ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 1.1
Τὴν δ’ εὐδαιμονίαν ἐκ τῶν καλῶν γίνεσθαι καὶ προηγουμένων πράξεων . Διὸκαὶ καὶ δι’ ὅλων εἶναι καλήν , καθάπερ καὶ τὴν ἐν τοῖς αὐλοῖς ἐνέργειαν δι’ ὅλων ἔντεχνον . Οὐ γὰρ ἐκβιβάζειν τὴν παράληψιν τῶν ὑλικῶν ἀρχῶν τῆς εἰλικρινείας τοῦ καλοῦ τὴν εὐδαιμονίαν , ὡς οὐδὲ τὴν τῆς ἰατρικῆς ἔντεχνον δι’ ὅλων ἐνέργειαν τὴν τῶν ὀργάνων χρῆσιν · πᾶσαν μὲν γὰρ πρᾶξιν γειαν τὴν τῶν ὀργάνων χρῆσιν · πᾶσαν μὲν γὰρ πρᾶξιν ἐνέργειαν εἶναί τινα ψυχῆς . Ἐπεὶ δ’ ὁ πράττων συγχρῆταί τισι πρὸς τὴν τελειότητα τῆς προθέσεως , μέρη ταῦτα οὐ χρὴ νομίζειν τῆς ἐνεργείας · καίτοι γε ἐπιζητούσης ἑκατέρας τῶν εἰρημένων τὸ τοιοῦτον , οὐ μὴν ὡς μέρος , ὡς δὲ ποιητικὸν τῆς τέχνης . Τὰ γὰρ ὧν ἄνευ πράττειν ὁτιοῦν ἀδύνατον , μέρη τῆς ἐνεργείας λέγειν , οὐκ ὀρθόν . Τὸ μὲν γὰρ μέρος ἐπινοεῖσθαι κατὰ τὸ συμπληρωτικὸν τοῦ ὅλου τὰ δ’ ὧν οὐκ ἄνευ κατὰ τὸ ποιητικόν , τῷ φέρειν καὶ συνεργεῖν εἰς τὸ τέλος .
Lemmas: ὁ δέ εὐδαιμονία ἐκ ὁ καλός γίγνομαι καί προηγούμενος πρᾶξις . διοχή καί διά ὅλος εἰμί καλός , καθάπερ καί ὁ ἐν ὁ αὐλός ἐνέργεια διά ὅλος ἔντεχνος . οὖον γάρ ἐκβιβάζω ὁ παράληψις ὁ ὑλικός ἀρχή ὁ εἰλικρίνεια ὁ καλός ὁ εὐδαιμονία , ὡς οὐδέ ὁ ὁ ἰατρικός ἔντεχνος διά ὅλος ἐνέργεια ὁ ὁ ὄργανον χρῆσις · πᾶς μέν γάρ πρᾶξις γειαν ὁ ὁ ὄργανον χρῆσις · πᾶς μέν γάρ πρᾶξις ἐνέργεια εἰμί τις Ψυχή . ἐπεί δέ ὁ πράσσω συγχράομαι τις πρός ὁ τελειότης ὁ πρόθεσις , μέρος οὗτος οὖον χρή νομίζω ὁ ἐνέργεια · καίτοι γε ἐπιζητέω ἑκάτερος ὁ εἴρω ὁ τοιοῦτος , οὖον μήv ὡς μέρος , ὡς δέ ποιητικός ὁ τέχνη . ὁ γάρ ὅς ἄνευ πράσσω ὁστισοῦν ἀδύνατος , μέρος ὁ ἐνέργεια λέγω , οὐ ὀρθός . ὁ μέν γάρ μέρος ἐπινοέω κατά ὁ συμπληρωτικός ὁ ὅλος ὁ δέ ὅς οὐ ἄνευ κατά ὁ ποιητικός , ὁ φέρω καί συνεργέω εἰς ὁ τέλος .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 2.1
Ξενοφάνους πρώτου λόγος ἦλθεν εἰς τοὺς Ἕλληνας , ἄξιος γραφῆς , ἅμα παιδιᾷ τάς γε τῶν ἄλλων τόλμας ἐπιπλήττοντος , καὶ τὴν αὐτοῦ παριστάντος εὐλάβειαν , ὡς ἄρα θεὸς μὲν οἶδε τὴν ἀλήθειαν , « δόκος δ’ ἐπὶ πᾶσι τέτυκται . » Ἡ μὲν γὰρ φιλοσοφία θήρα τῆς ἀληθείας ἐστὶ καὶ ὄρεξις καὶ τῶν συγχορευτριῶν καὶ τῆς πρὸς αὐτὰς συμφωνίας , φησίν . Εἰ δὲ ναύτην ἢ στρατιώτην θεωρεῖς , πότερον ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἑαυτῷ πεποιῆσθαί σοι δοκεῖ , ἢ πρὸς κοινωνίαν ; πρὸς κοινωνίαν . Ὑπὸ τίνος ; Ὑπὸ τῆς φύσεως . Τίνος οὔσης καὶ πῶς ; Διοικούσης τὰ ὅλα . Καὶ πότερον οὔσης ἢ μή ; Ταῦτα οὐκ ἔτι ἀναγκαῖον πολυπραγμονεῖν .
Lemmas: Ξενοφάνης πρῶτος λόγος ἔρχομαι εἰς ὁ Ἕλλην , ἄξιος γραφεύς , ἅμα παιδιά ὁ γε ὁ ἄλλος τόλμα ἐπιπλήσσω , καί ὁ αὐτός παρίστημι εὐλάβεια , ὡς ἄρα θεός μέν οἶδα ὁ ἀλήθεια , « δόκος δέ ἐπί πᾶς τεύχω . » ὁ μέν γάρ φιλοσοφία θήρ ὁ ἀλήθεια εἰμί καί ὄρεξις καί ὁ συγχορεύτρια καί ὁ πρός αὐτός συμφωνία , φημί . εἰμί δέ ναύτης ἢ στρατιώτης θεωρέω , πότερος ὁ ἄνθρωπος αὐτός ἑαυτοῦ ποιέω σύ δοκέω , ἢ πρός κοινωνία ; πρός κοινωνία . ὑπό τίς ; ὑπό ὁ φύσις . τίς εἰμί καί πῶς ; διοικέω ὁ ὅλος . καί πότερος εἰμί ἢ μή ; οὗτος οὐ ἔτι ἀναγκαῖος πολυπραγμονέω .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.1
Ἠθική ἐστι δύναμις ψυχῆς , δι’ ἧς ἀσκηθείσης καλῶς ἡ πρακτικὴ κατασκευάζεται ἀρετή , ἢ λόγος καθ’ ὃν χρησόμεθα ἠθικῇ ἀρετῇ . Ἦθος δέ ἐστι ποιότης τοῦ ἀλόγου μέρους τῆς ψυχῆς ὑποτακτικῶς ἔχειν ἐθιζομένου τῷ λόγῳ .
Lemmas: ἠθικός εἰμί δύναμις Ψυχή , διά ὅς ἀσκέω καλῶς ὁ πρακτικός κατασκευάζω ἀρετή , ἢ λόγος κατά ὅς χράω ἠθικός ἀρετή . Ἦθος δέ εἰμί ποιότης ὁ ἄλογος μέρος ὁ Ψυχή ὑποτακτικός ἔχω ἐθίζω ὁ λόγος .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.2
Ἄλλως · ἄλογον μέρος τῆς ψυχῆς εἰθισμένον ὑπακούειν τῷ λόγῳ · ἢ πάθος , ἢ παθητικὸν μέρος τῆς ψυχῆς , εἰθισμένον ὑπακούειν τῷ λογικῷ .
