artemidorus-oneirocritica.onirocriticon 1.77
Στέφανον ἀναδεδέσθαι πεποιημένον ἐξ ἀνθέων τὸ μέν καθόλου καὶ κοινὸν τῶν κατὰ τὴν ὥραν ἀγαθόν , τῶν δὲ παρὰ τὴν ὥραν πονηρόν . ἐπειδὴ δὲ ἀναγκαῖον ὑπέρ σαφηνείας περὶ ἑκάστου εἰπεῖν , ἐντεῦθεν ἄρξομαι . στέφανοι ναρκίσσων πεποιημένοι πᾶσι κακοί , κάν κατὰ τὴν ὥαν βλέπωνται , μάλιστα δὲ τοῖς ἐξ ὕδατος ἢ διʼ ὕδατος τὸν πορισμὸν ποιουμένοις καὶ τοῖς μέλλουσι πλεῖν . οἱ δὲ ἐκ τῶν ἴων γεγονότες κατὰ μέν τὴν ὤραν ἀγαθοί , παρὰ δὲ τὴν ὥραν μοχθηροί · καὶ τούτων οἱ μέν ἐκ τῶν λευκῶν ἴων φανερὰ τὰ δύσχρηστα καὶ ἐπίσημα σημαίνουσιν , οἱ δὲ ἐκ τῶν κροκέων ἀσημότερα , οἱ δὲ ἐκ τῶν πορφυρῶν καὶ θάνατον σημαίνουσιν · ἔχει γάρ τινα τὸ πορφυροῦν χρῶμα συμπάθειαν πρὸς τὸν θάνατον . οἱ δὲ ἐκ τῶν ῥόδων κατὰ μὲν τὸν καιρὸν πᾶσιν ἀγαθοὶ πλὴν τῶν νοσούντων καὶ τῶν λανθάνειν πειρωμένων . οὓς μὲν γὰρ ἀναιροῦσι διὰ τὸ εὐμάραντον , οὓς δὲ ἐλέγχουσι διὰ τὴν ὀσμήν . ὅπου δὲ καὶ χειμῶνος ἔστι ῥόδοις χρήσασθαι , ἐνταῦθα πάντοτε ὡς περὶ ἀγαθῶν χρὴ ποιεῖσθαι τὸν λόγον . οἱ δὲ ἐκ τοῦ ἀμαράντου πᾶσιν ἀγαθοί , καὶ μάλιστα τοῖς δικαζομένοις , ἐπεὶ μέχρι παντὸς ὁ ἀμάραντος διὰ τὸ ὄνομα καὶ τὸ χρῶμα διαφυλάττει . νοσοῦσι δὲ οὗτοι κακοί ἢ γὰρ νεκροῖς ἢ θεοῖς ἀνατίθενται , σπάνιον δὲ ἀνθρώποις . οἱ δʼ ἐκ τῶν κρίνων γεγονότες εἰς ἐλπίδας ἀναβάλλονται τὰ πράγματα . σισυμβρίου δὲ καὶ ἀμαράκου Φρυγίου καὶ λαπάθου καὶ ἑλενίου καὶ ἀνεμώνης καὶ σαμψύχου στεφάνους ἀναδεῖσθαι πάσι πονηρόν · ὡς γὰρ ἐπὶ τὸ πολὺ νόσον σημαίνουσι . τὸ δὲ τῆς μαλάχης ἄνθος καὶ τῆς ῥοδοδάφνης κηπουροῖς καὶ γεωργοῖς μόνοις ἀγαθόν , τοῖς δὲ ἄλλοις μόχθους καὶ ἀποδημίας σημαίνει . κατὰ τὰ αὐτὰ δὲ τούτοις καὶ τὸ θύμον καὶ τὸ ἐπίθυμον καὶ τὸ μελίλωτον σημαίνει πλὴν ἰατρῶν · τούτοις γάρ ἐστιν ἀγαθά . σελίνων δὲ στέφανος νοσοῦντάς τε ἀναιρεῖ καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ὑδρωπιάσαντας διὰ τὸ ψυχρὸν καὶ κάθυγρον καὶ ὅτι ἐπιταφίῳ ἀγῶνι ἐπιτήδειός ἐστιν ὁ στέφανος οὗτος ἀθληταῖς δὲ ἀγαθός , τοῖς δὲ λοιποῖς ἄτοπος . φοίνικος δὲ καὶ ἐλαίας στέφανοι γάμους ἐλευθέρων περιποιοῦσι γυναικῶν διὰ τὴν πλοκὴν καὶ τέκνα προαγορεύουσι πολυχρόνια διὰ τὸ ἀειθαλές υἱὸν μὲν ὁ φοῖνιξ , θυγατέρα δὲ ἡ ἐλαία . καὶ τοῖς ἀθληταῖς συλλαμβάνουσι καὶ πένησιν · οὓς μὲν γὰρ εὐπόρους οὓς δέ ἐνδόξους ποιοῦσι . καὶ δούλους ἐλευθεροῦσιν ἴδιον γὰρ ἐλευθέρων οἱ στέφανοι . τὰ δὲ κρυπτὰ ἐλέγχουσι διὰ τὸ περιβοήτους εἶναι τούς στεφάνους . τὰ δὲ αὐτὰ τούτοις καὶ ὁ δρύινος στέφανος σημαίνει καὶ ὁ δάφνινος · καὶ ὁ μυρσίνης δὲ τὰ αὐτὰ ταῖς ἐλαίαις σημαίνει , γεωργοῖς δὲ καὶ μᾶλλον ἀγαθὸς διὰ τὴν Δήμητραν καὶ γυναιξὶ διὰ τὴν Ἀφροδίτην · κοινὸν γὰρ ταῖς θεαῖς τὸ φυτόν . στέφανοι κήρινοί πᾶσι κακοί , μάλιστα δὲ νοσοῦσιν , ἐπεὶ καὶ τὸν θάνατον κῆρα καλοῦσιν οἱ ποιηταί . οἱ δὲ τῶν ἐρίων πεποιημένοι διὰ τὸ ποικίλον φαρμακίας καὶ καταδέσμους σημαίνουσιν . οἱ δὲ τῶν ἁλῶν τοῦ θείου βαρηθῆναι πρός τινων ὑπερεχόντων τὸν ἰδόντα σημαίνουσιν · εἰσὶ γὰρ φύσειβαρεῖς καὶ οὐδὲν ἔχοντες τερπνόν . στέφανον δοκεῖν ἔχειν χρύσεον πονηρὸν δούλῳ , εἰ μὴ καὶ τὰ ἅμα τῷ στεφάνῳ ἔχοι , πορφύραν λέγω καὶ παραπομπήν · πονηρὸν δὲ καὶ πένητι διὰ τὸ παρʼ ἀξίαν . τοιγαροῦν ὁ μὲν βασανισθήσεται , ὁ δέ ἐπὶ μεγάλοις ἁμαρτήμασι κατάφωρος ἔσται . εἰκὸς δὲ καὶ τοῦτον βασανισθῆναι . νοσοῦντι δὲ σύντομον προαγορεύει θάνατον · χλωρός τε γὰρ ὁ χρυσὸς καὶ βαρὺς καὶ ψυχρός , καὶ διὰ τοῦτο θανάτῳ προσείκασται . καὶ τὰ κρυπτὰ ἐλέγχει · πάντως γὰρ ἀπόβλεπτον χρὴ εἶναι τὸν χρυσοφοροῦντα . πλουσίοις δὲ καὶ δημαγωγοῖς καὶ τοῖς ἄρχειν προῃρημένοις ἀγαθὸν ἐτήρησα τὸν στέφανον . ἀμπέλου δὲ καὶ κισσοῦ μόνοις τοῖς περὶ τὸν Διόνυσον