ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 2.9.15
Πάλιν τῶν δένδρων τινὰ ἀλλοιοῦνται ἐν τῷ χειμῶνι , καὶ ποτὲ μὲν γίνονται χλοερὰ ποτὲ δὲ γλαυκά , καὶ οὐ φθείρονται οὔτε τὰ φύλλα αὐτῶν οὔτε οἱ καρποί , ὅτι τὰ φυτὰ ἐν οἶς τοῦτο συμβαίνει ἔχουσιν ἐπάνω θερμότητα παχεῖαν καὶ ἐν ταῖς ῥίζαις ὑγρότητα λεπτήν · ὅθεν ἐν τῇ προόδῳ τοῦ ἔτους κατέχει ἡ ὑγρότης ἐκεῖνο τὸ χρῶμα διὰ τὴν ψυχρότητα τοῦ ἀέρος .
Lemmas: πάλιν ὁ δένδρον τις ἀλλοιόω ἐν ὁ χειμών , καί ποτέ μέν γίγνομαι χλοερός ποτέ δέ γλαυκός , καί οὖον φθείρω οὔτε ὁ φύλλον αὐτός οὔτε ὁ καρπός , ὅτι ὁ φυτόν ἐν οἶς οὗτος συμβαίνω ἔχω ἐπάνω θερμότης παχύς καί ἐν ὁ ῥίζα ὑγρότης λεπτός · ὅθεν ἐν ὁ πρόοδος ὁ ἔτος κατέχω ὁ ὑγρότης ἐκεῖνος ὁ χρῶμα διά ὁ ψυχρότης ὁ ἀήρ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 2.9.16
Καὶ ὅτε παραβάλλει ἡ θερμότης πρὸς τὴν ψυχρότητα , ὠθεῖ ἡ θερμότης τὴν ὑγρότητα ἔξωθεν , μετὰ τοῦ οὖπερ ἔβαψε χρώματος τοῦ ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ τοῦ δένδρου ἀκολουθοῦντος . Ὅτε δὲ στρέφεται πάλιν ἡ ψυχρότης καὶ ἡ ξηρότης εἰς ἐνέργειαν , καὶ ἡ ὑγρότης κατέχει τὴν θερμότητα , τότε τὸ χρῶμα φαίνεται τὸ γλαυκόν .
Lemmas: καί ὅτε παραβάλλω ὁ θερμότης πρός ὁ ψυχρότης , ὠθέω ὁ θερμότης ὁ ὑγρότης ἔξωθεν , μετά ὁ οὐ βάπτω χρῶμα ὁ ἐν ὁ ἐπιφάνεια ὁ δένδρον ἀκολουθέω . ὅτε δέ στρέφω πάλιν ὁ ψυχρότης καί ὁ ξηρότης εἰς ἐνέργεια , καί ὁ ὑγρότης κατέχω ὁ θερμότης , τότε ὁ χρῶμα φαίνω ὁ γλαυκός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 2.10.1
Πικρὸς δὲ γίνεται καρπός , ὅτε ἡ θερμότης καὶ ἡ ὑγρότης οὐκ εἰσὶ πλήρεις ἐν τῇ πέψει . Ἡ ψυχρότης γὰρ καὶ ἡ ξηρότης ἐμποδίζουσι τὴν τελείωσιν , καὶ οὕτω στρέφεται εἰς πικρίαν ὁ καρπός . Τούτου σημεῖον ὅτι τὸ πικρὸν εἰς πῦρ ἐμβληθὲν γλυκὺ γίνεται . Δένδρα δὲ ὅσα γεννῶνται ἐν ὕδατι ὀξώδει , ποιοῦσι καρπὸν γλυκύν , διότι τὸ ὀξῶδες ἕλκει μετὰ θερμότητος τοῦ ἡλίου , ὅπερ ἐστὶ τῆς ἰδίας ποιότητος .
