aristoteles-et-corpus-aristotelicum.topica 2.9
Πάλιν ἐπὶ τῶν συστοίχων καὶ ἐπὶ τῶν πτώσεων , καὶ ἀναιροῦντα καὶ κατασκευάζοντα . Λέγεται δὲ σύστοιχα μὲν τὰ τοιάδε οἷον τὰ δίκαια καὶ ὁ δίκαιος τῇ δικαιοσύνῃ καὶ τὰ ἀνδρεῖα καὶ ὁ ἀνδρεῖος τῇ ἀνδρίᾳ . Ὁμοίως δὲ καὶ τὰ ποιητικὰ ἢ φυλακτικὰ σύστοιχα ἐκείνου οὗ ἐστὶ ποιητικὰ ἢ φυλακτικά , οἷον τὰ ὑγιεινὰ ὑγιείας καὶ τὰ εὐεκτικὰ εὐεξίας . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . Σύστοιχα μὲν οὖν τὰ τοιαῦτα εἴωθε λέγεσθαι , πτώσεις δὲ οἷον τὸ δικαίως καὶ ἀνδρείως καὶ ὑγιεινῶς καὶ ὅσα τοῦτον τὸν τρόπον λέγεται . Δοκεῖ δὲ καὶ τὰ κατὰ τὰς πτώσεις σύστοιχα εἶναι , οἷον τὸ μὲν δικαίως τῇ δικαιοσύνῃ , τὸ δὲ ἀνδρείως τῇ ἀνδρίᾳ . Σύστοιχα δὲ λέγεται τὰ κατὰ τὴν αὐτὴν συστοιχίαν ἅπαντα , οἷον δικαιοσύνη , δίκαιος , δίκαιον , δικαίως . Δῆλον οὖν ὅτι ἑνὸς ὁποιουοῦν δειχθέντος τῶν κατὰ τὴν αὐτὴν συστοιχίαν ἀγαθοῦ ἢ ἐπαινετοῦ καὶ τὰ λοιπὰ πάντα δεδειγμένα ἔσται , οἷον εἰ ἡ δικαιοσύνη τῶν ἐπαινετῶν , καὶ ὁ δίκαιος καὶ τὸ δίκαιον καὶ τὸ δικαίως τῶν ἐπαινετῶν . Ῥηθήσεται δὲ τὸ δικαίως καὶ ἐπαινετῶς κατὰ τὴν αὐτὴν πτῶσιν ἀπὸ τοῦ ἐπαινετοῦ , καθάπερ τὸ δικαίως ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης . Σκοπεῖν δὲ μὴ μόνον ἐπ᾿ αὐτοῦ τοῦ εἰρημένου , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον , οἷον ὅτι τὸ ἀγαθὸν οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἡδύ · οὐδὲ γὰρ τὸ κακὸν λυπηρόν · ἢ εἰ τοῦτο , κἀκεῖνο . Καὶ εἰ ἡ δικαιοσύνη ἐπιστήμη , καὶ ἡ ἀδικία ἄγνοια · καὶ εἰ τὸ δικαίως ἐπιστημονικῶς καὶ ἐμπείρως , τὸ ἀδίκως ἀγνοούντως καὶ ἀπείρως . Εἰ δὲ ταῦτα μή , οὐδ᾿ ἐκεῖνα , καθάπερ ἐπὶ τοῦ νῦν ῥηθέντος · μᾶλλον γὰρ ἂν φανείη τὸ ἀδίκως ἐμπείρως ἢ ἀπείρως . Οὗτος δ᾿ ὁ τόπος εἴρηται πρότερον ἐν ταῖς τῶν ἐναντίων ἀκολουθήσεσιν · οὐδὲν γὰρ ἄλλο νῦν ἀξιοῦμεν ἢ τὸ ἐναντίον τῷ ἐναντίῳ ἀκολουθεῖν . Ἔτι ἐπὶ τῶν γενέσεων καὶ φθορῶν καὶ ποιητικῶν καὶ φθαρτικῶν , καὶ ἀναιροῦντι καὶ κατασκευάζοντι . Ὧν γὰρ αἱ γενέσεις τῶν ἀγαθῶν , καὶ αὐτὰ ἀγαθά , καὶ εἰ αὐτὰ ἀγαθά , καὶ αἱ γενέσεις · εἰ δὲ αἱ γενέσεις τῶν κακῶν , καὶ αὐτὰ τῶν κακῶν . Ἐπὶ δὲ τῶν φθορῶν ἀνάπαλιν · εἰ γὰρ αἱ φθοραὶ τῶν ἀγαθῶν , αὐτὰ τῶν κακῶν , εἰ δ᾿ αἱ φθοραὶ τῶν κακῶν αὐτὰ τῶν ἀγαθῶν . Ὁ δ᾿ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ ποιητικῶν καὶ φθαρτικῶν · ὧν μὲν γὰρ τὰ ποιητικὰ ἀγαθά , καὶ αὐτὰ τῶν ἀγαθῶν , ὧν δὲ τὰ φθαρτικὰ ἀγαθά , αὐτὰ τῶν κακῶν .
