aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 5.1309b
οἷον εἰ στρατηγικὸς μέν τις εἴη , πονηρὸς δὲ καὶ μὴ τῇ πολιτείᾳ φίλος , ὁ δὲ δίκαιος καὶ φίλος , πῶς δεῖ ποιεῖσθαι τὴν αἵρεσιν ; ἔοικε δὲ δεῖν βλέπειν εἰς δύο , τίνος πλεῖον μετέχουσι πάντες καὶ τίνος ἔλαττον · διὸ ἐν στρατηγίᾳ μὲν εἰς τὴν ἐμπειρίαν μᾶλλον τῆς ἀρετῆς ( ἔλαττον γὰρ στρατηγίας μετέχουσι , τῆς δʼ ἐπιεικείας πλεῖον ) , ἐν δὲ φυλακῇ καὶ ταμιείᾳ τἀναντία ( πλείονος γὰρ ἀρετῆς δεῖται ἢ ὅσην οἱ πολλοὶ ἔχουσιν , ἡ δὲ ἐπιστήμη κοινὴ πᾶσιν ) . ἀπορήσειε δʼ ἄν τις , ἂν δύναμις ὑπάρχῃ καὶ τῆς πολιτείας φιλία , τί δεῖ τῆς ἀρετῆς ; ποιήσει γὰρ τὰ συμφέροντα καὶ τὰ δύο . ἢ ὅτι ἐνδέχεται τοὺς τὰ δύο ταῦτα ἔχοντας ἀκρατεῖς εἶναι , ὥστε καθάπερ καὶ αὑτοῖς οὐχ ὑπηρετοῦσιν εἰδότες καὶ φιλοῦντες αὑτούς , οὕτω καὶ πρὸς τὸ κοινὸν οὐθὲν κωλύει ἔχειν ἐνίους ; ἁπλῶς δέ , ὅσα ἐν τοῖς νόμοις ὡς συμφέροντα λέγομεν ταῖς πολιτείαις , ἅπαντα ταῦτα σῴζει τὰς πολιτείας , καὶ τὸ πολλάκις εἰρημένον μέγιστον στοιχεῖον , τὸ τηρεῖν ὅπως κρεῖττον ἔσται τὸ βουλόμενον τὴν πολιτείαν πλῆθος τοῦ μὴ βουλομένου . παρὰ πάντα δὲ ταῦτα δεῖ μὴ λανθάνειν , ὃ νῦν λανθάνει τὰς παρεκβεβηκυίας πολιτείας , τὸ μέσον · πολλὰ γὰρ τῶν δοκούντων δημοτικῶν λύει τὰς δημοκρατίας καὶ τῶν ὀλιγαρχικῶν τὰς ὀλιγαρχίας . οἱ δʼ οἰόμενοι ταύτην εἶναι μίαν ἀρετὴν ἕλκουσιν εἰς τὴν ὑπερβολήν , ἀγνοοῦντες ὅτι , καθάπερ ῥὶς ἔστι παρεκβεβηκυῖα μὲν τὴν εὐθύτητα τὴν καλλίστην πρὸς τὸ γρυπὸν ἢ τὸ σιμόν , ἀλλʼ ὅμως ἔτι καλὴ καὶ χάριν ἔχουσα πρὸς τὴν ὄψιν , οὐ μὴν ἀλλʼ ἐὰν ἐπιτείνῃ τις ἔτι μᾶλλον εἰς τὴν ὑπερβολήν , πρῶτον μὲν ἀποβαλεῖ τὴν μετριότητα τοῦ μορίου , τέλος δʼ οὕτως ὥστε μηδὲ ῥῖνα ποιήσει φαίνεσθαι διὰ τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὴν ἔλλειψιν τῶν ἐναντίων , τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἔχει καὶ περὶ τῶν ἄλλων μορίων , συμβαίνει δὴ τοῦτο καὶ περὶ τὰς πολιτείας . καὶ γὰρ ὀλιγαρχίαν καὶ δημοκρατίαν ἔστιν ὥστʼ ἔχειν ἱκανῶς , καίπερ ἐξεστηκυίας τῆς βελτίστης τάξεως · ἐὰν δέ τις ἐπιτείνῃ μᾶλλον ἑκατέραν αὐτῶν , πρῶτον μὲν χείρω ποιήσει τὴν πολιτείαν , τέλος δʼ οὐδὲ πολιτείαν . διὸ δεῖ τοῦτο μὴ ἀγνοεῖν τὸν νομοθέτην καὶ τὸν πολιτικόν , ποῖα σῴζει τῶν δημοτικῶν καὶ ποῖα φθείρει τὴν δημοκρατίαν , καὶ ποῖα τῶν ὀλιγαρχικῶν τὴν ὀλιγαρχίαν . οὐδετέραν μὲν γὰρ ἐνδέχεται αὐτῶν εἶναι καὶ διαμένειν ἄνευ τῶν εὐπόρων καὶ τοῦ πλήθους , ἀλλʼ ὅταν ὁμαλότης γένηται τῆς οὐσίας ἄλλην ἀνάγκη εἶναι ταύτην τὴν πολιτείαν ,
