aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 3.1283b
ἆρʼ οὖν εἰ πάντες εἶεν ἐν μιᾷ πόλει , λέγω δʼ οἷον οἵ τʼ ἀγαθοὶ καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ εὐγενεῖς , ἔτι δὲ πλῆθος ἄλλο τι πολιτικόν , πότερον ἀμφισβήτησις ἔσται τίνας ἄρχειν δεῖ , ἢ οὐκ ἔσται ; καθʼ ἑκάστην μὲν οὖν πολιτείαν τῶν εἰρημένων ἀναμφισβήτητος ἡ κρίσις τίνας ἄρχειν δεῖ ( τοῖς γὰρ κυρίοις διαφέρουσιν ἀλλήλων , οἷον ἡ μὲν τῷ διὰ πλουσίων ἡ δὲ τῷ διὰ τῶν σπουδαίων ἀνδρῶν εἶναι , καὶ τῶν ἄλλων ἑκάστη τὸν αὐτὸν τρόπον ) · ἀλλʼ ὅμως σκοπῶμεν , ὅταν περὶ τὸν αὐτὸν ταῦθʼ ὑπάρχῃ χρόνον , πῶς διοριστέον . εἰ δὴ τὸν ἀριθμὸν εἶεν ὀλίγοι πάμπαν οἱ τὴν ἀρετὴν ἔχοντες , τίνα δεῖ διελεῖν τρόπον ; ἢ τὸ ὀλίγοι πρὸς τὸ ἔργον δεῖ σκοπεῖν , εἰ δυνατοὶ διοικεῖν τὴν πόλιν ἢ τοσοῦτοι τὸ πλῆθος ὥστʼ εἶναι πόλιν ἐξ αὐτῶν ; ἔστι δὲ ἀπορία τις πρὸς ἅπαντας τοὺς διαμφισβητοῦντας περὶ τῶν πολιτικῶν τιμῶν . δόξαιεν γὰρ ἂν οὐδὲν λέγειν δίκαιον οἱ διὰ τὸν πλοῦτον ἀξιοῦντες ἄρχειν , ὁμοίως δὲ καὶ οἱ κατὰ γένος · δῆλον γὰρ ὡς εἴ τις πάλιν εἷς πλουσιώτερος ἁπάντων ἐστί , δηλονότι κατὰ τὸ αὐτὸ δίκαιον τοῦτον ἄρχειν τὸν ἕνα ἁπάντων δεήσει , ὁμοίως δὲ καὶ τὸν εὐγενείᾳ διαφέροντα τῶν ἀμφισβητούντων διʼ ἐλευθερίαν . ταὐτὸ δὲ τοῦτο ἴσως συμβήσεται καὶ περὶ τὰς ἀριστοκρατίας ἐπὶ τῆς ἀρετῆς · εἰ γάρ τις εἷς ἀμείνων ἀνὴρ εἴη τῶν ἄλλων τῶν ἐν τῷ πολιτεύματι σπουδαίων ὄντων , τοῦτον εἶναι δεῖ κύριον κατὰ ταὐτὸ δίκαιον . οὐκοῦν εἰ καὶ τὸ πλῆθος εἶναί γε δεῖ κύριον διότι κρείττους εἰσὶ τῶν ὀλίγων , κἂν εἷς ἢ πλείους μὲν τοῦ ἑνὸς ἐλάττους δὲ τῶν πολλῶν κρείττους ὦσι τῶν ἄλλων , τούτους ἂν δέοι κυρίους εἶναι μᾶλλον ἢ τὸ πλῆθος . πάντα δὴ ταῦτʼ ἔοικε φανερὸν ποιεῖν ὅτι τούτων τῶν ὅρων οὐδεὶς ὀρθός ἐστι καθʼ ὃν ἀξιοῦσιν αὐτοὶ μὲν ἄρχειν τοὺς δʼ ἄλλους ὑπὸ σφῶν ἄρχεσθαι πάντας . καὶ γὰρ δὴ καὶ πρὸς τοὺς κατʼ ἀρετὴν ἀξιοῦντας κυρίους εἶναι τοῦ πολιτεύματος , ὁμοίως δὲ καὶ τοὺς κατὰ πλοῦτον , ἔχοιεν ἂν λέγειν τὰ πλήθη λόγον τινὰ δίκαιον · οὐδὲν γὰρ κωλύει ποτὲ τὸ πλῆθος εἶναι βέλτιον · τῶν ὀλίγων καὶ πλουσιώτερον , οὐχ ὡς καθʼ ἕκαστον ἀλλʼ ὡς ἀθρόους . διὸ καὶ πρὸς τὴν ἀπορίαν ἣν ζητοῦσι καὶ προβάλλουσί τινες ἐνδέχεται τοῦτον τὸν τρόπον ἀπαντᾶν . ἀποροῦσι γάρ τινες πότερον τῷ νομοθέτῃ νομοθετητέον , βουλομένῳ τίθεσθαι τοὺς ὀρθοτάτους νόμους , πρὸς τὸ τῶν βελτιόνων συμφέρον ἢ πρὸς τὸ τῶν πλειόνων , ὅταν συμβαίνῃ τὸ λεχθέν · τὸ δʼ ὀρθὸν ληπτέον ἴσως · τὸ δʼ ἴσως ὀρθὸν πρὸς τὸ τῆς πόλεως ὅλης συμφέρον καὶ πρὸς τὸ κοινὸν τὸ τῶν πολιτῶν · πολίτης δὲ κοινῇ μὲν ὁ μετέχων τοῦ ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαί ἐστι ,
