artemidorus-oneirocritica.onirocriticon 2.37
Οῖ μὲν αἰσθητοὶ θεοὶ φόβων καὶ κινδύνων καὶ περιστάσεων εἰσι σημαντικοί · καὶ γὰρ μεθʼ ἡμέραν ἐπιφερόμενοι τῶν τοιούτων αἴτιοι καθίστανται · σημαίνει δέ καὶ διάφορα καὶ οὐδὲν ὅμοιον ἀλλήλοις ἐκαστος φαινόμενος . οἷν Ἑκάτην ἰδεῖν τριπτρόσωπον ἑστῶσαν ἐπὶ βάσεως κινήσεις καὶ ἀποδημίας σημαίνει Ἐνοδία γὰρ ἡ θεὸς καλεῖται . μονοπρόσωπον δέ ἰδεῖν πονηρὸν πᾶσιν , ὡς δὲ ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀπὸ ξένης τὰ δεινὰ ἢ ἀπὸ ξένου ἐσόμενα προαγορεύει . ἀεὶ δέ τῶν καθεστώτων κινεῖ τὸν ἰδόντα καὶ οὐκ ἐᾶ μένειν ἐν τοῖς αὐτοῖς , οἵα ἄν φαίνηται καὶ ὁποία . κινουμένη δὲ ἡ θεὸς ἤ συναντῶσα κατὰ τὸ σχῆμα καὶ τὰς ὄψεις καὶ τὰ ὑπ αὐτῆς κρατούμενα σημαίνει τὰ ἀποτελέσματα . περὸ ὧν λέγειν οὐτε ὅσιον οὔτε ἀσφαλές · εὔδηλος δέ ὁ λόγος τοῖς μεμυημένοις τῇ θεῷ , οἱ δὲ ἀμτητοι παρὰ τῶν μᾶμυημένων μανθανέτωσαν . Πὰν νομεῦσιν ἀγαθὸς διὰ τὸ νόμιον καὶ κυνηγοῖς διὰ τὸ ἄγριον . τοῖς δέ λοιποῖς ἀκαταστασίας καὶ θορύβους σημαίνει καὶ ἐφοʼ ἷοἰς τις μέγα φρονεῖ , ταῦτα αὐτῷ μὴ βέβαια εἶναι · οὐ γὰρ ἀσφαλῶς ὑποκειμένας ἔχει τὰς βάσεις τῶν ποδῶν ὁ θεός . λέγουσι δὲ ἔνιοι ὡς τοῖς περὶ τὸν Διόνυσον τεχνίταις ἐστὶν ἀγαθός . Ὁ δὲ Εφιόλτης ὁ αὐτὸς εἶναι τῷ Πανὶ νενόμισται , διόφορα δὲ σημαίνει . θλίβων μέν γὰρ καὶ βαρῶν καὶ οὐδὲν ἀποκρινόμενος θλίψεις καὶ στενοχωρίας σημαίνει , ὅ τι δʼ ἄν ἀποκρίνηται ἐρωτώμενος , τοῦτό ἐστιν ἀληθές . ἐὸν δέ , τι καὶ διδῷ καὶ συνουσιάζῃ , μεγόλας ὠφελείας προαγορεύει , μάλιστα δὲ ὅταν μὴ βαρῇ . ὅ τιδʼ ἄν προσιὼν πράξῃ , τοὺς νοσοῦντας ἀνίστησιν · οὐ γὰρ ἀποθανουμένῳ πρόσεισί ποτε ἀνθρώπῳ . Ἀακληπιὸς ἱδρυμένος μὲν ἐν ναῷ καὶ ἑστὼς ἐπὶ βάσεως ὁρώμενος καὶ προσκυνούμενος ἀγαθὸς πάσι · κινούμενος δὲ ἢ προσιών ἢ εἰς οἰκίαν εἰσιὼν νόσον καὶ λοιμὸν μαντεύεται · τότε γὰρ μάλιστα τοῖς ἀνθρώῦποις δεῖ τοῦ θεοῦ τούτου . τοῖς δέ ἦδη νοσοῦσι σωτηρίαν προαγορεύει Παιήων γὰρ ὁ θεὸς λέγεται . ἀεὶ δὲ ὁ Ἀσκληπιὸς τούς ἐν ταῖς χρείαις