artemidorus-oneirocritica.onirocriticon 1.74
Ἐπεὶ δὲ τῷ περὶ τροφῆς λόγῳ ἕπεται ὁ περὶ σκευῶν τῶν κατ’ οἶκον , δίκαιον εἰπεῖν ἡγοῦμαι καὶ περὶ τούτων . ἔχει δὲ ὧδε . ποτήρια μέν , καθὼς ἔμπροσθεν εἴρηται , σημαίνειτὸν βίον , πίνακες δὲ καὶ παροψίδες αὐτὴν τὴν τοῦ βίου διαγωγήν . λαμβάνειν δὲ χρὴ τὸ τοιοῦτον ἀπὸ τῆς πολυτελείας ἀπὸ τοῦ μείζονα γενέσθαι ἐκ μικροτέρων ἢ μικρότερα ἐκ μειζόνων ἢ ἐξ ὑγιῶν οὐχ ὁλόκληρα ἢ ἐκ κατεαγότων ὑγιᾶ , τὴν μὲν ἐπὶ τὸ κρεῖττον μεταβολὴν πρὸς ἀγαθὸν τιθεμένους , τὴν δὲ ἐπὶ τὸ χεῖρον πρὸς κακόν . ὁ δʼ αὐτὸς καὶ περὶ τῶν ἄλλων σκευῶν ἔστω λόγος . λυχνία δὲ γυναῖκα σημαίνει , λύχνος δὲ τὸν τῆς οἰκίας ἄρχοντα καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ ἰδόντος διὰ τὸ ἐπιβλέπειν τὰ ἔνδον διὰ τὸ εὐαπόσβεστον , καὶ ἔρωτα διὰ τὸ ἀναλάμπειν , τρίπους δὲ καὶ ἑστία τὸν βίον καὶ τὴν ὅλην κατάστασιν καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ ἰδόντος . ὅ τι ἄν οὖν πάθῃ ὁ τρίπους ἢ ἡ ἑστία , εἰς ταῦτα τὴν βλάβην ἀνακτέον . τράπεζα δὲ τρίποδος οὐδὲν διαφέρει οὐδὲ ἄλλο τι σκεῦος , ᾧ τις ἐπιδειπνεῖ . τύλη δὲ καὶ κλίνη καὶ πάντα τὰ πρὸς κοίτην τὴν γυναῖκα τοῦ ἰδόντος σημαίνει καὶ τὸν ὅλον βίον . τὸ δʼ αὐτὸ καὶ σκίμπους . τούτων δὲ οἱ μὲν πόδες οἰκέτας σημαίνουσι , τῶν δὲ ἐνηλάτων τὸ μὲν ἔξω ἰδίως . τὴν γυναῖκα , τὸ δέ ἔσω τὸν ἄνδρα , τὸ δὲ πρὸς τῇ κεφαλῇ τέκνα ἀρσενικά , τὸ δὲ πρὸς τοῖς ποσὶ θηλυκὰ τέκνα . κατὰ ταὐτὰ δὲ τοῖς ἐνηλάτοις καὶ οἱ τοῖχοι τῶν κλινῶν διαλαμβανέσθωσαν . ξέσται δὲ τοὺς θεράποντας , ἀμφορεῖς δὲ τοὺς ὑπηρέτας , τραπεζοφόροι δὲ τοὺς οἰκονόμους , τὰ δέ σιτοδόχα σκεύη τοὺς κατὰ τὸν οἶκον ταμίας σημαίνει , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ταμεῖον . ἀγκῶνες δὲ καὶ πάντα τὰ προσπησσόμενα τὸ κόσμιον τοῦ βίου σημαίνει , κίσται δὲ καὶ πυργίσκοι καὶ θησαυροφυλάκια τὴν γυναῖκα τοῦ ἰδόντος διὰ τὸ τὸ τιμιώτατον πεπιστεῦσθαι , στρωματόδεσμοι δὲ καὶ ἐνειλήματα παλλακίδας ἀπελευθέρας . περὶ δὲ τῶν ἄλλων σκευῶν μακρὸν ἂν εἴη λέγειν καὶ ταῦτα ἀπαιτοῦντα παρὰ τῶν ἐντυγχανόντων τοῖς βιβλίοις τὸ μὴ ἀβασανίστως ἀναγνόντας παρʼ αὑτῶν τι προσφιλοτεχνεῖν .