ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.17.14
τὰ δὲ πρὸς τὸν ἀντίδικον οὐχ ἕτερόν τι εἶδος , ἀλλὰ τῶν πίστεών ἐστι τὸ τὰ μὲν λῦσαι ἐνστάσει τὰ δὲ συλλογισμῷ . δεῖ δὲ καὶ ἐν συμβουλῇ καὶ ἐν δίκῃ ἀρχόμενον μὲν λέγειν τὰς ἑαυτοῦ πίστεις πρότερον , ὕστερον δὲ πρὸς τἀναντία ἀπαντᾶν λύοντα καὶ προδιασύροντα . ἂν δὲ πολύχους ᾖ ἡ ἐναντίωσις , πρότερον τὰ ἐναντία , οἷον ἐποίησε Καλλίστρατος ἐν τῇ Μεσσηνιακῇ ἐκκλησίᾳ · ἃ γὰρ ἐροῦσι προανελὼν οὕτως τότε αὐτὸς εἶπεν .
Lemmas: ὁ δέ πρός ὁ ἀντίδικος οὐ ἕτερος τις εἶδος , ἀλλά ὁ πίστις εἰμί ὁ ὁ μέν λύω ἔνστασις ὁ δέ συλλογισμός . δέω δέ καί ἐν συμβουλή καί ἐν δίκη ἄρχω μέν λέγω ὁ ἑαυτοῦ πίστις πρότερος , ὕστερον δέ πρός ἐναντίος ἀπαντάω λύω καί προδιασύρω . ἐάν δέ πολύχοος εἰμί ὁ ἐναντίωσις , πρότερος ὁ ἐναντίος , οἷος ποιέω Καλλίστρατος ἐν ὁ Μεσσηνιακός ἐκκλησία · ὅς γάρ λέγω προαναιρέω οὕτως τότε αὐτός λέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.17.15
ὕστερον δὲ λέγοντα πρῶτον πρὸς τὸν ἐναντίον λόγον λεκτέον , λύοντα καὶ ἀντισυλλογιζόμενον , καὶ μάλιστα ἂν εὐδοκιμηκότα ᾖ · ὥσπερ γὰρ ἄνθρωπον προδιαβεβλημένον οὐ δέχεται ἡ ψυχή , τὸν αὐτὸν τρόπον οὐδὲ λόγον , ἐὰν ὁ ἐναντίος εὖ δοκῇ εἰρηκέναι . δεῖ οὖν χώραν ποιεῖν ἐν τῷ ἀκροατῇ τῷ μέλλοντι λόγῳ · ἔσται δὲ ἂν ἀνέλῃς · διὸ ἢ πρὸς πάντα ἢ τὰ μέγιστα ἢ τὰ εὐδοκιμοῦντα ἢ τὰ εὐέλεγκτα μαχεσάμενον οὕτω τὰ αὑτοῦ πιστὰ ποιητέον . ταῖς θεαῖσι πρῶτα σύμμαχος γενήσομαι · ἐγὼ γὰρ Ἥραν · ἐν τούτοις ἥψατο πρῶτον τοῦ εὐηθεστάτου .
