artemidorus-oneirocritica.onirocriticon 1.5
Τοῦ δὲ εἰδικοῦ καὶ αὐτοῦ τετραχῆ διαιρεθέντος οἱ μὲν κατὰ τὸ ἐντὸς καὶ κατὰ τὸ ἐκτός εἰσιν ἀγαθοί , οἱ δὲ κατ᾿ ἀμφότερα κακοί , οἱ δὲ κατὰ μὲν τὸ ἐντὸς ἀγαθοὶ κατὰ δὲ τὸ ἐκτὸς κακοί , οἱ δὲ κατὰ μὲν τὸ ἐντὸς κακοί κατὰ δὲ τὸ ἐκτὸς ἀγαθοί . ἀκουστέον δὲ ὀνείρους ἐντὸς μὲν κατὰ τὴν ὄψιν , ἐκτὸς δὲ κατὰ τὴν ἀπόβασιν . οἷον κατὰ ἀμφότερά εἰσιν ἀγαθοὶ οἱ τοιοῦτοι θεοὺς ὁρᾶν Ὀλυμπίους ἱλαροὺς μειδιῶντας διδόντας τι λέγοντας ἀγαθὸν αὐτοὺς ἢ τὰ ἀγάλματα αὐτῶν ἐξ ὕλης ἀσήπτου πεποιημένα · ὁμοίως γονεῖς φίλους οἰκέτας οἶκον αὔξοντας , καὶ πολυτελεστέραν κτῆσιν καὶ σώματος ἡδεῖαν ὄψιν ἰσχύν τε καὶ τὰ ὅμοια · τούτων γὰρ ἡδίστης ὑπαρχούσης τῆς θέας , πολὺ μᾶλλον ἡδίονα αὐτῶν τὰ τέλη γίνεται . κατὰ δὲ ἀμφότερα κακοὶ οἱ τοιοῦτοι · κατὰ κρημνῶν πεσεῖν οἴεσθαι ἢ λῃστηρίῳ περιπεσεῖν Κύκλωπα ἰδεῖν ἢ τὸ ἄντρον αὐτοῦ ἢ παραλελύσθαι νοσεῖν ἀπολλύειν τι τῶν ἐσπουδασμένων . οἷαι γὰρ αἱ παθητικαὶ διαθέσεις γίνονται τῆς ψυχῆς κατὰ τὴν θέαν αὐτῶν , τοιαύτας ἀνάγκη καὶ τὰς ἀποβάσεις γίνεσθαι . κατὰ μὲν τὸ ἐντὸς ἀγαθοὶ κατὰ δὲ τὸ ἐκτὸς κακοὶ οἱ τοιοῦτοι . ἔδοξέ τις σὺν τῷ Κρόνῳ δειπνεῖν , καὶ μεθʼ ἡμέραν εἰς τὸ δεσμωτήριον καθείρχθη · δείπνου μὲν γὰρ τοῦ σὺν θεῷ εἰκὸς εἶναι ἡδεῖαν τὴν ὄψιν , δεσμῶν δὲ καὶ εἱρκτῆς οὐχ ἡδεῖαν . ἔτι δόξας τις παρὰ τοῦ Ἡλίου ἄρτους λαβεῖν δύο τοσαύτας ἡμέρας ἐπέζησεν · εἰς γὰρ τοσαύτην προθεσμίαν ἡ τοῦ βίου χρῆσις παρὰ τοῦ θεοῦ δοθεῖσα ἤρκει αὐτῷ . ἔτι καὶ τὸ χρύσεον εἶναι δοκεῖν καὶ τὸ θησαυρὸν εὑρίσκειν καὶ τὸ παρὰ νεκροῦ λαμβάνειν μύρον ἢ ῥόδον τῶν ὁμοίων τι εἰς τὴν αὐτὴν ἀνακτέον μοῖραν . οἱ δὲ κατὰ μὲν τὸ ἐντὸς κακοὶ κατὰ δὲ τὸ ἐκτὸς ἀγαθοὶ τοιοῦτοι · κεραυνοῦσθαι δοκεῖν πένητα ὄντα στρατεύεσθαι δοῦλον ὄντα ἢ μέλλοντα πλεῖν ἢ μονομαχεῖν ἀγαθόν τούτων γὰρ ὁ μὲν πλοῦτον ὁ δὲ ἐλευθερίαν , ὁ δὲ πλοῦν οὔριον ὁ δὲ γάμον προσημαίνει . καὶ εἰσὶν αὐτῶν αἱ μὲν ὄψεις κακαί , αἱ δὲ ἀποβάσεις ἀγαθαί .
