arius-didymus.liber-de-philosophorum-sectis-epitome-ap-stobaeum 3.12
Ἀγαθόν ἐστιν ἀφ’ οὗ συμβαίνει τὸ ὠφελεῖσθαι · καὶ οὗ πάντ’ ἐφίεται τὰ λόγον ἔχοντα προηγουμένως · καὶ ὃ ἤτοι κατὰ φύσιν ἐστίν , ἢ ποιητικὸν τοῦ κατὰ φύσιν · καὶ τὸ ὀρεκτικὸν κατὰ φύσιν · καὶ τὸ κινητικὸν τῆς κατὰ φύσιν ἐχούσης ὀρέξεως , καὶ καθ’ ὃ ἕκαστον εὖ ἔχει ὅσον ἐπὶ τῇ ἐκείνου παρουσίᾳ , ἢ ποιητικόν ἐστι τοῦ τοιούτου · καὶ ὃ ἤτοι δι’ αὑτό ἐστιν αἱρετόν , ἢ ποιητικὸν τοῦ αἱρετοῦ · καὶ ὃ ἤτοι εὐδαιμονία ἐστίν , ἢ συμβαλλόμενον πρὸς εὐδαιμονίαν · καὶ καθάπερ Στράτων , τὸ τελειοῦν τὴν δύναμιν , δι’ ἧς τῆς ἐνεργείας τυγχάνομεν · καὶ τὸ σωστικὸν τῆς ἑκάστου οὐσίας , καθὸ κρατήσει τῶν μερῶν τὰ μετέχοντα τῆς τοιαύτης δυνάμεως , καὶ πολλαχῶς ἄλλως . Πλάτων δὲ τοιαύτῃ χρῆται διαιρέσει , θήσω δὲ κατὰ λέξιν ἐκ τοῦ πρώτου τῶν Νόμων , καὶ διὰ τὸ κάλλος τῆς φράσεως , καὶ διὰ τὴν σαφήνειαν . Διττὰ δ’ ἀγαθά ἐστι , τὰ μὲν ἀνθρώπινα , τὰ δὲ θεῖα , ἤρτηται δ’ ἐκ τῶν θείων θάτερα , καὶ ἐὰν δέχηταί τις τὰ μείζονα , παρίστασθαι καὶ τὰ ἐλάττονα , εἰ δὲ μή , στέρεται ἀμφοῖν . Ἔστι δὲ τὰ μὲν ἐλάττονα , ὧν ἡγεῖται μὲν ὑγίεια · κάλλος δὲ δεύτερον , τὸ δὲ τρίτον ἰσχύς , εἴς τε δρόμον καὶ εἰς τὰς ἄλλας πάσας κινήσεις τῷ σώματι , τέταρτον δὲ δὴ πλοῦτος , οὐ τυφλός ; ἀλλ’ ὀξὺ βλέπων , ἄνπερ ἅμ’ ἕπηται φρονήσει . Ὃ δὴ πρῶτον αὖ τῶν θείων ἡγεμονοῦν ἐστιν ἀγαθῶν , ἡ φρόνησις · δεύτερον δὲ μετὰ νοῦν σώφρων ψυχῆς ἕξις · ἐκ δὲ τούτῳν μετ’ ἀνδρείας κραθέντων τρίτον ἂν εἴη δικαιοσύνη , τέταρτον ἀνδρεία . Ταῦτα δὲ πάντα ἐκείνων ἔμπροσθεν τέτακται φύσει , καὶ δὴ καὶ τῷ νομοθέτῃ τακτέον οὕτως . Ἔτι καὶ τοῦτον ἐνδιαστέλλομαι τὸν τρόπον · Πλάτων πολύφωνος ὤν , οὐχ ὥς τινες οἴονται πολύδοξος , πολλαχῶς διήρηται τἀγαθόν . Διχῶς μὲν τῷ γένει τῶν ἀγαθῶν · τὰ μὲν θεῖα , τὰ δ’ ἀνθρώπινα · θεῖα μὲν τὰς περὶ τὴν ψυχὴν ἀρετὰς λέγων , ἀνθρώπινα δὲ τὰς περὶ τὸ σωματικὸν μέρος εὐεξίας , καὶ τὰς ἀπὸ τῶν ἐκτὸς λεγομένων εὐπορίας . Τριχῶς δὲ τοῖς τόποις · τῶν γὰρ ἀγαθῶν