aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 2.1273a
καὶ ἔβλαψαν ἤδη τὴν πόλιν τὴν τῶν Λακεδαιμονίων . τὰ μὲν οὖν πλεῖστα τῶν ἐπιτιμηθέντων ἂν διὰ τὰς παρεκβάσεις κοινὰ τυγχάνει πάσαις ὄντα ταῖς εἰρημέναις πολιτείαις · τῶν δὲ παρὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀριστοκρατίας καὶ τῆς πολιτείας τὰ μὲν εἰς δῆμον ἐκκλίνει μᾶλλον , τὰ δʼ εἰς ὀλιγαρχίαν . τοῦ μὲν γὰρ τὰ μὲν προσάγειν τὰ δὲ μὴ προσάγειν πρὸς τὸν δῆμον οἱ βασιλεῖς κύριοι μετὰ τῶν γερόντων , ἂν ὁμογνωμονῶσι πάντες , εἰ δὲ μή , καὶ τούτων ὁ δῆμος . ἃ δʼ ἂν εἰσφέρωσιν οὗτοι , οὐ διακοῦσαι μόνον ἀποδιδόασι τῷ δήμῳ τὰ δόξαντα τοῖς ἄρχουσιν , ἀλλὰ κύριοι κρίνειν εἰσὶ καὶ τῷ βουλομένῳ τοῖς εἰσφερομένοις ἀντειπεῖν ἔξεστιν , ὅπερ ἐν ταῖς ἑτέραις πολιτείαις οὐκ ἔστιν . τὸ δὲ τὰς πενταρχίας κυρίας οὔσας πολλῶν καὶ μεγάλων ὑφʼ αὑτῶν αἱρετὰς εἶναι , καὶ τὴν τῶν ἑκατὸν ταύτας αἱρεῖσθαι , τὴν μεγίστην ἀρχήν , ἔτι δὲ ταύτας πλείονα ἄρχειν χρόνον τῶν ἄλλων ( καὶ γὰρ ἐξεληλυθότες ἄρχουσι καὶ μέλλοντες ) ὀλιγαρχικόν , τὸ δὲ ἀμίσθους καὶ μὴ κληρωτὰς ἀριστοκρατικὸν θετέον , καὶ εἴ τι τοιοῦτον ἕτερον , καὶ τὸ τὰς δίκας ὑπὸ τῶν ἀρχείων δικάζεσθαι πάσας ( καὶ μὴ ἄλλας ὑπʼ ἄλλων , καθάπερ ἐν Λακεδαίμονι ) . παρεκβαίνει δὲ τῆς ἀριστοκρατίας ἡ τάξις τῶν Καρχηδονίων μάλιστα πρὸς τὴν ὀλιγαρχίαν κατά τινα διάνοιαν ἣ συνδοκεῖ τοῖς πολλοῖς · οὐ γὰρ μόνον ἀριστίνδην ἀλλὰ καὶ πλουτίνδην οἴονται δεῖν αἱρεῖσθαι τοὺς ἄρχοντας · ἀδύνατον γὰρ τὸν ἀποροῦντα καλῶς ἄρχειν καὶ σχολάζειν . εἴπερ οὖν τὸ μὲν αἱρεῖσθαι πλουτίνδην ὀλιγαρχικὸν τὸ δὲ κατʼ ἀρετὴν ἀριστοκρατικόν , αὕτη τις ἂν εἴη τάξις τρίτη , καθʼ ἥνπερ συντέτακται τοῖς Καρχηδονίοις τὰ περὶ τὴν πολιτείαν · αἱροῦνται γὰρ εἰς δύο ταῦτα βλέποντες , καὶ μάλιστα τὰς μεγίστας , τούς τε βασιλεῖς καὶ τοὺς στρατηγούς . δεῖ δὲ νομίζειν ἁμάρτημα νομοθέτου τὴν παρέκβασιν εἶναι τῆς ἀριστοκρατίας ταύτην . ἐξ ἀρχῆς γὰρ τοῦθʼ ὁρᾶν ἐστι τῶν ἀναγκαιοτάτων , ὅπως οἱ βέλτιστοι δύνωνται σχολάζειν καὶ μηδὲν ἀσχημονεῖν , μὴ μόνον ἄρχοντες ἀλλὰ μηδʼ ἰδιωτεύοντες . εἰ δὲ δεῖ βλέπειν καὶ πρὸς εὐπορίαν χάριν σχολῆς , φαῦλον τὸ τὰς μεγίστας ὠνητὰς εἶναι τῶν ἀρχῶν , τήν τε βασιλείαν καὶ τὴν στρατηγίαν . ἔντιμον γὰρ ὁ νόμος οὗτος ποιεῖ τὸν πλοῦτον μᾶλλον τῆς ἀρετῆς , καὶ τὴν πόλιν ὅλην φιλοχρήματον . ὅ τι δʼ ἂν ὑπολάβῃ τίμιον εἶναι τὸ κύριον , ἀνάγκη καὶ τὴν τῶν ἄλλων πολιτῶν δόξαν ἀκολουθεῖν τούτοις . ὅπου δὲ μὴ μάλιστα ἀρετὴ τιμᾶται , ταύτην οὐχ οἷόν τε βεβαίως ἀριστοκρατεῖσθαι τὴν πολιτείαν .
