ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.1
ΤΩΙ τῆς Ἀριστοτελικῆς ἀειθαλεῖ φιλοσοφίας λειμῶνι πολλαὶ μὲν καὶ ἄλλαι δέλτοι κατὰ τὰ εὐγενῆ παραπεφύκασι τῶν φυτῶν , παμφόρους μὲν οἶς θεωροῦμεν , πολύχοας δὲ καὶ οἷς διαπραττόμεθα προϊέμεναι τοὺς καρπούς .
Lemmas: τις ὁ Ἀριστοτελικός ἀειθαλής φιλοσοφία λειμών πολύς μέν καί ἄλλος δέλτος κατά ὁ εὐγενής παραφύζω ὁ φυτός , πάμφορος μέν οἶς θεωρέω , πολύχοος δέ καί ὅς διαπράσσω προΐημι ὁ καρπός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.2
Ἦν δὲ πρὸς ταῖς ἄλλαις καὶ ἡ περὶ τῶν φυτῶν ὅσα καὶ φυτὸν εὐφυὲς βραχὺ μέν , ἀλλὰ συχναῖς ταῖς χάρισι βρύον καὶ καλλίστοις ἐκφορίοις τοὺς τῶν λόγων ἐραστὰς δεξιούμενον , οὐ μόνον λέγω τοὺς ἡμετέρους , τοὺς πάνυ , τοὺς περιφανεῖς τὰ ἐς λόγους καὶ τὴν σοφίαν ἀπαραμίλλους καὶ τὴν σύνεσιν Αὔσονας , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ μοίρας Ἰταλικῆς , καὶ οὐ τούτους μόνον , ἀλλὰ καὶ ὅσους τοιούτους οἶδεν ἡ τῶν εὐδαιμόνων Ἀράβων τρέφειν καὶ τῶν Ἰνδῶν .
Lemmas: ἦς δέ πρός ὁ ἄλλος καί ὁ περί ὁ φυτός ὅσος καί φυτόν εὐφυής βραχύς μέν , ἀλλά συχνός ὁ χάρις βρύον καί καλός ἐκφόριον ὁ ὁ λόγος ἐραστής δεξιόομαι , οὖον μόνος λέγω ὁ ἡμέτερος , ὁ πάνυ , ὁ περιφανής ὁ εἰς λόγος καί ὁ σοφία απαράμιλλος καί ὁ σύνεσις Αὔσονες , ἀλλά καί ὁ ἐκ μοῖρα ἰταλικός , καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὅσος τοιοῦτος οἶδα ὁ ὁ εὐδαίμων Ἄραψ τρέφω καί ὁ Ἰνδός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.3
Συχνὸν γὰρ ἐνέβαλεν ἵμερον τῶν ἑαυτοῦ συγγραμμάτων τοῖς ὁπουδήποτε φιλοσόφοις ὁ ἐκ Σταγείρων ἄκρος φιλόσοφος . Ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον φυτὸν οὐκ οἶδ’ ὅπως οὐ μόνον αὔανσιν πέπονθε παρ’ ἡμῖν , ἀλλοίωσίν τινα τάχα περὶ τὸ χεῖρον , οἶα φιλεῖ ὁ χρόνος ποιεῖν , ἀλλὰ καὶ προθέλυμνον ἐκκοπὴν καὶ εἰς τὸ μὴ ὂν ἀποστροφήν , ὡς οὐδ’ ἄν ποτε φυτηκόμον εἶδεν , οὐδ’ εἰ προῆλθεν εἰς φῶς .
Lemmas: συχνός γάρ ἐμβάλλω ἵμερος ὁ ἑαυτοῦ σύγγραμμα ὁ ὁπουδήποτε φιλόσοφος ὁ ἐκ Στάγειρος ἄκρος φιλόσοφος . ἀλλά ὁ τοιοῦτος φυτόν οὐ οἶδα ὅπως οὖον μόνος αὔανσις πάσχω παρά ἐγώ , ἀλλοίωσις τις τάχα περί ὁ χείρων , οἶος φιλέω ὁ χρόνος ποιέω , ἀλλά καί προθέλυμνος ἐκκοπή καί εἰς ὁ μή εἰμί ἀποστροφή , ὡς οὐδέ ἄν ποτός φυτηκόμος ὁράω , οὐδέ εἰμί προέρχομαι εἰς φάος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.4
Ὑπέστη τὰ ἶσα καὶ Ἰταλὸς μακρὸν χρόνον σὺν ἡμῖν χηρεύων τοῦ χρήματος . Τοῖς Ἄραψιν ἐγνωρίζετο μόνοις , καὶ μόνοι τῶν τούτου καρπῶν ἀφθόνως ἀπήλαυον .
Lemmas: ὑφίστημι ὁ ἴσος καί Ἰταλός μακρός χρόνος σύν ἐγώ χηρεύω ὁ χρῆμα . ὁ Ἄραψ γνωρίζω μόνος , καί μόνος ὁ οὗτος καρπός ἄφθονος ἀπηλαύω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.5
Ἀλλά τις Κελτὸς μὲν τὸ γένος , ἐς τοσοῦτον δὲ τῆς τῶν Ἰταλῶν σοφίας ἐλάσας ὡς τῶν πρωτείων παραχωρεῖν μηδενί , εἶτα βραχὺ τοῦτο , καίπερ ὂν τοσοῦτον , καθ’ ἑαυτὸν οἰηθείς , ἂν μὴ καὶ τὴν τῶν Ἀράβων μετὰ τὴν τῶν Λατίνων μεταλάβοι γνῶσιν καὶ τὴν καλλίστην ἔξιν ἀσκήσειεν , ὅλος γίνεται τοῦ ἔργου , καὶ εἰς πέρας τὴν γνώμην ἀγαγεῖν θέλει καὶ τυχεῖν παντοίως τοῦ ἐφετοῦ .
Lemmas: ἀλλά τις Κελτός μέν ὁ γένος , εἰς τοσοῦτος δέ ὁ ὁ Ἰταλός σοφία ἐλαύνω ὡς ὁ πρωτεῖος παραχωρέω μηδείς , εἶτα βραχύς οὗτος , καίπερ εἰμί τοσοῦτος , κατά ἑαυτοῦ οἴομαι , εἄν μή καί ὁ ὁ Ἄραψ μετά ὁ ὁ Λατῖνος μεταλαμβάνω γνῶσις καί ὁ καλός ἐξέρχομαι ἀσκέω , ὅλος γίγνομαι ὁ ἔργον , καί εἰς πέρας ὁ γνώμη ἄγω ἐθέλω καί τυγχάνω παντοῖος ὁ ἐφετός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.6
Στέλλεται λοιπὸν τὴν ἀλλοδαπήν , χρῆται τοῖς Ἄραψι παιδευταῖς , καὶ τῇ εὐφυΐᾳ συμμετρήσας σπουδὴν τοσοῦτον εὐμοίρησε παιδείας , φασίν , ὡς δύνασθαι καὶ τὰ τῶν Ἀράβων εἰς Ἰταλοὺς καὶ τὰ τῶν Ἰταλῶν μεταπορθμεύειν εἰς Ἄραβας . Οὗτος οὖν πρός τισιν ἄλλαις καὶ τὴν περὶ φυτῶν τήνδε βίβλον μεθερμηνεύει , κὰκ τῶν λογικῶν Ἀραβικῶν λειμώνων ὅσα καὶ φυτὸν εὐγενὲς εἰς τὰς Ἰταλικὰς μετακηπεύει φυταλιάς .
Lemmas: στέλλω λοιπός ὁ ἀλλοδαπός , χράω ὁ Ἄραψ παιδευτής , καί ὁ εὐφυΐα συμμετρέω σπουδή τοσοῦτος ευμοιρώ παιδεία , φημί , ὡς δύναμαι καί ὁ ὁ Ἄραψ εἰς ἰταλός καί ὁ ὁ Ἰταλός μεταπορθμεύω εἰς Ἄραψ . οὗτος οὖν πρός τις ἄλλος καί ὁ περί φυτός ὅδε Βίβλος μεθερμηνεύω , κατά ὁ λογικός Ἀραβικός λειμών ὅσος καί φυτόν εὐγενής εἰς ὁ Ἰταλικός μετακηπεύω φυταλιά .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.7
Ἔχαιρε γοῦν Ἰταλὸς ἐπὶ τούτῳ , καὶ τὰ μεγάλα ἐκόμπαζε · ταῖς Ἀριστοτελικαῖς γὰρ φιλοτιμεῖσθαι βίβλοις ὑπὲρ πάντας βρενθύεται · καὶ τοσοῦτον ἐνεκαυχᾶτο τῷ χρήματι , Ξέρξης οὐχ ἢττον ἐκεῖνος εἰς ἢν ὑπεσκιάσθη καὶ ἣν χρυσέαν ἔδειξε πλάτανον . Ἦλθον εἰς ἐπιθυμίαν ( μακρὸς ἐξότου χρόνος ) κἀγὼ τοῦ φυτοῦ · λόγοι γάρ μοι τῶν τοῦ κόσμου πάντων χρῆμα ὅ τὸ τιμιώτατον .
Lemmas: χαίρω γοῦν Ἰταλός ἐπί οὗτος , καί ὁ μέγας κομπάζω · ὁ Ἀριστοτελικός γάρ φιλοτιμέομαι Βίβλος ὑπέρ πᾶς βρενθύομαι · καί τοσοῦτος ἐγκαυχάομαι ὁ χρῆμα , Ξέρξης οὐ κακός ἐκεῖνος εἰς εἄν ὑποσκιάζω καί ὅς χρύσεος δείκνυμι πλάτανος . ἔρχομαι εἰς ἐπιθυμία ( μακρός ἐξότου χρόνος ) ἐγώ ὁ φυτός · λόγος γάρ ἐγώ ὁ ὁ κόσμος πᾶς χρῆμα ὅς ὁ τίμιος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.8
Ἐπόθουν ἐμφορηθῆναι τῶν τούτου καρπῶν , τῶν νοημάτων εἰς ἔξιν ἐλθεῖν . Ἐψυχαγώγει μοι τὴν ἐπιθυμίαν ἐλπίς , καὶ τὴν ἐλπίδα πάλιν εὐχὴ διεδέχετο . Ἀλλὰ μέχρι πολλοῦ τὰ τῆς ἐπιθυμίας ἀτέλεστα , ἡ ἐλπὶς καὶ μόνον ἐλπίς · τὰ δὲ τῆς εὐχῆς ἐπετείνετο . Τί δ’ ἡ τῶν ἀγαθῶν ἀπάντων παντελὴς αἰτία καὶ ὑπερτελὴς καὶ προτέλειος ; Ἠρεμίαν τῇ ἐπιθυμίᾳ χορηγεῖ , τῇ ἐλπίδι πέρας , καὶ τὰ τῆς αἰτήσεως τῇ εὐχῇ .
Lemmas: ποθέω ἐμφορέω ὁ οὗτος καρπός , ὁ νόημα εἰς ἐξέρχομαι ἔρχομαι . ψυχαγωγέω ἐγώ ὁ ἐπιθυμία ἐλπίς , καί ὁ ἐλπίς πάλιν εὐχή διαδέχομαι . ἀλλά μέχρι πολύς ὁ ὁ ἐπιθυμία ἀτέλεστος , ὁ Ἐλπὶς καί μόνος ἐλπίς · ὁ δέ ὁ εὐχή ἐπιτείνω . τις δέ ὁ ὁ ἀγαθός ἀπαντάω παντελής αἰτία καί ὑπερτελής καί προτέλειος ; ἠρεμία ὁ ἐπιθυμία χορηγέω , ὁ ἐλπίς πέρας , καί ὁ ὁ αἴτησις ὁ εὐχή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.9
Ἰταλὸς γάρ τις ἔκποθεν ἡμῖν αἰφνιδίως ἀναφανείς , ἱκανῶς ἔχων λογικῆς παιδείας καὶ γνώσεως , πρόσεισιν ὡς ἡμᾶς , ἀσπάζεται χαριέντως , τὰ φιλικὰ προσλαλεῖ , εἶτα τὴν ποθουμένην βίβλον ἡμῖν ἐγχειρίζεται . Ηὐφράνθην ἐγὼ ὡς ἐφ’ ἑρμαίῳ τῷ χρήματι . Ἐδεξάμην τὴν βίβλον ἐκθύμως .
Lemmas: ἰταλός γάρ τις ἔκποθεν ἐγώ αἰφνίδιος ἀναφαίνω , ἱκανῶς ἔχω λογικός παιδεία καί γνῶσις , πρόσειμι ὡς ἐγώ , ἀσπάζομαι χαρίεις , ὁ φιλικός προσλαλέω , εἶτα ὁ ποθέω Βίβλος ἐγώ ἐγχειρίζω . εὐφραίνω ἐγώ ὡς ἐπί ἕρμαιον ὁ χρῆμα . δέχομαι ὁ Βίβλος ἔκθυμος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.10
Ὅλος αὐτῆς ἐγενόμην , τὸν ἐγκείμενον νοῦν ἀνελεξάμην ἐπιμελῶς , καὶ οἶον ὡς ἐν ἐσόπτρῳ τῇδε ἐκ πρώτης αὐτῆς βαλβῖδος τὸν Ἀριστοτέλην ἔγνων καὶ τοὺς Ἀριστοτελικοὺς κατὰ τῶν πάλαι φιλοσοφούντων ἀντιλογικοὺς ἐτασμούς .
Lemmas: ὅλος αὐτός γίγνομαι , ὁ ἔγκειμαι νόος ἀναλέγω ἐπιμελής , καί οἶος ὡς ἐν εἴσοπτρον ὅδε ἐκ πρῶτος αὐτός βαλβίς ὁ Ἀριστοτέλης γιγνώσκω καί ὁ Ἀριστοτελικός κατά ὁ πάλαι φιλοσοφέω ἀντιλογικός ετασμός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.11
Ἀδικεῖν δ’ ᾠήθην , μὰ τοὺς λόγους , τοὺς λόγους αὐτοὺς καὶ τοὺς αὐτῶν ἐραστάς , καὶ γραφῆναι βασκάνου ψυχῆς ηὐλαβήθην , ἂν μὴ ταύτην ἱκανῶς ἔχων ὑπὸ τῆς ἄνωθεν χάριτος πρὸς τὴν Ἑλλάδα μεθερμηνεύσαιμι γλῶτταν καὶ ταῖς λοιπαῖς Ἀριστοτελικαῖς δέλτοις δείξαιμι συναρίθμιον .
Lemmas: ἀδικέω δέ οἴομαι , μά ὁ λόγος , ὁ λόγος αὐτός καί ὁ αὐτός ἐραστής , καί γράφω βάσκανος Ψυχή εὐλαβέομαι , εἄν μή οὗτος ἱκανῶς ἔχω ὑπό ὁ ἄνωθεν χάρις πρός ὁ Ἑλλάς μεθερμηνεύω γλῶσσα καί ὁ λοιπός Ἀριστοτελικός δέλτος δείκνυμι συναρίθμιος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.12
Τῷ τοι καὶ σὺν θεῷ τὸ ἔργον διήνυσα , καὶ εἰς κοινὴν προὐθέμην τὴν βίβλον τοῖς ἀρουμένοις ἀπόλαυσιν , πολλὴν εὑρὼν τὴν δυσχέρειαν καὶ τὴν τῶν ὀνομάτων σύγχυσιν διὰ τὰς συχνὰς τῶν μεθερμηνεύσεων μεταβολὰς ἐκ τῆς ἡμετέρας εἰς τὴν τῶν Ἰταλῶν , εἰς τοὺς Ἄραβας ἐκεῖθεν , καὶ πάλιν ἐξ Ἀράβων εἰς Ἰταλούς , καὶ εἰς ἡμᾶς ἐκ τούτων ἐπ’ ἔσχατον .
Lemmas: ὁ ὅς καί σύν θεός ὁ ἔργον διανύω , καί εἰς κοινός προτίθημι ὁ Βίβλος ὁ ἀρόω ἀπόλαυσις , πολύς εὑρίσκω ὁ δυσχέρεια καί ὁ ὁ ὄνομα σύγχυσις διά ὁ συχνός ὁ μεθερμήνευση μεταβολή ἐκ ὁ ἡμέτερος εἰς ὁ ὁ Ἰταλός , εἰς ὁ Ἄραψ ἐκεῖθεν , καί πάλιν ἐκ Ἄραψ εἰς Ἰταλός , καί εἰς ἐγώ ἐκ οὗτος ἐπί ἔσχατος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.13
Οὐ γὰρ διπρόσωπος , ὅσον ἐπὶ ταύτῃ τῇ βίβλῳ , ὁ Σταγειρίτης ὤφθη κατὰ τὸν θρυλλούμενον Ἰτανον ἐκεῖνον , ὃν καὶ εἰς χρόνον ἄγει λόγος ἰσχνός , ἀλλὰ πολύμορφος κατὰ τὸν Πρωτέα τὸν Φάριον .
Lemmas: οὖον γάρ διπρόσωπος , ὅσος ἐπί οὗτος ὁ Βίβλος , ὁ Σταγειρίτης ὁράω κατά ὁ θρυλέω Ἴτανος ἐκεῖνος , ὅς καί εἰς χρόνος ἄγω λόγος ἰσχνός , ἀλλά πολύμορφος κατά ὁ Πρωτεύς ὁ Φάριος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.14
Ἐπεὶ δὲ πᾶσα δέλτος ἐκ μιᾶς πρὸς ἑτέραν μεταφερομένη διάλεκτον ἢ κατὰ λέξιν ἢ κατ’ ἔννοιαν προχωρεῖ , καὶ ἡ μὲν ὑστέρα τὸ σαφὲς ἔχουσα τοῦ ἀκριβοῦς ἀπολείπεται , ἡ δ’ ἑτέρα καὶ προτέρα προσόντος τοῦ ἀκριβοῦς εἰς ἀσάφειαν καταστρέφεται , ἡμεῖς ὡς ἀσφαλεστέρῳ τούτῳ τῷ μέρει καὶ ἀδιαβλήτῳ στοιχοῦντες , καθὼς καὶ ἐν ἑτέραις πεποιήκαμεν δέλτοις , τῆς ἀκριβείας ἐχόμεθα .
Lemmas: ἐπεί δέ πᾶς δέλτος ἐκ εἷς πρός ἕτερος μεταφέρω διάλεκτος ἢ κατά λέξις ἢ κατά ἔννοια προχωρέω , καί ὁ μέν ὕστερος ὁ σαφής ἔχω ὁ ἀκριβής ἀπολείπω , ὁ δέ ἕτερος καί πρότερος πρόσειμι ὁ ἀκριβής εἰς ἀσάφεια καταστρέφω , ἐγώ ὡς ἀσφαλής οὗτος ὁ μέρος καί ἀδιάβλητος στοιχέω , καθώς καί ἐν ἕτερος ποιέω δέλτος , ὁ ἀκρίβεια ἔχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.15
Ἵνα δὲ μὴ φαινοίμεθα καὶ χώραν τῇ ἀσαφείᾳ διδόντες , ἢν κακίαν παντελῆ τοῖς λόγοις ἐγνώκαμεν , ἐπανερμηνείαις τισὶ καὶ σχολικαῖς παρασημειώσεσιν , εἴ τι που ἐκ τῆς ἀσαφείας ἄχαρι καὶ ἀτερπές , ἐψυχαγωγήσαμεν , κὰκ τῆς σκληρᾶς καὶ τραχείας τοὺς λογικοὺς ὁδίτας εἰς τὴν λείαν τε καὶ πλατεῖαν ἐχειραγωγήσαμεν , καὶ τῷ ὑπὲρ ἡμᾶς τὴν εὐχαριστίαν καὶ τήν , ὡς εἰκός , ἀνθομολόγησιν ἀπενείμαμεν .
Lemmas: ἵνα δέ μή φαίνω καί χώρα ὁ ἀσάφεια δίδωμι , εἄν κακία παντελής ὁ λόγος γιγνώσκω , ἐπανερμηνεία τις καί σχολικός παρασημείωσις , εἰμί τίς ποῦ ἐκ ὁ ἀσάφεια ἄχαρις καί ἀτερπής , ψυχαγωγέω , κατά ὁ σκληρός καί τραχύς ὁ λογικός ὁδίτης εἰς ὁ λεῖος τε καί πλατύς χειραγωγέω , καί ὁ ὑπέρ ἐγώ ὁ εὐχαριστία καί ὁ , ὡς εἰκός , ἀνθομολόγησις ἀπονέμω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 prol.1.16
Τοῦτο γὰρ ἀφ’ ἡμῶν ἀπαιτεῖ τῶν ὑπὸ χεῖρα ὁ μόνος σοφὸς καὶ δυνατὸς θεὸς κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον . Τίνος γὰρ ἄλλου δεῖται παρ’ ἡμῶν , ὃς διά τινος τῶν προφητῶν περὶ ἑαντοῦ λέγει " τὸν οὐρανὸν πληρῶ καὶ τὴν γῆν , " καὶ οὗ ἡ οἰκουμένη καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς , κατὰ τὸν Δαβίδ , καὶ μεθ’ οὗ πᾶς ἀγρὸς παντοίοις ὡραϊσμένος φυτοῖς ;
Lemmas: οὗτος γάρ ἀπό ἐγώ ἀπαιτέω ὁ ὑπό χείρ ὁ μόνος σοφός καί δυνατός θεός κατά ὁ θέω ἀπόστολος . τίς γάρ ἄλλος δήω παρά ἐγώ , ὅς διά τις ὁ προφήτης περί ἑαντοῦ λέγω " ὁ οὐρανός πληρόω καί ὁ γῆ , " καί ὅς ὁ οἰκέω καί ὁ πλήρωμα αὐτός , κατά ὁ Δαβίδ , καί μετά ὅς πᾶς ἀγρός παντοῖος ὁράω φυτός ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.1
Ἡ ΖΩΗ ἐν τοῖς ζῴοις καὶ ἐν τοῖς φυτοῖς εὑρέθη . Ἀλλ’ ἐν μὲν τοῖς ζῴοις φανερὰ καὶ πρόδηλος , ἐν τοῖς φυτοῖς δὲ κεκρυμμένη καὶ οὐκ ἐμφανής . Εἰς τὴν ταύτης γοῦν βεβαίωσιν πολλὴν ἀνάγκη ἐστὶ ζήτησιν προηγήσασθαι . Συνίσταται γὰρ πότερον ἔχουσιν ἢ οὐχὶ τὰ φυτὰ ψυχὴν καὶ δύναμιν ἐπιθυμίας ὀδύνης τε καὶ ἡδονῆς καὶ διακρίσεως .
Lemmas: ὁ Ζωή ἐν ὁ ζῷον καί ἐν ὁ φυτός εὑρίσκω . ἀλλά ἐν μέν ὁ ζῷον φανερός καί πρόδηλος , ἐν ὁ φυτός δέ κρύπτω καί οὐ ἐμφανής . εἰς ὁ οὗτος γοῦν βεβαίωσις πολύς ἀνάγκη εἰμί ζήτησις προηγέομαι . συνίστημι γάρ πότερος ἔχω ἢ οὐ ὁ φυτόν ψυχή καί δύναμις ἐπιθυμία ὀδύνη τε καί ἡδονή καί διάκρισις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.2
Ἀναξαγόρας μὲν οὖν καὶ Ἐμπεδοκλῆς ἐπιθυμίᾳ ταῦτα κινεῖσθαι λέγουσιν , αἰσθάνεσθαί τε καὶ λυπεῖσθαι καὶ ἥδεσθαι διαβεβαιοῦνται . Ὧν ὁ μὲν Ἀναξαγόρας καὶ ζῷα εἶναι καὶ ἥδεσθαι καὶ λυπεῖσθαι εἶπε , τῇ τε ἀπορροῇ τῶν φύλλων καὶ τῇ αὐξήσει τοῦτο ἐκλαμβάνων , ὁ δὲ Ἐμπεδοκλῆς γένος ἐν τούτοις κεκραμένον εἶναι ἐδόξασεν .
Lemmas: Ἀναξαγόρας μέν οὖν καί Ἐμπεδοκλῆς ἐπιθυμία οὗτος κινέω λέγω , αἰσθάνομαι τε καί λυπέω καί ἥδομαι διαβεβαιόω . ὅς ὁ μέν Ἀναξαγόρας καί ζῷον εἰμί καί ἥδομαι καί λυπέω εἶπον , ὁ τε ἀπορροή ὁ φύλλον καί ὁ αὐξάνω οὗτος ἐκλαμβάνω , ὁ δέ Ἐμπεδοκλῆς γένος ἐν οὗτος κεράννυμι εἰμί δοξάζω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.3
Ὡσαύτως καὶ ὁ Πλάτων ἐπιθυμεῖν μόνον αὐτὰ διὰ τὴν σφοδρὰν τῆς θρεπτικῆς δυνάμεως ἀνάγκην ἔφησεν . Ὅ ἐὰν συσταίη , ἥδεσθαι ὄντως αὐτὰ καὶ λυπεῖσθαι αἰσθάνεσθαί τε σύμφωνον ἔσται . Ἃν δὲ συσταίη τοῦτο , τῷ ἐπιθυμεῖν , εἰ καὶ ἀεὶ τῷ ὕπνῳ ἀνακτῶνται καὶ ἐγείρονται ταῖς ἐγρηγόρσεσι , σύμφωνον ἔσται .
Lemmas: ὡσαύτως καί ὁ Πλάτων ἐπιθυμέω μόνος αὐτός διά ὁ σφοδρός ὁ θρεπτικός δύναμις ἀνάγκη φημί . ὅς ἐάν συνίστημι , ἥδομαι εἰμί αὐτός καί λυπέω αἰσθάνομαι τε σύμφωνος εἰμί . ἄν δέ συνίστημι οὗτος , ὁ ἐπιθυμέω , εἰμί καί ἀεί ὁ ὕπνος ἀνακτάομαι καί ἐγείρω ὁ ἐγρήγορσις , σύμφωνος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.4
Ὡσαύτως καὶ ἐὰν ζητήσωμεν εἰ πνοὴν καὶ γένος ἐκ συγκράσεως ἔχουσιν ἢ τὸ ἐναντίον , πολλὴν ἄν τὴν περὶ τούτου ἀμφιβολίαν καὶ μακρὰν ποιήσωμεν τὴν ζήτησιν . Τὸ δὲ τὰ τοιαῦτα παραλιμπάνειν καὶ μὴ εὐαναλώτοις περὶ τὰ καθ’ ἕκαστον ἐρεύναις ἐνδιατρίβειν πρέπον ἐστίν .
Lemmas: ὡσαύτως καί ἐάν ζητέω εἰμί πνοή καί γένος ἐκ σύγκρασις ἔχω ἢ ὁ ἐναντίος , πολύς ἄν ὁ περί οὗτος ἀμφιβολία καί μακράν ποιέω ὁ ζήτησις . ὁ δέ ὁ τοιοῦτος παραλείπω καί μή εὐανάλωτος περί ὁ κατά ἕκαστος ἔρευνα ἐνδιατρίβω πρέπω εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.5
Τίνες δὲ ἔχειν ψυχὰς τὰ φυτὰ εἶπον , ὅτι γεννᾶσθαι τρέφεσθαι καὶ αὐξάνεσθαι , νεάζειν καὶ χλοάζειν γήρᾳ τε διαλύεσθαι τεθεωρήκασιν , ἐπείπερ οὐδὲν ἄψυχον ταῦτα μετὰ τῶν φυτῶν ἔχει κοινά . Διότι δὲ ἔχουσι ταῦτα τὰ φυτά , καὶ τὸ ἐπιθυμίᾳ ὡσαύτως κατέχεσθαι ἐπίστευον . Ἀλλὰ πρῶτον τοῖς φανεροῖς , εἶτα καὶ τοῖς κεκρυμμένοις ἀκολουθήσωμεν .
Lemmas: τίνω δέ ἔχω ψυχή ὁ φυτόν εἶπον , ὅτι γεννάω τρέφω καί αὐξάνω , νεάζω καί χλοάζω γῆρας τε διαλύω θεωρέω , ἐπεί οὐδείς ἄψυχος οὗτος μετά ὁ φυτός ἔχω κοινός . διότι δέ ἔχω οὗτος ὁ φυτός , καί ὁ ἐπιθυμία ὡσαύτως κατέχω πιστεύω . ἀλλά πρῶτος ὁ φανερόω , εἶτα καί ὁ κρύπτω ἀκολουθέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.6
Λέγομεν τοίνυν ὡς ἐὰν εἴ τι τρέφεται , ἢδη καὶ ἐπιθυμεῖ , καὶ ἡδύνεται μὲν τῷ κόρῳ , λυπεῖται δὲ ὅτε πεινᾷ · καὶ οὐκ ἐμπίπτουσιν αὗται αἱ διαθέσεις εἰ μὴ μετὰ αἰσθήσεως . Τούτου ἄρα θαυμάσιος μέν , οὐ μὴν φαῦλος πλανᾶται σκοπός , ὃς καὶ τὰ φυτὰ αἰσθάνεσθαι καὶ ἐπιθυμεῖν ἐδόξασεν .
Lemmas: λέγω τοίνυν ὡς ἐάν εἰμί τίς τρέφω , ἤδη καί ἐπιθυμέω , καί ἡδύνω μέν ὁ κόρος , λυπέω δέ ὅτε πεινάω · καί οὐ ἐμπίπτω οὗτος ὁ διάθεσις εἰμί μή μετά αἴσθησις . οὗτος ἄρα θαυμάσιος μέν , οὖον μήv φαῦλος πλανάω σκοπός , ὅς καί ὁ φυτόν αἰσθάνομαι καί ἐπιθυμέω δοξάζω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.7
Ὁ δὲ Ἀναξαγόρας καὶ ὁ Δημόκριτος καὶ ὁ Ἐμπεδοκλῆς καὶ νοῦν καὶ γνῶσιν εἶπον ἔχειν τὰ φυτά . Ἡμεῖς δὲ τὰ τοιαῦτα ὡς φαῦλα ἀποτρεπόμενοι τῷ ὑγιεῖ ἐνστῶμεν λόγῳ . Λέγομεν οὖν ὅτι τὰ φυτὰ οὔτε ἐπιθυμίαν οὔτε αἴσθησιν ἔχουσιν . Ἡ γὰρ ἐπιθυμία οὐκ ἔστιν εἰ μὴ ἐξ αἰσθήσεως , καὶ τὸ τοῦ ἡμετέρου δὲ θελήματος τέλος πρὸς τὴν αἴσθησιν ἀποστρέφεται .
Lemmas: ὁ δέ Ἀναξαγόρας καί ὁ Δημόκριτος καί ὁ Ἐμπεδοκλῆς καί νόος καί γνῶσις εἶπον ἔχω ὁ φυτός . ἐγώ δέ ὁ τοιοῦτος ὡς φαῦλος ἀποτρέπω ὁ ὑγιής ἐνίστημι λόγος . λέγω οὖν ὅτι ὁ φυτόν οὔτε ἐπιθυμία οὔτε αἴσθησις ἔχω . ὁ γάρ ἐπιθυμία οὐ εἰμί εἰμί μή ἐκ αἴσθησις , καί ὁ ὁ ἡμέτερος δέ θέλημα τέλος πρός ὁ αἴσθησις ἀποστρέφω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.8
Οὐχ εὑρίσκομεν γοῦν ἐν τοῖς τοιούτοις αἴσθησιν οὔτε μέλος αἰσθανόμενον , οὔτε ὁμοιότητα αὐτοῦ , οὔτε εἶδος διωρισμένον , οὔτε τι ἀκόλουθον τούτῳ , οὔτε τοπικὴν κίνησιν , οὔτε ὁδὸν πρός τι αἰσθητόν , οὔτε σημεῖόν τι δι’ οὗ ἂν κρίνωμεν ταῦτα αἴσθησιν ἔχειν , καθὼς σημεῖα δι’ ὧν ἐπιστάμεθα ταῦτα καὶ τρέφεσθαι καὶ αὐξάνεσθαι εὑρίσκομεν .
Lemmas: οὐχ εὑρίσκω γοῦν ἐν ὁ τοιοῦτος αἴσθησις οὔτε μέλος αἰσθάνομαι , οὔτε ὁμοιότης αὐτός , οὔτε εἶδος διορίζω , οὔτε τίς ἀκόλουθος οὗτος , οὔτε τοπικός κίνησις , οὔτε ὁδός πρός τίς αἰσθητός , οὔτε σημεῖον τίς διά ὅς εἄν κρίνω οὗτος αἴσθησις ἔχω , καθώς σημεῖον διά ὅς ἐπίσταμαι οὗτος καί τρέφω καί αὐξάνω εὑρίσκω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.9
Οὐδὲ συνίσταται παρ’ ἡμῶν τοῦτο εἰ μὴ διότι τὸ θρεπτικὸν καὶ αὐξητικὸν νοοῦμεν μέρη εἶναι τῆς ψυχῆς . Ὁπόταν γοῦν τὸ τοιοῦτον φυτὸν εὑρίσκωμέν τι μέρος ψυχῆς τοιαύτης ἐν ἑαυτῷ ἔχον , ἐξ ἀνάγκης νοοῦμεν καὶ ψυχὴν ἔχειν αὐτό · ὅτε δὲ στερεῖται αἰσθήσεως , τότε αἰσθητικὸν αὐτὸ μὴ εἶναι μὴ ἐγχωρεῖν οὐ δεῖ · ἡ γὰρ αἴσθησις αἰτία ἐστὶν ἐλλάμψεως ζωῆς .
Lemmas: οὐδέ συνίστημι παρά ἐγώ οὗτος εἰμί μή διότι ὁ θρεπτικός καί αὐξητικός νοέω μέρος εἰμί ὁ Ψυχή . ὁπόταν γοῦν ὁ τοιοῦτος φυτόν εὑρίσκω τίς μέρος Ψυχή τοιοῦτος ἐν ἑαυτοῦ ἔχω , ἐκ ἀνάγκη νοέω καί ψυχή ἔχω αὐτός · ὅτε δέ στερέω αἴσθησις , τότε αἰσθητικός αὐτός μή εἰμί μή ἐγχωρέω οὖον δεῖ · ὁ γάρ αἴσθησις αἰτία εἰμί ἔλλαμψις ζωή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.10
Τὸ δὲ θρεπτικὸν αἰτία ἐστὶν αὐξήσεως πράγματός τινος ζῶντος . Αὗται δὲ αἱ διαφοραὶ προβαίνουσιν ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ , ὅτι δυσχερὲς ἐν ταὐτῷ μεταξὺ ζωῆς καὶ τῆς στερήσεως αὐτῆς μέσον τι καταλαβεῖν . Εἴποι δέ τις ἂν ὡς ἐπεὶ τὸ φυτὸν ζῶν ἐστίν , ἤδη τοῦτο καὶ ζῷον εἴποιμεν ἄν . Οὐδαμῶς .
Lemmas: ὁ δέ θρεπτικός αἰτία εἰμί αὔξησις πρᾶγμα τις ζῶ . οὗτος δέ ὁ διαφορά προβαίνω ἐν ὁ τόπος οὗτος , ὅτι δυσχερής ἐν αὐτός μεταξύ ζωή καί ὁ στέρησις αὐτός μέσος τίς καταλαμβάνω . εἶπον δέ τις εἄν ὡς ἐπεί ὁ φυτόν ζῶ εἰμί , ἤδη οὗτος καί ζῷον εἶπον ἄν . οὐδαμός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.11
Καὶ γὰρ δυσνόητόν ἐστι τὴν διοίκησιν τοῦ φυτοῦ ἀποδιδόναι τῇ διοικήσει τῆς ψυχῆς τοῦ ζῴου . Τὸ γὰρ τὰ φυτὰ τοῦ ζῆν ἀποφάσκον οὕτως , τοῦτο ἐστὶν ὅτι οὐκ αἰσθάνονται . Καὶ γάρ εἰσι καί τινα ζῷα γνώσεως ἐστερημένα .
Lemmas: καί γάρ δυσνόητος εἰμί ὁ διοίκησις ὁ φυτός ἀποδίδωμι ὁ διοίκησις ὁ Ψυχή ὁ ζῷον . ὁ γάρ ὁ φυτόν ὁ ζῶ ἀποφάσκω οὕτως , οὗτος εἰμί ὅτι οὐ αἰσθάνομαι . καί γάρ εἰμί καί τις ζῷον γνῶσις στερέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.12
Ἐπεὶ δὲ ἡ φύσις τὴν τοῦ ζῴου ζωὴν ἐν τῷ θανάτῳ φθείρουσα , πάλιν ἐν τῷ ἰδίῳ γένει ταύτην διὰ γενέσεως συντηρεῖ , πάντῃ ἀσύμφωνόν ἐστιν ἵνα μέσον ἐμψύχου τε καὶ ἀψύχου ἄλλο τι μέσον τιθῶμεν . Ἐπιστάμεθα δὲ ὅτι καὶ τὰ κογχύλιά εἰσι ζῷα , γνώσεως ἐστερημένα , διότι εἰσὶ φυτὰ ἐν ταὐτῷ καὶ ζῷα .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ φύσις ὁ ὁ ζῷον ζωή ἐν ὁ θάνατος φθείρω , πάλιν ἐν ὁ ἴδιος γένος οὗτος διά γένεσις συντηρέω , πάντῃ ἀσύμφωνος εἰμί ἵνα μέσος ἐμψυχόω τε καί ἄψυχος ἄλλος τίς μέσος τίθημι . ἐπίσταμαι δέ ὅτι καί ὁ κογχύλιον εἰμί ζῷον , γνῶσις στερέω , διότι εἰμί φυτόν ἐν αὐτός καί ζῷον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.13
Μόνη ἄρα ἡ αἴσθησίς ἐστιν αἰτία δι’ ἣν ταῦτα λέγονται ζῷα . Τὰ γὰρ γένη διδόασι τοῖς οἰκείοις εἴδεσιν ὀνόματα καὶ ὁρισμούς , τὰ δὲ εἴδη τοῖς οἰκείοις ἀτόμοις ὀνόματα . Δεῖ τε τὸ γένος ἐκ μιᾶς καὶ κοινῆς αἰτίας εἶναι ἐν τοῖς πολλοῖς , καὶ οὐκ ἐκ πολλῶν .
