aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 3.1277b
ἐν οἷς ὁ βάναυσος τεχνίτης ἐστίν . διὸ παρʼ ἐνίοις οὐ μετεῖχον οἱ δημιουργοὶ τὸ παλαιὸν ἀρχῶν , πρὶν δῆμον γενέσθαι τὸν ἔσχατον . τὰ μὲν οὖν ἔργα τῶν ἀρχομένων οὕτως οὐ δεῖ τὸν ἀγαθὸν οὐδὲ τὸν πολιτικὸν οὐδὲ τὸν πολίτην τὸν ἀγαθὸν μανθάνειν , εἰ μή ποτε χρείας χάριν αὐτῷ πρὸς αὑτόν · οὐ γὰρ ἔτι συμβαίνει γίνεσθαι τὸν μὲν δεσπότην τὸν δὲ δοῦλον . ἀλλʼ ἔστι τις ἀρχὴ καθʼ ἣν ἄρχει τῶν ὁμοίων τῷ γένει καὶ τῶν ἐλευθέρων . ταύτην γὰρ λέγομεν εἶναι τὴν πολιτικὴν ἀρχήν , ἣν δεῖ τὸν ἄρχοντα ἀρχόμενον μαθεῖν , οἷον ἱππαρχεῖν ἱππαρχηθέντα , στρατηγεῖν στρατηγηθέντα καὶ ταξιαρχήσαντα καὶ λοχαγήσαντα . διὸ λέγεται καὶ τοῦτο καλῶς , ὡς οὐκ ἔστιν εὖ ἄρξαι μὴ ἀρχθέντα . τούτων δὲ ἀρετὴ μὲν ἑτέρα , δεῖ δὲ τὸν πολίτην τὸν ἀγαθὸν ἐπίστασθαι καὶ δύνασθαι καὶ ἄρχεσθαι καὶ ἄρχειν , καὶ αὕτη ἀρετὴ πολίτου , τὸ τὴν τῶν ἐλευθέρων ἀρχὴν ἐπίστασθαι ἐπʼ ἀμφότερα . καὶ ἀνδρὸς δὴ ἀγαθοῦ ἄμφω , καὶ εἰ ἕτερον εἶδος σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης ἀρχικῆς . καὶ γὰρ ἀρχομένου μὲν ἐλευθέρου δὲ δῆλον ὅτι οὐ μία ἂν εἴη τοῦ ἀγαθοῦ ἀρετή , οἷον δικαιοσύνη , ἀλλʼ εἴδη ἔχουσα καθʼ ἃ ἄρξει καὶ ἄρξεται , ὥσπερ ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς ἑτέρα σωφροσύνη καὶ ἀνδρεία ( δόξαι γὰρ ἂν εἶναι δειλὸς ἀνήρ , εἰ οὕτως ἀνδρεῖος εἴη ὥσπερ γυνὴ ἀνδρεία , καὶ γυνὴ λάλος , εἰ οὕτω κοσμία εἴη ὥσπερ ὁ ἀνὴρ ὁ ἀγαθός · ἐπεὶ καὶ οἰκονομία ἑτέρα ἀνδρὸς καὶ γυναικός · τοῦ μὲν γὰρ κτᾶσθαι τῆς δὲ φυλάττειν ἔργον ἐστίν ) . ἡ δὲ φρόνησις ἄρχοντος ἴδιος ἀρετὴ μόνη . τὰς γὰρ ἄλλας ἔοικεν ἀναγκαῖον εἶναι κοινὰς καὶ τῶν ἀρχομένων καὶ τῶν ἀρχόντων , ἀρχομένου δέ γε οὐκ ἔστιν ἀρετὴ φρόνησις , ἀλλὰ δόξα ἀληθής · ὥσπερ αὐλοποιὸς γὰρ ὁ ἀρχόμενος , ὁ δʼ ἄρχων αὐλητὴς ὁ χρώμενος . πότερον μὲν οὖν ἡ αὐτὴ ἀρετὴ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ καὶ πολίτου σπουδαίου ἢ ἑτέρα , καὶ πῶς ἡ αὐτὴ καὶ πῶς ἑτέρα , φανερὸν ἐκ τούτων . περὶ δὲ τὸν πολίτην ἔτι λείπεταί τις τῶν ἀποριῶν . ὡς ἀληθῶς γὰρ πότερον πολίτης ἐστὶν ᾧ κοινωνεῖν ἔξεστιν ἀρχῆς , ἢ καὶ τοὺς βαναύσους πολίτας θετέον ; εἰ μὲν οὖν καὶ τούτους θετέον οἷς μὴ μέτεστιν ἀρχῶν , οὐχ οἷόν τε παντὸς εἶναι πολίτου τὴν τοιαύτην ἀρετήν ( οὗτος γὰρ πολίτης ) · εἰ δὲ μηδεὶς τῶν τοιούτων πολίτης , ἐν τίνι μέρει θετέος ἕκαστος ; οὐδὲ γὰρ μέτοικος οὐδὲ ξένος . ἢ διά γε τοῦτον τὸν λόγον οὐδὲν φήσομεν συμβαίνειν ἄτοπον ;
