aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 7.1333b
μᾶλλον δʼ εἰρήνην ἄγειν καὶ σχολάζειν , καὶ τἀναγκαῖα καὶ τὰ χρήσιμα δὲ πράττειν , τὰ δὲ καλὰ δεῖ μᾶλλον . ὥστε πρὸς τούτους τοὺς σκοποὺς καὶ παῖδας ἔτι ὄντας παιδευτέον καὶ τὰς ἄλλας ἡλικίας , ὅσαι δέονται παιδείας . οἱ δὲ νῦν ἄριστα δοκοῦντες πολιτεύεσθαι τῶν Ἑλλήνων , καὶ τῶν νομοθετῶν οἱ ταύτας καταστήσαντες τὰς πολιτείας , οὔτε πρὸς τὸ βέλτιστον τέλος φαίνονται συντάξαντες τὰ περὶ τὰς πολιτείας οὔτε πρὸς πάσας τὰς ἀρετὰς τοὺς νόμους καὶ τὴν παιδείαν , ἀλλὰ φορτικῶς ἀπέκλιναν πρὸς τὰς χρησίμους εἶναι δοκούσας καὶ πλεονεκτικωτέρας . παραπλησίως δὲ τούτοις καὶ τῶν ὕστερόν τινες γραψάντων ἀπεφήναντο τὴν αὐτὴν δόξαν · ἐπαινοῦντες γὰρ τὴν Λακεδαιμονίων πολιτείαν ἄγανται τοῦ νομοθέτου τὸν σκοπόν , ὅτι πάντα πρὸς τὸ κρατεῖν καὶ πρὸς πόλεμον ἐνομοθέτησεν . ἃ καὶ κατὰ τὸν λόγον ἐστὶν εὐέλεγκτα καὶ τοῖς ἔργοις ἐξελήλεγκται νῦν . ὥσπερ γὰρ οἱ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων ζηλοῦσι τὸ πολλῶν δεσπόζειν , ὅτι πολλὴ χορηγία γίγνεται τῶν εὐτυχημάτων , οὕτω καὶ Θίβρων ἀγάμενος φαίνεται τὸν τῶν Λακώνων νομοθέτην , καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστος τῶν γραφόντων περὶ τῆς πολιτείας αὐτῶν , ὅτι διὰ τὸ γεγυμνάσθαι πρὸς τοὺς κινδύνους πολλῶν ἦρχον · καίτοι δῆλον ὡς ἐπειδὴ νῦν γε οὐκέτι ὑπάρχει τοῖς Λάκωσι τὸ ἄρχειν , οὐκ εὐδαίμονες , οὐδʼ ὁ νομοθέτης ἀγαθός . ἔστι δὲ τοῦτο γελοῖον , εἰ μένοντες ἐν τοῖς νόμοις αὐτοῦ , καὶ μηδενὸς ἐμποδίζοντος πρὸς τὸ χρῆσθαι τοῖς νόμοις , ἀποβεβλήκασι τὸ ζῆν καλῶς . οὐκ ὀρθῶς δʼ ὑπολαμβάνουσιν οὐδὲ περὶ τῆς ἀρχῆς ἣν δεῖ τιμῶντα φαίνεσθαι τὸν νομοθέτην · τοῦ γὰρ δεσποτικῶς ἄρχειν ἡ τῶν ἐλευθέρων ἀρχὴ καλλίων καὶ μᾶλλον μετʼ ἀρετῆς . ἔτι δὲ οὐ διὰ τοῦτο δεῖ τὴν πόλιν εὐδαίμονα νομίζειν καὶ τὸν νομοθέτην ἐπαινεῖν , ὅτι κρατεῖν ἤσκησεν ἐπὶ τὸ τῶν πέλας ἄρχειν · ταῦτα γὰρ μεγάλην ἔχει βλάβην . δῆλον γὰρ ὅτι καὶ τῶν πολιτῶν τῷ δυναμένῳ τοῦτο πειρατέον διώκειν , ὅπως δύνηται τῆς οἰκείας πόλεως ἄρχειν · ὅπερ ἐγκαλοῦσιν οἱ Λάκωνες Παυσανίᾳ τῷ βασιλεῖ , καίπερ ἔχοντι τηλικαύτην τιμήν . οὔτε δὴ πολιτικὸς τῶν τοιούτων λόγων καὶ νόμων οὐθεὶς οὔτε ὠφέλιμος οὔτε ἀληθής ἐστιν . ταὐτὰ γὰρ ἄριστα καὶ ἰδίᾳ καὶ κοινῇ , τόν τε νομοθέτην ἐμποιεῖν δεῖ ταῦτα ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων · τήν τε τῶν πολεμικῶν ἄσκησιν οὐ τούτου χάριν δεῖ μελετᾶν , ἵνα καταδουλώσωνται τοὺς ἀναξίους , ἀλλʼ ἵνα πρῶτον μὲν αὐτοὶ μὴ δουλεύσωσιν ἑτέροις , ἔπειτα ὅπως ζητῶσι τὴν ἡγεμονίαν τῆς ὠφελείας ἕνεκα τῶν ἀρχομένων ,
