ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.16
Διὰ τί τὰ εὐώδη οὐρητικά , καὶ σπέρματα καὶ φυτά ; ἢ ὅτι θερμὰ καὶ εὔπεπτα , τὰ δὲ τοιαῦτα οὐρητικά · ταχὺ γὰρ λεπτύνει ἡ ἐνοῦσα θερμότης , καὶ ἡ ὀσμὴ οὐ σωματώδης , ἐπεὶ καὶ τὰ μὴ εὐώδη , οἷον σκόροδα , διὰ τὴν θερμότητα οὐρητικά , μᾶλλον μέντοι συντηκτικά . θερμὰ δὲ τὰ εὐώδη σπέρματα , διότι ὅλως ἡ ὀδμὴ διὰ θερμότητά τινα γίνεται · ἀλλὰ τὰ δυσώδη ἄπεπτά ἐστιν . δεῖ δὲ μὴ μόνον εἶναι θερμά , ἀλλὰ καὶ εὔπεπτα , εἰ ἔσται οὐρητικά , ὅπως συγκατιόντα λεπτύνῃ τὰ ὑγρά .
Lemmas: διά τίς ὁ εὐώδης οὐρητικός , καί σπέρμα καί φυτόν ; ἤ ὅτι θερμός καί εὔπεπτος , ὁ δέ τοιοῦτος οὐρητικός · ταχύς γάρ λεπτύνω ὁ ἔνειμι θερμότης , καί ὁ ὀσμή οὐ σωματώδης , ἐπεί καί ὁ μή εὐώδης , οἷος σκόροδον , διά ὁ θερμότης οὐρητικός , μάλα μέντοι συντηκτικός . θερμός δέ ὁ εὐώδης σπέρμα , διότι ὅλος ὁ ὀσμή διά θερμότης τις γίγνομαι · ἀλλά ὁ δυσώδης ἄπεπτος εἰμί . δέω δέ μή μόνος εἰμί θερμός , ἀλλά καί εὔπεπτος , εἰ εἰμί οὐρητικός , ὅπως συγκάτειμι λεπτύνω ὁ ὑγρός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.17
Διὰ τί θᾶττον ἐκκαυλεῖ τῶν λαχάνων τὰ ἐκ παλαιοτέρου σπέρματος , οἷον τριετοῦς ἢ διετοῦς , ἢ τὰ ἐκ τῶν προσφά των ; ἢ ὅτι ὡς ἐπὶ τῶν ζῴων θᾶττον σπέρμα φέρει τὸ ἀκμάζον , οὕτω καὶ τῶν σπερμάτων τὰ μὲν λίαν παλαιὰ ἐξίκμασται τὴν δύναμιν , τὰ δὲ ἀσθενέστερα διὰ τὸ ἔτι ἔχειν περίττωμα μὴ οἰκεῖον , τὰ δὲ μέσα τῷ χρόνῳ ἰσχυρότατα ἀπεληλυθότος τοῦ ὑγροῦ θᾶττον οὖν σπέρμα φέρει . τὸ δὲ ἐκκαυλεῖν τοῦτό ἐστιν · ἐκ γὰρ τοῦ καυλοῦ τὸ σπέρμα .
Lemmas: διά τίς ταχύς ἐκκαυλέω ὁ λάχανον ὁ ἐκ παλαιός σπέρμα , οἷος τριετής ἤ διετής , ἤ ὁ ἐκ ὁ προσφος ὁ ; ἤ ὅτι ὡς ἐπί ὁ ζῷον ταχύς σπέρμα φέρω ὁ ἀκμάζω , οὕτως καί ὁ σπέρμα ὁ μέν λίαν παλαιός ἐξικμάζω ὁ δύναμις , ὁ δέ ἀσθενής διά ὁ ἔτι ἔχω περίσσωμα μή οἰκεῖος , ὁ δέ μέσος ὁ χρόνος ἰσχυρός ἀπέρχομαι ὁ ὑγρός ταχύς οὖν σπέρμα φέρω . ὁ δέ ἐκκαυλέω οὗτος εἰμί · ἐκ γάρ ὁ καυλός ὁ σπέρμα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.18
Διὰ τί πήγανον κάλλιστον καὶ πλεῖστον γίνεται ἐάν τις ἐκφυτεύσῃ εἰς συκῆν ; ἐκφυτεύεται δὲ περὶ τὸν φλοιὸν καὶ περιπλάττεται πηλῷ . ἢ ὅτι θερμότητος δέονται αἱ ῥίζαι τοῦ πηγάνου καὶ ἀλέας ( διὸ καὶ τὴν τέφραν ἐάν τις περιβάλλῃ , ὀνίνανται ) , ἡ δὲ συκῆ θερμή ἐστιν . δηλοῖ δὲ καὶ ὁ ὀπὸς πάντων δριμύτατος ὤν , καὶ ὁ πολὺς καπνός . ἔχει οὗν τοιαύτην θερμότητα καὶ ἰκμάδα οἵαν καὶ ἡ τέφρα , ὥστε εἰ ἐκείνη ὀνίνησιν , ἀναγκαῖον καὶ ἐκ τῇ συκῇ μάλιστα εὐσθενεῖν , ὅσῳ ἡ μὲν τέφρα οὐκ ἐπιρρεῖ , τὸ δ’ ἀπὸ τῆς συκῆς ἀεὶ ἐπιρρεῖ , οὐκ ἀναλισκομένου τοῦ ὑγροῦ τῇ συκῇ .
Lemmas: διά τίς πήγανον καλός καί πολύς γίγνομαι ἐάν τις ἐκφυτεύω εἰς συκῆ ; ἐκφυτεύω δέ περί ὁ φλοιός καί περιπλάσσω πηλός . ἤ ὅτι θερμότης δέω ὁ ῥίζα ὁ πήγανον καί ἀλέα ( διό καί ὁ τέφρα ἐάν τις περιβάλλω , ὀνίνημι ) , ὁ δέ συκῆ θερμός εἰμί . δηλόω δέ καί ὁ ὀπός πᾶς δριμύς εἰμί , καί ὁ πολύς καπνός . ἔχω οὖν τοιοῦτος θερμότης καί ἰκμάς οἷος καί ὁ τέφρα , ὥστε εἰ ἐκεῖνος ὀνίνημι , ἀναγκαῖος καί ἐκ ὁ συκῆ μάλα εὐσθενέω , ὅσος ὁ μέν τέφρα οὐ ἐπιρρέω , ὁ δέ ἀπό ὁ συκῆ ἀεί ἐπιρρέω , οὐ ἀναλίσκω ὁ ὑγρός ὁ συκῆ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.19
Διὰ τί ἔνια τῶν φυτῶν ἀεὶ κενὸν φέρει τὸν καυλόν ; ἢ ὧν ἀνάγκη ἄλλο φύειν ;
Lemmas: διά τίς ἔνιοι ὁ φυτόν ἀεί κενός φέρω ὁ καυλός ; ἤ ὅς ἀνάγκη ἄλλος φύω ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.20
Διὰ τί ἐν τῇ Ἀττικῇ οἱ μὲν ἄλλοι καρποὶ γλυκύτατοι γίνονται , τὸ δὲ θύμον δριμύτατον ; καίτοι καὶ τοῦτο καρπός τίς ἐστιν ... ὥστε οὐ πολὺ ὑγρὸν τὰ φυόμενα ἔχει . ὅσα μὲν οὖν φύσει γλυκέα ἐστὶν διὰ μετριότητα τοῦ ἐνυπάρχοντος ὑγροῦ , ὅταν ἀπάγῃ ὁ ἥλιος τὸ πλεῖστον , τὸ ὑπολειπόμενον ῥᾳδίως πέττεται · τὸ γὰρ πολὺ ἔργον πεπάνθαι , τὸ δὲ μέτριον ῥᾷον . ὥστε γίνονται οἱ φύσει γλυκεῖς γλυκύτεροι ἐν δὲ τοῖς φύσει ξηροῖς τε καὶ μὴ γλυκέσι καρποῖς λείπεται δι’ ὀλιγότητα τὸ οἰκεῖον , τοῦτο δ’ ἐστὶν ἥκιστα γλυκύ · ἀφαιρεῖται γὰρ ὁ ἥλιος τὸ γλυκύτατον καὶ κουφότατον · οὗτοι δὴ οὐκ ἔχουσι περιττὸν ὥσπερ οἱ ἄλλοι καρποί .
Lemmas: Ζεύς τίς ἐν ὁ Ἀττική ὁ μέν ἄλλος καρπός γλυκύς γίγνομαι , ὁ δέ θύμον δριμύς ; καίτοι καί οὗτος καρπός τις εἰμί ... ὥστε οὐ πολύς ὑγρός ὁ φύω ἔχω . ὅσος μέν οὖν φύσις γλυκύς εἰμί διά μετριότης ὁ ἐνυπάρχω ὑγρός , ὅταν ἀπάγω ὁ ἥλιος ὁ πολύς , ὁ ὑπολείπω ῥᾴδιος πέσσω · ὁ γάρ πολύς ἔργον παίνω , ὁ δέ μέτριος ῥᾴδιος . ὥστε γίγνομαι ὁ φύσις γλυκύς γλυκύς ἐν δέ ὁ φύσις ξηρός τε καί μή γλυκύς καρπός λείπω διά ὀλιγότης ὁ οἰκεῖος , οὗτος δέ εἰμί ἦκα γλυκύς · ἀφαιρέω γάρ ὁ ἥλιος ὁ γλυκύς καί κοῦφος · οὗτος δή οὐ ἔχω περισσός ὥσπερ ὁ ἄλλος καρπός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.21
Διὰ τί γλήχων καὶ τὰ λείρια καὶ τὰ κρόμμυα τὰ κρεμάμενα ὑπὸ τὰς τροπὰς ἀνθεῖ ; ἢ ἐνυπάρχει αὐτοῖς τροφὴ ἄπεπτος , ἢ τοῦ μὲν χειμῶνος οὐ πέττεται διὰ τὸ ψῦχος , ὑπὸ δὲ τροπὰς πεττομένης διὰ τὴν ὥραν ἡ αὔξησις γίνεται ; αὕτη δὲ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἐπίρρυσιν ταχὺ μαραίνεται . οὐ γάρ τινα ἔχουσα ἀρχὴν οὐδέ τινα ἐπίρρυσιν ἀποξηραίνεται , ὥσπερ Σκύθαις διὰ τὸ πολλὴν τὴν χιόνα γίνεσθαι συμβαίνει τὸν σῖτον μένειν καὶ ταχὺ ἀνατρέχειν .
Lemmas: διά τίς βλήχων καί ὁ λείριον καί ὁ κρόμμυον ὁ κρεμάννυμι ὑπό ὁ τροπή ἀνθέω ; ἤ ἐν-ὑπάρχω αὐτός τροφή ἄπεπτος , ὅς ὁ μέν χειμών οὐ πέσσω διά ὁ ψῦχος , ὑπό δέ τροπή πέσσω διά ὁ ὥρα ὁ αὔξησις γίγνομαι ; οὗτος δέ διά ὁ μή ἔχω ἐπίρρυσις ταχύς μαραίνω . οὐ γάρ τις ἔχω ἀρχή οὐδέ τις ἐπίρρυσις ἀποξηραίνω , ὥσπερ Σκύθης διά ὁ πολύς ὁ χιών γίγνομαι συμβαίνω ὁ σῖτος μένω καί ταχύς ἀνατρέχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.22
Διὰ τί τὸ κρόμμυον μόνον οὕτως περιττῶς δάκνει τὼ ὀφθαλμώ ( διὸ καὶ τοὔνομά φασι τοῦτ’ ἔχειν αὐτό , ὡς τὴν κόρην ποιεῖν συμμύειν ) , ἡ δὲ ὀρίγανος οὔ , οὐδ’ ἄλλα δριμέα ὄντα ; καὶ γὰρ τὸ ἀνάρρινον μᾶλλον δάκνον οὐ ποιεῖ ὁμοίως δακρύειν προσφερόμενον , τὸ δὲ 〈 κρόμμυον 〉 προσφερόμενον καὶ τρωγόμενον . ἢ ὅτι διαφοραὶ πολλαὶ ἀκολουθοῦσιν ἑκάστοις τῶν δριμέων , ἃ ποιεῖ τὴν ἰδίαν ἑκάστου δύναμιν ; τὸ μὲν οὖν ἀνάρρινον διὰ τὸ θερμότερον εἶναι ξηραντικώτερόν ἐστι τῆς γινομένης ὑπ’ αὐτοῦ συντήξεως , ἐπεὶ ποιεῖ γε δάκρυον ἐσθίοντι · προσφερόμενον δὲ οὔ , ὅτι οὐκ ἀπατμίζει ἀπ’ αὐτοῦ λεπτόν τι · ξηρότερον γάρ ἐστι καὶ θερμότερον . ἡ δὲ ὀρίγανος καὶ τὰ τοιαῦτα θερμὰ ξηρά ἐστιν ἠρέμα · δεῖ δὲ τὸ μέλλον δάκρυον ποιήσειν δηκτικὸν καὶ ὑγρὸν εἶναι καὶ γλίσχρον . διὸ καὶ τὸ ἔλαιον ποιεῖ δακρύειν , ἀσθενῆ ἔχον δῆξιν · διὰ γλισχρότητα γὰρ καὶ λεπτότητα παραδῦνον ποιεῖ τὸν πόνον , καὶ τὴν σύντηξιν διὰ τὸν πόνον . τὸ δὲ κρόμμυον τοιαύτην ἔχει τὴν δύναμιν ὥστε καὶ τὸ ὑγρὸν καὶ τὴν ἀτμίδα αὐτοῦ θερμὴν καὶ λεπτὴν καὶ γλίσχραν εἶναι . ὥστε προσφερόμενον μέν , διὰ τὸ τὴν ἀτμίδα τοιαύτην εἶναι καὶ συναφιέναι ὑγρότητα λεπτήν , ποιεῖ δακρύειν , ἐσθιομένου δὲ ἡ ἀναθυμίασις διιοῦσα...τὸ δὲ σκόροδον θερμὸν μὲν καὶ δριμύ ἐστι καὶ ὑγρότητα ἔχει , ἀλλ’ οὐ γλίσχρον · διὸ οὐ ποιεῖ δακρύειν .
