aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 7.1333a
ὥστε καὶ τὴν παιδείαν ἔστιν ὡς τὴν αὐτὴν ἀναγκαῖον , ἔστιδʼ ὡς ἑτέραν εἶναι . τὸν γὰρ μέλλοντα καλῶς ἄρχειν ἀρχθῆναί φασι δεῖν πρῶτον . ( ἔστι δὲ ἀρχή , καθάπερ ἐν τοῖς πρώτοις εἴρηται λόγοις , ἡ μὲν τοῦ ἄρχοντος χάριν ἡ δὲ τοῦ ἀρχομένου . τούτων δὲ τὴν μὲν δεσποτικὴν εἶναί φαμεν , τὴν δὲ τῶν ἐλευθέρων . διαφέρει δʼ ἔνια τῶν ἐπιταττομένων οὐ τοῖς ἔργοις ἀλλὰ τῷ τίνος ἕνεκα . διὸ πολλὰ τῶν εἶναι δοκούντων διακονικῶν ἔργων καὶ τῶν νέων τοῖς ἐλευθέροις καλὸν διακονεῖν · πρὸς γὰρ τὸ καλὸν καὶ τὸ μὴ καλὸν οὐχ οὕτω διαφέρουσιν αἱ πράξεις καθʼ αὑτὰς ὡς ἐν τῷ τέλει καὶ τῷ τίνος ἕνεκεν . ) ἐπεὶ δὲ πολίτου καὶ ἄρχοντος τὴν αὐτὴν ἀρετὴν εἶναί φαμεν καὶ τοῦ ἀρίστου ἀνδρός , τὸν δʼ αὐτὸν ἀρχόμενόν τε δεῖν γίγνεσθαι πρότερον καὶ ἄρχοντα ὕστερον , τοῦτʼ ἂν εἴη τῷ νομοθέτῃ πραγματευτέον , ὅπως ἄνδρες ἀγαθοὶ γίγνωνται , καὶ διὰ τίνων ἐπιτηδευμάτων , καὶ τί τὸ τέλος τῆς ἀρίστης ζωῆς . διῄρηται δὲ δύο μέρη τῆς ψυχῆς , ὧν τὸ μὲν ἔχει λόγον καθʼ αὑτό , τὸ δʼ οὐκ ἔχει μὲν καθʼ αὑτὸ λόγῳ δʼ ὑπακούειν δυνάμενον · ὧν φαμεν τὰς ἀρετὰς εἶναι καθʼ ἃς ἀνὴρ ἀγαθὸς λέγεταί πως . τούτων δὲ ἐν ποτέρῳ μᾶλλον τὸ τέλος , τοῖς μὲν οὕτω διαιροῦσιν ὡς ἡμεῖς φαμεν οὐκ ἄδηλον πῶς λεκτέον . αἰεὶ γὰρ τὸ χεῖρον τοῦ βελτίονός ἐστιν ἕνεκεν , καὶ τοῦτο φανερὸν ὁμοίως ἔν τε τοῖς κατὰ τέχνην καὶ τοῖς κατὰ φύσιν · βέλτιον δὲ τὸ λόγον ἔχον . διῄρηταί τε διχῇ , καθʼ ὅνπερ εἰώθαμεν τρόπον διαιρεῖν · ὁ μὲν γὰρ πρακτικός ἐστι λόγος ὁ δὲ θεωρητικός . ὡσαύτως οὖν ἀνάγκη διῃρῆσθαι καὶ τοῦτο τὸ μέρος δηλονότι . καὶ τὰς πράξεις δʼ ἀνάλογον ἐροῦμεν ἔχειν , καὶ δεῖ τὰς τοῦ φύσει βελτίονος αἱρετωτέρας εἶναι τοῖς δυναμένοις τυγχάνειν ἢ πασῶν ἢ τοῖν δυοῖν · αἰεὶ γὰρ ἑκάστῳ τοῦθʼ αἱρετώτατον οὗ τυχεῖν ἔστιν ἀκροτάτου . διῄρηται δὲ καὶ πᾶς ὁ βίος εἰς ἀσχολίαν καὶ σχολὴν καὶ εἰς πόλεμον καὶ εἰρήνην , καὶ τῶν πρακτῶν τὰ μὲν εἰς τὰ ἀναγκαῖα καὶ χρήσιμα τὰ δὲ εἰς τὰ καλά . περὶ ὧν ἀνάγκη τὴν αὐτὴν αἵρεσιν εἶναι καὶ τοῖς τῆς ψυχῆς μέρεσι καὶ ταῖς πράξεσιν αὐτῶν , πόλεμον μὲν εἰρήνης χάριν , ἀσχολίαν δὲ σχολῆς , τὰ δʼ ἀναγκαῖα καὶ χρήσιμα τῶν καλῶν ἕνεκεν . πρὸς πάντα μὲν τοίνυν τῷ πολιτικῷ βλέποντι νομοθετητέον , καὶ κατὰ τὰ μέρη τῆς ψυχῆς καὶ κατὰ τὰς πράξεις αὐτῶν , μᾶλλον δὲ πρὸς τὰ βελτίω καὶ τὰ τέλη . τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ περὶ τοὺς βίους καὶ τὰς τῶν πραγμάτων αἱρέσεις · δεῖ μὲν γὰρ ἀσχολεῖν δύνασθαι καὶ πολεμεῖν ,
Lemmas: ὥστε καί ὁ παιδεία εἰμί ὡς ὁ αὐτός ἀναγκαῖος , εἰστίδω ὡς ἕτερος εἰμί . ὁ γάρ μέλλω καλός ἄρχω ἄρχω φημί δέω πρῶτος . ( εἰμί δέ ἀρχή , καθά ἐν ὁ πρῶτος λέγω λόγος , ὁ μέν ὁ ἄρχω χάριν ὁ δέ ὁ ἄρχω . οὗτος δέ ὁ μέν δεσποτικός εἰμί φημί , ὁ δέ ὁ ἐλεύθερος . διαφέρω δέ ἔνιοι ὁ ἐπιτάσσω οὐ ὁ ἔργον ἀλλά ὁ τίς ἕνεκα . διό πολύς ὁ εἰμί δοκέω διακονικός ἔργον καί ὁ νέος ὁ ἐλεύθερος καλός διακονέω · πρός γάρ ὁ καλός καί ὁ μή καλός οὐ οὕτως διαφέρω ὁ πρᾶξις κατά ἑαυτοῦ ὡς ἐν ὁ τέλος καί ὁ τίς ἕνεκα . ) ἐπεί δέ πολίτης καί ἄρχω ὁ αὐτός ἀρετή εἰμί φημί καί ὁ ἀγαθός ἀνήρ , ὁ δέ αὐτός ἄρχω τε δέω γίγνομαι πρότερος καί ἄρχω ὕστερον , οὗτος ἄν εἰμί ὁ νομοθέτης πραγματευτέος , ὅπως ἀνήρ ἀγαθός γίγνομαι , καί διά τίς ἐπιτήδευμα , καί τίς ὁ τέλος ὁ ἀγαθός ζωή . διαιρέω δέ δύο μέρος ὁ ψυχή , ὅς ὁ μέν ἔχω λόγος κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ οὐ ἔχω μέν κατά ἑαυτοῦ λόγος δέ ὑπακούω δύναμαι · ὅς φημί ὁ ἀρετή εἰμί κατά ὅς ἀνήρ ἀγαθός λέγω πως . οὗτος δέ ἐν πότερος μάλα ὁ τέλος , ὁ μέν οὕτως διαιρέω ὡς ἐγώ φημί οὐ ἄδηλος πῶς λεκτέος . ἀεί γάρ ὁ κακός ὁ ἀγαθός εἰμί ἕνεκα , καί οὗτος φανερός ὅμοιος ἐν τε ὁ κατά τέχνη καί ὁ κατά φύσις · ἀγαθός δέ ὁ λόγος ἔχω . διαιρέω τε διχή , κατά ὅς εἴωθα τρόπος διαιρέω · ὁ μέν γάρ πρακτικός εἰμί λόγος ὁ δέ θεωρητικός . ὡσαύτως οὖν ἀνάγκη διαιρέω καί οὗτος ὁ μέρος δηλονότι . καί ὁ πρᾶξις δέ ἀνάλογος λέγω ἔχω , καί δέω ὁ ὁ φύσις ἀγαθός αἱρετός εἰμί ὁ δύναμαι τυγχάνω ἤ πᾶς ἤ ὁ δύο · ἀεί γάρ ἕκαστος οὗτος αἱρετός ὅς τυγχάνω εἰμί ἄκρος . διαιρέω δέ καί πᾶς ὁ βίος εἰς ἀσχολία καί σχολή καί εἰς πόλεμος καί εἰρήνη , καί ὁ πρακτός ὁ μέν εἰς ὁ ἀναγκαῖος καί χρήσιμος ὁ δέ εἰς ὁ καλός . περί ὅς ἀνάγκη ὁ αὐτός αἵρεσις εἰμί καί ὁ ὁ ψυχή μέρος καί ὁ πρᾶξις αὐτός , πόλεμος μέν εἰρήνη χάριν , ἀσχολία δέ σχολή , ὁ δέ ἀναγκαῖος καί χρήσιμος ὁ καλός ἕνεκα . πρός πᾶς μέν τοίνυν ὁ πολιτικός βλέπω νομοθετητέος , καί κατά ὁ μέρος ὁ ψυχή καί κατά ὁ πρᾶξις αὐτός , μάλα δέ πρός ὁ ἀγαθός καί ὁ τέλος . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί περί ὁ βίος καί ὁ ὁ πρᾶγμα αἵρεσις · δέω μέν γάρ ἀσχολέω δύναμαι καί πολεμέω ,