aristoteles-et-corpus-aristotelicum.sophistici-elenchi 33
Δεῖ δὲ καὶ κατανοεῖν ὅτι πάντων τῶν λόγων οἱ μέν εἰσι ῥᾴους κατιδεῖν οἱ δὲ χαλεπώτεροι , παρὰ τί καὶ ἐν τίνι παραλογίζονται τὸν ἀκούοντα , πολλάκις οἱ αὐτοὶ ἐκείνοις ὄντες . Τὸν αὐτὸν γὰρ λόγον δεῖ καλεῖν τὸν παρὰ ταὐτὸ γινόμενον · ὁ αὐτὸς δὲ λόγος τοῖς μὲν παρὰ τὴν λέξιν τοῖς δὲ παρὰ τὸ συμβεβηκὸς τοῖς δὲ παρ᾿ ἕτερον δόξειεν ἂν εἶναι διὰ τὸ μεταφερόμενον ἕκαστον μὴ ὁμοίως εἶναι δῆλον . Ὥσπερ οὖν ἐν τοῖς παρὰ τὴν ὁμωνυμίαν , ὅσπερ δοκεῖ τρόπος εὐηθέστατος εἶναι τῶν παραλογισμῶν , τὰ μὲν καὶ τοῖς τυχοῦσίν ἐστι δῆλα ( καὶ γὰρ οἱ λόγοι σχεδὸν οἱ γελοῖοι πάντες εἰσὶ παρὰ τὴν λέξιν , οἷον ἀνὴρ ἐφέρετο κατὰ κλίμακος δίφρον , καὶ ὅπου στέλλεσθε ; Πρὸς τὴν κεραίαν . Καὶ ποτέρα τῶν βοῶν ἔμπροσθεν τέξεται ; Οὐδετέρα , ἀλλ᾿ ὄπισθεν ἄμφω . Καὶ καθαρὸς ὁ βορέας ; Οὐ δῆτα · ἀπεκτόνηκε γὰρ τὸν πτωχὸν καὶ τὸν ὠνούμενον . Ἆρ᾿ Εὔαρχος ; Οὐ δῆτα , ἀλλ᾿ Ἀπολλωνίδης . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ τῶν ἄλλων σχεδὸν οἱ πλεῖστοι . Τὰ δὲ καὶ τοὺς ἐμπειροτάτους φαίνεται λανθάνειν · σημεῖον δὲ τούτων ὅτι μάχονται πολλάκις περὶ τῶν ὀνομάτων , οἷον πότερον ταὐτὸν σημαίνει κατὰ πάντων τὸ ὂν καὶ τὸ ἓν ἢ ἕτερον . Τοῖς μὲν γὰρ δοκεῖ ταὐτὸν σημαίνειν τὸ ὂν καὶ τὸ ἕν · οἱ δὲ τὸν Ζήνωνος λόγον καὶ Παρμενίδου λύουσι διὰ τὸ πολλαχῶς φάναι τὸ ἓν λέγεσθαι καὶ τὸ ὄν . Ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τοῦ συμβεβηκότος καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον οἱ μὲν ἔσονται ῥᾴους ἰδεῖν οἱ δὲ χαλεπώτεροι τῶν λόγων · καὶ λαβεῖν ἐν τίνι γένει , καὶ πότερον ἔλεγχος ἢ οὐκ ἔλεγχος , οὐ ῥᾴδιον ὁμοίως περὶ πάντων . Ἔστι δὲ δριμὺς λόγος ὅστις ἀπορεῖν ποιεῖ μάλιστα · δάκνει γὰρ οὗτος μάλιστα . Ἀπορία δ᾿ ἐστὶ διττή , ἡ μὲν ἐν τοῖς συλλελογισμένοις , ὅ τι ἀνέλῃ τις τῶν ἐρωτημάτων , ἡ δ᾿ ἐν τοῖς ἐριστικοῖς , πῶς εἴπῃ τις τὸ προταθέν . Διόπερ ἐν τοῖς συλλογιστικοῖς οἱ δριμύτεροι λόγοι ζητεῖν μᾶλλον ποιοῦσιν . Ἔστι δὲ συλλογιστικὸς μὲν λόγος δριμύτατος , ἂν ἐξ ὅτι