aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 7.1334b
ἐκεῖνοι μὲν γὰρ οὐ ταύτῃ διαφέρουσι τῶν ἄλλων , τῷ μὴ νομίζειν ταὐτὰ τοῖς ἄλλοις μέγιστα τῶν ἀγαθῶν , ἀλλὰ τῷ γίνεσθαι ταῦτα μᾶλλον διὰ τινὸς ἀρετῆς · ἐπεὶ δὲ μείζω τε ἀγαθὰ ταῦτα καὶ τὴν ἀπόλαυσιν τὴν τούτων ἢ τὴν τῶν ἀρετῶν . καὶ ὅτι διʼ αὑτήν , φανερὸν ἐκ τούτων · πῶς δὲ καὶ διὰ τίνων ἔσται , τοῦτο δὴ θεωρητέον . τυγχάνομεν δὴ διῃρημένοι πρότερον ὅτι φύσεως καὶ ἔθους καὶ λόγου δεῖ . τούτων δὲ ποίους μέν τινας εἶναι χρὴ τὴν φύσιν , διώρισται πρότερον , λοιπὸν δὲ θεωρῆσαι πότερον παιδευτέοι τῷ λόγῳ πρότερον ἢ τοῖς ἔθεσιν . ταῦτα γὰρ δεῖ πρὸς ἄλληλα συμφωνεῖν συμφωνίαν τὴν ἀρίστην · ἐνδέχεται γὰρ διημαρτηκέναι τὸν λόγον τῆς βελτίστης ὑποθέσεως , καὶ διὰ τῶν ἐθῶν ὁμοίως ἦχθαι . φανερὸν δὴ τοῦτό γε πρῶτον μέν , καθάπερ ἐν τοῖς ἄλλοις , ὡς ἡ γένεσις ἀπʼ ἀρχῆς ἐστι καὶ τὸ τέλος ἀπό τινος ἀρχῆς ἄλλου τέλους , ὁ δὲ λόγος ἡμῖν καὶ ὁ νοῦς τῆς φύσεως τέλος , ὥστε πρὸς τούτους τὴν γένεσιν καὶ τὴν τῶν ἐθῶν δεῖ παρασκευάζειν μελέτην · ἔπειτα ὥσπερ ψυχὴ καὶ σῶμα δύʼ ἐστίν , οὕτω καὶ τῆς ψυχῆς ὁρῶμεν δύο μέρη , τό τε ἄλογον καὶ τὸ λόγον ἔχον , καὶ τὰς ἕξεις τὰς τούτων δύο τὸν ἀριθμόν , ὧν τὸ μέν ἐστιν ὄρεξις τὸ δὲ νοῦς , ὥσπερ δὲ τὸ σῶμα πρότερον τῇ γενέσει τῆς ψυχῆς , οὕτω καὶ τὸ ἄλογον τοῦ λόγον ἔχοντος . φανερὸν δὲ καὶ τοῦτο · θυμὸς γὰρ καὶ βούλησις , ἔτι δὲ ἐπιθυμία , καὶ γενομένοις εὐθὺς ὑπάρχει τοῖς παιδίοις , ὁ δὲ λογισμὸς καὶ ὁ νοῦς προϊοῦσιν ἐγγίγνεσθαι πέφυκεν . διὸ πρῶτον μὲν τοῦ σώματος τὴν ἐπιμέλειαν ἀναγκαῖον εἶναι προτέραν ἢ τὴν τῆς ψυχῆς , ἔπειτα τὴν τῆς ὀρέξεως , ἕνεκα μέντοι τοῦ νοῦ τὴν τῆς ὀρέξεως , τὴν δὲ τοῦ σώματος τῆς ψυχῆς . εἴπερ οὖν ἀπʼ ἀρχῆς τὸν νομοθέτην ὁρᾶν δεῖ ὅπως βέλτιστα τὰ σώματα γένηται τῶν τρεφομένων , πρῶτον μὲν ἐπιμελητέον περὶ τὴν σύζευξιν , πότε καὶ ποίους τινὰς ὄντας χρὴ ποιεῖσθαι πρὸς ἀλλήλους τὴν γαμικὴν ὁμιλίαν . δεῖ δʼ ἀποβλέποντα νομοθετεῖν ταύτην τὴν κοινωνίαν πρὸς αὐτούς τε καὶ τὸν τοῦ ζῆν χρόνον , ἵνα συγκαταβαίνωσι ταῖς ἡλικίαις ἐπὶ τὸν αὐτὸν καιρὸν καὶ μὴ διαφωνῶσιν αἱ δυνάμεις τοῦ μὲν ἔτι δυναμένου γεννᾶν τῆς δὲ μὴ δυναμένης , ἢ ταύτης μὲν τοῦ δʼ ἀνδρὸς μή ( ταῦτα γὰρ ποιεῖ καὶ στάσεις πρὸς ἀλλήλους καὶ διαφοράς ) · ἔπειτα καὶ πρὸς τὴν τῶν τέκνων διαδοχήν , δεῖ γὰρ οὔτε λίαν ὑπολείπεσθαι ταῖς ἡλικίαις τὰ τέκνα τῶν πατέρων ( ἀνόνητος γὰρ τοῖς μὲν πρεσβυτέροις ἡ χάρις παρὰ τῶν τέκνων , ἡ δὲ παρὰ τῶν πατέρων βοήθεια τοῖς τέκνοις ) ,