συλλαμβανομένους καὶ τοὺς οἰκονομοῦντας τὸν οἶκον τοῦ ἰδόντος δηλοῖ . ἐν δὲ ταῖς δίκαις συνηγόρους σημαίνει . Διόσκοροι τοῖς πλοιζομένοις χειμῶνός εἰσι σημαντικοί , τοῖς δέ ἐν γῇ οὖσι στάσεων δικῶν ἢ πολέμου ἢ μεγάλης νόσου . πάντων δέ τῶν δεινῶν εἰς τέλος ἀζημίους ἀπαλλάττουσι · σωτῆρες γάρ εἰσιν οἱ θεοί . Ἡρακλέα μὲν ἰδεῖν αὐτὸν ἢ ἄγαλμα αὐτοῦ πᾶσι τοῖς εὐπροαιρέτως καὶ κατὰ νόμον ζῶσιν ἀγαθόν , καὶ μάλιστα ἐὰν πρός τινων ἀδικῶνται ἀεὶ γὰρ ὁ θεὸς ὅτε ἦν ἐν ἀνθρώποις ἐπήμυνε τοῖς ἀδικουμένοις καὶ δτιμώρει . τοῖς δέ παρανομοῦσι καὶ τοῖς ἄδικόν τι πράττουσι πονηρὸς ὁ θεὸς διὰ τὸν αὐτὸν λόγον . ἀγαθὸς δέ τοῖς ἐπὶ ἀγῶνα ἢ δίκην ἢ μάχην τινὰ πορευομένοις Κ αλλίνικος γὰρ ὁ θεὸς καλεῖται . τὸ δέ δοκεῖν συνδιατρίβειν τῷ θεῷ καὶ συμπράττειν τι ἢ τροφῆς τῆς αὐτῆς κοινωνεῖν σκευὴν τὴν αὐτὴν ἔχειν ἢ παρὰ τοῦ θεοῦ τὴν λεοντῆν ἢ τὸ ῥόπαλον ἄλλο τι τῶν ὅπλων λαβεῖν πᾶσιν ἄτοπον καὶ πονηρὸν τετήρηται , καὶ διὰ μακρᾶς πείρας τῶν τοιούτων ἦλθον . εὐλόγως δέ καὶ ὀρθῶς ἀποβαίνει εἰς οὐδὲν ἀγαθὸν τὰ τοιαῦτα · ᾧ γὰρ ὁ θεὸς ἐχρήσατο βίῳ , τούτου τῷ ἰδόντι μεταδίδωσιν · ἐπίπονος δέ καὶ μοχθηρὸς ἐγένετο ὁ τοῦ θεοῦ βίος , ὅτε ἦν ἐν ἀνθρώποις , καὶ εἰ πάνυλαμπρὸς ἦν καὶἔνδοξος . πολλάκις δὲ καὶ τοιούτοις περιπεσεῖν σημαίνει , οἷς καὶ ὁ θεὸς ὀ ταῦτα ἔχων τὰ ὅπλα περιέπεσε . Διόνυσος τοῖς γεωργοῖς συμφέρει τοῖς τὸν ξυλικὸν καρπὸν γεωργοῦσι , μάλιστα ἀμπέλους · καὶ καπήλοις δέ καὶ πᾶσι τοῖς περὶ τὸν Διόνυσον τεχνίταις . ἀγαθὸς δἐ καὶ τοῖς ἐν περιστάσει τινὶ οὕσι · παῦλαν γὰρ καὶ ἀπαλλαγὴντῶν δεινῶν σημαίνει διʼ αὐτὸ τὸ ὄνομα · ἔστι γὰρ Διόνυσος παρὰ τὸ διανύειν ἕκαστα . τοῖς δέ ἁβρὸν τὸν βίον ζῶσι καὶ μάλιστα παισὶταραχὰς καὶκινδύνυς καὶἐπιβουλὰς καὶ περιβοήσεις σημαίνει διὰ τὴν περὶ τὸν θεὸνῖστορίαν καὶδιὰ τὸν φυσικὸν λόγον τοῦ Διονύσου οὐδὲν μέντοι ἧττον καὶ τούτους σώζει καὶ οὐκ ἔᾷ διαφθαρῆναι . ὁδεύουσι καὶ πλέουσιν ἄντικρυς καὶ διαρρήδην λῃστηρίων προσβολὰς σημαίνει καὶ τραύματα καὶ κατακοπάς . ὁ δὲ χορὸς ὁ περὶ τὸν