arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.16
Φρόνησιν δ’ εἶναι ἐπιστήμην ὧν ποιητέον καὶ οὐ ποιητέον καὶ οὐδετέρων , ἢ ἐπιστήμην ἀγαθῶν καὶ κακῶν καὶ οὐδετέρων , φύσει πολιτικοῦ ζῴου , καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν δὲ ἀρετῶν οὕτως ἀκούειν παραγγέλλουσι . Σωφροσύνην δ’ εἶναι ἐπιστήμην αἱρετῶν καὶ φευκτῶν καὶ οὐδετέρων · δικαιοσύνην δὲ ἐπιστήμην ἀπονεμητικὴν τῆς ἀξίας ἑκάστῳ · ἀνδρείαν δὲ ἐπιστήμην δεινῶν καὶ οὐ δεινῶν καὶ οὐδετέρων . Ἀφροσύνην δὲ ἄγνοιαν ἀγαθῶν καὶ κακῶν καὶ οὐδετέρων , ἢ ἄγνοιαν ὧν ποιητέον ἢ οὐ ποιητέον , ἢ οὐδετέρων . Ἀκολασίαν δὲ ἄγνοιαν αἱρετῶν καὶ φευκτῶν καὶ οὐδετέρων . Ἀδικίαν δὲ ἄγνοιαν μὴ ἀπονεμητικὴν τῆς ἀξίας ἑκάστῳ . Δειλίαν δὲ ἄγνοιαν δεινῶν καὶ οὐ δεινῶν καὶ οὐδετέρων . Παραπλησίως δὲ καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς καὶ κακίας ὁρίζονται , τῶν εἰρημένων ἐχόμενοι . Κοινότερον δὲ τὴν ἀρετὴν διάθεσιν εἶναί φασι ψυχῆς σύμφωνον αὐτῇ περὶ ὅλον τὸν βίον . Τῶν δ’ ἀρετῶν τὰς μὲν εἶναι πρώτας , τὰς δὲ ταῖς πρώταις ὑποτεταγμένας . Πρώτας δὲ τέτταρας εἶναι , φρόνησιν , σωφροσύνην , ἀνδρείαν καὶ δικαιοσύνην . Καὶ τὴν μὲν φρόνησιν περὶ τὰ καθήκοντα γίγνεσθαι · τὴν δὲ σωφροσύνην περὶ τὰς ὁρμὰς τοῦ ἀνθρώπου · τὴν δὲ ἀνδρείαν περὶ τὰς ὑπομονάς · τὴν δὲ δικαιοσύνην περὶ τὰς ἀπονεμήσεις . Τῶν δὲ ὑποτεταγμένων ταῖς ἀρεταῖς ταύταις τὰς μὲν τῇ φρονήσει ὑποτετάχθαι , τὰς δὲ τῇ σωφροσύνῃ , τὰς δὲ τῇ ἀνδρείᾳ , τὰς δὲ τῇ δικαιοσύνῃ . Τῇ μὲν οὖν φρονήσει ὑποτάττεσθαι εὐβουλίαν , εὐλογιστίαν , ἀγχίνοιαν , νουνέχειαν , εὐμηχανίαν · τῇ δὲ σωφροσύνῃ εὐταξίαν , κοσμιότητα , αἰδημοσύνην , ἐγκράτειαν · τῇ δὲ ἀνδρείᾳ καρτερίαν , θαῤῥαλεότητα , μεγαλοψυχίαν , εὐψυχίαν , φιλοπονίαν · τῇ δὲ δικαιοσύνῃ εὐσέβειαν , χρηστότητα , εὐκοινωνησίαν , εὐσυναλλαξίαν . Εὐβουλίαν μὲν οὖν εἶναι λέγουσιν ἐπιστήμην τοῦ ποῖα καὶ πῶς πράττοντες πράξομεν συμφερόντως . Εὐλογιστίαν δὲ ἐπιστήμην ἅμα διαιρετικὴν καὶ ἀνακεφαλαιωτικὴν τῶν γιγνομένων καὶ ἀποτελουμένων . Ἀγχίνοιαν δὲ ἐπιστήμην εὑρετικὴν τοῦ καθήκοντος ἐκ τοῦ παραχρῆμα . Νουνέχειαν δὲ ἐπιστήμην ἐπιτευκτικὴν τοῦ ἐν ἑκάστῳ σκοποῦ . Εὐμηχανίαν δὲ ἐπιστήμην εὑρετικὴν διεξόδου πραγμάτων . Εὐταξίαν δὲ ἐπιστήμην τοῦ πότε πρακτέον , καὶ τί μετὰ τί , καὶ καθόλου τῆς τάξεως τῶν πράξεων . Κοσμιότητα δὲ ἐπιστήμην πρεπουσῶν καὶ ἀπρεπῶν κινήσεων . Αἰδημοσύνην δὲ ἐπιστήμην εὐλαβητικὴν ὀρθοῦ ψόγου . Ἐγκράτειαν δὲ ἐπιστήμην ἀνυπέρβλητον τῶν κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον φανέντων . Καρτερίαν δὲ ἐπιστήμην ἐμμενητικὴν τοῖς ὀρθῶς κριθεῖσι . Θαῤῥαλεότητα δὲ ἐπιστήμην καθ’ ἣν οἴδαμεν ὅτι οὐδενὶ δεινῷ μὴ περιπέσωμεν . Μεγαλοψυχίαν δὲ ἐπιστήμην ὑπεράνω ποιοῦσαν τῶν πεφυκότων ἐν σπουδαίοις τε γίγνεσθαι καὶ φαύλοις . Εὐψυχίαν δὲ ἐπιστήμην · ψυχῆς παρεχομένης ἑαυτὴν ἀήττητον . Φιλοπονίαν δὲ ἐπιστήμην ἐξεργαστικὴν τοῦ προκειμένου , οὐ κωλυομένην διὰ πόνου . Εὐσέβειαν δὲ ἐπιστήμην θεῶν θεραπείας . Χρηστότητα δὲ ἐπιστήμην εὐποιητικήν . Εὐκοινωνησίαν δὲ ἐπιστήμην ἰσότητος ἐν κοινωνίᾳ . Εὐσυναλλαξίαν δὲ ἐπιστήμην ἐν τῷ συναλλάττειν ἀμέμπτως τοῖς πλησίον . Πασῶν δὲ τούτων τῶν ἀρετῶν τὸ τέλος εἶναι , τὸ ἀκολούθως τῇ φύσει ζῆν . Ἑκάστην δὲ τούτου διὰ τῶν ἰδίων παρέχεσθαι τυγχάνοντα τὸν ἄνθρωπον . Ἔχειν γὰρ ἀφορμὰς παρὰ τῆς φύσεως , καὶ πρὸς τὴν τοῦ καθήκοντος εὕρεσιν , καὶ πρὸς τὴν τῶν ὁρμῶν εὐστάθειαν , καὶ πρὸς τὰς ὑπομονάς , καὶ πρὸς τὰς ἀπονεμήσεις κατὰ τὸ σύμφωνον , Καὶ τὸ ἑξῆς ἑκάστη τῶν ἀρετῶν πράττουσα παρέχεται τὸν ἄνθρωπον ἀκολούθως τῇ φύσει ζῶντα . Ταύτας μὲν οὖν τὰς ῥηθείσας ἀρετὰς τελείας εἶναι λέγουσι περὶ τὸν βίον , καὶ συνεστηκέναι ἐκ θεωρημάτων · ἄλλας δὲ ἐπιγίγνεσθαι ταύταις , οὐκ ἔτι τέχνας οὔσας , ἀλλὰ δυνάμεις τινάς , ἐπὶ τῆς ἀσκήσεως περιγιγνομένας , οἷον τὴν ὑγίειαν τῆς ψυχῆς , καὶ τὴν ἀρτιότητα , καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτῆς , καὶ τὸ κάλλος . Ὥσπερ γὰρ τὴν τοῦ σώματος ὑγίειαν εὐκρασίαν εἶναι τῶν ἐν τῷ σώματι θερμῶν καὶ ψυχρῶν , καὶ ξηρῶν καὶ ὑγρῶν , οὕτω καὶ τὴν τῆς ψυχῆς ὑγίειαν εὐκρασίαν εἶναι τῶν ἐν τῇ ψυχῇ δογμάτων . Καὶ ὁμοίως ὥσπερ ἡ ἰσχὺς τοῦ σώματος τόνος ἐστὶν ἱκανὸς ἐν νεύροις , οὕτω καὶ ἡ τῆς ψυχῆς ἰσχὺς τόνος ἐστὶν ἱκανὸς ἐν τῷ κρίνειν καὶ πράττειν καὶ μή . Ὥσπερ τε τὸ κάλλος τοῦ σώματός ἐστι συμμετρία τῶν μελῶν καθιστάντων αὐτὸ πρὸς ἄλληλά τε καὶ πρὸς τὸ ὅλον , οὕτω καὶ τὸ τῆς ψυχῆς κάλλος ἐστὶ συμμετρία τοῦ λόγου καὶ τῶν μελῶν αὐτοῦ πρὸς τὸ ὅλον τε αὐτοῦ καὶ πρὸς ἄλληλα . Πάσας δὲ τὰς ἀρετάς , ὅσαι ἐπιστῆμαί εἰσι καὶ τέχναι , κοινά τε θεωρήματα ἔχειν , καὶ τέλος , ὡς εἴρηται , τὸ αὐτό , διὸ καὶ ἀχωρίστους εἶναι · τὸν γὰρ μίαν ἔχοντα πάσας ἔχειν , καὶ τὸν κατὰ μίαν πράττοντα , κατὰ πάσας πράττειν . Διαφέρειν δ’ ἀλλήλων καὶ τοῖς κεφαλαίοις . Φρονήσεως μὲν γὰρ εἶναι κεφάλαια τὸ μὲν θεωρεῖν καὶ πράττειν , ὃ ποιητέον , προηγουμένως . Κατὰ δὲ τὸν δεύτερον λόγον , τὸ θεωρεῖν καὶ ἃ δεῖ ἀπονέμειν , χάριν τοῦ ἀδιαπτώτως πράττειν ὃ ποιητέον . Τῆς δὲ σωφροσύνης ἴδιον κεφάλαιόν ἐστι , τὸ παρέχεσθαι τὰς ὁρμὰς εὐσταθεῖς , καὶ θεωρεῖν αὐτὰς προηγουμένως · κατὰ δὲ τὸν δεύτερον λόγον , τὰ ὑπὸ τὰς ἄλλας ἀρετάς , ἕνεκα τοῦ ἀδιαπτώτως ἐν ταῖς ὁρμαῖς ἀναστρέφεσθαι . Καὶ ὁμοίως τὴν ἀνδρείαν προηγουμένως μὲν πᾶν ὃ δεῖ ὑπομένειν , κατὰ δὲ τὸν δεύτερον λόγον τὰ ὑπὸ τὰς ἄλλας . Καὶ τὴν δικαιοσύνην , προηγουμένως μὲν τὸ κατ’ ἀξίαν ἑκάστῳ σκοπεῖν , κατὰ δὲ τὸν δεύτερον λόγον καὶ τὰ λοιπά . Πάσας γὰρ τὰς ἀρετὰς τὰ πασῶν βλέπειν , καὶ τὰ ὑποτεταγμένα ἀλλήλοις . Ὅμοιον γὰρ ἔλεγεν εἶναι ὁ Παναίτιος τὸ συμβαῖνον ἐπὶ τῶν ἀρετῶν , ὡς εἰ πολλοῖς τοξόταις εἷς σκοπὸς εἴη κείμενος , ἔχοι δ’ οὗτος ἐν αὐτῷ γραμμὰς διαφόρους τοῖς χρώμασιν · εἶθ’ ἕκαστος μὲν στοχάζοιτο τοῦ τυχεῖν τοῦ σκοποῦ , ἤδη δ’ ὁ μὲν διὰ τὸ τοξεῦσαι εἰς τὴν λευκὴν εἰ τύχοι γραμμήν , ὁ δὲ διὰ τὸ εἰς τὴν μέλαιναν , ἄλλος δὲ διὰ τὸ εἰς ἄλλο τι χρῶμα γραμμῆς · καθάπερ γὰρ τούτους ὡς μὲν ἀνωτάτω τέλος ποιεῖσθαι τὸ τυχεῖν τοῦ σκοποῦ , ἤδη δ’ ἄλλον κατ’ ἄλλον τρόπον προτίθεσθαι τὴν τεῦξιν , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὰς ἀρετὰς πάσας ποιεῖσθαι μὲν τέλος τὸ εὐδαιμονεῖν , ὅ ἐστι κείμενον ἐν τῷ ζῆν ὁμολογουμένως τῇ φύσει , τούτου δ’ ἄλλον κατ’ ἄλλην τυγχάνειν . Διττῶς δέ . φησιν ὁ Διογένης λέγεσθαι τὰ δι’ αὑτὰ αἱρετά , καὶ τελικῶς αἱρετά , ὡς ἔχει τὰ μὲν ἐν τῇ προειρημένῃ διαιρέσει κατατεταγμένα , τὰ δὲ ὅσα ἐν αὑτοῖς ἔχει τὴν αἰτίαν τοῦ αἱρετὰ εἶναι , ὅπερ παντὶ ἀγαθῷ ὑπάρχει .
Lemmas: Φρόνησις δέ εἰμί ἐπιστήμη ὅς ποιητέος καί οὖον ποιητέος καί οὐδέτερος , ἢ ἐπιστήμη ἀγαθός καί κακός καί οὐδέτερος , φύσις πολιτικός ζῷον , καί ἐπί ὁ λοιπός δέ ἀρετή οὕτως ἀκούω παραγγέλλω . Σωφροσύνη δέ εἰμί ἐπιστήμη αἱρετός καί φευκτός καί οὐδέτερος · δικαιοσύνη δέ ἐπιστήμη ἀπονεμητικός ὁ ἄξιος ἕκαστος · ἀνδρεῖος δέ ἐπιστήμη δεινός καί οὖον δεινός καί οὐδέτερος . ἀφροσύνη δέ ἄγνοια ἀγαθός καί κακός καί οὐδέτερος , ἢ ἄγνοια ὅς ποιητέος ἢ οὖον ποιητέος , ἢ οὐδέτερος . ἀκολασία δέ ἄγνοια αἱρετός καί φευκτός καί οὐδέτερος . Ἀδικία δέ ἄγνοια μή ἀπονεμητικός ὁ ἄξιος ἕκαστος . δειλία δέ ἄγνοια δεινός καί οὖον δεινός καί οὐδέτερος . παραπλήσιος δέ καί ὁ ἄλλος ἀρετή καί κακία ὁρίζω , ὁ εἴρω ἔχω . κοινός δέ ὁ ἀρετή διάθεσις εἰμί φημί Ψυχή σύμφωνος αὐτός περί ὅλος ὁ βίος . ὁ δέ ἀρετή ὁ μέν εἰμί πρῶτος , ὁ δέ ὁ πρῶτος ὑποτάσσω . Πρῶτος δέ τέσσαρες εἰμί , φρόνησις , σωφροσύνη , ἀνδρεῖος καί δικαιοσύνη . καί ὁ μέν φρόνησις περί ὁ καθήκω γίγνομαι · ὁ δέ σωφροσύνη περί ὁ ὁρμή ὁ ἄνθρωπος · ὁ δέ ἀνδρεῖος περί ὁ ὑπομονή · ὁ δέ δικαιοσύνη περί ὁ ἀπονέμησις . ὁ δέ ὑποτάσσω ὁ ἀρετή οὗτος ὁ μέν ὁ φρόνησις ὑποτάσσω , ὁ δέ ὁ σωφροσύνη , ὁ δέ ὁ ἀνδρεῖος , ὁ δέ ὁ δικαιοσύνη . ὁ μέν οὖν φρόνησις ὑποτάσσω εὐβουλία , εὐλογιστία , ἀγχίνοια , νουνέχεια , εὐμηχανία · ὁ δέ σωφροσύνη εὐταξία , κοσμιότης , αἰδημοσύνη , ἐγκράτεια · ὁ δέ ἀνδρεῖος καρτερία , θαρσαλεότης , μεγαλοψυχία , εὐψυχία , φιλοπονία · ὁ δέ δικαιοσύνη εὐσέβεια , χρηστότης , εὐκοινωνησία , εὐσυναλλαξία . Εὐβουλία μέν οὖν εἰμί λέγω ἐπιστήμη ὁ ποῖος καί πῶς πράσσω πράσσω