Lemmas: Μόνη ἄρα ὁ αἴσθησις εἰμί αἰτία διά ὅς οὗτος λέγω ζῷον . ὁ γάρ γένος δίδωμι ὁ οἰκέω εἶδος ὄνομα καί ὁρισμός , ὁ δέ εἶδος ὁ οἰκέω ἄτομος ὄνομα . Δεύς τε ὁ γένος ἐκ εἷς καί κοινός αἴτιος εἰμί ἐν ὁ πολύς , καί οὐ ἐκ πολύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.14
Ὁ λόγος δὲ τῆς αἰτίας , δι’ ἣν βεβαιοῦται τὸ γένος , οὐ τῷ τυχόντι ἐστὶ γνώριμος . Πάλιν εἰσὶ ζῷα ἅπερ στεροῦνται γένους θήλεος , ἕτερα ἅπερ οὐ γεννῶσιν , ἕτερα ἅπερ κίνησιν οὐκ ἔχουσιν · καὶ εἰσὶν ἄλλα διαφόρων χρωμάτων , καὶ εἰσί τινα ἃ ποιοῦσι τόκον ἑαυτοῖς ἀνόμοιον , εἰσί τε ἄλλα ἃ αὐξάνουσιν ἐκ τῆς γῆς ἢ ἐκ δένδρων .
Lemmas: ὁ λόγος δέ ὁ αἴτιος , διά ὅς βεβαιόω ὁ γένος , οὖον ὁ τυγχάνω εἰμί γνώριμος . πάλιν εἰμί ζῷον ὅσπερ στερέω γένος θῆλυς , ἕτερος ὅσπερ οὖον γεννάω , ἕτερος ὅσπερ κίνησις οὐ ἔχω · καί εἰμί ἄλλος διάφορος χρῶμα , καί εἰμί τις ὁ ποιέω τόκος ἑαυτοῦ ἀνόμοιος , εἰμί τε ἄλλος ὁ αὐξάνω ἐκ ὁ γῆ ἢ ἐκ δένδρον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.15
Τίς οὖν ἐστὶν ἡ ἀρχὴ ἡ ἐν τῇ ψυχῇ τοῦ ζῴου ; Τί ἄλλο εἰ μὴ τὸ εὐγενὲς ζῷον , ὃ τὸν οὐρανὸν περιοδεύει , τὸν ἥλιον , τὰ ἄστρα καὶ τοὺς πλάνητας , τὰ ἀπὸ τῆς ἐνειρμένης ἐξωτερικὰ ἀμφιβολίας , ἃ δὴ καὶ ἀπαθῆ εἰσίν ; ἡ γὰρ αἴσθησις τῶν αἰσθανομένων πάθος .
Lemmas: Τῖς οὖν εἰμί ὁ ἀρχή ὁ ἐν ὁ Ψυχή ὁ ζῷον ; τις ἄλλος εἰμί μή ὁ εὐγενής ζῷον , ὅς ὁ οὐρανός περιοδεύω , ὁ ἥλιος , ὁ ἄστρον καί ὁ πλάνης , ὁ ἀπό ὁ ἐνείρω ἐξωτερικός ἀμφιβολία , ὁ δή καί ἀπαθής εἰμί ; ὁ γάρ αἴσθησις ὁ αἰσθάνομαι πάθος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.16
Ἰστέον δὲ καὶ ὅτι οὐκ ἔχουσι τὰ φυτὰ κίνησιν ἐξ ἑαυτῶν · τῇ γὰρ γῇ εἰσὶ πεπηγότα , ἡ δὲ γῆ ἀκίνητός ἐστι . Συλλογισώμεθα τοίνυν πόθεν ἂν ταύτῃ ζωή , ἵνα ποιήσωμεν καὶ αὐτὰ αἰσθητικά . Οὐ γὰρ περιέχει ταῦτα ἓν πρᾶγμα κοινόν . Λέγομεν δὲ ὅτι τῆς ζωῆς τῶν ζῴων κοινή ἐστιν αἰτία ἡ αἴσθησις . Αὕτη δὲ ποιεῖ διάκρισιν μέσον ζωῆς καὶ θανάτου .
Lemmas: ἰστέον δέ καί ὅτι οὐ ἔχω ὁ φυτόν κίνησις ἐκ ἑαυτοῦ · ὁ γάρ γῆ εἰμί πήγνυμι , ὁ δέ γῆ ἀκίνητος εἰμί . συλλογίζομαι τοίνυν πόθεν εἄν οὗτος ζωή , ἵνα ποιέω καί αὐτός αἰσθητικός . οὖον γάρ περιέχω οὗτος εἷς πρᾶγμα κοινός . λέγω δέ ὅτι ὁ ζωή ὁ ζῷον κοινός εἰμί αἰτία ὁ αἴσθησις . Ἄτη δέ ποιέω διάκρισις μέσος ζωή καί θάνατος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.17
Ὁ οὐρανὸς δὲ ἐπεὶ ἔχει διοίκησιν εὐγενεστέραν καὶ ἀξιολογωτέραν τῆς ἡμετέρας διοικήσεως , ἀπεμακρύνθη τούτων . Δεῖ τοίνυν ἵνα τὸ ζῷον τὸ τέλειον καὶ τὸ ἠλαττωμένον ἔχῃ τι κοινόν · καὶ τοῦτο ἐστὶν ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς . Τῇ ταύτης γοῦν στερήσει δεῖ ἵνα πᾶς τις ἀποχωρῇ τῶν τοιούτων ὀνομάτων , ὅτι οὐκ ἔστι μέσον .
Lemmas: ὁ οὐρανός δέ ἐπεί ἔχω διοίκησις εὐγενής καί ἀξιόλογος ὁ ἡμέτερος διοίκησις , ἀπιμιμακρύͅνκομαι οὗτος . Δεύς τοίνυν ἵνα ὁ ζῷον ὁ τέλειος καί ὁ ἐλασσόω ἔχω τίς κοινός · καί οὗτος εἰμί ὁ σκοπός ὁ ζωή . ὁ οὗτος γοῦν στερέω δεῖ ἵνα πᾶς τις ἀποχωρέω ὁ τοιοῦτος ὄνομα , ὅτι οὐ εἰμί μέσος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.18
Ἡ δὲ ζωή ἐστι μέσον · τὸ γὰρ ἄψυχον οὐκ ἔχει ψυχὴν οὐδέ τι τῶν μερῶν αὐτῆς . Τὸ δὲ φυτὸν οὐκ ἔστιν ἐκ τῶν στερουμένων ψυχῆς , ὅτι ἐν αὐτῷ ἐστί τι μέρος ψυχῆς · ἀλλ’ οὐκ ἔστι ζῷον , ὅτι οὐδὲ αἴσθησις ἐν αὐτῷ . Ἐξέρχεται δὲ ἐκ ζωῆς εἰς μὴ ζωὴν κατὰ βραχύ , ὡς καὶ τὰ καθ’ ἕκαστον .
Lemmas: ὁ δέ ζωή εἰμί μέσος · ὁ γάρ ἄψυχος οὐ ἔχω ψυχή οὐδέ τίς ὁ μέρος αὐτός . ὁ δέ φυτόν οὐ εἰμί ἐκ ὁ στερέω Ψυχή , ὅτι ἐν αὐτός εἰμί τίς μέρος Ψυχή · ἀλλά οὐ εἰμί ζῷον , ὅτι οὐδέ αἴσθησις ἐν αὐτός . ἐξέρχομαι δέ ἐκ ζωή εἰς μή ζωή κατά βραχύς , ὡς καί ὁ κατά ἕκαστος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.19
Δυνάμεθα δὲ καὶ ἄλλως λέγειν , ὅτι ἔστιν ἔμψυχον τὸ φυτόν , καὶ οὐ λέγομεν ὅτι ἄψυχον . Εἰ ἔχει δὲ ψυχήν , οὐ λέγομεν ὅτι καί τινα ἤδη ἔχει αἴσθησιν . Πρᾶγμα γὰρ τὸ τρεφόμενον οὐκ ἔστιν ἄνευ ψυχῆς . Πᾶν δὲ ζῷον ἔχει ψυχήν . Τὸ δὲ φυτόν ἐστιν ἀτελὲς πρᾶγμα . Πάλιν τὸ ζῷον ἔχει μέλη διωρισμένα , τὸ φυτὸν ἀδιόριστα .
Lemmas: δύναμαι δέ καί ἄλλως λέγω , ὅτι εἰμί ἔμψυχος ὁ φυτός , καί οὖον λέγω ὅτι ἄψυχος . εἰμί ἔχω δέ Ψυχή , οὖον λέγω ὅτι καί τις ἤδη ἔχω αἴσθησις . πρᾶγμα γάρ ὁ τρέφω οὐ εἰμί ἄνευ Ψυχή . Πᾶν δέ ζῷον ἔχω Ψυχή . ὁ δέ φυτός εἰμί ἀτελής πρᾶγμα . πάλιν ὁ ζῷον ἔχω μέλος διά-ὁρίζω , ὁ φυτόν ἀδιόριστος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.20
Ἔχει δὲ ὕλην οἰκείαν κινήσεως , ἣν ἔχει ἐν ἑαυτῷ , Πάλιν δυνάμεθα λέγειν τὰ φυτὰ ψυχὴν ἔχειν , ὅτι ψυχή ἐστιν ἡ ποιοῦσα ἐν αὐτοῖς γεννᾶσθαι τὰς κινήσεις . Ἐπιθυμία δὲ καὶ κίνησις ἡ ἐν τόποις οὐκ ἔστιν εἰ μὴ κατὰ αἰσθήσεως . Πάλιν τὸ ἕλκειν τροφήν ἐστιν ἐξ ἀρχῆς φυσικῆς , καὶ τοῦτ’ αὐτό ἐστι τὸ κοινὸν ζῴου καὶ φυτοῦ .
Lemmas: ἔχις δέ ὕλη οἰκεῖος κίνησις , ὅς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , πάλιν δύναμαι λέγω ὁ φυτόν ψυχή ἔχω , ὅτι ψυχή εἰμί ὁ ποιέω ἐν αὐτός γεννάω ὁ κινέω . Ἐπιθυμία δέ καί κίνησις ὁ ἐν τόπος οὐ εἰμί εἰμί μή κατά αἴσθησις . πάλιν ὁ ἕλκω τροφή εἰμί ἐκ ἀρχή φυσικός , καί οὗτος αὐτός εἰμί ὁ κοινός ζῷον καί φυτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.21
Οὐκ ἔσται δὲ φροντὶς ἐπὶ τῇ ἑλκύσει τῆς τροφῆς αἰσθήσεως τὸ παράπαν , ὅτι πάν τὸ τρεφόμενον χρῄζει ἐν τῇ οἰκείᾳ τροφῇ δύο ποιοτήτων τινῶν , θερμότητός φημι καὶ ψυχρότητος · καὶ διὰ τοῦτο δεῖται τροφῆς ὑγρᾶς ὁμοίως καὶ ξηρᾶς · ἡ δὲ θερμότης καὶ ἡ ψυχρότης εὑρίσκεται ἐν βρώμασι ξηροῖς καὶ ὑγροῖς .
Lemmas: οὐ εἰμί δέ φροντίς ἐπί ὁ ἕλκω ὁ τροφή αἴσθησις ὁ παράπαν , ὅτι πᾶς ὁ τρέφω χρῄζω ἐν ὁ οἰκεῖος τροφή δύο ποιότης τις , θερμότης φημί καί ψυχρότης · καί διά οὗτος δήω τροφή ὑγρός ὁμοίως καί ξηρός · ὁ δέ θερμότης καί ὁ ψυχρότης εὑρίσκω ἐν βρῶμα ξηρός καί ὑγρός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.1.22
Οὐδεμία δὲ τῶν τοιούτων φύσεων χωρίζεται τῆς συμμετόχου αὐτῆς . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ πρώτως ἐγένετο ἡ τροφὴ τῷ τρέφοντι συνεχὴς ἕως καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ὥραν τῆς φθορᾶς · καὶ ὀφείλουσι χρῆσθαι ταύτῃ τὸ ζῷον καὶ τὸ φυτὸν τοιαύτῃ ὁποῖόν ἐστιν ἑκάτερον αὐτῶν .