Διόνυσον , οἷον Βάκχοι καὶ Βάκχαι καὶ Βασσάραι καὶ Σάτυροι καὶ Πᾶνες καὶ ὅσα ἄλλα ἐστὶν ὅμοια ὀνόματα καὶ ὁμοῦ πάντες καὶ ἰδία ἕκαστος μεγάλας ταραχὰς καὶ κινδύνους καὶ περιβοησίας σημαίνουσι πλὴν τοῦ Σειληνοῦ οὐτος δέ μόνος ἀγαθὸς ἂν εἴη πᾶσι τοῖς ἐπὶ τὸ πράττειν ὀρμωμένοις καὶ τοῖς φοβουμένοις . χορεύειν δέ τῷ θεῷ ἢ θυρσοφορεῖν ἢ δενδροφορεῖν ἢ ἄλλο τι τῶν κεχαρισμένων τῷ θεῷ πράττειν πᾶσι πονηρὸν πλὴν δούλων · οἷς μὲν γὰρ διὰ τὴν ἔκστασιν τῶν φρενῶν καὶ τὴν παρακοπὴν ἀφροσύνην καὶ βλάβην προαγορεύει , οἷς δὲ διὰ τὸ ἀνεπίστρεπτον τῶν ἐντυγχανόντων καὶ διὰ τὴν τοῦ θεοῦ προσηγορίαν καὶ εὐχαριστίαν ἐλευθερίας ἐστὶ σημαντικόν . Ἑρμῆς ἀγαθὸς τοῖς ἐπὶ λόγους ὁρμωμένοις καὶ ἀθληταῖς καὶ παιδοτρίβαις καὶ πᾶσι τοῖς ἐμπορικὸν τὸν βίον ἔχουσι καὶ ζυγοστάταις διὰ τὸ πάντας τοὺς τοιούτους ἐπίκουρον τὸν θεὸν νομίζειν . καὶ τοῖς ἀποδημεῖν βουλομένοις · πτηνὸν γὰρ ὑπειλήφαμεν εἶναι τὸν θεόν . τοῖς δέ λοιποῖς ἀκαταστασίας καὶ θορύβους προαγορεύει . νοσοῦντας δέ ἀναιρεῖ διὰ τὸ ψυχοπομπὸς νενομίσθαι . ἑρμῆς ὁ τετράγωνος καὶ σφηνοπώγων φιλολόγοις μόνοις συμφέρει , ὁ δὲ τετράγωνος καὶ ἀγένειος οὐδέ τούτοις συμφέρει · τὸ γὰρ περικεκομμένον αὐτοῦ τῶν περὶ τὸν ἰδόντα πάντων ῥλεθρον μαντεύεται . Νέμεσις ἀεὶ τοῖς κατὰ νόμον ζῶσιν ἀγαθὴ καὶ μετρίοις ἀνθρώποις καὶ φιλοσόφοις · τοῖς δέ παρανομοῦσι καὶ τοῖς ἐπιτιθεμένοις τισὶ καὶ τοῖς μεγάλων ἀρχομένοις πραγμάτων ἐναντία καθίσταται καὶ ἐμπόδιος τῶν ἐπιχειρουμένων · νεμεσᾶνʼ γὰρ καλοῦμεν καὶ τὸ ἐμποδὼν ῖστασθαι τοῖς πραττομένοις κατὰ γνώμην . λέγουσι δέ τινες ὅτι ἡ θεὸς αὕτη τὰ μὲν ἀγαθὰ ἐπὶ τὸ χεῖρον τρέπει , τὰ δὲ κακὰ ἐπὶ τὸ βέλτιον . λφροδίτη ἡ μὲν πάνδημος ἀγύρταις καὶ καπήλοις καὶ ζυγοστάταις καὶ θυμελικοῖς καὶ ἰατροῖς καὶ σκηνικοῖς πᾶσι καὶ ἑταίραις ἀγαθή γυναιξὶ δὲ οἰκοδεσποίναις αἰσχύνην καὶ βλάβην προαγορεύει καὶ τοὺς γῆμαί προῃρημένους κωλύει , ὡς κοινῆς ἐσομένης τῆς γυναικός . ἡ δέ οὐρανία , περὶ ἧς ἐν τῷ ἔμπροσθεν λόγῳ ἑκέών παρέλιπον , ἵνα μὴ διασπῷτο