τὰ μὲν περὶ ψυχήν , τὰ δὲ περὶ σῶμα , τὰ δ’ ἐν τοῖς ἐκτός , ἃ ἀρετὰς εἴποις ἂν καὶ εὐπορίας καὶ εὐεξίας . Πενταχῶς δὲ τοῖς εἴδεσι · πρῶτον μὲν γὰρ τἀγαθὸν τὴν ἰδέαν αὐτὴν ἀποφαίνεται , ὅπερ ἐστὶ θεῖον καὶ χωριστόν · δεύτερον δὲ τὸ ἐκ φρονήσεως καὶ ἡδονῆς σύνθετον , ὅπερ ἐνίοις δοκεῖ κατ’ αὐτὸ εἶναι τέλος τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς · τρίτον αὐτὴν καθ’ αὑτὴν τὴν φρόνησιν · τέταρτον τὸ ἐκ τῶν ἐπιστημῶν καὶ τεχνῶν σύνθετον · πέμπτον αὐτὴν καθ’ αὑτὴν τὴν ἡδονήν . Ταύταις κέχρηται ταῖς διαστολαῖς ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Νόμων , μάλιστα κἀν τῷ Φιλήβῳ . Ἄλλως · Μόνον μὲν τὸ καλὸν ἀγαθόν , καθότι τῶν ὄντων οὐδὲν ἀγαθόν , εἰ μὴ μεταλάβοι τῆς ἀρετῆς , ὥσπερ ὁ δαλὸς καὶ ὁ σίδηρος τοῦ πυρός , οὗ χωρὶς οὐδὲ ἁπλῶς θερμόν . Μετὰ δ’ ἄλλων ἀγαθῶν , τῶν τριῶν γενῶν , ὅτι μετείληφεν αὐτοῦ τὰ δύο , τὰ σωματικὰ σὺν τοῖς ἐκτός . Ὡς γὰρ τῆς σελήνης ἀφώτιστος μὲν ἡ οὐσία καθ’ αὑτήν , μεταλήψει δὲ τῆς ἡλιακῆς αὐγῆς φωτίζεται , οὕτως οὐδὲν ὃ μὴ μετέχει τῆς ἀρετῆς , ἀγαθόν . Τοῖς γὰρ ἀνθρωπίνοις τὸ δύνασθαι ὠφελεῖν ἐκ τῶν θείων πάρεστιν .
Lemmas: ἀγαθός εἰμί ἀπό ὅς συμβαίνω ὁ ὠφελέω · καί ὅς πᾶς ἐφίημι ὁ λόγος ἔχω προηγουμένως · καί ὅς ἤτοι κατά φύσις εἰμί , ἢ ποιητικός ὁ κατά φύσις · καί ὁ ὀρεκτικός κατά φύσις · καί ὁ κινητικός ὁ κατά φύσις ἔχω ὄρεξις , καί κατά ὅς ἕκαστος εὕω ἔχω ὅσος ἐπί ὁ ἐκεῖνος παρουσία , ἢ ποιητικός εἰμί ὁ τοιοῦτος · καί ὅς ἤτοι διά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός , ἢ ποιητικός ὁ αἱρετός · καί ὅς ἤτοι εὐδαιμονία εἰμί , ἢ συμβάλλω πρός εὐδαιμονία · καί καθάπερ Στράτων , ὁ τελειόω ὁ δύναμις , διά ὅς ὁ ἐνέργεια τυγχάνω · καί ὁ σωστικός ὁ ἕκαστος οὐσία , καθό κρατέω ὁ μέρος ὁ μετέχω ὁ τοιοῦτος δύναμις , καί πολλαχῶς ἄλλως . Πλάτων δέ τοιοῦτος χράω διαίρεσις , τίθημι δέ κατά λέξις ἐκ ὁ πρῶτος ὁ Νόμων , καί διά ὁ κάλλος ὁ φράσις , καί διά ὁ σαφήνεια . δισσός δέ ἀγαθός εἰμί , ὁ μέν ἀνθρώπινος , ὁ δέ θεῖον , ἀρτέομαι δέ ἐκ ὁ θεῖον ἕτερος , καί ἐάν δέχομαι τις ὁ μείζων , παρίστημι καί ὁ μικρός , εἰμί δέ μή , στέρομαι ἄμφω . εἰμί δέ ὁ μέν μικρός , ὅς ἡγέομαι μέν ὑγίεια · κάλλος δέ δύο , ὁ δέ τρίτος ἰσχύς , εἰς τε δρόμος καί εἰς ὁ ἄλλος πᾶς κινέω ὁ σῶμα , τέταρτος δέ δή πλοῦτος , οὖον τυφλός ; ἀλλά ὀξύς2 βλέπω , ἐάν ἅμα ἕπω φρόνησις . ὅς δή πρῶτος αὖος ὁ θεῖον ἡγεμονέω εἰμί ἀγαθός , ὁ φρόνησις · δύο δέ μετά νόος σώφρων Ψυχή ἕξις · ἐκ δέ οὗτος μετά ἀνδρεῖος κεράννυμι τρίτος εἄν εἰμί δικαιοσύνη , τέταρτος ἀνδρεία . οὗτος δέ πᾶς ἐκεῖνος ἔμπροσθεν τάσσω φύσις , καί δή καί ὁ νομοθέτης τακτέον οὕτως . ἔτι καί οὗτος ἐνδιαστέλλομαι ὁ τρόπος · Πλάτων πολύφωνος εἰμί , οὐ ὅς τις οἴομαι Πολύδοξος , πολλαχῶς διαιρέω τἀγαθόν . διχόω μέν ὁ γένος ὁ ἀγαθός · ὁ μέν θεῖον , ὁ δέ ἀνθρώπινος · θεῖον μέν ὁ περί ὁ ψυχή ἀρετή λέγω , ἀνθρώπινος δέ ὁ περί ὁ σωματικός μέρος εὐεξία , καί ὁ ἀπό ὁ ἐκτός λέγω εὐπορία . τριχῶς δέ ὁ τόπος · ὁ γάρ ἀγαθός ὁ μέν περί Ψυχή , ὁ δέ περί σῶμα , ὁ δέ ἐν ὁ ἐκτός , ὁ ἀρετή εἶπον εἄν καί εὐπορία καί εὐεξία . πενταχῶς δέ ὁ εἶδος · πρῶτος μέν γάρ ἀγαθός ὁ ἰδέα αὐτός ἀποφαίνω , ὅσπερ εἰμί θέω καί χωριστός · δύο δέ ὁ ἐκ φρόνησις καί ἡδονή συντίθημι , ὅσπερ ἔνιοι δοκέω κατά αὐτός εἰμί τέλος ὁ ἀνθρώπινος ζωή · τρίτος αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ φρόνησις · τέταρτος ὁ ἐκ ὁ ἐπιστήμη καί τέχνη συντίθημι · πέμπτος αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ἡδονή . οὗτος χράομαι ὁ διαστολή ἐν ὁ πρῶτος ὁ Νόμων , μάλιστα ἐν ὁ Φίληβος . ἄλλος · Μόνος μέν ὁ καλός ἀγαθός , καθότι ὁ εἰμί οὐδείς ἀγαθός , εἰμί μή μεταλαμβάνω ὁ ἀρετή , ὥσπερ ὁ δαλός καί ὁ σίδηρος ὁ πῦρ , ὅς Χωρὶς οὐδέ ἁπλόος θερμός . μετά δέ ἄλλος ἀγαθός , ὁ τρεῖς γένος , ὅτι μεταλαμβάνω αὐτός ὁ δύο , ὁ σωματικός σύν ὁ ἐκτός . ὡς γάρ ὁ σελήνη ἀφώτιστος μέν ὁ οὐσία κατά ἑαυτοῦ , μεταλαμβάνω δέ ὁ ἡλιακός αὐγή φωτίζω , οὕτως οὐδείς ὅς μή μετέχω ὁ ἀρετή , ἀγαθός . ὁ γάρ ἀνθρώπινος ὁ δύναμαι ὠφελέω ἐκ ὁ θεῖον πάρειμι .