συμφέρω . εὐλογιστία δέ ἐπιστήμη ἅμα διαιρετικός καί ἀνακεφαλαιωτικός ὁ γίγνομαι καί ἀποτελέω . ἀγχίνοια δέ ἐπιστήμη εὑρετικός ὁ καθήκω ἐκ ὁ παραχρῆμα . νουνέχεια δέ ἐπιστήμη ἐπιτευκτικός ὁ ἐν ἕκαστος σκοπός . εὐμηχανία δέ ἐπιστήμη εὑρετικός διέξοδος πρᾶγμα . Εὐταξία δέ ἐπιστήμη ὁ πότε πρακτέος , καί τίς μετά τίς , καί καθόλου ὁ τάξις ὁ πρᾶξις . κοσμιότης δέ ἐπιστήμη πρέπω καί ἀπρεπής κίνησις . αἰδημοσύνη δέ ἐπιστήμη εὐλαβητικός ὀρθός ψόγος . ἐγκράτεια δέ ἐπιστήμη ἀνυπέρβλητος ὁ κατά ὁ ὀρθός λόγος φαίνω . Καρτερία δέ ἐπιστήμη ἐμμενητικὴν ὁ ὀρθῶς κρίνω . θαρσαλεότης δέ ἐπιστήμη κατά ὅς οἶδα ὅτι οὐδείς δεινός μή περιπίπτω . μεγαλοψυχία δέ ἐπιστήμη ὑπεράνω ποιέω ὁ φύζω ἐν σπουδαῖος τε γίγνομαι καί φαῦλος . Εὐψυχία δέ ἐπιστήμη · Ψυχή παρέχω ἑαυτοῦ ἀήσσητος . Φιλοπονία δέ ἐπιστήμη ἐξεργαστικός ὁ πρόκειμαι , οὖον κωλύω διά πόνος . Εὐσέβεια δέ ἐπιστήμη θεός θεραπεία . χρηστότης δέ ἐπιστήμη εὐποιητικός . εὐκοινωνησία δέ ἐπιστήμη ἰσότης ἐν κοινωνία . εὐσυναλλαξία δέ ἐπιστήμη ἐν ὁ συναλλάσσω ἄμεμπτος ὁ πλησίος . Πᾶς δέ οὗτος ὁ ἀρετή ὁ τέλος εἰμί , ὁ ἀκόλουθος ὁ φύσις ζῶ . ἕκαστος δέ οὗτος διά ὁ ἴδιος παρέχω τυγχάνω ὁ ἄνθρωπος . ἔχω γάρ ἀφορμή παρά ὁ φύσις , καί πρός ὁ ὁ καθήκω εὕρεσις , καί πρός ὁ ὁ ὁρμή εὐστάθεια , καί πρός ὁ ὑπομονή , καί πρός ὁ ἀπονέμησις κατά ὁ σύμφωνος , καί ὁ ἑξῆς ἕκαστος ὁ ἀρετή πράσσω παρέχω ὁ ἄνθρωπος ἀκόλουθος ὁ φύσις ζῶ . οὗτος μέν οὖν ὁ εἴρω ἀρετή τέλειος εἰμί λέγω περί ὁ βίος , καί συνίστημι ἐκ θεώρημα · ἄλλος δέ ἐπιγίγνομαι οὗτος , οὐ ἔτι τέχνη εἰμί , ἀλλά δύναμις τις , ἐπί ὁ ἄσκησις περιγίγνομαι , οἷος ὁ ὑγίεια ὁ Ψυχή , καί ὁ ἀρτιότης , καί ὁ ἰσχύς αὐτός , καί ὁ κάλλος . ὥσπερ γάρ ὁ ὁ σῶμα ὑγίεια εὐκρασία εἰμί ὁ ἐν ὁ σῶμα θερμός καί ψυχρός , καί ξηρός καί ὑγρός , οὗτος καί ὁ ὁ Ψυχή ὑγίεια εὐκρασία εἰμί ὁ ἐν ὁ Ψυχή δόγμα . καί ὁμοίως ὥσπερ ὁ ἰσχύς ὁ σῶμα τόνος εἰμί ἱκανός ἐν νεῦρον , οὗτος καί ὁ ὁ Ψυχή ἰσχύς τόνος εἰμί ἱκανός ἐν ὁ κρίνω καί πράσσω καί μή . ὥσπερ τε ὁ κάλλος