Lemmas: ὕστερον δέ λέγω πρῶτος πρός ὁ ἐναντίος λόγος λεκτέος , λύω καί ἀντισυλλογίζομαι , καί μάλα ἄν εὐδοκιμέω εἰμί · ὥσπερ γάρ ἄνθρωπος προδιαβάλλω οὐ δέχομαι ὁ ψυχή , ὁ αὐτός τρόπος οὐδέ λόγος , ἐάν ὁ ἐναντίος εὖ δοκέω λέγω . δέω οὖν χώρα ποιέω ἐν ὁ ἀκροατής ὁ μέλλω λόγος · εἰμί δέ ἐάν ἀναιρέω · διό ἤ πρός πᾶς ἤ ὁ μέγας ἤ ὁ εὐδοκιμέω ἤ ὁ εὐέλεγκτος μάχομαι οὕτως ὁ ἑαυτοῦ πιστός ποιέω . ὁ θεά πρῶτος σύμμαχος γίγνομαι · ἐγώ γάρ Ἥρα · ἐν οὗτος ἅπτω πρῶτος ὁ εὐήθης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.17.16
περὶ μὲν οὖν πίστεων ταῦτα . εἰς δὲ τὸ ἦθος , ἐπειδὴ ἔνια περὶ αὑτοῦ λέγειν ἢ ἐπίφθονον ἢ μακρολογίαν ἢ ἀντιλογίαν ἔχει , καὶ περὶ ἄλλου ἢ λοιδορίαν ἢ ἀγροικίαν , ἕτερον χρὴ λέγοντα ποιεῖν , ὅπερ Ἰσοκράτης ποιεῖ ἐν τῷ Φιλίππῳ καὶ ἐν τῇ Ἀντιδόσει , καὶ ὡς Ἀρχίλοχος ψέγει · ποιεῖ γὰρ τὸν πατέρα λέγοντα περὶ τῆς θυγατρὸς ἐν τῷ ἰάμβῳ χρημάτων δʼ ἄελπτον οὐθέν ἐστιν οὐδʼ ἀπώμοτον , καὶ τὸν Χάρωνα τὸν τέκτονα ἐν τῷ ἰάμβῳ οὗ ἀρχὴ οὔ μοι τὰ Γύγεω , καὶ ὡς Σοφοκλῆς τὸν Αἵμονα ὑπὲρ τῆς Ἀντιγόνης πρὸς τὸν πατέρα ὡς λεγόντων ἑτέρων .
Lemmas: περί μέν οὖν πίστις οὗτος . εἰς δέ ὁ ἦθος , ἐπειδή ἔνιοι περί ἑαυτοῦ λέγω ἤ ἐπίφθονος ἤ μακρολογία ἤ ἀντιλογία ἔχω , καί περί ἄλλος ἤ λοιδορία ἤ ἀγροικία , ἕτερος χρή λέγω ποιέω , ὅς Ἰσοκράτης ποιέω ἐν ὁ Φίλιππος καί ἐν ὁ Ἀντίδοσις , καί ὡς Ἀρχίλοχος ψέγω · ποιέω γάρ ὁ πατήρ λέγω περί ὁ θυγάτηρ ἐν ὁ ἴαμβος χρῆμα δέ ἄελπτος οὐδείς εἰμί οὐδέ ἀπώμοτος , καί ὁ Χάρων ὁ τέκτων ἐν ὁ ἴαμβος ὅς ἀρχή οὐ ἐγώ ὁ Γύγης , καί ὡς Σοφοκλῆς ὁ Αἵμων ὑπέρ ὁ Ἀντιγόνη πρός ὁ πατήρ ὡς λέγω ἕτερος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.17.17
δεῖ δὲ καὶ μεταβάλλειν τὰ ἐνθυμήματα καὶ γνώμας ποιεῖν ἐνίοτε , οἷον χρὴ δὲ τὰς διαλλαγὰς ποιεῖν τοὺς νοῦν ἔχοντας εὐτυχοῦντας · οὕτω γὰρ ἂν μέγιστα πλεονεκτοῖεν , ἐνθυμηματικῶς δὲ εἰ γὰρ δεῖ , ὅταν ὠφελιμώταται ὦσιν καὶ πλεονεκτικώταται αἱ καταλλαγαί , τότε καταλλάττεσθαι , εὐτυχοῦντας δεῖ καταλλάττεσθαι .
