artemidorus-oneirocritica.onirocriticon 3.66
Ὡρολόγιον πράξεις καὶ ὁρμὰς καὶ κινήσεις καὶ ἐπιβολὰς τῶν χρειῶν σημαίνει · πάντα γὰρ πρὸς τὰς ὥρας ἀποβλέποντες οἱ ἄνθρωποι πράσσουσιν . ὅθεν συμπῖπτον κατεασσόμενον πονηρὸν ἂν εἴη καὶ ὀλέθριον , μάλιστα δὲ τοῖς νοσοῦσιν . ἀεὶ δὲ τὰς πρὸ τῆς ἕκτης ὥ ὥρας ἀριθμεῖν ἄμεινον ἢ τὰς μετὰ τὴν ἕκτην . Ταῦτα μὲν οὖν εἰς ἀναπλήρωσιν τῶν δεόντων , ὅσα μήτ᾿ ἐν ταῖς προτέραις βίβλοις ἐχρῆν γράφειν ὥσπερ ἂν εἰς ἀνοίκειον κατατεθέντα καὶ ἀλλοτρίαν χώραν , μήτε μὴν ἄγραφα καταλιπεῖν εὔλογον ἦν , ὅπως μή τινι , ὡς ἔφην , πάροδον καὶ ἐπιβάθραν καταλείπω τοῦ γράφειν , αὐτάρκως ἔμοιγε ἔχειν δοκεῖ . χρὴ δὲ γινώσκειν ὅτι οὐδὲν οὕτω χαλεπόν ἐστι καὶ δύσκολον ὡς τὸ τὴν κρᾶσιν καὶ μίξιν τῶν ὁρωμένων ἐν τοῖς ὕπνοις συνιδόντα μίαν ἐκ πάντων ἀπόφασιν ποιήσασθαι , ἐπειδὴ πολλάκις ἐναντία ἀλλήλοις καὶ οὐδὲν ὅμοιον ἔχοντα ἔστιν ἰδεῖν . ἀδύνατον δὲ μαχόμενα εἶναι τὰ σημαινόμενα ἀλλήλοις , εἴγε τὰ πάντως ἐσόμενα οἱ ὄνειροι προαγορεύουσιν ἀλλʼ ὥσπερ τῶν πραγμάτων ἐστὶ τάξις καὶ ἀκολουθία , οὕτω καὶ τοῖς ὀνείροις εἰκὸς ἀκολουθεῖν τάξιν τινά . ἐπειδὰν οὖν ἴδῃ τις ὁμοῦ ἀγαθὰ καὶ κακά , ἐν νῷ δεῖ λαβεῖν ὁπότερα πρότερα εἶδε , τὰ ἀγαθὰ ἢ τὰ κακά · καὶ γὰρ ἐν τοῖς πράγμασι ποτὲ μὲν χρησταὶ φανεῖσαι ἐλπίδες εἰς κακὸν ἀπέβησαν , ποτὲ δὲ οἱ προσδοκηθέντες φόβοι ἀγαθῶν αἴτιοι κατέστησαν . ἔστι δὲ ὅτε καὶ ἀντὶ μεγάλον κακῶν λυσιτελεῖ μικρὰ παθεῖν , καὶ πάλιν αὖ ἐφάνη τις μικρὰ προσδοκία ἀμαθῶν ἢ κακῶν ψευδὴς οὖσα καὶ ματαία . τοῦτον οὖν τὸν τρόπον καὶ οἱ ὄνειροι μεμιγμένων τῶν ἐν αὐτοῖς σημαινομένων εἰκότως εἰσὶ ποικίλοι καὶ τοῖς πολλοῖς δυσερμήνευτοι . ἐγὼ δὲ ὡς εὐπαρακολούθητον ἕκαστον τῶν σημαινομένων γένηται , ἐν τάξει ἕκαστον καὶ κοσμίως καὶ ὡς μάλιστα ἐνεδέχετο διδασκαλικῶς ἀνέγραεψα . ὥσπερ δὲ οἱ γραμματικοὶ τῶν στοιχείων ἐπειδὰν τὰς δυνάμεις διδάξωσι τοὺς παῖδας , τότε καὶ ὅπως ὁμοῦ πᾶσι χρῆσθαι δεῖ ὑποτίθενται , οὕτω κἀγὼ μικράς τινας καὶ εὐπαρακολουθήτους ὑποθήκας πρὸς τοῖς εἰρημένοις ἐπισωρεύσω , ὡς ἂν ᾖ εὐμαθῆ τὰ βιβλία πᾶσιν · ἐπεὶ τοῖς γε πείρᾳ κεχρημένοις καὶ τριβαῖς πολλαῖς εὐπαρακολούθητός ἐστιν ὁ λόγος καὶ ἱκανὸς ἕκαστα διδάξαι ὡς ἔχει . ἐν μὲν οὖν τῷ πρώτῳ βιβλίῳ ἔφην εἶναι τὴν κεφαλὴν πατέρα τοῦ ἰδόντος , ἐν δέ τῷ δευτέρῳ λέοντα εἶναι βασιλέα νόσον , καὶ ἐν τῷ περὶ θανάτου τοῖς πενομένοις τὸ ἀποθανεῖν χρηστὸν εἶναι καὶ λυσιτελὲς ἐπέδειξα . ἐπειδὰν οὖν πένης ἀνὴρ πατέρα ἔχων πλούσιον ὄναρ ὑπὸ λέοντος τὴν κεφαλὴν ἀφῃρῆσθαι δόξῃ καὶ ἀποθανεῖν , εἰκός ἐστι τὸν πατέρα αὐτοῦ ἀποθανόντα κληρονόμον αὐτὸν καταλείψειν , καὶ τοῦτον τὸν τρόπον ἄλυπος ἂν γένοιτο καὶ εὔπορος , οὔτε φορτικὸν ἔτι ἔχων τὸν πατέρα οὔτε ὑπὸ τῆς πενίας θλιβόμενος · ἔστι γὰρ ἡ μὲν κεφαλὴ ὁ πατήρ , ἡ δέ ἀφαίρεσις ἡ στέρησις τοῦ πατρός , ὁ δὲ λέων ἡ νόσος , ἥν νοσήσας ὁ πατὴρ ἀποθάνοι ἄν ὁ δὲ θάνατος ἡ μεταβολὴ τοῦ βίου καὶ τὸ διὰ τὸν πλοῦτον ἀνενδεές . τοῦτον δὴ τὸ τρόπον καὶ ἐπὶ πάντων τῶν ποικίλων ὀνείρων χρὴ ποιεῖσθαι τὰς κρίσεις συνάγοντα καὶ ποιοῦντα καθʼ ἕκαστον τῶν κεφαλαίων σῶμα ἕν . χρὴ δὲ ἀποφαίνεσθαι μιμούμενον τοὺς θύτας , οἳ καὶ καθʼ ἓν τῶν σημείων ἐπίστανται πρὸς τί ἕκαστον ἁρμόζει , καὶ τὰς ἀποφάσεις οὐδέν τι μᾶλλον ἐξ ἑνὸς ἑκάστου ἢ ἐκ πάντων ποιοῦνται . γένοιτο δὲ μετὰ πολλῆς εὐμενείας τοὺς ἐντυγχάνοντας ἀναγνῶναι τὰ βιβλία καὶ μὴ πρὸ τοῦ ἀκριβῶς καταλαβεῖν ἐγκαλεῖν τι , ἐπεὶ τό γε ὅτι τοὺς ἐπιμελῶς ἀναγνόντας οὐκ ἐάσει ἀποστῆναί ποτε τῶν λόγων τούτων τὰ βιβλία καὶ διομόσασθαι ἔχω . Τὰ μὲν δὴ χρειώδη , Κάσσιε Μάξιμε , τοῖς βιβλίοις καθὼς προσῆκεν ἐξ ὁλοκλήρου πάντα ἀποδέδοται τὴν δέ ἐπγραφὴν μὴ θαυμάσῃς , διότι Ἀρτεμιδώρου Δαλδιανοῦ καὶ οὐχὶ Ἐφεσίου ἐπιγέγραπται , ὥσπερ πολλὰ τῶν ἤδη εἰς ἄλλας πραγματείας πεποιημένων μοι βιβλίων · τὴν μὲν γὰρ Ἔφεσον συμβέβηκε καὶ αὐτὴν διʼ ἑαυτῆς περιώνυμον εἶναι καὶ πολλῶν καὶ ἀξιολόγων κηρύκων τετυχηκέναι , Δάλδις δὲ πόλισμα Λυδίας καὶ οὐ σφόδα ἐλλόγιμον διὰ τὸ μὴ τοιούτων ἀνδρῶν τετυχηκέναι ἄγνωστον τὸ μέχρι εἰς ἡμᾶς μεμένηκε . διὸ θρεπτήρια οὔσῃ μοι πατρίδι πρὸς μητρὸς ταῦτα ἀποδίδωμι αὐτῇ .
