aristoteles-et-corpus-aristotelicum.topica 2.11
Ἐκ μὲν οὖν τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον καὶ τοῦ ὁμοίως τοσαυταχῶς ἐνδέχεται ἐπιχειρεῖν · ἔτι δ᾿ ἐκ τῆς προσθέσεως . ἐὰν ἕτερον πρὸς ἕτερον προστεθὲν ποιῇ ἀγαθὸν ἢ λευκόν , μὴ ὂν πρότερον λευκὸν ἢ ἀγαθόν , τὸ προστεθὲν ἔσται λευκὸν ἢ ἀγαθόν , οἷόν περ καὶ τὸ ὅλον ποιεῖ . Ἔτι εἰ πρὸς τὸ ὑπάρχον προστεθέν τι μᾶλλον ποιεῖ τοιοῦτον οἷον ὑπῆρχε , καὶ αὐτὸ ἔσται τοιοῦτον . Ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . Χρήσιμος δὲ οὐκ ἐν ἅπασιν ὁ τόπος , ἀλλ᾿ ἐν οἷς τὴν τοῦ μᾶλλον ὑπεροχὴν συμβαίνει γίνεσθαι . Οὗτος δὲ ὁ τόπος οὐκ ἀντιστρέφει πρὸς τὸ ἀνασκευάζειν . Εἰ γὰρ μὴ ποιεῖ τὸ προστιθέμενον ἀγαθόν , οὐδέπω δῆλον εἰ αὐτὸ μὴ ἀγαθόν · τὸ γὰρ ἀγαθὸν κακῷ προστιθέμενον οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἀγαθὸν τὸ ὅλον ποιεῖ , οὐδὲ λευκὸν μέλανι . Πάλιν εἴ τι μᾶλλον καὶ ἧττον λέγεται , καὶ ἁπλῶς ὑπάρχει · τὸ γὰρ μὴ ὂν ἀγαθὸν ἢ λευκὸν οὐδὲ μᾶλλον ἢ ἧττον ἀγαθὸν ἢ λευκὸν ῥηθήσεται · τὸ γὰρ κακὸν οὐδενὸς μᾶλλον ἢ ἧττον ἀγαθόν , ἀλλὰ μᾶλλον κακὸν ἢ ἧττον ῥηθήσεται . Οὐκ ἀντιστρέφει δ᾿ οὐδ᾿ οὗτος ὁ τόπος πρὸς τὸ ἀνασκευάσαι · Πολλὰ γὰρ τῶν οὐ λεγομένων μᾶλλον ἁπλῶς ὑπάρχει · ἄνθρωπος γὰρ οὐ λέγεται μᾶλλον καὶ ἧττον , ἀλλ᾿ οὐ διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον σκεπτέον καὶ ἐπὶ τοῦ κατά τι καὶ ποτὲ καὶ ποῦ · εἰ γὰρ κατά τι ἐνδέχεται , καὶ ἁπλῶς ἐνδέχεται . Ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ποτὲ ἢ ποῦ · τὸ γὰρ ἁπλῶς ἀδύνατον οὔτε κατά τι οὔτε ποῦ οὔτε ποτὲ ἐνδέχεται . Ἔνστασις ὅτι κατά τι μέν εἰσι φύσει σπουδαῖοι , οἷον ἐλευθέριοι ἢ σωφρονικοί , ἁπλῶς δὲ οὐκ εἰσὶ φύσει σπουδαῖοι · οὐδεὶς γὰρ φύσει φρόνιμος . Ὁμοίως δὲ καὶ ποτὲ ἐνδέχεται τῶν φθαρτῶν τι μὴ φθαρῆναι , ἁπλῶς δ᾿ οὐκ ἐνδέχεται μὴ φθαρῆναι . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ποῦ μὲν συμφέρει τοιαύτῃ διαίτῃ χρῆσθαι , οἷον ἐν τοῖς νοσώδεσι τόποις , ἁπλῶς δ᾿ οὐ συμφέρει . Ἔτι δὲ ποῦ μὲν ἕνα μόνον δυνατὸν εἶναι , ἁπλῶς δὲ οὐ δυνατὸν ἕνα μόνον εἶναι . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ποῦ μὲν καλὸν τὸν πατέρα θύειν , οἷον ἐν Τριβαλλοῖς , ἁπλῶς δ᾿ οὐ καλόν . Ἢ τοῦτο μὲν οὐ ποῦ σημαίνει ἀλλὰ τισίν · οὐδὲν γὰρ διαφέρει ὅπου ἂν ὦσιν · πανταχοῦ γὰρ αὐτοῖς ἔσται καλὸν οὖσι Τριβαλλοῖς . Πάλιν ποτὲ μὲν συμφέρει φαρμακεύεσθαι , οἷον ὅταν νοσῇ , ἁπλῶς δ᾿ οὔ . Ἢ οὐδὲ τοῦτο ποτὲ σημαίνει , ἀλλὰ τῷ διακειμένῳ πως · οὐδὲν γὰρ διαφέρει ὁποτεοῦν , ἐὰν οὕτω μόνον διακείμενος ᾖ . Τὸ δ᾿ ἁπλῶς ἐστὶν ὃ μηδενὸς προστεθέντος ἐρεῖς ὅτι καλόν ἐστιν ἢ τὸ ἐναντίον . Οἷον τὸ τὸν πατέρα θύειν οὐκ ἐρεῖς καλὸν εἶναι , ἀλλὰ τισὶ καλὸν εἶναι · οὐκ ἄρα ἁπλῶς καλόν . Ἀλλὰ τὸ τοὺς θεοὺς τιμᾶν ἐρεῖς καλὸν οὐδὲν προστιθείς · ἁπλῶς γὰρ καλόν ἐστιν . Ὥστε ὃ ἂν μηδενὸς προστιθεμένου δοκῇ εἶναι καλὸν ἢ αἰσχρὸν ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων , ἁπλῶς ῥηθήσεται .
