aristoxenus-music.fragmenta 2.11
Κύλων , ἀνὴρ Κροτωνιάτης , γένει μὲν καὶ δόξη καὶ πλούτῳ πρωτεύων τῶν πολιτῶν , ἄλλως δὲ χαλεπός τις καὶ βίαιος καὶ θορυβώδης καὶ τυραννικὸς τὸ ἦθος , πᾶσαν προθυμίαν παρασχόμενος πρὸς κοινωνῆσαι τοῦ Πυθαγορείου βίου , καὶ προσελθὼν πρὸς αὐτὸν τὸν Πυθαγόραν ἤδη πρεσβύτην ὄντα , ἀπεδοκιμάσθη διὰ τὰς προειρημένας αἰτίας . Γενομένου δὲ τούτου , πόλεμον ἰσχυρὸν ἤρατο καὶ αὐτὸς καὶ οἰ φίλοι αὐτοῦ τε τοῦ Κύλωνος πρὸς αὐτόν τε Πυθαγόραν καὶ τοὺς ἑταίρους · καὶ οὕτω σφοδρά τις ἐγένετο καὶ ἄκρατος ἡ φιλοτιμία αὐτοῦ τε ἐκεῖ διέτριβον μετ’ ἀλλήλων . Προϊόντος δὲ τοῦ χρόνου , τοῦ Κύλωνος καὶ τῶν μετ’ ἐκείνου τεταγμένων , ὥστε διατεῖναι μέχρι τῶν τελευταίων Πυθαγορείων . Ὁ μὲν ὦν Πυθαγόρας διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν ἀπῆλθεν εἰς τὸ Μεταπόντιον , κἀκεῖ λέγεται καταστρέψαι τὸν βίον . Οἱ δὶ Κυλώνειοι λεγόμενοι διετέλουν πρὸς τοὺς Πυθαγορείους στασιάζοντες καὶ πᾶσαν ἐνδεικνύμενοι δυσμένειαν · ἀλλ’ ὅμως ἐπεκράτει μέχρι τινὸς ἡ τῶν Πυθαγορείων καλοκαγαθία , καὶ ἡ τῶν πλεόνων αὐτῶν βούλη . σις , ὥστε ὑπ’ ἐκείνων οἰκονομεῖσθαι βούλεσθαι περὶ τὰς πολιτείας , τέλος δὲ εἰς τοσοῦτον ἐπεβούλευσε τοῖς ἀνδράσιν , ὥστε ἐν τῇ Μίλωνος οἰκίᾳ ἐν Κρότωνι συνεδρευόντων τῶν Πυθαγορείων , καὶ βουλευομένων περὶ πολεμικῶν ( πολιτικῶν conj . Mahn . ) πραγμάτων , ὑφάψαντες τὴν οἰκίαν κατέκαυσαν τοὺς ἄνδρας πλὴν δυοῖν , Ἀρχίππου τε καὶ Λύσιδος · οὗτοι γὰρ τελεώτατοι ( νεώτατοι Bentl . ) ὄντες καὶ εὐρωστότατοι , διεξεπαίσαντο ἔξω πως . Γενομένου δὲ τούτου , καὶ λόγον οὐδένα ποιησαμένων τῶν πολλῶν περὶ τοῦ συμβάντος πάθους , ἐπαύσαντο τῆς ἐπιμελείας οἱ Πυθαγόρειοι · συνέβη δὲ τοῦτο δι’ ἀμφοτέρας τὰς αἰτίας , διά τε τὴν ὀλιγωρίαν τῶν πόλεων ( τοῦ τοιούτου γὰρ καὶ τηλικούτου γενομένου πάθους οὐδεμίαν ἐπιστροφὴν ἐποιήσαντο ) διά τε τὴν ἀπώλειαν τῶν ἡγεμονικωτάτων ἀνδρῶν · τῶν δὲ δύο τῶν περισωθέντων , ἀμφοτέρων Ταραντίνων ὄντων , ὁ μὲν Ἄρχιππος ἀνεχώρησεν εἰς Τάραντα , ὁ δὲ Λύσις μισήσας τὴν ὀλιγωρίαν ἀπῆρεν εἰς τὴν Ἑλλάδα , καὶ ἑν Ἀχαίᾳ διέτριβε τῇ Πελοποννησιακῇ · ἔπειτα εἰς Θήβας μετῳκίσατο , σπουδῆς τινὸς γενομένης · οὗπερ ἐγένετο Ἐπαμινώνδας ἀκροατὴς , καὶ πατέρα τὸν Λύσιν ἐκάλεσεν · ὧδε καὶ τὸν βίον κατέστρεψεν . Οἱ δὲ λοιποὶ τῶν Πυθαγορείων ἀπέστησαν τῆς Ἰταλίας , πλὴν Ἀρχύτου τοῦ Ταραντίνου . Ἀθροισθέντες δὲ εἰς τὸ Ῥήγιον , καὶ τῶν πολιτευμάτων ἐπὶ τὸ χεῖρον προβαινόντων · ἦσαν δὲ οἱ σπουδαιότατοί τε ( τότε ? ) Φάντων καὶ Ἐχεκράτης καὶ Πολύμναστος καὶ Διοκλῆς Φλιάσιοι , Ξενόφιλος δὲ Χαλκιδεὺς τῶν ἀπὸ Θρᾴκης Χαλκιδέων · ἐφύλαξαν μὲν οὖν τὰ ἐξ ἀρχῆς ἤθη καὶ τὰ μαθήματα , καίτοι ἐκλειπούσης τῆς αἱρέσεως , ἕως εὐγενῶν ἠφανίσθησαν . Ταῦτα μὲν οὖν Ἀριστόξενος διηγεῖται .
