ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 4.21
Διὰ τί οἱ ἀφροδισιάζοντες ἐκλύονται καὶ ἀσθενέστεροι γίνονται ὡς ἐπὶ τὸ πολύ ; πότερον διὰ τὸ ἀπὸ πάντων ἔκκρισιν εἶναι τὸ σπέρμα , ὥστε οἷον οἰκοδομήματος αἱ ἁρμονίαι , καὶ τοῦ σώματος οὕτω σειομένη ἡ σύνθεσίς ἐστι τῷ ἀπεληλυθέναι τι , οἷον εἰ τὸ αἷμα ἐξέλθοι ἢ πᾶν ἢ τι ἄλλο μέρος . οὕτω σφόδρα ἐπίκαιρον τὸ ἐξιόν ἐστιν , καὶ ὃ ἐκ πολλῆς γίνεται τροφῆς ὀλίγον , οἷον τὸ ἀμύλιον ἐκ τοῦ σταιτός .
Lemmas: διά τίς ὁ ἀφροδισιάζω ἐκλύω καί ἀσθενής γίγνομαι ὡς ἐπί ὁ πολύς ; πότερος διά ὁ ἀπό πᾶς ἔκκρισις εἰμί ὁ σπέρμα , ὥστε οἷος οἰκοδόμημα ὁ ἁρμονία , καί ὁ σῶμα οὕτως σείω ὁ σύνθεσις εἰμί ὁ ἀπέρχομαι τις , οἷος εἰ ὁ αἷμα ἐξέρχομαι ἤ πᾶς ἤ τις ἄλλος μέρος . οὕτως σφόδρα ἐπίκαιρος ὁ ἐξέρχομαι εἰμί , καί ὅς ἐκ πολύς γίγνομαι τροφή ὀλίγος , οἷος ὁ ἀμύλιον ἐκ ὁ σταῖς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 4.22
Διὰ τι οἱ ἀφροδισιάζοντες καὶ οὐρητιῶντες ἐντείνουσιν ; ἢ ὅτι πληρουμένων τῶν πόρων ὑγρότητος , τὸ σπέρμα ὑπεξιὸν ἐν ἐλάττονι τόπῳ πλείονά τε ὄγκον ποιεῖ καὶ αἴρει ; ἐπίκειται γὰρ τὸ αἰδοῖον ἐπὶ τοῖς πόροις .
Lemmas: διά τίς ὁ ἀφροδισιάζω καί οὐρητιάω ἐντείνω ; ἤ ὅτι πληρόω ὁ πόρος ὑγρότης , ὁ σπέρμα ὑπεξέρχομαι ἐν ἐλαχύς τόπος πολύς τε ὄγκος ποιέω καί ἀείρω ; ἐπίκειμαι γάρ ὁ αἰδοῖον ἐπί ὁ πόρος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 4.23
Διὰ τί ἡ σύντασις γίνεται τοῦ αἰδοίου καὶ ἡ αὔξησις ; ἢ διὰ δύο , διά τε τὸ βάρος ἐπιγίνεσθαι ἐν τῷ ὄπισθεν τῶν ὄρχεων αἴρεται ( ὑπομόχλιον γὰρ οἱ ὄρχεις γίνονται ) καὶ διὰ τὸ πνεύματος πληροῦσθαι τοὺς πόρους . ἢ τοῦ ὑγροῦ αὐξανομένου καὶ μεθισταμένου ἢ ἐξ ὑγροῦ γινομένου ὁ ὄγκος μείζων γίνεται ; τὰ λίαν δὲ μεγάλα ἧττον αἴρεται διὰ τὸ πορρωτέρω τὸ βάρος τοῦ ὑπομοχλίου γίνεσθαι .
Lemmas: διά τίς ὁ σύντασις γίγνομαι ὁ αἰδοῖον καί ὁ αὔξησις ; ἤ διά δύο , διά τε ὁ βάρος ἐπιγίγνομαι ἐν ὁ ὄπισθεν ὁ ὄρχις αἴρω ( ὑπομόχλιον γάρ ὁ ὄρχις γίγνομαι ) καί διά ὁ πνεῦμα πληρόω ὁ πόρος . ἤ ὁ ὑγρός αὐξάνω καί μεθιστάω ἤ ἐκ ὑγρός γίγνομαι ὁ ὄγκος μέγας γίγνομαι ; ὁ λίαν δέ μέγας ἥσσων ἀείρω διά ὁ πρόσω ὁ βάρος ὁ ὑπομόχλιον γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 4.24
Διὰ τί οἱ ἀφροδισιάζοντες ἢ οἱ τοιοῦτοι δυσώδεις , οἱ δὲ παῖδες οὔ ; καὶ τοῦ καλουμένου γράσου ὄζουσιν . ἢ τῶν πνευμάτων , ὥσπερ εἴρηται , τὰ μὲν τῶν παιδίων πέττει τὸ ὑγρὸν καὶ τοὺς ἱδρῶτας , οἱ δὲ τῶν ἀνδρῶν ἄπεπτοι ;
Lemmas: διά τίς ὁ ἀφροδισιάζω ἤ ὁ τοιοῦτος δυσώδης , ὁ δέ παῖς οὐ ; καί ὁ καλέω γράσος ὄζω . ἤ ὁ πνεῦμα , ὥσπερ λέγω , ὁ μέν ὁ παιδίον πέσσω ὁ ὑγρός καί ὁ ἱδρώς , ὁ δέ ὁ ἀνήρ ἄπεπτος ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 4.25
Διὰ τί ἐν τῷ θέρει οἱ μὲν ἄνδρες ἧττον δύνανται ἀφροδισιάζειν , αἱ δὲ γυναῖκες μᾶλλον , καθάπερ καὶ ὁ ποιητὴς λέγει ἐπὶ τῷ σκολύμῳ μαχλόταται δὲ γυναῖκες , ἀφαυρότατοι δέ τοι ἄνδρες . πότερον ὅτι οἱ ὄρχεις καθίενται μᾶλλον ἢ ἐν τῷ χειμῶνι ; ἀνάγκη δέ , εἰ μέλλει ἀφροδισιάζειν , ἀνασπάσαι . ἢ ὅτι αἱ θερμαὶ φύσεις ἐν τῷ θέρει συμπίπτουσιν ὑπερβάλλοντος τοῦ θερμοῦ , αἱ δὲ ψυχραὶ θάλπουσιν ; ἔστι δὲ ὁ μὲν ἀνὴρ ξηρὸς καὶ θερμός , ἡ δὲ γυνὴ ψυχρὰ καὶ ὑγρά . τοῦ μὲν ἀνδρὸς οὖν ἠμαύρωται ἡ δύναμις , τῶν δὲ θάλλει ἐπανισουμένη τῷ ἐναντίῳ .
Lemmas: διά τίς ἐν ὁ θέρος ὁ μέν ἀνήρ ἥσσων δύναμαι ἀφροδισιάζω , ὁ δέ γυνή μάλα , καθά καί ὁ ποιητής λέγω ἐπί ὁ σκόλυμος μάχλος δέ γυνή , ἀφαυρός δέ σύ ἀνήρ . πότερος ὅτι ὁ ὄρχις καθίημι μάλα ἤ ἐν ὁ χειμών ; ἀνάγκη δέ , εἰ μέλλω ἀφροδισιάζω , ἀνασπάω . ἤ ὅτι ὁ θερμός φύσις ἐν ὁ θέρος συμπίπτω ὑπερβάλλω ὁ θερμός , ὁ δέ ψυχρός θάλπω ; εἰμί δέ ὁ μέν ἀνήρ ξηρός καί θερμός , ὁ δέ γυνή ψυχρός καί ὑγρός . ὁ μέν ἀνήρ οὖν ἀμαυρόω ὁ δύναμις , ὁ δέ θάλλω ἐπανισόω ὁ ἐναντίος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 4.27
Διὰ τί μάλιστ’ αἰσχύνονται ὁμολογεῖν οἱ ἐπιθυμοῦντες ἀφροδισιάζεσθαι , ἀλλ’ οὐ πιεῖν οὐδὲ φαγεῖν οὐδὲ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν ; ἢ ὅτι τῶν μὲν πλείστων ἀναγκαῖαι αἱ ἐπιθυμίαι , ἔνια δὲ καὶ ἀναιρεῖ τοὺς μὴ τυγχάνοντας · ἡ δὲ τῶν ἀφροδισίων ἐκ περιουσίας ἐστίν .
Lemmas: διά τίς μάλα αἰσχύνω ὁμολογέω ὁ ἐπιθυμέω ἀφροδισιάζω , ἀλλά οὐ πίνω οὐδέ ἐσθίω οὐδέ ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς ; ἤ ὅτι ὁ μέν πολύς ἀναγκαῖος ὁ ἐπιθυμία , ἔνιοι δέ καί ἀναιρέω ὁ μή τυγχάνω · ὁ δέ ὁ ἀφροδίσιος ἐκ περιουσία εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 4.28
Διὰ τί οἱ μὲν ἄνδρες τοῦ χειμῶνος , αἱ δὲ γυναῖκες τοῦ θέρους ὁρμητικώτεραι πρὸς τὰ ἀφροδίσια ; ἢ ὅτι οἱ μὲν ἄνδρες θερμοὶ μᾶλλον καὶ ξηροὶ τὰς φύσεις , αἱ δὲ γυναικες ὑγραὶ καὶ κατεψυγμέναι ; τοῖς μὲν οὖν τὸ ὑγρὸν καὶ τὸ θερμὸν αὔταρκες πρὸς τὴν ὁρμὴν τοῦ χειμῶνος ( ἡ δὲ τοῦ σπέρματος γένεσις ἐκ τούτων ) , ταῖς δὲ τὸ θερμὸν ἔλαττον καὶ τὸ ὑγρόν ἐστι πεπηγὸς διὰ τὴν ἔνδειαν τοῦ πυρός · τοῦτο δὲ θέρους . ταῖς μὲν οὖν σύμμετρον τὸ θερμόν , τοῖς δὲ πλέον τοῦ ἱκανοῦ · τὸ γὰρ ἄγαν πολὺ ἐκλύει τῆς δυνάμεως . διὸ καὶ τὰ παιδία τοῦ θέρους λεπτότερα · συμβαίνει γὰρ πῦρ ἐπὶ πῦρ φέρειν .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ἀνήρ ὁ χειμών , ὁ δέ γυνή ὁ θέρος ὁρμητικός πρός ὁ ἀφροδίσιος ; ἤ ὅτι ὁ μέν ἀνήρ θερμός μάλα καί ξηρός ὁ φύσις , ὁ δέ γυνή ὑγρός καί καταψύχω ; ὁ μέν οὖν ὁ ὑγρός καί ὁ θερμός αὐτάρκης πρός ὁ ὁρμή ὁ χειμών ( ὁ δέ ὁ σπέρμα γένεσις ἐκ οὗτος ) , ὁ δέ ὁ θερμός ἐλαχύς καί ὁ ὑγρός εἰμί πήγνυμι διά ὁ ἔνδεια ὁ πῦρ · οὗτος δέ θέρος . ὁ μέν οὖν σύμμετρος ὁ θερμός , ὁ δέ πολύς ὁ ἱκανός · ὁ γάρ ἄγαν πολύς ἐκλύω ὁ δύναμις . διό καί ὁ παιδίον ὁ θέρος λεπτός · συμβαίνω γάρ πῦρ ἐπί πῦρ φέρω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 4.29
Διὰ τί ὅσοι θερμοὶ τὴν φύσιν , ἐὰν ἰσχυροὶ ὦσι καὶ εὐτραφεῖς , ἐὰν μὴ ἀφροδισιάσωσι , χολή τε προΐσταται αὐτοῖς πολλάκις καὶ ἔκπικρον ὑποχωρεῖ καὶ φλέγμα ἁλμυρὸν γίνεται , καὶ ἀλλοχροοῦσιν ; ἢ ὅτι μετὰ τοῦ σπέρματος ἀεὶ περίττωμα συναπέρχεται ; διὸ καὶ ἐνίοις τῶν πνευματικῶν ἰχθύων πλύντρου ὄζει ἡ γονή . ἀφροδισιάζουσι μὲν οὖν τοῦτο συναπέρχεται , ὥστ’ οὐ λυπεῖ · μὴ ἁπτομένοις δὲ τῆς ὁμιλίας τὸ περίττωμα ἐκπικροῦται ἢ ἁλμυρὸν γίνεται .
Lemmas: διά τίς ὅσος θερμός ὁ φύσις , ἐάν ἰσχυρός εἰμί καί εὐτραφής , ἐάν μή ἀφροδισιάζω , χολή τε προΐστημι αὐτός πολλάκις καί ἔκπικρος ὑποχωρέω καί φλέγμα ἁλμυρός γίγνομαι , καί ἀλλοχροέω ; ἤ ὅτι μετά ὁ σπέρμα ἀεί περίσσωμα συναπέρχομαι ; διό καί ἔνιοι ὁ πνευματικός ἰχθῦς πλύντρον ὄζω ὁ γονή . ἀφροδισιάζω μέν οὖν οὗτος συναπέρχομαι , ὥστε οὐ λυπέω · μή ἅπτω δέ ὁ ὁμιλία ὁ περίσσωμα ἐκπικρόομαι ἤ ἁλμυρός γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 4.30
Διὰ τί ἀφροδισιαστικοὶ οἱ μελαγχολικοί ; ἢ ὅτι πνευματώδεις , τὸ δὲ σπέρμα πνεύματος ἔξοδός ἐστιν . οἷς οὖν πολὺ τοιοῦτον , ἀνάγκη πολλάκις ἐπιθυμεῖν τούτους ἀποκαθαίρεσθαι · κουφίζονται γάρ .
Lemmas: διά τίς ἀφροδισιαστικός ὁ μελαγχολικός ; ἤ ὅτι πνευματώδης , ὁ δέ σπέρμα πνεῦμα ἔξοδος εἰμί . ὅς οὖν πολύς τοιοῦτος , ἀνάγκη πολλάκις ἐπιθυμέω οὗτος ἀποκαθαίρω · κουφίζω γάρ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 4.31
Διὰ τί καὶ οἱ ὄρνιθες καὶ οἱ δασεῖς ἄνθρωποι λάγνοι ; πότερον ὅτι ὑγρότητα ἔχουσιν πολλήν ; ἢ οὔ ( τὸ γὰρ θῆλυ ὑγρὸν μέν , ἀλλ’ οὐ δασύ ) , ἀλλ’ ὅτι ἀμφότεραι αἱ φύσεις πεπτικαὶ πολλῆς ὑγρότητος διὰ θερμότητα ; σημεῖον δὲ αἱ τρίχες καὶ τὰ πτερά . ἢ ὅτι πολὺ τὸ ὑγρόν , καὶ κρατεῖται ὑπὸ τοῦ θερμοῦ ; οὔτε γὰρ ἂν μὴ πολλῆς οὔσης τῆς ὑγρότητος οὔτε μὴ κρατουμένης ἐξεφύετο τοῖς μὲν αἱ τρίχες , τοῖς δὲ τὰ πτερά . τὸ δὲ σπέρμα γίνεται ἐν τοῖς τοιούτοις πλεῖστον καὶ τόποις καὶ ὥραις , οἷον ἐν τῷ ἔαρι · ἡ γὰρ φύσις αὐτοῦ ὑγρὰ καὶ θερμή . διὰ ταὐτὸ δὲ καὶ οἱ ὄρνιθες λάγνοι καὶ οἱ χωλοί · ἡ γὰρ τροφὴ ἀμφοτέροις κάτω μὲν ὀλίγη διὰ τὴν ἀναπηρίαν τῶν σκελῶν , εἰς δὲ τὸν ἄνω τόπον ἔρχεται καὶ εἰς σπέρμα συγκρίνεται .
Lemmas: διά τίς καί ὁ ὄρνις καί ὁ δασύς ἄνθρωπος λάγνος ; πότερος ὅτι ὑγρότης ἔχω πολύς ; ἤ οὐ ( ὁ γάρ θῆλυς ὑγρός μέν , ἀλλά οὐ δασύς ) , ἀλλά ὅτι ἀμφότερος ὁ φύσις πεπτικός πολύς ὑγρότης διά θερμότης ; σημεῖον δέ ὁ θρίξ καί ὁ πτερόν . ἤ ὅτι πολύς ὁ ὑγρός , καί κρατέω ὑπό ὁ θερμός ; οὔτε γάρ ἄν μή πολύς εἰμί ὁ ὑγρότης οὔτε μή κρατέω ἐκφύω ὁ μέν ὁ θρίξ , ὁ δέ ὁ πτερόν . ὁ δέ σπέρμα γίγνομαι ἐν ὁ τοιοῦτος πολύς καί τόπος καί ὥρα , οἷος ἐν ὁ ἔαρ · ὁ γάρ φύσις αὐτός ὑγρός καί θερμός . διά αὐτός δέ καί ὁ ὄρνις λάγνος καί ὁ χωλός · ὁ γάρ τροφή ἀμφότερος κάτω μέν ὀλίγος διά ὁ ἀναπηρία ὁ σκέλος , εἰς δέ ὁ ἄνω τόπος ἔρχομαι καί εἰς σπέρμα συγκρίνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 4.32
Διὰ τί , ἐὰν ἀφροδισιάζῃ ὁ ἄνθρωπος , οἱ ὀφθαλμοὶ ἀσθενοῦσι μάλιστα ; ἢ δῆλον ὅτι ἀπολείποντος τοῦ ὑγροῦ τοῦτο γίνεται ; τεκμήριον δ’ ὅτι ἡ γονὴ ψυχρά ἐστιν · οὐ γὰρ γίνεται ὑγρά , ἐὰν μὴ διαθερμάνῃ τὰ θερμά . οὐδὲ δεῖται τήξεως · κέχυται γὰρ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ὥσπερ τὸ αἷμα .
Lemmas: διά τίς , ἐάν ἀφροδισιάζω ὁ ἄνθρωπος , ὁ ὀφθαλμός ἀσθενόω μάλα ; ἤ δῆλος ὅτι ἀπολείπω ὁ ὑγρός οὗτος γίγνομαι ; τεκμήριον δέ ὅτι ὁ γονή ψυχρός εἰμί · οὐ γάρ γίγνομαι ὑγρός , ἐάν μή διαθερμαίνω ὁ θερμός . οὐδέ δέω τῆξις · χέω γάρ ἐν ὁ ἄνθρωπος ὥσπερ ὁ αἷμα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.1
Διὰ τί μακροὶ μὲν ὄντες οἱ περίπατοι ἐν τοῖς ὁμαλέσιν κοπιαρώτεροί εἰσιν τῶν ἀνωμάλων , βραχεῖς δὲ ἀκοπώτεροι ; ἢ ὅτι ἥ τε πολλὴ κίνησις ποιεῖ κόπον καὶ ἡ ἰσχυρά . τοιαύτη δὲ ἡ σπασματώδης , πολλὴ δὲ ἡ συνεχὴς καὶ μία . ἐν μὲν οὖν τοῖς ἀνάντεσιν , ἐὰν ᾖ μακρά , ἀνάπαυσις γίνεται ἡ μεταβολή , καὶ οὐ μακρὰ ἡ κίνησις , οὐδὲ ἵππων αὐτῶν , διὰ τὴν μεταβολήν · ἐν δὲ τοῖς ὁμαλέσιν ἡ ὁμοιότης τοῦ σχήματος οὐ διαλαμβάνει οὐδὲ ἀναπαύει τὰ μέρη , ἀλλὰ συνεργάζεται πρὸς τὸ συνεχῆ τὴν κίνησιν εἶναι . ὅταν δὲ ᾖ βραχεῖα , διὰ μὲν τὸ πλῆθος τῆς κινήσεως ἐν τοῖς ἐπιπέδοις οὐ γίνεται κόπος · ἐν δὲ τοῖς ἀνάντεσι διὰ τὸ τὴν μεταβολὴν ἰσχυρὰν γίνεσθαι καὶ ἐναντίαν , ὁτὲ μὲν ἄνω ὁτὲ δὲ κάτω , ποιεῖ κόπον . τοιαύτη δέ , ὡς φαμέν , ἐν τοῖς ἀνάντεσιν , ἐν δὲ τοῖς πεδινοῖς τοὐναντίον .
Lemmas: διά τίς μακρός μέν εἰμί ὁ περίπατος ἐν ὁ ὁμαλής κοπιαρός εἰμί ὁ ἀνώμαλος , βραχύς δέ ἄκοπος ; ἤ ὅτι ὁ τε πολύς κίνησις ποιέω κόπος καί ὁ ἰσχυρός . τοιοῦτος δέ ὁ σπασματώδης , πολύς δέ ὁ συνεχής καί εἷς . ἐν μέν οὖν ὁ ἀνάντης , ἐάν εἰμί μακρός , ἀνάπαυσις γίγνομαι ὁ μεταβολή , καί οὐ μακρός ὁ κίνησις , οὐδέ ἵππος αὐτός , διά ὁ μεταβολή · ἐν δέ ὁ ὁμαλής ὁ ὁμοιότης ὁ σχῆμα οὐ διαλαμβάνω οὐδέ ἀναπαύω ὁ μέρος , ἀλλά συνεργάζομαι πρός ὁ συνεχής ὁ κίνησις εἰμί . ὅταν δέ εἰμί βραχύς , διά μέν ὁ πλῆθος ὁ κίνησις ἐν ὁ ἐπίπεδος οὐ γίγνομαι κόπος · ἐν δέ ὁ ἀνάντης διά ὁ ὁ μεταβολή ἰσχυρός γίγνομαι καί ἐναντίος , ὅτε μέν ἄνω ὅτε δέ κάτω , ποιέω κόπος . τοιοῦτος δέ , ὡς φημί , ἐν ὁ ἀνάντης , ἐν δέ ὁ πεδινός ἐναντίος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.2
Δὶα τί τοῖς λειποψυχοῦσιν καὶ τοῖς ἐκ τῶν γυμνασίων διαλυομένοις ἐλάττους τε οἱ ὄγκοι καὶ ὀξύτεραι δοκοῦσιν εἶναι αἱ φωναί ; ἢ ὅτι αἵ τε φωναὶ ἐλάττους φαινόμεναι ὀξύτεραι φαίνονται ( σημεῖον δὲ ὅτι μιμούμενοι τοὺς πόρρωθεν ὀξὺ φθέγγονται ) καὶ οἱ ὄγκοι ἐλάττους ;
Lemmas: διά τίς ὁ λιποψυχέω καί ὁ ἐκ ὁ γυμνάσιον διαλύω ἐλαχύς τε ὁ ὄγκος καί ὀξύς δοκέω εἰμί ὁ φωνή ; ἤ ὅτι ὁ τε φωνή ἐλαχύς φαίνω ὀξύς φαίνω ( σημεῖον δέ ὅτι μιμέομαι ὁ πρόσωθεν ὀξύς φθέγγομαι ) καί ὁ ὄγκος ἐλαχύς ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.3
Διὰ τί ἡ γαστὴρ μόνον λεπτύνεται τῶν γυμναζομένων ; ἢ ὅτι πλείστη ἡ πιμελὴ περὶ τὴν γαστέρα ;
Lemmas: διά τίς ὁ γαστήρ μόνος λεπτύνω ὁ γυμνάζω ; ἤ ὅτι πολύς ὁ πιμελή περί ὁ γαστήρ ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.4
Διὰ τί τὸ πῖον τετριμμένον γίνεται τοῖς πονοῦσιν ; ἢ διότι τὸ πῖον τήκεται θερμαινόμενον , ἡ δὲ κίνησις θερμαίνει , ἡ δὲ σὰρξ οὐ τήκεται .
Lemmas: διά τίς ὁ πῖον τρίβω γίγνομαι ὁ πονέω ; ἤ διότι ὁ πῖον τήκω θερμαίνω , ὁ δέ κίνησις θερμαίνω , ὁ δέ σάρξ οὐ τήκω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.5
Διὰ τί δὲ τὰ περὶ τὴν κοιλίαν πιότατα ; πότερον ὅτι ἐγγύς ἐστι τῆς τροφῆς ; ἐν ὅσῳ οὖν τἆλλα παρ’ ἐκείνης λαμβάνει , αὐτὴ πολλάκις λαμβάνει . ἢ ὅτι ἥκιστα πονεῖ καμπὰς γὰρ οὐκ ἔχει .
