ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 15.5
Διὰ τί τοῦ ἡλίου ὁμοτόνως φερομένου ἐν τῷ ἴσῳ χρόνῳ , οὐχ ἡ αὐτὴ αὔξησις καὶ φθίσις τῶν σκιῶν ; ἢ ὅτι ἴσαι γίνονται αἱ γωνίαι πρὸς τὰ ὁρώμενα , αἱ ἀπὸ τῶν ἀκτίνων ὑπὸ ταῖς ἴσαις περιφερείαις ; εἰ δ’ αὗται καὶ ἐμβαλλόμεναι ποιοῦσιν ἀκτῖνας ἐν τῷ τριγώνῳ , ὅπερ ἔχεται ὑπό τε τῆς πρώτης ἀκτῖνος καὶ τοῦ ὁρωμένου καὶ τῆς σκιᾶς . εἰ δ’ αἱ γωνίαι ἴσαι , ἀνάγκη τὴν πορρωτέρω γραμμὴν τοῦ ὁρωμένου μείζω εἶναι τῆς ἐγγυτέρω · τοῦτο γὰρ ἴσμεν . διῃρήσθω οὖν ἡ περιφέρεια εἰς ἴσα ὁσαοῦν πλήθει , ὁράσθω δὲ τὸ Θ . ὅταν οὖν ὁ ἥλιος ἐπὶ τοῦ Α προσλαβὼν τὸ Θ ποιήσῃ τινὰ σκιὰν ἐν τῷ Θ Α , ἀνάγκη δὴ τὴν ἀκτῖνα ἐπὶ τὸ Α πίπτειν . ὅταν δ’ ἔλθῃ ἐπὶ τὸ Β , ἡ ἀπὸ τοῦ Β ἀκτὶς ἐντὸς τῆς Θ Α πεσεῖται , καὶ ὅταν πάλιν ἐπὶ τὸ Γ μεταβῇ , ὡσαύτως · εἰ δὲ μή , εὐθεῖα εὐθείας διχῇ ἅψεται . ἐπεὶ οὖν ἴση ἡ Α Β τῇ Β Γ , καὶ αἱ γωνίαι αἱ ὑπὸ ταύτης αἱ πρὸς τῷ Δ ἴσαι ἔσονται · πρὸς τῷ κέντρῳ γάρ . εἰ δὲ τῇ τοῦ Δ , καὶ ἐν τῷ τριγώνῳ · κατὰ κορυφὴν γὰρ ταύταις . ὥστ’ ἐπεὶ εἰς ἴσα διαιρεῖται ἡ γωνία , μείζων ἔσται ἡ Δ Ε τῆς Ε Ζ τῇ Δ Θ . ὁμοίως δὲ καὶ αἱ ἄλλαι ἂς ποιοῦσιν αἱ ἀπὸ τῆς περιφερείας ἀκτῖνες . ἅμα δὲ δῆλον καὶ ὅτι κατὰ μεσημβρίαν ἐλαχίστην ἀναγκαῖον εἶναι τὴν σκιάν , καὶ ὅτι αἱ ἐπιδόσεις τότε ἐλάχσται . μάλιστα γὰρ καθ’ ἡμᾶς ὁ ἥλιος τῆς μεσημβρίας ἐστίν , καὶ πνῖγος γίνεται διά τε τὴν εἰρημένην αἰτίαν καὶ ὅτι ἀπνεύματος · ὅταν γὰρ διακρίνῃ τὸν πρὸς τῇ γῇ ἀέρα , πνεῦμα γίνεται . εἰ οὖν ἅμα ἐν ἀμφοτέροις τοῖς ἡμισφαιρίοις , εἰκότως ἂν αἱ μέσαι νύκτες καὶ ἡ μεσημβρία ἀπνεύματοι εἶεν .
Lemmas: διά τίς ὁ ἥλιος ὁμότονος φέρω ἐν ὁ ἴσος χρόνος , οὐ ὁ αὐτός αὔξησις καί φθίσις ὁ σκιά ; ἤ ὅτι ἴσος γίγνομαι ὁ γωνία πρός ὁ ὁράω , ὁ ἀπό ὁ ἀκτίς ὑπό ὁ ἴσος περιφέρεια ; εἰ δέ οὗτος καί ἐμβάλλω ποιέω ἀκτίς ἐν ὁ τρίγωνον , ὅς ἔχω ὑπό τε ὁ πρῶτος ἀκτίς καί ὁ ὁράω καί ὁ σκιά . εἰ δέ ὁ γωνία ἴσος , ἀνάγκη ὁ πρόσω γραμμή ὁ ὁράω μέγας εἰμί ὁ ἐγγύς · οὗτος γάρ οἶδα . διαιρέω οὖν ὁ περιφέρεια εἰς ἴσος ὅσσας πλῆθος , ὁράω δέ ὁ Θ . ὅταν οὖν ὁ ἥλιος ἐπί ὁ Α προσλαμβάνω ὁ Θ ποιέω τις σκιά ἐν ὁ Θ Α , ἀνάγκη δή ὁ ἀκτίς ἐπί ὁ Α πίπτω . ὅταν δέ ἔρχομαι ἐπί ὁ Β , ὁ ἀπό ὁ Β ἀκτίς ἐντός ὁ Θ Α πίπτω , καί ὅταν πάλιν ἐπί ὁ Γ μεταβαίνω , ὡσαύτως · εἰ δέ μή , εὐθύς εὐθεῖα διχή ἅπτω . ἐπεί οὖν ἴσος ὁ Α Β ὁ Β Γ , καί ὁ γωνία ὁ ὑπό οὗτος ὁ πρός ὁ Δ ἴσος εἰμί · πρός ὁ κέντρον γάρ . εἰ δέ ὁ ὁ Δ , καί ἐν ὁ τρίγωνον · κατά κορυφή γάρ οὗτος . ὥστε ἐπεί εἰς ἴσος διαιρέω ὁ γωνία , μέγας εἰμί ὁ δ Ε ὁ Ε Ζ ὁ δ Θ . ὅμοιος δέ καί ὁ ἄλλος ὅς ποιέω ὁ ἀπό ὁ περιφέρεια ἀκτίς . ἅμα δέ δῆλος καί ὅτι κατά μεσημβρία ἐλαχύς ἀναγκαῖος εἰμί ὁ σκιά , καί ὅτι ὁ ἐπίδοσις τότε λαγχάνω . μάλα γάρ κατά ἐγώ ὁ ἥλιος ὁ μεσημβρία εἰμί , καί πνῖγος γίγνομαι διά τε ὁ λέγω αἰτία καί ὅτι ἀπνεύματος · ὅταν γάρ διακρίνω ὁ πρός ὁ γῆ ἀήρ , πνεῦμα γίγνομαι . εἰ οὖν ἅμα ἐν ἀμφότερος ὁ ἡμισφαίριον , ἔοικα ἄν ὁ μέσος νύξ καί ὁ μεσημβρία ἀπνεύματος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 15.8
Διὰ τί ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη σφαιροειδῆ ὄντα ἐπίπεδα φαίνεται ; ἢ ὅτι πάντων ὅσων τὸ ἀπόστημα ἄδηλον , ὅτε πλεῖον ἢ ἔλαττον ἀφέστηκεν , ἐξ ἴσου φαίνονται ; ὥστε καὶ ἐφ’ ἑνὸς μὲν μόρια δ’ ἔχοντος , ἂν μὴ τῇ χρόᾳ διαφέρῃ , ἀνάγκη τά μόρια ἐξ ἴσου φαίνεσθαι , τὸ δ’ ἐξ ἴσου ὁμαλὲς καὶ ἐπί -
Lemmas: διά τίς ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη σφαιροειδής εἰμί ἐπίπεδος φαίνω ; ἤ ὅτι πᾶς ὅσος ὁ ἀπόστημα ἄδηλος , ὅτε πολύς ἤ ἐλαχύς ἀφίστημι , ἐκ ἴσος φαίνω ; ὥστε καί ἐπί εἷς μέν μόριον δέ ἔχω , ἐάν μή ὁ χροιά διαφέρω , ἀνάγκη ὁ μόριον ἐκ ἴσος φαίνω , ὁ δέ ἐκ ἴσος ὁμαλής καί ἐπί -
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 15.9
Διὰ τί τὰς σκιὰς ποιεῖ ὁ ἥλιος ἀνίσχων καὶ δύνων μακράς , αἰρόμενος δὲ ἐλάττους , ἐπὶ τῆς μεσημβρίας δ’ ἐλαχίστας ; ἢ ὅτι ἀνίσχων τὸ μὲν πρῶτον παράλληλον ποιήσει τὴν σκιὰν τῇ γῇ , καὶ ἄπειρον ὡς ἄνισον ὑπερτείνει , ἔπειτα μακράν · ἀεὶ δ’ ἐλάττω διὰ τὸ ἀεὶ τὴν ἀπὸ τοῦ ἀνωτέρου σημείου εὐθεῖαν ἐντὸς πίπτειν . γνώμων τὸ Α Β , ἥλιος οὗ τὸ Γ καὶ οὗ τὸ Δ · ἡ δὲ ἀπὸ τοῦ Γ ἀκτίς , ἐφ’ ἧς τὸ Γ Ζ , ἐξωτέρω ἔσται τῆς Γ Ε . ἔστι δὲ σκιὰ ἡ μὲν Β Ε ἀνωτέρω ὄντος τοῦ ἡλίου , ἡ δὲ Β Ζ κατωτάτω · ἐλαχίστη δέ , ὅσῳ ἀνωτάτω , ᾗ καὶ ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς .
Lemmas: διά τίς ὁ σκιά ποιέω ὁ ἥλιος ἀνίσχω καί δύω μακρός , ἀείρω δέ ἐλαχύς , ἐπί ὁ μεσημβρία δέ ἐλαχύς ; ἤ ὅτι ἀνίσχω ὁ μέν πρῶτος παράλληλος ποιέω ὁ σκιά ὁ γῆ , καί ἄπειρος ὡς ἄνισος ὑπερτείνω , ἔπειτα μακρός · ἀεί δέ ἐλαχύς διά ὁ ἀεί ὁ ἀπό ὁ ἀνώτερος σημεῖον εὐθεῖα ἐντός πίπτω . γνώμων ὁ Α Β , ἥλιος ὅς ὁ Γ καί ὅς ὁ Δ · ὁ δέ ἀπό ὁ Γ ἀκτίς , ἐπί ὅς ὁ Γ Ζ , ἐξωτέρω εἰμί ὁ Γ Ε . εἰμί δέ σκιά ὁ μέν Β Ε ἀνώτερος εἰμί ὁ ἥλιος , ὁ δέ Β Ζ κάτω · ἐλαχύς δέ , ὅσος ἄνω , ᾗ καί ὑπέρ ὁ κεφαλή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 15.10
Διὰ τί αἱ ἀπὸ τῆς σελήνης σκιαὶ μείζους τῶν ἀπὸ τοῦ ἡλίου , ὅταν ἀπὸ τῆς αὐτῆς ὦσι καθέτου ; ἢ διότι ἀνώτερος ὁ ἥλιος τῆς σελήνης ; ἀνάγκη οὖν ἐντὸς πίπτειν τὴν ἀπὸ τοῦ ἀνωτέρω ἀκτῖνα . γνώμων ἐφ’ ᾧ Α Δ , σελήνη Β , ἥλιος Γ . ἡ μὲν οὖν ἀπὸ τῆς σελήνης ἀκτὶς Β Ζ , ὥστε ἔσται σκιὰ ἡ τὸ Δ Ζ · ἡ δὲ ἀπὸ τοῦ ἡλίου ἡ τὸ Γ Ε , ὥστε ἔσται σκιὰ ἐξ ἀνάγκης ἥττων · ἔσται γὰρ τὸ Δ Ε .
Lemmas: διά τίς ὁ ἀπό ὁ σελήνη σκιά μέγας ὁ ἀπό ὁ ἥλιος , ὅταν ἀπό ὁ αὐτός εἰμί καθέτης ; ἤ διότι ἀνώτερος ὁ ἥλιος ὁ σελήνη ; ἀνάγκη οὖν ἐντός πίπτω ὁ ἀπό ὁ ἀνώτερος ἀκτίς . γνώμων ἐπί ὅς Α δ , σελήνη Β , ἥλιος Γ . ὁ μέν οὖν ἀπό ὁ σελήνη ἀκτίς Β Ζ , ὥστε εἰμί σκιά ὁ ὁ δ Ζ · ὁ δέ ἀπό ὁ ἥλιος ὁ ὁ Γ Ε , ὥστε εἰμί σκιά ἐκ ἀνάγκη ἥσσων · εἰμί γάρ ὁ δ Ε .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 15.11
Διὰ τί ἐν ταῖς τοῦ ἡλίου ἐκλείψεσιν , ἐάν τις θεωρῇ διὰ κοσκίνου ἢ φύλλων , οἷον πλατάνου ἢ ἄλλου πλατυφύλλου , ἢ τοὺς δακτύλους τῆς ἑτέρας χειρὸς ἐπὶ τὴν ἑτέραν ἐπιζεύξας , μηνίσκοι αἱ αὐγαὶ ἐπὶ τῆς γῆς γίνονται ; ἢ ὅτι ὥσπερ δι’ ὀπῆς ἐὰν λάμπῃ εὐγωνίου τὸ φῶς , στρογγύλον καὶ κῶνος γίνεται ; αἴτιον δὲ ὅτι δύο γίνονται κῶνοι , ὅ τε ἀπὸ τοῦ ἡλίου πρὸς τὴν ὀπὴν καὶ ὁ ἐντεῦθεν πρὸς τὴν γῆν , καὶ συγκόρυφοι . ὅταν οὖν ἐχόντων οὕτως ἄνωθεν κύκλῳ ἀποτέμνηται , ἔσται μηνίσκος ἐξ ἐναντίας ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ φωτός . ἀπὸ τοῦ μηνίσκου γὰρ τῆς περιφερείας γίνονται αἱ ἀκτῖνες , αἱ δὲ ἐν τοῖς δακτύλοις καὶ κοσκίνοις οἷον ὀπαὶ γίνονται · διὸ ἐπιδηλότερον γίνεται ἢ διὰ μεγάλων ὀπῶν . ἀπὸ δὲ τῆς σελήνης οὐ γίνονται , οὔτε ἐκλειπούσης οὔτε ἐν αὐξήσει οὔσης ἢ φθίσει , διὰ τὸ μὴ ἀκριβεῖς τὰς ἀπὸ τῶν ἄκρων αὐγὰς εἶναι , ἀλλὰ τῷ μέσῳ φαίνειν · ὁ δὲ μηνίσκος μικρὸν τὸ μέσον ἔχει .
