ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.6
Διὰ τί αἶγες μὲν καὶ πρόβατα ἀμέλγονται πλεῖστον γάλα , οὐ μέγιστον σῶμα ἔχοντα , ἄνθρωπος δὲ καὶ βοῦς ἔλαττον ὡς κατὰ λόγον ; πότερον ὅτι εἰς τὸ σῶμα ἀναλίσκεται , τοῖς δὲ ἄλλοις εἰς τὸ περίττωμα , τοῖς δὲ προβάτοις καὶ ταῖς αἰξὶ τὸ περιγινόμενον τοῦ περιττώματος γάλα γίνεται πᾶν ; ἢ ὅτι πολυτοκώτερά ἐστι τῶν μεγάλων , ὥστε πλεῖον σπᾷ περίττωμα διὰ τὸ πλείω τρέφειν ; ἢ δι’ ἀσθένειαν τῶν σωμάτων πλεῖον περίττωμα γίνεται κύουσιν αὐτοῖς ; τὸ δὲ γάλα γίνεται ἐκ τοῦ περιττώματος .
Lemmas: διά τίς αἴξ μέν καί πρόβατον ἀμέλγω πολύς γάλα , οὐ μέγας σῶμα ἔχω , ἄνθρωπος δέ καί βοῦς ἐλαχύς ὡς κατά λόγος ; πότερος ὅτι εἰς ὁ σῶμα ἀναλίσκω , ὁ δέ ἄλλος εἰς ὁ περίσσωμα , ὁ δέ πρόβατον καί ὁ αἴξ ὁ περιγίγνομαι ὁ περίσσωμα γάλα γίγνομαι πᾶς ; ἤ ὅτι πολυτόκος εἰμί ὁ μέγας , ὥστε πολύς σπάω περίσσωμα διά ὁ πολύς τρέφω ; ἤ διά ἀσθένεια ὁ σῶμα πολύς περίσσωμα γίγνομαι κύω αὐτός ; ὁ δέ γάλα γίγνομαι ἐκ ὁ περίσσωμα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.7
Διὰ τί τῶν ζῴων τὰ μέν , μεταβάλλοντα τὰ ὕδατα , μεταβάλλει τὰς χρόας καὶ ὅμοια γίνεται τοῖς ἐκεῖ , οἷον αἶγες , τὰ δὲ οὔ , οἷον ἄνθρωποι ; καὶ ὅλως δὲ διὰ τί τὰ μὲν μεταβάλλει , τὰ δὲ οὔ , οἷον κόραξ οὐ μεταβάλλει ; ἢ ὧν μὲν οὐ κρατεῖ ἡ φύσις τοῦ ὑγροῦ , ὥσπερ ἡ τῶν ὀρνέων ( διὸ καὶ κύστιν οὐκ ἔχει ) , οὐ μεταβάλλει ; καὶ διὰ τί οὐκ αὐτά , ἀλλὰ τὰ ἔκγονα μεταβάλλει ; ἢ ὅτι ἀσθενέστερα τὰ νέα τῶν γεννησάντων ;
Lemmas: διά τίς ὁ ζῷον ὁ μέν , μεταβάλλω ὁ ὕδωρ , μεταβάλλω ὁ χροιά καί ὅμοιος γίγνομαι ὁ ἐκεῖ , οἷος αἴξ , ὁ δέ οὐ , οἷος ἄνθρωπος ; καί ὅλος δέ διά τίς ὁ μέν μεταβάλλω , ὁ δέ οὐ , οἷος κόραξ οὐ μεταβάλλω ; ἤ ὅς μέν οὐ κρατέω ὁ φύσις ὁ ὑγρός , ὥσπερ ὁ ὁ ὄρνεον ( διό καί κύστις οὐ ἔχω ) , οὐ μεταβάλλω ; καί διά τίς οὐ αὐτός , ἀλλά ὁ ἔκγονος μεταβάλλω ; ἤ ὅτι ἀσθενής ὁ νέος ὁ γεννάω ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.8
Διὰ τί τὰ ἄρσενα μείζω τῶν θηλειῶν ὡς ἐπίπαν ἐστίν ; πότερον ὅτι θερμότερα , τοῦτο δὲ αὐξητικόν ; ἢ ὅτι ὁλόκληρα , τὰ δὲ πεπήρωται ; ἢ ὅτι τὰ μὲν ἐν πολλῷ χρόνῳ τελειοῦται , τὰ δὲ ἐν ὀλίγῳ ;
Lemmas: διά τίς ὁ ἄρσην μέγας ὁ θῆλυς ὡς ἐπίπαν εἰμί ; πότερος ὅτι θερμός , οὗτος δέ αὐξητικός ; ἤ ὅτι ὁλόκληρος , ὁ δέ πηρόω ; ἤ ὅτι ὁ μέν ἐν πολύς χρόνος τελειόω , ὁ δέ ἐν ὀλίγος ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.9
Διὰ τί τὰ μὲν ταχυτόκα τῶν ζῴων ἐστίν , τῶν δὲ πολυχρόνιος ἡ κύησις ; ἢ ὅτι τὰ μακροβιώτερα βραδύτερον πέφυκεν τελειοῦσθαι ; ἔστι δὲ βραδυτόκα τὰ μακρόβια . οὐ μέντοι τὰ μάλιστα , οἷον ἵππος ἀνθρώπου βραδυτοκώτερον μέν , ὀλιγοχρονιώτερον δέ . τούτου δὲ αἴτιον ἡ σκληρότης τῶν ὑστερῶν · ὥσπερ γὰρ ἡ ξηρὰ γῆ οὐ ταχὺ ἐκτρέφει , οὕτω καὶ ἡ τοῦ ἵππου ὑστέρα .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ταχυτόκος ὁ ζῷον εἰμί , ὁ δέ πολυχρόνιος ὁ κύησις ; ἤ ὅτι ὁ μακρόβιος βραδύς φύω τελειόω ; εἰμί δέ βραδυτόκος ὁ μακρόβιος . οὐ μέντοι ὁ μάλα , οἷος ἵππος ἄνθρωπος βραδυτόκος μέν , ὀλιγοχρόνιος δέ . οὗτος δέ αἴτιος ὁ σκληρότης ὁ ὑστέρα · ὥσπερ γάρ ὁ ξηρός γῆ οὐ ταχύς ἐκτρέφω , οὕτως καί ὁ ὁ ἵππος ὕστερος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.10
Διὰ τί τοῖς ἄλλοις ζῴοις τὰ ἔκγονα μᾶλλον τὰς φύσεις ὁμοιοῦται ἢ τοῖς ἀνθρώποις ; ἢ ὅτι ὁ μὲν ἄνθρωπος πολλαχῶς διατίθεται τὴν ψυχὴν κατὰ τὴν ὁμιλίαν , καθὼς δ’ ἂν ὅτε πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ διατεθῶσιν , οὕτω ποικίλλεται καὶ τὰ τικτόμενα . τὰ δὲ ἄλλα ζῷα τὰ μὲν πλεῖστα πρὸς αὐτὸ τοῦτό εἰσιν . ἔτι δὲ οὐ πληροῦται ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ διὰ ταύτην τὴν ἐπιθυμίαν .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄλλος ζῷον ὁ ἔκγονος μάλα ὁ φύσις ὁμοιόω ἤ ὁ ἄνθρωπος ; ἤ ὅτι ὁ μέν ἄνθρωπος πολλαχῶς διατίθημι ὁ ψυχή κατά ὁ ὁμιλία , καθώς δέ ἐάν ὅτε πατήρ καί ὁ μήτηρ διατίθημι , οὕτως ποικίλλω καί ὁ τίκτω . ὁ δέ ἄλλος ζῷον ὁ μέν πολύς πρός αὐτός οὗτος εἰμί . ἔτι δέ οὐ πληρόω ὡς ἐπί ὁ πολύς διά οὗτος ὁ ἐπιθυμία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.11
Διὰ τί οἱ λευκοὶ ἄνθρωποι καὶ ἵπποι ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ γλαυκοί ; ἢ διότι τριῶν χρωμάτων ὄντων τοῖς ὄμμασιν , μέλανος καὶ αἰγωποῦ καὶ γλαυκοῦ , τῷ τοῦ σώματος χρώματι καὶ τὸ τοῦ ὀφθαλμοῦ χρῶμα ἀκολουθεῖ , τοῦτο δέ ἐστι γλαυκότης .
Lemmas: διά τίς ὁ λευκός ἄνθρωπος καί ἵππος ὡς ἐπί ὁ πολύς γλαυκός ; ἤ διότι τρεῖς χρῶμα εἰμί ὁ ὄμμα , μέλας καί αἰγωπός καί γλαυκός , ὁ ὁ σῶμα χρῶμα καί ὁ ὁ ὀφθαλμός χρῶμα ἀκολουθέω , οὗτος δέ εἰμί γλαυκότης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.12
Διὰ τίνα αἰτίαν οἱ νάνοι γίνονται ; ἔτι δὲ μᾶλλον καθόλου , διὰ τί τὰ μὲν ὅλως μεγάλα , τὰ δὲ μικρά ; εἶτα οὕτω σκεπτέον . δύο δὴ τὰ αἴτια · ἢ γὰρ ὁ τόπος ἢ ἡ τροφή . ὁ μὲν οὖν τόπος , ἐὰν ᾖ στενός , ἡ δὲ τροφή , ἐὰν ὀλίγη , ὥσπερ καὶ ἤδη γεγενημένων πειρῶνται μικροποιεῖν , οἷον οἱ τὰ κυνίδια τρέφοντες ἐν τοῖς ὀρτυγοτροφείοις . ὅσοις μὲν οὖν ὁ τόπος αἴτιος , οὗτοι πυγμαῖοι γίνονται . τὰ μὲν γὰρ πλάτη καὶ [ τὰ ] μήκη ἔχοντες γίνονται κατὰ τὸ τῶν τεκόντων μέγεθος , μικροὶ δὲ ὅλως . τούτου δὲ αἴτιον , ὅτι διὰ τὴν στενότητα τοῦ τόπου συγκλώμεναι αἱ εὐθεῖαι καμπύλαι γίνονται . ὥσπερ οὖν οἱ ἐπὶ τῶν καπηλείων γραφόμενοι μικροὶ μέν εἰσι , φαίνονται δ’ ἔχοντες πλάτη καὶ βάθη , ὁμοίως συμβαίνει καὶ τοῖς πυγμαίοις . ὅσοι δὲ διὰ τροφῆς ἔνδειαν ἀτελεῖς γίνονται , οὗτοι καὶ παιδαριώδη τὰ μέλη ἔχοντες φαίνονται . καὶ ἐνίους ἰδεῖν ἔστι μικροὺς μὲν σφόδρα , συμμέτρους δέ , ὥσπερ τὰ Μελιταῖα κυνίδια . αἴτιον δὲ ὅτι οὐχ ὡς ὁ τόπος ἡ φύσις ποιεῖ .
Lemmas: διά τίς αἰτία ὁ νᾶνος γίγνομαι ; ἔτι δέ μάλα καθόλου , διά τίς ὁ μέν ὅλος μέγας , ὁ δέ μικρός ; εἶτα οὕτως σκοπέω . δύο δή ὁ αἴτιος · ἤ γάρ ὁ τόπος ἤ ὁ τροφή . ὁ μέν οὖν τόπος , ἐάν εἰμί στενός , ὁ δέ τροφή , ἐάν ὀλίγος , ὥσπερ καί ἤδη γίγνομαι πειράω μικροποιέω , οἷος ὁ ὁ κυνίδιον τρέφω ἐν ὁ ὀρτυγοτροφεῖον . ὅσος μέν οὖν ὁ τόπος αἴτιος , οὗτος πυγμαῖος γίγνομαι . ὁ μέν γάρ πλάτος καί [ ὁ ] μῆκος ἔχω γίγνομαι κατά ὁ ὁ τίκτω μέγεθος , μικρός δέ ὅλος . οὗτος δέ αἴτιος , ὅτι διά ὁ στενότης ὁ τόπος συγκλάω ὁ εὐθύς καμπύλος γίγνομαι . ὥσπερ οὖν ὁ ἐπί ὁ καπηλεῖον γράφω μικρός μέν εἰμί , φαίνω δέ ἔχω πλάτος καί βάθος , ὅμοιος συμβαίνω καί ὁ πυγμαῖος . ὅσος δέ διά τροφή ἔνδεια ἀτελής γίγνομαι , οὗτος καί παιδαριώδης ὁ μέλος ἔχω φαίνω . καί ἔνιοι ὁράω εἰμί μικρός μέν σφόδρα , σύμμετρος δέ , ὥσπερ ὁ Μελιταῖος κυνίδιον . αἴτιος δέ ὅτι οὐ ὡς ὁ τόπος ὁ φύσις ποιέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.13
Διὰ τί τῶν ζῴων τὰ μὲν ἐξ ἀλλήλων γίνεται , τὰ δὲ ἔκ τινων συγκρινομένων ὁμοίως τῆς ἐξ ἀρχῆς γενέσεως αὐτοῖς ὑπαρξάσης ; καθάπερ οἱ περὶ φύσεως λέγοντες λέγουσιν καὶ τὴν ἐξ ἀρχῆς γένεσιν τῶν ζῴων γενέσθαι , διὰ τὰς μεταβολὰς καὶ μετακινήσεις τοῦ κόσμου καὶ τοῦ παντὸς οὕτω μεγάλας · καὶ νῦν εἴπερ μέλλει πάλιν ἔσεσθαι , τοιαύτας τινὰς ὑπάρξαι δεῖ κινήσεις ; ἡ μὲν γὰρ ἀρχὴ παντὸς ἔργου μέγιστον · ἥμισυ γάρ . τὸ δὲ σπέρμα ἀρχή . τῶν μὲν οὖν μικρῶν ὅσα γίνεται μὴ ἐξ ἀλλήλων , αἴτιον τοιαῦτα γενέσθαι ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς ἐγεννήθησαν ἡ τοῦ σπέρματος μικρότης · τοῦ γὰρ ἐλάττονος καὶ ἡ ἀρχὴ ἐλάττων . ὥστε ἱκαναὶ καὶ αἱ τούτου μεταβολαὶ πρὸς τὸ γεννῆσαι αὐτῷ τὸ σπέρμα , ὅπερ συμβαίνει · γίνονται γὰρ ἐν ταῖς μεταβολαῖς μάλιστα . τοῖς δὲ μείζοσι μείζονος δεῖ καὶ μεταβολῆς .
Lemmas: διά τίς ὁ ζῷον ὁ μέν ἐκ ἀλλήλων γίγνομαι , ὁ δέ ἐκ τις συγκρίνω ὅμοιος ὁ ἐκ ἀρχή γένεσις αὐτός ὑπάρχω ; καθά ὁ περί φύσις λέγω λέγω καί ὁ ἐκ ἀρχή γένεσις ὁ ζῷον γίγνομαι , διά ὁ μεταβολή καί μετακίνησις ὁ κόσμος καί ὁ πᾶς οὕτως μέγας · καί νῦν εἴπερ μέλλω πάλιν εἰμί , τοιοῦτος τις ὑπάρχω δέω κίνησις ; ὁ μέν γάρ ἀρχή πᾶς ἔργον μέγας · ἥμισυς γάρ . ὁ δέ σπέρμα ἀρχή . ὁ μέν οὖν μικρός ὅσος γίγνομαι μή ἐκ ἀλλήλων , αἴτιος τοιοῦτος γίγνομαι ὥσπερ ἐκ ἀρχή γεννάω ὁ ὁ σπέρμα μικρότης · ὁ γάρ ἐλαχύς καί ὁ ἀρχή ἐλαχύς . ὥστε ἱκανός καί ὁ οὗτος μεταβολή πρός ὁ γεννάω αὐτός ὁ σπέρμα , ὅς συμβαίνω · γίγνομαι γάρ ἐν ὁ μεταβολή μάλα . ὁ δέ μέγας μέγας δέω καί μεταβολή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.14
Διὰ τί τὰ μὲν πολύτεκνα τῶν ζῴων , οἷον ὗς , κύων , λαγώς , τὰ δὲ οὔ , οἷον ἄνθρωπος , λέων ; ἢ ὅτι τὰ μὲν πολλὰς μήτρας καὶ τύπους ἔχει , ἅς καὶ πίμπλασθαι ἐπιθυμεῖ καὶ εἰς ἃ σχίζεται ἡ γονή , τὰ δὲ τοὐναντίον .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν πολύτεκνος ὁ ζῷον , οἷος ὗς , κύων , λαγώς , ὁ δέ οὐ , οἷος ἄνθρωπος , λέων ; ἤ ὅτι ὁ μέν πολύς μήτρα καί τύπος ἔχω , ὅς καί πίμπλημι ἐπιθυμέω καί εἰς ὅς σχίζω ὁ γονή , ὁ δέ ἐναντίος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.15
Διὰ τί ἐλάχιστον διάστημα τῶν ὀμμάτων ὁ ἄνθρωπος ἔχει τῶν ζῴων κατὰ μέγεθος ; ἢ διότι μάλιστα κατὰ φύσιν ἔχει τῶν ἄλλων , ἡ δὲ αἴσθησις φύσει τὸ ἔμπροσθεν · ἐφ’ ὃ γὰρ ἡ κίνησις , τοῦτο δεῖ προορᾶν . ὅσῳ δ’ ἂν ᾖ πλεῖον τὸ διάστημα τῶν ὀμμάτων , τοσούτῳ μᾶλλον αἱ ὄψεις ἔσονται ἐν τῷ πλαγίῳ . εἰ οὖν ἔχειν δεῖ κατὰ φύσιν , ὅτι ὀλίγιστον δεῖ τὸ διάστημα εἶναι · οὕτω γὰρ εἰς τὸ πρόσθεν μάλιστα πορεύσεται . ἔτι δὲ τοῖς ἄλλοις ζῴοις , ἐπεὶ χεῖρας οὐκ ἔχουσιν , ἀναγκαῖον παρορᾶν εἰς τὰ πλάγια . διὸ πλεῖον διέστηκεν τὰ ὄμματα αὐτῶν , καὶ μάλιστα τῶν προβάτων , διὰ τὸ μάλιστα ποιεῖσθαι τὴν πορείαν κύπτοντα .
Lemmas: διά τίς ἐλαχύς διάστημα ὁ ὄμμα ὁ ἄνθρωπος ἔχω ὁ ζῷον κατά μέγεθος ; ἤ διότι μάλα κατά φύσις ἔχω ὁ ἄλλος , ὁ δέ αἴσθησις φύσις ὁ ἔμπροσθεν · ἐπί ὅς γάρ ὁ κίνησις , οὗτος δέω προοράω . ὅσος δέ ἄν εἰμί πολύς ὁ διάστημα ὁ ὄμμα , τοσοῦτος μάλα ὁ ὄψις εἰμί ἐν ὁ πλάγιος . εἰ οὖν ἔχω δέω κατά φύσις , ὅτι ὀλίγος δέω ὁ διάστημα εἰμί · οὕτως γάρ εἰς ὁ πρόσθεν μάλα πορεύω . ἔτι δέ ὁ ἄλλος ζῷον , ἐπεί χείρ οὐ ἔχω , ἀναγκαῖος παροράω εἰς ὁ πλάγιον . διό πολύς διΐστημι ὁ ὄμμα αὐτός , καί μάλα ὁ πρόβατον , διά ὁ μάλα ποιέω ὁ πορεία κύπτω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.16
Διὰ τί τὰ ἄλλα ζῷα τὰ μὲν οὐκ ἐξονειρώττει , τὰ δὲ ὀλιγάκις ; πότερον ὅτι οὐδὲν ὕπτιον κατάκειται , ἐξονειρώττει δὲ οὐδὲν μὴ ὕπτιον ; ἢ ὅτι οὐκ ἐνυπνιάζει τὰ ἄλλα ὁμοίως , ὁ δὲ ἐξονειρωγμὸς μετὰ φαντασίας γίνεται .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄλλος ζῷον ὁ μέν οὐ ἐξονειρώσσω , ὁ δέ ὀλιγάκις ; πότερος ὅτι οὐδείς ὕπτιος κατάκειμαι , ἐξονειρώσσω δέ οὐδείς μή ὕπτιος ; ἤ ὅτι οὐ ἐνυπνιάζω ὁ ἄλλος ὅμοιος , ὁ δέ ἐξονειρωγμός μετά φαντασία γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.17
Διὰ τί τῶν ζῴων τὰ μὲν κινεῖ τὴν κεφαλήν , τὰ δὲ οὐ κινεῖ ; ἢ ὅτι ἔνια οὐκ ἔχει αὐχένα ; διὸ ταῦτα οὐ κινεῖ τὴν κεφαλήν .
Lemmas: διά τίς ὁ ζῷον ὁ μέν κινέω ὁ κεφαλή , ὁ δέ οὐ κινέω ; ἤ ὅτι ἔνιοι οὐ ἔχω αὐχήν ; διό οὗτος οὐ κινέω ὁ κεφαλή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.18
Διὰ τί ἄνθρωπος πτάρνυται τῶν ζῴων μάλιστα ; πότερον ὅτι τοὺς πόρους εὐρεῖς ἔχει δἰ ὧν τὸ πνεῦμα καὶ ὀσμὴ εἰσέρχεται ; τούτοις γὰρ πληρουμένοις πνεύματος πτάρνυται . ὅτι δὲ εὐρεῖς , σημεῖον ὅτι ἥκιστα ὀσφραντικὸν τῶν ἄλλων ζῴων · ἀκριβέστεροι δὲ οἱ λεπτότεροι . εἰ οὖν εἰς μὲν τοὺς εὐρεῖς πλέον καὶ πλεονάκις εἰσέρχεται τὸ ὑγρόν , οὗ πνευματουμένου ὁ πταρμὸς γίνεται , τοιούτους δὲ μάλιστα τῶν ζῴων οἱ ἄνθρωποι ἔχουσι , πλειστάκις ἂν πτάρνοιντο εἰκότως . ἢ ὅτι ἐλάχιστοι κατὰ τὸ μῆκος οἱ μυκτῆρες , ὥστε τὸ θερμανθὲν ὑγρὸν ταχὺ δύναται πνεῦμα γίνεσθαι . ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις διὰ μῆκος καταψύχεται πρότερον .
Lemmas: διά τίς ἄνθρωπος πτάρνυμαι ὁ ζῷον μάλα ; πότερος ὅτι ὁ πόρος εὐρύς ἔχω διά ὅς ὁ πνεῦμα καί ὀσμή εἰσέρχομαι ; οὗτος γάρ πληρόω πνεῦμα πτάρνυμαι . ὅτι δέ εὐρύς , σημεῖον ὅτι ἦκα ὀσφραντικός ὁ ἄλλος ζῷον · ἀκριβής δέ ὁ λεπτός . εἰ οὖν εἰς μέν ὁ εὐρύς πολύς καί πλεονάκις εἰσέρχομαι ὁ ὑγρός , ὅς πνευματόω ὁ πταρμός γίγνομαι , τοιοῦτος δέ μάλα ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος ἔχω , πλειστάκις ἄν πτάρνομαι ἔοικα . ἤ ὅτι ἐλαχύς κατά ὁ μῆκος ὁ μυκτήρ , ὥστε ὁ θερμαίνω ὑγρός ταχύς δύναμαι πνεῦμα γίγνομαι . ἐν δέ ὁ ἄλλος διά μῆκος καταψύχω πρότερος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.19
Διὰ τί ἡ γλῶττα οὐδενὸς πιερὰ τῶν ζῴων ; ἢ ὅτι τὸ πῖον πυκνόν , ἡ δὲ γλῶττα ἀραιὰ φύσει ἐστίν , ὅπως τοὺς χυμοὺς γνωρίζῃ ;
Lemmas: διά τίς ὁ γλῶσσα οὐδείς πιερός ὁ ζῷον ; ἤ ὅτι ὁ πῖον πυκνός , ὁ δέ γλῶσσα ἀραιός φύσις εἰμί , ὅπως ὁ χυμός γνωρίζω ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.20
Διὰ τί τὰ θήλεα συντάσει οὐρεῖ , τὰ δὲ ἄρρενα οὔ ; ἢ ὅτι πορρώτερόν ἐστιν ἡ κύστις ἡ τῶν θηλειῶν , καὶ εἰς βάθος καὶ μῆκος ; μεταξὺ γὰρ αὐτῶν ἡ μήτρα τῆς ἕδρας καὶ τῆς κύστεως . ὥστε δεῖται βίας πλείονος τὸ ἐκπεμπόμενον διά γε τὴν ἀπόστασιν τῆς μήτρας . βιάζεται δὲ συντεῖνον τῷ πνεύματι .
Lemmas: διά τίς ὁ θῆλυς σύντασις οὐρέω , ὁ δέ ἄρσην οὐ ; ἤ ὅτι πρόσω εἰμί ὁ κύστις ὁ ὁ θῆλυς , καί εἰς βάθος καί μῆκος ; μεταξύ γάρ αὐτός ὁ μήτρα ὁ ἕδρα καί ὁ κύστις . ὥστε δέω βία πολύς ὁ ἐκπέμπω διά γε ὁ ἀπόστασις ὁ μήτρα . βιάζω δέ συντείνω ὁ πνεῦμα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.21
Διὰ τί τῶν ζῴων ὅσα μὴ πέτεται , πάντα ἀποβάλλει τὰς χειμερινὰς τρίχας , πλὴν ὑός ; καὶ γὰρ κύων ἀποβάλλει καὶ βοῦς . ἢ ὅτι θερμότατον ἡ ὗς ἐστίν καὶ ἐκ θερμοῦ πεφύκασιν αἱ τρίχες αὐτῇ ; τοιοῦτον γάρ ἐστι τὸ λιπαρόν . τῶν μὲν οὖν ἄλλων ἢ διὰ τὸ ἀποψύχεσθαι τὸ ὑγρὸν ἀποπίπτουσιν , ἢ πέττειν τροφὴν οὐ δυναμένης τῆς οἰκείας θερμότητος , ἢ διὰ τὸ μηδὲν πάσχειν τὴν ὑγρότητα τὴν ἐν αὐτῇ , διὰ τὸ πέττεσθαι καλῶς τὴν τροφήν , οὐκ ἀποβάλλει τὰς τρίχας . ὁπότε γὰρ ἡ αἰτία τῆς ἀποβολῆς ἐστίν , ἱκανὴ ἡ πιότης κωλῦσαι . πρόβατα δὲ καὶ ἄνθρωποι διὰ πλῆθος καὶ πυκνότητα τῆς τριχὸς ἀπαθῆ ἐστίν . οὐ γὰρ διικνεῖται ἡ ψύξις εἰς βάθος , ὥστε πῆξαι τὴν ὑγρότητα ἢ πέψαι κωλῦσαι τὴν θερμότητα .
