aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 2.1267b
ἔτι δʼ ἡ πονηρία τῶν ἀνθρώπων ἄπληστον , καὶ τὸ πρῶτον μὲν ἱκανὸν διωβελία μόνον , ὅταν δʼ ἤδη τοῦτʼ ᾖ πάτριον , ἀεὶ δέονται τοῦ πλείονος , ἕως εἰς ἄπειρον ἔλθωσιν . ἄπειρος γὰρ ἡ τῆς ἐπιθυμίας φύσις , ἧς πρὸς τὴν ἀναπλήρωσιν οἱ πολλοὶ ζῶσιν . τῶν οὖν τοιούτων ἀρχή , μᾶλλον τοῦ τὰς οὐσίας ὁμαλίζειν , τὸ τοὺς μὲν ἐπιεικεῖς τῇ φύσει τοιούτους παρασκευάζειν ὥστε μὴ βούλεσθαι πλεονεκτεῖν , τοὺς δὲ φαύλους ὥστε μὴ δύνασθαι · τοῦτο δʼ ἐστίν , ἂν ἥττους τε ὦσι καὶ μὴ ἀδικῶνται . οὐ καλῶς δὲ οὐδὲ τὴν ἰσότητα τῆς οὐσίας εἴρηκεν . περὶ γὰρ τὴν τῆς γῆς κτῆσιν ἰσάζει μόνον , ἔστι δὲ καὶ δούλων καὶ βοσκημάτων πλοῦτος καὶ νομίσματος , καὶ κατασκευὴ πολλὴ τῶν καλουμένων ἐπίπλων · ἢ πάντων οὖν τούτων ἰσότητα ζητητέον ἢ τάξιν τινὰ μετρίαν , ἢ πάντα ἐατέον . φαίνεται δʼ ἐκ τῆς νομοθεσίας κατασκευάζων τὴν πόλιν μικράν , εἴ γʼ οἱ τεχνῖται πάντες δημόσιοι ἔσονται καὶ μὴ πλήρωμά τι παρέξονται τῆς πόλεως . ἀλλʼ εἴπερ δεῖ δημοσίους εἶναι τοὺς τὰ κοινὰ ἐργαζομένους , δεῖ ( καθάπερ ἐν Ἐπιδάμνῳ τε καὶ ὡς Διόφαντός ποτε κατεσκεύαζεν Ἀθήνησι ) τοῦτον ἔχειν τὸν τρόπον . περὶ μὲν οὖν τῆς Φαλέου πολιτείας σχεδὸν ἐκ τούτων ἄν τις θεωρήσειεν , εἴ τι τυγχάνει καλῶς εἰρηκὼς ἢ μὴ καλῶς . Ἱππόδαμος δὲ Εὐρυφῶντος Μιλήσιος ( ὃς καὶ τὴν τῶν πόλεων διαίρεσιν εὗρε καὶ τὸν Πειραιᾶ κατέτεμεν , γενόμενος καὶ περὶ τὸν ἄλλον βίον περιττότερος διὰ φιλοτιμίαν οὕτως ὥστε δοκεῖν ἐνίοις ζῆν περιεργότερον τριχῶν τε πλήθει καὶ κόσμῳ πολυτελεῖ , ἔτι δὲ ἐσθῆτος εὐτελοῦς μὲν ἀλεεινῆς δέ , οὐκ ἐν τῷ χειμῶνι μόνον ἀλλὰ καὶ περὶ τοὺς θερινοὺς χρόνους , λόγιος δὲ καὶ περὶ τὴν ὅλην φύσιν εἶναι βουλόμενος ) πρῶτος τῶν μὴ πολιτευομένων ἐνεχείρησέ τι περὶ πολιτείας εἰπεῖν τῆς ἀρίστης . κατεσκεύαζε δὲ τὴν πόλιν τῷ πλήθει μὲν μυρίανδρον , εἰς τρία δὲ μέρη διῃρημένην · ἐποίει γὰρ ἓν μὲν μέρος τεχνίτας , ἓν δὲ γεωργούς , τρίτον δὲ τὸ προπολεμοῦν καὶ τὰ ὅπλα ἔχον . διῄρει δʼ εἰς τρία μέρη τὴν χώραν , τὴν μὲν ἱερὰν τὴν δὲ δημοσίαν τὴν δʼ ἰδίαν · ὅθεν μὲν τὰ νομιζόμενα ποιήσουσι πρὸς τοὺς θεούς , ἱεράν , ἀφʼ ὧν δʼ οἱ προπολεμοῦντες βιώσονται , κοινήν , τὴν δὲ τῶν γεωργῶν ἰδίαν . ᾤετο δʼ εἴδη καὶ τῶν νόμων εἶναι τρία μόνον · περὶ ὧν γὰρ αἱ δίκαι γίνονται , τρία ταῦτʼ εἶναι τὸν ἀριθμόν , ὕβριν βλάβην θάνατον . ἐνομοθέτει δὲ καὶ δικαστήριον ἓν τὸ κύριον , εἰς ὃ πάσας ἀνάγεσθαι δεῖν τὰς μὴ καλῶς κεκρίσθαι δοκούσας δίκας · τοῦτο δὲ κατεσκεύαζεν ἐκ τινῶν γερόντων αἱρετῶν .