aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 7.1325b
εἴπερ ὑπάρξει τοῖς ἀποστεροῦσι καὶ βιαζομένοις τὸ τῶν ὄντων αἱρετώτατον · ἀλλʼ ἴσως οὐχ οἷόν τε ὑπάρχειν , ἀλλʼ ὑποτίθενται τοῦτο ψεῦδος . οὐ γὰρ ἔτι καλὰς τὰς πράξεις ἐνδέχεται εἶναι τῷ μὴ διαφέροντι τοσοῦτον ὅσον ἀνὴρ γυναικὸς ἢ πατὴρ τέκνων ἢ δεσπότης δούλων · ὥστε ὁ παραβαίνων οὐθὲν ἂν τηλικοῦτον κατορθώσειεν ὕστερον ὅσον ἤδη παρεκβέβηκε τῆς ἀρετῆς . τοῖς γὰρ ὁμοίοις τὸ καλὸν καὶ τὸ δίκαιον ἐν τῷ ἐν μέρει , τοῦτο γὰρ ἴσον καὶ ὅμοιον · τὸ δὲ μὴ ἴσον τοῖς ἴσοις καὶ τὸ μὴ ὅμοιον τοῖς ὁμοίοις παρὰ φύσιν , οὐδὲν δὲ τῶν παρὰ φύσιν καλόν . διὸ κἂν ἄλλος τις ᾖ κρείττων κατʼ ἀρετὴν καὶ κατὰ δύναμιν τὴν πρακτικὴν τῶν ἀρίστων , τούτῳ καλὸν ἀκολουθεῖν καὶ τούτῳ πείθεσθαι δίκαιον . δεῖ δʼ οὐ μόνον ἀρετὴν ἀλλὰ καὶ δύναμιν ὑπάρχειν , καθʼ ἣν ἔσται πρακτικός . ἀλλʼ εἰ ταῦτα λέγεται καλῶς καὶ τὴν εὐδαιμονίαν εὐπραγίαν θετέον , καὶ κοινῇ πάσης πόλεως ἂν εἴη καὶ καθʼ ἕκαστον ἄριστος βίος ὁ πρακτικός . ἀλλὰ τὸν πρακτικὸν οὐκ ἀναγκαῖον εἶναι πρὸς ἑτέρους , καθάπερ οἴονταί τινες , οὐδὲ τὰς διανοίας εἶναι μόνας ταύτας πρακτικάς , τὰς τῶν ἀποβαινόντων χάριν γιγνομένας ἐκ τοῦ πράττειν , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τὰς αὐτοτελεῖς καὶ τὰς αὑτῶν ἕνεκεν θεωρίας καὶ διανοήσεις · ἡ γὰρ εὐπραξία τέλος , ὥστε καὶ πρᾶξίς τις . μάλιστα δὲ καὶ πράττειν λέγομεν κυρίως καὶ τῶν ἐξωτερικῶν πράξεων τοὺς ταῖς διανοίαις ἀρχιτέκτονας . ἀλλὰ μὴν οὐδʼ ἀπρακτεῖν ἀναγκαῖον τὰς καθʼ αὑτὰς πόλεις ἱδρυμένας καὶ ζῆν οὕτω προῃρημένας · ἐνδέχεται γὰρ κατὰ μέρη καὶ τοῦτο συμβαίνειν · πολλαὶ γὰρ κοινωνίαι πρὸς ἄλληλα τοῖς μέρεσι τῆς πόλεώς εἰσιν . ὁμοίως δὲ τοῦτο ὑπάρχει καὶ καθʼ ἑνὸς ὁτουοῦν τῶν ἀνθρώπων · σχολῇ γὰρ ἂν ὁ θεὸς εἶχε καλῶς καὶ πᾶς ὁ κόσμος , οἷς οὐκ εἰσὶν ἐξωτερικαὶ πράξεις παρὰ τὰς οἰκείας τὰς αὐτῶν . ὅτι μὲν οὖν τὸν αὐτὸν βίον ἀναγκαῖον εἶναι τὸν ἄριστον ἑκάστῳ τε τῶν ἀνθρώπων καὶ κοινῇ ταῖς πόλεσι καὶ τοῖς ἀνθρώποις , φανερόν ἐστιν . ἐπεὶ δὲ πεφροιμίασται τὰ νῦν εἰρημένα περὶ αὐτῶν , καὶ περὶ τὰς ἄλλας πολιτείας ἡμῖν τεθεώρηται πρότερον , ἀρχὴ τῶν λοιπῶν εἰπεῖν πρῶτον ποίας τινὰς δεῖ τὰς ὑποθέσεις εἶναι περὶ τῆς μελλούσης κατʼ εὐχὴν συνεστάναι πόλεως . οὐ γὰρ οἷόν τε πολιτείαν γενέσθαι τὴν ἀρίστην ἄνευ συμμέτρου χορηγίας . διὸ δεῖ πολλὰ προϋποτεθεῖσθαι καθάπερ εὐχομένους , εἶναι μέντοι μηθὲν τούτων ἀδύνατον · λέγω δὲ οἷον περί τε πλήθους πολιτῶν καὶ χώρας . ὥσπερ γὰρ καὶ τοῖς ἄλλοις δημιουργοῖς , οἷον ὑφάντῃ καὶ ναυπηγῷ ,
