ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.23.22
ἄλλος ἐκ τῶν δοκούντων μὲν γίγνεσθαι ἀπίστων δέ , ὅτι οὐκ ἂν ἔδοξαν , εἰ μὴ ἦν ἢ ἐγγὺς ἦν . καὶ ὅτι μᾶλλον · ἢ γὰρ τὰ ὄντα ἢ τὰ εἰκότα ὑπολαμβάνουσιν · εἰ οὖν ἄπιστον καὶ μὴ εἰκός , ἀληθὲς ἂν εἴη · οὐ γὰρ διά γε τὸ εἰκὸς καὶ πιθανὸν δοκεῖ οὕτως · οἷον Ἀνδροκλῆς ἔλεγεν ὁ Πιτθεὺς κατηγορῶν τοῦ νόμου , ἐπεὶ ἐθορύβησαν αὐτῷ εἰπόντι , δέονται οἱ νόμοι νόμου τοῦ διορθώσοντος , καὶ γὰρ οἱ ἰχθύες ἁλός , καίτοι οὐκ εἰκὸς οὐδὲ πιθανὸν ἐν ἅλμῃ τρεφομένους δεῖσθαι ἁλός , καὶ τὰ στέμφυλα ἐλαίου , καίτοι ἄπιστον , ἐξ ὧν ἔλαιον γίγνεται , ταῦτα δεῖσθαι ἐλαίου .
Lemmas: ἄλλος ἐκ ὁ δοκέω μέν γίγνομαι ἄπιστος δέ , ὅτι οὐ ἄν δοκέω , εἰ μή εἰμί ἤ ἐγγύς εἰμί . καί ὅτι μάλα · ἤ γάρ ὁ εἰμί ἤ ὁ ἔοικα ὑπολαμβάνω · εἰ οὖν ἄπιστος καί μή ἔοικα , ἀληθής ἄν εἰμί · οὐ γάρ διά γε ὁ ἔοικα καί πιθανός δοκέω οὕτως · οἷος Ἀνδροκλῆς λέγω ὁ Πιτθεύς κατηγορέω ὁ νόμος , ἐπεί θορυβέω αὐτός λέγω , δέω ὁ νόμος νόμος ὁ διορθόω , καί γάρ ὁ ἰχθῦς ἅλς , καίτοι οὐ ἔοικα οὐδέ πιθανός ἐν ἅλμη τρέφω δέω ἅλς , καί ὁ στέμφυλον ἔλαιον , καίτοι ἄπιστος , ἐκ ὅς ἔλαιον γίγνομαι , οὗτος δέω ἔλαιον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.23.23
ἄλλος ἐλεγκτικός , τὸ τὰ ἀνομολογούμενα σκοπεῖν , εἴ τι ἀνομολογούμενον ἐκ τόπων καὶ χρόνων καὶ πράξεων καὶ λόγων , χωρὶς μὲν ἐπὶ τοῦ ἀμφισβητοῦντος , οἷον καὶ φησὶ μὲν φιλεῖν ὑμᾶς , συνώμοσεν δὲ τοῖς τριάκοντα , χωρὶς δʼ ἐπʼ αὐτοῦ , καὶ φησὶ μὲν εἶναί με φιλόδικον , οὐκ ἔχει δὲ ἀποδεῖξαι δεδικασμένον οὐδεμίαν δίκην , χωρὶς δʼ ἐπʼ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἀμφισβητοῦντος , καὶ οὗτος μὲν οὐ δεδάνεικε πώποτε οὐδέν , ἐγὼ δὲ καὶ πολλοὺς λέλυμαι ὑμῶν .
Lemmas: ἄλλος ἐλεγκτικός , ὁ ὁ ἀνομολογέομαι σκοπέω , εἰ τις ἀνομολογέομαι ἐκ τόπος καί χρόνος καί πρᾶξις καί λόγος , χωρίς μέν ἐπί ὁ ἀμφισβητέω , οἷος καί φημί μέν φιλέω σύ , συνόμνυμι δέ ὁ τριάκοντα , χωρίς δέ ἐπί αὐτός , καί φημί μέν εἰμί ἐγώ φιλόδικος , οὐ ἔχω δέ ἀποδείκνυμι δικάζω οὐδείς δίκη , χωρίς δέ ἐπί αὐτός καί ὁ ἀμφισβητέω , καί οὗτος μέν οὐ δανείζω πώποτε οὐδείς , ἐγώ δέ καί πολύς λύω σύ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.23.24
ἄλλος τοῖς προδιαβεβλημένοις καὶ ἀνθρώποις καὶ πράγμασιν , ἢ δοκοῦσι , τὸ λέγειν τὴν αἰτίαν τοῦ παραδόξου · ἔστιν γάρ τι διʼ ὃ φαίνεται · οἷον , ὑποβεβλημένης τινὸς τὸν αὑτῆς υἱόν , διὰ τὸ ἀσπάζεσθαι ἐδόκει συνεῖναι τῷ μειρακίῳ , λεχθέντος δὲ τοῦ αἰτίου ἐλύθη ἡ διαβολή · καὶ οἷον ἐν τῷ Αἴαντι τῷ Θεοδέκτου Ὀδυσσεὺς λέγει πρὸς τὸν Αἴαντα διότι ἀνδρειότερος ὢν τοῦ Αἴαντος οὐ δοκεῖ .
Lemmas: ἄλλος ὁ προδιαβάλλω καί ἄνθρωπος καί πρᾶγμα , ἤ δοκέω , ὁ λέγω ὁ αἰτία ὁ παράδοξος · εἰμί γάρ τις διά ὅς φαίνω · οἷος , ὑποβάλλω τις ὁ ἑαυτοῦ υἱός , διά ὁ ἀσπάζομαι δοκέω σύνειμι ὁ μειράκιον , λέγω δέ ὁ αἴτιος λύω ὁ διαβολή · καί οἷος ἐν ὁ Αἴας ὁ Θεοδέκτης Ὀδυσσεύς λέγω πρός ὁ Αἴας διότι ἀνδρεῖος εἰμί ὁ Αἴας οὐ δοκέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.23.25
ἄλλος ἀπὸ τοῦ αἰτίου , ἄν τε ὑπάρχῃ , ὅτι ἔστι , κἂν μὴ ὑπάρχῃ , ὅτι οὐκ ἔστιν · ἅμα γὰρ τὸ αἴτιον καὶ οὗ αἴτιον , καὶ ἄνευ αἰτίου οὐθὲν ἔστιν , οἷον Λεωδάμας ἀπολογούμενος ἔλεγε , κατηγορήσαντος Θρασυβούλου ὅτι ἦν στηλίτης γεγονὼς ἐν τῇ ἀκροπόλει , ἀλλʼ ἐκκέκοπται ἐπὶ τῶν τριάκοντα · οὐκ ἐνδέχεσθαι ἔφη · μᾶλλον γὰρ ἂν πιστεύειν αὑτῷ τοὺς τριάκοντα ἐγγεγραμμένης τῆς ἔχθρας πρὸς τὸν δῆμον .
Lemmas: ἄλλος ἀπό ὁ αἴτιος , ἐάν τε ὑπάρχω , ὅτι εἰμί , ἐάν μή ὑπάρχω , ὅτι οὐ εἰμί · ἅμα γάρ ὁ αἴτιος καί ὅς αἴτιος , καί ἄνευ αἴτιος οὐδείς εἰμί , οἷος Λεωδάμας ἀπολογέομαι λέγω , κατηγορέω Θρασύβουλος ὅτι εἰμί στηλίτης γίγνομαι ἐν ὁ ἀκρόπολις , ἀλλά ἐκκόπτω ἐπί ὁ τριάκοντα · οὐ ἐνδέχομαι φημί · μάλα γάρ ἄν πιστεύω ἑαυτοῦ ὁ τριάκοντα ἐγγράφω ὁ ἔχθρα πρός ὁ δῆμος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.23.26
ἄλλος , εἰ ἐνεδέχετο βέλτιον ἄλλως , ἢ ἐνδέχεται , ὧν ἢ συμβουλεύει ἢ πράττει ἢ πέπραχε σκοπεῖν · φανερὸν γὰρ ὅτι , εἰ οὕτως ἔχει , οὐ πέπραχεν · οὐδεὶς γὰρ ἑκὼν τὰ φαῦλα καὶ γιγνώσκων προαιρεῖται . ἔστιν δὲ τοῦτο ψεῦδος · πολλάκις γὰρ ὕστερον γίγνεται δῆλον πῶς ἦν πρᾶξαι βέλτιον , πρότερον δὲ ἄδηλον .
Lemmas: ἄλλος , εἰ ἐνδέχομαι ἀγαθός ἄλλος , ἤ ἐνδέχομαι , ὅς ἤ συμβουλεύω ἤ πράσσω ἤ πράσσω σκοπέω · φανερός γάρ ὅτι , εἰ οὕτως ἔχω , οὐ πράσσω · οὐδείς γάρ ἑκών ὁ φαῦλος καί γιγνώσκω προαιρέω . εἰμί δέ οὗτος ψεῦδος · πολλάκις γάρ ὕστερον γίγνομαι δῆλος πῶς εἰμί πράσσω ἀγαθός , πρότερος δέ ἄδηλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.23.27
ἄλλος , ὅταν τι ἐναντίον μέλλῃ πράττεσθαι τοῖς πεπραγμένοις , ἅμα σκοπεῖν , οἷον Ξενοφάνης Ἐλεάταις ἐρωτῶσιν εἰ θύωσι τῇ Λευκοθέᾳ καὶ θρηνῶσιν ἢ μή , συνεβούλευεν , εἰ μὲν θεὸν ὑπολαμβάνουσιν , μὴ θρηνεῖν , εἰ δʼ ἄνθρωπον , μὴ θύειν .
Lemmas: ἄλλος , ὅταν τις ἐναντίος μέλλω πράσσω ὁ πράσσω , ἅμα σκοπέω , οἷος Ξενοφάνης Ἐλεάτης ἐρωτάω εἰ θύω ὁ Λευκοθέα καί θρηνέω ἤ μή , συμβουλεύω , εἰ μέν θεός ὑπολαμβάνω , μή θρηνέω , εἰ δέ ἄνθρωπος , μή θύω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.23.28
ἄλλος τόπος τὸ ἐκ τῶν ἁμαρτηθέντων κατηγορεῖν ἢ ἀπολογεῖσθαι , οἷον ἐν τῇ Καρκίνου Μηδείᾳ οἱ μὲν κατηγοροῦσιν ὅτι τοὺς παῖδας ἀπέκτεινεν , οὐ φαίνεσθαι γοῦν αὐτούς ( ἥμαρτε γὰρ ἡ Μήδεια περὶ τὴν ἀποστολὴν τῶν παίδων ) , ἡ δʼ ἀπολογεῖται ὅτι οὐ τοὺς παῖδας ἀλλὰ τὸν Ἰάσονα ἂν ἀπέκτεινεν · τοῦτο γὰρ ἥμαρτεν ἂν μὴ ποιήσασα , εἴπερ καὶ θάτερον ἐποίησεν . ἔστι δʼ ὁ τόπος οὗτος τοῦ ἐνθυμήματος καὶ τὸ εἶδος ὅλη ἡ πρότερον Θεοδώρου τέχνη .
Lemmas: ἄλλος τόπος ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτάνω κατηγορέω ἤ ἀπολογέομαι , οἷος ἐν ὁ Καρκίνος Μήδεια ὁ μέν κατηγορέω ὅτι ὁ παῖς ἀποκτείνω , οὐ φαίνω γοῦν αὐτός ( ἁμαρτάνω γάρ ὁ Μήδεια περί ὁ ἀποστολή ὁ παῖς ) , ὁ δέ ἀπολογέομαι ὅτι οὐ ὁ παῖς ἀλλά ὁ Ἰάσων ἄν ἀποκτείνω · οὗτος γάρ ἁμαρτάνω ἄν μή ποιέω , εἴπερ καί ἕτερος ποιέω . εἰμί δέ ὁ τόπος οὗτος ὁ ἐνθύμημα καί ὁ εἶδος ὅλος ὁ πρότερος Θεόδωρος τέχνη .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.23.29
ἄλλος ἀπὸ τοῦ ὀνόματος , οἷον ὡς ὁ Σοφοκλῆς σαφῶς σιδήρῳ καὶ φοροῦσα τοὔνομα , καὶ ὡς ἐν τοῖς τῶν θεῶν ἐπαίνοις εἰώθασι λέγειν , καὶ ὡς Κόνων Θρασύβουλον θρασύβουλον ἐκάλει , καὶ Ἡρόδικος Θρασύμαχον ἀεὶ θρασύμαχος εἶ , καὶ Πῶλον ἀεὶ σὺ πῶλος εἶ , καὶ Δράκοντα τὸν νομοθέτην , ὅτι οὐκ ἀνθρώπου οἱ νόμοι ἀλλὰ δράκοντος ( χαλεποὶ γάρ ) · καὶ ὡς ἡ Εὐριπίδου Ἑκάβη εἰς τὴν Ἀφροδίτην καὶ τοὔνομʼ ὀρθῶς ἀφροσύνης ἄρχει θεᾶς , καὶ ὡς Χαιρήμων Πενθεὺς ἐσομένης συμφορᾶς ἐπώνυμος .