Lemmas: πικρός δέ γίγνομαι καρπός , ὅτε ὁ θερμότης καί ὁ ὑγρότης οὐ εἰμί πλήρης ἐν ὁ πέσσω . ὁ ψυχρότης γάρ καί ὁ ξηρότης ἐμποδίζω ὁ τελέω , καί οὗτος στρέφω εἰς πικρία ὁ καρπός . οὗτος σημεῖον ὅτι ὁ πικρός εἰς πῦρ ἐμβάλλω γλυκύς γίγνομαι . δένδρον δέ ὅσος γεννάω ἐν ὕδωρ ὀξώδης , ποιέω καρπός γλυκύς , διότι ὁ ὀξώδης ἕλκω μετά θερμότης ὁ ἥλιος , ὅσπερ εἰμί ὁ ἴδιος ποιότης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 2.10.2
Καὶ τοῦτο ψυχρότης ἐστὶ καὶ ξηρότης · κἀντεῦθεν ἀπομένουσιν ὑγρότητές τινες ὀλίγαι ἔνδον γλυκεῖαι . Θερμαίνεταί τε καὶ ἡ κοιλία τοῦ δένδρου , ὅταν προσμείνῃ ἐς αὐτὴν ὁ ἥλιος , καὶ οὕτως γένεται ὁ χυμὸς τοῦ καρποῦ στύφος ὀλίγον . Καὶ ὅσον πλέον πεπεμμένος γένηται , διαλύεται κατὰ μικρὸν τὸ ὀξῶδες , ἔστ’ ἂν καταναλωθείη καὶ φανῇ ἡ γλυκύτης .
Lemmas: καί οὗτος ψυχρότης εἰμί καί ξηρότης · ἐντεῦθεν ἀπομένω ὑγρότης τις ὀλίγος ἔνδον γλυκύς . θερμαίνω τε καί ὁ κοιλία ὁ δένδρον , ὅταν προσμένω εἰς αὐτός ὁ ἥλιος , καί οὕτως γενέτης ὁ χυμός ὁ καρπός στύφος ὀλίγος . καί ὅσος πλέω πέσσω γίγνομαι , διαλύω κατά μικρός ὁ ὀξώδης , ἔστω εἄν καταναλίσκω καί φαίνω ὁ γλυκύτης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 2.10.3
Ἔσται τοίνυν ὁ καρπὸς γλυκύς , τὰ δὲ φύλλα αὐτοῦ καὶ οἱ ἀκρέμονες ξηροί . Ὅταν δὲ τελειωθῇ ἡ πεπειρότης , ἐπὶ πλέον γίνεται ὁ καρπὸς πικρός . Τοῦτο δέ ἐστι διὰ τὴν περισσὴν θερμότητα μετὰ βραχείας ὑγρότητος . Καταναλίσκεται γὰρ ἡ ὑγρότης , ποιεῖ τε ὁ καρπὸς τὴν θερμότητα ἀναβαίνειν , καὶ ἐστὶ τότε ὁ καρπὸς πικρός . Γίνονται δὲ καὶ
Lemmas: εἰμί τοίνυν ὁ καρπός1 γλυκύς , ὁ δέ φύλλον αὐτός καί ὁ ἀκρέμων ξηρός . ὅταν δέ τελειόω ὁ πεπειρότης , ἐπί πλέω γίγνομαι ὁ καρπός1 πικρός . οὗτος δέ εἰμί διά ὁ περισσός θερμότης μετά βραχύς ὑγρότης . καταναλίσκω γάρ ὁ ὑγρότης , ποιέω τε ὁ καρπός1 ὁ θερμότης ἀναβαίνω , καί εἰμί τότε ὁ καρπός1 πικρός . γίγνομαι δέ καί
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 2.10.4
οἱ πυρῆνες πυραμοειδεῖς διὰ τὴν ἐφέλκυσιν τοῦ θερμοῦ καὶ τὴν περιττὴν ψυχρότητα καὶ ὑγρότητα τὴν ἐντὸς κειμένην , ἅ εἰσιν ἐκ γέγους τοῦ ὀξώδους ὕδατος . Μένει γὰρ τὸ ὑγρὸν ἐν μέσῳ καὶ καταπυκνοῦται καὶ ἰσχναίνει τὰ ἄκρα .