Lemmas: ἐκεῖνος μέν γάρ οὐ οὗτος διαφέρω ὁ ἄλλος , ὁ μή νομίζω αὐτός ὁ ἄλλος μέγας ὁ ἀγαθός , ἀλλά ὁ γίγνομαι οὗτος μάλα διά τις ἀρετή · ἐπεί δέ μέγας τε ἀγαθός οὗτος καί ὁ ἀπόλαυσις ὁ οὗτος ἤ ὁ ὁ ἀρετή . καί ὅτι διά ἑαυτοῦ , φανερός ἐκ οὗτος · πῶς δέ καί διά τίς εἰμί , οὗτος δή θεωρέω . τυγχάνω δή διαλέγω πρότερος ὅτι φύσις καί ἔθος καί λόγος δέω . οὗτος δέ ποῖος μέν τις εἰμί χρή ὁ φύσις , διορίζω πρότερος , λοιπός δέ θεωρέω πότερος παιδευτέος ὁ λόγος πρότερος ἤ ὁ ἔθος . οὗτος γάρ δέω πρός ἀλλήλων συμφωνέω συμφωνία ὁ ἀγαθός · ἐνδέχομαι γάρ διαμαρτάνω ὁ λόγος ὁ ἀγαθός ὑπόθεσις , καί διά ὁ ἔθος ὅμοιος ἄγω . φανερός δή οὗτος γε πρῶτος μέν , καθά ἐν ὁ ἄλλος , ὡς ὁ γένεσις ἀπό ἀρχή εἰμί καί ὁ τέλος ἀπό τις ἀρχή ἄλλος τέλος , ὁ δέ λόγος ἐγώ καί ὁ νόος ὁ φύσις τέλος , ὥστε πρός οὗτος ὁ γένεσις καί ὁ ὁ ἔθος δέω παρασκευάζω μελέτη · ἔπειτα ὥσπερ ψυχή καί σῶμα δύο εἰμί , οὕτως καί ὁ ψυχή ὁράω δύο μέρος , ὁ τε ἄλογος καί ὁ λόγος ἔχω , καί ὁ ἕξις ὁ οὗτος δύο ὁ ἀριθμός , ὅς ὁ μέν εἰμί ὄρεξις ὁ δέ νόος , ὥσπερ δέ ὁ σῶμα πρότερος ὁ γένεσις ὁ ψυχή , οὕτως καί ὁ ἄλογος ὁ λόγος ἔχω . φανερός δέ καί οὗτος · θυμός γάρ καί βούλησις , ἔτι δέ ἐπιθυμία , καί γίγνομαι εὐθύς ὑπάρχω ὁ παιδίον , ὁ δέ λογισμός καί ὁ νόος προέρχομαι ἐγγίγνομαι φύω . διό πρῶτος μέν ὁ σῶμα ὁ ἐπιμέλεια ἀναγκαῖος εἰμί πρότερος ἤ ὁ ὁ ψυχή , ἔπειτα ὁ ὁ ὄρεξις , ἕνεκα μέντοι ὁ νόος ὁ ὁ ὄρεξις , ὁ δέ ὁ σῶμα ὁ ψυχή . εἴπερ οὖν ἀπό ἀρχή ὁ νομοθέτης ὁράω δέω ὅπως ἀγαθός ὁ σῶμα γίγνομαι ὁ τρέφω , πρῶτος μέν ἐπιμέλω περί ὁ σύζευξις , πότε καί ποῖος τις εἰμί χρή ποιέω πρός ἀλλήλων ὁ γαμικός ὁμιλία . δέω δέ ἀποβλέπω νομοθετέω οὗτος ὁ κοινωνία πρός αὐτός τε καί ὁ ὁ ζάω χρόνος , ἵνα συγκαταβαίνω ὁ ἡλικία ἐπί ὁ αὐτός καιρός καί μή διαφωνέω ὁ δύναμις ὁ μέν ἔτι δύναμαι γεννάω ὁ δέ μή δύναμαι , ἤ οὗτος μέν ὁ δέ ἀνήρ μή ( οὗτος γάρ ποιέω καί στάσις πρός ἀλλήλων καί διαφορά ) · ἔπειτα καί πρός ὁ ὁ τέκνον διαδοχή , δέω γάρ οὔτε λίαν ὑπολείπω ὁ ἡλικία ὁ τέκνον ὁ πατήρ ( ἀνόνητος γάρ ὁ μέν πρέσβυς ὁ χάρις παρά ὁ τέκνον , ὁ δέ παρά ὁ πατήρ βοήθεια ὁ τέκνον ) ,