τεχνίταις συμφέρει , τοῖς δὲ ἄλλοις δεσμὰ σημαίνει διὰ τοὺς ἕλικας καὶ τὰς προσπλοκὰς τοῦ κισσοῦ νόσον διὰ ταὐτά . κακούργοις δὲ τραχηλοκοπηθῆναι σημαίνει διὰ τὸ τέμνεσθαι ταῦτα σιδήρῳ . κρομμύοις δὲ ἐστεφανῶσθαι δοκεῖν τὸν μέν ἰδόντα ὠφελεῖ , τούς δὲ περὶ αὐτὸν βλάπτει .
Lemmas: στέφανος ἀναδέω ποιέω ἐκ ἄνθος ὁ μέν καθόλου καί κοινός ὁ κατά ὁ ὥρα ἀγαθός , ὁ δέ παρά ὁ ὥρα πονηρός . ἐπειδή δέ ἀναγκαῖος ὑπέρ σαφήνεια περί ἕκαστος λέγω , ἐντεῦθεν ἄρχω . στέφανος νάρκισσος ποιέω πᾶς κακός , ἐάν κατά ὁ ᾤα βλέπω , μάλα δέ ὁ ἐκ ὕδωρ ἤ διά ὕδωρ ὁ πορισμός ποιέω καί ὁ μέλλω πλέω . ὁ δέ ἐκ ὁ ἴων γίγνομαι κατά μέν ὁ ὥρα ἀγαθός , παρά δέ ὁ ὥρα μοχθηρός · καί οὗτος ὁ μέν ἐκ ὁ λευκός ἴων φανερός ὁ δύσχρηστος καί ἐπίσημος σημαίνω , ὁ δέ ἐκ ὁ κρόκη ἄσημος , ὁ δέ ἐκ ὁ πορφύρεος καί θάνατος σημαίνω · ἔχω γάρ τις ὁ πορφύρεος χρῶμα συμπάθεια πρός ὁ θάνατος . ὁ δέ ἐκ ὁ ῥόδον κατά μέν ὁ καιρός πᾶς ἀγαθός πλήν ὁ νοσέω καί ὁ λανθάνω πειράω . ὅς μέν γάρ ἀναιρέω διά ὁ εὐμάραντος , ὅς δέ ἐλέγχω διά ὁ ὀσμή . ὅπου δέ καί χειμών εἰμί ῥόδον χράω , ἐνταῦθα πάντοτε ὡς περί ἀγαθός χρή ποιέω ὁ λόγος . ὁ δέ ἐκ ὁ ἀμάραντος πᾶς ἀγαθός , καί μάλα ὁ δικάζω , ἐπεί μέχρι πᾶς ὁ ἀμάραντος διά ὁ ὄνομα καί ὁ χρῶμα διαφυλάσσω . νοσέω δέ οὗτος κακός ἤ γάρ νεκρός ἤ θεός ἀνατίθημι , σπάνιος δέ ἄνθρωπος . ὁ δέ ἐκ ὁ κρίνον γίγνομαι εἰς ἐλπίς ἀναβάλλω ὁ πρᾶγμα . σίσυμβρον δέ καί ἀμάρακον Φρύγιος καί λάπαθος καί ἑλένιον καί ἀνεμώνη καί σάμψυχον στέφανος ἀναδέω πᾶς πονηρός · ὡς γάρ ἐπί ὁ πολύς νόσος σημαίνω . ὁ δέ ὁ μαλάχη ἄνθος καί ὁ ῥοδοδάφνη κηπουρός καί γεωργός μόνος ἀγαθός , ὁ δέ ἄλλος μόχθος καί ἀποδημία σημαίνω . κατά ὁ αὐτός δέ οὗτος καί ὁ θύμον καί ὁ ἐπίθυμος καί ὁ μελίλωτον σημαίνω πλήν ἰατρός · οὗτος γάρ εἰμί ἀγαθός . σέλινον δέ στέφανος νοσέω τε ἀναιρέω