Lemmas: ἐκ μέν οὖν ὁ μάλα καί ἥσσων καί ὁ ὅμοιος τοσαυταχῶς ἐνδέχομαι ἐπιχειρέω · ἔτι δέ ἐκ ὁ πρόσθεσις . ἐάν ἕτερος πρός ἕτερος προστίθημι ποιέω ἀγαθός ἤ λευκός , μή εἰμί πρότερος λευκός ἤ ἀγαθός , ὁ προστίθημι εἰμί λευκός ἤ ἀγαθός , οἷος περ καί ὁ ὅλος ποιέω . ἔτι εἰ πρός ὁ ὑπάρχω προστίθημι τις μάλα ποιέω τοιοῦτος οἷος ὑπάρχω , καί αὐτός εἰμί τοιοῦτος . ὅμοιος δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος . χρήσιμος δέ οὐ ἐν ἅπας ὁ τόπος , ἀλλά ἐν ὅς ὁ ὁ μάλα ὑπεροχή συμβαίνω γίγνομαι . οὗτος δέ ὁ τόπος οὐ ἀντιστρέφω πρός ὁ ἀνασκευάζω . εἰ γάρ μή ποιέω ὁ προστίθημι ἀγαθός , οὐδέπω δῆλος εἰ αὐτός μή ἀγαθός · ὁ γάρ ἀγαθός κακός προστίθημι οὐ ἐκ ἀνάγκη ἀγαθός ὁ ὅλος ποιέω , οὐδέ λευκός μέλας . πάλιν εἰ τις μάλα καί ἥσσων λέγω , καί ἁπλῶς ὑπάρχω · ὁ γάρ μή εἰμί ἀγαθός ἤ λευκός οὐδέ μάλα ἤ ἥσσων ἀγαθός ἤ λευκός λέγω · ὁ γάρ κακός οὐδείς μάλα ἤ ἥσσων ἀγαθός , ἀλλά μάλα κακός ἤ ἥσσων λέγω . οὐ ἀντιστρέφω δέ οὐδέ οὗτος ὁ τόπος πρός ὁ ἀνασκευάζω · πολύς γάρ ὁ οὐ λέγω μάλα ἁπλῶς ὑπάρχω · ἄνθρωπος γάρ οὐ λέγω μάλα καί ἥσσων , ἀλλά οὐ διά οὗτος οὐ εἰμί ἄνθρωπος . ὁ αὐτός δέ τρόπος σκοπέω καί ἐπί ὁ κατά τις καί ποτέ καί ποῦ · εἰ γάρ κατά τις ἐνδέχομαι , καί ἁπλῶς ἐνδέχομαι . ὅμοιος δέ καί ὁ ποτέ ἤ ποῦ · ὁ γάρ ἁπλῶς ἀδύνατος οὔτε κατά τις οὔτε ποῦ οὔτε ποτέ ἐνδέχομαι . ἔνστασις ὅτι κατά τις μέν εἰμί φύσις σπουδαῖος , οἷος ἐλευθέριος ἤ σωφρονικός , ἁπλῶς δέ οὐ εἰμί φύσις σπουδαῖος · οὐδείς γάρ φύσις φρόνιμος . ὅμοιος δέ καί ποτέ ἐνδέχομαι ὁ φθαρτός τις μή φθείρω , ἁπλῶς δέ οὐ ἐνδέχομαι μή φθείρω . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ποῦ μέν συμφέρω τοιοῦτος δίαιτα χράω , οἷος ἐν ὁ νοσώδης τόπος , ἁπλῶς δέ οὐ συμφέρω . ἔτι δέ ποῦ μέν εἷς μόνος δυνατός εἰμί , ἁπλῶς δέ οὐ δυνατός εἷς μόνος εἰμί . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ποῦ μέν καλός ὁ πατήρ θύω , οἷος ἐν Τριβαλλοί , ἁπλῶς δέ οὐ καλός . ἤ οὗτος μέν οὐ ποῦ σημαίνω ἀλλά τις · οὐδείς γάρ διαφέρω ὅπου ἄν εἰμί · πανταχοῦ γάρ αὐτός εἰμί καλός εἰμί Τριβαλλοί . πάλιν ποτέ μέν συμφέρω φαρμακεύω , οἷος ὅταν νοσέω , ἁπλῶς δέ οὐ . ἤ οὐδέ οὗτος ποτέ σημαίνω , ἀλλά ὁ διάκειμαι πως · οὐδείς γάρ διαφέρω ὁποτεοῦς , ἐάν οὕτως μόνος διάκειμαι εἰμί . ὁ δέ ἁπλῶς εἰμί ὅς μηδείς προστίθημι λέγω ὅτι καλός εἰμί ἤ ὁ ἐναντίος . οἷος ὁ ὁ πατήρ θύω οὐ λέγω καλός εἰμί , ἀλλά τις καλός εἰμί · οὐ ἄρα ἁπλῶς καλός . ἀλλά ὁ ὁ θεός τιμάω λέγω καλός οὐδείς προστίθημι · ἁπλῶς γάρ καλός εἰμί . ὥστε ὅς ἄν μηδείς προστίθημι δοκέω εἰμί καλός ἤ αἰσχρός ἤ ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος , ἁπλῶς λέγω .