aristoteles-et-corpus-aristotelicum.sophistici-elenchi 32
Περὶ δὲ τῶν σολοικισμῶν παρ᾿ ὅ τι μὲν φαίνονται συμβαίνειν , εἴπομεν πρότερον , ὡς δὲ λυτέον , ἐπ᾿ αὐτῶν τῶν λόγων ἔσται φανερόν . Ἅπαντες γὰρ οἱ τοιοίδε τοῦτο βούλονται κατασκευάζειν . Ἆρ᾿ ὃ λέγεις ἀληθῶς , καὶ ἔστι τοῦτο ἀληθῶς ; Φῇς δ᾿ εἶναί τι λίθον · ἔστιν ἄρα τι λίθον . Ἢ τὸ λέγειν λίθον οὐκ ἔστι λέγειν ὃ ἀλλ᾿ ὅν , οὐδὲ τοῦτο ἀλλὰ τοῦτον · εἰ οὖν ἔροιτό τις , ἆρ᾿ ὃν ἀληθῶς λέγεις , ἔστι τοῦτον , οὐκ ἂν δοκοίη ἑλληνίζειν , ὥσπερ οὐδ᾿ εἰ ἔροιτο , ἆρ᾿ ἣν λέγεις εἶναι , ἔστιν οὗτος ; Ξύλον δ᾿ εἶπεν οὗτος , ἢ ὅσα μήτε θῆλυ μήτ᾿ ἄρρεν σημαίνει , οὐδὲν διαφέρει . Διὸ καὶ οὐ γίνεται σολοικισμός , εἰ ὃ λέγεις εἶναι , ἔστι τοῦτο ; ξύλον δὲ λέγεις εἶναι · ἔστιν ἄρα ξύλον . Ὁ δὲ λίθος καὶ τὸ οὗτος ἄρρενος ἔχει κλῆσιν . Εἰ δή τις ἔροιτο , ἆρ᾿ οὗτός ἐστιν αὕτη ; εἶτα πάλιν , τί δ᾿ ; οὐχ οὗτός ἐστι Κορίσκος ; εἶτ᾿ εἴπειεν , ἔστιν ἄρα οὗτος αὕτη , οὐ συλλελόγισται τὸν σολοικισμόν , οὐδ᾿ εἰ τὸ Κορίσκος σημαίνει ὅπερ αὕτη , μὴ δίδωσι δὲ ἀποκρινόμενος , ἀλλὰ δεῖ τοῦτο προσερωτηθῆναι . Εἰ δὲ μήτ᾿ ἔστιν μήτε δίδωσιν , οὐ συλλελόγισται οὔτε τῷ ὄντι οὔτε πρὸς τὸν ἠρωτημένον . Ὁμοίως οὖν δεῖ κἀκεῖ τὸν λίθον σημαίνειν οὗτος . Εἰ δὲ μήτε ἔστι μήτε δίδοται , οὐ λεκτέον τὸ συμπέρασμα · φαίνεται δὲ παρὰ τὸ τὴν ἀνόμοιον πτῶσιν τοῦ ὀνόματος ὁμοίαν φαίνεσθαι . Ἆρ᾿ ἀληθές ἐστιν εἰπεῖν ὅτι ἔστιν αὕτη , ὅπερ εἶναι φῂς αὐτήν ; εἶναι δὲ φῂς ἀσπίδα · ἔστιν ἄρα αὕτη ἀσπίδα . Ἢ οὐκ ἀνάγκη , εἰ μὴ τὸ αὕτη ἀσπίδα σημαίνει ἀλλ᾿ ἀσπίς , τὸ δ᾿ ἀσπίδα ταύτην . Οὐδ᾿ εἰ ὃ φῂς εἶναι τοῦτον , ἐστὶν οὗτος , φῂς δ᾿ εἶναι Κλέωνα , ἔστιν ἄρα οὗτος Κλέωνα · οὐ γὰρ ἔστιν οὗτος Κλέωνα · εἴρηται γὰρ ὅτι ὅ φημι εἶναι τοῦτον , ἔστιν οὗτος , οὐ τοῦτον · οὐδὲ γὰρ ἂν ἑλληνίζοι οὕτως τὸ ἐρώτημα λεχθέν . Ἆρ᾿ ἐπίστασαι τοῦτο ; τοῦτο δ᾿ ἐστὶ λίθος · ἐπίστασαι ἄρα λίθος . Ἢ οὐ ταὐτὸ σημαίνει τὸ τοῦτο ἐν τῷ ἆρ᾿ ἐπίστασαι τοῦτο καὶ ἐν τῷ τοῦτο δὲ λίθος , ἀλλ᾿ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ τοῦτον , ἐν δὲ τῷ ὑστέρῳ οὗτος . Ἆρ᾿ οὗ ἐπιστήμην ἔχεις , ἐπίστασαι τοῦτο ; ἐπιστήμην δ᾿ ἔχεις λίθου · ἐπίστασαι ἄρα λίθου . Ἢ τὸ μὲν τούτου λίθου λέγεις , τὸ δὲ τοῦτον λίθον · ἐδόθη δ᾿ , οὗ ἐπιστήμην ἔχεις , ἐπίστασθαι , οὐ τούτου , ἀλλὰ τοῦτο , ὥστ᾿ οὐ λίθου ἀλλὰ τὸν λίθον . Οτι μὲν οὖν οἱ τοιοῦτοι τῶν λόγων οὐ συλλογίζονται σολοικισμὸν ἀλλὰ φαίνονται , καὶ διὰ τί τε φαίνονται καὶ πῶς ἀπαντητέον πρὸς αὐτούς , φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων .
Lemmas: περί δέ ὁ σολοικισμός παρά ὅς τις μέν φαίνω συμβαίνω , λέγω πρότερος , ὡς δέ λυτέον , ἐπί αὐτός ὁ λόγος εἰμί φανερός . ἅπας γάρ ὁ τοιόσδε οὗτος βούλομαι κατασκευάζω . ἆρα ὅς λέγω ἀληθής , καί εἰμί οὗτος ἀληθής ; φημί δέ εἰμί τις λίθος · εἰμί ἄρα τις λίθος . ἤ ὁ λέγω λίθος οὐ εἰμί λέγω ὅς ἀλλά ὅς , οὐδέ οὗτος ἀλλά οὗτος · εἰ οὖν ἔρομαι τις , ἆρα ὅς ἀληθής λέγω , εἰμί οὗτος , οὐ ἄν δοκέω ἑλληνίζω , ὥσπερ οὐδέ εἰ ἔρομαι , ἆρα ὅς λέγω εἰμί , εἰμί οὗτος ; ξύλον δέ λέγω οὗτος , ἤ ὅσος μήτε θῆλυς μήτε ἄρσην σημαίνω , οὐδείς διαφέρω . διό καί οὐ γίγνομαι σολοικισμός , εἰ ὅς λέγω εἰμί , εἰμί οὗτος ; ξύλον δέ λέγω εἰμί · εἰμί ἄρα ξύλον . ὁ δέ λίθος καί ὁ οὗτος ἄρσην ἔχω κλῆσις . εἰ δή τις ἔρομαι , ἆρα οὗτος εἰμί οὗτος ; εἶτα πάλιν , τίς δέ ; οὐ οὗτος εἰμί Κορίσκος ; εἶτα λέγω , εἰμί ἄρα οὗτος οὗτος , οὐ συλλογίζομαι ὁ σολοικισμός , οὐδέ εἰ ὁ Κορίσκος σημαίνω ὅς οὗτος , μή δίδωμι δέ ἀποκρίνω , ἀλλά δέω οὗτος προσερωτάω . εἰ δέ μήτε εἰμί μήτε δίδωμι , οὐ συλλογίζομαι οὔτε ὁ εἰμί οὔτε πρός ὁ ἐρωτάω . ὅμοιος οὖν δέω ἐκεῖ ὁ λίθος σημαίνω οὗτος . εἰ δέ μήτε εἰμί μήτε δίδωμι , οὐ λεκτέος ὁ συμπέρασμα · φαίνω δέ παρά ὁ ὁ ἀνόμοιος πτῶσις ὁ ὄνομα ὅμοιος φαίνω . ἆρα ἀληθής εἰμί λέγω ὅτι εἰμί οὗτος , ὅς εἰμί φημί αὐτός ; εἰμί δέ φημί ἀσπίς · εἰμί ἄρα οὗτος ἀσπίς . ἤ οὐ ἀνάγκη , εἰ μή ὁ οὗτος ἀσπίς σημαίνω ἀλλά ἀσπίς , ὁ δέ ἀσπίς οὗτος . οὐδέ εἰ ὅς φημί εἰμί οὗτος , εἰμί οὗτος , φημί δέ εἰμί Κλέων , εἰμί ἄρα οὗτος Κλέων · οὐ γάρ εἰμί οὗτος Κλέων · λέγω γάρ ὅτι ὅς φημί εἰμί οὗτος , εἰμί οὗτος , οὐ οὗτος · οὐδέ γάρ ἄν ἑλληνίζω οὕτως ὁ ἐρώτημα λέγω . ἆρα ἐπίσταμαι οὗτος ; οὗτος δέ εἰμί λίθος · ἐπίσταμαι ἄρα λίθος . ἤ οὐ αὐτός σημαίνω ὁ οὗτος ἐν ὁ ἆρα ἐπίσταμαι οὗτος καί ἐν ὁ οὗτος δέ λίθος , ἀλλά ἐν μέν ὁ πρῶτος οὗτος , ἐν δέ ὁ ὕστερος οὗτος . ἆρα ὅς ἐπιστήμη ἔχω , ἐπίσταμαι οὗτος ; ἐπιστήμη δέ ἔχω λίθος · ἐπίσταμαι ἄρα λίθος . ἤ ὁ μέν οὗτος λίθος λέγω , ὁ δέ οὗτος λίθος · δίδωμι δέ , ὅς ἐπιστήμη ἔχω , ἐπίσταμαι , οὐ οὗτος , ἀλλά οὗτος , ὥστε οὐ λίθος ἀλλά ὁ λίθος . ὅτι μέν οὖν ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος οὐ συλλογίζομαι σολοικισμός ἀλλά φαίνω , καί διά τίς τε φαίνω καί πῶς ἀπαντητέον πρός αὐτός , φανερός ἐκ ὁ λέγω .