Lemmas: διά τίς ὁ κρόμμυον μόνος οὕτως περισσός δάκνω ὁ ὀφθαλμός ( διό καί ὄνομα φημί οὗτος ἔχω αὐτός , ὡς ὁ κόρη ποιέω συμμύω ) , ὁ δέ ὀρίγανος οὐ , οὐδέ ἄλλος δριμύς εἰμί ; καί γάρ ὁ ἀνάρρινον μάλα δάκνω οὐ ποιέω ὅμοιος δακρύω προσφέρω , ὁ δέ 〈 κρόμμυον 〉 προσφέρω καί τρώγω . ἤ ὅτι διαφορά πολύς ἀκολουθέω ἕκαστος ὁ δριμύς , ὅς ποιέω ὁ ἴδιος ἕκαστος δύναμις ; ὁ μέν οὖν ἀνάρρινον διά ὁ θερμός εἰμί ξηραντικός εἰμί ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός σύντηξις , ἐπεί ποιέω γε δάκρυον ἐσθίω · προσφέρω δέ οὐ , ὅτι οὐ ἀπατμίζω ἀπό αὐτός λεπτός τις · ξηρός γάρ εἰμί καί θερμός . ὁ δέ ὀρίγανος καί ὁ τοιοῦτος θερμός ξηρός εἰμί ἠρέμα · δέω δέ ὁ μέλλω δάκρυον ποιέω δηκτικός καί ὑγρός εἰμί καί γλίσχρος . διό καί ὁ ἔλαιον ποιέω δακρύω , ἀσθενής ἔχω δῆξις · διά γλισχρότης γάρ καί λεπτότης παραδύνω ποιέω ὁ πόνος , καί ὁ σύντηξις διά ὁ πόνος . ὁ δέ κρόμμυον τοιοῦτος ἔχω ὁ δύναμις ὥστε καί ὁ ὑγρός καί ὁ ἀτμίς αὐτός θερμός καί λεπτός καί γλίσχρος εἰμί . ὥστε προσφέρω μέν , διά ὁ ὁ ἀτμίς τοιοῦτος εἰμί καί συναφίημι ὑγρότης λεπτός , ποιέω δακρύω , εἰσθέω δέ ὁ ἀναθυμίασις διιοῦσα...τὸ δέ σκόροδον θερμός μέν καί δριμύς εἰμί καί ὑγρότης ἔχω , ἀλλά οὐ γλίσχρος · διό οὐ ποιέω δακρύω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.23
Διὰ τί τὰ μύρτα ἐν τῇ χειρὶ θλιβέντα γλυκύτερα ἡμῖν δοκεῖ εἶναι τῶν μὴ τεθλιμμένων ; ἢ καθάπερ καὶ αἱ ῥᾶγες τετρυγημέναι τῶν βοτρύων γλυκύτεραί εἰσιν ἢ τῶν ἀτρυγήτων ; ὑπὸ γὰρ τοῦ γλεύκους ὄντος φύσει ἡδέος αἱ μὲν τετρυγημέναι ῥᾶγες ὥσπερ ἐοίκασιν ἡδυσμέναι ( ἀνάπλεῳ γάρ εἰσι καὶ ἔξωθεν ) , αἱ δ’ ἐπὶ τῶν βοτρύων ἀνήδυστοι . ὁμοίως οὖν καὶ ἐπὶ τῶν μύρτων φύσει γλυκέων καὶ τὴν γλυκύτητα ἐχόντων ἐντός . ὥσπερ αἱ ῥᾶγες οὖν , ὅταν θλιφθῇ , ἀναπίμπλαται ἀπὸ τῆς ἐντὸς γλυκύτητος καὶ ἔξωθεν διαφαίνεται γλυκύτερα ὄντα .
Lemmas: διά τίς ὁ μύρτον ἐν ὁ χείρ θλίπτω γλυκύς ἐγώ δοκέω εἰμί ὁ μή θλίβω ; ἤ καθά καί ὁ ῥάξ τρυγάω ὁ βότρυς γλυκύς εἰμί ἤ ὁ ἀτρύγητος ; ὑπό γάρ ὁ γλεῦκος εἰμί φύσις ἡδύς ὁ μέν τρυγάω ῥάξ ὥσπερ ἔοικα ἡδύνω ( ἀνάπλεος γάρ εἰμί καί ἔξωθεν ) , ὁ δέ ἐπί ὁ βότρυς ἀνήδυστος . ὅμοιος οὖν καί ἐπί ὁ μύρτον φύσις γλυκύς καί ὁ γλυκύτης ἔχω ἐντός . ὥσπερ ὁ ῥάξ οὖν , ὅταν θλίπω , ἀναπίμπλημι ἀπό ὁ ἐντός γλυκύτης καί ἔξωθεν διαφαίνω γλυκύς εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.24
Διὰ τί τῶν τε μύρτων τὰ ἐλάττω ἀπυρηνότερά ἐστι , καὶ ἐν τοῖς φοίνιξι καὶ ἐπὶ τῶν βοτρύων , ἔνθα δ’ αἱ μικραὶ ῥᾶγες οὐκ ἔχουσιν ἢ ἐλάττους πυρῆνας ; ἢ διὰ τὸ ἀτελέστερα εἶναι οὐκ ἔχει ἀποκεκριμένον ; τέλος γὰρ ὁ πυρὴν ἔχει τὸ σπέρμα . διὰ τοῦτο δὲ καὶ ἐλάττους εἰσίν , ὡς ὄντα παραφυάδες καὶ ἀτελῆ . καὶ ἧττον δὲ γλυκέα τῶν ἐχόντων πυρῆνας · ἀπεπτότερα γάρ ἐστιν , ἡ δὲ πέψις τελείωσίς ἐστιν .
Lemmas: διά τίς ὁ τε μύρτον ὁ ἐλαχύς ἀπύρηνος εἰμί , καί ἐν ὁ φοῖνιξ καί ἐπί ὁ βότρυς , ἔνθα δέ ὁ μικρός ῥάξ οὐ ἔχω ἤ ἐλαχύς πυρήν ; ἤ διά ὁ ἀτελής εἰμί οὐ ἔχω ἀποκρίνω ; τέλος γάρ ὁ πυρή ἔχω ὁ σπέρμα . διά οὗτος δέ καί ἐλαχύς εἰμί , ὡς εἰμί παραφυάς καί ἀτελής . καί ἥσσων δέ γλυκύς ὁ ἔχω πυρήν · ἄπεπτος γάρ εἰμί , ὁ δέ πέψις τελείωσις εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.25
Διὰ τί τῶν περικαρπίων τὰ μὲν πικρότερα τὰ πρὸς τὴν ἒχει οἷον σίκυοι τὰ πρὸς τὸ ἂκρον τὸ ἂνω , οἷον αἱ βάλανοι ; ἢ ὃτι τῶν μἐν ταύτῃ ἂπεπτος ἡ τροφὴ διὰ τὸ ἐπιρρεῖν κατὰ τὴν ῥίζαν ἀεί · τὰ δὲ ξηρὰ φύσει ἐστίν , ὥστε ἀπαγομένου τοῦ γλυκέος ἐκ τοῦ ἄκρου καὶ πεπεμμένου ἤδη ξηραίνεται , καὶ λείπεται τὸ πικρὸν ὥσπερ οἱ ἅλες ; ξηραινόμενον δὲ μᾶλλον πικρὸν γίνεται , καθάπερ ἐλαῖαι καὶ βάλανοι παλαιούμεναι πικραὶ γίνονται .
Lemmas: διά τίς ὁ περικάρπιον ὁ μέν πικρός ὁ πρός ὁ ἔχω οἷος σίκυος ὁ πρός ὁ ἄκρον ὁ ἄνω , οἷος ὁ βάλανος ; ἤ ὅτι ὁ μέν ταύτῃ ἄπεπτος ὁ τροφή διά ὁ ἐπιρρέω κατά ὁ ῥίζα ἀεί · ὁ δέ ξηρός φύσις εἰμί , ὥστε ἀπάγω ὁ γλυκύς ἐκ ὁ ἄκρον καί πέμπω ἤδη ξηραίνω , καί λείπω ὁ πικρός ὥσπερ ὁ ἅλς ; ξηραίνω δέ μάλα πικρός γίγνομαι , καθά ἐλαία καί βάλανος παλαιόω πικρός γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.26
Διὰ τί ἔνια βλαστάνει οὐκ ἐν τῇ γῇ ὄντα , ἀλλ’ ἐκτετμημένα , τὰ δὲ κείμενα , οἷον οἱ τῶν κρίνων καυλοὶ καὶ σκόροδα καὶ κρόμμυα ; ἢ ὅτι ἔχουσι τροφὴν ἅπαντα ἐν αὑτοῖς , ἀλλ’ οὐκ ἐν ἀφωρισμένῳ τόπῳ οὐθὲν φυτόν ; [ ἡ περιουσία οὖν ἐστὶ τῆς τροφῆς ἡ ποιοῦσα βλαστάνειν . δῆλον δέ · καὶ γὰρ καὶ αἱ σκίλλαι καὶ οἱ βολβοὶ ταὐτὸ ποιοῦσιν . ] ( αὔξεται δ’ ἕκαστον οὐ τῷ ἔχειν , ἀλλ’ ὅταν πεφθῇ καὶ διανεμηθῇ . ἔχει μὲν οὖν καὶ ἔμπροσθεν , ) αὔξεται δέ , ὅταν ἡ ὥρα ἔλθῃ ἐν ᾖ τοῦτο γίνεται πεττούσης ὥρας , οἷον καὶ τὰ τῶν κροκοδείλων ᾠά . συνεχὲς δὲ οὐκέτι , ὅτι οὐκ ἐπιρρεῖ ἄλλη τροφή .
Lemmas: διά τίς ἔνιοι βλαστάνω οὐ ἐν ὁ γῆ εἰμί , ἀλλά ἐκτέμνω , ὁ δέ κεῖμαι , οἷος ὁ ὁ κρίνον καυλός καί σκόροδον καί κρόμμυον ; ἤ ὅτι ἔχω τροφή ἅπας ἐν ἑαυτοῦ , ἀλλά οὐ ἐν ἀφορίζω τόπος οὐδείς φυτόν ; [ ὁ περιουσία οὖν εἰμί ὁ τροφή ὁ ποιέω βλαστάνω . δῆλος δέ · καί γάρ καί ὁ σκίλλα καί ὁ βολβός αὐτός ποιέω . ] ( αὐξάνω δέ ἕκαστος οὐ ὁ ἔχω , ἀλλά ὅταν πέσσω καί διανέμω . ἔχω μέν οὖν καί ἔμπροσθεν , ) αὐξάνω δέ , ὅταν ὁ ὥρα ἔρχομαι ἐν ὅς οὗτος γίγνομαι πέσσω ὥρα , οἷος καί ὁ ὁ κροκόδειλος ᾠόν . συνεχής δέ οὐκέτι , ὅτι οὐ ἐπιρρέω ἄλλος τροφή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.27
Διὰ τί ποτε τὰ σκόροδα καὶ τὰ κρόμμυα ὅσῳ ἂν ξηρότερα φυτεύηται , τοσούτῳ βελτίω γίνεται , τὰ δὲ ἄλλα χείρω ; ἢ ὅτι πάντα τὰ τοιαῦτα μάλιστα ὑγρασίας ἐστὶ πλήρη ; εὔκρατα οὖν γίνεται τοῦτον τὸν τρόπον φυτευθέντα . καὶ ὅτι ἧττον σήπεται , ὅταν ξηρανθέντα φυτευθῇ .