Lemmas: διά τίς ἐν ὁ ὁ ἥλιος ἔκλειψις , ἐάν τις θεωρέω διά κόσκινον ἤ φύλλον , οἷος πλάτανος ἤ ἄλλος πλατύφυλλος , ἤ ὁ δάκτυλος ὁ ἕτερος χείρ ἐπί ὁ ἕτερος ἐπιζεύγνυμι , μηνίσκος ὁ αὐγή ἐπί ὁ γῆ γίγνομαι ; ἤ ὅτι ὥσπερ διά ὀπή ἐάν λάμπω εὐγώνιος ὁ φάος , στρογγύλος καί κῶνος γίγνομαι ; αἴτιος δέ ὅτι δύο γίγνομαι κῶνος , ὁ τε ἀπό ὁ ἥλιος πρός ὁ ὀπή καί ὁ ἐντεῦθεν πρός ὁ γῆ , καί συγκόρυφος . ὅταν οὖν ἔχω οὕτως ἄνωθεν κύκλος ἀποτέμνω , εἰμί μηνίσκος ἐκ ἐναντίος ἐπί ὁ γῆ ὁ φώς . ἀπό ὁ μηνίσκος γάρ ὁ περιφέρεια γίγνομαι ὁ ἀκτίς , ὁ δέ ἐν ὁ δάκτυλος καί κόσκινον οἷος ὀπή γίγνομαι · διό ἐπίδηλος γίγνομαι ἤ διά μέγας ὀπή . ἀπό δέ ὁ σελήνη οὐ γίγνομαι , οὔτε ἐκλείπω οὔτε ἐν αὔξησις εἰμί ἤ φθίσις , διά ὁ μή ἀκριβής ὁ ἀπό ὁ ἄκρον αὐγή εἰμί , ἀλλά ὁ μέσος φαίνω · ὁ δέ μηνίσκος μικρός ὁ μέσος ἔχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 15.12
Διὰ τί παρήλιος οὐ γίνεται οὔτε μεσουρανοῦντος τοῦ ἡλίου οὔθ’ ὑπὲρ τὸν ἥλιον οὔθ’ ὑπὸ τὸν ἥλιον , ἀλλ’ ἐκ πλαγίων μόνον ; ἢ διότι παρήλιος γίνεται κλωμένης τῆς ὄψεως πρὸς τὸν ἥλιον , αὕτη δὲ τοῦ ἀέρος ἡ στάσις , ἐφ’ ἧς ἀνακλᾶται ἡ ὄψις , οὔτ’ ἐγγὺς ἂν γένοιτο τοῦ ἡλίου οὔτε πόρρω . ἐγγὺς μὲν γὰρ οὖσαν ὁ ἥλιος διαλύσει , πόρρω δὲ οὔσης ἡ ὄψις οὐκ ἀνακλασθήσεται · ὑπὸ γὰρ μικροῦ ἐνόπτρου πόρρω ἀνατεινομένη ἀσθενὴς γίνεται . διὸ καὶ ἅλως οὐ γίνονται . ἐξ ἐναντίας τοῦ ἡλίου μὲν οὖν ἐὰν γίνηται καὶ ἐγγύς , διαλύσει ὁ ἥλιος , ἐὰν δὲ πόρρω , ἐλάττων ἡ ὄψις προσπεσεῖται . ἐὰν δὲ ἐν τῷ πλαγίῳ , ἔστι τοσοῦτον ἀποστῆναι τὸ ἔνοπτρον , ὥστε μήτε τὸν ἥλιον διαλῦσαι , μήτε τὴν ὄψιν ἀθρόαν ἀνελθεῖν , διὰ τὸ ὑπὸ τὴν γῆν φέρεσθαι . ὑπὸ δὲ τὸν ἥλιον οὐ γίνεται διὰ τὸ πλησίον μὲν τῆς γῆς ὄντος διαλύεσθαι ἂν ὑπὸ p . τοῦ ἡλίου , ἄνω δὲ μεσουρανίου τὴν ὄψιν διασπᾶσθαι . καὶ ὅλως οὐδὲ ἐκ πλαγίας μεσουρανίου γίνεται , ὅτι ἡ ὄψις ὑπὸ τὴν γῆν ἐὰν λίαν φέρηται , ὀλίγη ἥξει εἰς τὸ ἔσοπτρον , ὥστε ἀνακλωμένη πᾶν ἔσται ἀσθενής .
Lemmas: διά τίς παρήλιος οὐ γίγνομαι οὔτε μεσουρανέω ὁ ἥλιος οὔτε ὑπέρ ὁ ἥλιος οὔτε ὑπό ὁ ἥλιος , ἀλλά ἐκ πλάγιον μόνος ; ἤ διότι παρήλιος γίγνομαι κλάω ὁ ὄψις πρός ὁ ἥλιος , οὗτος δέ ὁ ἀήρ ὁ στάσις , ἐπί ὅς ἀνακλάω ὁ ὄψις , οὔτε ἐγγύς ἄν γίγνομαι ὁ ἥλιος οὔτε πρόσω . ἐγγύς μέν γάρ εἰμί ὁ ἥλιος διαλύω , πρόσω δέ εἰμί ὁ ὄψις οὐ ἀνακλάω · ὑπό γάρ μικρός ἔνοπτρον πρόσω ἀνατείνω ἀσθενής γίγνομαι . διό καί ἅλως οὐ γίγνομαι . ἐκ ἐναντίος ὁ ἥλιος μέν οὖν ἐάν γίγνομαι καί ἐγγύς , διαλύω ὁ ἥλιος , ἐάν δέ πρόσω , ἐλαχύς ὁ ὄψις προσπίπτω . ἐάν δέ ἐν ὁ πλάγιος , εἰμί τοσοῦτος ἀφίστημι ὁ ἔνοπτρον , ὥστε μήτε ὁ ἥλιος διαλύω , μήτε ὁ ὄψις ἀθρόος ἀνέρχομαι , διά ὁ ὑπό ὁ γῆ φέρω . ὑπό δέ ὁ ἥλιος οὐ γίγνομαι διά ὁ πλησίον μέν ὁ γῆ εἰμί διαλύω ἄν ὑπό p . ὁ ἥλιος , ἄνω δέ μεσουράνιος ὁ ὄψις διασπάω . καί ὅλος οὐδέ ἐκ πλάγιος μεσουράνιος γίγνομαι , ὅτι ὁ ὄψις ὑπό ὁ γῆ ἐάν λίαν φέρω , ὀλίγος ἥκω εἰς ὁ ἔσοπτρος , ὥστε ἀνακλάω πᾶς εἰμί ἀσθενής .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 15.13
Διὰ τί τῆς σκιᾶς τὸ ἄκρον τοῦ ἡλίου τρέμειν φαίνεται ; οὐ γὰρ δὴ διὰ τὸ φέρεσθαι τὸν ἥλιον · ἀδύνατον γὰρ κινεῖσθαι εἰς τἀναντία , ὁ δὲ τρόμος τοιοῦτος . ἔτι δὲ ἄδηλος ἡ μετάβασις , ὥσπερ καὶ τοῦ ἡλίου αὐτοῦ . ἢ διὰ τὸ κινεῖσθαι τὰ ἐν τῷ ἀέρι ; καλεῖται δὲ ξύσματα . φανερὰ δὲ ἔσται ἐν ταῖς ἀκτῖσι ταῖς διὰ τῶν θυρίδων · ταῦτα γὰρ κινεῖται κἀν νηνεμίᾳ . ἔκ τε οὖν τῆς σκιᾶς εἰς τὸ φῶς ἔκ τε τοῦ φωτὸς εἰς τὴν σκιὰν φερομένων ἀεί , καὶ ὁ ὅρος ὁ κοινὸς τοῦ φωτὸς καὶ τῆς σκιᾶς φαίνεται κινούμενος παρεγγύς . ᾗ γὰρ οἷον σκιὰν ποιοῦσιν , ᾗ δὲ φῶς , ἑκατέρωθεν μεταβάλλονται ταῦτα . ὥστε ἡ σκιὰ φαίνεται κινεῖσθαι , οὐ κινουμένη αὐτὴ οὕτως , ἀλλ’ ἐκεῖναι .
Lemmas: διά τίς ὁ σκιά ὁ ἄκρον ὁ ἥλιος τρέμω φαίνω ; οὐ γάρ δή διά ὁ φέρω ὁ ἥλιος · ἀδύνατος γάρ κινέω εἰς ἐναντίος , ὁ δέ τρόμος τοιοῦτος . ἔτι δέ ἄδηλος ὁ μετάβασις , ὥσπερ καί ὁ ἥλιος αὐτός . ἤ διά ὁ κινέω ὁ ἐν ὁ ἀήρ ; καλέω δέ ξύσμα . φανερός δέ εἰμί ἐν ὁ ἀκτίς ὁ διά ὁ θυρίς · οὗτος γάρ κινέω ἐν νηνεμία . ἐκ τε οὖν ὁ σκιά εἰς ὁ φάος ἐκ τε ὁ φώς εἰς ὁ σκιά φέρω ἀεί , καί ὁ ὅρος ὁ κοινός ὁ φώς καί ὁ σκιά φαίνω κινέω πάρεγγυς . ᾗ γάρ οἷος σκιά ποιέω , ᾗ δέ φάος , ἑκατέρωθεν μεταβάλλω οὗτος . ὥστε ὁ σκιά φαίνω κινέω , οὐ κινέω αὐτός οὕτως , ἀλλά ἐκεῖνος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 16.1
Διὰ τί αἱ μὲν βάσεις τῶν πομφολύγων λευκαὶ ἐν τοῖς ὕδασι · καὶ ἐὰν ἐν ἡλίῳ τεθῶσι , σκιὰν οὐ ποιοῦσιν , ἀλλ’ ἡ μὲν ἄλλη πομφόλυξ σκιὰν ποιεῖ , ἡ δὲ βάσις οὐ ποιεῖ , ἀλλ’ ἡλίωται κύκλῳ . τὸ δὲ ἔτι θαυμασιώτερον , ὅτι οὐδ’ ἐάν τι τεθῇ ξύλον εἰς τὸ ὕδωρ ἐν τῷ ἡλίῳ , τέμνεται ὑπὸ τοῦ ὕδατος ταῦτα . ἢ οὐ γίνεται σκιά , ἀλλ’ ἡλίῳ διῄρηται ἡ σκιά ; εἰ οὖν σκιά ἐστιν τὸ μὴ ὁρώμενον , καὶ ὑπὸ τοῦ ἡλίου κύκλῳ ἂν ὁρῷτο ὁ ὄγκος . τοῦτο δὲ ὅτι ἀδύνατον , δείκνυται ἐν τοῖς ὀπτικοῖς · οὐδὲ γὰρ τὸ ἐλάχιστον ὑπὸ τοῦ μεγίστου ἐνδέχεται ὅλον περιοφθῆναι .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν βάσις ὁ πομφόλυξ λευκός ἐν ὁ ὕδωρ · καί ἐάν ἐν ἥλιος τίθημι , σκιά οὐ ποιέω , ἀλλά ὁ μέν ἄλλος πομφόλυξ σκιά ποιέω , ὁ δέ βάσις οὐ ποιέω , ἀλλά ἡλιόω κύκλος . ὁ δέ ἔτι θαυμάσιος , ὅτι οὐδέ ἐάν τις τίθημι ξύλον εἰς ὁ ὕδωρ ἐν ὁ ἥλιος , τέμνω ὑπό ὁ ὕδωρ οὗτος . ἤ οὐ γίγνομαι σκιά , ἀλλά ἥλιος διαιρέω ὁ σκιά ; εἰ οὖν σκιά εἰμί ὁ μή ὁράω , καί ὑπό ὁ ἥλιος κύκλος ἄν ὁράω ὁ ὄγκος . οὗτος δέ ὅτι ἀδύνατος , δείκνυμι ἐν ὁ ὀπτικός · οὐδέ γάρ ὁ ἐλαχύς ὑπό ὁ μέγας ἐνδέχομαι ὅλος περιοράω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 16.2
Διὰ τί αἱ πομφόλυγες ἡμισφαίρια ; ἢ διὰ τὸ ὡς ἀπὸ κέντρου πρὸς τὸν ἀέρα φέρεσθαι ἄνω ὁμοίως πάντη ; ἀνάγκη δὲ τοῦτο ἡμισφαίριον εἶναι . τὸ κάτω δὲ ἡμισφαίριον ἀποτέμνεται ὑπὸ τοῦ ἐπιπέδου τοῦ ὑδατώδους , ἐν ᾧ τὸ κέντρον ἐστίν .
