aristoteles-et-corpus-aristotelicum.sophistici-elenchi 5
Οἱ μὲν οὖν παρὰ τὸ συμβεβηκὸς παραλογισμοί εἰσιν , ὅταν ὁμοίως ὁτιοῦν ἀξιωθῇ τῷ πράγματι καὶ τῷ συμβεβηκότι ὑπάρχειν . Ἐπεὶ γὰρ τῷ αὐτῷ πολλὰ συμβέβηκεν , οὐκ ἀνάγκη πᾶσι τοῖς κατηγορουμένοις , καὶ καθ᾿ οὗ κατηγορεῖται , ταῦτα πάντα ὑπάρχειν . Οἷον εἰ ὁ Κορίσκος ἕτερον ἀνθρώπου , αὐτὸς αὑτοῦ ἕτερος · ἔστι γὰρ ἄνθρωπος . Ἢ εἰ Σωκράτους ἕτερος , ὁ δὲ Σωκράτης ἄνθρωπος , ἕτερον ἀνθρώπου φασὶν ὡμολογηκέναι διὰ τὸ συμβεβηκέναι , οὗ ἔφησεν ἕτερον εἶναι , τοῦτον εἶναι ἄνθρωπον . Οἱ δὲ παρὰ τὸ ἁπλῶς τόδε ἢ πῇ λέγεσθαι καὶ μὴ κυρίως , ὅταν τὸ ἐν μέρει λεγόμενον ὡς ἁπλῶς εἰρημένον ληφθῇ , οἷον εἰ τὸ μὴ ὄν ἐστι δοξαστόν , ὅτι τὸ μὴ ὂν ἔστιν · οὐ γὰρ ταὐτὸν εἶναί τέ τι καὶ εἶναι ἁπλῶς . Ἢ πάλιν ὅτι τὸ ὂν οὐκ ἔστιν ὄν , εἰ τῶν ὄντων τι μή ἐστιν , οἷον εἰ μὴ ἄνθρωπος . Οὐ γὰρ ταὐτὸ μὴ εἶναί τι καὶ ἁπλῶς μὴ εἶναι ; φαίνεται δὲ διὰ τὸ πάρεγγυς τῆς λέξεως , καὶ μικρὸν διαφέρειν τὸ εἶναί τι τοῦ εἶναι καὶ τὸ μὴ εἶναί τι τοῦ μὴ εἶναι . Ὁμοίως δὲ καὶ τὸ παρὰ τὸ πῇ καὶ τὸ ἁπλῶς . Οἷον εἰ ὁ Ἰνδὸς ὅλος μέλας ὢν λευκός ἐστι τοὺς ὀδόντας · λευκὸς ἄρα καὶ οὐ λευκός ἐστιν . Ἢ εἰ ἄμφω πῇ , ὅτι ἅμα τὰ ἐναντία ὑπάρχει . Τὸ δὲ τοιοῦτον ἐπ᾿ ἐνίων μὲν παντὶ θεωρῆσαι ῥᾴδιον , οἷον εἰ λαβὼν τὸν Αἰθίοπα εἶναι μέλανα τοὺς ὀδόντας ἔροιτ᾿ εἰ λευκός · εἰ οὖν ταύτῃ λευκός , ὅτι μέλας καὶ οὐ μέλας , οἴοιτο διειλέχθαι συλλογιστικῶς τελειώσας τὴν ἐρώτησιν . Ἐπ᾿ ἐνίων δὲ λανθάνει πολλάκις , ἐφ᾿ ὅσων , ὅταν πῇ λέγηται , κἂν τὸ ἁπλῶς δόξειεν ἀκολουθεῖν , καὶ ἐν ὅσοις μὴ ῥᾴδιον θεωρῆσαι πότερον αὐτῶν κυρίως ἀποδοτέον . Γίνεται δὲ τὸ τοιοῦτον ἐν οἷς ὁμοίως ὑπάρχει τὰ ἀντικείμενα · δοκεῖ γὰρ ἢ ἄμφω ἢ μηδέτερον δοτέον ἁπλῶς εἶναι κατηγορεῖν , οἷον εἰ τὸ μὲν ἥμισυ λευκὸν τὸ δ᾿ ἥμισυ μέλαν , πότερον λευκὸν ἢ μέλαν ; Οἱ δὲ παρὰ τὸ μὴ διωρίσθαι τί ἐστι συλλογισμὸς ἢ τί ἔλεγχος , ἀλλὰ παρὰ τὴν ἔλλειψιν γίνονται τοῦ λόγου · ἔλεγχος μὲν γὰρ ἀντίφασις τοῦ αὐτοῦ καὶ ἑνός , μὴ ὀνόματος ἀλλὰ πράγματος , καὶ ὀνόματος μὴ συνωνύμου ἀλλὰ τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τῶν δοθέντων , ἐξ ἀνάγκης , μὴ συναριθμουμένου τοῦ ἐν ἀρχῇ , κατὰ ταὐτὸ καὶ πρὸς ταὐτὸ καὶ ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ τὸ ψεύσασθαι περί τινος . Ἔνιοι δὲ ἀπολιπόντες τι τῶν λεχθέντων φαίνονται ἐλέγχειν , οἷον ὅτι ταὐτὸ διπλάσιον καὶ οὐ διπλάσιον · τὰ γὰρ δύο τοῦ μὲν ἑνὸς διπλάσια , τῶν δὲ τριῶν οὐ διπλάσια . Ἣ εἰ τὸ αὐτὸ τοῦ αὐτοῦ διπλάσιον καὶ οὐ διπλάσιον , ἀλλ᾿ οὐ κατὰ ταὐτό · κατὰ μὲν γὰρ τὸ μῆκος διπλάσιον , κατὰ δὲ τὸ πλάτος οὐ διπλάσιον . Ἣ εἰ τοῦ αὐτοῦ καὶ κατὰ ταὐτὸ καὶ ὡσαύτως , ἀλλ᾿ οὐχ ἅμα · διόπερ ἐστὶ φαινόμενος ἔλεγχος . Ἕλκοι δ᾿ ἄν τις τοῦτον καὶ εἰς τοὺς παρὰ τὴν λέξιν . Οἱ δὲ παρὰ τὸ ἐν ἀρχῇ λαμβάνειν γίνονται μὲν οὕτως καὶ τοσαυταχῶς ὁσαχῶς ἐνδέχεται τὸ ἐξ ἀρχῆς αἰτεῖσθαι , φαίνονται δ᾿ ἐλέγχειν διὰ τὸ μὴ δύνασθαι συνορᾶν τὸ ταὐτὸν καὶ τὸ ἕτερον . Ὁ δὲ παρὰ τὸ ἑπόμενον ἔλεγχος διὰ τὸ οἴεσθαι ἀντιστρέφειν τὴν ἀκολούθησιν . Ὅταν γὰρ τοῦδε ὄντος ἐξ ἀνάγκης τοδὶ ᾖ , καὶ τοῦδε ὄντος οἴονται καὶ θάτερον εἶναι ἐξ ἀνάγκης . Ὅθεν καὶ αἱ περὶ τὴν δόξαν ἐκ τῆς αἰσθήσεως ἀπάται γίνονται . Πολλάκις γὰρ τὴν χολὴν μέλι ὑπέλαβον διὰ τὸ ἕπεσθαι τὸ ξανθὸν χρῶμα τῷ μέλιτι · καὶ ἐπεὶ συμβαίνει τὴν γῆν ὕσαντος γίνεσθαι διάβροχον , κἂν ᾖ διάβροχος , ὑπολαμβάνομεν ὗσαι . Τὸ δ᾿ οὐκ ἀναγκαῖον . Ἔν τε τοῖς ῥητορικοῖς αἱ κατὰ τὸ σημεῖον ἀποδείξεις ἐκ τῶν ἑπομένων εἰσίν . Βουλόμενοι γὰρ δεῖξαι ὅτι μοιχός , τὸ ἑπόμενον ἔλαβον , ὅτι καλλωπιστὴς ἢ ὅτι νύκτωρ ὁρᾶται πλανώμενος . Πολλοῖς δὲ ταῦτα μὲν ὑπάρχει , τὸ δὲ κατηγορούμενον οὐχ ὑπάρχει . Ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τοῖς συλλογιστικοῖς , οἷον ὁ Μελίσσου λόγος ὅτι ἄπειρον τὸ ἅπαν , λαβὼν τὸ μὲν ἅπαν ἀγένητον ( ἐκ γὰρ μὴ ὄντος οὐδὲν ἂν γενέσθαι ) , τὸ δὲ γενόμενον ἐξ ἀρχῆς γενέσθαι . Εἰ μὴ οὖν γέγονεν , ἀρχὴν οὐκ ἔχει τὸ πᾶν , ὥστ᾿ ἄπειρον . Οὐκ ἀνάγκη δὲ τοῦτο συμβαίνειν · οὐ γὰρ εἰ τὸ γενόμενον ἅπαν ἀρχὴν ἔχει , καὶ εἴ τι ἀρχὴν ἔχει , γέγονεν , ὥσπερ οὐδ᾿ εἰ ὁ πυρέττων θερμός , καὶ τὸν θερμὸν ἀνάγκη πυρέττειν . Ὁ δὲ παρὰ τὸ μὴ αἴτιον ὡς αἴτιον , ὅταν προσληφθῇ τὸ ἀναίτιον ὡς παρ᾿ ἐκεῖνο γινομένου τοῦ ἐλέγχου . Συμβαίνει δὲ τὸ τοιοῦτον ἐν τοῖς εἰς τὸ ἀδύνατον συλλογισμοῖς · ἐν τούτοις γὰρ ἀναγκαῖον ἀναιρεῖν τι τῶν κειμένων . Ἐὰν οὖν ἐγκαταριθμηθῇ ἐν τοῖς ἀναγκαίοις ἐρωτήμασι πρὸς τὸ συμβαῖνον ἀδύνατον , δόξει παρὰ τοῦτο γίνεσθαι πολλάκις ὁ ἔλεγχος , οἷον ὅτι οὐκ ἔστι ψυχὴ καὶ ζωὴ ταὐτόν · εἰ γὰρ φθορᾷ γένεσις ἐναντίον , καὶ τῇ τινὶ φθορᾷ ἔσται τις γένεσις ἐναντίον · ὁ δὲ θάνατος φθορά τις καὶ ἐναντίον ζωῇ , ὥστε γένεσις ἡ ζωὴ καὶ τὸ ζῆν γίνεσθαι · τοῦτο δ᾿ ἀδύνατον · οὐκ ἄρα ταὐτὸν ἡ ψυχὴ καὶ ἡ ζωή . Οὐ δὴ συλλελόγισται · συμβαίνει γάρ , κἂν μή τις ταὐτὸ φῇ τὴν ζωὴν τῇ ψυχῇ , τὸ ἀδύνατον , ἀλλὰ μόνον ἐναντίον ζωὴν μὲν θανάτῳ ὄντι φθορᾷ , φθορᾷ δὲ γένεσιν . Ἀσυλλόγιστοι μὲν οὖν ἁπλῶς οὐκ εἰσὶν οἱ τοιοῦτοι λόγοι , πρὸς δὲ τὸ προκείμενον ἀσυλλόγιστοι . Καὶ λανθάνει πολλάκις οὐχ ἧττον αὐτοὺς τοὺς ἐρωτῶντας τὸ τοιοῦτον . Οἱ μὲν οὖν παρὰ τὸ ἑπόμενον καὶ παρὰ τὸ μὴ αἴτιον λόγοι τοιοῦτοί εἰσιν · οἱ δὲ παρὰ τὸ τὰ δύο ἐρωτήματα ἓν ποιεῖν , ὅταν λανθάνῃ πλείω ὄντα καὶ ὡς ἑνὸς ὄντος ἀποδοθῇ ἀπόκρισις μία . Ἐπ᾿ ἐνίων μὲν οὖν ῥᾴδιον ἰδεῖν ὅτι πλείω καὶ ὅτι οὐ δοτέον ἀπόκρισιν , οἷον πότερον ἡ γῆ θάλαττά ἐστιν ἢ ὁ οὐρανός ; ἐπ᾿ ἐνίων δ᾿ ἧττον , καὶ ὡς ἑνὸς ὄντος ἢ ὁμολογοῦσι τῷ μὴ ἀποκρίνεσθαι τὸ ἐρωτώμενον , ἢ ἐλέγχεσθαι φαίνονται , οἷον ἆρ᾿ οὗτος καὶ οὗτός ἐστιν ἄνθρωπος ; ὥστ᾿ ἄν τις τύπτῃ τοῦτον καὶ τοῦτον , ἄνθρωπον ἀλλ᾿ οὐκ ἀνθρώπους τυπτήσει . Ἢ πάλιν , ὧν τὰ μέν ἐστιν ἀγαθὰ τὰ δ᾿ οὐκ ἀγαθά , πάντα ἀγαθὰ ἢ οὐκ ἀγαθά ; ὁπότερον γὰρ ἂν φῇ , ἔστι μὲν ὡς ἔλεγχον ἢ ψεῦδος φαινόμενον δόξειεν ἂν ποιεῖν · τὸ γὰρ φάναι τῶν μὴ ἀγαθῶν τι εἶναι ἀγαθὸν ἢ τῶν ἀγαθῶν μὴ ἀγαθὸν ψεῦδος . Ὁτὲ δὲ προσληφθέντων τινῶν κἂν ἔλεγχος γίνοιτο ἀληθινός , οἷον εἴ τις δοίη ὁμοίως ἓν καὶ πολλὰ λέγεσθαι λευκὰ καὶ γυμνὰ καὶ τυφλά . Εἰ γὰρ τυφλὸν τὸ μὴ ἔχον ὄψιν πεφυκὸς δ᾿ ἔχειν , καὶ τυφλὰ ἔσται τὰ μὴ ἔχοντα ὄψιν πεφυκότα δ᾿ ἔχειν . Ὅταν οὖν τὸ μὲν ἔχῃ τὸ δὲ μὴ ἔχῃ , τὰ ἄμφω ἔσται ἢ ὁρῶντα ἢ τυφλά · ὅπερ ἀδύνατον .
