ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.6
Διὰ τί τὰ τραγήματα ἐδεστέον ; ἢ ἕνεκα τοῦ πιεῖν ἱκανόν ; οὐ γὰρ μόνον ποτέον τῆς δίψης χάριν τῆς ἐπὶ τοῖς σιτίοις , ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸ σιτίον .
Lemmas: διά τίς ὁ τράγημα ἐσθίω ; ἤ ἕνεκα ὁ πίνω ἱκανός ; οὐ γάρ μόνος πίνω ὁ δίψα χάριν ὁ ἐπί ὁ σιτίον , ἀλλά καί μετά ὁ σιτίον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.7
Διὰ τί τὰ ὀπτὰ κάρυα ψυχθέντα χείρω γίνεται , καὶ ὁ ἄρτος δὲ καὶ ὁ βάλανος καὶ πολλὰ τῶν τοιούτων , θερμανθέντα δὲ πάλιν βελτίω ; ἢ διότι ψυχθέντος μὲν πέπηγεν ὁ χυμός , ἀναχλιανθέντος δὲ πάλιν χεῖται ; ἡ δὲ ἡδονὴ γίνεται διὰ τὸν χυμόν .
Lemmas: διά τίς ὁ ὀπτός κάρυον ψύχω κακός γίγνομαι , καί ὁ ἄρτος δέ καί ὁ βάλανος καί πολύς ὁ τοιοῦτος , θερμαίνω δέ πάλιν ἀγαθός ; ἤ διότι ψύχω μέν πήγνυμι ὁ χυμός , ἀναχλιαίνω δέ πάλιν χέω ; ὁ δέ ἡδονή γίγνομαι διά ὁ χυμός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.8
Διὰ τί ἐπὶ τῇ ἀπολαύσει τῆς ὀπώρας , οἷον σύκων καὶ τῶν τοιούτων , ἢ οἶνον ἄκρατον δεῖ ἐπιπίνειν ἢ ὕδωρ ; ταῦτα δὲ ἐναντία . ἢ ὅτι ἡ ὀπώρα καὶ θερμή ἐστι καὶ ὑγρὰ διὰ τὴν γένεσιν ; ἔχει γὰρ πολὺ πῦρ καὶ ὑγρότητα , ὥστε διὰ μὲν τὸ πῦρ οἷον ζέσιν ποιεῖ ὁ χυμὸς εἴσω , ὅπερ ἔξω τὸ γλεῦκος ποιεῖ . ἧττον δὲ ἔχει δύναμιν καὶ τὰ ἄλλα τὰ ἀκρόδρυα . τὸ δὲ τῆς ὑγρότητος πλῆθος ἀπεψίαν ποιεῖ . τὸ μὲν οὖν ὕδωρ διὰ τὴν ψυχρότητα σβεννύει τὴν ζέσιν , ὁ δὲ οἶνος διὰ τὴν θερμότητα ὡς ἐπὶ τὸ πολύ · ὥσπερ γὰρ πῦρ ἐνίοτε πυρός , ἐὰν ᾖ ἔλαττον , ἀφαιρεῖται τὴν ἰσχύν . μᾶλλον δὲ τῇ θερμότητι πεπτικός ἐστι τῆς ὑγρότητος , καὶ διὰ βάρος κατακρατεῖ τῶν τῆς ζέσεως ἐπιπολασμῶν .
Lemmas: διά τίς ἐπί ὁ ἀπόλαυσις ὁ ὀπώρα , οἷος σῦκον καί ὁ τοιοῦτος , ἤ οἶνος ἄκρατος δέω ἐπιπίνω ἤ ὕδωρ ; οὗτος δέ ἐναντίος . ἤ ὅτι ὁ ὀπώρα καί θερμός εἰμί καί ὑγρός διά ὁ γένεσις ; ἔχω γάρ πολύς πῦρ καί ὑγρότης , ὥστε διά μέν ὁ πῦρ οἷος ζέσις ποιέω ὁ χυμός εἴσω , ὅς ἔξω ὁ γλεῦκος ποιέω . ἥσσων δέ ἔχω δύναμις καί ὁ ἄλλος ὁ ἀκρόδρυα . ὁ δέ ὁ ὑγρότης πλῆθος ἀπεψία ποιέω . ὁ μέν οὖν ὕδωρ διά ὁ ψυχρότης σβέννυμι ὁ ζέσις , ὁ δέ οἶνος διά ὁ θερμότης ὡς ἐπί ὁ πολύς · ὥσπερ γάρ πῦρ ἐνίοτε πῦρ , ἐάν εἰμί ἐλαχύς , ἀφαιρέω ὁ ἰσχύς . μάλα δέ ὁ θερμότης πεπτικός εἰμί ὁ ὑγρότης , καί διά βάρος κατακρατέω ὁ ὁ ζέσις επιπολασμός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.9
Διὰ τί τῶν ἰσχάδων γλυκύταται αἱ δίχα ἐσχισμέναι , οὔτε δὲ αἱ πολυσχιδεῖς οὔτε αἱ ἀσχιδεῖς ; ἢ διότι ἐκ μὲν τῶν πολυσχιδῶν διαπέπνευκεν καὶ ἐξίκμακεν μετὰ τοῦ ὑγροῦ τὸ πλεῖστον τοῦ γλυκέος , ἐν δὲ ταῖς μεμυκυίαις πλεῖον τὸ ὑδατῶδές ἐστι διὰ τὸ μὴ ἠτμικέναι . αἱ δὲ ἐσχισμέναι μέν , μὴ εἰς πολλὰ δέ , ἀμφοτέρων τούτων ἐκτός εἰσι τῶν παθημάτων .
Lemmas: διά τίς ὁ ἰσχάς γλυκύς ὁ δίχα σχίζω , οὔτε δέ ὁ πολύσχιστος οὔτε ὁ ἀσχιδής ; ἤ διότι ἐκ μέν ὁ πολύσχιστος διαπνέω καί ἐξικμάζω μετά ὁ ὑγρός ὁ πολύς ὁ γλυκύς , ἐν δέ ὁ μύω πλέως ὁ ὑδατώδης εἰμί διά ὁ μή ἀτμίζω . ὁ δέ σχίζω μέν , μή εἰς πολύς δέ , ἀμφότερος οὗτος ἐκτός εἰμί ὁ πάθημα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.10
Διὰ τί ταῖς καμίνοις ψυχόμενα τὰ σῦκα σκληρότερα γίνεται , ἐὰν ψυχθῇ ἐν τῇ καμίνῳ , ἢ ἂν ἐξαιρεθέντα . ψυχθῇ ; ἢ ὅτι ἐν μὲν τῇ καμίνῳ ἐξατμίζει πᾶν τὸ ὑγρὸν ὑπὸ τοῦ θερμοῦ , ἔξω δὲ περιεστηκὼς ὁ ἀὴρ ψύχων κωλύει τὸ ὑγρὸν ἐξιέναι καὶ συνίστασθαι ; μᾶλλον γὰρ ἐξατμίζει . ἔστι δὲ τὰ μὲν ξηρὰ σκληρά , τὰ δὲ ὑγρὰ μαλακά .
Lemmas: διά τίς ὁ κάμινος ψύχω ὁ σῦκον σκληρός γίγνομαι , ἐάν ψύχω ἐν ὁ κάμινος , ἤ ἐάν ἐξαιρέω . ψύχω ; ἤ ὅτι ἐν μέν ὁ κάμινος ἐξατμίζω πᾶς ὁ ὑγρός ὑπό ὁ θερμός , ἔξω δέ περιίστημι ὁ ἀήρ ψύχω κωλύω ὁ ὑγρός ἐξέρχομαι καί συνίστημι ; μάλα γάρ ἐξατμίζω . εἰμί δέ ὁ μέν ξηρός σκληρός , ὁ δέ ὑγρός μαλακός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.11
Διὰ τί παρὰ τὰ στρυφνὰ ὁ οἶνος καὶ τὸ ὕδωρ φαίνεται γλυκύτερα , οἷον ἐάν τις βαλάνους ἢ μύρτα ἤ τι τῶν τοιούτων διατράγῃ ; ἢ εἰκότως , καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ; πᾶν γὰρ τὸ αὐτὸ παρὰ τὸ ἐναντίον μᾶλλον φαίνεται , οἱ δὲ τῶν ἐναντίων χυμοὶ ἀντικείμενοί πώς εἰσιν . ἢ ὅτι , καθάπερ ἐπὶ τῶν βαπτομένων , ὑπὸ τῶν στρυφνῶν ἡ γλῶττα προδιεργάζεται καὶ τοὺς πόρους ἀνοίγεται , ὥστε μᾶλλον διιέναι τὸ γλυκύ ; καὶ γὰρ τὰ βαπτόμενα τούτου ἕνεκεν προβρέχουσιν ἐν τοῖς στρυφνοῖς , τῷ διεργασθὲν μᾶλλον δέχεσθαι τὴν βαφήν .
Lemmas: διά τίς παρά ὁ στρυφνός ὁ οἶνος καί ὁ ὕδωρ φαίνω γλυκύς , οἷος ἐάν τις βάλανος ἤ μύρτον ἤ τις ὁ τοιοῦτος διατρώγω ; ἤ ἔοικα , καθά καί ἐπί ὁ ἄλλος ; πᾶς γάρ ὁ αὐτός παρά ὁ ἐναντίος μάλα φαίνω , ὁ δέ ὁ ἐναντίος χυμός ἀντίκειμαι πως εἰμί . ἤ ὅτι , καθά ἐπί ὁ βάπτω , ὑπό ὁ στρυφνός ὁ γλῶσσα προδιεργάζομαι καί ὁ πόρος ἀνοίγνυμι , ὥστε μάλα διΐημι ὁ γλυκύς ; καί γάρ ὁ βάπτω οὗτος ἕνεκα προβρέχω ἐν ὁ στρυφνός , ὁ διεργάζομαι μάλα δέχομαι ὁ βαφή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.12
Διὰ τί τὰ γλυκέα ἧττον δοκεῖ γλυκέα εἶναι θερμὰ ὄντα ἢ ὅταν ψυχθῇ ; πότερον ὅτι ἅμα δύο αἰσθήσεις γίνονται ἀμφοῖν , ὥστε ἡ τοῦ θερμοῦ ἐκκρούει τὴν ἑτέραν ; ἢ ὅτι καὶ τὸ γλεῦκος θερμόν · ὥσπερ οὖν πῦρ γίνεται ἐπὶ πῦρ . κωλύει οὖν ἡ θερμότης . ἢ ὅτι τὸ πῦρ ἀφαιρεῖται τὰς δυνάμεις ἁπάντων διὰ τὸ κινητικὸν εἶναι . ἐγγυτέρω οὖν τοῦ μεταβάλλειν ἐστὶ θερμὰ ὄντα , ἀποψυχθέντα δὲ ἕστηκεν .
Lemmas: διά τίς ὁ γλυκύς ἥσσων δοκέω γλυκύς εἰμί θερμός εἰμί ἤ ὅταν ψύχω ; πότερος ὅτι ἅμα δύο αἴσθησις γίγνομαι ἄμφω , ὥστε ὁ ὁ θερμός ἐκκρούω ὁ ἕτερος ; ἤ ὅτι καί ὁ γλεῦκος θερμός · ὥσπερ οὖν πῦρ γίγνομαι ἐπί πῦρ . κωλύω οὖν ὁ θερμότης . ἤ ὅτι ὁ πῦρ ἀφαιρέω ὁ δύναμις ἅπας διά ὁ κινητικός εἰμί . ἐγγύς οὖν ὁ μεταβάλλω εἰμί θερμός εἰμί , ἀποψύχω δέ ἵστημι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.13
Διὰ τί ποτε τὰ ἄχυρα τὰ μὲν σκληρὰ πέττει , τὰ δὲ πεπεμμένα οὐ σήπει ; ἢ ὅτι τὰ ἄχυρα θερμόν τε καὶ ὁλκόν ἐστιν ; τῇ μὲν οὖν θερμότητι πέττει , τῷ δὲ ὁλκὸν εἶναι τὸν ἰχῶρα τὸν σηπόμενον δέχεται · διὸ οὐ σήπει .
Lemmas: διά τίς ποτέ ὁ ἄχυρον ὁ μέν σκληρός πέσσω , ὁ δέ πέμπω οὐ σήπω ; ἤ ὅτι ὁ ἄχυρον θερμός τε καί ὁλκός εἰμί ; ὁ μέν οὖν θερμότης πέσσω , ὁ δέ ὁλκός εἰμί ὁ ἰχώρ ὁ σήπω δέχομαι · διό οὐ σήπω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 22.14
Διὰ τί τὰ σῦκα μαλακὰ καὶ γλυκέα ὄντα λυμαίνεται τοὺς ὀδόντας ; ἢ διὰ τὴν γλισχρότητα προσέρχεται τοῖς οὔλοις , καὶ παρεμπίπτει διὰ τῶν ὀδόντων εἰς τὰ διὰ μέσου διὰ τὸ μαλακὰ εἶναι , καὶ σῆψιν ποιεῖ ταχέως ἅτε θερμὰ ὄντα ; τάχα δὲ ἴσως καὶ διὰ τὴν σκληρότητα τῶν κεγχρα · μίδων ἐν τῇ τούτων κατεργασίᾳ πονοῦσι ταχέως οἱ ὀδόντες .