Lemmas: δέω δέ καί μεταβάλλω ὁ ἐνθύμημα καί γνώμη ποιέω ἐνίοτε , οἷος χρή δέ ὁ διαλλαγή ποιέω ὁ νόος ἔχω εὐτυχέω · οὕτως γάρ ἄν μέγας πλεονεκτέω , ἐνθυμηματικός δέ εἰ γάρ δέω , ὅταν ὠφέλιμος εἰμί καί πλεονεκτικός ὁ καταλλαγή , τότε καταλλάσσω , εὐτυχέω δέω καταλλάσσω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.18.1
περὶ δὲ ἐρωτήσεως , εὔκαιρόν ἐστι ποιεῖσθαι μάλιστα μὲν ὅταν τὸ ἕτερον εἰρηκὼς ᾖ , ὥστε ἑνὸς προσερωτηθέντος συμβαίνει τὸ ἄτοπον , οἷον Περικλῆς Λάμπωνα ἐπήρετο περὶ τῆς τελετῆς τῶν τῆς σωτείρας ἱερῶν , εἰπόντος δὲ ὅτι οὐχ οἷόν τε ἀτέλεστον ἀκούειν , ἤρετο εἰ οἶδεν αὐτός , φάσκοντος δὲ καὶ πῶς , ἀτέλεστος ὤν ;
Lemmas: περί δέ ἐρώτησις , εὔκαιρος εἰμί ποιέω μάλα μέν ὅταν ὁ ἕτερος λέγω εἰμί , ὥστε εἷς προσερωτάω συμβαίνω ὁ ἄτοπος , οἷος Περικλῆς Λάμπων ἐπέρομαι περί ὁ τελετή ὁ ὁ σώτειρα ἱερός , λέγω δέ ὅτι οὐ οἷος τε ἀτέλεστος ἀκούω , ἔρομαι εἰ οἶδα αὐτός , φάσκω δέ καί πῶς , ἀτέλεστος εἰμί ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.18.2
δεύτερον δὲ ὅταν τὸ μὲν φανερὸν ᾖ , τὸ δὲ ἐρωτήσαντι δῆλον ᾖ ὅτι δώσει · πυθόμενον μὲν γὰρ δεῖ τὴν μίαν πρότασιν μὴ προσερωτᾶν τὸ φανερὸν ἀλλὰ τὸ συμπέρασμα εἰπεῖν , οἷον Σωκράτης , Μελήτου οὐ φάσκοντος αὐτὸν θεοὺς νομίζειν , εἰρηκότος δὲ ὡς δαιμόνιόν τι λέγοι , ἤρετο εἰ οὐχ οἱ δαίμονες ἤτοι θεῶν παῖδες εἶεν ἢ θεῖόν τι , φήσαντος δὲ ἔστιν οὖν ,
Lemmas: δεύτερος δέ ὅταν ὁ μέν φανερός εἰμί , ὁ δέ ἐρωτάω δῆλος εἰμί ὅτι δίδωμι · πυνθάνομαι μέν γάρ δέω ὁ εἷς πρότασις μή προσερωτάω ὁ φανερός ἀλλά ὁ συμπέρασμα λέγω , οἷος Σωκράτης , Μέλητος οὐ φάσκω αὐτός θεός νομίζω , λέγω δέ ὡς δαιμόνιος τις λέγω , ἔρομαι εἰ οὐ ὁ δαίμων ἤτοι θεός παῖς εἰμί ἤ θεῖος τις , φημί δέ εἰμί οὖν ,
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.18.3
ἔφη , ὅστις θεῶν μὲν παῖδας οἴεται εἶναι , θεοὺς δὲ οὔ ; ἔτι ὅταν μέλλῃ ἢ ἐναντία λέγοντα δείξειν ἢ παράδοξον .
Lemmas: φημί , ὅστις θεός μέν παῖς οἴομαι εἰμί , θεός δέ οὐ ; ἔτι ὅταν μέλλω ἤ ἐναντίος λέγω δείκνυμι ἤ παράδοξος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.18.4
τέταρτον δὲ ὅταν μὴ ἐνῇ ἀλλʼ ἢ σοφιστικῶς ἀποκρινάμενον λῦσαι · ἐὰν γὰρ οὕτως ἀποκρίνηται , ὅτι ἔστι μὲν ἔστι δʼ οὔ , ἢ τὰ μὲν τὰ δʼ οὔ , ἢ πῇ μὲν πῇ δʼ οὔ , θορυβοῦσιν ὡς ἀποροῦντος . ἄλλως δὲ μὴ ἐγχείρει . ἐὰν γὰρ ἐνστῇ , κεκρατῆσθαι δόξεις · οὐ γὰρ οἷόν τε πολλὰ ἐρωτᾶν , διὰ τὴν ἀσθένειαν τοῦ ἀκροατοῦ · διὸ καὶ τὰ ἐνθυμήματα ὅτι μάλιστα συστρέφειν δεῖ .
