aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 2.1261a
οἱ δὲ πολῖται κοινωνοὶ τῆς μιᾶς πόλεως ) · ἀλλὰ πότερον ὅσων ἐνδέχεται κοινωνῆσαι , πάντων βέλτιον κοινωνεῖν τὴν μέλλουσαν οἰκήσεσθαι πόλιν καλῶς , ἢ τινῶν μὲν τινῶν δʼ οὒ βέλτιον ; ἐνδέχεται γὰρ καὶ τέκνων καὶ γυναικῶν καὶ κτημάτων κοινωνεῖν τοὺς πολίτας ἀλλήλοις , ὥσπερ ἐν τῇ Πολιτείᾳ τῇ Πλάτωνος · ἐκεῖ γὰρ ὁ Σωκράτης φησὶ δεῖν κοινὰ τὰ τέκνα καὶ τὰς γυναῖκας εἶναι καὶ τὰς κτήσεις . τοῦτο δὴ πότερον ὡς νῦν οὕτω βέλτιον ἔχειν , ἢ κατὰ τὸν ἐν τῇ Πολιτείᾳ γεγραμμένον νόμον ; ἔχει δὴ δυσχερείας ἄλλας τε πολλὰς τὸ πάντων εἶναι τὰς γυναῖκας κοινάς , καὶ διʼ ἣν αἰτίαν φησὶ δεῖν νενομοθετῆσθαι τὸν τρόπον τοῦτον ὁ Σωκράτης , οὐ φαίνεται συμβαῖνον ἐκ τῶν λόγων . ἔτι δὲ πρός , τὸ τέλος ὅ φησι τῇ πόλει δεῖν ὑπάρχειν , ὡς μὲν εἴρηται νῦν , ἀδύνατον , πῶς δὲ δεῖ διελεῖν , οὐδὲν διώρισται . λέγω δὲ τὸ μίαν εἶναι τὴν πόλιν ὡς ἄριστον ὂν ὅτι μάλιστα πᾶσαν · λαμβάνει γὰρ ταύτην τὴν ὑπόθεσιν ὁ Σωκράτης . καίτοι φανερόν ἐστιν ὡς προϊοῦσα καὶ γινομένη μία μᾶλλον οὐδὲ πόλις ἔσται · πλῆθος γάρ τι τὴν φύσιν ἐστὶν ἡ πόλις , γινομένη τε μία μᾶλλον οἰκία μὲν ἐκ πόλεως ἄνθρωπος δʼ ἐξ οἰκίας ἔσται · μᾶλλον γὰρ μίαν τὴν οἰκίαν τῆς πόλεως φαίημεν ἄν , καὶ τὸν ἕνα τῆς οἰκίας · ὥστʼ εἰ καὶ δυνατός τις εἴη τοῦτο δρᾶν , οὐ ποιητέον · ἀναιρήσει γὰρ τὴν πόλιν . οὐ μόνον δʼ ἐκ πλειόνων ἀνθρώπων ἐστὶν ἡ πόλις , ἀλλὰ καὶ ἐξ εἴδει διαφερόντων . οὐ γὰρ γίνεται πόλις ἐξ ὁμοίων . ἕτερον γὰρ συμμαχία καὶ πόλις · τὸ μὲν γὰρ τῷ ποσῷ χρήσιμον , κἂν ᾖ τὸ αὐτὸ τῷ εἴδει ( βοηθείας γὰρ χάριν ἡ συμμαχία πέφυκεν ) , ὥσπερ ἂν εἰ σταθμὸς πλεῖον ἑλκύσειε , ἐξ ὧν δὲ δεῖ ἓν γενέσθαι εἴδει διαφέρειν ( διοίσει δὲ τῷ τοιούτῳ καὶ πόλις ἔθνους , ὅταν μὴ κατὰ κώμας ὦσι κεχωρισμένοι τὸ πλῆθος , ἀλλʼ οἷον Ἀρκάδες ) . διόπερ τὸ ἴσον τὸ ἀντιπεπονθὸς σῴζει τὰς πόλεις , ὥσπερ ἐν τοῖς Ἠθικοῖς εἴρηται πρότερον · ἐπεὶ καὶ ἐν τοῖς ἐλευθέροις καὶ ἴσοις ἀνάγκη τοῦτʼ εἶναι · ἅμα γὰρ οὐχ οἷόν τε πάντας ἄρχειν , ἀλλʼ ἢ κατʼ ἐνιαυτὸν ἢ κατά τινα ἄλλην τάξιν χρόνου . καὶ συμβαίνει δὴ τὸν τρόπον τοῦτον ὥστε πάντας ἄρχειν , ὥσπερ ἂν εἰ μετέβαλλον οἱ σκυτεῖς καὶ οἱ τέκτονες καὶ μὴ ἀεὶ οἱ αὐτοὶ σκυτοτόμοι καὶ τέκτονες ἦσαν . ἐπεὶ δὲ βέλτιον οὕτως ἔχει καὶ τὰ περὶ τὴν κοινωνίαν τὴν πολιτικήν , δῆλον ὡς τοὺς αὐτοὺς ἀεὶ βέλτιον ἄρχειν , εἰ δυνατόν , ἐν οἷς δὲ μὴ δυνατὸν διὰ τὸ τὴν φύσιν ἴσους εἶναι πάντας ,