Lemmas: ἄλλος ἀπό ὁ ὄνομα , οἷος ὡς ὁ Σοφοκλῆς σαφής σίδηρος καί φορέω ὄνομα , καί ὡς ἐν ὁ ὁ θεός ἔπαινος εἴωθα λέγω , καί ὡς Κόνων Θρασύβουλος θρασύβουλος καλέω , καί Ἡρόδικος Θρασύμαχος ἀεί θρασύμαχος εἰμί , καί Πῶλος ἀεί σύ πῶλος εἰμί , καί Δράκων ὁ νομοθέτης , ὅτι οὐ ἄνθρωπος ὁ νόμος ἀλλά δράκων ( χαλεπός γάρ ) · καί ὡς ὁ Εὐριπίδης Ἑκάβη εἰς ὁ Ἀφροδίτη καί ὄνομα ὀρθός ἀφροσύνη ἄρχω θεά , καί ὡς Χαιρήμων Πενθεύς εἰμί συμφορά ἐπώνυμος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.23.30
εὐδοκιμεῖ δὲ μᾶλλον τῶν ἐνθυμημάτων τὰ ἐλεγκτικὰ τῶν ἀποδεικτικῶν διὰ τὸ συναγωγὴν μὲν ἐναντίων εἶναι ἐν μικρῷ τὸ ἐλεγκτικὸν ἐνθύμημα , παρʼ ἄλληλα δὲ φανερὰ εἶναι τῷ ἀκροατῇ μᾶλλον . πάντων δὲ καὶ τῶν ἐλεγκτικῶν καὶ τῶν δεικτικῶν συλλογισμῶν θορυβεῖται μάλιστα τὰ τοιαῦτα ὅσα ἀρχόμενα προορῶσι μὴ ἐπιπολῆς εἶναι ( ἅμα γὰρ καὶ αὐτοὶ ἐφʼ αὑτοῖς χαίρουσι προαισθανόμενοι ) , καὶ ὅσων τοσοῦτον ὑστερίζουσιν ὥσθʼ ἅμα εἰρημένων γνωρίζειν .
Lemmas: εὐδοκιμέω δέ μάλα ὁ ἐνθύμημα ὁ ἐλεγκτικός ὁ ἀποδεικτικός διά ὁ συναγωγή μέν ἐναντίος εἰμί ἐν μικρός ὁ ἐλεγκτικός ἐνθύμημα , παρά ἀλλήλων δέ φανερός εἰμί ὁ ἀκροατής μάλα . πᾶς δέ καί ὁ ἐλεγκτικός καί ὁ δεικτικός συλλογισμός θορυβέω μάλα ὁ τοιοῦτος ὅσος ἄρχω προοράω μή ἐπιπολή εἰμί ( ἅμα γάρ καί αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ χαίρω προαισθάνομαι ) , καί ὅσος τοσοῦτος ὑστερίζω ὥστε ἅμα λέγω γνωρίζω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.24.1
ἐπεὶ δʼ ἐνδέχεται τὸν μὲν εἶναι συλλογισμόν , τὸν δὲ μὴ εἶναι μὲν φαίνεσθαι δέ , ἀνάγκη καὶ ἐνθύμημα τὸ μὲν εἶναι , τὸ δὲ μὴ εἶναι ἐνθύμημα φαίνεσθαι δέ , ἐπείπερ τὸ ἐνθύμημα συλλογισμός τις .
Lemmas: ἐπεί δέ ἐνδέχομαι ὁ μέν εἰμί συλλογισμός , ὁ δέ μή εἰμί μέν φαίνω δέ , ἀνάγκη καί ἐνθύμημα ὁ μέν εἰμί , ὁ δέ μή εἰμί ἐνθύμημα φαίνω δέ , ἐπεί ὁ ἐνθύμημα συλλογισμός τις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.24.2
τόποι δʼ εἰσὶ τῶν φαινομένων ἐνθυμημάτων εἷς μὲν ὁ παρὰ τὴν λέξιν , καὶ τούτου ἓν μὲν μέρος , ὥσπερ ἐν τοῖς διαλεκτικοῖς , τὸ μὴ συλλογισάμενον συμπερασματικῶς τὸ τελευταῖον εἰπεῖν , οὐκ ἄρα τὸ καὶ τό , ἀνάγκη ἄρα τὸ καὶ τό , ἐν τοῖς ἐνθυμήμασι τὸ συνεστραμμένως καὶ ἀντικειμένως εἰπεῖν φαίνεται ἐνθύμημα ( ἡ γὰρ τοιαύτη λέξις χώρα ἐστὶν ἐνθυμήματος ) · καὶ ἔοικε τὸ τοιοῦτον εἶναι παρὰ τὸ σχῆμα τῆς λέξεως . ἔστι δὲ εἰς τὸ τῇ λέξει συλλογιστικῶς λέγειν χρήσιμον τὸ συλλογισμῶν πολλῶν κεφάλαια λέγειν , ὅτι τοὺς μὲν ἔσωσε , τοῖς δʼ ἑτέροις ἐτιμώρησε , τοὺς δʼ Ἕλληνας ἠλευθέρωσε · ἕκαστον μὲν γὰρ τούτων ἐξ ἄλλων ἀπεδείχθη , συντεθέντων δὲ φαίνεται καὶ ἐκ τούτων τι γίγνεσθαι . ἓν δὲ τὸ παρὰ τὴν ὁμωνυμίαν , τὸ φάναι σπουδαῖον εἶναι μῦν , ἀφʼ οὗ γʼ ἐστὶν ἡ τιμιωτάτη πασῶν τελετή · τὰ γὰρ μυστήρια πασῶν τιμιωτάτη τελετή . ἢ εἴ τις κύνα ἐγκωμιάζων τὸν ἐν τῷ οὐρανῷ συμπαραλαμβάνοι , ἢ τὸν Πᾶνα , ὅτι Πίνδαρος ἔφησεν ὦ μάκαρ , ὅν τε μεγάλας θεοῦ κύνα παντοδαπὸν καλέουσιν Ὀλύμπιοι , ἢ ὅτι τὸ μηδένα εἶναι κύνʼ ἀτιμότατόν ἐστιν , ὥστε τὸ κύνα δῆλον ὅτι τίμιον . καὶ τὸ κοινωνικὸν φάναι τὸν Ἑρμῆν εἶναι μάλιστα τῶν θεῶν · μόνος γὰρ καλεῖται κοινὸς Ἑρμῆς . καὶ τὸ τὸν λόγον εἶναι σπουδαιότατον , ὅτι οἱ ἀγαθοὶ ἄνδρες οὐ χρημάτων ἀλλὰ λόγου εἰσὶν ἄξιοι · τὸ γὰρ λόγου ἄξιον οὐχ ἁπλῶς λέγεται .
Lemmas: τόπος δέ εἰμί ὁ φαίνω ἐνθύμημα εἷς μέν ὁ παρά ὁ λέξις , καί οὗτος εἷς μέν μέρος , ὥσπερ ἐν ὁ διαλεκτικός , ὁ μή συλλογίζομαι συμπερασματικός ὁ τελευταῖος λέγω , οὐ ἄρα ὁ καί ὁ , ἀνάγκη ἄρα ὁ καί ὁ , ἐν ὁ ἐνθύμημα ὁ συνεστραμμένως καί ἀντίκειμαι λέγω φαίνω ἐνθύμημα ( ὁ γάρ τοιοῦτος λέξις χώρα εἰμί ἐνθύμημα ) · καί ἔοικα ὁ τοιοῦτος εἰμί παρά ὁ σχῆμα ὁ λέξις . εἰμί δέ εἰς ὁ ὁ λέξις συλλογιστικός λέγω χρήσιμος ὁ συλλογισμός πολύς κεφάλαιος λέγω , ὅτι ὁ μέν σῴζω , ὁ δέ ἕτερος τιμωρέω , ὁ δέ Ἕλλην ἐλευθερόω · ἕκαστος μέν γάρ οὗτος ἐκ ἄλλος ἀποδείκνυμι , συντίθημι δέ φαίνω καί ἐκ οὗτος τις γίγνομαι . εἷς δέ ὁ παρά ὁ ὁμωνυμία , ὁ φημί σπουδαῖος εἰμί μῦς , ἀπό ὅς γε εἰμί ὁ τίμιος πᾶς τελετή · ὁ γάρ μυστήριον πᾶς τίμιος τελετή . ἤ εἰ τις κύων ἐγκωμιάζω ὁ ἐν ὁ οὐρανός συμπαραλαμβάνω , ἤ ὁ Πάν , ὅτι Πίνδαρος φημί ὦ μάκαρ , ὅς τε μέγας θεός κύων παντοδαπός καλέω Ὀλύμπιος , ἤ ὅτι ὁ μηδείς εἰμί κύων ἄτιμος εἰμί , ὥστε ὁ κύων δῆλος ὅτι τίμιος . καί ὁ κοινωνικός φημί ὁ Ἑρμῆς εἰμί μάλα ὁ θεός · μόνος γάρ καλέω κοινός Ἑρμῆς . καί ὁ ὁ λόγος εἰμί σπουδαῖος , ὅτι ὁ ἀγαθός ἀνήρ οὐ χρῆμα ἀλλά λόγος εἰμί ἄξιος · ὁ γάρ λόγος ἄξιος οὐ ἁπλῶς λέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.24.3
ἄλλος τὸ τὸ διῃρημένον συντιθέντα λέγειν ἢ τὸ συγκείμενον διαιροῦντα · ἐπεὶ γὰρ ταὐτὸν δοκεῖ εἶναι οὐκ ὂν ταὐτὸ πολλάκις , ὁπότερον χρησιμώτερον , τοῦτο δεῖ ποιεῖν . ἔστι δὲ τοῦτο Εὐθυδήμου λόγος , οἷον τὸ εἰδέναι ὅτι τριήρης ἐμ Πειραεῖ ἐστίν · ἕκαστον γὰρ οἶδεν . καὶ τὸν τὰ στοιχεῖα ἐπιστάμενον ὅτι τὸ ἔπος οἶδεν · τὸ γὰρ ἔπος τὸ αὐτό ἐστιν . καὶ ἐπεὶ τὸ δὶς τοσοῦτον νοσῶδες , μηδὲ τὸ ἓν φάναι ὑγιεινὸν εἶναι · ἄτοπον γὰρ εἰ τὰ δύο ἀγαθὰ ἓν κακόν ἐστιν . οὕτω μὲν οὖν ἐλεγκτικόν , ὧδε δὲ δεικτικόν · οὐ γάρ ἐστιν ἓν ἀγαθὸν δύο κακά · ὅλος δὲ ὁ τόπος παραλογιστικός . πάλιν τὸ Πολυκράτους εἰς Θρασύβουλον , ὅτι τριάκοντα τυράννους κατέλυσε · συντίθησι γάρ . ἢ τὸ ἐν τῷ Ὀρέστῃ τῷ Θεοδέκτου · ἐκ διαιρέσεως γάρ ἐστιν · δίκαιόν ἐστιν , ἥτις ἂν κτείνῃ πόσιν , ἀποθνῄσκειν ταύτην , καὶ τῷ πατρί γε τιμωρεῖν τὸν υἱόν , οὐκοῦν καὶ ταῦτα ἃ πέπρακται · συντεθέντα γὰρ ἴσως οὐκέτι δίκαιον . εἴη δʼ ἂν καὶ παρὰ τὴν ἔλλειψιν · ἀφαιρεῖ γὰρ τὸ ὑπὸ τίνος .
