arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.4
Φίλων ἐγένετο Λαρισσαῖος , φιλόσοφος Ἀκαδημικός , ἀκουστὴς Κλειτομάχου , τοῦ ἱκανὴν εἰσενεγκαμένου προκοπὴν ἐν τοῖς λόγοις . Οὗτος ὁ Φίλων τά τε ἄλλα πεπραγμάτευται δεξιῶς , καὶ διαίρεσιν τοῦ κατὰ φιλοσοφίαν λόγου , ἣν ἐγὼ προχειριοῦμαι , [ περὶ ἧς ὁ λόγος ] : Ἐοικέναι δέ φησι τὸν φιλόσοφον ἰατρῷ . Καθάπερ οὖν ἔργον ἰατροῦ , πρῶτον μὲν πεῖσαι τὸν κάμνοντα παραδέξασθαι τὴν θεραπείαν , δεύτερον δὲ τοὺς τῶν ἀντισυμβουλευόντων λόγους ὑφελέσθαι , οὕτω καὶ τοῦ φιλοσόφου . Κεῖται τοίνυν ἑκάτερον τούτων ἐν τῷ προσαγορευομένῳ προτρεπτικῷ λόγῳ , ἔστι γὰρ ὁ προτρεπτικὸς ὁ παρορμῶν ἐπὶ τὴν ἀρετήν . Τούτου δ’ ὁ μὲν ἐνδείκνυται τὸ μεγαλωφελὲς αὐτῆς , ὁ δὲ τοὺς ἀνασκευάζοντας ἢ κατηγοροῦντας ἤ πως ἄλλως κακοηθιζομένους τὴν φιλοσοφίαν ἀπελέγχει . Δεύτερος δὲ μετὰ τοῦτον ὁ πρὸς τὴν ἰατρικὴν ἀναλογίας δευτέραν ἔχων τάξιν . Ὡς γὰρ ἰατροῦ μετὰ τὸ πεῖσαι παραδέξασται τὴν θεραπείαν τὸ προσάγειν ἐστὶ τὰ μὲν θεραπευτικά , τὰ μὲν τῷ προεκκομίσαι τὰ νοσοποιὰ τῶν αἰτιῶν , τὰ δὲ τῷ τὰ παρασκευαστικὰ τῆς ὑγιείας ἐνθεῖναι · οὕτως αὖ κἀπὶ τῆς ἐπιστήμης ἔχει . Μετὰ γὰρ τὰ προτρεπτικὰ πειρᾶται τὰ θεραπευτικὰ προσάγειν , ἐφ’ ἃ δὴ τοῖς παρορμητικοῖς κέχρηται διμερῶς · τὸ μὲν γὰρ ὑπεξαιρετικὸν τῶν ψευδῶς γεγενημένων δοξῶν , δι’ ἃς τὰ κριτήρια νοσοποιεῖται τῆς ψυχῆς · τὸ δὲ τῶν ὑγιῶς ἐχουσῶν ἐνθετικόν . Δεύτερος οὖν ὁ περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν τόπος , ἐφ’ ὧν καὶ δι’ ἃ ἡ προτροπή . Τῷ δὲ τρίτῳ πάλιν ὁ τρίτος ἀναλογήσει . Καὶ γὰρ τῇ ἰατρικῇ σπουδὴ πᾶσα περὶ τὸ τέλος , τοῦτο δ’ ἦν ὑγίεια , καὶ τῇ φιλοσοφίᾳ περὶ τὴν εὐδαιμονίαν . Συνάπτεται δὲ τῷ περὶ τελῶν λόγῳ λόγος περὶ βίων . Ἐπὶ γάρ τε τῆς ἰατρικῆς οὐκ ἀρκεῖ τὴν ὑγίειαν ἐμποιῆσαι , χρεία δὲ καὶ τοῦ παρασχεῖν παραγγέλματα περὶ τῆς ὑγιείας , οἷς προσέχοντες τὸν νοῦν τὴν εὐεξίαν τοῦ σώματος διαφυλάξουσι · καὶ δὴ κἀπὶ τοῦ βίου θεωρημάτων τινῶν ἐστι χρεία , δι’ ὧν ἡ φυλακὴ γενήσεται τοῦ τέλους . Διττὸς δὲ καὶ ὁ περὶ βίων λόγος , ὁ μὲν ἴδιος , ὁ δὲ κοινός · ὧν τὸν μὲν ἴδιον ἐπισκοπεῖν δέον ἐστὶ τὰ πρὸς ἕκαστον , οἷον εἰ τῷ νοῦν ἔχοντι πολιτευτέον , ἢ τοῖς ἡγεμονικοῖς συμβιωτέον , ἢ γαμητέον τῷ σοφῷ · τὸν δὲ κοινὸν πρὸς ἅπαντας , οἷον τὸ τίς ἀρίστη πολιτεία ; εἰ κοινὰς ποιητέον τὰς ἀρχὰς ἢ τιμητάς ; Τοῦτον δὲ τὸν κοινὸν προσαγορευτέον μὲν πολιτικόν , τακτέον δὲ καθ’ αὑτόν , καίπερ ὄντα μέρος τοῦ περὶ βίων , διά τε τὸ μέγεθος καὶ τὴν κοινότητα . Εἰ μὲν οὖν ἐνεδέχετο πάντας εἶναι σοφούς , οὐκ ἂν ἐδέησε πλειόνων ἔτι τόπων · οἱ γὰρ κατὰ λεπτὸν διαιρούμενοι , παραφυάδες εἰσὶ τῶν προκειμένων · ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν μέσως διακειμένων ἀνθρώπων πρόνοιαν ποιητέον , οὕστινας ἐκ τῶν παραινετικῶν λόγων ὠφελεῖσθαι συμβαίνει , μὴ δυναμένους προσευκαιρεῖν τοῖς διεξοδικοῖς πλάτεσιν , ἢ διὰ χρόνου στενοχωρίας , ἢ διά τινας ἀναγκαίας ἀσχολίας , ἐπεισενεκτέον τὸν ὑποθετικὸν λόγον , δι’ οὗ τὰς πρὸς τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν ὀρθότητα τῆς ἑκάστου χρήσεως ὑποθήκας ἐν ἐπιτομαῖς ἕξουσιν .
Lemmas: Φίλων γίγνομαι Λαρισσαῖος , φιλόσοφος ἀκαδημικός , ἀκουστής Κλειτόμαχος , ὁ ἱκανός εἰσφέρω προκοπή ἐν ὁ λόγος . οὗτος ὁ Φίλων ὁ τε ἄλλος πραγματεύομαι δεξιός , καί διαίρεσις ὁ κατά φιλοσοφία λόγος , ὅς ἐγώ προχειρίζω , [ περί ὅς ὁ λόγος ] : ἔοικα δέ φημί ὁ φιλόσοφος ἰατρός . καθά οὖν ἔργον ἰατρός , πρῶτος μέν πείθω ὁ κάμνω παραδέχομαι ὁ θεραπεία , δύο δέ ὁ ὁ ἀντισυμβουλεύω λόγος ὑφαιρέω , οὗτος καί ὁ φιλόσοφος . κέω τοίνυν ἑκάτερος οὗτος ἐν ὁ προσαγορεύω προτρεπτικός λόγος , εἰμί γάρ ὁ προτρεπτικός ὁ παρορμάω ἐπί ὁ ἀρετή . οὗτος δέ ὁ μέν ἐνδείκνυμι ὁ μεγαλωφελής αὐτός , ὁ δέ ὁ ανασκευάζω ἢ κατηγορέω ἤ πως ἄλλως κακοηθίζομαι ὁ φιλοσοφία ἀπελέγχω . Δεύτερος δέ μετά οὗτος ὁ πρός ὁ ἰατρικός ἀναλογία δύο ἔχω τάξις . ὡς γάρ ἰατρός μετά ὁ πείθω παραδέχομαι ὁ θεραπεία ὁ προσάγω εἰμί ὁ μέν θεραπευτικός , ὁ μέν ὁ προεκκομίζω ὁ νοσοποιός ὁ αἰτία , ὁ δέ ὁ ὁ παρασκευαστικός ὁ ὑγίεια ἐντίθημι · οὕτως αὖος ἐπί ὁ ἐπιστήμη ἔχω . μετά γάρ ὁ προτρεπτικός πειράω ὁ θεραπευτικός προσάγω , ἐπί ὁ δή ὁ παρορμητικός χράομαι διμερῶς · ὁ μέν γάρ ὑπεξαιρετικός ὁ ψευδής γίγνομαι δόξα , διά ὅς ὁ κριτήριον νοσοποιέω ὁ Ψυχή · ὁ δέ ὁ ὑγιής ἔχω ἐνθετικός . Δεύτερος οὖν ὁ περί ἀγαθός καί κακός τόπος , ἐπί ὅς καί διά ὁ ὁ προτροπή . ὁ δέ τρίτος πάλιν ὁ τρίτος ἀναλογέω . καί γάρ ὁ ἰατρικός σπουδή πᾶς περί ὁ τέλος , οὗτος δέ εἰμί ὑγίεια , καί ὁ φιλοσοφία περί ὁ εὐδαιμονία . συνάπτω δέ ὁ περί τέλος λόγος λόγος περί Βίων . ἐπί γάρ τε ὁ ἰατρικός οὐ ἀρκέω ὁ ὑγίεια ἐμποιέω , χρεία δέ καί ὁ παρέχω παράγγελμα περί ὁ ὑγίεια , ὅς προσέχω ὁ νόος ὁ εὐεξία ὁ σῶμα διαφυλάσσω · καί δή ἐπί ὁ βίος θεώρημα τις εἰμί χρεία , διά ὅς ὁ φυλακή γίγνομαι ὁ τέλος . δισσός δέ καί ὁ περί Βίων λόγος , ὁ μέν ἴδιος , ὁ δέ κοινός · ὅς ὁ μέν ἴδιος ἐπισκοπέω δήω εἰμί ὁ πρός ἕκαστος , οἷος εἰμί ὁ νόος ἔχω πολιτευτέον , ἢ ὁ ἡγεμονικός συμβιωτέον , ἢ γαμητέον ὁ σοφός · ὁ δέ κοινός πρός ἅπας , οἷος ὁ τίς ἀγαθός πολιτεία ; εἰμί κοινός ποιητέος ὁ ἀρχή ἢ τιμητής ; οὗτος δέ ὁ κοινός προσαγορευτέος μέν πολιτικός , τακτέον δέ κατά ἑαυτοῦ , καίπερ εἰμί μέρος ὁ περί Βίων , διά τε ὁ μέγεθος καί ὁ κοινότης . εἰμί μέν οὖν ἐνδέχομαι πᾶς εἰμί σοφός , οὐ εἄν δήω πλείων ἔτι τόπος · ὁ γάρ κατά λεπτόν διαιρέω , παραφυάς εἰμί ὁ πρόκειμαι · ἐπεί δέ καί ὁ μέσος διάκειμαι ἄνθρωπος πρόνοια ποιητέος , ὅστις ἐκ ὁ παραινετικός λόγος ὠφελέω συμβαίνω , μή δύναμαι προσευκαιρέω ὁ διεξοδικός πλάτος , ἢ διά χρόνος στενοχωρία , ἢ διά τις ἀναγκαῖος ἀσχολία , ἐπεισενεκτέον ὁ ὑποθετικός λόγος , διά ὅς ὁ πρός ὁ ἀσφάλεια καί ὁ ὀρθότης ὁ ἕκαστος χρῆσις ὑποθήκη ἐν ἐπιτομή ἔχω .