aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 29.14
Διὰ τί ποτε , ἐὰν μέν τις ἐκ βαλανείου κλέψῃ ἢ ἐκ παλαίστρας ἢ ἐξ ἀγορᾶς ἢ τῶν τοιούτων τινός , θανάτῳ ζημιοῦται , ἐὰν δέ τις ἐξ οἰκίας , διπλοῦς τῆς ἀξίας τοῦ κλέμματος ἀποτίνει ; ἢ ὅτι ἐν μὲν ταῖς οἰκίαις φυλάξαι ὁπωσοῦν ἔστιν · καὶ γὰρ ὁ τοῖχος ἰσχυρὸς καὶ κλεῖς ἐστίν , καὶ οἰκέταις τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ πᾶσιν ἐπιμελές ἐστιν ὅπως σώζηται τὰ ἐνόντα . ἐν δὲ τῷ βαλανείῳ , καὶ ἐν τοῖς οὕτω κοινοῖς οὖσιν ὥσπερ τὸ βαλανεῖον , ῥᾴδιον τῷ βουλομένῳ κακουργεῖν · οὐδὲν γὰρ ἰσχυρὸν ἔχουσι πρὸς τὴν φυλακὴν οἱ τιθέντες ἀλλ’ ἢ τὸ αὑτῶν ὄμμα , ὥστε ἂν μόνον τις παραβλέψῃ , ἐπὶ τῷ κλέπτοντι ἤδη γίνεται . διὸ ὁ νομοθέτης οὐχ ἱκανοὺς ὄντας ἡγησάμενος εἶναι φύλακας , τὸν νόμον αὐτοῖς ἐπέστησεν ἀπειλοῦντα σφοδρῶς ὡς οὐ βιωσομένοις ἐάν τι σφετερίζωνται τῶν ἀλλοτρίων . ἔτι δὲ εἰς μὲν τὴν οἰκίαν ἐπὶ τῷ κεκτημένῳ ἐστὶν ὅν τινα ἂν βούληται εἰσδέχεσθαι , καὶ ᾧ μὴ πιστεύει εἰσφέρεσθαι · τῷ δὲ ἐν τῷ βαλανείῳ θεμένῳ τι οὐκ ἔξεστιν οὐθένα κωλῦσαι οὔτε εἰσιέναι , οὔτε εἰσελθόντα μὴ παρὰ κλέπτην τὸ αὑτοῦ ἱμάτιον θέσθαι ἀποδύντα ἄν · ἀλλ’ ὡς οὐ βούλεται , ἐν τῷ αὐτῷ ἥ τε τοῦ κλέπτου ἐσθὴς καὶ ἡ τοῦ μέλλοντος ἀπολλύναι ἀναμεμιγμέναι κεῖνται . διὸ ὁ νομοθέτης τῷ μὲν ἑκόντι εἰσδεξαμένῳ τὸν κλέπτην καὶ αὐτῷ ἡμαρτη κότι οὐ λίαν μεγάλαις τιμωρίαις βεβοήθηκεν , τοῖς δὲ ἐξ ἀνάγκης κοινωνοῦσιν τῆς εἰς τὸ βαλανεῖον εἰσόδου καὶ τῆς ἀναμίξεως μεγάλας τιμωρίας φανερός ἐστι καθιστὰς τοῖς κλέπτουσιν . ἔτι δὲ οἱ μὲν ἐν τοῖς οὕτω κοινοῖς οὖσι τῷ βουλομένῳ εἰσιέναι κλέπτοντες καταφανεῖς ἅπασι γίνονται ὅτι φανεροί εἰσιν , ὥστε περιγενόμενοι οὐδὲ καρπισμοῦ ἔτι χάριν ἐπιεικεῖς εἶναι δοκεῖν βούλονται , ὡς μάτην αὐτοῖς ὂν πρὸς τοὺς γνόντας πλάττεσθαι ὅτι ἐπιεικεῖς εἰσιν · καταφανῶς οὖν ἤδη πονηροὶ διατελοῦσιν ὄντες . οἱ δὲ ἑνὶ μόνῳ φανεροὶ γενόμενοι πρὸς τοὺς ἄλλους ἐπιχειροῦσι πείθειν , ἀποτίσαντές τι , ὅπως μὴ καταφανεῖς αὐτοὺς ποιήσῃ · διὸ οὐ παντελῶς ἂν εἶεν πονηροὶ διὰ τέλους , ἀνθ’ ὧν ὁ νομοθέτης ἐλάττω αὐτοῖς τὰ ἐπιζήμια ἐποίησεν . ἔτι δὲ τῶν ἁμαρτιῶν μάλιστα αἰσχύνουσιν τὴν πόλιν αἱ ἐν τοῖς κοινοτάτοις