Lemmas: τέταρτος δέ ὅταν μή ἔνειμι ἀλλά ἤ σοφιστικός ἀποκρίνω λύω · ἐάν γάρ οὕτως ἀποκρίνω , ὅτι εἰμί μέν εἰμί δέ οὐ , ἤ ὁ μέν ὁ δέ οὐ , ἤ πῇ μέν πῇ δέ οὐ , θορυβέω ὡς ἀπορέω . ἄλλος δέ μή ἐγχειρέω . ἐάν γάρ ἐνίστημι , κρατέω δοκέω · οὐ γάρ οἷος τε πολύς ἐρωτάω , διά ὁ ἀσθένεια ὁ ἀκροατής · διό καί ὁ ἐνθύμημα ὅτι μάλα συστρέφω δέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.18.5
ἀποκρίνασθαι δὲ δεῖ πρὸς μὲν τὰ ἀμφίβολα διαιροῦντα λόγῳ καὶ μὴ συντόμως , πρὸς δὲ τὰ δοκοῦντα ἐναντία τὴν λύσιν φέροντα εὐθὺς τῇ ἀποκρίσει , πρὶν ἐπερωτῆσαι τὸ ἐπιὸν ἢ συλλογίσασθαι · οὐ γὰρ χαλεπὸν προορᾶν ἐν τίνι ὁ λόγος . φανερὸν δʼ ἡμῖν ἐστιν ἐκ τῶν Τοπικῶν καὶ τοῦτο καὶ αἱ λύσεις .
Lemmas: ἀποκρίνω δέ δέω πρός μέν ὁ ἀμφίβολος διαιρέω λόγος καί μή σύντομος , πρός δέ ὁ δοκέω ἐναντίος ὁ λύσις φέρω εὐθύς ὁ ἀπόκρισις , πρίν ἐπερωτάω ὁ ἐπέρχομαι ἤ συλλογίζομαι · οὐ γάρ χαλεπός προοράω ἐν τίς ὁ λόγος . φανερός δέ ἐγώ εἰμί ἐκ ὁ Τοπικός καί οὗτος καί ὁ λύσις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.18.6
καὶ συμπεραινομένου , ἐὰν ἐρώτημα ποιῇ τὸ συμπέρασμα , τὴν αἰτίαν εἰπεῖν , οἷον Σοφοκλῆς , ἐρωτώμενος ὑπὸ Πεισάνδρου εἰ ἔδοξεν αὐτῷ , ὥσπερ καὶ τοῖς ἄλλοις προβούλοις , καταστῆσαι τοὺς τετρακοσίους , ἔφη τί δέ ; οὐ πονηρά σοι ταῦτα ἐδόκει εἶναι ; ἔφη . οὐκοῦν σὺ ταῦτα ἔπραξας τὰ πονηρά ; ναὶ , ἔφη , οὐ γὰρ ἦν ἄλλα βελτίω . καὶ ὡς ὁ Λάκων εὐθυνόμενος τῆς ἐφορίας , ἐρωτώμενος εἰ δοκοῦσιν αὐτῷ δικαίως ἀπολωλέναι ἅτεροι , ἔφη . ὁ δὲ οὐκοῦν σὺ τούτοις ταὐτὰ ἔθου ; καὶ ὃς ἔφη . οὐκοῦν δικαίως ἄν , ἔφη , καὶ σὺ ἀπόλοιο ; οὐ δῆτα , ἔφη , οἱ μὲν γὰρ χρήματα λαβόντες ταῦτα ἔπραξαν , ἐγὼ δὲ οὔ , ἀλλὰ γνώμῃ . διὸ οὔτε ἐπερωτᾶν δεῖ μετὰ τὸ συμπέρασμα , οὔτε τὸ συμπέρασμα ἐπερωτᾶν , ἐὰν μὴ τὸ πολὺ περιῇ τοῦ ἀληθοῦς .
