aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 2.1267a
οἱ δὲ χαρίεντες περὶ τῶν τιμῶν , ἐὰν ἴσαι · ὅθεν καὶ ἐν δὲ ἰῇ τιμῇ ἠμὲν κακὸς ἠδὲ καὶ ἐσθλός . οὐ μόνον δʼ οἱ ἄνθρωποι διὰ τἀναγκαῖα ἀδικοῦσιν , ὧν ἄκος εἶναι νομίζει τὴν ἰσότητα τῆς οὐσίας , ὥστε μὴ λωποδυτεῖν διὰ τὸ ῥιγοῦν ἢ πεινῆν , ἀλλὰ καὶ ὅπως χαίρωσι καὶ μὴ ἐπιθυμῶσιν · ἐὰν γὰρ μείζω ἔχωσιν ἐπιθυμίαν τῶν ἀναγκαίων , διὰ τὴν ταύτης ἰατρείαν ἀδικήσουσιν · οὐ τοίνυν διὰ ταύτην μόνον , ἀλλὰ καὶ ἵνα χαίρωσι ταῖς ἄνευ λυπῶν ἡδοναῖς . τί οὖν ἄκος τῶν τριῶν τούτων ; τοῖς μὲν οὐσία βραχεῖα καὶ ἐργασία , τοῖς δὲ σωφροσύνη · τρίτον δʼ , εἴ τινες βούλοιντο διʼ αὑτῶν χαίρειν , οὐκ ἂν ἐπιζητοῖεν εἰ μὴ παρὰ φιλοσοφίας ἄκος . αἱ γὰρ ἄλλαι ἀνθρώπων δέονται · ἐπεὶ ἀδικουσί γε τὰ μέγιστα διὰ τὰς ὑπερβολάς , ἀλλʼ οὐ διὰ τὰ ἀναγκαῖα ( οἷον τυραννοῦσιν οὐχ ἵνα μὴ ῥιγῶσιν · διὸ καὶ αἱ τιμαὶ μεγάλαι , ἂν ἀποκτείνῃ τις οὐ κλέπτην ἀλλὰ τύραννον ) · ὥστε πρὸς τὰς μικρὰς ἀδικίας βοηθητικὸς μόνον ὁ τρόπος τῆς Φαλέου πολιτείας . ἔτι τὰ πολλὰ βούλεται κατασκευάζειν ἐξ ὧν τὰ πρὸς αὑτοὺς πολιτεύσονται καλῶς , δεῖ δὲ καὶ πρὸς τοὺς γειτνιῶντας καὶ τοὺς ἔξωθεν πάντας . ἀναγκαῖον ἄρα τὴν πολιτείαν συντετάχθαι πρὸς τὴν πολεμικὴν ἰσχύν , περὶ ἧς ἐκεῖνος οὐδὲν εἴρηκεν . ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τῆς κτήσεως . δεῖ γὰρ οὐ μόνον πρὸς τὰς πολιτικὰς χρήσεις ἱκανὴν ὑπάρχειν , ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς ἔξωθεν κινδύνους · διόπερ οὔτε τοσοῦτον δεῖ πλῆθος ὑπάρχειν ὅσου οἱ πλησίον καὶ κρείττους ἐπιθυμήσουσιν , οἱ δὲ ἔχοντες ἀμύνειν οὐ δυνήσονται τοὺς ἐπιόντας , οὔθʼ οὕτως ὀλίγην ὥστε μὴ δύνασθαι πόλεμον ὑπενεγκεῖν μηδὲ τῶν ἴσων καὶ τῶν ὁμοίων . ἐκεῖνος μὲν οὖν οὐδὲν διώρικεν , δεῖ δὲ τοῦτο μὴ λανθάνειν , ὅ τι συμφέρει πλῆθος οὐσίας . ἴσως οὖν ἄριστος ὅρος τὸ μὴ λυσιτελεῖν τοῖς κρείττοσι διὰ τὴν ὑπερβολὴν πολεμεῖν , ἀλλʼ οὕτως ὡς ἂν καὶ μὴ ἐχόντων τοσαύτην οὐσίαν . οἷον Εὔβουλος Αὐτοφραδάτου μέλλοντος Ἀταρνέα πολιορκεῖν ἐκέλευσεν αὐτόν , σκεψάμενον ἐν πόσῳ χρόνῳ λήψεται τὸ χωρίον , λογίσασθαι τοῦ χρόνου τούτου τὴν δαπάνην · ἐθέλειν γὰρ ἔλαττον τούτου λαβὼν ἐκλιπεῖν ἤδη τὸν Ἀταρνέα · ταῦτα δʼ εἰπὼν ἐποίησε τὸν Αὐτοφραδάτην σύννουν γενόμενον παύσασθαι τῆς πολιορκίας . ἔστι μὲν οὖν τι τῶν συμφερόντων τὸ τὰς οὐσίας ἴσας εἶναι τοῖς πολίταις πρὸς τὸ μὴ στασιάζειν πρὸς ἀλλήλους , οὐ μὴν μέγα οὐδὲν ὡς εἰπεῖν . καὶ γὰρ οἱ χαρίεντες ἀγανακτοῖεν ὡς οὐκ ἴσων ὄντες ἄξιοι , διὸ καὶ φαίνονται πολλάκις ἐπιτιθέμενοι καὶ στασιάζοντες ·
Lemmas: ὁ δέ χαρίεις περί ὁ τιμή , ἐάν ἴσος · ὅθεν καί ἐν δέ εἷς τιμή ἠμέν κακός ἠδέ καί ἐσθλός . οὐ μόνος δέ ὁ ἄνθρωπος διά ἀναγκαῖος ἀδικέω , ὅς ἄκος εἰμί νομίζω ὁ ἰσότης ὁ οὐσία , ὥστε μή λωποδυτέω διά ὁ ῥιγόω ἤ πεινάω , ἀλλά καί ὅπως χαίρω καί μή ἐπιθυμέω · ἐάν γάρ μέγας ἔχω ἐπιθυμία ὁ ἀναγκαῖος , διά ὁ οὗτος ἰατρεία ἀδικέω · οὐ τοίνυν διά οὗτος μόνος , ἀλλά καί ἵνα χαίρω ὁ ἄνευ λύπη ἡδονή . τίς οὖν ἄκος ὁ τρεῖς οὗτος ; ὁ μέν οὐσία βραχύς καί ἐργασία , ὁ δέ σωφροσύνη · τρίτος δέ , εἰ τις βούλομαι διά ἑαυτοῦ χαίρω , οὐ ἄν ἐπιζητέω εἰ μή παρά φιλοσοφία ἄκος . ὁ γάρ ἄλλος ἄνθρωπος δέω · ἐπεί ἀδικέω γε ὁ μέγας διά ὁ ὑπερβολή , ἀλλά οὐ διά ὁ ἀναγκαῖος ( οἷος τυραννεύω οὐ ἵνα μή ῥιγέω · διό καί ὁ τιμή μέγας , ἐάν ἀποκτείνω τις οὐ κλέπτης ἀλλά τύραννος ) · ὥστε πρός ὁ μικρός ἀδικία βοηθητικός μόνος ὁ τρόπος ὁ Φαλέας πολιτεία . ἔτι ὁ πολύς βούλομαι κατασκευάζω ἐκ ὅς ὁ πρός ἑαυτοῦ πολιτεύω καλός , δέω δέ καί πρός ὁ γειτνιάω καί ὁ ἔξωθεν πᾶς . ἀναγκαῖος ἄρα ὁ πολιτεία συντάσσω πρός ὁ πολεμικός ἰσχύς , περί ὅς ἐκεῖνος οὐδείς λέγω . ὅμοιος δέ καί περί ὁ κτῆσις . δέω γάρ οὐ μόνος πρός ὁ πολιτικός χρῆσις ἱκανός ὑπάρχω , ἀλλά καί πρός ὁ ἔξωθεν κίνδυνος · διόπερ οὔτε τοσοῦτος δέω πλῆθος ὑπάρχω ὅσος ὁ πλησίον καί κρατύς ἐπιθυμέω , ὁ δέ ἔχω ἀμύνω οὐ δύναμαι ὁ ἐπέρχομαι , οὔτε οὕτως ὀλίγος ὥστε μή δύναμαι πόλεμος ὑποφέρω μηδέ ὁ ἴσος καί ὁ ὅμοιος . ἐκεῖνος μέν οὖν οὐδείς διορίζω , δέω δέ οὗτος μή λανθάνω , ὅς τις συμφέρω πλῆθος οὐσία . ἴσως οὖν ἀγαθός ὅρος ὁ μή λυσιτελέω ὁ κρατύς διά ὁ ὑπερβολή πολεμέω , ἀλλά οὕτως ὡς ἄν καί μή ἔχω τοσοῦτος οὐσία . οἷος Εὔβουλος Αὐτοφραδάτης μέλλω Ἀταρνεύς πολιορκέω κελεύω αὐτός , σκοπέω ἐν πόσος χρόνος λαμβάνω ὁ χωρίον , λογίζομαι ὁ χρόνος οὗτος ὁ δαπάνη · ἐθέλω γάρ ἐλαχύς οὗτος λαμβάνω ἐκλείπω ἤδη ὁ Ἀταρνεύς · οὗτος δέ λέγω ποιέω ὁ Αὐτοφραδάτης σύννους γίγνομαι παύω ὁ πολιορκία . εἰμί μέν οὖν τις ὁ συμφέρω ὁ ὁ οὐσία ἴσος εἰμί ὁ πολίτης πρός ὁ μή στασιάζω πρός ἀλλήλων , οὐ μήν μέγας οὐδείς ὡς λέγω . καί γάρ ὁ χαρίεις ἀγανακτέω ὡς οὐ ἴσος εἰμί ἄξιος , διό καί φαίνω πολλάκις ἐπιτίθημι καί στασιάζω ·