Lemmas: ἄλλος · ἄλογος μέρος ὁ Ψυχή ἐθίζω ὑπακούω ὁ λόγος · ἢ πάθος , ἢ παθητικός μέρος ὁ Ψυχή , ἐθίζω ὑπακούω ὁ λογικός .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.5
Οὕτω μὲν οὖν ἡ Φίλωνος ἔχει διαίρεσις . Ἐγὼ δ’ εἰ μὲν ἀργοτέρως διεκείμην , ἀρκεσθεὶς ἂν αὐτῇ συνεῖρον ἤδη τὰ περὶ τῶν ἀρεσκόντων , τῇ τῆς ἑξαμερείας ἐπικουφιζόμενος περιγραφῇ · ἡγούμενος δ’ ἐμαυτῷ πρέπειν πρὸ παντὸς τὴν οὐσίαν δεῖν ἐπισκοπεῖν οὗ τις πραγματεύεται , κἄπειτα ποιότητα τὴν περὶ αὐτὴν καὶ ποσότητα , καὶ τούτοις ἐφεξῆς τὸ πρὸς τί , νομίζω προσεπιπονητέον τε εἶναι καὶ τὰ ἄλλων ἐπισκοπεῖν , καθάπερ οὐ πάντων , οὕτω τῶν περὶ ταῦτα διενεγκάντων .
Lemmas: οὕτως μέν οὖν ὁ Φίλων ἔχω διαίρεσις . ἐγώ δέ εἰμί μέν ἄργος διάκειμαι , ἀρκέω εἄν αὐτός συνείρω ἤδη ὁ περί ὁ ἀρέσκω , ὁ ὁ ἑξαμέρεια ἐπικουφίζω περιγραφή · ἡγέομαι δέ ἐμαυτοῦ πρέπω πρό πᾶς ὁ οὐσία δήω ἐπισκοπέω ὅς τις πραγματεύομαι , ἔπειτα ποιότης ὁ περί αὐτός καί ποσότης , καί οὗτος ἐφεξῆς ὁ πρός τίς , νομίζω προσεπιπονητέον τε εἰμί καί ὁ ἄλλος ἐπισκοπέω , καθάπερ οὖον πᾶς , οὗτος ὁ περί οὗτος διαφέρω .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.7
Ὁ μὲν οὖν ἠθικὸς λόγος εἰς ταῦτα καὶ τοσαῦτα τέμνοιτ’ ἄν · ἀρκτέον δὲ τῶν προβλημάτων , προτάττοντα τὰ γένη κατὰ τὴν ἐμοὶ φαινομένην διάταξιν , ἥντινα πείθομαι πρὸς τὸ σαφέστερον διῃρηχέναι .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἠθικός λόγος εἰς οὗτος καί τοσοῦτος τέμνω ἄν · ἀρκτέος δέ ὁ πρόβλημα , προτάσσω ὁ γένος κατά ὁ ἐγώ φαίνω διάταξις , ὅστις πείθω πρός ὁ σαφής διαλέγω .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.9
Σωκράτης , Πλάτων , ταὐτὰ τῷ Πυθαγόρᾳ , τέλος ὁμοίωσιν θεοῦ . Σαφέστερον δ’ αὐτὸ διήρθρωσε Πλάτων , προσθεὶς τὸ κατὰ τὸ δυνατόν , ( φρονήσει δ’ ἦν μόνως δυνατόν , ) τοῦτο δ’ ἦν τὸ κατ’ ἀρετήν . Ἐν μὲν γὰρ θεῷ τὸ κοσμοποιὸν καὶ κοσμοδιοικητικόν · ἐν δὲ τῷ σοφῷ βίου κατάστασις καὶ ζωῆς διαγωγή · ὅπερ αἰνίξασθαι μὲν Ὅμηρον εἰπόντα ; « μετ’ ἴχνια βαῖνε θεοῖο . » Πυθαγόραν δὲ ἐπ’ αὐτοῦ εἰπεῖν · Ἕπου θεῷ · δῆλον ὡς οὐχ ὁρατῷ καὶ προηγουμένῳ , νοητῷ δὲ καὶ τῆς κοσμικῆς εὐταξίας ἁρμονικῷ . Εἴρηται δὲ παρὰ Πλάτωνος κατὰ τὸ τῆς φιλοσοφίας τριμερές , ἐν Τιμαίῳ μὲν φυσικῶς , προσθήσω δὲ καὶ Πυθαγορικῶς , σημαίνοντος ἀφθόνως τὴν ἐκείνου προελογικῶς · πίνοιαν · ἐν δὲ τῇ Πολιτείᾳ ἠθικῶς · ἐν δὲ τῷ Θεαιτήτῳ περιπέφρασται δὲ καὶ ἐν τῷ τετάρτῳ περὶ Νόμων ἐπὶ τῆς ἀκολουθίας τοῦ θεοῦ σαφῶς ἅμα καὶ πλουσίως . Τὸ δέ γε πολύφωνον τοῦ Πλάτωνος οὐ πολύδοξον . Εἴρηται δὲ καὶ τὰ περὶ τοῦ τέλους αὐτῷ πολλαχῶς . Καὶ τὴν μὲν ποικιλίαν τῆς φράσεως ἔχει διὰ τὸ λόγιον καὶ μεγαλήγορον , εἰς δὲ ταὐτὸ καὶ σύμφωνον τοῦ δόγματος συντελεῖ . Τοῦτο δ’ ἐστὶ τὸ κατ’ ἀρετὴν ζῆν . Τοῦτο δ’ αὖ κτῆσις ἅμα καὶ χρῆσις τῆς τελείας ἀρετῆς . Ὅτι δὲ τέλος αὐτὴν ἡγεῖται , τέταχεν ἐν Τιμαίῳ κατὰ τοὔνομα · φράσω δὲ καὶ τὸ ἀκροτελεύτιον τῆς περιοχῆς · ἔχει δ’ οὕτως · ὁμοιώσαντα δὲ τέλος ἔχειν τοῦ προτεθέντος ἀνθρώποις ὑπὸ θεῶν ἀρίστου βίου πρός τε τὸν παρόντα καὶ τὸν μέλλοντα χρόνον .