Lemmas: πάλιν ἐπί ὁ σύστοιχος καί ἐπί ὁ πτῶσις , καί ἀναιρέω καί κατασκευάζω . λέγω δέ σύστοιχος μέν ὁ τοιόσδε οἷος ὁ δίκαιος καί ὁ δίκαιος ὁ δικαιοσύνη καί ὁ ἀνδρεῖος καί ὁ ἀνδρεῖος ὁ ἀνδρεία . ὅμοιος δέ καί ὁ ποιητικός ἤ φυλακτικός σύστοιχος ἐκεῖνος ὅς εἰμί ποιητικός ἤ φυλακτικός , οἷος ὁ ὑγιεινός ὑγίεια καί ὁ εὐεκτικός εὐεξία . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ἐπί ὁ ἄλλος . σύστοιχος μέν οὖν ὁ τοιοῦτος εἴωθα λέγω , πτῶσις δέ οἷος ὁ δίκαιος καί ἀνδρεῖος καί ὑγιεινός καί ὅσος οὗτος ὁ τρόπος λέγω . δοκέω δέ καί ὁ κατά ὁ πτῶσις σύστοιχος εἰμί , οἷος ὁ μέν δίκαιος ὁ δικαιοσύνη , ὁ δέ ἀνδρεῖος ὁ ἀνδρεία . σύστοιχος δέ λέγω ὁ κατά ὁ αὐτός συστοιχία ἅπας , οἷος δικαιοσύνη , δίκαιος , δίκαιος , δίκαιος . δῆλος οὖν ὅτι εἷς ὁποῖος δείκνυμι ὁ κατά ὁ αὐτός συστοιχία ἀγαθός ἤ ἐπαινετός καί ὁ λοιπός πᾶς δείκνυμι εἰμί , οἷος εἰ ὁ δικαιοσύνη ὁ ἐπαινετός , καί ὁ δίκαιος καί ὁ δίκαιος καί ὁ δίκαιος ὁ ἐπαινετός . λέγω δέ ὁ δίκαιος καί ἐπαινετός κατά ὁ αὐτός πτῶσις ἀπό ὁ ἐπαινετός , καθά ὁ δίκαιος ἀπό ὁ δικαιοσύνη . σκοπέω δέ μή μόνος ἐπί αὐτός ὁ λέγω , ἀλλά καί ἐπί ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος , οἷος ὅτι ὁ ἀγαθός οὐ ἐκ ἀνάγκη ἡδύς · οὐδέ γάρ ὁ κακός λυπηρός · ἤ εἰ οὗτος , ἐκεῖνος . καί εἰ ὁ δικαιοσύνη ἐπιστήμη , καί ὁ ἀδικία ἄγνοια · καί εἰ ὁ δίκαιος ἐπιστημονικός καί ἔμπειρος , ὁ ἄδικος ἀγνοούντως καί ἄπειρος . εἰ δέ οὗτος μή , οὐδέ ἐκεῖνος , καθά ἐπί ὁ νῦν λέγω · μάλα γάρ ἄν φαίνω ὁ ἄδικος ἔμπειρος ἤ ἄπειρος . οὗτος δέ ὁ τόπος λέγω πρότερος ἐν ὁ ὁ ἐναντίος ἀκολούθησις · οὐδείς γάρ ἄλλος νῦν ἀξιόω ἤ ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος ἀκολουθέω . ἔτι ἐπί ὁ γένεσις καί φθορά καί ποιητικός καί φθαρτικός , καί ἀναιρέω καί κατασκευάζω . ὅς γάρ ὁ γένεσις ὁ ἀγαθός , καί αὐτός ἀγαθός , καί εἰ αὐτός ἀγαθός , καί ὁ γένεσις · εἰ δέ ὁ γένεσις ὁ κακός , καί αὐτός ὁ κακός . ἐπί δέ ὁ φθορά ἀνάπαλιν · εἰ γάρ ὁ φθορά ὁ ἀγαθός , αὐτός ὁ κακός , εἰ δέ ὁ φθορά ὁ κακός αὐτός ὁ ἀγαθός . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ποιητικός καί φθαρτικός · ὅς μέν γάρ ὁ ποιητικός ἀγαθός , καί αὐτός ὁ ἀγαθός , ὅς δέ ὁ φθαρτικός ἀγαθός , αὐτός ὁ κακός .