Lemmas: διά τίς ποτέ ὁ σκόροδον καί ὁ κρόμμυον ὅσος ἄν ξηρός φυτεύω , τοσοῦτος ἀγαθός γίγνομαι , ὁ δέ ἄλλος κακός ; ἤ ὅτι πᾶς ὁ τοιοῦτος μάλα ὑγρασία εἰμί πλήρης ; εὔκρατος οὖν γίγνομαι οὗτος ὁ τρόπος φυτεύω . καί ὅτι ἥσσων σήπω , ὅταν ξηραίνω φυτεύω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.28
Διὰ τί ποτε τὰ σκόροδα καὶ τὰ κρόμμυα μόνα τῶν φυτῶν κείμενα βλαστάνει ; ἢ διότι ὑγρασίας ἐστὶ πλήρη καὶ τροφῆς ; ἡ περιουσία οὖν ἐστὶ τῆς τροφῆς ἡ ποιοῦσα βλαστάνειν . δῆλον δέ · καὶ γὰρ αἱ σκίλλαι καὶ οἱ βολβοὶ ταὐτὸ ποιοῦσιν . αὔξεται δέ , ὅταν ἡ ὥρα ἔλθῃ ἑκάστῳ .
Lemmas: διά τίς ποτέ ὁ σκόροδον καί ὁ κρόμμυον μόνος ὁ φυτόν κεῖμαι βλαστάνω ; ἤ διότι ὑγρασία εἰμί πλήρης καί τροφή ; ὁ περιουσία οὖν εἰμί ὁ τροφή ὁ ποιέω βλαστάνω . δῆλος δέ · καί γάρ ὁ σκίλλα καί ὁ βολβός αὐτός ποιέω . αὐξάνω δέ , ὅταν ὁ ὥρα ἔρχομαι ἕκαστος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.29
Διὰ τί τὰ τῷ ψυχρῷ ὕδατι ἀρδόμενα γλυκύτερα ἢ τὰ τῷ θερμῷ ; πότερον ὅτι ἐγκατακλειόμενον τὸ θερμὸν ἁλμυρώτερον , ὥσπερ καὶ τὸ ἁλμυρώτερον θερμότερον , τὸ δὲ γλυκὺ ἐναντίον , ὥσπερ ψυχρόν . τροφὴ δὲ τοῖς λαχάνοις τὸ ὑγρόν , καὶ οἱ χυμοὶ ἐντεῦθεν .
Lemmas: διά τίς ὁ ὁ ψυχρός ὕδωρ ἄρδω γλυκύς ἤ ὁ ὁ θερμός ; πότερος ὅτι ἐγκατακλείω ὁ θερμός ἁλμυρός , ὥσπερ καί ὁ ἁλμυρός θερμός , ὁ δέ γλυκύς ἐναντίος , ὥσπερ ψυχρός . τροφή δέ ὁ λάχανον ὁ ὑγρός , καί ὁ χυμός ἐντεῦθεν .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.30
Διὰ τί τὰ σκόροδα ὄζει μᾶλλον ἐγκαυλοῦντα ἢ νέα ὄντα ; ἢ ὅτι νέων μὲν ὄντων ἔτι πολὺ ὑγρὸν ἀλλότριον ἐνὸν ἀφαιρεῖται τὴν δύναμιν αὐτῶν ; ὅταν δὲ πεπανθῇ , ἐκκεκριμένου ἤδη τούτου , τότε τὴν οἰκείαν ἔχει ὀδμήν . αὕτη δέ ἐστι φύσει δριμεῖα . ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄλλοι καρποὶ οἱ πρόσφατοι ὄντες ὑδαρέστεροι . διὸ καὶ τὰ κρόμμυα ἧττον δριμέα τὰ νεώτερα .
Lemmas: διά τίς ὁ σκόροδον ὄζω μάλα ἐγκαυλέω ἤ νέος εἰμί ; ἤ ὅτι νέος μέν εἰμί ἔτι πολύς ὑγρός ἀλλότριος ἔνειμι ἀφαιρέω ὁ δύναμις αὐτός ; ὅταν δέ πεπαίνω , ἐκκρίνω ἤδη οὗτος , τότε ὁ οἰκεῖος ἔχω ὀσμή . οὗτος δέ εἰμί φύσις δριμύς . ὅμοιος δέ καί ὁ ἄλλος καρπός ὁ πρόσφατος εἰμί ὑδαρής . διό καί ὁ κρόμμυον ἥσσων δριμύς ὁ νέος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.31
Διὰ τί τῶν μυρρινῶν μὲν μὴ τεταριχευμένων τὰ μύρτα ἀπορρεῖ μᾶλλον τῶν φύλλων , ταριχευομένων δὲ τῷ φύκει τὰ μὲν φύλλα ἀπορρεῖ , τὰ δὲ μύρτα οὐκ ἀπορρεῖ ; ἢ ἀταριχεύτων μὲν ὄντων οὕτως ἔχει διὰ τὴν φύσιν ; ὅταν γὰρ πεπανθῇ , ἀπορρεῖν πέφυκεν τὰ μύρτα . τοῦτο δὲ οὐ συμβαίνει κειμένων , ἀλλὰ μόνον κωλύει ἡ ἰκμὰς τοῦ φύκους μεταβάλλειν τὸ ἐν τῷ μύρτῳ ὑγρόν . τὰ δὲ φύλλα ἀποπίπτει τοὐναντίον αὐτῶν ξηραινομένων , τὸ δὲ φῦκος ξηραίνει ἁλμυρὸν ὄν . οὐ ταὐτὸ οὖν συμβαίνει ἐπί τε τῆς μυρρίνης οὖσι καὶ κειμένοις τοῖς φύλλοις .
Lemmas: διά τίς ὁ μυρσίνη μέν μή ταριχεύω ὁ μύρτον ἀπορρέω μάλα ὁ φύλλον , ταριχεύω δέ ὁ φῦκος ὁ μέν φύλλον ἀπορρέω , ὁ δέ μύρτον οὐ ἀπορρέω ; ἤ ἀταρίχευτος μέν εἰμί οὕτως ἔχω διά ὁ φύσις ; ὅταν γάρ πεπαίνω , ἀπορρέω φύω ὁ μύρτον . οὗτος δέ οὐ συμβαίνω κεῖμαι , ἀλλά μόνος κωλύω ὁ ἰκμάς ὁ φῦκος μεταβάλλω ὁ ἐν ὁ μύρτον ὑγρός . ὁ δέ φύλλον ἀποπίπτω ἐναντίος αὐτός ξηραίνω , ὁ δέ φῦκος ξηραίνω ἁλμυρός εἰμί . οὐ αὐτός οὖν συμβαίνω ἐπί τε ὁ μυρσίνη εἰμί καί κεῖμαι ὁ φύλλον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.32
Διὰ τί οἱ σίκυοι πέπονες ἄριστοι γίνονται ἐν τοῖς ἑλώδεσι πεδίοις οὖσιν ἐνύγροις , οἷον περὶ Ὀρχομενὸν καὶ ἐν Αἰγύπτῳ ; δοκεῖ δ’ ἔνυδρος αὕτη ἡ χώρα εἶναι . ἔστι δὲ τὰ ἑλώδη ἔνυδρα · οἱ δὲ σίκυες αὐτοὶ ὑγρότεροι · διὸ καὶ οἱ κηπαῖοι φαῦλοι εἰσίν . πότερον ὅτι εἰς βάθος διὰ σκληρότητα τῆς γῆς ἀναγκάζονται φυτεύεσθαι ; ἡ γὰρ πηλώδης καὶ πεδιὰς μάλιστα γίνεται σκληρά , οἱ δὲ εἰς βάθος φυτευθέντες βελτίους . ἢ διότι ξηρὰν δεῖ εἶναι τὴν γῆν διὰ τὸ αὐτὸ εἶναι ὑγρὸν φύσει ; οὕτω γὰρ ἀντισπώμενον ἐπὶ τὸ μέσον ἥξει . ἡ δὲ ἑλωδεστέρα μέν , βαθεῖα δὲ τροφὴν ἴσχει καὶ διὰ τὸ βάθος τῆς γῆς καὶ διὰ τὸν τόπον , καὶ οὐχ ὑπερβάλλουσαν διὰ τὸ ξηραίνεσθαι τὴν γῆν πάλιν .
Lemmas: διά τίς ὁ σίκυος πέπων ἀγαθός γίγνομαι ἐν ὁ ἑλώδης πεδίον εἰμί ἔνυγρος , οἷος περί Ὀρχομενός καί ἐν Αἴγυπτος ; δοκέω δέ ἔνυδρος οὗτος ὁ χώρα εἰμί . εἰμί δέ ὁ ἑλώδης ἔνυδρος · ὁ δέ σίκυος αὐτός ὑγρός · διό καί ὁ κηπαῖος φαῦλος εἰμί . πότερος ὅτι εἰς βάθος διά σκληρότης ὁ γῆ ἀναγκάζω φυτεύω ; ὁ γάρ πηλώδης καί πεδιάς μάλα γίγνομαι σκληρός , ὁ δέ εἰς βάθος φυτεύω ἀγαθός . ἤ διότι ξηρός δέω εἰμί ὁ γῆ διά ὁ αὐτός εἰμί ὑγρός φύσις ; οὕτως γάρ ἀντισπάω ἐπί ὁ μέσος ἥκω . ὁ δέ ἑλώδης μέν , βαθύς δέ τροφή ἴσχω καί διά ὁ βάθος ὁ γῆ καί διά ὁ τόπος , καί οὐ ὑπερβάλλω διά ὁ ξηραίνω ὁ γῆ πάλιν .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.33
Διὰ τί τὸ πήγανον δυσώδεις τοὺς ἱδρῶτας ποιεῖ , καὶ ἔνια τῶν μύρων ; ἢ ὅτι ὅσων ἐν τῇ ὀσμῇ βαρύτης ἔνι καὶ δριμύτης , ταῦτα κεραννύμενα ταῖς περιττωματικαῖς ὑγρότησι κακωδεστέραν ποιεῖ τὴν ὀσμήν ;
Lemmas: διά τίς ὁ πήγανον δυσώδης ὁ ἱδρώς ποιέω , καί ἔνιοι ὁ μύρον ; ἤ ὅτι ὅσος ἐν ὁ ὀσμή βαρύτης ἔνειμι καί δριμύτης , οὗτος κεράννυμι ὁ περισσωματικός ὑγρότης κακώδης ποιέω ὁ ὀσμή ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.34
Διὰ τί τὸ πήγανον βασκανίας φασὶ φάρμακον εἶναι ; ἢ διότι βασκαίνεσθαι δοκοῦσι λάβρως ἐσθίοντες ; ἢ ὑφορώμενοί τινας δυσχερείας καὶ περὶ τὰ προσφερόμενα ὑπόπτως ἔχοντες ; ἐπιλέγουσι γοῦν , ὅταν τῆς αὐτῆς τραπέζης ἰδίᾳ τι προσφέρωνται , μεταδιδόντες , ἵνα μὴ βασκάνῃς με . ἅπαντες οὖν μετὰ ταραχῆς τῶν βρωμάτων προσοίσονται τὸ διδόμενον ὑγρὸν ἢ σιτίον , ὑφ’ ὧν ἢ καταλαμβανομένων ἢ ἀπεμουμένων μετεωρισθέντα τὰ σιτία συνεξέπεσεν καὶ τὰ πνεύματα ὑπὸ τῶν ὑγρῶν καὶ πόνους καὶ στρόφους παρέχει . τὸ πήγανον οὖν προεδεσθέν , θερμαντικὸν ὂν τῇ φύσει , ἠραίωσε τὸ δεχόμενον ἀγγεῖον τὰ σιτία καὶ τὸ ἄλλο σῶμα . διὸ ἐξίεσθαι τὸ ἐγκαταλαμβανόμενον πεῦμα συμβαίνει .
Lemmas: διά τίς ὁ πήγανον βασκανία φημί φάρμακον εἰμί ; ἤ διότι βασκαίνω δοκέω λάβρος ἐσθίω ; ἤ ὑφοράω τις δυσχέρεια καί περί ὁ προσφέρω ὕποπτος ἔχω ; ἐπιλέγω γοῦν , ὅταν ὁ αὐτός τράπεζα ἴδιος τις προσφέρω , μεταδίδωμι , ἵνα μή βασκαίνω ἐγώ . ἅπας οὖν μετά ταραχή ὁ βρῶμα προσφέρω ὁ δίδωμι ὑγρός ἤ σιτίον , ὑπό ὅς ἤ καταλαμβάνω ἤ ἀπεμέω μετεωρίζω ὁ σιτίον συνεκπίπτω καί ὁ πνεῦμα ὑπό ὁ ὑγρός καί πόνος καί στρόφος παρέχω . ὁ πήγανον οὖν προειγδέσκω , θερμαντικός εἰμί ὁ φύσις , ἀραιόω ὁ δέχομαι ἀγγεῖον ὁ σιτίον καί ὁ ἄλλος σῶμα . διό ἐξίημι ὁ ἐγκαταλαμβάνω πέμα συμβαίνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.35
Διὰ τί ἡ ὀρίγανος ἐμβαλλομένη τῷ γλεύκει γλυκὺν ποιεῖ τὸν οἶνον ; ἐμβάλλονται δὲ δύο κοτύλαι εἰς τὸν ἀμφορέα . ἢ ὅτι ἐξαίρει δι’ ὧν ἡ αὐστηρότης γίνεται , τὸ ὑδατῶδες καὶ τὸ τρυγῶδες ἀναδεχομένη τῇ ξηρότητι εἰς ἑαυτήν ; σημεῖον δὲ ὅτι ἐκ τούτων τὸ αὐστηρόν · οἱ γὰρ οἶνοι ἧττον μαλακοί , ἐὰν ὕδωρ παραχεθῇ , καὶ ἐὰν ἐν τῇ τρυγὶ πλείω χρόνον ἐάσῃ τις . καὶ ὅταν ποιῶσι γλυκύ , ἡλιῶσι τὰς σταφυλας πολὺν χρόνον , καὶ ὁ ἥλιος ἀφαιρεῖ τὸ ὑδατῶδες καὶ τὸ λοιπὸν συμπέττει . ταὐτὸ δὲ τοῦτο ποιεῖ καὶ ἡ ὀρίγανος ξηρὰ γὰρ καὶ θερμή , ὥστε εἰκότως διαμένει .