Lemmas: ὁ δέ εἰδικός καί αὐτός τετραχῇ διαιρέω ὁ μέν κατά ὁ ἐντός καί κατά ὁ ἐκτός εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ κατά ἀμφότερος κακός , ὁ δέ κατά μέν ὁ ἐντός ἀγαθός κατά δέ ὁ ἐκτός κακός , ὁ δέ κατά μέν ὁ ἐντός κακός κατά δέ ὁ ἐκτός ἀγαθός . ἀκούω δέ ὄνειρος ἐντός μέν κατά ὁ ὄψις , ἐκτός δέ κατά ὁ ἀπόβασις . οἷος κατά ἀμφότερος εἰμί ἀγαθός ὁ τοιοῦτος θεός ὁράω Ὀλύμπιος ἱλαρός μειδιάω δίδωμι τις λέγω ἀγαθός αὐτός ἤ ὁ ἄγαλμα αὐτός ἐκ ὕλη ἄσηπτος ποιέω · ὅμοιος γονεύς φίλος οἰκέτης οἶκος αὐξάνω , καί πολυτελής κτῆσις καί σῶμα ἡδύς ὄψις ἰσχύς τε καί ὁ ὅμοιος · οὗτος γάρ ἡδύς ὑπάρχω ὁ θέα , πολύς μάλα ἡδύς αὐτός ὁ τέλος γίγνομαι . κατά δέ ἀμφότερος κακός ὁ τοιοῦτος · κατά κρημνός πίπτω οἴομαι ἤ λῃστήριον περιπίπτω Κύκλωψ ὁράω ἤ ὁ ἄντρον αὐτός ἤ παραλύω νοσέω ἀπόλλυμι τις ὁ σπουδάζω . οἷος γάρ ὁ παθητικός διάθεσις γίγνομαι ὁ ψυχή κατά ὁ θέα αὐτός , τοιοῦτος ἀνάγκη καί ὁ ἀπόβασις γίγνομαι . κατά μέν ὁ ἐντός ἀγαθός κατά δέ ὁ ἐκτός κακός ὁ τοιοῦτος . δοκέω τις σύν ὁ Κρόνος δειπνέω , καί μετά ἡμέρα εἰς ὁ δεσμωτήριον κατείργω · δεῖπνον μέν γάρ ὁ σύν θεός ἔοικα εἰμί ἡδύς ὁ ὄψις , δεσμός δέ καί εἱρκτή οὐ ἡδύς . ἔτι δοκέω τις παρά ὁ Ἥλιος ἄρτος λαμβάνω δύο τοσοῦτος ἡμέρα ἐπιζάω · εἰς γάρ τοσοῦτος προθεσμία ὁ ὁ βίος χρῆσις παρά ὁ θεός δίδωμι ἀρκέω αὐτός . ἔτι καί ὁ χρύσεος εἰμί δοκέω καί ὁ θησαυρός εὑρίσκω καί ὁ παρά νεκρός λαμβάνω μύρον ἤ ῥόδος ὁ ὅμοιος τις εἰς ὁ αὐτός ἀνακτέον μοῖρα . ὁ δέ κατά μέν ὁ ἐντός κακός κατά δέ ὁ ἐκτός ἀγαθός τοιοῦτος · κεραυνόω δοκέω πένης εἰμί στρατεύω δοῦλος εἰμί ἤ μέλλω πλέω ἤ μονομαχέω ἀγαθός οὗτος γάρ ὁ μέν πλοῦτος ὁ δέ ἐλευθερία , ὁ δέ πλόος οὔριος ὁ δέ γάμος προσημαίνω . καί εἰμί αὐτός ὁ μέν ὄψις κακός , ὁ δέ ἀπόβασις ἀγαθός .