Lemmas: ἄλλος ὁ ὁ διαιρέω συντίθημι λέγω ἤ ὁ σύγκειμαι διαιρέω · ἐπεί γάρ αὐτός δοκέω εἰμί οὐ εἰμί αὐτός πολλάκις , ὁπότερος χρήσιμος , οὗτος δέω ποιέω . εἰμί δέ οὗτος Εὐθύδημος λόγος , οἷος ὁ οἶδα ὅτι τριήρης ἐν Πειραιεύς εἰμί · ἕκαστος γάρ οἶδα . καί ὁ ὁ στοιχεῖον ἐπίσταμαι ὅτι ὁ ἔπος οἶδα · ὁ γάρ ἔπος ὁ αὐτός εἰμί . καί ἐπεί ὁ δίς τοσοῦτος νοσώδης , μηδέ ὁ εἷς φημί ὑγιεινός εἰμί · ἄτοπος γάρ εἰ ὁ δύο ἀγαθός εἷς κακός εἰμί . οὕτως μέν οὖν ἐλεγκτικός , ὧδε δέ δεικτικός · οὐ γάρ εἰμί εἷς ἀγαθός δύο κακός · ὅλος δέ ὁ τόπος παραλογιστικός . πάλιν ὁ Πολυκράτης εἰς Θρασύβουλος , ὅτι τριάκοντα τύραννος καταλύω · συντίθημι γάρ . ἤ ὁ ἐν ὁ Ὀρέστης ὁ Θεοδέκτης · ἐκ διαίρεσις γάρ εἰμί · δίκαιος εἰμί , ὅστις ἄν κτείνω πόσις , ἀποθνῄσκω οὗτος , καί ὁ πατήρ γε τιμωρέω ὁ υἱός , οὐκοῦν καί οὗτος ὅς πράσσω · συντίθημι γάρ ἴσως οὐκέτι δίκαιος . εἰμί δέ ἄν καί παρά ὁ ἔλλειψις · ἀφαιρέω γάρ ὁ ὑπό τίς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.24.4
ἄλλος δὲ τόπος τὸ δεινώσει κατασκευάζειν ἢ ἀνασκευάζειν · τοῦτο δʼ ἐστὶν ὅταν , μὴ δείξας ὅτι ἐποίησεν μηδʼ ὅτι οὐκ ἐποίησεν , αὐξήσῃ τὸ πρᾶγμα · ποιεῖ γὰρ φαίνεσθαι ἢ ὡς οὐ πεποίηκεν , ὅταν ὁ τὴν αἰτίαν ἔχων αὔξῃ , ἢ ὡς πεποίηκεν , ὅταν ὁ κατηγορῶν αὐξῇ . οὔκουν ἐστὶν ἐνθύμημα · παραλογίζεται γὰρ ὁ ἀκροατὴς ὅτι ἐποίησεν ἢ οὐκ ἐποίησεν , οὐ δεδειγμένου .
Lemmas: ἄλλος δέ τόπος ὁ δείνωσις κατασκευάζω ἤ ἀνασκευάζω · οὗτος δέ εἰμί ὅταν , μή δείκνυμι ὅτι ποιέω μηδέ ὅτι οὐ ποιέω , αὐξάνω ὁ πρᾶγμα · ποιέω γάρ φαίνω ἤ ὡς οὐ ποιέω , ὅταν ὁ ὁ αἰτία ἔχω αὐξάνω , ἤ ὡς ποιέω , ὅταν ὁ κατηγορέω αὔξω . οὔκουν εἰμί ἐνθύμημα · παραλογίζομαι γάρ ὁ ἀκροατής ὅτι ποιέω ἤ οὐ ποιέω , οὐ δείκνυμι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.24.5
ἄλλος τὸ ἐκ σημείου · ἀσυλλόγιστον γὰρ καὶ τοῦτο · οἷον εἴ τις λέγοι ταῖς πόλεσι συμφέρουσιν οἱ ἐρῶντες · ὁ γὰρ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος ἔρως κατέλυσε τὸν τύραννον Ἵππαρχον , ἢ εἴ τις λέγοι ὅτι κλέπτης Διονύσιος · πονηρὸς γάρ · ἀσυλλόγιστον γὰρ δὴ τοῦτο · οὐ γὰρ πᾶς πονηρὸς κλέπτης , ἀλλὰ κλέπτης πᾶς πονηρός .
Lemmas: ἄλλος ὁ ἐκ σημεῖον · ἀσυλλόγιστος γάρ καί οὗτος · οἷος εἰ τις λέγω ὁ πόλις συμφέρω ὁ ἐράω · ὁ γάρ Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων ἔρως καταλύω ὁ τύραννος Ἵππαρχος , ἤ εἰ τις λέγω ὅτι κλέπτης Διονύσιος · πονηρός γάρ · ἀσυλλόγιστος γάρ δή οὗτος · οὐ γάρ πᾶς πονηρός κλέπτης , ἀλλά κλέπτης πᾶς πονηρός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.24.6
ἄλλος διὰ τὸ συμβεβηκός , οἷον ὃ λέγει Πολυκράτης εἰς τοὺς μῦς , ὅτι ἐβοήθησαν διατραγόντες τὰς νευράς · ἢ εἴ τις φαίη τὸ ἐπὶ δεῖπνον κληθῆναι τιμιώτατον · διὰ γὰρ τὸ μὴ κληθῆναι ὁ Ἀχιλλεὺς ἐμήνισε τοῖς Ἀχαιοῖς ἐν Τενέδῳ · ὁ δʼ ὡς ἀτιμαζόμενος ἐμήνισεν , συνέβη δὲ τοῦτο διὰ τὸ μὴ κληθῆναι .
Lemmas: ἄλλος διά ὁ συμβαίνω , οἷος ὅς λέγω Πολυκράτης εἰς ὁ μῦς , ὅτι βοηθέω διατρώγω ὁ νευρά · ἤ εἰ τις φημί ὁ ἐπί δεῖπνον καλέω τίμιος · διά γάρ ὁ μή καλέω ὁ Ἀχιλλεύς μηνίζω ὁ Ἀχαιός ἐν Τένεδος · ὁ δέ ὡς ἀτιμάζω μηνίζω , συμβαίνω δέ οὗτος διά ὁ μή καλέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.24.7
ἄλλος τὸ παρὰ τὸ ἑπόμενον , οἷον ἐν τῷ Ἀλεξάνδρῳ , ὅτι μεγαλόψυχος · ὑπεριδὼν γὰρ τὴν πολλῶν ὁμιλίαν ἐν τῇ Ἴδῃ διέτριβεν καθʼ αὑτόν · ὅτι γὰρ οἱ μεγαλόψυχοι τοιοῦτοι , καὶ οὗτος μεγαλόψυχος δόξειεν ἄν . καὶ ἐπεὶ καλλωπιστὴς καὶ νύκτωρ πλανᾶται , μοιχός · τοιοῦτοι γάρ . ὅμοιον δὲ καὶ ὅτι ἐν τοῖς ἱεροῖς οἱ πτωχοὶ καὶ ᾄδουσι καὶ ὀρχοῦνται , καὶ ὅτι τοῖς φυγάσιν ἔξεστιν οἰκεῖν ὅπου ἂν θέλωσιν · ὅτι γὰρ τοῖς δοκοῦσιν εὐδαιμονεῖν ὑπάρχει ταῦτα , καὶ οἷς ταῦτα ὑπάρχει δόξαιεν ἂν εὐδαιμονεῖν , διαφέρει δὲ τῷ πῶς · διὸ καὶ εἰς τὴν ἔλλειψιν ἐμπίπτει .
Lemmas: ἄλλος ὁ παρά ὁ ἕπομαι , οἷος ἐν ὁ Ἀλέξανδρος , ὅτι μεγαλόψυχος · ὑπεροράω γάρ ὁ πολύς ὁμιλία ἐν ὁ Ἴδη διατρίβω κατά ἑαυτοῦ · ὅτι γάρ ὁ μεγαλόψυχος τοιοῦτος , καί οὗτος μεγαλόψυχος δοκέω ἄν . καί ἐπεί καλλωπιστής καί νύκτωρ πλανάω , μοιχός · τοιοῦτος γάρ . ὅμοιος δέ καί ὅτι ἐν ὁ ἱερόν ὁ πτωχός καί ἀείδω καί ὀρχέομαι , καί ὅτι ὁ φυγάς ἔξεστι οἰκέω ὅπου ἄν ἐθέλω · ὅτι γάρ ὁ δοκέω εὐδαιμονέω ὑπάρχω οὗτος , καί ὅς οὗτος ὑπάρχω δοκέω ἄν εὐδαιμονέω , διαφέρω δέ ὁ πῶς · διό καί εἰς ὁ ἔλλειψις ἐμπίπτω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.24.8
ἄλλος παρὰ τὸ ἀναίτιον ὡς αἴτιον , οἷον τῷ ἅμα ἢ μετὰ τοῦτο γεγονέναι · τὸ γὰρ μετὰ τοῦτο ὡς διὰ τοῦτο λαμβάνουσιν , καὶ μάλιστα οἱ ἐν ταῖς πολιτείαις , οἷον ὡς ὁ Δημάδης τὴν Δημοσθένους πολιτείαν πάντων τῶν κακῶν αἰτίαν · μετʼ ἐκείνην γὰρ συνέβη ὁ πόλεμος .
Lemmas: ἄλλος παρά ὁ ἀναίτιος ὡς αἴτιος , οἷος ὁ ἅμα ἤ μετά οὗτος γίγνομαι · ὁ γάρ μετά οὗτος ὡς διά οὗτος λαμβάνω , καί μάλα ὁ ἐν ὁ πολιτεία , οἷος ὡς ὁ Δημάδης ὁ Δημοσθένης πολιτεία πᾶς ὁ κακός αἴτιος · μετά ἐκεῖνος γάρ συμβαίνω ὁ πόλεμος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.24.9
ἄλλος παρὰ τὴν ἔλλειψιν τοῦ πότε καὶ πῶς , οἷον ὅτι δικαίως Ἀλέξανδρος ἔλαβε τὴν Ἑλένην · αἵρεσις γὰρ αὐτῇ ἐδόθη παρὰ τοῦ πατρός . οὐ γὰρ ἀεὶ ἴσως , ἀλλὰ τὸ πρῶτον · καὶ γὰρ ὁ πατὴρ μέχρι τούτου κύριος . ἢ εἴ τις φαίη τὸ τύπτειν τοὺς ἐλευθέρους ὕβριν εἶναι · οὐ γὰρ πάντως , ἀλλʼ ὅταν ἄρχῃ χειρῶν ἀδίκων .
Lemmas: ἄλλος παρά ὁ ἔλλειψις ὁ πότε καί πῶς , οἷος ὅτι δίκαιος Ἀλέξανδρος λαμβάνω ὁ Ἑλένη · αἵρεσις γάρ αὐτός δίδωμι παρά ὁ πατήρ . οὐ γάρ ἀεί ἴσως , ἀλλά ὁ πρῶτος · καί γάρ ὁ πατήρ μέχρι οὗτος κύριος . ἤ εἰ τις φημί ὁ τύπτω ὁ ἐλεύθερος ὕβρις εἰμί · οὐ γάρ πάντως , ἀλλά ὅταν ἄρχω χείρ ἄδικος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.24.10
ἔτι ὥσπερ ἐν τοῖς ἐριστικοῖς παρὰ τὸ ἁπλῶς καὶ μὴ ἁπλῶς , ἀλλὰ τί , γίγνεται φαινόμενος συλλογισμός , οἷον ἐν μὲν τοῖς διαλεκτικοῖς ὅτι ἔστι τὸ μὴ ὄν , ἔστι γὰρ τὸ μὴ ὂν μὴ ὄν , καὶ ὅτι ἐπιστητὸν τὸ ἄγνωστον , ἔστιν γὰρ ἐπιστητὸν τὸ ἄγνωστον ὅτι ἄγνωστον , οὕτως καὶ ἐν τοῖς ῥητορικοῖς ἐστιν φαινόμενον ἐνθύμημα παρὰ τὸ μὴ ἁπλῶς εἰκὸς ἀλλὰ τὶ εἰκός . ἔστιν δὲ τοῦτο οὐ καθόλου , ὥσπερ καὶ Ἀγάθων λέγει τάχʼ ἄν τις εἰκὸς αὐτὸ τοῦτʼ εἶναι λέγοι , βροτοῖσι πολλὰ τυγχάνειν οὐκ εἰκότα . γίγνεται γὰρ τὸ παρὰ τὸ εἰκός , ὥστε εἰκὸς καὶ τὸ παρὰ τὸ εἰκός , εἰ δὲ τοῦτο , ἔσται τὸ μὴ εἰκὸς εἰκός . ἀλλʼ οὐχ ἁπλῶς , ἀλλʼ ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἐριστικῶν τὸ κατὰ τί καὶ πρὸς τί καὶ πῇ οὐ προστιθέμενα ποιεῖ τὴν συκοφαντίαν , καὶ ἐνταῦθα παρὰ τὸ εἰκὸς εἶναι μὴ ἁπλῶς ἀλλὰ τὶ εἰκός .
