aristoteles-et-corpus-aristotelicum.topica 8.1
Μετὰ δὲ ταῦτα περὶ τάξεως , καὶ πῶς δεῖ ἐρωτᾶν , λεκτέον . Δεῖ δὲ πρῶτον μὲν ἐρωτηματίζειν μέλλοντα τὸν τόπον εὑρεῖν ὅθεν ἐπιχειρητέον , δεύτερον δὲ ἐρωτηματίσαι καὶ τάξαι καθ᾿ ἕκαστα πρὸς ἑαυτόν , τὸ δὲ λοιπὸν καὶ τρίτον εἰπεῖν ταῦτα ἤδη πρὸς ἕτερον . Μέχρι μὲν οὖν τοῦ εὑρεῖν τὸν τόπον ὁμοίως τοῦ φιλοσόφου καὶ τοῦ διαλεκτικοῦ ἡ σκέψις , τὸ δ᾿ ἤδη ταῦτα τάττειν καὶ ἐρωτηματίζειν ἴδιον τοῦ διαλεκτικοῦ · πρὸς ἕτερον γὰρ πᾶν τὸ τοιοῦτον , τῷ δὲ φιλοσόφῳ καὶ ζητοῦντι καθ᾿ ἑαυτὸν οὐδὲν μέλει , ἐὰν ἀληθῆ μὲν ᾖ καὶ γνώριμα δι᾿ ὧν ὁ συλλογισμός , μὴ θῇ δ᾿ αὐτὰ ὁ ἀποκρινόμενος διὰ τὸ σύνεγγυς εἶναι τοῦ ἐξ ἀρχῆς καὶ προορᾶν τὸ συμβησόμενον · ἀλλ᾿ ἴσως κἂν σπουδάσειεν ὅτι μάλιστα γνώριμα καὶ σύνεγγυς εἶναι τὰ ἀξιώματα · ἐκ τούτων γὰρ οἱ ἐπιστημονικοὶ συλλογισμοί . Τοὺς μὲν οὖν τόπου ὅθεν δεῖ λαμβάνειν , εἴρηται πρότερον · περὶ τάξεως δὲ καὶ τοῦ ἐρωτηματίσαι λεκτέον διελόμενον τὰς προτάσεις , ὅσαι ληπτέαι παρὰ τὰς ἀναγκαίας . Ἀναγκαῖαι δὲ λέγονται δι᾿ ὧν ὁ συλλογισμὸς γένεται . Αἱ δὲ παρὰ ταύτας λαμβανόμεναι τέτταρές εἰσιν · ἢ γὰρ ἐπαγωγῆς χάριν τοῦ δοθῆναι τὸ καθόλου , ἢ εἰς ὄγκον τοῦ λόγου , ἢ πρὸς κρύψιν τοῦ συμπεράσματος , ἢ πρὸς τὸ σαφέστερον εἶναι τὸν λόγον . Παρὰ δὲ ταύτας οὐδεμίαν ληπτέον πρότασιν , ἀλλὰ διὰ τούτων αὔξειν καὶ ἐρωτηματίζειν πειρατέον . Εἰσὶ δ᾿ αἱ πρὸς κρύψειν ἀγῶνος χάριν · ἀλλ᾿ ἐπειδὴ πᾶσα ἡ τοιαύτη πραγματεία πρὸς ἕτερόν ἐστιν , ἀνάγκη καὶ ταύταις χρῆσθαι . Τὰς μὲν οὖν ἀναγκαίας , δι᾿ ὧν ὁ συλλογισμός , οὐκ εὐθὺς προτατέον , ἀλλ᾿ ἀποστατέον ὅτι ἀνωτάτω , οἷον μὴ τῶν ἐναντίων ἀξιοῦντα τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην , ἂν τοῦτο βούληται λαβεῖν , ἀλλὰ τῶν ἀντικειμένων · τεθέντος γὰρ τούτου , καὶ ὅτι τῶν