Lemmas: διά τίς ὁ σῦκον μαλακός καί γλυκύς εἰμί λυμαίνομαι ὁ ὀδούς ; ἤ διά ὁ γλισχρότης προσέρχομαι ὁ οὖλον , καί παρεμπίπτω διά ὁ ὀδούς εἰς ὁ διά μέσος διά ὁ μαλακός εἰμί , καί σῆψις ποιέω ταχύς ἅτε θερμός εἰμί ; τάχα δέ ἴσως καί διά ὁ σκληρότης ὁ κέγχρα · μίδας ἐν ὁ οὗτος κατεργασία πονέω ταχύς ὁ ὀδούς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.1
Διὰ τί τὸ κῦμα οὐκ ἐπιγελᾷ ἐν τοῖς βαθέσι πελάγεσιν , ἀλλ’ ἐν τοῖς μικροῖς καὶ βραχέσιν ; ἢ ὅτι τὸ μικρὸν ὑγρὸν φερόμενον μᾶλλον διαιρεῖται ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἢ τὸ πολύ ;
Lemmas: διά τίς ὁ κῦμα οὐ ἐπιγελάω ἐν ὁ βαθύς πέλαγος , ἀλλά ἐν ὁ μικρός καί βραχύς ; ἤ ὅτι ὁ μικρός ὑγρός φέρω μάλα διαιρέω ὑπό ὁ πνεῦμα ἤ ὁ πολύς ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.2
Διὰ τί τὰ κύματα πρότερον φοιτᾷ ἐνίοτε τῶν ἀνέμων ; ἢ ὅτι πρὸς τῇ ἀρχῇ τοῦ πνεύματος ἡ θάλαττα ὠσθεῖσα πρώτη τὴν ἐχομένην ἀεὶ ταὐτὸν ποιεῖ ; διόπερ οὔσης αὐτῆς συνεχοῦς καθάπερ μιᾷ πληγῇ συνεχεῖ πάσαις γίνεται . τὸ δὲ ἐν ἑνὶ χρόνῳ γίνεται , ὥστε συμβαίνει τήν τε πρώτην καὶ τὴν ἐσχάτην ἅμα κινεῖσθαι . ὁ δὲ ἀὴρ οὐ πάσχει τοῦτο , ὅτι οὔτε ἐστὶν ἓν σῶμα συνεχές , τῷ πολλὰς πάντοθεν ἀντικρούσεις λαμβάνειν , αἳ πολλάκις κωλύουσι τὴν πρώτην καὶ νεανικωτάτην κίνησιν , τήν τε θάλασσαν οὐ ποιοῦσι τοῦτο διὰ τὸ βαρυτέραν καὶ δυσκινητοτέραν αὐτοῦ εἶναι .
Lemmas: διά τίς ὁ κῦμα πρότερος φοιτάω ἐνίοτε ὁ ἄνεμος ; ἤ ὅτι πρός ὁ ἀρχή ὁ πνεῦμα ὁ θάλασσα ὠθέω πρῶτος ὁ ἔχω ἀεί αὐτός ποιέω ; διόπερ εἰμί αὐτός συνεχής καθά εἷς πληγή συνεχής πᾶς γίγνομαι . ὁ δέ ἐν εἷς χρόνος γίγνομαι , ὥστε συμβαίνω ὁ τε πρῶτος καί ὁ ἔσχατος ἅμα κινέω . ὁ δέ ἀήρ οὐ πάσχω οὗτος , ὅτι οὔτε εἰμί εἷς σῶμα συνεχής , ὁ πολύς πάντοθεν ἀντίκρουσις λαμβάνω , ὅς πολλάκις κωλύω ὁ πρῶτος καί νεανικός κίνησις , ὁ τε θάλασσα οὐ ποιέω οὗτος διά ὁ βαρύς καί δυσκίνητος αὐτός εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.3
Διὰ τί τὰ πλοῖα γέμειν δοκεῖ μᾶλλον ἐν τῷ λιμένι ἢ ἐν τῷ πελάγει , καὶ θεῖ δὲ θᾶττον ἐκ τοῦ πελάγους πρὸς τὴν γῆν ἢ ἀπὸ τῆς γῆς εἰς τὸ πέλαγος ; ἢ ὅτι τὸ πλέον ὕδωρ ἀντερείδει μᾶλλον ἐκ τοῦ ὀλίγου , ἐν δὲ τῷ ὀλίγῳ δέδυκεν διὰ τὸ κρατεῖν αὐτοῦ μᾶλλον ; ὠθεῖ γὰρ κάτωθεν τὸ ὕδωρ ἄνω . ἐν μὲν οὖν τῷ λιμένι ὀλίγη ἐστὶν ἡ θάλασσα , ἐν δὲ τῷ πελάγει βαθεῖα . ὥστε καὶ ἄγειν πλέον δόξει ἐν τῷ λιμένι καὶ κινήσεται χαλεπώτερον διὰ τὸ δεδυκέναι μᾶλλον καὶ ἧττον ἀντερείδειν τὸ ὕδωρ . ἐν τῷ πελάγει δὲ τἀναντία τούτων ἐστίν .
Lemmas: διά τίς ὁ πλοῖον γέμω δοκέω μάλα ἐν ὁ λιμήν ἤ ἐν ὁ πέλαγος , καί θέω δέ ταχύς ἐκ ὁ πέλαγος πρός ὁ γῆ ἤ ἀπό ὁ γῆ εἰς ὁ πέλαγος ; ἤ ὅτι ὁ πολύς ὕδωρ ἀντερείδω μάλα ἐκ ὁ ὀλίγος , ἐν δέ ὁ ὀλίγος δύω διά ὁ κρατέω αὐτός μάλα ; ὠθέω γάρ κάτωθεν ὁ ὕδωρ ἄνω . ἐν μέν οὖν ὁ λιμήν ὀλίγος εἰμί ὁ θάλασσα , ἐν δέ ὁ πέλαγος βαθύς . ὥστε καί ἄγω πολύς δοκέω ἐν ὁ λιμήν καί κινέω χαλεπός διά ὁ δύω μάλα καί ἥσσων ἀντερείδω ὁ ὕδωρ . ἐν ὁ πέλαγος δέ ἐναντίος οὗτος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.4
Διὰ τί , ὅταν τι ῥιφθῇ εἰς τὴν θάλατταν κυμαίνουσαν , οἷν ἡ ἄγκυρα , γαλήνη γίνεται ; ἢ διότι ἵσταται ἡ θάλαττα τῷ φερομένῳ , μεθ’ οὗ ἀὴρ συγκαταφέρεται , ὃς ἐπ’ εὐθείας κάτω φερόμενος καὶ ἐνταῦθα ἐπισπασθεὶς συνεπισπᾶται τὸ ἐκ πλαγίου κινοῦν τὴν θάλατταν ; ὁ δὲ κλύδων τῆς θαλάττης οὐκ ἄνωθεν κάτω γίνεται ἀλλ’ ἐπιπολῆς · οὗ λήξαντος γαλήνη γίνεται . ἔτι συνιοῦσα ἡ θάλασσα εἰς τὰ διαστάντα τῷ φερομένῳ δίνην ποιεῖ . ἡ δὲ δίνη κύκλῳ φέρεται . ἐπεὶ δὲ ἡ εὐθεῖα τοῦ κύκλου κατὰ σημεῖον ἅπτεται , τὰ δὲ κύματα ἐπ’ εὐθείας λοξῆς φέρεται , συμβαίνοι ἂν αὐτὰ τοῦ ἐξωτάτου τῆς δίνης κατὰ σημεῖον ἅπτεσθαι , διά τε τὰ εἰρημένα καὶ διὰ τὴν τῆς δίνης φοράν , ἢ προσιοῦσα ἀπωθεῖται αὐτά . ἀκύμου δὲ ὄντος τοῦ κατ’ αὐτὴν τόπου , γαλήνην ἐν τῇ ῥήξει αὐτῆς συμβαίνει γίνεσθαι , ὅτι συγκαταβὰς ὁ ἀὴρ τῷ ἐνεχθέντι κάτω , ἀναφερόμενος καὶ ὠθῶν ἄνω τὴν θάλατταν καθάπερ πομφολυγοῖ αὐτήν · ἡ γὰρ πομφόλυξ ὑγροῦ ὑπ’ ἀέρος κάτωθεν ἀνωθουμένου ἐστίν . πομφόλυξ δὲ πᾶσα λεία καὶ γαληνός ἐστιν . σημεῖα δὲ τῶν εἰρημένων ἐστί · μετέωρος γὰρ ἡ κατὰ τὸ ἐνεχθὲν κάτω θάλαττα τῆς πέριξ γίνεται μικρὸν ὕστερον .
Lemmas: διά τίς , ὅταν τις ῥίπτω εἰς ὁ θάλασσα κυμαίνω , ὅς ὁ ἄγκυρα , γαλήνη γίγνομαι ; ἤ διότι ἵστημι ὁ θάλασσα ὁ φέρω , μετά ὅς ἀήρ συγκαταφέρω , ὅς ἐπί εὐθεῖα κάτω φέρω καί ἐνταῦθα ἐπισπάω συνεπισπάω ὁ ἐκ πλάγιος κινέω ὁ θάλασσα ; ὁ δέ κλύδων ὁ θάλασσα οὐ ἄνωθεν κάτω γίγνομαι ἀλλά ἐπιπολή · ὅς λήγω γαλήνη γίγνομαι . ἔτι συνέρχομαι ὁ θάλασσα εἰς ὁ διίστημι ὁ φέρω δίνη ποιέω . ὁ δέ δίνη κύκλος φέρω . ἐπεί δέ ὁ εὐθύς ὁ κύκλος κατά σημεῖον ἅπτω , ὁ δέ κῦμα ἐπί εὐθεῖα λοξός φέρω , συμβαίνω ἄν αὐτός ὁ ἔξος ὁ δίνη κατά σημεῖον ἅπτω , διά τε ὁ λέγω καί διά ὁ ὁ δίνη φορά , ὅς προσέρχομαι ἀπωθέω αὐτός . ἄκυμος δέ εἰμί ὁ κατά αὐτός τόπος , γαλήνη ἐν ὁ ῥῆξις αὐτός συμβαίνω γίγνομαι , ὅτι συγκαταβαίνω ὁ ἀήρ ὁ φέρω κάτω , ἀναφέρω καί ὠθέω ἄνω ὁ θάλασσα καθά πομφολυγόω αὐτός · ὁ γάρ πομφόλυξ ὑγρός ὑπό ἀήρ κάτωθεν ἀνωθέω εἰμί . πομφόλυξ δέ πᾶς λεία καί γαληνός εἰμί . σημεῖον δέ ὁ λέγω εἰμί · μετέωρος γάρ ὁ κατά ὁ φέρω κάτω θάλασσα ὁ πέριξ γίγνομαι μικρός ὕστερον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.5
Διὰ τί ἐνίοτε πλοῖα θέοντα ἐν τῇ θαλάττῃ εὐδίας καταπίνεται καὶ ἀφανῆ γίνεται , ὥστε μηδὲ ναυάγιον ἀναπλεῖν ; ἢ ὅταν ἀντρώδης τόπος ἐν τῇ ὑπὸ τὴν θάλατταν γῇ ῥαγῇ , ἅμα εἰς τὴν θάλατταν καὶ ἔσω ἀκολουθεῖ τῇ τοῦ πνεύματος φορᾷ ; ὁμοίως δὲ καὶ πάντη φερομένη κύκλῳ φέρεται κάτω . τοῦτο δέ ἐστι δῖνος . τὰ δὲ περὶ Μεσήνην ἐν τῷ πορθμῷ πάσχει μὲν τοῦτο διὰ τὸν ῥοῦν ( γίνονται γὰρ αἱ δῖναι ὑπὸ τούτου ) καὶ καταπίνεται εἰς βυθὸν διὰ ταῦτά τε , καὶ ὅτι ἡ θάλαττα βαθεῖά τε καὶ ἡ γῆ ὕπαντρος μέχρι πόρρω . φέρουσιν οὖν εἰς ταῦτα ἀποβιαζόμεναι αἱ δῖναι · διὸ οὐκ ἀναπλεῖ αὐτόθι τὰ ναυάγια . ὁ δὲ ῥοῦς γίνεται , ὅταν παυσαμένου τοῦ προτέρου ἀντιπνεύσῃ ἐπὶ τῆς θαλάττης ῥεούσης τῷ προτέρῳ πνεύματι , μάλιστα δὲ ὅταν νότος ἀντιπνεύσῃ . ἀντιπνέοντα γὰρ ἀλλήλοις τὰ ῥεύματα παρεκθλίβεται ὥσπερ ἐν τοῖς ποταμοῖς , καὶ γίνονται αἱ δῖναι . φέρεται δὲ ἑλιττομένη ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως ἄνωθεν ἰσχυρὰ οὖσα . ἐπεὶ οὖν εἰς πλάγιον οὐκ ἔστιν ὁρμᾶν ( ἀντωθεῖται γὰρ ὑπ’ ἀλλήλων ) , ἀνάγκη εἰς βάθος ὠθεῖσθαι , ὥστε καὶ ὃ ἂν ληφθῇ ὑπὸ τῆς δίνης , ἀνάγκη συγκαταφέρεσθαι . διὸ ἀνάσιμα τὰ πλοῖα ποιοῦνται · ἤδη γὰρ ὀρθόν ποτε μνημονεύεται καταποθέν .
Lemmas: διά τίς ἐνίοτε πλοῖον θέω ἐν ὁ θάλασσα εὐδία καταπίνω καί ἀφανής γίγνομαι , ὥστε μηδέ ναυάγιον ἀναπλέω ; ἤ ὅταν ἀντρώδης τόπος ἐν ὁ ὑπό ὁ θάλασσα γῆ ῥήγνυμι , ἅμα εἰς ὁ θάλασσα καί ἔσω ἀκολουθέω ὁ ὁ πνεῦμα φορά ; ὅμοιος δέ καί πάντῃ φέρω κύκλος φέρω κάτω . οὗτος δέ εἰμί δῖνος . ὁ δέ περί Μεσσήνη ἐν ὁ πορθμός πάσχω μέν οὗτος διά ὁ ῥόος ( γίγνομαι γάρ ὁ δίνη ὑπό οὗτος ) καί καταπίνω εἰς βυθός διά οὗτος τε , καί ὅτι ὁ θάλασσα βαθύς τε καί ὁ γῆ ὕπαντρος μέχρι πρόσω . φέρω οὖν εἰς οὗτος ἀποβιάζω ὁ δίνη · διό οὐ ἀναπλέω αὐτόθι ὁ ναυάγιον . ὁ δέ ῥόος γίγνομαι , ὅταν παύω ὁ πρότερος ἀντιπνέω ἐπί ὁ θάλασσα ῥέω ὁ πρότερος πνεῦμα , μάλα δέ ὅταν νότος ἀντιπνέω . ἀντιπνέω γάρ ἀλλήλων ὁ ῥεῦμα παρεκθλίβω ὥσπερ ἐν ὁ ποταμός , καί γίγνομαι ὁ δίνη . φέρω δέ ἑλίσσω ὁ ἀρχή ὁ κίνησις ἄνωθεν ἰσχυρός εἰμί . ἐπεί οὖν εἰς πλάγιος οὐ εἰμί ὁρμάω ( ἀντωθέω γάρ ὑπό ἀλλήλων ) , ἀνάγκη εἰς βάθος ὠθέω , ὥστε καί ὅς ἄν λαμβάνω ὑπό ὁ δίνη , ἀνάγκη συγκαταφέρω . διό ἀνάσιμος ὁ πλοῖον ποιέω · ἤδη γάρ ὀρθός ποτέ μνημονεύω καταπίνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.6
Διὰ τί ἡ θάλαττα λευκοτέρα ἡ ἐν τῷ Πόντῳ ἢ ἡ ἐν τῷ Αἰγαίῳ ; πότερον διὰ τὴν ἀνάκλασιν τῆς ὄψεως τὴν γινομένην ἀπὸ τῆς θαλάττης εἰς τὸν ἀέρα ; ὁ μὲν γὰρ περὶ τὸν Πόντον ἀὴρ παχὺς καὶ λευκός , ὥστε καὶ τῆς θαλάττης ἡ ἐπιφάνεια τοιαύτη φαίνεται , ὁ δὲ ἐν τῷ Αἰγαίῳ κυανοῦς διὰ τὸ μέχρι πόρρω εἶναι καθαρός , ὥστε καὶ ἡ θάλαττα ἀνταυγοῦσα τοιαύτη φαίνεται . ἢ ὅτι πᾶσαι αἱ λίμναι λευκότεραι τῆς θαλάττης ; ὁ δὲ Πόντος ἐστὶ λιμνώδης διὰ τὸ πολλοὺς ποταμοὺς εἰς αὐτὸν ῥεῖν . αἱ δὲ λίμναι διαλευκότεραι τῆς θαλάττης καὶ τῶν ποταμῶν · γράφουσι γοῦν οἱ γραφεῖς τοὺς μὲν ποταμοὺς ὠχρούς , τὴν δὲ θάλατταν κυανέαν . ἢ ὅτι διὰ μὲν τοῦ ποτίμου διέρχεται ταχὺ ἡ ὄψις , καὶ οὐκ ἀνακλᾶται πρὸς τὸν ἀέρα , ἀπὸ δὲ τῆς θαλάσσης οὔ ; οὔτ’ ἄνω ἀνακλᾶται διὰ τὸ μὴ λεῖον εἶναι τὸ ὕδωρ · κάτω δὲ ἀποκάμνει βαδίζουσα · διὸ μέλαινα φαίνεται . ἐν δὲ τοῖς λιμνώδεσιν ἐπιπολῆς ὄντος τοῦ ποτίμου , κάτω δὲ τοῦ ἁλμυροῦ , οὐ διέρχεται , ἀλλὰ ἀνακλᾶται πρὸς τὴν αὐγήν · διὸ φαίνεται λευκὴ ἡ ἐπιφάνεια αὐτῆς .
Lemmas: διά τίς ὁ θάλασσα λευκός ὁ ἐν ὁ Πόντος ἤ ὁ ἐν ὁ Αἰγαῖος ; πότερος διά ὁ ἀνάκλασις ὁ ὄψις ὁ γίγνομαι ἀπό ὁ θάλασσα εἰς ὁ ἀήρ ; ὁ μέν γάρ περί ὁ Πόντος ἀήρ παχύς καί λευκός , ὥστε καί ὁ θάλασσα ὁ ἐπιφάνεια τοιοῦτος φαίνω , ὁ δέ ἐν ὁ Αἰγαῖος κυάνεος διά ὁ μέχρι πρόσω εἰμί καθαρός , ὥστε καί ὁ θάλασσα ἀνταυγέω τοιοῦτος φαίνω . ἤ ὅτι πᾶς ὁ λίμνη λευκός ὁ θάλασσα ; ὁ δέ Πόντος εἰμί λιμνώδης διά ὁ πολύς ποταμός εἰς αὐτός ῥέω . ὁ δέ λίμνη λευκός ὁ θάλασσα καί ὁ ποταμός · γράφω γοῦν ὁ γραφεύς ὁ μέν ποταμός ὠχρός , ὁ δέ θάλασσα κυάνεος . ἤ ὅτι διά μέν ὁ πότιμος διέρχομαι ταχύς ὁ ὄψις , καί οὐ ἀνακλάω πρός ὁ ἀήρ , ἀπό δέ ὁ θάλασσα οὐ ; οὔτε ἄνω ἀνακλάω διά ὁ μή λεῖος εἰμί ὁ ὕδωρ · κάτω δέ ἀποκάμνω βαδίζω · διό μέλας φαίνω . ἐν δέ ὁ λιμνώδης ἐπιπολή εἰμί ὁ πότιμος , κάτω δέ ὁ ἁλμυρός , οὐ διέρχομαι , ἀλλά ἀνακλάω πρός ὁ αὐγή · διό φαίνω λευκός ὁ ἐπιφάνεια αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.7
Διὰ τί ἡ θάλαττα τοῦ ποτίμου ὕδατος ἧττον ψυχρά , καὶ τὰ ἁλυκὰ τῶν γλυκέων ; πότερον ὅτι πυκνότερον ἡ θάλαττα καὶ μᾶλλον σῶμα ; τα δὲ τοιαῦτα ἧττον ψύχεται , ὥσπερ καὶ θερμαίνεται μᾶλλον · σωστικωτέρα γὰρ τοῦ θερμοῦ διὰ τὴν πυκνότητα . ἢ ὅτι λιπαρωτέρα ἡ θάλαττα ; διὸ καὶ οὐ σβέννυσι τὴν φλόγα . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . τὸ δὲ λιπαρώτερον θερμότερον . ἢ ὅτι γῆς πολὺ ἔχει , ὥστε ξηρότερον ; τὸ δὲ ξηρότερον θερμότερον .
Lemmas: διά τίς ὁ θάλασσα ὁ πότιμος ὕδωρ ἥσσων ψυχρός , καί ὁ ἁλυκός ὁ γλυκύς ; πότερος ὅτι πυκνός ὁ θάλασσα καί μάλα σῶμα ; ὁ δέ τοιοῦτος ἥσσων ψύχω , ὥσπερ καί θερμαίνω μάλα · σωστικός γάρ ὁ θερμός διά ὁ πυκνότης . ἤ ὅτι λιπαρός ὁ θάλασσα ; διό καί οὐ σβέννυμι ὁ φλόξ . ὅμοιος καί ἐπί ὁ ἄλλος . ὁ δέ λιπαρός θερμός . ἤ ὅτι γῆ πολύς ἔχω , ὥστε ξηρός ; ὁ δέ ξηρός θερμός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.8
Διὰ τί θάλαττα εὐδιοπτοτέρα τοῦ ποτίμου , παχυτέρα οὖσα ; λεπτότερον γὰρ τὸ πότιμον τοῦ ἁλμυροῦ . ἢ οὐ τὸ λεπτὸν αἴτιον , ἀλλ’ εὐθυωρίαι τῶν πόρων πλεῖσται καὶ μέγισταί εἰσιν ; τὸ μὲν οὖν πότιμον πυκνὸν διὰ λεπτομέρειάν ἐστιν , τὸ δὲ ἁλμυρὸν μεγάλα ἔχει τὰ διάκενα . ἢ ὅτι καθαρώτερον ἡ θάλαττα ; γῆ μὲν γὰρ οὐκ ἔστιν , ἡ δὲ ἄμμος βαρεῖα οὖσα ὑφίσταται . τὰ δὲ πότιμα γεώδη . αὐτὴ δὲ ἐν τῷ μεταξὺ φερομένη ἀναθολοῦται ταχύ .
Lemmas: διά τίς θάλασσα εὐδίοπτος ὁ πότιμος , παχύς εἰμί ; λεπτός γάρ ὁ πότιμος ὁ ἁλμυρός . ἤ οὐ ὁ λεπτός αἴτιος , ἀλλά εὐθυωρία ὁ πόρος πολύς καί μέγας εἰμί ; ὁ μέν οὖν πότιμος πυκνός διά λεπτομέρεια εἰμί , ὁ δέ ἁλμυρός μέγας ἔχω ὁ διάκενος . ἤ ὅτι καθαρός ὁ θάλασσα ; γῆ μέν γάρ οὐ εἰμί , ὁ δέ ἄμμος βαρύς εἰμί ὑφίστημι . ὁ δέ πότιμος γεώδης . αὐτός δέ ἐν ὁ μεταξύ φέρω ἀναθολόω ταχύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.9
Διὰ τί ἐν τοῖς βορείοις εὐδιοπτοτέρα ἡ θάλαττα ἢ ἐν τοῖς νοτίοις ; ἢ ὅτι ἐν τῇ γαλήνῃ χρῶμα ἔχει ἡ θάλαττα ; λιπαρὸν γὰρ ἔνεστιν ἐν τῷ ἁλμυρῷ χυμῷ . σημεῖον δέ · ἐκκρίνεται γὰρ ἔλαιον ἐν ταῖς ἀλέαις . εὐδίας οὖν οὔσης καὶ ἀλεεινοτέρας τῆς θαλάττης διὰ κουφότητα , ἐπανθεῖ ἄνω ὁ τοιοῦτος χυμός . τοῖς δὲ βορείοις ἧττον διὰ τὸ ψῦχος . ἔστιν δὲ τὸ ὕδωρ εὐδιοπτότερον τοῦ ἐλαίου · τὸ γὰρ ἔλαιον χρῶμα ἔχει , τὸ δὲ ὕδωρ ἄχροον παρεμφαινόμενον σαφεστέραν ποιεῖ τὴν ἔμφασιν .
Lemmas: διά τίς ἐν ὁ βόρειος εὐδίοπτος ὁ θάλασσα ἤ ἐν ὁ νότιος ; ἤ ὅτι ἐν ὁ γαλήνη χρῶμα ἔχω ὁ θάλασσα ; λιπαρός γάρ ἔνειμι ἐν ὁ ἁλμυρός χυμός . σημεῖον δέ · ἐκκρίνω γάρ ἔλαιον ἐν ὁ ἀλέα . εὐδία οὖν εἰμί καί ἀλεεινός ὁ θάλασσα διά κουφότης , ἐπανθέω ἄνω ὁ τοιοῦτος χυμός . ὁ δέ βόρειος ἥσσων διά ὁ ψῦχος . εἰμί δέ ὁ ὕδωρ εὐδίοπτος ὁ ἔλαιον · ὁ γάρ ἔλαιον χρῶμα ἔχω , ὁ δέ ὕδωρ ἄχροος παρεμφαίνω σαφής ποιέω ὁ ἔμφασις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.10
Διὰ τί λουσάμενοι τῇ θαλάττῃ θᾶττον ξηραίνονται , βαρυτέρᾳ οὔσῃ τῶν ποτίμων ; ἢ ὅτι παχυτέρα καὶ γεώδης ἡ θάλαττα ; ὀλίγον οὖν ἔχουσα τὸ ὑγρὸν ξηραίνεται θᾶττον .