Lemmas: οὐδείς δέ ὁ τοιοῦτος φύσις χωρίζω ὁ συμμέτοχος αὐτός . Ζεύς οὗτος γάρ καί πρῶτος γίγνομαι ὁ τροφή ὁ τρέφω συνεχής ἠώς καί εἰς αὐτός ὁ ὥρα ὁ φθορά · καί ὀφείλω χράω οὗτος ὁ ζῷον καί ὁ φυτόν τοιοῦτος ὁποῖος εἰμί ἑκάτερος αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.1
Διερευνήσωμεν οὖν καὶ τοῦτο , ὃ προηγήσατο ἐν τῷ ἡμετέρῳ λόγῳ , περὶ ἐπιθυμίας φυτοῦ καὶ κινήσεως αὐτοῦ καὶ ψυχῆς ἰδίας , καὶ εἴ τι ἀναλύεται ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ φυτοῦ , ὅσον εἰς πνοήν . Ἀναξαγόρας γὰρ εἶπε ταῦτα ἔχειν καὶ πνοήν . Καὶ πῶς , εἴπερ εὑρίσκομεν πολλὰ ζῷα μὴ ἔχοντα πνοήν , καὶ πάλιν εὐρίσκομεν ἀκριβῶς ὅτι τὰ φυτὰ οὔτε ὑπνώττουσιν οὔτε γρηγοροῦσιν .
Lemmas: διερευνάω οὖν καί οὗτος , ὅς προηγέομαι ἐν ὁ ἡμέτερος λόγος , περί ἐπιθυμία φυτός καί κίνησις αὐτός καί Ψυχή ἴδιος , καί εἰμί τίς ἀναλύω ἀπό αὐτός ὁ φυτός , ὅσος εἰς πνοή . Ἀναξαγόρας γάρ εἶπον οὗτος ἔχω καί πνοή . καί πῶς , εἴπερ εὑρίσκω πολύς ζῷον μή ἔχω πνοή , καί πάλιν εὑρίσκω ἀκριβῶς ὅτι ὁ φυτόν οὔτε ὑπνώσσω οὔτε γρηγορέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.2
Τὸ γὰρ γρηγορεῖν οὐδέν ἐστιν εἰ μὴ ἀπὸ διαθέσεως τῆς αἰσθήσεως , τὸ δὲ ὑπνώττειν οὐδὲν εἰ μὴ ἀσθένεια αὐτῆς · καὶ οὐχ εὑρίσκεταί τι τούτων ἐν πράγματι τρεφομένῳ μὲν πάσαις ὥραις κατὰ διοίκησιν μίαν , ἐν τῇ οἰκείᾳ δὲ φύσει μὴ αἰσθανομένῳ .
Lemmas: ὁ γάρ γρηγορέω οὐδείς εἰμί εἰμί μή ἀπό διάθεσις ὁ αἴσθησις , ὁ δέ ὑπνώσσω οὐδείς εἰμί μή ἀσθένεια αὐτός · καί οὐ εὑρίσκω τίς οὗτος ἐν πρᾶγμα τρέφω μέν πᾶς ὥρα κατά διοίκησις εἷς , ἐν ὁ οἰκεῖος δέ φύσις μή αἰσθάνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.3
Τὸ γὰρ ζῷον ὅτε τρέφεται , τί συμβαίνει ; τὸ ἀναβαίνειν ἀναθυμίασιν ἀπὸ τῆς τροφῆς πρὸς τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ , καὶ ὑπνώττειν ἐντεῦθεν πάντως · καὶ ὅταν καταναλωθῇ ἡ ἀναθυμίασις ἡ ἀναβαίνουσα πρὸς τὴν κεφαλήν , τότε γρηγορεῖ . Ἔν τισι δὲ τῶν ζῴων ἐστὶν αὕτη ἡ ἀναθυμίασις πολλή , καὶ τέως ὀλίγον ὑπνώττουσιν .
Lemmas: ὁ γάρ ζῷον ὅτε τρέφω , τίς συμβαίνω ; ὁ ἀναβαίνω ἀναθυμίασις ἀπό ὁ τροφή πρός ὁ κεφαλή αὐτός , καί ὑπνώσσω ἐντεῦθεν πάντως · καί ὅταν καταναλίσκω ὁ ἀναθυμίασις ὁ ἀναβαίνω πρός ὁ κεφαλή , τότε γρηγορέω . ἐν τις δέ ὁ ζῷον εἰμί οὗτος ὁ ἀναθυμίασις πολύς , καί τέως ὀλίγος ὑπνώσσω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.4
Ὁ δὲ νυσταγμός ἐστι συνοχὴ τῆς κινήσεως , ἡ δὲ συνοχὴ πάλιν ἠρεμία πράγματος κινουμένοῦ . Ὃ δὲ μάλιστα καὶ κυρίως ἐστὶ ζητητέον ἐν ταύτῃ τῇ ἐπιστήμῃ , τοῦτο ἐστὶν ὅπερ εἶπεν ὁ Ἐμπεδοκλῆς , ἤγουν εἰ εὑρίσκεται ἐν τοῖς φυτοῖς γένος θῆλυ καὶ γένος ἄρρεν , καὶ εἰ ἔστιν εἶδος κεκραμένον ἐκ τούτων τῶν δύο γενῶν .
Lemmas: ὁ δέ νυσταγμός εἰμί συνοχή ὁ κίνησις , ὁ δέ συνοχή πάλιν ἠρεμία πρᾶγμα κινώ . ὅς δέ μάλιστα καί κύριος εἰμί ζητητέος ἐν οὗτος ὁ ἐπιστήμη , οὗτος εἰμί ὅσπερ εἶπον ὁ Ἐμπεδοκλῆς , ἤγουν εἰμί εὑρίσκω ἐν ὁ φυτός γένος θῆλυς καί γένος ἄρσην , καί εἰμί εἰμί εἶδος κεράννυμι ἐκ οὗτος ὁ δύο γένος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.5
Λέγομεν τοίνυν ὅτι τὸ ἄρρεν , ὅτε γεννᾷ , εἰς ἄλλο γεννᾶ , καὶ εἰσὶν ἄμφω κεχωρισμένα ἀπ’ ἀλλήλων .
Lemmas: λέγω τοίνυν ὅτι ὁ ἄρσην , ὅτε γεννάω , εἰς ἄλλος γεννάω , καί εἰμί ἄμφω χωρίζω ἀπό ἀλλήλων .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.6
Ἐπεὶ γοῦν εὑρίσκεται ἐν τοῖς φυτοῖς ὅτι ἔχει τὰ φυτὰ γένος ἄρρεν καὶ θῆλυ , καὶ πάντως τὸ μὲν ἄρρεν ἐστὶ τραχύτερον καὶ σκληρότερον καὶ μᾶλλον φρίσσον , τὸ δὲ θῆλυ ἀσθενέστερον καὶ καρποφόρον πλέον , πάλιν ὀφείλομεν ζητεῖν πότερον εὑρίσκονται ταῦτα τὰ δύο γένη κεκραμένα ἅμα ἐν τοῖς φυτοῖς , ὡς εἶπεν Ἐμπεδοκλῆς ,
Lemmas: ἐπεί γοῦν εὑρίσκω ἐν ὁ φυτός ὅτι ἔχω ὁ φυτόν γένος ἄρσην καί θῆλυς , καί πάντως ὁ μέν ἄρσην εἰμί τραχύς καί σκληρός καί μᾶλλον φρίσσω , ὁ δέ θῆλυς ἀσθενής καί καρποφόρος πλέω , πάλιν ὀφείλω ζητέω πότερος εὑρίσκω οὗτος ὁ δύο γένος κεράννυμι ἅμα ἐν ὁ φυτός , ὡς εἶπον Ἐμπεδοκλῆς ,
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.7
Ἀλλ’ ἐγὼ οὐχ ὑπολαμβάνω τοῦτο τὸ πρᾶγμα οὕτως ἔχειν . Τὰ γὰρ κεκραμένα ὀφείλουσιν εἶναι πρῶτον ἁπλᾶ ἐν ἑαυτοῖς , καὶ εἶναι καθ’ αὑτὸ μὲν τὸ ἄρρεν καθ’ αὑτὸ δὲ τὸ θῆλυ , κἀντεῦθεν κιρνᾶσθαι . Ἡ δὲ κρᾶσις οὐκ ἔσται εἰ μὴ διὰ τὴν οἰκείαν γένεσιν .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ οὐ ὑπολαμβάνω οὗτος ὁ πρᾶγμα οὕτως ἔχω . ὁ γάρ κεράννυμι ὀφείλω εἰμί πρῶτος ἁπλόος ἐν ἑαυτοῦ , καί εἰμί κατά ἑαυτοῦ μέν ὁ ἄρσην κατά ἑαυτοῦ δέ ὁ θῆλυς , ἐντεῦθεν κιρνάω . ὁ δέ κρᾶσις οὐ εἰμί εἰμί μή διά ὁ οἰκεῖος γένεσις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.8
Εὐρέθη γοῦν ἐν τοῖς φυτοῖς πρὸ τῆς κράσεως κρᾶσις , ἣ καὶ ὀφείλει εἶναι αἰτία ποιητικὴ καὶ παθητικὴ ἐν μιᾷ ὥρᾳ · ἀλλ’ οὐχ εὑρίσκεται ἀρρενότης καὶ θηλύτης ἡνωμέναι ἔν τινι τῶν φυτῶν . Εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἦν , τάχα ἂν τὸ φυτὸν ἦν τελειότερον τοῦ ζῴου .
Lemmas: εὑρίσκω γοῦν ἐν ὁ φυτός πρό ὁ κρᾶσις κρᾶσις , ὅς καί ὀφείλω εἰμί αἰτία ποιητικός καί παθητικός ἐν εἷς ὥρα · ἀλλά οὐ εὑρίσκω ἀρρενότης καί θηλύτης ἑνόω ἐν τις ὁ φυτός . εἰμί δέ οὗτος οὕτως εἰμί , τάχα εἄν ὁ φυτόν εἰμί τέλειος ὁ ζῷον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.9
Καὶ πῶς , εἴπερ τὸ ζῷον οὐ δεῖται ἐν τῇ οἰκείᾳ γενέσει πράγματός τινος ἐξωτερικοῦ , τὸ δὲ φυτὸν τοῦτο δεῖται ἐν τοῖς καιροῖς τοῦ ἔτους ; Δεῖται γὰρ ἡλίου καὶ εὐκρασίας καὶ τοῦ ἀέρος πλέον · καὶ τούτων δεῖται μᾶλλον ἐν τῇ ὥρᾳ τῆς ἐκφύσεως αὑτοῦ .
Lemmas: καί πῶς , εἴπερ ὁ ζῷον οὖον δήω ἐν ὁ οἰκεῖος γένεσις πρᾶγμα τις ἐξωτερικός , ὁ δέ φυτόν οὗτος δήω ἐν ὁ καιρός ὁ ἔτος ; δέομαι γάρ ἥλιος καί εὐκρασία καί ὁ ἀήρ πλέω · καί οὗτος δήω μᾶλλον ἐν ὁ ὥρα ὁ ἔκφυσις αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.10
Ἔστι δὲ καί τις ἀρχὴ τῆς μὲν τροφῆς τῶν φυτῶν ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ πάλιν ἀρχὴ ἑτέρα τῆς γενέσεως ἀπὸ τοῦ ἡλίου . Εἶπε δὲ καὶ Ἀναξαγόρας ὅτι ἡ ὑγρότης τούτων ἐστὶν ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ διὰ τοῦτο ἔφη πρὸς Λεχίνεον ὅτι ἡ γῆ μήτηρ μέν ἐστι τῶν φυτῶν , ὁ δὲ ἥλιος πατήρ .
Lemmas: εἰμί δέ καί τις ἀρχή ὁ μέν τροφή ὁ φυτός ἀπό ὁ γῆ , καί πάλιν ἀρχή ἕτερος ὁ γένεσις ἀπό ὁ ἥλιος . εἶπον δέ καί Ἀναξαγόρας ὅτι ὁ ὑγρότης οὗτος εἰμί ἀπό ὁ γῆ , καί διά οὗτος φημί πρός Λεχίνεος ὅτι ὁ γῆ μήτηρ μέν εἰμί ὁ φυτός , ὁ δέ ἥλιος πατήρ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.11
Ἀλλὰ τὴν κρᾶσιν τοῦ ἄρρενος τῶν φυτῶν καὶ τοῦ θήλεος ὀφείλομεν διατυπώσασθαι οὐχ οὕτως ἀλλ’ ἄλλῳ τινὶ τρόπῳ , οἶον ὅτι τὸ σπέρμα τοῦ φυτοῦ ὅμοιόν ἐστιν ἐγκυμονήσει ζῴου , ἥτις ἐστὶ μίξις ἄρρενός τε καὶ θήλεος .