Lemmas: καί συμπεραίνω , ἐάν ἐρώτημα ποιέω ὁ συμπέρασμα , ὁ αἰτία λέγω , οἷος Σοφοκλῆς , ἐρωτάω ὑπό Πείσανδρος εἰ δοκέω αὐτός , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος πρόβουλος , καθίστημι ὁ τετρακόσιοι , φημί τίς δέ ; οὐ πονηρός σύ οὗτος δοκέω εἰμί ; φημί . οὐκοῦν σύ οὗτος πράσσω ὁ πονηρός ; ναί , φημί , οὐ γάρ εἰμί ἄλλος ἀγαθός . καί ὡς ὁ Λάκων εὐθύνω ὁ ἐφόριος , ἐρωτάω εἰ δοκέω αὐτός δίκαιος ἀπόλλυμι ἕτερος , φημί . ὁ δέ οὐκοῦν σύ οὗτος αὐτός τίθημι ; καί ὅς φημί . οὐκοῦν δίκαιος ἄν , φημί , καί σύ ἀπόλλυμι ; οὐ δῆτα , φημί , ὁ μέν γάρ χρῆμα λαμβάνω οὗτος πράσσω , ἐγώ δέ οὐ , ἀλλά γνώμη . διό οὔτε ἐπερωτάω δέω μετά ὁ συμπέρασμα , οὔτε ὁ συμπέρασμα ἐπερωτάω , ἐάν μή ὁ πολύς περιέρχομαι ὁ ἀληθής .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.18.7
περὶ δὲ τῶν γελοίων , ἐπειδή τινα δοκεῖ χρῆσιν ἔχειν ἐν τοῖς ἀγῶσι , καὶ δεῖν ἔφη Γοργίας τὴν μὲν σπουδὴν διαφθείρειν τῶν ἐναντίων γέλωτι τὸν δὲ γέλωτα σπουδῇ , ὀρθῶς λέγων , εἴρηται πόσα εἴδη γελοίων ἔστιν ἐν τοῖς περὶ ποιητικῆς , ὧν τὸ μὲν ἁρμόττει ἐλευθέρῳ τὸ δʼ οὔ , ὅπως τὸ ἁρμόττον αὑτῷ λήψεται . ἔστι δʼ ἡ εἰρωνεία τῆς βωμολοχίας ἐλευθεριώτερον · ὁ μὲν γὰρ αὑτοῦ ἕνεκα ποιεῖ τὸ γελοῖον , ὁ δὲ βωμολόχος ἑτέρου .
Lemmas: περί δέ ὁ γέλοιος , ἐπειδή τις δοκέω χρῆσις ἔχω ἐν ὁ ἀγών , καί δέω φημί Γοργίας ὁ μέν σπουδή διαφθείρω ὁ ἐναντίος γέλως ὁ δέ γέλως σπουδή , ὀρθός λέγω , λέγω πόσος εἶδος γέλοιος εἰμί ἐν ὁ περί ποιητικός , ὅς ὁ μέν ἁρμόζω ἐλεύθερος ὁ δέ οὐ , ὅπως ὁ ἁρμόζω ἑαυτοῦ λαμβάνω . εἰμί δέ ὁ εἰρωνεία ὁ βωμολοχία ἐλευθέριος · ὁ μέν γάρ ἑαυτοῦ ἕνεκα ποιέω ὁ γέλοιος , ὁ δέ βωμολόχος ἕτερος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.19.1
ὁ δʼ ἐπίλογος σύγκειται ἐκ τεττάρων , ἔκ τε τοῦ πρὸς ἑαυτὸν κατασκευάσαι εὖ τὸν ἀκροατὴν καὶ τὸν ἐναντίον φαύλως , καὶ ἐκ τοῦ αὐξῆσαι καὶ ταπεινῶσαι , καὶ ἐκ τοῦ εἰς τὰ πάθη τὸν ἀκροατὴν καταστῆσαι , καὶ ἐξ ἀναμνήσεως . πέφυκε γάρ , μετὰ τὸ ἀποδεῖξαι αὐτὸν μὲν ἀληθῆ τὸν δὲ ἐναντίον ψευδῆ , οὕτω τὸ ἐπαινεῖν καὶ ψέγειν καὶ ἐπιχαλκεύειν . δυοῖν δὲ θατέρου δεῖ στοχάζεσθαι , ἢ ὅτι τούτοις ἀγαθὸς ἢ ὅτι ἁπλῶς , ὁ δʼ ὅτι κακὸς τούτοις ἢ ὅτι ἁπλῶς . ἐξ ὧν δὲ δεῖ τοῦτο κατασκευάζειν , εἴρηνται οἱ τόποι πόθεν σπουδαίους δεῖ κατασκευάζειν καὶ φαύλους .
