aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 3.1280b
ἀλλʼ ἕτεραι παρʼ ἑκατέροις , οὔτε τοῦ ποίους τινὰς εἶναι δεῖ φροντίζουσιν ἅτεροι τοὺς ἑτέρους , οὐδʼ ὅπως μηδεὶς ἄδικος ἔσται τῶν ὑπὸ τὰς συνθήκας μηδὲ μοχθηρίαν ἕξει μηδεμίαν , ἀλλὰ μόνον ὅπως μηδὲν ἀδικήσουσιν ἀλλήλους . περὶ δʼ ἀρετῆς καὶ κακίας πολιτικῆς διασκοποῦσιν ὅσοι φροντίζουσιν εὐνομίας . ᾗ καὶ φανερὸν ὅτι δεῖ περὶ ἀρετῆς ἐπιμελὲς εἶναι τῇ γʼ ὡς ἀληθῶς ὀνομαζομένῃ πόλει , μὴ λόγου χάριν . γίγνεται γὰρ ἡ κοινωνία συμμαχία , τῶν ἄλλων τόπῳ διαφέρουσα μόνον , τῶν ἄπωθεν συμμάχων . καὶ ὁ νόμος συνθήκη καί , καθάπερ ἔφη Λυκόφρων ὁ σοφιστής , ἐγγυητὴς ἀλλήλοις τῶν δικαίων , ἀλλʼ οὐχ οἷος ποιεῖν ἀγαθοὺς καὶ δικαίους τοὺς πολίτας . ὅτι δὲ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , φανερόν . εἰ γάρ τις καὶ συναγάγοι τοὺς τόπους εἰς ἕν , ὥστε ἅπτεσθαι τὴν Μεγαρέων πόλιν καὶ Κορινθίων τοῖς τείχεσιν , ὅμως οὐ μία πόλις · οὐδʼ εἰ πρὸς ἀλλήλους ἐπιγαμίας ποιήσαιντο · καίτοι τοῦτο τῶν ἰδίων ταῖς πόλεσι κοινωνημάτων ἐστίν . ὁμοίως δʼ οὐδʼ εἴ τινες οἰκοῖεν χωρὶς μέν , μὴ μέντοι τοσοῦτον ἄπωθεν ὥστε μὴ κοινωνεῖν , ἀλλʼ εἴησαν αὐτοῖς νόμοι τοῦ μὴ σφᾶς αὐτοὺς ἀδικεῖν περὶ τὰς μεταδόσεις , οἷον εἰ ὁ μὲν εἴη τέκτων ὁ δὲ γεωργὸς ὁ δὲ σκυτοτόμος ὁ δʼ ἄλλο τι τοιοῦτον , καὶ τὸ πλῆθος εἶεν μύριοι , μὴ μέντοι κοινωνοῖεν ἄλλου μηδενὸς ἢ τῶν τοιούτων , οἷον ἀλλαγῆς καὶ συμμαχίας , οὐδʼ οὕτω πω πόλις . διὰ τίνα δή ποτʼ αἰτίαν ; οὐ γὰρ δὴ διὰ τὸ μὴ σύνεγγυς τῆς κοινωνίας . εἰ γὰρ καὶ συνέλθοιεν οὕτω κοινωνοῦντες ( ἕκαστος μέντοι χρῷτο τῇ ἰδίᾳ οἰκίᾳ ὥσπερ πόλει ) καὶ σφίσιν αὐτοῖς ὡς ἐπιμαχίας οὔσης βοηθοῦντες ἐπὶ τοὺς ἀδικοῦντας μόνον , οὐδʼ οὕτως ἂν εἶναι δόξειεν πόλις τοῖς ἀκριβῶς θεωροῦσιν , εἴπερ ὁμοίως ὁμιλοῖεν συνελθόντες καὶ χωρίς . φανερὸν τοίνυν ὅτι ἡ πόλις οὐκ ἔστι κοινωνία τόπου , καὶ τοῦ μὴ ἀδικεῖν σφᾶς αὐτοὺς καὶ τῆς μεταδόσεως χάριν · ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν , εἴπερ ἔσται πόλις , οὐ μὴν οὐδʼ ὑπαρχόντων τούτων ἁπάντων ἤδη πόλις , ἀλλʼ ἡ τοῦ εὖ ζῆν κοινωνία καὶ ταῖς οἰκίαις καὶ τοῖς γένεσι , ζωῆς τελείας χάριν καὶ αὐτάρκους . οὐκ ἔσται μέντοι τοῦτο μὴ τὸν αὐτὸν καὶ ἕνα κατοικούντων τόπον καὶ χρωμένων ἐπιγαμίαις . διὸ κηδεῖαί τʼ ἐγένοντο κατὰ τὰς πόλεις καὶ φατρίαι καὶ θυσίαι καὶ διαγωγαὶ τοῦ συζῆν . τὸ δὲ τοιοῦτον φιλίας ἔργον · ἡ γὰρ τοῦ συζῆν προαίρεσις φιλία . τέλος μὲν οὖν πόλεως τὸ εὖ ζῆν , ταῦτα δὲ τοῦ τέλους χάριν . πόλις δὲ ἡ γενῶν καὶ κωμῶν κοινωνία ζωῆς τελείας καὶ αὐτάρκους ,
