεὶ καὶ ὑπὲρ ἰδίων ἤδη τινὲς μὴ φροντίσαντες ὀνείρους οὐκ εἶδον · τὸ δὲ παρὰ δύναμιν ἀναδέξασθαι μικρὸν ὄντα μεγάλων πραγμάτων θέαν ἀδύνατον · διελέγχει γὰρ τὸν λόγον ἰδίων ὄντων καὶ τούτων τῶν ὀνείρων καὶ εἰς τοὺς ὁρῶντας ἀποβαινόντων , εἰ μὴ ἄρα βασιλεὺς ἢ ἄρχων ἤ τις τῶν μεγιστάνων ἴδοι . τούτοις γὰρ καὶ πεφρόντισται τὰ κοινά , καὶ τὴν ὑπὲρ αὐτῶν ἄψιν ἀναδέξασθαι δύνανται οὐχ ὡς ἰδιῶται μικρὰ πεπιστευμένοι , ἀλλʼ ὡς δεσπόται καί τινων πραγμάτων ἐπιμελούμενοι ὑπὲρ εὐδαιμονίας . ὅπερ καὶ ὁ ποιητὴς ἐπὶ τούτων λέγει , περὶ τοῦ ὀνείρου τοῦ Ἀγαμέμνονος διαλαμβανόντων αὐτῶν ἐν τῇ βουλῇ τῶν γερόντων εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπε , ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον · νῦν δʼ ἴδεν ὃς μέγʼ ἄριστος ἐνὶ στρατῷ εὔχεται εἶναι . βούλεται γὰρ λέγειν εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἰδιώτης ἔλεγεν , οὐχὶ ψεύδεσθαι ἂν τὸν λέγοντα ἡγούμεθα , ἀλλὰ ψευδῆ εἶναι τὸν ὄνειρον αὐτὸν καὶ ἡμῖν οὐκ ἀποβησόμενον · διὸ καὶ ἡμᾶς ἀπήγομεν ἂν τοῦ προσέχειν · νυνὶ δὲ ἀμήχανον μὴ οὐχὶ ἀποβῆναι ἡμῖν , ἐπειδήπερ βασιλεὺς εἶδεν . ἀλλά φασιν ὅτι ἤδη τινὲς καὶ ἰδιῶται καὶ πένητες εἶδον ὀνείρους δημοσίους , οὃς προκηρύξαντες ἢ γράψαντες καὶ προθέντες ἐπιστεύθησαν τῷ τὰς ἀποβάσεις ἐοικέναι τοῖς ὀνείροις , λανθάνοντες ἑαυτοὺς ὅτι μὴ ἐγνώκασι τὸ αἴτιον οὐ γὰρ ἑνὸς ἰδόντος ἀπέβη ποτὲ ἰδιώτου ὄνειρος εἰς τὸ κοινόν , ἀλλὰ πολλῶν κατὰ τὸ αὐτό , ὧν οἱ μὲν δημοσίᾳ ἀναγορεύουσιν οἱ δὲ ἰδίᾳ ἕκαστος . καὶ γίνεται οὐκ ἰδιώτης ὁ ἰδὼν ἀλλὰ καὶ στρατηγοῦ καὶ ἄρχοντος οὐδὲν ἥττων δῆμος · ἀγαθοῦ μὲν γὰρ ἐσομένου κοινοῦ πόλει μυρίους ἄν τις ἀκούσαι λεγομένους ὀνείρους , οἳ σημαίνουσι τὸ μέλλον ἄλλος ἀλλοίᾳ καὶ διαφόρῳ ὄψει . οὕτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἐναντίων , ἐὰν μὴ πολλοί , εἷς δέ τις ἴδῃ , δίκαιος οὐκ ἂν εἴη μόνος ἀναδέξασθαι τὴν ἀπόβασιν , εἰ μή τις εἴη τῶν στρατηγῶν ἢ τῶν ἄλλην ἀρχὴν ἀρχόντων ἢ ἱερεὺς ἢ μάντις τῆς πόλεως . ἀρέσκει δὲ ταῦτα καὶ Νικοστράτῳ τῷ Ἐφεσίῳ καὶ Πανυάσιδι τῷ Ἁλικαρνασσεῖ γνωριμωτάτοις ἀνδράσι καὶ ἐλλογίμοις .