Lemmas: διά τίς ὁ πομφόλυξ ἡμισφαίριον ; ἤ διά ὁ ὡς ἀπό κέντρον πρός ὁ ἀήρ φέρω ἄνω ὅμοιος πάντῃ ; ἀνάγκη δέ οὗτος ἡμισφαίριον εἰμί . ὁ κάτω δέ ἡμισφαίριον ἀποτέμνω ὑπό ὁ ἐπίπεδος ὁ ὑδατώδης , ἐν ὅς ὁ κέντρον εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 16.3
Διὰ τί τοῖς ἄνισον τὸ βάθος ἔχουσι μεγέθεσιν , ἐάν τις τὸ κουφότερον κινῇ , κύκλῳ περιφέρεται τὸ βαλλόμενον , οἷον τοῖς μεμολιβδωμένοις ἀστραγάλοις συμβαίνει , ἐάν τις βάλλῃ τὸ κουφότερον πρὸς αὐτὸν στρέψας μέρος ; ἢ ὅτι τὸ βαρύτερον ἀδύνατον ἰσοδρομεῖν τῷ κουφοτέρῳ , ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἰσχύος ῥιφθέν ; ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη μὲν πάμπαν κινεῖσθαι , ἐξ ἴσου δὲ ἀδύνατον , ὁμοταχῶς μὲν φερόμενα τὴν αὐτὴν οἰσθήσεται γραμμήν , θᾶττον δὲ θατέρου φερομένου κύκλον ἀνάγκη φέρεσθαι , ἐπειδὴ ἐν τούτῳ μόνῳ τῷ σχήματι ταῦτα ἀεὶ κατάλληλα ὄντα σημεῖα ἐν ταὐτῷ χρόνῳ ἀνίσους διέρχεται γραμμάς .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄνισος ὁ βάθος ἔχω μέγεθος , ἐάν τις ὁ κοῦφος κινέω , κύκλος περιφέρω ὁ βάλλω , οἷος ὁ μεμολιβδάω ἀστράγαλος συμβαίνω , ἐάν τις βάλλω ὁ κοῦφος πρός ἑαυτοῦ στρέφω μέρος ; ἤ ὅτι ὁ βαρύς ἀδύνατος ἰσοδρομέω ὁ κοῦφος , ἀπό ὁ αὐτός ἰσχύς ῥίπτω ; ἐπεί δέ ἀνάγκη μέν πάμπαν κινέω , ἐκ ἴσος δέ ἀδύνατος , ὁμοταχής μέν φέρω ὁ αὐτός φέρω γραμμή , ταχύς δέ ἕτερος φέρω κύκλος ἀνάγκη φέρω , ἐπειδή ἐν οὗτος μόνος ὁ σχῆμα οὗτος ἀεί κατάλληλος εἰμί σημεῖον ἐν αὐτός χρόνος ἄνισος διέρχομαι γραμμή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 16.5
Διὰ τί ὁ μὲν κύλινδρος ὠσθεὶς εἰς εὐθύ τε φέρεται καὶ γράφει εὐθείας τοῖς ὁρίζουσιν αὐτὸν κύκλοις , ὁ δὲ κῶνος κύκλῳ περιφέρεται , τῆς κορυφῆς μενούσης , καὶ γράφει τὸν κύκλον τῷ ὁρίζοντι κύκλῳ ; κύκλῳ μὲν ἀμφότερα φέρεται , γράφει δ’ ἐν τῷ ἐπιπέδῳ ὁ μὲν κύλινδρος εὐθείας , ὁ δὲ κῶνος κύκλους , διὰ τὸ τοὺς μὲν ἐν τῷ κώνῳ ἀνίσους εἶναι κύκλους , φέρεσθαι δὲ ἀεὶ θᾶττον τὸν μείζονα τῶν περὶ τὸ αὐτὸ κέντρον . φερομένων δὲ ἀνίσως πάντων ἅμα τῶν ἐν τῷ κώνῳ κύκλων , συμβαίνει τοὺς ἐξωτάτω πλεῖστον ἐν ταὐτῷ χρόνῳ τόπον καὶ γραμμὴν φέρεσθαι · διὸ καὶ κύκλῳ φέρονται . γράφονταί τε γὰρ πάντες τῇ αὐτῇ εὐθείᾳ , καὶ τῆς εὐθείας κύκλῳ μὲν φερομένης οὐ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ σημεῖα ἴσην ἐν ταὐτῷ χρόνῳ γράφει γραμμήν , εἰς εὐθὺ δὲ φέρει τὴν ἴσην . τοῦ δὲ κυλίνδρου πάντων ἴσων ὄντων τῶν κύκλων καὶ περὶ ταὐτὸ κέντρον , συμβαίνει τὰ ἅμα τοῦ ἐπιπέδου ἐν αὐτοῖς πάνθ’ ἁπτομένοις σημεῖα , φέρεσθαί τε ἰσοταχεῖς κυλιομένους διὰ τὸ τοὺς κυλίνδρους ἴσους εἶναι , καὶ ἥκειν ἐπὶ τὸ ἐπίπεδον πάλιν ἅμα ἐκκυλισθέντα ἕκαστον τὸν αὑτοῦ κύκλον , ὥστε καὶ τὰς ἐν τῷ ἐπιπέδῳ εὐθείας ἴσας γίνεσθαι · τῇ γὰρ αὑτῶν ἀφῇ αὐτὰς ἔγραψαν , ὄντες ἴσοι τε καὶ ἰσοταχεῖς . ἐγίνοντο δὲ εὐθεῖαι αἱ ὑπὸ τῆς αὐτῆς γραφεῖσαι γραμμῆς εἰς εὐθὺ φερομένης , ὥστε διὰ ταύτας εἰς εὐθὺ ἀναφέροιτο ὁ κύλινδρος . διαφέρει γὰρ οὐθέν , ᾗ ἡ πρώτη ἥψατο ὁ κύλινδρος τοῦ ἐπιπέδου γραμμῇ , ταύτῃ ἕλκειν ἐν τῷ ἐπιπέδῳ , ἢ ἐγκυλίειν αὐτό · ἀεὶ γὰρ ἴσην καὶ ὁμοίαν γραμμὴν τῶν ἐν τῷ κυλίνδρῳ συμβήσεται ἅπτεσθαι τοῦ ἐπιπέδου , ἑλκομένου τε καὶ κυλιομένου τοῦ κυλίνδρου .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν κύλινδρος ὠθέω εἰς εὐθύς τε φέρω καί γράφω εὐθεῖα ὁ ὁρίζω αὐτός κύκλος , ὁ δέ κῶνος κύκλος περιφέρω , ὁ κορυφή μένω , καί γράφω ὁ κύκλος ὁ ὁρίζω κύκλος ; κύκλος μέν ἀμφότερος φέρω , γράφω δέ ἐν ὁ ἐπίπεδος ὁ μέν κύλινδρος εὐθεῖα , ὁ δέ κῶνος κύκλος , διά ὁ ὁ μέν ἐν ὁ κῶνος ἄνισος εἰμί κύκλος , φέρω δέ ἀεί ταχύς ὁ μέγας ὁ περί ὁ αὐτός κέντρον . φέρω δέ ἄνισος πᾶς ἅμα ὁ ἐν ὁ κῶνος κύκλος , συμβαίνω ὁ ἐξωτάτω πολύς ἐν αὐτός χρόνος τόπος καί γραμμή φέρω · διό καί κύκλος φέρω . γράφω τε γάρ πᾶς ὁ αὐτός εὐθύς , καί ὁ εὐθεῖα κύκλος μέν φέρω οὐ πᾶς ὁ ἐν αὐτός σημεῖον ἴσος ἐν αὐτός χρόνος γράφω γραμμή , εἰς εὐθύς δέ φέρω ὁ ἴσος . ὁ δέ κύλινδρος πᾶς ἴσος εἰμί ὁ κύκλος καί περί αὐτός κέντρον , συμβαίνω ὁ ἅμα ὁ ἐπίπεδος ἐν αὐτός πᾶς ἅπτω σημεῖον , φέρω τε ἰσοταχής κυλίω διά ὁ ὁ κύλινδρος ἴσος εἰμί , καί ἥκω ἐπί ὁ ἐπίπεδος πάλιν ἅμα ἐκκυλίνδω ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ κύκλος , ὥστε καί ὁ ἐν ὁ ἐπίπεδος εὐθεῖα ἴσος γίγνομαι · ὁ γάρ ἑαυτοῦ ἁφή αὐτός γράφω , εἰμί ἴσος τε καί ἰσοταχής . γίγνομαι δέ εὐθεῖα ὁ ὑπό ὁ αὐτός γράφω γραμμή εἰς εὐθύς φέρω , ὥστε διά οὗτος εἰς εὐθύς ἀναφέρω ὁ κύλινδρος . διαφέρω γάρ οὐδείς , ὅς ὁ πρῶτος ἅπτω ὁ κύλινδρος ὁ ἐπίπεδος γραμμή , ταύτῃ ἕλκω ἐν ὁ ἐπίπεδος , ἤ ἐγκυλίω αὐτός · ἀεί γάρ ἴσος καί ὅμοιος γραμμή ὁ ἐν ὁ κύλινδρος συμβαίνω ἅπτω ὁ ἐπίπεδος , ἕλκω τε καί κυλίω ὁ κύλινδρος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 16.6
Διὰ τί τῶν βιβλίων ἡ τομὴ οὖσα ἐπίπεδος καὶ εὐθεῖα , ἐὰν μέν τις τέμῃ παρὰ τὴν βάσιν , γίνεται εὐθεῖα ἀνελιττομένη , ἐὰν δὲ ἐγκλίνας , σκολιά ; ἢ ὅτι συμβαίνει τῶν ἐν τῇ ἑτέρᾳ τομῇ κύκλων ἐν ταὐτῷ ἐπιπέδῳ ὄντων τὴν ἐγκεκλιμένην τομὴν μὴ παρακειμένην εἶναι , ἀλλ’ ἐν τῇ μὲν πλεῖον , τῇ δὲ ἔλαττον αὐτῆς ἀπέχειν , ὥστε ἐξελιττομένου οἱ μὲν ἐν ταὐτῷ ἐπιπέδῳ ὄντες κύκλοι , καὶ τὴν ἀρχὴν ἔχοντες ἐν ταὐτῷ ἐπιπέδῳ . τὴν ἐξ αὑτῶν ποιήσουσι γραμμὴν ἐξελιττόμενοι . ἔστι γὰρ ἡ γινομένη γραμμὴ ἐκ τῶν κύκλων οἵ εἰσιν ἐν ταὐτῷ ἐπιπέδῳ · ὥστε καὶ εὐθεῖα οὖσα ἐν ἐπιπέδῳ . ἥ τε τῆς λοξῆς τομῆς ἐξελιττομένη γραμμὴ οὐκ οὖσα παρὰ τὴν πρώτην , ἀλλὰ τῇ μὲν πλέον , τῇ δὲ ἔλαττον αὐτῆς διεστηκυῖα διὰ τὸ καὶ τὴν τομὴν οὕτως ἔχειν πρὸς αὐτήν , οὐκ ἐν ἐπιπέδῳ ἔσται , ὥστε οὐδ’ εὐθεῖα · τῆς γὰρ εὐθείας οὐκ ἔστι τὸ μὲν ἐν ἄλλῳ , τὸ δὲ ἐν ἄλλῳ ἐπιπέδῳ .
Lemmas: διά τίς ὁ βιβλίον ὁ τομή εἰμί ἐπίπεδος καί εὐθύς , ἐάν μέν τις τέμνω παρά ὁ βάσις , γίγνομαι εὐθύς ἀνελίσσω , ἐάν δέ ἐγκλίνω , σκολιός ; ἤ ὅτι συμβαίνω ὁ ἐν ὁ ἕτερος τομή κύκλος ἐν αὐτός ἐπίπεδος εἰμί ὁ ἐγκλίνω τομή μή παράκειμαι εἰμί , ἀλλά ἐν ὁ μέν πολύς , ὁ δέ ἐλαχύς αὐτός ἀπέχω , ὥστε ἐξελίσσω ὁ μέν ἐν αὐτός ἐπίπεδος εἰμί κύκλος , καί ὁ ἀρχή ἔχω ἐν αὐτός ἐπίπεδος . ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ποιέω γραμμή ἐξελίσσω . εἰμί γάρ ὁ γίγνομαι γραμμή ἐκ ὁ κύκλος ὅς εἰμί ἐν αὐτός ἐπίπεδος · ὥστε καί εὐθύς εἰμί ἐν ἐπίπεδος . ὁ τε ὁ λοξός τομή ἐξελίσσω γραμμή οὐ εἰμί παρά ὁ πρῶτος , ἀλλά ὁ μέν πολύς , ὁ δέ ἐλαχύς αὐτός διίστημι διά ὁ καί ὁ τομή οὕτως ἔχω πρός αὐτός , οὐ ἐν ἐπίπεδος εἰμί , ὥστε οὐδέ εὐθύς · ὁ γάρ εὐθεῖα οὐ εἰμί ὁ μέν ἐν ἄλλος , ὁ δέ ἐν ἄλλος ἐπίπεδος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 16.7
Διὰ τί διαιρούμενα τὰ μεγέθη ἐλάττω φαίνεται πάντα τοῦ ὅλου ; ἢ ὅτι διαιρούμενα μὲν ἀριθμὸν ἔχει πάντα , μεγέθει δὲ ἐλάττω ἐστὶ τοῦ ἑνός ; τὸ μὲν γὰρ μέγα τῷ κατὰ συνέχειαν εἶναι καὶ ποσόν τι μέγα λέγεται , ὁ δὲ ἀριθμός τε πᾶς παντὸς μεγέθους ἀριθμοῦ μείζων . διόπερ εἰκὸς τὸ ὅλον διαιρεθέντων τῶν μερῶν μεῖζον φαίνεσθαι · τῶν αὐτῶν γὰρ ὄντων αὐτῶν τὸ μὲν ὅλον τὴν τοῦ μεγέθους ἔχει μᾶλλον φύσιν , συνεχὲς ὄν , τὰ δὲ μέρη τὴν τοῦ ἀριθμοῦ .
