aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 7.1328b
ἄλλον γὰρ τρόπον καὶ διʼ ἄλλων ἕκαστοι τοῦτο θηρεύοντες τούς τε βίους ἑτέρους ποιοῦνται καὶ τὰς πολιτείας . ἐπισκεπτέον δὲ καὶ πόσα ταυτί ἐστιν ὧν ἄνευ πόλις οὐκ ἂν εἴη · καὶ γὰρ ἃ λέγομεν εἶναι μέρη πόλεως ἐν τούτοις ἂν εἴη , διὸ ἀναγκαῖον ὑπάρχειν . ληπτέον τοίνυν τῶν ἔργων τὸν ἀριθμόν · ἐκ τούτων γὰρ ἔσται δῆλον . πρῶτον μὲν οὖν ὑπάρχειν δεῖ τροφήν , ἔπειτα τέχνας ( πολλῶν γὰρ ὀργάνων δεῖται τὸ ζῆν ) , τρίτον δὲ ὅπλα ( τοὺς γὰρ κοινωνοῦντας ἀναγκαῖον καὶ ἐν αὑτοῖς ἔχειν ὅπλα πρός τε τὴν ἀρχήν , τῶν ἀπειθούντων χάριν , καὶ πρὸς τοὺς ἔξωθεν ἀδικεῖν ἐπιχειροῦντας ) , ἔτι χρημάτων τινὰ εὐπορίαν , ὅπως ἔχωσι καὶ πρὸς τὰς καθʼ αὑτοὺς χρείας καὶ πρὸς τὰς πολεμικάς , πέμπτον δὲ καὶ πρῶτον τὴν περὶ τὸ θεῖον ἐπιμέλειαν , ἣν καλοῦσιν ἱερατείαν , ἕκτον δὲ τὸν ἀριθμὸν καὶ πάντων ἀναγκαιότατον κρίσιν περὶ τῶν συμφερόντων καὶ τῶν δικαίων τῶν πρὸς ἀλλήλους . τὰ μὲν οὖν ἔργα ταῦτʼ ἐστὶν ὧν δεῖται πᾶσα πόλις ὡς εἰπεῖν ( ἡ γὰρ πόλις πλῆθός ἐστιν οὐ τὸ τυχὸν ἀλλὰ πρὸς ζωὴν αὔταρκες , ὥς φαμεν , ἐὰν δέ τι τυγχάνῃ τούτων ἐκλεῖπον , ἀδύνατον ἁπλῶς αὐτάρκη τὴν κοινωνίαν εἶναι ταύτην ) · ἀνάγκη τοίνυν κατὰ τὰς ἐργασίας ταύτας συνεστάναι πόλιν · δεῖ ἄρα γεωργῶν τʼ εἶναι πλῆθος , οἳ παρασκευάσουσι τὴν τροφήν , καὶ τεχνίτας , καὶ τὸ μάχιμον , καὶ τὸ εὔπορον , καὶ ἱερεῖς , καὶ κριτὰς τῶν ἀναγκαίων καὶ συμφερόντων . διωρισμένων δὲ τούτων λοιπὸν σκέψασθαι πότερον πᾶσι κοινωνητέον πάντων τούτων ( ἐνδέχεται γὰρ τοὺς αὐτοὺς ἅπαντας εἶναι καὶ γεωργοὺς καὶ τεχνίτας καὶ τοὺς βουλευομένους καὶ δικάζοντας ) , ἢ καθʼ ἕκαστον ἔργον τῶν εἰρημένων ἄλλους ὑποθετέον , ἢ τὰ μὲν ἴδια τὰ δὲ κοινὰ τούτων ἐξ ἀνάγκης ἐστίν . οὐκ ἐν πάσῃ δὲ ταὐτὸ πολιτείᾳ . καθάπερ γὰρ εἴπομεν , ἐνδέχεται καὶ πάντας κοινωνεῖν πάντων καὶ μὴ πάντας πάντων ἀλλὰ τινὰς τινῶν . ταῦτα γὰρ καὶ ποιεῖ τὰς πολιτείας ἑτέρας · ἐν μὲν γὰρ ταῖς δημοκρατίαις μετέχουσι πάντες πάντων , ἐν δὲ ταῖς ὀλιγαρχίαις τοὐναντίον . ἐπεὶ δὲ τυγχάνομεν σκοποῦντες περὶ τῆς ἀρίστης πολιτείας , αὕτη δʼ ἐστὶ καθʼ ἣν ἡ πόλις ἂν εἴη μάλιστʼ εὐδαίμων , τὴν δʼ εὐδαιμονίαν ὅτι χωρὶς ἀρετῆς ἀδύνατον ὑπάρχειν εἴρηται πρότερον , φανερὸν ἐκ τούτων ὡς ἐν τῇ κάλλιστα πολιτευομένῃ πόλει καὶ τῇ κεκτημένῃ δικαίους ἄνδρας ἁπλῶς , ἀλλὰ μὴ πρὸς τὴν ὑπόθεσιν , οὔτε βάναυσον βίον οὔτʼ ἀγοραῖον δεῖ ζῆν τοὺς πολίτας ( ἀγεννὴς γὰρ ὁ τοιοῦτος βίος καὶ πρὸς ἀρετὴν ὑπεναντίος ) , οὐδὲ δὴ γεωργοὺς εἶναι τοὺς μέλλοντας ἔσεσθαι
