ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.16
Διὰ τί ἥδιον τὸ ἀντίφωνον τοῦ συμφώνου ; ἢ ὅτι μᾶλλον διάδηλον γίνεται τὸ συμφωνεῖν ἢ ὅταν πρὸς τὴν συμφωνίαν ᾄδῃ ; ἀνάγκη γὰρ τὴν ἑτέραν ὁμοφωνεῖν , ὥστε δύο πρὸς μίαν φωνὴν γινόμεναι ἀφανίζουσι τὴν ἑτέραν .
Lemmas: διά τίς ἡδύς ὁ ἀντίφωνος ὁ σύμφωνον ; ἤ ὅτι μάλα διάδηλος γίγνομαι ὁ συμφωνέω ἤ ὅταν πρός ὁ συμφωνία ἀείδω ; ἀνάγκη γάρ ὁ ἕτερος ὁμοφωνέω , ὥστε δύο πρός εἷς φωνή γίγνομαι ἀφανίζω ὁ ἕτερος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.17
Διὰ τί 〈 διὰ 〉 πέντε οὐκ ᾄδουσιν ἀντίφωνα ; ἢ ὅτι οὐχ ἡ αὐτὴ ἡ σύμφωνος 〈 ἐν 〉 τῇ συμφωνίᾳ , ὥσπερ ἐν τῷ διὰ πασῶν ; ἐκείνη γὰρ 〈 ἡ βαρεῖα〉ἐν τῷ βαρεῖ ἀνάλογον , ὡς ἡ ὀξεῖα ἐν τῷ ὀξεῖ . ὥσπερ οὖν ἡ αὐτή ἐστιν ἅμα καὶ ἄλλη . αἱ δὲ ἐν τῷ διὰ πέντε καὶ διὰ τεττάρων οὐκ ἔχουσιν οὕτως , ὥστε οὐκ ἐμφαίνεται ὁ τῆς ἀντιφώνου φθόγγος · οὐ γάρ ἐστιν ὁ αὐτός .
Lemmas: διά τίς 〈 διά 〉 πέντε οὐ ἀείδω ἀντίφωνος ; ἤ ὅτι οὐ ὁ αὐτός ὁ σύμφωνος 〈 ἐν 〉 ὁ συμφωνία , ὥσπερ ἐν ὁ διά πᾶς ; ἐκεῖνος γάρ 〈 ὁ βαρύς ὁ βαρύς ἀνάλογος , ὡς ὁ ὀξύς ἐν ὁ ὀξύς . ὥσπερ οὖν ὁ αὐτός εἰμί ἅμα καί ἄλλος . ὁ δέ ἐν ὁ διά πέντε καί διά τέσσαρες οὐ ἔχω οὕτως , ὥστε οὐ ἐμφαίνω ὁ ὁ ἀντίφωνος φθόγγος · οὐ γάρ εἰμί ὁ αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.18
Διὰ τί ἡ διὰ πασῶν συμφωνία ᾄδεται μόνη ; μαγαδίζουσι γὰρ ταύτην , ἄλλην δὲ οὐδεμίαν . ἢ ὅτι μόνη ἐξ ἀντιφώνων ἐστὶ χορδῶν , ἐν δὲ ταῖς ἀντιφώνοις καὶ τὴν ἑτέραν ἐὰν ᾄδῃ , τὸ αὐτὸ ποιεῖ ; ἡ γὰρ μία τρόπον τινὰ τὰς ἀμφοτέρων ἔχει φωνάς , ὥστε καὶ μιᾶς ᾀδομένης ἐν ταύτῃ τῇ συμφωνίᾳ ᾄδεται ἡ συμφωνία , καὶ ἄμφω ᾄδοντες · ἢ τῆς μὲν ᾀδομένης , τῆς δὲ αὐλουμένης ὥσπερ μίαν ἄμφω ᾄδουσιν . διὸ μόνη μελῳδεῖται , ὅτι μιᾶς ἔχει χορδῆς φωνὴν τὰ ἀνΔιὰ τί δὲ ταῖς τίφωνα .
Lemmas: διά τίς ὁ διά πᾶς συμφωνία ἀείδω μόνος ; μαγαδίζω γάρ οὗτος , ἄλλος δέ οὐδείς . ἤ ὅτι μόνος ἐκ ἀντίφωνος εἰμί χορδή , ἐν δέ ὁ ἀντίφωνος καί ὁ ἕτερος ἐάν ἀείδω , ὁ αὐτός ποιέω ; ὁ γάρ εἷς τρόπος τις ὁ ἀμφότερος ἔχω φωνή , ὥστε καί εἷς ἀείδω ἐν οὗτος ὁ συμφωνία ἀείδω ὁ συμφωνία , καί ἄμφω ἀείδω · ἤ ὁ μέν ἀείδω , ὁ δέ αὐλέω ὥσπερ εἷς ἄμφω ἀείδω . διό μόνος μελῳδέω , ὅτι εἷς ἔχω χορδή φωνή ὁ Δανιά τίς δέ ὁ τιφωνη .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.19
αντιφώνοις τοῦτο μόναις ὑπάρχει ; ἢ ὅτι μόναι ἴσον ἀπέχουσι τῆς μέσης ; ἡ οὖν μεσότης ὁμοιότητά τινα ποιεῖ τῶν φθόγγων , καὶ ἔοικεν ἡ ἀκοὴ λέγειν ὅτι ἡ αὐτὴ καὶ ὅτι ἀμφότεραι ἔσχαται .
Lemmas: ἀντίφωνος οὗτος μόνος ὑπάρχω ; ἤ ὅτι μόνος ἴσος ἀπέχω ὁ μέσος ; ὁ οὖν μεσότης ὁμοιότης τις ποιέω ὁ φθόγγος , καί ἔοικα ὁ ἀκοή λέγω ὅτι ὁ αὐτός καί ὅτι ἀμφότερος ἔσχατος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.20
Διὰ τί , ἐὰν μέν τις τὴν μέσην κινήσῃ ἡμῶν ἁρμόσας τὰς ἄλλας χορδὰς καὶ χρῆται τῷ ὀργάνῳ , οὐ μόνον ὅταν κατὰ τὸν τῆς μέσης γένηται φθόγγον , λυπεῖ καὶ φαίνεται ἀνάρμοστον , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ἄλλην μελῳδίαν · ἐὰν δὲ τὴν λιχανὸν ἤ τινα ἄλλον φθόγγον , τότε φαίνεται διαφέρειν μόνον , ὅταν κἀκείνῃ τις χρῆται ; ἢ εὐλόγως τοῦτο συμβαίνει ; πάντα γὰρ τὰ χρηστὰ μέλη πολλάκις τῇ μέσῃ χρῆται , καὶ πάντες οἱ ἀγαθοὶ ποιηταὶ πυκνὰ πρὸς τὴν μέσην ἀπαντῶσιν , κἂν ἀπέλθωσι , ταχὺ ἐπανέρχονται , πρὸς δὲ ἄλλην οὕτως οὐδεμίαν . καθάπερ ἐκ τῶν λόγων ἐνίων ἐξαιρεθέντων συνδέσμων οὐκ ἔστιν ὁ λόγος Ἑλληνικός , οἷον τὸ τέ καὶ τὸ καί , ἔνιοι δὲ οὐθὲν λυποῦσιν διὰ τὸ τοῖς μὲν ἀναγκαῖον εἶναι χρῆσθαι πολλάκις , εἰ ἔσται λόγος , τοῖς δὲ μή , οὕτω καὶ τῶν φθόγγων ἡ μέση ὥσπερ σύνδεσμός ἐστι , καὶ μάλιστα τῶν καλῶν , διὰ τὸ πλειστάκις ἐνυπάρχειν τὸν φθόγγον αὐτῆς .
Lemmas: διά τίς , ἐάν μέν τις ὁ μέσος κινέω ἐγώ ἁρμόζω ὁ ἄλλος χορδή καί χράω ὁ ὄργανον , οὐ μόνος ὅταν κατά ὁ ὁ μέσος γίγνομαι φθόγγος , λυπέω καί φαίνω ἀνάρμοστος , ἀλλά καί κατά ὁ ἄλλος μελῳδία · ἐάν δέ ὁ λιχανός ἤ τις ἄλλος φθόγγος , τότε φαίνω διαφέρω μόνος , ὅταν ἐκεῖνος τις χράω ; ἤ εὔλογος οὗτος συμβαίνω ; πᾶς γάρ ὁ χρηστός μέλος πολλάκις ὁ μέσος χράω , καί πᾶς ὁ ἀγαθός ποιητής πυκνός πρός ὁ μέσος ἀπαντάω , ἐάν ἀπέρχομαι , ταχύς ἐπανέρχομαι , πρός δέ ἄλλος οὕτως οὐδείς . καθά ἐκ ὁ λόγος ἔνιοι ἐξαιρέω σύνδεσμος οὐ εἰμί ὁ λόγος Ἑλληνικός , οἷος ὁ τε καί ὁ καί , ἔνιοι δέ οὐδείς λυπέω διά ὁ ὁ μέν ἀναγκαῖος εἰμί χράω πολλάκις , εἰ εἰμί λόγος , ὁ δέ μή , οὕτως καί ὁ φθόγγος ὁ μέση ὥσπερ σύνδεσμος εἰμί , καί μάλα ὁ καλός , διά ὁ πλειστάκις ἐνυπάρχω ὁ φθόγγος αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.21
Διὰ τί τῶν ᾀδόντων οἱ βαρύτερον ᾄδοντες τῶν ὀξὺ ᾀδόντων , ἐὰν ἀπᾴδωσι , μᾶλλον κατάδηλοι γίνονται ; ὁμοίως δὲ καὶ τῷ ῥυθμῷ οἱ ἐν τῷ βραδυτέρῳ πλημμελοῦντες κατάδηλοι μᾶλλον . πότερον ὅτι πλείων ὁ χρόνος ὁ τοῦ βαρέος , οὗτος δὲ μᾶλλον αἰσθητός ; ἢ ὅτι ἐν πλείονι χρόνῳ πλείω αἴσθησιν παρέχει , τὸ δὲ βαρὺ καὶ ὀξὺ λανθάνει διὰ τὸ τάχος .
Lemmas: διά τίς ὁ ἀείδω ὁ βαρύς ἀείδω ὁ ὀξύς ἀείδω , ἐάν ἀπᾴδω , μάλα κατάδηλος γίγνομαι ; ὅμοιος δέ καί ὁ ῥυθμός ὁ ἐν ὁ βραδύς πλημμελέω κατάδηλος μάλα . πότερος ὅτι πολύς ὁ χρόνος ὁ ὁ βαρύς , οὗτος δέ μάλα αἰσθητός ; ἤ ὅτι ἐν πολύς χρόνος πολύς αἴσθησις παρέχω , ὁ δέ βαρύς καί ὀξύς λανθάνω διά ὁ τάχος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.22
Διὰ τί οἱ πολλοὶ μᾶλλον ᾄδοντες τὸν ῥυθμὸν σώζουσιν ἢ οἱ ὀλίγοι ; ἢ ὅτι μᾶλλον πρὸς ἕνα τε καὶ ἡγεμόνα βλέπουσι , καὶ βραδύτερον ἄρχονται , ὥστε ῥᾷον τοῦ αὐτοῦ τυγχάνουσιν ; ἐν γὰρ τῷ τάχει ἡ ἁμαρτία πλείων .
Lemmas: διά τίς ὁ πολύς μάλα ἀείδω ὁ ῥυθμός σῴζω ἤ ὁ ὀλίγος ; ἤ ὅτι μάλα πρός εἷς τε καί ἡγεμών βλέπω , καί βραδύς ἄρχω , ὥστε ῥᾴδιος ὁ αὐτός τυγχάνω ; ἐν γάρ ὁ τάχος ὁ ἁμαρτία πολύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.23
Διὰ τί διπλασία ἡ νήτη τῆς ὑπάτης ; ἢ πρῶτον μὲν ὅτι ἐκ τοῦ ἡμίσεος ἡ χορδὴ ψαλλομένη καὶ ὅλη συμφωνοῦσι διὰ πασῶν ; ὁμοίως δὲ ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν συρίγγων · ἡ γὰρ διὰ τοῦ μέσου τῆς σύριγγος τρήματος φωνὴ τῇ δι’ ὅλης τῆς σύριγγος συμφωνεῖ διὰ πασῶν . ἔτι ἐν τοῖς αὐλοῖς τῷ διπλασίῳ διαστήματι λαμβάνεται τὸ διὰ πασῶν , καὶ οἱ αὐλοτρῦπαι οὕτως λαμβάνουσιν . [ ὁμοίως δὲ καὶ τὸ διὰ πέντε τῷ ἡμιολίῳ ] , ἔτι οἱ τὰς σύριγγας ἁρμοττόμενοι εἰς μὲν τὴν ὑπάτην ἄκραν τὸν κηρὸν ἐμπλάττουσι , τὴν δὲ νήτην μέχρι τοῦ ἡμίσεος ἀναπληροῦσιν . ὁμοίως δὲ καὶ τὴν διὰ πέντε τῷ ἡμιολίῳ καὶ τὴν διὰ τεττάρων τῷ ἐπιτρίτῳ διαστήματι λαμβάνουσιν . ἔτι οἱ ἐν τοῖς τριγώνοις ψαλτηρίοις τῆς ἴσης ἐπιτάσεως γινομένης συμφωνοῦσιν διὰ πασῶν , ἡ μὲν διπλασία οὖσα , ἡ δὲ ἡμίσεια τῷ μήκει .