Lemmas: διά τίς διαιρέω ὁ μέγεθος ἐλαχύς φαίνω πᾶς ὁ ὅλος ; ἤ ὅτι διαιρέω μέν ἀριθμός ἔχω πᾶς , μέγεθος δέ ἐλαχύς εἰμί ὁ εἷς ; ὁ μέν γάρ μέγας ὁ κατά συνέχεια εἰμί καί ποσός τις μέγας λέγω , ὁ δέ ἀριθμός τε πᾶς πᾶς μέγεθος ἀριθμός μέγας . διόπερ ἔοικα ὁ ὅλος διαιρέω ὁ μέρος μέγας φαίνω · ὁ αὐτός γάρ εἰμί αὐτός ὁ μέν ὅλος ὁ ὁ μέγεθος ἔχω μάλα φύσις , συνεχής εἰμί , ὁ δέ μέρος ὁ ὁ ἀριθμός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 16.9
Διὰ τί τὰ μόρια τῶν φυτῶν καὶ τῶν ζῴων , ὅσα μὴ ὀργανικά , πάντα περιφερῆ , τῶν μὲν φυτῶν τὸ στέλεχος καὶ οἱ πτόρθοι , τῶν δὲ ζῴων κνῆμαι , μηροί , βραχίονες , θώραξ τρίγωνον δὲ οὐδὲ πολύγωνον οὔτε ὅλον οὔτε μόριόν ἐστιν ; πότερον , ὥσπερ Ἀρχύτας ἔλεγεν , διὰ τὸ ἐν τῇ κινήσει τῇ φυσικῇ ἐνεῖναι τὴν τοῦ ἴσου ἀναλογίαν ( κινεῖσθαι γὰρ ἀνάλογον πάντα ) , ταύτην δὲ μόνην εἰς αὑτὴν ἀνακάμπτειν , ὥστε κύκλους ποιεῖν καὶ στρογγύλα , ὅταν ἐγγένηται ;
Lemmas: διά τίς ὁ μόριον ὁ φυτόν καί ὁ ζῷον , ὅσος μή ὀργανικός , πᾶς περιφερής , ὁ μέν φυτόν ὁ στέλεχος καί ὁ πτόρθος , ὁ δέ ζῷον κνήμη , μηρός , βραχίων , θώραξ τρίγωνος δέ οὐδέ πολύγωνος οὔτε ὅλος οὔτε μόριον εἰμί ; πότερος , ὥσπερ Ἀρχύτας λέγω , διά ὁ ἐν ὁ κίνησις ὁ φυσικός ἔνειμι ὁ ὁ ἴσος ἀναλογία ( κινέω γάρ ἀνάλογος πᾶς ) , οὗτος δέ μόνος εἰς ἑαυτοῦ ἀνακάμπτω , ὥστε κύκλος ποιέω καί στρογγύλος , ὅταν ἐγγίγνομαι ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 16.10
Διὰ τί ἐν τοῖς ἐσχάτοις ἀεὶ γίνεται περιφερῆ ; ἢ ὅτι ἡ φύσις ἐκ τῶν ἐνδεχομένων πάντα ποιεῖ ὡς δυνατὸν ἄριστα καὶ κάλλιστα , τὸ δὲ σχῆμα τοῦτο κάλλιστον , τὸ αὐτὸ αὑτῷ ὁμοιότατον .
Lemmas: διά τίς ἐν ὁ ἔσχατος ἀεί γίγνομαι περιφερής ; ἤ ὅτι ὁ φύσις ἐκ ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ποιέω ὡς δυνατός ἀγαθός καί καλός , ὁ δέ σχῆμα οὗτος καλός , ὁ αὐτός ἑαυτοῦ ὅμοιος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 16.11
Διὰ τί , ἐὰν κύκλος ῥιφθῇ , τὸ μὲν πρῶτον εὐθεῖαν γράφει , παυόμενος δὲ ἕλικα , ἕως ἂν πέσῃ ; ἢ εὐθεῖαν μὲν τὸ πρῶτον ὅτι ὁμοίως ἔνθεν καὶ ἔνθεν ὁ ἀὴρ ἀπορθοῖ ; ἴσης οὖν οὔσης τῆς ῥοπῆς ἔνθεν καὶ ἔνθεν , ἀνάγκη καὶ τὴν γραμμὴν τοιαύτην εἶναι , ἣ ἴσον διαιρεῖ τὸν τόπον ἔνθεν καὶ ἔνθεν · τοιαύτη δέ ἐστιν εὐθεῖα . ὅταν δὲ βρίσῃ ἐπὶ θάτερον μέρος δι’ ἀνωμαλίαν τοῦ περιισταμένου ἀέρος , οὐκέτι ἴσην γράφει τό τε ἐντὸς καὶ τὸ ἐκτὸς μέρος , ἀλλ’ ἀνάγκῃ περιφερῆ .
Lemmas: διά τίς , ἐάν κύκλος ῥίπτω , ὁ μέν πρῶτος εὐθεῖα γράφω , παύω δέ ἕλιξ , ἕως ἄν πίπτω ; ἤ εὐθύς μέν ὁ πρῶτος ὅτι ὅμοιος ἔνθεν καί ἔνθεν ὁ ἀήρ ἀπορθόω ; ἴσος οὖν εἰμί ὁ ῥοπή ἔνθεν καί ἔνθεν , ἀνάγκη καί ὁ γραμμή τοιοῦτος εἰμί , ὅς ἴσος διαιρέω ὁ τόπος ἔνθεν καί ἔνθεν · τοιοῦτος δέ εἰμί εὐθύς . ὅταν δέ βρίζω ἐπί ἕτερος μέρος διά ἀνωμαλία ὁ περιίστημι ἀήρ , οὐκέτι ἴσος γράφω ὁ τε ἐντός καί ὁ ἐκτός μέρος , ἀλλά ἀνάγκη περιφερής .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 16.12
Διὰ τί τοῖς ἄνισον τὸ βάθος ἔχουσι μεγέθεσιν , ἐάν τις κουφότερον κινῇ τῶν μερῶν , κύκλῳ περιφέρεται τὸ βαλλόμενον , οἷον τοῖς μεμολιβδωμένοις ἀστραγάλοις συμβαίνει , ἐάν τις βάλλῃ τὸ κουφότερον πρὸς αὑτὸν στρέψας μέρος ; ἢ ὅτι τὸ βαρύτερον ἀδύνατον ἰσοδρομεῖν τῷ κουφοτέρῳ ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἰσχύος ῥιφθέν ; ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη μὲν κινεῖσθαι , ἐξ ἴσου δὲ καὶ ἐπ’ εὐθείας ἀδύνατον , ἀνάγκη εἰς τὸ ἐντὸς φερόμενον κύκλῳ φέρεσθαι · οἷον εἰ ὅλως τι ἦν αὐτοῦ ἀκίνητον διὰ βάρος ἐν μέσῳ , τὸ μὲν πρὸς τῷ ἀφιέντι εἰς τὸ πρόσθεν ἂν ἐκινήθη αὐτοῦ μέρος , τὸ δὲ ὑπ’ ἐκεῖνα πρὸς τὸν ἀφιέντα . ἐπεὶ δὲ κινεῖται μὲν τὸ πᾶν , ἔχει δὲ ἐν μέσῳ τὸ βάρος φερόμενον , ἀνάγκη ταὐτὸ τοῦτο ποιεῖν .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄνισος ὁ βάθος ἔχω μέγεθος , ἐάν τις κοῦφος κινέω ὁ μέρος , κύκλος περιφέρω ὁ βάλλω , οἷος ὁ μεμολιβδάω ἀστράγαλος συμβαίνω , ἐάν τις βάλλω ὁ κοῦφος πρός ἑαυτοῦ στρέφω μέρος ; ἤ ὅτι ὁ βαρύς ἀδύνατος ἰσοδρομέω ὁ κοῦφος ἀπό ὁ αὐτός ἰσχύς ῥίπτω ; ἐπεί δέ ἀνάγκη μέν κινέω , ἐκ ἴσος δέ καί ἐπί εὐθεῖα ἀδύνατος , ἀνάγκη εἰς ὁ ἐντός φέρω κύκλος φέρω · οἷος εἰ ὅλος τις εἰμί αὐτός ἀκίνητος διά βάρος ἐν μέσος , ὁ μέν πρός ὁ ἀφίημι εἰς ὁ πρόσθεν ἄν κινέω αὐτός μέρος , ὁ δέ ὑπό ἐκεῖνος πρός ὁ ἀφίημι . ἐπεί δέ κινέω μέν ὁ πᾶς , ἔχω δέ ἐν μέσος ὁ βάρος φέρω , ἀνάγκη αὐτός οὗτος ποιέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 16.13
Διὰ τί τὰ φερόμενα ὅταν ἀντιπέσῃ , ἀφάλλεται εἰς τοὐναντίον ἢ πέφυκεν φέρεσθαι , καὶ πρὸς ὁμοίας γωνίας ; ἢ ὅτι οὐ μόνον ἐκείνην φέρεται τὴν φορὰν ἣν φέρεται κατὰ τὸ οἰκεῖον μέρος , ἀλλὰ καὶ τὴν ὑπὸ τοῦ ἀφιέντος γινομένην ; ἡ μὲν οὖν οἰκεία παύεται , ὅταν εἰς τὸν οἰκεῖον ἔλθῃ τόπον ( ἅπαν φὰρ ἠρεμεῖ ἐλθὸν εἰς ὃν φέρεται τόπον κατὰ φύσιν ) , καθ’ ἣν δ’ ἔχει ἀλλοτρίαν , ἀνάγκη ἔτι κινεῖσθαι , οὐκ εἰς τὸ πρόσθεν δὲ διὰ τὸ κωλύεσθαι , ἀλλ’ ἢ εἰς τὸ πλάγιον ἢ εἰς τὸ ὀρθόν . ἅπαντα δὲ ἀποπηδᾷ πρὸς ὁμοίας γωνίας διὰ τὸ φέρεσθαι μὲν ἐνταῦθα οὗ ἡ κίνησις φέρει , ἣν ἐποίησεν ὁ ἀφείς · ἐκεῖ δὲ πρὸς ὀξεῖαν ἢ πρὸς ὀρθὴν φέρεσθαι συμβαίνει . ἐπεὶ οὖν τὸ ἀντικροῦσαν κωλύει τὴν εἰς εὐθὺ κίνησιν , ὁμοίως κωλύει τὸ φερόμενον καὶ τὴν φορὰν αὐτοῦ . ὥσπερ οὖν ἐν τοῖς κατόπτροις τὸ ἄκρον τῆς εὐθείας οὗ ξυνέπεσεν ἡ ὄψις φαίνεται , καὶ ἐν τοῖς φερομένοις οὕτω τὸ ἐναντίον γίνεται · τοσαύτην γὰρ γωνίαν ἀπέωσται ὅση γίνεται ἡ κατὰ κορυφήν . δεῖ γὰρ νοῆσαι μετακινουμένην τὴν γωνίαν καὶ τὴν φοράν . τούτου δὲ γενομένου φανερὸν ὅτι πρὸς ὁμοίας γωνίας ἀνάγκη ἀφάλλεσθαι .