Lemmas: Σωκράτης , Πλάτων , αὐτός ὁ Πυθαγόρας , τέλος ὁμοίωσις θεός . σαφής δέ αὐτός διαρθρώνω Πλάτων , προστίθημι ὁ κατά ὁ δυνατός , ( φρόνησις δέ εἰμί μόνος δυνατός , ) οὗτος δέ εἰμί ὁ κατά ἀρετή . ἐν μέν γάρ θεός ὁ κοσμοποιός καί κοσμοδιοικητικός · ἐν δέ ὁ σοφός βίος κατάστασις καί ζωή διαγωγή · ὅσπερ αἰνίσσομαι μέν Ὅμηρος εἶπον ; « μετά ἴχνιον βαίνω θεός . » Πυθαγόρας δέ ἐπί αὐτός εἶπον · ἕπω θεός · δῆλος ὡς οὐ ὁρατός καί προηγούμενος , νοητός δέ καί ὁ κοσμικός εὐταξία ἁρμονικός . ἔρομαι δέ παρά Πλάτων κατά ὁ ὁ φιλοσοφία τριμερής , ἐν Τίμαιος μέν φυσικός , προστίθημι δέ καί Πυθαγορικός , σημαίνω ἄφθονος ὁ ἐκεῖνος προλογικός · πίνω · ἐν δέ ὁ πολιτεία ἠθικός · ἐν δέ ὁ Θεαίτητος περιφράζομαι δέ καί ἐν ὁ τέταρτος περί Νόμων ἐπί ὁ ἀκολουθία ὁ θεός σαφῶς ἅμα καί πλούσιος . ὁ δέ γε πολύφωνος ὁ Πλάτων οὖον πολύδοξος . ἔρομαι δέ καί ὁ περί ὁ τέλος αὐτός πολλαχῶς . καί ὁ μέν ποικιλίας ὁ φράσις ἔχω διά ὁ λόγιος καί μεγαλήγορος , εἰς δέ αὐτός καί σύμφωνος ὁ δόγμα συντελής . οὗτος δέ εἰμί ὁ κατά ἀρετή ζῶ . οὗτος δέ αὖος κτῆσις ἅμα καί χρῆσις ὁ τέλειος ἀρετή . ὅτι2 δέ τέλος αὐτός ἡγέομαι , τάσσω ἐν Τίμαιος κατά ὄνομα · φράζω δέ καί ὁ ἀκροτελεύτιον ὁ περιοχή · ἔχω δέ οὕτως · ὁμοιόω δέ τέλος ἔχω ὁ προτίθημι ἄνθρωπος ὑπό θεός ἀγαθός βίος πρός τε ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω χρόνος .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.11
Δημόκριτος καὶ Πλάτων κοινῶς ἐν τῇ ψυχῇ τὴν εὐδαιμονίαν τίθενται . Γέγραφε δ’ ὁ μὲν οὕτως · Εὐδαιμονίη ψυχῆς καὶ κακοδαιμονίη οὐκ ἐν βοσκήμασι οἰκέει , οὐδ’ ἐν χρυσῷ , ψυχὴ δ’ οἰκητήριον δαίμονος · τὴν δὲ εὐθυμίην καὶ εὐεστὼ καὶ ἁρμονίην , ξυμμετρίην τε καὶ ἀταραξίην καλεῖ · συνίστασθαι δ’ αὐτὴν ἐκ τοῦ διορισμοῦ καὶ τῆς διακρίσεως τῶν ἡδονῶν · καὶ τοῦτ’ εἶναι τὸ κάλλιστον καὶ τὸ συμφορώτατον ἀνθρώποις . Ὁ δὲ Πλάτων τῷ Δημοκρίτῳ κατὰ ταὐτὸ συνᾴδων , γράφει περὶ τοῦ κυριωτάτου τοῦ ἐν ἡμῖν δεῖν ὑπολαβεῖν ὡς ἄρ’ αὐτὸ δαίμονα ἡμῖν δέδωκεν [ ὁ θεός ] , ὅθεν καὶ ἐν αὐτῷ τὸ εὔδαιμον · λέγει δὲ τοῦτ’ ἐν τῷ ἡγεμονικῷ τῆς ψυχῆς ἕξιν τινὰ ποιὰν καὶ διάθεσιν · τούτου δὲ τἀγαθοῦ τὰ μὲν πάθη κατάρχειν , ὅρον δὲ καὶ πέρας εἶναι τὸν λογισμόν . Ἀκούειν γοῦν πάρεστι · δύο γὰρ αὗται φύσει πηγαὶ μεθεῖνται ῥεῖν , ἡδονὴ καὶ λύπη , ὧν ὁ μὲν ὅθεν τε δεῖ , καὶ ὅπη , καὶ ὅπως ἀρυτόμενος εὐδαιμονεῖ , ὁ δὲ μή , τοὐναντίον . Ἐν μὲν τοίνυν τῷ τὴν ἡδονὴν καὶ τὴν λύπην ὀνομάσαι , τὴν ἀπὸ τῶν παθῶν συνίστησι τῆς εὐδαιμονίας ἀρχήν · ἐν δὲ τῷ τὸν ἀρυτόμενον ὅθεν τε δεῖ , καὶ ὅπη , καὶ ὅπως , εὐδαιμονεῖν , τὸ τῷ λογικῷ διοριστικὸν εἴρηκε τῆς εὐδαιμονίας . Κατὰ τοῦτο μὲν οὖν ἀλλήλοις συμφέρονται · καθὰ δὲ Πλάτων μὲν ἐν τῇ εὐλογιστίᾳ τίθεται τὸ προηγούμενον ἀγαθόν , καὶ δι’ αὑτὸ αἱρετόν , ἐν δὲ τῇ ἡδονῇ τὸ ἐπιγεννηματικόν , ὅπερ οἴεται καὐτὸς εἶναι χαράν τε καὶ ἀταραξίαν συνωνύμως , ἐξ ἐπακολουθήματος διαφέρουσιν .
Lemmas: Δημόκριτος καί Πλάτων κοινῶς ἐν ὁ Ψυχή ὁ εὐδαιμονία τίθημι . γράφω δέ ὁ μέν οὕτως · Εὐδαιμονία Ψυχή καί κακοδαιμονία οὐ ἐν βόσκημα οἰκέω , οὐδέ ἐν χρυσός , ψυχή δέ οἰκητήριον δαίμων · ὁ δέ εὐθυμία καί εὐεστώ καί ἁρμονία , συμμετρία τε καί ἀταραξία καλέω · συνίστημι δέ αὐτός ἐκ ὁ διορισμός καί ὁ διάκρισις ὁ ἡδονή · καί οὗτος εἰμί ὁ καλῶς καί ὁ σύμφορος ἄνθρωπος . ὁ δέ Πλάτων ὁ Δημόκριτος κατά αὐτός συνᾴδω , γράφω περί ὁ κύριος ὁ ἐν ἐγώ δήω ὑπολαμβάνω ὡς ἄρα αὐτός δαίμων ἐγώ δίδωμι [ ὁ θεός ] , ὅθεν καί ἐν αὐτός ὁ εὐδαίμων · λέγω δέ οὗτος ἐν ὁ ἡγεμονικός ὁ Ψυχή ἕξις τις ποιός καί διάθεσις · οὗτος δέ ἀγαθός ὁ μέν πάθος κατάρχω , ὅρος δέ καί πέρας εἰμί ὁ λογισμός . ἀκούω γοῦν πάρειμι · δύο γάρ οὗτος φύσις πηγή μεθίημι ῥέω , ἡδονή καί λύπη , ὅς ὁ μέν ὅθεν τε δεῖ , καί ὅπῃ , καί ὅπως ἀρύω εὐδαιμονέω , ὁ δέ μή , ἐναντίος . ἐν μέν τοίνυν ὁ ὁ ἡδονά καί ὁ λύπη ὀνομάζω , ὁ ἀπό ὁ πάθος συνίστημι ὁ εὐδαιμονία ἀρχή · ἐν δέ ὁ ὁ ἀρύω ὅθεν τε δεῖ , καί ὅπῃ , καί ὅπως , εὐδαιμονέω , ὁ ὁ λογικός διοριστικός εἴρω ὁ εὐδαιμονία . κατά οὗτος μέν οὖν ἀλλήλων συμφέρω · καθά δέ Πλάτων μέν ἐν ὁ εὐλογιστία τίθημι ὁ προηγούμενος ἀγαθός , καί διά ἑαυτοῦ αἱρετός , ἐν δέ ὁ ἡδονή ὁ ἐπιγεννηματικός , ὅσπερ οἴομαι αὐτός εἰμί χαρά τε καί ἀταραξία συνώνυμος , ἐκ επακολούθημα διαφέρω .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.13
Ἀριστοτέλης τὴν μὲν τριάδα τῶν ἀγαθῶν καὐτὸς ὁμοίως Πλάτωνι κατὰ τοὺς τόπους . Ἔτι τῶν ἀγαθῶν τὰ μέν ἐστι δι’ ἑαυτὰ αἱρετά , τὰ δὲ δι’ ἕτερα . Δι’ ἑαυτὰ μὲν οὖν ἐστιν αἱρετά , ὅσα πρὸς τὴν αἵρεσιν αὑτῶν οὐ δι’ ἄλλο τι κινεῖ ἢ προτρέπεται · τοιαῦτα δ’ ἐστὶν οἷον εὐδαιμονία , καὶ τὸ γένος τῶν ἀρετῶν καὶ τὰ σωματικὰ τῶν κατὰ φύσιν , ὑγίεια , εὐεξία , εὐαισθησία , κάλλος , τάχος , ἀρτιότης , ἰσχύς , τὰ παραπλήσια τούτοις , καὶ τῶν σωματικῶν ἡδοναί , αἱ μηδεμίαν βλάβην ἐπιφέρουσαι . Ταῦτα γὰρ ὁ νοῦν ἔχων ἕλοιτ’ ἂν αὐτά , κἂν μηδὲν ἄλλο κεχωρισμένον αὐτῶν περιποιῇ . Δι’ ἄλλα δ’ ἐστὶν αἱρετά , τὰ δι’ ἕτερόν τι κεχωρισμένον αὐτῶν προκαλούμενα πρὸς τὴν αἵρεσιν , περίπατος , γυμνασία , μάθησις , ἀνάγνωσις , ἰατρεῖαι , θεραπεῖαι , τροφαί , σκέπαι . Τούτων γὰρ οὐδὲν δι’ αὑτὸ ληπτόν , κατὰ δὲ τὴν ἀναφορὰν τὴν ἐφ’ ἃ παρέχεται .