Lemmas: διά τίς λούω ὁ θάλασσα ταχύς ξηραίνω , βαρύς εἰμί ὁ πότιμος ; ἤ ὅτι παχύς καί γεώδης ὁ θάλασσα ; ὀλίγος οὖν ἔχω ὁ ὑγρός ξηραίνω ταχύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.11
Διὰ τί τὰ κύματα ἀνεμώδη ; ἢ ὅτι σημεῖά ἐστι πνεύματος ἐσομένου ; ἔστι γὰρ τὸ πνεῦμα σύνωσις ἀέρος . ἢ διὰ τὸ ἀεὶ προωθεῖσθαι γίνεται ; προωθεῖ δὲ οὐ συνεχές πω ὂν τὸ πνεῦμα , ἀλλὰ ἀρχόμενον . τὸ μὲν δὴ πρῶτον ὥσπερ προεμαράνθη , ἄλλο δὲ τοῦτο προέωσε καὶ ἄλλην πυκνότητα ἤγαγεν καὶ ἀπεμαράνθη . ὥστε δῆλον , ὅταν ἤδη τὸ προωθούμενον παρῆ , ὅτι ἥξει καὶ τὸ κινοῦν · ἀρχόμενον γὰρ τοῦτο ποιεῖ .
Lemmas: διά τίς ὁ κῦμα ἀνεμώδης ; ἤ ὅτι σημεῖον εἰμί πνεῦμα εἰμί ; εἰμί γάρ ὁ πνεῦμα σύνωσις ἀήρ . ἤ διά ὁ ἀεί προωθέω γίγνομαι ; προωθέω δέ οὐ συνεχής πω εἰμί ὁ πνεῦμα , ἀλλά ἄρχω . ὁ μέν δή πρῶτος ὥσπερ προμαραίνω , ἄλλος δέ οὗτος προωθέω καί ἄλλος πυκνότης ἄγω καί ἀπομαραίνομαι . ὥστε δῆλος , ὅταν ἤδη ὁ προωθέω παρέρχομαι , ὅτι ἥκω καί ὁ κινέω · ἄρχω γάρ οὗτος ποιέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.12
Διὰ τί τὸ κῦμα προεκπίπτει τοῦ πνεύματος ; ἢ ὅτι οὐχ ἅμα παύεται τὸ πνεῦμα τὸ πνέον καὶ ἡ θάλαττα κυμαίνουσα , ἀλλ’ ὕστερον ἡ θάλαττα , ἐνδέχεται τὸ κινῆσαν πνεῦμα φθαρῆναι πρὸ τοῦ γενέσθαι αἰσθητόν . ὥστε οὐ πρότερον τὸ κῦμα πνεύματος , ἀλλὰ τὸ μὲν λανθάνει , τὸ δὲ οὔ . ἢ οὐχὶ τὰ πνεύματα ἅμα πανταχοῦ πνεῖ , ἀλλ’ ὅθεν ἡ ἀρχὴ πρότερον ; ἅμα δὲ πνεῖ καὶ τὴν πλησίον θάλατταν κινεῖ , αὕτη δὲ τὴν ἐχομένην · καὶ οὕτως ἂν ἐνδέχοιτο πρότερον τὸ κῦμα ἐκπίπτειν . ὑπὸ γὰρ τῆς θαλάσσης καὶ οὐχ ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἡ κίνησις ἡ θάττων τοῦ ἀέρος ἢ τῆς θαλάττης .
Lemmas: διά τίς ὁ κῦμα προεκπίτνω ὁ πνεῦμα ; ἤ ὅτι οὐ ἅμα παύω ὁ πνεῦμα ὁ πνέω καί ὁ θάλασσα κυμαίνω , ἀλλά ὕστερον ὁ θάλασσα , ἐνδέχομαι ὁ κινέω πνεῦμα φθείρω πρό ὁ γίγνομαι αἰσθητός . ὥστε οὐ πρότερος ὁ κῦμα πνεῦμα , ἀλλά ὁ μέν λανθάνω , ὁ δέ οὐ . ἤ οὐ ὁ πνεῦμα ἅμα πανταχοῦ πνέω , ἀλλά ὅθεν ὁ ἀρχή πρότερος ; ἅμα δέ πνέω καί ὁ πλησίον θάλασσα κινέω , οὗτος δέ ὁ ἔχω · καί οὕτως ἄν ἐνδέχομαι πρότερος ὁ κῦμα ἐκπίπτω . ὑπό γάρ ὁ θάλασσα καί οὐ ὑπό ὁ πνεῦμα ὁ κίνησις ὁ ταχύς ὁ ἀήρ ἤ ὁ θάλασσα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.13
Διὰ τί ἐν τῇ θαλάττῃ μᾶλλον νεῖν δύνανται ἢ ἐν τοῖς ποταμοῖς ; ἢ ὅτι ὁ νέων ἀεὶ ἐπιστηριζόμενος ἐν τῷ ὕδατι νεῖ , ἐν δὲ τῷ σωματωδεστέρῳ μᾶλλον ἀποστηρίζεσθαι δυνάμεθα , σωματωδέστερον δέ ἐστι τὸ θαλάττιον ὕδωρ τοῦ ποταμίου · παχύτερον γάρ ἐστι καὶ μᾶλλον ἀντερείδειν δυνάμενον .
Lemmas: διά τίς ἐν ὁ θάλασσα μάλα νέω δύναμαι ἤ ἐν ὁ ποταμός ; ἤ ὅτι ὁ νέω ἀεί ἐπιστηρίζω ἐν ὁ ὕδωρ νέω , ἐν δέ ὁ σωματώδης μάλα ἀποστηρίζομαι δύναμαι , σωματώδης δέ εἰμί ὁ θαλάσσιος ὕδωρ ὁ ποτάμιος · παχύς γάρ εἰμί καί μάλα ἀντερείδω δύναμαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.14
Διὰ τί ποτε ἐν τῇ θαλάττῃ πλείω χρόνον διατελεῖν δύνανται ἢ ἐν τῷ ποταμῷ ; ἢ διότι τὸ ποτάμιον ὕδωρ λεπτόν ἐστιν ; μᾶλλον οὖν παρεισδυόμενον πνίγει .
Lemmas: διά τίς ποτέ ἐν ὁ θάλασσα πολύς χρόνος διατελέω δύναμαι ἤ ἐν ὁ ποταμός ; ἤ διότι ὁ ποτάμιος ὕδωρ λεπτός εἰμί ; μάλα οὖν παρεισδύνω πνίγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.15
Διὰ τί ἡ μὲν θάλαττα κάεται , τὸ δὲ ὕδωρ οὔ ; ἢ κάεται μὲν κἀκεῖνο , ἡ δὲ θάλαττα ἧττον σβέννυσι τὸ πῦρ διὰ τὸ λιπαρωτέρα εἶναι ; σημεῖον δὲ ὅτι λιπαρωτέρα · ἀπὸ γὰρ τῶν ἀλῶν ἔλαιον ἀφαιρεῖται . ἢ καὶ ἧττον δύνανται οἱ πόροι ἁρμόττειν τῷ πυρὶ διὰ τὸ παχύτεροι εἶναι , καὶ μᾶλλόν γε δή , ἅτε καὶ τῶν ἀλῶν ἐνυπαρχόντων ; ὥσπερ οὖν τὸ ξηρὸν τοῦ ὑγροῦ ἧττον σβεστικόν , καὶ τὸ ξηρὸν μᾶλλον κατὰ λόγον καυστικόν ἐστιν καὶ ἕτερον ἑτέρου μᾶλλον , τῷ ἐγγυτέρω τοῦ θερμοῦ εἶναι , τὸ ξηρότερον δὲ τῇ θαλάττῃ · ἄμφω δὲ ταῦτα μᾶλλον ὑπάρχει .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν θάλασσα καίω , ὁ δέ ὕδωρ οὐ ; ἤ καίω μέν ἐκεῖνος , ὁ δέ θάλασσα ἥσσων σβέννυμι ὁ πῦρ διά ὁ λιπαρός εἰμί ; σημεῖον δέ ὅτι λιπαρός · ἀπό γάρ ὁ ἅλς ἔλαιον ἀφαιρέω . ἤ καί ἥσσων δύναμαι ὁ πόρος ἁρμόζω ὁ πῦρ διά ὁ παχύς εἰμί , καί μάλα γε δή , ἅτε καί ὁ ἅλς ἐνυπάρχω ; ὥσπερ οὖν ὁ ξηρός ὁ ὑγρός ἥσσων σβεστικός , καί ὁ ξηρός μάλα κατά λόγος καυστικός εἰμί καί ἕτερος ἕτερος μάλα , ὁ ἐγγύς ὁ θερμός εἰμί , ὁ ξηρός δέ ὁ θάλασσα · ἄμφω δέ οὗτος μάλα ὑπάρχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.16
Διὰ τί ἀπὸ μὲν τῆς θαλάττης οὐκ ἀποπνεῖ ἕωθεν ψυχρόν , ἀπὸ δὲ τῶν ποταμῶν ; ἢ ὅτι ἡ μὲν θάλαττά ἐστιν ἐν ἀναπεπταμένοις τόποις , οἱ δὲ ποταμοὶ ἐν στενοῖς ; ἡ μὲν οὖν ἀπὸ τῆς θαλάττης αὔρα εἰς πολὺν τόπον σκίδναται , ὥστε εἶναι ἀσθενής , ἡ δὲ ἀπὸ τῶν ποταμῶν ἀθρόως φέρεται καὶ μᾶλλον ἰσχύει , διὸ μᾶλλον εἰκότως φαίνεται ψυχρά . ἢ οὐ τοῦτό ἐστιν αἴτιον , ἀλλ’ οἱ μὲν ποταμοὶ ψυχροί εἰσιν , ἡ δὲ θάλαττα οὔτε θερμὴ οὔτε ψυχρά ; γίνεται δὲ ἡ αὒρα καὶ ἡ ἀναπνοὴ θερμαινομένων ἢ ψυχομένων τῶν ὑγρῶν · ὁπότερον γὰρ ἂν τούτων πάσχῃ , ἐξαεροῦται , ἐξαερουμένου δὲ τοῦ ὕδατος ὁ ἀὴρ ὁ γινόμενος φέρεται , ὅ ἐστιν αὔρα . τὸ μὲν οὖν ἀπὸ τῶν ψυχρῶν ψυχρὸν εἰκότως ἀποπνεῖ , τὸ δὲ ἀπὸ τῶν σφόδρα θερμῶν ἀποπνέον ψύχεται καὶ γίνεται ψυχρόν . τοὺς μὲν οὖν ποταμοὺς ψυχροὺς ἅπαντας εὕροι τις ἄν , ἡ δὲ θάλαττα οὔτε ψυχρὰ οὔτε θερμὴ σφόδρα ἐστίν , οὔτε οὖν τὸ ἀποπνέον ψυχρὸν ἀπ’ αὐτῆς ἐστί , διὰ τὸ μὴ ψυχρὰν εἶναι , οὔτε ψύχεται ταχύ , διὰ τὸ μὴ θερμὴν εἶναι σφόδρα .
Lemmas: διά τίς ἀπό μέν ὁ θάλασσα οὐ ἀποπνέω ἕωθεν ψυχρός , ἀπό δέ ὁ ποταμός ; ἤ ὅτι ὁ μέν θάλασσα εἰμί ἐν ἀναπετάννυμι τόπος , ὁ δέ ποταμός ἐν στενός ; ὁ μέν οὖν ἀπό ὁ θάλασσα αὔρα εἰς πολύς τόπος σκίδνημι , ὥστε εἰμί ἀσθενής , ὁ δέ ἀπό ὁ ποταμός ἀθρόος φέρω καί μάλα ἰσχύω , διό μάλα ἔοικα φαίνω ψυχρός . ἤ οὐ οὗτος εἰμί αἴτιος , ἀλλά ὁ μέν ποταμός ψυχρός εἰμί , ὁ δέ θάλασσα οὔτε θερμός οὔτε ψυχρός ; γίγνομαι δέ ὁ αὔρα καί ὁ ἀναπνοή θερμαίνω ἤ ψύχω ὁ ὑγρός · ὁπότερος γάρ ἄν οὗτος πάσχω , ἐξαερόω , ἐξαερόω δέ ὁ ὕδωρ ὁ ἀήρ ὁ γίγνομαι φέρω , ὅς εἰμί αὔρα . ὁ μέν οὖν ἀπό ὁ ψυχρός ψυχρός ἔοικα ἀποπνέω , ὁ δέ ἀπό ὁ σφόδρα θερμός ἀποπνέω ψύχω καί γίγνομαι ψυχρός . ὁ μέν οὖν ποταμός ψυχρός ἅπας εὑρίσκω τις ἄν , ὁ δέ θάλασσα οὔτε ψυχρός οὔτε θερμός σφόδρα εἰμί , οὔτε οὖν ὁ ἀποπνέω ψυχρός ἀπό αὐτός εἰμί , διά ὁ μή ψυχρός εἰμί , οὔτε ψύχω ταχύς , διά ὁ μή θερμός εἰμί σφόδρα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.17
Διὰ τί ἐν τοῖς μείζοσι πελάγεσι βραδύτερον καθίσταται κύματα ἢ ἐν τοῖς βραχέσιν ; ἢ ὅτι ἐκ τῆς πολλῆς κινήσεως βραδύτερον καθίσταται πᾶν ἢ ἐκ τῆς ὀλίγης ; ἐν δὲ τοῖς μεγάλοις πελάγεσι πλείων ἡ ἄμπωτις γίνεται ἢ ἐν τοῖς βραχέσιν . οὐθὲν οὗν ἄλογον τὸ πλεῖον βραδύτερον καθίστασθαι .