μάλιστα δοκούντων ὅτι μάλιστα ἔνδοξον ἀναιρῇ . Εἷς γὰρ ὢν ὁ λόγος μετατιθεμένης τῆς ἀντιφάσεως ἅπαντας ὁμοίους ἕξει τοὺς συλλογισμούς · ἀεὶ γὰρ ἐξ ἐνδόξων ὁμοίως ἔνδοξον ἀναιρήσει ἢ κατασκευάσει , διόπερ ἀπορεῖν ἀναγκαῖον . Μάλιστα μὲν οὖν ὁ τοιοῦτος δριμύς , ὁ ἐξ ἴσου τὸ συμπέρασμα ποιῶν τοῖς ἐρωτήμασι , δεύτερος δ᾿ ὁ ἐξ ἁπάντων ὁμοίων · οὗτος γὰρ ὁμοίως ποιήσει ἀπορεῖν ὁποῖον τῶν ἐρωτημάτων ἀναιρετέον . Τοῦτο δὲ χαλεπόν · ἀναιρετέον μὲν γάρ , ὅ τι δ᾿ ἀναιρετέον , ἄδηλον . Τῶν δ᾿ ἐριστικῶν δριμύτατος μὲν ὁ πρῶτον εὐθὺς ἄδηλος πότερον συλλελόγισται ἢ οὔ , καὶ πότερον παρὰ ψεῦδος ἢ διαίρεσίν ἐστιν ἡ λύσις , δεύτερος δὲ τῶν ἄλλων ὁ δῆλος μὲν ὅτι παρὰ διαίρεσιν ἢ ἀναίρεσίν ἐστι , μὴ φανερὸς δ᾿ ὢν διὰ τίνος τῶν ἠρωτημένων ἀναίρεσιν ἢ διαίρεσιν λυτέος ἐστίν , ἀλλὰ πότερον αὕτη παρὰ τὸ συμπέρασμα ἢ παρά τι τῶν ἐρωτημάτων ἐστίν . Ἐνίοτε μὲν οὖν ὁ μὴ συλλογισθεὶς λόγος εὐήθης ἐστίν , ἐὰν ᾖ λίαν ἄδοξα ἢ ψευδῆ τὰ λήμματα · ἐνίοτε δ᾿ οὐκ ἄξιος καταφρονεῖσθαι . Ὅταν μὲν γὰρ ἐλλείπῃ τι τῶν τοιούτων ἐρωτημάτων , περὶ οὗ ὁ λόγος καὶ δι᾿ ὅ , καὶ μὴ προσλαβὼν τοῦτο καὶ μὴ συλλογισάμενος εὐήθης ὁ συλλογισμός , ὅταν δὲ τῶν ἔξωθεν , οὐκ εὐκαταφρόνητος οὐδαμῶς , ἀλλ᾿ ὁ μὲν λόγος ἐπιεικής , ὁ δ᾿ ἐρωτῶν ἠρώτηκεν οὐ καλῶς . Ἔστι τε , ὥσπερ λύειν ὁτὲ μὲν πρὸς τὸν λόγον ὁτὲ δὲ πρὸς τὸν ἐρωτῶντα καὶ τὴν ἐρώτησιν ὁτὲ δὲ πρὸς οὐδέτερον τούτων , ὁμοίως καὶ ἐρωτᾶν ἔστι καὶ συλλογίζεσθαι καὶ πρὸς τὴν θέσιν καὶ πρὸς τὸν ἀποκρινόμενον καὶ πρὸς τὸν χρόνον , ὅταν ᾖ πλείονος χρόνου δεομένη ἡ λύσις ἢ τοῦ παρόντος καιροῦ τὸ διαλεχθῆναι πρὸς τὴν λύσιν . Ἐκ πόσων μὲν οὖν καὶ ποίων γίνονται τοῖς διαλεγομένοις οἱ παραλογισμοί , καὶ πῶς δείξομέν τε ψευδόμενον καὶ παράδοξα λέγειν ποιήσομεν , ἔτι δ᾿ ἐκ τίνων συμβαίνει ὁ συλλογισμός , καὶ πῶς ἐρωτητέον καὶ τίς ἡ τάξις τῶν ἐρωτημάτων , ἔτι πρὸς τί χρήσιμοι πάντες εἰσὶν οἱ τοιοῦτοι λόγοι , καὶ περὶ ἀποκρίσεως ἁπλῶς τε πάσης καὶ πῶς λυτέον τοὺς λόγους καὶ τοὺς συλλογισμούς , εἰρήσθω περὶ ἁπάντων ἡμῖν ταῦτα . Λοιπὸν δὲ περὶ τῆς ἐξ ἀρχῆς προθέσεως ἀναμνήσασιν εἰπεῖν τι βραχὺ περὶ αὐτῆς καὶ τέλος ἐπιθεῖναι τοῖς εἰρημένοις . Προειλόμεθα μὲν οὖν εὑρεῖν δύναμίν τινα συλλογιστικὴν περὶ τοῦ προβληθέντος ἐκ τῶν ὑπαρχόντων ὡς ἐνδοξοτάτων · τοῦτο γὰρ ἔργον ἐστὶ τῆς διαλεκτικῆς καθ᾿ αὑτὴν καὶ τῆς πειραστικῆς . Ἐπεὶ δὲ προσκατασκευάζεται πρὸς αὐτὴν διὰ τὴν τῆς σοφιστικῆς γειτνίασιν , ὡς οὐ μόνον πεῖραν δύναται λαβεῖν διαλεκτικῶς ἀλλὰ καὶ ὡς εἰδώς , διὰ τοῦτο οὐ μόνον τὸ λεχθὲν ἔργον ὑπεθέμεθα τῆς πραγματείας , τὸ λόγον δύνασθαι λαβεῖν , ἀλλὰ καὶ ὅπως λόγον ὑπέχοντες φυλάξομεν τὴν θέσιν ὡς δι᾿ ἐνδοξοτάτων ὁμοτρόπως . Τὴν δ᾿ αἰτίαν εἰρήκαμεν τούτου , ἐπεὶ καὶ διὰ τοῦτο Σωκράτης ἠρώτα , ἀλλ᾿ οὐκ ἀπεκρίνετο · ὡμολόγει γὰρ οὐκ εἰδέναι . Δεδήλωται δ᾿ ἐν τοῖς πρότερον καὶ πρὸς πόσα καὶ ἐκ πόσων τοῦτο ἔσται , καὶ ὅθεν εὐπορήσομεν τούτων , ἔτι δὲ πῶς ἐρωτητέον ἢ τακτέον τὴν ἐρώτησιν πᾶσαν , καὶ περί τε ἀποκρίσεων καὶ λύσεων τῶν πρὸς τοὺς συλλογισμούς . Δεδήλωται δὲ καὶ περὶ τῶν ἄλλων , ὅσα τῆς αὐτῆς μεθόδου τῶν λόγων ἐστίν . Πρὸς δὲ τούτοις περὶ τῶν παραλογισμῶν διεληλύθαμεν , ὥσπερ εἰρήκαμεν ἤδη πρότερον . Ὅτι μὲν οὖν ἔχει τέλος ἱκανῶς ἃ προειλόμεθα , φανερόν · δεῖ δ᾿ ἡμᾶς μὴ λεληθέναι τὸ συμβεβηκὸς περὶ ταύτην τὴν πραγματείαν . Τῶν γὰρ εὑρισκομένων ἁπάντων τὰ μὲν παρ᾿ ἑτέρων ληφθέντα πρότερον πεπονημένα κατὰ μέρος ἐπιδέδωκεν ὑπὸ τῶν παραλαβόντων ὕστερον · τὰ δ᾿ ἐξ ὑπαρχῆς εὑρισκόμενα μικρὰν τὸ πρῶτον ἐπίδοσιν λαμβάνειν εἴωθε , χρησιμωτέραν μέντοι πολλῷ τῆς ὕστερον ἐκ τούτων αὐξήσεως . Μέγιστον γὰρ ἴσως ἀρχὴ παντός , ὥσπερ λέγεται · διὸ καὶ χαλεπώτατον · ὅσῳ γὰρ κράτιστον τῇ δυνάμει , τοσούτῳ μικρότατον ὂν τῷ μεγέθει χαλεπώτατόν ἐστιν ὀφθῆναι . Ταύτης δ᾿ εὑρημένης ῥᾷον τὸ προστιθέναι καὶ συναύξειν τὸ λοιπόν ἐστιν · ὅπερ καὶ περὶ τοὺς ῥητορικοὺς λόγους συμβέβηκε , σχεδὸν δὲ καὶ περὶ τὰς ἄλλας πάσας τέχνας . Οἱ μὲν γὰρ τὰς ἀρχὰς εὑρόντες παντελῶς ἐπὶ μικρόν τι προήγαγον · οἱ δὲ νῦν εὐδοκιμοῦντες παραλαβόντες παρὰ πολλῶν οἷον ἐκ διαδοχῆς κατὰ μέρος προαγαγόντων οὕτως