Lemmas: διά τίς ὁ ὀρίγανος ἐμβάλλω ὁ γλεῦκος γλυκύς ποιέω ὁ οἶνος ; ἐμβάλλω δέ δύο κοτύλη εἰς ὁ ἀμφορεύς . ἤ ὅτι ἐξαίρω διά ὅς ὁ αὐστηρότης γίγνομαι , ὁ ὑδατώδης καί ὁ τρυγώδης ἀναδέχομαι ὁ ξηρότης εἰς ἑαυτοῦ ; σημεῖον δέ ὅτι ἐκ οὗτος ὁ αὐστηρός · ὁ γάρ οἶνος ἥσσων μαλακός , ἐάν ὕδωρ παραχέω , καί ἐάν ἐν ὁ τρύξ πολύς χρόνος ἐάω τις . καί ὅταν ποιέω γλυκύς , ἡλιάω ὁ σταφυλή πολύς χρόνος , καί ὁ ἥλιος ἀφαιρέω ὁ ὑδατώδης καί ὁ λοιπός συμπέσσω . αὐτός δέ οὗτος ποιέω καί ὁ ὀρίγανος ξηρός γάρ καί θερμός , ὥστε ἔοικα διαμένω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.36
Διὰ τί αἱ μέλαιναι μυρρίναι πυκνοφυλλότεροί εἰσι τῶν λευκῶν μυρρινῶν ; ἢ ὅτι ἀγριώτεραι τὸ γένος ; σημεῖον δὲ ὅτι γίνονται ἐν τοῖς ἀγροῖς καὶ ἥκιστα μεταβάλλουσιν ὑπὸ τῆς ἐπιμελείας . τὰ δὲ ἄγρια πάντα πυκνοφυλλότερα · διὰ γὰρ τὸ ἧττον πέττειν τὸν καρπὸν εἰς τὰ φύλλα ἡ τροφὴ τρέπεται .
Lemmas: διά τίς ὁ μέλας μυρσίνη πυκνόφυλλος εἰμί ὁ λευκός μυρσίνη ; ἤ ὅτι ἄγριος ὁ γένος ; σημεῖον δέ ὅτι γίγνομαι ἐν ὁ ἀγρός καί ἦκα μεταβάλλω ὑπό ὁ ἐπιμέλεια . ὁ δέ ἄγριος πᾶς πυκνόφυλλος · διά γάρ ὁ ἥσσων πέσσω ὁ καρπός εἰς ὁ φύλλον ὁ τροφή τρέπω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.1
Διὰ τί ἡ πτισάνη καὶ τὸ ἄλευρον ἐλαίου ἐπιχεομένου λευκότερα γίνεται ; καίτοι τὸ ἔλαιον πυρρόν . ἢ ὅτι πέφυκεν μιγνύμενον τῷ ὑγρῷ ἀφρίζειν ; τοῦτο δὲ ἡ λευκότης . ἡ δὲ μῖξις τρίψει καὶ κινήσει . μίγνυται δὲ μᾶλλον τοῖς σωματικοῖς · ἐν δὲ τοῖς ἑψήμασι τοῦτο συμβαίνει , διὸ καὶ λευκότερα ποιεῖ .
Lemmas: διά τίς ὁ πτισάνη καί ὁ ἄλευρον ἔλαιον ἐπιχέω λευκός γίγνομαι ; καίτοι ὁ ἔλαιον πυρρός . ἤ ὅτι φύω μείγνυμι ὁ ὑγρός ἀφρίζω ; οὗτος δέ ὁ λευκότης . ὁ δέ μῖξις τρῖψις καί κίνησις . μείγνυμι δέ μάλα ὁ σωματικός · ἐν δέ ὁ ἕψημα οὗτος συμβαίνω , διό καί λευκός ποιέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.2
Διὰ τί ἡ ἐκ τοῦ πυροῦ τροφὴ μάλιστα ἁρμόττει τοῖς σώμασιν καὶ μᾶλλον τρόφιμος ἢ ἡ ἐκ τῶν κριθῶν ; ἢ διότι μετρίαν ἔχει γλισχρότητα ; δεῖ δὲ τὴν τροφὴν ἔχειν τοῦτο · προσφῦναι γὰρ δεῖ καὶ προσκολληθῆναι τῷ σώματι · οὗ αἴτιον τὸ γλίσχρον . ἀλλὰ ψαθυρώτερον · διὸ αἱ τετριμμέναι σφόδρα μᾶζαι τροφιμώτεραι τῶν ἀτρίπτων .
Lemmas: διά τίς ὁ ἐκ ὁ πυρός τροφή μάλα ἁρμόζω ὁ σῶμα καί μάλα τρόφιμος ἤ ὁ ἐκ ὁ κριθή ; ἤ διότι μέτριος ἔχω γλισχρότης ; δέω δέ ὁ τροφή ἔχω οὗτος · προσφύω γάρ δέω καί προσκολλάω ὁ σῶμα · ὅς αἴτιος ὁ γλίσχρος . ἀλλά ψαθυρός · διό ὁ τρίβω σφόδρα μᾶζα τρόφιμος ὁ ἄτριπτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.3
Διὰ τί τῶν μὲν ἀλεύρων τὰ πρῶτα , τῶν δὲ ἀλφίτων τὰ τελευταῖα λαμπρότερα ; ἢ διότι τὸ μὲν καπυρὸν ὂν περιθραύεται , τὸ δὲ μαλακὸν ἐνθλίβεται ; λαμπρότατον δὲ ἐν ἀμφοτέροις τὸ ἐντός .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ἄλευρον ὁ πρῶτος , ὁ δέ ἄλφιτον ὁ τελευταῖος λαμπρός ; ἤ διότι ὁ μέν καπυρός εἰμί περιθραύω , ὁ δέ μαλακός ἐνθλίβω ; λαμπρός δέ ἐν ἀμφότερος ὁ ἐντός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.4
Διὰ τί οἱ ἄρτοι λευκότεροι φαίνονται ψυχροὶ ὄντες ἢ θερμοί ; ἢ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν τρόπον τινὰ καὶ τὸ ἔλαιον λευκότερον τοῦ προσφάτου τὸ παλαιόν ; αἴτιον γὰρ τῆς μελανίας τὸ ὕδωρ , τοῦτο δὲ ἐν ἀμφοτέροις πλεῖον προσφάτοις οὖσιν · χρονιζομένοις δὲ διὰ τὸ ἐξατμίζειν λείπεται ἔλαττον τὸ ἐπιπολῆς . ἐξατμίζει δὲ τοῦ μὲν ἐλαίου ἢ ὁ χρόνος ἢ ὁ ἥλιος · ἐκ δὲ τῶν ἄρτων ψυχομένων τὸ θερμὸν ἐξιὸν ψυχρῶν μὲν ὄντων ἐξελήλυθεν , ἐν δὲ θερμοῖς οὖσιν ἔτι ἔνεστιν .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄρτος λευκός φαίνω ψυχρός εἰμί ἤ θερμός ; ἤ διά ὁ αὐτός αἰτία τρόπος τις καί ὁ ἔλαιον λευκός ὁ πρόσφατος ὁ παλαιός ; αἴτιος γάρ ὁ μελανία ὁ ὕδωρ , οὗτος δέ ἐν ἀμφότερος πολύς πρόσφατος εἰμί · χρονίζω δέ διά ὁ ἐξατμίζω λείπω ἐλαχύς ὁ ἐπιπολή . ἐξατμίζω δέ ὁ μέν ἔλαιον ἤ ὁ χρόνος ἤ ὁ ἥλιος · ἐκ δέ ὁ ἄρτος ψύχω ὁ θερμός ἐξέρχομαι ψυχρός μέν εἰμί ἐξέρχομαι , ἐν δέ θερμός εἰμί ἔτι ἔνειμι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.5
Διὰ τί οἱ ἄναλοι ἄρτοι πλείονα σταθμὸν ἔχουσιν τῶν ἡλισμένων , τῶν ἄλλων αὐτοῖς ἴσων ὑπαρχόντων ; εἰκὸς δὲ ἦν τοὐναντίον · οἱ γὰρ ἅλες πρόσκεινταί τε καὶ βαρύτεροι τοῦ ὕδατός εἰσιν . ἢ ὅτι ξηραίνουσιν οἱ ἅλες ; διὸ καὶ σώζεται ἄσηπτα τὰ ταριχευόμενα · ἀναλίσκεται γὰρ καὶ ἀναξηραίνεται τὸ ὑγρὸν ὑπ’ αὐτῶν , ὃ σήπεται ὑπὸ τοῦ θερμοῦ . καὶ ἐν τῷ ἄρτῳ οὖν ἀναλίσκεται τὸ ὑγρὸν ὑπὸ τοῦ ἁλός , καὶ ἀποπνεῖ ἔξω . διὸ καὶ οἱ ἕωλοι ἄρτοι κουφότεροί εἰσι τῶν θερμῶν , ψυχρότεροι ὄντες . ἐν δὲ τοῖς μὴ ἡλισμένοις τοῦτο τὸ ὑγρὸν πλεῖον ἐνυπάρχον ποιεῖ βαρυτέρους αὐτούς .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄναλος ἄρτος πολύς σταθμός ἔχω ὁ ἁλίζω , ὁ ἄλλος αὐτός ἴσος ὑπάρχω ; ἔοικα δέ εἰμί ἐναντίος · ὁ γάρ ἅλς πρόσκειμαι τε καί βαρύς ὁ ὕδωρ εἰμί . ἤ ὅτι ξηραίνω ὁ ἅλς ; διό καί σῴζω ἄσηπτος ὁ ταριχεύω · ἀναλίσκω γάρ καί ἀναξηραίνω ὁ ὑγρός ὑπό αὐτός , ὅς σήπω ὑπό ὁ θερμός . καί ἐν ὁ ἄρτος οὖν ἀναλίσκω ὁ ὑγρός ὑπό ὁ ἅλς , καί ἀποπνέω ἔξω . διό καί ὁ ἕωλος ἄρτος κοῦφος εἰμί ὁ θερμός , ψυχρός εἰμί . ἐν δέ ὁ μή ἁλίζω οὗτος ὁ ὑγρός πολύς ἐνυπάρχω ποιέω βαρύς αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.6
