aristoteles-et-corpus-aristotelicum.topica 5.7
Ἔπειτ᾿ ἐκ τῶν πτώσεων , ἀνασκευάζοντα μὲν εἰ ἡ πτῶσις τῆς πτώσεως μή ἐστιν ἴδιον · οὐδὲ γὰρ ἡ πτῶσις τῆς πτώσεως ἔσται ἴδιον . Οἷον ἐπεὶ οὐκ ἔστι τοῦ δικαίως ἴδιον τὸ καλῶς , οὐδ᾿ ἂν τοῦ δικαίου εἴη ἴδιον τὸ καλόν . Κατασκευάζοντα δὲ εἰ ἡ πτῶσις τῆς πτώσεώς ἐστιν ἴδιον · καὶ γὰρ ἡ πτῶσις τῆς πτώσεως ἔσται ἴδιον . Οἷον ἐπεὶ τοῦ ἀνθρώπου ἐστὶν ἴδιον τὸ πεζὸν δίπουν , καὶ τῷ ἀνθρώπῳ εἴη ἂν ἴδιον τὸ πεζῷ δίποδι λέγεσθαι . Οὐ μόνον δ᾿ ἐπ᾿ αὐτοῦ τοῦ εἰρημένου κατὰ τὰς πτώσεις ἐστὶ σκεπτέον , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἀντικειμένων , καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν πρότερον τόπων εἴρηται , ἀνασκευάζοντα μὲν εἰ ἡ τοῦ ἀντικειμένου πτῶσις μή ἐστιν ἴδιον τῆς τοῦ ἀντικειμένου πτώσεως · οὐδὲ γὰρ ἡ τοῦ ἀντικειμένου πτῶσις ἔσται ἴδιον τῆς τοῦ ἀντικειμένου πτώσεως . Οἷον ἐπεὶ οὐκ ἔστι τοῦ δικαίως ἴδιον τὸ ἀγαθῶς , οὐδ᾿ ἂν τοῦ ἀδίκως εἴη ἴδιον τὸ κακῶς . Κατασκευάζοντα δὲ εἰ ἡ τοῦ ἀντικειμένου πτῶσίς ἐστιν ἴδιον τῆς τοῦ ἀντικειμένου πτώσεως · καὶ γὰρ ἡ τοῦ ἀντικειμένου πτῶσις ἔσται ἴδιον τῆς τοῦ ἀντικειμένου πτώσεως . Οἷον ἐπεὶ τοῦ ἀγαθοῦ ἐστὶν ἴδιον τὸ βέλτιστον , καὶ τοῦ κακοῦ ἂν εἴη ἴδιον τὸ χείριστον . Ἔπειτ᾿ ἐκ τῶν ὁμοίως ἐχόντων , ἀνασκευάζοντα μὲν εἰ τὸ ὁμοίως ἔχον τοῦ ὁμοίως ἔχοντος μή ἐστιν ἴδιον · οὐδὲ γὰρ τὸ ὁμοίως ἔχον τοῦ ὁμοίως ἔχοντος ἔσται ἴδιον . Οἷον ἐπεὶ ὁμοίως ἔχει ὁ οἰκοδόμος πρὸς τὸ ποιεῖν οἰκίαν καὶ ὁ ἰατρὸς πρὸς τὸ ποιεῖν ὑγίειαν , οὐκ ἔστι δὲ ἰατροῦ ἴδιον τὸ ποιεῖν ὑγίειαν , οὐκ ἂν εἴη οἰκοδόμου ἴδιον τὸ ποιεῖν οἰκίαν . Κατασκευάζοντα δὲ εἰ τὸ ὁμοίως ἔχον τοῦ ὁμοίως ἔχοντός ἐστιν ἴδιον · καὶ γὰρ τὸ ὁμοίως ἔχον τοῦ ὁμοίως ἔχοντος ἔσται ἴδιον . Οἷον