aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 25.8
Διὰ τί , ὅταν διαχυθῇ τὸ ὑγρὸν εἰς ἀσκούς , οὐ μόνον τὸ ὑγρὸν δέχεται ὁ πίθος μετὰ τῶν ἀσκῶν , ἀλλὰ καὶ ἄλλο προσλαμβάνει ; ἢ ὅτι ἐν τῷ ὑγρῷ ἐνυπάρχει ὁ ἀήρ ; οὗτος οὖν ὅταν μὲν ἐν τῷ πίθῳ ἐνῇ , οὐ δύναται ἐκκρίνεσθαι διὰ τὸ μέγεθος τοῦ πίθου · ἐκ γὰρ τοῦ μείζονος χαλεπώτερον ἐκθλῖψαι ὁτιοῦν καὶ ὑγρὸν καὶ πνεῦμα , ὥσπερ καὶ ἐκ τῶν σπόγγων . ὅταν δὲ μερίζηται εἰς μικρά , ἐκθλίβεται ἐκ τοῦ ἀσκοῦ μετὰ τοῦ ἐνόντος , ὥσθ’ ἡ τοῦ ἀέρος χώρα κενὴ γίνεται . διὸ καὶ τοὺς ἀσκοὺς καὶ ἔτι ἄλλο ὑγρὸν δέχεται ὁ πίθος . καὶ μᾶλλον ἐπὶ τοῦ οἴνου τοῦτο γίνεται , ὅτι πλείων ἀὴρ ἐν τῷ οἴνῳ ἔνεστιν ἢ ἐν τῷ ὕδατι . ὅμοιον δὲ τούτῳ καὶ τὸ ταὐτὸ ἀγγεῖον τήν τε κονίαν καὶ τὸ ὕδωρ χωρεῖν ἅμα . ὅσον ἑκάτερον χωρὶς ἐγχεόμενον . ἔοικεν γὰρ πολλὰ εἶναι τὰ διάκενα τῆς τέφρας . ἅτε οὖν λεπτότερον τὸ ὕδωρ διαδύνει μᾶλλον καὶ συσσάττει ἤδη , ὥστε πυκνοῦσθαι , καὶ διὰ τὸ παρ’ ἕκαστον τῶν μερῶν εἶναι τὴν σάξιν ( μᾶλλον γὰρ σάττεται κατὰ μικρὸν σαττόμενον ἅπαν ἢ ἀθρόον ) , τούτου δὲ γινομένου ὑποκαταβαίνειν τὴν κονίαν · ἅμα δὲ καὶ ἡ τέφρα εἰς αὑτὴν δέχεται τὸ ὑγρὸν διὰ τὸ ἔχειν κοιλίας . ἡ δὲ βαλλομένη τέφρα εἰς τὸ ὕδωρ θερμὴ οὖσα τέμνει αὐτὸ καὶ ἐξαεροῖ . καὶ πρότερον δὲ ὕδατος ἐγχυθέντος καὶ ὕστερον κονίας ἐμπιπτούσης τὸ αὐτὸ γίνεται , ὥστε καὶ τὸ ὕδωρ ἔχοι ἂν κοιλίας καὶ διάκενα αὐτὸ ἐν αὑτῷ . ἢ οὐ τὸ ὕδωρ τὸ δεχόμενον τὴν κονίαν , ἀλλ’ ἡ κονία τὸ ὕδωρ ; τὸ γὰρ λεπτομερέστερον εἰκὸς εἶναι τὸ εἰσιόν . ἔτι καὶ ἐκ τῆς πείρας δῆλον . ὅταν γὰρ ἐπιπάττηται ἡ τέφρα , καθ’ ὃν ἂν τόπον ἐπιπάττηται , εἰς τοῦτον συρρεῖ τὸ ἄλλο ὕδωρ · ἔδει δὲ τὸ ἐναντίον , εἴπερ ἦν τὸ ὕδωρ τὸ δεχόμενον . ἢ οὐ συμβαίνει τοῦτο , ἐὰν πρότερον ἐγχυθῇ τὸ ὕδωρ καὶ σφόδρα διαμεστώσῃ · ἀλλ’ ἐὰν ὁτιοῦν ἐπιβληθῇ , ὑπερχεῖται . ἐὰν δ’ ἅπαξ ὑπερχυθῇ καὶ ἐπιπέσῃ ἡ τέφρα , ἤδη συμβαίνει · ἡ γὰρ τέφρα ἦν δεχομένη . ταὐτὸ δὲ τοῦτο καὶ ὅτι οἱ βόθυνοι τὴν ἐκβληθεῖσαν ἐξ αὐτῶν γῆν οὐ δέχονται · ἔοικεν γὰρ δὴ ἀήρ τις προκαταλαμβάνων τὸν τόπον καὶ διὰ τοῦτο μὴ δέχεσθαι .
