arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.37
Τούτων δὲ δὴ διωρισμίνων , ἐπελθεῖν ἀκριβέστερον ἀναγκαῖον τὰ περὶ τῆς ἡθικῆς ἀρετῆς λεγόμενα . Ταύτην γὰρ ὑπολαμβάνουσι περὶ τὸ ἄλογον μέρος γίγνεσθαι τῆς ψυχῆς , ἐπειδὴ διμερῆ πρὸς τὴν παροῦσαν θεωρίαν ὑπέθεντο τὴν ψυχήν , τὸ μὲν λογικόν , τὸ δ’ ἄλογον . Καὶ περὶ μὲν τὸ λογικὸν τὴν καλοκαγαθίαν γίγνεσθαι , καὶ τὴν φρόνησιν , καὶ τὴν ἀγχίνοιαν , καὶ σοφίαν , καὶ εὐμάθειαν , καὶ μνήμην , καὶ τὰς ὁμοίας · περὶ δὲ τὸ ἄλογον , σωφροσύνην , καὶ δικαιοσύνην , καὶ ἀνδρείαν , καὶ τὰς ἄλλας τὰς ἠθικὰς καλουμένας ἀρετάς . Ταύτας δή φασιν ὑπ’ ἐνδείας καὶ ὑπερβολῆς φθείρεσθαι . Πρὸς δὲ τὴν ἔνδειξιν τούτου , τοῖς ἐκ τῶν αἰσθήσεων μαρτυρίοις χρῶνται , βουλόμενοι τῶν ἀφανῶν τὴν ἐκ τῶν φανερῶν παρέχεσθαι πίστιν . Αὐτίκα γὰρ ὑπὸ τῶν γυμνασίων , πλειόνων τε γενομένων ἢ ἐλαττόνων , φθείρεσθαι τὴν ἰσχύν · καὶ ἐπὶ τῶν ποτῶν καὶ σιτίων ὡσαύτως · πλειόνων γὰρ προσφερομένων ἢ ἐλαττόνων φθείρεσθαι τὴν ὑγίειαν , συμμέτρων δὲ τῶν εἰρημένων ὄντων , σώζεσθαι τήν τε ἰσχὺν καὶ τὴν ὑγίειαν · παραπλησίως οὖν ἔχειν καὶ ἐπὶ τῆς συφροσύνης , καὶ ἀνδρείας , καὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν . Τὸν μὲν γὰρ τοιοῦτον ὄντα τὴν φύσιν , ὥστε μηδὲ τὸν κεραυνὸν φοβεῖσθαι , μαινόμενον , ἀλλ’ οὐκ ἀνδρεῖον εἶναι · τὸν δ’ ἔμπαλιν πάντα φοβούμενον , ὥστε καὶ τὴν σκιάν , ἀγεννῆ καὶ δειλόν · ἀνδρεῖον δ’ ὁμολογουμένως , τὸν μήτε πάντα μήτε μηδὲν φοβούμενον . Ταῦτ’ ἄρα καὶ αὔξειν καὶ φθείρειν τὴν ἀρετήν , ὥστε τοὺς μὲν μετρίους φόβους αὔξειν τὴν ἀνδρείαν , τοὺς δὲ μείζονας ἢ ἐλάττονας φθείρειν . Ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν , τὰς μὲν οὔσας γὰρ κατὰ πάντα ὑπερβολὰς καὶ ἐλλείψεις φθείρειν φασίν · τὰς δὲ μετριότητας αὔξειν . Οὐ μόνον δὲ τούτοις ἀφορίζεσθαι τὴν ἀρετήν , ἀλλὰ καὶ ἡδονῇ καὶ λύπῃ . Διὰ γὰρ τὴν ἡδονὴν τὰ φαῦλα πράττειν ἡμᾶς , διὰ δὲ τὴν λύπην ἀπέχεσθαι τῶν καλῶν · οὐκ εἶναι δὲ λαβεῖν οὔτ’ ἀρετὴν οὔτε κακίαν