aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 1.1257a
ἣν ὡς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν τῇ λεχθείσῃ πολλοὶ νομίζουσι διὰ τὴν γειτνίασιν · ἔστι δʼ οὔτε ἡ αὐτὴ τῇ εἰρημένῃ οὔτε πόρρω ἐκείνης . ἔστι δʼ ἡ μὲν φύσει ἡ δʼ οὐ φύσει αὐτῶν , ἀλλὰ διʼ ἐμπειρίας τινὸς καὶ τέχνης γίνεται μᾶλλον . λάβωμεν δὲ περὶ αὐτῆς τὴν ἀρχὴν ἐντεῦθεν . ἑκάστου γὰρ κτήματος διττὴ ἡ χρῆσίς ἐστιν , ἀμφότεραι δὲ καθʼ αὑτὸ μὲν ἀλλʼ οὐχ ὁμοίως καθʼ αὑτό , ἀλλʼ ἡ μὲν οἰκεία ἡ δʼ οὐκ οἰκεία τοῦ πράγματος , οἷον ὑποδήματος ἥ τε ὑπόδεσις καὶ ἡ μεταβλητική . ἀμφότεραι γὰρ ὑποδήματος χρήσεις · καὶ γὰρ ὁ ἀλλαττόμενος τῷ δεομένῳ ὑποδήματος ἀντὶ νομίσματος ἢ τροφῆς χρῆται τῷ ὑποδήματι ᾗ ὑπόδημα , ἀλλʼ οὐ τὴν οἰκείαν χρῆσιν · οὐ γὰρ ἀλλαγῆς ἕνεκεν γέγονε . τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἔχει καὶ περὶ τῶν ἄλλων κτημάτων . ἔστι γὰρ ἡ μεταβλητικὴ πάντων , ἀρξαμένη τὸ μὲν πρῶτον ἐκ τοῦ κατὰ φύσιν , τῷ τὰ μὲν πλείω τὰ δὲ ἐλάττω τῶν ἱκανῶν ἔχειν τοὺς ἀνθρώπους ( ᾗ καὶ δῆλον ὅτι οὐκ ἔστι φύσει τῆς χρηματιστικῆς ἡ καπηλική · ὅσον γὰρ ἱκανὸν αὐτοῖς , ἀναγκαῖον ἦν ποιεῖσθαι τὴν ἀλλαγήν ) . ἐν μὲν οὖν τῇ πρώτῃ κοινωνίᾳ ( τοῦτο δʼ ἐστὶν οἰκία ) φανερὸν ὅτι οὐδὲν ἔστιν ἔργον αὐτῆς , ἀλλʼ ἤδη πλειόνων τῆς κοινωνίας οὔσης . οἱ μὲν γὰρ τῶν αὑτῶν ἐκοινώνουν πάντων , οἱ δὲ κεχωρισμένοι πολλῶν πάλιν καὶ ἑτέρων , ὧν κατὰ τὰς δεήσεις ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι τὰς μεταδόσεις , καθάπερ ἔτι πολλὰ ποιεῖ καὶ τῶν βαρβαρικῶν ἐθνῶν , κατὰ τὴν ἀλλαγήν . αὐτὰ γὰρ τὰ χρήσιμα πρὸς αὑτὰ καταλλάττονται , ἐπὶ πλέον δʼ οὐθέν , οἷον οἶνον πρὸς σῖτον διδόντες καὶ λαμβάνοντες , καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων ἕκαστον . ἡ μὲν οὖν τοιαύτη μεταβλητικὴ οὔτε παρὰ φύσιν οὔτε χρηματιστικῆς ἐστιν εἶδος οὐδέν ( εἰς ἀναπλήρωσιν γὰρ τῆς κατὰ φύσιν αὐταρκείας ἦν ) · ἐκ μέντοι ταύτης ἐγένετʼ ἐκείνη κατὰ λόγον . ξενικωτέρας γὰρ γενομένης τῆς βοηθείας τῷ εἰσάγεσθαι ὧν ἐνδεεῖς ἦσαν καὶ ἐκπέμπειν ὧν ἐπλεόναζον , ἐξ ἀνάγκης ἡ τοῦ νομίσματος ἐπορίσθη χρῆσις . οὐ γὰρ εὐβάστακτον ἕκαστον τῶν κατὰ φύσιν ἀναγκαίων · διὸ πρὸς τὰς ἀλλαγὰς τοιοῦτόν τι συνέθεντο πρὸς σφᾶς αὐτοὺς διδόναι καὶ λαμβάνειν , ὃ τῶν χρησίμων αὐτὸ ὂν εἶχε τὴν χρείαν εὐμεταχείριστον πρὸς τὸ ζῆν , οἷον σίδηρος καὶ ἄργυρος κἂν εἴ τι τοιοῦτον ἕτερον , τὸ μὲν πρῶτον ἁπλῶς ὁρισθὲν μεγέθει καὶ σταθμῷ , τὸ δὲ τελευταῖον καὶ χαρακτῆρα ἐπιβαλλόντων , ἵνα ἀπολύσῃ τῆς μετρήσεως αὑτούς · ὁ γὰρ χαρακτὴρ ἐτέθη τοῦ ποσοῦ σημεῖον .