Lemmas: διά τίς ὁ ζῷον ὅσος μή πέτομαι , πᾶς ἀποβάλλω ὁ χειμερινός θρίξ , πλήν ὗς ; καί γάρ κύων ἀποβάλλω καί βοῦς . ἤ ὅτι θερμός ὁ ὗς εἰμί καί ἐκ θερμός φύω ὁ θρίξ αὐτός ; τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ λιπαρός . ὁ μέν οὖν ἄλλος ἤ διά ὁ ἀποψύχω ὁ ὑγρός ἀποπίπτω , ἤ πέσσω τροφή οὐ δύναμαι ὁ οἰκεῖος θερμότης , ἤ διά ὁ μηδείς πάσχω ὁ ὑγρότης ὁ ἐν αὐτός , διά ὁ πέσσω καλός ὁ τροφή , οὐ ἀποβάλλω ὁ θρίξ . ὁπότε γάρ ὁ αἰτία ὁ ἀποβολή εἰμί , ἱκανός ὁ πιότης κωλύω . πρόβατον δέ καί ἄνθρωπος διά πλῆθος καί πυκνότης ὁ θρίξ ἀπαθής εἰμί . οὐ γάρ διϊκνέομαι ὁ ψῦξις εἰς βάθος , ὥστε πήγνυμι ὁ ὑγρότης ἤ πέσσω κωλύω ὁ θερμότης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.22
Διὰ τί τῶν μὲν προβάτων μαλακώτεραι αἱ τρίχες ἀναφύονται τιλλόμεναι , τῶν δὲ ἀνθρώπων σκληρότεραι ; ἢ ὅτι τῶν μὲν προβάτων ἐκ τοῦ ἐπιπολῆς πεφύκασιν ; διὸ καὶ ἀλύπως ἐκσπῶνται , μενούσης τῆς ἀρχῆς τῆς τροφῆς ἀδιαφθόρου , ἥ ἐστιν ἐν σαρκί . τὰ μὲν οὖν περιττώματα ἀνοιχθέντων ἐξατμίζει μᾶλλον , τὸ δὲ ἔριον σαρκὸς οἰκείαν τροφὴν λαμβάνει · σὰρξ δὲ μαλακοῖς καὶ γλυκέσι τρέφεται . αἱ δὲ τῶν ἀνθρώπων τρίχες ἐκ βάθους πεφυκυῖαι βίᾳ καὶ μετ’ ἀλγηδόνος ἐκσπῶνται . δῆλον δέ · ἐπισπῶνται γὰρ αἷμα . τραυματιζομένου οὖν τοῦ τόπου συμβαίνει αὐτὸν καὶ οὐλοῦσθαι . διὸ τέλος μὲν συμβαίνει γίνεσθαι τοῖς τιλλομένοις · ἕως δ’ ἂν ἀνίωσι τρίχες , σκληρὰς ἀνιέναι διὰ τὸ τὴν μὲν τροφώδη τῆς σαρκὸς ἐκλελοιπέναι πᾶσαν τροφήν , ἐκ περιττωμάτων δ’ αὐτὰς γίνεσθαι . σημεῖον δέ · τῶν μὲν γὰρ πρὸς μεσημβρίαν πάντων σκληραί εἰσιν αἱ τρίχες διὰ τὸ τὸ ἐκτὸς θερμὸν εἰς βάθος διικνούμενον ἐξατμίζειν τὴν εὔπεπτον τροφήν , τῶν δὲ ὑπὸ τὰς ἄρκτους μαλακαί · τούτοις γὰρ ἐπιπολῆς μᾶλλόν ἐστιν τό θ’ αἷμα καὶ οἱ γλυκεῖς χυμοί · διὸ καὶ εὔχροοί εἰσιν .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν πρόβατον μαλακός ὁ θρίξ ἀναφύω τίλλω , ὁ δέ ἄνθρωπος σκληρός ; ἤ ὅτι ὁ μέν πρόβατον ἐκ ὁ ἐπιπολή φύω ; διό καί ἄλυπος ἐκσπάω , μένω ὁ ἀρχή ὁ τροφή ἀδιάφθορος , ὅς εἰμί ἐν σάρξ . ὁ μέν οὖν περίσσωμα ἀνοίγνυμι ἐξατμίζω μάλα , ὁ δέ ἔριον σάρξ οἰκεῖος τροφή λαμβάνω · σάρξ δέ μαλακός καί γλυκύς τρέφω . ὁ δέ ὁ ἄνθρωπος θρίξ ἐκ βάθος φύω βία καί μετά ἀλγηδών ἐκσπάω . δῆλος δέ · ἐπισπάω γάρ αἷμα . τραυματίζω οὖν ὁ τόπος συμβαίνω αὐτός καί οὐλόομαι . διό τέλος μέν συμβαίνω γίγνομαι ὁ τίλλω · ἕως δέ ἄν ἀνίημι θρίξ , σκληρός ἀνίημι διά ὁ ὁ μέν τροφώδης ὁ σάρξ ἐκλείπω πᾶς τροφή , ἐκ περίσσωμα δέ αὐτός γίγνομαι . σημεῖον δέ · ὁ μέν γάρ πρός μεσημβρία πᾶς σκληρός εἰμί ὁ θρίξ διά ὁ ὁ ἐκτός θερμός εἰς βάθος διικνέομαι ἐξατμίζω ὁ εὔπεπτος τροφή , ὁ δέ ὑπό ὁ ἄρκτος μαλακός · οὗτος γάρ ἐπιπολή μάλα εἰμί ὁ τε αἷμα καί ὁ γλυκύς χυμός · διό καί εὔχροος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.23
Διὰ τί αἱ μὲν τῶν προβάτων τρίχες ὅσῳ ἂν μακρότεραι ὦσι , σκληρότεραι γίνονται , αἱ δὲ τῶν ἀνθρώπων μαλακώτεραι ; ἢ ὅτι αἱ τῶν προβάτων , οἵαν εἴρηται τροφὴν ἔχουσαι , μακρὰν τῆς ἀρχῆς ἀπαρτώμεναι ἀτροφώτεραί εἰσι , καὶ ῥᾳδίως ἐξ αὐτῶν ἐξατμίζεται ὑπὸ τοῦ θερμοῦ ἡ ἐνυπάρχουσα τροφὴ δι’ εὐπεψίαν ; ξηραινόμεναι δὲ ξηρότεραι γίνονται · τὸ γὰρ ὑγρὸν μαλακόν . αἱ δὲ τῶν ἀνθρώπων ἐλάττω μέν , μᾶλλον δὲ τῆς ἀρχῆς . πέττεται δὲ αὐταῖς μᾶλλον διὰ τὸ ἐλάττω εἶναι · πεττομένη δὲ μαλακωτέραν ποιεῖ τὴν τρίχα · πάντα γὰρ τὰ πεπεμμένα τῶν ἀπέπτων μαλακώτερά ἐστιν . ἐκ περιττώματος γὰρ πλείστου ἡ τοῦ ἀνθρώπου θρὶξ ἢ ἡ τοῦ προβάτου . σημεῖον δέ · τὰ γὰρ νέα πρόβατα τῶν παλαιῶν μαλακώτερα ἔχει τὰ ἔρια .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ὁ πρόβατον θρίξ ὅσος ἄν μακρός εἰμί , σκληρός γίγνομαι , ὁ δέ ὁ ἄνθρωπος μαλακός ; ἤ ὅτι ὁ ὁ πρόβατον , οἷος λέγω τροφή ἔχω , μακρός ὁ ἀρχή ἀπαρτάω ἄτροφος εἰμί , καί ῥᾴδιος ἐκ αὐτός ἐξατμίζω ὑπό ὁ θερμός ὁ ἐνυπάρχω τροφή διά εὐπεψία ; ξηραίνω δέ ξηρός γίγνομαι · ὁ γάρ ὑγρός μαλακός . ὁ δέ ὁ ἄνθρωπος ἐλαχύς μέν , μάλα δέ ὁ ἀρχή . πέσσω δέ αὐτός μάλα διά ὁ ἐλαχύς εἰμί · πέσσω δέ μαλακός ποιέω ὁ θρίξ · πᾶς γάρ ὁ πέμπω ὁ ἄπεπτος μαλακός εἰμί . ἐκ περίσσωμα γάρ πολύς ὁ ὁ ἄνθρωπος θρίξ ἤ ὁ ὁ πρόβατον . σημεῖον δέ · ὁ γάρ νέος πρόβατον ὁ παλαιός μαλακός ἔχω ὁ ἔριον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.24
Διὰ τί οἱ ἄνθρωποι καὶ οἱ ὄρνιθες οἱ δασεῖς λάγνοι εἰσίν ; ἢ ὅτι θερμοὶ καὶ ὑγροὶ τὴν φύσιν εἰσί , δεῖ δὲ ἀμφοῖν πρὸς τὴν ὀχείαν . τὸ μὲν γὰρ θερμὸν ἐκκρίνει , τὸ δὲ ὑγρὸν ἐκκρίνεται . διὰ τὸ αὐτὸ δὲ καὶ οἱ χωλοὶ ἄνδρες · ἡ γὰρ τροφὴ αὐτοῖς ὀλίγη κάτω μὲν ἀφικνεῖται διὰ τὴν ἀναπηρίαν τῶν σκελῶν , εἰς δὲ τὸν ἐπάνω τόπον ἔρχεται πολλὴ καὶ εἰς σπέρμα συγκρίνεται .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ὄρνις ὁ δασύς λάγνος εἰμί ; ἤ ὅτι θερμός καί ὑγρός ὁ φύσις εἰμί , δέω δέ ἄμφω πρός ὁ ὀχεία . ὁ μέν γάρ θερμός ἐκκρίνω , ὁ δέ ὑγρός ἐκκρίνω . διά ὁ αὐτός δέ καί ὁ χωλός ἀνήρ · ὁ γάρ τροφή αὐτός ὀλίγος κάτω μέν ἀφικνέομαι διά ὁ ἀναπηρία ὁ σκέλος , εἰς δέ ὁ ἐπάνω τόπος ἔρχομαι πολύς καί εἰς σπέρμα συγκρίνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.25
Διὰ τί ὁ ἄνθρωπος χαίτην οὐκ ἔχει ; ἢ διότι πώγωνα ἔχει , ὥστε ἡ ἐκεῖ ἀπελθοῦσα τροφὴ τῆς τοιαύτης περιττώσεως εἰς τὰς σιαγόνας ἔρχεται ;
Lemmas: διά τίς ὁ ἄνθρωπος χαίτη οὐ ἔχω ; ἤ διότι πώγων ἔχω , ὥστε ὁ ἐκεῖ ἀπέρχομαι τροφή ὁ τοιοῦτος περίσσωσις εἰς ὁ σιαγών ἔρχομαι ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.26
Διὰ τί πάντα τὰ ζῷα ἀρτίους τοὺς πόδας ἔχει ; ἢ ὅτι οὐκ ἐνδέχεται κινεῖσθαι μὴ ἑστηκότος τινός , ἂν μὴ ἅλληται ; ἐπεὶ τοίνυν ἐκ δυοῖν τινοῖν κίνησιν ἀνάγκη τῇ πορείᾳ εἶναι , ἔκ τε κινήσεως καὶ στάσεως , ταῦτα δὲ δύο καὶ ἄρτια ἤδη . καὶ τετράποδα , διότι πλείους · τοὺς μὲν γὰρ δύο κινεῖ , οἱ δὲ δύο ἑστήκασι , καὶ οἱ ἕξ · καὶ τὰ ἄλλα δὲ δύο ἔτι · τούτων δὲ τὸ μὲν κινεῖται , τὸ δὲ ἕστηκεν .