ἄνευ λύπης καὶ ἡδοτῆς . Τὴν οὖν ἀρετὴν περὶ ἡδονὰς καὶ λύπας ὑπάρχειν . Πρὸς δὲ τὸ σαφῶς δηλῶσαι τὰ περὶ τούτων , ἀναγκαῖον ἡγοῦντο τὰ περὶ ψυχὴν γιγνόμενα προσλαβεῖν τῷ λόγῳ · ταῦτα δή φασιν ὑπάρχειν ἐν ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων , πάθη , δυνάμεις , ἕξεις . Πάθη δ’ εἶναι ὀργήν , φόβον , μῖσος , πόθον , ζῆλον , ἔλεον , τὰ παραπλήσια τούτοις , οἷς καὶ παρακολουθεῖν ἡδονὴν καὶ λύπην · δυνάμεις δέ , καθ’ ἃς παθητικοὶ τούτων εἶναι λεγόμεθα , οἷον καθ’ ἃς ὀργιζόμεθα , φοβούμεθα , ζηλοῦμεν , τῶν τοιούτων ὁτιοῦν πεπόνθαμεν · ἕξεις δέ , καθ’ ἃς πρὸς ταῦτά πως ἔχομεν , καὶ ἀφ’ ὧν ἡ τούτων ἐνέργεια εὖ ἢ καλῶς ἀποτελεῑται . Δι’ ὅ , εἰ μὲν οὕτως τις ὀργίζοιτο ῥᾳδίως , ὥστε ἐπὶ παντί , καὶ πάντως , τὴν ἕξιν ἂν ἔχων φανείη τὴν τῆς ὀργιλότητος · εἰ δὲ οὕτως , ὥστε μηθέν , μηδὲ ἐφ’ ὁτῳοῦν , τὴν τῆς ῥᾳθυμίας · ἀμφοτέρας δ’ εἶναι ψεκτάς , ἐπαινουμένην δὲ ἕξιν ὑπάρχειν τὴν πραότητα , καθ’ ἣν ὅτε δεῖ’ , καὶ ὡς δεῖ , καὶ ᾧ δεῖ , ὀργζόμεθα . Διόπερ ἕξεις εἶναι τὰς ἀρετάς , ἀφ’ ὧν τὰς ἐν τοῖς πάθεσιν ἐνεργείας ἐπαινεῖσθαι συμβέβηκεν . Ἐπεὶ οὖν ἡ ἀρετὴ τῶν πρακτικῶν , πᾶσαν δὲ πρᾶξιν ἐν συνεχείᾳ θεωρεῖσθαι συμβέβηκε , παντὸς δὲ συνεχοῦς ὥσπερ ἐν τοῖς μεγέθεσιν εἶναί τινα ὑπερβολὴν καὶ ἔλλειψιν καὶ μεσότητα , καὶ ταῦτα ἢ πρὸς ἄλληλα ὑπάρχειν ἢ πρὸς ἡμᾶς , ἐν πᾶσι δὲ τὸ μέσον τὸ πρὸς ἡμᾶς βέλτιστον , τοῦτο γάρ ἐστιν ὅπερ ἡ ἐπιστήμη κελεύει καὶ ὁ λόγος ( τὸ γὰρ μέσον οὐ τὸν τοῦ ποσοῦ τόπον ὁρίζειν , ἀλλὰ τὸν ποιοῦ , δι’ ὃ καὶ τέλειον εἶναι τῷ οὕτω καὶ ἄκρως ἔχειν · τὰ δ’ ἐναντία πως καὶ ἀλλήλοις ἀντικεῖσθαι καὶ τῷ μέσῳ · ἐναντία δ’ εἶναι τήν τ’ ἔλλειψιν καὶ τὴν ὑπερβολήν , τὸ δὲ μέσον πρὸς ἑκάτερον ἔχειν , ὅπερ τὸ ἴσον πρὸς τὸ ἄνισον πέπονθε , τοῦ μὲν ἐλάττονος πλεῖον ὄν , τοῦ δὲ πλείονος ἔλαττον ) . Τὸ οὖν πρὸς ἡμᾶς μέσον ἄριστον , οἷόν φησιν ὁ Θεόφραστος ἐν τοῖς περὶ Εὐτυχίας , ὁδὶ μὲν πολλὰ διελθὼν καὶ μακρῶς ἀδολεσχήσας , ὁδὶ δ’ ὀλίγα μὲν οὐδὲ τἀναγκαῖα , οὗτος δὲ αὐτὰ ἃ ἔδει , μηδὲ τὸν καιρὸν λαβών . Αὕτη μεσότης πρὸς ἡμᾶς , αὕτη γὰρ ὑφ’ ἡμῶν ὥρισται τῷ λόγῳ . Δι’ ὅ ἐστιν ἡ ἀρετὴ ἕξις προαιρετική , ἐν μεσότητι οὖσα τῇ πρὸς ἡμᾶς , ὡρισμένη λόγῳ , καὶ ὡς ἂν ὁ φρόνιμος ὁρίσειεν . Εἶτα παραθέμενος τινὰς συζυγίας , ἀκολούθως τῷ ὑφηγητῇ , σκοπεῖν ἔπειτα καθ’ ἕκαστα ἐπάγων ἐπειράθη τὸν τρόπον τοῦτον . Ἐλήφθησαν δὲ παραδειγμάτων χάριν αἵδε · σωφροσύνη , ἀκολασία , ἀναισθησία · πραότης , ὀργιλότης , ἀναλγησία · ἀνδρεία , θρασύτης , δειλία · δικαιοσύνη , ἐλευθεριότης , ἀσωτία , ἀνελευθερία · μεγαλοψυχία , μικροψυχία , χαυνότης · μεγαλοπρέπεια , μικροπρέπεια , σαλακωνία . Τούτων δὴ τῶν ἕξεων αἱ μὲν τῷ ὑπερβάλλειν ἢ ἐλλείπειν περὶ πάθη φαῦλαί εἰσιν , αἱ δὲ σπουδαῖαι , τῷ μεσότητες εἶναι δηλονότι . Σώφρονά τε γὰρ εἶναι , οὔτε τὸν καθάπαξ ἀνεπιθύμητον , οὔτε τὸν ἐπιθυμητικόν · ( τὸν μὲν γὰρ λίθου δίκην μηδὲ τῶν κατὰ φύσιν ὀρέγεσθαι , τὸν δὲ τῷ ὑπερβάλλειν ταῖς ἐπιθυμίαις ἀκόλαστον εἶναι · τὸν δὲ μέσον τούτων ὃ δεῑ , καὶ ὁπότε , καὶ ὁπόσον ἐπιθυμοῦντα , καὶ τῷ λόγῳ κατὰ τὸ προσῆκον ὁρίζοντα καθάπερ κανόνι , σώφρονα λέγεσθαί τε καὶ κατὰ φύσιν εἶναι · ) πρᾶόν τε , οὔτε τὸν ἐπὶ παντὶ ὀργιζόμενον κἂν μικρότατον ᾖ , οὔτε τὸν ἐπὶ μηδενὶ ὀργιζόμενον , ἀλλὰ τὸν τὴν μέσην ἔχοντα ἕξιν · ἀνδρεῖόν τε , οὔτε τὸν μηδὲν φοβούμενον , κἂν ᾖ θεὸς ὁ ἐπιών , οὔτε τὸν πάντα , καὶ τὸ δὴ λεγόμενον τὴν σκιάν · δίκαιον δέ , οὔτε τὸν τὸ πλεῖον ἑαυτῷ νέμοντα , οὔτε τὸν τὸ ἔλαττον , ἀλλὰ τὸν τὸ ἴσον · τὸ δ’ ἴσον τὸ κατὰ τὸ ἀνάλογον , οὐ κατ’ ἀριθμόν · ἐλευθέριόν τε , οὔτε τὸν προετικὸν ὅπως ἔτυχεν , οὔτε τὸν μηδὲν δαπανῶντα , ἀλλὰ τὸν μηδὲν ἀπροαιρέτως · μεγαλόψυχόν τε , οὔτε τὸν μεγάλων πάντων ἀξιοῦντα ἑαυτόν , οὔτε τὸν μηδενὸς ὅμως , ἀλλὰ τὸν τὸ δέον ἀφ’ ἑκάστου λαμβάνοντα , καὶ εἰς τὸ κατ’ ἀξίαν · μεγαλοπρεπῆ τε , οὔτε τὸν πάντοτε καὶ ἔνθα μὴ δεῖ λαμπρόν , οὔτε τὸν μηδαμοῦ , ἀλλὰ τὸν κατὰ καιρὸν ἁρμόττοντα εἰς ἕκαστον . Τοιοῦτο μὲν τὸ τῶν ἠθικῶν ἀρετῶν εἶδος παθητικόν , καὶ κατὰ μεσότητα θεωρούμενον , ὃ δὴ καὶ ἀντακολουθίαν ἔχει , πλὴν οὐχ ὁμοίως , ἀλλ’ ἡ μὲν φρόνησις ταῖς ἠθικαῖς κατὰ τὸ ἴδιον , αὗται δ’ ἐκείνῃ κατὰ συμβεβηκός . Ὅτι μὲν γὰρ δίκαιός ἐστι καὶ φρόνιμος , ὁ γὰρ τοιόσδε αὐτὸν λόγος εἰδοποιεῖ , οὐ μὴν ὅτι φρόνιμος καὶ δίκαιος κατὰ τὸ ἴδιον , ἀλλ’ ὅτι τῶν καλῶν κἀγαθῶν κοινῶς πρακτικός , φαύλου δ’ οὐδενός .
Lemmas: οὗτος δέ δή διωρισμιναω , ἐπέρχομαι ἀκριβής ἀναγκαῖος ὁ περί ὁ ἠθικός ἀρετή λέγω . οὗτος γάρ ὑπολαμβάνω περί ὁ ἄλογος μέρος γίγνομαι ὁ Ψυχή , ἐπεί διμερής πρός ὁ πάρειμι θεωρία ὑποτίθημι ὁ Ψυχή , ὁ μέν λογικός , ὁ δέ ἄλογος . καί περί μέν ὁ λογικός ὁ καλοκαγαθία γίγνομαι , καί ὁ φρόνησις , καί ὁ ἀγχίνοια , καί σοφία , καί εὐμάθεια , καί μνήμη , καί ὁ ὅμοιος · περί δέ ὁ ἄλογος , σωφροσύνη , καί δικαιοσύνη , καί ἀνδρεῖος , καί ὁ ἄλλος ὁ ἠθικός καλέω ἀρετή . οὗτος δή φημί ὑπό ἔνδεια καί ὑπερβολή φθείρω . πρός δέ ὁ ἔνδειξις οὗτος , ὁ ἐκ ὁ αἴσθησις μαρτύριον χράω , βούλομαι ὁ ἀφανής ὁ ἐκ ὁ φανερός παρέχω πίστις . αὐτίκα γάρ ὑπό ὁ γυμνάσιον , πλείων τε γίγνομαι ἢ μικρός , φθείρω ὁ ἰσχύς · καί ἐπί ὁ ποτός καί σιτίον ὡσαύτως · πλείων γάρ προσφέρω ἢ μικρός φθείρω ὁ ὑγίεια , σύμμετρος δέ ὁ εἴρω εἰμί , σῴζω ὁ τε ἰσχύς καί ὁ ὑγίεια · παραπλήσιος οὖν ἔχω καί ἐπί ὁ συφροσυνιημι , καί ἀνδρεῖος , καί ὁ ἄλλος ἀρετή . ὁ μέν γάρ τοιοῦτος εἰμί ὁ φύσις , ὥστε μηδέ ὁ κεραυνός φοβέω , μαίνομαι , ἀλλά οὐ ἀνδρεῖος εἰμί · ὁ δέ ἔμπαλιν πᾶς φοβέω , ὥστε καί ὁ σκιά , ἀγεννής καί δειλός · ἀνδρεῖος δέ ὁμολογουμένως , ὁ μήτε πᾶς μήτε μηδείς φοβέω . ταῦτα ἄρα καί αὐξάνω καί φθείρω ὁ ἀρετή , ὥστε ὁ μέν μέτριος φόβος αὐξάνω ὁ ἀνδρεῖος , ὁ δέ μείζων ἢ μικρός φθείρω . ὅμοιος δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀρετή , ὁ μέν εἰμί γάρ κατά πᾶς ὑπερβολή καί ἔλλειψις φθείρω φημί · ὁ δέ μετριότης αὐξάνω . οὖον μόνος δέ οὗτος ἀφορίζω ὁ ἀρετή , ἀλλά καί ἡδονή καί λύπη . Ζεύς γάρ ὁ ἡδονά ὁ φαῦλος πράσσω ἐγώ , διά δέ ὁ λύπη ἀπέχω ὁ καλός · οὐ εἰμί δέ λαμβάνω οὔτε ἀρετή οὔτε κακία ἄνευ λύπη καί άδοτος . ὁ οὖν ἀρετή περί ἡδονά καί λύπη ὑπάρχω . πρός δέ ὁ σαφῶς δηλόω ὁ περί οὗτος , ἀναγκαῖος ἡγέομαι ὁ περί ψυχή γίγνομαι προσλαμβάνω ὁ λόγος · οὗτος δή φημί ὑπάρχω ἐν ὁ Ψυχή ὁ ἄνθρωπος , πάθος , δύναμις , ἔχω . Πάθη δέ εἰμί ὀργή , φόβος , μῖσος , πόθος , ζῆλος , ἔλεος , ὁ παραπλήσιος οὗτος , ὅς καί παρακολουθέω ἡδονά καί λύπη · δύναμις δέ , κατά ὅς παθητικός οὗτος εἰμί λέγω , οἷος κατά ὅς ὀργίζω , φοβέω , ζηλόω , ὁ τοιοῦτος ὁστισοῦν πάσχω · ἔχω δέ , κατά ὅς πρός οὗτος πως ἔχω , καί ἀπό ὅς ὁ οὗτος ἐνέργεια εὕω ἢ καλῶς ἀποτελέω . διά ὅς , εἰμί μέν οὕτως τις ὀργίζω ῥᾳδίως , ὥστε ἐπί πᾶς , καί πάντως , ὁ ἕξις εἄν ἔχω φαίνω ὁ ὁ ὀργιλότης · εἰμί δέ οὕτως , ὥστε μηδείς , μηδέ ἐπί ὅστις , ὁ ὁ ῥᾳθυμία · ἀμφότερος δέ εἰμί ψεκτός , ἐπαινέω δέ ἕξις ὑπάρχω ὁ πραότης , κατά ὅς ὅτε δίειμι , καί ὡς δεῖ , καί ὅς δεῖ , ὀργάζω . διόπερ ἔχω εἰμί ὁ ἀρετή , ἀπό ὅς ὁ ἐν ὁ πάθος ἐνέργεια ἐπαινέω συμβαίνω . ἐπεί οὖν ὁ ἀρετή ὁ πρακτικός , πᾶς δέ πρᾶξις ἐν συνέχεια θεωρέω συμβαίνω , πᾶς δέ συνεχής ὥσπερ ἐν ὁ μέγεθος εἰμί τις ὑπερβολή καί ἔλλειψις καί μεσότης , καί οὗτος ἢ πρός ἀλλήλων ὑπάρχω ἢ πρός ἐγώ , ἐν πᾶς δέ ὁ μέσος ὁ πρός ἐγώ ἀγαθός , οὗτος γάρ εἰμί ὅσπερ ὁ ἐπιστήμη κελεύω καί ὁ λόγος ( ὁ γάρ μέσος οὖον ὁ ὁ ποσός τόπος ὁρίζω , ἀλλά ὁ ποιέω , διά ὅς καί τέλειος εἰμί ὁ οὗτος καί ἄκρως ἔχω · ὁ δέ ἐναντίος πως καί ἀλλήλων ἀντίκειμαι καί ὁ μέσος · ἐναντίος δέ εἰμί ὁ τε ἔλλειψις καί ὁ ὑπερβολή , ὁ δέ μέσος πρός ἑκάτερος ἔχω , ὅσπερ ὁ ἴσος πρός ὁ ἄνισος πάσχω , ὁ μέν μικρός πλείων εἰμί , ὁ δέ πλείων μικρός ) . ὁ οὖν πρός ἐγώ μέσος ἀγαθός , οἷος φημί ὁ Θεόφραστος ἐν ὁ περί Εὐτυχία , ὅδε μέν πολύς διέρχομαι καί μακρός ἀδολεσχέω , ὅδε δέ ὀλίγος μέν οὐδέ ἀναγκαῖος , οὗτος δέ αὐτός ὁ ἐσθίω , μηδέ ὁ καιρός λαμβάνω . Ἄτη μεσότης πρός ἐγώ , οὗτος γάρ ὑπό ἐγώ ὁρίζω ὁ λόγος . διά ὅς εἰμί ὁ ἀρετή ἕξις προαιρετικός , ἐν μεσότης εἰμί ὁ πρός ἐγώ , ὁρίζω