Lemmas: μάλα δέ εἰρήνη ἄγω καί σχολάζω , καί ἀναγκαῖος καί ὁ χρήσιμος δέ πράσσω , ὁ δέ καλός δέω μάλα . ὥστε πρός οὗτος ὁ σκοπός καί παῖς ἔτι εἰμί παιδευτέος καί ὁ ἄλλος ἡλικία , ὅσος δέω παιδεία . ὁ δέ νῦν ἀγαθός δοκέω πολιτεύω ὁ Ἕλλην , καί ὁ νομοθέτης ὁ οὗτος καθίστημι ὁ πολιτεία , οὔτε πρός ὁ ἀγαθός τέλος φαίνω συντάσσω ὁ περί ὁ πολιτεία οὔτε πρός πᾶς ὁ ἀρετή ὁ νόμος καί ὁ παιδεία , ἀλλά φορτικός ἀποκλίνω πρός ὁ χρήσιμος εἰμί δοκέω καί πλεονεκτικός . παραπλήσιος δέ οὗτος καί ὁ ὕστερον τις γράφω ἀποφαίνω ὁ αὐτός δόξα · ἐπαινέω γάρ ὁ Λακεδαιμόνιος πολιτεία ἄγαμαι ὁ νομοθέτης ὁ σκοπός , ὅτι πᾶς πρός ὁ κρατέω καί πρός πόλεμος νομοθετέω . ὅς καί κατά ὁ λόγος εἰμί εὐέλεγκτος καί ὁ ἔργον ἐξελέγχω νῦν . ὥσπερ γάρ ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος ζηλόω ὁ πολύς δεσπόζω , ὅτι πολύς χορηγία γίγνομαι ὁ εὐτύχημα , οὕτως καί Θίβρων ἄγαμαι φαίνω ὁ ὁ Λάκων νομοθέτης , καί ὁ ἄλλος ἕκαστος ὁ γράφω περί ὁ πολιτεία αὐτός , ὅτι διά ὁ γυμνάζω πρός ὁ κίνδυνος πολύς ἄρχω · καίτοι δῆλος ὡς ἐπειδή νῦν γε οὐκέτι ὑπάρχω ὁ Λάκων ὁ ἄρχω , οὐ εὐδαίμων , οὐδέ ὁ νομοθέτης ἀγαθός . εἰμί δέ οὗτος γέλοιος , εἰ μένω ἐν ὁ νόμος αὐτός , καί μηδείς ἐμποδίζω πρός ὁ χράω ὁ νόμος , ἀποβάλλω ὁ ζάω καλός . οὐ ὀρθός δέ ὑπολαμβάνω οὐδέ περί ὁ ἀρχή ὅς δέω τιμάω φαίνω ὁ νομοθέτης · ὁ γάρ δεσποτικός ἄρχω ὁ ὁ ἐλεύθερος ἀρχή καλός καί μάλα μετά ἀρετή . ἔτι δέ οὐ διά οὗτος δέω ὁ πόλις εὐδαίμων νομίζω καί ὁ νομοθέτης ἐπαινέω , ὅτι κρατέω ἀσκέω ἐπί ὁ ὁ πέλας ἄρχω · οὗτος γάρ μέγας ἔχω βλάβη . δῆλος γάρ ὅτι καί ὁ πολίτης ὁ δύναμαι οὗτος πειράω διώκω , ὅπως δύναμαι ὁ οἰκεῖος πόλις ἄρχω · ὅς ἐγκαλέω ὁ Λάκων Παυσανίας ὁ βασιλεύς , καίπερ ἔχω τηλικοῦτος τιμή . οὔτε δή πολιτικός ὁ τοιοῦτος λόγος καί νόμος οὐδείς οὔτε ὠφέλιμος οὔτε ἀληθής εἰμί . αὐτός γάρ ἀγαθός καί ἴδιος καί κοινῇ , ὁ τε νομοθέτης ἐμποιέω δέω οὗτος ὁ ψυχή ὁ ἄνθρωπος · ὁ τε ὁ πολεμικός ἄσκησις οὐ οὗτος χάριν δέω μελετάω , ἵνα καταδουλόω ὁ ἀνάξιος , ἀλλά ἵνα πρῶτος μέν αὐτός μή δουλεύω ἕτερος , ἔπειτα ὅπως ζητέω ὁ ἡγεμονία ὁ ὠφέλεια ἕνεκα ὁ ἄρχω ,