aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 2.1270b
βουλόμενος γὰρ ὁ νομοθέτης ὡς πλείστους εἶναι τοὺς Σπαρτιάτας , προάγεται τοὺς πολίτας ὅτι πλείστους ποιεῖσθαι παῖδας · ἔστι γὰρ αὐτοῖς νόμος τὸν μὲν γεννήσαντα τρεῖς υἱοὺς ἄφρουρον εἶναι , τὸν δὲ τέτταρας ἀτελῆ πάντων . καίτοι φανερὸν ὅτι πολλῶν γινομένων , τῆς δὲ χώρας οὕτω διῃρημένης , ἀναγκαῖον πολλοὺς γίνεσθαι πένητας . ἀλλὰ μὴν καὶ τὰ περὶ τὴν ἐφορείαν ἔχει φαύλως . ἡ γὰρ ἀρχὴ κυρία μὲν αὐτὴ τῶν μεγίστων αὐτοῖς ἐστιν , γίνονται δʼ ἐκ τοῦ δήμου παντός , ὥστε πολλάκις ἐμπίπτουσιν ἄνθρωποι σφόδρα πένητες εἰς τὸ ἀρχεῖον , οἳ διὰ τὴν ἀπορίαν ὤνιοι ἦσαν . ἐδήλωσαν δὲ πολλάκις μὲν καὶ πρότερον , καὶ νῦν δὲ ἐν τοῖς Ἀνδρίοις · διαφθαρέντες γὰρ ἀργυρίῳ τινές , ὅσον ἐφʼ ἑαυτοῖς , ὅλην τὴν πόλιν ἀπώλεσαν , καὶ διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν εἶναι λίαν μεγάλην καὶ ἰσοτύραννον δημαγωγεῖν ἠναγκάζοντο καὶ οἱ βασιλεῖς , ὥστε καὶ ταύτῃ συνεπιβλάπτεσθαι τὴν πολιτείαν · δημοκρατία γὰρ ἐξ ἀριστοκρατίας συνέβαινεν . συνέχει μὲν οὖν τὴν πολιτείαν τὸ ἀρχεῖον τοῦτο—ἡσυχάζει γὰρ ὁ δῆμος διὰ τὸ μετέχειν τῆς μεγίστης ἀρχῆς , ὥστʼ εἴτε διὰ τὸν νομοθέτην εἴτε διὰ τύχην τοῦτο συμπέπτωκεν , συμφερόντως ἔχει τοῖς πράγμασιν · δεῖ γὰρ τὴν πολιτείαν τὴν μέλλουσαν σῴζεσθαι πάντα βούλεσθαι τὰ μέρη τῆς πόλεως εἶναι καὶ διαμένειν κατὰ ταὐτά · οἱ μὲν οὖν βασιλεῖς διὰ τὴν αὑτῶν τιμὴν οὕτως ἔχουσιν , οἱ δὲ καλοὶ κἀγαθοὶ διὰ τὴν γερουσίαν ( ἆθλον γὰρ ἡ ἀρχὴ αὕτη τῆς ἀρετῆς ἐστιν ) , ὁ δὲ δῆμος διὰ τὴν ἐφορείαν ( καθίσταται γὰρ ἐξ ἁπάντων)—ἀλλʼ αἱρετὴν ἔδει τὴν ἀρχὴν εἶναι ταύτην ἐξ ἁπάντων μέν , μὴ τὸν τρόπον δὲ τοῦτον ὃν νῦν ( παιδαριώδης γάρ ἐστι λίαν ) . ἔτι δὲ καὶ κρίσεών εἰσι μεγάλων κύριοι , ὄντες οἱ τυχόντες , διόπερ οὐκ αὐτογνώμονας βέλτιον κρίνειν ἀλλὰ κατὰ γράμματα καὶ τοὺς νόμους . ἔστι δὲ καὶ ἡ δίαιτα τῶν ἐφόρων οὐχ ὁμολογουμένη τῷ βουλήματι τῆς πόλεως · αὐτὴ μὲν γὰρ ἀνειμένη λίαν ἐστίν , ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις μᾶλλον ὑπερβάλλει ἐπὶ τὸ σκληρόν , ὥστε μὴ δύνασθαι καρτερεῖν ἀλλὰ λάθρᾳ τὸν νόμον ἀποδιδράσκοντας ἀπολαύειν τῶν σωματικῶν ἡδονῶν . ἔχει δὲ καὶ τὰ περὶ τὴν τῶν γερόντων ἀρχὴν οὐ καλῶς αὐτοῖς . ἐπιεικῶν μὲν γὰρ ὄντων καὶ πεπαιδευμένων ἱκανῶς πρὸς ἀνδραγαθίαν τάχʼ ἂν εἴπειέ τις συμφέρειν τῇ πόλει , καίτοι τό γε διὰ βίου κυρίους εἶναι κρίσεων μεγάλων ἀμφισβητήσιμον ( ἕστι γάρ , ὥσπερ καὶ σώματος , καὶ διανοίας γῆρας ) ·