Διὰ τί οἱ μὲν ψυχροὶ ἄρτοι ἀναβρεχθέντες , εἰ ἅψονται ἀλλήλων , οὐ συνέχονται , οἱ δὲ θερμοί ; ἢ ὅτι οἱ μὲν ψυχροὶ μετὰ τῆς ἀτμίδος ἀφιᾶσι τὸ ἐν αὑτοῖς γλίσχρον ὑγρόν , οὗ ἐξελθόντος οὐ κολλῶνται ( τὸ γὰρ ὕδωρ ᾧ ἐβρέχθησαν ψαθυρώτερόν ἐστιν ) , οἱ δὲ θερμοὶ ἔχουσί τινα γλισχρότητα . ὅταν μὲν οὖν βεβρεγμένων αὐτῶν ἡ ἀτμὶς ἐξίῃ , τὸ μὲν θερμὸν διαπνεῖ διὰ λεπτότητα , τὸ δὲ κολλῶδες συνεξιὸν αὐτῷ καὶ μιγνύμενον τῷ ὑγρῷ προσέρχεσθαι ποιεῖ ἐν αὐτοῖς . μιγνύμενον τῷ ὐγρῷ προσέρχεσθαι ποιεῖ ἐν αὐτοῖς .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ψυχρός ἄρτος ἀναβρέχω , εἰ ἅπτω ἀλλήλων , οὐ συνέχω , ὁ δέ θερμός ; ἤ ὅτι ὁ μέν ψυχρός μετά ὁ ἀτμίς ἀφίημι ὁ ἐν ἑαυτοῦ γλίσχρος ὑγρός , ὅς ἐξέρχομαι οὐ κολλάω ( ὁ γάρ ὕδωρ ὅς βρέχω ψαθυρός εἰμί ) , ὁ δέ θερμός ἔχω τις γλισχρότης . ὅταν μέν οὖν βρέχω αὐτός ὁ ἀτμίς ἐξέρχομαι , ὁ μέν θερμός διαπνέω διά λεπτότης , ὁ δέ κολλώδης συνεξέρχομαι αὐτός καί μείγνυμι ὁ ὑγρός προσέρχομαι ποιέω ἐν αὐτός . μείγνυμι ὁ ὑγρός προσέρχομαι ποιέω ἐν αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.7
Διὰ τί τῶν ἀλεύρων τὰ ἄλφιτα λαμπρότατά ἐστιν , τῶν δὲ ἀλφίτων τὰ τελευταῖα ; ἢ ὅτι τὸ μὲν ἄλφιτον καπυρὸν ὂν περιθραύεται , οἷον μάλιστα πάσχει πλεῖστον χρόνον κοπτόμενον , τὸ δὲ μαλακὸν καὶ λεπτὸν ἄλευρον , ὅ ἐστιν ἐντὸς τοῦ πυροῦ , ἐκθλίβεται πρῶτον . λαμπρότατον δέ ἐστιν ἐν ἀμφοτέροις τὸ ἐντός .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄλευρον ὁ ἄλφιτον λαμπρός εἰμί , ὁ δέ ἄλφιτον ὁ τελευταῖος ; ἤ ὅτι ὁ μέν ἄλφιτον καπυρός εἰμί περιθραύω , οἷος μάλα πάσχω πολύς χρόνος κόπτω , ὁ δέ μαλακός καί λεπτός ἄλευρον , ὅς εἰμί ἐντός ὁ πυρός , ἐκθλίβω πρῶτος . λαμπρός δέ εἰμί ἐν ἀμφότερος ὁ ἐντός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.8
Διὰ τί ἡ μὲν μᾶζα ὅσῳ ἂν μᾶλλον τριφθῇ , δυσδιαχωρητοτέρα γίνεται , ὁ δὲ ἄρτος εὐδιαχωρητότερος ; ἢ διὰ τὸ τριφθῆναι σφόδρα τὸ σταῖς μικρότερον γίνεται ; τὸ γὰρ γλίσχρον τοιοῦτόν ἐστιν , ὑπὸ δὲ τοῦ πυρὸς πάντοθεν ἐξῄρηται τὸ ὑγρὸν τοῦ ἄρτου , ὥστε ψαθυρώτερον γίνεται τοῦ ὑγροῦ ἐξαιρεθέντος ὅλως , ὅσῳ ἂν μᾶλλον τριφθῇ , διὰ τὸ ἐν τῇ τρίψει μικρομερέστερον γεγονέναι · τὸ δὲ ψαθυρὸν εὐπεπτότερόν ἐστιν . ἡ δὲ μᾶζα ὅσῳ ἂν μᾶλλον τριφθῇ , γλισχροτέρα γίνεται τοῦ ὑγροῦ μεμιγμένου · τὸ δὲ γλίσχρον οὐκ εὐδιαίρετον . τὰ δὲ τοιαῦτα δύσπεπτά ἐστιν · δεῖ γὰρ τὸ πεφθησόμενον διαιρεθῆναι εἰς μικρά .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν μᾶζα ὅσος ἄν μάλα τρίβω , δυσδιαχώρητος γίγνομαι , ὁ δέ ἄρτος εὐδιαχώρητος ; ἤ διά ὁ τρίβω σφόδρα ὁ σταῖς μικρός γίγνομαι ; ὁ γάρ γλίσχρος τοιοῦτος εἰμί , ὑπό δέ ὁ πῦρ πάντοθεν ἐκλέγω ὁ ὑγρός ὁ ἄρτος , ὥστε ψαθυρός γίγνομαι ὁ ὑγρός ἐξαιρέω ὅλος , ὅσος ἄν μάλα τρίβω , διά ὁ ἐν ὁ τρῖψις μικρομερής γίγνομαι · ὁ δέ ψαθυρός εὔπεπτος εἰμί . ὁ δέ μᾶζα ὅσος ἄν μάλα τρίβω , γλίσχρος γίγνομαι ὁ ὑγρός μείγνυμι · ὁ δέ γλίσχρος οὐ εὐδιαίρετος . ὁ δέ τοιοῦτος δύσπεπτος εἰμί · δέω γάρ ὁ πέσσω διαιρέω εἰς μικρός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.9
Διὰ τί ἡ μὲν μᾶζα τριβομένη ἐλάττων γίνεται , τὸ δὲ σταῖς μεῖζον ; ἢ ὅτι τὸ μὲν ἄλφιτον βρεχθὲν καὶ τριβόμενον συνίζει τῇ τοῦ ὑγροῦ κολλήσει διὰ τὸ ἀραιὸν εἶναι καὶ χονδρόν , τὸ δὲ ἄλευρον μετεωρίζεται διὰ τὸ πυκνὸν σφόδρα εἶναι ; τὰ γὰρ πυκνὰ τριβόμενα θερμαίνεται , θερμαινόμενα δὲ καὶ πνευματούμενα μετεωρίζεται , καθάπερ καὶ ἡ σάρξ .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν μᾶζα τρίβω ἐλαχύς γίγνομαι , ὁ δέ σταῖς μέγας ; ἤ ὅτι ὁ μέν ἄλφιτον βρέχω καί τρίβω συνίζω ὁ ὁ ὑγρός κόλλησις διά ὁ ἀραιός εἰμί καί χονδρός , ὁ δέ ἄλευρον μετεωρίζω διά ὁ πυκνός σφόδρα ἔρχομαι ; ὁ γάρ πυκνός τρίβω θερμαίνω , θερμαίνω δέ καί πνευματόω μετεωρίζω , καθά καί ὁ σάρξ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.10
Διὰ τί δὲ πυρούμενον τὸ σταῖς μεῖζον γίνεται ἢ ἡ μᾶζα ; ἢ ὅτι ἔχει ὑγρὸν οὐ κεχωρισμένον , ὥστε ἐξιέναι θερμαινόμενον διὰ τὴν τρῖψιν · ἐξ οὗ θερμαινομένου πνεῦμα γίνεται , ἐκ δὲ τοῦ πλείονος ὑγροῦ ἀνάγκη γίνεσθαι πλεῖον πνεῦμα .
Lemmas: διά τίς δέ πυρόω ὁ σταῖς μέγας γίγνομαι ἤ ὁ μᾶζα ; ἤ ὅτι ἔχω ὑγρός οὐ χωρίζω , ὥστε ἐξέρχομαι θερμαίνω διά ὁ τρῖψις · ἐκ ὅς θερμαίνω πνεῦμα γίγνομαι , ἐκ δέ ὁ πολύς ὑγρός ἀνάγκη γίγνομαι πολύς πνεῦμα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.11
Διὰ τί τοῦ μέλιτος κολλητικωτέρου ὄντος ἢ τοῦ ὕδατος , τὸ τῷ μελικράτῳ φυραθὲν ἄλευρον ψαθυρώτερον γίνεται , ὅταν ἑψηθῇ ἢ ὀπτηθῇ , ἢ τὸ τῷ ὕδατι ; ἢ διότι τὸ μὲν ὑπὸ τοῦ πυρὸς πήγνυται καὶ συνίσταται , [ τὸ ὕδωρ ] , τὸ δὲ μέλι συνιστᾷ μέν , ἀλλ’ ἐπιξηραίνει διὸ μᾶλλον ψαθυρὸν ποιεῖ ἡ γὰρ ψαθυρότης ὑπὸ ξηρασίας γίνεται .
Lemmas: διά τίς ὁ μέλι κολλητικός εἰμί ἤ ὁ ὕδωρ , ὁ ὁ μελίκρατον φυράω ἄλευρον ψαθυρός γίγνομαι , ὅταν ἑψέω ἤ ὀπτάω , ἤ ὁ ὁ ὕδωρ ; ἤ διότι ὁ μέν ὑπό ὁ πῦρ πήγνυμι καί συνίστημι , [ ὁ ὕδωρ ] , ὁ δέ μέλι συνιστάω μέν , ἀλλά ἐπιξηραίνω διό μάλα ψαθυρός ποιέω ὁ γάρ ψαθυρότης ὑπό ξηρασία γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.12
Διὰ τί οἱ δίπυροι ἄρτοι ψυχθέντες οὐ γίνονται σκληροί ; ἢ ὅτι ἔχει τινὰ ἐν αὑτῷ ὁ πυρὸς γλυκὺν καὶ γλίσχρον χυμόν , ὅς ἐστιν αὐτοῦ καθάπερ ψυχή ; σημεῖον δέ · ξηραινόμενος μὲν γὰρ ὅλως κενοῦται , νοτιῶν δὲ ἐκφύεται . τοῦ οὖν χυμοῦ τούτου ἐνυπάρχοντος καὶ ἐν τῷ ἀλεύρῳ καὶ μάλιστα τῷ καθαρωτάτῳ , σταιτὸς γενομένου τοῦ ἀλεύρου καὶ τριβομένου συμβαίνει αὐτό . σημεῖον δέ · ἑψόμενον γὰρ διαχωρητικώτερον γίνεται . ὀπτωμένου μὲν οὖν τὸ πρῶτον τοῦ ἄρτου , τὸ ψαθυρὸν καὶ ἐλαφρὸν τοῦ δὲ ὑγροῦ τοῦ ἐκ τοῦ ἄρτου ἀπατμίζει , καὶ τοῦ ἀλεύρου τὸ ἀχυρωδέστατον ἀποκαίεται . ἐξαιρεθέντος δὲ καὶ τριβομένου πάλιν τοῦ σταιτός , τό τε τοῦ ἀλεύρου λειότατον καὶ τοῦ ὑγροῦ γλισχρότατον λειπόμενα μίγνυται μᾶλλον ἑαυτοῖς , διά τε τὸ τοιαῦτα καὶ μᾶλλον γεγονέναι , καὶ διὰ τὴν πύρωσιν · βαφῇ γὰρ ἡ μῖξις αὐτῶν ὁμοία γίνεται , ὥστε γίνεσθαι τὸ ὕστερον τριφθὲν σταῖς ὅμοιον τῷ ἑψομένῳ ἀλεύρῳ . καὶ γὰρ ἐκεῖνο , τριφθέντος τοῦ σταιτὸς καὶ λειφθέντος τοῦ λεπτοτάτου ἀλεύρου καὶ τοῦ γλισχροτάτου ὑγροῦ , πυρωθὲν κολλῶδες γίνεται καὶ ἀνεξίκμαστον · τό τε γὰρ γλίσχρον δυσδιαίρετον , καὶ τὸ πυκνὸν οὐθὲν δι’ αὑτοῦ προΐεται . ὑγρότατον οὖν τοῦτο , καὶ διὰ πυρὸς πάσχει ἄρτος διὰ τὰ εἰρημένα · ἔχων δὲ ἀεὶ ὑγρότητα οὐ γίνεται σκληρός .