ηὐξήκασι , Τισίας μὲν μετὰ τοὺς πρώτους , Θρασύμαχος δὲ μετὰ Τισίαν , Θεόδωρος δὲ μετὰ τοῦτον , καὶ πολλοὶ πολλὰ συνενηνόχασι μέρη · διόπερ οὐδὲν θαυμαστὸν ἔχειν τι πλῆθος τὴν τέχνην . Ταύτης δὲ τῆς πραγματείας οὐ τὸ μὲν ἦν τὸ δ᾿ οὐκ ἦν προεξειργασμένον , ἀλλ᾿ οὐδὲν παντελῶς ὑπῆρχεν . Καὶ γὰρ τῶν περὶ τοὺς ἐριστικοὺς λόγους μισθαρνούντων ὁμοία τις ἦν ἡ παίδευσις τῇ Γοργίου πραγματείᾳ . Λόγους γὰρ οἱ μὲν ῥητορικοὺς οἱ δὲ ἐρωτητικοὺς ἐδίδοσαν ἐκμανθάνειν , εἰς οὓς πλειστάκις ἐμπίπτειν ᾠήθησαν ἑκάτεροι τοὺς ἀλλήλων λόγους . Διόπερ ταχεῖα μὲν ἄτεχνος δ᾿ ἦν ἡ διδασκαλία τοῖς μανθάνουσι παρ᾿ αὐτῶν · οὐ γὰρ τέχνην ἀλλὰ τὰ ἀπὸ τῆς τέχνης διδόντες παιδεύειν ὑπελάμβανον , ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐπιστήμην φάσκων παραδώσειν ἐπὶ τὸ μηδὲν πονεῖν τοὺς πόδας , εἶτα σκυτοτομικὴν μὲν μὴ διδάσκοι , μηδ᾿ ὅθεν δυνήσεται πορίζεσθαι τὰ τοιαῦτα , δοίη δὲ πολλὰ γένη παντοδαπῶν ὑποδημάτων · οὗτος γὰρ βεβοήθηκε μὲν πρὸς τὴν χρείαν , τέχνην δ᾿ οὐ παρέδωκεν . Καὶ περὶ μὲν τῶν ῥητορικῶν ὑπῆρχε πολλὰ καὶ παλαιὰ τὰ λεγόμενα , περὶ δὲ τοῦ συλλογίζεσθαι παντελῶς οὐδὲν εἴχομεν πρότερον ἄλλο λέγειν , ἀλλ᾿ ἢ τριβῇ ζητοῦντες πολὺν χρόνον ἐπονοῦμεν . Εἰ δὲ φαίνεται θεασαμένοις ὑμῖν ὡς ἐκ τοιούτων ἐξ ἀρχῆς ὑπαρχόντων ἔχειν ἡ μέθοδος ἱκανῶς παρὰ τὰς ἄλλας πραγματείας τὰς ἐκ παραδόσεως ηὐξημένας , λοιπὸν ἂν εἴη πάντων ὑμῶν ἢ τῶν ἠκροαμένων ἔργον τοῖς μὲν παραλελειμμένοις τῆς μεθόδου συγγνώμην τοῖς δ᾿ εὑρημένοις πολλὴν ἔχειν χάριν .
Lemmas: δέω δέ καί κατανοέω ὅτι πᾶς ὁ λόγος ὁ μέν εἰμί ῥᾴδιος κατοράω ὁ δέ χαλεπός , παρά τίς καί ἐν τίς παραλογίζομαι ὁ ἀκούω , πολλάκις ὁ αὐτός ἐκεῖνος εἰμί . ὁ αὐτός γάρ λόγος δέω καλέω ὁ παρά αὐτός γίγνομαι · ὁ αὐτός δέ λόγος ὁ μέν παρά ὁ λέξις ὁ δέ παρά ὁ συμβαίνω ὁ δέ παρά ἕτερος δοκέω ἄν εἰμί διά ὁ μεταφέρω ἕκαστος μή ὅμοιος εἰμί δῆλος . ὥσπερ οὖν ἐν ὁ παρά ὁ ὁμωνυμία , ὅς δοκέω τρόπος εὐήθης εἰμί ὁ παραλογισμός , ὁ μέν καί ὁ τυγχάνω εἰμί δῆλος ( καί γάρ ὁ λόγος σχεδόν ὁ γέλοιος πᾶς εἰμί παρά ὁ λέξις , οἷος ἀνήρ φέρω κατά κλῖμαξ δίφρος , καί ὅπου στέλλω ; πρός ὁ κεραία . καί πότερος ὁ βοῦς ἔμπροσθεν τίκτω ; οὐδέτερος , ἀλλά ὄπισθεν ἄμφω . καί καθαρός ὁ βορέας ; οὐ δῆτα · ἀποκτονέω γάρ ὁ πτωχός καί ὁ ὠνέομαι . ἆρα Εὔαρχος ; οὐ δῆτα , ἀλλά Ἀπολλωνίδης . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ὁ ἄλλος σχεδόν ὁ πολύς . ὁ δέ καί ὁ ἔμπειρος φαίνω λανθάνω · σημεῖον δέ οὗτος ὅτι μάχομαι πολλάκις περί ὁ ὄνομα , οἷος πότερος αὐτός σημαίνω κατά πᾶς ὁ εἰμί καί ὁ εἷς ἤ ἕτερος . ὁ μέν γάρ δοκέω αὐτός σημαίνω ὁ εἰμί καί ὁ εἷς · ὁ δέ ὁ Ζήνων λόγος καί Παρμενίδης λύω διά ὁ πολλαχῶς φημί ὁ εἷς λέγω καί ὁ εἰμί . ὅμοιος δέ καί περί ὁ συμβαίνω καί περί ὁ ἄλλος ἕκαστος ὁ μέν εἰμί ῥᾴδιος ὁράω ὁ δέ χαλεπός ὁ λόγος · καί λαμβάνω ἐν τίς γένος , καί πότερος ἔλεγχος ἤ οὐ ἔλεγχος , οὐ ῥᾴδιος ὅμοιος περί πᾶς . εἰμί δέ δριμύς λόγος ὅστις ἀπορέω ποιέω μάλα · δάκνω γάρ οὗτος μάλα . ἀπορία δέ εἰμί δισσός , ὁ μέν ἐν ὁ συλλογίζομαι , ὅς τις ἀναιρέω τις ὁ ἐρώτημα , ὁ δέ ἐν ὁ ἐριστικός , πῶς λέγω τις ὁ προτείνω . διόπερ ἐν ὁ συλλογιστικός ὁ δριμύς λόγος ζητέω μάλα ποιέω . εἰμί δέ συλλογιστικός μέν λόγος δριμύς , ἐάν ἐκ ὅστις μάλα δοκέω ὅτι μάλα ἔνδοξος ἀναιρέω . εἷς γάρ εἰμί ὁ λόγος μετατίθημι ὁ ἀντίφασις ἅπας ὅμοιος ἔχω ὁ συλλογισμός · ἀεί γάρ ἐκ ἔνδοξος ὅμοιος ἔνδοξος ἀναιρέω ἤ κατασκευάζω , διόπερ ἀπορέω ἀναγκαῖος . μάλα μέν οὖν ὁ τοιοῦτος δριμύς , ὁ ἐκ ἴσος ὁ συμπέρασμα ποιέω ὁ ἐρώτημα , δεύτερος δέ ὁ ἐκ ἅπας ὅμοιος · οὗτος γάρ ὅμοιος ποιέω ἀπορέω ὁποῖος ὁ ἐρώτημα ἀναιρετέον . οὗτος δέ χαλεπός · ἀναιρετέον μέν γάρ , ὅς τις δέ ἀναιρετέον , ἄδηλος . ὁ δέ ἐριστικός δριμύς μέν ὁ πρῶτος εὐθύς ἄδηλος πότερος συλλογίζομαι ἤ οὐ , καί πότερος παρά ψεῦδος ἤ διαίρεσις εἰμί ὁ λύσις , δεύτερος δέ ὁ ἄλλος ὁ δῆλος μέν ὅτι παρά διαίρεσις ἤ ἀναίρεσις εἰμί , μή φανερός δέ εἰμί διά τίς ὁ ἐρωτάω ἀναίρεσις ἤ διαίρεσις λυτέον εἰμί , ἀλλά πότερος οὗτος παρά ὁ συμπέρασμα ἤ παρά τις ὁ ἐρώτημα εἰμί . ἐνίοτε μέν οὖν ὁ μή συλλογίζομαι λόγος εὐήθης εἰμί , ἐάν εἰμί λίαν