Lemmas: ἀλλά ἕτερος παρά ἑκάτερος , οὔτε ὁ ποῖος τις εἰμί δέω φροντίζω ἕτερος ὁ ἕτερος , οὐδέ ὅπως μηδείς ἄδικος εἰμί ὁ ὑπό ὁ συνθήκη μηδέ μοχθηρία ἔχω μηδείς , ἀλλά μόνος ὅπως μηδείς ἀδικέω ἀλλήλων . περί δέ ἀρετή καί κακία πολιτικός διασκοπέω ὅσος φροντίζω εὐνομία . ὅς καί φανερός ὅτι δέω περί ἀρετή ἐπιμελής εἰμί ὁ γε ὡς ἀληθής ὀνομάζω πόλις , μή λόγος χάριν . γίγνομαι γάρ ὁ κοινωνία συμμαχία , ὁ ἄλλος τόπος διαφέρω μόνος , ὁ ἄπωθεν σύμμαχος . καί ὁ νόμος συνθήκη καί , καθά φημί Λυκόφρων ὁ σοφιστής , ἐγγυητής ἀλλήλων ὁ δίκαιος , ἀλλά οὐ οἷος ποιέω ἀγαθός καί δίκαιος ὁ πολίτης . ὅτι δέ οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , φανερός . εἰ γάρ τις καί συνάγω ὁ τόπος εἰς εἷς , ὥστε ἅπτω ὁ Μεγαρεύς πόλις καί Κορίνθιος ὁ τεῖχος , ὅμως οὐ εἷς πόλις · οὐδέ εἰ πρός ἀλλήλων ἐπιγαμία ποιέω · καίτοι οὗτος ὁ ἴδιος ὁ πόλις κοινώνημα εἰμί . ὅμοιος δέ οὐδέ εἰ τις οἰκέω χωρίς μέν , μή μέντοι τοσοῦτος ἄπωθεν ὥστε μή κοινωνέω , ἀλλά εἰμί αὐτός νόμος ὁ μή σφεῖς αὐτός ἀδικέω περί ὁ μετάδοσις , οἷος εἰ ὁ μέν εἰμί τέκτων ὁ δέ γεωργός ὁ δέ σκυτοτόμος ὁ δέ ἄλλος τις τοιοῦτος , καί ὁ πλῆθος εἰμί μυρίος , μή μέντοι κοινωνέω ἄλλος μηδείς ἤ ὁ τοιοῦτος , οἷος ἀλλαγή καί συμμαχία , οὐδέ οὕτως πω πόλις . διά τίς δή ποτέ αἰτία ; οὐ γάρ δή διά ὁ μή σύνεγγυς ὁ κοινωνία . εἰ γάρ καί συνέρχομαι οὕτως κοινωνέω ( ἕκαστος μέντοι χράω ὁ ἴδιος οἰκία ὥσπερ πόλις ) καί σφεῖς αὐτός ὡς ἐπιμαχία εἰμί βοηθέω ἐπί ὁ ἀδικέω μόνος , οὐδέ οὕτως ἄν εἰμί δοκέω πόλις ὁ ἀκριβής θεωρέω , εἴπερ ὅμοιος ὁμιλέω συνέρχομαι καί χωρίς . φανερός τοίνυν ὅτι ὁ πόλις οὐ εἰμί κοινωνία τόπος , καί ὁ μή ἀδικέω σφεῖς αὐτός καί ὁ μετάδοσις χάριν · ἀλλά οὗτος μέν ἀναγκαῖος ὑπάρχω , εἴπερ εἰμί πόλις , οὐ μήν οὐδέ ὑπάρχω οὗτος ἅπας ἤδη πόλις , ἀλλά ὁ ὁ εὖ ζάω κοινωνία καί ὁ οἰκία καί ὁ γένος , ζωή τέλειος χάριν καί αὐτάρκης . οὐ εἰμί μέντοι οὗτος μή ὁ αὐτός καί εἷς κατοικέω τόπος καί χράω ἐπιγαμία . διό κηδεία τε γίγνομαι κατά ὁ πόλις καί φατρία καί θυσία καί διαγωγή ὁ συζάω . ὁ δέ τοιοῦτος φιλία ἔργον · ὁ γάρ ὁ συζάω προαίρεσις φιλία . τέλος μέν οὖν πόλις ὁ εὖ ζάω , οὗτος δέ ὁ τέλος χάριν . πόλις δέ ὁ γένος καί κώμη κοινωνία ζωή τέλειος καί αὐτάρκης ,