Lemmas: διά τίς ὁ δίπυρος ἄρτος ψύχω οὐ γίγνομαι σκληρός ; ἤ ὅτι ἔχω τις ἐν ἑαυτοῦ ὁ πῦρ γλυκύς καί γλίσχρος χυμός , ὅς εἰμί αὐτός καθά ψυχή ; σημεῖον δέ · ξηραίνω μέν γάρ ὅλος κενόω , νοτία δέ ἐκφύω . ὁ οὖν χυμός οὗτος ἐνυπάρχω καί ἐν ὁ ἄλευρον καί μάλα ὁ καθαρός , σταῖς γίγνομαι ὁ ἄλευρον καί τρίβω συμβαίνω αὐτός . σημεῖον δέ · ἕψω γάρ διαχωρητικός γίγνομαι . ὀπτάω μέν οὖν ὁ πρῶτος ὁ ἄρτος , ὁ ψαθυρός καί ἐλαφρός ὁ δέ ὑγρός ὁ ἐκ ὁ ἄρτος ἀπατμίζω , καί ὁ ἄλευρον ὁ ἀχυρώδης ἀποκαίω . ἐξαιρέω δέ καί τρίβω πάλιν ὁ σταῖς , ὁ τε ὁ ἄλευρον λεῖος καί ὁ ὑγρός γλίσχρος λείπω μείγνυμι μάλα ἑαυτοῦ , διά τε ὁ τοιοῦτος καί μάλα γίγνομαι , καί διά ὁ πύρωσις · βαφή γάρ ὁ μῖξις αὐτός ὅμοιος γίγνομαι , ὥστε γίγνομαι ὁ ὕστερον τρίβω σταῖς ὅμοιος ὁ ἕψω ἄλευρον . καί γάρ ἐκεῖνος , τρίβω ὁ σταῖς καί λείπω ὁ λεπτός ἄλευρον καί ὁ γλίσχρος ὑγρός , πυρόω κολλώδης γίγνομαι καί ἀνεξίκμαστος · ὁ τε γάρ γλίσχρος δυσδιαίρετος , καί ὁ πυκνός οὐδείς διά ἑαυτοῦ προίημι . ὑγρός οὖν οὗτος , καί διά πῦρ πάσχω ἄρτος διά ὁ λέγω · ἔχω δέ ἀεί ὑγρότης οὐ γίγνομαι σκληρός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.13
Διὰ τί τῆς τροφῆς καὶ τῆς ξηρᾶς καὶ τῆς ὑγρᾶς ἐνίοις δυνάμεθα πολὺν χρόνον χρῆσθαι , οἷον τῇ γινομένῃ τροφῇ ἐξ ἀλφίτων καὶ ἀλεύρων καὶ τοῖς οἴνοις τοῖς αὐστηροῖς καὶ ὕδατι , τοῖς δὲ οὐ δυνάμεθα , καὶ ταῦτα ἡδίοσιν οὖσιν ; ἢ ὅτι τὰ μέν ἐστι τῶν προσφερομένων ἐπιπολαστικὰ καὶ τρόφιμα , ὥστε καὶ ὅταν κενωθῶσιν , τῆς πρώτης τροφῆς ἀναλωθείσης ἔτι ἔνεστιν ἐν τῷ σώματι πολλὴ δύναμις , ὡς μὲν πρὸς τὴν πρώτην ἐργασίαν τοῦ σώματος πεφθεῖσα , ὡς δὲ πρὸς τὸ τέλος καὶ τὴν ἐκ διαδοχῆς γινομένην ἄπεπτος ; τοιαῦτα δέ ἐστιν καὶ τῶν ἡδέων τὰ πλεῖστα . τὰ μὲν γὰρ λιπαρὰ καὶ γλυκέα καὶ πίονα ἥδιστα δοκεῖ εἶναι γευομένοις ἡμῖν , ταῦτα δέ ἐστι πάντα [ τὰ ] τρόφιμα καὶ οὐκ ἄπεπτα καὶ ἐπιπολαστικά , ἐν ᾗ ἂν ᾖ διαφορᾷ · ὥστε ἔναυλον εἶναι τὴν δύναμιν , ἐάν τις αὐτῶν πληρωθῇ καὶ μὴ ταχὺ ἐκλίπῃ τὴν αἴσθησιν . οὐ γὰρ μόνον ἐν τῇ κοιλίᾳ ἐνόντων γίνεται ἡ πλήρωσις , ἀλλὰ καὶ διαδοθείσης τῆς τροφῆς ἐν ἄλλοις μέρεσιν . ἢ οὐ μόνον τοῦτο αἴτιον , ἀλλὰ καὶ τὸ τῇ φύσει ἔνια σύμμετρα εἶναι καὶ οἰκεῖα ἡμῖν ; πάντα γὰρ τὰ τοιαῦτα διὰ τὸ κατὰ φύσιν εἶναι μᾶλλον προσίεται τὰ σώματα , τὰ δὲ παρὰ φύσιν ἧττον . ἄλλα τε ἄλλῃ κράσει ἁρμόττει , οἷον τὸ μέλι ταῖς μελίτταις κατὰ φύσιν ἐστίν , ὥστε προσφέρεσθαι μόνον · καίτοι ἀσθενεῖς γέ εἰσι τὴν δύναμιν . ὥστε δεῖ λείπειν τὸ ἀναλισκόμενον , ἀλλ’ εἶναι ἀνάλογον τὸ πλῆθος πρὸς τὴν ἰσχὺν τὴν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων · ὥστε ὅσα τῶν ἡδέων τοιαῦτά ἐστι , διὰ μὲν τὸ ἐν τῇ φύσει ἧττον ὑπάρχειν ἡδέα φαίνεται , ὀλίγον δὲ χρόνον · εἶτα πληροῖ ταχύ . τῶν δὲ κατὰ φύσιν ἀεὶ δέονται , ὥστε καὶ προσφερομένων συνεχῶς δι’ αὐτὰ οὐ τῶν ἡδίστων , ἀλλ’ ἑτέρων ἧττον πληροῦνται .
Lemmas: διά τίς ὁ τροφή καί ὁ ξηρός καί ὁ ὑγρός ἔνιοι δύναμαι πολύς χρόνος χράω , οἷος ὁ γίγνομαι τροφή ἐκ ἄλφιτον καί ἄλευρον καί ὁ οἶνος ὁ αὐστηρός καί ὕδωρ , ὁ δέ οὐ δύναμαι , καί οὗτος ἡδύς εἰμί ; ἤ ὅτι ὁ μέν εἰμί ὁ προσφέρω ἐπιπολαστικός καί τρόφιμος , ὥστε καί ὅταν κενόω , ὁ πρῶτος τροφή ἀναλίσκω ἔτι ἔνειμι ἐν ὁ σῶμα πολύς δύναμις , ὡς μέν πρός ὁ πρῶτος ἐργασία ὁ σῶμα πέσσω , ὡς δέ πρός ὁ τέλος καί ὁ ἐκ διαδοχή γίγνομαι ἄπεπτος ; τοιοῦτος δέ εἰμί καί ὁ ἡδύς ὁ πολύς . ὁ μέν γάρ λιπαρός καί γλυκύς καί πίων ἡδύς δοκέω εἰμί γεύω ἐγώ , οὗτος δέ εἰμί πᾶς [ ὁ ] τρόφιμος καί οὐ ἄπεπτος καί ἐπιπολαστικός , ἐν ὅς ἄν εἰμί διαφορά · ὥστε ἔναυλος εἰμί ὁ δύναμις , ἐάν τις αὐτός πληρόω καί μή ταχύς ἐκλείπω ὁ αἴσθησις . οὐ γάρ μόνος ἐν ὁ κοιλία ἔνειμι γίγνομαι ὁ πλήρωσις , ἀλλά καί διαδίδωμι ὁ τροφή ἐν ἄλλος μέρος . ἤ οὐ μόνος οὗτος αἴτιος , ἀλλά καί ὁ ὁ φύσις ἔνιοι σύμμετρος εἰμί καί οἰκεῖος ἐγώ ; πᾶς γάρ ὁ τοιοῦτος διά ὁ κατά φύσις εἰμί μάλα προσίημι ὁ σῶμα , ὁ δέ παρά φύσις ἥσσων . ἄλλος τε ἄλλος κρᾶσις ἁρμόζω , οἷος ὁ μέλι ὁ μέλισσα κατά φύσις εἰμί , ὥστε προσφέρω μόνος · καίτοι ἀσθενής γε εἰμί ὁ δύναμις . ὥστε δέω λείπω ὁ ἀναλίσκω , ἀλλά εἰμί ἀνάλογος ὁ πλῆθος πρός ὁ ἰσχύς ὁ ἀπό ὁ ἄνθρωπος · ὥστε ὅσος ὁ ἡδύς τοιοῦτος εἰμί , διά μέν ὁ ἐν ὁ φύσις ἥσσων ὑπάρχω ἡδύς φαίνω , ὀλίγος δέ χρόνος · εἶτα πληρόω ταχύς . ὁ δέ κατά φύσις ἀεί δέω , ὥστε καί προσφέρω συνεχής διά αὐτός οὐ ὁ ἡδύς , ἀλλά ἕτερος ἥσσων πληρόω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.14
Διὰ τί τὰ αὐτὰ συνεθιζομένοις τε ἡδέα φαίνεται καὶ λίαν συνεχῶς προσφερομένοις οὐχ ἡδέα ; τὸ δὲ ἔθος ἐστὶν τὸ πολλάκις καὶ συνεχῶς τι ποιεῖν . ἢ ὅτι τὸ μὲν ἔθος ἕξιν δεκτικήν τινος ἐν ἡμῖν ποιεῖ , οὐ πλήρωσιν , τὸ δὲ συνεχῶς προσφέρεσθαί τι πληροῖ τὴν ἐπιθυμίαν , καὶ καθάπερ αἴτιον ; ἔστι γάρ τι καὶ ἡ ἐπιθυμία . αἱ μὲν οὖν ἕξεις γυμναζόμεναι αὔξονται καὶ ἐπιδιδόασιν · τὰ δὲ ἀγγεῖα σαττόμενα οὐδὲν μείζω γίνεται . διόπερ τὸ μὲν ἔθος ὂν γυμνάσιον αὔξει τὴν δεκτικὴν ἕξιν · τὸ δὲ συνεχῶς προσφερόμενον σάττει μὲν καὶ πληροῖ τὴν ἐπιθυμίαν , ἧς πληρωθείσης οὐκέτι προσιέμεθα , αὔξει δὲ οὐθὲν αὐτὴν διὰ τὰ προειρημένα ἐπὶ τῆς σάξεως . ἔτι τὸ ἔθος οὐ τῷ ἀεὶ ἡδύνειν ἡδύ ἐστι ( λυπεῖ γὰρ καὶ τὰ τοιαῦτα ἐάν τις συνεχῶς ποιῇ ) , ἀλλὰ τῷ τὴν ἀρχὴν τοῦ ἔργου ἡδέως ἡμᾶς προσίεσθαι , καὶ πλείω χρόνον δύνασθαι ταὐτὸν ποιεῖν ἢ ἀσυνήθεις ὄντας . ἐν ᾧ οὖν καὶ τοῦτο λυπεῖ ἡδὺ ὄν , ἐν ταὐτῷ καὶ τὰ ἄλλα ἡδέα . συνεχῶς γὰρ γινόμενα ἢ προσφερόμενα ἀμφότερα λυπεῖ . αἴτιον δὲ τὸ μὴ ἀπείρους ἡμᾶς ἐν αὐτοῖς δυνάμεις ἔχειν τὰς δεκτικὰς καὶ ποιητικάς , ἀλλὰ πεπερασμένας , αἳ τυγχάνουσαι τοῦ συμμέτρου αὐταῖς ( τοῦτο γὰρ συνεχῶς ἐστιν αἰσθητὸν εἰς ἐπίδοσιν ) αἱ μὲν πληροῦνται , αἱ δὲ ἀδυνατοῦσιν ἐνεργεῖν .
Lemmas: διά τίς ὁ αὐτός συνεθίζω τε ἡδύς φαίνω καί λίαν συνεχής προσφέρω οὐ ἡδύς ; ὁ δέ ἔθος εἰμί ὁ πολλάκις καί συνεχής τις ποιέω . ἤ ὅτι ὁ μέν ἔθος ἕξις δεκτικός τις ἐν ἐγώ ποιέω , οὐ πλήρωσις , ὁ δέ συνεχής προσφέρω τις πληρόω ὁ ἐπιθυμία , καί καθά αἴτιος ; εἰμί γάρ τις καί ὁ ἐπιθυμία . ὁ μέν οὖν ἕξις γυμνάζω αὐξάνω καί ἐπιδίδωμι · ὁ δέ ἀγγεῖον σάττω οὐδείς μέγας γίγνομαι . διόπερ ὁ μέν ἔθος εἰμί γυμνάσιον αὐξάνω ὁ δεκτικός ἕξις · ὁ δέ συνεχής προσφέρω σάττω μέν καί πληρόω ὁ ἐπιθυμία , ὅς πληρόω οὐκέτι προσίημι , αὐξάνω δέ οὐδείς αὐτός διά ὁ προλέγω ἐπί ὁ σάξις . ἔτι ὁ ἔθος οὐ ὁ ἀεί ἡδύνω ἡδύς εἰμί ( λυπέω γάρ καί ὁ τοιοῦτος ἐάν τις συνεχής ποιέω ) , ἀλλά ὁ ὁ ἀρχή ὁ ἔργον ἡδύς ἐγώ προσίημι , καί πολύς χρόνος δύναμαι αὐτός ποιέω ἤ ἀσυνήθης εἰμί . ἐν ὅς οὖν καί οὗτος λυπέω ἡδύς εἰμί , ἐν αὐτός καί ὁ ἄλλος ἡδύς . συνεχής γάρ γίγνομαι ἤ προσφέρω ἀμφότερος λυπέω . αἴτιος δέ ὁ μή ἄπειρος ἐγώ ἐν αὐτός δύναμις ἔχω ὁ δεκτικός καί ποιητικός , ἀλλά περαίνω , ὅς τυγχάνω ὁ σύμμετρος αὐτός ( οὗτος γάρ συνεχής εἰμί αἰσθητός εἰς ἐπίδοσις ) ὁ μέν πληρόω , ὁ δέ ἀδυνατέω ἐνεργέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.15
Διὰ τί τὸ μὲν σταῖς γίνεται τριβόμενον λευκόν , ἡ δὲ μᾶζα μελαντέρα ; πότερον ὅτι ξηραίνεται μᾶλλον τὸ ἐπιπολῆς ἐν τῷ ἀλφίτῳ , οἷον ἐν ὑγρῷ θερμόν , ὃ ποιεῖ τὴν λευκότητα ; ἢ διὰ τὸ πεπυρῶσθαι ἕλκει τὸ ὑγρὸν εἰς αὑτό , μεγαλομερέστερον ὄν .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν σταῖς γίγνομαι τρίβω λευκός , ὁ δέ μᾶζα μελάντερος ; πότερος ὅτι ξηραίνω μάλα ὁ ἐπιπολή ἐν ὁ ἄλφιτον , οἷος ἐν ὑγρός θερμός , ὅς ποιέω ὁ λευκότης ; ἤ διά ὁ πυρόω ἕλκω ὁ ὑγρός εἰς ἑαυτοῦ , μεγαλομερής εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.16
Διὰ τί τὰ ἄλφιτα μᾶλλον τῷ ὕδατι συμμένει φυρώμενα ἢ τῷ ἐλαίῳ , ὄντι γλισχροτέρῳ ; καίτοι κολλητικώτερον τὸ γλίσχρον , τὸ δὲ ἔλαιον τοῦ ὕδατος γλισχρότερον . ἢ ὅτι λεπτότερον τὸ ὕδωρ , ὥστε εἰσέρχεται εἰς ἅπαν καὶ μαλακὰ ποιεῖ , συμφύεταί τε μᾶλλον καὶ συνθλίβεται πρὸς ἄλληλα , καίτοι θλιβόμενα καὶ χωρὶς τῆς τρίψεως .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄλφιτον μάλα ὁ ὕδωρ συμμένω φυράω ἤ ὁ ἔλαιον , εἰμί γλίσχρος ; καίτοι κολλητικός ὁ γλίσχρος , ὁ δέ ἔλαιον ὁ ὕδωρ γλίσχρος . ἤ ὅτι λεπτός ὁ ὕδωρ , ὥστε εἰσέρχομαι εἰς ἅπας καί μαλακός ποιέω , συμφύω τε μάλα καί συνθλίβω πρός ἀλλήλων , καίτοι θλίβω καί χωρίς ὁ τρῖψις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.17
Διὰ τί οἱ ἄτριπτοι ἄρτοι καὶ οἱ σφόδρα τετριμμένοι ῥήγνυνται ; ἢ ὅτι οἱ μὲν ἄτριπτοι διὰ τὸ ἀσύνδετοι εἶναι ; ἡ γὰρ τρῖψις συνδεῖ · προωδοποίηνται οὖν τῷ ῥήγνυσθαι . ἔτι ἀμιγὲς καὶ πολὺ ἔχουσιν τὸ ὑγρόν . οἱ δὲ τετριμμένοι σφόδρα λίαν εἰσὶ ξηροὶ διὰ τὸ ὀλίγον ἔχειν ὑγρόν · θερμαινομένων γὰρ πᾶν ἐξέρχεται . ὥστε ἄμφω διὰ τὸ πολὺ ὑγρὸν ἐξιέναι ῥήγνυνται · πολὺ γὰρ ἐν μὲν τοῖς ἀτρίπτοις ἀπλῶς ἔνεστιν , ἐν δὲ τοῖς τετριμμένοις πρὸς τὸ ὑπόλοιπον .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄτριπτος ἄρτος καί ὁ σφόδρα τρίβω ῥήγνυμι ; ἤ ὅτι ὁ μέν ἄτριπτος διά ὁ ἀσύνδετος εἰμί ; ὁ γάρ τρῖψις συνδέω · προοδοποιέω οὖν ὁ ῥήγνυμι . ἔτι ἀμιγής καί πολύς ἔχω ὁ ὑγρός . ὁ δέ τρίβω σφόδρα λίαν εἰμί ξηρός διά ὁ ὀλίγος ἔχω ὑγρός · θερμαίνω γάρ πᾶς ἐξέρχομαι . ὥστε ἄμφω διά ὁ πολύς ὑγρός ἐξέρχομαι ῥήγνυμι · πολύς γάρ ἐν μέν ὁ ἄτριπτος ἁπλῶς ἔνειμι , ἐν δέ ὁ τρίβω πρός ὁ ὑπόλοιπος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.18
Διὰ τί κουφότερον τὸ φύραμα γίνεται ἢ ἄμφω , τό τε ὑγρὸν καὶ τὸ ἄλφιτον ; πότερον ὅτι μιγνυμένων πνεῦμα συγκατακλείεται ; ἢ ὅτι ὑπὸ τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐν τοῖς ἀλφίτοις ἐξατμίζεται τοῦ ὕδατος , ὥστε ἔλαττον γίνεται τὸ μεμιγμένον ; ὁ δὲ ἀήρ , εἰ καὶ μίγνυται , οὐθὲν ἂν κουφότερον ποιοῖ · ἔχει γὰρ βάρος καὶ ὁ ἀὴρ ἐν τῷ ἀέρι .