Lemmas: ὁ δέ ἐπίλογος σύγκειμαι ἐκ τέσσαρες , ἐκ τε ὁ πρός ἑαυτοῦ κατασκευάζω εὖ ὁ ἀκροατής καί ὁ ἐναντίος φαῦλος , καί ἐκ ὁ αὐξάνω καί ταπεινόω , καί ἐκ ὁ εἰς ὁ πάθος ὁ ἀκροατής καθίστημι , καί ἐκ ἀνάμνησις . φύω γάρ , μετά ὁ ἀποδείκνυμι αὐτός μέν ἀληθής ὁ δέ ἐναντίος ψευδής , οὕτως ὁ ἐπαινέω καί ψέγω καί ἐπιχαλκεύω . δύο δέ ἕτερος δέω στοχάζομαι , ἤ ὅτι οὗτος ἀγαθός ἤ ὅτι ἁπλῶς , ὁ δέ ὅτι κακός οὗτος ἤ ὅτι ἁπλῶς . ἐκ ὅς δέ δέω οὗτος κατασκευάζω , λέγω ὁ τόπος πόθεν σπουδαῖος δέω κατασκευάζω καί φαῦλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.19.2
τὸ δὲ μετὰ τοῦτο , δεδειγμένων ἤδη , αὔξειν ἐστὶν κατὰ φύσιν ἢ ταπεινοῦν · δεῖ γὰρ τὰ πεπραγμένα ὁμολογεῖσθαι , εἰ μέλλει τὸ ποσὸν ἐρεῖν · καὶ γὰρ ἡ τῶν σωμάτων αὔξησις ἐκ προϋπαρχόντων ἐστίν . ὅθεν δὲ δεῖ αὔξειν καὶ ταπεινοῦν ἔκκεινται οἱ τόποι πρότερον .
Lemmas: ὁ δέ μετά οὗτος , δείκνυμι ἤδη , αὐξάνω εἰμί κατά φύσις ἤ ταπεινόω · δέω γάρ ὁ πράσσω ὁμολογέω , εἰ μέλλω ὁ ποσός λέγω · καί γάρ ὁ ὁ σῶμα αὔξησις ἐκ προϋπάρχω εἰμί . ὅθεν δέ δέω αὐξάνω καί ταπεινόω ἔκκειμαι ὁ τόπος πρότερος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.19.3
μετὰ δὲ ταῦτα , δήλων ὄντων καὶ οἷα καὶ ἡλίκα , εἰς τὰ πάθη ἄγειν τὸν ἀκροατήν . ταῦτα δʼ ἐστὶν ἔλεος καὶ δείνωσις καὶ ὀργὴ καὶ μίσος καὶ φθόνος καὶ ζῆλος καὶ ἔρις . εἴρηνται δὲ καὶ τούτων οἱ τόποι πρότερον ,
Lemmas: μετά δέ οὗτος , δῆλος εἰμί καί οἷος καί ἡλίκος , εἰς ὁ πάθος ἄγω ὁ ἀκροατής . οὗτος δέ εἰμί ἔλεος καί δείνωσις καί ὀργή καί μίσος καί φθόνος καί ζῆλος καί ἔρις . λέγω δέ καί οὗτος ὁ τόπος πρότερος ,
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.19.4
ὥστε λοιπὸν ἀναμνῆσαι τὰ προειρημένα . τοῦτο δὲ ἁρμόττει ποιεῖν οὐχ ὥσπερ φασὶν ἐν τοῖς προοιμίοις , οὐκ ὀρθῶς λέγοντες . ἵνα γὰρ εὐμαθὴς ᾖ , κελεύουσι πολλάκις εἰπεῖν . ἐκεῖ μὲν οὖν δεῖ τὸ πρᾶγμα εἰπεῖν , ἵνα μὴ λανθάνῃ περὶ οὗ ἡ κρίσις , ἐνταῦθα δὲ διʼ ὧν δέδεικται , κεφαλαιωδῶς .