Lemmas: ἀλλά ὁ κρᾶσις ὁ ἄρσην ὁ φυτός καί ὁ θῆλυς ὀφείλω διατυπόω οὐ οὕτως ἀλλά ἄλλος τις τρόπος , οἶος ὅτι ὁ σπέρμα ὁ φυτός ὁμοῖος εἰμί ἐγκυμονέω ζῷον , ὅστις εἰμί μίξις ἄρσην τε καί θῆλυς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.12
Καὶ ὥσπερ ἐστὶν ἐν τοῖς ᾠοῖς ὅτε γίνεται νεοσσός , ἔστιν ἐντεῦθεν καὶ ἡ τροφὴ αὐτοῦ μέχρι καὶ αὐτῆς τῆς ὥρας τῆς συμπληρώσεως καὶ τῆς οἰκείας ἐξόδου , καὶ τότε τὸ θῆλυ ἐκτίθησι τὸν νεοσσὸν ἐν μιᾷ ὥρᾳ . · οὕτω καὶ τὸ σπέρμα τοῦ φυτοῦ .
Lemmas: καί ὥσπερ εἰμί ἐν ὁ ᾠόν ὅτε γίγνομαι νεοσσός , εἰμί ἐντεῦθεν καί ὁ τροφή αὐτός μέχρι καί αὐτός ὁ ὥρα ὁ συμπλήρωσις καί ὁ οἰκεῖος ἔξοδος , καί τότε ὁ θῆλυς ἐκτίθημι ὁ νεοσσός ἐν εἷς ὥρα . · οὗτος καί ὁ σπέρμα ὁ φυτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.13
Εἶπε δὲ πάλιν Ἐμπεδοκλῆς ὅτι τὰ φυτά , εἰ καὶ νεοσσοὺς οὐ γεννῶσι , διότι τὸ γεννώμενον οὐ γεννᾶται εἰ μὴ ἐκ τῆς φύσεως τοῦ σπέρματος , καὶ ὅτι ὅπερ μένει ἐξ αὐτοῦ ἐν τῇ ἀρχῇ τροφὴ γίνεται τῆς ῥίζης , καὶ τὸ γεννώμενον κινεῖ αὐτὸ ἑαυτὸ παραυτίκα , ὅμως οὕτως ὀφείλομεν ὑπολαμβάνειν καὶ ἐν τῇ μίξει τῶν ἀρρένων καὶ τῶν θηλέων φυτῶν , ὡς ἐπὶ τῶν ζῴων , ὅτι καὶ ἡ μίξις τῶν φυτῶν ἐστὶν ἐν διοικήσει τινί · ἀλλ’ ἐν τοῖς ζῴοις , ὅτε μίγνυνται , τὰ γένη μίγνυνται καὶ αἱ δυνάμεις τῶν γενῶν , αἳ ἦσαν πρότερον κεχωρισμέναι , καὶ προῆλθεν ἐκ τούτων ἀμφοτέρων πρᾶγμά τι ἔν · ὃ δὴ οὐκ ἔστιν ἐν τοῖς φυτοῖς .
Lemmas: εἶπον δέ πάλιν Ἐμπεδοκλῆς ὅτι ὁ φυτός , εἰμί καί νεοσσός οὖον γεννάω , διότι ὁ γεννάω οὖον γεννάω εἰμί μή ἐκ ὁ φύσις ὁ σπέρμα , καί ὅτι ὅσπερ μένω ἐκ αὐτός ἐν ὁ ἀρχή τροφή γίγνομαι ὁ ῥίζα , καί ὁ γεννάω κινέω αὐτός ἑαυτοῦ παραυτίκα , ὅμως οὕτως ὀφείλω ὑπολαμβάνω καί ἐν ὁ μίξις ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς φυτός , ὡς ἐπί ὁ ζῷον , ὅτι καί ὁ μίξις ὁ φυτός εἰμί ἐν διοίκησις τις · ἀλλά ἐν ὁ ζῷον , ὅτε μίγνυμι , ὁ γένος μίγνυμι καί ὁ δύναμις ὁ γένος , ὅς εἰμί πρότερος χωρίζω , καί προέρχομαι ἐκ οὗτος ἀμφότερος πρᾶγμα τίς ἐν · ὅς δή οὐ εἰμί ἐν ὁ φυτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.14
Οὐ γἀρ ὅτε μίγνυνται τὰ γένη , καὶ αἱ δυνάμεις αὑτῶν μετὰ ταῦτα γίνονται κεχωρισμέναι . Εἰ γοῦν ἡ φύσις ἔμιξε τὸ ἄρρεν μετὰ τοῦ θήλεος , καλῶς προέβη , ὅτι οὐχ εύρίσκομεν ἐνέργειάν τινα ἐν τοῖς φυτοῖς παρὰ τὴν γένεσιν τῶν καρπῶν .
Lemmas: οὖον γάρ ὅτε μίγνυμι ὁ γένος , καί ὁ δύναμις ἑαυτοῦ μετά οὗτος γίγνομαι χωρίζω . εἰμί γοῦν ὁ φύσις μίγνυμι ὁ ἄρσην μετά ὁ θῆλυς , καλῶς προβαίνω , ὅτι οὐ εὑρίσκω ἐνέργεια τις ἐν ὁ φυτός παρά ὁ γένεσις ὁ καρπός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.15
Οὐδὲ γάρ ἐστι ζῷον κεχωρισμένον τοῦ θήλεος εἰ μὴ ἐν ὥραις αἷς οὐ συνἀπτεται . Τοῦτο δέ ἐστι διὰ τὰς πολλὰς ἐνεργείας αὐτοῦ καὶ διὰ τὰς πολλὰς αὐτοῦ ἐπιστήμας .
Lemmas: οὐδέ γάρ εἰμί ζῷον χωρίζω ὁ θῆλυς εἰμί μή ἐν ὥρα ὅς οὖον συνάπτω . οὗτος δέ εἰμί διά ὁ πολύς ἐνέργεια αὐτός καί διά ὁ πολύς αὐτός ἐπιστήμη .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.16
Εἰσὶ δὲ οἵτινες τὰ φυτὰ πεπληρωμένα ὑπολαμβάνουσι , καὶ τὴν χάριν τῆς ζωῆς αὐτῶν εἶναι διὰ τὰς δύο δυνάμεις ἂς ἔχει , ἤγουν διὰ τὴν τροφὴν τὴν ἐπιτηδείαν εἰς τὸ τρέφειν αὐτὰ καὶ διὰ τὴν μακρότητα τῆς οἰκείας ὑπάρξεως καὶ τοῦ καιροῦ ὁπόταν βλαστάνῃ καὶ καρποφορῇ ἡ ζωὴ αὐτῶν , καὶ στρέφηται πρὸς αὐτὰ ἡ νεότης αὐτῶν , καὶ οὐ γίνηται ἐν αὐτοῖς τι περιττόν ,
Lemmas: εἰσί δέ ὅστις ὁ φυτόν πληρόω ὑπολαμβάνω , καί ὁ χάρις ὁ ζωή αὐτός εἰμί διά ὁ δύο δύναμις ὅς ἔχω , ἤγουν διά ὁ τροφή ὁ ἐπιτήδειος εἰς ὁ τρέφω αὐτός καί διά ὁ μακρότης ὁ οἰκεῖος ὕπαρξις καί ὁ καιρός ὁπόταν βλαστάνω καί καρποφορέω ὁ ζωή αὐτός , καί στρέφω πρός αὐτός ὁ νεότης αὐτός , καί οὖον γίγνομαι ἐν αὐτός τίς περισσός ,
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.17
Οὐ δεῖται δὲ τὸ φυτὸν ὕπνου διὰ πολλὰς αἰτίας , ὅτι κεῖται τὸ φυτὸν ἐν τῇ γῇ , καὶ δεσμεῖται ὑπ’ αὐτῆς , καὶ οὐκ ἔχει κίνησιν , ἐν ἑαυτῷ , οὐδὲ ὅρον διωρισμένον ἐν τοῖς οἰκείοις μέρεσιν οὔτε αἴσθησιν ἔχει , οὔτε κίνησιν αὐτοπροαίρετον , οὔτε ψυχὴν τελείαν · τοῦτο δὲ ἔχει μᾶλλον μέρος μέρους ψυχῆς .
Lemmas: οὖον δήω δέ ὁ φυτόν ὕπνος διά πολύς αἴτιος , ὅτι κεῖμαι ὁ φυτόν ἐν ὁ γῆ , καί δεσμέω ὑπό αὐτός , καί οὐ ἔχω κίνησις , ἐν ἑαυτοῦ , οὐδέ ὅρος διορίζω ἐν ὁ οἰκέω μέρος οὔτε αἴσθησις ἔχω , οὔτε κίνησις αὐτοπροαίρετος , οὔτε ψυχή τέλειος · οὗτος δέ ἔχω μᾶλλον μέρος μέρος Ψυχή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.18
Καὶ τὸ φυτὸν οὐκ ἐδημιουργήθη εἰ μὴ διὰ τὸ ζῷον , τὸ δὲ ζῷον οὐκ ἐδημιουργήθη διὰ τὸ φυτόν . Καὶ πάλιν ἐὰν εἴπῃ τις ὅτι τὸ φυτὸν δεῖται μὲν τροφῆς εὐτελοῦς καὶ μοχθηράς , εἰ καὶ δεῖται δὲ τοιαύτης , ὅμως κατὰ πολὺ σταθηρᾶς καὶ συνεχοῦς καὶ μὴ ῥᾳδίως διαφθειρομένης , κἀντεῦθεν συνίσταται ἵνα τὸ φυτὸν ἔχῃ τι κρεῖττον παρὰ τὸ ζῷον , καὶ διὰ τοῦτο ἀνάγκη καὶ πράγματα ἄψυχα εἶναι εὐγενέστερα τῶν ἐμψύχων .
Lemmas: καί ὁ φυτόν οὐ δημιουργέω εἰμί μή διά ὁ ζῷον , ὁ δέ ζῷον οὐ δημιουργέω διά ὁ φυτός . καί πάλιν ἐάν εἶπον τις ὅτι ὁ φυτόν δήω μέν τροφή εὐτελής καί μοχθηρός , εἰμί καί δήω δέ τοιοῦτος , ὅμως κατά πολύς σταθηρός καί συνεχής καί μή ῥᾳδίως διαφθείρω , ἐντεῦθεν συνίστημι ἵνα ὁ φυτόν ἔχω τίς ἀγαθός παρά ὁ ζῷον , καί διά οὗτος ἀνάγκη καί πρᾶγμα ἄψυχος εἰμί εὐγενής ὁ ἔμψυχος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.19
Ἀλλὰ ἔργον ἐν τοῦ ζῴου ἐστὶ κρεῖττον παρὰ πᾶν ἔργον τοῦ φυτοῦ , Ἄλλως τε εὑρίσκομεν καὶ ἐν τῷ ζῴῳ πάσας τὰς δυνάμεις τὰς ἐν τῷ φυτῷ , καὶ ἄλλας πολλάς , οὐ μὴν καὶ ἔμπαλιν . Εἶπε πάλιν ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὅτι τὰ φυτὰ ἔχουσι γένεσιν ἐν κόσμῳ ἠλαττωμένῳ καὶ οὐ τελείῳ κατὰ τὴν συμπλήρωσιν αὐτοῦ , ταύτης δὲ συμπληρουμένης οὐ γεννᾶται ζῷον .
Lemmas: ἀλλά ἔργον ἐν ὁ ζῷον εἰμί ἀγαθός παρά πᾶς ἔργον ὁ φυτός , ἄλλος τε εὑρίσκω καί ἐν ὁ ζῷον πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐν ὁ φυτός , καί ἄλλος πολύς , οὖον μήv καί ἔμπαλιν . εἶπον πάλιν ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὅτι ὁ φυτόν ἔχω γένεσις ἐν κόσμος ἐλασσόω καί οὖον τέλειος κατά ὁ συμπλήρωσις αὐτός , οὗτος δέ συμπληρόω οὖον γεννάω ζῷον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.2.20
Ἀλλ’ οὖτος ὁ λόγος ἀνάρμοστός ἐστι , διότι ὁ κόσμος ὁλοτελής ἐστι καὶ διηνεκής , καὶ οὐκ ἔπαυσε πώποτε γεννᾶν ζῴα καὶ φυτὰ καὶ πάντα ἀλλοῖα εἴδη . Ἐν ἑκάστῳ δὲ εἴδει τῶν φυτῶν ἔστι θερμότης καὶ ὑγρότης φυσική , ἥτις ὁπόταν ἀναλωθείη , ἀσθενοῦσι τὰ φυτὰ καὶ γηράσκουσι καὶ φθίνουσι καὶ ξηραίνονται . Καὶ τινὲς μὲν λέγουσι τοῦτο φθοράν , ἄλλοι δ’ οὐχί .
