artemidorus-oneirocritica.onirocriticon 2.66
Ἐπειδὴ περὶ χελιδόνος ἐν τῷ περὶ ὀρνίθων λόγῳ οὐκ ἐπεμνήσθην ἀλλʼ ἑκὼν παρέλιπον ἐνθάδε ἐπιμνησθήσομαι · φασὶ γὰρ τὸ ζῷον θάνατόν τε σημαίνειν ἀώρων σωμάτων καὶ πένθος καὶ λύπην μεγάλην ἀπὸ τοιούτων γὰρ κακῶν καὶ τὴν ὄρνιν ταύτην λόγος ἔχει γενέσθαι . φησὶ γὰρ καὶ Ἀλέξανδρος ὁ Μύνδιος δεῖν ταῖς ἱστορίαις πείθεσθαι καὶ Διονύσιος ὁ Ἡλιουπολίτης φασὶ γὰρ ὅτι , κἄν τι ψεύδηταί τις ἱστορία διὰ τὸ προειλῆφθαι οὕτως ἔχειν , ἐπειδὰν ὅμοιόν τι τῇ περιοχῇ μέλλον ἀποβήσεσθαι ἡ ψυχὴ θέλῃ προαγορεῦσαι , τὴν ἱστορίαν αὐτὴν ἐκείνην εἰς μέσον παράγει . ἐγὼ δὲ ἐπὶ μὲν τῶν πλείστων ἱστοριῶν συμφωνοῦντα τὸν λόγον εὗρον , οὐδαμῶς δὲ ἐπὶ πασῶν . ὅθεν προθέμενος ἐν ἅπαντι τῷ λόγῳ οὐ τῷ πιθανῷ τῶν λεγομένων ἀκολουθεῖν ἀλλὰ τῇ πείρα τῶν ἀποτελεσμάτων , καὶ νῦν περὶ χελιδόνος λέγω ὅτι οὐκ ἔστι πονηρά , εἰ μή τι ἄτοπον πάσχοι διαλλάσσοι τι χρῶμα παρὰ φύσιν ὄν αὐτῇ . ἔστι γὰρ αὐτῆς ἡ φωνὴ οὐ θρῆνος ἀλλʼ ᾆσμα ἐνδόσιμον καὶ κελευστικὸν πρὸς ἔργα . ὅτι δὲ τοῦτο ἀληθές ἐστιν ἴδοι τις ἂν ἐντεῦθεν . χειμῶνος χελιδὼν οὔτε ἵπταται οὔτε φθέγγεται , ἀλλὰ καὶ ἡ γῆ καὶ ἡ θάλασσα κατὰ τὴν ὥραν ταύτην ἀργαί εἰσι καὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ ἄλλα πάντα ζῷα καταδύεται καὶ οὐδὲν πράττει ὅταν δὲ τὸ ἔαρ παραβάλῃ , πρώτη πρόεισιν , ὡς ἂν εἴποι τις , ὑποδεικνύουοα τῶν ἔργων ἕκαστα . καὶ ὅταν γε φαίνηταί , οὐδέποτε ἑσπέρας ᾄδει ἀλλ᾿ ἕωθεν ἡλίου ἀνίσχοντος , οὓς ἂν ζῶντας καταλαμβάνῃ ὑπομιμνήσκουσα τῶν ἔργων . ἔστιν οὖν ἀγαθὴ καὶ πρὸς ἔργα καὶ πράξεις καὶ πρὸς μουσικήν , μάλιστα δὲ πάντων πρὸς γάμον · πιστὴν γὰρ καὶ οἰκουρὸν ἔσεσθαι τὴν γυναῖκα σημαίνει καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον Ἑλληνίδα καὶ μουσικήν . ἀηδὼν δὲ τὰ μὲν αὐτὰ τῇ χελιδόνι σημαίνει , ἥττονα δέ · καὶ γὰρ ἧττον ἡμῖν ἐστι σύντροφος .
Lemmas: ἐπειδή περί χελιδών ἐν ὁ περί ὄρνις λόγος οὐ ἐπιμιμνῄσκομαι ἀλλά ἑκών παραλείπω ἐνθάδε ἐπιμιμνήσκομαι · φημί γάρ ὁ ζῷον θάνατος τε σημαίνω ἄωρος σῶμα καί πένθος καί λύπη μέγας ἀπό τοιοῦτος γάρ κακός καί ὁ ὄρνις οὗτος λόγος ἔχω γίγνομαι . φημί γάρ καί Ἀλέξανδρος ὁ Μύνδιος δέω ὁ ἱστορία πείθω καί Διονύσιος ὁ Ἡλιουπολίτης φημί γάρ ὅτι , ἐάν τις ψεύδω τις ἱστορία διά ὁ προλαμβάνω οὕτως ἔχω , ἐπειδάν ὅμοιος τις ὁ περιοχή μέλλω ἀποβαίνω ὁ ψυχή ἐθέλω προαγορεύω , ὁ ἱστορία αὐτός ἐκεῖνος εἰς μέσος παράγω . ἐγώ δέ ἐπί μέν ὁ πολύς ἱστορίη συμφωνέω ὁ λόγος εὑρίσκω , οὐδαμῶς δέ ἐπί πᾶς . ὅθεν προτίθημι ἐν ἅπας ὁ λόγος οὐ ὁ πιθανός ὁ λέγω ἀκολουθέω ἀλλά ὁ πεῖρα ὁ ἀποτέλεσμα , καί νῦν περί χελιδών λέγω ὅτι οὐ εἰμί πονηρός , εἰ μή τις ἄτοπος πάσχω διαλλάσσω τις χρῶμα παρά φύσις εἰμί αὐτός . εἰμί γάρ αὐτός ὁ φωνή οὐ θρῆνος ἀλλά ἆισμα ἐνδόσιμος καί κελευστικός πρός ἔργον . ὅτι δέ οὗτος ἀληθής εἰμί ὁράω τις ἄν ἐντεῦθεν . χειμών χελιδών οὔτε πέτομαι οὔτε φθέγγομαι , ἀλλά καί ὁ γῆ καί ὁ θάλασσα κατά ὁ ὥρα οὗτος ἀργός εἰμί καί ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄλλος πᾶς ζῷον καταδύω καί οὐδείς πράσσω ὅταν δέ ὁ ἔαρ παραβάλλω , πρῶτος πρόειμι , ὡς ἄν λέγω τις , ὑποδείκνυμι ὁ ἔργον ἕκαστος . καί ὅταν γε φαίνω , οὐδέποτε ἑσπέρα ἄιδω ἀλλά ἕωθεν ἥλιος ἀνίσχω , ὅς ἄν ζάω καταλαμβάνω ὑπομιμνῄσκω ὁ ἔργον . εἰμί οὖν ἀγαθός καί πρός ἔργον καί πρᾶξις καί πρός μουσική , μάλα δέ πᾶς πρός γάμος · πιστός γάρ καί οἰκουρός εἰμί ὁ γυνή σημαίνω καί ὡς ἐπί ὁ πολύς Ἑλληνίς καί μουσικός . ἀηδών δέ ὁ μέν αὐτός ὁ χελιδών σημαίνω , ἥσσων δέ · καί γάρ ἥσσων ἐγώ εἰμί σύντροφος .