Lemmas: ὁ μέν οὖν παρά ὁ συμβαίνω παραλογισμός εἰμί , ὅταν ὅμοιος ὁστισοῦν ἀξιόω ὁ πρᾶγμα καί ὁ συμβαίνω ὑπάρχω . ἐπεί γάρ ὁ αὐτός πολύς συμβαίνω , οὐ ἀνάγκη πᾶς ὁ κατηγορέω , καί κατά ὅς κατηγορέω , οὗτος πᾶς ὑπάρχω . οἷον εἰ ὁ Κορίσκος ἕτερος ἄνθρωπος , αὐτός ἑαυτοῦ ἕτερος · εἰμί γάρ ἄνθρωπος . ἤ εἰ Σωκράτης ἕτερος , ὁ δέ Σωκράτης ἄνθρωπος , ἕτερος ἄνθρωπος φημί ὁμολογέω διά ὁ συμβαίνω , ὅς φημί ἕτερος εἰμί , οὗτος εἰμί ἄνθρωπος . ὁ δέ παρά ὁ ἁπλῶς ὅδε ἤ πῇ λέγω καί μή κύριος , ὅταν ὁ ἐν μέρος λέγω ὡς ἁπλῶς λέγω λαμβάνω , οἷος εἰ ὁ μή εἰμί εἰμί δοξαστός , ὅτι ὁ μή εἰμί εἰμί · οὐ γάρ αὐτός εἰμί τε τις καί εἰμί ἁπλῶς . ἤ πάλιν ὅτι ὁ εἰμί οὐ εἰμί εἰμί , εἰ ὁ εἰμί τις μή εἰμί , οἷος εἰ μή ἄνθρωπος . οὐ γάρ αὐτός μή εἰμί τις καί ἁπλῶς μή εἰμί ; φαίνω δέ διά ὁ πάρεγγυς ὁ λέξις , καί μικρός διαφέρω ὁ εἰμί τις ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί τις ὁ μή εἰμί . ὅμοιος δέ καί ὁ παρά ὁ πῇ καί ὁ ἁπλῶς . οἷον εἰ ὁ Ἰνδός ὅλος μέλας εἰμί λευκός εἰμί ὁ ὀδούς · λευκός ἄρα καί οὐ λευκός εἰμί . ἤ εἰ ἄμφω πῇ , ὅτι ἅμα ὁ ἐναντίος ὑπάρχω . ὁ δέ τοιοῦτος ἐπί ἔνιοι μέν πᾶς θεωρέω ῥᾴδιος , οἷος εἰ λαμβάνω ὁ Αἰθίοψ εἰμί μέλας ὁ ὀδούς ἔρομαι εἰ λευκός · εἰ οὖν ταύτῃ λευκός , ὅτι μέλας καί οὐ μέλας , οἴομαι διαλέγω συλλογιστικός τελειόω ὁ ἐρώτησις . ἐπί ἔνιοι δέ λανθάνω πολλάκις , ἐπί ὅσος , ὅταν πῇ λέγω , ἄν ὁ ἁπλῶς δοκέω ἀκολουθέω , καί ἐν ὅσος μή ῥᾴδιος θεωρέω πότερος αὐτός κύριος ἀποδοτέος . γίγνομαι δέ ὁ τοιοῦτος ἐν ὅς ὅμοιος ὑπάρχω ὁ ἀντίκειμαι · δοκέω γάρ ἤ ἄμφω ἤ μηδέτερος δίδωμι ἁπλῶς εἰμί κατηγορέω , οἷος εἰ ὁ μέν ἥμισυς λευκός ὁ δέ ἥμισυς μέλας , πότερος λευκός ἤ μέλας ; ὁ δέ παρά ὁ μή διορίζω τίς εἰμί συλλογισμός ἤ τίς ἔλεγχος , ἀλλά παρά ὁ ἔλλειψις γίγνομαι ὁ λόγος · ἔλεγχος μέν γάρ ἀντίφασις ὁ αὐτός καί εἷς , μή ὄνομα ἀλλά πρᾶγμα , καί ὄνομα μή συνώνυμος ἀλλά ὁ αὐτός , ἐκ ὁ δίδωμι , ἐκ ἀνάγκη , μή συναριθμέω ὁ ἐν ἀρχή , κατά αὐτός καί πρός αὐτός καί ὡσαύτως καί ἐν ὁ αὐτός χρόνος . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ὁ ψεύδω περί τις . ἔνιοι δέ ἀπολείπω τις ὁ λέγω φαίνω ἐλέγχω , οἷος ὅτι αὐτός διπλάσιος καί οὐ διπλάσιος · ὁ γάρ δύο ὁ μέν εἷς διπλάσιος , ὁ δέ τρεῖς οὐ διπλάσιος . ὁ εἰ ὁ αὐτός ὁ αὐτός διπλάσιος καί οὐ διπλάσιος , ἀλλά οὐ κατά αὐτός · κατά μέν γάρ ὁ μῆκος διπλάσιος , κατά δέ ὁ πλάτος οὐ διπλάσιος . ὁ εἰ ὁ αὐτός καί κατά αὐτός καί ὡσαύτως , ἀλλά οὐ ἅμα · διόπερ εἰμί φαίνω ἔλεγχος . ἕλκω δέ ἄν τις οὗτος καί εἰς ὁ παρά ὁ λέξις . ὁ δέ παρά ὁ ἐν ἀρχή λαμβάνω γίγνομαι μέν οὕτως καί τοσαυταχῶς ὁσαχῶς ἐνδέχομαι ὁ ἐκ ἀρχή αἰτέω , φαίνω δέ ἐλέγχω διά ὁ μή δύναμαι συνοράω ὁ αὐτός καί ὁ ἕτερος . ὁ δέ παρά ὁ ἕπομαι ἔλεγχος διά ὁ οἴομαι ἀντιστρέφω ὁ ἀκολούθησις . ὅταν γάρ ὅδε εἰμί ἐκ ἀνάγκη ὅδε εἰμί , καί ὅδε εἰμί οἴομαι καί ἕτερος εἰμί ἐκ ἀνάγκη . ὅθεν καί ὁ περί ὁ δόξα ἐκ ὁ αἴσθησις ἀπάτη γίγνομαι . πολλάκις γάρ ὁ χολή μέλι ὑπολαμβάνω διά ὁ ἕπομαι ὁ ξανθός χρῶμα ὁ μέλι · καί ἐπεί συμβαίνω ὁ γῆ ὕω γίγνομαι διάβροχος , ἐάν εἰμί διάβροχος , ὑπολαμβάνω ὕω . ὁ δέ οὐ ἀναγκαῖος . ἐν τε ὁ ῥητορικός ὁ κατά ὁ σημεῖον ἀπόδειξις ἐκ ὁ ἕπομαι εἰμί . βούλομαι γάρ δείκνυμι ὅτι μοιχός , ὁ ἕπομαι λαμβάνω , ὅτι καλλωπιστής ἤ ὅτι νύκτωρ ὁράω πλανάω . πολύς δέ οὗτος μέν ὑπάρχω , ὁ δέ κατηγορέω οὐ ὑπάρχω . ὅμοιος δέ καί ἐν ὁ συλλογιστικός , οἷος ὁ Μέλισσος λόγος ὅτι ἄπειρος ὁ ἅπας , λαμβάνω ὁ μέν ἅπας ἀγένητος ( ἐκ γάρ μή εἰμί οὐδείς ἄν γίγνομαι ) , ὁ δέ γίγνομαι ἐκ ἀρχή γίγνομαι . εἰ μή οὖν γίγνομαι , ἀρχή οὐ ἔχω ὁ πᾶς , ὥστε ἄπειρος . οὐ ἀνάγκη δέ οὗτος συμβαίνω · οὐ γάρ εἰ ὁ γίγνομαι ἅπας ἀρχή ἔχω , καί εἰ τις ἀρχή ἔχω , γίγνομαι , ὥσπερ οὐδέ εἰ ὁ πυρέσσω θερμός , καί ὁ θερμός ἀνάγκη πυρέσσω . ὁ δέ παρά ὁ μή