Lemmas: διά τίς διπλάσιος ὁ νήτη ὁ ὑπάτη ; ἤ πρῶτος μέν ὅτι ἐκ ὁ ἥμισυς ὁ χορδή ψάλλω καί ὅλος συμφωνέω διά πᾶς ; ὅμοιος δέ ἔχω καί ἐπί ὁ σῦριγξ · ὁ γάρ διά ὁ μέσος ὁ σῦριγξ τρῆμα φωνή ὁ διά ὅλος ὁ σῦριγξ συμφωνέω διά πᾶς . ἔτι ἐν ὁ αὐλός ὁ διπλάσιος διάστημα λαμβάνω ὁ διά πᾶς , καί ὁ αὐλοτρύπης οὕτως λαμβάνω . [ ὅμοιος δέ καί ὁ διά πέντε ὁ ἡμιόλιος ] , ἔτι ὁ ὁ σῦριγξ ἁρμόζω εἰς μέν ὁ ὕπατος ἄκρα ὁ κηρός ἐμπλήσσω , ὁ δέ νήτη μέχρι ὁ ἥμισυς ἀναπληρόω . ὅμοιος δέ καί ὁ διά πέντε ὁ ἡμιόλιος καί ὁ διά τέσσαρες ὁ ἐπίτριτος διάστημα λαμβάνω . ἔτι ὁ ἐν ὁ τρίγωνος ψαλτήριον ὁ ἴσος ἐπίτασις γίγνομαι συμφωνέω διά πᾶς , ὁ μέν διπλάσιος εἰμί , ὁ δέ ἥμισυς ὁ μῆκος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.24
Διὰ τί , ἐάν τις ψήλας τὴν νήτην νήτην ἐπιλάβῃ , ἡ ὑπάτη μόνη δοκεῖ ἀντηχεῖν ; ἢ ὅτι συμφυὴς μάλιστα γίνεται τῷ φθόγγῳ ὁ ἀπὸ ταύτης ἦχος διὰ τὸ σύμφωνος εἶναι ; τῷ οὖν συναυξάνεσθαι τῷ ὁμοίῳ φαίνεται μόνος , οἱ δὲ ἄλλοι διὰ μικρότητα ἀφανεῖς .
Lemmas: διά τίς , ἐάν τις ψάλλω ὁ νήτη νήτη ἐπιλαμβάνω , ὁ ὑπάτη μόνος δοκέω ἀντηχέω ; ἤ ὅτι συμφυής μάλα γίγνομαι ὁ φθόγγος ὁ ἀπό οὗτος ἦχος διά ὁ σύμφωνος εἰμί ; ὁ οὖν συναυξάνω ὁ ὅμοιος φαίνω μόνος , ὁ δέ ἄλλος διά μικρότης ἀφανής .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.25
Διὰ τί μέση καλεῖται ἐν ταῖς ἁρμονίαις , τῶν δὲ ὀκτὼ οὐκ ἔστι μέσον ; ἢ ὅτι ἑπτάχορδοι ἦσαν αἱ ἁρμονίαι τὸ παλαιόν , τὰ δὲ ἑπτὰ ἔχει μέσον .
Lemmas: διά τίς μέσος καλέω ἐν ὁ ἁρμονία , ὁ δέ ὀκτώ οὐ εἰμί μέσος ; ἤ ὅτι ἑπτάχορδος εἰμί ὁ ἁρμονία ὁ παλαιός , ὁ δέ ἑπτά ἔχω μέσος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.26
Διὰ τί ἐπὶ τὸ ὀξὺ ἀπᾴδουσιν οἱ πλεῖστοι ; πότερον ὅτι ῥᾷον ὀξὺ ᾆσαι ἢ βαρύ ; ἢ ὅτι χεῖρον τοῦ βαρέος ; ἁμαρτία δέ ἐστι τοῦ χείρονος πρᾶξις .
Lemmas: διά τίς ἐπί ὁ ὀξύς ἀπᾴδω ὁ πολύς ; πότερος ὅτι ῥᾴδιος ὀξύς ἀείδω ἤ βαρύς ; ἤ ὅτι κακός ὁ βαρύς ; ἁμαρτία δέ εἰμί ὁ κακός πρᾶξις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.27
Διὰ τί τὸ ἀκουστὸν μόνον ἦθος ἔχει τῶν αἰσθητῶν ; καὶ γὰρ ἐὰν ἦ ἄνευ λόγου μέλος , ὅμως ἔχει ἦθος · ἀλλ’ οὐ τὸ χρῶμα οὐδὲ ἡ ὀσμὴ οὐδὲ ὁ χυμὸς ἔχει . ἢ ὅτι κίνησιν ἔχει μονονουχί , ἥν ὁ ψόφος ἡμᾶς κινεῖ ; τοιαύτη μὲν γὰρ καὶ τοῖς ἄλλοις ὑπάρχει · κινεῖ γὰρ καὶ τὸ χρῶμα τὴν ὄψιν · ἀλλὰ τῆς ἑπομένης τῷ τοιούτῳ ψόφῳ αἰσθανόμεθα κινήσεως . αὕτη δὲ ἔχει ὁμοιότητα ἔν τε τοῖς ῥυθμοῖς καὶ ἐν τῇ τῶν φθόγγων τάξει τῶν ὀξέων καὶ βαρέων , οὐκ ἐν τῇ μίξει . ἀλλ’ ἡ συμφωνία οὐκ ἔχει ἦθος . ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις αἰσθητοῖς τοῦτο οὐκ ἔστιν . αἱ δὲ κινήσεις αὗται πρακτικαί εἰσιν , αἱ δὲ πράξεις ἤθους σημασία ἐστίν .
Lemmas: διά τίς ὁ ἀκουστός μόνος ἦθος ἔχω ὁ αἰσθητός ; καί γάρ ἐάν ἠμί ἄνευ λόγος μέλος , ὅμως ἔχω ἦθος · ἀλλά οὐ ὁ χρῶμα οὐδέ ὁ ὀσμή οὐδέ ὁ χυμός ἔχω . ἤ ὅτι κίνησις ἔχω μονονουχί , ὅς ὁ ψόφος ἐγώ κινέω ; τοιοῦτος μέν γάρ καί ὁ ἄλλος ὑπάρχω · κινέω γάρ καί ὁ χρῶμα ὁ ὄψις · ἀλλά ὁ ἕπομαι ὁ τοιοῦτος ψόφος αἰσθάνομαι κίνησις . οὗτος δέ ἔχω ὁμοιότης ἐν τε ὁ ῥυθμός καί ἐν ὁ ὁ φθόγγος τάξις ὁ ὀξύς καί βαρύς , οὐ ἐν ὁ μίξις . ἀλλά ὁ συμφωνία οὐ ἔχω ἦθος . ἐν δέ ὁ ἄλλος αἰσθητός οὗτος οὐ εἰμί . ὁ δέ κίνησις οὗτος πρακτικός εἰμί , ὁ δέ πρᾶξις ἦθος σημασία εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.28
Διὰ τί νόμοι καλοῦνται οὓς ᾄδουσιν ; ἢ ὅτι πρὶν ἐπίστασθαι γράμματα , ᾖδον τοὺς νόμους , ὅπως μὴ ἐπιλάθωνται , ὥσπερ ἐν Ἀγαθύρσοις ἔτι εἰώθασιν ; καὶ τῶν ὑστέρων οὖν ᾠδῶν τὰς πρώτας τὸ οὐτὸ ἐκάλεσαν ὅπερ τὰς πρώτας .
Lemmas: διά τίς νόμος καλέω ὅς ἀείδω ; ἤ ὅτι πρίν ἐπίσταμαι γράμμα , ἀείδω ὁ νόμος , ὅπως μή ἐπιλανθάνομαι , ὥσπερ ἐν Ἀγάθυρσος ἔτι εἴωθα ; καί ὁ ὕστερος οὖν ἀοιδή ὁ πρῶτος ὁ Ούτο καλέω ὅς ὁ πρῶτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.29
Διὰ τί οἱ ῥυθμοὶ καὶ τὰ μέλη φωνὴ οὖσα ἤθεσιν ἔοικεν , οἱ δὲ χυμοὶ οὔ , ἀλλ’ οὐδὲ τὰ χρώματα καὶ αἱ ὀσμαί ; ἢ ὅτι κινήσεις εἰσὶν ὥσπερ καὶ αἱ πράξεις ; ἤδη δὲ ἡ μὲν ἐνέργεια ἠθικὸν καὶ ποιεῖ ἦθος , οἱ δὲ χυμοὶ καὶ τὰ χρώματα οὐ ποιοῦσιν ὁμοίως .
Lemmas: διά τίς ὁ ῥυθμός καί ὁ μέλος φωνή εἰμί ἦθος ἔοικα , ὁ δέ χυμός οὐ , ἀλλά οὐδέ ὁ χρῶμα καί ὁ ὀσμή ; ἤ ὅτι κίνησις εἰμί ὥσπερ καί ὁ πρᾶξις ; ἤδη δέ ὁ μέν ἐνέργεια ἠθικός καί ποιέω ἦθος , ὁ δέ χυμός καί ὁ χρῶμα οὐ ποιέω ὅμοιος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.30
Διὰ τί οὐδὲ ὑποδωριστὶ οὐδὲ ὑποφρυγιστὶ οὐκ ἔστιν ἐν τραγῳδίᾳ χορικόν ; ἢ ὅτι οὐκ ἔχει ἀντίστροφον . ἀλλ’ ἀπὸ σκηνῆς · μιμητικὴ γάρ .
Lemmas: διά τίς οὐδέ ὑποδωριστί οὐδέ ὑποφρυγιστί οὐ εἰμί ἐν τραγῳδία χορικός ; ἤ ὅτι οὐ ἔχω ἀντίστροφος . ἀλλά ἀπό σκηνή · μιμητικός γάρ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.31
Διὰ τί οἱ περὶ Φρύνιχον ἦσαν μᾶλλον μελοποιοί ; ἢ διὰ τὸ πολλαπλάσια εἶναι τότε τὰ μέλη ἐν ταῖς τραγῳδίαις τῶν μέτρων ;
Lemmas: διά τίς ὁ περί Φρύνιχος εἰμί μάλα μελοποιός ; ἤ διά ὁ πολλαπλάσιος εἰμί τότε ὁ μέλος ἐν ὁ τραγῳδία ὁ μέτρον ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.32
Διὰ τί διὰ πασῶν καλεῖται , ἀλλ’ οὐ κατὰ τὸν ἀριθμὸν δι’ ὀκτώ , ὥσπερ καὶ διὰ τεττάρων καὶ διὰ πέντε ; ἢ ὅτι ἑπτὰ ἦσαν αἱ χορδαὶ τὸ ἀρχαῖον . εἶτ’ ἐξελὼν τὴν τρίτην Τέρπανδρος τὴν νήτην προσέθηκεν , καὶ ἐπὶ τούτου ἐκλήθη διὰ πασῶν , ἀλλ’ οὐ δι’ ὀκτώ · ἑπτὰ γὰρ ἦν .
Lemmas: διά τίς διά πᾶς καλέω , ἀλλά οὐ κατά ὁ ἀριθμός διά ὀκτώ , ὥσπερ καί διά τέσσαρες καί διά πέντε ; ἤ ὅτι ἑπτά εἰμί ὁ χορδή ὁ ἀρχαῖος . εἶτα ἐξαιρέω ὁ τρίτος Τέρπανδρος ὁ νήτη προστίθημι , καί ἐπί οὗτος καλέω διά πᾶς , ἀλλά οὐ διά ὀκτώ · ἑπτά γάρ εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.33
Διὰ τί εὐαρμοστότερον 〈 ἀπὸ τοῦ ὀξέος 〉 ἐπὶ τὸ βαρὺ ἢ ἀπὸ τοῦ βαρέος ἐπὶ τὸ ὀξύ ; πότερον ὅτι τὸ 〈 μὲν 〉 ἀπὸ τῆς ἀρχῆς γίνεται ἄρχεσθαι ; ἡ γὰρ μέση καὶ ἡγεμὼν 〈 καὶ 〉 ὀξυτάτη τοῦ τετραχόρδου . τὸ δὲ οὐκ ἀπ’ ἀρχῆς , ἀλλ’ ἀπὸ τελευτῆς . ἢ ὅτι τὸ βαρὺ ἀπὸ τοῦ ὀξέος γενναιότερον καὶ εὐφωνότερον ;
Lemmas: διά τίς εὐάρμοστος 〈 ἀπό ὁ ὀξύς 〉 ἐπί ὁ βαρύς ἤ ἀπό ὁ βαρύς ἐπί ὁ ὀξύς ; πότερος ὅτι ὁ 〈 μέν 〉 ἀπό ὁ ἀρχή γίγνομαι ἄρχω ; ὁ γάρ μέσος καί ἡγεμών 〈 καί 〉 ὀξύς ὁ τετράχορδος . ὁ δέ οὐ ἀπό ἀρχή , ἀλλά ἀπό τελευτή . ἤ ὅτι ὁ βαρύς ἀπό ὁ ὀξύς γενναῖος καί εὔφωνος ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.34
Διὰ τί δὶς μὲν δι’ ὀξειῶν καὶ δὶς διὰ τεττάρων οὐ συμσυμφωνεῖ , δὶς διὰ πασῶν δέ ; ἢ ὅτι οὐ δὶς δι’ ὀξειῶν οὐδὲ δὶς διὰ τεττάρων .. . ἐστὶν , τὸ δὲ διὰ τεττάρων καὶ διὰ πέντε ...