ἄδοξος ἤ ψευδής ὁ λῆμμα · ἐνίοτε δέ οὐ ἄξιος καταφρονέω . ὅταν μέν γάρ ἐλλείπω τις ὁ τοιοῦτος ἐρώτημα , περί ὅς ὁ λόγος καί διά ὅς , καί μή προσλαμβάνω οὗτος καί μή συλλογίζομαι εὐήθης ὁ συλλογισμός , ὅταν δέ ὁ ἔξωθεν , οὐ εὐκαταφρόνητος οὐδαμῶς , ἀλλά ὁ μέν λόγος ἐπιεικής , ὁ δέ ἐρωτάω ἐρωτάω οὐ καλός . εἰμί τε , ὥσπερ λύω ὅτε μέν πρός ὁ λόγος ὅτε δέ πρός ὁ ἐρωτάω καί ὁ ἐρώτησις ὅτε δέ πρός οὐδέτερος οὗτος , ὅμοιος καί ἐρωτάω εἰμί καί συλλογίζομαι καί πρός ὁ θέσις καί πρός ὁ ἀποκρίνω καί πρός ὁ χρόνος , ὅταν εἰμί πολύς χρόνος δέω ὁ λύσις ἤ ὁ πάρειμι καιρός ὁ διαλέγω πρός ὁ λύσις . ἐκ πόσος μέν οὖν καί ποῖος γίγνομαι ὁ διαλέγω ὁ παραλογισμός , καί πῶς δείκνυμι τε ψεύδω καί παράδοξος λέγω ποιέω , ἔτι δέ ἐκ τίς συμβαίνω ὁ συλλογισμός , καί πῶς ἐρωτάω καί τίς ὁ τάξις ὁ ἐρώτημα , ἔτι πρός τίς χρήσιμος πᾶς εἰμί ὁ τοιοῦτος λόγος , καί περί ἀπόκρισις ἁπλῶς τε πᾶς καί πῶς λυτέον ὁ λόγος καί ὁ συλλογισμός , λέγω περί ἅπας ἐγώ οὗτος . λοιπός δέ περί ὁ ἐκ ἀρχή πρόθεσις ἀναμιμνῄσκω λέγω τις βραχύς περί αὐτός καί τέλος ἐπιτίθημι ὁ λέγω . προαιρέω μέν οὖν εὑρίσκω δύναμις τις συλλογιστικός περί ὁ προβάλλω ἐκ ὁ ὑπάρχω ὡς ἔνδοξος · οὗτος γάρ ἔργον εἰμί ὁ διαλεκτικός κατά ἑαυτοῦ καί ὁ πειραστικός . ἐπεί δέ προσκατασκευάζω πρός αὐτός διά ὁ ὁ σοφιστικός γειτνίασις , ὡς οὐ μόνος πεῖρα δύναμαι λαμβάνω διαλεκτικός ἀλλά καί ὡς οἶδα , διά οὗτος οὐ μόνος ὁ λέγω ἔργον ὑποτίθημι ὁ πραγματεία , ὁ λόγος δύναμαι λαμβάνω , ἀλλά καί ὅπως λόγος ὑπέχω φυλάσσω ὁ θέσις ὡς διά ἔνδοξος ὁμότροπος . ὁ δέ αἰτία λέγω οὗτος , ἐπεί καί διά οὗτος Σωκράτης ἐρωτάω , ἀλλά οὐ ἀποκρίνω · ὁμολογέω γάρ οὐ οἶδα . δηλόω δέ ἐν ὁ πρότερος καί πρός πόσος καί ἐκ πόσος οὗτος εἰμί , καί ὅθεν εὐπορέω οὗτος , ἔτι δέ πῶς ἐρωτάω ἤ τάττω ὁ ἐρώτησις πᾶς , καί περί τε ἀπόκρισις καί λύσις ὁ πρός ὁ συλλογισμός . δηλόω δέ καί περί ὁ ἄλλος , ὅσος ὁ αὐτός μέθοδος ὁ λόγος εἰμί . πρός δέ οὗτος περί ὁ παραλογισμός διέρχομαι , ὥσπερ λέγω ἤδη πρότερος . ὅτι μέν οὖν ἔχω τέλος ἱκανός ὅς προαιρέω , φανερός · δέω δέ ἐγώ μή λανθάνω ὁ συμβαίνω περί οὗτος ὁ πραγματεία . ὁ γάρ εὑρίσκω ἅπας ὁ μέν παρά ἕτερος λαμβάνω πρότερος πονέω κατά μέρος ἐπιδίδωμι ὑπό ὁ παραλαμβάνω ὕστερον · ὁ δέ ἐκ ὑπαρχή εὑρίσκω μικρός ὁ πρῶτος ἐπίδοσις λαμβάνω εἴωθα , χρήσιμος μέντοι πολύς ὁ ὕστερον ἐκ οὗτος αὔξησις . μέγας γάρ ἴσως ἀρχή πᾶς , ὥσπερ λέγω · διό καί χαλεπός · ὅσος γάρ κρατύς ὁ δύναμις , τοσοῦτος μικρός εἰμί ὁ μέγεθος χαλεπός εἰμί ὁράω . οὗτος δέ εὑρίσκω ῥᾴδιος ὁ προστίθημι καί συναυξάνω ὁ λοιπός εἰμί · ὅς καί περί ὁ ῥητορικός λόγος συμβαίνω , σχεδόν δέ καί περί ὁ ἄλλος πᾶς τέχνη . ὁ μέν γάρ ὁ ἀρχή εὑρίσκω παντελής ἐπί μικρός τις προάγω · ὁ δέ νῦν εὐδοκιμέω παραλαμβάνω παρά πολύς οἷος ἐκ διαδοχή κατά μέρος προάγω οὕτως αὐξάνω , Τισίας μέν μετά ὁ πρῶτος , Θρασύμαχος δέ μετά Τισίας , Θεόδωρος δέ μετά οὗτος , καί πολύς πολύς συμφέρω μέρος · διόπερ οὐδείς θαυμαστός ἔχω τις πλῆθος ὁ τέχνη . οὗτος δέ ὁ πραγματεία οὐ ὁ μέν εἰμί ὁ δέ οὐ εἰμί προεξεργάζομαι , ἀλλά οὐδείς παντελής ὑπάρχω . καί γάρ ὁ περί ὁ ἐριστικός λόγος μισθαρνέω ὅμοιος τις εἰμί ὁ παίδευσις ὁ Γοργίας πραγματεία . λόγος γάρ ὁ μέν ῥητορικός ὁ δέ ἐρωτητικός δίδωμι ἐκμανθάνω , εἰς ὅς πλειστάκις ἐμπίπτω οἴομαι ἑκάτερος ὁ ἀλλήλων λόγος . διόπερ ταχύς μέν ἄτεχνος δέ εἰμί ὁ διδασκαλία ὁ μανθάνω παρά αὐτός · οὐ γάρ τέχνη ἀλλά ὁ ἀπό ὁ τέχνη δίδωμι παιδεύω ὑπολαμβάνω , ὥσπερ ἄν εἰ τις ἐπιστήμη φάσκω παραδίδωμι ἐπί ὁ μηδείς πονέω ὁ πούς , εἶτα σκυτοτομικός μέν μή διδάσκω , μηδέ ὅθεν δύναμαι πορίζω ὁ τοιοῦτος , δίδωμι δέ πολύς γένος παντοδαπής ὑπόδημα · οὗτος γάρ βοηθέω μέν πρός ὁ χρεία , τέχνη δέ οὐ παραδίδωμι . καί περί μέν ὁ ῥητορικός ὑπάρχω πολύς καί παλαιός ὁ λέγω , περί δέ ὁ συλλογίζομαι παντελής οὐδείς ἔχω πρότερος ἄλλος λέγω , ἀλλά ἤ τριβή ζητέω πολύς χρόνος πονέω . εἰ δέ φαίνω θεάομαι σύ ὡς ἐκ τοιοῦτος ἐκ ἀρχή ὑπάρχω ἔχω ὁ μέθοδος ἱκανός παρά ὁ ἄλλος πραγματεία ὁ ἐκ παράδοσις αὐξάνω , λοιπός ἄν εἰμί πᾶς σύ ἤ ὁ ἀκροάομαι ἔργον ὁ μέν παραλείπω ὁ μέθοδος συγγνώμη ὁ δέ εὑρίσκω πολύς ἔχω χάρις .