Lemmas: βούλομαι γάρ ὁ νομοθέτης ὡς πολύς εἰμί ὁ Σπαρτιάτης , προάγω ὁ πολίτης ὅτι πολύς ποιέω παῖς · εἰμί γάρ αὐτός νόμος ὁ μέν γεννάω τρεῖς υἱός ἄφρουρος εἰμί , ὁ δέ τέσσαρες ἀτελής πᾶς . καίτοι φανερός ὅτι πολύς γίγνομαι , ὁ δέ χώρα οὕτως διαιρέω , ἀναγκαῖος πολύς γίγνομαι πένης . ἀλλά μήν καί ὁ περί ὁ ἐφορεία ἔχω φαῦλος . ὁ γάρ ἀρχή κύριος μέν αὐτός ὁ μέγας αὐτός εἰμί , γίγνομαι δέ ἐκ ὁ δῆμος πᾶς , ὥστε πολλάκις ἐμπίπτω ἄνθρωπος σφόδρα πένης εἰς ὁ ἀρχεῖον , ὁ διά ὁ ἀπορία ὤνιος εἰμί . δηλόω δέ πολλάκις μέν καί πρότερος , καί νῦν δέ ἐν ὁ Ἄνδριος · διαφθείρω γάρ ἀργύριον τις , ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ , ὅλος ὁ πόλις ἀπόλλυμι , καί διά ὁ ὁ ἀρχή εἰμί λίαν μέγας καί ἰσοτύραννος δημαγωγέω ἀναγκάζω καί ὁ βασιλεύς , ὥστε καί οὗτος συνεπιβλάπτομαι ὁ πολιτεία · δημοκρατία γάρ ἐκ ἀριστοκρατία συμβαίνω . συγχέω μέν οὖν ὁ πολιτεία ὁ ἀρχεῖον τουτο—ησυχαζομαι γάρ ὁ δῆμος διά ὁ μετέχω ὁ μέγας ἀρχή , ὥστε εἴτε διά ὁ νομοθέτης εἴτε διά τύχη οὗτος συμπίπτω , συμφερόντως ἔχω ὁ πρᾶγμα · δέω γάρ ὁ πολιτεία ὁ μέλλω σῴζω πᾶς βούλομαι ὁ μέρος ὁ πόλις εἰμί καί διαμένω κατά αὐτός · ὁ μέν οὖν βασιλεύς διά ὁ ἑαυτοῦ τιμή οὕτως ἔχω , ὁ δέ καλός ἀγαθός διά ὁ γερουσία ( ἆθλον γάρ ὁ ἀρχή οὗτος ὁ ἀρετή εἰμί ) , ὁ δέ δῆμος διά ὁ ἐφορεία ( καθίστημι γάρ ἐκ ἁπάντων)—ἀλλʼ αἱρετός δέω ὁ ἀρχή εἰμί οὗτος ἐκ ἅπας μέν , μή ὁ τρόπος δέ οὗτος ὅς νῦν ( παιδαριώδης γάρ εἰμί λίαν ) . ἔτι δέ καί κρίσις εἰμί μέγας κύριος , εἰμί ὁ τυγχάνω , διόπερ οὐ αὐτογνώμων ἀγαθός κρίνω ἀλλά κατά γράμμα καί ὁ νόμος . εἰμί δέ καί ὁ δίαιτα ὁ ἔφορος οὐ ὁμολογέω ὁ βούλημα ὁ πόλις · αὐτός μέν γάρ ἀνίημι λίαν εἰμί , ἐν δέ ὁ ἄλλος μάλα ὑπερβάλλω ἐπί ὁ σκληρός , ὥστε μή δύναμαι καρτερέω ἀλλά λάθρῃ ὁ νόμος ἀποδιδράσκω ἀπολαύω ὁ σωματικός ἡδονή . ἔχω δέ καί ὁ περί ὁ ὁ γέρων ἀρχή οὐ καλός αὐτός . ἐπιεικής μέν γάρ εἰμί καί παιδεύω ἱκανός πρός ἀνδραγαθία τάχα ἄν λέγω τις συμφέρω ὁ πόλις , καίτοι ὁ γε διά βίος κύριος εἰμί κρίσις μέγας ἀμφισβητήσιμος ( εἰμί γάρ , ὥσπερ καί σῶμα , καί διάνοια γῆρας ) ·