Lemmas: ἀλλά οὗτος ὁ λόγος ἀνάρμοστος εἰμί , διότι ὁ κόσμος ὁλοτελής εἰμί καί διηνεκής , καί οὐ παύω πώποτε γεννάω ζωή καί φυτόν καί πᾶς ἀλλοῖος εἶδος . ἐν ἕκαστος δέ εἶδος ὁ φυτός εἰμί θερμότης καί ὑγρότης φυσικός , ὅστις ὁπόταν ἀναλίσκω , ἀσθενέω ὁ φυτόν καί γηράσκω καί φθίω καί ξηραίνω . καί τις μέν λέγω οὗτος φθορά , ἄλλος δέ οὐ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.1
Τινὰ τῶν φυτῶν ἔχουσί τι ὑγρὸν ὡς ῥητίνην , ὡς κόμι , ὡς σμύρναν , ὡς θυμίαμα καὶ ὡς κόμι Ἀραβικόν . Πάλιν τινὰ δένδρα ἔχουσι δεσμοὺς καὶ φλέβας καὶ κοιλίαν καὶ φιτρούς καὶ φλοιὸν καὶ μυελὸν ἐντός . Καὶ τινὰ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστόν εἰσι φλοιός .
Lemmas: τις ὁ φυτός ἔχω τίς ὑγρός ὡς ῥητίνη , ὡς κόμης , ὡς Σμύρνα , ὡς θυμίαμα καί ὡς κόμης Ἀραβικός . πάλιν τις δένδρον ἔχω δεσμός καί φλέψ καί κοιλία καί φιτρός καί φλοιός καί μυελός ἐντός . καί τις ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος εἰμί φλόος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.2
Καὶ τινῶν μὲν ὁ καρπὸς ὑπὸ τὸν φλοιὸν ἤγουν ἐντὸς τοῦ φλοιοῦ καὶ τοῦ φιτροῦ . Καὶ τινὰ μὲν μέρη τοῦ δένδρου εἰσὶν ἀπλᾶ , ὡς ὁ χυμὸς ὁ εὑρισκόμενος ἐν αὐτοῖς καὶ οἱ δεσμοὶ καὶ αἱ φλέβες · τινὰ δέ εἰσι σύνθετα ἐκ τούτων , ὡς κλάδοι καὶ λύγοι καὶ φύλλα . Ταῦτα δὲ πάντα οὐχ εὐρίσκομεν ἐν πᾶσι τοῖς φυτοῖς .
Lemmas: καί τις μέν ὁ καρπός1 ὑπό ὁ φλοιός ἤγουν ἐντός ὁ φλόος καί ὁ φιτρός . καί τις μέν μέρος ὁ δένδρον εἰμί ἀπολάω , ὡς ὁ χυμός ὁ εὑρίσκω ἐν αὐτός καί ὁ δεσμός καί ὁ φλέψ · τις δέ εἰμί σύνθετος ἐκ οὗτος , ὡς κλάδος καί λύγος καί φύλλον . οὗτος δέ πᾶς οὐ εὑρίσκω ἐν πᾶς ὁ φυτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.3
Τινὰ γὰρ τῶν φυτῶν ἔχουσι καὶ ταῦτα καὶ ἄλλα μέρη , λύγους , φύλλα , κλάδους , ἄνθη καὶ βλαστούς καὶ φλοιὸν τὸν περικυκλοῦντα τὸν καρπόν . Καὶ καθώς εἰσι καὶ ἐν τοῖς ζῴοις μέλη ὁμοιομερῆ , οὕτω καὶ ἐν τοῖς φυτοῖς .
Lemmas: τις γάρ ὁ φυτός ἔχω καί οὗτος καί ἄλλος μέρος , λύγος , φύλλον , κλάδος , ἄνθος καί βλαστός καί φλοιός ὁ περικυκλέω ὁ καρπός . καί καθώς εἰμί καί ἐν ὁ ζῷον μέλος ὁμοιομερής , οὗτος καί ἐν ὁ φυτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.4
Καὶ ἕκαστα τῶν μερῶν τοῦ φυτοῦ σύνθετα εἰσὶν ὅμοια μέλεσι ζῴου · ὁ δὲ φλοιὸς τοῦ φυτοῦ ὅμοιός ἐστι φυσικῶς δέρματι ζῴου , οἱ δὲ δεσμοὶ πάλιν ὅμοιοι νεύροις ζῴου .
Lemmas: καί ἕκαστος ὁ μέρος ὁ φυτός σύνθετος εἰμί ὅμοιος μέλος ζῷον · ὁ δέ φλοιός ὁ φυτός ὅμοιος εἰμί φυσικός δέρμα ζῷον , ὁ δέ δεσμός πάλιν ὅμοιος νεῦρον ζῷον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.5
Ὁμοίως καὶ τὰ λοιπὰ τὰ ἐν αὐτῷ , Καὶ τινὰ μὲν τῶν μερῶν διαιροῦνταί πως διὰ μερῶν ἀνομοίων , τινὰ δὲ δι’ ὁμοίων , οἷον ὡς ἐπὶ τοῦ πηλοῦ · οὗτος γὰρ ἑνὶ τρόπῳ διαιρεῖται διὰ τῆς γῆς μόνον , καὶ ἀλλοτρόπως διὰ τῶν στοιχείων . Ὡσαύτως ὁ πνεύμων καὶ ἡ σὰρξ διαιροῦνται μὲν πρώτως , καὶ εἰσὶ μέρη τούτων σὰρξ καὶ πνεύμων · ἄλλως δὲ διαιροῦνται καὶ διὰ τῶν στοιχείκων .
Lemmas: ὅμοιος καί ὁ λοιπάς ὁ ἐν αὐτός , καί τις μέν ὁ μέρος διαιρέω πως διά μέρος ἀνόμοιος , τις δέ διά ὅμοιος , οἷος ὡς ἐπί ὁ πηλός · οὗτος γάρ εἷς τρόπος διαιρέω διά ὁ γῆ μόνος , καί ἀλλότροπος διά ὁ στοιχεῖον . ὡσαύτως ὁ πνεύμων καί ὁ σάρξ διαιρέω μέν πρῶτος , καί εἰμί μέρος οὗτος σάρξ καί πνεύμων · ἄλλως δέ διαιρέω καί διά ὁ στοιχεικως .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.6
Ὁμοίως καὶ αἱ τῶν φυτῶν ῥίζαι . Πλὴν οὐ διαιρεῖται καὶ ἡ χεὶρ εἰς ἄλλην χεῖρα , οὐδὲ ἡ ῥίζα εἰς ἄλλην ῥίζαν , οὐδὲ τὰ φύλλα εἰς ἄλλα φύλλα . Ἐν ταύταις γοῦν ταῖς ῥίζαις καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς φύλλοις ἐστὶν ἡ σύνθεσις . Πάλιν τινὲς μὲν τῶν καρπῶν εἰσὶν ἐκ μερῶν ὀλίγων συγκείμενοι , τινὲς δὲ ἐκ μερῶν πολλῶν , ὡς ἐπὶ τῶν ἐλαιῶν .
Lemmas: ὅμοιος καί ὁ ὁ φυτός ῥίζα . πλήν οὖον διαιρέω καί ὁ χείρ εἰς ἄλλος χείρ , οὐδέ ὁ ῥίζα εἰς ἄλλος ῥίζα , οὐδέ ὁ φύλλον εἰς ἄλλος φύλλον . ἐν οὗτος γοῦν ὁ ῥίζα καί ἐν αὐτός ὁ φύλλον εἰμί ὁ σύνθεσις . πάλιν τις μέν ὁ καρπός εἰμί ἐκ μέρος ὀλίγος σύγκειμαι , τις δέ ἐκ μέρος πολύς , ὡς ἐπί ὁ ἐλαία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.7
Αὗται γὰρ ἔχουσι φλοιὸν σάρκα καί τι ὀστρακῶδες καὶ σπέρμα καὶ καρπόν . Τινὰ δὲ ἔχουσι καὶ περικαλύμματα . Πάντα δὲ τὰ σπέρματά εἰσιν ἐκ δύο φλοιῶν .
Lemmas: οὗτος γάρ ἔχω φλοιός σάρξ καί τίς ὀστρακώδης καί σπέρμα καί καρπός . τις δέ ἔχω καί περικάλυμμα . Πάν δέ ὁ σπέρμα εἰμί ἐκ δύο φλόος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.8
Καὶ μέρη μὲν τῶν φυτῶν εἰσὶν ἅπερ εἴπομεν , ἡ δ’ ἀκρότης τοῦ παρόντος λόγου ἐστὶ διορίσασθαι ταῦτα τὰ μέρη τῶν φυτῶν , τὰ περικαλύμματα αὐτῶν καὶ τὰς αὐτῶν διαφοράς · ὅπερ ἐστὶ πάνυ δυσχερές , καὶ ἐξαιρέτως τὸ διορίσασθαι τὴν οὐσίαν αὐτῶν καὶ τὸ χρῶμα καὶ τὸν καιρὸν τῆς διαμονῆς αὐτῶν καὶ τὰς συνοχὰς τὰς περιπιπτούσας αὐτοῖς , καὶ ὅτι οὐκ ἔχουσι τὰ φυτὰ ἤθη ψυχῆς , οὐδὲ διάθεσιν ἴσην διαθέσει ψυχῆς .
Lemmas: καί μέρος μέν ὁ φυτός εἰμί ὅσπερ εἶπον , ὁ δέ ἀκρότης ὁ πάρειμι λόγος εἰμί διορίζω οὗτος ὁ μέρος ὁ φυτός , ὁ περικάλυμμα αὐτός καί ὁ αὐτός διαφορά · ὅσπερ εἰμί πάνυ δυσχερής , καί ἐξαίρετος ὁ διορίζω ὁ οὐσία αὐτός καί ὁ χρῶμα καί ὁ καιρός ὁ διαμονή αὐτός καί ὁ συνοχή ὁ περιπίπτω αὐτός , καί ὅτι οὐ ἔχω ὁ φυτόν ἦθος Ψυχή , οὐδέ διάθεσις ἴσος διάθεσις Ψυχή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.9
Ἐὰν γοῦν κατὰ ἀναλογίαν θῶμεν τὰ μέρη τῆς ψυχῆς μετὰ τῶν μερῶν τοῦ φυτοῦ , μηκυνθήσεται ὁ λόγος , καὶ τυχὸν οὐδὲ δυνηθείημεν διεξελθεῖν ἂν ταῦτα , μεγάλαις διαφοραῖς ἀπαριθμοῦντες τὰ μέρη τῶν φυτῶν . Καὶ γὰρ μέρος ἑκάστου πράγματος ἐκ τοῦ ἰδίου γένους ἐστὶ καὶ ἐκ τῆς ἰδίας οὐσίας .
Lemmas: ἐάν γοῦν κατά ἀναλογία τίθημι ὁ μέρος ὁ Ψυχή μετά ὁ μέρος ὁ φυτός , μηκύνω ὁ λόγος , καί τυγχάνω οὐδέ δύναμαι διεξέρχομαι εἄν οὗτος , μέγας διαφορά ἀπαριθμέω ὁ μέρος ὁ φυτός . καί γάρ μέρος ἕκαστος πρᾶγμα ἐκ ὁ ἴδιος γένος εἰμί καί ἐκ ὁ ἴδιος οὐσία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.10
Καὶ ὅταν γεννηθῇ τι εἶδος φυτοῦ , μένει ἐν τῇ οἰκείᾳ διαθέσει , ἂν μή τινι χρονικῇ ἀσθενείᾳ καὶ βαρείᾳ τῆς οἰκείας ἐκπέσῃ τοιᾶσδε διαθέσεως . Τῶν ἀνθέων τοίνυν καὶ τῶν καρπῶν καὶ τῶν φύλλων τῶν ἐν τοῖς φυτοῖς τινὰ μὲν ἐν παντὶ ἔτει εἰσί , τινὰ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει οὐδὲ διαμένουσιν , ὡς ὁ φλοιὸς καί τι σῶμα πῖπτον ἀπὸ πράγματος τοῦ ἀπορρίπτοντος τοῦτο διά τινα αἰτίαν .