Lemmas: καί βλάπτω ἤδη ὁ πόλις ὁ ὁ Λακεδαιμόνιος . ὁ μέν οὖν πολύς ὁ ἐπιτιμάω ἄν διά ὁ παρέκβασις κοινός τυγχάνω πᾶς εἰμί ὁ λέγω πολιτεία · ὁ δέ παρά ὁ ὑπόθεσις ὁ ἀριστοκρατία καί ὁ πολιτεία ὁ μέν εἰς δῆμος ἐκκλίνω μάλα , ὁ δέ εἰς ὀλιγαρχία . ὁ μέν γάρ ὁ μέν προσάγω ὁ δέ μή προσάγω πρός ὁ δῆμος ὁ βασιλεύς κύριος μετά ὁ γέρων , ἐάν ὁμογνωμονέω πᾶς , εἰ δέ μή , καί οὗτος ὁ δῆμος . ὅς δέ ἐάν εἰσφέρω οὗτος , οὐ διακούω μόνος ἀποδίδωμι ὁ δῆμος ὁ δοκέω ὁ ἄρχω , ἀλλά κύριος κρίνω εἰμί καί ὁ βούλομαι ὁ εἰσφέρω ἀντιλέγω ἔξεστι , ὅς ἐν ὁ ἕτερος πολιτεία οὐ εἰμί . ὁ δέ ὁ πενταρχία κύριος εἰμί πολύς καί μέγας ὑπό ἑαυτοῦ αἱρετός εἰμί , καί ὁ ὁ ἑκατόν οὗτος αἱρέω , ὁ μέγας ἀρχή , ἔτι δέ οὗτος πολύς ἄρχω χρόνος ὁ ἄλλος ( καί γάρ ἐξέρχομαι ἄρχω καί μέλλω ) ὀλιγαρχικός , ὁ δέ ἄμισθος καί μή κληρωτός ἀριστοκρατικός τίθημι , καί εἰ τις τοιοῦτος ἕτερος , καί ὁ ὁ δίκη ὑπό ὁ ἀρχεῖον δικάζω πᾶς ( καί μή ἄλλος ὑπό ἄλλος , καθά ἐν Λακεδαίμων ) . παρεκβαίνω δέ ὁ ἀριστοκρατία ὁ τάξις ὁ Καρχηδόνιος μάλα πρός ὁ ὀλιγαρχία κατά τις διάνοια ὅς συνδοκέω ὁ πολύς · οὐ γάρ μόνος ἀριστίνδην ἀλλά καί πλουτίνδην οἴομαι δέω αἱρέω ὁ ἄρχω · ἀδύνατος γάρ ὁ ἀπορέω καλός ἄρχω καί σχολάζω . εἴπερ οὖν ὁ μέν αἱρέω πλουτίνδην ὀλιγαρχικός ὁ δέ κατά ἀρετή ἀριστοκρατικός , οὗτος τις ἄν ἐάω τάξις τρίτος , κατά ὅς συντάσσω ὁ Καρχηδόνιος ὁ περί ὁ πολιτεία · αἱρέω γάρ εἰς δύο οὗτος βλέπω , καί μάλα ὁ μέγας , ὁ τε βασιλεύς καί ὁ στρατηγός . δέω δέ νομίζω ἁμάρτημα νομοθέτης ὁ παρέκβασις εἰμί ὁ ἀριστοκρατία οὗτος . ἐκ ἀρχή γάρ οὗτος ὁράω εἰμί ὁ ἀναγκαῖος , ὅπως ὁ ἀγαθός δύναμαι σχολάζω καί μηδείς ἀσχημονέω , μή μόνος ἄρχω ἀλλά μηδέ ἰδιωτεύω . εἰ δέ δέω βλέπω καί πρός εὐπορία χάριν σχολή , φαῦλος ὁ ὁ μέγας ὠνητός εἰμί ὁ ἀρχή , ὁ τε βασιλεία καί ὁ στρατηγία . ἔντιμος γάρ ὁ νόμος οὗτος ποιέω ὁ πλοῦτος μάλα ὁ ἀρετή , καί ὁ πόλις ὅλος φιλοχρήματος . ὅς τις δέ ἄν ὑπολαμβάνω τίμιος εἰμί ὁ κύριος , ἀνάγκη καί ὁ ὁ ἄλλος πολίτης δόξα ἀκολουθέω οὗτος . ὅπου δέ μή μάλα ἀρετή τιμάω , οὗτος οὐ οἷος τε βέβαιος ἀριστοκρατέομαι ὁ πολιτεία .