ἐπεὶ ὁμοίως ἔχει ἰατρός τε πρὸς τὸ ποιητικὸς ὑγιείας εἶναι καὶ γυμναστὴς πρὸς τὸ ποιητικὸς εὐεξίας , ἔστι δ᾿ ἴδιον γυμναστοῦ τὸ ποιητικὸν εἶναι εὐεξίας , εἴη ἂν ἴδιον ἰατροῦ τὸ ποιητικὸν εἶναι ὑγιείας . Ἔπειτ᾿ ἐκ τῶν ὡσαύτως ἐχόντων , ἀνασκευάζοντα μὲν εἰ τὸ ὡσαύτως ἔχον τοῦ ὡσαύτως ἔχοντος μή ἐστιν ἴδιον · οὐδὲ γὰρ τὸ ὡσαύτως ἔχον τοῦ ὡσαύτως ἔχοντος ἔσται ἴδιον . Εἰ δ᾿ ἔστι τοῦ ὡσαύτως ἔχοντος τὸ ὡσαύτως ἔχον ἴδιον , τούτου οὐκ ἔσται ἴδιον οὗ κεῖται εἶναι ἴδιον . Οἷον ἐπεὶ ὡσαύτως ἔχει φρόνησις πρὸς τὸ καλὸν καὶ τὸ αἰσχρὸν τῷ ἐπιστήμη ἑκατέρου αὐτῶν εἶναι , οὐκ ἔστι δ᾿ ἴδιον φρονήσεως τὸ ἐπιστήμην εἶναι καλοῦ , οὐκ ἂν εἴη ἴδιον φρονήσεως τὸ ἐπιστήμην εἶναι αἰσχροῦ . Εἰ δ᾿ ἔστιν ἴδιον φρονήσεως τὸ ἐπιστήμην εἶναι καλοῦ , οὐκ ἂν εἴη ἴδιον αὐτῆς τὸ ἐπιστήμην εἶναι αἰσχροῦ · ἀδύνατον γὰρ εἶναι τὸ αὐτὸ πλειόνων ἴδιον . Κατασκευάζοντι δὲ οὐδὲν οὗτος ὁ τόπος ἐστὶ χρήσιμος · τὸ γὰρ ὡσαύτως ἔχον ἓν πρὸς πλείω συγκρίνεται . Ἔπειτ᾿ ἀνασκευάζοντα μὲν εἰ τὸ κατὰ τὸ εἶναι λεγόμενον μή ἐστι τοῦ κατὰ τὸ εἶναι λεγομένου ἴδιον · οὐδὲ γὰρ τὸ φθείρεσθαι τοῦ κατὰ τὸ φθείρεσθαι , οὐδὲ τὸ γίνεσθαι τοῦ κατὰ τὸ γίνεσθαι λεγομένου ἔσται ἴδιον . Οἷον ἐπεὶ οὐκ ἔστιν ἀνθρώπου ἴδιον τὸ εἶναι ζῷον , οὐδ᾿ ἂν τοῦ ἄνθρωπον γίνεσθαι εἴη ἴδιον τὸ γίνεσθαι ζῷον · οὐδ᾿ ἂν τοῦ ἄνθρωπον φθείρεσθαι εἴη ἴδιον τὸ φθείρεσθαι ζῷον . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ληπτέον ἐστὶ καὶ ἐκ τοῦ γίνεσθαι πρὸς τὸ εἶναι καὶ φθείρεσθαι καὶ ἐκ τοῦ φθείρεσθαι πρὸς τὸ εἶναι καὶ πρὸς τὸ γίνεσθαι , καθάπερ εἴρηται νῦν ἐκ τοῦ εἶναι πρὸς τὸ γίνεσθαι καὶ φθείρεσθαι . Κατασκευάζοντα δὲ εἰ τοῦ κατὰ τὸ εἶναι τεταγμένου ἐστὶ τὸ κατ᾿ αὐτὸ τεταγμένον ἴδιον · καὶ γὰρ τοῦ κατὰ τὸ γίνεσθαι λεγομένου