Lemmas: διά τίς ὁ φέρω ὅταν ἀντιπίπτω , ἀφάλλομαι εἰς ἐναντίος ἤ φύω φέρω , καί πρός ὅμοιος γωνία ; ἤ ὅτι οὐ μόνος ἐκεῖνος φέρω ὁ φορά ὅς φέρω κατά ὁ οἰκεῖος μέρος , ἀλλά καί ὁ ὑπό ὁ ἀφίημι γίγνομαι ; ὁ μέν οὖν οἰκεῖος παύω , ὅταν εἰς ὁ οἰκεῖος ἔρχομαι τόπος ( ἅπας φάρ ἠρεμέω ἔρχομαι εἰς ὅς φέρω τόπος κατά φύσις ) , κατά ὅς δέ ἔχω ἀλλότριος , ἀνάγκη ἔτι κινέω , οὐ εἰς ὁ πρόσθεν δέ διά ὁ κωλύω , ἀλλά ἤ εἰς ὁ πλάγιος ἤ εἰς ὁ ὀρθός . ἅπας δέ ἀποπηδάω πρός ὅμοιος γωνία διά ὁ φέρω μέν ἐνταῦθα οὗ ὁ κίνησις φέρω , ὅς ποιέω ὁ ἀφίημι · ἐκεῖ δέ πρός ὀξύς ἤ πρός ὀρθός φέρω συμβαίνω . ἐπεί οὖν ὁ ἀντικρούω κωλύω ὁ εἰς εὐθύς κίνησις , ὅμοιος κωλύω ὁ φέρω καί ὁ φορά αὐτός . ὥσπερ οὖν ἐν ὁ κάτοπτρον ὁ ἄκρον ὁ εὐθεῖα οὗ συμπίπτω ὁ ὄψις φαίνω , καί ἐν ὁ φέρω οὕτως ὁ ἐναντίος γίγνομαι · τοσοῦτος γάρ γωνία ἀπωθέω ὅσος γίγνομαι ὁ κατά κορυφή . δέω γάρ νοέω μετακινέω ὁ γωνία καί ὁ φορά . οὗτος δέ γίγνομαι φανερός ὅτι πρός ὅμοιος γωνία ἀνάγκη ἀφάλλομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 17.1
Διὰ τί οἱ ἀσύμμετροι παρ’ ἀλλήλους θεωρούμενοι μείζους φαίνονται ἢ καθ’ αὑτοὺς μόνους ; ἢ ὅτι τὸ σύμμετρόν ἐστιν ἕν , καὶ ἡ συμμετρία ὅτι μάλιστα ἓν ποιεῖ , τὸ δὲ ἓν ἀδιαίρετον βούλεται εἶναι , τὸ δὲ ἀδιαίρετον ἔλαττόν ἐστιν , ἡ δὲ ἀσυμμετρία κατὰ τὴν διαφορὰν πολλὰ ποιεῖ . καθ’ αὑτὰ μὲν οὖν θεωρούμενα μᾶλλον λανθάνει ποῖα ἄττα τὰ μεγέθη ἐστίν , παρ’ ἄλληλα δὲ οὔ . τὸ μὲν οὖν ἀδιαίρετον ἓν φαίνεται , καὶ ἡ θεωρία μία ἐστὶν αὐτοῦ διὰ τὴν συμμετρίαν · τὸ δὲ ἀσύμμετρον ὡς πολλὰ ὂν θεωρίαν ποιεῖ πλείω , καὶ μείζω φαίνεται τῷ ἓν ὂν πολλὰ φαίνεσθαι · ἔχει γὰρ τήν τε τοῦ μεγέθους κατὰ τὴν συνέχειαν φύσιν , καὶ τὴν τοῦ ἀριθμοῦ κατὰ τὸ ἀνώμαλον τῶν μερῶν , διόπερ εἰκότως τὴν ἐξ ἀμφοῖν αὔξην ἔχον μεῖζον φαίνεται παρὰ τὸ ἁπλοῦν καὶ ἕν .
Lemmas: διά τίς ὁ ἀσύμμετρος παρά ἀλλήλων θεωρέω μέγας φαίνω ἤ κατά ἑαυτοῦ μόνος ; ἤ ὅτι ὁ σύμμετρος εἰμί εἷς , καί ὁ συμμετρία ὅτι μάλα εἷς ποιέω , ὁ δέ εἷς ἀδιαίρετος βούλομαι εἰμί , ὁ δέ ἀδιαίρετος ἐλαχύς εἰμί , ὁ δέ ἀσυμμετρία κατά ὁ διαφορά πολύς ποιέω . κατά ἑαυτοῦ μέν οὖν θεωρέω μάλα λανθάνω ποῖος τις ὁ μέγεθος εἰμί , παρά ἀλλήλων δέ οὐ . ὁ μέν οὖν ἀδιαίρετος εἷς φαίνω , καί ὁ θεωρία εἷς εἰμί αὐτός διά ὁ συμμετρία · ὁ δέ ἀσύμμετρος ὡς πολύς εἰμί θεωρία ποιέω πολύς , καί μέγας φαίνω ὁ εἷς εἰμί πολύς φαίνω · ἔχω γάρ ὁ τε ὁ μέγεθος κατά ὁ συνέχεια φύσις , καί ὁ ὁ ἀριθμός κατά ὁ ἀνώμαλος ὁ μέρος , διόπερ ἔοικα ὁ ἐκ ἄμφω αὔξη ἔχω μέγας φαίνω παρά ὁ ἁπλόος καί εἷς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 17.2
Διὰ τί ἐπὶ μῆκος μᾶλλον τὰ ζῷα καὶ τὰ φυτὰ φύεται ; ἢ ὅτι τὸ μῆκος μὲν τρὶς αὔξεται , τὸ δὲ πλάτος δίς , τὸ δὲ βάθος ἅπαξ ; ἔστι γὰρ μῆκος τὸ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς πρῶτον , ὥστε μόνον τε αὔξεται , καὶ ἅμα τῷ πλάτει πάλιν γινόμενον , καὶ τρίτον ἅμα τῷ βάθει . τὸ δὲ πλάτος δίς , καθ’ ἑαυτό τε καὶ ἅμα τῷ μεγέθει .
Lemmas: διά τίς ἐπί μῆκος μάλα ὁ ζῷον καί ὁ φυτόν φύω ; ἤ ὅτι ὁ μῆκος μέν τρίς αὐξάνω , ὁ δέ πλάτος δίς , ὁ δέ βάθος ἅπαξ ; εἰμί γάρ μῆκος ὁ ἀπό ὁ ἀρχή πρῶτος , ὥστε μόνος τε αὐξάνω , καί ἅμα ὁ πλάτος πάλιν γίγνομαι , καί τρίτος ἅμα ὁ βάθος . ὁ δέ πλάτος δίς , κατά ἑαυτοῦ τε καί ἅμα ὁ μέγεθος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 17.3
Πῶς τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον δεῖ λαβεῖν ; πότερον ὥσπερ ἡμῶν οἱ ἐπὶ Τροίας καὶ ἐκείνων οἱ πρὸ αὐτῶν καὶ ἀεὶ οἱ ἐπάνω πρότεροί εἰσιν ; ἢ εἴπερ ἀρχή τίς ἐστιν καὶ μέσον καὶ τέλος τοῦ παντός , καὶ ὅταν γηράσκων τις ἐπὶ τὸ πέρας ἔλθῃ καὶ πάλιν ἐπαναστρέψῃ ἐπὶ τὴν ἀρχήν , τὰ δὲ ἐγγυτέρω τῆς ἀρχῆς πρότερα , τί κωλύει ἡμᾶς ἐν τῷ πρὸς τὴν ἀρχὴν εἶναι μᾶλλον ; εἰ δὲ τοῦτο , κἂν πρότεροι εἴημεν . ὥσπερ ἐπὶ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἑκάστου τῶν ἄστρων φορᾷ κύκλος τίς ἐστιν , τί κωλύει καὶ τὴν γένεσιν καὶ τὴν ἀπώλειαν τῶν φθαρτῶν τοιαύτην εἶναι , ὥστε πάλιν ταῦτα γίνεσθαι καὶ φθείρεσθαι ; καθάπερ καὶ φασὶ κύκλον εἶναι τὰ ἀνθρώπινα . τὸ μὲν δὴ τῷ ἀριθμῷ τοὺς αὐτοὺς ἀξιοῦν εἶναι ἀεὶ τοὺς γινομένους εὔηθες , τὸ δὲ τῷ εἴδει μᾶλλον ἄν τις ἀποδέξαιτο · ὥστε κἂν αὐτοὶ πρότεροι εἴημεν , καὶ θείη ἄν τις τὴν τοῦ εἱρμοῦ τάξιν τοιαύτην εἶναι , ὡς πάλιν ἐπανακάμπτειν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν καὶ συνεχὲς ποιεῖν καὶ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ἔχειν . τοὺς γὰρ ἀνθρώπους φησὶν Ἀλκμαίων διὰ τοῦτο ἀπόλλυσθαι , ὅτι οὐ δύνανται τὴν ἀρχὴν τῷ τέλει προσάψαι , κομψῶς εἰρηκώς , εἴ τις ὡς τύπῳ φράζοντος αὐτοῦ ἀποδέχοιτο καὶ μὴ διακριβοῦν ἐθέλοι τὸ λεχθέν . εἰ δὴ κύκλος ἐστίν , τοῦ δὲ κύκλου μήτε ἀρχὴ μήτε πέρας , οὐδ’ ἂν πρότεροι εἶεν τῷ ἐγγυτέρω τῆς ἀρχῆς εἶναι , οὔθ’ ἡμεῖς ἐκείνων οὔτ’ ἐκεῖνοι ἡμῶν .
Lemmas: πῶς ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερον δέω λαμβάνω ; πότερος ὥσπερ ἐγώ ὁ ἐπί Τροία καί ἐκεῖνος ὁ πρό αὐτός καί ἀεί ὁ ἐπάνω πρότερος εἰμί ; ἤ εἴπερ ἀρχή τις εἰμί καί μέσος καί τέλος ὁ πᾶς , καί ὅταν γηράσκω τις ἐπί ὁ πέρας ἔρχομαι καί πάλιν ἐπαναστρέφω ἐπί ὁ ἀρχή , ὁ δέ ἐγγύς ὁ ἀρχή πρότερος , τίς κωλύω ἐγώ ἐν ὁ πρός ὁ ἀρχή εἰμί μάλα ; εἰ δέ οὗτος , ἄν πρότερος εἰμί . ὥσπερ ἐπί ὁ οὐρανός καί ἕκαστος ὁ ἄστρον φορά κύκλος τίς εἰμί , τίς κωλύω καί ὁ γένεσις καί ὁ ἀπώλεια ὁ φθαρτός τοιοῦτος εἰμί , ὥστε πάλιν οὗτος γίγνομαι καί φθείρω ; καθά καί φημί κύκλος εἰμί ὁ ἀνθρώπινος . ὁ μέν δή ὁ ἀριθμός ὁ αὐτός ἀξιόω εἰμί ἀεί ὁ γίγνομαι εὐήθης , ὁ δέ ὁ εἶδος μάλα ἄν τις ἀποδείκνυμι · ὥστε ἄν αὐτός πρότερος εἰμί , καί τίθημι ἄν τις ὁ ὁ εἱρμός τάξις τοιοῦτος εἰμί , ὡς πάλιν ἐπανακάμπτω ἐπί ὁ ἀρχή καί συνεχής ποιέω καί ἀεί κατά αὐτός ἔχω . ὁ γάρ ἄνθρωπος φημί Ἀλκμαίων διά οὗτος ἀπόλλυμι , ὅτι οὐ δύναμαι ὁ ἀρχή ὁ τέλος προσάπτω , κομψός λέγω , εἰ τις ὡς τύπος φράζω αὐτός ἀποδέχομαι καί μή διακριβόω ἐθέλω ὁ λέγω . εἰ δή κύκλος εἰμί , ὁ δέ κύκλος μήτε ἀρχή μήτε πέρας , οὐδέ ἄν πρότερος εἰμί ὁ ἐγγύς ὁ ἀρχή εἰμί , οὔτε ἐγώ ἐκεῖνος οὔτε ἐκεῖνος ἐγώ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 18.1
Διὰ τί τοὺς μέν , ἐὰν ἄρξωνται ἀναγινώσκειν , ὕπνος λαμβάνει καὶ μὴ βουλομένους , τοὺς δὲ βουλομένους προεγρηγορέναι , ὅταν λάβωσι τὸ βιβλίον ... ; ἢ ὅσοις μέν εἰσι πνευματικαὶ κινήσεις διὰ ψυχρότητα φύσεως ἢ μελαγχολικῶν χυμῶν , δι’ οὓς περίττωμα γίνεται πνευματικὸν ἄπεπτον διὰ ψυχρότητα , τούτοις ὅταν μὲν κινῆται ἡ διάνοια καὶ μὴ νοήσῃ ἐπιστήσασά τι , ἐκκρούεται τῇ ἑτέρᾳ κινήσει οὔσᾳ καταψυκτικῇ , διὸ μᾶλλον καθεύθουσιν . ὅταν δὲ ἐρείσωσι πρός τι ἐν τῇ διανοίᾳ , ὅπερ ἡ ἀνάγνωσις ποιεῖ , κινοῦνται ὑπὸ τῆς θερμαντικῆς κινήσεως οὐκ ἐκκρουομένης ὑπ’ οὐδενός , ὥστε οὐ δύνανται καθεύδειν . τῶν δὲ κατὰ φύσιν ἐχόντων ὅταν στῇ πρὸς ἓν ἡ διάνοια καὶ μὴ μεταβάλλῃ πολλαχῇ ἰσχυροτάτη οὖσα , ἴσχεται καὶ τὰ ἄλλα ὅσα ἐστὶ περὶ τὸν τόπον τοῦτον , ὧν ἠρέμησις ὁ ὕπνος ἐστίν . ὅταν δὲ στῇ καὶ οἷον κοπιάσῃ ὁ νοῦς , βαρύνει τὴν κεφαλὴν ὢν ἐν αὐτῇ καὶ ποιεῖ τὸν ὕπνον . κινουμένης δὲ τῆς ψυχῆς κατὰ φύσιν οὐ καθεύδει · ζῇ γὰρ τότε μάλιστα . τὸ δ’ ἐγρηγορέναι τοῦ ζῆν αἴτιόν ἐστιν ἢ τὸ καθεύδειν .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν , ἐάν ἄρχω ἀναγιγνώσκω , ὕπνος λαμβάνω καί μή βούλομαι , ὁ δέ βούλομαι προεγείρω , ὅταν λαμβάνω ὁ βιβλίον ... ; ἤ ὅσος μέν εἰμί πνευματικός κίνησις διά ψυχρότης φύσις ἤ μελαγχολικός χυμός , διά ὅς περίσσωμα γίγνομαι πνευματικός ἄπεπτος διά ψυχρότης , οὗτος ὅταν μέν κινέω ὁ διάνοια καί μή νοέω ἐφίστημι τις , ἐκκρούω ὁ ἕτερος κίνησις εἰμί καταψυκτικός , διό μάλα καθίημι . ὅταν δέ ἐρείδω πρός τις ἐν ὁ διάνοια , ὅς ὁ ἀνάγνωσις ποιέω , κινέω ὑπό ὁ θερμαντικός κίνησις οὐ ἐκκρούω ὑπό οὐδείς , ὥστε οὐ δύναμαι καθεύδω . ὁ δέ κατά φύσις ἔχω ὅταν στάζω πρός εἷς ὁ διάνοια καί μή μεταβάλλω πολλαχῆ ἰσχυρός εἰμί , ἴσχω καί ὁ ἄλλος ὅσος εἰμί περί ὁ τόπος οὗτος , ὅς ἠρέμησις ὁ ὕπνος εἰμί . ὅταν δέ στάζω καί οἷος κοπιάω ὁ νόος , βαρύνω ὁ κεφαλή εἰμί ἐν αὐτός καί ποιέω ὁ ὕπνος . κινέω δέ ὁ ψυχή κατά φύσις οὐ καθεύδω · ζάω γάρ τότε μάλα . ὁ δέ ἐγείρω ὁ ζάω αἴτιος εἰμί ἤ ὁ καθεύδω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 18.2
Διὰ τί οἱ ἐριστικοὶ λόγοι γυμναστικοί εἰσιν ; ἢ ὅτι ἔχουσι τὸ νικᾶν ἢ ἡττᾶσθαι πυκνόν . φιλονείκους οὖν εὐθὺς ποιοῦσιν · καὶ γὰρ νικῶντες διὰ τὸ χαίρειν προάγονται μᾶλλον ἐρίζειν καὶ ἡττώμενοι ὡς ἀναμαχούμενοι . καὶ οἱ ἐν τοῖς ἄλλοις ἀγῶσι ταὐτό · διὸ καὶ μαχόμενοι καὶ ἥττους ὄντες πολλάκις οὐ βούλονται διαλύεσθαι .