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ περί τροφή λόγος ἕπομαι ὁ περί σκεῦος ὁ κατά οἶκος , δίκαιος λέγω ἡγέομαι καί περί οὗτος . ἔχω δέ ὧδε . ποτήριον μέν , καθώς ἔμπροσθεν λέγω , σημαίνω βίος , πίναξ δέ καί παροψίς αὐτός ὁ ὁ βίος διαγωγή . λαμβάνω δέ χρή ὁ τοιοῦτος ἀπό ὁ πολυτέλεια ἀπό ὁ μέγας γίγνομαι ἐκ μικρός ἤ μικρός ἐκ μέγας ἤ ἐκ ὑγιής οὐ ὁλόκληρος ἤ ἐκ κατάγνυμι ὑγιής , ὁ μέν ἐπί ὁ κρατύς μεταβολή πρός ἀγαθός τίθημι , ὁ δέ ἐπί ὁ κακός πρός κακός . ὁ δέ αὐτός καί περί ὁ ἄλλος σκεῦος εἰμί λόγος . λυχνία δέ γυνή σημαίνω , λύχνος δέ ὁ ὁ οἰκία ἄρχων καί ὁ πνεῦμα ὁ ὁράω διά ὁ ἐπιβλέπω ὁ ἔνδον διά ὁ εὐαπόσβεστος , καί ἔρως διά ὁ ἀναλάμπω , τρίπους δέ καί ἑστία ὁ βίος καί ὁ ὅλος κατάστασις καί ὁ γυνή ὁ ὁράω . ὅς τις ἄν οὖν πάσχω ὁ τρίπους ἤ ὁ ἑστία , εἰς οὗτος ὁ βλάβη ἀνακτέον . τράπεζα δέ τρίπους οὐδείς διαφέρω οὐδέ ἄλλος τις σκεῦος , ὅς τις ἐπιδειπνέω . τύλη δέ καί κλίνη καί πᾶς ὁ πρός κοίτη ὁ γυνή ὁ ὁράω σημαίνω καί ὁ ὅλος βίος . ὁ δέ αὐτός καί σκίμπους . οὗτος δέ ὁ μέν πούς οἰκέτης σημαίνω , ὁ δέ ἐνήλατον ὁ μέν ἔξω ἴδιος . ὁ γυνή , ὁ δέ ἔσω ὁ ἀνήρ , ὁ δέ πρός ὁ κεφαλή τέκνον ἀρσενικός , ὁ δέ πρός ὁ πούς θηλυκός τέκνον . κατά αὐτός δέ ὁ ἐνήλατον καί ὁ τοῖχος ὁ κλίνη διαλαμβάνω . ξέστης δέ ὁ θεράπων , ἀμφορεύς δέ ὁ ὑπηρέτης , τραπεζοφόρος δέ ὁ οἰκονόμος , ὁ δέ σιτοδόχος σκεῦος ὁ κατά ὁ οἶκος ταμίας σημαίνω , ὅμοιος δέ καί ὁ ταμεῖον . ἀγκών δέ καί πᾶς ὁ προσπήσσω ὁ κόσμιον ὁ βίος σημαίνω , κίστη δέ καί πυργίσκος καί θησαυροφυλάκιον ὁ γυνή ὁ ὁράω διά ὁ ὁ τίμιος πιστεύω , στρωματόδεσμος δέ καί ἐνείλημα παλλακίς ἀπελεύθερος . περί δέ ὁ ἄλλος σκεῦος μακρός ἄν εἰμί λέγω καί οὗτος ἀπαιτέω παρά ὁ ἐντυγχάνω ὁ βιβλίον ὁ μή ἀβασάνιστος ἀναγιγνώσκω παρά ἑαυτοῦ τις προσφιλοτεχνέω .