ἔσται τὸ κατὰ τὸ γίνεσθαι λεγόμενον ἴδιον καὶ τοῦ κατὰ τὸ φθείρεσθαι τὸ κατὰ τοῦτο ἀποδιδόμενον . Οἷον ἐπεὶ τοῦ ἀνθρώπου ἐστὶν ἴδιον τὸ εἶναι βροτόν , καὶ τοῦ γίνεσθαι ἄνθρωπον εἴη ἂν ἴδιον τὸ γίνεσθαι βροτὸν καὶ τοῦ φθείρεσθαι ἄνθρωπον τὸ φθείρεσθαι βροτόν . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ληπτέον ἐστὶ καὶ ἐκ τοῦ γίνεσθαι καὶ φθείρεσθαι πρός τε τὸ εἶναι καὶ πρὸς τὰ ἐξ αὐτῶν , καθάπερ καὶ ἀνασκευάζοντι εἴρηται . Ἔπειτ᾿ ἐπιβλέπειν ἐπὶ τὴν ἰδέαν τοῦ κειμένου , ἀνασκευάζοντα μὲν εἰ τῇ ἰδέᾳ μὴ ὑπάρχει , ἢ εἰ μὴ κατὰ τοῦτο καθ᾿ ὃ λέγεται τοῦτο οὗ τὸ ἴδιον ἀπεδόθη · οὐ γὰρ ἔσται ἴδιον τὸ κείμενον εἶναι ἴδιον . Οἷον ἐπεὶ αὐτοανθρώπῳ οὐχ ὑπάρχει τὸ ἠρεμεῖν , ᾗ ἄνθρωπός ἐστιν , ἀλλ᾿ ᾗ ἰδέα , οὐκ ἂν εἴη ἀνθρώπου ἴδιον τὸ ἠρεμεῖν . Κατασκευάζοντα δὲ εἰ τῇ ἰδέᾳ ὑπάρχει , καὶ κατὰ τοῦτο ὑπάρχει , ᾗ λέγεται κατ᾿ αὐτοῦ ἐκείνου οὗ κεῖται μὴ εἶναι ἴδιον · ἔσται γὰρ ἴδιον τὸ κείμενον μὴ εἶναι ἴδιον . Οἷον ἐπεὶ ὑπάρχει τῷ αὐτοζῴῳ τὸ ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος συγκεῖσθαι , καὶ ᾗ ζῷον αὐτῷ ὑπάρχει τοῦτο , εἴη ἂν ζῴου ἴδιον τὸ ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος συγκεῖσθαι .
Lemmas: ἔπειτα ἐκ ὁ πτῶσις , ἀνασκευάζω μέν εἰ ὁ πτῶσις ὁ πτῶσις μή εἰμί ἴδιος · οὐδέ γάρ ὁ πτῶσις ὁ πτῶσις εἰμί ἴδιος . οἷον ἐπεί οὐ εἰμί ὁ δίκαιος ἴδιος ὁ καλός , οὐδέ ἄν ὁ δίκαιος εἰμί ἴδιος ὁ καλός . κατασκευάζω δέ εἰ ὁ πτῶσις ὁ πτῶσις εἰμί ἴδιος · καί γάρ ὁ πτῶσις ὁ πτῶσις εἰμί ἴδιος . οἷον ἐπεί ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἴδιος ὁ πεζός δίπους , καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἄν ἴδιος ὁ πεζός δίπους λέγω . οὐ μόνος δέ ἐπί αὐτός ὁ λέγω κατά ὁ πτῶσις εἰμί σκοπέω , ἀλλά καί ἐπί ὁ ἀντίκειμαι , καθά καί ἐπί ὁ πρότερος τόπος λέγω , ἀνασκευάζω μέν εἰ ὁ ὁ ἀντίκειμαι πτῶσις μή εἰμί ἴδιος ὁ ὁ ἀντίκειμαι πτῶσις · οὐδέ γάρ ὁ ὁ ἀντίκειμαι πτῶσις εἰμί ἴδιος ὁ ὁ ἀντίκειμαι πτῶσις . οἷον ἐπεί οὐ εἰμί ὁ δίκαιος ἴδιος ὁ ἀγαθός , οὐδέ ἄν ὁ ἄδικος εἰμί ἴδιος ὁ κακός . κατασκευάζω δέ εἰ ὁ ὁ ἀντίκειμαι πτῶσις εἰμί ἴδιος ὁ ὁ ἀντίκειμαι πτῶσις · καί γάρ ὁ ὁ ἀντίκειμαι πτῶσις εἰμί ἴδιος ὁ ὁ ἀντίκειμαι πτῶσις . οἷον ἐπεί ὁ ἀγαθός εἰμί ἴδιος ὁ ἀγαθός , καί ὁ κακός ἄν εἰμί ἴδιος ὁ κακός . ἔπειτα ἐκ ὁ ὅμοιος ἔχω , ἀνασκευάζω μέν εἰ ὁ ὅμοιος ἔχω ὁ ὅμοιος ἔχω μή εἰμί ἴδιος · οὐδέ γάρ ὁ ὅμοιος ἔχω ὁ ὅμοιος ἔχω εἰμί ἴδιος . οἷον ἐπεί ὅμοιος ἔχω ὁ οἰκοδόμος πρός ὁ ποιέω οἰκία καί ὁ ἰατρός πρός ὁ ποιέω ὑγίεια , οὐ εἰμί δέ ἰατρός ἴδιος ὁ ποιέω ὑγίεια , οὐ ἄν εἰμί οἰκόδομος ἴδιος ὁ ποιέω οἰκία . κατασκευάζω δέ εἰ ὁ ὅμοιος ἔχω ὁ ὅμοιος ἔχω εἰμί ἴδιος · καί γάρ ὁ ὅμοιος ἔχω ὁ ὅμοιος ἔχω εἰμί ἴδιος . οἷον ἐπεί ὅμοιος ἔχω ἰατρός τε πρός ὁ ποιητικός ὑγίεια εἰμί καί γυμναστής πρός ὁ ποιητικός εὐεξία , εἰμί δέ ἴδιος γυμναστής ὁ ποιητικός εἰμί εὐεξία , εἰμί ἄν ἴδιος ἰατρός ὁ ποιητικός εἰμί ὑγίεια . ἔπειτα ἐκ ὁ ὡσαύτως ἔχω , ἀνασκευάζω μέν εἰ ὁ ὡσαύτως ἔχω ὁ ὡσαύτως ἔχω μή εἰμί ἴδιος · οὐδέ γάρ ὁ ὡσαύτως ἔχω ὁ ὡσαύτως ἔχω εἰμί ἴδιος . εἰ δέ εἰμί ὁ ὡσαύτως ἔχω ὁ ὡσαύτως ἔχω ἴδιος , οὗτος οὐ εἰμί ἴδιος ὅς κεῖμαι εἰμί ἴδιος . οἷον ἐπεί ὡσαύτως ἔχω φρόνησις πρός ὁ καλός καί ὁ αἰσχρός ὁ ἐπιστήμη ἑκάτερος αὐτός εἰμί , οὐ εἰμί δέ ἴδιος φρόνησις ὁ ἐπιστήμη εἰμί καλός , οὐ ἄν εἰμί ἴδιος φρόνησις ὁ ἐπιστήμη εἰμί αἰσχρός . εἰ δέ εἰμί ἴδιος φρόνησις ὁ ἐπιστήμη εἰμί καλός , οὐ ἄν εἰμί ἴδιος αὐτός ὁ ἐπιστήμη εἰμί αἰσχρός · ἀδύνατος γάρ εἰμί ὁ αὐτός πολύς ἴδιος . κατασκευάζω δέ οὐδείς οὗτος ὁ τόπος εἰμί χρήσιμος · ὁ γάρ ὡσαύτως ἔχω εἷς πρός πολύς συγκρίνω . ἔπειτα ἀνασκευάζω μέν εἰ ὁ κατά ὁ εἰμί λέγω μή εἰμί ὁ κατά ὁ εἰμί λέγω ἴδιος · οὐδέ γάρ ὁ φθείρω ὁ κατά ὁ φθείρω , οὐδέ ὁ γίγνομαι ὁ κατά ὁ γίγνομαι λέγω εἰμί ἴδιος . οἷον ἐπεί οὐ εἰμί ἄνθρωπος ἴδιος ὁ εἰμί ζῷον , οὐδέ ἄν ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι εἰμί ἴδιος ὁ γίγνομαι ζῷον · οὐδέ ἄν ὁ ἄνθρωπος φθείρω εἰμί ἴδιος ὁ φθείρω ζῷον . ὁ αὐτός δέ τρόπος λαμβάνω εἰμί καί ἐκ ὁ γίγνομαι πρός ὁ εἰμί καί φθείρω καί ἐκ ὁ φθείρω πρός ὁ εἰμί καί πρός ὁ γίγνομαι , καθά λέγω νῦν ἐκ ὁ εἰμί πρός ὁ γίγνομαι καί φθείρω . κατασκευάζω δέ εἰ ὁ κατά ὁ εἰμί τάσσω εἰμί ὁ κατά αὐτός τάσσω ἴδιος · καί γάρ ὁ κατά ὁ γίγνομαι λέγω εἰμί ὁ κατά ὁ γίγνομαι λέγω ἴδιος καί ὁ κατά ὁ φθείρω ὁ κατά οὗτος ἀποδίδωμι . οἷον ἐπεί ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἴδιος ὁ εἰμί βροτός , καί ὁ γίγνομαι ἄνθρωπος εἰμί ἄν ἴδιος ὁ γίγνομαι βροτός καί ὁ φθείρω ἄνθρωπος ὁ φθείρω βροτός . ὁ αὐτός δέ τρόπος λαμβάνω εἰμί καί ἐκ ὁ γίγνομαι καί φθείρω πρός τε ὁ εἰμί καί πρός ὁ ἐκ αὐτός , καθά καί ἀνασκευάζω λέγω . ἔπειτα ἐπιβλέπω ἐπί ὁ ἰδέα ὁ κεῖμαι , ἀνασκευάζω μέν εἰ ὁ ἰδέα μή ὑπάρχω , ἤ εἰ μή κατά οὗτος κατά ὅς λέγω οὗτος ὅς ὁ ἴδιος ἀποδίδωμι · οὐ γάρ εἰμί ἴδιος ὁ κεῖμαι εἰμί ἴδιος . οἷον ἐπεί αὐτοάνθρωπος οὐ ὑπάρχω ὁ ἠρεμέω , ᾗ ἄνθρωπος εἰμί , ἀλλά ᾗ ἰδέα , οὐ ἄν εἰμί ἄνθρωπος ἴδιος ὁ ἠρεμέω . κατασκευάζω δέ εἰ ὁ ἰδέα ὑπάρχω , καί κατά οὗτος ὑπάρχω , ὅς λέγω κατά αὐτός ἐκεῖνος ὅς κεῖμαι μή εἰμί ἴδιος · εἰμί γάρ ἴδιος ὁ κεῖμαι μή εἰμί ἴδιος . οἷον ἐπεί ὑπάρχω ὁ αὐτόζῳος ὁ ἐκ ψυχή καί σῶμα σύγκειμαι , καί ᾗ ζῷον αὐτός ὑπάρχω οὗτος , εἰμί ἄν ζῷον ἴδιος ὁ ἐκ ψυχή καί σῶμα σύγκειμαι .