αἴτιος ὡς αἴτιος , ὅταν προσλαμβάνω ὁ ἀναίτιος ὡς παρά ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ ἔλεγχος . συμβαίνω δέ ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος συλλογισμός · ἐν οὗτος γάρ ἀναγκαῖος ἀναιρέω τις ὁ κεῖμαι . ἐάν οὖν ἐγκαταριθμέω ἐν ὁ ἀναγκαῖος ἐρώτημα πρός ὁ συμβαίνω ἀδύνατος , δοκέω παρά οὗτος γίγνομαι πολλάκις ὁ ἔλεγχος , οἷος ὅτι οὐ εἰμί ψυχή καί ζωή αὐτός · εἰ γάρ φθορά γένεσις ἐναντίος , καί ὁ τις φθορά εἰμί τις γένεσις ἐναντίος · ὁ δέ θάνατος φθορά τις καί ἐναντίος ζωή , ὥστε γένεσις ὁ ζωή καί ὁ ζάω γίγνομαι · οὗτος δέ ἀδύνατος · οὐ ἄρα αὐτός ὁ ψυχή καί ὁ ζωή . οὐ δή συλλογίζομαι · συμβαίνω γάρ , ἐάν μή τις αὐτός φημί ὁ ζωή ὁ ψυχή , ὁ ἀδύνατος , ἀλλά μόνος ἐναντίος ζωή μέν θάνατος εἰμί φθορά , φθορά δέ γένεσις . ἀσυλλόγιστος μέν οὖν ἁπλῶς οὐ εἰμί ὁ τοιοῦτος λόγος , πρός δέ ὁ πρόκειμαι ἀσυλλόγιστος . καί λανθάνω πολλάκις οὐ ἥσσων αὐτός ὁ ἐρωτάω ὁ τοιοῦτος . ὁ μέν οὖν παρά ὁ ἕπομαι καί παρά ὁ μή αἴτιος λόγος τοιοῦτος εἰμί · ὁ δέ παρά ὁ ὁ δύο ἐρώτημα εἷς ποιέω , ὅταν λανθάνω πολύς εἰμί καί ὡς εἷς εἰμί ἀποδίδωμι ἀπόκρισις εἷς . ἐπί ἔνιοι μέν οὖν ῥᾴδιος ὁράω ὅτι πολύς καί ὅτι οὐ δίδωμι ἀπόκρισις , οἷος πότερος ὁ γῆ θάλασσα εἰμί ἤ ὁ οὐρανός ; ἐπί ἔνιοι δέ ἥσσων , καί ὡς εἷς εἰμί ἤ ὁμολογέω ὁ μή ἀποκρίνω ὁ ἐρωτάω , ἤ ἐλέγχω φαίνω , οἷος ἆρα οὗτος καί οὗτος εἰμί ἄνθρωπος ; ὥστε ἄν τις τύπτω οὗτος καί οὗτος , ἄνθρωπος ἀλλά οὐ ἄνθρωπος τύπτω . ἤ πάλιν , ὅς ὁ μέν εἰμί ἀγαθός ὁ δέ οὐ ἀγαθός , πᾶς ἀγαθός ἤ οὐ ἀγαθός ; ὁπότερος γάρ ἄν φημί , εἰμί μέν ὡς ἔλεγχος ἤ ψεῦδος φαίνω δοκέω ἄν ποιέω · ὁ γάρ φημί ὁ μή ἀγαθός τις εἰμί ἀγαθός ἤ ὁ ἀγαθός μή ἀγαθός ψεῦδος . ὅτε δέ προσλαμβάνω τις ἄν ἔλεγχος γίγνομαι ἀληθινός , οἷος εἰ τις δίδωμι ὅμοιος εἷς καί πολύς λέγω λευκός καί γυμνός καί τυφλός . εἰ γάρ τυφλός ὁ μή ἔχω ὄψις φύω δέ ἔχω , καί τυφλός εἰμί ὁ μή ἔχω ὄψις φύω δέ ἔχω . ὅταν οὖν ὁ μέν ἔχω ὁ δέ μή ἔχω , ὁ ἄμφω εἰμί ἤ ὁράω ἤ τυφλός · ὅς ἀδύνατος .