aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 3.1288a
ἀλλʼ ἐκ τῶν εἰρημένων γε φανερὸν ὡς ἐν μὲν τοῖς ὁμοίοις καὶ ἴσοις οὔτε συμφέρον ἐστὶν οὔτε δίκαιον ἕνα κύριον εἶναι πάντων , οὔτε μὴ νόμων ὄντων , ἀλλʼ ὡς αὐτὸν ὄντα νόμον , οὔτε νόμων ὄντων , οὔτε ἀγαθὸν ἀγαθῶν οὔτε μὴ ἀγαθῶν μὴ ἀγαθόν , οὐδʼ ἂν κατʼ ἀρετὴν ἀμείνων ᾖ , εἰ μὴ τρόπον τινά . τίς δʼ ὁ τρόπος , λεκτέον · εἴρηται δέ πως ἤδη καὶ πρότερον . πρῶτον δὲ διοριστέον τί τὸ βασιλευτὸν καὶ τί τὸ ἀριστοκρατικὸν καὶ τί τὸ πολιτικόν . βασιλευτὸν μὲν οὖν τὸ τοιοῦτόν ἐστι πλῆθος ὃ πέφυκε φέρειν γένος ὑπερέχον κατʼ ἀρετὴν πρὸς ἡγεμονίαν πολιτικήν , ἀριστοκρατικὸν δὲ ὃ πέφυκε φέρειν πλῆθος ἄρχεσθαι δυνάμενον τὴν τῶν ἐλευθέρων ἀρχὴν ὑπὸ τῶν κατʼ ἀρετὴν ἡγεμονικῶν πρὸς πολιτικὴν ἀρχήν , πολιτικὸν δὲ ἐν ᾧ πέφυκεν ἐγγίνεσθαι πλῆθος πολεμικὸν δυνάμενον ἄρχεσθαι καὶ ἄρχειν κατὰ νόμον τὸν κατʼ ἀξίαν διανέμοντα τοῖς εὐπόροις τὰς ἀρχάς . ὅταν οὖν ἢ γένος ὅλον ἢ καὶ τῶν ἄλλων ἕνα τινὰ συμβῇ διαφέροντα γενέσθαι κατʼ ἀρετὴν τοσοῦτον ὥσθʼ ὑπερέχειν τὴν ἐκείνου τῆς τῶν ἄλλων πάντων , τότε δίκαιον τὸ γένος εἶναι τοῦτο βασιλικὸν καὶ κύριον πάντων , καὶ βασιλέα τὸν ἕνα τοῦτον . καθάπερ γὰρ εἴρηται πρότερον , οὐ μόνον οὕτως ἔχει κατὰ τὸ δίκαιον ὃ προφέρειν εἰώθασιν οἱ τὰς πολιτείας καθιστάντες , οἵ τε τὰς ἀριστοκρατικὰς καὶ οἱ τὰς ὀλιγαρχικὰς καὶ πάλιν οἱ τὰς δημοκρατικάς ( πάντες γὰρ καθʼ ὑπεροχὴν ἀξιοῦσιν , ἀλλὰ ὑπεροχὴν οὐ τὴν αὐτήν ) , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ πρότερον λεχθέν . οὔτε γὰρ κτείνειν ἢ φυγαδεύειν οὐδʼ ὀστρακίζειν δή που τὸν τοιοῦτον πρέπον ἐστίν , οὔτʼ ἀξιοῦν ἄρχεσθαι κατὰ μέρος · οὐ γὰρ πέφυκε τὸ μέρος ὑπερέχειν τοῦ παντός , τῷ δὲ τὴν τηλικαύτην ὑπερβολὴν ἔχοντι τοῦτο συμβέβηκεν . ὥστε λείπεται μόνον τὸ πείθεσθαι τῷ τοιούτῳ καὶ κύριον εἶναι μὴ κατὰ μέρος τοῦτον ἀλλʼ ἁπλῶς . περὶ μὲν οὖν βασιλείας , τίνας ἔχει διαφοράς , καὶ πότερον οὐ συμφέρει ταῖς πόλεσιν ἢ συμφέρει , καὶ τίσι , καὶ πῶς , διωρίσθω τὸν τρόπον τοῦτον . ἐπεὶ δὲ τρεῖς φαμεν εἶναι τὰς ὀρθὰς πολιτείας , τούτων δʼ ἀναγκαῖον ἀρίστην εἶναι τὴν ὑπὸ τῶν ἀρίστων οἰκονομουμένην , τοιαύτη δʼ ἐστὶν ἐν ᾗ συμβέβηκεν ἢ ἕνα τινὰ συμπάντων ἢ γένος ὅλον ἢ πλῆθος ὑπερέχον εἶναι κατʼ ἀρετήν , τῶν μὲν ἄρχεσθαι δυναμένων τῶν δʼ ἄρχειν πρὸς τὴν αἱρετωτάτην ζωήν , ἐν δὲ τοῖς πρώτοις ἐδείχθη λόγοις ὅτι τὴν αὐτὴν ἀναγκαῖον ἀνδρὸς ἀρετὴν εἶναι καὶ πολίτου τῆς πόλεως τῆς ἀρίστης , φανερὸν ὅτι τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ἀνήρ τε γίνεται σπουδαῖος καὶ πόλιν συστήσειεν ἄν τις ἀριστοκρατουμένην ἢ βασιλευομένην ,