Lemmas: διά τίς ἐν ὁ μέγας πέλαγος βραδύς καθίστημι κῦμα ἤ ἐν ὁ βραχύς ; ἤ ὅτι ἐκ ὁ πολύς κίνησις βραδύς καθίστημι πᾶς ἤ ἐκ ὁ ὀλίγος ; ἐν δέ ὁ μέγας πέλαγος πολύς ὁ ἄμπωτις γίγνομαι ἤ ἐν ὁ βραχύς . οὐδείς οὖν ἄλογος ὁ πολύς βραδύς καθίστημι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.18
Διὰ τί τὸ ἁλμυρὸν ὕδωρ ψυχρὸν μὲν οὐ πότιμον . θερμαινόμενον δὲ μᾶλλον γίνεται πότιμον , καὶ θερμὸν δὲ ὂν καὶ ἀποψυχόμενον ; ἢ διότι εἰς τὸ ἐναντίον ἀπὸ τοῦ ἐναντίου πέφυκεν μεταβάλλειν ; ἔστι δὲ τὸ πότιμον τῷ ἁλμυρῷ ἀντικείμενον · καὶ θερμαινομένου μὲν ἀφέψεται τὸ ἁλμυρόν , ψυχομένου δὲ ὑφίσταται .
Lemmas: διά τίς ὁ ἁλμυρός ὕδωρ ψυχρός μέν οὐ πότιμος . θερμαίνω δέ μάλα γίγνομαι πότιμος , καί θερμός δέ εἰμί καί ἀποψύχω ; ἤ διότι εἰς ὁ ἐναντίος ἀπό ὁ ἐναντίος φύω μεταβάλλω ; εἰμί δέ ὁ πότιμος ὁ ἁλμυρός ἀντίκειμαι · καί θερμαίνω μέν ἀφέψω ὁ ἁλμυρός , ψύχω δέ ὑφίστημι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.19
Διὰ τί τὰ πρὸς τῇ θαλάττῃ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ὕδατα γλυκέα ὕδατα ] ἀλλ’ οὐχ ἁλμυρά ; ἢ διὰ τὸ ποτιμώτερα διηθούμενα γίνεσθαι ; διηθεῖται δὲ τὸ ἐγγύτερον τῆς θαλάττης μᾶλλον .
Lemmas: διά τίς ὁ πρός ὁ θάλασσα ὡς ἐπί ὁ πολύς ὕδωρ γλυκύς ὕδωρ ] ἀλλά οὐ ἁλμυρός ; ἤ διά ὁ πότιμος διηθέω γίγνομαι ; διηθέω δέ ὁ ἐγγύς ὁ θάλασσα μάλα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.20
Διὰ τί τὸ ἁλμυρὸν ὕδωρ οὐκ ἀπόρρυτόν ἐστιν ; ἢ διότι τὸ μὲν βαρὺ στάσιμον ; τὸ δὲ ἁλμυρὸν βαρύ · διὸ καὶ τὰ θερμὰ μόνα τῶν ἁλμυρῶν ὑδάτων ἀπόρρυτά ἐστιν . ἔχει γὰρ κουφότητα ἐν αὑτοῖς , ἥ κρατεῖ τῆς κατὰ τὴν ἁλμυρίδα βαρύτητος · τὸ γὰρ θερμὸν κουφότερόν ἐστιν . ἔτι τὰ μὲν ἀπόρρυτα διηθεῖται διὰ τῆς γῆς · ἠθουμένων δὲ ἀεὶ μάλιστα ὑφίσταται τὸ παχύτατον καὶ βαρύτατον , ἐκκρίνεται δὲ τὸ κοῦφον καὶ καθαρόν · ἔστι γὰρ τὸ μὲν ἁλμυρὸν βαρύ , τὸ δὲ γλυκὺ κοῦφον . διόπερ ἐστὶ γλυκέα τὰ ἀπόρρυτα . τὸ δ’ αὐτὸ αἴτιόν ἐστι καὶ διὰ τί τὸ ἁλμυρὸν ὕδωρ κινούμενον καὶ μεταβάλλον γλυκύτερον γίνεται · κουφότερον γὰρ καὶ ἀσθενέστερον διὰ τὴν κίνησιν γίνεται .
Lemmas: διά τίς ὁ ἁλμυρός ὕδωρ οὐ ἀπόρρυτος εἰμί ; ἤ διότι ὁ μέν βαρύς στάσιμος ; ὁ δέ ἁλμυρός βαρύς · διό καί ὁ θερμός μόνος ὁ ἁλμυρός ὕδωρ ἀπόρρυτος εἰμί . ἔχω γάρ κουφότης ἐν ἑαυτοῦ , ὅς κρατέω ὁ κατά ὁ ἁλμυρίς βαρύτης · ὁ γάρ θερμός κοῦφος εἰμί . ἔτι ὁ μέν ἀπόρρυτος διηθέω διά ὁ γῆ · ἠθέω δέ ἀεί μάλα ὑφίστημι ὁ παχύς καί βαρύς , ἐκκρίνω δέ ὁ κοῦφος καί καθαρός · εἰμί γάρ ὁ μέν ἁλμυρός βαρύς , ὁ δέ γλυκύς κοῦφος . διόπερ εἰμί γλυκύς ὁ ἀπόρρυτος . ὁ δέ αὐτός αἴτιος εἰμί καί διά τίς ὁ ἁλμυρός ὕδωρ κινέω καί μεταβάλλω γλυκύς γίγνομαι · κοῦφος γάρ καί ἀσθενής διά ὁ κίνησις γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.21
Διὰ τί ἐν τῇ Λιβύῃ ἐὰν ὀρύξῃ τις παρὰ τὴν θάλατταν , τὸ πρῶτον πότιμον , εἶθ’ ἁλμυρὸν γίνεται ταχύ , ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις τόποις ἧττον ποιεῖ τοῦτο ; πότερον ὅτι τὸ μὲν πρῶτον τὸ ὑπάρχον ὕδωρ ἐν τῷ τόπῳ καὶ τὸ πεπεμμένον ὑπὸ τῆς γῆς ἐστιν , ὅταν δὲ χρονισθῇ , ἡ θάλαττα προσδιηθουμένῃ διὰ τὸ πρόσφατον εἶναι ποιεῖ ἁλμυρώτερον ; ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις ἢ οὐκ ἔχει ἢ πολὺ ὕδωρ διὰ τὸ μὴ ξηραίνεσθαι τὸν τόπον .
Lemmas: διά τίς ἐν ὁ Λιβύη ἐάν ὀρύσσω τις παρά ὁ θάλασσα , ὁ πρῶτος πότιμος , εἶτα ἁλμυρός γίγνομαι ταχύς , ἐν δέ ὁ ἄλλος τόπος ἥσσων ποιέω οὗτος ; πότερος ὅτι ὁ μέν πρῶτος ὁ ὑπάρχω ὕδωρ ἐν ὁ τόπος καί ὁ πέμπω ὑπό ὁ γῆ εἰμί , ὅταν δέ χρονίζω , ὁ θάλασσα προσδιηθέω διά ὁ πρόσφατος εἰμί ποιέω ἁλμυρός ; ἐν δέ ὁ ἄλλος ἤ οὐ ἔχω ἤ πολύς ὕδωρ διά ὁ μή ξηραίνω ὁ τόπος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.22
Διὰ τί τοὺς ἅλας θᾶττον τήκει τὸ ἁλμυρὸν ὕδωρ ἢ τὸ πότιμον ; ἢ διότι τὸ μὲν τήκεσθαί ἐστι τὸ ὑπὸ τοῦ ὑγροῦ ἢ θερμοῦ εἰσιόντος διαιρεῖσθαι , ὥστε ὑγρὸν εἶναι ; οὐ τήκει δὲ ἢ τὰ ὅλως μὴ δυνάμενα εἰσιέναι , ἢ τὰ οὕτως ὥστε μὴ θιγγάνειν . μόλις δὲ τήκει τὰ ῥᾳδίως διεξιόντα · τὰ δ’ ἐπιόντα βιαζόμενα , ταῦτα τάχιστα διαιρεῖ . οὐκ εἰσέρχεται δὲ τὰ λίαν μεγαλομερῆ · ὑπερέχει γὰρ τῶν πόρων . τὰ δὲ μικρομερέστερα διέρχεται οὐ ψαυόμενα . ἔστι δὲ τὸ μὲν πότιμον λεπτόν , τὸ δὲ ἁλμυρὸν παχύτερον , ὥστε τὸ μὲν ῥᾳδίως διὰ λεπτότητα διαδῦνον μόλις τήκει , τὸ δὲ εἰσέρχεται μέν , ἧττον δὲ διὰ τὸ μεγαλομερέστερον εἶναι διαιρεῖ , καὶ βιάζεται θᾶττον .
Lemmas: διά τίς ὁ ἅλς ταχύς τήκω ὁ ἁλμυρός ὕδωρ ἤ ὁ πότιμος ; ἤ διότι ὁ μέν τήκω εἰμί ὁ ὑπό ὁ ὑγρός ἤ θερμός εἰσέρχομαι διαιρέω , ὥστε ὑγρός εἰμί ; οὐ τήκω δέ ἤ ὁ ὅλος μή δύναμαι εἰσέρχομαι , ἤ ὁ οὕτως ὥστε μή θιγγάνω . μόλις δέ τήκω ὁ ῥᾴδιος διεξέρχομαι · ὁ δέ ἐπέρχομαι βιάζω , οὗτος ταχύς διαιρέω . οὐ εἰσέρχομαι δέ ὁ λίαν μεγαλομερής · ὑπερέχω γάρ ὁ πόρος . ὁ δέ μικρομερής διέρχομαι οὐ ψαύω . εἰμί δέ ὁ μέν πότιμος λεπτός , ὁ δέ ἁλμυρός παχύς , ὥστε ὁ μέν ῥᾴδιος διά λεπτότης διαδύνω μόλις τήκω , ὁ δέ εἰσέρχομαι μέν , ἥσσων δέ διά ὁ μεγαλομερής εἰμί διαιρέω , καί βιάζω ταχύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.23
Διὰ τί τὸ ὕδωρ ἧττον φαίνεται λευκόν , ἐὰν κινῆται , οἷον καὶ ἡ φρίκη ; διὸ καὶ Ὅμηρος ἀρχομένου φησὶ τοῦ πνεύματος μελάνει δέ τε πόντος ὑπ’ αὐτοῦ . ἢ διὰ δύο αἰτίας , ἐγγύθεν μὲν τῆς ὄψεως οὔσης , διὰ τὸ διιέναι τὴν ὄψιν μᾶλλον ἠρεμοῦντος , κινουμένου δὲ μὴ εὐθυπορεῖν · τὸ δὲ διαφανὲς λευκὸν φαίνεται . δι’ οὗ γὰρ μὴ διέρχεται ἡ ὄψις , μέλαν φησὶν εἶναι . διὸ καὶ ὁ ἀὴρ πόρρωθεν μέλας φαίνεται , ὁ δὲ ἐγγὺς λευκός , καὶ θαλάττης τὸ μὲν ἐγγὺς λευκόν , τὸ δὲ πόρρωθεν κυανοῦν καὶ μέλαν . πόρρωθεν δέ , κινουμένης πως τῆς ὄψεως , καὶ τῷ διανακλᾶσθαι ἀθρόον τὴν ὄψιν , ἐὰν ἠρεμῇ πρὸς τὸ φῶς , κινουμένου δὲ μὴ δύνασθαι .
Lemmas: διά τίς ὁ ὕδωρ ἥσσων φαίνω λευκός , ἐάν κινέω , οἷος καί ὁ φρίκη ; διό καί Ὅμηρος ἄρχω φημί ὁ πνεῦμα μελάνω δέ τε πόντος ὑπό αὐτός . ἤ διά δύο αἰτία , ἐγγύθεν μέν ὁ ὄψις εἰμί , διά ὁ διΐημι ὁ ὄψις μάλα ἠρεμέω , κινέω δέ μή εὐθυπορέω · ὁ δέ διαφανής λευκός φαίνω . διά ὅς γάρ μή διέρχομαι ὁ ὄψις , μέλας φημί εἰμί . διό καί ὁ ἀήρ πρόσωθεν μέλας φαίνω , ὁ δέ ἐγγύς λευκός , καί θάλασσα ὁ μέν ἐγγύς λευκός , ὁ δέ πρόσωθεν κυάνεος καί μέλας . πρόσωθεν δέ , κινέω πως ὁ ὄψις , καί ὁ διανακλάομαι ἀθρόος ὁ ὄψις , ἐάν ἠρεμέω πρός ὁ φάος , κινέω δέ μή δύναμαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.24
Διὰ τί ἐν τοῖς βαθέσι πελάγεσι τὸ κῦμα οὐκ ἐπιγελᾷ , ἀλλ’ ἐν τοῖς μικροῖς ; πότερον ὅτι τὸ μικρὸν φερόμενον ὕδωρ διαιρεῖται ὑπὸ τοῦ ἀέρος μᾶλλον ἢ τὸ πολύ ; διὸ θραύεται πατάξαν μᾶλλον . ἐν μὲν οὖν τῷ βαθεῖ πολὺ τὸ κινούμενον , ἐν δὲ τῷ βραχεῖ ὀλίγον .