ἐναντίων ἡ αὐτὴ συλλογιεῖται , ἐπειδὴ ἀντικείμενα τὰ ἐναντία . Ἃν δὲ μὴ τιθῇ , δι᾿ ἐπαγωγῆς ληπτέον , προτείνοντα ἐπὶ τῶν κατὰ μέρος ἐναντίων . Ἣ γὰρ διὰ συλλογισμοῦ ἢ δι᾿ ἐπαγωγῆς τὰς ἀναγκαίας ληπτέον , ἢ τὰς μὲν ἐπαγωγῇ τὰς δὲ συλλογισμῷ , ὅσαι δὲ λίαν προφανεῖς εἰσί , καὶ αὐτὰς προτείνοντα · ἀδηλότερόν τε γὰρ ἀεὶ ἐν τῇ ἀποστάσει καὶ τῇ ἐπαγωγῇ τὸ συμβησόμενον , καὶ ἅμα τὸ αὐτὰς τὰς χρησίμους προτεῖναι καὶ μὴ δυνάμενον ἐκείνως λαβεῖν ἕτοιμον . Τὰς δὲ παρὰ ταύτας εἰρημένας ληπτέον μὲν τούτων χάριν , ἑκάστῃ δ᾿ ὧδε χρηστέον , ἐπάγοντα μὲν ἀπὸ τῶν καθ᾿ ἕκαστον ἐπὶ τὸ καθόλου καὶ τῶν γνωρίμων ἐπὶ τὰ ἄγνωστα · γνώριμα δὲ μᾶλλον τὰ κατὰ τὴν αἴσθησιν , ἢ ἁπλῶς ἢ τοῖς πολλοῖς . Κρύπτοντα δὲ προσυλλογίζεσθαι δι᾿ ὧν ὁ συλλογισμὸς τοῦ ἐξ ἀρχῆς μέλλει γίνεσθαι , καὶ ταῦτα ὡς πλεῖστα . Εἴη δ᾿ ἂν τοῦτο , εἴ τις μὴ μόνον τὰς ἀναγκαίας ἀλλὰ καὶ τῶν πρὸς ταύτας χρησίμων τινὰ συλλογίζοιτο . Ἔτι τὰ συμπεράσματα μὴ λέγειν , ἀλλ᾿ ὕστερον ἀθρόα συλλογίζεσθαι · οὕτω γὰρ ἂν πορρωτάτω ἀποστήσειε τῆς ἐξ ἀρχῆς θέσεως . Καθόλου δ᾿ εἰπεῖν , οὕτω δεῖ ἐρωτᾶν τὸν κρυπτικῶς πυνθανόμενον , ὥστ᾿ ἠρωτημένου τοῦ παντὸς λόγου καὶ εἰπόντος τὸ συμπέρασμα ζητεῖσθαι τὸ διὰ τί . Τοῦτο δ᾿ ἔσται μάλιστα διὰ τοῦ λεχθέντος ἔμπροσθεν τρόπου · μόνου γὰρ τοῦ ἐσχάτου ῥηθέντος συμπεράσματος ἄδηλον πῶς συμβαίνει , διὰ τὸ μὴ προορᾶν τὸν ἀποκρινόμενον ἐκ τίνων συμβαίνει , μὴ διαρθρωθέντων τῶν πρότερον συλλογισμῶν . Ἥκιστα δ᾿ ἂν διαρθροῖτο ὁ συλλογισμὸς τοῦ συμπεράσματος μὴ τὰ τούτου λήμματα ἡμῶν τιθέντων , ἀλλ᾿ ἐκεῖνα ὑφ᾿ ὧν ὁ συλλογισμὸς γίνεται . Χρήσιμον δὲ καὶ τὸ μὴ συνεχῆ τὰ ἀξιώματα λαμβάνειν ἐξ ὧν οἱ συλλογισμοί , ἀλλ᾿ ἐναλλὰξ τὸ πρὸς ἕτερον καὶ ἕτερον συμπέρασμα · τιθεμένων γὰρ τῶν οἰκείων παρ᾿ ἄλληλα μᾶλλον τὸ συμβησόμενον ἐξ αὐτῶν προφανές . Χρὴ δὲ καὶ ὁρισμῷ λαμβάνειν , ἐφ᾿ ὧν ἐνδέχεται , τὴν καθόλου πρότασιν , μὴ ἐπ᾿ αὐτῶν ἀλλ᾿ ἐπὶ τῶν συστοίχων · παραλογίζονται γὰρ ἑαυτούς , ὅταν ἐπὶ συστοίχου ληφθῇ ὁ ὁρισμός , ὡς οὐ τὸ καθόλου συγχωροῦντες , οἷον εἰ δέοι λαβεῖν ὅτι ὁ ὀργιζόμενος ὀρέγεται τιμωρίας διὰ φαινομένην ὀλιγωρίαν , ληφθείη δ᾿ ἡ ὀργὴ ὄρεξις εἶναι τιμωρίας διὰ φαινομένην ὀλιγωρίαν · δῆλον γὰρ ὅτι τούτου ληφθέντος ἔχοιμεν ἂν καθόλου ὃ προαιρούμεθα . Τοῖς δ᾿ ἐπ᾿ αὐτῶν προτείνουσι πολλάκις ἀνανεύειν συμβαίνει τὸν ἀποκρινόμενον διὰ τὸ μᾶλλον ἔχειν ἐπ᾿ αὐτοῦ τὴν ἔνστασιν , οἷον ὅτι ὁ ὀργιζόμενος οὐκ ὀρέγεται τιμωρίας · τοῖς γὰρ γονεῦσιν ὀργιζόμεθα μέν , οὐκ ὀρεγόμεθα δὲ τιμωρίας . Ἴσως μὲν οὖν οὐκ ἀληθὴς ἡ ἔνστασις · παρ᾿ ἐνίων γὰρ ἱκανὴ τιμωρία τὸ λυπῆσαι μόνον καὶ ποιῆσαι μεταμέλεσθαι · οὐ μὴν ἀλλ᾿ ἔχει τι πιθανὸν πρὸς τὸ μὴ δοκεῖν ἀλόγως ἀρνεῖσθαι τὸ προτεινόμενον . Ἐπὶ δὲ τοῦ τῆς ὀργῆς ὁρισμοῦ οὐχ ὁμοίως ῥᾴδιόν ἐστιν εὑρεῖν ἔνστασιν . Ἔτι τὸ προτείνειν μὴ ὡς δι᾿ αὐτὸ ἀλλ᾿ ἄλλου χάριν προτείνοντα · εὐλαβοῦνται γὰρ τὰ πρὸς τὴν θέσιν χρήσιμα . Ἁπλῶς δ᾿ εἰπεῖν , ὅτι μάλιστα ποιεῖν ἄδηλον πότερον τὸ προτεινόμενον ἢ τὸ ἀντικείμενον βούλεται λαβεῖν · ἀδήλου γὰρ ὄντος τοῦ πρὸς τὸν λόγον χρησίμου μᾶλλον τὸ δοκοῦν αὑτοῖς τιθέασιν . Ἔτι διὰ τῆς ὁμοιότητος πυνθάνεσθαι · καὶ γὰρ πιθανὸν καὶ λανθάνει μᾶλλον τὸ καθόλου . Οἷον ὅτι ὥσπερ ἐπιστήμη καὶ ἄγνοια τῶν ἐναντίων ἡ αὐτή , οὕτω καὶ αἴσθησις τῶν ἐναντίων ἡ αὐτή , ἢ ἀνάπαλιν , ἐπειδὴ αἴσθησις ἡ αὐτή , καὶ ἐπιστήμη . Τοῦτο δ᾿ ἐστὶν ὅμοιον ἐπαγωγῇ , οὐ μὴν ταὐτόν γε · ἐκεῖ μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν καθ᾿ ἕκαστα τὸ καθόλου λαμβάνεται , ἐπὶ δὲ τῶν ὁμοίων οὐκ ἔστι τὸ λαμβανόμενον τὸ καθόλου , ὑφ᾿ ὃ πάντα τὰ ὅμοιά ἐστιν . Δεῖ δὲ καὶ αὐτόν