Lemmas: ἔτι ὥσπερ ἐν ὁ ἐριστικός παρά ὁ ἁπλῶς καί μή ἁπλῶς , ἀλλά τίς , γίγνομαι φαίνω συλλογισμός , οἷος ἐν μέν ὁ διαλεκτικός ὅτι εἰμί ὁ μή εἰμί , εἰμί γάρ ὁ μή εἰμί μή εἰμί , καί ὅτι ἐπιστητός ὁ ἄγνωστος , εἰμί γάρ ἐπιστητός ὁ ἄγνωστος ὅτι ἄγνωστος , οὕτως καί ἐν ὁ ῥητορικός εἰμί φαίνω ἐνθύμημα παρά ὁ μή ἁπλῶς ἔοικα ἀλλά τίς ἔοικα . εἰμί δέ οὗτος οὐ καθόλου , ὥσπερ καί Ἀγάθων λέγω τάχα ἄν τις ἔοικα αὐτός οὗτος εἰμί λέγω , βροτός πολύς τυγχάνω οὐ ἔοικα . γίγνομαι γάρ ὁ παρά ὁ ἔοικα , ὥστε ἔοικα καί ὁ παρά ὁ ἔοικα , εἰ δέ οὗτος , εἰμί ὁ μή ἔοικα ἔοικα . ἀλλά οὐ ἁπλῶς , ἀλλά ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἐριστικός ὁ κατά τίς καί πρός τίς καί πῇ οὐ προστίθημι ποιέω ὁ συκοφαντία , καί ἐνταῦθα παρά ὁ ἔοικα εἰμί μή ἁπλῶς ἀλλά τίς ἔοικα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.24.11
ἔστι δʼ ἐκ τούτου τοῦ τόπου ἡ Κόρακος τέχνη συγκειμένη · ἄν τε γὰρ μὴ ἔνοχος ᾖ τῇ αἰτίᾳ , οἷον ἀσθενὴς ὢν αἰκίας φεύγει ( οὐ γὰρ εἰκός ) , κἂν ἔνοχος ᾖ , οἷον ἰσχυρὸς ὤν ( οὐ γὰρ εἰκός , ὅτι εἰκὸς ἔμελλε δόξειν ) . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων · ἢ γὰρ ἔνοχον ἀνάγκη ἢ μὴ ἔνοχον εἶναι τῇ αἰτίᾳ · φαίνεται μὲν οὖν ἀμφότερα εἰκότα , ἔστι δὲ τὸ μὲν εἰκός , τὸ δὲ οὐχ ἁπλῶς ἀλλʼ ὥσπερ εἴρηται · καὶ τὸ τὸν ἥττω δὲ λόγον κρείττω ποιεῖν τοῦτʼ ἔστιν . καὶ ἐντεῦθεν δικαίως ἐδυσχέραινον οἱ ἄνθρωποι τὸ Πρωταγόρου ἐπάγγελμα · ψεῦδός τε γάρ ἐστιν , καὶ οὐκ ἀληθὲς ἀλλὰ φαινόμενον εἰκός , καὶ ἐν οὐδεμιᾷ τέχνῃ ἀλλʼ ἢ ἐν ῥητορικῇ καὶ ἐριστικῇ .
Lemmas: εἰμί δέ ἐκ οὗτος ὁ τόπος ὁ Κόραξ τέχνη σύγκειμαι · ἐάν τε γάρ μή ἔνοχος εἰμί ὁ αἰτία , οἷος ἀσθενής εἰμί αἰκία φεύγω ( οὐ γάρ ἔοικα ) , ἐάν ἔνοχος εἰμί , οἷος ἰσχυρός εἰμί ( οὐ γάρ ἔοικα , ὅτι ἔοικα μέλλω δοκέω ) . ὅμοιος δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος · ἤ γάρ ἔνοχος ἀνάγκη ἤ μή ἔνοχος εἰμί ὁ αἰτία · φαίνω μέν οὖν ἀμφότερος ἔοικα , εἰμί δέ ὁ μέν ἔοικα , ὁ δέ οὐ ἁπλῶς ἀλλά ὥσπερ λέγω · καί ὁ ὁ ἥσσων δέ λόγος κρατύς ποιέω οὗτος εἰμί . καί ἐντεῦθεν δίκαιος δυσχεραίνω ὁ ἄνθρωπος ὁ Πρωταγόρας ἐπάγγελμα · ψεῦδος τε γάρ εἰμί , καί οὐ ἀληθής ἀλλά φαίνω ἔοικα , καί ἐν οὐδείς τέχνη ἀλλά ἤ ἐν ῥητορικός καί ἐριστικός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.1
καὶ περὶ μὲν ἐνθυμημάτων , καὶ τῶν ὄντων καὶ τῶν φαινομένων , εἴρηται , περὶ δὲ λύσεως ἐχόμενόν ἐστιν τῶν εἰρημένων εἰπεῖν . ἔστιν δὲ λύειν ἢ ἀντισυλλογισάμενον ἢ ἔνστασιν ἐνεγκόντα .
Lemmas: καί περί μέν ἐνθύμημα , καί ὁ εἰμί καί ὁ φαίνω , λέγω , περί δέ λύσις ἔχω εἰμί ὁ λέγω λέγω . εἰμί δέ λύω ἤ ἀντισυλλογίζομαι ἤ ἔνστασις φέρω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.2
τὸ μὲν οὖν ἀντισυλλογίζεσθαι δῆλον ὅτι ἐκ τῶν αὐτῶν τόπων ἐνδέχεται ποιεῖν · οἱ μὲν γὰρ συλλογισμοὶ ἐκ τῶν ἐνδόξων , δοκοῦντα δὲ πολλὰ ἐναντία ἀλλήλοις ἐστίν ·
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀντισυλλογίζομαι δῆλος ὅτι ἐκ ὁ αὐτός τόπος ἐνδέχομαι ποιέω · ὁ μέν γάρ συλλογισμός ἐκ ὁ ἔνδοξος , δοκέω δέ πολύς ἐναντίος ἀλλήλων εἰμί ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.3
αἱ δʼ ἐνστάσεις φέρονται καθάπερ καὶ ἐν τοῖς Τοπικοῖς , τετραχῶς · ἢ γὰρ ἐξ ἑαυτοῦ ἢ ἐκ τοῦ ὁμοίου ἢ ἐκ τοῦ ἐναντίου ἢ ἐκ τῶν κεκριμένων .
Lemmas: ὁ δέ ἔνστασις φέρω καθά καί ἐν ὁ Τοπικός , τετραχῶς · ἤ γάρ ἐκ ἑαυτοῦ ἤ ἐκ ὁ ὅμοιος ἤ ἐκ ὁ ἐναντίος ἤ ἐκ ὁ κρίνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.4
λέγω δὲ ἀφʼ ἑαυτοῦ μέν , οἷον εἰ περὶ ἔρωτος εἴη τὸ ἐνθύμημα ὡς σπουδαῖος , ἡ ἔνστασις διχῶς · ἢ γὰρ καθόλου εἰπόντα ὅτι πᾶσα ἔνδεια πονηρόν , ἢ κατὰ μέρος ὅτι οὐκ ἂν ἐλέγετο Καύνιος ἔρως , εἰ μὴ ἦσαν καὶ πονηροὶ ἔρωτες .
Lemmas: λέγω δέ ἀπό ἑαυτοῦ μέν , οἷος εἰ περί ἔρως εἰμί ὁ ἐνθύμημα ὡς σπουδαῖος , ὁ ἔνστασις διχῶς · ἤ γάρ καθόλου λέγω ὅτι πᾶς ἔνδεια πονηρός , ἤ κατά μέρος ὅτι οὐ ἄν λέγω Καύνιος ἔρως , εἰ μή εἰμί καί πονηρός ἔρως .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.5
ἀπὸ δὲ τοῦ ἐναντίου ἔνστασις φέρεται , οἷον , εἰ τὸ ἐνθύμημα ἦν ὅτι ὁ ἀγαθὸς ἀνὴρ πάντας τοὺς φίλους εὖ ποιεῖ , ὅτι ἀλλʼ οὐδʼ ὁ μοχθηρὸς κακῶς .
Lemmas: ἀπό δέ ὁ ἐναντίος ἔνστασις φέρω , οἷος , εἰ ὁ ἐνθύμημα εἰμί ὅτι ὁ ἀγαθός ἀνήρ πᾶς ὁ φίλος εὖ ποιέω , ὅτι ἀλλά οὐδέ ὁ μοχθηρός κακός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.6
ἀπὸ δὲ τοῦ ὁμοίου , οἷον , εἰ ἦν τὸ ἐνθύμημα ὅτι οἱ κακῶς πεπονθότες ἀεὶ μισοῦσιν , ὅτι ἀλλʼ οὐδʼ οἱ εὖ πεπονθότες ἀεὶ φιλοῦσιν .
Lemmas: ἀπό δέ ὁ ὅμοιος , οἷος , εἰ εἰμί ὁ ἐνθύμημα ὅτι ὁ κακός πάσχω ἀεί μισέω , ὅτι ἀλλά οὐδέ ὁ εὖ πάσχω ἀεί φιλέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.7
αἱ δὲ κρίσεις αἱ ἀπὸ τῶν γνωρίμων ἀνδρῶν , οἷον εἴ τις ἐνθύμημα εἶπεν ὅτι τοῖς μεθύουσι δεῖ συγγνώμην ἔχειν , ἀγνοοῦντες γὰρ ἁμαρτάνουσιν , ἔνστασις ὅτι οὔκουν ὁ Πιττακὸς αἰνετός · οὐ γὰρ ἂν μείζους ζημίας ἐνομοθέτησεν ἐάν τις μεθύων ἁμαρτάνῃ .
Lemmas: ὁ δέ κρίσις ὁ ἀπό ὁ γνώριμος ἀνήρ , οἷος εἰ τις ἐνθύμημα λέγω ὅτι ὁ μεθύω δέω συγγνώμη ἔχω , ἀγνοέω γάρ ἁμαρτάνω , ἔνστασις ὅτι οὔκουν ὁ Πιττακός αἰνετός · οὐ γάρ ἄν μέγας ζημία νομοθετέω ἐάν τις μεθύω ἁμαρτάνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.8
ἐπεὶ δὲ τὰ ἐνθυμήματα λέγεται ἐκ τεττάρων , τὰ δὲ τέτταρα ταῦτʼ ἐστίν , εἰκὸς παράδειγμα τεκμήριον σημεῖον , ἔστι δὲ τὰ μὲν ἐκ τῶν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἢ ὄντων ἢ δοκούντων συνηγμένα ἐνθυμήματα ἐκ τῶν εἰκότων , τὰ δὲ διʼ ἐπαγωγῆς ἐκ τοῦ ὁμοίου , ἢ ἑνὸς ἢ πλειόνων , ὅταν λαβὼν τὸ καθόλου εἶτα συλλογίσηται τὰ κατὰ μέρος , διὰ παραδείγματος , τὰ δὲ διὰ ἀναγκαίου καὶ ἀεὶ ὄντος διὰ τεκμηρίου , τὰ δὲ διὰ τοῦ καθόλου τοῦ ἐν μέρει ὄντος , ἐάν τε ὂν ἐάν τε μή , διὰ σημείων , τὸ δὲ εἰκὸς οὐ τὸ ἀεὶ ἀλλὰ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , φανερὸν ὅτι τὰ τοιαῦτα μὲν τῶν ἐνθυμημάτων ἀεὶ ἔστι λύειν φέροντα ἔνστασιν ,
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ ἐνθύμημα λέγω ἐκ τέσσαρες , ὁ δέ τέσσαρες οὗτος εἰμί , ἔοικα παράδειγμα τεκμήριον σημεῖον , εἰμί δέ ὁ μέν ἐκ ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἤ εἰμί ἤ δοκέω συνάγω ἐνθύμημα ἐκ ὁ ἔοικα , ὁ δέ διά ἐπαγωγή ἐκ ὁ ὅμοιος , ἤ εἷς ἤ πολύς , ὅταν λαμβάνω ὁ καθόλου εἶτα συλλογίζομαι ὁ κατά μέρος , διά παράδειγμα , ὁ δέ διά ἀναγκαῖος καί ἀεί εἰμί διά τεκμήριον , ὁ δέ διά ὁ καθόλου ὁ ἐν μέρος εἰμί , ἐάν τε εἰμί ἐάν τε μή , διά σημεῖον , ὁ δέ ἔοικα οὐ ὁ ἀεί ἀλλά ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς , φανερός ὅτι ὁ τοιοῦτος μέν ὁ ἐνθύμημα ἀεί εἰμί λύω φέρω ἔνστασις ,
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.9
ἡ δὲ λύσις φαινομένη ἀλλʼ οὐκ ἀληθὴς ἀεί · οὐ γὰρ ὅτι οὐκ εἰκός λύει ὁ ἐνιστάμενος , ἀλλʼ ὅτι οὐκ ἀναγκαῖον ·
Lemmas: ὁ δέ λύσις φαίνω ἀλλά οὐ ἀληθής ἀεί · οὐ γάρ ὅτι οὐ ἔοικα λύω ὁ ἐνίστημι , ἀλλά ὅτι οὐ ἀναγκαῖος ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.10
διὸ καὶ ἀεὶ ἔστι πλεονεκτεῖν ἀπολογούμενον μᾶλλον ἢ κατηγοροῦντα διὰ τοῦτον τὸν παραλογισμόν · ἐπεὶ γὰρ ὁ μὲν κατηγορῶν διὰ εἰκότων ἀποδείκνυσιν , ἔστι δὲ οὐ ταὐτὸ λῦσαι ἢ ὅτι οὐκ εἰκὸς ἢ ὅτι οὐκ ἀναγκαῖον , ἀεὶ δʼ ἔχει ἔνστασιν τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ ( οὐ γὰρ ἂν ᾖ ἅμʼ ἀεὶ εἰκός , ἀεὶ καὶ ἀναγκαῖον ) , ὁ δὲ κριτὴς οἴεται , ἂν οὕτω λυθῇ , ἢ οὐκ εἰκὸς εἶναι ἢ οὐχ αὑτῷ κριτέον , παραλογιζόμενος , ὥσπερ ἐλέγομεν ( οὐ γὰρ ἐκ τῶν ἀναγκαίων δεῖ αὐτὸν μόνον κρίνειν , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν εἰκότων · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ γνώμῃ τῇ ἀρίστῃ κρίνειν ) , οὔκουν ἱκανὸν ἂν λύσῃ ὅτι οὐκ ἀναγκαῖον , ἀλλὰ δεῖ λύειν ὅτι οὐκ εἰκός .