Lemmas: ὡρολόγιον πρᾶξις καί ὁρμή καί κίνησις καί ἐπιβολή ὁ χρεώ σημαίνω · πᾶς γάρ πρός ὁ ὥρα ἀποβλέπω ὁ ἄνθρωπος πράσσω . ὅθεν συμπίπτω κατεάσσω πονηρός ἄν εἰμί καί ὀλέθριος , μάλα δέ ὁ νοσέω . ἀεί δέ ὁ πρό ὁ ἕκτος ὅς ὥρα ἀριθμέω ἀγαθός ἤ ὁ μετά ὁ ἕκτος . οὗτος μέν οὖν εἰς ἀναπλήρωσις ὁ δέω , ὅσος μήτε ἐν ὁ πρότερος βίβλος χρή γράφω ὥσπερ ἄν εἰς ἀνοίκειος κατατίθημι καί ἀλλότριος χώρα , μήτε μήν ἄγραφος καταλείπω εὔλογος εἰμί , ὅπως μή τις , ὡς φημί , πάροδος καί ἐπιβάθρα καταλείπω ὁ γράφω , αὔταρκος ἐγώ ἔχω δοκέω . χρή δέ γιγνώσκω ὅτι οὐδείς οὕτως χαλεπός εἰμί καί δύσκολος ὡς ὁ ὁ κρᾶσις καί μίξις ὁ ὁράω ἐν ὁ ὕπνος συνοράω εἷς ἐκ πᾶς ἀπόφασις ποιέω , ἐπειδή πολλάκις ἐναντίος ἀλλήλων καί οὐδείς ὅμοιος ἔχω εἰμί ὁράω . ἀδύνατος δέ μάχομαι εἰμί ὁ σημαίνω ἀλλήλων , εἰ ὁ πάντως εἰμί ὁ ὄνειρος προαγορεύω ἀλλά ὥσπερ ὁ πρᾶγμα εἰμί τάξις καί ἀκολουθία , οὕτως καί ὁ ὄνειρος ἔοικα ἀκολουθέω τάξις τις . ἐπειδάν οὖν ὁράω τις ὁμοῦ ἀγαθός καί κακός , ἐν ἐγώ δέω λαμβάνω ὁπότερος πρότερος ὁράω , ὁ ἀγαθός ἤ ὁ κακός · καί γάρ ἐν ὁ πρᾶγμα ποτέ μέν χρηστός φαίνω ἐλπίς εἰς κακός ἀποβαίνω , ποτέ δέ ὁ προσδοκέω φόβος ἀγαθός αἴτιος καθίστημι . εἰμί δέ ὅτε καί ἀντί μέγαλος κακός λυσιτελέω μικρός πάσχω , καί πάλιν αὖ φαίνω τις μικρός προσδοκία ἀμαθής ἤ κακός ψευδής εἰμί καί μάταιος . οὗτος οὖν ὁ τρόπος καί ὁ ὄνειρος μείγνυμι ὁ ἐν αὐτός σημαίνω ἔοικα εἰμί ποικίλος καί ὁ πολύς δυσερμήνευτος . ἐγώ δέ ὡς εὐπαρακολούθητος ἕκαστος ὁ σημαίνω γίγνομαι , ἐν τάξις ἕκαστος καί κόσμιος καί ὡς μάλα ἐνδέχομαι διδασκαλικός ἀναγράφω . ὥσπερ δέ ὁ γραμματικός ὁ στοιχεῖον ἐπειδάν ὁ δύναμις διδάσκω ὁ παῖς , τότε καί ὅπως ὁμοῦ πᾶς χράω δέω ὑποτίθημι , οὕτως