Lemmas: διά τίς δέ ὁ περί ὁ κοιλία πῖος ; πότερος ὅτι ἐγγύς εἰμί ὁ τροφή ; ἐν ὅσος οὖν ἄλλος παρά ἐκεῖνος λαμβάνω , αὐτός πολλάκις λαμβάνω . ἤ ὅτι ἦκα πονέω καμπή γάρ οὐ ἔχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.6
Διὰ τί οἱ κόποι μᾶλλον παύονται , ὅταν τις τῷ ἐλαίῳ ὕδωρ συμμίξας ἀνατρίψηται ; ἢ ὅτι μᾶλλον εἰσδύεται τὸ ἔλαιον μετὰ τοῦ ὕδατος ; ἐὰν δὲ αὐτὸ καθ’ αὑτὸ ᾖ , οὐχ ὁμοίως παρεισδύνει διὰ τὸ ἐπιπολαστικὸν εἶναι . μᾶλλον οὖν μαλάττεται τὸ σῶμα εἰσδυομένου , ἐπεὶ τὸ ἔλαιόν ἐστι φύσει θερμόν , τὰ δὲ θερμὰ καὶ ξηραίνει καὶ σκληρύνει , πρὸς δὲ τοὺς κόπους ἀξύμφορόν ἐστιν ἡ ξηρασία καὶ ἡ σκληρότης · μετὰ δὲ τοῦ ὕδατος ἀνατριφθὲν ἧττον ξηραίνει .
Lemmas: διά τίς ὁ κόπος μάλα παύω , ὅταν τις ὁ ἔλαιον ὕδωρ συμμείγνυμι ἀνατρίβω ; ἤ ὅτι μάλα εἰσδύνω ὁ ἔλαιον μετά ὁ ὕδωρ ; ἐάν δέ αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί , οὐ ὅμοιος παρεισδύνω διά ὁ ἐπιπολαστικός εἰμί . μάλα οὖν μαλάσσω ὁ σῶμα εἰσδύνω , ἐπεί ὁ ἔλαιον εἰμί φύσις θερμός , ὁ δέ θερμός καί ξηραίνω καί σκληρύνω , πρός δέ ὁ κόπος ἀσύμφορος εἰμί ὁ ξηρασία καί ὁ σκληρότης · μετά δέ ὁ ὕδωρ ἀνατρίβω ἥσσων ξηραίνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.7
Διὰ τί τοῖς κοπιῶσι προστάττουσιν ἐμεῖν , εἴπερ ὁ ἔμετος κοπῶδές ἐστιν ; ἢ κόπος γίνεται ὀστῶν θλωμένων καὶ πιεζομένων καὶ κοπιωμένων , ταῦτα δὲ ὑπὸ τῶν ἐκτός τινος πάσχοι ἂν ἢ τῶν ἐν τῷ σώματι , καὶ τοῦτο διττῶς · ἢ γὰρ σαρκῶν ὑπερτεινουσῶν τὴν δύναμιν αὑτῶν , ἢ σώματος μιχθέντος συχνοῦ τῷ ἄλλῳ σώματι , χώραν οἰκείαν οὐκ ἔχοντος , οἷα τὰ περιττώματά ἐστιν . πάντα γὰρ τὰ ἐκτὸς ἡμῖν περιαπτόμενα βάρη κοπωδέστερα τῶν τοῦ σώματος μερῶν , κἂν τύχῃ σταθμῷ ὄντα αὐτῶν ἐλαφρότερα . σημεῖον δὲ τῶν εἰρημένων · οἱ γὰρ πλεῖον βεβρωκότες καὶ πεπωκότες , ἔλαττον πονήσαντες ἢ νήστεις ὄντες , μᾶλλον κοπιῶσι διὰ τὸ μὴ τὴν οἰκείαν χώραν ἔχειν τὰ σιτία ὄντα ἄπεπτα . ἐπεὶ δὲ ὁ κόπος σύντηξιν ποιεῖ , ἡ δὲ σύντηξις περίττωμά ἐστιν , τοῦτό ἐστιν ὃ τὸν κόπον ἐν ἡμῖν ποιεῖ , πλανώμενον ἀτάκτως καὶ προσπῖπτον ὀστοῖς τε καὶ νεύροις καὶ τοῖς ἐντὸς τῆς σαρκὸς ἀραιοῖς οὖσι καὶ ἀνεῳγμένοις . ὁ οὖν ἔμετος ἐξάγων αὐτὸ ὂν αἴτιον τοῦ κόπου , εἰκότως ἀκόπους ποιεῖ · λείπει γὰρ οἷον ἦν ἐν ἀρχῇ τοῦ πόνου τὸ σῶμα . κοπῶδες δ’ ἐστὶν ὁ ἔμετος οὐ τῇ τῆς γινομένης ἐν αὐτῷ κινήσεως ὑπερβολῇ , ἀλλ’ ὅταν συμβῇ μὴ καλῶς ἐξεμέσαι · λειφθέντων γὰρ πολλῶν σιτίων , καὶ περιττωμάτων τούτοις ἐνόντων , τὸν τοῦ ἐμέτου κόπον γίνεσθαι συμβαίνει , καθάπερ ἐπὶ τῶν πεπληρωμένων εἴρηται . εἰ οὖν μηδ’ ἐκείνοις ὁ πόνος ἐστὶ τοῦ κόπου αἴτιος , ἀλλὰ τὸ οὕτως ἔχοντας πονῆσαι , οὐδ’ ἂν τοῖς μὴ ἐξαιροῦσι τὰ σιτία ὁ ἔμετος εἴη τοῦ κόπου αἴτιος · χρῆν γὰρ πᾶσι τοῖς ἐμοῦσι γίνεσθαι κόπον , γίνονται δὲ ἀκοπώτεροι πολλοὶ ἐμέσαντες .
Lemmas: διά τίς ὁ κοπιάω προστάσσω ἐμέω , εἴπερ ὁ ἔμετος κοπώδης εἰμί ; ἤ κόπος γίγνομαι ὀστέον θλάω καί πιέζω καί κοπιάω , οὗτος δέ ὑπό ὁ ἐκτός τις πάσχω ἄν ἤ ὁ ἐν ὁ σῶμα , καί οὗτος δισσός · ἤ γάρ σάρξ ὑπερτείνω ὁ δύναμις ἑαυτοῦ , ἤ σῶμα μείγνυμι συχνός ὁ ἄλλος σῶμα , χώρα οἰκεῖος οὐ ἔχω , οἷος ὁ περίσσωμα εἰμί . πᾶς γάρ ὁ ἐκτός ἐγώ περιάπτω βάρος κοπώδης ὁ ὁ σῶμα μέρος , ἐάν τυγχάνω σταθμός εἰμί αὐτός ἐλαφρός . σημεῖον δέ ὁ λέγω · ὁ γάρ πολύς βιβρώσκω καί πίνω , ἐλαχύς πονέω ἤ νῆστις εἰμί , μάλα κοπιάω διά ὁ μή ὁ οἰκεῖος χώρα ἔχω ὁ σιτίον εἰμί ἄπεπτος . ἐπεί δέ ὁ κόπος σύντηξις ποιέω , ὁ δέ σύντηξις περίσσωμα εἰμί , οὗτος εἰμί ὅς ὁ κόπος ἐν ἐγώ ποιέω , πλανάω ἄτακτος καί προσπίπτω ὀστέον τε καί νεῦρον καί ὁ ἐντός ὁ σάρξ ἀραιός εἰμί καί ἀνοίγνυμι . ὁ οὖν ἔμετος ἐξάγω αὐτός εἰμί αἴτιος ὁ κόπος , ἔοικα ἄκοπος ποιέω · λείπω γάρ οἷος εἰμί ἐν ἀρχή ὁ πόνος ὁ σῶμα . κοπώδης δέ εἰμί ὁ ἔμετος οὐ ὁ ὁ γίγνομαι ἐν αὐτός κίνησις ὑπερβολή , ἀλλά ὅταν συμβαίνω μή καλός ἐξεμέω · λείπω γάρ πολύς σιτίον , καί περίσσωμα οὗτος ἔνειμι , ὁ ὁ ἔμετος κόπος γίγνομαι συμβαίνω , καθά ἐπί ὁ πληρόω λέγω . εἰ οὖν μηδέ ἐκεῖνος ὁ πόνος εἰμί ὁ κόπος αἴτιος , ἀλλά ὁ οὕτως ἔχω πονέω , οὐδέ ἄν ὁ μή ἐξαιρέω ὁ σιτίον ὁ ἔμετος εἰμί ὁ κόπος αἴτιος · χρή γάρ πᾶς ὁ ἐμέω γίγνομαι κόπος , γίγνομαι δέ ἄκοπος πολύς ἐμέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.8
Διὰ τί κοπιαρώτερόν ἐστι τῷ βραχίονι τὸ διὰ κενῆς ῥίπτειν ἢ λιθάζοντα ; ἢ ὅτι σπασματωδέστερον τὸ διὰ κενῆς ἐστίν ; οὐ γὰρ ἀπερείδεται πρὸς οὐδέν , ὥσπερ ὁ βάλλων πρὸς τὸ ἐν τῇ χειρὶ βέλος . ὁμοίως δὲ τούτῳ καὶ ὁ πένταθλος πρὸς τοὺς ἁλτῆρας καὶ ὁ θέων παρασείων πρὸς τὰς χεῖρας . διὸ ὁ μὲν μεῖζον ἅλλεται ἔχων ἢ μὴ ἔχων ἁλλῆρας , ὁ δὲ θᾶττον θεῖ παρασείων ἢ μὴ παρασείων .
Lemmas: διά τίς κοπιαρός εἰμί ὁ βραχίων ὁ διά κενός ῥίπτω ἤ λιθάζω ; ἤ ὅτι σπασματώδης ὁ διά κενός εἰμί ; οὐ γάρ ἀπερείδω πρός οὐδείς , ὥσπερ ὁ βάλλω πρός ὁ ἐν ὁ χείρ βέλος . ὅμοιος δέ οὗτος καί ὁ πένταθλος πρός ὁ ἁλτήρ καί ὁ θέω παρασείω πρός ὁ χείρ . διό ὁ μέν μέγας ἅλλομαι ἔχω ἤ μή ἔχω ἁλλῆρας , ὁ δέ ταχύς θέω παρασείω ἤ μή παρασείω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.9
Διὰ τί ἡ ταχυδρομία καὶ ἔπ’ ἀνθρώπου καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ζῴων νοσηματικοὺς ποιεῖ τὰ περὶ τὴν κεφαλήν ; καίτοι ὅλως ὁ δρόμος κατασπᾶν δοκεῖ κάτω τὰ περιττώματα , ὥσπερ ὁ περίπατος · διὸ καὶ παχύνονται τὰ σκέλη οἱ πολλὰ περιπατοῦντες , ὅτι εἰς τὰ κάτω ὑπονοστεῖ ἄνωθεν καὶ ἡ τροφὴ καὶ τὰ περιττώματα . ἢ ἡ μὲν κίνησις ταὐτὸ ποιεῖ , ἀλλ’ ἡ ταχεῖα διὰ τὴν συντονίαν καὶ τὴν ἀπνευστίαν ἐκθερμαίνει τὴν κεφαλήν , καὶ τὰς φλέβας ἐμφυσᾷ τὰς ἐν αὐτῇ , καὶ σπαστικὰς τῶν θύραθεν ποιεῖ δυνάμεων , οἷον ψύχους καὶ ἀλέας καὶ τῶν ἐκ τοῦ θώρακος , ὧν εἰσιόντων νοσεῖν ἀναγκαῖον τὸν τόπον ἐστίν .
Lemmas: διά τίς ὁ ταχυδρομία καί ἐπί ἄνθρωπος καί ἐπί ὁ ἄλλος ζῷον νοσηματικός ποιέω ὁ περί ὁ κεφαλή ; καίτοι ὅλος ὁ δρόμος κατασπάω δοκέω κάτω ὁ περίσσωμα , ὥσπερ ὁ περίπατος · διό καί παχύνω ὁ σκέλος ὁ πολύς περιπατέω , ὅτι εἰς ὁ κάτω ὑπονοστέω ἄνωθεν καί ὁ τροφή καί ὁ περίσσωμα . ἤ ὁ μέν κίνησις αὐτός ποιέω , ἀλλά ὁ ταχύς διά ὁ συντονία καί ὁ ἀπνευστία ἐκθερμαίνω ὁ κεφαλή , καί ὁ φλέψ ἐμφυσάω ὁ ἐν αὐτός , καί σπαστικός ὁ θύραθεν ποιέω δύναμις , οἷος ψῦχος καί ἀλέα καί ὁ ἐκ ὁ θώραξ , ὅς εἰσέρχομαι νοσέω ἀναγκαῖος ὁ τόπος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.10
Διὰ τί κοπιῶσι μὲν μᾶλλον ἐν τοῖς ὁμαλοῖς ἢ ἐν τοῖς ἀνωμάλοις τόποις , θᾶττον δὲ βαδίζουσιν τὴν ὁμαλὴν ὁδὸν ἢ τὴν ἀνώμαλον ; ἢ ὅτι ἀκοπώτερον μέν ἐστι τὸ μὴ ἀεὶ ἐν τῷ αὐτῷ σχήματι ποιεῖσθαι τὴν κίνησιν , ὃ συμβαίνει ἐν τῇ ἀνωμάλῳ πορείᾳ μᾶλλον ; θᾶττον γὰρ πορεύονται , ὅτι ἧττον παρὰ φύσιν κινοῦνται . ἐν μὲν οὖν τῷ ὁμαλῷ μικρὰ ἡ ἄρσις καὶ θέσις καὶ πυκνή ἐστιν , ἐν δὲ τῷ ἀνωμάλῳ τοὐναντίον . ἔστι δὲ τὸ αἴρειν παρὰ φύσιν · βίᾳ γάρ ἐστι πᾶσα ἄρσις . τὸ δὲ παρ’ ἑκάστην βάσιν γινόμενον μικρὸν πολὺ γίνεται παρὰ πολλάς .
