aristoteles.fragmenta 2.274
Ἀριστοτέλης δὲ ἐν τῷ τρίτῳ Περὶ ποιητικῆς ( πρώτῳ Περὶ ποιητῶν ? ) ἐν Ἴῳ φησὶ τῇ νήσῳ , καθ’ ὂν καιρὸν Νηλεὺς ὁ Κόδρου τῆς Ἰωνικῆς ἀποικίας ἡγεῖτο , κόρην τινὰ τῶν ἐπιχωρίων γενομένην ὑπό τινος δαίμονος τῶν συγχορευτῶν Μούσαις ἐγκύμονα , αἰδεσθεῖσαν τὸ συμβὰν διὰ τὸν ὄγκον τῆς γαστρὸς ἐλθεῖν εἴς τι χωρίον τὸ καλούμενον Αἴγιναν · εἰς ὃ κατακραμόντας λῃστὰς ἀνδραποδίσαι τὴν προειρημένην , καὶ ἀγαγόντας εἰς Σμύρναν οὖσαν ὑπὸ Λυδοῖς τότε , τῷ βασιλεῖ τῶν Λυδῶν ὄντι φίλῳ τοὔνομα Μαίονι χαρίσασθαι · τὸν ἀγαπήσαντα τὴν κόρην διὰ τὸ κάλλος , γῆμαι · ἣν διατρίβουσαν παρὰ τῷ Μέλητι , καὶ συσχεθεῖσαν ὑπὸ τῆς ὠδῖνος , ἔτυχεν ἀποκυῆσαι τὸν Ὅμηρον ἐπὶ τῷ ποταμῷ . Ὃν ἀναλαβὼν ὁ Μαίων ὡς ἴδιον ἔτρεφε , τῆς Κριθηίδος μετὰ τὴν κύησιν εὐθέως τελευτησάσης . Χρόνου δὲ οὐ πολλοῦ διελθόντος καὶ αὐτὸς ἐτελεύτησε . Τῶν δὲ Λυδῶν καταπονουμένων ὑπὸ τῶν Αἰολέων , καὶ κρινάντων καταλιπεῖν τὴν Σμύρναν , καὶ κηρυξάντων τῶν ἡγεμόνων τὸν Βουλόμενον ἀκολουθεῖν ἐξιέναι τῆς πόλεως , ἔτι νήπιος ὢν Ὅμηρος προσηγορεύθη . Γενόμενος δ’ ἐν ἡλικίᾳ , καὶ δόξαν ἐπὶ ποιητικῇ κεκτημένος ἤδη , ἐπηρώτα τὸν θεὸν , τίνων τ’ εἴη γονέων καὶ πόθεν · ὁ δὲ ἀνεῖλεν οὕτως · Ἔστιν Ἴος νῆσος μητρὸς πατρὶς , ἤ σε θανόντα δέξεται · ἀλλὰ νέων ἀνδρῶν αἴνιγμα φύλαξαι . Φέρεται καὶ ἕτερος χρησμὸς τοιοῦτος · Ὄλβιε καὶ δύσβαιμον · ἔφυς γὰρ ἐπδ’ ἀμφοτέροισι · πατρίδα δίζηαι · μητρὸς δέ τοι , οὐ πατρός ἐστι μητρόπολις ἐν νήσῳ ἀπὸ Κρήτης εὐρείης . Μίνωος γαίης οῦτε σχεδὸν οὐτ’ ἀπὸ τηλοῦ . Ἐν τῇ σὴ μοῖρ’ ἐστὶ τελευτῆσαί βιότοιο , εὖτ’ ἀν ἀπὸ γλώττης παίδων μὴ γνῷς ἐπακούσας δυσξύνετον σκολιοῖσι λόγοις εἰρημένον ὕμνον . Δοιας γὰρ ζωῆς μοίρας λάχες , ἢν μὲν ἀμαυρὰν ἠελίδων ὄσσων · ἢν δ’ ἀθανάτοις ἰσόμοιρον , καὶ ζῶν καὶ φθίμενος · φθίμενος δ’ ἔτι πολλὸν ἀγήρως . Μετ’ οὐ πολὺν δὲ χρόνον πλέων εἰς Θήβας ἐπὶ τὰ Κρόνια ( ἀγὼν δὲ οὗτος ἄγεται παρ’ αὐτοῖς μουσικός ) , ἦλθεν εἰς Ἴον · ἔνθα ἐπὶ πέτρας καθεζόμενος ἐθεάσατο ἁλιεῖς προσπλέοντας , ὧν ἐπυνθάνετο εἴ τι ἔχοιεν . Οἱ δὲ , ἐπὶ τῷ θηρᾶσαι μὲν μηδὲν , φθειρίζεσθαι δὲ διὰ τὴν ἀπορίαν τῆς θήρας οὕτως ἀπεκρίναντο · Ὄσσ’ ἑλομεν , λιπόμεσθ’ · ὅσα δ’ οὐχ ἕλομεν , φερόμεσθα · αἰνισσόμενοι ὡς ἄρα οὓς μὲν ἔλαβον τῶν φθειρῶν , ἀποκτείναντες κατέλιπον · οὓς δ’ οὐκ ἔλαβον , ἐν τῇ ἐσθῆτι φέροιεν . Ὅπερ οὐ δυνηθεὶς συμβαλεῖν Ὅμηρος , διὰ τὴν ἀθυμίαν ἐτελεύτησε , θάψαντες δὲ αὐτὸν , οἱ Ἰῆται μεγαλοπρεπῶς τοιόνδε ἐπέγραψαν αὐτοῦ τῷ τάφῳ · Ἐνθάδε τὴν ἱερὰν κεφαλὴν κατὰ γαῖα γαῖα καλύπτει ἀνδρῶν ἡρώων κοσμήτορα θεῖον Ὅμηρον .