ἐγώ μικρός τις καί εὐπαρακολούθητος ὑποθήκη πρός ὁ λέγω ἐπισωρεύω , ὡς ἄν εἰμί εὐμαθής ὁ βιβλίον πᾶς · ἐπεί ὁ γε πεῖρα χράω καί τριβή πολύς εὐπαρακολούθητος εἰμί ὁ λόγος καί ἱκανός ἕκαστος διδάσκω ὡς ἔχω . ἐν μέν οὖν ὁ πρῶτος βιβλίον φημί εἰμί ὁ κεφαλή πατήρ ὁ ὁράω , ἐν δέ ὁ δεύτερος λέων εἰμί βασιλεύς νόσος , καί ἐν ὁ περί θάνατος ὁ πένομαι ὁ ἀποθνῄσκω χρηστός εἰμί καί λυσιτελής ἐπιδείκνυμι . ἐπειδάν οὖν πένης ἀνήρ πατήρ ἔχω πλούσιος ὄναρ ὑπό λέων ὁ κεφαλή ἀφαιρέω δοκέω καί ἀποθνῄσκω , ἔοικα εἰμί ὁ πατήρ αὐτός ἀποθνῄσκω κληρονόμος αὐτός καταλείπω , καί οὗτος ὁ τρόπος ἄλυπος ἄν γίγνομαι καί εὔπορος , οὔτε φορτικός ἔτι ἔχω ὁ πατήρ οὔτε ὑπό ὁ πενία θλίβω · εἰμί γάρ ὁ μέν κεφαλή ὁ πατήρ , ὁ δέ ἀφαίρεσις ὁ στέρησις ὁ πατήρ , ὁ δέ λέων ὁ νόσος , ὅς νοσέω ὁ πατήρ ἀποθνῄσκω ἄν ὁ δέ θάνατος ὁ μεταβολή ὁ βίος καί ὁ διά ὁ πλοῦτος ἀνενδεής . οὗτος δή ὁ τρόπος καί ἐπί πᾶς ὁ ποικίλος ὄνειρος χρή ποιέω ὁ κρίσις συνάγω καί ποιέω κατά ἕκαστος ὁ κεφάλαιος σῶμα εἷς . χρή δέ ἀποφαίνω μιμέομαι ὁ θύτης , ὅς καί κατά εἷς ὁ σημεῖον ἐπίσταμαι πρός τίς ἕκαστος ἁρμόζω , καί ὁ ἀπόφασις οὐδείς τις μάλα ἐκ εἷς ἕκαστος ἤ ἐκ πᾶς ποιέω . γίγνομαι δέ μετά πολύς εὐμένεια ὁ ἐντυγχάνω ἀναγιγνώσκω ὁ βιβλίον καί μή πρό ὁ ἀκριβής καταλαμβάνω ἐγκαλέω τις , ἐπεί ὁ γε ὅτι ὁ ἐπιμελής ἀναγιγνώσκω οὐ ἐάω ἀφίστημι ποτέ ὁ λόγος οὗτος ὁ βιβλίον καί διόμνυμι ἔχω . ὁ μέν δή χρειώδης , Κάσσιος Μάξιμος , ὁ βιβλίον καθώς προσήκω ἐκ ὁλόκληρος πᾶς ἀποδίδωμι ὁ δέ ἐπιγραφή μή θαυμάζω , διότι Ἀρτεμίδωρος Δαλδιανός καί οὐ Ἐφέσιος ἐπιγράφω , ὥσπερ πολύς ὁ ἤδη εἰς ἄλλος πραγματεία ποιέω ἐγώ βιβλίον · ὁ μέν γάρ Ἔφεσος συμβαίνω καί αὐτός διά ἑαυτοῦ περιώνυμος εἰμί καί πολύς καί ἀξιόλογος κῆρυξ τυγχάνω , Δάλδις δέ πόλισμα Λυδία καί οὐ σφόδα ἐλλόγιμος διά ὁ μή τοιοῦτος ἀνήρ τυγχάνω ἄγνωστος ὁ μέχρι εἰς ἐγώ μένω . διό θρεπτήριος εἰμί ἐγώ πατρίς πρός μήτηρ οὗτος ἀποδίδωμι αὐτός .