Lemmas: διά τίς δίς μέν διά ὀξύς καί δίς διά τέσσαρες οὐ συμσυμφωνεῖ , δίς διά πᾶς δέ ; ἤ ὅτι οὐ δίς διά ὀξύς οὐδέ δίς διά τέσσαρες .. . εἰμί , ὁ δέ διά τέσσαρες καί διά πέντε ...
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.35
Διὰ τί ἡ διὰ πασῶν καλλίστη συμφωνία ; ἢ ὅτι ἐν ὅλοις ὅροις οἱ ταύτης λόγοι εἰσίν , οἱ δὲ τῶν ἄλλων οὐκ ἐν ὅλοις ; ἐπεὶ γὰρ διπλασία ἡ νήτη τῆς ὑπάτης , οἷα ἡ νήτη δύο , ἡ ὑπάτη ἕν , καὶ οἷα ἡ ὑπάτη δύο , ἡ νήτη τέσσαρα , καὶ ἀεὶ οὕτως . τῆς δὲ μέσης ἡμιολία . τὸ γὰρ διὰ πέντε ἡμιόλιον οὐκ ἐν ὅλοις ἀριθμοῖς ἐστίν · οἷον γὰρ ἓν τὸ ἔλαττον , τὸ μεῖζον τοσοῦτον δὲ καὶ ἔτι τὸ ἥμισυ . ὥστε οὐχ ὅλα πρὸς ὅλα συγκρίνεται , ἀλλ’ ἔπεστι μέρη . ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τῷ διὰ τεττάρων ἔχει · τὸ γὰρ ἐπίτριτόν ἐστιν ὅσον τεμεῖν ὅ καὶ ἔτι ἕν τῶν τριῶν [ ἐπίτριτόν ἐστιν ] . ἢ ὅτι τελεωτάτη ἡ ἐξ ἀμφοτέρων οὖσα , καὶ ὅτι μέτρον τῆς μελῳδίας . .. διὰ παντὸς τοῦ φερομένου ἡ κατὰ μέσον κίνησις σφοδροτάτη , ἀρχομένου δὲ καὶ λήγοντος μαλακωτέρα ; ὅτε δὲ σφοδροτάτη ἡ κίνησις , καὶ ἡ φωνὴ ὀξυτέρα τοῦ φερομένου . διὸ καὶ χορδαὶ ἐπιτεινόμεναι ὀξύτερον φθέγγονται · θᾶττον γὰρ ἡ κίνησις γίνεται . εἰ δὲ φωνὴ ἢ ἀέρος ἢ ἄλλου τινὸς φορά · τὴν ἀνὰ μέσον τὸν πόρον ὀξυτάτην δεῖ γίνεσθαι . ὥστε εἰ τοῦτο μὴ συμβαίνει , οὐκ ἂν εἴη φορά τινος .
Lemmas: διά τίς ὁ διά πᾶς καλός συμφωνία ; ἤ ὅτι ἐν ὅλος ὅρος ὁ οὗτος λόγος εἰμί , ὁ δέ ὁ ἄλλος οὐ ἐν ὅλος ; ἐπεί γάρ διπλάσιος ὁ νήτη ὁ ὑπάτη , οἷος ὁ νήτη δύο , ὁ ὑπάτη εἷς , καί οἷος ὁ ὑπάτη δύο , ὁ νήτη τέσσαρες , καί ἀεί οὕτως . ὁ δέ μέσος ἡμιόλιος . ὁ γάρ διά πέντε ἡμιόλιος οὐ ἐν ὅλος ἀριθμός εἰμί · οἷος γάρ εἷς ὁ ἐλαχύς , ὁ μέγας τοσοῦτος δέ καί ἔτι ὁ ἥμισυς . ὥστε οὐ ὅλος πρός ὅλος συγκρίνω , ἀλλά ἔπειμι μέρος . ὅμοιος δέ καί ἐν ὁ διά τέσσαρες ἔχω · ὁ γάρ ἐπίτριτος εἰμί ὅσος τέμνω ὅς καί ἔτι εἷς ὁ τρεῖς [ ἐπίτριτος εἰμί ] . ἤ ὅτι τέλειος ὁ ἐκ ἀμφότερος εἰμί , καί ὅτι μέτρον ὁ μελῳδία . .. διά πᾶς ὁ φέρω ὁ κατά μέσος κίνησις σφοδρός , ἄρχω δέ καί λήγω μαλακός ; ὅτε δέ σφοδρός ὁ κίνησις , καί ὁ φωνή ὀξύς ὁ φέρω . διό καί χορδή ἐπιτείνω ὀξύς φθέγγομαι · ταχύς γάρ ὁ κίνησις γίγνομαι . εἰ δέ φωνή ἤ ἀήρ ἤ ἄλλος τις φορά · ὁ ἀνά μέσος ὁ πόρος ὀξύς δέω γίγνομαι . ὥστε εἰ οὗτος μή συμβαίνω , οὐ ἄν εἰμί φορά τις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.36
Διὰ τί , ἐὰν μὲν ἡ μέση κινηθῇ , καὶ αἱ ἄλλαι χορδαὶ ἠχοῦσι φθεγγόμεναι , ἐὰν δὲ αὖ ἡ μὲν μένῃ τῶν δ’ ἄλλων τις κινηθῇ , κινηθεῖσα μόνη φθέγγεται ; ἢ ὅτι τὸ ἡρμόσθαι ἐστὶν ἁπάσαις , τὸ δὲ ἔχειν πως πρὸς τὴν μέσην ἁπάσαις , καί ῃ τάξις ἡ ἑκάστης ἤδη δι’ ἐκείνην ; ἀρθέντος οὖν τοῦ αἰτίου τοῦ ἡρμόσθαι καὶ τοῦ συνέχοντος οὐκέτι ὁμοίως φαίνεται ὑπάρχειν . μιᾶς δὲ ἀναρμόστου οὔσης , τῆς δὲ μέσης μενούσης , εὐλόγως τὸ κατ’ αὐτὴν ἐκλειπόμενον · ταῖς γὰρ ἄλλαις ὑπάρχει τὸ ἡρμόσθαι .
Lemmas: διά τίς , ἐάν μέν ὁ μέσος κινέω , καί ὁ ἄλλος χορδή ἠχέω φθέγγομαι , ἐάν δέ αὖ ὁ μέν μένω ὁ δέ ἄλλος τις κινέω , κινέω μόνος φθέγγομαι ; ἤ ὅτι ὁ ἁρμόζω εἰμί ἅπας , ὁ δέ ἔχω πως πρός ὁ μέσος ἅπας , καί ὁ τάξις ὁ ἕκαστος ἤδη διά ἐκεῖνος ; ἀείρω οὖν ὁ αἴτιος ὁ ἁρμόζω καί ὁ συνέχω οὐκέτι ὅμοιος φαίνω ὑπάρχω . εἷς δέ ἀνάρμοστος εἰμί , ὁ δέ μέσος μένω , εὔλογος ὁ κατά αὐτός ἐκλείπω · ὁ γάρ ἄλλος ὑπάρχω ὁ ἁρμόζω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.37
Διὰ τί τοῦ ἐν φωνῇ ὀξέος ὄντος κατὰ τὸ ὀλίγον , τοῦ δὲ βαρέος κατὰ τὸ πολύ ( τὸ μὲν γὰρ βαρὺ διὰ τὸ πλῆθος βραδύ , τὸ δὲ ὀξὺ δι’ ὀλιγότητα ταχύ ) , ἔργον μᾶλλον ᾄδειν τὰ ὀξέα ἢ τὰ βαρέα , καὶ ὀλίγοι τὰ ἄνω δύνανται ᾄδειν , καὶ οἱ νόμοι ὄρθιοι καὶ οἱ ὀξεῖς χαλεποὶ ᾆσαι διὰ τὸ ἀνατεταμένοι εἶναι ; καίτοι ἔλαττον ἔργον τὸ ὀλίγον κινεῖν ἢ τὸ πολύ , ὥστε καὶ ἀέρα . ἢ οὐ ταὐτό γε ὀξύφωνον εἶναι φύσει καὶ τὸ ὀξὺ ιιιἄδειν , ἀλλὰ φύσει μὲν ὀξύφωνα ἅπαντα δι’ ἀσθένειαν τῷ μὴ δύνασθαι πολὺν κινεῖν ἀέρα , ἀλλ’ ὀλίγον , ὁ δ’ ὀλίγος ταχὺ φέρεται , ἐν δὲ τῷ ιιιἄδειν τὸ ὀξὺ δυνάμεως σημεῖον . τὸ μὲν γὰρ σφοδρῶς φερόμενον ταχὺ φέρεται , διὸ τὸ ὀξὺ δυνάμεως σημεῖον . διὸ καὶ οἱ ἑκτικοὶ ὀξύφωνοι . καὶ ἔργον τὰ ἄνω ᾄδειν · τὰ δὲ βαρέα κάτω .
Lemmas: διά τίς ὁ ἐν φωνή ὀξύς εἰμί κατά ὁ ὀλίγος , ὁ δέ βαρύς κατά ὁ πολύς ( ὁ μέν γάρ βαρύς διά ὁ πλῆθος βραδύς , ὁ δέ ὀξύς διά ὀλιγότης ταχύς ) , ἔργον μάλα ἀείδω ὁ ὀξύς ἤ ὁ βαρύς , καί ὀλίγος ὁ ἄνω δύναμαι ἀείδω , καί ὁ νόμος ὄρθιος καί ὁ ὀξύς χαλεπός ἀείδω διά ὁ ἀνατείνω εἰμί ; καίτοι ἐλαχύς ἔργον ὁ ὀλίγος κινέω ἤ ὁ πολύς , ὥστε καί ἀήρ . ἤ οὐ αὐτός γε ὀξύφωνος εἰμί φύσις καί ὁ ὀξύς ἰάομαι , ἀλλά φύσις μέν ὀξύφωνος ἅπας διά ἀσθένεια ὁ μή δύναμαι πολύς κινέω ἀήρ , ἀλλά ὀλίγος , ὁ δέ ὀλίγος ταχύς φέρω , ἐν δέ ὁ ἰάομαι ὁ ὀξύς δύναμις σημεῖον . ὁ μέν γάρ σφοδρός φέρω ταχύς φέρω , διό ὁ ὀξύς δύναμις σημεῖον . διό καί ὁ ἑκτικός ὀξύφωνος . καί ἔργον ὁ ἄνω ἀείδω · ὁ δέ βαρύς κάτω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.38
Διὰ τί ῥυθμῷ καὶ μέλει καὶ ὅλως ταῖς συμφωνίαις χαίρουσι πάντες ; ἢ ὅτι ταῖς κατὰ φύσιν κινήσεσι χαίρομεν κατὰ φύσιν ; σημεῖον δὲ τὸ τὰ παιδία εὐθὺς γενόμενα χαίρειν αὐτοῖς . διὰ δὲ τὸ ἔθος τρόποις μελῶν χαίρομεν . ῥυθμῷ δὲ χαίρομεν διὰ τὸ γνώριμον καὶ τεταγμένον ἀριθμὸν ἔχειν καὶ κινεῖν ἡμᾶς τεταγμένως · οἰκειοτέρα γὰρ ἡ τεταγμένη κίνησις φύσει τῆς ἀτάκτου , ὥστε καὶ κατὰ φύσιν μᾶλλον . σημεῖον δέ · πονοῦντες γὰρ καὶ πίνοντες καὶ ἐσθίοντες τεταγμένα σώζομεν καὶ αὔξομεν τὴν φύσιν καὶ τὴν δύναμιν , ἄτακτα δὲ φθείρομεν καὶ ἐξίσταμεν αὐτήν · αἱ γὰρ νόσοι τῆς τοῦ σώματος οὐ κατὰ φύσιν τάξεως κινήσεις εἰσίν . συμφωνίᾳ δὲ χαίρομεν , ὅτι κρᾶσίς ἐστιν λόγον ἐχόντων ἐναντίων πρὸς ἄλληλα . ὁ μὲν οὖν λόγος τάξις , ὃ ἦν φύσει ἡδύ . τὸ δὲ κεκραμένον τοῦ ἀκράτου πᾶν ἥδιον , ἄλλως τε κἂν αἰσθητὸν ὂν ἀμφοῖν τοῖν ἄκροιν ἐξ ἴσου τὴν δύναμιν ἔχοι ἐν τῇ συμφωνίᾳ ὁ λόγος .