Lemmas: Ἀριστοτέλης ὁ μέν τριάς ὁ ἀγαθός αὐτός ὁμοίως Πλάτων κατά ὁ τόπος . ἔτι ὁ ἀγαθός ὁ μέν εἰμί διά ἑαυτοῦ αἱρετός , ὁ δέ διά ἕτερος . διά ἑαυτοῦ μέν οὖν εἰμί αἱρετός , ὅσος πρός ὁ αἵρεσις ἑαυτοῦ οὖον διά ἄλλος τίς κινέω ἢ προτρέπω · τοιοῦτος δέ εἰμί οἷος εὐδαιμονία , καί ὁ γένος ὁ ἀρετή καί ὁ σωματικός ὁ κατά φύσις , ὑγίεια , εὐεξία , εὐαισθησία , κάλλος , τάχος , ἀρτιότης , ἰσχύς , ὁ παραπλήσιος οὗτος , καί ὁ σωματικός ἡδονή , ὁ μηδείς βλάβη ἐπιφέρω . οὗτος γάρ ὁ νόος ἔχω αἱρέω εἄν αὐτός , κἀν μηδείς ἄλλος χωρίζω αὐτός περιποιέω . διά ἄλλος δέ εἰμί αἱρετός , ὁ διά ἕτερος τίς χωρίζω αὐτός προκαλέω πρός ὁ αἵρεσις , περίπατος , γυμνασία , μάθησις , ἀνάγνωσις , ἰατρεία , θεραπεία , τροφή , σκέπη . οὗτος γάρ οὐδείς διά ἑαυτοῦ ληπτός , κατά δέ ὁ ἀναφορά ὁ ἐπί ὁ παρέχω .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.14
Εἰ πᾶν τὸ καλὸν δι’ αὑτὸ αἱρετόν ; Κατὰ μὲν Πλάτωνα πᾶν . Καὶ γὰρ ἀρετὴν πᾶσαν , καὶ τὴν καθ’ ἑκάστην ἕξιν σπουδαίαν , καὶ τὴν ἐνέργειαν , ἥτις ἐστὶ πρᾶξις μετὰ λόγου . Ὠνομάσθη γοῦν καλόν , ὅτι κλητικόν ἐστιν ἐφ’ αὑτό . Τῷ δ’ Ἀριστοτέλει δοκεῖ , τὰς μὲν ἕξεις οὐκ εἶναι δι’ αὑτὰς αἱρετάς , δι’ ἄλλο γάρ τι , τὴν ἐνέργειαν . Πᾶσα γὰρ ἕξις διὰ ταύτην , ὥστε τὸ οὗ ἕνεκα , τοῦτο δὲ δι’ αὑτὸ αἱρετόν , ὕπαρξις , ἢ χρῆσις καὶ τέλος τοῦ βίου . Καὶ τὴν εὐδαιμονίαν οὗτος μὲν ἀπὸ τῆς χρήσεως ἀναφωνεῖ , Πλάτων δὲ καὶ ἀπὸ τῆς κτήσεως . Ἀλλ’ ὁ μὲν πρεσβύτερος ἐν τοῖς Νόμοις καὶ ἐν τῷ Τιμαίῳ καί τισιν ἄλλοις ταῦτα κεχώρηκεν , ὁ δὲ νεώτερος ἐν τοῖς Ἠθικοῖς . Ζήνωνος καὶ τῶν λοιπῶν Στωϊκῶν δόγματα περὶ τοῦ ἠθικοῦ μέρους τῆς φιλοσοφίας .
Lemmas: εἰμί πᾶς ὁ καλός διά ἑαυτοῦ αἱρετός ; κατά μέν Πλάτων πᾶς . καί γάρ ἀρετή πᾶς , καί ὁ κατά ἕκαστος ἕξις σπουδαῖος , καί ὁ ἐνέργεια , ὅστις εἰμί πρᾶξις μετά λόγος . Ὠνομάζομαι γοῦν καλός , ὅτι κλητικός εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ . ὁ δέ Ἀριστοτέλης δοκέω , ὁ μέν ἔχω οὐ εἰμί διά ἑαυτοῦ αἱρετής , διά ἄλλος γάρ τίς , ὁ ἐνέργεια . πᾶσα γάρ ἕξις διά οὗτος , ὥστε ὁ ὅς ἕνεκα , οὗτος δέ διά ἑαυτοῦ αἱρετός , ὕπαρξις , ἢ χρῆσις καί τέλος ὁ βίος . καί ὁ εὐδαιμονία οὗτος μέν ἀπό ὁ χρῆσις ἀναφωνέω , Πλάτων δέ καί ἀπό ὁ κτῆσις . ἀλλά ὁ μέν πρέσβυς ἐν ὁ Νόμος καί ἐν ὁ Τίμαιος καί τις ἄλλος οὗτος χωρέω , ὁ δέ νέος ἐν ὁ ἠθικός . Ζήνων καί ὁ λοιπός Στωϊκός δόγμα περί ὁ ἠθικός μέρος ὁ φιλοσοφία .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.26
Ταῦτα μὲν ἐπὶ τοσοῦτον . Περὶ γὰρ πάντων τῶν παραδόξων δογμάτων ἐν πολλοῖς μὲν καὶ ἄλλοις ὁ Χρύσιππος διελέχθη , ἀτὰρ καὶ ἐν τῷ περὶ δογμάτων , καὶ ἐν τῇ ὑπογραφῇ τοῦ λόγου , καὶ ἐν ἄλλοις πολλοῖς τῶν κατὰ μέρος συγγραμμάτων . Ἐγὼ δὲ ὁπόσα προὐθέμην ἐπελθεῖν ἐν κεφαλαίῳ τῶν ἠθικῶν δογμάτων κατὰ τὴν τῶν Στωϊκῶν φιλοσόφων αἵρεσιν διεληλυθὼς ἱκανῶς , ἤδη τοῦτον τὸν ὑπομνηματισμὸν αὐτόθι καταπαύσω . Ἀριστοτέλους καὶ τῶν λοιπῶν Περιπατητικῶν περὶ τῶν ἠθικῶν δόγματα .
Lemmas: οὗτος μέν ἐπί τοσοῦτος . περι γάρ πᾶς ὁ παράδοξος δόγμα ἐν πολύς μέν καί ἄλλος ὁ Χρύσιππος διαλέγω , ἀτάρ καί ἐν ὁ περί δόγμα , καί ἐν ὁ ὑπογράφω ὁ λόγος , καί ἐν ἄλλος πολύς ὁ κατά μέρος σύγγραμμα . ἐγώ δέ ὁπόσος προτίθημι ἐπέρχομαι ἐν κεφάλαιος ὁ ἠθικός δόγμα κατά ὁ ὁ Στωϊκός φιλόσοφος αἵρεσις διέρχομαι ἱκανῶς , ἤδη οὗτος ὁ ὑπομνηματισμός αὐτόθι καταπαύω . Ἀριστοτέλης καί ὁ λοιπός περιπατητικός περί ὁ ἠθικός δόγμα .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.28
Ἀρετὴν δ’ ὀνομάζεσθαι τὴν ἀρίστην διάθεσιν , ἢ καθ’ ἣν ἄριστα διάκειται τὸ ἔχον . Τοῦτο δ’ ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς δῆλον · σκυτοτόμου γὰρ ἀρετὴν λέγεσθαι καθ’ ἣν ἀποτελεῖν ἄριστον ὑπόδημα δύναται , καὶ οἰκοδόμου , καθ’ ἣν ἄριστα διάκειται πρὸς οἰκοδόμησιν οἰκίας καλῆς . Ὅτι μὲν οὖν τὰ ἄριστα διατεθῆναι ἐστὶν ἀρετή , ὁμολογούμενόν ἐστι . Δύο δ’ ὥσπερ ἀρχὰς τῶν ἀρετῶν ὑπάρχειν , τὸν λόγον καὶ τὸ πάθος · ταῦτα δὲ ὁτὲ μὲν ἀλλήλοις ὁμονοητικῶς συμφωνεῖν , ὁτὲ δὲ στασιαστικῶς διαφωνεῑν · τὴν δ’ ἀντίταξιν αὐτῶν γίγνεσθαι δι’ ἡδονὰς καὶ λύπας . Τὴν μὲν οὖν τοῦ λόγου νίκην ἀπὸ τοῦ κράτους παρωνύμως ἐγκράτειαν ἐπωνυμίαν ἔχειν , τὴν δὲ τοῦ ἀλόγου , διὰ τὸ τῆς ὁρμῆς ἀπειθές , ἀκρασίαν · τὴν δ’ ἀμφοῖν ἁρμονίαν καὶ συμφωνίαν , ἀρετήν · τοῦ μὲν ἄγοντος ἐφ’ ὃ δεῖ , τοῦ δ’ ἑπομένου πειθηνίως .