Lemmas: διά τίς κοπιάω μέν μάλα ἐν ὁ ὁμαλός ἤ ἐν ὁ ἀνώμαλος τόπος , ταχύς δέ βαδίζω ὁ ὁμαλός ὁδός ἤ ὁ ἀνώμαλος ; ἤ ὅτι ἄκοπος μέν εἰμί ὁ μή ἀεί ἐν ὁ αὐτός σχῆμα ποιέω ὁ κίνησις , ὅς συμβαίνω ἐν ὁ ἀνώμαλος πορεία μάλα ; ταχύς γάρ πορεύω , ὅτι ἥσσων παρά φύσις κινέω . ἐν μέν οὖν ὁ ὁμαλός μικρός ὁ ἄρσις καί θέσις καί πυκνός εἰμί , ἐν δέ ὁ ἀνώμαλος ἐναντίος . εἰμί δέ ὁ ἀείρω παρά φύσις · βία γάρ εἰμί πᾶς ἄρσις . ὁ δέ παρά ἕκαστος βάσις γίγνομαι μικρός πολύς γίγνομαι παρά πολύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.11
Διὰ τί τὰ ἐπίπεδα κοπιαρώτερα ἐγκατακεῖσθαι τῶν κοίλων ἐστίν ; ἢ διὰ τὸ αὐτὸ καὶ τὰ κυρτὰ τῶν ἐπιπέδων ; ἐφ’ ἕνα γὰρ τόπον συναθροιζόμενον τὸ βάρος ἐν τῇ καθέδρᾳ ἢ κατακλίσει τῇ θλίψει ποιεῖ πόνον . τὸ μὲν οὖν κυρτὸν τοῦ εὐθέος , τοῦτο δὲ τοῦ κοίλου μᾶλλον τοιοῦτόν ἐστι · τὸ γὰρ σῶμα ἡμῶν ἐστὶ περιφερέστερον ἢ εὐθύτερον , τῶν δὲ τοιούτων κατὰ πλέον ἅπτεται τὰ κοῖλα ἢ τὰ ἐπίπεδα . διὰ ταῦτα δὲ καὶ τὰ ἐνδιδόντα τῶν μὴ ἐνδιδόντων ἀκοπώτερά ἐστι καὶ ἐγκατακλιθῆναι καὶ ἐνέζεσθαι .
Lemmas: διά τίς ὁ ἐπίπεδος κοπιαρός ἐγκατάκειμαι ὁ κοῖλος εἰμί ; ἤ διά ὁ αὐτός καί ὁ κυρτός ὁ ἐπίπεδος ; ἐπί εἷς γάρ τόπος συναθροίζω ὁ βάρος ἐν ὁ καθέδρα ἤ κατάκλισις ὁ θλῖψις ποιέω πόνος . ὁ μέν οὖν κυρτός ὁ εὐθύς , οὗτος δέ ὁ κοῖλος μάλα τοιοῦτος εἰμί · ὁ γάρ σῶμα ἐγώ εἰμί περιφερής ἤ εὐθύς , ὁ δέ τοιοῦτος κατά πολύς ἅπτω ὁ κοῖλος ἤ ὁ ἐπίπεδος . διά οὗτος δέ καί ὁ ἐνδίδωμι ὁ μή ἐνδίδωμι ἄκοπος εἰμί καί ἐγκατακλίνω καί ἐνέζομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.12
Διὰ τί οἱ βραχεῖς περίπατοι κοπώδεις εἰσίν ; ἢ ὅτι ἀνώμαλοί εἰσι ; πολλάκις γὰρ ἵστασθαι ποιοῦσιν . τὸ δ’ ἐκ τοῦ ἐναντίου εἰς τοὐναντίον πυκνὰ μεταβάλλειν κοπῶδές ἐστιν · συνήθειαν γὰρ οὐδετέρῳ ποιεῖ , ὅ ἐστιν ἄκοπον . ἀμφοῖν δ’ ἅμα οὐκ ἐνδέχεται συνήθειαν γίνεσθαι .
Lemmas: διά τίς ὁ βραχύς περίπατος κοπώδης εἰμί ; ἤ ὅτι ἀνώμαλος εἰμί ; πολλάκις γάρ ἵστημι ποιέω . ὁ δέ ἐκ ὁ ἐναντίος εἰς ἐναντίος πυκνός μεταβάλλω κοπώδης εἰμί · συνήθεια γάρ οὐδέτερος ποιέω , ὅς εἰμί ἄκοπος . ἄμφω δέ ἅμα οὐ ἐνδέχομαι συνήθεια γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.13
Διὰ τί οἱ ἐπὶ τῶν ἵππων ὀχούμενοι , ὅσῳ ἂν μᾶλλον θέῃ ὁ ἵππος , τοσούτῳ μᾶλλον δακρύουσι τὰ ὄμματα ; πότερον διὰ τὸ ψυχρότερον εἶναι τὸν ἀεὶ προσπίπτοντα ἀέρα , ὅσῳ ἂν ἐλάττω χρόνον ἅπτηται τοῦ σώματος , ὅπερ ἐπὶ τῶν γυμνῶν θεόντων συμβαίνει ; τὸ δὲ ψῦχος δάκρυον ποιεῖ . ἢ διὰ τοὐναντίον ; καὶ γὰρ τὸ θερμὸν ποιεῖ δακρύειν , οἷον ὁ ἥλιος · ἡ δὲ κίνησις θερμότητα ποιεῖ . ἢ διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ ἀέρος πληγήν ; ὡς γὰρ οἱ ἄνεμοι ταράττουσιν οἱ ἐξ ἐναντίας τὰ ὄμματα , οὕτως ὁ ἀὴρ προσπίπτων , ὅσῳ ἂν θᾶττον ἐλαύνῃ , τοσούτῳ μᾶλλον ποιεῖ πληγὴν μαλακήν .
Lemmas: διά τίς ὁ ἐπί ὁ ἵππος ὀχέω , ὅσος ἄν μάλα θέω ὁ ἵππος , τοσοῦτος μάλα δακρύω ὁ ὄμμα ; πότερος διά ὁ ψυχρός εἰμί ὁ ἀεί προσπίπτω ἀήρ , ὅσος ἄν ἐλαχύς χρόνος ἅπτω ὁ σῶμα , ὅς ἐπί ὁ γυμνός θέω συμβαίνω ; ὁ δέ ψῦχος δάκρυον ποιέω . ἤ διά ἐναντίος ; καί γάρ ὁ θερμός ποιέω δακρύω , οἷος ὁ ἥλιος · ὁ δέ κίνησις θερμότης ποιέω . ἤ διά ὁ ὑπό ὁ ἀήρ πληγή ; ὡς γάρ ὁ ἄνεμος ταράσσω ὁ ἐκ ἐναντίος ὁ ὄμμα , οὕτως ὁ ἀήρ προσπίπτω , ὅσος ἄν ταχύς ἐλαύνω , τοσοῦτος μάλα ποιέω πληγή μαλακός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.14
Διὰ τί τὰ μὲν ἄλλα τριβόμενα σαρκοῦνται μέρη , ἡ δὲ γαστὴρ λεπτοτέρα γίνεται ; ἢ οὐδὲ αὐτὴ ἐκ προσαγωγῆς , ἀλλὰ στιφροτέρα ; οὐ μὴν ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως γε καὶ ἡ σάρξ , διὸ καὶ τὸ πρόβλημά ἐστιν . ὅλως γὰρ ἐν τοῖς γυμνασίοις καὶ πόνοις μάλιστα λεπτύνεται ἡ γαστήρ . αἴτιον δ’ ὅτι τὰ πίονα θερμαινόμενα τήκεται , καὶ τὰ φύσει τάσιν ἔχοντα μᾶλλον . τὸ δὲ δέρμα ἐστὶ φύσει ἔχον τάσιν · ἀλλὰ διὰ τὸ πιαίνεσθαι τάχιστα ἀεί τινα ἔχει πιότητα , ἐὰν μὴ κάμνῃ τινὰ νόσον . αἴτιον δὲ τούτου ὅτι ἐγγύς ἐστιν τῆς τροφῆς . ἐπεὶ οὖν ὅλως ἡ πιμελὴ οὐκ ἔστιν φύσει , ἀλλ’ ἐπίκτητον , καὶ οὐ τῶν ἀναγκαίων μερῶν ὥσπερ ἡ σάρξ , καὶ ἡ τῶν γυμνασίων κίνησις καὶ ἡ τῆς τρίψεως θερμαίνουσαι τήκουσιν αὐτὴν καὶ τὴν τροφὴν ἐκπλεονάζουσαν νέμουσιν τοῖς ἄλλοις μορίοις . διὸ αἱ μὲν καθέδραι τὴν κοιλίαν πιαίνουσι , τὸ δ’ ἄλλο σῶμα λεπτύνουσιν , αἱ δὲ κινήσεις καὶ αἱ τρίψεις τὴν μὲν κοιλίαν λεπτύνουσι , τὸ δ’ ἄλλο σῶμα παχύνουσιν .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ἄλλος τρίβω σαρκόω μέρος , ὁ δέ γαστήρ λεπτός γίγνομαι ; ἤ οὐδέ αὐτός ἐκ προσαγωγή , ἀλλά στιφρός ; οὐ μήν ἀλλά οὐ ὅμοιος γε καί ὁ σάρξ , διό καί ὁ πρόβλημα εἰμί . ὅλος γάρ ἐν ὁ γυμνάσιον καί πόνος μάλα λεπτύνω ὁ γαστήρ . αἴτιος δέ ὅτι ὁ πίων θερμαίνω τήκω , καί ὁ φύσις τάσις ἔχω μάλα . ὁ δέ δέρμα εἰμί φύσις ἔχω τάσις · ἀλλά διά ὁ πιαίνω ταχύς ἀεί τις ἔχω πιότης , ἐάν μή κάμνω τις νόσος . αἴτιος δέ οὗτος ὅτι ἐγγύς εἰμί ὁ τροφή . ἐπεί οὖν ὅλος ὁ πιμελή οὐ εἰμί φύσις , ἀλλά ἐπίκτητος , καί οὐ ὁ ἀναγκαῖος μέρος ὥσπερ ὁ σάρξ , καί ὁ ὁ γυμνάσιον κίνησις καί ὁ ὁ τρῖψις θερμαίνω τήκω αὐτός καί ὁ τροφή ἐκπλεονάζω νέμω ὁ ἄλλος μόριον . διό ὁ μέν καθέδρα ὁ κοιλία πιαίνω , ὁ δέ ἄλλος σῶμα λεπτύνω , ὁ δέ κίνησις καί ὁ τρῖψις ὁ μέν κοιλία λεπτύνω , ὁ δέ ἄλλος σῶμα παχύνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.15
Διὰ τί ἐκ τῶν μακρῶν καὶ σφοδρῶν ὁδῶν καὶ δρόμων , ὅταν στῇ τις ἐπ’ ἄκρων τῶν δακτύλων , σείονται τῶν ποδῶν αἱ πτέρναι καὶ σπᾶται κάτω προπετῶς ; ἢ διὰ τὴν συνέχειαν καὶ σφοδρότητα τῆς κινήσεως οὐκ ἀναπαύεται ὁ σεισμὸς τῷ ἀνθρώπῳ τῶν νεύρων ; τοῦ μὲν γὰρ ὅλου σώματος κρατεῖ ἡ ψυχὴ πολλάκις , μορίων δ’ οὔ , ὁπόταν πως κινηθῇ , οἷον καὶ καρδίας καὶ αἰδοίου . αἴτιον δ’ ὅτι πνεῦμα πολὺ περὶ τὰ νεῦρα ἐκκαίεται , ὃ οὐχ ἅμα ἐκψύχεται στάντι . τοῦτο οὖν σεῖον ὥσπερ ὑποσπῶν τῇ κινήσει κατασπᾶται καὶ τοῦ πορρωτάτω ἥκιστα ποιεῖ κρατεῖν · τοιοῦτον δὲ αἱ πτέρναι , οἷον τοῖς ὀργιζομένοις τὸ κάτω χεῖλος .