Lemmas: Ἀριστοτέλης δέ ἐν ὁ τρίτος περι ποιητικός ( πρῶτος περι ποιητής ? ) ἐν Ἴος φημί ὁ νῆσος , κατά εἰμί καιρός Νηλεύς ὁ Κόδρος ὁ ἰωνικός ἀποικία ἡγέομαι , κόρη τις ὁ ἐπιχώριος γίγνομαι ὑπό τις δαίμων ὁ συγχορευτής Μοῦσα ἐγκύμων , αἰδέομαι ὁ συμβαίνω διά ὁ ὄγκος ὁ γαστήρ ἔρχομαι εἰς τίς χωρίον ὁ καλέω Αἴγινα · εἰς ὅς κατακραμόντας ληιστής ἀνδραποδίζω ὁ προερέω , καί ἄγω εἰς Σμύρνα εἰμί ὑπό Λυδός τότε , ὁ βασιλεύς ὁ Λυδός εἰμί φίλος ὄνομα Μαίων χαρίζομαι · ὁ ἀγαπάω ὁ κόρη διά ὁ κάλλος , γαμέω · ὅς διατρίβω παρά ὁ μέλη , καί συνέχω ὑπό ὁ ὠδίς , τυγχάνω ἀποκυέω ὁ Ὅμηρος ἐπί ὁ ποταμός . ὅς ἀναλαμβάνω ὁ Μαίων ὡς ἴδιος τρέφω , ὁ Κριθηίς μετά ὁ κύησις εὐθύς τελευτάω . Χρόνος δέ οὖον πολύς διέρχομαι καί αὐτός τελευτάω . ὁ δέ Λυδός καταπονέω ὑπό ὁ Αἰολεύς , καί κρίνω καταλείπω ὁ Σμύρνα , καί κηρύσσω ὁ ἡγεμών ὁ βούλομαι ἀκολουθέω ἔξειμι ὁ πόλις , ἔτι νήπιος εἰμί Ὅμηρος προσαγορεύω . Γενόμενος δέ ἐν ἡλικία , καί δόξα ἐπί ποιητικός κτάομαι ἤδη , ἐπερωτάω ὁ θεός , τίνω τε εἰμί γονεύς καί πόθεν · ὁ δέ ἀναιρέω οὕτως · ἔρτις Ἴος νῆσος μήτηρ πατρίς , ἤ σύ θνῄσκω δέχομαι · ἀλλά νέος ἀνήρ αἴνιγμα φυλάσσω . φέρω καί ἕτερος χρησμός τοιοῦτος · Ὄλβιος καί δύσβαιμον · φύω γάρ ἐπιδέω ἀμφότερος · πατρίς δίζημαι · μήτηρ δέ ὅς , οὖον πατήρ εἰμί μητρόπολις ἐν νῆσος ἀπό Κρήτη εὐρύς . Μίνως γαῖα οὔτε σχεδόν οὐ ἀπό τηλοῦ . ἐν ὁ σός μοῖρα εἰμί τελευτάω βίοτος , εὖτε εἰς ἀπό γλῶσσα παῖς μή γιγνώσκω ἐπακούω δυσξύνετος σκολιός λόγος εἴρω ὕμνος . δοιός γάρ ζωή μοῖρα λαγχάνω , εἄν μέν ἀμαυρός ηελιδηω ὄσσε · εἄν δέ ἀθάνατος ἰσόμοιρος , καί ζῶ καί φθίω · φθίω δέ ἔτι πολύς ἀγήραος . μετά οὖον πολύς δέ χρόνος πλέω εἰς Θῆβαι ἐπί ὁ Κρόνια ( ἀγών δέ οὗτος ἄγω παρά αὐτός μουσικός ) , ἔρχομαι εἰς Ἴος · ἔνθα ἐπί πέτρα καθέζομαι θεάομαι ἁλιεύς προσπλέω , ὅς πυνθάνομαι εἰμί τίς ἔχω . ὁ δέ , ἐπί ὁ θηράω μέν μηδείς , φθειρίζω δέ διά ὁ ἀπορία ὁ θήρ οὕτως ἀποκρίνω · Ὄσσα αἱρέω , λείπω · ὅσος δέ οὐ αἱρέω , φέρω · αἰνίσσομαι ὡς ἄρα ὅς μέν λαμβάνω ὁ φθείρ , ἀποκτείνω καταλείπω · ὅς δέ οὐ λαμβάνω , ἐν ὁ ἐσθής φέρω . ὅπερ οὖον δύναμαι συμβάλλω Ὅμηρος , διά ὁ ἀθυμία τελευτάω , θάπτω δέ αὐτός , ὁ Ἰήτης μεγαλοπρεπής τοιόσδε ἐπιγράφω αὐτός ὁ τάφος · ἐνθάδε ὁ ἱερά κεφαλή κατά γαῖα γαῖα καλύπτω ἀνήρ ἥρως κοσμήτωρ θέω Ὅμηρος .