ποτε αὑτῷ ἔνστασιν φέρειν · ἀνυπόπτως γὰρ ἔχουσιν οἱ ἀποκρινόμενοι πρὸς τοὺς δοκοῦντας δικαίως ἐπιχειρεῖν . Χρήσιμον δὲ καὶ τὸ ἐπιλέγειν ὅτι σύνηθες καὶ λεγόμενον τὸ τοιοῦτον · ὀκνοῦσι γὰρ κινεῖν τὸ εἰωθὸς ἔνστασιν μὴ ἔχοντες . Ἅμα δὲ καὶ τῷ χρῆσθαι καὶ αὐτοὶ τοῖς τοιούτοις φυλάττονται κινεῖν αὐτά . Ἔτι τὸ μὴ σπουδάζειν , κἂν ὅλως χρήσιμον ᾖ · πρὸς γὰρ τοὺς σπουδάζοντας μᾶλλον ἀντιτείνουσιν . Καὶ τὸ ὡς ἐν παραβολῇ προτείνειν · τὸ γὰρ δι᾿ ἄλλο προτεινόμενον καὶ μὴ δι᾿ αὑτὸ χρήσιμον τιθέασι μᾶλλον . Ἔτι μὴ αὐτὸ προτείνειν ὃ δεῖ ληφθῆναι , ἀλλ᾿ ᾧ τοῦτο ἕπεται ἐξ ἀνάγκης · μᾶλλόν τε γὰρ συγχωροῦσι διὰ τὸ μὴ ὁμοίως ἐκ τούτου φανερὸν εἶναι τὸ συμβησόμενον , καὶ ληφθέντος τούτου εἴληπται κἀκεῖνο . Καὶ τὸ ἐπ᾿ ἐσχάτῳ ἐρωτᾶν ὃ μάλιστα βούλεται λαβεῖν · μάλιστα γὰρ τὰ πρῶτα ἀνανεύουσι διὰ τὸ τοὺς πλείστους τῶν ἐρωτώντων πρῶτα λέγειν περὶ ἃ μάλιστα σπουδάζουσιν . Πρὸς ἐνίους δὲ πρῶτα τὰ τοιαῦτα προτείνειν · οἱ γὰρ δύσκολοι τὰ πρῶτα μάλιστα συγχωροῦσιν , ἂν μὴ παντελῶς φανερὸν ᾖ τὸ συμβησόμενον , ἐπὶ τελευτῆς δὲ δυσκολαίνουσιν . Ὁμοίως δὲ καὶ ὅσοι οἴονται δριμεῖς εἶναι ἐν τῷ ἀποκρίνεσθαι · θέντες γὰρ τὰ πλεῖστα ἐπὶ τέλους τερθρεύονται ὡς οὐ συμβαίνοντος ἐκ τῶν κειμένων · τιθέασι δὲ προχείρως , πιστεύοντες τῇ ἕξει καὶ ὑπολαμβάνοντες οὐδὲν πείσεσθαι . Ἔτι τὸ μηκύνειν καὶ παρεμβάλλειν τὰ μηδὲν χρήσιμα πρὸς τὸν λόγον , καθάπερ οἱ ψευδογραφοῦντες · πολλῶν γὰρ ὄντων ἄδηλον ἐν ὁποίῳ τὸ ψεῦδος . Διὸ καὶ λανθάνουσιν ἐνίοτε οἱ ἐρωτῶντες ἐν παραβύστῳ προστιθέντες ἃ καθ᾿ αὑτὰ προτεινόμενα οὐκ ἂν τεθείη . Εἰς μὲν οὖν κρύψιν τοῖς εἰρημένοις χρηστέον , εἰς δὲ κόσμον ἐπαγωγῇ καὶ διαιρέσει τῶν συγγενῶν . Ἡ μὲν οὖν ἐπαγωγὴ ὁποῖον τί ἐστι δῆλον , τὸ δὲ διαιρεῖσθαι τοιοῦτον οἷον ὅτι ἐπιστήμη ἐπιστήμης βελτίων ἢ τῷ ἀκριβεστέρα εἶναι ἢ τῷ βελτιόνων , καὶ ὅτι τῶν ἐπιστημῶν αἱ μὲν θεωρητικαὶ αἱ δὲ πρακτικαὶ αἱ δὲ ποιητικαί . Τῶν γὰρ τοιούτων ἕκαστον συνεπικοσμεῖ μὲν τὸν λόγον , οὐκ ἀναγκαῖα δὲ ῥηθῆναι πρὸς τὸ συμπέρασμα . Εἰς δὲ σαφήνειαν παραδείγματα καὶ παραβολὰς οἰστέον , παραδείγματα δὲ οἰκεῖα καὶ ἐξ ὧν ἴσμεν , οἷα Ὅμηρος , μὴ οἷα Χοιρίλος · οὕτω γὰρ ἂν σαφέστερον εἴη τὸ προτεινόμενον .
Lemmas: μετά δέ οὗτος περί τάξις , καί πῶς δέω ἐρωτάω , λεκτέος . δέω δέ πρῶτος μέν ἐρωτηματίζω μέλλω ὁ τόπος εὑρίσκω ὅθεν ἐπιχειρέω , δεύτερος δέ ἐρωτηματίζω καί τάσσω κατά ἕκαστος πρός ἑαυτοῦ , ὁ δέ λοιπός καί τρίτος λέγω οὗτος ἤδη πρός ἕτερος . μέχρι μέν οὖν ὁ εὑρίσκω ὁ τόπος ὅμοιος ὁ φιλόσοφος καί ὁ διαλεκτικός ὁ σκέψις , ὁ δέ ἤδη οὗτος τάσσω καί ἐρωτηματίζω ἴδιος ὁ διαλεκτικός · πρός ἕτερος γάρ πᾶς ὁ τοιοῦτος , ὁ δέ φιλόσοφος καί ζητέω κατά ἑαυτοῦ οὐδείς μέλω , ἐάν ἀληθής μέν εἰμί καί γνώριμος διά ὅς ὁ συλλογισμός , μή τίθημι δέ αὐτός ὁ ἀποκρίνω διά ὁ σύνεγγυς εἰμί ὁ ἐκ ἀρχή καί προοράω ὁ συμβαίνω · ἀλλά ἴσως ἄν σπουδάζω ὅτι μάλα γνώριμος καί σύνεγγυς εἰμί ὁ ἀξίωμα · ἐκ οὗτος γάρ ὁ ἐπιστημονικός συλλογισμός . ὁ μέν οὖν τόπος ὅθεν δέω λαμβάνω , λέγω πρότερος · περί τάξις δέ καί ὁ ἐρωτηματίζω λεκτέος διαιρέω ὁ πρότασις , ὅσος ληπτέος παρά ὁ ἀναγκαῖος . ἀναγκαῖος δέ λέγω διά ὅς ὁ συλλογισμός γενέτης . ὁ δέ παρά οὗτος λαμβάνω τέσσαρες εἰμί · ἤ γάρ ἐπαγωγή χάριν ὁ δίδωμι ὁ καθόλου , ἤ εἰς ὄγκος ὁ λόγος , ἤ πρός κρύψις ὁ συμπέρασμα , ἤ πρός ὁ σαφής εἰμί ὁ λόγος . παρά δέ οὗτος οὐδείς λαμβάνω πρότασις , ἀλλά διά οὗτος αὐξάνω καί ἐρωτηματίζω πειράω . εἰμί δέ ὁ πρός κρύπτω ἀγών χάριν · ἀλλά ἐπειδή πᾶς ὁ τοιοῦτος πραγματεία πρός ἕτερος εἰμί , ἀνάγκη καί οὗτος χράω . ὁ μέν οὖν ἀναγκαῖος , διά ὅς ὁ συλλογισμός , οὐ εὐθύς