arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.10
Ἀριστοτέλης χρῆσιν ἀρετῆς τελείας ἐν προηγουμένοις . Ἡ μὲν οὖν χρῆσίς ἐστι πλέον τῆς κτήσεως · ἐνέργειαν γὰρ εἶναι βούλεται τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τὸ τέλος ἡμέτερον . Ἡ δ’ ἀρετὴ ἕξις ἡ βελτίστη ψυχῆς · τελεία δὲ τριχῶς , καὶ γὰρ σύνθετος ἐκ τῶν θεωρητικῶν καὶ πρακτικῶν καὶ ἠθικῶν · τρία γὰρ ὑποτίθεται γένη , ἃ ἂν εἴποις ἀρετῆς κατὰ σύνθεσιν , καὶ ἐκ τῶν οἰκείων δυνάμεων συμπεπληρωμένης , φύσεως , λόγου , ἔθους . Ταύτῃ κατ’ ἀριθμὸν ἐρεῖ τις , ἢ καὶ κατὰ συμφωνίαν τοῦ λογικοῦ μέρους πρὸς τἄλογον τῆς ψυχῆς , περὶ ὧν ὑποβὰς διαρθρώσω . Πολλαχῶς δ’ ἔξεστι τὴν εὐδαιμονίαν ὁρίζεσθαι . κατ’ αὐτόν , οἷον ἐνέργειαν κατ’ ἀρετὴν τελείαν , ἐν βίῳ τελείῳ προηγουμένην · καὶ βίος καλὸς καὶ τέλειος προηγούμενος , καὶ τὸ πάντων σαφέστατον , χρῆσις ἀρετῆς τελείας ἐν βίῳ τελείῳ προηγουμένη . Βίῳ δὲ τελείῳ λέγει πρὸς τὴν διάστασιν τῆς χρήσεως τῶν ἀγαθῶν · προηγουμένην δέ , χάριν τοῦ τὴν χρῆσιν ἐν ἀγαθοῖς γίγνεσθαι , μὴ ἐν κακοῖς . Τοῦτο μὲν οὖν τέλος · τὸ δ’ αὐτὸ συνωνύμως εὐδαιμονία παρὰ Πλάτωνος μετενηνεγμένον . Σκοποὺς δ’ ὑποτίθεται τῆς ἐφέσεως τῶν ἀνθρωπίνων ὀρέξεων τρεῖς , τὸν τοῦ καλοῦ , τοῦ συμφέροντος , τοῦ ἡδέος . Καλὸν μὲν οὖν ἐστιν ἀρετή , καὶ τὸ μέτοχον τῆς ἀρετῆς , ὥσπερ αὐτὸς ὁ σπουδαῖος , καὶ τὸ ἀπ’ ἀρετῆς ἔργον , ὥστε ἀγαθόν , τὸ καλόν · καὶ τὸ ἐπαινετόν , καὶ τὸ παρέχον ἐπαινετούς . Συμφέρον δέ , τὸ πρὸς τὸ ζῆν εὔχρηστον · συμπαρατείνοι δ’ ἂν ἡ ἔννοια καὶ πρὸς τὸ εὖ ζῆν . Ταῦτα δ’ ἐστὶ τὰ κατὰ φύσιν ψυχῆς καὶ σώματος , περὶ ὧν προείρηται . Ἡδὺ δ’ ἐστὶν οἰκεῖον ψυχῆς καὶ σώματος πάθος , εἰς τὸ κατὰ φύσιν ἐκ τοῦ παρὰ φύσιν ἀγωγόν , ὥσπερ ὁ Πλάτων ἐν τῷ Τιμαίῳ ὡρίσατο . Ἀριστοτέλης ἐν τῷ δεκάτῳ τῶν Νικομαχείων Εὔδοξον τὸν ἀστρολόγον οἴεται τέλος δογματίζειν τὴν ἡδονήν .
Lemmas: Ἀριστοτέλης χρῆσις ἀρετή τέλειος ἐν προηγούμενος . ὁ μέν οὖν χρῆσις εἰμί πλέω ὁ κτῆσις · ἐνέργεια γάρ εἰμί βούλομαι ὁ εὐδαιμονία καί ὁ τέλος ἡμέτερος . ὁ δέ ἀρετή ἕξις ὁ ἀγαθός Ψυχή · τέλειος δέ τριχῶς , καί γάρ σύνθετος ἐκ ὁ θεωρητικός καί πρακτικός καί ἠθικός · τρεῖς γάρ ὑποτίθημι γένος , ὁ εἄν εἶπον ἀρετή κατά σύνθεσις , καί ἐκ ὁ οἰκέω δύναμις συμπληρόω , φύσις , λόγος , ἔθος . Ταύτη κατά ἀριθμός εἴρω τις , ἢ καί κατά συμφωνία ὁ λογικός μέρος πρός ἄλογος ὁ Ψυχή , περί ὅς ὑποβαίνω διαρθρόω . πολλαχῶς δέ ἔξεστι ὁ εὐδαιμονία ὁρίζω . κατά αὐτός , οἷος ἐνέργεια κατά ἀρετή τέλειος , ἐν βίος τέλειος προηγούμενος · καί βίος καλός καί τέλειος προηγούμενος , καί ὁ πᾶς σαφής , χρῆσις ἀρετή τέλειος ἐν βίος τέλειος προηγούμενος . Βίος δέ τέλειος λέγω πρός ὁ διάστασις ὁ χρῆσις ὁ ἀγαθός · προηγούμενος δέ , χάρις ὁ ὁ χρῆσις ἐν ἀγαθός γίγνομαι , μή ἐν κακός . οὗτος μέν οὖν τέλος · ὁ δέ αὐτός συνώνυμος εὐδαιμονία παρά Πλάτων μεταφέρω . Σκοπός δέ ὑποτίθημι ὁ ἔφεσις ὁ ἀνθρώπινος ὄρεξις τρεῖς , ὁ ὁ καλός , ὁ συμφέρω , ὁ ἡδύς . κηλόν μέν οὖν εἰμί ἀρετή , καί ὁ μέτοχος ὁ ἀρετή , ὥσπερ αὐτός ὁ σπουδαῖος , καί ὁ ἀπό ἀρετή ἔργον , ὥστε ἀγαθός , ὁ καλός · καί ὁ ἐπαινετός , καί ὁ παρέχω ἐπαινετός . συμφέρω δέ , ὁ πρός ὁ ζῶ εὔχρηστος · συμπαρατείνω δέ εἄν ὁ ἔννοια καί πρός ὁ εὕω ζῶ . οὗτος δέ εἰμί ὁ κατά φύσις Ψυχή καί σῶμα , περί ὅς προερέω . Ἡδύς δέ εἰμί οἰκέω Ψυχή καί σῶμα πάθος , εἰς ὁ κατά φύσις ἐκ ὁ παρά φύσις ἀγωγός , ὥσπερ ὁ Πλάτων ἐν ὁ Τίμαιος ὁρίζω . Ἀριστοτέλης ἐν ὁ δέκατος ὁ Νικομαχεῖον Εὔδοξος ὁ ἀστρολόγος οἴομαι τέλος δογματίζω ὁ ἡδονή .