Lemmas: ἔτι ὁ ὄνειρος ὁ μέν εἰμί θεωρηματικός ὁ δέ ἀλληγορικός . καί θεωρηματικός μέν ὁ ὁ ἑαυτοῦ θέα προσέοικα . οἷος πλέω τις δοκέω ναυαγέω καί διατίθημι τυγχάνω οὕτως . ἐπεί γάρ αὐτός ἀνίημι ὁ ὕπνος , καταπίνω ἀπόλλυμι ὁ σκάφος , αὐτός δέ σύν ὀλίγος μόγις σῴζω . καί πάλιν δοκέω τις τιτρώσκω ὑπό ἀνήρ , ὅς μετά ἡμέρα συνεξέρχομαι εἰς θήρα συντίθημι . καί δή συνεξέρχομαι τιτρώσκω ὑπό αὐτός παρά ὁ ὦμος , ἔνθα καί ὄναρ δοκέω . ἔτι δοκέω τις ἀργύριον παρά φίλος λαμβάνω ἕωθεν παρά αὐτός λαμβάνω μνᾶ δέκα παρακαταθήκη φυλάσσω , καί πολύς ἄλλος ὅσος τοιοῦτος . ἀλληγορικός δέ ὁ διά ἄλλος ἄλλος σημαίνω , αἰνίσσομαι ἐν αὐτός φυσικός τις ὁ ψυχή . Ἕως δέ οἴομαι δέω καί ὁ αἰτία αὐτός , ὡς μάλα δυνατός ἐγώ , κατά ὅς οὕτως ὁράω τε καί ἀποβαίνω , καί ὁ ἔτυμος ὁ ὄνομα λέγω . πρῶτος μέν οὖν λέγω ἐγώ τίς ὅρος καθολικός ὄνειρος , οὐδείς ἄν τις ῥῆσις δέω , εἰ μή πρός φιλονεικέω λέγω . ὄνειρος εἰμί κίνησις ἤ πλάσις ψυχή πολυσχήμων σημαντικός ὁ εἰμί ἀγαθός ἤ κακός . οὗτος δέ οὕτως ἔχω , ὅσος μέν ἀποβαίνω χρόνος μεταξύ διέρχομαι ἤ πολύς ἤ ὀλίγος , οὗτος πᾶς διά εἰκών ἴδιος φυσικός ὁ καί στοιχεῖον καλέω προαγορεύω ὁ ψυχή , ἐν ὁ μεταξύ χρόνος νομίζω ἐγώ δύναμαι λογισμός διδάσκω μανθάνω ὁ εἰμί · ὅσος δέ ὁ γίγνομαι οὐδέ ὁστισοῦν ἐπιδέχομαι διωρία , μηδείς ὑπερτίθημι ὁ ὅστις εἰμί ὁ διοικέω ἐγώ εἰς ὁ ἐπαγωγή αὐτός , οὐδείς ὄφελος ἡγέομαι ὁ πρόρρησις ἐγώ , εἰ μή συνίημι αὐτός πρίν πεῖρα μανθάνω , αὐτός διά αὐτός δείκνυμι , οὐδείς ὁ ἔξωθεν εἰς ἐπίδειξις ἀναμένω ὁ σημαίνω , τρόπος τις βοάω ἕκαστος ἐγώ θεάομαι οὗτος καί προσέχω διά ἐγώ μανθάνω ὅς σύ μάλα δυνατός καί οὗτος οὕτως ἔχω ὁμολογέω ἅπας . οὐ γάρ ποτέ λέγω τις ὡς οὐ μετά ὁ ὄψις αὐτός ἀποβαίνω ὁ τοιοῦτος οὐδέ ὀλίγος διαλείπω , ἤδη δέ αὐτός ἔνιοι ἅμα νόημα ὡς λέγω ἔτι ὁ ὄψις κατέχω περαιόω . ὅθεν