Lemmas: ἆρα οὖν εἰ πᾶς εἰμί ἐν εἷς πόλις , λέγω δέ οἷος ὁ τε ἀγαθός καί ὁ πλούσιος καί ὁ εὐγενής , ἔτι δέ πλῆθος ἄλλος τις πολιτικός , πότερος ἀμφισβήτησις εἰμί τίς ἄρχω δέω , ἤ οὐ εἰμί ; κατά ἕκαστος μέν οὖν πολιτεία ὁ λέγω ἀναμφισβήτητος ὁ κρίσις τίς ἄρχω δέω ( ὁ γάρ κύριος διαφέρω ἀλλήλων , οἷος ὁ μέν ὁ διά πλούσιος ὁ δέ ὁ διά ὁ σπουδαῖος ἀνήρ εἰμί , καί ὁ ἄλλος ἕκαστος ὁ αὐτός τρόπος ) · ἀλλά ὅμως σκοπέω , ὅταν περί ὁ αὐτός οὗτος ὑπάρχω χρόνος , πῶς διοριστέον . εἰ δή ὁ ἀριθμός εἰμί ὀλίγος πάμπαν ὁ ὁ ἀρετή ἔχω , τίς δέω διαιρέω τρόπος ; ἤ ὁ ὀλίγος πρός ὁ ἔργον δέω σκοπέω , εἰ δυνατός διοικέω ὁ πόλις ἤ τοσοῦτος ὁ πλῆθος ὥστε εἰμί πόλις ἐκ αὐτός ; εἰμί δέ ἀπορία τις πρός ἅπας ὁ διαμφισβητέω περί ὁ πολιτικός τιμή . δοκέω γάρ ἄν οὐδείς λέγω δίκαιος ὁ διά ὁ πλοῦτος ἀξιόω ἄρχω , ὅμοιος δέ καί ὁ κατά γένος · δῆλος γάρ ὡς εἰ τις πάλιν εἷς πλούσιος ἅπας εἰμί , δηλονότι κατά ὁ αὐτός δίκαιος οὗτος ἄρχω ὁ εἷς ἅπας δέω , ὅμοιος δέ καί ὁ εὐγένεια διαφέρω ὁ ἀμφισβητέω διά ἐλευθερία . αὐτός δέ οὗτος ἴσως συμβαίνω καί περί ὁ ἀριστοκρατία ἐπί ὁ ἀρετή · εἰ γάρ τις εἷς ἀγαθός ἀνήρ εἰμί ὁ ἄλλος ὁ ἐν ὁ πολίτευμα σπουδαῖος εἰμί , οὗτος εἰμί δέω κύριος κατά αὐτός δίκαιος . οὐκοῦν εἰ καί ὁ πλῆθος εἰμί γε δέω κύριος διότι κρατύς εἰμί ὁ ὀλίγος , ἐάν εἷς ἤ πολύς μέν ὁ εἷς ἐλαχύς δέ ὁ πολύς κρατύς εἰμί ὁ ἄλλος , οὗτος ἄν δέω κύριος εἰμί μάλα ἤ ὁ πλῆθος . πᾶς δή οὗτος ἔοικα φανερός ποιέω ὅτι οὗτος ὁ ὅρος οὐδείς ὀρθός εἰμί κατά ὅς ἀξιόω αὐτός μέν ἄρχω ὁ δέ ἄλλος ὑπό σφεῖς ἄρχω πᾶς . καί γάρ δή καί πρός ὁ κατά ἀρετή ἀξιόω κύριος εἰμί ὁ πολίτευμα , ὅμοιος δέ καί ὁ κατά πλοῦτος , ἔχω ἄν λέγω ὁ πλῆθος λόγος τις δίκαιος · οὐδείς γάρ κωλύω ποτέ ὁ πλῆθος εἰμί ἀγαθός · ὁ ὀλίγος καί πλούσιος , οὐ ὡς κατά ἕκαστος ἀλλά ὡς ἀθρόος . διό καί πρός ὁ ἀπορία ὅς ζητέω καί προβάλλω τις ἐνδέχομαι οὗτος ὁ τρόπος ἀπαντάω . ἀπορέω γάρ τις πότερος ὁ νομοθέτης νομοθετητέος , βούλομαι τίθημι ὁ ὀρθός νόμος , πρός ὁ ὁ ἀγαθός συμφέρω ἤ πρός ὁ ὁ πολύς , ὅταν συμβαίνω ὁ λέγω · ὁ δέ ὀρθός λαμβάνω ἴσως · ὁ δέ ἴσως ὀρθός πρός ὁ ὁ πόλις ὅλος συμφέρω καί πρός ὁ κοινός ὁ ὁ πολίτης · πολίτης δέ κοινῇ μέν ὁ μετέχω ὁ ἄρχω καί ἄρχω εἰμί ,