Lemmas: διά τίς ἐν ὁ βαθύς πέλαγος ὁ κῦμα οὐ ἐπιγελάω , ἀλλά ἐν ὁ μικρός ; πότερος ὅτι ὁ μικρός φέρω ὕδωρ διαιρέω ὑπό ὁ ἀήρ μάλα ἤ ὁ πολύς ; διό θραύω πατάσσω μάλα . ἐν μέν οὖν ὁ βαθύς πολύς ὁ κινέω , ἐν δέ ὁ βραχύς ὀλίγος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.25
Διὰ τί οἱ πρὸς νότον τόποι ἁλυκώτερα τὰ ὕδατα ἔχουσιν ; ἢ διὰ τὸ τὴν θάλατταν ὑπὸ νότου ὠθεῖσθαι ὑπὸ τὴν γῆν κεράννυται ;
Lemmas: διά τίς ὁ πρός νότος τόπος ἁλυκός ὁ ὕδωρ ἔχω ; ἤ διά ὁ ὁ θάλασσα ὑπό νότος ὠθέω ὑπό ὁ γῆ κεράννυμι ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.26
Διὰ τί τῶν ὑδάτων τὸ ἁλμυρὸν ἐπὶ τῷ γλυκεῖ οἴνῳ μᾶλλον ἐπιπολάζει ἢ ἐπὶ τῷ αὐστηρῷ ; πότερον ὅτι μᾶλλον ἔχει γῆν ὁ γλυκύς , ὥσπερ ἡ ἀσταφίς ; ἢ ὅτι βαρύτερος καὶ γλισχρότερος ὁ γλυκύς , ὥσθ’ ἧττον μίγνυται , μὴ μιγνύμενος δὲ ἐφίσταται .
Lemmas: διά τίς ὁ ὕδωρ ὁ ἁλμυρός ἐπί ὁ γλυκύς οἶνος μάλα ἐπιπολάζω ἤ ἐπί ὁ αὐστηρός ; πότερος ὅτι μάλα ἔχω γῆ ὁ γλυκύς , ὥσπερ ὁ ἀσταφίς ; ἤ ὅτι βαρύς καί γλίσχρος ὁ γλυκύς , ὥστε ἥσσων μείγνυμι , μή μείγνυμι δέ ἐφίστημι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.27
Διὰ τί ὅλως ἐφίσταται γεῶδες ὄν ; ἡ γὰρ οἰκεία φορὰ κάτω . πότερον ὅτι μᾶλλον ἔχει γῆν ὁ γλυκύς ; ἢ διὰ τὴν θερμότητα , καθάπερ οἱ ἅλες ; ὅμοιον γὰρ ἐξανθήματι . ἢ δι’ ἄλλην αἰτίαν ; εἰ γὰρ οὐ διὰ τοῦτο καὶ ἐπὶ τῷ γλυκεῖ μᾶλλον , οὐκ ἄλογον · θερμότατος γάρ .
Lemmas: διά τίς ὅλος ἐφίστημι γεώδης εἰμί ; ὁ γάρ οἰκεῖος φορά κάτω . πότερος ὅτι μάλα ἔχω γῆ ὁ γλυκύς ; ἤ διά ὁ θερμότης , καθά ὁ ἅλς ; ὅμοιος γάρ ἐξάνθημα . ἤ διά ἄλλος αἰτία ; εἰ γάρ οὐ διά οὗτος καί ἐπί ὁ γλυκύς μάλα , οὐ ἄλογος · θερμός γάρ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.28
Διὰ τί τὰ κύματα πρότερον φοιτᾷ ἐνίοτε τῶν ἀνέμων ; ἢ διότι καὶ τελευτᾷ ὕστερον ; τὸ γὰρ πρῶτον πνεῦμα ὡσανεὶ προδιαλύεται τοῦ ὠσθέντος κύματος · ἀφικνεῖται δὲ οὐκ αὐτὸ τὸ πρῶτον ὠσθέν , ἀλλ’ ἀεὶ ἡ ὧσις γίνεται τοῦ ἐχομένου .
Lemmas: διά τίς ὁ κῦμα πρότερος φοιτάω ἐνίοτε ὁ ἄνεμος ; ἤ διότι καί τελευτάω ὕστερον ; ὁ γάρ πρῶτος πνεῦμα ὡσανεί προδιαλύω ὁ ὠθέω κῦμα · ἀφικνέομαι δέ οὐ αὐτός ὁ πρῶτος ὠθέω , ἀλλά ἀεί ὁ ὦσις γίγνομαι ὁ ἔχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.29
Διὰ τί αἱ κυματωδέστεραι γαῖ στερραὶ γίνονται πολλάκις οὕτως σφόδρα ὥσπερ ἠδαφισμέναι ; καὶ ἡ μὲν κυματώδης γῆ στερεά , ἡ δὲ ἄπωθεν χαῦνος . ἢ διότι ἡ μικρὰ ἄμμος οὐ πόρρωθεν ἐκβάλλεται ὑπὸ τοῦ κύματος , ἀλλὰ ἡ μείζων μᾶλλον ; ὥσπερ καὶ τῇ χειρὶ βάλλειν πόρρω οὐ τὸ ἐλάχιστον μάλιστα δυνατόν . ἔπειτα πολλῶν κυκωμένων τα ἐλάχιστα ἐμπίπτοντα πυκνοῖ . ἡ δὲ τοῦ κύματος λωφῶντος κίνησις ἐδαφίζει , κινεῖ δὲ οὐκέτι . διὰ μὲν οὖν τὸ μὴ τὰ μικρότατα πόρρω δύνασθαι πηδᾶν , ἐκ μικρῶν σφόδρα συντέθειται · διὰ δὲ τὸ πολλάκις κινεῖσθαι συνεχὲς γίνεται πιπτούσης ἄμμου , ἕως ἂν συναρμόσῃ · διὰ δὲ τὸ κῦμα τὸ τελευταῖον ἐδαφίζεται , καὶ τὸ ἠρέμα ὑγρὸν συγκολλᾷ . ἡ δὲ πόρρω ξηρά τε οὖσα διίσταται , καὶ ἐκ μειζόνων ἐστὶ λιθιδίων καὶ ἀνεδάφιστος .
Lemmas: διά τίς ὁ κυματώδης γῆ στερρός γίγνομαι πολλάκις οὕτως σφόδρα ὥσπερ ἐδαφίζω ; καί ὁ μέν κυματώδης γῆ στερεός , ὁ δέ ἄπωθεν χαῦνος . ἤ διότι ὁ μικρός ἄμμος οὐ πρόσωθεν ἐκβάλλω ὑπό ὁ κῦμα , ἀλλά ὁ μέγας μάλα ; ὥσπερ καί ὁ χείρ βάλλω πρόσω οὐ ὁ ἐλαχύς μάλα δυνατός . ἔπειτα πολύς κυκάω ὁ ἐλαχύς ἐμπίπτω πυκνόω . ὁ δέ ὁ κῦμα λωφάω κίνησις ἐδαφίζω , κινέω δέ οὐκέτι . διά μέν οὖν ὁ μή ὁ μικρός πρόσω δύναμαι πηδάω , ἐκ μικρός σφόδρα συντίθημι · διά δέ ὁ πολλάκις κινέω συνεχής γίγνομαι πίπτω ἄμμος , ἕως ἄν συναρμόζω · διά δέ ὁ κῦμα ὁ τελευταῖος ἐδαφίζω , καί ὁ ἠρέμα ὑγρός συγκολλάω . ὁ δέ πρόσω ξηρός τε εἰμί διίστημι , καί ἐκ μέγας εἰμί λιθίδιον καί ἀνεδάφιστος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.30
Διὰ τί τῆς θαλάσσης τὰ ἄνω τῶν ἐν τῷ βάθει ἁλμυρώτερα καὶ θερμότερα ; ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τοῖς φρέασι τοῖς ποτίμοις τὸ ἐπιπολῆς ἁλμυρώτερον τοῦ εἰς βάθος · καίτοι ἔδει τὸ κατωτέρω · βαρύτερον γὰρ τὸ ἁλμυρόν . ἢ διότι ὁ ἥλιος καὶ ὁ ἀὴρ ἀνάγει ἀεὶ τὸ ἐλαφρότατον ἀπὸ τῶν ὑγρῶν ; τὸ δὲ ποτιμώτερον ἀεὶ κουφότερον , μᾶλλον δὲ ἀπάγει ἀπὸ τῶν ἐγγυτέρων τόπων . ὥστε καὶ τῆς θαλάττης ἀπὸ τῶν ἐπιπολῆς καὶ τῶν ποτίμων ἀνάγκη τὸ λειπόμενον ἁλμυρώτερον εἶναι , ἀφ’ ὧν ἀνῆκται , ἢ ἀφ’ ὧν μηθὲν ἢ ἔλαττον τὸ γλυκύ . διὰ τοῦτο δὲ καὶ θερμότερα τὰ ἄνω · τὸ γὰρ ἁλμυρὸν θερμότερον τοῦ ποτίμου . διὸ καὶ φασί τινες τῶν ἡρακλειτιζόντων ἐκ μὲν τοῦ ποτίμου ξηραινομένου καὶ πηγνυμένου λίθους γίνεσθαι καὶ γῆν , ἐκ δὲ τῆς θαλάττης τὸν ἥλιον ἀναθυμιᾶσθαι .
Lemmas: διά τίς ὁ θάλασσα ὁ ἄνω ὁ ἐν ὁ βάθος ἁλμυρός καί θερμός ; ὅμοιος δέ καί ἐν ὁ φρέαρ ὁ πότιμος ὁ ἐπιπολή ἁλμυρός ὁ εἰς βάθος · καίτοι δέω ὁ κάτω · βαρύς γάρ ὁ ἁλμυρός . ἤ διότι ὁ ἥλιος καί ὁ ἀήρ ἀνάγω ἀεί ὁ ἐλαφρός ἀπό ὁ ὑγρός ; ὁ δέ πότιμος ἀεί κοῦφος , μάλα δέ ἀπάγω ἀπό ὁ ἐγγύτερος τόπος . ὥστε καί ὁ θάλασσα ἀπό ὁ ἐπιπολή καί ὁ πότιμος ἀνάγκη ὁ λείπω ἁλμυρός εἰμί , ἀπό ὅς ἀνάγω , ἤ ἀπό ὅς μηδείς ἤ ἐλαχύς ὁ γλυκύς . διά οὗτος δέ καί θερμός ὁ ἄνω · ὁ γάρ ἁλμυρός θερμός ὁ πότιμος . διό καί φημί τις ὁ ἡρακλειτίζω ἐκ μέν ὁ πότιμος ξηραίνω καί πήγνυμι λίθος γίγνομαι καί γῆ , ἐκ δέ ὁ θάλασσα ὁ ἥλιος ἀναθυμιάω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.31
Διὰ τί τῆς θαλάττης τὰ πρὸς τῇ γῇ γλυκύτερά ἐστιν ; ἢ διότι ἐν τῇ κινήσει μᾶλλόν ἐστιν ; κινούμενον δὲ τὸ ἁλμυρὸν γλυκύτερον γίνεται . ἢ ὅτι καὶ ἐν τῷ βάθει ἁλμυρώτερόν ἐστι τὸ ὕδωρ , τὰ δὲ πρὸς τῇ γῇ ἧττόν ἐστι βαθέα . διὸ καὶ τἀγχιβαθῆ ἁλμυρά ἐστι καὶ οὐχ ὁμοίως γλυκέα . τούτου δ’ αἴτιον , ὅτι βαρὺ ὂν τὸ ἁλμυρὸν φέρεται μᾶλλον εἰς βάθος .
Lemmas: διά τίς ὁ θάλασσα ὁ πρός ὁ γῆ γλυκύς εἰμί ; ἤ διότι ἐν ὁ κίνησις μάλα εἰμί ; κινέω δέ ὁ ἁλμυρός γλυκύς γίγνομαι . ἤ ὅτι καί ἐν ὁ βάθος ἁλμυρός εἰμί ὁ ὕδωρ , ὁ δέ πρός ὁ γῆ ἥσσων εἰμί βαθύς . διό καί ἀγχιβαθής ἁλμυρός εἰμί καί οὐ ὅμοιος γλυκύς . οὗτος δέ αἴτιος , ὅτι βαρύς εἰμί ὁ ἁλμυρός φέρω μάλα εἰς βάθος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.32
Διὰ τί ἡ θάλαττα μόνον τῶν ὑδάτων κάεται , τὰ δὲ πότιμα καὶ ποτάμια οὔ ; πότερον ὅτι γῆν πολλὴν ἔχει ; δηλοῦσι δὲ οἱ ἅλες . ἢ διότι λιπαρά ; δηλοῖ δὲ τὸ ἐν τοῖς ἅλασιν ὑφιστάμενον ἔλαιον .