Lemmas: εἴπερ ὑπάρχω ὁ ἀποστερέω καί βιάζω ὁ ὁ εἰμί αἱρετός · ἀλλά ἴσως οὐ οἷος τε ὑπάρχω , ἀλλά ὑποτίθημι οὗτος ψεῦδος . οὐ γάρ ἔτι καλός ὁ πρᾶξις ἐνδέχομαι εἰμί ὁ μή διαφέρω τοσοῦτος ὅσος ἀνήρ γυνή ἤ πατήρ τέκνον ἤ δεσπότης δοῦλος · ὥστε ὁ παραβαίνω οὐδείς ἄν τηλικοῦτος κατορθόω ὕστερον ὅσος ἤδη παρεκβαίνω ὁ ἀρετή . ὁ γάρ ὅμοιος ὁ καλός καί ὁ δίκαιος ἐν ὁ ἐν μέρος , οὗτος γάρ ἴσος καί ὅμοιος · ὁ δέ μή ἴσος ὁ ἴσος καί ὁ μή ὅμοιος ὁ ὅμοιος παρά φύσις , οὐδείς δέ ὁ παρά φύσις καλός . διό ἐάν ἄλλος τις εἰμί κρατύς κατά ἀρετή καί κατά δύναμις ὁ πρακτικός ὁ ἀγαθός , οὗτος καλός ἀκολουθέω καί οὗτος πείθω δίκαιος . δέω δέ οὐ μόνος ἀρετή ἀλλά καί δύναμις ὑπάρχω , κατά ὅς εἰμί πρακτικός . ἀλλά εἰ οὗτος λέγω καλός καί ὁ εὐδαιμονία εὐπραγία τίθημι , καί κοινῇ πᾶς πόλις ἄν εἰμί καί κατά ἕκαστος ἀγαθός βίος ὁ πρακτικός . ἀλλά ὁ πρακτικός οὐ ἀναγκαῖος εἰμί πρός ἕτερος , καθά οἴομαι τις , οὐδέ ὁ διάνοια εἰμί μόνος οὗτος πρακτικός , ὁ ὁ ἀποβαίνω χάριν γίγνομαι ἐκ ὁ πράσσω , ἀλλά πολύς μάλα ὁ αὐτοτελής καί ὁ ἑαυτοῦ ἕνεκα θεωρία καί διανόησις · ὁ γάρ εὐπραξία τέλος , ὥστε καί πρᾶξις τις . μάλα δέ καί πράσσω λέγω κύριος καί ὁ ἐξωτερικός πρᾶξις ὁ ὁ διάνοια ἀρχιτέκτων . ἀλλά μήν οὐδέ ἀπρακτέω ἀναγκαῖος ὁ κατά ἑαυτοῦ πόλις ἱδρύω καί ζάω οὕτως προλέγω · ἐνδέχομαι γάρ κατά μέρος καί οὗτος συμβαίνω · πολύς γάρ κοινωνία πρός ἀλλήλων ὁ μέρος ὁ πόλις εἰμί . ὅμοιος δέ οὗτος ὑπάρχω καί κατά εἷς ὅστις ὁ ἄνθρωπος · σχολή γάρ ἄν ὁ θεός ἔχω καλός καί πᾶς ὁ κόσμος , ὅς οὐ εἰμί ἐξωτερικός πρᾶξις παρά ὁ οἰκεῖος ὁ αὐτός . ὅτι μέν οὖν ὁ αὐτός βίος ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ἀγαθός ἕκαστος τε ὁ ἄνθρωπος καί κοινῇ ὁ πόλις καί ὁ ἄνθρωπος , φανερός εἰμί . ἐπεί δέ φροιμιάζομαι ὁ νῦν λέγω περί αὐτός , καί περί ὁ ἄλλος πολιτεία ἐγώ θεωρέω πρότερος , ἀρχή ὁ λοιπός λέγω πρῶτος ποῖος τις δέω ὁ ὑπόθεσις εἰμί περί ὁ μέλλω κατά εὐχή συνίστημι πόλις . οὐ γάρ οἷος τε πολιτεία γίγνομαι ὁ ἀγαθός ἄνευ σύμμετρος χορηγία . διό δέω πολύς προυποτίθημι καθά εὔχομαι , εἰμί μέντοι μηδείς οὗτος ἀδύνατος · λέγω δέ οἷος περί τε πλῆθος πολίτης καί χώρα . ὥσπερ γάρ καί ὁ ἄλλος δημιουργός , οἷος ὑφάντης καί ναυπηγός ,