Lemmas: διά τίς ἐκ ὁ μακρός καί σφοδρός ὁδός καί δρόμος , ὅταν στάζω τις ἐπί ἄκρος ὁ δάκτυλος , σείω ὁ πούς ὁ πτέρνα καί σπάω κάτω προπετής ; ἤ διά ὁ συνέχεια καί σφοδρότης ὁ κίνησις οὐ ἀναπαύω ὁ σεισμός ὁ ἄνθρωπος ὁ νεῦρον ; ὁ μέν γάρ ὅλος σῶμα κρατέω ὁ ψυχή πολλάκις , μόριον δέ οὐ , ὁπόταν πως κινέω , οἷος καί καρδία καί αἰδοῖον . αἴτιος δέ ὅτι πνεῦμα πολύς περί ὁ νεῦρον ἐκκαίω , ὅς οὐ ἅμα ἐκψύχω ἵστημι . οὗτος οὖν σείω ὥσπερ ὑποσπάω ὁ κίνησις κατασπάω καί ὁ πόρρω ἦκα ποιέω κρατέω · τοιοῦτος δέ ὁ πτέρνα , οἷος ὁ ὀργίζω ὁ κάτω χεῖλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.16
Διὰ τί οἱ μὴ σφόδρα συντόνως τρέχοντες ἐν τῷ ῥυθμῷ ἀναπνέουσιν ; πότερον ὅτι πᾶς ῥυθμὸς ὡρισμένῃ μετρεῖται κινήσει , τοιαύτη δ’ ἐστὶν ἡ δι’ ἴσου οὖσα , ὅπερ οἱ τροχάζοντες ποιοῦσιν . ἅμα οὖν ἀρχόμενοι τροχάζειν ἀναπνέουσιν , ὥστε τὴν ἀναπνοὴν δι’ ἴσου γινομένην , διὰ τὸ τῇ ἴσῃ κινήσει μετρεῖσθαι , ῥυθμὸν ποιεῖν . ἢ ὅτι πᾶσα μὲν ἁπλῶς ἀναπνοὴ δι’ ἴσου γίνεται τοῖς κατὰ φύσιν αὐτῇ χρωμένοις καὶ μὴ κατέχουσιν ; καθημένοις μὲν οὖν καὶ βαδίζουσι μετρίας οὔσης τῆς τοῦ σώματος κινήσεως , οὐκ εὔδηλος ὁ ῥυθμὸς γίνεται · συντόνως δὲ τρέχουσιν , οὐ παρακολουθούσης τῇ κινήσει τῆς αἰσθήσεως , οὐ δυνάμεθα συνορᾶν τὸν τῆς ἀναπνοῆς ῥυθμόν . ἐν δὲ τῷ μετρίως τροχάζειν μέτρον ἡ κίνησις αἰσθητὸν τῆς ἀναπνοῆς ποιοῦσα τὸν ῥυθμὸν δηλοῖ .
Lemmas: διά τίς ὁ μή σφόδρα σύντονος τρέχω ἐν ὁ ῥυθμός ἀναπνέω ; πότερος ὅτι πᾶς ῥυθμός ὁρίζω μετρέω κίνησις , τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ διά ἴσος εἰμί , ὅς ὁ τροχάζω ποιέω . ἅμα οὖν ἄρχω τροχάζω ἀναπνέω , ὥστε ὁ ἀναπνοή διά ἴσος γίγνομαι , διά ὁ ὁ ἴσος κίνησις μετρέω , ῥυθμός ποιέω . ἤ ὅτι πᾶς μέν ἁπλῶς ἀναπνοή διά ἴσος γίγνομαι ὁ κατά φύσις αὐτός χράω καί μή κατέχω ; κάθημαι μέν οὖν καί βαδίζω μέτριος εἰμί ὁ ὁ σῶμα κίνησις , οὐ εὔδηλος ὁ ῥυθμός γίγνομαι · σύντονος δέ τρέχω , οὐ παρακολουθέω ὁ κίνησις ὁ αἴσθησις , οὐ δύναμαι συνοράω ὁ ὁ ἀναπνοή ῥυθμός . ἐν δέ ὁ μέτριος τροχάζω μέτρον ὁ κίνησις αἰσθητός ὁ ἀναπνοή ποιέω ὁ ῥυθμός δηλόω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.17
Διὰ τί ἐν τῷ τροχάζειν ἐκπνευματοῦσθαι δοκεῖ ἡμῖν ὁ ἀήρ ; πότερον ὅτι κινούμενοι διὰ τοῦ τροχάζειν τὸν συνεχῆ τοῖς σώμασιν ἡμῶν ἀέρα κινοῦμεν , ὅ ἐστι πνεῦμα ; διόπερ οὐ δοκεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ κατ’ ἀλήθειαν ἐκπνευματοῦται ὁ ἀήρ ; ἢ διότι τροχάζοντες προσκόπτομεν τῷ ἀέρι , τούτου δὲ συμβαίνοντος μᾶλλον αἴσθησιν λαμβάνομεν τοῦ ἀέρος διὰ τῆς κινήσεως ; εἰκότως οὖν ἡμῖν ἐκπνευματοῦσθαι δοκεῖ · τοῦτο γὰρ συμβαίνει διὰ τὴν φοράν .
Lemmas: διά τίς ἐν ὁ τροχάζω ἐκπνευματόω δοκέω ἐγώ ὁ ἀήρ ; πότερος ὅτι κινέω διά ὁ τροχάζω ὁ συνεχής ὁ σῶμα ἐγώ ἀήρ κινέω , ὅς εἰμί πνεῦμα ; διόπερ οὐ δοκέω μόνος , ἀλλά καί κατά ἀλήθεια ἐκπνευματόω ὁ ἀήρ ; ἤ διότι τροχάζω προσκόπτω ὁ ἀήρ , οὗτος δέ συμβαίνω μάλα αἴσθησις λαμβάνω ὁ ἀήρ διά ὁ κίνησις ; ἔοικα οὖν ἐγώ ἐκπνευματόω δοκέω · οὗτος γάρ συμβαίνω διά ὁ φορά .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.18
Διὰ τί μᾶλλον θέοντες ἢ βαδίζοντες πίπτουσιν ; 〈 ἢ 〉 ὅτι μᾶλλον πρὶν κινεῖσθαι αἴρουσιν ; τὸ γὰρ θέειν τοῦ βαδίζειν τούτῳ διαφέρει .
Lemmas: διά τίς μάλα θέω ἤ βαδίζω πίπτω ; 〈 ἤ 〉 ὅτι μάλα πρίν κινέω ἀείρω ; ὁ γάρ θέω ὁ βαδίζω οὗτος διαφέρω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.19
Διὰ τί ποτε ἀναβαίνοντες μὲν τὰ γόνατα πονοῦμεν , καταβαίνοντες δὲ τοὺς μηρούς ; ἢ ὅτι ὅταν μὲν ἀναβαίνωμεν , ἀναρριπτοῦμεν ἄνω τὸ σῶμα , καὶ ἡ σπάσις πολλὴ τοῦ σώματος καὶ ἡ ἀπὸ τῶν γονάτων γίνεται , διὸ πονοῦμεν τὰ γόνατα · ἐν δὲ τοῖς κατάντεσι , διὰ τὸ ὑποφέρεσθαι τοῖς σκέλεσι , τοῖς μηροῖς ἀποστηριζόμενοι πονοῦμεν αὐτούς . εἶθ’ ἅπαν τὸ παρὰ φύσιν γινόμενον πόνον καὶ λύπην παρασκευάζει . ἔστι δὲ τὸ κατὰ φύσιν τοῖς μὲν γόνασιν ἡ εἰς τὸ πρόσθεν κλάσις , τοῖς δὲ μηροῖς ἡ εἰς τοὔπισθεν . ἐν μὲν οὖν τοῖς ἀνάντεσι τὰ γόνατα κλᾶται εἰς τοὔπισθεν διὰ τὸ ἀποστηρίζεσθαι βούλεσθαι , ἐν τοῖς κατάντεσι δ’ οἱ μηροὶ εἰς τοὔμπροσθεν κλῶνται διὰ τὸ προπετὲς ἡμῶν εἶναι τὸ σῶμα .
Lemmas: διά τίς ποτέ ἀναβαίνω μέν ὁ γόνυ πονέω , καταβαίνω δέ ὁ μηρός ; ἤ ὅτι ὅταν μέν ἀναβαίνω , ἀναρρίπτω ἄνω ὁ σῶμα , καί ὁ σπάσις πολύς ὁ σῶμα καί ὁ ἀπό ὁ γόνυ γίγνομαι , διό πονέω ὁ γόνυ · ἐν δέ ὁ κατάντης , διά ὁ ὑποφέρω ὁ σκέλος , ὁ μηρός ἀποστηρίζομαι πονέω αὐτός . εἶτα ἅπας ὁ παρά φύσις γίγνομαι πόνος καί λύπη παρασκευάζω . εἰμί δέ ὁ κατά φύσις ὁ μέν γόνυ ὁ εἰς ὁ πρόσθεν κλάσις , ὁ δέ μηρός ὁ εἰς ὄπισθεν . ἐν μέν οὖν ὁ ἀνάντης ὁ γόνυ κλάω εἰς ὄπισθεν διά ὁ ἀποστηρίζομαι βούλομαι , ἐν ὁ κατάντης δέ ὁ μηρός εἰς ἔμπροσθεν κλάω διά ὁ προπετής ἐγώ εἰμί ὁ σῶμα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.20
Διὰ τί ποτε ἐν ταῖς ὁδοῖς τῶν μηρῶν τὸ μέσον μάλιστα πονοῦμεν ; ἢ ὅτι παντὸς μακροῦ καὶ ἑνὸς ὄντος , ἐστηριγμένου δὲ τοῦ μέσου ὁ πόνος μάλιστα γίνεται ; διὸ καὶ κατάγνυται μάλιστα ἐντεῦθεν . ὁ δὲ μηρός ἐστι τοιοῦτον · διὸ καὶ τὸ μέσον αὐτοῦ μάλιστα πονοῦμεν .
Lemmas: διά τίς ποτέ ἐν ὁ ὁδός ὁ μηρός ὁ μέσος μάλα πονέω ; ἤ ὅτι πᾶς μακρός καί εἷς εἰμί , στηρίζω δέ ὁ μέσος ὁ πόνος μάλα γίγνομαι ; διό καί κατάγνυμι μάλα ἐντεῦθεν . ὁ δέ μηρός εἰμί τοιοῦτος · διό καί ὁ μέσος αὐτός μάλα πονέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.21
Διὰ τί οἱ ὑγροὶ ταχὺ πνίγονται πονήσαντες καὶ ὑπὸ τοῦ καύματος ; ἢ ὅτι ἐκθερμαινόμενον τὸ ὑγρὸν ἀὴρ γίνεται , καὶ κάει μᾶλλον τὸ πλέον ; ὅταν οὖν μὴ δύνηται ὑπεξάγειν διὰ τὸ πλῆθος , οὐ γίνεται κατάψυξις , ὥστε ταχὺ ἐκπυροῦται ὑπὸ τοῦ συμφύτου καὶ ἐπικτήτου θερμοῦ . διὸ καὶ οἱ γινόμενοι ἱδρῶτες τοῖς γυμναζομένοις καὶ ὅλως τοῖς πονοῦσιν καὶ ἡ τοῦ πνεύματος ἔξοδος ὠφέλιμον · διακρινομένου γὰρ καὶ λεπτυνομένου τοῦ ὑγροῦ πνεῦμα γίνεται .
Lemmas: διά τίς ὁ ὑγρός ταχύς πνίγω πονέω καί ὑπό ὁ καῦμα ; ἤ ὅτι ἐκθερμαίνω ὁ ὑγρός ἀήρ γίγνομαι , καί καίω μάλα ὁ πολύς ; ὅταν οὖν μή δύναμαι ὑπεξάγω διά ὁ πλῆθος , οὐ γίγνομαι κατάψυξις , ὥστε ταχύς ἐκπυρόω ὑπό ὁ σύμφυτος καί ἐπίκτητος θερμός . διό καί ὁ γίγνομαι ἱδρώς ὁ γυμνάζω καί ὅλος ὁ πονέω καί ὁ ὁ πνεῦμα ἔξοδος ὠφέλιμος · διακρίνω γάρ καί λεπτύνω ὁ ὑγρός πνεῦμα γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.22
Διὰ τί τὰ σύμμετρα τῶν σωμάτων κάμνει τε πολλάκις καὶ ἀπαλλάττει ῥᾷον ; ἢ διὰ ταὐτὸ ἄμφω ; ὁμαλὸν γὰρ τὸ σύμμετρον , τὸ δὲ ὁμαλὸν ὁμοπαθέστερον · ἐὰν οὖν τι πονήσῃ μέρος , εὐθὺς συμπονεῖ τὸ ὅλον . τὸ δὲ ἀσύμμετρον , ἅτε μᾶλλον ἀπηρτημένον , οὐ συναπολαύει τῶν μερῶν . κάμνει μὲν οὖν πολλάκις διὰ τοῦτο , ῥᾷον δὲ ἀπαλλάττει , ὅτι πᾶν κοινωνεῖ τὸ σῶμα · εἰς πλείω γὰρ διανεμόμενον τὸ πάθος γίνεται ἀσθενέστερον , ὥστε εὐαπαλλακτότερον . τὸ δὲ ἀσύμμετρον , ἅτε οὐ κοινωνοῦν τοῖς μέρεσιν , ἐλαττονάκις μὲν κάμνει , χαλεπώτερον δὲ ἀπαλλάττει · σφοδρὸν γὰρ τὸ πάθος .
Lemmas: διά τίς ὁ σύμμετρος ὁ σῶμα κάμνω τε πολλάκις καί ἀπαλλάσσω ῥᾴδιος ; ἤ διά αὐτός ἄμφω ; ὁμαλός γάρ ὁ σύμμετρος , ὁ δέ ὁμαλός ὁμοπαθής · ἐάν οὖν τις πονέω μέρος , εὐθύς συμπονέω ὁ ὅλος . ὁ δέ ἀσύμμετρος , ἅτε μάλα ἀπαρτάω , οὐ συναπολαύω ὁ μέρος . κάμνω μέν οὖν πολλάκις διά οὗτος , ῥᾴδιος δέ ἀπαλλάσσω , ὅτι πᾶς κοινωνέω ὁ σῶμα · εἰς πολύς γάρ διανέμω ὁ πάθος γίγνομαι ἀσθενής , ὥστε εὐαπάλλακτος . ὁ δέ ἀσύμμετρος , ἅτε οὐ κοινωνέω ὁ μέρος , ἐλαττονάκις μέν κάμνω , χαλεπός δέ ἀπαλλάσσω · σφοδρός γάρ ὁ πάθος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.23
Διὰ τί κοπιῶσι μὲν μᾶλλον ἐν τοῖς ὁμαλοῖς ἢ ἐν τοῖς ἀνωμάλοις , θᾶττον δὲ βαδίζουσιν τὴν ὁμαλὴν ἢ τὴν ἀνώμαλον ; ἢ ὅτι ἀκοπώτατον μὲν τὸ μὴ ἀεὶ ... ἐν τῇ ἀνωμάλῳ πορείᾳ μᾶλλον , θᾶττον δὲ πορεύονται , ὅπου ἐν τῷ ἴσῳ χρόνῳ ἐλάττων ἡ ἀναφορά . ἐν μὲν οὖν τῷ ὁμαλεῖ μικρὰ ἡ ἄρσις καὶ πυκνή , ἐν δὲ τῷ ἀνωμάλῳ τοὐναντίον . τὸ δὲ παρ’ ἑκάστην βάσιν γινόμενον πολὺ γίνεται παρὰ πολλάς .
Lemmas: διά τίς κοπιάω μέν μάλα ἐν ὁ ὁμαλός ἤ ἐν ὁ ἀνώμαλος , ταχύς δέ βαδίζω ὁ ὁμαλός ἤ ὁ ἀνώμαλος ; ἤ ὅτι ἄκοπος μέν ὁ μή ἀεί ... ἐν ὁ ἀνώμαλος πορεία μάλα , ταχύς δέ πορεύω , ὅπου ἐν ὁ ἴσος χρόνος ἐλαχύς ὁ ἀναφορά . ἐν μέν οὖν ὁ ὁμαλής μικρός ὁ ἄρσις καί πυκνός , ἐν δέ ὁ ἀνώμαλος ἐναντίος . ὁ δέ παρά ἕκαστος βάσις γίγνομαι πολύς γίγνομαι παρά πολύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.24
Διὰ τί καταβαίνοντες μὲν τὰ κατάντη τοὺς μηροὺς μάλιστα πονοῦμεν , ἀναβαίνοντες δὲ τὰς κνήμας ; ἢ ὅτι ἀναβαίνοντες μὲν τῷ αἴρειν τὸ σῶμα ; ἅπαν γὰρ γίνεται φορτίον τὸ σῶμα . ᾧ οὖν ἅπαν ἐπίκειται καὶ ᾧ αἴρομεν , τοῦτο μάλιστα πονεῖ . ἡ δὲ κνήμη τοῦτο . ἔσχατον γάρ , μῆκος ἔχον , καὶ οὐχ ὥσπερ ὁ ποὺς πλάτος ἔχει · διὸ σαλεύεται . ὥστε οἷον τῷ ὤμῳ τὰ βάρη κινοῦμεν , καὶ ἐπὶ τούτῳ ἔχομεν . τοιγαροῦν καὶ πονοῦμεν τὸν ὦμον μάλιστα . καταβαίνοντες δὲ τῷ ἐμπίπτειν τὸ σῶμα κάτω καὶ προωθεῖν παρὰ φύσιν ὁ πόνος ἐστίν , ὥστεᾧ ᾧ μάλιστα ἐπιπίπτει καὶ σαλεύει , τοῦτο παρέχει τὸν πόνον . ἡ μὲν οὖν κνήμη μένει , τὸ δὲ βάρος ὁ θώραξ γίνεται · ὁ δὲ μηρὸς δέχεταί τε καὶ σαλεύεται διὰ τὸ μῆκός τε ἔχειν καὶ στρέφεσθαι ἄνωθεν , ᾗ ὁ θώραξ ἐπιπίπτει .
Lemmas: διά τίς καταβαίνω μέν ὁ κατάντης ὁ μηρός μάλα πονέω , ἀναβαίνω δέ ὁ κνήμη ; ἤ ὅτι ἀναβαίνω μέν ὁ ἀείρω ὁ σῶμα ; ἅπας γάρ γίγνομαι φορτίον ὁ σῶμα . ὅς οὖν ἅπας ἐπίκειμαι καί ὅς ἀείρω , οὗτος μάλα πονέω . ὁ δέ κνήμη οὗτος . ἔσχατος γάρ , μῆκος ἔχω , καί οὐ ὥσπερ ὁ πούς πλάτος ἔχω · διό σαλεύω . ὥστε οἷος ὁ ὦμος ὁ βάρος κινέω , καί ἐπί οὗτος ἔχω . τοιγαροῦν καί πονέω ὁ ὦμος μάλα . καταβαίνω δέ ὁ ἐμπίπτω ὁ σῶμα κάτω καί προωθέω παρά φύσις ὁ πόνος εἰμί , ὀστέον ὅς μάλα ἐπιπίπτω καί σαλεύω , οὗτος παρέχω ὁ πόνος . ὁ μέν οὖν κνήμη μένω , ὁ δέ βάρος ὁ θώραξ γίγνομαι · ὁ δέ μηρός δέχομαι τε καί σαλεύω διά ὁ μῆκος τε ἔχω καί στρέφω ἄνωθεν , ᾗ ὁ θώραξ ἐπιπίπτω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.25
Διὰ τί πλείων δοκεῖ ἡ ὁδὸς εἶναι , ὅταν μὴ εἰδότες βαδίζωμεν πόση τις , ἢ ὅταν εἰδότες , ἐὰν τἆλλα ὁμοίως ἔχοντες τύχωμεν ; ἢ ὅτι τὸ εἰδέναι πόση τὸ εἰδέναι ἐστὶ τὸν ἀριθμὸν αὐτοῦ · καὶ πλεῖον ἀεὶ τὸ ἀόριστον τοῦ ὡρισμένου ; ὥσπερ οὖν εἰ ᾔδει ὅτι τοσήδε , πεπερασμένην ἀνάγκη εἶναι , οὕτω καὶ εἰ μὴ οἶδεν , ὡς ἀντιστρέφοντος παραλογίζεται ἡ ψυχή , καὶ φαίνεται εἶναι ἄπειρος . ἔτι τὸ ποσὸν ὡρισμένον καὶ τὸ ὡρισμένον ποσόν . ὅταν τοίνυν μὴ φαίνηται ὡρισμένον , ὥσπερ ἄπειρον φαίνεται εἶναι , διὰ τὸ τὸ πεφυκὸς ὡρίσθαι , ἐὰν μὴ ᾖ ὡρισμένον , ἄπειρον εἶναι , ὥστε καὶ τὸ φαινόμενον μὴ ὡρίσθαι φαίνεσθαι ἀνάγκη πως ἀπέραντον .
Lemmas: διά τίς πολύς δοκέω ὁ ὁδός εἰμί , ὅταν μή οἶδα βαδίζω πόσος τις , ἤ ὅταν οἶδα , ἐάν ἄλλος ὅμοιος ἔχω τυγχάνω ; ἤ ὅτι ὁ οἶδα πόσος ὁ οἶδα εἰμί ὁ ἀριθμός αὐτός · καί πολύς ἀεί ὁ ἀόριστος ὁ ὁρίζω ; ὥσπερ οὖν εἰ οἶδα ὅτι τοσόσδε , περαίνω ἀνάγκη εἰμί , οὕτως καί εἰ μή οἶδα , ὡς ἀντιστρέφω παραλογίζομαι ὁ ψυχή , καί φαίνω εἰμί ἄπειρος . ἔτι ὁ ποσός ὁρίζω καί ὁ ὁρίζω ποσός . ὅταν τοίνυν μή φαίνω ὁρίζω , ὥσπερ ἄπειρος φαίνω εἰμί , διά ὁ ὁ φύω ὁρίζω , ἐάν μή εἰμί ὁρίζω , ἄπειρος εἰμί , ὥστε καί ὁ φαίνω μή ὁρίζω φαίνω ἀνάγκη πως ἀπέραντος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.26
Διὰ τί τοὺς μηροὺς μᾶλλον ἢ τὰς κνήμας κοπιῶσιν ; πότερον ὅτι ἐγγὺς τοῦ τόπου τοῦ ἔχοντος τὸ περίττωμα , ὥστε ἂν ὑπερβάλλῃ διὰ τὴν κίνησιν τῇ θερμότητι , συσπῶσιν οἱ μηροὶ μᾶλλον καὶ πλεῖον ἢ αἱ κνῆμαι ; ἢ διὰ τὸ συμφυὲς εἶναι μᾶλλον τοὺς μηρούς ; μάλιστα γὰρ πονοῦσιν τῇ τοῦ συνεχοῦς διαστάσει . καὶ γὰρ ἂν μηδὲν ἔχοντες περίττωμα κοπιάσωσιν , ὅμως τοὺς μηροὺς καὶ τὴν ὀσφὺν πονοῦσι μᾶλλον . ἢ ὅτι καθάπερ οἱ βουβῶνες γίνονται πληγέντες διὰ τὴν συνάρτησιν τῶν φλεβῶν καὶ νεύρων , οὕτω καὶ οὗτος ; ἐγγυτέρω δὲ τῆς ἀρχῆς ὁ μηρός . ἢ διότι μᾶλλον ἐν τῷ αὐτῷ σχήματι ὁ μηρὸς τῆς κνήμης ; τοῦτο δὲ κοπιαρώτερον . ἢ ὅτι σαρκώδης , ὥστε πολὺ τὸ κατὰ φύσιν ἔχον ἐν αὐτοῖς ;
Lemmas: διά τίς ὁ μηρός μάλα ἤ ὁ κνήμη κοπιάω ; πότερος ὅτι ἐγγύς ὁ τόπος ὁ ἔχω ὁ περίσσωμα , ὥστε ἐάν ὑπερβάλλω διά ὁ κίνησις ὁ θερμότης , συσπάω ὁ μηρός μάλα καί πολύς ἤ ὁ κνήμη ; ἤ διά ὁ συμφυής εἰμί μάλα ὁ μηρός ; μάλα γάρ πονέω ὁ ὁ συνεχής διάστασις . καί γάρ ἐάν μηδείς ἔχω περίσσωμα κοπιάω , ὅμως ὁ μηρός καί ὁ ὀσφῦς πονέω μάλα . ἤ ὅτι καθά ὁ βουβών γίγνομαι πλήσσω διά ὁ συνάρτησις ὁ φλέψ καί νεῦρον , οὕτως καί οὗτος ; ἐγγύς δέ ὁ ἀρχή ὁ μηρός . ἤ διότι μάλα ἐν ὁ αὐτός σχῆμα ὁ μηρός ὁ κνήμη ; οὗτος δέ κοπιαρός . ἤ ὅτι σαρκώδης , ὥστε πολύς ὁ κατά φύσις ἔχω ἐν αὐτός ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.27
Διὰ τί ἐνίοις , ὅταν πονήσωσιν , ἕλκη ἐκφύουσιν ; ἢ ὅταν τὸ σῶμα ἀκάθαρτον ιἦ , ἡ κίνησις θερμαίνουσα καὶ ἄλλα περιττώματα συνεξικμάζει μετὰ τοῦ ἱδρῶτος ; παχέα δὲ ὄντα καὶ χυμοὺς ἔχοντα μοχθηρούς , ὀξεῖς καὶ πικροὺς καὶ ἁλμυρούς , τὰ περιττώματα ἐκκρίνεσθαι μὲν οὐ δύναται διὰ πάχος , ἐξαίρεται δὲ διὰ τῆς σαρκὸς καὶ ἐξελκοῖ διὰ πικρότητα τοῦ χυμοῦ .