καί ὁ προσηγορία τυγχάνω οὐ ἄλογος , ἅμα θεωρέω καί ἀποβαίνω . ἕπομαι δέ οὗτος ὁ μέν ἐνύπνιον ὁ ἀσήμαντος ὁ φάντασμα , περί ὅς ἄλλος τε πολύς καί δή καί Ἀρτέμων ὁ Μιλήσιος καί Φοῖβος ὁ Ἀντιοχεύς διαλέγω εἰμί , ὁ δέ ὄνειρος ὅραμα τε καί χρηματισμός . ἐγώ δέ ἑκών παρίημι ὁ περί αὐτός εἰς λεπτός ἐξήγησις , ἐπεί ὅς γε μή εἰμί καταφανής οἷος εἰμί , οὗτος ἡγέομαι μηδέ ἐξηγέομαι τις παρακολουθέω δύναμαι . ἔτι ὁ ἀλληγορικός ὁρίζω τις πέντε εἰμί εἶδος . ὁ μέν γάρ ἴδιος λέγω , ἐν ὅς ἄν τις ἑαυτοῦ ὑπολαμβάνω δράω ἤ πάσχω · ἀποβαίνω γάρ αὐτός ὁ ὁράω μόνος , εἴτε ἀγαθός εἰμί τυγχάνω εἴτε ἐναντίος ὁ δέ ἀλλότριος , ἐν ὅς ἄν ἄλλος δοκέω ἐνεργέω ἤ πάσχω · ᾶιδες γάρ ἀποβαίνω μόνος , εἴτε ἀγαθός εἰμί τυγχάνω εἴτε ἐναντίος , εἴπερ οἶδα αὐτός ἄν ἐπί ποσός εἰμί συνήθης ὅς δέ κοινός , οὗτος καί ὁ ὄνομα σημαίνω ὁ μετά ὅστις γνώριμος πράσσω κατά ὄναρ . ὅσος δέ πρός λιμήν καί τεῖχος ἀγορά τε καί γυμνάσιον καί κοινός πόλις ἀνάθημα διατείνω , οὗτος δημόσιος καλέω . ἥλιος δέ καί σελήνη καί ὁ ἄλλος ἀστήρ ἀφανισμός ἤ τέλειος ἔκλειψις γῆ τε καί θάλασσα ἄκοσμος ἀνατροπή πάθος μέν προαγορεύω κοσμικός , καλέω δέ κύριος ὄνειρος κοσμικός . ἔχω δέ οὐ οὕτως ἁπλῶς ὁ καθολικός λόγος , ἐπειδή οὐδέ ὁ ἴδιος ἀποβαίνω συμβαίνω διηνεκής ὁ ὁράω μόνος , ἤδη πολύς καί εἰς ὁ πέλας ἀποβαίνω . οἷος δοκέω τις ἀποθνῄσκω . ἀποβαίνω ὁ πατήρ αὐτός ἀποθνῄσκω , ὅς εἰμί ἄλλος αὐτός ὁ καί σῶμα καί ψυχή ὁ αὐτός μετέχω . καί πάλιν δοκέω τις τραχηλοκοπέω . συμβαίνω καί οὗτος ὁ πατήρ ἀποθνῄσκω , ὅς κοί ὁ ζάω καί ὁ φώς αἴτιος εἰμί , ὥσπερ καί ὁ κεφαλή ὁ πᾶς σῶμα . οἷος εἰμί καί ὁ τυφλόω τέκνον ὄλεθρος καί οὐ ὁ ὁράω σημαίνω καί πολύς ἄλλος ὅσος τοιοῦτος λέγω τις ἄν . οὐδέ ὁ ἀλλότριος μή οὐ καί αὐτός ὁ ὁράω ἀποβαίνω τις διορίζω πεῖρα διδάσκω . οἷος δοκέω τις ὁ πατήρ κατακαίω ὁράω . ἀποβαίνω ἀποθνῄσκω αὐτός ὁ ὁράω , ἵνα διά ὁ ἐπί αὐτός λύπη ὡς λέγω δίκη πῦρ ὑπό ὁ πάθος καίω ὁ πατήρ διαφθείρω . καί πάλιν δοκέω τις ὁ ἐράω αὐτός τελευτάω . καί μετά ὀλίγος αὐτός ἀποβιόω ὁ ἡδύς αὐτός χρῆσις ἀφαιρέω . οἷος εἰμί καί ὁ δοκέω νοσέω ὁ μήτηρ ὁ γυνή , ἀσθενής καί ἄκοσμος ὁ ἀπό ὁ τέχνη παρέχω ἐργασία . οὐδέ γάρ οὐδέ διαφωνέω οὗτος γε , ἀλλά συμφώνως ἔοικα λέγω πᾶς τέχνη μήτηρ μέν , ἐπεί τρέφω , γυνή δέ , ἐπεί ἴδιος . ἔτι καί ὁ φίλος ὁράω , εἰ μέν λυπέω , λύπη παρέχω , εἰ δέ χαίρω , ἡδονή . ἀπό δέ ὁ αὐτός εἰμί καί ὁ κοινός διελέγχω ὄνειρος , ὅς καί αὐτός ἀντί κοινός ἴδιος ἤδη τις ἔχω ὁ ἀπόβασις . ἀλλά καί ὁ μέν πρῶτος , ὡς ὁ παλαιός περί οὗτος διαλαμβάνω , ὡς ἐπί ὁ πολύς οὕτως ἔχω ὁ δέ ἑξῆς σπάνιος μέν ἀλλά οὖν εἰμί ὅτε οὕτως ὡς ἐγώ φημί γίγνομαι πλάνη ὁ περί οὗτος δεινός ἐμποιέω . διαλαμβάνω δέ περί αὐτός ὧδε . ὁ μέν ἴδιος ὅσος μή διατείνω πρός ὁ πέλας , ἐν μόνος ὁ ὁράω καί πρός μόνος εἰμί καί μή πρός τις καί διά τις ἐνεργέω , οὗτος μόνος ὁ ὁράω ἀποβαίνω , ὡς ὁ λέγω , ὡς ὁ ἄιδω , ὡς ὁ ὀρχέομαι , καί ἑξῆς πυκτεύω ἀγωνίζομαι ἀναρτάω ἑαυτοῦ ἀποθνῄσκω σταυρόω κολυμβάω θησαυρός εὑρίσκω ἀφροδισιάζω ἐμέω θακεύω κοιμάω γελάω κλαίω θεός λαλέω καί ὁ ὅμοιος . ὁ δέ ἀμφί ὁ σῶμα ἤ μέρος τις σωματικός καί ὁ ἐκτός , οἷος κλινίδιον ἤ μιβώτια ἤ κιστίδιον καί ὁ ἄλλος σκεῦος ἔσθημα τε καί ὁ ὅμοιος , καίτοι ἴδιος εἰμί , πολλάκις φιλέω καί ὁ πέλας ἀποβαίνω κατά οἰκειότης ὁ χρεώ , οἷος κεφαλή εἰς πατήρ , πούς εἰς δοῦλος , δεξιός χείρ εἰς πατήρ υἱός φίλος ἀδελφός , ἀριστερός χείρ εἰς γυνή καί μήτηρ καί φίλος καί θυγάτηρ καί ἀδελφή , αἰδοῖον εἰς γονεύς καί γυνή καί τέκνον , κνήμη εἰς γυνή καί φίλος . ὁ δέ ἄλλος ἕκαστος , ἵνα μή μακρολογέω , οὕτως σκοπητέον . ὁ κοινός τε καί ἀλλότριος ὅσος μέν πρός ἐγώ τε καί διά ἐγώ γίγνομαι , ἐγώ αὐτός ἴδιος νομίζω ὅς δέ μή πρός ἐγώ ἤ διά ἐγώ , οὗτος ὁ ἄλλος ἀποβαίνω . ἀλλά εἰ μέν εἰμί φίλος καί ὁ σημαίνω ἀγαθός , γίγνομαι ἄν ἐκεῖνος ἐγώ τε ἀπό μέρος χαρά τε καί ἡδονή εἰ δέ κακός εἰμί , οὗτος μέν ἐκεῖνος , ἐγώ δέ λύπη , οὐ πάντως δέ διά ὁ ἐκεῖνος κακός , ἀλλά ἤδη