Lemmas: Ἀρετή δέ ὀνομάζω ὁ ἀγαθός διάθεσις , ἢ κατά ὅς ἀγαθός διάκειμαι ὁ ἔχω . οὗτος δέ ἐκ ὁ ἐπαγωγή δῆλος · σκυτοτόμος γάρ ἀρετή λέγω κατά ὅς ἀποτελέω ἀγαθός ὑπόδημα δύναμαι , καί οἰκοδόμος , κατά ὅς ἀγαθός διάκειμαι πρός οἰκοδόμησις οἰκίον καλός . ὅτι2 μέν οὖν ὁ ἀγαθός διατίθημι εἰμί ἀρετή , ὁμολογέω εἰμί . δύο δέ ὥσπερ ἀρχή ὁ ἀρετή ὑπάρχω , ὁ λόγος καί ὁ πάθος · οὗτος δέ ὁτὲ μέν ἀλλήλων ὁμονοητικός συμφωνέω , ὁτὲ δέ στασιαστικός διαφωνέω · ὁ δέ ἀντίταξις αὐτός γίγνομαι διά ἡδονά καί λύπη . ὁ μέν οὖν ὁ λόγος Νίκη ἀπό ὁ κράτος παρώνυμος ἐγκράτεια ἐπωνυμία ἔχω , ὁ δέ ὁ ἄλογος , διά ὁ ὁ ὁρμή ἀπειθής , ἀκράτεια · ὁ δέ ἄμφω ἁρμονία καί συμφωνία , ἀρετή · ὁ μέν ἄγω ἐπί ὅς δεῖ , ὁ δέ ἕπομαι πειθήνιος .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.29
Αἱρετὸν δὲ λέγεσθαι , τὸ ὁρμὴν ἐφ’ ἑαυτὸ κινοῦν , φευκτὸν δέ , τὸ ἀφ’ αὑτοῦ , ὅταν ὁ λόγος σύμψηφος ᾖ . Καθάπερ γὰρ τὸ βουλητὸν κατὰ τὴν βούλησιν ἔχειν τὴν ἐπωνυμίαν ταύτην , οὕτως καὶ τὸ αἱρετὸν κατὰ τὴν αἵρεσιν . Τὸ δὲ αἱρετὸν καὶ ἀγαθὸν ταυτὸν ἐδόκει τοῖς ἀρχαίοις εἶναι . Τὸ γοῦν ἀγαθὸν ὑπογράφοντες , οὕτως ἀφωρίζοντο · ἀγαθόν ἐστιν οὗ πάντ’ ἐφίεται . Τῶν δ’ ἀγαθῶν ἔλεγον τὰ μὲν δι’ ἡμᾶς αἱρετὰ ὑπάρχειν , τὰ δὲ διὰ τοὺς πλησίον · τῶν δὲ δι’ ἡμᾶς τὰ μὲν καλά , τὰ δ’ ἀναγκαῖα · καλὰ μέν , τάς τε ἀρετάς , καὶ τὰς ἐνεργείας τὰς ἀπ’ αὐτῶν , φρόνησίν τε , καὶ τὸ φρονεῖν , καὶ δικαιοσύνην καὶ τὸ δικαιοπραγεῖν , καὶ κατὰ τὸ ἀνάλογον ἐπὶ τῶν ἄλλων . Ἀναγκαῑα δὲ τό τε ζῆν καὶ τὰ πρὸς τοῦτο συντείνοντα , καὶ τὴν τῶν ποιητικῶν ἔχοντα χώραν , οἷον τό τε σῶμα καὶ τὰ τούτου μέρη καὶ τὰς αὐτῶν καλὰς χρήσεις · καὶ τῶν ἐκτὸς λεγομένων , εὐγένειαν , πλοῦτον , δόξαν , εἰρήνην , ἐλευθερίαν , φιλίαν , τούτων γὰρ ἕκαστον συμβάλλεσθαί τι πρὸς τὴν τῆς ἀρετῆς χρῆσιν .
Lemmas: αἱρετός δέ λέγω , ὁ ὁρμή ἐπί ἑαυτοῦ κινέω , φευκτός δέ , ὁ ἀπό αὐτός , ὅταν ὁ λόγος σύμψηφος εἰμί . καθά γάρ ὁ βουλητός κατά ὁ βούλησις ἔχω ὁ ἐπωνυμία οὗτος , οὕτως καί ὁ αἱρετός κατά ὁ αἵρεσις . ὁ δέ αἱρετός καί ἀγαθός τατός δοκέω ὁ ἀρχαῖος εἰμί . ὁ γοῦν ἀγαθός ὑπογράφω , οὕτως ἀφορίζω · ἀγαθός εἰμί ὅς πᾶς ἐφίημι . ὁ δέ ἀγαθός λέγω ὁ μέν διά ἐγώ αἱρετός ὑπάρχω , ὁ δέ διά ὁ πλησίος · ὁ δέ διά ἐγώ ὁ μέν καλός , ὁ δέ ἀναγκαῖος · καλός μέν , ὁ τε ἀρετή , καί ὁ ἐνέργεια ὁ ἀπό αὐτός , φρόνησις τε , καί ὁ φρονέω , καί δικαιοσύνη καί ὁ δικαιοπραγέω , καί κατά ὁ ἀνάλογος ἐπί ὁ ἄλλος . ἀναγκαῖος δέ ὁ τε ζῶ καί ὁ πρός οὗτος συντείνω , καί ὁ ὁ ποιητικός ἔχω χώρα , οἷος ὁ τε σῶμα καί ὁ οὗτος μέρος καί ὁ αὐτός κάλως χρῆσις · καί ὁ ἐκτός λέγω , εὐγένεια , πλοῦτος , δόξα , εἰρήνη , ἐλευθερία , φίλιος , οὗτος γάρ ἕκαστος συμβάλλω τίς πρός ὁ ὁ ἀρετή χρῆσις .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.30
Τὴν δ’ εὐδαιμονίαν ἐκ τῶν καλῶν γίγνεσθαι καὶ προηγουμένων πράξεων · δι’ ὃ καὶ δι’ ὅλων εἶναι καλήν , καθάπερ καὶ τὴν ἐν τοῖς αὐλοῖς ἐνέργειαν δι’ ὅλων ἔντεχνον . Οὐ γὰρ ἐκβιβάζειν τὴν παράληψιν τῶν ὑλικῶν τῆς εἰλικρινείας τοῦ καλοῦ τὴν εὐδαιμονίαν , ὡς οὐδὲ τὴν τῆς ἰατριυκῆς ἔντεχνον δι’ ὅλων ἐνέργειαν τὴν τῶν ὀργάνων χρῆσιν . Πᾶσαν μὲν γὰρ πρᾶξιν ἐνέργειαν εἶναί τινα ψυχῆς . Ἐπεὶ δ’ ὁ πράττων συγχρῆταί τισι πρὸς τὴν τελειότητα τῆς προθέσεως , μέρη ταῦτα οὐ χρὴ νομίζειν τῆς ἐνεργείας , καίτοι γε ἐπιζητούσης ἑκατέρας τῶν εἰρημένων τὸ τοιοῦτον , οὐ μὴν ὡς μέρος , ὡς δὲ ποιτητικὸν τῆς τέχνης . Τὰ γὰρ ὧν ἄνευ πράττειν ὁτιοῦν ἀδύνατον , μέρη τῆς ἐνεργείας λέγειν οὐκ ὀρθόν . Τὸ μὲν γὰρ μέρος ἐπινοεῖσθαι κατὰ τὸ συμπληρωτικὸν εἶναι τοῦ ὅλου , τὰ δ’ ὧν οὐκ ἄνευ , κατὰ τὸ ποιητικόν , τῷ φέρειν καὶ συνεργεῖν εἰς τὸ τέλος .
Lemmas: ὁ δέ εὐδαιμονία ἐκ ὁ καλός γίγνομαι καί προηγούμενος πρᾶξις · διά ὅς καί διά ὅλος εἰμί καλός , καθάπερ καί ὁ ἐν ὁ αὐλός ἐνέργεια διά ὅλος ἔντεχνος . οὖον γάρ ἐκβιβάζω ὁ παράληψις ὁ ὑλικός ὁ εἰλικρίνεια ὁ καλός ὁ εὐδαιμονία , ὡς οὐδέ ὁ ὁ ιατριυκεω ἔντεχνος διά ὅλος ἐνέργεια ὁ ὁ ὄργανον χρῆσις . πᾶσα μέν γάρ πρᾶξις ἐνέργεια εἰμί τις Ψυχή . ἐπεί δέ ὁ πράσσω συγχράομαι τις πρός ὁ τελειότης ὁ πρόθεσις , μέρος οὗτος οὖον χρή νομίζω ὁ ἐνέργεια , καίτοι γε ἐπιζητέω ἑκάτερος ὁ εἴρω ὁ τοιοῦτος , οὖον μήv ὡς μέρος , ὡς δέ ποιτητικὸν ὁ τέχνη . ὁ γάρ ὅς ἄνευ πράσσω ὁστισοῦν ἀδύνατος , μέρος ὁ ἐνέργεια λέγω οὐ ὀρθός . ὁ μέν γάρ μέρος ἐπινοέω κατά ὁ συμπληρωτικός εἰμί ὁ ὅλος , ὁ δέ ὅς οὐ ἄνευ , κατά ὁ ποιητικός , ὁ φέρω καί συνεργέω εἰς ὁ τέλος .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.32
Ἐπειδὴ δ’ εὐδαιμονία τὸ μέγιστον ἀγαθόν , διαιρετέον ποσαχῶς λέγεται τὸ ἀγαθόν . Τριχῶς δή φασι λέγεσθαι , τό τε γὰρ πᾶσι τοῖς οὖσι σωτηρίας αἴτιον , καὶ τὸ κατηγορούμενον παντὸς ἀγαθοῦ , καὶ τὸ διαυθαίρετον · ὧν τὸ μὲν δεῖν θεὸν εἶναι τὸ πρῶτον , τὸ δὲ πᾶν γένος τῶν ἀγαθῶν , τὸ δὲ τέλος , ἐφ’ ὃ πάντα ἀναφέρομεν , ὅπερ ἐστὶν εὐδαιμονία . Καὶ τὸ διαυθαίρετον δὲ τριχῶς λέγεσθαι , ἢ οὗ χάριν τινὰ πράττομεν ὡς ἐσχάτου ἢ οὗ χάριν πάντα · ἢ τρίτον ὃ μέρος γίγνεται τούτων . Τῶν δὲ διαυθαιρέτων τὰ μὲν εἶναι τελικά , τὰ δὲ ποιητικά . Τελικὰ μὲν τὰς κατ’ ἀρετὴν προηγουμένας πράξεις · ποιητικὰ δὲ τὰ ὑλικὰ τῶν αἱρετῶν . Τῶν δ’ ἀγαθῶν τὰ μὲν εἶναι τίμια , τὰ δὲ ἐπαινετά , τὰ δὲ δυνάμεις , τὰ δὲ ὠφέλιμα . Τίμια μέν , οἷον θεόν , ἄρχοντα , πατέρα · ἐπαινετὰ δέ , οἷον δικαιοσύνην , φρόνησιν · δυνάμεις δέ , οἷον πλοῦτον , ἀρχήν , ἐξουσίαν · ὠφέλιμα δέ , τὰ ποιητικὰ τούτων καὶ φυλακτικά , οἷον ὑγίειαν καὶ εὐεξίαν . Ἔτι τῶν αἱρετῶν καὶ ἀγαθῶν τὰ μὲν καθ’ ἑαυτὰ εἶναι αἱρετά , τὰ δὲ δι’ ἕτερα . Τὰ μὲν γὰρ τίμια καὶ ἐπαινετά , καὶ τὰς δυνάμεις καθ’ οὑτά · ( καὶ γὰρ τὰς δυνάμεις ὑπάρχειν τῶν καθ’ αὑτὰ ἀγαθῶν , οἷον πλοῦτον καὶ ἀρχάς , οἷς ἂν χρήσαιτο καὶ ἃς ζητήσειεν · ὁ ἀγαθὸς ἀνήρ · καὶ οἷς δύναται εὖ χρῆσθαι , ἀγαθά , καὶ καθ’ ἑαυτὰ ἀγαθὰ πεφυκέναι , ὥσπερ ὑγιεινά , ἃ καὶ ζητήσειεν ἂν ὁ ἰατρός , καὶ δύναιτο χρῆσθαι · ) τὰ δὲ ὠφέλιμα δι’ ἕτερα · τῷ γὰρ ποιεῖν ἕτερα , καὶ σώζειν , τῶν αἱρετῶν ὑπάρχειν .
Lemmas: ἐπεί δέ εὐδαιμονία ὁ μέγας ἀγαθός , διαιρετέον ποσαχῶς λέγω ὁ ἀγαθός . τριχῶς δή φημί λέγω , ὁ τε γάρ πᾶς ὁ εἰμί σωτηρία αἴτιος , καί ὁ κατηγορέω πᾶς ἀγαθός , καί ὁ διαυθαιρετος · ὅς ὁ μέν δήω θεός εἰμί ὁ πρῶτος , ὁ δέ πᾶς γένος ὁ ἀγαθός , ὁ δέ τέλος , ἐπί ὅς πᾶς ἀναφέρω , ὅσπερ εἰμί εὐδαιμονία . καί ὁ διαυθαιρετος δέ τριχῶς λέγω , ἢ ὅς χάρις τις πράσσω ὡς ἔσχατος ἢ ὅς χάρις πᾶς · ἢ τρίτος ὅς μέρος γίγνομαι οὗτος . ὁ δέ διαυθαιρετος ὁ μέν εἰμί τελικός , ὁ δέ ποιητικός . τελικός μέν ὁ κατά ἀρετή προηγούμενος πρᾶξις · ποιητικός δέ ὁ ὑλικός ὁ αἱρετός . ὁ δέ ἀγαθός ὁ μέν εἰμί τίμιος , ὁ δέ ἐπαινετός , ὁ δέ δύναμις , ὁ δέ ὠφέλιμος . Τίμιος μέν , οἷος θεός , ἄρχω , πατήρ · ἐπαινετός δέ , οἷος δικαιοσύνη , φρόνησις · δύναμις δέ , οἷος πλοῦτος , ἀρχή , ἐξουσία · ὠφέλιμος δέ , ὁ ποιητικός οὗτος καί φυλακτικός , οἷος ὑγίεια καί εὐεξία . ἔτι ὁ αἱρετός καί ἀγαθός ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός , ὁ δέ διά ἕτερος . ὁ μέν γάρ τίμιος καί ἐπαινετός , καί ὁ δύναμις κατά οὐτάω · ( καί γάρ ὁ δύναμις ὑπάρχω ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀγαθός , οἷος πλοῦτος καί ἀρχή , ὅς εἄν χράω καί ὅς ζητέω · ὁ ἀγαθός ἀνήρ · καί ὅς δύναμαι εὕω χράω , ἀγαθός , καί κατά ἑαυτοῦ ἀγαθός φύω , ὥσπερ ὑγιεινός , ὁ καί ζητέω εἄν ὁ ἰατρός , καί δύναμαι χράω · ) ὁ δέ ὠφέλιμος διά ἕτερος · ὁ γάρ ποιέω ἕτερος , καί σῴζω , ὁ αἱρετός ὑπάρχω .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.33
Ἄλλη διαίρεσις , τῶν καθ’ αὑτὰ ἀγαθῶν τὰ μὲν εἶναι τέλη , τὰ δ’ οὐ τέλη , οἷον δικαιοσύνην μέν , καὶ ἀρετήν , καὶ ὑγίειαν , τέλη , καὶ ἁπλῶς , ὅσα ἐκ τῶν καθ’ ἕκαστα γενομένων καὶ κεφαλαιούμενα ὑπάρχει , ὥσπερ τὴν ὑγίειαν , οὐ μὴν τό τε ὑγιαῖνον , οὐδὲ τὴν θεραπείαν τοῦ κάμνοντος . Εὐφυΐαν δέ , καὶ ἀναμνήσεις , καὶ μαθήσεις , οὐ τέλη . Ἄλλη διαίρεσις , τῶν τελέων τὰ μὲν παντὶ ἀγαθὰ εἶναι , τὰ δ’ οὐ παντί . Τὴν μὲν ἀρετὴν καὶ φρόνησιν παντὶ ἀγαθά , ὅτῳ γὰρ ἂν παραγένηται ὠφελεῖν · πλοῦτον δὲ καὶ ἀρχὰς καὶ δυνάμεις οὐ παντί . Πῶς οὖν ἀγαθά ; Καθ’ ὅσον ἀφώρισται τὸ εἶναι ἀγαθὰ τῇ τοῦ ἀγαθοῦ ἀνδρὸς χρήσει . Φαίνεσθαι δὲ ταῦτα καὶ ζητητέα εἶναι καὶ χρωμένοις ὠφελεῖν . Οἷς δὲ τὸν ἀγαθὸν εὖ χρῆσθαι , τούτοις τὸν κακὸν κακῶς · ὥσπερ οἷς ἂν εὖ τὸν μουσικόν , τούτοις τὸν ἄμουσον κακῶς . Ἅμα δὲ κακῶς χρώμενον βλάπτεσθαι , καθάπερ ἵππον ἀγαθὸν ὄντα τὸν μὲν ἱππικὸν ὠφελεῖν , βλάπτειν δὲ τὸν ἄφιππον οὐ μετρίως .
