arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.19
Διεληλυθότες δ’ ἱκανῶς περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν , καὶ αἱρετῶν καὶ φευκτῶν , καὶ περὶ τέλους καὶ εὐδαιμονίας , ἀναγκαῖον ἡγησάμεθα καὶ τὰ περὶ τῶν ἀδιαφόρων λεγόμενα κατὰ τὴν οἰκείαν τάξιν ἐπελθεῖν . ρων λεγόμενα κατὰ τὴν οἰκείαν τάξιν ἐπελθεῖν . Ἀδιάφορα δ’ εἶναι λέγουσι , τὰ μεταξὺ τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν κακῶν , διχῶς τὸ ἀδιάφορον νοεῖσθαι φάμενοι , καὶ τῶν κακῶν , διχῶς τὸ ἀδιάφορον νοεῖσθαι φάμενοι , καθ’ ἕνα μὲν τρόπον τὸ μήτε ἀγαθὸν μήτε κακόν , καὶ τὸ μήτε αἱρετὸν μήτε φευκτόν · καθ’ ἕτερον δέ , τὸ μήτὸ μήτε αἱρετὸν μήτε φευκτόν · καθ’ ἕτερον δέ , τὸ τε ὁρμῆς μήτε ἀφορμῆς κινητικόν , καθὸ καὶ λέγεσθαι τινα καθάπαξ ἀδιάφορα εἶναι , οἷον τὸ προτεῖναι τὸν δάκτυλον ὡδὶ ἢ ὡδί , ἢ τὸ ἀνελέσθαι τι τῶν ἐμποδὼν κάρφος ἢ φύλλον . Κατὰ τὸ πρότερον δὴ λεκτέον τὰ μεταξὺ ἀρετῆς καὶ κακίας ἀδιάφορα λέγεσθαι κατὰ μεταξὺ ἀρετῆς καὶ κακίας ἀδιάφορα λέγεσθαι κατὰ τοὺς ἀπὸ τῆς αἱρέσεως ταύτης · οὐ μὴν πρὸς ἐκλογὴν καὶ ἀπεκλογήν . Διὸ καὶ τὰ μὲν ἀξίαν ἐκλεκτικὴν ἔχειν , τὰ δ’ ἀπαξίαν ἀπεκλεκτικήν , συμβλητικὴν δ’ οὐδαμῶς πρὸς τὸν εὐδαίμονα βίον . Καὶ τὰ μὲν εἶναι κατὰ φύσιν , τὰ δὲ παρὰ φύσιν , τὰ δὲ οὔτε κατὰ φύσιν οὔτε παρὰ φύσιν . Κατὰ φύσιν μὲν οὖν τὰ τοιαῦτα , οὔτε παρὰ φύσιν . Κατὰ φύσιν μὲν οὖν τὰ τοιαῦτα , ὑγίειαν , ἰσχύν , αἰσθητηρίων ἀρτιότητα , καὶ τὰ παραπλήσια τούτοις . Παρὰ φύσιν δὲ τὰ τοιαῦτα , νόσον , ἀσθένειαν , πήρωσιν , καὶ τὰ τοιαῦτα . Οὔτε δὲ κατὰ ἀσθένειαν , πήρωσιν , καὶ τὰ τοιαῦτα . Οὔτε δὲ κατὰ φύσιν οὔτε παρὰ φύσιν , ψυχῆς κατάστασιν καὶ σώματος , καθ’ ἣν ἡ μέν ἐστι φαντασιῶν ψευδῶν δεκτική , τὸ δὲ τρωμάτων καὶ πηρώσεων δεκτικόν , καὶ τὰ τούτοις ὅμοια . Ποιεῖσθαι δὲ λέγουσι τὸν περὶ τούτων λόγον τῶν πρώτων κατὰ φύσιν καὶ παρὰ φύσιν . Τὸ γὰρ διαφέρον καὶ τὸ ἀδιάφορον τῶν πρός τι λεγομένων εἶναι . Διότι κἄν , φασί , λέγωμεν