Lemmas: διά τίς ὁ ἐριστικός λόγος γυμναστικός εἰμί ; ἤ ὅτι ἔχω ὁ νικάω ἤ ἡσσάομαι πυκνός . φιλόνεικος οὖν εὐθύς ποιέω · καί γάρ νικάω διά ὁ χαίρω προάγω μάλα ἐρίζω καί ἡσσάομαι ὡς ἀναμάχομαι . καί ὁ ἐν ὁ ἄλλος ἀγών αὐτός · διό καί μάχομαι καί ἥσσων εἰμί πολλάκις οὐ βούλομαι διαλύω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 18.3
Διὰ τί τοῖς παραδείγμασι χαίρουσιν οἱ ἄνθρωποι ἐν ταῖς ῥητορείαις καὶ τοῖς λόγοις μᾶλλον τῶν ἐνθυμημάτων ; ἢ ὅτι τῷ τε μανθάνειν χαίρουσι καὶ τῷ ταχύ · ῥᾷον δὲ διὰ τῶν παραδειγμάτων καὶ τῶν λόγων μανθάνουσιν · ἃ γὰρ ἴσασιν , ἔστι ταῦτα καὶ ἐπὶ μέρους , τὰ δὲ ἐνθυμήματα ἀπόδειξίς ἐστιν ἐκ τῶν καθόλου , ἃ ἧττον ἴσμεν ἢ τὰ μέρη . ἔτι οἷς ἂν μαρτυρῶσι πλείους , μᾶλλον πιστεύομεν , τὰ δὲ παραδείγματα καὶ οἱ λόγοι μαρτυρίαις ἐοίκασιν · αἱ δὲ διὰ τῶν μαρτύρων ῥᾴδιοι πίστεις . ἔτι τὸ ὅμοιον μανθάνουσιν ἡδέως , τὸ δὲ παράδειγμα καὶ οἱ μῦθοι τὸ ὅμοιον δεικνύουσιν .
Lemmas: διά τίς ὁ παράδειγμα χαίρω ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ ῥητορεία καί ὁ λόγος μάλα ὁ ἐνθύμημα ; ἤ ὅτι ὁ τε μανθάνω χαίρω καί ὁ ταχύς · ῥᾴδιος δέ διά ὁ παράδειγμα καί ὁ λόγος μανθάνω · ὅς γάρ οἶδα , εἰμί οὗτος καί ἐπί μέρος , ὁ δέ ἐνθύμημα ἀπόδειξις εἰμί ἐκ ὁ καθόλου , ὅς ἥσσων οἶδα ἤ ὁ μέρος . ἔτι ὅς ἄν μαρτυρέω πολύς , μάλα πιστεύω , ὁ δέ παράδειγμα καί ὁ λόγος μαρτυρία ἔοικα · ὁ δέ διά ὁ μάρτυς ῥᾴδιος πίστις . ἔτι ὁ ὅμοιος μανθάνω ἡδύς , ὁ δέ παράδειγμα καί ὁ μῦθος ὁ ὅμοιος δείκνυμι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 18.4
Διὰ τί ῥήτορα μὲν καὶ στρατηγὸν καὶ χρηματιστὴν λέγομεν δεινόν , αὐλητὴν δὲ καὶ ὑποκριτὴν οὐ λέγομεν ; ἢ ὅτι τῶν μὲν ἡ δύναμις ἄνευ πλεονεξίας ( ἡδονῆς γὰρ στοχαστική ἐστι ) , τῶν δὲ πρὸς τὸ πλεονεκτεῖν · ῥήτωρ γὰρ καὶ στρατηγὸς καὶ χρηματιστὴς ἀγαθός ἐστιν ὁ δυνάμενος πλέον ἔχειν , ἡ δὲ δεινότης μάλιστα ἐν τῷ πλεονεκτεῖν ἐστίν .
Lemmas: διά τίς ῥήτωρ μέν καί στρατηγός καί χρηματιστής λέγω δεινός , αὐλητής δέ καί ὑποκριτής οὐ λέγω ; ἤ ὅτι ὁ μέν ὁ δύναμις ἄνευ πλεονεξία ( ἡδονή γάρ στοχαστικός εἰμί ) , ὁ δέ πρός ὁ πλεονεκτέω · ῥήτωρ γάρ καί στρατηγός καί χρηματιστής ἀγαθός εἰμί ὁ δύναμαι πολύς ἔχω , ὁ δέ δεινότης μάλα ἐν ὁ πλεονεκτέω εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 18.5
Διὰ τί τὸν φιλόσοφον τοῦ ῥήτορος οἴονται διαφέρειν ; ἢ ὅτι ὁ μὲν τί ἐστιν ἀδικία , ὁ δὲ ὡς ἄδικος ὁ δεῖνα , καὶ ὁ μὲν ὅτι τύραννος , ὁ δὲ οἷον ἡ τυραννίς .
Lemmas: διά τίς ὁ φιλόσοφος ὁ ῥήτωρ οἴομαι διαφέρω ; ἤ ὅτι ὁ μέν τις εἰμί ἀδικία , ὁ δέ ὡς ἄδικος ὁ δεῖνα , καί ὁ μέν ὅτι τύραννος , ὁ δέ οἷος ὁ τυραννίς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 18.6
Διὰ τί , ἅπερ ἄν τινες προέλωνται , ἐνδιατρίβουσι τούτοις ἐνίοτε φαύλοις οὖσι μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς σπουδαιοτέροις . οἷον θαυματοποιὸς ἢ μῖμος ἢ συρικτὴς μᾶλλον ἢ ἀστρονόμος ἢ ῥήτωρ εἶναι ἂν βούλοιτο ὁ ταῦτα προελόμενος . ἢ ὅτι βούλονται μὲν ἔνιοι τὰ σπουδαιότατα μεταχειρίζεσθαι , διὰ δὲ τὸ μὴ πιστεύειν ἑαυτοῖς ὡς δυνησομένοις , διὰ τοῦτο οὐ πράττουσιν ; ἢ ὅτι ἐν οἷς οἴεται ἕκαστος κρατιστεύειν , ταῦτα προαιρεῖται · ὃ δὲ αἱρεῖται , καὶ ἐπὶ τοῦτ’ ἐπείξεται , νέμων τὸ πλεῖστον ἡμέρας αὐτῷ μέρος , ἵνα αὐτὸς αὑτοῦ τυγχάνῃ κράτιστος ὤν . ὅ τι δὲ ἄν τινες ἐξ ἀρχῆς προέλωνται καὶ οἷς ἂν συνεθισθῶσιν , οὐδὲ κρίνειν ἔτι δύνανται τὰ βελτίω · διέφθαρται γὰρ ἡ διάνοια διὰ φαύλας προαιρέσεις .
Lemmas: διά τίς , ὅς ἄν τίς προαιρέω , ἐνδιατρίβω οὗτος ἐνίοτε φαῦλος εἰμί μάλα ἤ ἐν ὁ σπουδαῖος . οἷος θαυματοποιός ἤ μῖμος ἤ συρικτής μάλα ἤ ἀστρονόμος ἤ ῥήτωρ εἰμί ἄν βούλομαι ὁ οὗτος προαιρέω . ἤ ὅτι βούλομαι μέν ἔνιοι ὁ σπουδαῖος μεταχειρίζω , διά δέ ὁ μή πιστεύω ἑαυτοῦ ὡς δύναμαι , διά οὗτος οὐ πράσσω ; ἤ ὅτι ἐν ὅς οἴομαι ἕκαστος κρατιστεύω , οὗτος προαιρέω · ὅς δέ αἱρέω , καί ἐπί οὗτος ἐπείγω , νέμω ὁ πολύς ἡμέρα αὐτός μέρος , ἵνα αὐτός ἑαυτοῦ τυγχάνω κρατύς εἰμί . ὅς τις δέ ἄν τις ἐκ ἀρχή προαιρέω καί ὅς ἄν συνεθίζω , οὐδέ κρίνω ἔτι δύναμαι ὁ ἀγαθός · διαφθείρω γάρ ὁ διάνοια διά φαῦλος προαίρεσις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 18.7
Διὰ τί τοὺς μέν , ἂν ἄρξωνται ἀναγιγνώσκειν , ὕπνος λαμβάνει καὶ μὴ βουλομένους , τοὺς δὲ [ οὐ ] βουλομένους ποεῖ δύνασθαι , ὅταν λάβωσι βιβλίον ; ἢ ὅσοις μέν εἰσι πνευματικαὶ κινήσεις διὰ ψυχρότητα φύσεως ἢ μελαγχολικῶν χυμῶν , δι’ οὓς περίττωμα γίνεται πνευματικὸν ἄπεπτον διὰ ψυχρότητα , τούτοις ὅταν μὲν κινῆται ἡ διάνοια καὶ μὴ νοῇ ἐπιστήσασασά τι , ἐκκρούεται ἡ ἑτέρα κίνησις , διὸ μᾶλλον μεταβάλλοντες πολὺ τὴν διάνοιαν καθεύδουσιν · ἡττᾶται γὰρ ἡ πνευματική . ὅταν δὲ ἐρείσωσι πρός τι τὴν διάνοιαν , ὅπερ ἡ ἀνάγνωσις ποιεῖ , κινοῦνται ὑπὸ τῆς πνευματικῆς κινήσεως , οὐκ ἐκκρουομένης ὑπ’ οὐδενός , ὥστε οὐ δύνανται καθεύδειν . τῶν δὲ κατὰ φύσιν ἐχόντων ὅταν στῇ πρὸς ἓν ἡ διάνοια καὶ μὴ μεταβάλλῃ πολλαχῇ , ἵσταται καὶ τὰ ἄλλα ὅσα περὶ τὸν τόπον , ὧν ἠρέμησις ὁ ὕπνος ἐστίν . ἑνὸς γὰρ κυρίου στάντος , ὥσπερ ἐν τροπῇ , καὶ τὰ ἄλλα μόρια ἵστασθαι πέφυκεν . φύσει γὰρ ἄνω τὸ κοῦφον φέρεται , τὸ δὲ βαρὺ κάτω . ὅταν οὖν ἡ ψυχὴ κινῆται κατὰ φύσιν , οὐ καθεύδει · οὕτω γὰρ ἔχει . ὅταν δὲ στῇ καὶ οἷον κοπιάσῃ , ὁ μὲν νοῦς μεταβάλλει , καὶ ἄνω τὰ σωματώδη πρὸς τὴν κεφαλὴν ἰόντα ποιεῖ τὸν ὕπνον . δόξειε δ’ ἂν ἡ ἀνάγνωσις κωλύειν καθεύδειν . ἔστι δὲ οὐ διὰ τὸ νοεῖν ( ὥρισται γὰρ τότε μᾶλλον ἡ ψυχή ) , ἀλλὰ διὰ τὸ μεταβάλλειν ἡ ἀγρυπνία , ἐπεὶ καὶ νοήσεις αἱ τοιαῦται ἄγρυπνοί εἰσιν , ἐν αἷς ζητεῖ ἡ ψυχὴ καὶ ἀπορεῖ , ἀλλ’ οὐκ ἐν αἷς ἀεὶ θεωρεῖ · ἐκεῖναι μὲν γὰρ ἀοριστεῖν ποιοῦσιν , αὗται δὲ οὔ .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν , ἐάν ἄρχω ἀναγιγνώσκω , ὕπνος λαμβάνω καί μή βούλομαι , ὁ δέ [ οὐ ] βούλομαι ποιέω δύναμαι , ὅταν λαμβάνω βιβλίον ; ἤ ὅσος μέν εἰμί πνευματικός κίνησις διά ψυχρότης φύσις ἤ μελαγχολικός χυμός , διά ὅς περίσσωμα γίγνομαι πνευματικός ἄπεπτος διά ψυχρότης , οὗτος ὅταν μέν κινέω ὁ διάνοια καί μή νοέω ἐφίστημι τις , ἐκκρούω ὁ ἕτερος κίνησις , διό μάλα μεταβάλλω πολύς ὁ διάνοια καθεύδω · ἡσσάομαι γάρ ὁ πνευματικός . ὅταν δέ ἐρείδω πρός τις ὁ διάνοια , ὅς ὁ ἀνάγνωσις ποιέω , κινέω ὑπό ὁ πνευματικός κίνησις , οὐ ἐκκρούω ὑπό οὐδείς , ὥστε οὐ δύναμαι καθεύδω . ὁ δέ κατά φύσις ἔχω ὅταν στάζω πρός εἷς ὁ διάνοια καί μή μεταβάλλω πολλαχῆ , ἵστημι καί ὁ ἄλλος ὅσος περί ὁ τόπος , ὅς ἠρέμησις ὁ ὕπνος εἰμί . εἷς γάρ κύριος ἵστημι , ὥσπερ ἐν τροπή , καί ὁ ἄλλος μόριον ἵστημι φύω . φύσις γάρ ἄνω ὁ κοῦφος φέρω , ὁ δέ βαρύς κάτω . ὅταν οὖν ὁ ψυχή κινέω κατά φύσις , οὐ καθεύδω · οὕτως γάρ ἔχω . ὅταν δέ στάζω καί οἷος κοπιάω , ὁ μέν νόος μεταβάλλω , καί ἄνω ὁ σωματώδης πρός ὁ κεφαλή ἔρχομαι ποιέω ὁ ὕπνος . δοκέω δέ ἄν ὁ ἀνάγνωσις κωλύω καθεύδω . εἰμί δέ οὐ διά ὁ νοέω ( ὁρίζω γάρ τότε μάλα ὁ ψυχή ) , ἀλλά διά ὁ μεταβάλλω ὁ ἀγρυπνία , ἐπεί καί νόησις ὁ τοιοῦτος ἄγρυπνος εἰμί , ἐν ὅς ζητέω ὁ ψυχή καί ἀπορέω , ἀλλά οὐ ἐν ὅς ἀεί θεωρέω · ἐκεῖνος μέν γάρ ἀοριστέω ποιέω , οὗτος δέ οὐ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 18.8
Διὰ τί ἐν τοῖς ἐριστικοῖς οὐκ ἔνεστιν ἀδολεσχία ; ἢ ὅτι συλλογισμός ἐστι φαινόμενος , ἐν ὀλίγοις δὲ ὁ συλλογισμός · καὶ ἐὰν μηκύνῃ , χρόνου γινομένου ὁ παραλογισμὸς δῆλος , καὶ ἔστιν ὃ ἔδωκεν ἀναλαβεῖν .