Lemmas: διά τίς , ὅταν διαχέω ὁ ὑγρός εἰς ἀσκός , οὐ μόνος ὁ ὑγρός δέχομαι ὁ πίθος μετά ὁ ἀσκός , ἀλλά καί ἄλλος προσλαμβάνω ; ἤ ὅτι ἐν ὁ ὑγρός ἐν-ὑπάρχω ὁ ἀήρ ; οὗτος οὖν ὅταν μέν ἐν ὁ πίθος ἔνειμι , οὐ δύναμαι ἐκκρίνω διά ὁ μέγεθος ὁ πίθος · ἐκ γάρ ὁ μέγας χαλεπός ἐκθλίβω ὁστισοῦν καί ὑγρός καί πνεῦμα , ὥσπερ καί ἐκ ὁ σπόγγος . ὅταν δέ μερίζω εἰς μικρός , ἐκθλίβω ἐκ ὁ ἀσκός μετά ὁ ἔνειμι , ὥστε ὁ ὁ ἀήρ χώρα κενός γίγνομαι . διό καί ὁ ἀσκός καί ἔτι ἄλλος ὑγρός δέχομαι ὁ πίθος . καί μάλα ἐπί ὁ οἶνος οὗτος γίγνομαι , ὅτι πολύς ἀήρ ἐν ὁ οἶνος ἔνειμι ἤ ἐν ὁ ὕδωρ . ὅμοιος δέ οὗτος καί ὁ αὐτός ἀγγεῖον ὁ τε κονία καί ὁ ὕδωρ χωρέω ἅμα . ὅσος ἑκάτερος χωρίς ἐγχέω . ἔοικα γάρ πολύς εἰμί ὁ διάκενος ὁ τέφρα . ἅτε οὖν λεπτός ὁ ὕδωρ διαδύνω μάλα καί συσάσσω ἤδη , ὥστε πυκνόω , καί διά ὁ παρά ἕκαστος ὁ μέρος εἰμί ὁ σάξις ( μάλα γάρ σάττω κατά μικρός σάττω ἅπας ἤ ἀθρόος ) , οὗτος δέ γίγνομαι ὑποκαταβαίνω ὁ κονία · ἅμα δέ καί ὁ τέφρα εἰς ἑαυτοῦ δέχομαι ὁ ὑγρός διά ὁ ἔχω κοιλία . ὁ δέ βάλλω τέφρα εἰς ὁ ὕδωρ θερμός εἰμί τέμνω αὐτός καί ἐξαερόω . καί πρότερος δέ ὕδωρ ἐγχύνω καί ὕστερον κονία ἐμπίπτω ὁ αὐτός γίγνομαι , ὥστε καί ὁ ὕδωρ ἔχω ἄν κοιλία καί διάκενος αὐτός ἐν ἑαυτοῦ . ἤ οὐ ὁ ὕδωρ ὁ δέχομαι ὁ κονία , ἀλλά ὁ κονία ὁ ὕδωρ ; ὁ γάρ λεπτομερής ἔοικα εἰμί ὁ εἴσειμι . ἔτι καί ἐκ ὁ πεῖρα δῆλος . ὅταν γάρ ἐπιπάσσω ὁ τέφρα , κατά ὅς ἄν τόπος ἐπιπάσσω , εἰς οὗτος συρρέω ὁ ἄλλος ὕδωρ · δέω δέ ὁ ἐναντίος , εἴπερ εἰμί ὁ ὕδωρ ὁ δέχομαι . ἤ οὐ συμβαίνω οὗτος , ἐάν πρότερος ἐγχύνω ὁ ὕδωρ καί σφόδρα διαμεστόω · ἀλλά ἐάν ὁστισοῦν ἐπιβάλλω , ὑπερχέω . ἐάν δέ ἅπαξ ὑπερχέω καί ἐπιπίπτω ὁ τέφρα , ἤδη συμβαίνω · ὁ γάρ τέφρα εἰμί δέχομαι . αὐτός δέ οὗτος καί ὅτι ὁ βόθυνος ὁ ἐκβάλλω ἐκ αὐτός γῆ οὐ δέχομαι · ἔοικα γάρ δή ἀήρ τις προκαταλαμβάνω ὁ τόπος καί διά οὗτος μή δέχομαι .