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ πονηρία ὁ ἄνθρωπος ἄπληστος , καί ὁ πρότερος μέν ἱκανός διωβελία μόνος , ὅταν δέ ἤδη οὗτος εἰμί πάτριος , ἀεί δέω ὁ πολύς , ἕως εἰς ἄπειρος ἔρχομαι . ἄπειρος γάρ ὁ ὁ ἐπιθυμία φύσις , ὅς πρός ὁ ἀναπλήρωσις ὁ πολύς ζάω . ὁ οὖν τοιοῦτος ἀρχή , μάλα ὁ ὁ οὐσία ὁμαλίζω , ὁ ὁ μέν ἐπιεικής ὁ φύσις τοιοῦτος παρασκευάζω ὥστε μή βούλομαι πλεονεκτέω , ὁ δέ φαῦλος ὥστε μή δύναμαι · οὗτος δέ εἰμί , ἐάν ἥσσων τε εἰμί καί μή ἀδικέω . οὐ καλός δέ οὐδέ ὁ ἰσότης ὁ οὐσία λέγω . περί γάρ ὁ ὁ γῆ κτῆσις ἰσάζω μόνος , εἰμί δέ καί δοῦλος καί βόσκημα πλοῦτος καί νόμισμα , καί κατασκευή πολύς ὁ καλέω ἔπιπλα · ἤ πᾶς οὖν οὗτος ἰσότης ζητέω ἤ τάξις τις μέτριος , ἤ πᾶς ἐάω . φαίνω δέ ἐκ ὁ νομοθεσία κατασκευάζω ὁ πόλις μικρός , εἰ γε ὁ τεχνίτης πᾶς δημόσιος εἰμί καί μή πλήρωμα τις παρέχω ὁ πόλις . ἀλλά εἴπερ δέω δημόσιος εἰμί ὁ ὁ κοινός ἐργάζομαι , δέω ( καθά ἐν Ἐπίδαμνος τε καί ὡς Διόφαντος ποτέ κατασκευάζω Ἀθήνησι ) οὗτος ἔχω ὁ τρόπος . περί μέν οὖν ὁ Φαλέας πολιτεία σχεδόν ἐκ οὗτος ἄν τις θεωρέω , εἰ τις τυγχάνω καλός λέγω ἤ μή καλός . Ἱππόδαμος δέ Εὐρυφῶν Μιλήσιος ( ὅς καί ὁ ὁ πόλις διαίρεσις εὑρίσκω καί ὁ Πειραιεύς κατατέμνω , γίγνομαι καί περί ὁ ἄλλος βίος περισσός διά φιλοτιμία οὕτως ὥστε δοκέω ἔνιοι ζάω περίεργος θρίξ τε πλῆθος καί κόσμος πολυτελής , ἔτι δέ ἐσθής εὐτελής μέν ἀλεεινός δέ , οὐ ἐν ὁ χειμών μόνος ἀλλά καί περί ὁ θερινός χρόνος , λόγιος δέ καί περί ὁ ὅλος φύσις εἰμί βούλομαι ) πρότερος ὁ μή πολιτεύω ἐγχειρέω τις περί πολιτεία λέγω ὁ ἀγαθός . κατασκευάζω δέ ὁ πόλις ὁ πλῆθος μέν μυρίανδρος , εἰς τρεῖς δέ μέρος διαιρέω · ποιέω γάρ εἷς μέν μέρος τεχνίτης , εἷς δέ γεωργός , τρίτος δέ ὁ προπολεμέω καί ὁ ὅπλον ἔχω . διαιρέω δέ εἰς τρεῖς μέρος ὁ χώρα , ὁ μέν ἱερός ὁ δέ δημόσιος ὁ δέ ἴδιος · ὅθεν μέν ὁ νομίζω ποιέω πρός ὁ θεός , ἱερός , ἀπό ὅς δέ ὁ προπολεμέω βιόω , κοινός , ὁ δέ ὁ γεωργός ἴδιος . οἴομαι δέ εἶδος καί ὁ νόμος εἰμί τρεῖς μόνος · περί ὅς γάρ ὁ δίκη γίγνομαι , τρεῖς οὗτος εἰμί ὁ ἀριθμός , ὕβρις βλάβη θάνατος . νομοθετέω δέ καί δικαστήριον εἷς ὁ κύριος , εἰς ὅς πᾶς ἀνάγω δέω ὁ μή καλός κρίνω δοκέω δίκη · οὗτος δέ κατασκευάζω ἐκ τις γέρων αἱρετός .