Lemmas: ὁ πυρήν πυραμοειδής διά ὁ ἐφέλκυσις ὁ θερμός καί ὁ περισσός ψυχρότης καί ὑγρότης ὁ ἐντός κεῖμαι , ὅς εἰμί ἐκ πέλαγος ὁ ὀξώδης ὕδωρ . μένω γάρ ὁ ὑγρός ἐν μέσος καί καταπυκνόω καί ἰσχναίνω ὁ ἄκρος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 2.10.5
Τὰ δένδρα δὲ τὰ ὄντα ἐν γῇ εὐκράτῳ ἐπισπεύδουσι τὴν πεπειρότητα πρὸ τῶν χειμερινῶν ἡμερῶν , ὅτι ἡ θερμότης ὅταν πλησίον τῆς εὐκρασίας , γένηται δὲ καὶ ἡ ὑγρότης φανερὰ καὶ ὁ ἀὴρ καθαρός , καὶ οὐ δεῖται ὁ καρπὸς πολλῆς ὑγρότητός τε καὶ πέψεως , σπεύδει τότε ἡ τοῦδε πεπειρότης , καὶ πρόεισι πρὸ ἡμερῶν χειμερινῶν .
Lemmas: ὁ δένδρον δέ ὁ εἰμί ἐν γῆ εὔκρατος ἐπισπεύδω ὁ πεπειρότης πρό ὁ χειμερινός ἡμέρα , ὅτι ὁ θερμότης ὅταν πλησίος ὁ εὐκρασία , γίγνομαι δέ καί ὁ ὑγρότης φανερός καί ὁ ἀήρ καθαρός , καί οὖον δήω ὁ καρπός1 πολύς ὑγρότης τε καί πέψις , σπεύδω τότε ὁ ὅδε πεπειρότης , καί πρόειμι πρό ἡμέρα χειμερινός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 2.10.6
Ἐν πᾶσι γοῦν τοῖς δένδροις , ὅτε πρῶτον φυτευθῶσιν , ἐπικρατεῖ τὸ πικρὸν ἢ τὸ στρυφνόν , ἐπεὶ ἡ ὑγρότης ὅταν ἐν τοῖς ἄκροις γένηται αὐτῶν , πέττει τοὺς τόπους τοὺς ὄντας ἐν τῷ μέσῳ τῶν δένδρων , ἐξ ὦν ἐστὶ καὶ ἡ ὕλη τῶν καρπῶν , προέρχεταί τε ξηρότης καὶ ἐπακολουθεῖ τῇ ὑγρότητι , καὶ οὕτω γίνεται ἡ πρώτη πέψις δριμεῖα ἢ πικρὰ ἢ στρυφνή .
Lemmas: ἐν πᾶς γοῦν ὁ δένδρον , ὅτε πρῶτος φυτεύω , ἐπικρατέω ὁ πικρός ἢ ὁ στρυφνός , ἐπεί ὁ ὑγρότης ὅταν ἐν ὁ ἄκρος γίγνομαι αὐτός , πέσσω ὁ τόπος ὁ εἰμί ἐν ὁ μέσος ὁ δένδρον , ἐκ οὖν εἰμί καί ὁ ὕλη ὁ καρπός , προέρχομαι τε ξηρότης καί ἐπακολουθέω ὁ ὑγρότης , καί οὗτος γίγνομαι ὁ πρῶτος πέψις δριμύς ἢ πικρός ἢ στρυφνός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 2.10.7
Αἰτία δέ ἐστιν ὅτι μετὰ θερμότητος καὶ ὑγρότητός ἐστι πέψις . Ὅταν δὲ ἐπικρατήσῃ ὑγρότης καὶ ξηρότης τοῦ θερμοῦ , ἔστιν ἐξ αὐτοῦ καρπὸς ἐν τῇ ἀρχῇ οὐκ εὔπεπτος , διότι ἡ γέννησις τοῦ καρποῦ ἐν τῇ ἀρχῇ ἐστὶ χωρὶς γλυκύτητος . Τῶν μυροβαλάνων δὲ δένδρων ἐν τῇ ἀρχῇ , ὅταν φανῶσιν , οἱ καρποί εἰσι γλυκεῖς · κοινῶς δέ εἰσι στρυφνοὶ καὶ ἐν τῇ κράσει αὐτῶν πικροί .