ὁλόγος , τὰ ἐναντία τῇ πανδήμῳ σημαίνει . μάλιστα δέ ἀγαθὴ πρὸς γάμους καὶ κοινωνίας καὶ πρὸς τέκνων γονάς . συνδυασμῶν γὰρ καὶ ἐπιγονῶν ἐστιν σιτία . ἀγαθὴ δέ καὶ γεωργοῖς · φύσις γὰρ καὶ μήτηρ τῶν ὅλων εἶναι νενόμισται . ἀγαθὴ δὲ καὶ μάντεσι · πάσης γὰρ μαντείας καὶ προγνώσεως εὑρέτις εἶναι νενόμισται . Ἀφροδίτη ἡ πελαγία ναυκλήροις καὶ κυβερνήταις καὶ πᾶσι τοῖς ναυτιλλομένοις ἀγαθὴ τετήρηται καὶ πάσι τοῖς βουλομένοις ἀποδημεῖν διὰ τὸ τῆς θαλάσσης ἀεικίνητον τοὺς δέ ἐν τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ μένειν προῃρημένους καὶ μὴ βουλομένους ἀναγκάζει κινεῖσθαι . λφροδίτην ἰδεῖν ἀναδυομένην τοῖς πλέουσι πολὺν χειμῶνα καὶ ναυάγιον ἐσόμενον προαγορεύει · οὐδὲν δέ ἧττον σώζει καὶ τὰ ἀπηλπισμένα τῶν πραγμάτων τελειοῖ . ἀεὶ δέ ἀγαθὴ νενόμισται ἡ μέχρι ζώνης τὰ κάτω ἐσκεπασμένα ἔχουσα διὰ τὸ τοὺς μαζούς , οἵ εἰσι τροφιμώτατοι , γυμνοὺς ἔχειν καὶ ἐπιδείκνυσθαι . ἡ δέ ὅλη γυμνὴ ἑταίραις μόναις ἀγαθὴ καὶ ἐργασίας σημαντική · πρὸς δέ τὰ λοιπὰ αἰσχύνην προαγορεύει . Ἥφαιστος τὰ μὲν αὐτὰ τῷ πυρὶ σημαίνει ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον , μόνον δὲ τὰ κρυπτὰ ἐλέγχει , καὶ μάλιστα μοιχείας διὰ τὴν περὶ αὐτὸν ἱστορίαν . χειρώναξι δέ ἐστιν ἀγαθὸς πάσι καὶ τοῖς γῆμαι καὶ κοινωνῆσαι βουλομένοις διὰ τὴν σύμπνοιαν τῶν φυσῶν καὶ τὰ ἑνούμενα σίδηρα . Τύχη δέ ἡ μὲν ἐπὶ κυλίνδρου ἑστῶσα πονηρὰ πᾶσι διὰ τὸ τῆς βάσεως ἐπικίνδυνον , ἡ δέ τὸ πηδάλιον κρατοῦσα κινήσεις προαγορεύει · οὐδεμία γὰρ πηδαλίου χρεία ἄνευ κινήσεως . ἀεὶ δέ ἀγαθὴ καθεζομένη ἤ κατακεκλιμένη · τὸ ἀσφαλές γὰρ καὶ τὸ βέβαιον διὰ τοῦ σχήματος ἐπιδείκνυσιν . ὅσῳ δʼ ἄν πολυτελεστέρα καὶ εὐμορφοτέρα φαίνηται , τοσούτῳ βελτίων νομιζέσθω . λέγουσι δὲ ἔνιοι ὡς ἡ πολυτελὴς καὶ σφόδρα κεκοσμημένη Τύχη , καὶ μάλιστά γε ὅταν μὴ ὡς ἄγαλμα ἀλλʼ ὡς αὐτὴ ἡ Πύχη φαίνηται , πενίας ἐστὶ σημεῖον · ὡς γὰρ εἰκὸς ἑαυτῆς ἐπιμελουμένη ἀμελεῖ τῶν ἀνθρώπων · ἡ δὲ λιτῶς ἔχουσα καὶ ἀμελοῦσα ἑαυτῆς πλοῦτον καὶ τρυφὴν προαγορεύει · φανερὸν γὰρ ὡς οὐχ ἑαυτῆς ἀλλὰ τῶν ἀνθρώπων προνοεῖ . ἐμοὶ δὲ οὐκ εἰκότα λέγειν δοκοῦσιν · ἔστι γὰρ ἡ Τύχη οὐδὲν ἄλλο ἢ αὐτὰ τὰ κτήματα τῶν ἰδόντων . Πειθὼ δὲ καὶ Χάριτες καὶ Ὧλραι καὶ Νύμφαι πρὸς πάντα καὶ πάσίν εἰσιν ἀγαθαί , Ἀριστοβούλη δὲ καὶ Εὐνομία τὰ αὐτὰ τῇ Νεμέσει σημαίνουσιν . Ἑστία αὐτή τε καὶ τὰ ἀγάλματα αὐτῆς πτόλεως μὲν τὴν βουλὴν καὶ τὴν ἐνθήκην σημαίνει τῶν προσόδων , ἰδιώταις δὲ αὐτὸ τὸ ζῆν , ᾶρχοντι δὲ καὶ βασιλεῖ τὴν τῆς ἀρχῆς δύναμιν . περὶ δὲ θαλασσίων καὶ ποταμίων θεῶν ἕκαστα ὧδε ἔχει .
Lemmas: ὁ μέν αἰσθητός θεός φόβος καί κίνδυνος καί περίστασις εἰμί σημαντικός · καί γάρ μετά ἡμέρα ἐπιφέρω ὁ τοιοῦτος αἴτιος καθίστημι · σημαίνω δέ καί διάφορος καί οὐδείς ὅμοιος ἀλλήλων ἕκαστος φαίνω . ὅς Ἑκάτη ὁράω τριπτρόσωπον ἵστημι ἐπί βάσις κίνησις καί ἀποδημία σημαίνω ἐνόδιος γάρ ὁ θεός καλέω . μονοπρόσωπος δέ ὁράω πονηρός πᾶς , ὡς δέ ἐπί ὁ πολύς ἀπό ξένη ὁ δεινός ἤ ἀπό ξένος εἰμί προαγορεύω . ἀεί δέ ὁ καθίστημι κινέω ὁ ὁράω καί οὐ ἐάω μένω ἐν ὁ αὐτός , οἷος ἄν φαίνω καί ὁποῖος . κινέω δέ ὁ θεός ἤ συναντάω κατά ὁ σχῆμα καί ὁ ὄψις καί ὁ ὑπ αὐτός κρατέω σημαίνω ὁ ἀποτέλεσμα . Περό ὅς λέγω οὐ ὅσιος οὔτε ἀσφαλής · εὔδηλος δέ ὁ λόγος ὁ μυάω ὁ θεός , ὁ δέ ἀμτητοι παρά ὁ μυημένος μανθάνω . πᾶς νομεύς ἀγαθός διά ὁ νόμιος καί κυνηγός διά ὁ ἄγριος . ὁ δέ λοιπός ἀκαταστασία καί θόρυβος σημαίνω καί Έφου ἴον τις μέγας φρονέω , οὗτος αὐτός μή βέβαιος εἰμί · οὐ γάρ ἀσφαλής ὑπόκειμαι ἔχω ὁ βάσις ὁ πούς ὁ θεός . λέγω δέ ἔνιοι ὡς ὁ περί ὁ Διόνυσος τεχνίτης εἰμί ἀγαθός . ὁ δέ Εφιόλτης ὁ αὐτός εἰμί ὁ Πάν νομίζω , διόφορος δέ σημαίνω . θλίβω μέν γάρ καί βαρέω καί οὐδείς ἀποκρίνω θλῖψις καί στενοχωρία σημαίνω , ὅς τις δέ ἄν ἀποκρίνω ἐρωτάω , οὗτος εἰμί ἀληθής . εἰμί δέ , τις καί δίδωμι καί συνουσιάζω , μεγολαας ὠφέλεια προαγορεύω , μάλα δέ ὅταν μή βαρέω . ὅς τιδʼ ἄν προσέρχομαι πράσσω , ὁ νοσέω ἀνίστημι · οὐ γάρ ἀποθνῄσκω προσέρχομαι ποτέ ἄνθρωπος . Ἀακληπιὸς ἱδρύω μέν ἐν ναός καί ἵστημι