aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 2.1261b
ἅμα δὲ καὶ δίκαιον , εἴτʼ ἀγαθὸν εἴτε φαῦλον τὸ ἄρχειν . πάντας αὐτοῦ μετέχειν , τοῦτό γε μιμεῖται τὸ ἐν μέρει τοὺς ἴσους εἴκειν τό ἀνομοίους εἶναι ἔξω ἀρχῆς · οἱ μὲν γὰρ ἄρχουσιν οἱ δʼ ἄρχονται κατὰ μέρος ὥσπερ ἂν ἄλλοι γενόμενοι . τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ἀρχόντων ἕτεροι ἑτέρας ἄρχουσιν ἀρχάς . φανερὸν τοίνυν ἐκ τούτων ὡς οὔτε πέφυκε μίαν οὕτως εἶναι τὴν πόλιν ὥσπερ λέγουσί τινες , καὶ τὸ λεχθὲν ὡς μέγιστον ἀγαθὸν ἐν ταῖς πόλεσιν ὅτι τὰς πόλεις ἀναιρεῖ · καίτοι τό γε ἑκάστου ἀγαθὸν σῴζει ἕκαστον . ἔστι δὲ καὶ κατʼ ἄλλον τρόπον φανερὸν ὅτι τὸ λίαν ἑνοῦν ζητεῖν τὴν πόλιν οὐκ ἔστιν ἄμεινον . οἰκία μὲν γὰρ αὐταρκέστερον ἑνός , πόλις δʼ οἰκίας , καὶ βούλεταί γʼ ἤδη τότε εἶναι πόλις ὅταν αὐτάρκη συμβαίνῃ τὴν κοινωνίαν εἶναι τοῦ πλήθους · εἴπερ οὖν αἱρετώτερον τὸ αὐταρκέστερον , καὶ τὸ ἧττον ἓν τοῦ μᾶλλον αἱρετώτερον . ἀλλὰ μὴν οὐδʼ εἰ τοῦτο ἄριστόν ἐστι , τὸ μίαν ὅτι μάλιστʼ εἶναι τὴν κοινωνίαν , οὐδὲ τοῦτο ἀποδείκνυσθαι φαίνεται κατὰ τὸν λόγον , ἐὰν πάντες ἅμα λέγωσι τὸ ἐμὸν καὶ τὸ μὴ ἐμόν · τοῦτο γὰρ οἴεται ὁ Σωκράτης σημεῖον εἶναι τοῦ τὴν πόλιν τελέως εἶναι μίαν . τὸ γὰρ πάντες διττόν . εἰ μὲν οὖν ὡς ἕκαστος , τάχʼ ἂν εἴη μᾶλλον ὃ βούλεται ποιεῖν ὁ Σωκράτης ( ἕκαστος γὰρ υἱὸν ἑαυτοῦ φήσει τὸν αὐτὸν καὶ γυναῖκα δὴ τὴν αὐτήν , καὶ περὶ τῆς οὐσίας καὶ περὶ ἑκάστου δὴ τῶν συμβαινόντων ὡσαύτως ) · νῦν δʼ οὐχ οὕτως φήσουσιν οἱ κοιναῖς χρώμενοι ταῖς γυναιξὶ καὶ τοῖς τέκνοις , ἀλλὰ πάντες μέν , οὐχ ὡς ἕκαστος δʼ αὐτῶν , ὁμοίως δὲ καὶ τὴν οὐσίαν πάντες μέν , οὐχ ὡς ἕκαστος δʼ αὐτῶν . ὅτι μὲν τοίνυν παραλογισμός τίς ἐστι τὸ λέγειν πάντας , φανερόν ( τὸ γὰρ πάντες καὶ ἀμφότεροι , καὶ περιττὰ καὶ ἄρτια , διὰ τὸ διττὸν καὶ ἐν τοῖς λόγοις ἐριστικοὺς ποιεῖ συλλογισμούς · διό ἐστι τὸ πάντας τὸ αὐτὸ λέγειν ὡδὶ μὲν καλὸν ἀλλʼ οὐ δυνατόν , ὡδὶ δʼ οὐδὲν ὁμονοητικόν ) · πρὸς δὲ τούτοις ἑτέραν ἔχει βλάβην τὸ λεγόμενον . ἥκιστα γὰρ ἐπιμελείας τυγχάνει τὸ πλείστων κοινόν · τῶν γὰρ ἰδίων μάλιστα φροντίζουσιν , τῶν δὲ κοινῶν ἧττον , ἢ ὅσον ἑκάστῳ ἐπιβάλλει · πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις ὡς ἑτέρου φροντίζοντος ὀλιγωροῦσι μᾶλλον , ὥσπερ ἐν ταῖς οἰκετικαῖς διακονίαις οἱ πολλοὶ θεράποντες ἐνίοτε χεῖρον ὑπηρετοῦσι τῶν ἐλαττόνων . γίνονται δʼ ἑκάστῳ χίλιοι τῶν πολιτῶν υἱοί , καὶ οὗτοι οὐχ ὡς ἑκάστου , ἀλλὰ τοῦ τυχόντος ὁ τυχὼν ὁμοίως ἐστὶν υἱός ·