Lemmas: Κύλων , ἀνήρ Κροτωνιάτης , γένος μέν καί δόξα καί πλοῦτος πρωτεύων ὁ πολίτης , ἄλλως δέ χαλεπός τις καί βίαιος καί θορυβώδης καί τυραννικός ὁ ἦθος , πᾶς προθυμία παρέχω πρός κοινωνέω ὁ πυθαγόρειος βίος , καί προσέρχομαι πρός αὐτός ὁ Πυθαγόρας ἤδη πρεσβύτης εἰμί , ἀποδοκιμάζω διά ὁ προλέγω αἰτία . γίγνομαι δέ οὗτος , πόλεμος ἰσχυρός ἀείρω καί αὐτός καί ὁ φίλος αὐτός τε ὁ Κύλων πρός αὐτός τε Πυθαγόρας καί ὁ ἑταῖρος · καί οὕτως σφοδρός τις γίνομαι καί ἄκρατος ὁ φιλοτιμία αὐτός τε ἐκεῖ διατρίβω μετά ἀλλήλων . πρόειμι δέ ὁ χρόνος , ὁ Κύλων καί ὁ μετά ἐκεῖνος τάσσω , ὥστε διατείνω μέχρι ὁ τελευταῖος Πυθαγόρειος . ὁ μέν οὖν Πυθαγόρας διά οὗτος ὁ αἰτία ἀπέρχομαι εἰς ὁ Μεταπόντιον , ἐκεῖ λέγω καταστρέφω ὁ βίος . ὁ διό Κυλώνειος λέγω διατελέω πρός ὁ Πυθαγόρειος στασιάζω καί πᾶς ἐνδείκνυμι δυσμένεια · ἀλλά ὅμως ἐπικρατέω μέχρι τις ὁ ὁ Πυθαγόρειος καλοκαγαθία , καί ὁ ὁ πολύς αὐτός βουλή . τις , ὥστε ὑπό ἐκεῖνος οἰκονομέω βούλομαι περί ὁ πολιτεία , τέλος δέ εἰς τοσοῦτος ἐπιβουλεύω ὁ ἀνήρ , ὥστε ἐν ὁ Μίλων οἰκία ἐν Κρότων συνεδρεύω ὁ Πυθαγόρειος , καί βουλεύω περί πολεμικός ( πολιτικός conj . Mahn . ) πρᾶγμα , ὑφάπτω ὁ οἰκία κατακαίω ὁ ἀνήρ πλήν δύο , Ἄρχιππος τε καί Λύσις · οὗτος γάρ τέλειος ( νέος Bentl . ) ο καί εὔρωστος , διεκπαίω ἔξω πως . γίγνομαι δέ οὗτος , καί λόγος οὐδείς ποιέω ὁ πολύς περί ὁ συμβαίνω πάθος , παύω ὁ ἐπιμέλεια ὁ Πυθαγόρειος · συμβαίνω δέ οὗτος διά ἀμφότερος ὁ αἰτία , διά τε ὁ ὀλιγωρία ὁ πόλις ( ὁ τοιοῦτος γάρ καί τηλικοῦτος γίγνομαι πάθος οὐδείς ἐπιστροφή ποιέω ) διά τε ὁ ἀπώλεια ὁ ἡγεμονικός ἀνήρ · ὁ δέ δύο ὁ περισῴζω , ἀμφότερος Ταράντινος εἰμί , ὁ μέν Ἄρχιππος ἀναχωρέω εἰς Τάρας , ὁ δέ Λύσις μισέω ὁ ὀλιγωρία ἀπαίρω εἰς ὁ Ἑλλάς , καί ἑν ἀχαία διατρίβω ὁ πελοποννησιακός · ἔπειτα εἰς Θῆβαι μετοικίζω , σπουδή τις γίνομαι · ὅσπερ γίνομαι Ἐπαμινώνδας ἀκροατής , καί πατέρας ὁ Λύσις καλέω · ὧδε καί ὁ βίος καταστρέφω . ὁ δέ λοιπός ὁ Πυθαγόρειος ἀφίστημι ὁ Ἰταλία , πλήν Ἀρχύτας ὁ Ταραντῖνος . ἀθροίζω δέ εἰς ὁ Ῥήγιον , καί ὁ πολίτευμα ἐπί ὁ χείρων προβαίνω · ἥδω δέ ὁ σπουδαίος τε ( τότε ? ) Φάντων καί Ἐχεκράτης καί Πολύμναστος καί Διοκλῆς Φλιάσιος , Ξενόφιλος δέ Χαλκιδεύς ὁ ἀπό Θρᾴκη Χαλκιδεύς · φυλάσσω μέν οὖν ὁ ἐκ ἀρχή ἦθος καί ὁ μάθημα , καίτοι ἐκλείπω ὁ αἵρεσις , ἠώς εὐγενής ἀφανίζω . Ταΰς μέν οὖν Ἀριστόξενος διηγέομαι .