Lemmas: διά τίς πᾶς ὁ ζῷον ἄρτιος ὁ πούς ἔχω ; ἤ ὅτι οὐ ἐνδέχομαι κινέω μή ἵστημι τις , ἐάν μή ἅλλομαι ; ἐπεί τοίνυν ἐκ δύο τινός κίνησις ἀνάγκη ὁ πορεία εἰμί , ἐκ τε κίνησις καί στάσις , οὗτος δέ δύο καί ἄρτιος ἤδη . καί τετράπους , διότι πολύς · ὁ μέν γάρ δύο κινέω , ὁ δέ δύο ἵστημι , καί ὁ ἕξ · καί ὁ ἄλλος δέ δύο ἔτι · οὗτος δέ ὁ μέν κινέω , ὁ δέ ἵστημι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.27
Διὰ τί τοῖς μὲν ἵπποις καὶ τοῖς ὄνοις ἐκ τῶν οὐλῶν φύονται τρίχες , τοῖς δὲ ἀνθρώποις οὔ ; ἢ διότι τοῖς μὲν ἄλλοις ζῴοις ἐστὶ τὸ δέρμα μέρος τῆς σαρκός , ἀνθρώπῳ δὲ καθάπερ πάθος σαρκός ; δοκεῖ γὰρ αὐτοῖς τὸ ἐπιπολῆς καταψυχόμενον στερεώτερον γίνεσθαι , καθάπερ τῶν ἑφθῶν ἀλεύρων αἱ γραῖαι καλούμεναι . ἐπεὶ οὖν κἀκεῖναί εἰσιν ἄλευρον ἑφθόν , καὶ τὸ τοῦ ἀνθρώπου καλούμενον δέρμα σὰρξ ἂν εἴη τραυματισθέντος δὲ ἢ τριβέντος ἀνθρώπου μὲν τὴν σάρκα συμβαίνει πυκνοῦσθαι · διὸ ἠλλοιωμένης τῆς ἐπιπολῆς σαρκὸς οὐ τὴν αὐτὴν φύσιν λαμβάνει τὰ τραύματα ἧπερ καὶ ἐκ γενετῆς · ἀλλοιωθείσης δ’ αὐτῆς μὴ γίνεσθαι ἔτι τὸ ἐξ αὐτῆς οὐθὲν ἄτοπον , καθάπερ καὶ ἐκ τῶν ἀλωπεκιῶν καλουμένων · καὶ γὰρ αὗται τῆς ἐπιπολῆς σαρκὸς φθοραὶ καὶ ἀλλοιώσεις εἰσίν . τῶν δὲ ὑποζυγίων τριβέντων καὶ ὑγιαζομένων πάλιν ἀναπληροῦται τὰ νενοσηκότα μέρη τοῦ σώματος τῶν αὐτῶν μέν , ἀσθενεστέρων δ’ ἢ ἐξ ἀρχῆς ἦν . ἐπεὶ δ’ ἐστὶ καὶ τὸ δέρμα μέρος αὐτῶν , γίνοιντό τε ἂν καὶ φύοιντο τρίχες ( ἐκ δέρματος γὰρ φύονται τρίχες ) , λευκαὶ δὲ φύονται διὰ τὸ τὸ δέρμα ἀσθενέστερον γεγονέναι τοῦ ἐξ ἀρχῆς , καὶ τὴν λευκὴν ἀσθενεστάτην εἶναι τρίχα .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ἵππος καί ὁ ὄνος ἐκ ὁ οὐλή φύω θρίξ , ὁ δέ ἄνθρωπος οὐ ; ἤ διότι ὁ μέν ἄλλος ζῷον εἰμί ὁ δέρμα μέρος ὁ σάρξ , ἄνθρωπος δέ καθά πάθος σάρξ ; δοκέω γάρ αὐτός ὁ ἐπιπολή καταψύχω στερεός γίγνομαι , καθά ὁ ἑφθός ἄλευρον ὁ γραῖα καλέω . ἐπεί οὖν κἀκείνης εἰμί ἄλευρον ἑφθός , καί ὁ ὁ ἄνθρωπος καλέω δέρμα σάρξ ἄν εἰμί τραυματίζω δέ ἤ τρίβω ἄνθρωπος μέν ὁ σάρξ συμβαίνω πυκνόω · διό ἀλλοιόω ὁ ἐπιπολή σάρξ οὐ ὁ αὐτός φύσις λαμβάνω ὁ τραῦμα ὅς καί ἐκ γενετή · ἀλλοιόω δέ αὐτός μή γίγνομαι ἔτι ὁ ἐκ αὐτός οὐδείς ἄτοπος , καθά καί ἐκ ὁ ἀλωπεκία καλέω · καί γάρ οὗτος ὁ ἐπιπολή σάρξ φθορά καί ἀλλοίωσις εἰμί . ὁ δέ ὑποζύγιον τρίβω καί ὑγιάζω πάλιν ἀναπληρόω ὁ νοσέω μέρος ὁ σῶμα ὁ αὐτός μέν , ἀσθενής δέ ἤ ἐκ ἀρχή εἰμί . ἐπεί δέ εἰμί καί ὁ δέρμα μέρος αὐτός , γίγνομαι τε ἄν καί φύω θρίξ ( ἐκ δέρμα γάρ φύω θρίξ ) , λευκός δέ φύω διά ὁ ὁ δέρμα ἀσθενής γίγνομαι ὁ ἐκ ἀρχή , καί ὁ λευκός ἀσθενής εἰμί θρίξ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.28
Διὰ τί ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις ζῴοις διαμένει ὁμοίως τὰ δίδυμα , θήλεος καὶ ἄρσενος ὄντος , ἐν δὲ τοῖς ἀνθρώποις οὔ ; ἢ διότι τούτῳ ἀσθενῆ μάλιστα τὰ δίδυμα · μονοτόκον γάρ ἐστιν . ἐν δὲ τοῖς διδύμοις παρὰ φύσιν τὸ θῆλυ γίνεσθαι καὶ ἄρρεν , ὥστε ὃ μάλιστά ἐστι παρὰ φύσιν , τοῦτο καὶ ἀσθενέστατον .
Lemmas: διά τίς ἐν μέν ὁ ἄλλος ζῷον διαμένω ὅμοιος ὁ δίδυμος , θῆλυς καί ἄρσην εἰμί , ἐν δέ ὁ ἄνθρωπος οὐ ; ἤ διότι οὗτος ἀσθενής μάλα ὁ δίδυμος · μονοτόκος γάρ εἰμί . ἐν δέ ὁ δίδυμος παρά φύσις ὁ θῆλυς γίγνομαι καί ἄρσην , ὥστε ὅς μάλα εἰμί παρά φύσις , οὗτος καί ἀσθενής .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.29
Διὰ τί τοῖς μὲν ἵπποις καὶ τοῖς ὄνοις ἐκ τῶν οὐλῶν φύονται τρίχες , τοῖς δὲ ἀνθρώποις οὔ ; ἢ διότι ἡ οὐλὴ κωλύει διὰ τὴν πύκνωσιν ἢ διὰ τὸ φθείρειν τὴν τροφήν ; τοῖς μὲν οὖν ἀνθρώποις παντελῶς κωλύει διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς τριχός , τοῖς δὲ ἵπποις οὐκ ἐκώλυσεν , διέφθειρε δέ .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ἵππος καί ὁ ὄνος ἐκ ὁ οὐλή φύω θρίξ , ὁ δέ ἄνθρωπος οὐ ; ἤ διότι ὁ οὐλή κωλύω διά ὁ πύκνωσις ἤ διά ὁ φθείρω ὁ τροφή ; ὁ μέν οὖν ἄνθρωπος παντελής κωλύω διά ὁ ἀσθένεια ὁ θρίξ , ὁ δέ ἵππος οὐ κωλύω , διαφθείρω δέ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.30
Διὰ τί τοῖς ζῴοις ἄρτιοι πόδες ; ἢ ὅτι παντὸς μὲν τοῦ κινουμένου ἀνάγκη τι ἠρεμεῖν , συνέβαινεν δὲ περιττῶν ὄντων μὴ γίνεσθαι τοῦτο · ὅπερ κατὰ τὴν ἀντιστοιχίαν τῶν ποδῶν ἦν ἡ κίνησις .
Lemmas: διά τίς ὁ ζῷον ἄρτιος πούς ; ἤ ὅτι πᾶς μέν ὁ κινέω ἀνάγκη τις ἠρεμέω , συμβαίνω δέ περισσός εἰμί μή γίγνομαι οὗτος · ὅς κατά ὁ ἀντιστοιχία ὁ πούς εἰμί ὁ κίνησις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.31
Διὰ τί ἐλάττω χρόνον τὰ ζῷα καθεύδει ἢ ἐγρήγορεν , οὐ συνεχῶς δέ ; ἢ διὰ τὸ μὴ ἅμα πᾶσαν πέττεσθαι τὴν περίττωσιν ; ἀλλ’ ὅταν τι πεφθῇ , κουφισθὲν διεγείρεται . καὶ πλεονάκις δ’ ἐγείρονται , ὅσοις ψυχρὸς ὁ τόπος ὁ πέττων ἐστὶν τὴν περίττωσιν · ταχὺ γὰρ παύεται καὶ πολλάκις , ἡ δὲ διάπαυσις ἔγερσίς ἐστιν . ἡδὺ δέ , οὐδὲ εἰκός , διὰ τὸ ἀνάπαυσιν εἶναι φαίνεται . ἀλλ’ οὐδ’ ἐνταῦθα πλείω χρόνον ἡ ἀνάπαυσις γίνεται τῶν κατὰ φύσιν ἔργων · οὐδ’ εἰ τὸ ἐσθίειν ἥδιον τοῦ μή , ὅμως πλείω χρόνον ἐσθίουσιν ἢ ἀσιτοῦσιν .
Lemmas: διά τίς ἐλαχύς χρόνος ὁ ζῷον καθεύδω ἤ ἐγείρω , οὐ συνεχής δέ ; ἤ διά ὁ μή ἅμα πᾶς πέσσω ὁ περίσσωσις ; ἀλλά ὅταν τις πέσσω , κουφίζω διεγείρω . καί πλεονάκις δέ ἐγείρω , ὅσος ψυχρός ὁ τόπος ὁ πέσσω εἰμί ὁ περίσσωσις · ταχύς γάρ παύω καί πολλάκις , ὁ δέ διάπαυσις ἔγερσις εἰμί . ἡδύς δέ , οὐδέ ἔοικα , διά ὁ ἀνάπαυσις εἰμί φαίνω . ἀλλά οὐδέ ἐνταῦθα πολύς χρόνος ὁ ἀνάπαυσις γίγνομαι ὁ κατά φύσις ἔργον · οὐδέ εἰ ὁ ἐσθίω ἡδύς ὁ μή , ὅμως πολύς χρόνος ἐσθίω ἤ ἀσιτέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.32
Διὰ τί τῶν ζῴων τὰ μὲν εὐθὺς ἀκολουθεῖ τοῖς γεννήσασι , τὰ δ’ ὀψέ , οἷον ἄνθρωπος , ἢ μόλις , ἢ οὐδέποτε ; ἢ διότι τὰ μὲν ταχὺ ἀπολαμβάνει τὸ γνωρίζειν , τὰ δ’ ὀψέ ; καὶ τὰ μὲν ἀναίσθητα τοῦ ὠφελοῦντος , τὰ δὲ ἔχει αἴσθησιν . ὅσα μὲν οὖν ἄμφω ἔχει ταῦτα ( λέγω δ’ οἷον καὶ αἴσθησιν τοῦ ὠφελοῦντος καὶ ἐπιτέλεσιν τοῦ σώματος ) , ἀκολουθεῖ , τὰ δὲ μὴ ἄμφω οὐ ποιεῖ τοῦτο · δεῖ γὰρ δύνασθαι καὶ διαισθάνεσθαι .
Lemmas: διά τίς ὁ ζῷον ὁ μέν εὐθύς ἀκολουθέω ὁ γεννάω , ὁ δέ ὀψέ , οἷος ἄνθρωπος , ἤ μόλις , ἤ οὐδέποτε ; ἤ διότι ὁ μέν ταχύς ἀπολαμβάνω ὁ γνωρίζω , ὁ δέ ὀψέ ; καί ὁ μέν ἀναίσθητος ὁ ὠφελέω , ὁ δέ ἔχω αἴσθησις . ὅσος μέν οὖν ἄμφω ἔχω οὗτος ( λέγω δέ οἷος καί αἴσθησις ὁ ὠφελέω καί ἐπιτέλεσις ὁ σῶμα ) , ἀκολουθέω , ὁ δέ μή ἄμφω οὐ ποιέω οὗτος · δέω γάρ δύναμαι καί διαισθάνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.33
Διὰ τί λεύκη οὐ γίνεται τοῖς ἄλλοις ζῴοις ; πότερον ὅτι τοῖς μὲν ἄλλοις νόσημα , τοῖς δὲ ἀνθρώποις γίνεται διάλευκα τὰ δέρματα καὶ αἱ τρίχες αὐτῶν ; ἀλλ’ ὅμως ἀπορήσειεν ἄν τις διὰ τί ὕστερον οὐ γίνεται , ἀλλ’ ἐκ γενετῆς ἡ ποικιλία . ἢ ὅτι τὰ δέρματα τῶν ἄλλων ζῴων σκληρά , ἄνθρωπος δὲ φύσει λεπτοδερμότατον ; ἡ δὲ λεύκη πνεύματός ἐστιν ἔκκρισις , ὃ κωλύεται διὰ τὴν πυκνότητα ἐξιέναι τοῖς ἄλλοις ζῴοις τοῦ δέρματος .