Lemmas: ἅμα δέ καί δίκαιος , εἴτε ἀγαθός εἴτε φαῦλος ὁ ἄρχω . πᾶς αὐτός μετέχω , οὗτος γε μιμέομαι ὁ ἐν μέρος ὁ ἴσος ἔοικα ὁ ἀνόμοιος εἰμί ἔξω ἀρχή · ὁ μέν γάρ ἄρχω ὁ δέ ἄρχω κατά μέρος ὥσπερ ἄν ἄλλος γίγνομαι . ὁ αὐτός δή τρόπος ἄρχω ἕτερος ἕτερος ἄρχω ἀρχή . φανερός τοίνυν ἐκ οὗτος ὡς οὔτε φύω εἷς οὕτως εἰμί ὁ πόλις ὥσπερ λέγω τις , καί ὁ λέγω ὡς μέγας ἀγαθός ἐν ὁ πόλις ὅστις ὁ πόλις ἀναιρέω · καίτοι ὁ γε ἕκαστος ἀγαθός σῴζω ἕκαστος . εἰμί δέ καί κατά ἄλλος τρόπος φανερός ὅτι ὁ λίαν ἑνόω ζητέω ὁ πόλις οὐ εἰμί ἀγαθός . οἰκία μέν γάρ αὐτάρκης εἷς , πόλις δέ οἰκία , καί βούλομαι γε ἤδη τότε εἰμί πόλις ὅταν αὐτάρκης συμβαίνω ὁ κοινωνία εἰμί ὁ πλῆθος · εἴπερ οὖν αἱρετός ὁ αὐτάρκης , καί ὁ ἥσσων εἷς ὁ μάλα αἱρετός . ἀλλά μήν οὐδέ εἰ οὗτος ἄριστον εἰμί , ὁ εἷς ὅστις μάλα εἰμί ὁ κοινωνία , οὐδέ οὗτος ἀποδείκνυμι φαίνω κατά ὁ λόγος , ἐάν πᾶς ἅμα λέγω ὁ ἐμός καί ὁ μή ἐμός · οὗτος γάρ οἴομαι ὁ Σωκράτης σημεῖον εἰμί ὁ ὁ πόλις τέλειος εἰμί εἷς . ὁ γάρ πᾶς δισσός . εἰ μέν οὖν ὡς ἕκαστος , τάχα ἄν εἰμί μάλα ὅς βούλομαι ποιέω ὁ Σωκράτης ( ἕκαστος γάρ υἱός ἑαυτοῦ φημί ὁ αὐτός καί γυνή δή ὁ αὐτός , καί περί ὁ οὐσία καί περί ἕκαστος δή ὁ συμβαίνω ὡσαύτως ) · νῦν δέ οὐ οὕτως φημί ὁ κοινός χράω ὁ γυνή καί ὁ τέκνον , ἀλλά πᾶς μέν , οὐ ὡς ἕκαστος δέ αὐτός , ὅμοιος δέ καί ὁ οὐσία πᾶς μέν , οὐ ὡς ἕκαστος δέ αὐτός . ὅτι μέν τοίνυν παραλογισμός τις εἰμί ὁ λέγω πᾶς , φανερός ( ὁ γάρ πᾶς καί ἀμφότερος , καί περισσός καί ἄρτιος , διά ὁ δισσός καί ἐν ὁ λόγος ἐριστικός ποιέω συλλογισμός · διό εἰμί ὁ πᾶς ὁ αὐτός λέγω ὡδί μέν καλός ἀλλά οὐ δυνατός , ὡδί δέ οὐδείς ὁμονοητικός ) · πρός δέ οὗτος ἕτερος ἔχω βλάβη ὁ λέγω . ἦκα γάρ ἐπιμέλεια τυγχάνω ὁ πολύς κοινός · ὁ γάρ ἴδιος μάλα φροντίζω , ὁ δέ κοινός ἥσσων , ἤ ὅσος ἕκαστος ἐπιβάλλω · πρός γάρ ὁ ἄλλος ὡς ἕτερος φροντίζω ὀλιγωρέω μάλα , ὥσπερ ἐν ὁ οἰκετικός διακονία ὁ πολύς θεράπων ἐνίοτε κακός ὑπηρετέω ὁ ἐλαχύς . γίγνομαι δέ ἕκαστος χίλιοι ὁ πολίτης υἱός , καί οὗτος οὐ ὡς ἕκαστος , ἀλλά ὁ τυγχάνω ὁ τυγχάνω ὅμοιος εἰμί υἱός ·