Lemmas: διά τίς ἐν ὁ ἐριστικός οὐ ἔνειμι ἀδολεσχία ; ἤ ὅτι συλλογισμός εἰμί φαίνω , ἐν ὀλίγος δέ ὁ συλλογισμός · καί ἐάν μηκύνω , χρόνος γίγνομαι ὁ παραλογισμός δῆλος , καί εἰμί ὅς δίδωμι ἀναλαμβάνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 18.9
Διὰ τί ποτε τῶν ἱστοριῶν ἥδιον ἀκούομεν τῶν περὶ ἓν συνεστηκυιῶν ἢ τῶν περὶ πολλὰ πεπραγματευμένων ; ἢ διότι τοῖς γνωριμωτέροις μᾶλλον προσέχομεν καὶ ἥδιον αὐτῶν ἀκούομεν · γνωριμώτερον δέ ἐστι τὸ ὡρισμένον τοῦ ἀορίστου . τὸ μὲν οὖν ἓν ὥρισται , τὰ δὲ πολλὰ τοῦ ἀπείρου μετέχει .
Lemmas: διά τίς ποτέ ὁ ἱστορίη ἡδύς ἀκούω ὁ περί εἷς συνίστημι ἤ ὁ περί πολύς πραγματεύομαι ; ἤ διότι ὁ γνώριμος μάλα προσέχω καί ἡδύς αὐτός ἀκούω · γνώριμος δέ εἰμί ὁ ὁρίζω ὁ ἀόριστος . ὁ μέν οὖν εἷς ὁρίζω , ὁ δέ πολύς ὁ ἄπειρος μετέχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 18.10
Διὰ τί ἡδόμεθα ἀκούοντες τὰ μήτε λίαν παλαιὰ μήτε κομιδῇ νέα ; ἢ διότι τοῖς μὲν πόρρω ἀφ’ ἡμῶν ἀπιστοῦμεν , ἐφ’ οἷς δὲ ἀπιστοῦμεν οὐχ ἡδόμεθα · τὰ δὲ ὥσπερ ἔτι αἰσθανόμεθα , καὶ περὶ τούτων ἀκούοντες οὐχ ἡδόμεθα .
Lemmas: διά τίς ἥδομαι ἀκούω ὁ μήτε λίαν παλαιός μήτε κομιδῇ νέος ; ἤ διότι ὁ μέν πρόσω ἀπό ἐγώ ἀπιστέω , ἐπί ὅς δέ ἀπιστέω οὐ ἥδομαι · ὁ δέ ὥσπερ ἔτι αἰσθάνομαι , καί περί οὗτος ἀκούω οὐ ἥδομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.1
Διὰ τί οἱ πονοῦντες καὶ οἱ ἀπολαύοντες αὐλοῦνται ; ἢ ἵνα οἱ μὲν ἧττον λυπῶνται , οἱ δὲ μᾶλλον χαίρωσιν .
Lemmas: διά τίς ὁ πονέω καί ὁ ἀπολαύω αὐλέω ; ἤ ἵνα ὁ μέν ἥσσων λυπέω , ὁ δέ μάλα χαίρω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.2
Διὰ τί πορρωτέρω ὁ αὐτὸς τῇ αὐτῇ φωνῇ γεγωνεῖ μετ’ ἄλλων ᾄδων καὶ βοῶν ἢ μόνος ; ἢ ὅτι τὸ ἀθρόως τι ποιεῖν ἢ θλίβειν ἢ ὠθεῖν οὐ τοσαυταπλάσιόν ἐστιν ὅσος ὁ ἀριθμός , ἀλλ’ ὥσπερ ἡ γραμμὴ ἡ δίπους οὐ διπλάσιον ἀλλὰ τετραπλάσιόν τι γράφει , οὕτως τὰ συντιθέμενα πλέον ἰσχύει κατὰ τὸν ἀριθμὸν ἢ ὅταν ᾖ διῃρημένα . ἀθρόων οὖν ὄντων μία γίνεται ἡ τῆς φωνῆς ἰσχὺς καὶ ἅμα ὠθεῖ τὸν ἀέρα , ὥστε πολλαπλάσιον προϊέναι · καὶ γὰρ ἡ ἐκ πάντων φωνὴ μιᾶς ἑκάστης πολλαπλάσιος .
Lemmas: διά τίς πρόσω ὁ αὐτός ὁ αὐτός φωνή γεγωνέω μετά ἄλλος ἀείδω καί βοῦς ἤ μόνος ; ἤ ὅτι ὁ ἀθρόος τις ποιέω ἤ θλίβω ἤ ὠθέω οὐ τοσαυταπλάσιος εἰμί ὅσος ὁ ἀριθμός , ἀλλά ὥσπερ ὁ γραμμή ὁ δίπους οὐ διπλάσιος ἀλλά τετραπλάσιος τις γράφω , οὕτως ὁ συντίθημι πολύς ἰσχύω κατά ὁ ἀριθμός ἤ ὅταν εἰμί διαιρέω . ἀθρόος οὖν εἰμί εἷς γίγνομαι ὁ ὁ φωνή ἰσχύς καί ἅμα ὠθέω ὁ ἀήρ , ὥστε πολλαπλάσιος προέρχομαι · καί γάρ ὁ ἐκ πᾶς φωνή εἷς ἕκαστος πολλαπλάσιος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.3
Διὰ τί τὴν παρυπάτην ᾄδοντες μάλιστα ἀπορρήγνυνται , οὐχ ἧττον ἢ τὴν νήτην καὶ τὰ ἄνω , μετὰ δὲ διαστάσεως πλείονος ; ἢ ὅτι χαλεπώτατα ταύτην ᾄδουσι , καὶ αὕτη ἀρχή ; τὸ δὲ χαλεπὸν διὰ τὴν ἐπίτασιν καὶ πίεσιν τῆς φωνῆς · ἐν τούτοις δὲ πόνος · πονοῦντα δὲ μᾶλλον διαφθείρεται .
Lemmas: διά τίς ὁ παρυπάτη ἀείδω μάλα ἀπορρήγνυμι , οὐ ἥσσων ἤ ὁ νήτη καί ὁ ἄνω , μετά δέ διάστασις πολύς ; ἤ ὅτι χαλεπός οὗτος ἀείδω , καί οὗτος ἀρχή ; ὁ δέ χαλεπός διά ὁ ἐπίτασις καί πίεσις ὁ φωνή · ἐν οὗτος δέ πόνος · πονέω δέ μάλα διαφθείρω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.4
Διὰ τί δὲ ταύτην χαλεπῶς , τὴν δὲ ὑπάτην ῥᾳδίως ; καίτοι δίεσις ἑκατέρας . ἢ ὅτι μετ’ ἀνέσεως ἡ ὑπάτη , καὶ ἅμα μετὰ τὴν σύντασιν ἐλαφρὸν τὸ ἄνω βάλλειν ; διὰ ταὐτὸ δὲ ἔοικεν καὶ τὰ πρὸς μίαν λεγόμενα πρὸς ταύτην ἢ παρανήτην . δεῖ γὰρ μετὰ συννοίας καὶ καταστάσεως οἰκειοτάτης τῷ ἤθει πρὸς τὴν βούλησιν . τοῦ δὲ δὴ μετὰ συμφωνίας τίς ἡ αἰτία ;
Lemmas: διά τίς δέ οὗτος χαλεπός , ὁ δέ ὑπάτη ῥᾴδιος ; καίτοι δίεσις ἑκάτερος . ἤ ὅτι μετά ἄνεσις ὁ ὑπάτη , καί ἅμα μετά ὁ σύντασις ἐλαφρός ὁ ἄνω βάλλω ; διά αὐτός δέ ἔοικα καί ὁ πρός εἷς λέγω πρός οὗτος ἤ παρανήτη . δέω γάρ μετά σύννοια καί κατάστασις οἰκεῖος ὁ ἦθος πρός ὁ βούλησις . ὁ δέ δή μετά συμφωνία τίς ὁ αἰτία ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.5
Διὰ τί ἥδιον ἀκούουσιν ᾀδόντων ὅσα ἂν προεπιστάμενοι τυγχάνωσι τῶν μελῶν , ἢ ὧν μὴ ἐπίστανται ; πότερον ὅτι μᾶλλον δῆλος ὁ τυγχάνων ὥσπερ σκοποῦ , ὅταν γνωρίζωσι τὸ ᾀδόμενον ; τοῦτο δὲ ἡδὺ θεωρεῖν . ἢ ὅτι ἡδὺ τὸ μανθάνειν ; τούτου δὲ αἴτιον ὅτι τὸ μὲν λαμβάνειν τὴν ἐπιστήμην , τὸ δὲ χρῆσθαι καὶ ἀναγνωρίζειν ἐστίν . ἔτι καὶ τὸ σύνηθες ἡδὺ μᾶλλον τοῦ ἀσυνήθους .
Lemmas: διά τίς ἡδύς ἀκούω ἀείδω ὅσος ἄν προεφίστημι τυγχάνω ὁ μέλος , ἤ ὅς μή ἐπίσταμαι ; πότερος ὅτι μάλα δῆλος ὁ τυγχάνω ὥσπερ σκοπός , ὅταν γνωρίζω ὁ ἀείδω ; οὗτος δέ ἡδύς θεωρέω . ἤ ὅτι ἡδύς ὁ μανθάνω ; οὗτος δέ αἴτιος ὅτι ὁ μέν λαμβάνω ὁ ἐπιστήμη , ὁ δέ χράω καί ἀναγνωρίζω εἰμί . ἔτι καί ὁ συνήθης ἡδύς μάλα ὁ ἀσυνήθης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.6
Διὰ τί ἡ παρακαταλογὴ ἐν ταῖς ᾠδαῖς τραγικόν ; ἢ διὰ τὴν ἀνωμαλίαν ; παθητικὸν γὰρ τὸ ἀνωμαλὲς καὶ ἐν μεγέθει τύχης ἢ λύπης . τὸ δὲ ὁμαλὲς ἔλαττον γοῶδες .