Lemmas: διό καί ἀεί εἰμί πλεονεκτέω ἀπολογέομαι μάλα ἤ κατηγορέω διά οὗτος ὁ παραλογισμός · ἐπεί γάρ ὁ μέν κατηγορέω διά ἔοικα ἀποδείκνυμι , εἰμί δέ οὐ αὐτός λύω ἤ ὅτι οὐ ἔοικα ἤ ὅτι οὐ ἀναγκαῖος , ἀεί δέ ἔχω ἔνστασις ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ( οὐ γάρ ἐάν εἰμί ἅμα ἀεί ἔοικα , ἀεί καί ἀναγκαῖος ) , ὁ δέ κριτής οἴομαι , ἐάν οὕτως λύω , ἤ οὐ ἔοικα εἰμί ἤ οὐ ἑαυτοῦ κρίνω , παραλογίζομαι , ὥσπερ λέγω ( οὐ γάρ ἐκ ὁ ἀναγκαῖος δέω αὐτός μόνος κρίνω , ἀλλά καί ἐκ ὁ ἔοικα · οὗτος γάρ εἰμί ὁ γνώμη ὁ ἀγαθός κρίνω ) , οὔκουν ἱκανός ἄν λύω ὅτι οὐ ἀναγκαῖος , ἀλλά δέω λύω ὅτι οὐ ἔοικα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.11
τοῦτο δὲ συμβήσεται ἐὰν ᾖ ἡ ἔνστασις μᾶλλον ὡς ἐπὶ τὸ πολύ . ἐνδέχεται δὲ εἶναι τοιαύτην διχῶς , ἢ τῷ χρόνῳ ἢ τοῖς πράγμασιν , κυριώτατα δὲ εἰ ἀμφοῖν · εἰ γὰρ τὰ πλείω καὶ πλεονάκις οὕτως , τοῦτʼ ἐστὶν εἰκὸς μᾶλλον .
Lemmas: οὗτος δέ συμβαίνω ἐάν εἰμί ὁ ἔνστασις μάλα ὡς ἐπί ὁ πολύς . ἐνδέχομαι δέ εἰμί τοιοῦτος διχῶς , ἤ ὁ χρόνος ἤ ὁ πρᾶγμα , κύριος δέ εἰ ἄμφω · εἰ γάρ ὁ πολύς καί πλεονάκις οὕτως , οὗτος εἰμί ἔοικα μάλα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.12
λύεται δὲ καὶ τὰ σημεῖα καὶ τὰ διὰ σημείου ἐνθυμήματα εἰρημένα , κἂν ᾖ ὑπάρχοντα , ὥσπερ ἐλέχθη ἐν τοῖς πρώτοις · ὅτι γὰρ ἀσυλλόγιστόν ἐστιν πᾶν σημεῖον , δῆλον ἡμῖν ἐκ τῶν Ἀναλυτικῶν .
Lemmas: λύω δέ καί ὁ σημεῖον καί ὁ διά σημεῖον ἐνθύμημα λέγω , ἐάν εἰμί ὑπάρχω , ὥσπερ λέγω ἐν ὁ πρῶτος · ὅτι γάρ ἀσυλλόγιστος εἰμί πᾶς σημεῖον , δῆλος ἐγώ ἐκ ὁ Ἀναλυτικός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.13
πρὸς δὲ τὰ παραδειγματώδη ἡ αὐτὴ λύσις καὶ τὰ εἰκότα · ἐάν τε γὰρ ἔχωμεν ἕν τι οὐχ οὕτω , λέλυται , ὅτι οὐκ ἀναγκαῖον , εἰ καὶ τὰ πλείω ἢ πλεονάκις ἄλλως , ἐάν τε καὶ τὰ πλείω καὶ τὰ πλεονάκις οὕτω , μαχετέον ἢ ὅτι τὸ παρὸν οὐχ ὅμοιον ἢ οὐχ ὁμοίως , ἢ διαφοράν γέ τινα ἔχει .
Lemmas: πρός δέ ὁ παραδειγματώδης ὁ αὐτός λύσις καί ὁ ἔοικα · ἐάν τε γάρ ἔχω εἷς τις οὐ οὕτως , λύω , ὅτι οὐ ἀναγκαῖος , εἰ καί ὁ πολύς ἤ πλεονάκις ἄλλος , ἐάν τε καί ὁ πολύς καί ὁ πλεονάκις οὕτως , μαχετέον ἤ ὅτι ὁ πάρειμι οὐ ὅμοιος ἤ οὐ ὅμοιος , ἤ διαφορά γε τις ἔχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.25.14
τὰ δὲ τεκμήρια καὶ τεκμηριώδη ἐνθυμήματα κατὰ μὲν τὸ ἀσυλλόγιστον οὐκ ἔσται λῦσαι ( δῆλον δὲ καὶ τοῦθʼ ἡμῖν ἐκ τῶν Ἀναλυτικῶν ) , λείπεται δʼ ὡς οὐχ ὑπάρχει τὸ λεγόμενον δεικνύναι . εἰ δὲ φανερὸν καὶ ὅτι ὑπάρχει καὶ ὅτι τεκμήριον , ἄλυτον ἤδη γίγνεται τοῦτο · πάντα γὰρ γίγνεται ἀπόδειξις ἤδη φανερά .
Lemmas: ὁ δέ τεκμήριον καί τεκμηριώδης ἐνθύμημα κατά μέν ὁ ἀσυλλόγιστος οὐ εἰμί λύω ( δῆλος δέ καί οὗτος ἐγώ ἐκ ὁ Ἀναλυτικός ) , λείπω δέ ὡς οὐ ὑπάρχω ὁ λέγω δείκνυμι . εἰ δέ φανερός καί ὅτι ὑπάρχω καί ὅτι τεκμήριον , ἄλυτος ἤδη γίγνομαι οὗτος · πᾶς γάρ γίγνομαι ἀπόδειξις ἤδη φανερός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.26.1
τὸ δʼ αὔξειν καὶ μειοῦν οὐκ ἔστιν ἐνθυμήματος στοιχεῖον · τὸ γὰρ αὐτὸ λέγω στοιχεῖον καὶ τόπον · ἔστιν γὰρ στοιχεῖον καὶ τόπος εἰς ὃ πολλὰ ἐνθυμήματα ἐμπίπτει . τὸ δʼ αὔξειν καὶ μειοῦν ἐστὶν ἐνθυμήματα πρὸς τὸ δεῖξαι ὅτι μέγα ἢ μικρόν , ὥσπερ καὶ ὅτι ἀγαθὸν ἢ κακόν , ἢ δίκαιον ἢ ἄδικον , καὶ τῶν ἄλλων ὁτιοῦν .
Lemmas: ὁ δέ αὐξάνω καί μειόω οὐ εἰμί ἐνθύμημα στοιχεῖον · ὁ γάρ αὐτός λέγω στοιχεῖον καί τόπος · εἰμί γάρ στοιχεῖον καί τόπος εἰς ὅς πολύς ἐνθύμημα ἐμπίπτω . ὁ δέ αὐξάνω καί μειόω εἰμί ἐνθύμημα πρός ὁ δείκνυμι ὅτι μέγας ἤ μικρός , ὥσπερ καί ὅτι ἀγαθός ἤ κακός , ἤ δίκαιος ἤ ἄδικος , καί ὁ ἄλλος ὁστισοῦν .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.26.2
ταῦτα δʼ ἐστὶν πάντα περὶ ἃ οἱ συλλογισμοὶ καὶ τὰ ἐνθυμήματα , ὥστʼ εἰ μηδὲ τούτων ἕκαστον ἐνθυμήματος τόπος , οὐδὲ τὸ αὔξειν καὶ μειοῦν .
Lemmas: οὗτος δέ εἰμί πᾶς περί ὅς ὁ συλλογισμός καί ὁ ἐνθύμημα , ὥστε εἰ μηδέ οὗτος ἕκαστος ἐνθύμημα τόπος , οὐδέ ὁ αὐξάνω καί μειόω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.26.3
οὐδὲ τὰ λυτικὰ ἐνθυμήματος εἶδός τί ἐστιν · δῆλον γὰρ ὅτι λύει μὲν ἢ δείξας ἢ ἔνστασιν ἐνεγκών , ἀνταποδείκνυσι δὲ τὸ ἀντικείμενον , οἷον εἰ ἔδειξε ὅτι γέγονεν , οὗτος ὅτι οὐ γέγονεν , εἰ δὲ ὅτι οὐ γέγονεν , οὗτος ὅτι γέγονεν · ὥστε αὕτη μὲν οὐκ ἂν εἴη διαφορά ( τοῖς αὐτοῖς γὰρ χρῶνται ἀμφότεροι · ὅτι γὰρ οὐκ ἔστιν ἢ ἔστιν , ἐνθυμήματα φέρουσιν ) ·
Lemmas: οὐδέ ὁ λυτικός ἐνθύμημα εἶδος τις εἰμί · δῆλος γάρ ὅτι λύω μέν ἤ δείκνυμι ἤ ἔνστασις φέρω , ἀνταποδείκνυμι δέ ὁ ἀντίκειμαι , οἷος εἰ δείκνυμι ὅτι γίγνομαι , οὗτος ὅτι οὐ γίγνομαι , εἰ δέ ὅτι οὐ γίγνομαι , οὗτος ὅτι γίγνομαι · ὥστε οὗτος μέν οὐ ἄν εἰμί διαφορά ( ὁ αὐτός γάρ χράω ἀμφότερος · ὅτι γάρ οὐ εἰμί ἤ εἰμί , ἐνθύμημα φέρω ) ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.26.4
ἡ δʼ ἔνστασις οὐκ ἔστιν ἐνθύμημα , ἀλλά , καθάπερ ἐν τοῖς Τοπικοῖς , τὸ εἰπεῖν δόξαν τινὰ ἐξ ἧς ἔσται δῆλον ὅτι οὐ συλλελόγισται ἢ ὅτι ψεῦδός τι εἴληφεν .
Lemmas: ὁ δέ ἔνστασις οὐ εἰμί ἐνθύμημα , ἀλλά , καθά ἐν ὁ Τοπικός , ὁ λέγω δόξα τις ἐκ ὅς εἰμί δῆλος ὅτι οὐ συλλογίζομαι ἤ ὅτι ψεῦδος τις λαμβάνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 2.26.5
ἐπεὶ δὲ τρία ἔστιν ἃ δεῖ πραγματευθῆναι περὶ τὸν λόγον , ὑπὲρ μὲν παραδειγμάτων καὶ γνωμῶν καὶ ἐνθυμημάτων καὶ ὅλως τῶν περὶ τὴν διάνοιαν , ὅθεν τε εὐπορήσομεν καὶ ὡς αὐτὰ λύσομεν , εἰρήσθω ἡμῖν τοσαῦτα , λοιπὸν δὲ διελθεῖν περὶ λέξεως καὶ τάξεως .
Lemmas: ἐπεί δέ τρεῖς εἰμί ὅς δέω πραγματεύομαι περί ὁ λόγος , ὑπέρ μέν παράδειγμα καί γνώμη καί ἐνθύμημα καί ὅλος ὁ περί ὁ διάνοια , ὅθεν τε εὐπορέω καί ὡς αὐτός λύω , λέγω ἐγώ τοσοῦτος , λοιπός δέ διέρχομαι περί λέξις καί τάξις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.1.1
ἐπειδὴ τρία ἐστὶν ἃ δεῖ πραγματευθῆναι περὶ τὸν λόγον , ἓν μὲν ἐκ τίνων αἱ πίστεις ἔσονται , δεύτερον δὲ περὶ τὴν λέξιν , τρίτον δὲ πῶς χρὴ τάξαι τὰ μέρη τοῦ λόγου , περὶ μὲν τῶν πίστεων εἴρηται , καὶ ἐκ πόσων , ὅτι ἐκ τριῶν εἰσί , καὶ ταῦτα ποῖα , καὶ διὰ τί τοσαῦτα μόνα ( ἢ γὰρ τῷ αὐτοί τι πεπονθέναι οἱ κρίνοντες , ἢ τῷ ποιούς τινας ὑπολαμβάνειν τοὺς λέγοντας , ἢ τῷ ἀποδεδεῖχθαι , πείθονται πάντες ) , εἴρηται δὲ καὶ τὰ ἐνθυμήματα , πόθεν δεῖ πορίζεσθαι ( ἔστι γὰρ τὰ μὲν εἴδη τῶν ἐνθυμημάτων , τὰ δὲ τόποι ) ·
Lemmas: ἐπειδή τρεῖς εἰμί ὅς δέω πραγματεύομαι περί ὁ λόγος , εἷς μέν ἐκ τίς ὁ πίστις εἰμί , δεύτερος δέ περί ὁ λέξις , τρίτος δέ πῶς χρή τάσσω ὁ μέρος ὁ λόγος , περί μέν ὁ πίστις λέγω , καί ἐκ πόσος , ὅτι ἐκ τρεῖς εἰμί , καί οὗτος ποῖος , καί διά τίς τοσοῦτος μόνος ( ἤ γάρ ὁ αὐτός τις πάσχω ὁ κρίνω , ἤ ὁ ποιός τις ὑπολαμβάνω ὁ λέγω , ἤ ὁ ἀποδείκνυμι , πείθω πᾶς ) , λέγω δέ καί ὁ ἐνθύμημα , πόθεν δέω πορίζω ( εἰμί γάρ ὁ μέν εἶδος ὁ ἐνθύμημα , ὁ δέ τόπος ) ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.1.2
περὶ δὲ τῆς λέξεως ἐχόμενόν ἐστιν εἰπεῖν · οὐ γὰρ ἀπόχρη τὸ ἔχειν ἃ δεῖ λέγειν , ἀλλʼ ἀνάγκη καὶ ταῦτα ὡς δεῖ εἰπεῖν , καὶ συμβάλλεται πολλὰ πρὸς τὸ φανῆναι ποιόν τινα τὸν λόγον .