προτατέον , ἀλλά ἀφίστημι ὅτι ἄνω , οἷος μή ὁ ἐναντίος ἀξιόω ὁ αὐτός ἐπιστήμη , ἐάν οὗτος βούλομαι λαμβάνω , ἀλλά ὁ ἀντίκειμαι · τίθημι γάρ οὗτος , καί ὅτι ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός συλλογίζομαι , ἐπειδή ἀντίκειμαι ὁ ἐναντίος . ἄν δέ μή τίθημι , διά ἐπαγωγή λαμβάνω , προτείνω ἐπί ὁ κατά μέρος ἐναντίος . ὁ γάρ διά συλλογισμός ἤ διά ἐπαγωγή ὁ ἀναγκαῖος λαμβάνω , ἤ ὁ μέν ἐπαγωγή ὁ δέ συλλογισμός , ὅσος δέ λίαν προφανής εἰμί , καί αὐτός προτείνω · ἄδηλος τε γάρ ἀεί ἐν ὁ ἀπόστασις καί ὁ ἐπαγωγή ὁ συμβαίνω , καί ἅμα ὁ αὐτός ὁ χρήσιμος προτείνω καί μή δύναμαι ἐκεῖνος λαμβάνω ἑτοῖμος . ὁ δέ παρά οὗτος λέγω λαμβάνω μέν οὗτος χάριν , ἕκαστος δέ ὧδε χράω , ἐπάγω μέν ἀπό ὁ κατά ἕκαστος ἐπί ὁ καθόλου καί ὁ γνώριμος ἐπί ὁ ἄγνωστος · γνώριμος δέ μάλα ὁ κατά ὁ αἴσθησις , ἤ ἁπλῶς ἤ ὁ πολύς . κρύπτω δέ προσυλλογίζομαι διά ὅς ὁ συλλογισμός ὁ ἐκ ἀρχή μέλλω γίγνομαι , καί οὗτος ὡς πολύς . εἰμί δέ ἄν οὗτος , εἰ τις μή μόνος ὁ ἀναγκαῖος ἀλλά καί ὁ πρός οὗτος χρήσιμος τις συλλογίζομαι . ἔτι ὁ συμπέρασμα μή λέγω , ἀλλά ὕστερον ἀθρόος συλλογίζομαι · οὕτως γάρ ἄν πόρρω ἀφίστημι ὁ ἐκ ἀρχή θέσις . καθόλου δέ λέγω , οὕτως δέω ἐρωτάω ὁ κρυπτικός πυνθάνομαι , ὥστε ἐρωτάω ὁ πᾶς λόγος καί λέγω ὁ συμπέρασμα ζητέω ὁ διά τίς . οὗτος δέ εἰμί μάλα διά ὁ λέγω ἔμπροσθεν τρόπος · μόνος γάρ ὁ ἔσχατος λέγω συμπέρασμα ἄδηλος πῶς συμβαίνω , διά ὁ μή προοράω ὁ ἀποκρίνω ἐκ τίς συμβαίνω , μή διαρθρόω ὁ πρότερος συλλογισμός . ἦκα δέ ἄν διαρθρόω ὁ συλλογισμός ὁ συμπέρασμα μή ὁ οὗτος λῆμμα ἐγώ τίθημι , ἀλλά ἐκεῖνος ὑπό ὅς ὁ συλλογισμός γίγνομαι . χρήσιμος δέ καί ὁ μή συνεχής ὁ ἀξίωμα λαμβάνω ἐκ ὅς ὁ συλλογισμός , ἀλλά ἐναλλάξ ὁ πρός ἕτερος καί ἕτερος συμπέρασμα · τίθημι γάρ ὁ οἰκεῖος παρά ἀλλήλων μάλα ὁ συμβαίνω ἐκ αὐτός προφανής . χρή δέ καί ὁρισμός λαμβάνω , ἐπί ὅς ἐνδέχομαι , ὁ καθόλου πρότασις , μή ἐπί αὐτός ἀλλά ἐπί ὁ σύστοιχος · παραλογίζομαι γάρ ἑαυτοῦ , ὅταν ἐπί σύστοιχος λαμβάνω ὁ ὁρισμός , ὡς οὐ ὁ καθόλου συγχωρέω , οἷος εἰ δέω λαμβάνω ὅτι ὁ ὀργίζω ὀρέγω τιμωρία διά φαίνω ὀλιγωρία , λαμβάνω δέ ὁ ὀργή ὄρεξις εἰμί τιμωρία διά φαίνω ὀλιγωρία · δῆλος γάρ ὅτι οὗτος λαμβάνω ἔχω ἄν καθόλου ὅς προαιρέω . ὁ δέ ἐπί αὐτός προτείνω πολλάκις ἀνανεύω συμβαίνω ὁ ἀποκρίνω διά ὁ μάλα ἔχω ἐπί αὐτός ὁ ἔνστασις , οἷος ὅτι ὁ ὀργίζω οὐ ὀρέγω τιμωρία · ὁ γάρ γονεύς ὀργίζω μέν , οὐ ὀρέγω δέ τιμωρία . ἴσως μέν οὖν οὐ ἀληθής ὁ ἔνστασις · παρά ἔνιοι γάρ ἱκανός τιμωρία ὁ λυπέω μόνος καί ποιέω μεταμέλομαι · οὐ μήν ἀλλά ἔχω τις πιθανός πρός ὁ μή δοκέω ἄλογος ἀρνέομαι ὁ προτείνω . ἐπί δέ ὁ ὁ ὀργή ὁρισμός οὐ ὅμοιος ῥᾴδιος εἰμί εὑρίσκω ἔνστασις . ἔτι ὁ προτείνω μή ὡς διά αὐτός ἀλλά ἄλλος χάριν προτείνω · εὐλαβέομαι γάρ ὁ πρός ὁ θέσις χρήσιμος . ἁπλῶς δέ λέγω , ὅτι μάλα ποιέω ἄδηλος πότερος ὁ προτείνω ἤ ὁ ἀντίκειμαι βούλομαι λαμβάνω · ἄδηλος γάρ εἰμί ὁ πρός ὁ λόγος χρήσιμος μάλα ὁ δοκέω ἑαυτοῦ τίθημι . ἔτι διά ὁ ὁμοιότης πυνθάνομαι · καί γάρ πιθανός καί λανθάνω μάλα ὁ καθόλου . οἷον ὅτι ὥσπερ ἐπιστήμη καί ἄγνοια ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός , οὕτως καί αἴσθησις ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός , ἤ ἀνάπαλιν , ἐπειδή αἴσθησις ὁ αὐτός , καί ἐπιστήμη . οὗτος δέ εἰμί ὅμοιος ἐπαγωγή , οὐ μήν αὐτός γε · ἐκεῖ μέν γάρ ἀπό ὁ κατά ἕκαστος ὁ καθόλου λαμβάνω , ἐπί δέ ὁ ὅμοιος οὐ εἰμί ὁ λαμβάνω ὁ καθόλου , ὑπό ὅς πᾶς ὁ ὅμοιος εἰμί . δέω δέ καί αὐτός ποτέ ἑαυτοῦ ἔνστασις φέρω · ἀνύποπτος γάρ ἔχω ὁ ἀποκρίνω πρός ὁ δοκέω δίκαιος ἐπιχειρέω . χρήσιμος δέ καί ὁ ἐπιλέγω ὅτι συνήθης