aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 4.26
Διὰ τί ἔνιοι ἀφροδισιαζόμενοι χαίρουσι , καὶ οἱ μὲν ἅμα δρῶντες , οἱ δ’ οὔ ; ἢ ὅτι ἔστιν ἑκάστῃ περιττώσει τόπος εἰς ὃν πέφυκεν ἀποκρίνεσθαι κατὰ φύσιν , καὶ πόνου ἐγγινομένου τὸ πνεῦμα ἐξιὸν ἀνοιδεῖν ποιεῖ , καὶ συνεκκρίνει αὐτήν , οἷον τὸ μὲν οὖρον εἰς κύστιν , ἡ δ’ ἐξικμασμένη τροφὴ εἰς κοιλίαν , τὸ δὲ δάκρυον εἰς ὄμματα , μύξαι δ’ εἰς μυκτῆρας , αἷμα δὲ εἰς φλέβας . ὁμοίως δὴ τούτοις καὶ ἡ γονὴ εἰς ὄρχεις καὶ αἰδοῖα . οἷς δὴ οἱ πόροι μὴ κατὰ φύσιν ἔχουσιν , ἀλλ’ ἢ διὰ τὸ ἐπιτυφλωθῆναι τοὺς εἰς τὸ αἰδοῖον , οἷον συμβαίνει τοῖς εὐνούχοις καὶ εὐνουχίαις , ἢ καὶ ἄλλως , εἰς τὴν ἕδραν συρρεῖ ἡ τοιαύτη ἰκμάς · καὶ γὰρ διεξέρχεται ταύτῃ . σημεῖον δ’ ἐν τῇ συνουσίᾳ ἡ συναγωγὴ τοῦ τοιούτου τόπου καὶ ἡ σύντηξις τῶν περὶ τὴν ἕδραν . ἐὰν οὖν ὑπερβάλλῃ τις τῇ λαγνείᾳ , τούτοις ἐνταῦθα συνέρχεται , ὥστε ὅταν ἡ ἐπιθυμία γένηται , τοῦτ’ ἐπιθυμεῖ τῆς τρίψεως εἰς ὃ συλλέγεται . ἡ δ’ ἐπιθυμία καὶ ἀπὸ σιτίων καὶ ἀπὸ διανοίας γίνεται . ὅταν γὰρ κινηθῇ ὑφ’ ὁτουοῦν , ἐνταῦθα τὸ πνεῦμα συντρέχει , καὶ τὸ τοιοῦτο περίττωμα συρρεῖ οὗ πέφυκεν . κἂν μὲν λεπτὸν ᾖ ἢ πνευματῶδες , τούτου ἐξελθόντος , ὥσπερ αἱ συντάσεις τοῖς παισὶ καὶ τοῖς ἐν ἡλικίᾳ , ἐνίοτε οὐθενὸς ὑγροῦ ἐκκριθέντος , παύονται . ὅταν δὲ κατασβεσθῇ τὸ ὑγρόν ... ἐὰν δὲ μηδέτερον τούτων πάθῃ , ἐπιθυμεῖ ἕως ἄν τι τούτων συμβῇ . οἱ δὲ φύσει θηλυδρίαι οὕτω συνεστᾶσιν ὥστ’ ἐκεῖ μὲν μὴ ἐκκρίνεσθαι ἢ ὀλίγην , οὗπερ τοῖς ἔχουσι κατὰ φύσιν ἐκκρίνεται , εἰς δὲ τὸν τόπον τοῦτον . αἴτιον δέ , ὅτι παρὰ φύσιν συνεστᾶσιν · ἄρσενες γὰρ ὄντες οὕτω διάκεινται ὥστε ἀνάγκη τὸν τόπον τοῦτον πεπηρῶσθαι αὐτῶν . πήρωσις δὲ ἡ μὲν ὅλως ποιεῖ φθόρον , ἡ δὲ διαστροφήν . ἐκείνη μὲν οὖν οὐκ ἔστιν · γυνὴ γὰρ ἂν ἐγένετο . ἀνάγκη ἄρα παρεστράφθαι καὶ ἄλλοθί που ὁρμᾶν τῆς γονικῆς ἐκκρίσεως . διὸ καὶ ἄπληστοι , ὥσπερ αἱ γυναῖκες · ὀλίγη γὰρ ἡ ἰκμάς , καὶ οὐ βιάζεται ἐξιέναι , καὶ καταψύχεται ταχύ . καὶ ὅσοις μὲν ἐπὶ τὴν ἕδραν , οὗτοι πάσχειν ἐπιθυμοῦσιν , ὅσοις δ’ ἐπ’ ἀμφότερα , οὗτοι καὶ δρᾶν καὶ πάσχειν · ἐφ’ ὁπότερα δὲ πλεῖον , τούτου μᾶλλον ἐπιθυμοῦσιν . ἐνίοις δὲ γίνεται καὶ ἐξ ἔθους τὸ πάθος τοῦτο . ὅσα γὰρ ἂν ποιῶσιν συμβαίνει αὐτοῖς χαίρειν καὶ προΐεσθαι τὴν γονὴν οὕτως . ἐπιθυμοῦσιν οὖν ποιεῖν οἷς ἂν ταῦτα γίνηται , καὶ μᾶλλον τὸ ἔθος ὥσπερ φύσις γίνεται . διὰ τοῦτο ὅσοι ἄν μὴ πρὸ ἥβης , ἀλλὰ περὶ ἥβην ἐθισθῶσιν ἀφροδισιάζεσθαι , διὰ τὸ γίνεσθαι αὐτοῖς ἐν τῇ χρείᾳ τὴν μνήμην , ἅμα δὲ τῇ μνήμῃ τὴν ἡδονήν , διὰ δὲ τὸ ἔθος ὥσπερ πεφυκότες ἐπιθυμοῦσι πάσχειν , τὰ μέντοι πολλὰ καὶ τὸ ἔθος ὥσπερ πεφυκόσι γίνεται . ἐὰν δὲ τύχῃ λάγνος ὢν καὶ μαλακός , καὶ θᾶττον ἕκαστα τούτων συμβαίνει .