Lemmas: διά τίς κοῦφος ὁ φύραμα γίγνομαι ἤ ἄμφω , ὁ τε ὑγρός καί ὁ ἄλφιτον ; πότερος ὅτι μείγνυμι πνεῦμα συγκατακλείω ; ἤ ὅτι ὑπό ὁ θερμός ὁ ἐν ὁ ἄλφιτον ἐξατμίζω ὁ ὕδωρ , ὥστε ἐλαχύς γίγνομαι ὁ μείγνυμι ; ὁ δέ ἀήρ , εἰ καί μείγνυμι , οὐδείς ἄν κοῦφος ποιέω · ἔχω γάρ βάρος καί ὁ ἀήρ ἐν ὁ ἀήρ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.19
Διὰ τί μετὰ τοῦ ἀλφίτου πινόμενον τὸ γάλα καὶ ὁ γλυκὺς φαίνεται γλυκύτερα ; πότερον οὖν παρὰ τὸ μὴ γλυκὺ μᾶλλον φαίνεται ; τὸ γὰρ ἄλφιτον οὐ γλυκύ . ἢ ὅτι ἐνδιατρίβει τὸ ἄλφιτον ἔχον γλυκύτητα , ὥστε πλείονι χρόνῳ ἡ αἴσθησις .
Lemmas: διά τίς μετά ὁ ἄλφιτον πίνω ὁ γάλα καί ὁ γλυκύς φαίνω γλυκύς ; πότερος οὖν παρά ὁ μή γλυκύς μάλα φαίνω ; ὁ γάρ ἄλφιτον οὐ γλυκύς . ἤ ὅτι ἐνδιατρίβω ὁ ἄλφιτον ἔχω γλυκύτης , ὥστε πολύς χρόνος ὁ αἴσθησις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.20
Διὰ τί ἧττον ἄκρατον φαίνεται τὸ αὐτὸ πόμα μετὰ τοῦ ἀλφίτου πινόμενον ; πότερον ἢ ὅτι κεράννυσιν ἄλλο ἔχον μετ’ ἄλλου ; ἢ ὅτι ἀντιφράττει τῷ πόματι καὶ ἀφανίζει , ἀντισπῶν εἰς αὑτό ;
Lemmas: διά τίς ἥσσων ἄκρατος φαίνω ὁ αὐτός πόμα μετά ὁ ἄλφιτον πίνω ; πότερος ἤ ὅτι κεράννυμι ἄλλος ἔχω μετά ἄλλος ; ἤ ὅτι ἀντιφράσσω ὁ πόμα καί ἀφανίζω , ἀντισπάω εἰς ἑαυτοῦ ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.21
Διὰ τί ὁ χόνδρος πλεῖον ὕδωρ δέχεται ἢ οἱ πυροὶ ἐξ ὧν ὁ τοιοῦτος ἐγένετο χόνδρος ; ἢ ὅτι ἄλευρά πώς ἐστιν ὁ χόνδρος , τὰ δὲ ἄλευρα πλεῖον δέχεται . καὶ γὰρ γίνεται ὁ ὄγκος πλείων ἢ ὁ τῶν πυρῶν · σέσακται γὰρ καὶ τὰ ἐν τοῖς πυροῖς . τὰ δὲ πλείω χωρεῖ πλεῖον . καὶ τοῦτο καὶ ὅτι ἔχει θερμότητα καὶ τὰ ἄλευρα καὶ ὁ χόνδρος . τὸ δὲ θερμὸν καὶ ἕλκει μᾶλλον τὸ ὑγρόν , καὶ ἐξαναλίσκει ἐξατμίζον .
Lemmas: διά τίς ὁ χόνδρος πολύς ὕδωρ δέχομαι ἤ ὁ πυρός ἐκ ὅς ὁ τοιοῦτος γίγνομαι χόνδρος ; ἤ ὅτι ἄλευρον πως εἰμί ὁ χόνδρος , ὁ δέ ἄλευρον πολύς δέχομαι . καί γάρ γίγνομαι ὁ ὄγκος πολύς ἤ ὁ ὁ πυρός · σάττω γάρ καί ὁ ἐν ὁ πυρός . ὁ δέ πολύς χωρέω πολύς . καί οὗτος καί ὅτι ἔχω θερμότης καί ὁ ἄλευρον καί ὁ χόνδρος . ὁ δέ θερμός καί ἕλκω μάλα ὁ ὑγρός , καί ἐξαναλίσκω ἐξατμίζω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.22
Διὰ τί τὸ ἄλευρον τριβόμενον μεῖζον πολὺ γίνεται ἢ τὸ ἄλφιτον κατὰ λόγον ; ἢ ὅτι τὸ μὲν πολὺ ὕδωρ δέχεται , τὸ δὲ ὀλίγον ; διὰ τί δὲ δέχεται πλεῖον ; μᾶλλον γὰρ εἰκὸς τὸ ἄλφιτον πεπύρωται γάρ , τὸ δὲ ἄπυρον · μᾶλλον δὲ ξηρὸν τὸ πεπυρωμένον . ἢ διότι τρῖψιν μᾶλλον δέχεται τὸ ἄλευρον ; τούτου δὲ αἴτιον τὸ μικρομερέστερον εἶναι . ὥσπερ οὖν ὁσαπλάσιον δυνάμει ἐστὶ τῇ μικρότητι , τοσαυταπλάσιον δέχεται τὸ ὕδωρ . κόλλῃ γὰρ χρῆται τῷ ὕδατι , ὥσπερ καὶ Ἐμπεδοκλῆς μετήνεγκεν ἐν τοῖς Φυσικοῖς εἰπὼν ἄλφιτον ὕδατι κολλήσας . καὶ ἀναλίσκει πολὺ διὰ τοῦτο .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄλευρον τρίβω μέγας πολύς γίγνομαι ἤ ὁ ἄλφιτον κατά λόγος ; ἤ ὅτι ὁ μέν πολύς ὕδωρ δέχομαι , ὁ δέ ὀλίγος ; διά τίς δέ δέχομαι πολύς ; μάλα γάρ ἔοικα ὁ ἄλφιτον πυρόω γάρ , ὁ δέ ἄπυρος · μάλα δέ ξηρός ὁ πυρόω . ἤ διότι τρῖψις μάλα δέχομαι ὁ ἄλευρον ; οὗτος δέ αἴτιος ὁ μικρομερής εἰμί . ὥσπερ οὖν ὁσαπλάσιος δύναμις εἰμί ὁ μικρότης , τοσαυταπλάσιος δέχομαι ὁ ὕδωρ . κόλλα γάρ χράω ὁ ὕδωρ , ὥσπερ καί Ἐμπεδοκλῆς μεταφέρω ἐν ὁ Φυσικός λέγω ἄλφιτον ὕδωρ κολλάω . καί ἀναλίσκω πολύς διά οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.23
Διὰ τί δὲ καὶ πεπυρωμένον τὸ σταῖς μεῖζον γίνεται ἢ ἡ μᾶζα ; ἢ ὅτι ἔχει ὑγρὸν οὐ κεχωρισμένον , ὥστε ἐξιέναι θερμαινόμενον , οὐ πνεῦμα γινόμενον , καὶ οὐ δυνάμενον ἐξιέναι ὁμοίως καὶ ἐν τῇ μάζῃ διὰ τὴν πυκνότητα τοῦ σταιτός ( πυκνὸν γὰρ τὸ ἐκ μικρομερεστέρων ) , αἴρει [ οὖν ] καὶ ποιεῖ τὸν ὄγκον . ἔτι δὲ καὶ πλεῖον ἔχει τὸ ὑγρόν , ἐξ οὗ θερμαινομένου πνεῦμα γίνεται · ἐκ δὲ τοῦ πλείονος ἀνάγκη γίνεσθαι πλεῖον .