Lemmas: ἐν ὅς ὁ βάναυσος τεχνίτης εἰμί . διό παρά ἔνιοι οὐ μετέχω ὁ δημιουργός ὁ παλαιός ἀρχή , πρίν δῆμος γίγνομαι ὁ ἔσχατος . ὁ μέν οὖν ἔργον ὁ ἄρχω οὕτως οὐ δέω ὁ ἀγαθός οὐδέ ὁ πολιτικός οὐδέ ὁ πολίτης ὁ ἀγαθός μανθάνω , εἰ μή ποτέ χρεία χάριν αὐτός πρός ἑαυτοῦ · οὐ γάρ ἔτι συμβαίνω γίγνομαι ὁ μέν δεσπότης ὁ δέ δοῦλος . ἀλλά εἰμί τις ἀρχή κατά ὅς ἄρχω ὁ ὅμοιος ὁ γένος καί ὁ ἐλεύθερος . οὗτος γάρ λέγω εἰμί ὁ πολιτικός ἀρχή , ὅς δέω ὁ ἄρχω ἄρχω μανθάνω , οἷος ἱππαρχέω ἱππαρχέω , στρατηγέω στρατηγέω καί ταξιαρχέω καί λοχαγέω . διό λέγω καί οὗτος καλός , ὡς οὐ εἰμί εὖ ἄρχω μή ἄρχω . οὗτος δέ ἀρετή μέν ἕτερος , δέω δέ ὁ πολίτης ὁ ἀγαθός ἐπίσταμαι καί δύναμαι καί ἄρχω καί ἄρχω , καί οὗτος ἀρετή πολίτης , ὁ ὁ ὁ ἐλεύθερος ἀρχή ἐπίσταμαι ἐπί ἀμφότερος . καί ἀνήρ δή ἀγαθός ἄμφω , καί εἰ ἕτερος εἶδος σωφροσύνη καί δικαιοσύνη ἀρχικός . καί γάρ ἄρχω μέν ἐλεύθερος δέ δῆλος ὅτι οὐ εἷς ἄν εἰμί ὁ ἀγαθός ἀρετή , οἷος δικαιοσύνη , ἀλλά εἶδος ἔχω κατά ὅς ἄρχω καί ἄρχω , ὥσπερ ἀνήρ καί γυνή ἕτερος σωφροσύνη καί ἀνδρεία ( δοκέω γάρ ἄν εἰμί δειλός ἀνήρ , εἰ οὕτως ἀνδρεῖος εἰμί ὥσπερ γυνή ἀνδρεία , καί γυνή λάλος , εἰ οὕτως κόσμιος εἰμί ὥσπερ ὁ ἀνήρ ὁ ἀγαθός · ἐπεί καί οἰκονομία ἕτερος ἀνήρ καί γυνή · ὁ μέν γάρ κτάομαι ὁ δέ φυλάσσω ἔργον εἰμί ) . ὁ δέ φρόνησις ἄρχων ἴδιος ἀρετή μόνος . ὁ γάρ ἄλλος ἔοικα ἀναγκαῖος εἰμί κοινός καί ὁ ἄρχω καί ὁ ἄρχω , ἄρχω δέ γε οὐ εἰμί ἀρετή φρόνησις , ἀλλά δόξα ἀληθής · ὥσπερ αὐλοποιός γάρ ὁ ἄρχω , ὁ δέ ἄρχω αὐλητής ὁ χράω . πότερος μέν οὖν ὁ αὐτός ἀρετή ἀνήρ ἀγαθός καί πολίτης σπουδαῖος ἤ ἕτερος , καί πῶς ὁ αὐτός καί πῶς ἕτερος , φανερός ἐκ οὗτος . περί δέ ὁ πολίτης ἔτι λείπω τις ὁ ἀπορία . ὡς ἀληθής γάρ πότερος πολίτης εἰμί ὅς κοινωνέω ἔξεστι ἀρχή , ἤ καί ὁ βάναυσος πολίτης τίθημι ; εἰ μέν οὖν καί οὗτος τίθημι ὅς μή μέτειμι ἀρχή , οὐ οἷος τε πᾶς εἰμί πολίτης ὁ τοιοῦτος ἀρετή ( οὗτος γάρ πολίτης ) · εἰ δέ μηδείς ὁ τοιοῦτος πολίτης , ἐν τίς μέρος θετέος ἕκαστος ; οὐδέ γάρ μέτοικος οὐδέ ξένος . ἤ διά γε οὗτος ὁ λόγος οὐδείς φημί συμβαίνω ἄτοπος ;