Lemmas: διά τίς ἔνιοι ἀφροδισιάζω χαίρω , καί ὁ μέν ἅμα δράω , ὁ δέ οὐ ; ἤ ὅτι εἰμί ἕκαστος περίσσωσις τόπος εἰς ὅς φύω ἀποκρίνω κατά φύσις , καί πόνος ἐγγίγνομαι ὁ πνεῦμα ἐξέρχομαι ἀνοιδέω ποιέω , καί συνεκκρίνω αὐτός , οἷος ὁ μέν οὖρος εἰς κύστις , ὁ δέ ἐξικμάζω τροφή εἰς κοιλία , ὁ δέ δάκρυον εἰς ὄμμα , μύξα δέ εἰς μυκτήρ , αἷμα δέ εἰς φλέψ . ὅμοιος δή οὗτος καί ὁ γονή εἰς ὄρχις καί αἰδοῖον . ὅς δή ὁ πόρος μή κατά φύσις ἔχω , ἀλλά ἤ διά ὁ ἐπιτυφλόω ὁ εἰς ὁ αἰδοῖον , οἷος συμβαίνω ὁ εὐνοῦχος καί εὐνουχίας , ἤ καί ἄλλος , εἰς ὁ ἕδρα συρρέω ὁ τοιοῦτος ἰκμάς · καί γάρ διεξέρχομαι ταύτῃ . σημεῖον δέ ἐν ὁ συνουσία ὁ συναγωγή ὁ τοιοῦτος τόπος καί ὁ σύντηξις ὁ περί ὁ ἕδρα . ἐάν οὖν ὑπερβάλλω τις ὁ λαγνεία , οὗτος ἐνταῦθα συνέρχομαι , ὥστε ὅταν ὁ ἐπιθυμία γίγνομαι , οὗτος ἐπιθυμέω ὁ τρῖψις εἰς ὅς συλλέγω . ὁ δέ ἐπιθυμία καί ἀπό σιτίον καί ἀπό διάνοια γίγνομαι . ὅταν γάρ κινέω ὑπό ὅστις , ἐνταῦθα ὁ πνεῦμα συντρέχω , καί ὁ τοιοῦτος περίσσωμα συρρέω οὗ φύω . ἐάν μέν λεπτός εἰμί ἤ πνευματώδης , οὗτος ἐξέρχομαι , ὥσπερ ὁ σύντασις ὁ παῖς καί ὁ ἐν ἡλικία , ἐνίοτε οὐδείς ὑγρός ἐκκρίνω , παύω . ὅταν δέ κατασβέννυμι ὁ ὑγρός ... ἐάν δέ μηδέτερος οὗτος πάσχω , ἐπιθυμέω ἕως ἄν τις οὗτος συμβαίνω . ὁ δέ φύσις θηλυδρίας οὕτως συνίστημι ὥστε ἐκεῖ μέν μή ἐκκρίνω ἤ ὀλίγος , οὗπερ ὁ ἔχω κατά φύσις ἐκκρίνω , εἰς δέ ὁ τόπος οὗτος . αἴτιος δέ , ὅτι παρά φύσις συνίστημι · ἄρσην γάρ εἰμί οὕτως διάκειμαι ὥστε ἀνάγκη ὁ τόπος οὗτος πηρόω αὐτός . πήρωσις δέ ὁ μέν ὅλος ποιέω φθόρος , ὁ δέ διαστροφή . ἐκεῖνος μέν οὖν οὐ εἰμί · γυνή γάρ ἄν γίγνομαι . ἀνάγκη ἄρα παραστρέφω καί ἄλλοθι που ὁρμάω ὁ γονικός ἔκκρισις . διό καί ἄπληστος , ὥσπερ ὁ γυνή · ὀλίγος γάρ ὁ ἰκμάς , καί οὐ βιάζω ἐξέρχομαι , καί καταψύχω ταχύς . καί ὅσος μέν ἐπί ὁ ἕδρα , οὗτος πάσχω ἐπιθυμέω , ὅσος δέ ἐπί ἀμφότερος , οὗτος καί δράω καί πάσχω · ἐπί ὁπότερος δέ πολύς , οὗτος μάλα ἐπιθυμέω . ἔνιοι δέ γίγνομαι καί ἐκ ἔθος ὁ πάθος οὗτος . ὅσος γάρ ἄν ποιέω συμβαίνω αὐτός χαίρω καί προίημι ὁ γονή οὕτως . ἐπιθυμέω οὖν ποιέω ὅς ἄν οὗτος γίγνομαι , καί μάλα ὁ ἔθος ὥσπερ φύσις γίγνομαι . διά οὗτος ὅσος ἄν μή πρό ἥβη , ἀλλά περί ἥβη ἐθίζω ἀφροδισιάζω , διά ὁ γίγνομαι αὐτός ἐν ὁ χρεία ὁ μνήμη , ἅμα δέ ὁ μνήμη ὁ ἡδονή , διά δέ ὁ ἔθος ὥσπερ φύω ἐπιθυμέω πάσχω , ὁ μέντοι πολύς καί ὁ ἔθος ὥσπερ φύω γίγνομαι . ἐάν δέ τυγχάνω λάγνος εἰμί καί μαλακός , καί ταχύς ἕκαστος οὗτος συμβαίνω .