ἐπί βάσις ὁράω καί προσκυνέω ἀγαθός πᾶς · κινέω δέ ἤ προσέρχομαι ἤ εἰς οἰκία εἰσέρχομαι νόσος καί λοιμός μαντεύομαι · τότε γάρ μάλα ὁ ἀνθρώῦποις δέω ὁ θεός οὗτος . ὁ δέ ἤδη νοσέω σωτηρία προαγορεύω Παιήων γάρ ὁ θεός λέγω . ἀεί δέ ὁ Ἀσκληπιός ὁ ἐν ὁ χρεία συλλαμβάνω καί ὁ οἰκονομέω ὁ οἶκος ὁ ὁράω δηλόω . ἐν δέ ὁ δίκη συνήγορος σημαίνω . Διόσκοροι ὁ πλοίζομαι χειμών εἰμί σημαντικός , ὁ δέ ἐν γῆ εἰμί στάσις δίκη ἤ πόλεμος ἤ μέγας νόσος . πᾶς δέ ὁ δεινός εἰς τέλος ἀζήμιος ἀπαλλάσσω · σωτήρ γάρ εἰμί ὁ θεός . Ἡρακλῆς μέν ὁράω αὐτός ἤ ἄγαλμα αὐτός πᾶς ὁ εὐπροαίρετος καί κατά νόμος ζάω ἀγαθός , καί μάλα ἐάν πρός τις ἀδικέω ἀεί γάρ ὁ θεός ὅτε εἰμί ἐν ἄνθρωπος ἐπαμύνω ὁ ἀδικέω καί δτιμωρεω . ὁ δέ παρανομέω καί ὁ ἄδικος τις πράσσω πονηρός ὁ θεός διά ὁ αὐτός λόγος . ἀγαθός δέ ὁ ἐπί ἀγών ἤ δίκη ἤ μάχη τις πορεύω Κ αλλινικη γάρ ὁ θεός καλέω . ὁ δέ δοκέω συνδιατρίβω ὁ θεός καί συμπράσσω τις ἤ τροφή ὁ αὐτός κοινωνέω σκευή ὁ αὐτός ἔχω ἤ παρά ὁ θεός ὁ λεοντέη ἤ ὁ ῥόπαλον ἄλλος τις ὁ ὅπλον λαμβάνω πᾶς ἄτοπος καί πονηρός τηρέω , καί διά μακρός πεῖρα ὁ τοιοῦτος ἔρχομαι . εὔλογος δέ καί ὀρθός ἀποβαίνω εἰς οὐδείς ἀγαθός ὁ τοιοῦτος · ὅς γάρ ὁ θεός χράω βίος , οὗτος ὁ ὁράω μεταδίδωμι · ἐπίπονος δέ καί μοχθηρός γίγνομαι ὁ ὁ θεός βίος , ὅτε εἰμί ἐν ἄνθρωπος , καί εἰ πάνυλαμπρὸς εἰμί καὶἔνδοξος . πολλάκις δέ καί τοιοῦτος περιπίπτω σημαίνω , ὅς καί ὁ θεός ὁ οὗτος ἔχω ὁ ὅπλον περιπίπτω . Διόνυσος ὁ γεωργός συμφέρω ὁ ὁ ξυλικός καρπός γεωργέω , μάλα ἄμπελος · καί κάπηλος δέ καί πᾶς ὁ περί ὁ Διόνυσος τεχνίτης . ἀγαθός δέ καί ὁ ἐν περίστασις τις εἰμί · παῦλα γάρ καί ἀπαλλάσσω δεινός σημαίνω διά αὐτός ὁ ὄνομα · εἰμί γάρ Διόνυσος παρά ὁ διανύω ἕκαστος . ὁ δέ ἁβρός ὁ βίος ζάω καί μάλα παισιταραχη καὶκινδύνυς καιεπιβουλη καί περιβόησις σημαίνω διά ὁ περί ὁ θεονιστορια καὶδιὰ ὁ φυσικός λόγος ὁ Διόνυσος οὐδείς μέντοι ἥσσων καί οὗτος σῴζω καί οὐ ἐάω διαφθείρω . ὁδεύω καί πλέω ἄντικρυς καί διαρρήδην λῃστήριον προσβολή σημαίνω