καί λέγω ὁ τοιοῦτος · ὀκνέω γάρ κινέω ὁ εἴωθα ἔνστασις μή ἔχω . ἅμα δέ καί ὁ χράω καί αὐτός ὁ τοιοῦτος φυλάσσω κινέω αὐτός . ἔτι ὁ μή σπουδάζω , ἐάν ὅλος χρήσιμος εἰμί · πρός γάρ ὁ σπουδάζω μάλα ἀντιτείνω . καί ὁ ὡς ἐν παραβολή προτείνω · ὁ γάρ διά ἄλλος προτείνω καί μή διά ἑαυτοῦ χρήσιμος τίθημι μάλα . ἔτι μή αὐτός προτείνω ὅς δέω λαμβάνω , ἀλλά ὅς οὗτος ἕπομαι ἐκ ἀνάγκη · μάλα τε γάρ συγχωρέω διά ὁ μή ὅμοιος ἐκ οὗτος φανερός εἰμί ὁ συμβαίνω , καί λαμβάνω οὗτος λαμβάνω ἐκεῖνος . καί ὁ ἐπί ἔσχατος ἐρωτάω ὅς μάλα βούλομαι λαμβάνω · μάλα γάρ ὁ πρῶτος ἀνανεύω διά ὁ ὁ πολύς ὁ ἐρωτάω πρῶτος λέγω περί ὅς μάλα σπουδάζω . πρός ἔνιοι δέ πρῶτος ὁ τοιοῦτος προτείνω · ὁ γάρ δύσκολος ὁ πρῶτος μάλα συγχωρέω , ἐάν μή παντελής φανερός εἰμί ὁ συμβαίνω , ἐπί τελευτή δέ δυσκολαίνω . ὅμοιος δέ καί ὅσος οἴομαι δριμύς εἰμί ἐν ὁ ἀποκρίνω · τίθημι γάρ ὁ πολύς ἐπί τέλος τερθρεύομαι ὡς οὐ συμβαίνω ἐκ ὁ κεῖμαι · τίθημι δέ πρόχειρος , πιστεύω ὁ ἕξις καί ὑπολαμβάνω οὐδείς πάσχω . ἔτι ὁ μηκύνω καί παρεμβάλλω ὁ μηδείς χρήσιμος πρός ὁ λόγος , καθά ὁ ψευδογραφέω · πολύς γάρ εἰμί ἄδηλος ἐν ὁποῖος ὁ ψεῦδος . διό καί λανθάνω ἐνίοτε ὁ ἐρωτάω ἐν παράβυστος προστίθημι ὅς κατά ἑαυτοῦ προτείνω οὐ ἄν τίθημι . εἰς μέν οὖν κρύψις ὁ λέγω χράω , εἰς δέ κόσμος ἐπαγωγή καί διαίρεσις ὁ συγγενής . ὁ μέν οὖν ἐπαγωγή ὁποῖος τις εἰμί δῆλος , ὁ δέ διαιρέω τοιοῦτος οἷος ὅτι ἐπιστήμη ἐπιστήμη ἀγαθός ἤ ὁ ἀκριβής εἰμί ἤ ὁ ἀγαθός , καί ὅτι ὁ ἐπιστήμη ὁ μέν θεωρητικός ὁ δέ πρακτικός ὁ δέ ποιητικός . ὁ γάρ τοιοῦτος ἕκαστος συνεπικοσμέω μέν ὁ λόγος , οὐ ἀναγκαῖος δέ λέγω πρός ὁ συμπέρασμα . εἰς δέ σαφήνεια παράδειγμα καί παραβολή φέρω , παράδειγμα δέ οἰκεῖος καί ἐκ ὅς οἶδα , οἷος Ὅμηρος , μή οἷος Χοιρίλος · οὕτως γάρ ἄν σαφής εἰμί ὁ προτείνω .