Lemmas: διά τίς ὁ παρακαταλογή ἐν ὁ ἀοιδή τραγικός ; ἤ διά ὁ ἀνωμαλία ; παθητικός γάρ ὁ ἀνωμαλής καί ἐν μέγεθος τύχη ἤ λύπη . ὁ δέ ὁμαλής ἐλαχύς γοώδης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.7
Διὰ τί οἱ ἀρχαῖοι ἑπταχόρδους ποιοῦντες ἁρμονίας τὴν ὑπάτην , ἀλλ’ οὐ τὴν νήτην κατέλιπον ; πότερον τοῦτο ψεῦδος ( ἀμφοτέρας γὰρ κατέλιπον , τὴν δὲ τρίτην ἐξῄρουν ) ἢ οὔ ; ἀλλ’ ὅτι ἡ βαρυτέρα ἰσχύει τὸν τῆς ὀξυτέρας φθόγγον , ὥστε μᾶλλον ἡ ὑπάτη ἀπεδίδου τὸ ἀντίφωνον ἢ ἡ νήτη , ἐπεὶ τὸ ὀξὺ δυνάμεως 〈 σημεῖον 〉 μᾶλλον , τὸ δὲ βαρὺ ῥᾷον φθέγξασθαι .
Lemmas: διά τίς ὁ ἀρχαῖος ἑπτάχορδος ποιέω ἁρμονία ὁ ὑπάτη , ἀλλά οὐ ὁ νήτη καταλείπω ; πότερος οὗτος ψεῦδος ( ἀμφότερος γάρ καταλείπω , ὁ δέ τρίτος ἐξαιρέω ) ἤ οὐ ; ἀλλά ὅτι ὁ βαρύς ἰσχύω ὁ ὁ ὀξύς φθόγγος , ὥστε μάλα ὁ ὑπάτη ἀποδίδωμι ὁ ἀντίφωνος ἤ ὁ νήτη , ἐπεί ὁ ὀξύς δύναμις 〈 σημεῖον 〉 μάλα , ὁ δέ βαρύς ῥᾴδιος φθέγγομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.8
Διὰ τί ἡ βαρεῖα τὸν τῆς ὀξείας ἰσχύει φθόγγον ; ἢ ὅτι μεῖζον τὸ βαρύ ; τῇ γὰρ ἀμβλείᾳ ἔοικεν , τὸ δὲ 〈 ὀξὺ 〉 τῇ ὀξείᾳ γωνίᾳ .
Lemmas: διά τίς ὁ βαρύς ὁ ὁ ὀξύς ἰσχύω φθόγγος ; ἤ ὅτι μέγας ὁ βαρύς ; ὁ γάρ ἀμβλύς ἔοικα , ὁ δέ 〈 ὀξύς 〉 ὁ ὀξύς γωνία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.9
Διὰ τί ἥδιον τῆς μονῳδίας ἀκούομεν , ἐάν τις πρὸς αὐλὸν ἢ λύραν ᾄδῃ ; καίτοι πρὸς χορδὰς καὶ τὸ αὐτὸ μέλος ᾄδουσιν ἀμφοτέρως · εἰ γὰρ ἔτι μᾶλλον τὸ αὐτό , πλέον ἔδει πρὸς πολλοὺς αὐλητάς , καὶ ἔτι ἥδιον εἶναι . ἢ ὅτι τυγχάνων δῆλος τοῦ σκοποῦ μᾶλλον , ὅταν πρὸς αὐλὸν ἢ λύραν ; τὸ δὲ πρὸς πολλοὺς αὐλητὰς ἢ λύρας πολλὰς οὐχ ἥδιον , ὅτι ἀφανίζει τὴν ᾠδήν .
Lemmas: διά τίς ἡδύς ὁ μονῳδία ἀκούω , ἐάν τις πρός αὐλός ἤ λύρα ἀείδω ; καίτοι πρός χορδή καί ὁ αὐτός μέλος ἀείδω ἀμφοτέρως · εἰ γάρ ἔτι μάλα ὁ αὐτός , πολύς δέω πρός πολύς αὐλητής , καί ἔτι ἡδύς εἰμί . ἤ ὅτι τυγχάνω δῆλος ὁ σκοπός μάλα , ὅταν πρός αὐλός ἤ λύρα ; ὁ δέ πρός πολύς αὐλητής ἤ λύρα πολύς οὐ ἡδύς , ὅτι ἀφανίζω ὁ ἀοιδή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.10
Διὰ τί , εἰ ἡδίων ἡ ἀνθρώπου φωνὴ ἡ ἄνευ λόγου ᾄδοντος , οὐχ ἡδίων ἐστὶν οἷον τερετιζόντων , ἀλλ’ αὐλὸς ἢ λύρα ; ἢ οὐδ’ ἐκεῖ , ἐὰν μὴ μιμῆται , ὁμοίως ἡδύ ; οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ ἔργον αὐτό . ἡ μὲν γὰρ φωνὴ ἡδίων ἡ τοῦ ἀνθρώπου , κρουστικὰ δὲ μᾶλλον τὰ ὄργανα τοῦ στόματος . διὸ ἥδιον ἀκούειν ἢ τερετίζειν .
Lemmas: διά τίς , εἰ ἡδύς ὁ ἄνθρωπος φωνή ὁ ἄνευ λόγος ἀείδω , οὐ ἡδύς εἰμί οἷος τερετίζω , ἀλλά αὐλός ἤ λύρα ; ἤ οὐδέ ἐκεῖ , ἐάν μή μιμέομαι , ὅμοιος ἡδύς ; οὐ μήν ἀλλά καί διά ὁ ἔργον αὐτός . ὁ μέν γάρ φωνή ἡδύς ὁ ὁ ἄνθρωπος , κρουστικός δέ μάλα ὁ ὄργανον ὁ στόμα . διό ἡδύς ἀκούω ἤ τερετίζω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.11
Διὰ τί ἡ ἀπηχοῦσα ὀξυτέρα ; ἢ ὅτι ἔλλατον , ἀσθενεστέρα γινομένη ;
Lemmas: διά τίς ὁ ἀπηχέω ὀξύς ; ἤ ὅτι ἔλλερος , ἀσθενής γίγνομαι ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.12
Διὰ τί τῶν χορδῶν ἡ βαρυτέρα ἀεὶ τὸ μέλος λαμβάνει ; ἂν γὰρ δέηται ᾆσαι τὴν παραμέσην σὺν ψιλῇ τῇ μέσῃ , γίνεται τὸ μέσον οὐθὲν ἧττον · ἐὰν δὲ τὴν μέσην , δέον ἄμφω , ψιλὰ οὐ γίνεται . ἢ ὅτι τὸ βαρὺ μέγα ἐστίν , ὥστε κρατερόν ; καὶ ἔνεστιν ἐν τῷ μεγάλῳ τὸ μικρόν · καὶ τῇ διαλήψει δύο νῆται ἐν τῇ ὑπάτῃ γίνονται .
Lemmas: διά τίς ὁ χορδή ὁ βαρύς ἀεί ὁ μέλος λαμβάνω ; ἐάν γάρ δέω ἀείδω ὁ παραμέση σύν ψιλός ὁ μέσος , γίγνομαι ὁ μέσος οὐδείς ἥσσων · ἐάν δέ ὁ μέσος , δέω ἄμφω , ψιλός οὐ γίγνομαι . ἤ ὅτι ὁ βαρύς μέγας εἰμί , ὥστε κρατερός ; καί ἔνειμι ἐν ὁ μέγας ὁ μικρός · καί ὁ διάληψις δύο νήτη ἐν ὁ ὕπατος γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.13
Διὰ τί ἐν τῇ διὰ πασῶν τοῦ μὲν ὀξέος ἀντίφωνον γίνεται τὸ βαρύ , τούτου δὲ τὸ ὀξὺ οὔ ; ἢ ὅτι μάλιστα μὲν ἐν ἀμφοῖν ἐστὶν τὸ ἀμφοῖν μέλος , εἰ δὲ μή , ἐν τῷ βαρεῖ · μεῖζον γάρ .
Lemmas: διά τίς ἐν ὁ διά πᾶς ὁ μέν ὀξύς ἀντίφωνος γίγνομαι ὁ βαρύς , οὗτος δέ ὁ ὀξύς οὐ ; ἤ ὅτι μάλα μέν ἐν ἄμφω εἰμί ὁ ἄμφω μέλος , εἰ δέ μή , ἐν ὁ βαρύς · μέγας γάρ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.14
Διὰ τί λανθάνει τὸ διὰ πασῶν , καὶ δοκεῖ ὁμόφωνον εἶναι , οἷον ἐν τῷ φοινικίῳ καὶ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ; τὰ γὰρ ἐν τοῖς ὀξέσιν ὄντα οὐχ ὁμόφωνα , ἀλλ’ ἀνάλογον ἀλλήλοις διὰ πασῶν . ἢ ὅτι ὥσπερ ὁ αὐτὸς εἶναι δοκεῖ φθόγγος , διὰ τὸ ἀνάλογον ἰσότης ἐπὶ φθόγγων ; τὸ δὲ ἴσον τοῦ ἑνός . ταὐτὸ δὲ τοῦτο καὶ ἐν ταῖς σύριγξιν ἐξαπατῶνται .
Lemmas: διά τίς λανθάνω ὁ διά πᾶς , καί δοκέω ὁμόφωνος εἰμί , οἷος ἐν ὁ φοινίκιον καί ἐν ὁ ἄνθρωπος ; ὁ γάρ ἐν ὁ ὀξύς εἰμί οὐ ὁμόφωνος , ἀλλά ἀνάλογος ἀλλήλων διά πᾶς . ἤ ὅτι ὥσπερ ὁ αὐτός εἰμί δοκέω φθόγγος , διά ὁ ἀνάλογος ἰσότης ἐπί φθόγγος ; ὁ δέ ἴσος ὁ εἷς . αὐτός δέ οὗτος καί ἐν ὁ σῦριγξ ἐξαπατάω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 19.15
Διὰ τί οἱ μὲν νόμοι οὐκ ἐν ἀντιστρόφοις ἐποιοῦντο , αἱ δὲ ἄλλαι ᾠδαὶ αἱ χορικαί ; ἢ ὅτι οἱ μὲν νόμοι ἀγωνιστῶν ἦσαν , ὧν ἤδη μιμεῖσθαι δυναμένων καὶ διατείνεσθαι ἡ ᾠδὴ ἐγίνετο μακρὰ καὶ πολυειδής ; καθάπερ οὖν καὶ τὰ ῥήματα , καὶ τὰ μέλη τῇ μιμήσει ἠκολούθει ἀεὶ ἕτερα γινόμενα . μᾶλλον γὰρ τῷ μέλει ἀνάγκη μιμεῖσθαι ἢ τοῖς ῥήμασιν . διὸ καὶ οἱ διθύραμβοι , ἐπειδὴ μιμητικοὶ ἐγένοντο , οὐκέτι ἔχουσιν ἀντιστρόφους , πρότερον δὲ εἶχον . αἴτιον δὲ ὅτι τὸ παλαιὸν οἱ ἐλεύθεροι ἐχόρευον αὐτοί · πολλοὺς οὖν ἀγωνιστικῶς ᾄδειν χαλεπὸν ἦν , ὥστε ἐναρμόνια μέλη ἐνῇδον . μεταβάλλειν γὰρ πολλὰς μεταβολὰς τῷ ἑνὶ ῥᾷον ἢ τοῖς πολλοῖς , καὶ τῷ ἀγωνιστῇ ἢ τοῖς τὸ ἦθος φυλάττουσιν . διὸ ἁπλούστερα ἐποίουν αὐτοῖς τὰ μέλη . ἡ δὲ ἀντίστροφος ἁπλοῦν · ἀριθμὸς γάρ ἐστι καὶ ἑνὶ μετρεῖται . τὸ δ’ αὐτὸ αἴτιον καὶ διότι τὰ μὲν ἀπὸ τῆς σκηνῆς οὐκ ἀντίστροφα , τὰ δὲ τοῦ χοροῦ ἀντίστροφα · ὁ μὲν γὰρ ὑποκριτὴς ἀγωνιστὴς καὶ μιμητής , ὁ δὲ χορὸς ἧττον μιμεῖται .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν νόμος οὐ ἐν ἀντίστροφος ποιέω , ὁ δέ ἄλλος ἀοιδή ὁ χορικός ; ἤ ὅτι ὁ μέν νόμος ἀγωνιστής εἰμί , ὅς ἤδη μιμέομαι δύναμαι καί διατείνω ὁ ἀοιδή γίγνομαι μακρός καί πολυειδής ; καθά οὖν καί ὁ ῥῆμα , καί ὁ μέλος ὁ μίμησις ἀκολουθέω ἀεί ἕτερος γίγνομαι . μάλα γάρ ὁ μέλος ἀνάγκη μιμέομαι ἤ ὁ ῥῆμα . διό καί ὁ διθύραμβος , ἐπειδή μιμητικός γίγνομαι , οὐκέτι ἔχω ἀντίστροφος , πρότερος δέ ἔχω . αἴτιος δέ ὅτι ὁ παλαιός ὁ ἐλεύθερος χορεύω αὐτός · πολύς οὖν ἀγωνιστικός ἀείδω χαλεπός εἰμί , ὥστε ἐναρμόνιος μέλος ἐναείδω . μεταβάλλω γάρ πολύς μεταβολή ὁ εἷς ῥᾴδιος ἤ ὁ πολύς , καί ὁ ἀγωνιστής ἤ ὁ ὁ ἦθος φυλάσσω . διό ἁπλόος ποιέω αὐτός ὁ μέλος . ὁ δέ ἀντίστροφος ἁπλόος · ἀριθμός γάρ εἰμί καί εἷς μετρέω . ὁ δέ αὐτός αἴτιος καί διότι ὁ μέν ἀπό ὁ σκηνή οὐ ἀντίστροφος , ὁ δέ ὁ χορός ἀντίστροφος · ὁ μέν γάρ ὑποκριτής ἀγωνιστής καί μιμητής , ὁ δέ χορός ἥσσων μιμέομαι .