Lemmas: ὅς ὡς εἷς καί ὁ αὐτός ὁ λέγω πολύς νομίζω διά ὁ γειτνίασις · εἰμί δέ οὔτε ὁ αὐτός ὁ λέγω οὔτε πρόσω ἐκεῖνος . εἰμί δέ ὁ μέν φύσις ὁ δέ οὐ φύσις αὐτός , ἀλλά διά ἐμπειρία τις καί τέχνη γίγνομαι μάλα . λαμβάνω δέ περί αὐτός ὁ ἀρχή ἐντεῦθεν . ἕκαστος γάρ κτῆμα δισσός ὁ χρῆσις εἰμί , ἀμφότερος δέ κατά ἑαυτοῦ μέν ἀλλά οὐ ὅμοιος κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ μέν οἰκεῖος ὁ δέ οὐ οἰκεῖος ὁ πρᾶγμα , οἷος ὑπόδημα ὁ τε ὑπόδεσις καί ὁ μεταβλητικός . ἀμφότερος γάρ ὑπόδημα χρῆσις · καί γάρ ὁ ἀλλάσσω ὁ δέω ὑπόδημα ἀντί νόμισμα ἤ τροφή χράω ὁ ὑπόδημα ὅς ὑπόδημα , ἀλλά οὐ ὁ οἰκεῖος χρῆσις · οὐ γάρ ἀλλαγή ἕνεκα γίγνομαι . ὁ αὐτός δέ τρόπος ἔχω καί περί ὁ ἄλλος κτῆμα . εἰμί γάρ ὁ μεταβλητικός πᾶς , ἄρχω ὁ μέν πρότερος ἐκ ὁ κατά φύσις , ὁ ὁ μέν πολύς ὁ δέ ἐλαχύς ὁ ἱκανός ἔχω ὁ ἄνθρωπος ( ὅς καί δῆλος ὅτι οὐ εἰμί φύσις ὁ χρηματιστικός ὁ καπηλικός · ὅσος γάρ ἱκανός αὐτός , ἀναγκαῖος εἰμί ποιέω ὁ ἀλλαγή ) . ἐν μέν οὖν ὁ πρότερος κοινωνία ( οὗτος δέ εἰμί οἰκία ) φανερός ὅτι οὐδείς εἰμί ἔργον αὐτός , ἀλλά ἤδη πολύς ὁ κοινωνία εἰμί . ὁ μέν γάρ ὁ ἑαυτοῦ κοινωνέω πᾶς , ὁ δέ χωρίζω πολύς πάλιν καί ἕτερος , ὅς κατά ὁ δέησις ἀναγκαῖος ποιέω ὁ μετάδοσις , καθά ἔτι πολύς ποιέω καί ὁ βαρβαρικός ἔθνος , κατά ὁ ἀλλαγή . αὐτός γάρ ὁ χρήσιμος πρός ἑαυτοῦ καταλλάσσω , ἐπί πολύς δέ οὐδείς , οἷος οἶνος πρός σῖτος δίδωμι καί λαμβάνω , καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος ἕκαστος . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος μεταβλητικός οὔτε παρά φύσις οὔτε χρηματιστικός εἰμί εἶδος οὐδείς ( εἰς ἀναπλήρωσις γάρ ὁ κατά φύσις αὐτάρκεια εἰμί ) · ἐκ μέντοι οὗτος γίγνομαι ἐκεῖνος κατά λόγος . ξενικός γάρ γίγνομαι ὁ βοήθεια ὁ εἰσάγω ὅς ἐνδεής εἰμί καί ἐκπέμπω ὅς πλεονάζω , ἐκ ἀνάγκη ὁ ὁ νόμισμα πορίζω χρῆσις . οὐ γάρ εὐβάστακτος ἕκαστος ὁ κατά φύσις ἀναγκαῖος · διό πρός ὁ ἀλλαγή τοιοῦτος τις συντίθημι πρός σφεῖς αὐτός δίδωμι καί λαμβάνω , ὅς ὁ χρήσιμος αὐτός εἰμί ἔχω ὁ χρεία εὐμεταχείριστος πρός ὁ ζάω , οἷος σίδηρος καί ἄργυρος ἄν εἰ τις τοιοῦτος ἕτερος , ὁ μέν πρότερος ἁπλῶς ὁρίζω μέγεθος καί σταθμός , ὁ δέ τελευταῖος καί χαρακτήρ ἐπιβάλλω , ἵνα ἀπολύω ὁ μέτρησις ἑαυτοῦ · ὁ γάρ χαρακτήρ τίθημι ὁ ποσός σημεῖον .