Lemmas: διά τίς ῥυθμός καί μέλος καί ὅλος ὁ συμφωνία χαίρω πᾶς ; ἤ ὅτι ὁ κατά φύσις κίνησις χαίρω κατά φύσις ; σημεῖον δέ ὁ ὁ παιδίον εὐθύς γίγνομαι χαίρω αὐτός . διά δέ ὁ ἔθος τρόπος μέλος χαίρω . ῥυθμός δέ χαίρω διά ὁ γνώριμος καί τάσσω ἀριθμός ἔχω καί κινέω ἐγώ τεταγμένως · οἰκεῖος γάρ ὁ τάσσω κίνησις φύσις ὁ ἄτακτος , ὥστε καί κατά φύσις μάλα . σημεῖον δέ · πονέω γάρ καί πίνω καί ἐσθίω τάσσω σῴζω καί αὐξάνω ὁ φύσις καί ὁ δύναμις , ἄτακτος δέ φθείρω καί ἐξίστημι αὐτός · ὁ γάρ νόσος ὁ ὁ σῶμα οὐ κατά φύσις τάξις κίνησις εἰμί . συμφωνία δέ χαίρω , ὅτι κρᾶσις εἰμί λόγος ἔχω ἐναντίος πρός ἀλλήλων . ὁ μέν οὖν λόγος τάξις , ὅς εἰμί φύσις ἡδύς . ὁ δέ κεράννυμι ὁ ἄκρατος πᾶς ἡδύς , ἄλλος τε ἐάν αἰσθητός εἰμί ἄμφω ὁ ἄκρος ἐκ ἴσος ὁ δύναμις ἔχω ἐν ὁ συμφωνία ὁ λόγος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.39
Διὰ τί ἥδιόν ἐστι τὸ σύμφωνον τοῦ ὁμοφώνου ; ἢ καὶ τὸ μὲν ἀντίφωνον σύμφωνόν ἐστι διὰ πασῶν ; ἐκ παίδων γὰρ 〈 καὶ 〉 νέων καὶ ἀνδρῶν γίνεται τὸ ἀντίφωνον , οἳ διεστᾶσι τοῖς τόνοις ὡς νήτη πρὸς ὑπάτην . συμφωνία δὲ πᾶσα ἡδίων ἁπλοῦ φθόγγου ( δι’ ἃ δέ , εἴρηται ) , καὶ τούτων ἡ διὰ πασῶν ἡδίστη · τὸ ὁμόφωνον δὲ ἀπλοῦν ἔχει φθόγγον . μαγαδίζουσι δὲ ἐν τῇ διὰ πασῶν συμφωνίᾳ , ὅτι καθάπερ ἐν τοῖς μέτροις οἱ πόδες ἔχουσι πρὸς αὑτοὺς λόγον ἴσον πρὸς ἴσον ἢ δύο πρὸς ἓν ἢ καί τινα ἄλλον , οὕτω καὶ οἱ ἐν τῇ συμφωνίᾳ φθόγγοι λόγον ἔχουσι κινήσεως πρὸς αὑτούς . τῶν μὲν οὖν ἄλλων συμφωνιῶν ἀτελεῖς αἱ θατέρου καταστροφαί εἰσιν , εἰς ἥμισυ τελευτῶσαι · διὸ τῇ δυνάμει οὐκ ἴσαι εἰσίν . οὖσαι δὲ ἄνισοι , διαφορὰ τῇ αἰσθήσει , καθάπερ ἐν τοῖς χοροῖς , ἐν τῷ καταλύειν μεῖζον ἄλλων φθεγγομένοις ἐστίν . ἔτι δὲ ὑπάτῃ συμβαίνει τὴν αὐτὴν τελευτὴν τῶν ἐν τοῖς φθόγγοις περιόδων ἔχειν . ἡ γὰρ δευτέρα τῆς νεάτης πληγὴ τοῦ ἀέρος ὑπάτη ἐστίν . τελευτώσαις δ’ εἰς ταὐτόν , οὐ ταὐτὸν ποιούσαις , ἓν καὶ κοινὸν τὸ ἔργον συμβαίνει γίνεσθαι , καθάπερ τοῖς ὑπὸ τὴν ᾠδὴν κρούουσιν · καὶ γὰρ οὗτοι τὰ ἄλλα οὐ προσαυλοῦντες , ἐὰν εἰς ταὐτὸν καταστρέφωσιν , εὐφραίνουσι μᾶλλον τῷ τέλει ἢ λυποῦσιν ταῖς πρὸ τοῦ τέλους διαφοραῖς , τῷ τὸ ἐκ διαφόρων τὸ κοινόν , ἥδιστον ἐκ τοῦ διὰ πασῶν γίνεσθαι . τὸ δὲ μαγαδίζειν ἐξ ἐναντίων φωνῶν . διὰ ταῦτα ἐν τῇ διὰ πασῶν μαγαδίζουσιν .
Lemmas: διά τίς ἡδύς εἰμί ὁ σύμφωνος ὁ ὁμόφωνος ; ἤ καί ὁ μέν ἀντίφωνος σύμφωνος εἰμί διά πᾶς ; ἐκ παῖς γάρ 〈 καί 〉 νέος καί ἀνήρ γίγνομαι ὁ ἀντίφωνος , ὅς διίστημι ὁ τόνος ὡς νήτη πρός ὑπάτη . συμφωνία δέ πᾶς ἡδύς ἁπλόος φθόγγος ( διά ὅς δέ , λέγω ) , καί οὗτος ὁ διά πᾶς ἡδύς · ὁ ὁμόφωνος δέ ἁπλόος ἔχω φθόγγος . μαγαδίζω δέ ἐν ὁ διά πᾶς συμφωνία , ὅτι καθά ἐν ὁ μέτρον ὁ πούς ἔχω πρός ἑαυτοῦ λόγος ἴσος πρός ἴσος ἤ δύο πρός εἷς ἤ καί τις ἄλλος , οὕτως καί ὁ ἐν ὁ συμφωνία φθόγγος λόγος ἔχω κίνησις πρός ἑαυτοῦ . ὁ μέν οὖν ἄλλος συμφωνία ἀτελής ὁ ἕτερος καταστροφή εἰμί , εἰς ἥμισυς τελευτάω · διό ὁ δύναμις οὐ ἴσος εἰμί . εἰμί δέ ἄνισος , διαφορά ὁ αἴσθησις , καθά ἐν ὁ χορός , ἐν ὁ καταλύω μέγας ἄλλος φθέγγομαι εἰμί . ἔτι δέ ὑπάτη συμβαίνω ὁ αὐτός τελευτή ὁ ἐν ὁ φθόγγος περίοδος ἔχω . ὁ γάρ δεύτερος ὁ νεάτη πληγή ὁ ἀήρ ὑπάτη εἰμί . τελευτάω δέ εἰς αὐτός , οὐ αὐτός ποιέω , εἷς καί κοινός ὁ ἔργον συμβαίνω γίγνομαι , καθά ὁ ὑπό ὁ ἀοιδή κρούω · καί γάρ οὗτος ὁ ἄλλος οὐ προσαυλέω , ἐάν εἰς αὐτός καταστρέφω , εὐφραίνω μάλα ὁ τέλος ἤ λυπέω ὁ πρό ὁ τέλος διαφορά , ὁ ὁ ἐκ διάφορος ὁ κοινός , ἡδύς ἐκ ὁ διά πᾶς γίγνομαι . ὁ δέ μαγαδίζω ἐκ ἐναντίος φωνή . διά οὗτος ἐν ὁ διά πᾶς μαγαδίζω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.40
Διὰ τί ἥδιον ἀκούουσιν ᾀδόντων ὅσα ἂν προεπιστάμενοι τύχωσι τῶν μελῶν , ἢ ἐὰν μὴ ἐπιστῶνται ; πότερον ὅτι μᾶλλον δῆλός ἐστιν ὁ τυγχάνων ὥσπερ σκοποῦ , ὅταν γνωρίζωσι τὸ ᾀδόμενον ; γνωριζόντων δὲ ἡδὺ θεωρεῖν . ἢ ὅτι συμπαθής ἐστιν ὁ ἀκροατὴς τῷ τὸ γνώριμον ᾄδοντι ; συνᾴδει γὰρ αὐτῷ . ᾄδει δὲ πᾶς γεγηθὼς ὁ μὴ διά τινα ἀνάγκην ποιῶν τοῦτο .
Lemmas: διά τίς ἡδύς ἀκούω ἀείδω ὅσος ἄν προεφίστημι τυγχάνω ὁ μέλος , ἤ ἐάν μή ἐφίστημι ; πότερος ὅτι μάλα δῆλος εἰμί ὁ τυγχάνω ὥσπερ σκοπός , ὅταν γνωρίζω ὁ ἀείδω ; γνωρίζω δέ ἡδύς θεωρέω . ἤ ὅτι συμπαθής εἰμί ὁ ἀκροατής ὁ ὁ γνώριμος ἀείδω ; συνᾴδω γάρ αὐτός . ἀείδω δέ πᾶς γηθέω ὁ μή διά τις ἀνάγκη ποιέω οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.41
Διὰ τί δὶς μὲν δι’ ὀξειῶν ἢ δὶς διὰ τεττάρων οὐ συμφωνεῖ , δὶς διὰ πασῶν δέ ; ἢ ὅτι τὸ μὲν διὰ πέντε ἐστὶν ἐν ἡμιολίῳ λόγῳ , τὸ δὲ διὰ τεττάρων ἐν ἐπιτρίτῳ ; ὄντων δὲ ἡμιολίων δυοῖν ἑξῆς ἀριθμῶν ἢ ἐπιτρίτων οἱ ἄκροι πρὸς ἀλλήλους οὐδένα λόγον ἕξουσιν · οὔτε γὰρ ἐπιμόριοι οὔτε πολλαπλάσιοι ἔσονται . τὸ δὲ διὰ πασῶν , ἐπειδή ἐστιν ἐν διπλασίῳ λόγῳ . δὶς τούτου γινομένου , ἐν τετραπλασίῳ λόγῳ ἂν εἶεν οἱ ἄκροι πρὸς ἀλλήλους . ὥστ’ ἐπεὶ συμφωνία εὔλογον ἐχόντων φθόγγων πρὸς ἀλλήλους ἐστίν , λόγον δὲ οἱ μὲν τὸ δὶς διὰ πασῶν διάλειμμα ἔχοντες πρὸς ἀλλήλους φθόγγοι ἔχουσιν , οἱ δὲ τὸ δὶς διὰ τεττάρων ἢ δὶς διὰ πέντε οὐκ ἔχουσιν , οἱ μὲν δὶς διὰ πασῶν σύμφωνοι εἶεν ἄν , οἱ δ’ ἕτεροι οὔ , διὰ τὰ εἰρημένα .
Lemmas: διά τίς δίς μέν διά ὀξύς ἤ δίς διά τέσσαρες οὐ συμφωνέω , δίς διά πᾶς δέ ; ἤ ὅτι ὁ μέν διά πέντε εἰμί ἐν ἡμιόλιος λόγος , ὁ δέ διά τέσσαρες ἐν ἐπίτριτος ; εἰμί δέ ἡμιόλιος δύο ἑξῆς ἀριθμός ἤ ἐπίτριτος ὁ ἄκρος πρός ἀλλήλων οὐδείς λόγος ἔχω · οὔτε γάρ ἐπιμόριος οὔτε πολλαπλάσιος εἰμί . ὁ δέ διά πᾶς , ἐπειδή εἰμί ἐν διπλάσιος λόγος . δίς οὗτος γίγνομαι , ἐν τετραπλάσιος λόγος ἄν εἰμί ὁ ἄκρος πρός ἀλλήλων . ὥστε ἐπεί συμφωνία εὔλογος ἔχω φθόγγος πρός ἀλλήλων εἰμί , λόγος δέ ὁ μέν ὁ δίς διά πᾶς διάλειμμα ἔχω πρός ἀλλήλων φθόγγος ἔχω , ὁ δέ ὁ δίς διά τέσσαρες ἤ δίς διά πέντε οὐ ἔχω , ὁ μέν δίς διά πᾶς σύμφωνος εἰμί ἄν , ὁ δέ ἕτερος οὐ , διά ὁ λέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.42
Διὰ τί , ἐάν τις ψήλας τὴν νήτην ἐπιλάβῃ , ἡ ὑπάτη μόνη δοκεῖ ὑπηχεῖν ; ἢ ὅτι ἡ νεάτη λήγουσα καὶ μαραινομένη ὑπάτη γίνεται ; σημεῖον δὲ τὸ ἀπὸ τῆς ὑπάτης τὴν νεάτην δύνασθαι ᾄδειν · ὡς γὰρ οὔσης αὐτῆς ᾠδῆς νεάτης , τὴν ὁμοιότητα λαμβάνουσιν ἀπ’ αὐτῆς . ἐπεὶ δὲ καὶ ἠχὼ ᾠδή τίς ἐστιν , ἁφή ἐστι φωνῆς τῆς νεάτης ληγούσης , ἦχος ὢν ὁ αὐτὸς τῷ τῆς ὑπάτης φθόγγῳ κινεῖ , εἰκότως τῇ ὁμοιότητι τὴν ὑπάτην ἡ νήτη δοκεῖ κινεῖν . τὴν μὲν γὰρ νεάτην ἴσμεν οὗ κινεῖται ἐπιληφθεῖσα · τὴν δὲ ὑπάτην αὐτὴν ὁρῶντες ἀκατάληπτον οὖσαν , καὶ φθόγγου αὐτῆς ἀκούοντες , ταύτην οἰόμεθα ἠχεῖν · ὅπερ ἐπὶ πολλῶν ἡμῖν συμβαίνει , ἐφ’ ὧν μήτε τῷ λογισμῷ μήτε τῇ αἰσθήσει δυνάμεθα εἰδῆσαι τὸ ἀκριβές . ἔτι εἰ πληγείσης τῆς νεάτης μάλιστα ἐντεταμένης συμβαίνει τὸν ζυγὸν κινεῖσθαι , οὐθὲν ἂν εἴη θαυμαστόν . κινηθέντος δὲ πάσας τὰς χορδὰς συγκινεῖσθαι καί τιν’ ἦχον ποιεῖν οὐκ ἄλογον . ταῖς μὲν οὖν ἄλλαις ὁ τῆς νεάτης φθόγγος ἀλλότριός ἐστιν καὶ λήγων καὶ ἀρχόμενος , τῇ δὲ ὑπάτῃ λήγων ὁ αὐτός . οὗ προστεθέντος τῇ ἰδίᾳ αὐτῆς κινήσει , ἐκείνης δόξαι πάντ’ αὐτὸν εἶναι οὐθὲν ἄτοπον . ἔσται δὲ μείζων ἢ ὁ κοινὸς τῶν λοιπῶν χορδῶν ἦχος , ὅτι αἱ μὲν ὑπὸ τῆς νεάτης καθάπερ ὠσθεῖσαι μαλακῶς ἤχησαν , ἡ δὲ νεάτη πάσῃ τῇ αὐτῆς δυνάμει , οὖσα αὐτῶν σφοδροτάτη . ὥστε εἰκότως καὶ τὸ δευτερεῖον αὐτῆς κρεῖττον ἂν εἴη ἢ τὸ τῶν ἄλλων · ὥστε καὶ βραχείας κινεῖσθαι , ὡς αὐτῆς τε γεγενημένης .