ὁ σῶμα εἰμί συμμετρία ὁ μέλος καθίστημι αὐτός πρός ἀλλήλων τε καί πρός ὁ ὅλος , οὗτος καί ὁ ὁ Ψυχή κάλλος εἰμί συμμετρία ὁ λόγος καί ὁ μέλος αὐτός πρός ὁ ὅλος τε αὐτός καί πρός ἀλλήλων . πάσσω δέ ὁ ἀρετή , ὅσος ἐπιστήμη εἰμί καί τέχνη , κοινός τε θεώρημα ἔχω , καί τέλος , ὡς εἴρω , ὁ αὐτός , διό καί ἀχώριστος εἰμί · ὁ γάρ εἷς ἔχω πᾶς ἔχω , καί ὁ κατά εἷς πράσσω , κατά πᾶς πράσσω . διαφέρω δέ ἀλλήλων καί ὁ κεφάλαιος . Φρόνησις μέν γάρ εἰμί κεφάλαιος ὁ μέν θεωρέω καί πράσσω , ὅς ποιητέος , προηγουμένως . κατά δέ ὁ δύο λόγος , ὁ θεωρέω καί ὁ δεῖ ἀπονέμω , χάρις ὁ ἀδιάπτωτος πράσσω ὅς ποιητέος . ὁ δέ σωφροσύνη ἴδιος κεφάλαιος εἰμί , ὁ παρέχω ὁ ὁρμή εὐσταθής , καί θεωρέω αὐτός προηγουμένως · κατά δέ ὁ δύο λόγος , ὁ ὑπό ὁ ἄλλος ἀρετή , ἕνεκα ὁ ἀδιάπτωτος ἐν ὁ ὁρμή ἀναστρέφω . καί ὁμοίως ὁ ἀνδρεῖος προηγουμένως μέν πᾶς ὅς δεῖ ὑπομένω , κατά δέ ὁ δύο λόγος ὁ ὑπό ὁ ἄλλος . καί ὁ δικαιοσύνη , προηγουμένως μέν ὁ κατά ἄξιος ἕκαστος σκοπέω , κατά δέ ὁ δύο λόγος καί ὁ λοιπός . πάσσω γάρ ὁ ἀρετή ὁ πᾶς βλέπω , καί ὁ ὑποτάσσω ἀλλήλων . ὅμοιος γάρ λέγω εἰμί ὁ Παναίτιος ὁ συμβαίνω ἐπί ὁ ἀρετή , ὡς εἰμί πολύς τοξότης εἷς σκοπός εἰμί κεῖμαι , ἔχω δέ οὗτος ἐν αὐτός γραμμή διάφορος ὁ χρῶμα · εἶτα ἕκαστος μέν στοχάζομαι ὁ τυγχάνω ὁ σκοπός , ἤδη δέ ὁ μέν διά ὁ τοξεύω εἰς ὁ λευκός εἰμί τυγχάνω γραμμή , ὁ δέ διά ὁ εἰς ὁ μέλας , ἄλλος δέ διά ὁ εἰς ἄλλος τίς χρῶμα γραμμή · καθάπερ γάρ οὗτος ὡς μέν ἄνω2 τέλος ποιέω ὁ τυγχάνω ὁ σκοπός , ἤδη δέ ἄλλος κατά ἄλλος τρόπος προτίθημι ὁ τεῦξις , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ἀρετή πᾶς ποιέω μέν τέλος ὁ εὐδαιμονέω , ὅς εἰμί κεῖμαι ἐν ὁ ζῶ ὁμολογουμένως ὁ φύσις , οὗτος δέ ἄλλος κατά ἄλλος τυγχάνω . διττός δέ . φημί ὁ Διογένης λέγω ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός , καί τελικός αἱρετός , ὡς ἔχω ὁ μέν ἐν ὁ προερέω διαίρεσις κατατάσσω , ὁ δέ ὅσος ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ αἴτιος ὁ αἱρετός εἰμί , ὅσπερ πᾶς ἀγαθός ὑπάρχω .