Lemmas: οἷον εἰ στρατηγικός μέν τις εἰμί , πονηρός δέ καί μή ὁ πολιτεία φίλος , ὁ δέ δίκαιος καί φίλος , πῶς δέω ποιέω ὁ αἵρεσις ; ἔοικα δέ δέω βλέπω εἰς δύο , τίς πολύς μετέχω πᾶς καί τίς ἐλαχύς · διό ἐν στρατηγία μέν εἰς ὁ ἐμπειρία μάλα ὁ ἀρετή ( ἐλαχύς γάρ στρατηγία μετέχω , ὁ δέ ἐπιείκεια πολύς ) , ἐν δέ φυλακή καί ταμιεία ἐναντίος ( πολύς γάρ ἀρετή δέω ἤ ὅσος ὁ πολύς ἔχω , ὁ δέ ἐπιστήμη κοινός πᾶς ) . ἀπορέω δέ ἄν τις , ἐάν δύναμις ὑπάρχω καί ὁ πολιτεία φιλία , τίς δέω ὁ ἀρετή ; ποιέω γάρ ὁ συμφέρω καί ὁ δύο . ἤ ὅτι ἐνδέχομαι ὁ ὁ δύο οὗτος ἔχω ἀκρατής εἰμί , ὥστε καθά καί ἑαυτοῦ οὐ ὑπηρετέω οἶδα καί φιλέω ἑαυτοῦ , οὕτως καί πρός ὁ κοινός οὐδείς κωλύω ἔχω ἔνιοι ; ἁπλῶς δέ , ὅσος ἐν ὁ νόμος ὡς συμφέρω λέγω ὁ πολιτεία , ἅπας οὗτος σῴζω ὁ πολιτεία , καί ὁ πολλάκις λέγω μέγας στοιχεῖον , ὁ τηρέω ὅπως κρατύς εἰμί ὁ βούλομαι ὁ πολιτεία πλῆθος ὁ μή βούλομαι . παρά πᾶς δέ οὗτος δέω μή λανθάνω , ὅς νῦν λανθάνω ὁ παρεκβαίνω πολιτεία , ὁ μέσος · πολύς γάρ ὁ δοκέω δημοτικός λύω ὁ δημοκρατία καί ὁ ὀλιγαρχικός ὁ ὀλιγαρχία . ὁ δέ οἴομαι οὗτος εἰμί εἷς ἀρετή ἕλκω εἰς ὁ ὑπερβολή , ἀγνοέω ὅτι , καθά ῥίς εἰμί παρεκβαίνω μέν ὁ εὐθύτης ὁ καλός πρός ὁ γρυπός ἤ ὁ σιμός , ἀλλά ὅμως ἔτι καλός καί χάρις ἔχω πρός ὁ ὄψις , οὐ μήν ἀλλά ἐάν ἐπιτείνω τις ἔτι μάλα εἰς ὁ ὑπερβολή , πρῶτος μέν ἀποβάλλω ὁ μετριότης ὁ μόριον , τέλος δέ οὕτως ὥστε μηδέ ῥίς ποιέω φαίνω διά ὁ ὑπεροχή καί ὁ ἔλλειψις ὁ ἐναντίος , ὁ αὐτός δέ τρόπος ἔχω καί περί ὁ ἄλλος μόριον , συμβαίνω δή οὗτος καί περί ὁ πολιτεία . καί γάρ ὀλιγαρχία καί δημοκρατία εἰμί ὥστε ἔχω ἱκανός , καίπερ ἐξίστημι ὁ ἀγαθός τάξις · ἐάν δέ τις ἐπιτείνω μάλα ἑκάτερος αὐτός , πρῶτος μέν κακός ποιέω ὁ πολιτεία , τέλος δέ οὐδέ πολιτεία . διό δέω οὗτος μή ἀγνοέω ὁ νομοθέτης καί ὁ πολιτικός , ποῖος σῴζω ὁ δημοτικός καί ποῖος φθείρω ὁ δημοκρατία , καί ποῖος ὁ ὀλιγαρχικός ὁ ὀλιγαρχία . οὐδέτερος μέν γάρ ἐνδέχομαι αὐτός εἰμί καί διαμένω ἄνευ ὁ εὔπορος καί ὁ πλῆθος , ἀλλά ὅταν ὁμαλότης γίγνομαι ὁ οὐσία ἄλλος ἀνάγκη εἰμί οὗτος ὁ πολιτεία ,