Lemmas: ἄλλος γάρ τρόπος καί διά ἄλλος ἕκαστος οὗτος θηρεύω ὁ τε βίος ἕτερος ποιέω καί ὁ πολιτεία . ἐπισκοπέω δέ καί πόσος οὗτος εἰμί ὅς ἄνευ πόλις οὐ ἄν εἰμί · καί γάρ ὅς λέγω εἰμί μέρος πόλις ἐν οὗτος ἄν εἰμί , διό ἀναγκαῖος ὑπάρχω . λαμβάνω τοίνυν ὁ ἔργον ὁ ἀριθμός · ἐκ οὗτος γάρ εἰμί δῆλος . πρῶτος μέν οὖν ὑπάρχω δέω τροφή , ἔπειτα τέχνη ( πολύς γάρ ὄργανον δέω ὁ ζάω ) , τρίτος δέ ὅπλον ( ὁ γάρ κοινωνέω ἀναγκαῖος καί ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὅπλον πρός τε ὁ ἀρχή , ὁ ἀπειθέω χάριν , καί πρός ὁ ἔξωθεν ἀδικέω ἐπιχειρέω ) , ἔτι χρῆμα τις εὐπορία , ὅπως ἔχω καί πρός ὁ κατά ἑαυτοῦ χρεία καί πρός ὁ πολεμικός , πέμπτος δέ καί πρῶτος ὁ περί ὁ θεῖος ἐπιμέλεια , ὅς καλέω ἱερατεία , ἕκτος δέ ὁ ἀριθμός καί πᾶς ἀναγκαῖος κρίσις περί ὁ συμφέρω καί ὁ δίκαιος ὁ πρός ἀλλήλων . ὁ μέν οὖν ἔργον οὗτος εἰμί ὅς δέω πᾶς πόλις ὡς λέγω ( ὁ γάρ πόλις πλῆθος εἰμί οὐ ὁ τυγχάνω ἀλλά πρός ζωή αὐτάρκης , ὡς φημί , ἐάν δέ τις τυγχάνω οὗτος ἐκλείπω , ἀδύνατος ἁπλῶς αὐτάρκης ὁ κοινωνία εἰμί οὗτος ) · ἀνάγκη τοίνυν κατά ὁ ἐργασία οὗτος συνίστημι πόλις · δέω ἄρα γεωργός τε εἰμί πλῆθος , ὅς παρασκευάζω ὁ τροφή , καί τεχνίτης , καί ὁ μάχιμος , καί ὁ εὔπορος , καί ἱερεύς , καί κριτής ὁ ἀναγκαῖος καί συμφέρω . διορίζω δέ οὗτος λοιπός σκοπέω πότερος πᾶς κοινωνητέον πᾶς οὗτος ( ἐνδέχομαι γάρ ὁ αὐτός ἅπας εἰμί καί γεωργός καί τεχνίτης καί ὁ βουλεύω καί δικάζω ) , ἤ κατά ἕκαστος ἔργον ὁ λέγω ἄλλος ὑποθετέος , ἤ ὁ μέν ἴδιος ὁ δέ κοινός οὗτος ἐκ ἀνάγκη εἰμί . οὐ ἐν πᾶς δέ αὐτός πολιτεία . καθά γάρ λέγω , ἐνδέχομαι καί πᾶς κοινωνέω πᾶς καί μή πᾶς πᾶς ἀλλά τις τις . οὗτος γάρ καί ποιέω ὁ πολιτεία ἕτερος · ἐν μέν γάρ ὁ δημοκρατία μετέχω πᾶς πᾶς , ἐν δέ ὁ ὀλιγαρχία ἐναντίος . ἐπεί δέ τυγχάνω σκοπέω περί ὁ ἀγαθός πολιτεία , οὗτος δέ εἰμί κατά ὅς ὁ πόλις ἄν εἰμί μάλα εὐδαίμων , ὁ δέ εὐδαιμονία ὅτι χωρίς ἀρετή ἀδύνατος ὑπάρχω λέγω πρότερος , φανερός ἐκ οὗτος ὡς ἐν ὁ καλός πολιτεύω πόλις καί ὁ κτάομαι δίκαιος ἀνήρ ἁπλῶς , ἀλλά μή πρός ὁ ὑπόθεσις , οὔτε βάναυσος βίος οὔτε ἀγοραῖος δέω ζάω ὁ πολίτης ( ἀγεννής γάρ ὁ τοιοῦτος βίος καί πρός ἀρετή ὑπεναντίος ) , οὐδέ δή γεωργός εἰμί ὁ μέλλω εἰμί