Lemmas: καί ὅταν γεννάω τίς εἶδος φυτός , μένω ἐν ὁ οἰκεῖος διάθεσις , εἄν μή τις χρονικός ἀσθένεια καί βαρύς ὁ οἰκεῖος ἐκπίπτω τοιόσδε διάθεσις . ὁ ἄνθος τοίνυν καί ὁ καρπός καί ὁ φύλλον ὁ ἐν ὁ φυτός τις μέν ἐν πᾶς ἔτος εἰμί , τις δέ οὐ οὕτως ἔχω οὐδέ διαμένω , ὡς ὁ φλοιός καί τίς σῶμα πίπτω ἀπό πρᾶγμα ὁ ἀπορρίπτω οὗτος διά τις αἴτιος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.11
Οὐ μένουσι δὲ ταῦτα ἐν τῷ φυτῷ , ὅτι πολλάκις πίπτουσιν ἐξ αὐτοῦ μέρη τινὰ μὴ διωρισμένα , ὡς τρίχες ἐξ ἀνθρώπων καὶ ὄνυχες . Πλὴν γεννῶνται τρίχες ἢ ἐν αὐτοῖς τοῖς μέρεσιν ὅθεν ἐξέπεσον , ἢ ἐκτὸς ἐν ἄλλοις . Καὶ ἤδη φανερὸν γέγονεν ὅτι τὰ μέρη τοῦ φυτοῦ οὐκ εἰσὶ διωρισμένα , εἴτε καὶ μή , ἀλλὰ μόνον ἀδιόριστα .
Lemmas: οὖον μένω δέ οὗτος ἐν ὁ φυτός , ὅτι πολλάκις πίπτω ἐκ αὐτός μέρος τις μή διά-ὁρίζω , ὡς θρίξ ἐκ ἄνθρωπος καί ὄνυξ . πλήν γεννάω θρίξ ἢ ἐν αὐτός ὁ μέρος ὅθεν ἐκπίπτω , ἢ ἐκτός ἐν ἄλλος . καί ἤδη φανερός γίγνομαι ὅτι ὁ μέρος ὁ φυτός οὐ εἰμί διά-ὁρίζω , εἴτε καί μή , ἀλλά μόνος ἀδιόριστος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.12
Ἡμῖν δὲ αἰσχρόν ἐστι λέγειν πράγματά τινα μεθ’ ῏ον αὐξάνεται τὸ ζῷον καὶ συμπληροῦται μετ’ αὐτῶν , μὴ εἶναι μέρη αὐτοῦ , ἀλλ’ εἶναι κατὰ τὰ φύλλα καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα τὰ ἐν τῷ φυτῷ , κἂν καὶ οὐκ ὦσιδιωρισμένα τὰ τοιαῦτα μέρη τοῦ ζῴου , κἂν καὶ κατὰ μικρὸν ἐκπίπτωσιν , ὡς τὰ κέρατα τῆς ἐλάφου καὶ κόμαι τινῶν ζῴων καὶ τρίχες ἄλλων , ἃ δὴ κρύπτουσιν ἑαυτὰ κατὰ τὸν χειμερινὸν καιρὸν ἐν ὀπαῖς καὶ ὑπὸ γῆν πίπτουσι , κἂν καὶ τὸ τοιοῦτον πάθος παρόμοιον ἔχωσι τῇ πτώσει τῶν φυτῶν .
Lemmas: ἡμῖν δέ αἰσχρός εἰμί λέγω πρᾶγμα τις μετά ὄνος αὐξάνω ὁ ζῷον καί συμπληρόω μετά αὐτός , μή εἰμί μέρος αὐτός , ἀλλά εἰμί κατά ὁ φύλλον καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ὁ ἐν ὁ φυτός , κἀν καί οὐ ὦσιδιωρισμένα ὁ τοιοῦτος μέρος ὁ ζῷον , κἀν καί κατά μικρός ἐκπίπτω , ὡς ὁ κέρας ὁ ἔλαφος καί κόμη τις ζῷον καί θρίξ ἄλλος , ὁ δή κρύπτω ἑαυτοῦ κατά ὁ χειμερινός καιρός ἐν ὀπή καί ὑπό γῆ πίπτω , κἀν καί ὁ τοιοῦτος πάθος παρόμοιος ἔχω ὁ πτῶσις ὁ φυτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.13
Ὀφείλομεν οὖν εἰπεῖν περὶ τῶν πραγμάτων ὦν πρότερον ἰστορήσαμεν , καὶ ἄρξασθαι ἀπαριθμεῖν τὰ ἴδια μέρη τῶν φυτῶν καὶ τὰ κοινά καὶ τὰς τούτων διαφοράς . Λέγομεν τοίνυν ὡς ἐπὶ τοῖς μέρεσι τῶν φυτῶν ἐστὶ μεγάλη διαφορὰ ἐν τῷ πλήθει καὶ ἐν τῇ ὀλιγότητι , ἐν τῷ μεγέθει καὶ ἐν τῇ σμικρότητι , ἐν τῇ δυνάμει καὶ ἐν τῆ ἀσθενείᾳ .
Lemmas: ὀφέλλω οὖν εἶπον περί ὁ πρᾶγμα οὖν πρότερος ιστορώ , καί ἄρχω ἀπαριθμέω ὁ ἴδιος μέρος ὁ φυτός καί ὁ κοινός καί ὁ οὗτος διαφορά . λέγω τοίνυν ὡς ἐπί ὁ μέρος ὁ φυτός εἰμί μέγας διαφορά ἐν ὁ πλῆθος καί ἐν ὁ ὀλιγότης , ἐν ὁ μέγεθος καί ἐν ὁ μικρότης , ἐν ὁ δύναμις καί ἐν τῆ ἀσθένεια .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.14
Τοῦτο δέ ἐστιν ὅτι ὁ χυμὸς ὁ ἐν τοῖς μεγάλοις δένδροις ἐν τισὶ μέν ἐστιν ὡς γάλα , οἶον ἐπὶ τῆς συκῆς , ἐν τισὶν ὅμοιος ὑγρᾷ πίσσῃ , ὡς ὁ χυμὸς ὁ στάζων ἐκ τῆς ἀμπέλου , ἐν τισὶ δὲ ἀρχέγονος , ὡς ἐν τῷ ὁριγάνῳ καὶ ἐν φυτῷ τῷ λεγομένῳ ὀπιγαῒς καὶ ἐν ἄλλοις .
Lemmas: οὗτος δέ εἰμί ὅτι ὁ χυμός ὁ ἐν ὁ μέγας δένδρον ἐν τις μέν εἰμί ὡς γάλα , οἶος ἐπί ὁ συκέα , ἐν τις ὅμοιος ὑγρός πίσσα , ὡς ὁ χυμός ὁ στάζω ἐκ ὁ ἄμπελος , ἐν τις δέ Ἀρχέγονος , ὡς ἐν ὁ ὀρίγανον καί ἐν φυτός ὁ λέγω ὀπιγαίς καί ἐν ἄλλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.15
Πάλιν ἔστι φυτὸν τὸ ἔχον μέρη ξηρά , ἕτερον ὑγρά , καὶ τά τοιαῦτα . Καὶ ἔστι τὸ ἔχον μέρη διακεκριμένα , οὔτε ὅμοια οὔτε ἶσα . Καὶ τινὰ ἔχει μέρη ὅμοια μέν , οὐκ ἶσα δέ · τινὰ ἶσα μέν , οὐχ ὅμοια δέ .
Lemmas: πάλιν εἰμί φυτόν ὁ ἔχω μέρος ξηρός , ἕτερος ὑγρός , καί ὁ τοιοῦτος . καί εἰμί ὁ ἔχω μέρος διακρίνω , οὔτε ὅμοιος οὔτε ἴσος . καί τις ἔχω μέρος ὅμοιος μέν , οὐ ἴσος δέ · τις ἴσος μέν , οὐ ὅμοιος δέ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.3.16
Καὶ ὅτι οὐδέ ἐστι τόπος ἐν τούτοις ὡρισμένος . Αἱ διαφοραὶ δὲ τῶν φυτῶν ἐν τοῖς οἰκείοις μέρεσι γινώσκονται καλῶς · ὁμοίως δὲ καὶ τὰ σχήματα αὐτῶν ἐκ τοῦ χρώματος , ἐκ τῆς ἀραιότητος , ἐκ τῆς πυκνότητος , ἐκ τῆς τραχύτητος , καὶ ἐκ πάντων ἄλλων τῶν συμβεβηκότων αὐτοῖς ἐν ἰσότητι , ἐν αὐξήσει φυσικῇ , ἐν διακρίσει , ἐν μεγέθει , ἐν σμικρότητι . Καὶ εἰσὶ μὲν ταῦτα τοιούτου τρόπου , ἔχουσι δὲ καὶ διαφορὰς πολλάς , καθὼς καὶ προείπομεν .
Lemmas: καί ὅτι οὐδέ εἰμί τόπος ἐν οὗτος ὁρίζω . ὁ διαφορά δέ ὁ φυτός ἐν ὁ οἰκέω μέρος γιγνώσκω καλῶς · ὁμοίως δέ καί ὁ σχῆμα αὐτός ἐκ ὁ χρῶμα , ἐκ ὁ ἀραιότης , ἐκ ὁ πυκνότης , ἐκ ὁ τραχύτης , καί ἐκ πᾶς ἄλλος ὁ συμβεβηκός αὐτός ἐν ἰσότης , ἐν αὐξάνω φυσικός , ἐν διάκρισις , ἐν μέγεθος , ἐν μικρότης . καί εἰμί μέν οὗτος τοιοῦτος τρόπος , ἔχω δέ καί διαφορά πολύς , καθώς καί προεῖπον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.4.1
Καὶ πάλιν τῶν φυτῶν τινὰ προάγουσι καρπὸν ἐπάνω τῶν ἰδίων φύλλων , τινὰ δὲ ὑποκάτω τῶν φύλλων . Καὶ τινῶν μὲν ὁ καρπὸς ἀπῃώρηται τοῦ ἰδίου φιτροῦ , τινῶν δὲ ἀπὸ τῆς ῥίζης , ὡς τὰ ἐν Αἰγύπτῳ φυτὰ τὰ λεγόμενα μαργαρῖται . Τινῶν δὲ οἱ καρποὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν . Καὶ τινῶν οἱ καρποὶ καὶ τὰ φύλλα καὶ οἱ δεσμοὶ ἀδιάκριτοί εἰσι .
Lemmas: καί πάλιν ὁ φυτός τις προάγω καρπός ἐπάνω ὁ ἴδιος φύλλον , τις δέ ὑποκάτω ὁ φύλλον . καί τις μέν ὁ καρπός1 ἀπαιωρέομαι ὁ ἴδιος φιτρός , τις δέ ἀπό ὁ ῥίζα , ὡς ὁ ἐν Αἴγυπτος φυτόν ὁ λέγω μαργαρίτης . τις δέ ὁ καρπός ἐν μέσος αὐτός . καί τις ὁ καρπός καί ὁ φύλλον καί ὁ δεσμός ἀδιάκριτος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 1.4.2
Καὶ τινῶν τὰ φύλλα πρὸς ἄλληλα ὅμοια , ἄλλων δ’ οὔ . Καὶ τινὰ μὲν ἔχουσι κλάδους ἴσους , τινὰ δὲ οὐ τοιούτους . Εἰσὶ δὲ καὶ τὰ μέρη ἅπερ ὠνομάσαμεν ἐν πᾶσι τοῖς δένδροις , αὔξησιν πάσχοντα καὶ πρόσθεσιν , ὡς ἡ ῥίζα , οἱ λύγοι , οἱ φιτροὶ καὶ οἱ κλάδοι · καὶ ταῦτα παρομοιοῦνται μέλεσιν ἀνθρώπων τοῖς περιέχουσι πάντα τὰ ἄλλα μέλη .
Lemmas: καί τις ὁ φύλλον πρός ἀλλήλων ὅμοιος , ἄλλος δέ οὖον . καί τις μέν ἔχω κλάδος ἴσος , τις δέ οὖον τοιοῦτος . εἰσί δέ καί ὁ μέρος ὅσπερ ὀνομάζω ἐν πᾶς ὁ δένδρον , αὔξησις πάσχω καί πρόσθεσις , ὡς ὁ ῥίζα , ὁ λύγος , ὁ φιτρός καί ὁ κλάδος · καί οὗτος παρομοιόω μέλος ἄνθρωπος ὁ περιέχω πᾶς ὁ ἄλλος μέλος .