συλλόγοις τε καὶ συνόδοις γινόμεναι , ὥσπερ καὶ τιμὴν φέρουσι πολὺ μάλιστα αἱ ἐν τῷ κοινῷ εὐταξίαι · καταφανεῖς γὰρ μάλιστα διὰ τῶν τοιούτων καὶ αὑτοῖς καὶ τοῖς ἄλλοις . συμβαίνει οὖν οὐ μόνον ἰδίᾳ τὸν ἀπολέσαντα βλάπτεσθαι ἐκ τῶν τοιούτων τινός , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν πόλιν λοιδορίας γίνεσθαι . διὸ καὶ τὸν κλέψαντα ταῖς μείζοσι ζημίαις ἐκόλασεν τῶν ἐξ οἰκίας τινὸς ἀφελομένων . ἔτι δὲ καὶ ὁ ἐξ οἰκίας τι ἀπολέσας ἐν τοιούτῳ τόπῳ τυγχάνει ὤν , ὅθεν ῥᾴδιον μήτε παθόντα μήτε χλευασθέντα ὑπό τινων , οἴκοι ὄντα τὸ ἀτύχημα φέρειν . τῷ δ’ ἥ τε ἀποχώρησις ἐργώδης γεγυμνωμένῳ , προσέτι δὲ χλευάζεσθαι ὑπό τινων ὑπάρχει τοῖς πολλοῖς , ὃ πολὺ δυσχερέστερόν ἐστι τῆς ἀπωλείας . διὸ καὶ ὁ νομοθέτης μείζους αὐτοῖς ζημίας ἐνέγραψεν . ἔτι δὲ παραπλήσια τούτοις πολλὰ φαίνονται νενομοθετηκότες , οἷον καὶ ἐὰν μέν τις ἄρχοντα κακῶς εἴπῃ , μεγάλα τὰ ἐπιτίμια , ἐὰν δέ τις ἰδιώτην , οὐδέν . καὶ καλῶς · οἴεται γὰρ τότε οὐ μόνον εἰς τὸν ἄρχοντα ἐξαμαρτάνειν τὸν κακηγοροῦντα , ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν πόλιν ὑβρίζειν . τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ τὸν ἐν τῷ λιμένι κλέπτοντα οὐ μόνον τὸν ἰδιώτην βλάπτειν , ἀλλὰ καὶ τὴν πόλιν αἰσχύνειν . ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις , οὗ κοινῇ που συνερχόμεθα .
Lemmas: διά τίς ποτέ , ἐάν μέν τις ἐκ βαλανεῖον κλέπτω ἤ ἐκ παλαίστρα ἤ ἐκ ἀγορά ἤ ὁ τοιοῦτος τις , θάνατος ζημιόω , ἐάν δέ τις ἐκ οἰκία , διπλόος ὁ ἀξία ὁ κλέμμα ἀποτίνω ; ἤ ὅτι ἐν μέν ὁ οἰκία φυλάσσω ὁπωσοῦν εἰμί · καί γάρ ὁ τοῖχος ἰσχυρός καί κλείς εἰμί , καί οἰκέτης ὁ ἐν ὁ οἰκία πᾶς ἐπιμελής εἰμί ὅπως σῴζω ὁ ἔνειμι . ἐν δέ ὁ βαλανεῖον , καί ἐν ὁ οὕτως κοινός εἰμί ὥσπερ ὁ βαλανεῖον , ῥᾴδιος ὁ βούλομαι κακουργέω · οὐδείς γάρ ἰσχυρός ἔχω πρός ὁ φυλακή ὁ τίθημι ἀλλά ἤ ὁ ἑαυτοῦ ὄμμα , ὥστε ἐάν μόνος τις παραβλέπω , ἐπί ὁ κλέπτω ἤδη γίγνομαι . διό ὁ νομοθέτης οὐ ἱκανός εἰμί ἡγέομαι εἰμί φύλαξ , ὁ νόμος αὐτός ἐφίστημι ἀπειλέω σφοδρός ὡς οὐ βιόω ἐάν τις σφετερίζω ὁ ἀλλότριος . ἔτι δέ εἰς μέν ὁ οἰκία ἐπί ὁ κτάομαι εἰμί ὅς τις ἄν βούλομαι εἰσδέχομαι , καί ὅς μή πιστεύω εἰσφέρω · ὁ δέ ἐν ὁ βαλανεῖον τίθημι τις οὐ ἔξεστι οὐδείς κωλύω οὔτε εἰσέρχομαι , οὔτε εἰσέρχομαι μή παρά κλέπτης ὁ ἑαυτοῦ ἱμάτιον τίθημι ἀποδύω ἄν · ἀλλά ὡς οὐ βούλομαι , ἐν ὁ αὐτός ὁ τε ὁ κλέπτης ἐσθής καί ὁ ὁ μέλλω ἀπόλλυμι ἀναμίσγω κεῖμαι . διό ὁ νομοθέτης ὁ μέν ἑκών εἰσδέχομαι ὁ κλέπτης καί αὐτός ἁμαρτάνω Κότι οὐ λίαν μέγας τιμωρία βοηθέω , ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη κοινωνέω ὁ εἰς ὁ βαλανεῖον εἴσοδος καί ὁ ἀνάμιξις μέγας τιμωρία φανερός εἰμί καθίστημι ὁ κλέπτω . ἔτι δέ ὁ μέν ἐν ὁ οὕτως κοινός εἰμί ὁ βούλομαι εἰσέρχομαι κλέπτω καταφανής ἅπας γίγνομαι ὅτι φανερός εἰμί , ὥστε περιγίγνομαι οὐδέ καρπισμός ἔτι χάριν ἐπιεικής εἰμί δοκέω βούλομαι , ὡς μάτην αὐτός εἰμί πρός ὁ γιγνώσκω πλάσσω ὅτι ἐπιεικής εἰμί · καταφανής οὖν ἤδη πονηρός διατελέω εἰμί . ὁ δέ εἷς μόνος φανερός γίγνομαι πρός ὁ ἄλλος ἐπιχειρέω πείθω , ἀποτίνω τις , ὅπως μή καταφανής αὐτός ποιέω · διό οὐ παντελής ἄν εἰμί πονηρός διά τέλος , ἀντί ὅς ὁ νομοθέτης ἐλαχύς αὐτός ὁ ἐπιζήμιος ποιέω . ἔτι δέ ὁ ἁμαρτία μάλα αἰσχύνω ὁ πόλις ὁ ἐν ὁ κοινός σύλλογος τε καί σύνοδος γίγνομαι , ὥσπερ καί τιμή φέρω πολύς μάλα ὁ ἐν ὁ κοινός εὐταξία · καταφανής γάρ μάλα διά ὁ τοιοῦτος καί αὐτός καί ὁ ἄλλος . συμβαίνω οὖν οὐ μόνος ἴδιος ὁ ἀπόλλυμι βλάπτω ἐκ ὁ τοιοῦτος τις , ἀλλά καί πρός ὁ πόλις λοιδορία γίγνομαι . διό καί ὁ κλέπτω ὁ μέγας ζημία κολάζω ὁ ἐκ οἰκία τις ἀφαιρέω . ἔτι δέ καί ὁ ἐκ οἰκία τίς ἀπόλλυμι ἐν τοιοῦτος τόπος τυγχάνω εἰμί , ὅθεν ῥᾴδιος μήτε πάσχω μήτε χλευάζω ὑπό τις , οἴκοι εἰμί ὁ ἀτύχημα φέρω . ὁ δέ ὁ τε ἀποχώρησις ἐργώδης γυμνόω , προσέτι δέ χλευάζω ὑπό τις ὑπάρχω ὁ πολύς , ὅς πολύς δυσχερής εἰμί ὁ ἀπώλεια . διό καί ὁ νομοθέτης μέγας αὐτός ζημία ἐγγράφω . ἔτι δέ παραπλήσιος οὗτος πολύς φαίνω νομοθετέω , οἷος καί ἐάν μέν τις ἄρχω κακός λέγω , μέγας ὁ ἐπιτίμιον , ἐάν δέ τις ἰδιώτης , οὐδείς . καί καλός · οἴομαι γάρ τότε οὐ μόνος εἰς ὁ ἄρχω ἐξαμαρτάνω ὁ κακηγορέω , ἀλλά καί εἰς ὁ πόλις ὑβρίζω . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ὁ ἐν ὁ λιμήν κλέπτω οὐ μόνος ὁ ἰδιώτης βλάπτω , ἀλλά καί ὁ πόλις αἰσχύνω . ὅμοιος δέ καί ἐν ὁ ἄλλος , οὗ κοινῇ που συνέρχομαι .