aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 2.1262a
ὥστε πάντες ὁμοίως ὀλιγωρήσουσιν . ἔτι οὕτως ἕκαστος ἐμὸς λέγει τὸν εὖ πράττοντα τῶν πολιτῶν ἢ κακῶς , ὁπόστος τυγχάνει τὸν ἀριθμὸν ὤν , οἷον ἐμὸς ἢ τοῦ δεῖνος , τοῦτον τὸν τρόπον λέγων καθʼ ἕκαστον τῶν χιλίων , ἢ ὅσων ἡ πόλις ἐστί , καὶ τοῦτο διστάζων · ἄδηλον γὰρ ᾧ συνέβη γενέσθαι τέκνον καὶ σωθῆναι γενόμενον . καίτοι πότερον οὕτω κρεῖττον τὸ ἐμὸν λέγειν ἕκαστον , τὸ αὐτὸ ἐμὸν προσαγορεύοντα δισχιλίων καὶ μυρίων , ἢ μᾶλλον ὡς νῦν ἐν ταῖς πόλεσι τὸ ἐμὸν λέγουσιν ; ὁ μὲν γὰρ υἱὸν αὑτοῦ ὁ δὲ ἀδελφὸν αὑτοῦ προσαγορεύει τὸν αὐτόν , ὁ δʼ ἀνεψιόν , ἢ κατʼ ἄλλην τινὰ συγγένειαν πρὸς αἵματος ἢ κατʼ οἰκειότητα καὶ κηδείαν αὑτοῦ πρῶτον ἢ τῶν αὑτοῦ , πρὸς δὲ τούτοις ἕτερος φράτορα φυλέτην . κρεῖττον γὰρ ἴδιον ἀνεψιὸν εἶναι ἢ τὸν τρόπον τοῦτον υἱόν . οὐ μὴν ἀλλʼ οὐδὲ διαφυγεῖν δυνατὸν τὸ μή τινας ὑπολαμβάνειν ἑαυτῶν ἀδελφούς τε καὶ παῖδας καὶ πατέρας καὶ μητέρας · κατὰ γὰρ τὰς ὁμοιότητας αἳ γίνονται τοῖς τέκνοις πρὸς τοὺς γεννήσαντας ἀναγκαῖον λαμβάνειν περὶ ἀλλήλων τὰς πίστεις . ὅπερ φασὶ καὶ συμβαίνειν τινὲς τῶν τὰς τῆς γῆς περιόδους πραγματευομένων · εἶναι γάρ τισι τῶν ἄνω Λιβύων κοινὰς τὰς γυναῖκας , τὰ μέντοι γινόμενα τέκνα διαιρεῖσθαι κατὰ τὰς ὁμοιότητας . εἰσὶ δέ τινες καὶ γυναῖκες καὶ τῶν ἄλλων ζῴων , οἷον ἵπποι καὶ βόες , αἳ σφόδρα πεφύκασιν ὅμοια ἀποδιδόναι τὰ τέκνα τοῖς γονεῦσιν , ὥσπερ ἡ ἐν Φαρσάλῳ κληθεῖσα Δικαία ἵππος . ἔτι δὲ καὶ τὰς τοιαύτας δυσχερείας οὐ ῥᾴδιον εὐλαβηθῆναι τοῖς ταύτην κατασκευάζουσι τὴν κοινωνίαν , οἷον αἰκίας καὶ φόνους ἀκουσίους τοὺς δὲ ἑκουσίους , καὶ μάχας καὶ λοιδορίας · ὧν οὐδὲν ὅσιόν ἐστι γίνεσθαι πρὸς πατέρας καὶ μητέρας καὶ τοὺς μὴ πόρρω τῆς συγγενείας ὄντας , ὥσπερ πρὸς τοὺς ἄπωθεν · ἃ καὶ πλεῖον συμβαίνειν ἀναγκαῖον ἀγνοούντων ἢ γνωριζόντων , καὶ γενομένων τῶν μὲν γνωριζομένων ἐνδέχεται τὰς νομιζομένας γίνεσθαι λύσεις , τῶν δὲ μή , οὐδεμίαν . ἄτοπον δὲ καὶ τὸ κοινοὺς ποιήσαντα τοὺς υἱοὺς τὸ συνεῖναι μόνον ἀφελεῖν τῶν ἐρώντων , τὸ δʼ ἐρᾶν μὴ κωλῦσαι , μηδὲ τὰς χρήσεις τὰς ἄλλας ἃς πατρὶ πρὸς υἱὸν εἶναι πάντων ἐστὶν ἀπρεπέστατον καὶ ἀδελφῷ πρὸς ἀδελφόν , ἐπεὶ καὶ τὸ ἐρᾶν μόνον . ἄτοπον δὲ καὶ τὸ τὴν συνουσίαν ἀφελεῖν διʼ ἄλλην μὲν αἰτίαν μηδεμίαν , ὡς λίαν δὲ ἰσχυρᾶς τῆς ἡδονῆς γινομένης , ὅτι δʼ ὁ μὲν πατὴρ ἢ υἱός , οἱ δʼ ἀδελφοὶ ἀλλήλων , μηδὲν οἴεσθαι διαφέρειν . ἔοικε δὲ μᾶλλον τοῖς γεωργοῖς εἶναι χρήσιμον τὸ κοινὰς εἶναι τὰς γυναῖκας καὶ τοὺς παῖδας ἢ τοῖς φύλαξιν ·