Lemmas: περί δέ ὁ λέξις ἔχω εἰμί λέγω · οὐ γάρ ἀποχράω ὁ ἔχω ὅς δέω λέγω , ἀλλά ἀνάγκη καί οὗτος ὡς δέω λέγω , καί συμβάλλω πολύς πρός ὁ φαίνω ποιός τις ὁ λόγος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.1.3
τὸ μὲν οὖν πρῶτον ἐζητήθη κατὰ φύσιν ὅπερ πέφυκε πρῶτον , αὐτὰ τὰ πράγματα ἐκ τίνων ἔχει τὸ πιθανόν , δεύτερον δὲ τὸ ταῦτα τῇ λέξει διαθέσθαι , τρίτον δὲ τούτων ὃ δύναμιν μὲν ἔχει μεγίστην , οὔπω δʼ ἐπικεχείρηται , τὰ περὶ τὴν ὑπόκρισιν . καὶ γὰρ εἰς τὴν τραγικὴν καὶ ῥαψῳδίαν ὀψὲ παρῆλθεν · ὑπεκρίνοντο γὰρ αὐτοὶ τὰς τραγῳδίας οἱ ποιηταὶ τὸ πρῶτον . δῆλον οὖν ὅτι καὶ περὶ τὴν ῥητορικήν ἐστι τὸ τοιοῦτον ὥσπερ καὶ περὶ τὴν ποιητικήν , ὅπερ ἕτεροί τέ τινες ἐπραγματεύθησαν καὶ Γλαύκων ὁ Τήιος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πρῶτος ζητέω κατά φύσις ὅς φύω πρῶτος , αὐτός ὁ πρᾶγμα ἐκ τίς ἔχω ὁ πιθανός , δεύτερος δέ ὁ οὗτος ὁ λέξις διατίθημι , τρίτος δέ οὗτος ὅς δύναμις μέν ἔχω μέγας , οὔπω δέ ἐπιχειρέω , ὁ περί ὁ ὑπόκρισις . καί γάρ εἰς ὁ τραγικός καί ῥαψῳδία ὀψέ παρέρχομαι · ὑποκρίνομαι γάρ αὐτός ὁ τραγῳδία ὁ ποιητής ὁ πρῶτος . δῆλος οὖν ὅτι καί περί ὁ ῥητορική εἰμί ὁ τοιοῦτος ὥσπερ καί περί ὁ ποιητικός , ὅς ἕτερος τε τις πραγματεύομαι καί Γλαύκων ὁ Τήϊος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.1.4
ἔστιν δὲ αὕτη μὲν ἐν τῇ φωνῇ , πῶς αὐτῇ δεῖ χρῆσθαι πρὸς ἕκαστον πάθος , οἷον πότε μεγάλῃ καὶ πότε μικρᾷ καὶ μέσῃ , καὶ πῶς τοῖς τόνοις , οἷον ὀξείᾳ καὶ βαρείᾳ καὶ μέσῃ , καὶ ῥυθμοῖς τίσι πρὸς ἕκαστα . τρία γάρ ἐστιν περὶ ἃ σκοποῦσιν · ταῦτα δʼ ἐστὶ μέγεθος ἁρμονία ῥυθμός . τὰ μὲν οὖν ἆθλα σχεδὸν ἐκ τῶν ἀγώνων οὗτοι λαμβάνουσιν , καὶ καθάπερ ἐκεῖ μεῖζον δύνανται νῦν τῶν ποιητῶν οἱ ὑποκριταί , καὶ κατὰ τοὺς πολιτικοὺς ἀγῶνας , διὰ τὴν μοχθηρίαν τῶν πολιτῶν .
Lemmas: εἰμί δέ οὗτος μέν ἐν ὁ φωνή , πῶς αὐτός δέω χράω πρός ἕκαστος πάθος , οἷος πότε μέγας καί πότε μικρός καί μέσος , καί πῶς ὁ τόνος , οἷος ὀξύς καί βαρύς καί μέσος , καί ῥυθμός τίς πρός ἕκαστος . τρεῖς γάρ εἰμί περί ὅς σκοπέω · οὗτος δέ εἰμί μέγεθος ἁρμονία ῥυθμός . ὁ μέν οὖν ἆθλον σχεδόν ἐκ ὁ ἀγών οὗτος λαμβάνω , καί καθά ἐκεῖ μέγας δύναμαι νῦν ὁ ποιητής ὁ ὑποκριτής , καί κατά ὁ πολιτικός ἀγών , διά ὁ μοχθηρία ὁ πολίτης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.1.5
οὔπω δὲ σύγκειται τέχνη περὶ αὐτῶν , ἐπεὶ καὶ τὸ περὶ τὴν λέξιν ὀψὲ προῆλθεν · καὶ δοκεῖ φορτικὸν εἶναι , καλῶς ὑπολαμβανόμενον . ἀλλʼ ὅλης οὔσης πρὸς δόξαν τῆς πραγματείας τῆς περὶ τὴν ῥητορικήν , οὐχ ὡς ὀρθῶς ἔχοντος ἀλλʼ ὡς ἀναγκαίου τὴν ἐπιμέλειαν ποιητέον , ἐπεὶ τό γε δίκαιόν ἐστι μηδὲν πλέον ζητεῖν περὶ τὸν λόγον ἢ ὥστε μήτε λυπεῖν μήτʼ εὐφραίνειν · δίκαιον γὰρ αὐτοῖς ἀγωνίζεσθαι τοῖς πράγμασιν , ὥστε τἆλλα ἔξω τοῦ ἀποδεῖξαι περίεργα ἐστίν · ἀλλʼ ὅμως μέγα δύναται , καθάπερ εἴρηται , διὰ τὴν τοῦ ἀκροατοῦ μοχθηρίαν .
Lemmas: οὔπω δέ σύγκειμαι τέχνη περί αὐτός , ἐπεί καί ὁ περί ὁ λέξις ὀψέ προέρχομαι · καί δοκέω φορτικός εἰμί , καλός ὑπολαμβάνω . ἀλλά ὅλος εἰμί πρός δόξα ὁ πραγματεία ὁ περί ὁ ῥητορική , οὐ ὡς ὀρθός ἔχω ἀλλά ὡς ἀναγκαῖος ὁ ἐπιμέλεια ποιέω , ἐπεί ὁ γε δίκαιος εἰμί μηδείς πολύς ζητέω περί ὁ λόγος ἤ ὥστε μήτε λυπέω μήτε εὐφραίνω · δίκαιος γάρ αὐτός ἀγωνίζομαι ὁ πρᾶγμα , ὥστε ἄλλος ἔξω ὁ ἀποδείκνυμι περίεργος εἰμί · ἀλλά ὅμως μέγας δύναμαι , καθά λέγω , διά ὁ ὁ ἀκροατής μοχθηρία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.1.6
τὸ μὲν οὖν τῆς λέξεως ὅμως ἔχει τι μικρὸν ἀναγκαῖον ἐν πάσῃ διδασκαλίᾳ · διαφέρει γάρ τι πρὸς τὸ δηλῶσαι ὡδὶ ἢ ὡδὶ εἰπεῖν , οὐ μέντοι τοσοῦτον , ἀλλʼ ἅπαντα φαντασία ταῦτʼ ἐστί , καὶ πρὸς τὸν ἀκροατήν · διὸ οὐδεὶς οὕτω γεωμετρεῖν διδάσκει .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὁ λέξις ὅμως ἔχω τις μικρός ἀναγκαῖος ἐν πᾶς διδασκαλία · διαφέρω γάρ τις πρός ὁ δηλόω ὡδί ἤ ὡδί λέγω , οὐ μέντοι τοσοῦτος , ἀλλά ἅπας φαντασία οὗτος εἰμί , καί πρός ὁ ἀκροατής · διό οὐδείς οὕτως γεωμετρέω διδάσκω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.1.7
ἐκείνη μὲν οὖν ὅταν ἔλθῃ ταὐτὸ ποιήσει τῇ ὑποκριτικῇ , ἐγκεχειρήκασιν δὲ ἐπʼ ὀλίγον περὶ αὐτῆς εἰπεῖν τινές , οἷον Θρασύμαχος ἐν τοῖς Ἐλέοις · καὶ ἔστιν φύσεως τὸ ὑποκριτικὸν εἶναι , καὶ ἀτεχνότερον , περὶ δὲ τὴν λέξιν ἔντεχνον . διὸ καὶ τοῖς τοῦτο δυναμένοις γίνεται πάλιν ἆθλα , καθάπερ καὶ τοῖς κατὰ τὴν ὑπόκρισιν ῥήτορσιν · οἱ γὰρ γραφόμενοι λόγοι μεῖζον ἰσχύουσι διὰ τὴν λέξιν ἢ διὰ τὴν διάνοιαν .
Lemmas: ἐκεῖνος μέν οὖν ὅταν ἔρχομαι αὐτός ποίησις ὁ ὑποκριτικός , ἐγχειρέω δέ ἐπί ὀλίγος περί αὐτός λέγω τις , οἷος Θρασύμαχος ἐν ὁ Ἔλεος · καί εἰμί φύσις ὁ ὑποκριτικός εἰμί , καί ἄτεχνος , περί δέ ὁ λέξις ἔντεχνος . διό καί ὁ οὗτος δύναμαι γίγνομαι πάλιν ἆθλον , καθά καί ὁ κατά ὁ ὑπόκρισις ῥήτωρ · ὁ γάρ γράφω λόγος μέγας ἰσχύω διά ὁ λέξις ἤ διά ὁ διάνοια .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.1.8
ἤρξαντο μὲν οὖν κινῆσαι τὸ πρῶτον , ὥσπερ πέφυκεν , οἱ ποιηταί · τὰ γὰρ ὀνόματα μιμήματα ἐστίν , ὑπῆρξεν δὲ καὶ ἡ φωνὴ πάντων μιμητικώτατον τῶν μορίων ἡμῖν · διὸ καὶ αἱ τέχναι συνέστησαν ἥ τε ῥαψῳδία καὶ ἡ ὑποκριτικὴ καὶ ἄλλαι γε .