Lemmas: ἀλλά ἐκ ὁ λέγω γε φανερός ὡς ἐν μέν ὁ ὅμοιος καί ἴσος οὔτε συμφέρω εἰμί οὔτε δίκαιος εἷς κύριος εἰμί πᾶς , οὔτε μή νόμος εἰμί , ἀλλά ὡς αὐτός εἰμί νόμος , οὔτε νόμος εἰμί , οὔτε ἀγαθός ἀγαθός οὔτε μή ἀγαθός μή ἀγαθός , οὐδέ ἐάν κατά ἀρετή ἀγαθός εἰμί , εἰ μή τρόπος τις . τίς δέ ὁ τρόπος , λεκτέος · λέγω δέ πως ἤδη καί πρότερος . πρῶτος δέ διοριστέον τίς ὁ βασιλευτός καί τίς ὁ ἀριστοκρατικός καί τίς ὁ πολιτικός . βασιλευτός μέν οὖν ὁ τοιοῦτος εἰμί πλῆθος ὅς φύω φέρω γένος ὑπερέχω κατά ἀρετή πρός ἡγεμονία πολιτικός , ἀριστοκρατικός δέ ὅς φύω φέρω πλῆθος ἄρχω δύναμαι ὁ ὁ ἐλεύθερος ἀρχή ὑπό ὁ κατά ἀρετή ἡγεμονικός πρός πολιτικός ἀρχή , πολιτικός δέ ἐν ὅς φύω ἐγγίγνομαι πλῆθος πολεμικός δύναμαι ἄρχω καί ἄρχω κατά νόμος ὁ κατά ἀξία διανέμω ὁ εὔπορος ὁ ἀρχή . ὅταν οὖν ἤ γένος ὅλος ἤ καί ὁ ἄλλος εἷς τις συμβαίνω διαφέρω γίγνομαι κατά ἀρετή τοσοῦτος ὥστε ὑπερέχω ὁ ἐκεῖνος ὁ ὁ ἄλλος πᾶς , τότε δίκαιος ὁ γένος εἰμί οὗτος βασιλικός καί κύριος πᾶς , καί βασιλεύς ὁ εἷς οὗτος . καθά γάρ λέγω πρότερος , οὐ μόνος οὕτως ἔχω κατά ὁ δίκαιος ὅς προφέρω εἴωθα ὁ ὁ πολιτεία καθίστημι , ὁ τε ὁ ἀριστοκρατικός καί ὁ ὁ ὀλιγαρχικός καί πάλιν ὁ ὁ δημοκρατικός ( πᾶς γάρ κατά ὑπεροχή ἀξιόω , ἀλλά ὑπεροχή οὐ ὁ αὐτός ) , ἀλλά καί κατά ὁ πρότερος λέγω . οὔτε γάρ κτείνω ἤ φυγαδεύω οὐδέ ὀστρακίζω δή που ὁ τοιοῦτος πρέπω εἰμί , οὔτε ἀξιόω ἄρχω κατά μέρος · οὐ γάρ φύω ὁ μέρος ὑπερέχω ὁ πᾶς , ὁ δέ ὁ τηλικοῦτος ὑπερβολή ἔχω οὗτος συμβαίνω . ὥστε λείπω μόνος ὁ πείθω ὁ τοιοῦτος καί κύριος εἰμί μή κατά μέρος οὗτος ἀλλά ἁπλῶς . περί μέν οὖν βασιλεία , τίς ἔχω διαφορά , καί πότερος οὐ συμφέρω ὁ πόλις ἤ συμφέρω , καί τίς , καί πῶς , διορίζω ὁ τρόπος οὗτος . ἐπεί δέ τρεῖς φημί εἰμί ὁ ὀρθός πολιτεία , οὗτος δέ ἀναγκαῖος ἀγαθός εἰμί ὁ ὑπό ὁ ἀγαθός οἰκονομέω , τοιοῦτος δέ εἰμί ἐν ὅς συμβαίνω ἤ εἷς τις σύμπας ἤ γένος ὅλος ἤ πλῆθος ὑπερέχω εἰμί κατά ἀρετή , ὁ μέν ἄρχω δύναμαι ὁ δέ ἄρχω πρός ὁ αἱρετός ζωή , ἐν δέ ὁ πρῶτος δείκνυμι λόγος ὅτι ὁ αὐτός ἀναγκαῖος ἀνήρ ἀρετή εἰμί καί πολίτης ὁ πόλις ὁ ἀγαθός , φανερός ὅτι ὁ αὐτός τρόπος καί διά ὁ αὐτός ἀνήρ τε γίγνομαι σπουδαῖος καί πόλις συνίστημι ἄν τις ἀριστοκρατέομαι ἤ βασιλεύω ,