Lemmas: διά τίς , ἐάν τις ψάλλω ὁ νήτη ἐπιλαμβάνω , ὁ ὑπάτη μόνος δοκέω ὑπηχέω ; ἤ ὅτι ὁ νεάτη λήγω καί μαραίνω ὑπάτη γίγνομαι ; σημεῖον δέ ὁ ἀπό ὁ ὑπάτη ὁ νεάτη δύναμαι ἀείδω · ὡς γάρ εἰμί αὐτός ἀοιδή νεάτη , ὁ ὁμοιότης λαμβάνω ἀπό αὐτός . ἐπεί δέ καί ἠχώ ἀοιδή τις εἰμί , ἁφή εἰμί φωνή ὁ νεάτη λήγω , ἦχος εἰμί ὁ αὐτός ὁ ὁ ὑπάτη φθόγγος κινέω , ἔοικα ὁ ὁμοιότης ὁ ὑπάτη ὁ νήτη δοκέω κινέω . ὁ μέν γάρ νεάτη οἶδα οὗ κινέω ἐπιλαμβάνω · ὁ δέ ὑπάτη αὐτός ὁράω ἀκατάληπτος εἰμί , καί φθόγγος αὐτός ἀκούω , οὗτος οἴομαι ἠχέω · ὅς ἐπί πολύς ἐγώ συμβαίνω , ἐπί ὅς μήτε ὁ λογισμός μήτε ὁ αἴσθησις δύναμαι εἰδάω ὁ ἀκριβής . ἔτι εἰ πλήσσω ὁ νεάτη μάλα ἐντείνω συμβαίνω ὁ ζυγόν κινέω , οὐδείς ἄν εἰμί θαυμαστός . κινέω δέ πᾶς ὁ χορδή συγκινέω καί τις ἦχος ποιέω οὐ ἄλογος . ὁ μέν οὖν ἄλλος ὁ ὁ νεάτη φθόγγος ἀλλότριος εἰμί καί λήγω καί ἄρχω , ὁ δέ ὑπάτη λήγω ὁ αὐτός . ὅς προστίθημι ὁ ἴδιος αὐτός κίνησις , ἐκεῖνος δοκέω πᾶς αὐτός εἰμί οὐδείς ἄτοπος . εἰμί δέ μέγας ἤ ὁ κοινός ὁ λοιπός χορδή ἦχος , ὅτι ὁ μέν ὑπό ὁ νεάτη καθά ὠθέω μαλακός ἠχέω , ὁ δέ νεάτη πᾶς ὁ αὐτός δύναμις , εἰμί αὐτός σφοδρός . ὥστε ἔοικα καί ὁ δευτερεῖα αὐτός κρατύς ἄν εἰμί ἤ ὁ ὁ ἄλλος · ὥστε καί βραχύς κινέω , ὡς αὐτός τε γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.43
Διὰ τί ἥδιον τῆς μονῳδίας ἐστὶν ἐάν τις πρὸς αὐλὸν ἢ λύραν ᾄδη ; ἢ ὅτι πᾶν τὸ ἥδιον μιχθὲν ἡδίονι ἕν ἐστιν ; ὁ δὲ αὐλὸς ἡδίων τῆς λύρας , ὥστε καὶ ἡ ᾠδὴ τούτῳ μιχθεῖσα ἢ λύρᾳ ἡδίων ἂν εἴη , ἐπεὶ τὸ μεμιγμένον τοῦ ἀμίκτου ἥδιόν ἐστιν , ἐὰν ἀμφοῖν ἅμα τὴν αἴσθησίν τις λαμβάνῃ . οἶνος γὰρ ἡδίων τοῦ ὀξυμέλιτος διὰ τὸ μεμῖχθαι μᾶλλον αὑτοῖς τὰ ὑπὸ τῆς φύσεως μιχθέντα ἢ ὑφ’ ἡμῶν . ἔστι γὰρ καὶ οἶνος ὁ μικτὸς ἐξ ὀξέος καὶ γλυκέος χυμοῦ . δηλοῦσι δὲ καὶ αἱ οἰνώδεις ῥοαὶ καλούμεναι . ἡ μὲν οὖν ᾠδὴ καὶ ὁ αὐλὸς μίγνυνται αὑτοῖς δι’ ὁμοιότητα ( πνεύματι γὰρ ἄμφω γίνεται ) · ὁ δὲ τῆς λύρας φθόγγος , ἐπειδὴ οὐ πνεύματι γίνεται ἢ ἧττον αἰσθητὸν ἢ ὁ τῶν αὐλῶν , ἀμικτότερός ἐστι τῇ φωνῇ · ποιῶν δὲ διαφορὰν τῇ αἰσθήσει ἧττον ἡδύνει , καθάπερ ἐπὶ τῶν χυμῶν εἴρηται . ἔτι ὁ μὲν αὐλὸς πολλὰ τῷ αὑτοῦ ἤχῳ καὶ τῇ ὁμοιότητι συγκρύπτει τῶν τοῦ ᾠδοῦ ἁμαρτημάτων , οἱ δὲ τῆς λύρας φθόγγοι ὄντες ψιλοὶ καὶ ἀμικτότεροι τῇ φωνῇ , καθ’ ἑαυτοὺς θεωρούμενοι καὶ ὄντες αὐτοῖς συμφανῆ ποιοῦσιν τὴν τῆς ᾠδῆς ἁμαρτίαν , καθάπερ κανόνες ὄντες αὐτῶν . πολλῶν δὲ ἐν τῇ ᾠδῇ ἁμαρτανομένων , τὸ κοινὸν ἐξ ἀμφοῖν ἀναγκαῖον χεῖρον γίνεσθαι .
Lemmas: διά τίς ἡδύς ὁ μονῳδία εἰμί ἐάν τις πρός αὐλός ἤ λύρα ἀήδω ; ἤ ὅτι πᾶς ὁ ἡδύς μείγνυμι ἡδύς εἷς εἰμί ; ὁ δέ αὐλός ἡδύς ὁ λύρα , ὥστε καί ὁ ἀοιδή οὗτος μείγνυμι ἤ λύρα ἡδύς ἄν εἰμί , ἐπεί ὁ μείγνυμι ὁ ἄμικτος ἡδύς εἰμί , ἐάν ἄμφω ἅμα ὁ αἴσθησις τις λαμβάνω . οἶνος γάρ ἡδύς ὁ ὀξύμελι διά ὁ μείγνυμι μάλα ἑαυτοῦ ὁ ὑπό ὁ φύσις μείγνυμι ἤ ὑπό ἐγώ . εἰμί γάρ καί οἶνος ὁ μικτός ἐκ ὀξύς καί γλυκύς χυμός . δηλόω δέ καί ὁ οἰνώδης ῥοή καλέω . ὁ μέν οὖν ἀοιδή καί ὁ αὐλός μείγνυμι ἑαυτοῦ διά ὁμοιότης ( πνεῦμα γάρ ἄμφω γίγνομαι ) · ὁ δέ ὁ λύρα φθόγγος , ἐπειδή οὐ πνεῦμα γίγνομαι ἤ ἥσσων αἰσθητός ἤ ὁ ὁ αὐλός , ἄμικτος εἰμί ὁ φωνή · ποιέω δέ διαφορά ὁ αἴσθησις ἥσσων ἡδύνω , καθά ἐπί ὁ χυμός λέγω . ἔτι ὁ μέν αὐλός πολύς ὁ ἑαυτοῦ ἦχος καί ὁ ὁμοιότης συγκρύπτω ὁ ὁ ᾠδός ἁμάρτημα , ὁ δέ ὁ λύρα φθόγγος εἰμί ψιλός καί ἄμικτος ὁ φωνή , κατά ἑαυτοῦ θεωρέω καί εἰμί αὐτός συμφανής ποιέω ὁ ὁ ἀοιδή ἁμαρτία , καθά κανών εἰμί αὐτός . πολύς δέ ἐν ὁ ἀοιδή ἁμαρτάνω , ὁ κοινός ἐκ ἄμφω ἀναγκαῖος κακός γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.44
Διὰ τί τῶν μὲν ὀκτὼ μέση καλεῖται , τῶν δὲ ὀκτὼ οὐκ ἔστι μέσον ; ἢ ὅτι ἑπτάχορδοι ἦσαν αἱ ἁρμονίαι τὸ παλαιόν , τὰ δὲ ἑπτὰ ἔχει μέσον ; ἔτι ἐπειδὴ τῶν μεταξὺ τῶν ἄκρων τὸ μέσον μόνον ἀρχή τίς ἐστιν ( ἔστιν τῶν 〈 εἰς 〉 θάτερον τῶν ἄκρων νευόντων ἔν τινι συστήματι ἀνὰ μέσον ὂν ἀρχή ) , τοῦτ’ ἔσται μέσον . ἐπεὶ δ’ ἔσχατα μέσον ἐστὶν ἁρμονίας νεάτη καὶ ὑπάτη , τούτων δὲ ἀνὰ μέσον οἱ λοιποὶ φθόγγοι ὧν ἡ μέση καλουμένη μόνη ἀρχή ἐστι θατέρου τετραχόρδου , δικαίως μέση καλεῖται . τῶν γὰρ μεταξύ τινων ἄκρων τὸ μέσον ἦν ἀρχὴ μόνον .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ὀκτώ μέσος καλέω , ὁ δέ ὀκτώ οὐ εἰμί μέσος ; ἤ ὅτι ἑπτάχορδος εἰμί ὁ ἁρμονία ὁ παλαιός , ὁ δέ ἑπτά ἔχω μέσος ; ἔτι ἐπειδή ὁ μεταξύ ὁ ἄκρον ὁ μέσος μόνος ἀρχή τις εἰμί ( εἰμί ὁ 〈 εἰς 〉 ἕτερος ὁ ἄκρον νεύω ἐν τις σύστημα ἀνά μέσος εἰμί ἀρχή ) , οὗτος εἰμί μέσος . ἐπεί δέ ἔσχατος μέσος εἰμί ἁρμονία νεάτη καί ὑπάτη , οὗτος δέ ἀνά μέσος ὁ λοιπός φθόγγος ὅς ὁ μέσος καλέω μόνος ἀρχή εἰμί ἕτερος τετράχορδος , δίκαιος μέση καλέω . ὁ γάρ μεταξύ τις ἄκρον ὁ μέσος εἰμί ἀρχή μόνος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.45
Διὰ τί οἱ πολλοὶ ιιιᾄδοντες σώζουσι μᾶλλον τὸν ῥυθμὸν ἢ οἱ ὀλίγοι ; ἢ ὅτι μᾶλλον πρὸς ἕνα τε καὶ ἡγεμόνα βλέπουσι , καὶ βραδύτερον ἄρχονται , ὥστε ῥᾷον τοῦ αὐτοῦ τυγχάνουσιν ; ἐν μὲν γὰρ τῷ τάχει πλείων γίνεται ἡ ἁμαρτία . συμβαίνει δὲ τῷ ἡγεμόνι προσέχειν τοὺς πολλούς · ἰδιαζόμενος δὲ οὐδεὶς ἂν αὐτῶν διαλάμψειεν ὑπεράρας τὸ πλῆθος . ἐν δὲ τοῖς ὀλίγοις μᾶλλον διαλάμπουσιν · διὸ καθ’ αὑτοὺς ἐν αὐτοῖς μᾶλλον ἀγωνίζονται ἢ πρὸς τὸν ἡγεμόνα .
Lemmas: διά τίς ὁ πολύς ιιιᾄδοντες σῴζω μάλα ὁ ῥυθμός ἤ ὁ ὀλίγος ; ἤ ὅτι μάλα πρός εἷς τε καί ἡγεμών βλέπω , καί βραδύς ἄρχω , ὥστε ῥᾴδιος ὁ αὐτός τυγχάνω ; ἐν μέν γάρ ὁ τάχος πολύς γίγνομαι ὁ ἁμαρτία . συμβαίνω δέ ὁ ἡγεμών προσέχω ὁ πολύς · ἰδιάζω δέ οὐδείς ἄν αὐτός διαλάμπω ὑπεραίρω ὁ πλῆθος . ἐν δέ ὁ ὀλίγος μάλα διαλάμπω · διό κατά ἑαυτοῦ ἐν αὐτός μάλα ἀγωνίζομαι ἤ πρός ὁ ἡγεμών .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.46
Διὰ τί ἐπὶ τὸ ὀξὺ ἀπᾴδουσν οἱ πλεῖστοι ; ἢ ὅτι ῥᾷον ὀξὺ ἆσαι ἢ βαρύ ; ιᾄδουσι γοῦν ὀξὺ μᾶλλον , καὶ ἐν ᾧ ιιᾄδουσιν , ἁμαρτάνουσιν .
Lemmas: διά τίς ἐπί ὁ ὀξύς ἀποδύω ὁ πολύς ; ἤ ὅτι ῥᾴδιος ὀξύς ἄω ἤ βαρύς ; αἰδέομαι γοῦν ὀξύς μάλα , καί ἐν ὅς ἰάομαι , ἁμαρτάνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.47
Διὰ τί οἱ ἀρχαῖοι ἑπταχόρδους ποιοῦντες τὰς ἁρμονίας τὴν ὑπάτην , ἀλλ’ οὐ τὴν νήτην κατέλιπον ; ἢ οὐ τὴν νήτην , ἀλλὰ τὴν νῦν παραμέσην καλουμένην ἀφῄρουν καὶ τὸ τονιαῖον διάστημα ; ἐχρῶντο δὲ τῇ ἐσχάτῃ μέσῃ τοῦ ἐπὶ τὸ ὀξὺ πυκνοῦ · διὸ καὶ μέσην αὐτὴν προσηγόρευσαν . ἢ ὅτι ἦν τοῦ μὲν ἄνω τετραχόρδου τελευτή , τοῦ δὲ κάτω ἀρχή , καὶ μέσον εἶχε λόγον τόνῳ τῶν ἄκρων ;
Lemmas: διά τίς ὁ ἀρχαῖος ἑπτάχορδος ποιέω ὁ ἁρμονία ὁ ὑπάτη , ἀλλά οὐ ὁ νήτη καταλείπω ; ἤ οὐ ὁ νήτη , ἀλλά ὁ νῦν παραμέση καλέω ἀφαιρέω καί ὁ τονιαῖος διάστημα ; χράω δέ ὁ ἔσχατος μέσος ὁ ἐπί ὁ ὀξύς πυκνός · διό καί μέσος αὐτός προσαγορεύω . ἤ ὅτι εἰμί ὁ μέν ἄνω τετράχορδος τελευτή , ὁ δέ κάτω ἀρχή , καί μέσος ἔχω λόγος τόνος ὁ ἄκρον ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.48
Διὰ τί οἱ ἐν τραγῳδίᾳ χοροὶ οὔθ’ ὑποδωριστὶ οὔθ’ ὑποφρυγιστὶ ᾄδουσιν ; ἢ ὅτι μέλος ἥκιστα ἔχουσιν αὗται αἱ ἁρμονίαι , οὗ δεῖ μάλιστα τῷ χορῷ ; ἦθος δὲ ἔχει ἡ μὲν ὑποφρυγιστὶ πρακτικόν , διὸ καὶ ἐν [ τε ] τῷ Γηρυόνῃ ἡ ἔξοδος καὶ ἡ ἐξόπλισις ἐν ταύτῃ πεποίηται , ἡ δὲ ὑποδωριστὶ μεγαλοπρεπὲς καὶ στάσιμον , διὸ καὶ κιθαρῳδικωτάτη ἐστὶ τῶν ἁρμονιῶν . ταῦτα δ’ ἄμφω χορῷ μὲν ἀνάρμοστα , τοῖς δὲ ἀπὸ σκηνῆς οἰκειότερα . ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ἡρώων μιμηταί · οἱ δὲ ἡγεμόνες τῶν ἀρχαίων μόνοι ἦσαν ἥρωες , οἱ δὲ λαοὶ ἄνθρωποι , ὧν ἐστὶν ὁ χορός . διὸ καὶ ἁρμόζει αὐτῷ τὸ γοερὸν καὶ ἡσύχιον ἦθος καὶ μέλος · ἀνθρωπικὰ γάρ ταῦτα μὲν ἔχουσιν αἱ ἄλλαι ἁρμονίαι , ἥκιστα δὲ αὐτῶν ἡ φρυγιστί · ἐνθουσιαστικὴ γὰρ καὶ βακχική . κατὰ μὲν οὖν ταύτην πάσχομέν τι · παθητικοὶ δὲ οἱ ἀσθενεῖς μᾶλλον τῶν δυνατῶν εἰσί , διὸ καὶ αὕτη ἁρμόττει τοῖς χοροῖς · κατὰ δὲ τὴν ὑποδωριστὶ καὶ ὑποφρυγιστὶ πράττομεν , ὅ οὐκ οἰκεῖόν ἐστι χορῶ . ἔστι γὰρ ὁ χορὸς κηδευτὴς ἄπρακτος · εὔνοιαν γὰρ μόνον παρέχεται οἷς πάρεστιν .
Lemmas: διά τίς ὁ ἐν τραγῳδία χορός οὔτε ὑποδωριστί οὔτε ὑποφρυγιστί ἀείδω ; ἤ ὅτι μέλος ἦκα ἔχω οὗτος ὁ ἁρμονία , ὅς δέω μάλα ὁ χορός ; ἦθος δέ ἔχω ὁ μέν ὑποφρυγιστί πρακτικός , διό καί ἐν [ τε ] ὁ Γηρυόνης ὁ ἔξοδος καί ὁ ἐξόπλισις ἐν οὗτος ποιέω , ὁ δέ ὑποδωριστί μεγαλοπρεπής καί στάσιμος , διό καί κιθαρῳδικός εἰμί ὁ ἁρμονία . οὗτος δέ ἄμφω χορός μέν ἀνάρμοστος , ὁ δέ ἀπό σκηνή οἰκεῖος . ἐκεῖνος μέν γάρ ἥρως μιμητής · ὁ δέ ἡγεμών ὁ ἀρχαῖος μόνος εἰμί ἥρως , ὁ δέ λαός ἄνθρωπος , ὅς εἰμί ὁ χορός . διό καί ἁρμόζω αὐτός ὁ γοερός καί ἡσύχιος ἦθος καί μέλος · ἀνθρωπικός γάρ οὗτος μέν ἔχω ὁ ἄλλος ἁρμονία , ἦκα δέ αὐτός ὁ φρυγιστί · ἐνθουσιαστικός γάρ καί βακχικός . κατά μέν οὖν οὗτος πάσχω τις · παθητικός δέ ὁ ἀσθενής μάλα ὁ δυνατός εἰμί , διό καί οὗτος ἁρμόζω ὁ χορός · κατά δέ ὁ ὑποδωριστί καί ὑποφρυγιστί πράσσω , ὅς οὐ οἰκεῖος εἰμί χορός . εἰμί γάρ ὁ χορός κηδευτής ἄπρακτος · εὔνοια γάρ μόνος παρέχω ὅς πάρειμι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.49
Διὰ τί τῶν τὴν συμφωνίαν ποιούντων φθόγγων ἐν τῷ βαρυτέρῳ τὸ μαλακώτερον ; ἢ ὅτι τὸ μέλος τῇ μὲν αὑτοῦ φύσει μαλακόν ἐστι καὶ ἠρεμαῖον , τῇ δὲ τοῦ ῥυθμοῦ μίξει τραχὺ καὶ κινητικόν ; ἐπεὶ δὲ ὁ μὲν βαρὺς φθόγγος μαλακὸς καὶ ἠρεμαῖός ἐστιν , ὁ δὲ ὀξὺς κινητικός , καὶ τῶν ταὐτὸ μέλος ἐχόντων εἴη ἂν μαλακώτερος ὁ βαρύτερος ἐν ταὐτῷ μέλει μᾶλλον · ἦν γὰρ τὸ μέλος αὐτῷ μαλακόν .
Lemmas: διά τίς ὁ ὁ συμφωνία ποιέω φθόγγος ἐν ὁ βαρύς ὁ μαλακός ; ἤ ὅτι ὁ μέλος ὁ μέν ἑαυτοῦ φύσις μαλακός εἰμί καί ἠρεμαῖος , ὁ δέ ὁ ῥυθμός μίξις τραχύς καί κινητικός ; ἐπεί δέ ὁ μέν βαρύς φθόγγος μαλακός καί ἠρεμαῖος εἰμί , ὁ δέ ὀξύς κινητικός , καί ὁ αὐτός μέλος ἔχω εἰμί ἄν μαλακός ὁ βαρύς ἐν αὐτός μέλω μάλα · εἰμί γάρ ὁ μέλος αὐτός μαλακός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.50
Διὰ τί ἴσων πίθων καὶ ὁμοίων , ἐὰν μὲν ὁ ἕτερος κενὸς ᾖ , ὁ δὲ ἕτερος εἰς τὸ ἥμισυ διάμεστος , διὰ πασῶν συμφωνεῖ ἡ ἠχώ ; ἢ ὅτι διπλασία γίνεται καὶ ἡ ἐκ τοῦ ἡμίσεος τῆς ἐκ τοῦ κενοῦ ; τί γὰρ διαφέρει τοῦτο ἢ ἐπὶ τῶν συρίγγων ; δοκεῖ γὰρ ἡ θάττων κίνησις ὀξυτέρα εἶναι , ἐν δὲ τοῖς μείζοσι βραδύτερον ὁ ἀὴρ ἀπαντᾷ , καὶ ἐν τοῖς διπλασίοις τοσούτῳ , καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἀνάλογον . συμφωνεῖ δὲ διὰ πασῶν καὶ ὁ διπλασίων ἀσκὸς πρὸς τὸν ἥμισυν .
Lemmas: διά τίς ἴσος πίθος καί ὅμοιος , ἐάν μέν ὁ ἕτερος κενός εἰμί , ὁ δέ ἕτερος εἰς ὁ ἥμισυς διάμεστος , διά πᾶς συμφωνέω ὁ ἠχώ ; ἤ ὅτι διπλάσιος γίγνομαι καί ὁ ἐκ ὁ ἥμισυς ὁ ἐκ ὁ κενός ; τίς γάρ διαφέρω οὗτος ἤ ἐπί ὁ σῦριγξ ; δοκέω γάρ ὁ ταχύς κίνησις ὀξύς εἰμί , ἐν δέ ὁ μέγας βραδύς ὁ ἀήρ ἀπαντάω , καί ἐν ὁ διπλάσιος τοσοῦτος , καί ἐν ὁ ἄλλος ἀνάλογος . συμφωνέω δέ διά πᾶς καί ὁ διπλασίων ἀσκός πρός ὁ ἥμισυς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.1
Διὰ τί τὸ ἁλυκὸν ὕδωρ τὰ μὲν σέλινα δέχεται , τὸ δὲ πράσον οὔ ; ἢ ὅτι τοῦ μὲν ἀσθενεῖς αἱ ῥίζαι , τοῦ δὲ ἰσχυραί ; τὸ δὲ ἰσχυρότερον ἀπαθέστερον .
Lemmas: διά τίς ὁ ἁλυκός ὕδωρ ὁ μέν σέλινον δέχομαι , ὁ δέ πράσον οὐ ; ἤ ὅτι ὁ μέν ἀσθενής ὁ ῥίζα , ὁ δέ ἰσχυρός ; ὁ δέ ἰσχυρός ἀπαθής .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.2
Διὰ τί λέγεται μίνθην ἐν πολέμῳ μήτ’ ἔσθιε μήτε φύτευε ; ἢ ὅτι καταψύχει τὰ σώματα ; δηλοῖ δὲ ἡ τοῦ σπέρματος φθορά . τοῦτο δὲ ὑπεναντίον πρὸς ἀνδρείαν καὶ θυμὸν ταὐτὸν ὄν τῷ γένει .
Lemmas: διά τίς λέγω μίνθη ἐν πόλεμος μήτε ἐσθίω μήτε φυτεύω ; ἤ ὅτι καταψύχω ὁ σῶμα ; δηλόω δέ ὁ ὁ σπέρμα φθορά . οὗτος δέ ὑπεναντίος πρός ἀνδρεία καί θυμός αὐτός εἰμί ὁ γένος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.3
Διὰ τί ἔνια ἄνθος ἔχοντα ἄκαρπά ἐστιν , οἷον σίκυος καὶ κολόκυνθα καὶ ῥόα ; ἢ οὐκ ἄκαρπα , ἀλλὰ ταῦτα καρπός ἐστιν ; περικάρπιον γοῦν ἐστι τὸ ἀνθοῦν , ὁ δὲ σίκυος περικάρπιον .