Lemmas: ὥστε πᾶς ὅμοιος ὀλιγωρέω . ἔτι οὕτως ἕκαστος ἐμός λέγω ὁ εὖ πράσσω ὁ πολίτης ἤ κακός , ὁπόστος τυγχάνω ὁ ἀριθμός εἰμί , οἷος ἐμός ἤ ὁ δεῖνα , οὗτος ὁ τρόπος λέγω κατά ἕκαστος ὁ χίλιοι , ἤ ὅσος ὁ πόλις εἰμί , καί οὗτος διστάζω · ἄδηλος γάρ ὅς συμβαίνω γίγνομαι τέκνον καί σῴζω γίγνομαι . καίτοι πότερος οὕτως κρατύς ὁ ἐμός λέγω ἕκαστος , ὁ αὐτός ἐμός προσαγορεύω δισχίλιοι καί μυρίος , ἤ μάλα ὡς νῦν ἐν ὁ πόλις ὁ ἐμός λέγω ; ὁ μέν γάρ υἱός ἑαυτοῦ ὁ δέ ἀδελφός ἑαυτοῦ προσαγορεύω ὁ αὐτός , ὁ δέ ἀνεψιός , ἤ κατά ἄλλος τις συγγένεια πρός αἷμα ἤ κατά οἰκειότης καί κηδεία ἑαυτοῦ πρότερος ἤ ὁ ἑαυτοῦ , πρός δέ οὗτος ἕτερος φράτηρ φυλέτης . κρατύς γάρ ἴδιος ἀνεψιός εἰμί ἤ ὁ τρόπος οὗτος υἱός . οὐ μήν ἀλλά οὐδέ διαφεύγω δυνατός ὁ μή τις ὑπολαμβάνω ἑαυτοῦ ἀδελφός τε καί παῖς καί πατήρ καί μήτηρ · κατά γάρ ὁ ὁμοιότης ὅς γίγνομαι ὁ τέκνον πρός ὁ γεννάω ἀναγκαῖος λαμβάνω περί ἀλλήλων ὁ πίστις . ὅς φημί καί συμβαίνω τις ὁ ὁ ὁ γῆ περίοδος πραγματεύομαι · εἰμί γάρ τις ὁ ἄνω Λίβυς κοινός ὁ γυνή , ὁ μέντοι γίγνομαι τέκνον διαιρέω κατά ὁ ὁμοιότης . εἰμί δέ τις καί γυνή καί ὁ ἄλλος ζῷον , οἷος ἵππος καί βοῦς , ὅς σφόδρα φύω ὅμοιος ἀποδίδωμι ὁ τέκνον ὁ γονάω , ὥσπερ ὁ ἐν Φάρσαλος καλέω δίκαιος ἵππος . ἔτι δέ καί ὁ τοιοῦτος δυσχέρεια οὐ ῥᾴδιος εὐλαβέομαι ὁ οὗτος κατασκευάζω ὁ κοινωνία , οἷος αἰκία καί φόνος ἀκούσιος ὁ δέ ἑκούσιος , καί μάχη καί λοιδορία · ὅς οὐδείς ὅσιος εἰμί γίγνομαι πρός πατήρ καί μήτηρ καί ὁ μή πρόσω ὁ συγγένεια εἰμί , ὥσπερ πρός ὁ ἄπωθεν · ὅς καί πολύς συμβαίνω ἀναγκαῖος ἀγνοέω ἤ γνωρίζω , καί γίγνομαι ὁ μέν γνωρίζω ἐνδέχομαι ὁ νομίζω γίγνομαι λύσις , ὁ δέ μή , οὐδείς . ἄτοπος δέ καί ὁ κοινός ποιέω ὁ υἱός ὁ σύνειμι μόνος ἀφαιρέω ὁ ἐράω , ὁ δέ ἐράω μή κωλύω , μηδέ ὁ χρῆσις ὁ ἄλλος ὅς πατήρ πρός υἱός εἰμί πᾶς εἰμί ἀπρεπής καί ἀδελφός πρός ἀδελφός , ἐπεί καί ὁ ἐράω μόνος . ἄτοπος δέ καί ὁ ὁ συνουσία ἀφαιρέω διά ἄλλος μέν αἰτία μηδείς , ὡς λίαν δέ ἰσχυρός ὁ ἡδονή γίγνομαι , ὅτι δέ ὁ μέν πατήρ ἤ υἱός , ὁ δέ ἀδελφός ἀλλήλων , μηδείς οἴομαι διαφέρω . ἔοικα δέ μάλα ὁ γεωργός εἰμί χρήσιμος ὁ κοινός εἰμί ὁ γυνή καί ὁ παῖς ἤ ὁ φύλαξ ·