Lemmas: ἄλλη διαίρεσις , ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀγαθός ὁ μέν εἰμί τέλος , ὁ δέ οὖον τέλος , οἷος δικαιοσύνη μέν , καί ἀρετή , καί ὑγίεια , τέλος , καί ἁπλόος , ὅσος ἐκ ὁ κατά ἕκαστος γίγνομαι καί κεφαλαιόω ὑπάρχω , ὥσπερ ὁ ὑγίεια , οὖον μήv ὁ τε ὑγιαίνω , οὐδέ ὁ θεραπεία ὁ κάμνω . εὐφυΐα δέ , καί ἀναμιμνήσκω , καί μανθάνω , οὖον τέλος . ἄλλη διαίρεσις , ὁ τέλος ὁ μέν πᾶς ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ οὖον πᾶς . ὁ μέν ἀρετή καί φρόνησις πᾶς ἀγαθός , ὅστις γάρ εἄν παραγίγνομαι ὠφελέω · πλοῦτος δέ καί ἀρχή καί δύναμις οὖον πᾶς . Πῶς οὖν ἀγαθός ; κατά ὅσος ἀφορίζω ὁ εἰμί ἀγαθός ὁ ὁ ἀγαθός ἀνήρ χρῆσις . φαίνω δέ οὗτος καί ζητητέος εἰμί καί χράω ὠφελέω . οἷς δέ ὁ ἀγαθός εὕω χράω , οὗτος ὁ κακός κακῶς · ὥσπερ ὅς εἄν εὕω ὁ μουσικός , οὗτος ὁ ἄμουσος κακῶς . ἅμα δέ κακῶς χράω βλάπτω , καθάπερ ἵππος ἀγαθός εἰμί ὁ μέν ἱππικός ὠφελέω , βλάπτω δέ ὁ ἄφιππος οὖον μέτριος .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.34
Ἔτι τῶν ἀγαθῶν τὰ μὲν εἶναι περὶ ψυχήν , τὰ δὲ περὶ σῶμα , τὰ δ’ ἐκτός . Περὶ ψυχὴν μέν , οἷον εὐφυΐαν τε καὶ τέχνην , καὶ ἀρετήν , καὶ σοφίαν , καὶ φρόνησιν , καὶ ἡδονήν · περὶ σῶμα δέ , ὑγίειαν , καὶ εὐαισθησίαν , καὶ κάλλος , καὶ ἰσχύν , καὶ ἀρτιότητα , καὶ πάντα τὰ μόρια σὺν ταῖς δυνάμεσι καὶ ἐνεργείαις · ἐκτὸς δέ , πλοῦτον , καὶ δόξαν , καὶ εὐγένειαν , καὶ δυναστείαν , καὶ φίλους , καὶ συγγενεῖς , καὶ πατρίδα . Τῶν δὲ περὶ ψυχὴν ἀγαθῶν τὰ μὲν ἀεὶ φύσει παρεῖναι , καθάπερ δὴ ὀξύτητα , καὶ μνήμην , τό τε ὅλον εὐφυΐαν · τὰ δ’ ἐξ ἐπιμελείας περιγίγνεσθαι , ὡς τάς τε προπαιδεύσεις καὶ διαίτας ἐλευθερίους · τὰ δ’ ἐκ τελειότητος ὑπάρχειν , οἷον φρόνησιν , δικαιοσύνην , τε · λευταῖον δὲ σοφίαν .
Lemmas: ἔτι ὁ ἀγαθός ὁ μέν εἰμί περί Ψυχή , ὁ δέ περί σῶμα , ὁ δέ ἐκτός . περι ψυχή μέν , οἷος εὐφυΐα τε καί τέχνη , καί ἀρετή , καί σοφία , καί φρόνησις , καί ἡδονή · περί σῶμα δέ , ὑγίεια , καί εὐαισθησία , καί κάλλος , καί ἰσχύς , καί ἀρτιότης , καί πᾶς ὁ μόριον σύν ὁ δύναμις καί ἐνέργεια · ἐκτός δέ , πλοῦτος , καί δόξα , καί εὐγένεια , καί δυναστεία , καί φίλος , καί συγγενής , καί πατρίς . ὁ δέ περί ψυχή ἀγαθός ὁ μέν ἀεί φύσις πάρειμι , καθάπερ δή ὀξύτης , καί μνήμη , ὁ τε ὅλος εὐφυΐα · ὁ δέ ἐκ ἐπιμέλεια περιγίγνομαι , ὡς ὁ τε προπαιδεύω καί δίαιτα ἐλευθέριος · ὁ δέ ἐκ τελειότης ὑπάρχω , οἷος φρόνησις , δικαιοσύνη , τε · λευταῖον δέ σοφία .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.35
Ἔτι δὲ τῶν ἀγαθῶν τὰ μὲν ἡμᾶς καὶ κτήσασθαι καὶ ἀποβαλεῖν , ὡς πλοῦτον · τὰ δὲ κτήσασθαι μέν , ἀποβαλεῖν δ’ οὐ , ὡς εὐτυχίαν , ἀθανασίαν · τὰ δὲ ἀποβαλεῖν μέν , κτήσασθαι δ’ οὐ , ὡς αἴσθησιν , ὡς τὸ ζῆν · τὰ δ’ οὔτε κτήσασθαι οὔτ’ ἀποβαλεῖν , ὡς εὐγένειαν .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ ἀγαθός ὁ μέν ἐγώ καί κτάομαι καί ἀποβάλλω , ὡς πλοῦτος · ὁ δέ κτάομαι μέν , ἀποβάλλω δέ οὖον , ὡς εὐτυχία , ἀθανασία · ὁ δέ ἀποβάλλω μέν , κτάομαι δέ οὖον , ὡς αἴσθησις , ὡς ὁ ζῶ · ὁ δέ οὔτε κτάομαι οὔτε ἀποβάλλω , ὡς εὐγένεια .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.36
Ἔτι τῶν ἀγαθῶν τὰ μὲν εἶναι διαυθαίρετα μόνον , ὡς ἡδονὴν καὶ ἀοχλησίαν · τὰ δὲ ποιητικὰ μόνον , ὡς πλοῦτον · τὰ δὲ ποιητικὰ καὶ διαυθαίρετα , ὡς ἀρετήν , φίλους , ὑγίειαν . Καὶ ἄλλως δὲ πολλαχῶς διαιρεῖσθαι τἀγαθά , διὰ τὸ μὴ ἓν εἶναι γένος αὐτῶν , ἀλλὰ κατὰ τὰς δέκα λέγεσθαι κατηγορίας · ἐν ὁμωνυμίᾳ γὰρ ἐκφέρεσθαι τἀγαθόν , τά τε τοιαῦτα πάντα ὄνομα κοινὸν ἔχειν μόνον , τὸν δὲ τοῦ κοινοῦ ὀνόματος λόγον ἕτερον .