Lemmas: ἄρχω μέν οὖν κινέω ὁ πρῶτος , ὥσπερ φύω , ὁ ποιητής · ὁ γάρ ὄνομα μίμημα εἰμί , ὑπάρχω δέ καί ὁ φωνή πᾶς μιμητικός ὁ μόριον ἐγώ · διό καί ὁ τέχνη συνίστημι ὁ τε ῥαψῳδία καί ὁ ὑποκριτικός καί ἄλλος γε .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.1.9
ἐπεὶ δʼ οἱ ποιηταί , λέγοντες εὐήθη , διὰ τὴν λέξιν ἐδόκουν πορίσασθαι τὴν δόξαν , διὰ τοῦτο ποιητικὴ πρώτη ἐγένετο λέξις , οἷον ἡ Γοργίου , καὶ νῦν ἔτι οἱ πολλοὶ τῶν ἀπαιδεύτων τοὺς τοιούτους οἴονται διαλέγεσθαι κάλλιστα . τοῦτο δʼ οὐκ ἔστιν , ἀλλʼ ἑτέρα λόγου καὶ ποιήσεως λέξις ἐστίν . δηλοῖ δὲ τὸ συμβαῖνον · οὐδὲ γὰρ οἱ τὰς τραγῳδίας ποιοῦντες ἔτι χρῶνται τὸν αὐτὸν πρόπον , ἀλλʼ ὥσπερ καὶ ἐκ τῶν τετραμέτρων εἰς τὸ ἰαμβεῖον μετέβησαν διὰ τὸ τῷ λόγῳ τοῦτο τῶν μέτρων ὁμοιότατον εἶναι τῶν ἄλλων , οὕτω καὶ τῶν ὀνομάτων ἀφείκασιν ὅσα παρὰ τὴν διάλεκτόν ἐστιν , οἷς οἱ πρῶτοι ἐκόσμουν , καὶ ἔτι νῦν οἱ τὰ ἑξάμετρα ποιοῦντες . διὸ γελοῖον μιμεῖσθαι τούτους οἳ αὐτοὶ οὐκέτι χρῶνται ἐκείνῳ τῷ τρόπῳ ,
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ ποιητής , λέγω εὐήθης , διά ὁ λέξις δοκέω πορίζω ὁ δόξα , διά οὗτος ποιητικός πρῶτος γίγνομαι λέξις , οἷος ὁ Γοργίας , καί νῦν ἔτι ὁ πολύς ὁ ἀπαίδευτος ὁ τοιοῦτος οἴομαι διαλέγω καλός . οὗτος δέ οὐ εἰμί , ἀλλά ἕτερος λόγος καί ποίησις λέξις εἰμί . δηλόω δέ ὁ συμβαίνω · οὐδέ γάρ ὁ ὁ τραγῳδία ποιέω ἔτι χράω ὁ αὐτός πρόπος , ἀλλά ὥσπερ καί ἐκ ὁ τετράμετρος εἰς ὁ ἰαμβεῖος μεταβαίνω διά ὁ ὁ λόγος οὗτος ὁ μέτρον ὅμοιος εἰμί ὁ ἄλλος , οὕτως καί ὁ ὄνομα ἀφίημι ὅσος παρά ὁ διάλεκτος εἰμί , ὅς ὁ πρῶτος κοσμέω , καί ἔτι νῦν ὁ ὁ ἑξάμετρος ποιέω . διό γέλοιος μιμέομαι οὗτος ὅς αὐτός οὐκέτι χράω ἐκεῖνος ὁ τρόπος ,
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.1.10
ὥστε φανερὸν ὅτι οὐχ ἅπαντα ὅσα περὶ λέξεως ἔστιν εἰπεῖν ἀκριβολογητέον ἡμῖν , ἀλλʼ ὅσα περὶ τοιαύτης οἵας λέγομεν . περὶ δʼ ἐκείνης εἴρηται ἐν τοῖς περὶ ποιητικῆς .
Lemmas: ὥστε φανερός ὅτι οὐ ἅπας ὅσος περί λέξις εἰμί λέγω ἀκριβολογητέον ἐγώ , ἀλλά ὅσος περί τοιοῦτος οἷος λέγω . περί δέ ἐκεῖνος λέγω ἐν ὁ περί ποιητικός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.2.1
ἔστω οὖν ἐκεῖνα τεθεωρημένα καὶ ὡρίσθω λέξεως ἀρετὴ σαφῆ εἶναι ( σημεῖον γάρ τι ὁ λόγος ὤν , ἐὰν μὴ δηλοῖ οὐ ποιήσει τὸ ἑαυτοῦ ἔργον ) , καὶ μήτε ταπεινὴν μήτε ὑπὲρ τὸ ἀξίωμα , ἀλλὰ πρέπουσαν · ἡ γὰρ ποιητικὴ ἴσως οὐ ταπεινή , ἀλλʼ οὐ πρέπουσα λόγῳ .
Lemmas: εἰμί οὖν ἐκεῖνος θεωρέω καί ὁρίζω λέξις ἀρετή σαφής εἰμί ( σημεῖον γάρ τις ὁ λόγος εἰμί , ἐάν μή δηλόω οὐ ποιέω ὁ ἑαυτοῦ ἔργον ) , καί μήτε ταπεινός μήτε ὑπέρ ὁ ἀξίωμα , ἀλλά πρέπω · ὁ γάρ ποιητικός ἴσως οὐ ταπεινός , ἀλλά οὐ πρέπω λόγος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.2.2
τῶν δʼ ὀνομάτων καὶ ῥημάτων σαφῆ μὲν ποιεῖ τὰ κύρια , μὴ ταπεινὴν δὲ ἀλλὰ κεκοσμημένην τἆλλα ὀνόματα ὅσα εἴρηται ἐν τοῖς περὶ ποιητικῆς · τὸ γὰρ ἐξαλλάξαι ποιεῖ φαίνεσθαι σεμνοτέραν · ὥσπερ γὰρ πρὸς τοὺς ξένους οἱ ἄνθρωποι καὶ πρὸς τοὺς πολίτας , τὸ αὐτὸ πάσχουσιν καὶ πρὸς τὴν λέξιν ·
Lemmas: ὁ δέ ὄνομα καί ῥῆμα σαφής μέν ποιέω ὁ κύριος , μή ταπεινός δέ ἀλλά κοσμέω ἄλλος ὄνομα ὅσος λέγω ἐν ὁ περί ποιητικός · ὁ γάρ ἐξαλλάσσω ποιέω φαίνω σεμνός · ὥσπερ γάρ πρός ὁ ξένος ὁ ἄνθρωπος καί πρός ὁ πολίτης , ὁ αὐτός πάσχω καί πρός ὁ λέξις ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.2.3
διὸ δεῖ ποιεῖν ξένην τὴν διάλεκτον · θαυμασταὶ γὰρ τῶν ἀπόντων εἰσίν , ἡδὺ δὲ τὸ θαυμαστόν ἐστιν . ἐπὶ μὲν οὖν τῶν μέτρων πολλά τε ποιεῖται οὕτω καὶ ἁρμόττει ἐκεῖ ( πλέον γὰρ ἐξέστηκεν περὶ ἃ καὶ περὶ οὓς ὁ λόγος ) , ἐν δὲ τοῖς ψιλοῖς λόγοις πολλῷ ἐλάττω · ἡ γὰρ ὑπόθεσις ἐλάττων , ἐπεὶ καὶ ἐνταῦθα , εἰ δοῦλος καλλιεποῖτο ἢ λίαν νέος , ἀπρεπέστερον , ἢ περὶ λίαν μικρῶν · ἀλλʼ ἔστι καὶ ἐν τούτοις ἐπισυστελλόμενον καὶ αὐξανόμενον τὸ πρέπον ·
Lemmas: διό δέω ποιέω ξένος ὁ διάλεκτος · θαυμαστός γάρ ὁ ἄπειμι εἰμί , ἡδύς δέ ὁ θαυμαστός εἰμί . ἐπί μέν οὖν ὁ μέτρον πολύς τε ποιέω οὕτως καί ἁρμόζω ἐκεῖ ( πολύς γάρ ἐξίστημι περί ὅς καί περί ὅς ὁ λόγος ) , ἐν δέ ὁ ψιλός λόγος πολύς ἐλαχύς · ὁ γάρ ὑπόθεσις ἐλαχύς , ἐπεί καί ἐνταῦθα , εἰ δοῦλος καλλιεπέομαι ἤ λίαν νέος , ἀπρεπής , ἤ περί λίαν μικρός · ἀλλά εἰμί καί ἐν οὗτος ἐπισυστέλλω καί αὐξάνω ὁ πρέπω ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.2.4
διὸ δεῖ λανθάνειν ποιοῦντας , καὶ μὴ δοκεῖν λέγειν πεπλασμένως ἀλλὰ πεφυκότως ( τοῦτο γὰρ πιθανόν , ἐκεῖνο δὲ τοὐναντίον · ὡς γὰρ πρὸς ἐπιβουλεύοντα διαβάλλονται , καθάπερ πρὸς τοὺς οἴνους τοὺς μεμιγμένους ) , καὶ οἷον ἡ Θεοδώρου φωνὴ πέπονθε πρὸς τὴν τῶν ἄλλων ὑποκριτῶν · ἡ μὲν γὰρ τοῦ λέγοντος ἔοικεν εἶναι , αἱ δʼ ἀλλότριαι .
Lemmas: διό δέω λανθάνω ποιέω , καί μή δοκέω λέγω πεπλασμένως ἀλλά πεφυκότως ( οὗτος γάρ πιθανός , ἐκεῖνος δέ ἐναντίος · ὡς γάρ πρός ἐπιβουλεύω διαβάλλω , καθά πρός ὁ οἶνος ὁ μείγνυμι ) , καί οἷος ὁ Θεόδωρος φωνή πάσχω πρός ὁ ὁ ἄλλος ὑποκριτής · ὁ μέν γάρ ὁ λέγω ἔοικα εἰμί , ὁ δέ ἀλλότριος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.2.5
κλέπτεται δʼ εὖ , ἐάν τις ἐκ τῆς εἰωθυίας διαλέκτου ἐκλέγων συντιθῇ · ὅπερ Εὐριπίδης ποιεῖ καὶ ὑπέδειξε πρῶτος . ὄντων δʼ ὀνομάτων καὶ ῥημάτων ἐξ ὧν ὁ λόγος συνέστηκεν , τῶν δὲ ὀνομάτων τοσαῦτʼ ἐχόντων εἴδη ὅσα τεθεώρηται ἐν τοῖς περὶ ποιήσεως , τούτων γλώτταις μὲν καὶ διπλοῖς ὀνόμασι καὶ πεποιημένοις ὀλιγάκις καὶ ὀλιγαχοῦ χρηστέον ( ὅπου δέ , ὕστερον ἐροῦμεν , τό τε διὰ τί εἴρηται ·
Lemmas: κλέπτω δέ εὖ , ἐάν τις ἐκ ὁ εἴωθα διάλεκτος ἐκλέγω συντίθημι · ὅς Εὐριπίδης ποιέω καί ὑποδείκνυμι πρῶτος . εἰμί δέ ὄνομα καί ῥῆμα ἐκ ὅς ὁ λόγος συνίστημι , ὁ δέ ὄνομα τοσοῦτος ἔχω εἶδος ὅσος θεωρέω ἐν ὁ περί ποίησις , οὗτος γλῶσσα μέν καί διπλόος ὄνομα καί ποιέω ὀλιγάκις καί ὀλιγαχοῦ χράω ( ὅπου δέ , ὕστερον λέγω , ὁ τε διά τίς λέγω ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.2.6
ἐπὶ τὸ μεῖζον γὰρ ἐξαλλάττει τοῦ πρέποντος ) , τὸ δὲ κύριον καὶ τὸ οἰκεῖον καὶ μεταφορὰ μόνα χρήσιμα πρὸς τὴν τῶν ψιλῶν λόγων λέξιν . σημεῖον δʼ ὅτι τούτοις μόνοις πάντες χρῶνται · πάντες γὰρ μεταφοραῖς διαλέγονται καὶ τοῖς οἰκείοις καὶ τοῖς κυρίοις , ὥστε δῆλον ὡς ἂν εὖ ποιῇ τις , ἔσται τε ξενικὸν καὶ λανθάνειν ἐνδέξεται καὶ σαφηνιεῖ · αὕτη δʼ ἦν ἡ τοῦ ῥητορικοῦ λόγου ἀρετή .
Lemmas: ἐπί ὁ μέγας γάρ ἐξαλλάσσω ὁ πρέπω ) , ὁ δέ κύριος καί ὁ οἰκεῖος καί μεταφορά μόνος χρήσιμος πρός ὁ ὁ ψιλός λόγος λέξις . σημεῖον δέ ὅτι οὗτος μόνος πᾶς χράω · πᾶς γάρ μεταφορά διαλέγω καί ὁ οἰκεῖος καί ὁ κύριος , ὥστε δῆλος ὡς ἐάν εὖ ποιέω τις , εἰμί τε ξενικός καί λανθάνω ἐνδέχομαι καί σαφηνίζω · οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ ῥητορικός λόγος ἀρετή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.2.7
τῶν δʼ ὀνομάτων τῷ μὲν σοφιστῇ ὁμωνυμίαι χρήσιμοι ( παρὰ ταύτας γὰρ κακουργεῖ ) , τῷ ποιητῇ δὲ συνωνυμίαι , λέγω δὲ κύριά τε καὶ συνώνυμα οἷον τὸ πορεύεσθαι καὶ τὸ βαδίζειν · ταῦτα γὰρ ἀμφότερα καὶ κύρια καὶ συνώνυμα ἀλλήλοις . τί μὲν οὖν τούτων ἕκαστόν ἐστι , καὶ πόσα εἴδη μεταφορᾶς , καὶ ὅτι τοῦτο πλεῖστον δύναται καὶ ἐν ποιήσει καὶ ἐν λόγοις , εἴρηται , καθάπερ ἐλέγομεν , ἐν τοῖς περὶ ποιητικῆς ·
Lemmas: ὁ δέ ὄνομα ὁ μέν σοφιστής ὁμωνυμία χρήσιμος ( παρά οὗτος γάρ κακουργέω ) , ὁ ποιητής δέ συνωνυμία , λέγω δέ κύριος τε καί συνώνυμος οἷος ὁ πορεύω καί ὁ βαδίζω · οὗτος γάρ ἀμφότερος καί κύριος καί συνώνυμος ἀλλήλων . τίς μέν οὖν οὗτος ἕκαστος εἰμί , καί πόσος εἶδος μεταφορά , καί ὅτι οὗτος πολύς δύναμαι καί ἐν ποίησις καί ἐν λόγος , λέγω , καθά λέγω , ἐν ὁ περί ποιητικός ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.2.8
τοσούτῳ δʼ ἐν λόγῳ δεῖ μᾶλλον φιλοπονεῖσθαι περὶ αὐτῶν , ὅσῳ ἐξ ἐλαττόνων βοηθημάτων ὁ λόγος ἐστὶ τῶν μέτρων · καὶ τὸ σαφὲς καὶ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ ξενικὸν ἔχει μάλιστα ἡ μεταφορά , καὶ λαβεῖν οὐκ ἔστιν αὐτὴν παρʼ ἄλλου .