καί ὡς ἐπί ὁ πολύς ὑδρωπιάω διά ὁ ψυχρός καί κάθυγρος καί ὅτι ἐπιτάφιος ἀγών ἐπιτήδειος εἰμί ὁ στέφανος οὗτος ἀθλητής δέ ἀγαθός , ὁ δέ λοιπός ἄτοπος . φοῖνιξ δέ καί ἐλαία στέφανος γάμος ἐλεύθερος περιποιέω γυνή διά ὁ πλοκή καί τέκνον προαγορεύω πολυχρόνιος διά ὁ ἀειθαλής υἱός μέν ὁ φοῖνιξ , θυγάτηρ δέ ὁ ἔλαιον . καί ὁ ἀθλητής συλλαμβάνω καί πένης · ὅς μέν γάρ εὔπορος ὅς δέ ἔνδοξος ποιέω . καί δοῦλος ἐλευθερόω ἴδιος γάρ ἐλεύθερος ὁ στέφανος . ὁ δέ κρυπτός ἐλέγχω διά ὁ περιβόητος εἰμί ὁ στέφανος . ὁ δέ αὐτός οὗτος καί ὁ δρύϊνος στέφανος σημαίνω καί ὁ δάφνινος · καί ὁ μυρσίνη δέ ὁ αὐτός ὁ ἐλαία σημαίνω , γεωργός δέ καί μάλα ἀγαθός διά ὁ Δημήτηρ καί γυνή διά ὁ Ἀφροδίτη · κοινός γάρ ὁ θεά ὁ φυτόν . στέφανος κήρινος πᾶς κακός , μάλα δέ νοσέω , ἐπεί καί ὁ θάνατος κήρ καλέω ὁ ποιητής . ὁ δέ ὁ ἔριον ποιέω διά ὁ ποικίλος φαρμακία καί κατάδεσμος σημαίνω . ὁ δέ ὁ ἅλς ὁ θεῖος βαρέω πρός τις ὑπερέχω ὁ ὁράω σημαίνω · εἰμί γάρ φυσειβαρυς καί οὐδείς ἔχω τερπνός . στέφανος δοκέω ἔχω χρύσεος πονηρός δοῦλος , εἰ μή καί ὁ ἅμα ὁ στέφανος ἔχω , πορφύρα λέγω καί παραπομπή · πονηρός δέ καί πένης διά ὁ παρά ἀξία . τοιγαροῦν ὁ μέν βασανίζω , ὁ δέ ἐπί μέγας ἁμάρτημα κατάφωρος εἰμί . ἔοικα δέ καί οὗτος βασανίζω . νοσέω δέ σύντομος προαγορεύω θάνατος · χλωρός τε γάρ ὁ χρυσός καί βαρύς καί ψυχρός , καί διά οὗτος θάνατος προσεικάζω . καί ὁ κρυπτός ἐλέγχω · πάντως γάρ ἀπόβλεπτος χρή εἰμί ὁ χρυσοφορέω . πλούσιος δέ καί δημαγωγός καί ὁ ἄρχω προλέγω ἀγαθός τηρέω ὁ στέφανος . ἄμπελος δέ καί κισσός μόνος ὁ περί ὁ Διόνυσος τεχνίτης συμφέρω , ὁ δέ ἄλλος δεσμός σημαίνω διά ὁ ἕλιξ καί ὁ προσπλοκή ὁ κισσός νόσος διά αὐτός . κακοῦργος δέ τραχηλοκοπέω σημαίνω διά ὁ τέμνω οὗτος σίδηρον . κρόμμυον δέ στεφανόω δοκέω ὁ μέν ὁράω ὠφελέω , ὁ δέ περί αὐτός βλάπτω .