Lemmas: διά τίς δέ καί πυρόω ὁ σταῖς μέγας γίγνομαι ἤ ὁ μᾶζα ; ἤ ὅτι ἔχω ὑγρός οὐ χωρίζω , ὥστε ἐξέρχομαι θερμαίνω , οὐ πνεῦμα γίγνομαι , καί οὐ δύναμαι ἐξέρχομαι ὅμοιος καί ἐν ὁ μᾶζα διά ὁ πυκνότης ὁ σταῖς ( πυκνός γάρ ὁ ἐκ μικρομερής ) , αἴρω [ οὖν ] καί ποιέω ὁ ὄγκος . ἔτι δέ καί πολύς ἔχω ὁ ὑγρός , ἐκ ὅς θερμαίνω πνεῦμα γίγνομαι · ἐκ δέ ὁ πολύς ἀνάγκη γίγνομαι πολύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.24
Διὰ τί οἱ περὶ τὴν τῶν σίτων ἐργασίαν , οἱ μὲν περὶ τὰς κριθὰς ἄχροοι γίνονται καὶ καταρροϊκοί , οἱ δὲ περὶ τοὺς πυροὺς εὐεκτικοί ; ἢ διότι εὐπεπτότερος ὁ πυρὸς τῆς κριθῆς , διόπερ καὶ αἱ ἀπόρροιαι ;
Lemmas: διά τίς ὁ περί ὁ ὁ σῖτος ἐργασία , ὁ μέν περί ὁ κριθή ἄχροος γίγνομαι καί καταρροϊκός , ὁ δέ περί ὁ πυρός εὐεκτικός ; ἤ διότι εὔπεπτος ὁ πῦρ ὁ κριθή , διόπερ καί ὁ ἀπόρροια ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.25
Διὰ τί ὁ ἄρτος , ἐὰν μέν τις αὐτὸν ὀπτᾷ , σκληρότερος γίνεται , ἐὰν δέ τις αὐτὸν χλιαίνῃ , ὑγρότερος ἄχρι τινός ; ἢ ὅτι ὀπτωμένου αὐτοῦ τὸ ὑγρὸν ἐκπορεύεται ; σκληρότερος οὖν γίνεται · ἐπιθερμαινομένου δὲ τὸ ὑγρὸν συσταθὲν διαχεῖται ὑπὸ τοῦ πυρός , διὸ ὑγρότεροι γίνονται .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄρτος , ἐάν μέν τις αὐτός ὀπτάω , σκληρός γίγνομαι , ἐάν δέ τις αὐτός χλιαίνω , ὑγρός ἄχρι τις ; ἤ ὅτι ὀπτάω αὐτός ὁ ὑγρός ἐκπορεύω ; σκληρός οὖν γίγνομαι · ἐπιθερμαίνω δέ ὁ ὑγρός συνίστημι διαχέω ὑπό ὁ πῦρ , διό ὑγρός γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 21.26
Διὰ τί τὰ μὲν ἄλευρα ψυχόμενα ἧττον σάττεται , τὰ δὲ ἄλφιτα μᾶλλον ; ἢ ὅτι τὰ μὲν μικρομερῆ οὐ διαλείπει χώραν , καὶ τὰ βαρέα τῇ θλίψει τὰ πλείω ἐλάττω κατέχει τὸ ἴσον ; τὰ μὲν οὖν ἄλφιτα ἁδρά ἐστιν . ψυχόμενα οὖν ἐλάττω γίνεται , ὥστε τὸ ἔλαττον συμπιέζει τὸ πλέον . τὰ δὲ ἄλευρα ὑπάρχει μὲν μικρομερῆ ὄντα , ὥστε οὐ διὰ τοῦτο ψύχεται , ἀλλ’ ἵνα ᾖ κουφότερα καὶ μὴ σάττηται διὰ τὴν θλῖψιν · βαρύτερον γὰρ φύσει τὸ ἄλευρον τοῦ ἀλφίτου ἐστίν .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ἄλευρον ψύχω ἥσσων σάττω , ὁ δέ ἄλφιτον μάλα ; ἤ ὅτι ὁ μέν μικρομερής οὐ διαλείπω χώρα , καί ὁ βαρύς ὁ θλῖψις ὁ πολύς ἐλαχύς κατέχω ὁ ἴσος ; ὁ μέν οὖν ἄλφιτον ἁδρός εἰμί . ψύχω οὖν ἐλαχύς γίγνομαι , ὥστε ὁ ἐλαχύς συμπιέζω ὁ πολύς . ὁ δέ ἄλευρον ὑπάρχω μέν μικρομερής εἰμί , ὥστε οὐ διά οὗτος ψύχω , ἀλλά ἵνα εἰμί κοῦφος καί μή σάττω διά ὁ θλῖψις · βαρύς γάρ φύσις ὁ ἄλευρον ὁ ἄλφιτον εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.1
Διὰ τί τὴν ὀπώραν ὕστερον ἢ πρότερον φαγοῦσιν οὐκ ἀνάλογον τοῖς αὐτοῖς ὁ ὄγκος τῆς πληρώσεως γίνεται ; ἢ ὅτι βαρυτέρα ἐστὶν ἡ ὀπώρα πολύ τῶν σιτίων . δηλοῖ δὲ τὰ σῦκα . ἐὰν ὕστατα βρωθῇ · τελευταῖα γὰρ ἐμεῖται . ἐὰν μὲν οὖν πρῶτα , διὰ βάρος κάτω πορευόμενα εὐρυχωρίαν ἄνω ποιεῖ , ὥστε ῥᾳδίως δέχεσθαι τὸν ὄγκον τῶν σιτίων . ἀνάπαλιν δὲ εἰσελθόντα τὰ σιτία , διὰ τὸ μὴ κάτω φέρεσθαι , ταχὺ τοῦ ἄνω κενοῦ προσλαμβάνει .
Lemmas: διά τίς ὁ ὀπώρα ὕστερον ἤ πρότερος ἐσθίω οὐ ἀνάλογος ὁ αὐτός ὁ ὄγκος ὁ πλήρωσις γίγνομαι ; ἤ ὅτι βαρύς εἰμί ὁ ὀπώρα πολύς ὁ σιτίον . δηλόω δέ ὁ σῦκον . ἐάν ὕστερος βιβρώσκω · τελευταῖος γάρ ἐμέω . ἐάν μέν οὖν πρῶτος , διά βάρος κάτω πορεύω εὐρυχωρία ἄνω ποιέω , ὥστε ῥᾴδιος δέχομαι ὁ ὄγκος ὁ σιτίον . ἀνάπαλιν δέ εἰσέρχομαι ὁ σιτίον , διά ὁ μή κάτω φέρω , ταχύς ὁ ἄνω κενός προσλαμβάνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.2
Διὰ τί τῶν γλυκέων ὄντων ὁμοιοτέρων ἡμῖν ἢ τῶν δριμέων , θᾶττον πληρούμεθα ὑπὸ τῶν γλυκέων ; εἰκὸς δὲ ἦν ἧττον · ὑπὸ γὰρ τῶν ὁμοίων ἧττον ἦν εἰκὸς πληροῦσθαι . ἢ ὅτι οὐχ ὁμοίως τό τε ἀγγεῖον πληροῦται ταχύ , ἐξ οὗ πληρούμεθα , καὶ τὸ τρεφόμενον , ἀλλ’ ἐνίοτε ἡ μὲν κοιλία πλήρης ἐστίν , οἷον τῶν διψώντων , τὸ δὲ δίψος οὐδὲν ἧττόν ἐστιν . οὐ γὰρ τῷ ταύτην εἶναι πλήρη παυόμεθα διψῶντες , ἀλλὰ τῷ ἕκαστον τῶν τοῦ σῶματος τὸ αὑτῷ οἰκεῖον ἐσπακέναι , καὶ ὅταν ἐκεῖνα ἀπολάβῃ ἱκανῶς , τότε παυόμεθα διψῶντες . καὶ πεινῶντες δὲ ὡσαύτως .
Lemmas: διά τίς ὁ γλυκύς εἰμί ὅμοιος ἐγώ ἤ ὁ δριμύς , ταχύς πληρόω ὑπό ὁ γλυκύς ; ἔοικα δέ εἰμί ἥσσων · ὑπό γάρ ὁ ὅμοιος ἥσσων εἰμί ἔοικα πληρόω . ἤ ὅτι οὐ ὅμοιος ὁ τε ἀγγεῖον πληρόω ταχύς , ἐκ ὅς πληρόω , καί ὁ τρέφω , ἀλλά ἐνίοτε ὁ μέν κοιλία πλήρης εἰμί , οἷος ὁ διψάω , ὁ δέ δίψος οὐδείς ἥσσων εἰμί . οὐ γάρ ὁ οὗτος εἰμί πλήρης παύω διψάω , ἀλλά ὁ ἕκαστος ὁ ὁ σῶμα ὁ ἑαυτοῦ οἰκεῖος σπάω , καί ὅταν ἐκεῖνος ἀπολαμβάνω ἱκανός , τότε παύω διψάω . καί πεινάω δέ ὡσαύτως .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.3
Διὰ τί θᾶττον πληρούμεθα ἀπὸ τῶν γλυκέων ἢ ἀπὸ τῶν δριμέων ; ἢ ὅτι θᾶττον παυόμεθα ἐπιθυμοῦντες τῶν γλυκέων ; ἢ ὡς μὲν ἡ κοιλία πληροῦται , οὕτω καὶ ἡμεῖς ὑπὸ τῶν γλυκέων ; οὐχ ὁμολογεῖται · ὅτι δὲ ἡ ἐπιθυμία θᾶττον ὑπ’ αὐτῶν πληροῦται , τοῦτ’ ἂν εἴη λεκτέον . ἢ ὅτι ἡ μὲν ἐπιθυμία , ὡς ἀπλῶς εἰπεῖν , ἔστι μὲν ἔνδεια , καὶ ὅταν μηκέτι ἔχωμεν τροφὴν ἢ ὀλίγην ; τὰ μὲν οὖν δριμέα οὐκ ἔστι τρόφιμα , ἀλλὰ τροφὴν μὲν ὀλίγην ἔχει , τὸ δὲ περίττωμα πολύ . εἰκότως οὖν πολλὰ ταῦτα ζητοῦμεν ἐσθίειν , καὶ οὐκ ἐμπιπλάμεθα αὑτῶν τὴν ἐπιθυμίαν , διὰ τὸ ἔτι προσδεῖσθαι τροφῆς , ταῦτα δὲ μὴ ἔχειν τροφήν . τὰ δὲ γλυκέα ἅπαντά ἐστι τροφή , καὶ ἀπὸ μικρῶν τοιούτων πολλὴν λαμβάνει τὸ σῶμα . ὅταν οὖν ἀπολάβῃ πολλὴν τροφήν , οὐκέτι δύναται ἐσθίειν διὰ τὸ μὴ ὑποφέρειν . εἰκότως οὖν θᾶττον ὑπὸ τῶν γλυκέων πληρούμεθα .
Lemmas: διά τίς ταχύς πληρόω ἀπό ὁ γλυκύς ἤ ἀπό ὁ δριμύς ; ἤ ὅτι ταχύς παύω ἐπιθυμέω ὁ γλυκύς ; ἤ ὡς μέν ὁ κοιλία πληρόω , οὕτως καί ἐγώ ὑπό ὁ γλυκύς ; οὐ ὁμολογέω · ὅτι δέ ὁ ἐπιθυμία ταχύς ὑπό αὐτός πληρόω , οὗτος ἄν εἰμί λεκτέος . ἤ ὅτι ὁ μέν ἐπιθυμία , ὡς ἁπλῶς λέγω , εἰμί μέν ἔνδεια , καί ὅταν μηκέτι ἔχω τροφή ἤ ὀλίγος ; ὁ μέν οὖν δριμύς οὐ εἰμί τρόφιμος , ἀλλά τροφή μέν ὀλίγος ἔχω , ὁ δέ περίσσωμα πολύς . ἔοικα οὖν πολύς οὗτος ζητέω ἐσθίω , καί οὐ ἐμπίμπλημι αὐτός ὁ ἐπιθυμία , διά ὁ ἔτι προσδέω τροφή , οὗτος δέ μή ἔχω τροφή . ὁ δέ γλυκύς ἅπας εἰμί τροφή , καί ἀπό μικρός τοιοῦτος πολύς λαμβάνω ὁ σῶμα . ὅταν οὖν ἀπολαμβάνω πολύς τροφή , οὐκέτι δύναμαι ἐσθίω διά ὁ μή ὑποφέρω . ἔοικα οὖν ταχύς ὑπό ὁ γλυκύς πληρόω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.4
Διὰ τί τὰ περικάρπια καὶ τὰ κρέα , καὶ ὅσα τοιαῦτα ἐν τοῖς ἀσκοῖς ἄσηπτα γίνεται ὅταν σφόδρα φυσηθῶσι , καὶ τὰ ἐν τοῖς ἀκριβῶς περιπωματιζομένοις ὡσαύτως ; ἢ διότι σήπεται μὲν κινούμενα πάντα , τὰ δὲ πλήρη ἀκίνητα · ἀδύνατον γὰρ ἄνευ κενοῦ κινηθῆναι , ταῦτα δὲ πλήρη .
Lemmas: διά τίς ὁ περικάρπιον καί ὁ κρέας , καί ὅσος τοιοῦτος ἐν ὁ ἀσκός ἄσηπτος γίγνομαι ὅταν σφόδρα φυσάω , καί ὁ ἐν ὁ ἀκριβής περιπωματίζω ὡσαύτως ; ἤ διότι σήπω μέν κινέω πᾶς , ὁ δέ πλήρης ἀκίνητος · ἀδύνατος γάρ ἄνευ κενός κινέω , οὗτος δέ πλήρης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.5
Διὰ τί μετὰ τὰ σαπρὰ τῶν περικαρπίων ὁ οἶνος πικρὸς φαίνεται πινόμενος ; ἢ ὅτι τὴν πικρότητα ἔχει ἡ σαπρότης ἡ τοιαύτη ; τὸ οὖν ἐπιμένον ἐπὶ τῇ γλώττῃ , μιγνύμενον τῷ πόματι καὶ διαχεόμενον πικρὸν ποιεῖ τὸ πόμα . αὐτὸ δὲ καθ’ αὑτὸ ἧττον φαίνεται ἐσθιόμενον διὰ τὸ πολλῶν ἅπτεσθαι καὶ εἰς μικρὰ διανενεμῆσθαι τὸν τοιοῦτον χυμόν .
Lemmas: διά τίς μετά ὁ σαπρός ὁ περικάρπιον ὁ οἶνος πικρός φαίνω πίνω ; ἤ ὅτι ὁ πικρότης ἔχω ὁ σαπρότης ὁ τοιοῦτος ; ὁ οὖν ἐπιμένω ἐπί ὁ γλῶσσα , μείγνυμι ὁ πόμα καί διαχέω πικρός ποιέω ὁ πόμα . αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ ἥσσων φαίνω εἰσθέω διά ὁ πολύς ἅπτω καί εἰς μικρός διανέμω ὁ τοιοῦτος χυμός .