Lemmas: ἔτι ὁ ἀγαθός ὁ μέν εἰμί διαυθαιρετος μόνος , ὡς ἡδονά καί ἀοχλησία · ὁ δέ ποιητικός μόνος , ὡς πλοῦτος · ὁ δέ ποιητικός καί διαυθαιρετος , ὡς ἀρετή , φίλος , ὑγίεια . καί ἄλλως δέ πολλαχῶς διαιρέω τἀγαθά , διά ὁ μή εἷς εἰμί γένος αὐτός , ἀλλά κατά ὁ δέκα λέγω κατηγορία · ἐν ὁμωνυμία γάρ ἐκφέρω τἀγαθόν , ὁ τε τοιοῦτος πᾶς ὄνομα κοινός ἔχω μόνος , ὁ δέ ὁ κοινός ὄνομα λόγος ἕτερος .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.38
Τῶν δὲ παθῶν καὶ ὁρμῶν τὰ μὲν εἶναι ἀστεῖα , τὰ δὲ φαῦλα , τὰ δὲ μέσα . Ἀστεῖα μέν , φιλίαν , χάριν , νέμεσιν , αἰδῶ , θάρσος , ἔλεον · φαῦλα δέ , φθόνον , ἐπιχαιρεκακίαν , ὕβριν · μέσα δέ , λύπην , φόβον , ὀργήν , ἡδονήν , ἐπιθυμίαν . Τούτων δὲ τὰ μὲν αἱρετέον καθάπαξ , τὰ δὲ ὁριστέον . Πᾶν δὲ πάθος περὶ ἡδονὴν συνίστασθαι καὶ λύπην , δι’ ὅ καὶ περὶ ταύτας τὰς ἠθικὰς ἀρετὰς ὑπάρχειν . Φιλαργυρίαν δέ , καὶ φιληδονίαν , καὶ ἐρωτομανίαν , καὶ τὰ τοιαῦτα , ἕξεις εἶναι ἀλλοίας παρὰ τὰς κακίας . Ἔρωτα δ’ εἶναι τὸν μὲν φιλίας , τὸν δὲ συνουσίας , τὸν δὲ ἀμφοῑν · δι’ ὃ καὶ τὸν μὲν σπουδαῖον , τὸν δὲ φαῦλον , τὸν δὲ μέσον .
Lemmas: ὁ δέ πάθος καί ὁρμή ὁ μέν εἰμί ἀστεῖος , ὁ δέ φαῦλος , ὁ δέ μέσος . Ἀστεῖος μέν , φίλιος , χάρις , νέμος , αἰδώς , θάρσος , ἔλεος · φαῦλος δέ , φθόνος , ἐπιχαιρεκακία , ὕβρις · μέσος δέ , λύπη , φόβος , ὀργή , ἡδονή , ἐπιθυμία . οὗτος δέ ὁ μέν αἱρετέος καθάπαξ , ὁ δέ ὁριστέον . Πᾶν δέ πάθος περί ἡδονά συνίστημι καί λύπη , διά ὅς καί περί οὗτος ὁ ἠθικός ἀρετή ὑπάρχω . φιλαργυρία δέ , καί φιληδονία , καί ἐρωτομανία , καί ὁ τοιοῦτος , ἔχω εἰμί ἀλλοῖος παρά ὁ κακία . Ἔρως δέ εἰμί ὁ μέν φίλιος , ὁ δέ συνουσία , ὁ δέ ἄμφω · διά ὅς καί ὁ μέν σπουδαῖος , ὁ δέ φαῦλος , ὁ δέ μέσος .
arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.39
Τῆς φιλίας δ’ εἶναι διαφορὰς τέσσαρας , ἑταιρικήν , συγγενικήν , ξενικήν , ἐρωτικήν · εἰ δὲ καὶ εὐεργετικὴν καὶ θαυμαστικὴν συγκαταριθμητέον , λόγου δεῖ . Ἀρχὴν δὲ τῆς μὲν ἑταιρικῆς εἶναι τὴν συνήθειαν , τῆς δὲ συγγενικῆς , τὴν φύσιν , τῆς δὲ ξενικῆς τὴν χρείαν , τῆς δὲ ἐρωτικῆς τὸ πάθος , τῆς δὲ εὐεργετικῆς τὴν χάριν , τῆς δὲ θαυμαστικῆς τὴν δύναμιν . Πασῶν δὲ συλλήβδην εἶναι τέλη τρία , τὸ καλόν , τὸ συμφέρον , τὸ ἡδύ . Πάντα γὰρ τὸν ὁπωσοῦν πρὸς φιλίαν ἰόντα , διά τι τούτων ἢ διὰ πάντα τὴν φιλίαν αἱρεῑσθαι . Πρώτην μὲν οὖν , ὡς προέφην , εἶναι τὴν πρὸς ἑαυτὸν φιλίαν , δευτέραν δέ , τὴν πρὸς τοὺς γειναμένους · ἐφεξῆς δέ , τὰς πρὸς τοὺς ἄλλους οἰκείους καὶ ὀθνείους · δι’ ὃ καὶ ἐν μὲν τῇ πρὸς ἑαυτὸν εὐλαβεῖσθαι δεῖ τὴν ὑπερβολήν , ἐν δὲ ταῑς πρὸς τοὺς ἄλλους , τὴν ἔλλειψιν · τὸ μὲν γὰρ φιλαυτίας , τὸ δὲ φειδωλίας ἔχει διαβολήν .
Lemmas: ὁ φίλιος δέ εἰμί διαφορά τέσσαρες , ἑταιρικός , συγγενικός , ξενικός , ἐρωτικός · εἰμί δέ καί εὐεργετικός καί θαυμαστικός συγκαταριθμέω , λόγος δεῖ . Ἀρχή δέ ὁ μέν ἑταιρικός εἰμί ὁ συνήθεια , ὁ δέ συγγενικός , ὁ φύσις , ὁ δέ ξενικός ὁ χρεία , ὁ δέ ἐρωτικός ὁ πάθος , ὁ δέ εὐεργετικός ὁ χάρις , ὁ δέ θαυμαστικός ὁ δύναμις . Πᾶς δέ συλλήβδην εἰμί τέλος τρεῖς , ὁ καλός , ὁ συμφέρω , ὁ ἡδύς . Πάν γάρ ὁ ὁπωσοῦν πρός φίλιος εἶμι , διά τίς οὗτος ἢ διά πᾶς ὁ φίλιος αἱρέω . Πρότερος μέν οὖν , ὡς πρόφημι , εἰμί ὁ πρός ἑαυτοῦ φίλιος , δύο δέ , ὁ πρός ὁ γείνομαι · ἐφεξῆς δέ , ὁ πρός ὁ ἄλλος οἰκεῖος καί ὀθνεῖος · διά ὅς καί ἐν μέν ὁ πρός ἑαυτοῦ εὐλαβέομαι δεῖ ὁ ὑπερβολή , ἐν δέ ὅς πρός ὁ ἄλλος , ὁ ἔλλειψις · ὁ μέν γάρ φιλαυτία , ὁ δέ φειδωλία ἔχω διαβολή .