Lemmas: διά τίς ὁ θάλασσα μόνος ὁ ὕδωρ καίω , ὁ δέ πότιμος καί ποτάμιος οὐ ; πότερος ὅτι γῆ πολύς ἔχω ; δηλόω δέ ὁ ἅλς . ἤ διότι λιπαρός ; δηλόω δέ ὁ ἐν ὁ ἅλας ὑφίστημι ἔλαιον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.33
Διὰ τί ἐν ταῖς λίμναις ἄμμος οὐ γίνεται ἢ ἧττον ἢ ἐν τῇ θαλάττῃ καὶ τοῖς ποταμοῖς ; ἢ ὅτι ἐν τῇ θαλάττῃ πέτραι γίνονται , καὶ ἡ γῆ ἐκκέκαυται μάλιστα ; ἡ δὲ ἄμ μος ἐστὶ πέτρα ἐψηγμένη εἰς μικρὰ καὶ ἐλάχιστα μόρια . ψήχεται δὲ διὰ τὴν πληγὴν τῶν κυμάτων . ἐν δὲ ταῖς λίμναις οὐ γίνονται ὁμοίως πέτραι καθαραί , οὐδὲ θραύονται ὁμοίως διὰ τὸ μὴ γίνεσθαι κύματα ὁμοίως . ἐν δὲ τοῖς ποταμοῖς μᾶλλον , ὅτι τὴν μὲν γῆν καταφέρουσιν , τὰς δὲ πέτρας τῇ πληγῇ θραύουσιν .
Lemmas: διά τίς ἐν ὁ λίμνη ἄμμος οὐ γίγνομαι ἤ ἥσσων ἤ ἐν ὁ θάλασσα καί ὁ ποταμός ; ἤ ὅτι ἐν ὁ θάλασσα πέτρα γίγνομαι , καί ὁ γῆ ἐκκαίω μάλα ; ὁ δέ ἄμη μος εἰμί πέτρα ψήχω εἰς μικρός καί ἐλαχύς μόριον . ψήχω δέ διά ὁ πληγή ὁ κῦμα . ἐν δέ ὁ λίμνη οὐ γίγνομαι ὅμοιος πέτρα καθαρός , οὐδέ θραύω ὅμοιος διά ὁ μή γίγνομαι κῦμα ὅμοιος . ἐν δέ ὁ ποταμός μάλα , ὅτι ὁ μέν γῆ καταφέρω , ὁ δέ πέτρα ὁ πληγή θραύω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.34
Διὰ τί , ὅταν ἡ λίμνη ἢ κοπάσῃ ἢ ξηρὰ γένηται , ἀποκάεται ὁ σῖτος ἐν τῷ πεδίῳ μᾶλλον ; πότερον ὅτι τὸ ὑγρὸν τὸ ἐν τῇ λίμνῃ ἀπατμίζον τῇ ἀτμίδι θερμαίνει τὸν ἀέρα , ὥστε ἐλάττους καὶ ἀσθενεστέρους ποιεῖ τοὺς πάγους ἢ ἐν τοῖς κοίλοις καὶ προσελώδεσι τόποις ; ἢ ἐκ τῆς γῆς , ὥσπερ λέγεται , τὰ ψύχη ἄρχεται καὶ λανθάνει εἰσδυόμενα ξηρᾶς οὖν οὔσης τῆς λίμνης , διὰ πλείονος τόπου ἡ ψυχρότης πλείων προσπίπτουσα πήγνυσι καὶ ἀποκάει μᾶλλον . ἐν δὲ ταῖς τοιαύταις χώραις τὰ ψύχη κάτωθεν γίνεται , ὥσπερ καὶ δοκεῖ . καίτοι ἡ γῆ θερμὴ τοῦ χειμῶνος · ἀλλὰ διὰ τὸ ἔφυγρον εἶναι κατέψυκται τὸ ἐπιπολῆς θερμὸν τὸ ἐν τῇ γῇ . τὸ γὰρ ὑγρὸν οὔτε οὕτω πόρρω ἐστὶν ὥστε μὴ ψύχεσθαι , διὰ τὴν ἐνοῦσαν θερμότητα ἐν τοῖς ὑγροῖς , οὔτε οὕτως ὀλίγον ὥστε μηθὲν ἰσχύειν , διὰ τὸ διάβροχον εἶναι τὴν γῆν . οἷον οὖν διά τὴν ψύξιν αὐτοῦ συμβαίνει ἐπὶ κρυστάλλου περιπατεῖν καὶ οἰκεῖν .
Lemmas: διά τίς , ὅταν ὁ λίμνη ἤ κοπάζω ἤ ξηρός γίγνομαι , ἀποκαίω ὁ σῖτος ἐν ὁ πεδίον μάλα ; πότερος ὅτι ὁ ὑγρός ὁ ἐν ὁ λίμνη ἀπατμίζω ὁ ἀτμίς θερμαίνω ὁ ἀήρ , ὥστε ἐλαχύς καί ἀσθενής ποιέω ὁ πάγος ἤ ἐν ὁ κοῖλος καί προσελώδης τόπος ; ἤ ἐκ ὁ γῆ , ὥσπερ λέγω , ὁ ψῦχος ἄρχω καί λανθάνω εἰσδύνω ξηρός οὖν εἰμί ὁ λίμνη , διά πολύς τόπος ὁ ψυχρότης πολύς προσπίπτω πήγνυμι καί ἀποκαίω μάλα . ἐν δέ ὁ τοιοῦτος χώρα ὁ ψῦχος κάτωθεν γίγνομαι , ὥσπερ καί δοκέω . καίτοι ὁ γῆ θερμός ὁ χειμών · ἀλλά διά ὁ ἔφυγρος εἰμί καταψύχω ὁ ἐπιπολή θερμός ὁ ἐν ὁ γῆ . ὁ γάρ ὑγρός οὔτε οὕτως πρόσω εἰμί ὥστε μή ψύχω , διά ὁ ἔνειμι θερμότης ἐν ὁ ὑγρός , οὔτε οὕτως ὀλίγος ὥστε μηδείς ἰσχύω , διά ὁ διάβροχος εἰμί ὁ γῆ . οἷος οὖν διά ὁ ψῦξις αὐτός συμβαίνω ἐπί κρύσταλλος περιπατέω καί οἰκέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.35
Διὰ τί ἡ θάλαττα ἁλμυρὰ καὶ πικρά ἐστιν ; ἢ ὅτι ἐν τῇ θαλάττῃ πλείους εἰσὶν οἱ χυμοί ; καὶ γὰρ τὸ ἁλμυρὸν καὶ τὸ πικρὸν ἅμα φαίνεται .
Lemmas: διά τίς ὁ θάλασσα ἁλμυρός καί πικρός εἰμί ; ἤ ὅτι ἐν ὁ θάλασσα πολύς εἰμί ὁ χυμός ; καί γάρ ὁ ἁλμυρός καί ὁ πικρός ἅμα φαίνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.36
Διὰ τί τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ ὄστρακα καὶ λίθοι στρογγύλα γίνεται ; ἢ ὅτι ὁμοίως περιθραυόμενα τὰ ἔσχατα εἰς τὸ στρογγύλον σχῆμα ἔρχεται ; τούτου γὰρ τὸ ἔσχατον ὅμοιον , ἡ δὲ θάλαττα πάντη κινοῦσα ὁμοίως περιθραύει .
Lemmas: διά τίς ὁ ἐν ὁ θάλασσα ὄστρακον καί λίθος στρογγύλος γίγνομαι ; ἤ ὅτι ὅμοιος περιθραύω ὁ ἔσχατος εἰς ὁ στρογγύλος σχῆμα ἔρχομαι ; οὗτος γάρ ὁ ἔσχατος ὅμοιος , ὁ δέ θάλασσα πάντῃ κινέω ὅμοιος περιθραύω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.37
Διὰ τί ἐνιαχοῦ , ἐάν τις ὀρύξῃ παρὰ τὴν θάλατταν , τὸ μὲν πρῶτον πότιμόν ἐστιν ὕδωρ , εἶθ’ ἁλμυρὸν γίνεται ; ἢ ὅτι αὐτῆς ἐστὶν τῆς θαλάττης τῆς διηθούσης ὑπὸ τὴν γῆν τὸ ὕδωρ ; εἰκότως οὖν τὸ πρῶτόν ἐστι γλυκύ · ἐλαφρότερον γάρ ἐστι τὸ γλυκὺ τοῦ ἁλυκοῦ , καὶ ἡ θάλαττα ἔχει τι τοῦ γλυκέος , ὃ μιχθὲν τῇ γῇ μᾶλλον ἐπιπολάζει . τὸ δὲ ἁλυκὸν διὰ τὸ βάρος καὶ διὰ τὸ τμητικὸν εἶναι κάτω φέρεται . εἴτε οὖν οὕτως εἴτε κατὰ τὰς φλέβας ἐκ τῆς ἠπείρου ῥεῖ ἐπὶ τὴν θάλατταν τὸ γλυκὺ ὕδωρ , εἰκότως ἂν ἐπιπολῆς εἴη τῆς θαλάττης , ἣ μίγνυται αὐτῇ . ἀνοιχθέντων δὲ τῶν πόρων , ὕστερον διὰ πλῆθος τὸ ἁλυκὸν κρατοῦν τοιοῦτο πᾶν ποιεῖ . συμβαίνει γὰρ πεφραγμένων τῶν ἄνω πόρων ἄλλην ὁδὸν ζητεῖν τὸ ἐπιρρέον , ἀνοιχθέντων δὲ ἐνταῦθα πᾶν φέρεσθαι , καθάπερ ἐπὶ τῶν τοῦ σώματος φλεβῶν .
Lemmas: διά τίς ἐνιαχοῦ , ἐάν τις ὀρύσσω παρά ὁ θάλασσα , ὁ μέν πρῶτος πότιμος εἰμί ὕδωρ , εἶτα ἁλμυρός γίγνομαι ; ἤ ὅτι αὐτός εἰμί ὁ θάλασσα ὁ διηθέω ὑπό ὁ γῆ ὁ ὕδωρ ; ἔοικα οὖν ὁ πρῶτος εἰμί γλυκύς · ἐλαφρός γάρ εἰμί ὁ γλυκύς ὁ ἁλυκός , καί ὁ θάλασσα ἔχω τις ὁ γλυκύς , ὅς μείγνυμι ὁ γῆ μάλα ἐπιπολάζω . ὁ δέ ἁλυκός διά ὁ βάρος καί διά ὁ τμητικός εἰμί κάτω φέρω . εἴτε οὖν οὕτως εἴτε κατά ὁ φλέψ ἐκ ὁ ἤπειρος ῥέω ἐπί ὁ θάλασσα ὁ γλυκύς ὕδωρ , ἔοικα ἄν ἐπιπολή εἰμί ὁ θάλασσα , ὅς μείγνυμι αὐτός . ἀνοίγνυμι δέ ὁ πόρος , ὕστερον διά πλῆθος ὁ ἁλυκός κρατέω τοιοῦτος πᾶς ποιέω . συμβαίνω γάρ φράσσω ὁ ἄνω πόρος ἄλλος ὁδός ζητέω ὁ ἐπιρρέω , ἀνοίγνυμι δέ ἐνταῦθα πᾶς φέρω , καθά ἐπί ὁ ὁ σῶμα φλέψ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.38
Διὰ τί ἡ θάλαττα οὖσα βαρυτέρα τοῦ ποτίμου ὕδατος μᾶλλόν ἐστιν εὐδίοπτος ; πότερον ὅτι λιπαρωτέρα ; τὸ δὲ ἔλαιον ἐπιχυθὲν ποιεῖ μᾶλλον εὐδίοπτον . ἔχουσα δὲ ἐν αὑτῇ λίπος εἰκότως μᾶλλον εὐδίοπτός ἐστιν . ἢ οὐχ ἅπαν τὸ ἐλαφρότερον καὶ εὐδιοπτότερον ; αὐτὸ γὰρ τὸ ἔλαιον ἐλαφρότερον τοῦ ὕδατος , εὐδιοπτότερον δὲ οὔ . ἢ οὐκ εὐδιοπτότερόν ἐστιν , ἀλλὰ φαίνεται ; τὸ γὰρ πότιμον ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς ἢ ἀπὸ ῥευμάτων ἐστίν , ἡ δὲ πηγὴ συναφίησι μετὰ τοῦ ὕδατος καὶ γῆν , ὥστε τῷ μὴ καθαρὰ εἶναι τὰ ῥεύματα συγκατάγει τὴν γῆν καὶ ἰλύν . αὕτη οὖν ἐστὶν ἡ αἰτία τοῦ ἧττον εἶναι εὐδίοπτον .
Lemmas: διά τίς ὁ θάλασσα εἰμί βαρύς ὁ πότιμος ὕδωρ μάλα εἰμί εὐδίοπτος ; πότερος ὅτι λιπαρός ; ὁ δέ ἔλαιον ἐπιχέω ποιέω μάλα εὐδίοπτος . ἔχω δέ ἐν ἑαυτοῦ λίπος ἔοικα μάλα εὐδίοπτος εἰμί . ἤ οὐ ἅπας ὁ ἐλαφρός καί εὐδίοπτος ; αὐτός γάρ ὁ ἔλαιον ἐλαφρός ὁ ὕδωρ , εὐδίοπτος δέ οὐ . ἤ οὐ εὐδίοπτος εἰμί , ἀλλά φαίνω ; ὁ γάρ πότιμος ὕδωρ ἀπό ὁ γῆ ἤ ἀπό ῥεῦμα εἰμί , ὁ δέ πηγή συναφίημι μετά ὁ ὕδωρ καί γῆ , ὥστε ὁ μή καθαρός εἰμί ὁ ῥεῦμα συγκατάγω ὁ γῆ καί ἰλύς . οὗτος οὖν εἰμί ὁ αἰτία ὁ ἥσσων εἰμί εὐδίοπτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.39
Διὰ τί οἱ νέοντες ἐν τῇ θαλάττῃ λαπαροὶ γίνονται ; εἰ γὰρ ὅτι πονοῦσι , καὶ οἱ τροχιζόμενοι ἰσχυρὸν πονοῦσι πόνον καὶ οὐ λαπάττονται . ἢ ὅτι οὐ πᾶς πόνος ποιεῖ λάπαξιν , ἀλλ’ ὁ μὴ ποιῶν σύντηξιν ; ἡ δὲ ἐν τῇ θαλάττῃ διατριβὴ καὶ ὅλως δοκεῖ βρωτικωτέρους ποιεῖν καὶ λαπαρούς · θερμή τε γάρ ἐστι καὶ ξηρὰ ἡ ἀπ’ αὐτῆς ἀτμίς .