Lemmas: διά τίς λεύκη οὐ γίγνομαι ὁ ἄλλος ζῷον ; πότερος ὅτι ὁ μέν ἄλλος νόσημα , ὁ δέ ἄνθρωπος γίγνομαι διάλευκος ὁ δέρμα καί ὁ θρίξ αὐτός ; ἀλλά ὅμως ἀπορέω ἄν τις διά τίς ὕστερον οὐ γίγνομαι , ἀλλά ἐκ γενετή ὁ ποικιλία . ἤ ὅτι ὁ δέρμα ὁ ἄλλος ζῷον σκληρός , ἄνθρωπος δέ φύσις λεπτόδερμος ; ὁ δέ λεύκη πνεῦμα εἰμί ἔκκρισις , ὅς κωλύω διά ὁ πυκνότης ἐξέρχομαι ὁ ἄλλος ζῷον ὁ δέρμα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.34
Διὰ τί δὲ ἐν μὲν τῇ λεύκῃ πολιαὶ γίνονται , ὅπου δὲ πολιαί , οὐκ ἀεὶ λεύκη ; ἢ διότι αἱ τρίχες ἐκ τοῦ δέρματός εἰσιν , ἡ δὲ πολιὰ ὥσπερ σαπρότης τις τῶν τριχῶν ἐστιν . ὅταν μὲν οὖν τὸ δέρμα κάμνῃ , ἀνάγκη καὶ τὴν τρίχα ἐξ ἐκείνου οὖσαν κάμνειν · ὅταν δὲ ἡ θρίξ , οὐκ ἀνάγκη τὸ δέρμα .
Lemmas: διά τίς δέ ἐν μέν ὁ λεύκη πολιός γίγνομαι , ὅπου δέ πολιός , οὐ ἀεί λεύκη ; ἤ διότι ὁ θρίξ ἐκ ὁ δέρμα εἰμί , ὁ δέ πολιά ὥσπερ σαπρότης τις ὁ θρίξ εἰμί . ὅταν μέν οὖν ὁ δέρμα κάμνω , ἀνάγκη καί ὁ θρίξ ἐκ ἐκεῖνος εἰμί κάμνω · ὅταν δέ ὁ θρίξ , οὐ ἀνάγκη ὁ δέρμα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.35
Διὰ τί τῶν ζῴων τὰ μὲν χαλεπά ἐστι μετὰ τὸν τόκον , οἷον κύων καὶ ὗς , τὰ δὲ οὐδὲν ἐπιδήλως , οἷον γυνή , πρόβατον ; ἢ ὅτι ὅσα μὲν περιττωματικὰ πραέα ; ἀπέρχεται γὰρ ἐν τῷ τόκῳ τὰ λυποῦντα . ὅσοις δὲ ἀπὸ τῶν εὖ ἐχόντων γίνεται ἡ ἀφαίρεσις , ... ὥστε ἡ ἰσχνότης ποιεῖ διὰ τὴν ἕξιν τὴν ὀργήν , ὥσπερ καὶ αἱ ἀλεκτορίδες οὐ τεκοῦσαι χαλεπαί , ἀλλ’ ἐπῳάζουσαι , διὰ τὴν ἀσιτίαν .
Lemmas: διά τίς ὁ ζῷον ὁ μέν χαλεπός εἰμί μετά ὁ τόκος , οἷος κύων καί ὗς , ὁ δέ οὐδείς ἐπίδηλος , οἷος γυνή , πρόβατον ; ἤ ὅτι ὅσος μέν περισσωματικός πρᾶος ; ἀπέρχομαι γάρ ἐν ὁ τόκος ὁ λυπέω . ὅσος δέ ἀπό ὁ εὖ ἔχω γίγνομαι ὁ ἀφαίρεσις , ... ὥστε ὁ ἰσχνότης ποιέω διά ὁ ἕξις ὁ ὀργή , ὥσπερ καί ὁ ἀλεκτορίς οὐ τίκτω χαλεπός , ἀλλά ἐπῳάζω , διά ὁ ἀσιτία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.36
Διὰ τί οἱ εὐνοῦχοι τὰ μὲν ἄλλα εἰς τὸ θῆλυ διαφθειρόμενοι μεταβάλλουσιν · καὶ γὰρ φωνὴν θηλυκὴν ἴσχουσιν καὶ ὀξύτητα καὶ ἀναρθρίαν , καὶ οὕτω σφόδρα μεταπίπτουσιν ὡς καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις τὰ ἐκτεμνόμενα . ἐναντίως δ’ οἱ ταῦροι καὶ οἱ κριοὶ τὰ κέρατα ἴσχουσι , διότι καὶ τὰ θήλεα ἐναντίως αὐτῶν ἔχει . διὸ οἱ μὲν μείζω ἐκτεμνόμενοι ἴσχουσιν , οἱ δὲ ἐλάττω . τὸ δὲ μέγεθος μόνον οἱ εὐνοῦχοι εἰς τὸ ἄρρεν μεταβάλλουσιν · μείζους γὰρ γίνονται . ἔστι δὲ τοῦτο τοῦ ἄρρενος · τὰ γὰρ θήλεα ἐλάττω ἐστὶ τῶν ἀρρένων . ἢ οὐδὲ τοῦτο εἰς τὸ ἄρρεν , ἀλλ’ εἰς τὸ θῆλυ ; οὐ γὰρ εἰς πᾶν τὸ μέγεθος , ἀλλ’ εἰς τὸ μῆκος μόνον , τὸ δὲ ἄρρεν καὶ εἰς πλάτος καὶ εἰς βάθος · τότε γὰρ τετελείωται . ἔτι δὲ ὡς ἔχει τὸ θῆλυ πρὸς τὸ ἄρρεν , οὕτως αὐτοῦ τοῦ θήλεος ἡ παρθένος πρὸς τὴν γυναῖκα · ἡ μὲν γὰρ ἤδη γενναία , ἡ δὲ οὔ . εἰς τὴν τούτων οὖν μεταβάλλει · ἐπὶ μῆκος γὰρ ταύταις ἡ αὔξησις . διὸ καὶ Ὅμηρος εὖ τὸ μῆκος δ’ ἔπορ’ Ἄρτεμις ἁγνή , ὡς διὰ τὴν παρθενίαν , ὅ εἶχε , δυναμένης δοῦναι . οὔκουν εἰς τὸ ἄρρεν κατὰ τὸ μέγεθος μεταβάλλει . οὐ γὰρ εἰς τὸ τέλειον μεταβάλλει . οἱ δὲ εὐνοῦχοι εἰς μέγεθος τὸ μῆκος ἐπιδιδόασιν .
Lemmas: διά τίς ὁ εὐνοῦχος ὁ μέν ἄλλος εἰς ὁ θῆλυς διαφθείρω μεταβάλλω · καί γάρ φωνή θηλυκός ἴσχω καί ὀξύτης καί ἀναρθρία , καί οὕτως σφόδρα μεταπίπτω ὡς καί ἐν ὁ ἄλλος ζῷον ὁ ἐκτέμνω . ἐναντίος δέ ὁ ταῦρος καί ὁ κριός ὁ κέρας ἴσχω , διότι καί ὁ θῆλυς ἐναντίος αὐτός ἔχω . διό ὁ μέν μέγας ἐκτέμνω ἴσχω , ὁ δέ ἐλαχύς . ὁ δέ μέγεθος μόνος ὁ εὐνοῦχος εἰς ὁ ἄρσην μεταβάλλω · μέγας γάρ γίγνομαι . εἰμί δέ οὗτος ὁ ἄρσην · ὁ γάρ θῆλυς ἐλαχύς εἰμί ὁ ἄρσην . ἤ οὐδέ οὗτος εἰς ὁ ἄρσην , ἀλλά εἰς ὁ θῆλυς ; οὐ γάρ εἰς πᾶς ὁ μέγεθος , ἀλλά εἰς ὁ μῆκος μόνος , ὁ δέ ἄρσην καί εἰς πλάτος καί εἰς βάθος · τότε γάρ τελειόω . ἔτι δέ ὡς ἔχω ὁ θῆλυς πρός ὁ ἄρσην , οὕτως αὐτός ὁ θῆλυς ὁ παρθένος πρός ὁ γυνή · ὁ μέν γάρ ἤδη γενναῖος , ὁ δέ οὐ . εἰς ὁ οὗτος οὖν μεταβάλλω · ἐπί μῆκος γάρ οὗτος ὁ αὔξησις . διό καί Ὅμηρος εὖ ὁ μῆκος δέ πόρω Ἄρτεμις ἁγνός , ὡς διά ὁ παρθενία , ὅς ἔχω , δύναμαι δίδωμι . οὔκουν εἰς ὁ ἄρσην κατά ὁ μέγεθος μεταβάλλω . οὐ γάρ εἰς ὁ τέλειος μεταβάλλω . ὁ δέ εὐνοῦχος εἰς μέγεθος ὁ μῆκος ἐπιδίδωμι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.37
Διὰ τί οἱ εὐνοῦχοι ἢ ὅλως οὐκ ἴσχουσιν ἢ ἧττον ἰξίας ; ἢ ὅτι μεταβάλλουσι τὴν φύσιν ἐν τῇ ἐκτμήσει εἰς τὰ ἄγονα ; τοιαῦτα δὲ παῖς καὶ γυνή , ὧν οὐδέτερον ἴσχει ἰξίας , εἰ μή τι σπάνιον γυνή .
Lemmas: διά τίς ὁ εὐνοῦχος ἤ ὅλος οὐ ἴσχω ἤ ἥσσων ἰξία ; ἤ ὅτι μεταβάλλω ὁ φύσις ἐν ὁ ἔκτμησις εἰς ὁ ἄγονος ; τοιοῦτος δέ παῖς καί γυνή , ὅς οὐδέτερος ἴσχω ἰξία , εἰ μή τις σπάνιος γυνή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.38
Διὰ τί μᾶλλον ἄνθρωπος πολλὰς φωνὰς ἀφίησιν , τὰ δὲ ἄλλα μίαν , ἀδιάφορα ὄντα τῷ εἴδει ; καὶ τοῦ ἀνθρώπου μία φωνή , ἀλλὰ διάλεκτοι πολλαί .
Lemmas: διά τίς μάλα ἄνθρωπος πολύς φωνή ἀφίημι , ὁ δέ ἄλλος εἷς , ἀδιάφορος εἰμί ὁ εἶδος ; καί ὁ ἄνθρωπος εἷς φωνή , ἀλλά διάλεκτος πολύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.39
Διὰ τί δὲ αὕτη ἄλλη , τοῖς δὲ ἄλλοις οὔ ; ἢ ὅτι οἱ μὲν ἄνθρωποι γράμματα πολλὰ φθέγγονται , τῶν δὲ ἄλλων τὰ μὲν οὐδέν , ἔνια δὲ δύο ἢ τρία τῶν ἀφώνων ; ταῦτα δὲ ποιεῖ μετὰ τῶν φωνηέντων τὴν διάλεκτον . ἔστι δὲ ὁ λόγος οὐ τὸ τῇ φωνῇ σημαίνειν , ἀλλὰ τοῖς πάθεσιν αὐτῆς , καὶ μὴ ὅτι ἀλγεῖ ἢ χαίρει . τὰ δὲ γράμματα πάθη ἐστὶ τῆς φωνῆς . ὁμοίως δὲ οἵ τε παῖδες καὶ τὰ θηρία δηλοῦσιν · οὐ γάρ πω οὐδὲ τὰ παιδία φθέγγονται τὰ γράμματα .
Lemmas: διά τίς δέ αὐτός ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος οὐ ; ἤ ὅτι ὁ μέν ἄνθρωπος γράμμα πολύς φθέγγομαι , ὁ δέ ἄλλος ὁ μέν οὐδείς , ἔνιοι δέ δύο ἤ τρεῖς ὁ ἄφωνος ; οὗτος δέ ποιέω μετά ὁ φωνήεις ὁ διάλεκτος . εἰμί δέ ὁ λόγος οὐ ὁ ὁ φωνή σημαίνω , ἀλλά ὁ πάθος αὐτός , καί μή ὅτι ἀλγέω ἤ χαίρω . ὁ δέ γράμμα πάθος εἰμί ὁ φωνή . ὅμοιος δέ ὁ τε παῖς καί ὁ θηρίον δηλόω · οὐ γάρ πω οὐδέ ὁ παιδίον φθέγγομαι ὁ γράμμα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.40
Διὰ τί μόνον τῶν ἄλλων ζῴων ἄνθρωπος γίνεται ἰσχνόφωνον ; πότερον ὅτι καὶ ἐνεόν , ἡ δὲ ἰσχνοφωνία ἐνεότης ἐστίν ; ἀλλὰ δὴ καὶ οὐδ’ ὅλως πεπλήρωται τοῦτο τὸ μόριον . ἢ ὅτι κοινωνεῖ μᾶλλον λόγου , τὰ δ’ ἄλλα φωνῆς ; ἔστι δὲ ἡ ἰσχνοφωνία οὐ κατὰ τὸ ὄνομα ἓν ἢ οὐδὲ συνεχῶς διεξιέναι .