ἀδιάφορα τὰ σωματικὰ καὶ τὰ ἐκτὸς πρὸς τὸ εὐσχημόνως ζῆν , ( ἐν ᾧ ἔνεστι τὸ εὐδαιμόνως , ) ἀδιάφορά φαμεν αὐτὰ εἶναι , οὐ μὰ Δία πρὸς τὸ κατὰ φύσιν ἔχειν οὐδὲ πρὸς ὁρμὴν καὶ ἀφορμήν . Ἔτι δὲ τῶν ἀδιαφόρων τὰ μὲν πλείω ἀξίαν ἔχειν , τὰ δ’ ἐλάττω . Καὶ τὰ μὲν καθ’ αὑτὰ , τὰ δὲ ποιητικά · καὶ τὰ μὲν προηγμένα , τὰ δὲ ἀποπροηγμένα , τὰ δ’ οὐδετέρως ἔχοντα . Προηγμένα μέν , ὅσα ἀδιάφορα ὄντα πολλὴν ἔχει ἀξίαν , ὡς ἐν ἀδιαφόροις · ἀποπροηγμένα δέ , ὅσα πολλὴν ἔχει ἀπαξίαν , ὁμοίως · οὔτε δὲ προηγμένα οὔτε ἀποπροηγμένα , ὅσα μήτε πολλὴν ἔχει ἀξίαν μήτε ἀπαξίαν . Τῶν δὲ προηγμένων τὰ μὲν εἶναι περὶ ψυχήν , τὰ δὲ περὶ σῶμα , προηγμένων τὰ μὲν εἶναι περὶ ψυχήν , τὰ δὲ περὶ σῶμα , τὰ δ’ ἐκτός . Περὶ ψυχὴν μὲν εἶναι τὰ τοιαῦτα · εὐφυίαν , προκοπήν , μνήμην , ὀξύτητα , διάνοιαν , ἕξιν καθ’ ἣν ἐπίμονοί ἐσμεν ἐπὶ τῶν καθηκόντων , καὶ τέχνας ὅσαι δύνανται συνεργεῖν ἐπιπλεῖον πρὸς τὸν κατὰ φύσιν βίον · περὶ σῶμα δ’ εἶναι προηγμένα , ὑγίειαν , εὐαισθησίαν καὶ τὰ παραπλήσια τούτοις . Τῶν δ’ ἐκτός , γονεῖς , τέκνα , κτῆσιν σύμμετρον , ἀποδοχὴν παρ’ ἀνθρώπων . Τῶν δ’ ἀποπροηγμένων περὶ ψυχὴν μὲν εἶναι τὰ ἐναντία τοῖς εἰρημένοις · περὶ σῶμα δὲ καὶ ἐκτὸς τὰ ὁμοίως τοῖς εἰρημένοις · περὶ σῶμα δὲ καὶ ἐκτὸς τὰ ὁμοίως ἀντιτιθέμενα τοῖς εἰρημένοις περί τε σῶμα καὶ τοῖς ἐκτὸς προηγμένοις . Οὔτε δὲ τὰ προηγμένα οὔτε ἀποἀντιτιθέμενα τοῖς εἰρημένοις περί τε σῶμα καὶ τοῖς ἐκτὸς προηγμένοις . Οὔτε δὲ τὰ προηγμένα οὔτε ἀποπροηγμένα περὶ ψυχήν , φαντασίαν καὶ συγκατάθεσιν , προηγμένα περὶ ψυχήν , φαντασίαν καὶ συγκατάθεσιν , καὶ ὅσα τοιαῦτα · περὶ δὲ σῶμα λευκότητα καὶ μελανότητα καὶ χαροπότητα , καὶ ἡδονὴν καὶ συνουσίαν καὶ ὅσα τοιαῦτα · περὶ δὲ σῶμα λευκότητα καὶ μελανότητα καὶ χαροπότητα , καὶ ἡδονὴν καὶ συνουσίαν καὶ πόνον , καὶ εἴ τι ἄλλο τοιοῦτο . Τῶν δ’ ἐκτὸς οὔτε καὶ πόνον , καὶ εἴ τι ἄλλο τοιοῦτο . Τῶν δ’ ἐκτὸς οὔτε προηγμένα οὔτε ἀποπροηγμένα εἶναι τὰ τοιαῦτα , ὅσα εὐτελῆ ὄντα καὶ μηδὲν χρήσιμον προφερόμενα , μικρὰν δὲ καὶ τῶν παρὰ φύσιν τὰ μὲν εἶναι καθ’ αὑτὰ ἄληπαντελῶς ἔχει τὴν ἀπ’ αὐτῶν χρείαν . Τῆς δὲ ψυχῆς τα , τὰ δὲ τῷ ποιητικὰ εἶναι . Τῶν δὲ καθ’ αὑτὰ οὔσης κυριωτέρας τοῦ σώματος καὶ πρὸς τὸ κατὰ φύσιν ζῆν φασι τὰ περὶ τὴν ψοχὴν κατὰ φύσιν ὄντα καὶ προηγμένα πλείονα τὴν εὐεξίαν ἔχειν τῶν περὶ σῶμα καὶ τῶν ἐκτός , οἷον εὐφυίαν ψυχῆς πρὸς ἀρετὴν ὑπεράγειν τῆς τοῦ σώματος εὐφυίας , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως ἔχειν . Ἔτι δὲ τῶν ἀδιαφόρων φασὶ τὰ μὲν εἶναι ὁρμῆς κινητικά , τὰ δὲ ἀφορμῆς , τὰ δὲ οὔτε ὁρμῆς οὔτε ἀφορμῆς . Ὁρμῆς μὲν οὖν κινητικά , ἅπερ ἐλέγομεν εἶναι κατὰ φύσιν · ἀφορμῆς δέ , ὅσα παρὰ φύσιν · οὔτε δὲ ὁρμῆς οὔτε ἀφορμῆς , τὰ μηδετέρως ἔχοντα , οἷά ἐστι τὸ περιττὰς ἢ ἀρτίας ἔχειν τὰς τρίχας , Τῶν δὲ κατὰ φύσιν ἀδιαφόρων ὄντων , τὰ μέν ἐστι πρῶτα κατὰ φύσιν , τὰ δὲ κατὰ μετοχήν . Πρῶτα μέν ἐστι κατὰ φύσιν κίνησις , ἢ σχέσις κατὰ τοὺς σπερματικοὺς λόγους γιγνομένη , οἷον ὑγίεια καὶ αἴσθησις , λέγω δὲ τὴν κατάληψιν καὶ ἰσχύν . Κατὰ μετοχὴν δέ , ὅσα μετέχει κινήσεως καὶ σχέσεως κατὰ τοὺς σπερματικοὺς λόγους , οἷον χεὶρ ἀρτία καὶ σῶμα ὑγιαῖνον , καὶ αἰσθήσεις μὴ πεπηρωμέναι . Ὁμοίως δὲ καὶ τῶν παρὰ φύσιν κατὰ τὸ ἀνάλογον . Πάντα δὲ κατὰ φύσιν ληπτὰ εἶναι , καὶ ἅπαντα παρὰ φύσιν ἄληπτα . Τῶν ληπτὰ εἶναι , καὶ ἅπαντα παρὰ φύσιν ἄληπτα . Τῶν δὲ κατὰ φύσιν τὰ μὲν καθ’ αὐτὰ ληπτὰ εἶναι , τὰ δὲ δι’ ἕτερα . Καθ’ αὑτὰ μέν , ὅσα ἐστὶν ὁρμῆς κινητικὰ παρατρεπτικῶς ἐφ’ ἑαυτά , ἢ ἐπὶ τῷ ἀντέχεσθαι παρατρεπτικῶς ἐφ’ ἑαυτά , ἢ ἐπὶ τῷ ἀντέχεσθαι αὐτῶν , οἷον ὑγίειαν , εὐαισθησίαν , ἀπονίαν , καὶ κάλλος σώματος . Ποιητικὰ δέ , ὅσα εἰσὶν ὁρμῆς κινητικὰ αὐτῶν , οἷον ὑγίειαν , εὐαισθησίαν , ἀπονίαν , καὶ κάλλος σώματος . Ποιητικὰ δέ , ὅσα εἰσὶν ὁρμῆς κινητικὰ ἀνετικῶς ἐφ’ ἕτερα , καὶ μὴ παρατρεπτικῶς , οἷον πλοῦτον , δόξαν , καὶ τὰ τούτοις ὅμοια . Παραπλησίως παντελῶς ἔχει τὴν ἀπ’ αὐτῶν χρείαν . Τῆς δὲ ψυχῆς τα , τὰ δὲ τῷ ποιητικὰ εἶναι . Τῶν δὲ καθ’ αὑτὰ ἀλήπτων διάφορα γένη εἶναι .. Πάντα δὲ τὰ κατὰ φύσιν ἀξίαν ἔχειν , καὶ πάντα τὰ παρὰ φύσιν ἀπαξίαν . Τὴν δὲ ἀξίαν λέγεσθαι τριχῶς ,, τήν τε δόσιν , τὴν καθ’ αὑτήν , καὶ τὴν ἀμοιβὴν τοῦ δοκιμαστοῦ , καὶ τὴν τρίτην , ἣν ὁ Ἀντίπατρος ἐκλεκτικὴν προσαγορεύει , καθ’ ἣν διδόντων τῶν πραγμάτων τά γέ τινα μᾶλλον ἀντὶ τῶνδε αἱρούμεθα , οἷον ὑγίειαν ἀντὶ νόσου , καὶ ζωὴν ἀντὶ θανάτου , καὶ πλοῦτον ἀντὶ πενίας . Κατὰ τὸ ἀνάλογον δὲ καὶ τὴν ἀπαξίαν τριχῶς φασι λέγεσθαι , ἀντιτιθεμένων τῶν σημαινομένων τοῖς ἐπὶ τῆς πρώτης ἀξίας εἰρημένοις . Τὴν δὲ δόσιν φησὶν ὁ Διογένης κρίσιν εἶναι , ἐφ’ ὅσον κατὰ φύσιν ἐστίν , ἢ ἐφ’ ὅσον χρείαν τῇ φύσει παρέχεται . Τὸ δὲ δοκιμαστικόν , οὐχ ὡς λέγεται τὰ πράγματα δοκιμαστὰ παραλαμβάνεσθαι , ἀλλ’ ὡς δοκιμαστήν φαμεν εἶναι τὸν τὰ πράγματα δοκιμάζοντα . Τῆς οὖν ἀμοιβῆς τὸν τοιοῦτόν φασι δοκιμαστὴν εἶναι , καὶ ταύτας μὲν τὰς δύο ἀξίας καθ’ ἃς λέγομέν τινα τῇ ἀξίᾳ προῆχθαι . Τρίτην δέ φησιν εἶναι , καθ’ ἥν φαμεν ἀξίωμά τινα ἔχειν , καὶ ἀξίαν , ἥπερ περὶ ἀδιάφορα οὐ γίγνεται , ἀλλὰ περὶ μόνα τὰ σπουδαῖα . Χρῆσθαι δὲ ἡμᾶς φησιν ἐνίοτε τῷ ὀνόματι τῆς ἀξίας ἀντὶ τοῦ ἐπιβάλλοντος · ὡς ἐν τῷ τῆς δικαιοσύνης ὅρῳ περιείληπται , ὅταν λέγηται εἶναι ἕξις ἀπονεμητικὴ τοῦ κατ’ ἀξίαν ἑκάστῳ , ἔστι γὰρ οἷον τοῦ ἐπιβάλλοντος ἑκάστῳ . Τῶν δ’ ἀξίαν ἐχόντων τὰ μὲν ἔχειν πολλὴν ἀξίαν , τὰ δὲ βραχεῖαν . Ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἀπαξίαν ἐχόντων ἃ μὲν ἔχειν πολλὴν ἀπαξίαν , ἃ δὲ βραχεῖαν . Τὰ μὲν οὖν πολλὴν ἔχοντα ἀξίαν προηγμένα λέγεσθαι , τὰ δὲ πολλὴν ἀπαξίαν ἀποπροηγμένα , Ζήνωνος ταύτας τὰς ὀνομασίας θεμένου πρώτου τοῖς πράγμασι . Προηγμένον δ’ εἶναι λέγουσιν , ὃ ἀδιάφορον ὂν ἐκλεγόμεθα κατὰ προηγούμενον λόγον . Τὸν δ’ ὅμοιον λόγον ἐπὶ τῶν ἀποπροηγμένων εἶναι , καὶ τὰ παραδείγματα κατὰ τὴν ἀναλογίαν ταυτά . Οὐδὲν δὲ τῶν ἀγαθῶν εἶναι προηγμένον διὰ τὸ τὴν μεγίστην ἀξίαν αὐτὰ ἔχειν . Τὸ δὲ προηγμένον , τὴν δεύτεραν χώραν καὶ ἀξίαν ἔχον , συνεγγίζειν πως τῇ τῶν ἀγαθῶν φύσει . Οὐδὲ γὰρ ἐν αὐλῇ τῶν προηγμένων εἶναι τὸν βασιλέα , ἀλλὰ τοὺς μετ’ αὐτὸν τεταγμένους . Προηγμένα δὲ λέγεσθαι οὐ τῷ πρὸς εὐδαιμονίαν τινὰ συμβάλλεσθαι [ συνεργεῖν τι πρὸς αὐτήν ] , ἀλλὰ τῷ ἀναγκαῖον εἶναι τούτων τὴν ἐκλογὴν ποιεῖσθαι παρὰ τὰ ἀποπροηγμένα .
Lemmas: διέρχομαι δέ ἱκανῶς περί ἀγαθός καί κακός , καί αἱρετός καί φευκτός , καί περί τέλος καί εὐδαιμονία , ἀναγκαῖος ἡγέομαι καί ὁ περί ὁ ἀδιάφορος λέγω κατά ὁ οἰκεῖος τάξις ἐπέρχομαι . ῥόος λέγω κατά ὁ οἰκεῖος τάξις ἐπέρχομαι . ἀδιάφορος δέ εἰμί λέγω , ὁ μεταξύ ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός , διχῶς ὁ ἀδιάφορος νοέω φημί , καί ὁ κακός , διχῶς ὁ ἀδιάφορος νοέω φημί , κατά εἷς μέν τρόπος ὁ μήτε ἀγαθός μήτε κακός , καί ὁ μήτε αἱρετός μήτε φευκτός · κατά ἕτερος δέ , ὁ Μητός μήτε αἱρετός μήτε φευκτός · κατά ἕτερος δέ , ὁ τε ὁρμή μήτε ἀφορμή κινητικός , καθό καί λέγω τις καθάπαξ ἀδιάφορος εἰμί , οἷος ὁ προτείνω ὁ δάκτυλος ὡδί ἢ ὧδε , ἢ ὁ ἀναιρέω τίς ὁ ἐμποδών κάρφος ἢ φύλλον . κατά ὁ πρότερος δή λεκτέος ὁ μεταξύ ἀρετή καί κακία ἀδιάφορος λέγω κατά μεταξύ ἀρετή καί κακία ἀδιάφορος λέγω κατά ὁ ἀπό ὁ αἵρεσις οὗτος · οὖον μήv πρός ἐκλογή καί ἀπεκλογή . Διὸ καί ὁ μέν ἄξιος ἐκλεκτικός ἔχω , ὁ δέ ἀπαξία ἀποκλείω , συμβλητικός δέ οὐδαμῶς πρός ὁ εὐδαίμων βίος . καί ὁ μέν εἰμί κατά φύσις , ὁ δέ παρά φύσις , ὁ δέ οὔτε κατά φύσις οὔτε παρά φύσις . κατά φύσις μέν οὖν ὁ τοιοῦτος , οὔτε παρά φύσις . κατά φύσις μέν οὖν ὁ τοιοῦτος , ὑγίεια , ἰσχύς , αἰσθητήριον ἀρτιότης , καί ὁ παραπλήσιος οὗτος . παρά φύσις δέ ὁ τοιοῦτος , νόσος , ἀσθένεια , πήρωσις , καί ὁ τοιοῦτος . οὔτε δέ κατά ἀσθένεια , πήρωσις , καί ὁ τοιοῦτος . οὔτε δέ κατά φύσις οὔτε παρά φύσις , Ψυχή κατάστασις καί σῶμα , κατά ὅς ὁ μέν εἰμί φαντασία ψευδής δεκτικός , ὁ δέ τραῦμα καί πήρωσις δεκτικός , καί ὁ οὗτος ὅμοιος . ποιέω δέ λέγω ὁ περί οὗτος λόγος