Lemmas: ὥστε λοιπός ἀναμιμνῄσκω ὁ προλέγω . οὗτος δέ ἁρμόζω ποιέω οὐ ὥσπερ φημί ἐν ὁ προοίμιον , οὐ ὀρθός λέγω . ἵνα γάρ εὐμαθής εἰμί , κελεύω πολλάκις λέγω . ἐκεῖ μέν οὖν δέω ὁ πρᾶγμα λέγω , ἵνα μή λανθάνω περί ὅς ὁ κρίσις , ἐνταῦθα δέ διά ὅς δείκνυμι , κεφαλαιώδης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.19.5
ἀρχὴ δὲ διότι ἃ ὑπέσχετο ἀποδέδωκεν , ὥστε ἅ τε καὶ διʼ ὃ λεκτέον . λέγεται δὲ ἐξ ἀντιπαραβολῆς τοῦ ἐναντίου . παραβάλλειν δὲ ὅσα περὶ τὸ αὐτὸ ἄμφω εἶπον , ἢ καταντικρύ ( ἀλλʼ οὗτος μὲν τάδε περὶ τούτου , ἐγὼ δὲ ταδί , καὶ διὰ ταῦτα ) , ἢ ἐξ εἰρωνείας ( οἷον οὗτος γὰρ τάδʼ εἶπεν , ἐγὼ δὲ ταδί , καὶ τὶ ἂν ἐποίει , εἰ τάδε ἔδειξεν , ἀλλὰ μὴ ταδί ) , ἢ ἐξ ἐρωτήσεως ( τί οὖν δέδεικται ; ἢ οὗτος τί ἔδειξεν ; ) . ἢ δὴ οὕτως ἐκ παραβολῆς ἢ κατὰ φύσιν ὡς ἐλέχθη , οὕτως τὰ αὐτοῦ , καὶ πάλιν , ἐὰν βούλῃ , χωρὶς τὰ τοῦ ἐναντίου λόγου .
Lemmas: ἀρχή δέ διότι ὅς ὑπισχνέομαι ἀποδίδωμι , ὥστε ὅς τε καί διά ὅς λεκτέος . λέγω δέ ἐκ ἀντιπαραβολή ὁ ἐναντίος . παραβάλλω δέ ὅσος περί ὁ αὐτός ἄμφω λέγω , ἤ καταντικρύ ( ἀλλά οὗτος μέν ὅδε περί οὗτος , ἐγώ δέ ὅδε , καί διά οὗτος ) , ἤ ἐκ εἰρωνεία ( οἷος οὗτος γάρ ὅδε λέγω , ἐγώ δέ ὅδε , καί τίς ἄν ποιέω , εἰ ὅδε δείκνυμι , ἀλλά μή ὅδε ) , ἤ ἐκ ἐρώτησις ( τίς οὖν δείκνυμι ; ἤ οὗτος τίς δείκνυμι ; ) . ἤ δή οὕτως ἐκ παραβολή ἤ κατά φύσις ὡς λέγω , οὕτως ὁ αὐτός , καί πάλιν , ἐάν βούλομαι , χωρίς ὁ ὁ ἐναντίος λόγος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.rhetorica 3.19.6
τελευτὴ δὲ τῆς λέξεως ἁρμόττει ἡ ἀσύνδετος , ὅπως ἐπίλογος ἀλλὰ μὴ λόγος ᾖ · εἴρηκα , ἀκηκόατε , ἔχετε , κρίνατε .
Lemmas: τελευτή δέ ὁ λέξις ἁρμόζω ὁ ἀσύνδετος , ὅπως ἐπίλογος ἀλλά μή λόγος εἰμί · λέγω , ἀκούω , ἔχω , κρίνω .