λόγος , καί ὡς εἄν ὁ φρόνιμος ὁρίζω . εἶτα παρατίθημι τις συζυγία , ἀκόλουθος ὁ ὑφηγητής , σκοπέω ἔπειτα κατά ἕκαστος ἐπάγω πειράω ὁ τρόπος οὗτος . λαμβάνω δέ παράδειγμα χάρις ὅδε · σωφροσύνη , ἀκολασία , ἀναισθησία · πραότης , ὀργιλότης , ἀναλγησία · ἀνδρεία , θρασύτης , δειλία · δικαιοσύνη , ἐλευθεριότης , ἀσωτία , ἀνελευθερία · μεγαλοψυχία , μικροψυχία , χαυνότης · μεγαλοπρέπεια , μικροπρέπεια , σαλακωνία . οὗτος δή ὁ ἕξις ὁ μέν ὁ ὑπερβάλλω ἢ ἐλλείπω περί πάθος φαῦλος εἰμί , ὁ δέ σπουδαῖος , ὁ μεσότης εἰμί δηλονότι . Σώφρων τε γάρ εἰμί , οὔτε ὁ καθάπαξ ἀνεπιθύμητος , οὔτε ὁ ἐπιθυμητικός · ( ὁ μέν γάρ λίθος δίκη μηδέ ὁ κατά φύσις ὀρέγω , ὁ δέ ὁ ὑπερβάλλω ὁ ἐπιθυμία ἀκόλαστος εἰμί · ὁ δέ μέσος οὗτος ὅς δεῖ , καί ὁπότε , καί ὁπόσος ἐπιθυμέω , καί ὁ λόγος κατά ὁ προσήκω ὁρίζων καθάπερ κανών , σώφρων λέγω3 τε καί κατά φύσις εἰμί · ) πρᾶος τε , οὔτε ὁ ἐπί πᾶς ὀργίζω κἀν μικρός εἰμί , οὔτε ὁ ἐπί μηδείς ὀργίζω , ἀλλά ὁ ὁ μέσος ἔχω ἕξις · ἀνδρεῖος τε , οὔτε ὁ μηδείς φοβέω , κἀν εἰμί θεός ὁ ἔπειμι , οὔτε ὁ πᾶς , καί ὁ δή λέγω ὁ σκιά · Δίκαιος δέ , οὔτε ὁ ὁ πλείων ἑαυτοῦ νέμω , οὔτε ὁ ὁ μικρός , ἀλλά ὁ ὁ ἴσος · ὁ δέ ἴσος ὁ κατά ὁ ἀνάλογος , οὖον κατά ἀριθμός · ἐλευθέριος τε , οὔτε ὁ προετικός ὅπως τυγχάνω , οὔτε ὁ μηδείς δαπανάω , ἀλλά ὁ μηδείς ἀπροαίρετος · μεγαλόψυχος τε , οὔτε ὁ μέγας πᾶς ἄξιος ἑαυτοῦ , οὔτε ὁ μηδείς ὅμως , ἀλλά ὁ ὁ δήω ἀπό ἕκαστος λαμβάνω , καί εἰς ὁ κατά ἄξιος · μεγαλοπρεπής τε , οὔτε ὁ πάντοτε καί ἔνθα μή δεῖ λαμπρός , οὔτε ὁ μηδαμοῦ , ἀλλά ὁ κατά καιρός ἁρμόζω εἰς ἕκαστος . τοιοῦτος μέν ὁ ὁ ἠθικός ἀρετή εἶδος παθητικός , καί κατά μεσότης θεωρέω , ὅς δή καί ἀντακολουθία ἔχω , πλήν οὐ ὁμοίως , ἀλλά ὁ μέν φρόνησις ὁ ἠθικός κατά ὁ ἴδιος , οὗτος δέ ἐκεῖνος κατά συμβεβηκός . ὅτι2 μέν γάρ δίκαιος εἰμί καί φρόνιμος , ὁ γάρ τοιόσδε αὐτός λόγος εἰδοποιέω , οὖον μήv ὅτι φρόνιμος καί δίκαιος κατά ὁ ἴδιος , ἀλλά ὅτι ὁ καλός ἀγαθός κοινῶς πρακτικός , φαῦλος δέ οὐδείς .