ὁ πρῶτος κατά φύσις καί παρά φύσις . ὁ γάρ διαφέρω καί ὁ ἀδιάφορος ὁ πρός τίς λέγω εἰμί . διότι ἄν , φημί , λέγω ἀδιάφορος ὁ σωματικός καί ὁ ἐκτός πρός ὁ εὐσχήμων ζῶ , ( ἐν ὅς ἔνειμι ὁ εὐδαίμων , ) ἀδιάφορος φημί αὐτός εἰμί , οὖον μά Ζεύς πρός ὁ κατά φύσις ἔχω οὐδέ πρός ὁρμή καί ἀφορμή . ἔτι δέ ὁ ἀδιάφορος ὁ μέν πλείων ἄξιος ἔχω , ὁ δέ μικρός . καί ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ ποιητικός · καί ὁ μέν προηγμένα , ὁ δέ ἀποπροάγω , ὁ δέ οὐδέτερος ἔχω . προάγω μέν , ὅσος ἀδιάφορος εἰμί πολύς ἔχω ἄξιος , ὡς ἐν ἀδιάφορος · ἀποπροάγω δέ , ὅσος πολύς ἔχω ἀπαξία , ὁμοίως · οὔτε δέ προηγμένα οὔτε ἀποπροάγω , ὅσος μήτε πολύς ἔχω ἄξιος μήτε ἀπαξία . ὁ δέ προάγω ὁ μέν εἰμί περί Ψυχή , ὁ δέ περί σῶμα , προάγω ὁ μέν εἰμί περί Ψυχή , ὁ δέ περί σῶμα , ὁ δέ ἐκτός . περι ψυχή μέν εἰμί ὁ τοιοῦτος · εὐφυία , προκοπή , μνήμη , ὀξύτης , διάνοια , ἕξις κατά ὅς επίμονος εἰμί ἐπί ὁ καθήκω , καί τέχνη ὅσος δύναμαι συνεργέω ἐπιπλέω πρός ὁ κατά φύσις βίος · περί σῶμα δέ εἰμί προηγμένα , ὑγίεια , εὐαισθησία καί ὁ παραπλήσιος οὗτος . ὁ δέ ἐκτός , γονεύς , τέκνον , κτῆσις σύμμετρος , ἀποδοχή παρά ἄνθρωπος . ὁ δέ ἀποπροάγω περί ψυχή μέν εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ εἴρω · περί σῶμα δέ καί ἐκτός ὁ ὁμοίως ὁ εἴρω · περί σῶμα δέ καί ἐκτός ὁ ὁμοίως ἀντιτίθημι ὁ εἴρω περί τε σῶμα καί ὁ ἐκτός προάγω . οὔτε δέ ὁ προηγμένα οὔτε αποαντιτιθεμενος ὁ εἴρω περί τε σῶμα καί ὁ ἐκτός προάγω . οὔτε δέ ὁ προηγμένα οὔτε ἀποπροάγω περί Ψυχή , φαντασία καί συγκατάθεσις , προηγμένα περί Ψυχή , φαντασία καί συγκατάθεσις , καί ὅσος τοιοῦτος · περί δέ σῶμα λευκότης καί μελανότης καί χαροπότης , καί ἡδονά καί συνουσία καί ὅσος τοιοῦτος · περί δέ σῶμα λευκότης καί μελανότης καί χαροπότης , καί ἡδονά καί συνουσία καί πόνος , καί εἰμί τίς ἄλλος τοιοῦτος . ὁ δέ ἐκτός οὔτε καί πόνος , καί εἰμί τίς ἄλλος τοιοῦτος . ὁ δέ ἐκτός οὔτε προηγμένα οὔτε ἀποπροάγω εἰμί ὁ τοιοῦτος , ὅσος εὐτελής εἰμί καί μηδείς χρήσιμος προφέρω , μικρός δέ καί ὁ παρά φύσις ὁ μέν εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἄληπαντελῶς ἔχω ὁ ἀπό αὐτός χρεία . ὁ δέ Ψυχή ὁ , ὁ δέ ὁ ποιητικός εἰμί . ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ εἰμί κύριος ὁ σῶμα καί πρός ὁ κατά φύσις ζῶ φημί ὁ περί ὁ ψοχὴν κατά φύσις εἰμί καί προηγμένα πλείων ὁ εὐεξία ἔχω ὁ περί σῶμα καί ὁ ἐκτός , οἷος εὐφυία Ψυχή πρός ἀρετή ὑπεράγω ὁ ὁ σῶμα εὐφυΐα , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως ἔχω . ἔτι δέ ὁ ἀδιάφορος φημί ὁ μέν εἰμί ὁρμή κινητικός , ὁ δέ ἀφορμή , ὁ δέ οὔτε ὁρμή οὔτε ἀφορμή . Ὅρμή μέν οὖν κινητικός , ὅσπερ λέγω εἰμί κατά φύσις · ἀφορμή δέ , ὅσος παρά φύσις · οὔτε δέ ὁρμή οὔτε ἀφορμή , ὁ μηδέτερος ἔχω , οἷος εἰμί ὁ περισσός ἢ ἄρτιος ἔχω ὁ θρίξ , ὁ δέ κατά φύσις ἀδιάφορος εἰμί , ὁ μέν εἰμί πρῶτος κατά φύσις , ὁ δέ κατά μετοχή . Πρότερος μέν εἰμί κατά φύσις κίνησις , ἢ σχέσις κατά ὁ σπερματικός λόγος γίγνομαι , οἷος ὑγίεια καί αἴσθησις , λέγω δέ ὁ κατάληψις καί ἰσχύς . κατά μετοχή δέ , ὅσος μετέχω κίνησις καί σχέσις κατά ὁ σπερματικός λόγος , οἷος χείρ ἄρτιος καί σῶμα ὑγιαίνω , καί αἴσθησις μή πηρόω . ὅμοιος δέ καί ὁ παρά φύσις κατά ὁ ἀνάλογος . Πάν δέ κατά φύσις ληπτός εἰμί , καί ἅπας παρά φύσις ἄληπτος . ὁ ληπτός εἰμί , καί ἅπας παρά φύσις ἄληπτος . ὁ δέ κατά φύσις ὁ μέν κατά αὐτός ληπτός εἰμί , ὁ δέ διά ἕτερος . κατά ἑαυτοῦ μέν , ὅσος εἰμί ὁρμή κινητικός παρατρεπτικῶς ἐπί ἑαυτοῦ , ἢ ἐπί ὁ ἀντέχω παρατρεπτικῶς ἐπί ἑαυτοῦ , ἢ ἐπί ὁ ἀντέχω αὐτός , οἷος ὑγίεια , εὐαισθησία , ἀπονία , καί κάλλος σῶμα . ποιητικός δέ , ὅσος εἰμί ὁρμή κινητικός αὐτός , οἷος ὑγίεια , εὐαισθησία , ἀπονία , καί κάλλος σῶμα . ποιητικός δέ , ὅσος εἰμί ὁρμή κινητικός ἀνετικός ἐπί ἕτερος , καί μή παρατρεπτικῶς , οἷος πλοῦτος , δόξα , καί ὁ οὗτος ὅμοιος . παραπλήσιος παντελῶς ἔχω ὁ ἀπό αὐτός χρεία . ὁ δέ Ψυχή ὁ , ὁ δέ ὁ ποιητικός εἰμί . ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ ἄληπτος διάφορος γένος εἰμί .. Πάν δέ ὁ κατά φύσις ἄξιος ἔχω , καί πᾶς ὁ παρά φύσις ἀπαξία . ὁ δέ ἄξιος λέγω τριχῶς ,, ὁ τε δόσις , ὁ κατά ἑαυτοῦ , καί ὁ ἀμοιβή ὁ δοκιμαστής , καί ὁ τρίτος , ὅς ὁ Ἀντίπατρος ἐκλεκτικός προσαγορεύω , κατά ὅς δίδωμι ὁ πρᾶγμα ὁ γε τις μᾶλλον ἀντί ὅδε αἱρέω , οἷος ὑγίεια ἀντί νόσος , καί ζωή ἀντί θάνατος , καί πλοῦτος ἀντί πενία . κατά ὁ ἀνάλογος δέ καί ὁ ἀπαξία τριχῶς φημί λέγω , αντιτιθέμενος ὁ σημαίνω ὁ ἐπί ὁ πρῶτος ἄξιος εἴρω . ὁ δέ δόσις φημί ὁ Διογένης κρίσις εἰμί , ἐπί ὅσος κατά φύσις εἰμί , ἢ ἐπί ὅσος χρεία ὁ φύσις παρέχω . ὁ δέ δοκιμαστικός , οὐ ὡς λέγω ὁ πρᾶγμα δοκιμαστής παραλαμβάνω , ἀλλά ὡς δοκιμαστής φημί εἰμί ὁ ὁ πρᾶγμα δοκιμάζω . ὁ οὖν ἀμοιβή ὁ τοιοῦτος φημί δοκιμαστής εἰμί , καί οὗτος μέν ὁ δύο ἄξιος κατά ὅς λέγω τις ὁ ἄξιος προάγω . Τρίτος δέ φημί εἰμί , κατά ὅς φημί ἀξίωμα τις ἔχω , καί ἄξιος , ὅσπερ περί ἀδιάφορος οὖον γίγνομαι , ἀλλά περί μόνος ὁ σπουδαῖος . χράομαι δέ ἐγώ φημί ἐνίοτε ὁ ὄνομα ὁ ἄξιος ἀντί ὁ ἐπιβάλλω · ὡς ἐν ὁ ὁ δικαιοσύνη ὅρος περιλαμβάνω , ὅταν λέγω εἰμί ἕξις ἀπονεμητικός ὁ κατά ἄξιος ἕκαστος , εἰμί γάρ οἷος ὁ ἐπιβάλλω ἕκαστος . ὁ δέ ἄξιος ἔχω ὁ μέν ἔχω πολύς ἄξιος , ὁ δέ βραχύς . ὅμοιος δέ καί ὁ ἀπαξία ἔχω ὁ μέν ἔχω πολύς ἀπαξία , ὁ δέ βραχύς . ὁ μέν οὖν πολύς ἔχω ἄξιος προηγμένα λέγω , ὁ δέ πολύς ἀπαξία ἀποπροάγω , Ζήνων οὗτος ὁ ὀνομασία τίθημι πρῶτος ὁ πρᾶγμα . προάγω δέ εἰμί λέγω , ὅς ἀδιάφορος εἰμί ἐκλέγω κατά προηγούμενος λόγος . ὁ δέ ὅμοιος λόγος ἐπί ὁ ἀποπροάγω εἰμί , καί ὁ παράδειγμα κατά ὁ ἀναλογία Ούτος . οὐδείς δέ ὁ ἀγαθός εἰμί προάγω διά ὁ ὁ μέγας ἄξιος αὐτός ἔχω . ὁ δέ προάγω , ὁ δύο χώρα καί ἄξιος ἔχω , συνεγγίζω πως ὁ ὁ ἀγαθός φύσις . οὐδέ γάρ ἐν αὐλή ὁ προάγω εἰμί ὁ βασιλεύς , ἀλλά ὁ μετά αὐτός τάσσω . προάγω δέ λέγω οὖον ὁ πρός εὐδαιμονία τις συμβάλλω [ συνεργέω τίς πρός αὐτός ] , ἀλλά ὁ ἀναγκαῖος εἰμί οὗτος ὁ ἐκλογή ποιέω παρά ὁ ἀποπροάγω .