Lemmas: αἴτιος δέ εἰμί ὅτι μετά θερμότης καί ὑγρότης εἰμί πέψις . ὅταν δέ ἐπικρατέω ὑγρότης καί ξηρότης ὁ θερμός , εἰμί ἐκ αὐτός καρπός1 ἐν ὁ ἀρχή οὐ εὔπεπτος , διότι ὁ γέννησις ὁ καρπός ἐν ὁ ἀρχή εἰμί Χωρὶς γλυκύτης . ὁ μυροβάλανος δέ δένδρον ἐν ὁ ἀρχή , ὅταν φαίνω , ὁ καρπός εἰμί γλυκύς · κοινῶς δέ εἰμί στρυφνός καί ἐν ὁ κρᾶσις αὐτός πικρός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 2.10.8
Αἰτία δέ ἐστιν ὅτι τὸ δένδρον αὐτῶν ἐστὶν ἀραιὸν τοῖς κλάδοις . Ἐν ὥρᾳ δὲ πέψεως , ὅταν ὦσιν οἱ πόροι πλατεῖς , ἕπεται θερμότης τῇ ὑγρότητι , καὶ πεπειροῦνται οἱ καρποί , καὶ ἐστὶν ἐν τῇ ἀρχῇ γλυκεῖς . Πάλιν ἀκολούθως ἕλκει διὰ τὴν ἀραιότητα τοῦτο τὸ δένδρον πόρους , ἐπικρατεῖ τε ψυχρότης καὶ ξηρότης τοῦ θερμοῦ καὶ ὑγροῦ , κἀντεῦθεν ἀλλοιοῦνται οἱ καρποὶ εἰς στρυφνότητα .
Lemmas: αἴτιος δέ εἰμί ὅτι ὁ δένδρον αὐτός εἰμί ἀραιός ὁ κλάδος . ἐν ὥρα δέ πέψις , ὅταν εἰμί ὁ πόρος πλατύς , ἕπω θερμότης ὁ ὑγρότης , καί πεπειρόω ὁ καρπός , καί εἰμί ἐν ὁ ἀρχή γλυκύς . πάλιν ἀκόλουθος ἕλκω διά ὁ ἀραιότης οὗτος ὁ δένδρον πόρος , ἐπικρατέω τε ψυχρότης καί ξηρότης ὁ θερμός καί ὑγρός , ἐντεῦθεν ἀλλοιόω ὁ καρπός εἰς στρυφνότητα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.tlg0086-tlg039 2.10.9
Ἐπικρατεῖ πάλιν ὁ ἥλιος μετὰ τῆς θερμότητος διὰ τῆς ἐφελκύσεως τῆς περιττῆς ξηρότητος ἐν τῷ σπέρματι ἐκείνῳ , ὅπερ ἐστὶν ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ τῶν δένδρων , νικᾷ τε ἡ ψυχρότης τὴν ξηρότητα , καὶ εἰσὶν οἱ καρποὶ ἰσχυρᾶς στρυφνότητος . Ἐντεῦθεν δὲ πάλιν ἀναβαίνει θερμότης φυσικὴ ἄνω , καὶ βοηθεῖ αὐτῇ ἡ θερμότης τοῦ ἡλίου ἔξωθεν , νικᾷ τε ἡ θερμότης καὶ ἡ ξηρότης , καὶ γίνονται οἱ καρποὶ πικροί .
Lemmas: ἐπικρατέω πάλιν ὁ ἥλιος μετά ὁ θερμότης διά ὁ ἐφέλκυσις ὁ περισσός ξηρότης ἐν ὁ σπέρμα ἐκεῖνος , ὅσπερ εἰμί ἐν ὁ ἐπιφάνεια ὁ δένδρον , νικάω τε ὁ ψυχρότης ὁ ξηρότης , καί εἰμί ὁ καρπός ἰσχυρός στρυφνότης . ἐντεῦθεν δέ πάλιν ἀναβαίνω θερμότης φυσικός ἄνω , καί βοηθέω αὐτός ὁ θερμότης ὁ ἥλιος ἔξωθεν , νικάω τε ὁ θερμότης καί ὁ ξηρότης , καί γίγνομαι ὁ καρπός πικρός .