Lemmas: διά τίς ἔνιοι ἄνθος ἔχω ἄκαρπος εἰμί , οἷος σίκυος καί κολόκυνθα καί ῥόα ; ἤ οὐ ἄκαρπος , ἀλλά οὗτος καρπός εἰμί ; περικάρπιον γοῦν εἰμί ὁ ἀνθέω , ὁ δέ σίκυος περικάρπιον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.4
Διὰ τί τῶν φυομένων τὰ μὲν ἑψανά , τὰ δὲ ὠμὰ βρωτά ; ἢ ὅσων οἱ χυμοὶ μὴ εὐθὺς ἐδώδιμοι , τούτων πυρωθέντων γλυκύτεροι γίνονται ὑπὸ τοῦ θερμοῦ , ὅσων δὲ εὐθύς , καὶ ὠμὰ ἐδώδιμα ;
Lemmas: διά τίς ὁ φύω ὁ μέν ἑψανός , ὁ δέ ὠμός βρωτός ; ἤ ὅσος ὁ χυμός μή εὐθύς ἐδώδιμος , οὗτος πυρόω γλυκύς γίγνομαι ὑπό ὁ θερμός , ὅσος δέ εὐθύς , καί ὠμός ἐδώδιμος ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.5
Διὰ τί τὰ μὲν ἑψανά , τὰ δὲ ὀπτανά ; ἢ ὅτι τὰ μὲν ὑγρότερα οὐ τοσοῦτον , τὰ δὲ ξηρότερα οὐ μᾶλλον ξηρανθῆναι δεῖ ; ἑψόμενα δὲ πάντα ὑγρότερα καὶ μαλακώτερα . τὰ δὲ ἧττον ὑγρὰ ἂν πυρωθῇ , γίνεται ξηρά .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ἑψανός , ὁ δέ ὀπτανός ; ἤ ὅτι ὁ μέν ὑγρός οὐ τοσοῦτος , ὁ δέ ξηρός οὐ μάλα ξηραίνω δέω ; ἕψω δέ πᾶς ὑγρός καί μαλακός . ὁ δέ ἥσσων ὑγρός ἐάν πυρόω , γίγνομαι ξηρός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.6
Διὰ τί δὲ τὰ μὲν ἄβρωτά ἐστι , τὰ δὲ βρωτά ; ἢ διὰ τοὺς χυμούς ; ὅσα γὰρ καὶ ὠμὰ ἀπέπτους ἔχει καὶ πυρούμενα μὴ μεταβάλλει , ἄβρωτα . ὅσων δὲ βρωτὸς μὲν ὁ χυμὸς ἰσχυρότερος δέ , ταῦτα ἡδύσματά ἐστιν · τὰ γὰρ ἐν μικρῷ ἔχοντα πολλὴν δύναμιν τῶν βρωτῶν ἡδυντικὰ τῶν ἐν πολλῷ .
Lemmas: διά τίς δέ ὁ μέν ἄβρωτος εἰμί , ὁ δέ βρωτός ; ἤ διά ὁ χυμός ; ὅσος γάρ καί ὠμός ἄπεπτος ἔχω καί πυρόω μή μεταβάλλω , ἄβρωτος . ὅσος δέ βρωτός μέν ὁ χυμός ἰσχυρός δέ , οὗτος ἥδυσμα εἰμί · ὁ γάρ ἐν μικρός ἔχω πολύς δύναμις ὁ βρωτός ἡδυντικός ὁ ἐν πολύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.7
Διὰ τίνα αἰτίαν τὰ μὲν μέχρι σπέρματος τῶν φυτῶν ζῇ , εἶτα ἐνεγκόντα αὐαίνεται , οἷον ἡ πόα καὶ τὰ καλούμενα λάχανα , τὰ δὲ οὔ , ἀλλὰ πολλάκις φέρει ; καὶ τῶν μέχρι σπέρματος ζώντων τὰ μὲν πολλὰ ἐπέτεια , τὸ δὲ ἱπποσέλινον τῷ ὑστέρῳ ἔτει φέρει καρπόν , καὶ ἐνέγκαν ἐξαυαίνεται ; ἢ ἅπαντα μὲν μέχρι τούτου ἀκμάζει , ἕως ἂν κατὰ τὸ σπέρμα ἀκμάζῃ ; ἐπεὶ καὶ οἱ ἄνθρωποι μέχρι τριάκοντα ἐτῶν ἐπιδιδόασιν , ὁτὲ μὲν τῷ πλήθει , ὁτὲ δὲ τῇ παχύτητι . ὅταν δὲ μηκέτι δύνηται φέρειν , ὥσπερ ἐκεῖ , αὐαίνεται καὶ καταγηράσκει · τὰ δὲ βραδέως καὶ κατὰ λόγον . δι’ ἣν μὲν οὖν αἰτίαν τὰ μὲν βραχύβια , τὰ δὲ μακρόβιά ἐστιν , ἄλλος ἔστω λόγος · ἐπεὶ δ’ ἔστιν πᾶσιν ὅρος ἡ τοῦ σπέρματος τελείωσις , ἀνάγκη τοῖς μὲν βραχυβίοις ἅπαξ ἢ ὀλιγάκις ἐνεγκεῖν καρπόν , τοῖς δὲ μακροβίοις πολλάκις , ὥστε τὰ μὲν ἀσθενέστατα ἅπαξ ἐνέγκοι ( διὸ ἀνάγκη αὐαίνεσθαι ) · καὶ τούτων τὰ μὲν δυνάμενα ἐνιαυτῷ ἐπέτεια εἶναι , τὰ δέ , ὥσπερ τὸ ἱπποσέλινον , τῷ ὑστέρῳ ἔτει , ὥσπερ τὰ δένδρα καὶ τὰ φυτά .
Lemmas: διά τίς αἰτία ὁ μέν μέχρι σπέρμα ὁ φυτόν ζάω , εἶτα φέρω αὐαίνω , οἷος ὁ πόα καί ὁ καλέω λάχανον , ὁ δέ οὐ , ἀλλά πολλάκις φέρω ; καί ὁ μέχρι σπέρμα ζάω ὁ μέν πολύς ἐπέτειος , ὁ δέ ἱπποσέλινον ὁ ὕστερος ἔτος φέρω καρπός , καί φέρω ἐξαυαίνω ; ἤ ἅπας μέν μέχρι οὗτος ἀκμάζω , ἕως ἄν κατά ὁ σπέρμα ἀκμάζω ; ἐπεί καί ὁ ἄνθρωπος μέχρι τριάκοντα ἔτος ἐπιδίδωμι , ὅτε μέν ὁ πλῆθος , ὅτε δέ ὁ παχύτης . ὅταν δέ μηκέτι δύναμαι φέρω , ὥσπερ ἐκεῖ , αὐαίνω καί καταγηράσκω · ὁ δέ βραδύς καί κατά λόγος . διά ὅς μέν οὖν αἰτία ὁ μέν βραχύβιος , ὁ δέ μακρόβιος εἰμί , ἄλλος εἰμί λόγος · ἐπεί δέ εἰμί πᾶς ὅρος ὁ ὁ σπέρμα τελείωσις , ἀνάγκη ὁ μέν βραχύβιος ἅπαξ ἤ ὀλιγάκις φέρω καρπός , ὁ δέ μακρόβιος πολλάκις , ὥστε ὁ μέν ἀσθενής ἅπαξ φέρω ( διό ἀνάγκη αὐαίνω ) · καί οὗτος ὁ μέν δύναμαι ἐνιαυτός ἐπέτειος εἰμί , ὁ δέ , ὥσπερ ὁ ἱπποσέλινον , ὁ ὕστερος ἔτος , ὥσπερ ὁ δένδρον καί ὁ φυτόν .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.8
Διὰ τί σελίνου , ἐάν τις περιορύξας μέχρι κάτω πρὸς τὰς ῥίζας περιβάλλῃ τῶν καχρυδίων , εἶτα ἄνωθεν τὴν γῆν , καὶ οὕτως ἄρδῃ , παμμεγέθεις γίνονται αἱ ῥίζαι ; ἢ διότι τὸ καχρύδιον θερμὸν ὂν καὶ σομφὸν κατέχει μὲν σύνολκον τὴν τροφὴν καὶ οὐ προΐεται ἄνω , πέττει δὲ θερμὸν ὄν , ὥστε πολλὴν τὴν αὔξησιν γίνεσθαι ;
Lemmas: διά τίς σέλινον , ἐάν τις περιορύσσω μέχρι κάτω πρός ὁ ῥίζα περιβάλλω ὁ καχρύδια , εἶτα ἄνωθεν ὁ γῆ , καί οὕτως ἄρδω , παμμεγέθης γίγνομαι ὁ ῥίζα ; ἤ διότι ὁ καχρύδιον θερμός εἰμί καί σομφός κατέχω μέν σύνολκος ὁ τροφή καί οὐ προίημι ἄνω , πέσσω δέ θερμός εἰμί , ὥστε πολύς ὁ αὔξησις γίγνομαι ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.9
Διὰ τί , ἐάν τις τὰς κολοκύνθας εὐθὺς μικρὰς οὔσας κρύψῃ τῇ γῇ ἢ τοὺς σικύους , μείζους γίνονται ; ἢ διότι τὰ πνεύματα καὶ ὁ ἥλιος ξηραίνοντα ἀφαιροῦνται τὴν αὔξησιν , καὶ τοὺς ὄγκους ἐλάττους μὲν ποιοῦσιν πάντων , στιφροτέρους δέ , ὥσπερ καὶ τῶν δένδρων τά τε ἐν προσηνέμοις καὶ ἑλώδεσιν καὶ τὰ ἐν κοίλοις καὶ ἐφύδροις ( τὰ μὲν γὰρ μεγάλα γίνονται καὶ σομφά , τὰ δὲ μικρὰ καὶ πυκνά ) · ἐν δὲ τῇ γῇ κρυφθέντα ἐναντία πάσχοντα ἐναντίως ἀποβαίνει . ὁμοίως δὲ καὶ τὰ εἰς ἀγγεῖα τιθέμενα , σίκυοι εἰς νάρθηκας κοίλους ἢ καλυπτῆρας καὶ ῥοιαὶ καὶ μῆλα εἰς χύτρας , τὰ μὲν μεγάλα σομφὰ δέ , οἱ δὲ μικροὶ στερροὶ αὐξανόμενοι , μὴ εἰς ἀντίτυπον . αἰτία δὲ ἡ τροφὴ πλείων γινομένη διὰ τὸ μήτε ἀποπνεῖσθαι , μήτε ξηραίνεσθαι · τὸ γὰρ ἀποστέγον κωλύει ταῦτα πάσχειν .
Lemmas: διά τίς , ἐάν τις ὁ κολοκύνθη εὐθύς μικρός εἰμί κρύπτω ὁ γῆ ἤ ὁ σίκυος , μέγας γίγνομαι ; ἤ διότι ὁ πνεῦμα καί ὁ ἥλιος ξηραίνω ἀφαιρέω ὁ αὔξησις , καί ὁ ὄγκος ἐλαχύς μέν ποιέω πᾶς , στιφρός δέ , ὥσπερ καί ὁ δένδρον ὁ τε ἐν προσήνεμος καί ἑλώδης καί ὁ ἐν κοῖλος καί ἔφυδρος ( ὁ μέν γάρ μέγας γίγνομαι καί σομφός , ὁ δέ μικρός καί πυκνός ) · ἐν δέ ὁ γῆ κρύπτω ἐναντίος πάσχω ἐναντίος ἀποβαίνω . ὅμοιος δέ καί ὁ εἰς ἀγγεῖον τίθημι , σίκυος εἰς νάρθηξ κοῖλος ἤ καλυπτήρ καί ῥοιά καί μῆλον εἰς χύτρα , ὁ μέν μέγας σομφός δέ , ὁ δέ μικρός στερρός αὐξάνω , μή εἰς ἀντίτυπος . αἴτιος δέ ὁ τροφή πολύς γίγνομαι διά ὁ μήτε ἀποπνέω , μήτε ξηραίνω · ὁ γάρ ἀποστέγω κωλύω οὗτος πάσχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.10
Διὰ τί τὰ σπέρματα τῶν δριμέων φυτῶν δριμύτερά ἐστιν ἢ αἱ ῥίζαι καὶ τὰ φύλλα ; ἢ διότι ἐκ τοῦ σπέρματος γίνεται ἅπαντα , καὶ εἰς τὰ ἄλλα δίδοται μέρη ἐκ τούτου , οἱονεὶ ἐνυπάρχοντα , ὥς φασί τινες , καὶ οἱ χυμοὶ καὶ αἱ ὀσμαί , ἐπεὶ καὶ αἱ ὀσμαὶ ἴδιοι γίνονται ἅμα τοῖς σπέρμασιν ἅπασιν . εἰ οὖν ἐκ τούτου καὶ τοῖς ἄλλοις ἡ δριμύτης ὑπάρχει , εὔλογον καὶ αὐτὸ ὑπάρχειν μάλιστα .