Lemmas: ὁ δέ πολίτης κοινωνός ὁ εἷς πόλις ) · ἀλλά πότερος ὅσος ἐνδέχομαι κοινωνέω , πᾶς ἀγαθός κοινωνέω ὁ μέλλω οἰκέω πόλις καλός , ἤ τις μέν τις δέ οὐ ἀγαθός ; ἐνδέχομαι γάρ καί τέκνον καί γυνή καί κτῆμα κοινωνέω ὁ πολίτης ἀλλήλων , ὥσπερ ἐν ὁ πολιτεία ὁ Πλάτων · ἐκεῖ γάρ ὁ Σωκράτης φημί δέω κοινός ὁ τέκνον καί ὁ γυνή εἰμί καί ὁ κτῆσις . οὗτος δή πότερος ὡς νῦν οὕτως ἀγαθός ἔχω , ἤ κατά ὁ ἐν ὁ πολιτεία γράφω νόμος ; ἔχω δή δυσχέρεια ἄλλος τε πολύς ὁ πᾶς εἰμί ὁ γυνή κοινός , καί διά ὅς αἰτία φημί δέω νομοθετέω ὁ τρόπος οὗτος ὁ Σωκράτης , οὐ φαίνω συμβαίνω ἐκ ὁ λόγος . ἔτι δέ πρός , ὁ τέλος ὅς φημί ὁ πόλις δέω ὑπάρχω , ὡς μέν λέγω νῦν , ἀδύνατος , πῶς δέ δέω διαιρέω , οὐδείς διορίζω . λέγω δέ ὁ εἷς εἰμί ὁ πόλις ὡς ἀγαθός εἰμί ὅτι μάλα πᾶς · λαμβάνω γάρ οὗτος ὁ ὑπόθεσις ὁ Σωκράτης . καίτοι φανερός εἰμί ὡς προέρχομαι καί γίγνομαι εἷς μάλα οὐδέ πόλις εἰμί · πλῆθος γάρ τις ὁ φύσις εἰμί ὁ πόλις , γίγνομαι τε εἷς μάλα οἰκία μέν ἐκ πόλις ἄνθρωπος δέ ἐκ οἰκία εἰμί · μάλα γάρ εἷς ὁ οἰκία ὁ πόλις φημί ἄν , καί ὁ εἷς ὁ οἰκία · ὥστε εἰ καί δυνατός τις ἐάω οὗτος δράω , οὐ ποιέω · ἀναιρέω γάρ ὁ πόλις . οὐ μόνος δέ ἐκ πολύς ἄνθρωπος εἰμί ὁ πόλις , ἀλλά καί ἐκ εἶδος διαφέρω . οὐ γάρ γίγνομαι πόλις ἐκ ὅμοιος . ἕτερος γάρ συμμαχία καί πόλις · ὁ μέν γάρ ὁ ποσός χρήσιμος , ἐάν εἰμί ὁ αὐτός ὁ εἶδος ( βοήθεια γάρ χάριν ὁ συμμαχία φύω ) , ὥσπερ ἄν εἰ σταθμός πολύς ἕλκω , ἐκ ὅς δέ δέω εἷς γίγνομαι εἶδος διαφέρω ( διαφέρω δέ ὁ τοιοῦτος καί πόλις ἔθνος , ὅταν μή κατά κώμη εἰμί χωρίζω ὁ πλῆθος , ἀλλά οἷος Ἀρκάς ) . διόπερ ὁ ἴσος ὁ ἀντιπάσχω σῴζω ὁ πόλις , ὥσπερ ἐν ὁ ἠθικός λέγω πρότερος · ἐπεί καί ἐν ὁ ἐλεύθερος καί ἴσος ἀνάγκη οὗτος εἰμί · ἅμα γάρ οὐ οἷος τε πᾶς ἄρχω , ἀλλά ἤ κατά ἐνιαυτός ἤ κατά τις ἄλλος τάξις χρόνος . καί συμβαίνω δή ὁ τρόπος οὗτος ὥστε πᾶς ἄρχω , ὥσπερ ἄν εἰ μεταβάλλω ὁ σκυτεύς καί ὁ τέκτων καί μή ἀεί ὁ αὐτός σκυτοτόμος καί τέκτων εἰμί . ἐπεί δέ ἀγαθός οὕτως ἔχω καί ὁ περί ὁ κοινωνία ὁ πολιτικός , δῆλος ὡς ὁ αὐτός ἀεί ἀγαθός ἄρχω , εἰ δυνατός , ἐν ὅς δέ μή δυνατός διά ὁ ὁ φύσις ἴσος εἰμί πᾶς ,