τις ἴδιος . ἐχθρός δέ εἰμί ὁ οὗτος ἐναντίος τεκμαίρομαι χρή . ἀτάρ δή καί περί δημόσιος καί κοσμικός ὧδε ἔχω λέγω . ὁ μέν ὑπέρ ὅς τις οὐ φροντίζω , ὑπέρ οὗτος οὐδείς ὁράω , ἐπεί καί ὑπέρ ἴδιος ἤδη τις μή φροντίζω ὄνειρος οὐ ὁράω · ὁ δέ παρά δύναμις ἀναδέχομαι μικρός εἰμί μέγας πρᾶγμα θέα ἀδύνατος · διελέγχω γάρ ὁ λόγος ἴδιος εἰμί καί οὗτος ὁ ὄνειρος καί εἰς ὁ ὁράω ἀποβαίνω , εἰ μή ἄρα βασιλεύς ἤ ἄρχων ἤ τις ὁ μεγιστᾶνες ὁράω . οὗτος γάρ καί φροντίζω ὁ κοινός , καί ὁ ὑπέρ αὐτός ἀψίς ἀναδέχομαι δύναμαι οὐ ὡς ἰδιώτης μικρός πιστεύω , ἀλλά ὡς δεσπότης καί τις πρᾶγμα ἐπιμελέομαι ὑπέρ εὐδαιμονία . ὅς καί ὁ ποιητής ἐπί οὗτος λέγω , περί ὁ ὄνειρος ὁ Ἀγαμέμνων διαλαμβάνω αὐτός ἐν ὁ βουλή ὁ γέρων εἰ μέν τις ὁ ὄνειρος Ἀχαιός ἄλλος ἐνέπω , ψεῦδος ἄν φημί καί νοσφίζομαι μάλα · νῦν δέ ὁράω ὅς μέγας ἀγαθός ἐν στρατός εὔχομαι εἰμί . βούλομαι γάρ λέγω εἰ μέν τις ὁ ὄνειρος Ἀχαιός ἰδιώτης λέγω , οὐ ψεύδω ἄν ὁ λέγω ἡγέομαι , ἀλλά ψευδής εἰμί ὁ ὄνειρος αὐτός καί ἐγώ οὐ ἀποβαίνω · διό καί ἐγώ ἀπάγω ἄν ὁ προσέχω · νυνί δέ ἀμήχανος μή οὐ ἀποβαίνω ἐγώ , ἐπειδή βασιλεύς ὁράω . ἀλλά φημί ὅτι ἤδη τις καί ἰδιώτης καί πένης ὁράω ὄνειρος δημόσιος , οὃς προκηρύσσω ἤ γράφω καί προτίθημι πιστεύω ὁ ὁ ἀπόβασις ἔοικα ὁ ὄνειρος , λανθάνω ἑαυτοῦ ὅτι μή γιγνώσκω ὁ αἴτιος οὐ γάρ εἷς ὁράω ἀποβαίνω ποτέ ἰδιώτης ὄνειρος εἰς ὁ κοινός , ἀλλά πολύς κατά ὁ αὐτός , ὅς ὁ μέν δημόσιος ἀναγορεύω ὁ δέ ἴδιος ἕκαστος . καί γίγνομαι οὐ ἰδιώτης ὁ ὁράω ἀλλά καί στρατηγός καί ἄρχων οὐδείς ἥσσων δῆμος · ἀγαθός μέν γάρ εἰμί κοινός πόλις μυρίος ἄν τις ἀκούω λέγω ὄνειρος , ὅς σημαίνω ὁ μέλλω ἄλλος ἀλλοῖος καί διάφορος ὄψις . οὕτως δέ καί ἐπί ὁ ἐναντίος , ἐάν μή πολύς , εἷς δέ τις ὁράω , δίκαιος οὐ ἄν εἰμί μόνος ἀναδέχομαι ὁ ἀπόβασις , εἰ μή τις εἰμί ὁ στρατηγός ἤ ὁ ἄλλος ἀρχή ἄρχων ἤ ἱερεύς ἤ μάντις ὁ πόλις . ἀρέσκω δέ οὗτος καί Νικόστρατος ὁ Ἐφέσιος καί Πανυᾶσις ὁ Ἁλικαρνασσεύς γνώριμος ἀνήρ καί ἐλλόγιμος .