Lemmas: διά τίς μόνος ὁ ἄλλος ζῷον ἄνθρωπος γίγνομαι ἰσχνόφωνος ; πότερος ὅτι καί ἐνεός , ὁ δέ ἰσχνοφωνία ἐνεότης εἰμί ; ἀλλά δή καί οὐδέ ὅλος πληρόω οὗτος ὁ μόριον . ἤ ὅτι κοινωνέω μάλα λόγος , ὁ δέ ἄλλος φωνή ; εἰμί δέ ὁ ἰσχνοφωνία οὐ κατά ὁ ὄνομα εἷς ἤ οὐδέ συνεχής διεξέρχομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.41
Διὰ τί ἄνθρωπος γίνεται ἐκ γενετῆς χωλὸς μάλιστα τῶν ἄλλων ζῴων ; πότερον ὅτι ἰσχυρὰ τῶν ἄλλων ἐστὶ σκέλη τῶν ζῴων ; ὀστώδη γὰρ καὶ νευρώδη καὶ τετράποδα καὶ οἱ ὄρνιθες ἔχουσιν , οἱ δὲ ἄνθρωποι σαρκώδη · διὰ τὴν ἁπαλότητα οὖν θᾶττον πηροῦνται ἐν τῇ κινήσει . ἢ διότι μόνον τῶν ζῴων πολλοὺς ἔχει χρόνους τῆς γενέσεως ; καὶ γὰρ ἑπτάμηνα καὶ ὀκτάμηνα καὶ δεκάμηνα γίνεται . τοῖς δ’ ἄλλοις εἷς χρόνος τῆς τελειώσεως γέγονεν οὐ διατρίψας · τοῖς δ’ ἀνθρώποις πολὺς ὁ χρόνος γίνεται τῆς ἐν πλήθει διατριβῆς , ὥστε κινουμένων διὰ τὸ ἁπαλὰ εἶναι καὶ θραύεται τὰ ἀκρωτήρια ἐν τῷ πλείονι χρόνῳ πλείω .
Lemmas: διά τίς ἄνθρωπος γίγνομαι ἐκ γενετή χωλός μάλα ὁ ἄλλος ζῷον ; πότερος ὅτι ἰσχυρός ὁ ἄλλος εἰμί σκέλος ὁ ζῷον ; ὀστώδης γάρ καί νευρώδης καί τετράπους καί ὁ ὄρνις ἔχω , ὁ δέ ἄνθρωπος σαρκώδης · διά ὁ ἁπαλότης οὖν ταχύς πηρόω ἐν ὁ κίνησις . ἤ διότι μόνος ὁ ζῷον πολύς ἔχω χρόνος ὁ γένεσις ; καί γάρ ἑπτάμηνος καί ὀκτάμηνος καί δεκάμηνος γίγνομαι . ὁ δέ ἄλλος εἷς χρόνος ὁ τελείωσις γίγνομαι οὐ διατρίβω · ὁ δέ ἄνθρωπος πολύς ὁ χρόνος γίγνομαι ὁ ἐν πλῆθος διατριβή , ὥστε κινέω διά ὁ ἁπαλός εἰμί καί θραύω ὁ ἀκρωτήριον ἐν ὁ πολύς χρόνος πολύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.42
Διὰ τί οἱ εὐνοῦχοι ἑλκώδεις τὰς κνήμας ἴσχουσι καὶ σαπράς ; πότερον ὅτι καὶ αἱ γυναῖκες , οἱ δ’ εὐνοῦχοι γυναικικοί ; ἢ τοῦτο μὲν συμβέβηκεν , αἴτιον δὲ καὶ ταῖς γυναιξὶν ὅτι ἡ θερμότης κάτω ὁρμᾷ . δηλοῖ δὲ τὰ γυναικεῖα . διὸ οὐδὲ οἱ εὐνοῦχοι οὐδὲ γυναῖκες δασεῖς γίνονται , διὰ πολλὴν ὑγρότητα .
Lemmas: διά τίς ὁ εὐνοῦχος ἑλκώδης ὁ κνήμη ἴσχω καί σαπρός ; πότερος ὅτι καί ὁ γυνή , ὁ δέ εὐνοῦχος γυναικικός ; ἤ οὗτος μέν συμβαίνω , αἴτιος δέ καί ὁ γυνή ὅτι ὁ θερμότης κάτω ὁρμάω . δηλόω δέ ὁ γυναικεῖος . διό οὐδέ ὁ εὐνοῦχος οὐδέ γυνή δασύς γίγνομαι , διά πολύς ὑγρότης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.43
Διὰ τί τῶν ζῴων οὐθὲν λιθιᾷ ἀλλ’ ἢ ἄνθρωπος ; ἢ ὅτι τῶν μὲν ὑποζυγίων καὶ τῶν πολυωνύχων οἱ πόροι τῆς κύστεως εὐρεῖς εἰσίν ; ὅσα δὲ μὴ τὸ πρῶτον , ὕστερον δὲ ζῳοτοκεῖ ἐν αὐτοῖς , οἷον ἔνιοι τῶν ἰχθύων , τούτων δὲ οὐδὲν κύστιν ἔχει , ἀλλ’ εἰς τὴν κοιλίαν αὐτοῖς ἡ τοιαύτη συνθλίβεται ὑπόστασις , οἷον καὶ τοῖς ὄρνισιν , ὥστε ταχὺ καὶ διεξέρχεται κατὰ τὴν ἕδραν . ὁ δὲ ἄνθρωπος κύστιν τε ἔχει καὶ στενὸν τὸν καυλὸν ὡς κατὰ μέγεθος . διὰ μὲν οὖν τὸ ἔχειν τοῦτο τὸ μόριον συνθλίβεται τὸ γεῶδες εἰς τὴν κύστιν ( διὸ καὶ χρώζονται αἱ ἀμίδες ὑπ’ αὐτοῦ ) , διὰ δὲ τὴν θερμότητα τοῦ τόπου συμπέττεται καὶ παχύνεται μᾶλλον , ἐμμένει δὲ καὶ αὐξάνεται διὰ τὴν στενότητα τοῦ οὐρητῆρος · οὐ γὰρ δυνάμενα τὰ γεώδη ὑποστήματα ῥᾳδίως ὑπεξιέναι , πρὸς ἄλληλα ὑποστρεφόμενα γίνεται λίθος .
Lemmas: διά τίς ὁ ζῷον οὐδείς λιθιάω ἀλλά ἤ ἄνθρωπος ; ἤ ὅτι ὁ μέν ὑποζύγιον καί ὁ πολυώνυχος ὁ πόρος ὁ κύστις εὐρύς εἰμί ; ὅσος δέ μή ὁ πρῶτος , ὕστερον δέ ζῳοτοκέω ἐν ἑαυτοῦ , οἷος ἔνιοι ὁ ἰχθῦς , οὗτος δέ οὐδείς κύστις ἔχω , ἀλλά εἰς ὁ κοιλία αὐτός ὁ τοιοῦτος συνθλίβω ὑπόστασις , οἷος καί ὁ ὄρνις , ὥστε ταχύς καί διεξέρχομαι κατά ὁ ἕδρα . ὁ δέ ἄνθρωπος κύστις τε ἔχω καί στενός ὁ καυλός ὡς κατά μέγεθος . διά μέν οὖν ὁ ἔχω οὗτος ὁ μόριον συνθλίβω ὁ γεώδης εἰς ὁ κύστις ( διό καί χρώζω ὁ ἀμίς ὑπό αὐτός ) , διά δέ ὁ θερμότης ὁ τόπος συμπέσσω καί παχύνω μάλα , ἐμμένω δέ καί αὐξάνω διά ὁ στενότης ὁ οὐρητήρ · οὐ γάρ δύναμαι ὁ γεώδης ὑπόστημα ῥᾴδιος ὑπεξέρχομαι , πρός ἀλλήλων ὑποστρέφω γίγνομαι λίθος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.44
Διὰ τί οὐκ ἐρεύγεται τὰ ὑποζύγια , οὐδὲ οἱ βόες καὶ τὰ κερατοφόρα , οὐδὲ οἱ ὄρνιθες ; ἢ διὰ ξηρότητα τῆς κοιλίας ; ταχὺ γὰρ ἀναλίσκεται τὸ ὑγρὸν καὶ διηθεῖται · ἐμμένοντος δὲ καὶ πνευματουμένου γίνεται ὁ ἐρευγμός . τοῖς δὲ λοφούροις διὰ μῆκος τοῦ αὐχένος εἰς τὸ κάτω ὁρμᾷ τὸ πνεῦμα , διὸ καὶ ἀποψοφοῦσι μάλιστα . οἱ ὄρνιθες δὲ καὶ τὰ κερατοφόρα οὐ ποιεῖ οὐδέτερον . οὐδὲ ἐρεύγονται δὲ ὅσα μηρυκάζει , διὰ τὸ πολλὰς ἔχειν κοιλίας καὶ τὸν καλούμενον κεκρύφαλον · διὰ πολλῶν οὖν γίνεται καὶ ἄνω καὶ κάτω τῷ πνεύματι ἡ πορεία , καὶ φθάνει ἀναλισκόμενον τὸ ὑγρὸν πρὶν ἐμπνευματωθῆναι καὶ ποιῆσαι ἢ ἐρυγεῖν ἢ ψοφῆσαι .
Lemmas: διά τίς οὐ ἐρεύγομαι ὁ ὑποζύγιον , οὐδέ ὁ βοῦς καί ὁ κερατοφόρος , οὐδέ ὁ ὄρνις ; ἤ διά ξηρότης ὁ κοιλία ; ταχύς γάρ ἀναλίσκω ὁ ὑγρός καί διηθέω · ἐμμένω δέ καί πνευματόω γίγνομαι ὁ ἐρευγμός . ὁ δέ λόφουρος διά μῆκος ὁ αὐχήν εἰς ὁ κάτω ὁρμάω ὁ πνεῦμα , διό καί ἀποψοφέω μάλα . ὁ ὄρνις δέ καί ὁ κερατοφόρος οὐ ποιέω οὐδέτερος . οὐδέ ἐρεύγομαι δέ ὅσος μηρυκάζω , διά ὁ πολύς ἔχω κοιλία καί ὁ καλέω κεκρύφαλος · διά πολύς οὖν γίγνομαι καί ἄνω καί κάτω ὁ πνεῦμα ὁ πορεία , καί φθάνω ἀναλίσκω ὁ ὑγρός πρίν ἐμπνευματόω καί ποιέω ἤ ἐρεύγομαι ἤ ψοφέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.45
Διὰ τί ὅσα μὲν ἥμερα τῶν ζῴων ἐστί , πάντως καὶ ἄγρια , ὅσα δὲ ἄγρια , οὐ πάντως ἥμερα ; καὶ γὰρ ἄνθρωποί που φαίνονται ἄγριοι ὄντες καὶ κύνες ἐν Ἰνδοῖς καὶ ἵπποι καὶ ἄλλοθι , ἀλλ’ οὐ λέοντες ἥμεροι οὐδὲ παρδάλεις οὐδ’ ἔχεις οὐδ’ ἄλλα πολλά . ἢ ὅτι ῥᾷον τὸ φαῦλον καὶ γενέσθαι ἔξ ἀρχῆς καὶ μεταβαλεῖν εἰς αὐτό ; ἡ γὰρ φύσις οὐχ ἡ πρώτη , ἀλλ’ ἡ ἐν τέλει ἐργώδης τυχεῖν εὐθύς . διὸ πάντα καὶ τὰ ἥμερα ἄγρια γίνονται τὸ πρῶτον μᾶλλον ἢ ἥμερα , οἷον παιδίον ἢ ἀνὴρ παμφάγον καὶ τῷ θυμῷ ζῶν · ἀλλὰ ἀσθενέστερα . ὥσπερ οὖν καὶ ἐπὶ τῶν ἔργων τῆς τέχνης , οὕτως ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν τῆς φύσεως ἔργων . καὶ γὰρ ἐπὶ τούτων πάντ’ ἐστὶ φαύλως εἰργασμένα , καὶ πλείω τὰ φαῦλα , κλίνη καὶ ἱμάτιον καὶ ἄλλ’ ὁτιοῦν . καὶ ὃ μέν ἐστι καλόν , λαβεῖν ἔστιν ἅπαν καὶ φαῦλον , ὃ δὲ φαῦλον οὐ πᾶν καὶ καλόν , οἷον εἴ τις ἐπὶ τῶν ἀρχαίων γραφέων καὶ ἀνδριαντοποιῶν ἐπισκοπεῖ τὰ ἔργα · οὐ γὰρ ἦν πώποτε οὐδαμῇ γραφὴ σπουδαία οὐδὲ ἀνδριάς , φαῦλα δὲ ἦν . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ φύσις φαῦλα μὲν πάντα ποιεῖ , καὶ πλείους καὶ πλείω , σπουδαῖα δ’ ἐλάττω , καὶ οὐ πάντα δύναται . τὸ δὲ ἥμερον βέλτιον , τὸ δὲ ἄγριον φαῦλον . φύσει δὲ οὐ τῇ ἐξ ἀρχῆς , ἀλλ’ ἐφ’ ἣν οἶμαι † , ῥᾷον ποιεῖ σπουδαῖα καὶ ἥμερα . τὰ δὲ ἐναντία ἢ οὐδέποτε ἢ μόλις , καὶ ἔν τισι τόποις καὶ ἐν χρόνοις , ἢ ἀρτίου , ἢ ποτὲ ἔν τινι κράσει τοῦ ὅλου , γίνονται ἥμερα τὰ ζῷα πάντα . τὸ δ’ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν φυτῶν πάντων ἐστίν · ὅσα μὲν γὰρ ἥμερα , καὶ ἄγρια , οὐ πάντα δὲ δύναται ἡμεροῦσθαι , ἀλλ’ ὅμως εἰσὶν ἐν ἰδίᾳ χώρᾳ πρὸς πολλὰ ἰδίως ἔχοντα , ὥστε ἠμελημένα καὶ ἄγρια κρείττω καὶ ἡμερώτερα φύεσθαι τῶν ἐν ἄλλῃ γεωργουμένων .