καί τραῦμα καί κατακοπή . ὁ δέ χορός ὁ περί ὁ Διόνυσος , οἷος Βάκχος καί Βάκχη καί Βασσάρα καί Σάτυρος καί Πάν καί ὅσος ἄλλος εἰμί ὅμοιος ὄνομα καί ὁμοῦ πᾶς καί ἴδιος ἕκαστος μέγας ταραχή καί κίνδυνος καί περιβοησία σημαίνω πλήν ὁ Σειληνός οὗτος δέ μόνος ἀγαθός ἄν εἰμί πᾶς ὁ ἐπί ὁ πράσσω ὁρμάω καί ὁ φοβέω . χορεύω δέ ὁ θεός ἤ θυρσοφορέω ἤ δενδροφορέω ἤ ἄλλος τις ὁ χαρίζω ὁ θεός πράσσω πᾶς πονηρός πλήν δοῦλος · ὅς μέν γάρ διά ὁ ἔκστασις ὁ φρήν καί ὁ παρακοπή ἀφροσύνη καί βλάβη προαγορεύω , ὅς δέ διά ὁ ἀνεπίστρεπτος ὁ ἐντυγχάνω καί διά ὁ ὁ θεός προσηγορία καί εὐχαριστία ἐλευθερία εἰμί σημαντικός . Ἑρμῆς ἀγαθός ὁ ἐπί λόγος ὁρμάω καί ἀθλητής καί παιδοτρίβης καί πᾶς ὁ ἐμπορικός ὁ βίος ἔχω καί ζυγοστάτης διά ὁ πᾶς ὁ τοιοῦτος ἐπίκουρος ὁ θεός νομίζω . καί ὁ ἀποδημέω βούλομαι · πτηνός γάρ ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ θεός . ὁ δέ λοιπός ἀκαταστασία καί θόρυβος προαγορεύω . νοσέω δέ ἀναιρέω διά ὁ ψυχοπομπός νομίζω . Ἑρμῆς ὁ τετράγωνος καί σφηνοπώγων φιλόλογος μόνος συμφέρω , ὁ δέ τετράγωνος καί ἀγένειος οὐδέ οὗτος συμφέρω · ὁ γάρ περικόπτω αὐτός ὁ περί ὁ ὁράω πᾶς ῥλεθρον μαντεύομαι . Νέμεσις ἀεί ὁ κατά νόμος ζάω ἀγαθός καί μέτριος ἄνθρωπος καί φιλόσοφος · ὁ δέ παρανομέω καί ὁ ἐπιτίθημι τις καί ὁ μέγας ἄρχω πρᾶγμα ἐναντίος καθίστημι καί ἐμπόδιος ὁ ἐπιχειρέω · νεμεσάω γάρ καλέω καί ὁ ἐμποδών ἵστημι ὁ πράσσω κατά γνώμη . λέγω δέ τις ὅτι ὁ θεός οὗτος ὁ μέν ἀγαθός ἐπί ὁ κακός τρέπω , ὁ δέ κακός ἐπί ὁ ἀγαθός . λφροδίτη ὁ μέν πάνδημος ἀγύρτης καί κάπηλος καί ζυγοστάτης καί θυμελικός καί ἰατρός καί σκηνικός πᾶς καί ἑταίρα ἀγαθός γυνή δέ οἰκοδέσποινα αἰσχύνη καί βλάβη προαγορεύω καί ὁ γαμέω προλέγω κωλύω , ὡς κοινός εἰμί ὁ γυνή . ὁ δέ οὐράνιος , περί ὅς ἐν ὁ ἔμπροσθεν λόγος Κέως παραλείπω , ἵνα μή διασπάω ὁλόγος , ὁ ἐναντίος ὁ πάνδημος σημαίνω . μάλα δέ ἀγαθός πρός γάμος καί κοινωνία καί πρός τέκνον γονή . συνδυασμός γάρ καί ἐπιγονή εἰμί σιτίον . ἀγαθός δέ καί γεωργός · φύσις γάρ καί μήτηρ ὁ ὅλος εἰμί νομίζω . ἀγαθός δέ καί μάντις · πᾶς γάρ μαντεία καί πρόγνωσις εὑρετής εἰμί νομίζω . Ἀφροδίτη ὁ πελάγιος ναύκληρος καί κυβερνήτης καί πᾶς ὁ ναυτίλλομαι ἀγαθός τηρέω καί πᾶς ὁ βούλομαι ἀποδημέω διά ὁ ὁ θάλασσα ἀεικίνητος ὁ δέ ἐν ὁ αὐτός ἀεί μένω προλέγω καί μή βούλομαι ἀναγκάζω κινέω . λφροδιος ὁράω ἀναδύνω ὁ πλέω πολύς χειμών καί ναυάγιον εἰμί προαγορεύω · οὐδείς δέ ἥσσων σῴζω καί ὁ ἀπελπίζω ὁ πρᾶγμα τελειόω . ἀεί δέ ἀγαθός νομίζω ὁ μέχρι ζώνη ὁ κάτω σκεπάζω ἔχω διά ὁ ὁ μαστός , ὅς εἰμί τρόφιμος , γυμνός ἔχω καί ἐπιδείκνυμι . ὁ δέ ὅλος γυμνός ἑταίρα μόνος ἀγαθός καί ἐργασία σημαντικός · πρός δέ ὁ λοιπός αἰσχύνη προαγορεύω . Ἥφαιστος ὁ μέν αὐτός ὁ πῦρ σημαίνω ὡς ἐπί ὁ πολύς , μόνος δέ ὁ κρυπτός ἐλέγχω , καί μάλα μοιχεία διά ὁ περί αὐτός ἱστορία . χειρῶναξ δέ εἰμί ἀγαθός πᾶς καί ὁ γαμέω καί κοινωνέω βούλομαι διά ὁ σύμπνοια ὁ φῦσα καί ὁ ἑνόω σίδηρον . τύχη δέ ὁ μέν ἐπί κύλινδρος ἵστημι πονηρός πᾶς διά ὁ ὁ βάσις ἐπικίνδυνος , ὁ δέ ὁ πηδάλιον κρατέω κίνησις προαγορεύω · οὐδείς γάρ πηδάλιον χρεία ἄνευ κίνησις . ἀεί δέ ἀγαθός καθέζομαι ἤ κατακλίνω · ὁ ἀσφαλής γάρ καί ὁ βέβαιος διά ὁ σχῆμα ἐπιδείκνυμι . ὅσος δέ ἄν πολυτελής καί εὔμορφος φαίνω , τοσοῦτος ἀγαθός νομίζω . λέγω δέ ἔνιοι ὡς ὁ πολυτελής καί σφόδρα κοσμέω Τύχη , καί μάλα γε ὅταν μή ὡς ἄγαλμα ἀλλά ὡς αὐτός ὁ Πύχος φαίνω , πενία εἰμί σημεῖον · ὡς γάρ ἔοικα ἑαυτοῦ ἐπιμελέομαι ἀμελέω ὁ ἄνθρωπος · ὁ δέ λιτός ἔχω καί ἀμελέω ἑαυτοῦ πλοῦτος καί τρυφή προαγορεύω · φανερός γάρ ὡς οὐ ἑαυτοῦ ἀλλά ὁ ἄνθρωπος προνοέω . ἐγώ δέ οὐ ἔοικα λέγω δοκέω · εἰμί γάρ ὁ Τύχη οὐδείς ἄλλος ἤ αὐτός ὁ κτῆμα ὁ ὁράω . Πειθώ δέ καί Χάρις καί Ὧλραι καί Νύμφη πρός πᾶς καί πᾶς εἰμί ἀγαθός , Ἀριστοβούλη δέ καί Εὐνομίη ὁ αὐτός ὁ Νέμεσις σημαίνω . ἑστία αὐτός τε καί ὁ ἄγαλμα αὐτός πόλις μέν ὁ βουλή καί ὁ ἐνθήκη σημαίνω ὁ πρόσοδος , ἰδιώτης δέ αὐτός ὁ ζάω , ἄρχων δέ καί βασιλεύς ὁ ὁ ἀρχή δύναμις . περί δέ θαλάσσιος καί ποτάμιος θεός ἕκαστος ὧδε ἔχω .