Lemmas: διά τίς ἔνιοι , ὅταν πονέω , ἕλκος ἐκφύω ; ἤ ὅταν ὁ σῶμα ἀκάθαρτος ΙΗΥ , ὁ κίνησις θερμαίνω καί ἄλλος περίσσωμα συνεξικμάζω μετά ὁ ἱδρώς ; παχύς δέ εἰμί καί χυμός ἔχω μοχθηρός , ὀξύς καί πικρός καί ἁλμυρός , ὁ περίσσωμα ἐκκρίνω μέν οὐ δύναμαι διά πάχος , ἐξαίρω δέ διά ὁ σάρξ καί ἐξελκόω διά πικρότης ὁ χυμός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.28
Διὰ τί τοῖς ἐκ τῶν γυμνασίων καὶ φαρμακοποσιῶν οὐκ εὐθὺς προσφέρουσι τροφήν ; ἢ διότι καθαίρεται τὸ σῶμα ἔτι , καὶ οὐκ ἀναπέπαυται πονοῦν , καὶ ἀποκέκριται τὰ περιττώματα ;
Lemmas: διά τίς ὁ ἐκ ὁ γυμνάσιον καί φαρμακοποσία οὐ εὐθύς προσφέρω τροφή ; ἤ διότι καθαίρω ὁ σῶμα ἔτι , καί οὐ ἀναπαύω πονέω , καί ἀποκρίνω ὁ περίσσωμα ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.29
Διὰ τί χαλεπώτερον θεῖν ἢ βαδίζειν ; ἢ ὅτι πλεῖον φορτίον φέρει ὁ θέων ; ὅταν γὰρ ιἦ μετέωρος , ἅπαν ἐφ’ ἑαυτῷ ἔχει . ὁ δὲ βαδίζων , οἷον οἱ ἐπὶ τοῖς τειχίοις ἀναπαυόμενοι , ἐπιθεὶς ἔχει ἐπὶ τῷ ἠρεμοῦντι .
Lemmas: διά τίς χαλεπός θέω ἤ βαδίζω ; ἤ ὅτι πολύς φορτίον φέρω ὁ θέω ; ὅταν γάρ ΙΗΥ μετέωρος , ἅπας ἐπί ἑαυτοῦ ἔχω . ὁ δέ βαδίζω , οἷος ὁ ἐπί ὁ τειχίον ἀναπαύω , ἐπιτίθημι ἔχω ἐπί ὁ ἠρεμέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.30
Διὰ τί ἐκ τῶν γυμνασίων οὐ πεινῶσιν εὐθύς ; πότερον διὰ τὴν ὑπόλειψιν τῆς συντήξεως , ἕως ἀντιπεφθῇ ; ἢ διὰ τὸ πνεῦμα ὃ ποιεῖ ὁ πόνος ἐκ τοῦ ὑγροῦ ; ἢ διὰ τὴν δίψαν ἣ γίνεται ἐκ τοῦ θερμαίνεσθαι πονοῦντας ; πάντα γὰρ συμβαίνει ταῦτα .
Lemmas: διά τίς ἐκ ὁ γυμνάσιον οὐ πεινάω εὐθύς ; πότερος διά ὁ ὑπόλειψις ὁ σύντηξις , ἕως ἀντιπέσσω ; ἤ διά ὁ πνεῦμα ὅς ποιέω ὁ πόνος ἐκ ὁ ὑγρός ; ἤ διά ὁ δίψα ὅς γίγνομαι ἐκ ὁ θερμαίνω πονέω ; πᾶς γάρ συμβαίνω οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.31
Διὰ τί ἐξονειρωκτικοί εἰσιν οἱ κοπιῶντες καὶ φθισιῶντες ; ἢ ὅτι ὅλως ἐξονειρωκτικοὶ οἱ θερμοὶ καὶ ὑγροί ; τὸ γὰρ σπέρμα τοιοῦτόν ἐστι τὴν φύσιν . τὸ τοιοῦτο δὲ ἐξ οὕτω διακειμένων μάλιστα γίνεται , ὅταν ἡ ἀπὸ τοῦ ὕπνου θερμότης προσγένηται · μικρᾶς γὰρ ῥοπῆς τὰ σώματα δεῖται , καὶ ταύτης ἔσωθεν , ἀλλ’ οὐκ ἔξωθεν . οἱ δὲ φθισικοὶ καὶ κοπιῶντες οὕτω διάκεινται · οἱ μὲν γὰρ κοπιῶντες διὰ τὸν κόπον καὶ τὴν κίνησιν συντήγματος θερμοῦ πλήρεις εἰσίν , οἱ δὲ φθισικοὶ διὰ τὸν κατάρρουν καὶ τὴν γινομένην θέρμην ὑπὸ τῆς φλεγμασίας .
Lemmas: διά τίς ἐξονειρωκτικός εἰμί ὁ κοπιάω καί φθισιάω ; ἤ ὅτι ὅλος ἐξονειρωκτικός ὁ θερμός καί ὑγρός ; ὁ γάρ σπέρμα τοιοῦτος εἰμί ὁ φύσις . ὁ τοιοῦτος δέ ἐκ οὕτως διάκειμαι μάλα γίγνομαι , ὅταν ὁ ἀπό ὁ ὕπνος θερμότης προσγίγνομαι · μικρός γάρ ῥοπή ὁ σῶμα δέω , καί οὗτος ἔσωθεν , ἀλλά οὐ ἔξωθεν . ὁ δέ φθισικός καί κοπιάω οὕτως διάκειμαι · ὁ μέν γάρ κοπιάω διά ὁ κόπος καί ὁ κίνησις σύντηγμα θερμός πλήρης εἰμί , ὁ δέ φθισικός διά ὁ κατάρροος καί ὁ γίγνομαι θέρμη ὑπό ὁ φλεγμασία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.32
Διὰ τί τὸ ἀριστερὸν σκέλος χαλεπώτερον τρίβεσθαι ὑφ’ ἑαυτοῦ πολὺν χρόνον ἢ τὸ δεξιόν ; ἢ ὅτι τοῖς δεξιοῖς πονεῖν δυνάμεθα ; ἐν τοῖς δὲ παρὰ φύσιν ἡ τοῦ ἀριστεροῦ σκέλους τρῖψις ἐξεστραμμένως γίνεται . τὰ δὲ παρὰ φύσιν ποιούμενα χαλεπά . τῇ δὲ ἀριστερᾷ τὰ δεξιὰ οὐθὲν ἐπίδηλον διὰ τὸ μηθετέρως ἰσχύειν .
Lemmas: διά τίς ὁ ἀριστερός σκέλος χαλεπός τρίβω ὑπό ἑαυτοῦ πολύς χρόνος ἤ ὁ δεξιός ; ἤ ὅτι ὁ δεξιός πονέω δύναμαι ; ἐν ὁ δέ παρά φύσις ὁ ὁ ἀριστερός σκέλος τρῖψις ἐκστρέφω γίγνομαι . ὁ δέ παρά φύσις ποιέω χαλεπός . ὁ δέ ἀριστερός ὁ δεξιός οὐδείς ἐπίδηλος διά ὁ μηθέτερος ἰσχύω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.33
Διὰ τί ὑγιεινὸν τὸ τροφῆς μὲν ὑποστέλλεσθαι , πονεῖν δὲ πλείω ; ἢ ὅτι τοῦ νοσεῖν αἴτιον περιττώματος πλῆθος ; τοῦτο δὲ γίνεται ἢ διὰ τροφῆς ὑπερβολὴν ἢ διὰ πόνων ἔνδειαν .
Lemmas: διά τίς ὑγιεινός ὁ τροφή μέν ὑποστέλλω , πονέω δέ πολύς ; ἤ ὅτι ὁ νοσέω αἴτιος περίσσωμα πλῆθος ; οὗτος δέ γίγνομαι ἤ διά τροφή ὑπερβολή ἤ διά πόνος ἔνδεια .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.34
Διὰ τί οὐ δεῖ πυκνοῦν τὴν σάρκα πρὸς ὑγίειαν , ἀλλ’ ἀραιοῦν ; ὥσπερ γὰρ πόλις ὑγιεινὴ καὶ τόπος εὔπνους ( διὸ καὶ ἡ θάλαττα ὑγιεινὴ ) , οὕτω καὶ σῶμα τὸ εὔπνουν μᾶλλον ὑγιεινόν . δεῖ γὰρ ἢ μὴ ὑπάρχειν μηθὲν περίττωμα , ἢ τούτου ὡς τάχιστα ἀπαλλάττεσθαι · καὶ δεῖ οὕτως ἔχειν τὰ σώματα ὥστε λαμβάνοντα εὐθὺς ἐκκρίνειν τὴν περίττωσιν , καὶ εἶναι ἐν κινήσει καὶ μὴ ἠρεμεῖν . τὸ μὲν γὰρ μένον σήπεται , ὥσπερ ὕδωρ , τὸ δὲ σηπόμενον καὶ μὴ κινούμενον νοσοποιεῖ · τὸ δ’ ἐκκρινόμενον πρὸ τοῦ διαφθαρῆναι χωρίζεται . τοῦτ’ οὖν πυκνουμένης μὲν τῆς σαρκὸς οὐ γίνεται ( ὡσπερεὶ γὰρ ἐμφράττονται οἱ πόροι ) , ἀραιουμένης δὲ συμβαίνει . διὸ καὶ οὐ δεῖ ἐν τῷ ἡλίῳ γυμνὸν βαδίζειν · συνίσταται γὰρ ἡ σάρξ , καὶ κομιδῇ ἀποσαρκοῦνται , καὶ ὑγρότερον τὸ σῶμα γίνεται . τὸ μὲν γὰρ ἐντὸς δὴ μένει , τὸ δ’ ἐπιπολῆς ἀπαλλάττεται , ὥσπερ καὶ τὰ κρέα τὰ ἑφθὰ τῶν ὀπτῶν μᾶλλον . οὐδὲ τὰ στήθη γυμνὰ ἔχοντα βαδίζειν · ἀπὸ γὰρ τῶν ἄριστα ᾠκοδομημένων ὁ ἥλιος ἀφαιρεῖ ὃ ἥκιστα δεῖται ἀφαιρέσεως , ἀλλὰ μᾶλλον τὰ ἐντός . ἐκεῖθεν μὲν οὖν διὰ τὸ πόρρω εἶναι , ἂν μὴ μετὰ πόνου , οὐκ ἔστιν ἱδρῶτ’ ἀναγαγεῖν , ἀπὸ τούτου δὲ διὰ τὸ πρόχειρον εἶναι ῥᾴδιον .