Lemmas: τοσοῦτος δέ ἐν λόγος δέω μάλα φιλοπονέω περί αὐτός , ὅσος ἐκ ἐλαχύς βοήθημα ὁ λόγος εἰμί ὁ μέτρον · καί ὁ σαφής καί ὁ ἡδύς καί ὁ ξενικός ἔχω μάλα ὁ μεταφορά , καί λαμβάνω οὐ εἰμί αὐτός παρά ἄλλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.2.9
δεῖ δὲ καὶ τὰ ἐπίθετα καὶ τὰς μεταφορὰς ἁρμοττούσας λέγειν . τοῦτο δʼ ἔσται ἐκ τοῦ ἀνάλογον · εἰ δὲ μή , ἀπρεπὲς φανεῖται διὰ τὸ παρʼ ἄλληλα τὰ ἐναντία μάλιστα φαίνεσθαι . ἀλλὰ δεῖ σκοπεῖν , ὡς νέῳ φοινικίς , οὕτω γέροντι τί
Lemmas: δέω δέ καί ὁ ἐπίθετος καί ὁ μεταφορά ἁρμόζω λέγω . οὗτος δέ εἰμί ἐκ ὁ ἀνάλογος · εἰ δέ μή , ἀπρεπής φαίνω διά ὁ παρά ἀλλήλων ὁ ἐναντίος μάλα φαίνω . ἀλλά δέω σκοπέω , ὡς νέος φοινικίς , οὕτως γέρων τίς
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.2.10
( ὁὐ γὰρ ἡ αὐτὴ πρέπει ἐσθής ) , καὶ ἐάν τε κοσμεῖν βούλῃ , ἀπὸ τῶν βελτίστων τῶν ἐν ταὐτῷ γένει φέρειν τὴν μεταφοράν , ἐάν τε ψέγειν , ἀπὸ τῶν χειρόνων · λέγω δʼ οἷον , ἐπεὶ τὰ ἐναντία ἐν τῷ αὐτῷ γένει , τὸ φάναι τὸν μὲν πτωχεύοντα εὔχεσθαι τὸν δὲ εὐχόμενον πτωχεύειν , ὅτι ἄμφω αἰτήσεις , τὸ εἰρημένον ἐστὶ ποιεῖν , ὡς καὶ Ἰφικράτης Καλλίαν μητραγύρτην ἀλλʼ οὐ δᾳδοῦχον , ὁ δὲ ἔφη ἀμύητον αὐτὸν εἶναι · οὐ γὰρ ἂν μητραγύρτην αὐτὸν καλεῖν , ἀλλὰ δᾳδοῦχον · ἄμφω γὰρ περὶ θεόν , ἀλλὰ τὸ μὲν τίμιον τὸ δὲ ἄτιμον . καὶ ὁ μὲν διονυσοκόλακας , αὐτοὶ δʼ αὑτοὺς τεχνίτας καλοῦσιν ( ταῦτα δʼ ἄμφω μεταφορά , ἡ μὲν ῥυπαινόντων ἡ δὲ τοὐναντίον ) , καὶ οἱ μὲν λῃσταὶ αὑτοὺς ποριστὰς καλοῦσι νῦν ( διὸ ἔξεστι λέγειν τὸν ἀδικήσαντα μὲν ἁμαρτάνειν , τὸν δʼ ἁμαρτάνοντα ἀδικῆσαι , καὶ τὸν κλέψαντα καὶ λαβεῖν καὶ πορίσασθαι ) . τὸ δὲ ὡς ὁ Τήλεφος Εὐριπίδου φησίν , κώπης ἀνάσσων κἀποβὰς εἰς Μυσίαν , ἀπρεπές , ὅτι μεῖζον τὸ ἀνάσσειν ἢ κατʼ ἀξίαν · οὐ κέκλεπται οὖν .
Lemmas: ( ὁὐ γάρ ὁ αὐτός πρέπω ἐσθής ) , καί ἐάν τε κοσμέω βούλομαι , ἀπό ὁ ἀγαθός ὁ ἐν αὐτός γένος φέρω ὁ μεταφορά , ἐάν τε ψέγω , ἀπό ὁ κακός · λέγω δέ οἷος , ἐπεί ὁ ἐναντίος ἐν ὁ αὐτός γένος , ὁ φημί ὁ μέν πτωχεύω εὔχομαι ὁ δέ εὔχομαι πτωχεύω , ὅτι ἄμφω αἰτέω , ὁ λέγω εἰμί ποιέω , ὡς καί Ἰφικράτης Καλλίας μητραγύρτης ἀλλά οὐ δᾳδοῦχος , ὁ δέ φημί ἀμύητος αὐτός εἰμί · οὐ γάρ ἄν μητραγύρτης αὐτός καλέω , ἀλλά δᾳδοῦχος · ἄμφω γάρ περί θεός , ἀλλά ὁ μέν τίμιος ὁ δέ ἄτιμος . καί ὁ μέν διονυσοκόλακες , αὐτός δέ ἑαυτοῦ τεχνίτης καλέω ( οὗτος δέ ἄμφω μεταφορά , ὁ μέν ῥυπαίνω ὁ δέ ἐναντίος ) , καί ὁ μέν λῃστής ἑαυτοῦ ποριστής καλέω νῦν ( διό ἔξεστι λέγω ὁ ἀδικέω μέν ἁμαρτάνω , ὁ δέ ἁμαρτάνω ἀδικέω , καί ὁ κλέπτω καί λαμβάνω καί πορίζω ) . ὁ δέ ὡς ὁ Τήλεφος Εὐριπίδης φημί , κώπη ἀνάσσω ἀποβαίνω εἰς Μυσία , ἀπρεπής , ὅτι μέγας ὁ ἀνάσσω ἤ κατά ἀξία · οὐ κλέπτω οὖν .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.2.11
ἔστιν δὲ καὶ ἐν ταῖς συλλαβαῖς ἁμαρτία , ἐὰν μὴ ἡδείας ᾖ σημεῖα φωνῆς , οἷον Διονύσιος προσαγορεύει ὁ χαλκοῦς ἐν τοῖς ἐλεγείοις κραυγὴν Καλλιόπης τὴν ποίησιν , ὅτι ἄμφω φωναί · φαύλη δὲ ἡ μεταφορὰ † ταῖς ἀσήμοις φωναῖσ † .
Lemmas: εἰμί δέ καί ἐν ὁ συλλαβή ἁμαρτία , ἐάν μή ἡδύς εἰμί σημεῖον φωνή , οἷος Διονύσιος προσαγορεύω ὁ χάλκεος ἐν ὁ ἐλεγεῖον κραυγή Καλλιόπη ὁ ποίησις , ὅτι ἄμφω φωνή · φαῦλος δέ ὁ μεταφορά † ὁ ἄσημος φωνή † .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.2.12
ἔτι δὲ οὐ πόρρωθεν δεῖ ἀλλʼ ἐκ τῶν συγγενῶν καὶ τῶν ὁμοειδῶν μεταφέρειν ἐπὶ τὰ ἀνώνυμα ὠνομασμένως ὃ λεχθὲν δῆλόν ἐστιν ὅτι συγγενές ( ὁἷον ἐν τῷ αἰνίγματι τῷ εὐδοκιμοῦντι ἄνδρʼ εἶδον πυρὶ χαλκὸν ἐπʼ ἀνέρι κολλήσαντα · ἀνώνυμον γὰρ τὸ πάθος , ἔστι δʼ ἄμφω πρόσθεσίς τις · κόλλησιν τοίνυν εἶπε τὴν τῆςσικύας προσβολήν ) , καὶ ὅλως ἐκ τῶν εὖ ᾐνιγμένων ἔστι μεταφορὰς λαβεῖν ἐπιεικεῖς · μεταφοραὶ γὰρ αἰνίττονται , ὥστε δῆλον ὅτι εὖ μετενήνεκται .
Lemmas: ἔτι δέ οὐ πρόσωθεν δέω ἀλλά ἐκ ὁ συγγενής καί ὁ ὁμοειδής μεταφέρω ἐπί ὁ ἀνώνυμος ὠνομασμένως ὅς λέγω δῆλος εἰμί ὅτι συγγενής ( ὁἷος ἐν ὁ αἴνιγμα ὁ εὐδοκιμέω ἀνήρ ὁράω πῦρ χαλκός ἐπί ἀνήρ κολλάω · ἀνώνυμος γάρ ὁ πάθος , εἰμί δέ ἄμφω πρόσθεσις τις · κόλλησις τοίνυν λέγω ὁ τῆςσικύας προσβολή ) , καί ὅλος ἐκ ὁ εὖ αἰνίζομαι εἰμί μεταφορά λαμβάνω ἐπιεικής · μεταφορά γάρ αἰνίσσομαι , ὥστε δῆλος ὅτι εὖ μεταφέρω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.2.13
καὶ ἀπὸ καλῶν · κάλλος δὲ ὀνόματος τὸ μὲν ὥσπερ Λικύμνιος λέγει , ἐν τοῖς ψόφοις ἢ τῷ σημαινομένῳ , καὶ αἶσχος δὲ ὡσαύτως . ἔτι δὲ τρίτον ὃ λύει τὸν σοφιστικὸν λόγον · οὐ γὰρ ὡς ἔφη Βρύσων οὐθένα αἰσχρολογεῖν , εἴπερ τὸ αὐτὸ σημαίνει τόδε ἀντὶ τοῦδε εἰπεῖν · τοῦτο γάρ ἐστιν ψεῦδος · ἔστιν γὰρ ἄλλο ἄλλου κυριώτερον καὶ ὡμοιωμένον μᾶλλον καὶ οἰκειότερον , τῷ ποιεῖν τὸ πρᾶγμα πρὸ ὀμμάτων . ἔτι οὐχ ὁμοίως ἔχον σημαίνει τόδε καὶ τόδε , ὥστε καὶ οὕτως ἄλλου ἄλλο κάλλιον καὶ αἴσχιον θετέον · ἄμφω μὲν γὰρ τὸ καλὸν ἢ τὸ αἰσχρὸν σημαίνουσιν , ἀλλʼ οὐχ ᾗ καλὸν ἢ οὐχ ᾗ αἰσχρόν · ἢ ταῦτα μέν , ἀλλὰ μᾶλλον καὶ ἧττον . τὰς δὲ μεταφορὰς ἐντεῦθεν οἰστέον , ἀπὸ καλῶν ἢ τῇ φωνῇ ἢ τῇ δυνάμει ἢ τῇ ὄψει ἢ ἄλλῃ τινὶ αἰσθήσει . διαφέρει δʼ εἰπεῖν , οἷον ῥοδοδάκτυλος ἠὼς μᾶλλον ἢ φοινικοδάκτυλος , ἢ ἔτι φαυλότερον ἐρυθροδάκτυλος .
Lemmas: καί ἀπό καλός · κάλλος δέ ὄνομα ὁ μέν ὥσπερ Λικύμνιος λέγω , ἐν ὁ ψόφος ἤ ὁ σημαίνω , καί αἶσχος δέ ὡσαύτως . ἔτι δέ τρίτος ὅς λύω ὁ σοφιστικός λόγος · οὐ γάρ ὡς φημί Βρύσων οὐδείς αἰσχρολογέω , εἴπερ ὁ αὐτός σημαίνω ὅδε ἀντί ὅδε λέγω · οὗτος γάρ εἰμί ψεῦδος · εἰμί γάρ ἄλλος ἄλλος κύριος καί ὁμοιόω μάλα καί οἰκεῖος , ὁ ποιέω ὁ πρᾶγμα πρό ὄμμα . ἔτι οὐ ὅμοιος ἔχω σημαίνω ὅδε καί ὅδε , ὥστε καί οὕτως ἄλλος ἄλλος καλός καί αἰσχρός τίθημι · ἄμφω μέν γάρ ὁ καλός ἤ ὁ αἰσχρός σημαίνω , ἀλλά οὐ ᾗ καλός ἤ οὐ ᾗ αἰσχρός · ἤ οὗτος μέν , ἀλλά μάλα καί ἥσσων . ὁ δέ μεταφορά ἐντεῦθεν φέρω , ἀπό καλός ἤ ὁ φωνή ἤ ὁ δύναμις ἤ ὁ ὄψις ἤ ἄλλος τις αἴσθησις . διαφέρω δέ λέγω , οἷος ῥοδοδάκτυλος ἠώς μάλα ἤ φοινικοδάκτυλος , ἤ ἔτι φαῦλος ἐρυθροδάκτυλος .