Lemmas: διά τίς ὁ σπέρμα ὁ δριμύς φυτόν δριμύς εἰμί ἤ ὁ ῥίζα καί ὁ φύλλον ; ἤ διότι ἐκ ὁ σπέρμα γίγνομαι ἅπας , καί εἰς ὁ ἄλλος δίδωμι μέρος ἐκ οὗτος , οἱονεί ἐνυπάρχω , ὡς φημί τις , καί ὁ χυμός καί ὁ ὀσμή , ἐπεί καί ὁ ὀσμή ἴδιος γίγνομαι ἅμα ὁ σπέρμα ἅπας . εἰ οὖν ἐκ οὗτος καί ὁ ἄλλος ὁ δριμύτης ὑπάρχω , εὔλογος καί αὐτός ὑπάρχω μάλα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.11
Διὰ τί αἱ ῥαφανῖδες αἱ λεπταὶ δριμύτεραι ; ἢ ὅτι αἱ μείζους διὰ τὸν χρόνον πεπεμμέναι μᾶλλον ;
Lemmas: διά τίς ὁ ῥαφανίς ὁ λεπτός δριμύς ; ἤ ὅτι ὁ μέγας διά ὁ χρόνος πέμπω μάλα ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.12
Διὰ τί ἡ κάππαρις οὐκ ἐθέλει ῥᾳδίως ἐν τοῖς ἐργασίμοις γίνεσθαι χωρίοις ( πολλοὶ γὰρ πεπείρανται καὶ ῥίζας μεταφέροντες καὶ σπέρματα καταβάλλοντες · ἐνιαχοῦ γὰρ λυσιτελεῖ μᾶλλον τῶν ῥόδων ) , ἀλλὰ φύεται μάλιστα ἐπὶ τῶν τάφων , ὅτι ἀβατώτατος ὁ τόπος ἐστίν . περὶ δὲ δὴ τούτου καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα , δεῖ λαβεῖν ὅτι οὐχ ἅπαντα ἐκ τῆς αὐτῆς ὕλης γίνεται οὐδ’ αὔξεται , ἀλλ’ ἔνια ἐξ ἄλλων φθορᾶς καὶ ἐξ ἀρχῆς γίνεται καὶ αὐξάνεται , οἷον οἱ φθεῖρες καὶ αἱ τρίχες ἐν τῷ σώματι διαφθειρομένης τῆς τροφῆς , καὶ ἀεὶ τὸ χεῖρον ἔχοντος . ὥσπερ οὖν καὶ τῶν ἐν σώματι ἔνια γίνεται ἐκ περιττώματος τροφῆς , τοῦτο δ’ ἐστὶν ἀπεψία , καὶ οὗ μὴ ἐδύνατο κρατῆσαι ἡ φύσις , τὰ μὲν προχειρότατα εἰς κύστιν καὶ κοιλίαν ἀποκρίνεται , ἐξ ἐνίων δὲ ζῷα γίνεται , διὸ καὶ αὐξάνονται ταῦτα ἐν γήρᾳ καὶ νόσοις , οὕτως ἐν τῇ γῇ τὰ μὲν ἐκ πεπεμμένης τῆς τροφῆς γίνεται καὶ αὐξάνεται , τὰ δὲ ἐκ περιττωμάτων καὶ ἐναντίως ἐχόντων . ἡ δὲ γεωργία πέττει καὶ ἐνεργὸν ποιεῖ τὴν τροφήν · ἐξ ἧς συνίστανται οἱ ἥμεροι καρποί . ἅ μὲν οὖν ἐκ τοιαύτης γίνεται ἡμερότητος , ἥμερα καλεῖται διὰ τὸ ἀπὸ τέχνης ὠφελεῖσθαι ὥσπερ παιδευόμενα · ὅσα δὲ μὴ δύναται ἢ καὶ ἐξ ἐναντίως ἔχοντος συνίσταται , ταῦτα ἄγριά ἐστιν καὶ οὐκ ἐθέλει γίνεσθαι ἐν γεωργησίμῳ . ἡ γὰρ γεωργία φθείρει αὐτὰ παιδεύουσα · ἐκ γὰρ φθορᾶς γίνεται . ὧν καὶ ἡ κάππαρίς ἐστιν .
Lemmas: διά τίς ὁ κάππαρις οὐ ἐθέλω ῥᾴδιος ἐν ὁ ἐργάσιμος γίγνομαι χωρίον ( πολύς γάρ πειράω καί ῥίζα μεταφέρω καί σπέρμα καταβάλλω · ἐνιαχοῦ γάρ λυσιτελέω μάλα ὁ ῥόδον ) , ἀλλά φύω μάλα ἐπί ὁ τάφος , ὅτι ἄβατος ὁ τόπος εἰμί . περί δέ δή οὗτος καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος , δέω λαμβάνω ὅτι οὐ ἅπας ἐκ ὁ αὐτός ὕλη γίγνομαι οὐδέ αὐξάνω , ἀλλά ἔνιοι ἐκ ἄλλος φθορά καί ἐκ ἀρχή γίγνομαι καί αὐξάνω , οἷος ὁ φθείρ καί ὁ θρίξ ἐν ὁ σῶμα διαφθείρω ὁ τροφή , καί ἀεί ὁ κακός ἔχω . ὥσπερ οὖν καί ὁ ἐν σῶμα ἔνιοι γίγνομαι ἐκ περίσσωμα τροφή , οὗτος δέ εἰμί ἀπεψία , καί ὅς μή δύναμαι κρατέω ὁ φύσις , ὁ μέν πρόχειρος εἰς κύστις καί κοιλία ἀποκρίνω , ἐκ ἔνιοι δέ ζῷον γίγνομαι , διό καί αὐξάνω οὗτος ἐν γῆρας καί νόσος , οὕτως ἐν ὁ γῆ ὁ μέν ἐκ πέμπω ὁ τροφή γίγνομαι καί αὐξάνω , ὁ δέ ἐκ περίσσωμα καί ἐναντίος ἔχω . ὁ δέ γεωργία πέσσω καί ἐνεργός ποιέω ὁ τροφή · ἐκ ὅς συνίστημι ὁ ἥμερος καρπός . ὅς μέν οὖν ἐκ τοιοῦτος γίγνομαι ἡμερότης , ἥμερος καλέω διά ὁ ἀπό τέχνη ὠφελέω ὥσπερ παιδεύω · ὅσος δέ μή δύναμαι ἤ καί ἐκ ἐναντίος ἔχω συνίστημι , οὗτος ἄγριος εἰμί καί οὐ ἐθέλω γίγνομαι ἐν γεωργήσιμος . ὁ γάρ γεωργία φθείρω αὐτός παιδεύω · ἐκ γάρ φθορά γίγνομαι . ὅς καί ὁ κάππαρις εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.13
Διὰ τί , ἐάν τις ῥαφανίδων , ὅταν μάλιστα ἀκμάζωσι τοῦ χειμῶνος , ἀποτεμὼν τὰ φύλλα περισάξῃ τὴν γῆν καὶ καταπατήσῃ ὥστε ἀποστέγειν τὸ ὕδωρ , αὗται ἐν τῷ θέρει γίνονται ἄπλετοι τὸ πάχος ; ἢ ὅτι τοῦ μὲν μὴ φθείρεσθαι τὸ περισεσάχθαι αἴτιον , κωλῦον τὸ ὕδωρ σήπειν ; ἡ δὲ τροφή , ἢν ἄνω ἀφίει εἰς τὸν βλαστόν , εἰσέρχεται εἰς αὐτήν , ὥστε ἀνάγκη αὐτὴν μείζω γίνεσθαι ἢ ἀφιέναι παραβλαστάνουσαν ἄλλας ῥίζας , ὥσπερ τὰ κρόμμυα ; καὶ γὰρ ταῦτα , ἐὰν μή τις ἐκτίλῃ ἐπέτεια , ἀλλ’ ἐάσῃ τὸν χειμῶνα , πολλαπλάσια γίνεται . τὰ μὲν οὖν κρόμμυα τῶν παραβλαστανόντων ἐστίν , ἡ δὲ ῥάφανος οὔ , ὥστε ἀνάγκη αὐτὴν γίνεσθαι παχεῖαν διὰ τὸ πᾶσαν λαμβάνειν τὴν τροφήν .
Lemmas: διά τίς , ἐάν τις ῥαφανίς , ὅταν μάλα ἀκμάζω ὁ χειμών , ἀποτέμνω ὁ φύλλον περισάττω ὁ γῆ καί καταπατέω ὥστε ἀποστέγω ὁ ὕδωρ , οὗτος ἐν ὁ θέρος γίγνομαι ἄπλετος ὁ πάχος ; ἤ ὅτι ὁ μέν μή φθείρω ὁ περισάττω αἴτιος , κωλύω ὁ ὕδωρ σήπω ; ὁ δέ τροφή , ὅς ἄνω ἀφίημι εἰς ὁ βλαστός , εἰσέρχομαι εἰς αὐτός , ὥστε ἀνάγκη αὐτός μέγας γίγνομαι ἤ ἀφίημι παραβλαστάνω ἄλλος ῥίζα , ὥσπερ ὁ κρόμμυον ; καί γάρ οὗτος , ἐάν μή τις ἐκτίλλω ἐπέτειος , ἀλλά ἐάω ὁ χειμών , πολλαπλάσιος γίγνομαι . ὁ μέν οὖν κρόμμυον ὁ παραβλαστάνω εἰμί , ὁ δέ ῥάφανος οὐ , ὥστε ἀνάγκη αὐτός γίγνομαι παχύς διά ὁ πᾶς λαμβάνω ὁ τροφή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.14
Διὰ τί , ἐάν τις σικύους ἢ κολοκύνθας περὶ φρέαρ φυτεύσας , ὅταν ὡραῖοι ὦσι , καθεὶς εἰς τὸ φρέαρ ἀποστεγάσῃ , γίνονται δι’ ἔτους χλωροί ; ἢ διότι ἥ τε ἀπὸ τοῦ ὕδατος ἀτμὶς ψύχουσα κωλύει ξηραίνεσθαι καὶ παρέχει θάλλοντα , καὶ τὸ ἀποστέγειν τούτους καὶ τὰ πνεύματα τρέφει τὰ ηὐξημένα ; τοῦ δὲ διαμένειν αἴτιον τὸ ἔχειν τροφὴν ἐωμένων τῶν ῥιζῶν . καὶ γὰρ ἐάν τις ἀφελὼν τὴν βλάστην , ὅταν καρποφορήσωσι , καὶ ἀποτεμὼν περισάξῃ καὶ καταπατήσῃ τὴν γῆν περὶ τὰς ῥίζας , πρωΐμους οἴσει σικύους , ὡς δυναμένων σώζεσθαι τῶν ῥιζῶν · οὐ γὰρ ἔσται σίκυος τῶν προετείων . θᾶττον δὲ αὐτοὶ τῶν σπειρομένων οἴσουσι καρπὸν διὰ τὸ πολὺ προϋπάρχειν τοῦ ἔργου τῇ φύσει τὰς ῥίζας , τοῖς δὲ σπειρομένοις δεῖν γίνεσθαι τοῦτο πρῶτον , ἐν ᾗ περισάξεις ἀλέαν ποιεῖν , ὥστε σώζεσθαι καὶ θᾶττον ἐνιέναι βλαστόν . διὸ καὶ ἐάν τις χειμῶνος φυτεύσῃ σπέρμα σικύου ἐν ταλαρίσκοις καὶ ἄρδηται θερμῷ καὶ εἰς τὸν ἥλιον ἐκφέρῃ καὶ παρὰ πυρὶ τιθῇ , πρώϊμοι σφόδρα ἔσονται , ἐὰν ὡς ἔχει ἐν τοῖς ταλάροις εἰς τὴν ἱκνουμένην ὥραν εἰς τὴν γῆν φυτεύσῃ .
Lemmas: διά τίς , ἐάν τις σίκυος ἤ κολοκύνθη περί φρέαρ φυτεύω , ὅταν ὡραῖος εἰμί , καθίημι εἰς ὁ φρέαρ ἀποστεγάζω , γίγνομαι διά ἔτος χλωρός ; ἤ διότι ὁ τε ἀπό ὁ ὕδωρ ἀτμίς ψύχω κωλύω ξηραίνω καί παρέχω θάλλω , καί ὁ ἀποστέγω οὗτος καί ὁ πνεῦμα τρέφω ὁ αὐξάνω ; ὁ δέ διαμένω αἴτιος ὁ ἔχω τροφή ἐάω ὁ ῥίζα . καί γάρ ἐάν τις ἀφαιρέω ὁ βλάστη , ὅταν καρποφορέω , καί ἀποτέμνω περισάττω καί καταπατέω ὁ γῆ περί ὁ ῥίζα , πρώϊμος φέρω σίκυος , ὡς δύναμαι σῴζω ὁ ῥίζα · οὐ γάρ εἰμί σίκυος ὁ προέτειος . ταχύς δέ αὐτός ὁ σπείρω φέρω καρπός διά ὁ πολύς προυπάρχω ὁ ἔργον ὁ φύσις ὁ ῥίζα , ὁ δέ σπείρω δέω γίγνομαι οὗτος πρῶτος , ἐν ὅς περίσαξις ἀλέα ποιέω , ὥστε σῴζω καί ταχύς ἐνίημι βλαστός . διό καί ἐάν τις χειμών φυτεύω σπέρμα σίκυος ἐν ταλαρίσκος καί ἄρδω θερμός καί εἰς ὁ ἥλιος ἐκφέρω καί παρά πῦρ τίθημι , πρώϊμος σφόδρα εἰμί , ἐάν ὡς ἔχω ἐν ὁ τάλαρος εἰς ὁ ἱκνέομαι ὥρα εἰς ὁ γῆ φυτεύω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 20.15
Διὰ τί ἀρδεύουσιν ἕωθεν ἢ νυκτὸς ἢ δείλης ; πότερον ἵνα μὴ ὁ ἥλιος ἀναλώσῃ ; ἢ ὅτι , ἐαν ᾖ θερμὸν τὸ ὕδωρ , διαφθείρει τὰ ἀρδόμενα ;
Lemmas: διά τίς ἀρδεύω ἕωθεν ἤ νύξ ἤ δείλη ; πότερος ἵνα μή ὁ ἥλιος ἀναλίσκω ; ἤ ὅτι , ἐάν εἰμί θερμός ὁ ὕδωρ , διαφθείρω ὁ ἄρδω ;