Lemmas: διά τίς ὅσος μέν ἥμερος ὁ ζῷον εἰμί , πάντως καί ἄγριος , ὅσος δέ ἄγριος , οὐ πάντως ἥμερος ; καί γάρ ἄνθρωπος που φαίνω ἄγριος εἰμί καί κύων ἐν Ἰνδός καί ἵππος καί ἄλλοθι , ἀλλά οὐ λέων ἥμερος οὐδέ πάρδαλις οὐδέ ἔχις οὐδέ ἄλλος πολύς . ἤ ὅτι ῥᾴδιος ὁ φαῦλος καί γίγνομαι ἐκ ἀρχή καί μεταβάλλω εἰς αὐτός ; ὁ γάρ φύσις οὐ ὁ πρῶτος , ἀλλά ὁ ἐν τέλος ἐργώδης τυγχάνω εὐθύς . διό πᾶς καί ὁ ἥμερος ἄγριος γίγνομαι ὁ πρῶτος μάλα ἤ ἥμερος , οἷος παιδίον ἤ ἀνήρ παμφάγος καί ὁ θυμός ζάω · ἀλλά ἀσθενής . ὥσπερ οὖν καί ἐπί ὁ ἔργον ὁ τέχνη , οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ ὁ φύσις ἔργον . καί γάρ ἐπί οὗτος πᾶς εἰμί φαῦλος ἐργάζομαι , καί πολύς ὁ φαῦλος , κλίνη καί ἱμάτιον καί ἄλλος ὁστισοῦν . καί ὅς μέν εἰμί καλός , λαμβάνω εἰμί ἅπας καί φαῦλος , ὅς δέ φαῦλος οὐ πᾶς καί καλός , οἷος εἰ τις ἐπί ὁ ἀρχαῖος γραφεύς καί ἀνδριαντοποιός ἐπισκοπέω ὁ ἔργον · οὐ γάρ εἰμί πώποτε οὐδαμῇ γραφή σπουδαῖος οὐδέ ἀνδριάς , φαῦλος δέ εἰμί . ὅμοιος δέ καί ὁ φύσις φαῦλος μέν πᾶς ποιέω , καί πολύς καί πολύς , σπουδαῖος δέ ἐλαχύς , καί οὐ πᾶς δύναμαι . ὁ δέ ἥμερος ἀγαθός , ὁ δέ ἄγριος φαῦλος . φύσις δέ οὐ ὁ ἐκ ἀρχή , ἀλλά ἐπί ὅς οἴομαι † , ῥᾴδιος ποιέω σπουδαῖος καί ἥμερος . ὁ δέ ἐναντίος ἤ οὐδέποτε ἤ μόλις , καί ἐν τις τόπος καί ἐν χρόνος , ἤ ἄρτιος , ἤ ποτέ ἐν τις κρᾶσις ὁ ὅλος , γίγνομαι ἥμερος ὁ ζῷον πᾶς . ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ φυτόν πᾶς εἰμί · ὅσος μέν γάρ ἥμερος , καί ἄγριος , οὐ πᾶς δέ δύναμαι ἡμερόω , ἀλλά ὅμως εἰμί ἐν ἴδιος χώρα πρός πολύς ἴδιος ἔχω , ὥστε ἀμελέω καί ἄγριος κρατύς καί ἥμερος φύω ὁ ἐν ἄλλος γεωργέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.46
Διὰ τί τοῖς μὲν ἀνθρώποις οἱ ὀμφαλοὶ μεγάλοι γίνονται , τοῖς δ’ ἄλλοις ζῴοις οὐ φανεροί ; ἢ διότι τοῖς μὲν διὰ τὸ πολὺν χρόνον εἴσω ἐμμένειν ἀφαυαίνονται καὶ εὐθὺ τείνονται , ὅλον δ’ ἐπανοιδοῦσι τὰ ἕλκη , διὸ ἔνιοι τῶν ὀμφαλῶν καὶ αἰσχίους εἰσίν · ὁ δὲ ἄνθρωπος ἀτελὴς ἐξέρχεται , ὥστε ἔφυγροι καὶ ἔναιμοι οἱ ὀμφαλοὶ ἀκολουθοῦσιν . ὅτι δὲ τὰ μὲν τετελειωμένα , τὰ δὲ ἀτελῆ ἐξέρχεται , σημεῖον , ὅτι τὰ μὲν εὐθὺς δύναται ζῆν , τὰ δὲ παιδία ἐπιμελείας δεῖται .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ἄνθρωπος ὁ ὀμφαλός μέγας γίγνομαι , ὁ δέ ἄλλος ζῷον οὐ φανερός ; ἤ διότι ὁ μέν διά ὁ πολύς χρόνος εἴσω ἐμμένω ἀπαυαίνω καί εὐθύς τείνω , ὅλος δέ ἐπανοιδέω ὁ ἕλκος , διό ἔνιοι ὁ ὀμφαλός καί αἰσχρός εἰμί · ὁ δέ ἄνθρωπος ἀτελής ἐξέρχομαι , ὥστε ἔφυγρος καί ἔναιμος ὁ ὀμφαλός ἀκολουθέω . ὅτι δέ ὁ μέν τελειόω , ὁ δέ ἀτελής ἐξέρχομαι , σημεῖον , ὅτι ὁ μέν εὐθύς δύναμαι ζάω , ὁ δέ παιδίον ἐπιμέλεια δέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.47
Διὰ τί τὰ μὲν τῶν ζῴων ἅπαξ ὀχεύεται , τὰ δὲ πολλάκις , καὶ τὰ μὲν ὥρᾳ ἔτους , τὰ δ’ ὅτε ἔτυχεν , ἄνθρωπος μὲν ἀεί , τὰ δὲ ἄγρια οὐ πολλάκις , καὶ ὗς μὲν ἄγριος ἅπαξ , ἥμερος δὲ πολλάκις ; ἢ διὰ τὴν τροφὴν καὶ ἀλέαν καὶ πόνον ; ἐν πλησμονῇ γὰρ Κύπρις . ἔπειτα τὰ αὐτὰ ἄλλοθι μὲν ἅπαξ τίκτει , ἄλλοθι δὲ πλεονάκις , οἷον τὰ πρόβατα ἐν Μαγνησίᾳ καὶ Λιβύῃ τίκτει δίς . τὸ δ’ αἴτιον ἡ πολυχρονία τοῦ τόκου · οὐ γὰρ ἐπιθυμεῖ ὅταν πλησθῇ , ὥσπερ οὐδὲ τροφῆς τὰ πλήρη . τὰ δὲ κυοῦντα ἧττον ὀχείας ἐπιθυμεῖ διὰ τὸ μὴ γίνεσθαι τὴν κάθαρσιν .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ὁ ζῷον ἅπαξ ὀχεύω , ὁ δέ πολλάκις , καί ὁ μέν ὥρα ἔτος , ὁ δέ ὅτε τυγχάνω , ἄνθρωπος μέν ἀεί , ὁ δέ ἄγριος οὐ πολλάκις , καί ὗς μέν ἄγριος ἅπαξ , ἥμερος δέ πολλάκις ; ἤ διά ὁ τροφή καί ἀλέα καί πόνος ; ἐν πλησμονή γάρ Κύπρις . ἔπειτα ὁ αὐτός ἄλλοθι μέν ἅπαξ τίκτω , ἄλλοθι δέ πλεονάκις , οἷος ὁ πρόβατον ἐν Μαγνησία καί Λιβύη τίκτω δίς . ὁ δέ αἴτιος ὁ πολυχρονία ὁ τόκος · οὐ γάρ ἐπιθυμέω ὅταν πίμπλημι , ὥσπερ οὐδέ τροφή ὁ πλήρης . ὁ δέ κυέω ἥσσων ὀχεία ἐπιθυμέω διά ὁ μή γίγνομαι ὁ κάθαρσις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.48
Διὰ τί τῶν ἀνθρώπων οἱ ἀραιοὺς ἔχοντες τοὺς ὀδόντας βραχύβιοι ὡς ἐπὶ τὸ πολύ ; ἢ ὅτι σημεῖον τοῦ τὸ ὀστοῦν πυκνὸν εἶναι , ὡς ὁ ἐγκέφαλος ἀσθενὴς οὐκ εὐπνοῶν , ὥστε ὑγρὸς ὢν τὴν φύσιν ταχὺ σήπεται ; καὶ γὰρ τὰ ἄλλα μὴ κινούμενα καὶ ἀπατμίζοντα . διὸ καὶ ἄνθρωπος τὴν κεφαλὴν δασύτατον , καὶ τὸ ἄρρεν τοῦ θήλεος μακροβιώτερον διὰ τὰς ῥαφάς . δεῖ δὲ ἰδεῖν καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀραιός ἔχω ὁ ὀδούς βραχύβιος ὡς ἐπί ὁ πολύς ; ἤ ὅτι σημεῖον ὁ ὁ ὀστέον πυκνός εἰμί , ὡς ὁ ἐγκέφαλος ἀσθενής οὐ εὐπνοέω , ὥστε ὑγρός εἰμί ὁ φύσις ταχύς σήπω ; καί γάρ ὁ ἄλλος μή κινέω καί ἀπατμίζω . διό καί ἄνθρωπος ὁ κεφαλή δασύς , καί ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς μακρόβιος διά ὁ ῥαφή . δέω δέ ὁράω καί ἐπί ὁ ἄλλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.49
Διὰ τί δὲ ὅσοι τὴν διὰ τῆς χειρὸς τομὴν ἔχουσι δι’ ὅλης , μακροβιώτεροι ; ἢ διότι τὰ ἄναρθρα βραχυβιώτατα , ὡς τὰ ἔνυγρα ; εἰ δὲ τὰ ἄναρθρα βραχύβια , δῆλον ὅτι τὰ ἠρθρωμένα τοὐναντίον . τοιαῦτα δὲ ὧν καὶ τὰ φύσει ἄναρθρα μάλιστα ἤρθρωται · τῆς δὲ χειρὸς τὸ εἴσω ἀναρθρότατον .
Lemmas: διά τίς δέ ὅσος ὁ διά ὁ χείρ τομή ἔχω διά ὅλος , μακρόβιος ; ἤ διότι ὁ ἄναρθρος βραχύβιος , ὡς ὁ ἔνυγρος ; εἰ δέ ὁ ἄναρθρος βραχύβιος , δῆλος ὅτι ὁ ἀρθρόω ἐναντίος . τοιοῦτος δέ ὅς καί ὁ φύσις ἄναρθρος μάλα ἀρθρόω · ὁ δέ χείρ ὁ εἴσω ἄναρθρος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.50
Διὰ τί τῶν ζῴων ἄνθρωπος ἢ μόνον ἢ μάλιστα διαστρέφεται ; ἢ ὅτι ἢ μόνον ἢ μάλιστα ληπτὸν ἐν τῇ νηπιότητι γίνεται , ὅτε καὶ διαστρέφεσθαι συμβαίνει πᾶσιν .