Lemmas: διά τίς οὐ δέω πυκνόω ὁ σάρξ πρός ὑγίεια , ἀλλά ἀραιόω ; ὥσπερ γάρ πόλις ὑγιεινός καί τόπος εὔπνους ( διό καί ὁ θάλασσα ὑγιεινός ) , οὕτως καί σῶμα ὁ εὔπνους μάλα ὑγιεινός . δέω γάρ ἤ μή ὑπάρχω μηδείς περίσσωμα , ἤ οὗτος ὡς ταχύς ἀπαλλάσσω · καί δέω οὕτως ἔχω ὁ σῶμα ὥστε λαμβάνω εὐθύς ἐκκρίνω ὁ περίσσωσις , καί εἰμί ἐν κίνησις καί μή ἠρεμέω . ὁ μέν γάρ μένω σήπω , ὥσπερ ὕδωρ , ὁ δέ σήπω καί μή κινέω νοσοποιέω · ὁ δέ ἐκκρίνω πρό ὁ διαφθείρω χωρίζω . οὗτος οὖν πυκνόω μέν ὁ σάρξ οὐ γίγνομαι ( ὡσπερεί γάρ ἐμφράσσω ὁ πόρος ) , ἀραιόω δέ συμβαίνω . διό καί οὐ δέω ἐν ὁ ἥλιος γυμνός βαδίζω · συνίστημι γάρ ὁ σάρξ , καί κομιδῇ ἀποσαρκόομαι , καί ὑγρός ὁ σῶμα γίγνομαι . ὁ μέν γάρ ἐντός δή μένω , ὁ δέ ἐπιπολή ἀπαλλάσσω , ὥσπερ καί ὁ κρέας ὁ ἑφθός ὁ ὀπτός μάλα . οὐδέ ὁ στῆθος γυμνός ἔχω βαδίζω · ἀπό γάρ ὁ ἀγαθός οἰκοδομέω ὁ ἥλιος ἀφαιρέω ὅς ἦκα δέω ἀφαίρεσις , ἀλλά μάλα ὁ ἐντός . ἐκεῖθεν μέν οὖν διά ὁ πρόσω εἰμί , ἐάν μή μετά πόνος , οὐ εἰμί ἱδρώς ἀνάγω , ἀπό οὗτος δέ διά ὁ πρόχειρος εἰμί ῥᾴδιος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.35
Διὰ τί κοπώδεις οἱ βραχεῖς τῶν περιπάτων ; ἢ ὅτι πολλάκις συνίστανται καὶ οὐχ ὁμαλῶς κινοῦνται περὶ τὰς καμπάς ; τὸ δὲ τοιοῦτον κοπῶδες .
Lemmas: διά τίς κοπώδης ὁ βραχύς ὁ περίπατος ; ἤ ὅτι πολλάκις συνίστημι καί οὐ ὁμαλής κινέω περί ὁ καμπή ; ὁ δέ τοιοῦτος κοπώδης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.36
Διὰ τὶ ἑστηκότες ἐν τῷ ἡλίῳ μᾶλλον θερμαίνονται ἢ κινούμενοι , καὶ ταῦτα τῆς κινήσεως θερμαντικῆς οὔσης ; ἢ οὐ πᾶσα κίνησις θερμαίνει , ἀλλ’ ἐνία ψύχει , οἷον καὶ ἐπὶ τῶν τὰς χύτρας τὰς ἑψημένας φυσώντων καὶ κινούντων συμβαίνει . εἰ οὖν ἑστηκότι μὲν προσμένει τὸ θερμόν , προσμένον δὲ μᾶλλον θερμαίνει ἢ κινούμενον ( ἀεὶ γὰρ τὸ σῶμα ἴδιον ἡμῶν ἀτμίδα τινὰ χλιαρὰν ἀφίησιν ἀφ’ ἑαυτοῦ , ἡ θερμαίνει τὸν ἐγγὺς ἀέρα ὥσπερ δαλὸς παρών ) , ἠρεμούντων μὲν ἡμῶν θερμὸς γίνεται ὁ περιέχων ἡμᾶς ἀὴρ διὰ τὰ εἰρημένα , κινουμένων δὲ πνεῦμα γίνεται , ὅ καταψύχει ἡμᾶς · πᾶν γὰρ πνεῦμα ψυχρόν ἐστιν .
Lemmas: διά τίς ἵστημι ἐν ὁ ἥλιος μάλα θερμαίνω ἤ κινέω , καί οὗτος ὁ κίνησις θερμαντικός εἰμί ; ἤ οὐ πᾶς κίνησις θερμαίνω , ἀλλά ἔνιος ψύχω , οἷος καί ἐπί ὁ ὁ χύτρα ὁ ἑψάω φυσάω καί κινέω συμβαίνω . εἰ οὖν ἵστημι μέν προσμένω ὁ θερμός , προσμένω δέ μάλα θερμαίνω ἤ κινέω ( ἀεί γάρ ὁ σῶμα ἴδιος ἐγώ ἀτμίς τις χλιαρός ἀφίημι ἀπό ἑαυτοῦ , ὅς θερμαίνω ὁ ἐγγύς ἀήρ ὥσπερ δαλός πάρειμι ) , ἠρεμέω μέν ἐγώ θερμός γίγνομαι ὁ περιέχω ἐγώ ἀήρ διά ὁ λέγω , κινέω δέ πνεῦμα γίγνομαι , ὅς καταψύχω ἐγώ · πᾶς γάρ πνεῦμα ψυχρός εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.37
Διὰ τί οἱ ἐπὶ τῶν ἵππων ὀχούμενοι , ὅσῳ ἂν θᾶττον θέῃ ὁ ἵππος , τοσούτῳ μᾶλλον δακρύουσι τὰ ὄμματα , καὶ οἱ πεζοί , ὅσῳ ἂν μᾶλλον τρέχωσιν ; πότερον διὰ τὸ ψυχρὸν εἶναι τὸν προσπίπτοντα ἀέρα ; τὸ γὰρ ψῦχος δακρύειν ποιεῖ · συστέλλον γὰρ καὶ πυκνοῦν τὴν σάρκα ἐκκαθαίρει τὸ ὑγρόν . ἢ διὰ τοὐναντίον ; τὸ γὰρ θερμὸν ποιεῖ ἱδρῶτας , τὸ δὲ δάκρυον ἱδρώς τίς ἐστι . διὸ καὶ γίνονται ὑπὸ θερμασίας ἄμφω ταῦτα , καὶ ἁλυκά ἐστιν ὁμοίως . ἡ δὲ κίνησις θερμότητα ποιεῖ . ἢ διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ ἀέρος πληγήν ; ὡς γὰρ οἱ ἄνεμοι ταράττουσιν οἱ ἐξ ἐναντίας τὰ ὄμματα , οὕτω καὶ ὁ ἀὴρ ὁ προσπίπτων , ὅσῳ ἂν θᾶττον ἐλαύνῃ ἢ αὐτὸς τρέχῃ , τοσούτῳ μᾶλλον ποιεῖ πληγὴν μαλακήν , δι’ ἣν γίνεται δακρύειν , ἀραιουμένων τῶν τοῦ ὀφθαλμοῦ πόρων ὑπὸ τῆς πληγῆς · πᾶσα γὰρ πληγὴ διαιρετικόν ἐστιν ἢ θλαστικόν .
Lemmas: διά τίς ὁ ἐπί ὁ ἵππος ὀχέω , ὅσος ἄν ταχύς θέω ὁ ἵππος , τοσοῦτος μάλα δακρύω ὁ ὄμμα , καί ὁ πεζός , ὅσος ἄν μάλα τρέχω ; πότερος διά ὁ ψυχρός εἰμί ὁ προσπίπτω αέρας ; ὁ γάρ ψῦχος δακρύω ποιέω · συστέλλω γάρ καί πυκνόω ὁ σάρξ ἐκκαθαίρω ὁ ὑγρός . ἤ διά ἐναντίος ; ὁ γάρ θερμός ποιέω ἱδρώς , ὁ δέ δάκρυον ἱδρώς τις εἰμί . διό καί γίγνομαι ὑπό θερμασία ἄμφω οὗτος , καί ἁλυκός εἰμί ὅμοιος . ὁ δέ κίνησις θερμότης ποιέω . ἤ διά ὁ ὑπό ὁ ἀήρ πληγή ; ὡς γάρ ὁ ἄνεμος ταράσσω ὁ ἐκ ἐναντίος ὁ ὄμμα , οὕτως καί ὁ ἀήρ ὁ προσπίπτω , ὅσος ἄν ταχύς ἐλαύνω ἤ αὐτός τρέχω , τοσοῦτος μάλα ποιέω πληγή μαλακός , διά ὅς γίγνομαι δακρύω , ἀραιόω ὁ ὁ ὀφθαλμός πόρος ὑπό ὁ πληγή · πᾶς γάρ πληγή διαιρετικός εἰμί ἤ θλαστικός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.38
Διὰ τί δεῖ τοὺς μὲν θερινοὺς κόπους λουτρῷ ἰᾶσθαι , τοὺς δὲ χειμερινοὺς ἀλείμματι ; ἢ τούτους μὲν διὰ τὰς φρίκας καὶ τὰς γινομένας μεταβολὰς θερμῷ δεῖ λύειν , ὃ ποιήσει ἀλεάζειν ( τὸ δὲ ἔλαιον θερμὸν ) · ἐν δὲ τῷ θέρει καθυγραίνειν . ἡ γὰρ ὥρα ξηρά , καὶ οὐ γίνονται φρῖκαι διὰ τὴν ἀλέαν . ὀλιγοσιτία δὲ καὶ κωθωνισμὸς θέρους , τὸ μὲν ὅλως , τὸ δὲ μᾶλλον , ὁ μὲν πότος θέρους ὅλως διὰ τὴν ξηρότητα , ἡ δὲ ὀλιγοσιτία κοινὸν μέν , μᾶλλον δὲ θέρους · ἐκθερμαίνεται γὰρ μᾶλλον διὰ τὴν ὥραν ὑπὸ τῶν σιτίων .
Lemmas: διά τίς δέω ὁ μέν θερινός κόπος λουτρόν ἰάομαι , ὁ δέ χειμερινός ἄλειμμα ; ἤ οὗτος μέν διά ὁ φρίκη καί ὁ γίγνομαι μεταβολή θερμός δέω λύω , ὅς ποιέω ἀλεάζω ( ὁ δέ ἔλαιον θερμός ) · ἐν δέ ὁ θέρος καθυγραίνω . ὁ γάρ ὥρα ξηρός , καί οὐ γίγνομαι φρίκη διά ὁ ἀλέα . ὀλιγοσιτία δέ καί κωθωνισμός θέρος , ὁ μέν ὅλος , ὁ δέ μάλα , ὁ μέν πότος θέρος ὅλος διά ὁ ξηρότης , ὁ δέ ὀλιγοσιτία κοινός μέν , μάλα δέ θέρος · ἐκθερμαίνω γάρ μάλα διά ὁ ὥρα ὑπό ὁ σιτίον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 5.39
Διὰ τί οἱ θέοντες εὐτόνως μάλιστα λαμβάνουσι σπάσματα , ὅταν τις θέουσιν αὐτοῖς ὑποστῇ ; ἢ ὅτι ταῦτα μάλιστα διασπᾶται , ἃ εἰς τοὐναντίον τε καὶ ἰσχυρῶς ἕλκεται καὶ κινεῖται ; ὅταν οὖν θέοντος καὶ σφοδρῶς ὠθουμένων τῶν μορίων εἰς τὸ πρόσθεν ὑποστῇ τις , συμβαίνει ἄμα ἀντισπᾶν εἰς τοὐναντίον , ἔτι φερομένων εἰς τοὔμπροσθεν , ὥστε ἡ σπάσις τοσούτῳ ἰσχυροτέρα γίνεται , ὅσῳ ἂν θέωσι σφοδρότερον .
Lemmas: διά τίς ὁ θέω εὔτονος μάλα λαμβάνω σπάσμα , ὅταν τις θέω αὐτός ὑφίστημι ; ἤ ὅτι οὗτος μάλα διασπάω , ὅς εἰς ἐναντίος τε καί ἰσχυρός ἕλκω καί κινέω ; ὅταν οὖν θέω καί σφοδρός ὠθέω ὁ μόριον εἰς ὁ πρόσθεν ὑφίστημι τις , συμβαίνω ἅμα ἀντισπάω εἰς ἐναντίος , ἔτι φέρω εἰς ἔμπροσθεν , ὥστε ὁ σπάσις τοσοῦτος ἰσχυρός γίγνομαι , ὅσος ἄν θέω σφοδρός .