Lemmas: διά τίς ὁ νέω ἐν ὁ θάλασσα λαπαρός γίγνομαι ; εἰ γάρ ὅτι πονέω , καί ὁ τροχίζω ἰσχυρός πονέω πόνος καί οὐ λαπάσσω . ἤ ὅτι οὐ πᾶς πόνος ποιέω λάπαξις , ἀλλά ὁ μή ποιέω σύντηξις ; ὁ δέ ἐν ὁ θάλασσα διατριβή καί ὅλος δοκέω βρωτικός ποιέω καί λαπαρός · θερμός τε γάρ εἰμί καί ξηρός ὁ ἀπό αὐτός ἀτμίς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.40
Διὰ τί πᾶσα λίμνη πότιμος οὖσα πλύνει καὶ ῥύπτει τὰ ἱμάτια ; πλύνει μὲν γὰρ τὸ γλυκύ , ῥύπτει δὲ τὸ πικρόν , ἄμα δὲ οὐχ οἷόν τε ἔχειν ταῦτα . ἢ οὐ τῷ πικρὸν εἶναι οὐθὲν ῥύπτει , ἀλλ’ ἡ γλισχρότης ῥυπτικόν ; διὸ καὶ τὰ ἀκροκώλια καὶ ὅσα μυξώδη τοιαῦτα , ὥστε καὶ τῶν πικρῶν ὅσα τούτου μετέχει . ἐν δὲ τῇ λίμνῃ ταύτῃ συμβέβηκεν τοῦτο , ὥστε τῆς νιτρώδους δυνάμεως τὸ μὲν πικρὸν ἐκκεκαῦσθαι , ἐμμένειν δὲ τὸ λιπαρὸν καὶ γλίσχρον . τούτῳ μὲν οὖν ῥύπτει , πλύνει δὲ τῷ ποτίμῳ αὐτῆς .
Lemmas: διά τίς Πᾶσα λίμνη πότιμος εἰμί πλύνω καί ῥύπτω ὁ ἱμάτιον ; πλύνω μέν γάρ ὁ γλυκύς , ῥύπτω δέ ὁ πικρός , ἅμα δέ οὐ οἷος τε ἔχω οὗτος . ἤ οὐ ὁ πικρός εἰμί οὐδείς ῥύπτω , ἀλλά ὁ γλισχρότης ῥυπτικός ; διό καί ὁ ἀκροκώλιον καί ὅσος μυξώδης τοιοῦτος , ὥστε καί ὁ πικρός ὅσος οὗτος μετέχω . ἐν δέ ὁ λίμνη οὗτος συμβαίνω οὗτος , ὥστε ὁ νιτρώδης δύναμις ὁ μέν πικρός ἐκκαίω , ἐμμένω δέ ὁ λιπαρός καί γλίσχρος . οὗτος μέν οὖν ῥύπτω , πλύνω δέ ὁ πότιμος αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 23.41
Διὰ τί τὸ γαληνίζον τῆς θαλάττης λευκὸν φαίνεται , τὸ δὲ κατάφορον μέλαν ; ἢ ὅτι τὸ ἧττον ὁρώμενον μελάντερον μᾶλλον φαίνεται ; ἧττον δὲ φαίνεται τὸ κινούμενον τοῦ ἠρεμοῦντος . ἢ διότι τὸ μὲν διαφαινόμενον λευκόν , τὸ δὲ μὴ διαφαινόμενον μέλαν ; ἧττον δὲ διαφαίνεται τὸ κινούμενον .
Lemmas: διά τίς ὁ γαληνίζω ὁ θάλασσα λευκός φαίνω , ὁ δέ κατάφορος μέλας ; ἤ ὅτι ὁ ἥσσων ὁράω μέλας μάλα φαίνω ; ἥσσων δέ φαίνω ὁ κινέω ὁ ἠρεμέω . ἤ διότι ὁ μέν διαφαίνω λευκός , ὁ δέ μή διαφαίνω μέλας ; ἥσσων δέ διαφαίνω ὁ κινέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 24.1
Διὰ τί τὸ θερμὸν ὕδωρ , ἐὰν ἐπικεχρισμένοι ὦσιν ἐλαίῳ , ἧττον θερμόν ἐστι καταχεόμενον , τοῦ ἐλαίου θερμοῦ ὄντος ; ἢ διὰ τὸ λεαίνειν ὀλισθαίνει καὶ ἧττον ἐνδύνει ;
Lemmas: διά τίς ὁ θερμός ὕδωρ , ἐάν ἐπιχρίω εἰμί ἔλαιον , ἥσσων θερμός εἰμί κατηχέω , ὁ ἔλαιον θερμός εἰμί ; ἤ διά ὁ λεαίνω ὀλισθάνω καί ἥσσων ἐνδύω ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 24.2
Διὰ τί τὰ ὕδατα ἐν τοῖς φρέασι μετὰ μεσημβρίαν γίνεται τοῦ θέρους θερμά ; ἢ διότι τηνικαῦτα ἤδη κεκράτηκεν τὸ θερμὸν τὸν ἀέρα ; πρὸ μεσημβρίας δὲ τὸ θερμὸν λύει τε τὸ ψυχρὸν καὶ παύει · οὐχ ἅμα δὲ πέπαυται καὶ κρατεῖ . ἀλλ’ ὅταν ἐπιχρονίσῃ .
Lemmas: διά τίς ὁ ὕδωρ ἐν ὁ φρέαρ μετά μεσημβρία γίγνομαι ὁ θέρος θερμός ; ἤ διότι τηνικαῦτα ἤδη κρατέω ὁ θερμός ὁ ἀήρ ; πρό μεσημβρία δέ ὁ θερμός λύω τε ὁ ψυχρός καί παύω · οὐ ἅμα δέ παύω καί κρατέω . ἀλλά ὅταν ἐπιχρονίζω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 24.3
Διὰ τί τὸ ὕδωρ θερμότερον ἐνίοτε τῆς φλογὸς γινόμενον οὐ κατακάει τὰ ξύλα , ἡ δὲ φλὸξ κατακάει ; ἢ ὅτι ἡ μὲν φλὸξ λεπτομερές , καὶ τὸ ἀπ’ αὐτῆς πνεῦμα , τὸ δὲ ὕδωρ μεγαλομερές , ὥστε οὐκ εἰσδύεται ; ἡ δὲ φλὸξ καὶ τὸ ἀπὸ τῶν ἀνθράκων διὰ λεπτότητα εἰσιὸν διαλύει .
Lemmas: διά τίς ὁ ὕδωρ θερμός ἐνίοτε ὁ φλόξ γίγνομαι οὐ κατακαίω ὁ ξύλον , ὁ δέ φλόξ κατακαίω ; ἤ ὅτι ὁ μέν φλόξ λεπτομερής , καί ὁ ἀπό αὐτός πνεῦμα , ὁ δέ ὕδωρ μεγαλομερής , ὥστε οὐ εἰσδύνω ; ὁ δέ φλόξ καί ὁ ἀπό ὁ ἄνθραξ διά λεπτότης εἴσειμι διαλύω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 24.4
Διὰ τί τὸ μὲν ὕδωρ τὸ ζέον οὐ τήκει , ἡ δὲ κοιλία τήκει ; πότερον ὅτι τὸ μὲν θερμὸν τὸ ἐν τῇ κοιλίᾳ εἰσέρχεται διὰ λεπτότητα , τὸ δὲ ὕδωρ οὐκ εἰσέρχεται διὰ παχύτητα ; ἢ διότι καὶ τὰ ἄλλα κωλύει τήκεσθαι τὸ ὑγρόν ; οὐθὲν γὰρ ἐν ὑγρῷ τήκεται . ἐν δὲ τῇ κοιλίᾳ τὸ ὑγρὸν εἰς τὴν κύστιν ὑπονοστοῦν οὕτω λύει .
Lemmas: διά τίς ὁ μέν ὕδωρ ὁ ζέω οὐ τήκω , ὁ δέ κοιλία τήκω ; πότερος ὅτι ὁ μέν θερμός ὁ ἐν ὁ κοιλία εἰσέρχομαι διά λεπτότης , ὁ δέ ὕδωρ οὐ εἰσέρχομαι διά παχύτης ; ἤ διότι καί ὁ ἄλλος κωλύω τήκω ὁ ὑγρός ; οὐδείς γάρ ἐν ὑγρός τήκω . ἐν δέ ὁ κοιλία ὁ ὑγρός εἰς ὁ κύστις ὑπονοστέω οὕτως λύω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 24.5
Διὰ τί τῶν ἀγγείων ὁ πυθμὴν οὐ κάει ἐνόντος τοῦ ὕδατος καὶ ζέοντος , ἀλλὰ καὶ φέρουσι τοῦ πυθμένος ἐχόμενοι , ἐξαιρεθέντος δὲ κάει ; ἢ ὅτι σβέννυται τὸ ἐγγινόμενον θερμὸν ἐν τῷ πυθμένι ὑπὸ τοῦ ὕδατος ; διὸ καὶ οὐ τήκεται τὰ τηκτά , ἂν μὴ ψόφος ἐμπέσῃ .
Lemmas: διά τίς ὁ ἀγγεῖον ὁ πυθμήν οὐ καίω ἔνειμι ὁ ὕδωρ καί ζέω , ἀλλά καί φέρω ὁ πυθμήν ἔχω , ἐξαιρέω δέ καίω ; ἤ ὅτι σβέννυμι ὁ ἐγγίγνομαι θερμός ἐν ὁ πυθμήν ὑπό ὁ ὕδωρ ; διό καί οὐ τήκω ὁ τηκτός , ἐάν μή ψόφος ἐμπίπτω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.problemata 24.6
Διὰ τί οὐχ ὑπερζεῖ τοῦ χειμῶνος ὁμοίως καὶ τοῦ θέρους τὸ ὕδωρ , οὐ μόνον ὁμοίως θερμαινόμενον , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον καὶ ὁμοίως θερμὸν ὄν , καὶ ἔτι μᾶλλον ; ἢ διότι ἡ ὑπέρζεσίς ἐστιν ἡ ἀναβολὴ τῶν πομφολύγων ; τὸ μὲν οὗν ὕδωρ αὐτὸ θερμαίνεται τότε οὐθὲν ἧττον ἢ τοῦ ψύχους , αἱ δὲ πομφόλυγες αἴρεσθαι οὐ δύνανται ὁμοίως διὰ τὸ τὸν περιέχοντα ἀέρα εἶναι ψυχρόν , ἀλλὰ ἐλάττους τε τὰ μεγέθη αἴρονται ὑπὸ τοῦ ψύχους θλιβόμεναι , καὶ διακόπτοντος τοῦ ἀέρος ταχὺ διαπίπτουσιν , ὥστε ἐλάττους τε τῷ ὄγκῳ καὶ τῷ πλήθει γίνονται τοῦ χειμῶνος , τοῦ δὲ θέρους τοὐνανττίον . ἡ δὲ ὑπέρζεσις γίνεται διὰ τὸ πλῆθος καὶ τὸ μέγεθος τοῦ ἀφροῦ .
Lemmas: διά τίς οὐ ὑπερζέω ὁ χειμών ὅμοιος καί ὁ θέρος ὁ ὕδωρ , οὐ μόνος ὅμοιος θερμαίνω , ἀλλά καί μάλα καί ὅμοιος θερμός εἰμί , καί ἔτι μάλα ; ἤ διότι ὁ ὑπέρζεσις εἰμί ὁ ἀναβολή ὁ πομφόλυξ ; ὁ μέν οὖν ὕδωρ αὐτός θερμαίνω τότε οὐδείς ἥσσων ἤ ὁ ψῦχος , ὁ δέ πομφόλυξ ἀείρω οὐ δύναμαι ὅμοιος διά ὁ ὁ περιέχω ἀήρ εἰμί ψυχρός , ἀλλά ἐλαχύς τε ὁ μέγεθος ἀείρω ὑπό ὁ ψῦχος θλίβω , καί διακόπτω ὁ ἀήρ ταχύς διαπίπτω , ὥστε ἐλαχύς τε ὁ ὄγκος καί ὁ πλῆθος γίγνομαι ὁ χειμών , ὁ δέ θέρος τοὐναντίον . ὁ δέ ὑπέρζεσις γίγνομαι διά ὁ πλῆθος καί ὁ μέγεθος ὁ ἀφρός .