Lemmas: διά τίς ὁ ζῷον ἄνθρωπος ἤ μόνος ἤ μάλα διαστρέφω ; ἤ ὅτι ἤ μόνος ἤ μάλα ληπτός ἐν ὁ νηπιότης γίγνομαι , ὅτε καί διαστρέφω συμβαίνω πᾶς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.51
Διὰ τί τῶν ζῴων ἄνθρωπος μάλιστα καπνίζεται ; ἢ ὅτι μάλιστα δακρύει , ἡ δὲ κάπνισις μετὰ δακρύου ;
Lemmas: διά τίς ὁ ζῷον ἄνθρωπος μάλα καπνίζω ; ἤ ὅτι μάλα δακρύω , ὁ δέ κάπνισις μετά δάκρυον ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.52
Διὰ τί ἵππος ἵππῳ χαίρει καὶ ἐπιθυμεῖ , ἄνθρωπος δὲ ἀνθρώπῳ , καὶ ὅλως δὲ τὰ συγγενῆ τοῖς συγγενέσι καὶ ὁμοίοις ; οὐ γὰρ δὴ ὁμοίως ὅτι πᾶν ζῷον καλόν , ἡ δὲ ἐπιθυμία τοῦ καλοῦ . ἔδει οὖν τὸ καλὸν ἥδιον εἶναι . νῦν δὲ μᾶλλον οὐ πᾶν κάλλος ἡδύ , τὸ καλὸν † καὶ τὸ ἡδύ . οὐδὲ πᾶσιν ἡ ἡδονὴ ἢ τὸ καλὸν ἡδύ , οἷον φαγεῖν ἢ πιεῖν ἐστὶν ἥδιον ἑτέρῳ καὶ ἀφροδισιάσαι ἄλλῳ . διότι μὲν οὖν ἕκαστον τῷ συγγενεῖ μιγνύμενον μάλιστα καὶ ἥδιστα ἀφροδισιάζει , ἄλλο πρόβλημα · ὅτι δὲ καὶ κάλλιστον , οὐκ ἔστιν ἀληθές . ἀλλὰ ἡμεῖς τὸ εἰς τὴν συνουσίαν ἡδύ οἰόμεθα καλόν , ὅτι ἐπιθυμοῦντες χαίρομεν ὁρῶντες . καίτοι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐπιθυμιῶν ἔχει ὁμοίως · διψῶντες γὰρ ἥδιον ὁρῶσι τὸ πόμα . τὸ μὲν οὖν πρὸς χρείαν τινὰ καλόν , οὗ καὶ μάλιστα ἐπιθυμοῦμεν , τοῦτο δοκεῖ ἥδιστον εἶναι , τὸ δὲ καθ’ αὑτὸ οὐκέτι οὕτως . σημεῖον δὲ τούτου · δοκοῦσι γὰρ ἡμῖν καὶ ἄνδρες καλοὶ εἶναι , πρὸς τὴν συνουσίαν βλέψασιν . ἆρ’ οὖν οὕτως ὥστε καὶ ἡσθῆναι ὁρῶσι μᾶλλον τῶν εἰς συνουσίαν ; οὐδέν γε κωλύει , εἰ μὴ ἐπιθυμοῦντες τύχοιμεν . οὕτω δὲ πόμα κάλλιον · εἰ γὰρ διψῶντες τύχοιμεν , ἥδιον ὀψόμεθα .
Lemmas: διά τίς ἵππος ἵππος χαίρω καί ἐπιθυμέω , ἄνθρωπος δέ ἄνθρωπος , καί ὅλος δέ ὁ συγγενής ὁ συγγενής καί ὅμοιος ; οὐ γάρ δή ὅμοιος ὅτι πᾶς ζῷον καλός , ὁ δέ ἐπιθυμία ὁ καλός . δέω οὖν ὁ καλός ἡδύς εἰμί . νῦν δέ μάλα οὐ πᾶς κάλλος ἡδύς , ὁ καλός † καί ὁ ἡδύς . οὐδέ πᾶς ὁ ἡδονή ἤ ὁ καλός ἡδύς , οἷος ἐσθίω ἤ πίνω εἰμί ἡδύς ἕτερος καί ἀφροδισιάζω ἄλλος . διότι μέν οὖν ἕκαστος ὁ συγγενής μείγνυμι μάλα καί ἡδύς ἀφροδισιάζω , ἄλλος πρόβλημα · ὅτι δέ καί καλός , οὐ εἰμί ἀληθής . ἀλλά ἐγώ ὁ εἰς ὁ συνουσία ἡδύς οἴομαι καλός , ὅτι ἐπιθυμέω χαίρω ὁράω . καίτοι καί ἐπί ὁ ἄλλος ἐπιθυμία ἔχω ὅμοιος · διψάω γάρ ἡδύς ὁράω ὁ πόμα . ὁ μέν οὖν πρός χρεία τις καλός , ὅς καί μάλα ἐπιθυμέω , οὗτος δοκέω ἡδύς εἰμί , ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ οὐκέτι οὕτως . σημεῖον δέ οὗτος · δοκέω γάρ ἐγώ καί ἀνήρ καλός εἰμί , πρός ὁ συνουσία βλέπω . ἆρα οὖν οὕτως ὥστε καί ἥδομαι ὁράω μάλα ὁ εἰς συνουσία ; οὐδείς γε κωλύω , εἰ μή ἐπιθυμέω τυγχάνω . οὕτως δέ πόμα καλός · εἰ γάρ διψάω τυγχάνω , ἡδύς ὁράω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.53
Διὰ τί ποτε τοῦ μὲν ἀνθρώπου τὰ ἔμπροσθεν δασύτερα τῶν ὄπισθέν ἐστι , τῶν δὲ τετραπόδων τὰ ὄπισθεν ; ἢ ὅτι πάντα τὰ δίποδα τὰ ἔμπροσθεν ἔχει δασύτερα ; οἱ γὰρ ὄρνιθες τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς ἀνθρώποις ἔχουσιν . ἢ τὰ ἀσθενέστερα μᾶλλον ἀεὶ σκεπάζειν ἡ φύσις εἴωθεν , ἀσθενὲς δὲ ἕκαστόν ἐστί τινα τρόπον . τῶν δὲ τετραπόδων ἁπάντων τὰ ὄπισθεν ἀσθενέστερά ἐστι τῶν ἔμπροσθεν διὰ τὸν τόπον · ὑπὸ γὰρ τῶν ψυχῶν καὶ καυμάτων μᾶλλον δυνατά ἐστι πάσχειν · τῶν δὲ ἀνθρώπων τὰ ἔμπροσθεν ἀσθενέστερά ἐστι καὶ τὸ αὐτὸ πέπονθεν .
Lemmas: διά τίς ποτέ ὁ μέν ἄνθρωπος ὁ ἔμπροσθεν δασύς ὁ ὄπισθεν εἰμί , ὁ δέ τετράπους ὁ ὄπισθεν ; ἤ ὅτι πᾶς ὁ δίπους ὁ ἔμπροσθεν ἔχω δασύς ; ὁ γάρ ὄρνις ὁ αὐτός τρόπος ὁ ἄνθρωπος ἔχω . ἤ ὁ ἀσθενής μάλα ἀεί σκεπάζω ὁ φύσις εἴωθα , ἀσθενής δέ ἕκαστος εἰμί τις τρόπος . ὁ δέ τετράπους ἅπας ὁ ὄπισθεν ἀσθενής εἰμί ὁ ἔμπροσθεν διά ὁ τόπος · ὑπό γάρ ὁ ψυχή καί καῦμα μάλα δυνατός εἰμί πάσχω · ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ ἔμπροσθεν ἀσθενής εἰμί καί ὁ αὐτός πάσχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.55
Διὰ τί τὰ θαλάττια ζῷα τῶν ἐν τῇ γῇ μείζω καὶ εὐτραφέστερά ἐστιν ; ἢ ὅτι ὁ ἥλιος καταδαπανῶν τὰ περιέχοντα τὴν γῆν ἀφαιρεῖται τὴν τροφήν ; διὸ καὶ τὰ κατακεκλειμένα εὐτραφέστερά ἐστιν . πάντων οὖν τούτων ἀπήλλακται τὰ θαλάττια ζῷα .
Lemmas: διά τίς ὁ θαλάσσιος ζῷον ὁ ἐν ὁ γῆ μέγας καί εὐτραφής εἰμί ; ἤ ὅτι ὁ ἥλιος καταδαπανάω ὁ περιέχω ὁ γῆ ἀφαιρέω ὁ τροφή ; διό καί ὁ κατακλείω εὐτραφής εἰμί . πᾶς οὖν οὗτος ἀπαλλάσσω ὁ θαλάσσιος ζῷον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.56
Διὰ τί ποτε τὰ μὲν ἄλλα ζῷα πλεονάκις τὴν ξηρὰν τροφὴν ἢ τὴν ὑγρὰν προσάγεται , ὁ δὲ ἄνθρωπος τὴν ὑγρὰν ἢ τὴν ξηράν ; ἢ διότι φύσει ὁ ἄνθρωπος θερμότατον ; πλείστης οὖν καταψύξεως δεῖται .
Lemmas: διά τίς ποτέ ὁ μέν ἄλλος ζῷον πλεονάκις ὁ ξηρός τροφή ἤ ὁ ὑγρός προσάγω , ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ ὑγρός ἤ ὁ ξηρός ; ἤ διότι φύσις ὁ ἄνθρωπος θερμός ; πολύς οὖν κατάψυξις δέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.57
Διὰ τί οἱ εὐνοῦχοι οὐ γίνονται φαλακροί ; ἢ ὅτι πολὺν ἔχουσι τὸν ἐγκέφαλον ; τοῦτο δὲ συμβέβηκεν αὐτοῖς διὰ τὸ μὴ συγγίνεσθαι ταῖς γυναιξίν · ἡ γὰρ γονή ἐστιν ἀπὸ τοῦ ἐγκεφάλου χωροῦσα διὰ τῆς ῥάχεως . διὰ τοῦτο δ’ οὖν δοκοῦσι καὶ οἱ βόες οἱ ἐκτομίαι μεγάλα τὰ κέρατα ἴσχειν , ὅταν ἐκτμηθῶσιν . δοκεῖ δὲ ἡ αὐτὴ αἰτία εἶναι καὶ ὅτι αἱ γυναῖκες καὶ οἱ παῖδες οὐκ εἰσὶ φαλακροί .
Lemmas: διά τίς ὁ εὐνοῦχος οὐ γίγνομαι φαλακρός ; ἤ ὅτι πολύς ἔχω ὁ ἐγκέφαλος ; οὗτος δέ συμβαίνω αὐτός διά ὁ μή συγγίγνομαι ὁ γυνή · ὁ γάρ γονή εἰμί ἀπό ὁ ἐγκέφαλος χωρέω διά ὁ ῥάχις . διά οὗτος δέ οὖν δοκέω καί ὁ βοῦς ὁ ἐκτομίας μέγας ὁ κέρας ἴσχω , ὅταν ἐκτέμνω . δοκέω δέ ὁ αὐτός αἴτιος εἰμί καί ὅτι ὁ γυνή καί ὁ παῖς οὐ εἰμί φαλακρός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.58
Διὰ τί τὰ μὲν εὐθὺς δύνανται δι’ αὑτῶν τρέφεσθαι μετὰ τὴν γένεσιν , τὰ δὲ οὔ ; ἢ ὅσα ὀλιγοχρονιώτερα τῶν μνήμης δεκτικῶν ; διὸ ἅπαντα καὶ τελευτᾷ θᾶττον .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν εὐθύς δύναμαι διά ἑαυτοῦ τρέφω μετά ὁ γένεσις , ὁ δέ οὐ ; ἤ ὅσος ὀλιγοχρόνιος ὁ μνήμη δεκτικός ; διό ἅπας καί τελευτάω ταχύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 10.59
Διὰ τί ποτε ὁ μὲν ἄνθρωπος πλείω τὴν ὑποχώρησιν ποιεῖται τὴν ὑγρὰν τῆς ξηρᾶς , οἱ δὲ ἵπποι καὶ οἱ ὄνοι τὴν ξηράν ; ἢ διότι ταῦτα μὲν τὰ ζῷα πλείονι τροφῇ χρῆται τῇ ξηρᾷ , ὁ δὲ ἄνθρωπος ὑγρᾷ μᾶλλον ἢ τῇ ξηρᾷ ; πᾶσα δὲ περίττωσις ἀπὸ τῆς τροφῆς ἐστὶν καὶ ἀπὸ τῆς πλείονος πλείω . τὰ μὲν οὖν τῇ ὑγρᾷ μᾶλλον , τὰ δὲ τῇ ξηρᾷ πλείονι τροφῇ χρῆται · διότι τὰ μὲν τῶν ζῴων ἐστὶ φύσει ξηρά , τὰ δὲ ὑγρά . τὰ μὲν οὖν τῇ φύσει ξηρὰ τῆς ὑγρᾶς μᾶλλον ἐπιθυμεῖ ( ταύτης γὰρ ἐνδεέστερά εἰσιν ) , τὰ δὲ φύσει ὑγρὰ τῆς ξηρᾶς · ταύτης γὰρ ἐνδεέστερα καθέστηκεν .
Lemmas: διά τίς ποτέ ὁ μέν ἄνθρωπος πολύς ὁ ὑποχώρησις ποιέω ὁ ὑγρός ὁ ξηρός , ὁ δέ ἵππος καί ὁ ὄνος ὁ ξηρός ; ἤ διότι οὗτος μέν ὁ ζῷον πολύς τροφή χράω ὁ ξηρός , ὁ δέ ἄνθρωπος ὑγρός μάλα ἤ ὁ ξηρός ; πᾶς δέ περίσσωσις ἀπό ὁ τροφή εἰμί καί ἀπό ὁ πολύς πολύς . ὁ μέν οὖν ὁ ὑγρός μάλα , ὁ δέ ὁ ξηρός πολύς τροφή χράω · διότι ὁ μέν ὁ ζῷον εἰμί φύσις ξηρός , ὁ δέ ὑγρός . ὁ μέν οὖν ὁ φύσις ξηρός ὁ ὑγρός μάλα ἐπιθυμέω ( οὗτος γάρ ἐνδεής εἰμί ) , ὁ δέ φύσις ὑγρός ὁ ξηρός · οὗτος γάρ ἐνδεής καθίστημι .