aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 7.1336b
καὶ μέχρι τῶν ἑπτὰ ἐτῶν , ἀναγκαῖον οἴκοι τὴν τροφὴν ἔχειν . εὔλογον οὖν ἀπολαύειν ἀπὸ τῶν ἀκουσμάτων καὶ τῶν ὁραμάτων ἀνελευθερίαν καὶ τηλικούτους ὄντας . ὅλως μὲν οὖν αἰσχρολογίαν ἐκ τῆς πόλεως , ὥσπερ ἄλλο τι , δεῖ τὸν νομοθέτην ἐξορίζειν ( ἐκ τοῦ γὰρ εὐχερῶς λέγειν ὁτιοῦν τῶν αἰσχρῶν γίνεται καὶ τὸ ποιεῖν σύνεγγυς ) · μάλιστα μὲν οὖν ἐκ τῶν νέων , ὅπως μήτε λέγωσι μήτε ἀκούωσι μηδὲν τοιοῦτον · ἐὰν δέ τις φαίνηταί τι λέγων ἢ πράττων τῶν ἀπηγορευμένων , τὸν μὲν ἐλεύθερον μὲν μήπω δὲ κατακλίσεως ἠξιωμένον ἐν τοῖς συσσιτίοις ἀτιμίαις κολάζειν καὶ πληγαῖς , τὸν δὲ πρεσβύτερον τῆς ἡλικίας ταύτης ἀτιμίαις ἀνελευθέροις ἀνδραποδωδίας χάριν . ἐπεὶ δὲ τὸ λέγειν τι τῶν τοιούτων ἐξορίζομεν , φανερὸν ὅτι καὶ τὸ θεωρεῖν ἢ γραφὰς ἢ λόγους ἀσχήμονας . ἐπιμελὲς μὲν οὖν ἔστω τοῖς ἄρχουσι μηθέν , μήτε ἄγαλμα μήτε γραφήν , εἶναι τοιούτων πράξεων μίμησιν , εἰ μὴ παρά τισι θεοῖς τοιούτοις οἷς καὶ τὸν τωθασμὸν ἀποδίδωσιν ὁ νόμος . πρὸς δὲ τούτους ἀφίησιν ὁ νόμος τοὺς τὴν ἡλικίαν ἔχοντας ἔτι τὴν ἱκνουμένην καὶ ὑπὲρ αὑτῶν καὶ τέκνων καὶ γυναικῶν τιμαλφεῖν τοὺς θεούς · τοὺς δὲ νεωτέρους οὔτʼ ἰάμβων οὔτε κωμῳδίας θεατὰς ἐατέον , πρὶν ἢ τὴν ἡλικίαν λάβωσιν ἐν ᾗ καὶ κατακλίσεως ὑπάρξει κοινωνεῖν ἤδη καὶ μέθης , καὶ τῆς ἀπὸ τῶν τοιούτων γιγνομένης βλάβης ἀπαθεῖς ἡ παιδεία ποιήσει πάντως . νῦν μὲν οὖν ἐν παραδρομῇ τοῦτον πεποιήμεθα τὸν λόγον · ὕστερον δʼ ἐπιστήσαντας δεῖ διορίσαι μᾶλλον , εἴτε μὴ δεῖ πρῶτον εἴτε δεῖ διαπορήσαντας , καὶ πῶς δεῖ · κατὰ δὲ τὸν παρόντα καιρὸν ἐμνήσθημεν ὡς ἀναγκαῖον . ἴσως γὰρ οὐ κακῶς ἔλεγε τὸ τοιοῦτον Θεόδωρος ὁ τῆς τραγῳδίας ὑποκριτής · οὐθενὶ γὰρ πώποτε παρῆκεν ἑαυτοῦ προεισάγειν , οὐδὲ τῶν εὐτελῶν ὑποκριτῶν , ὡς οἰκειουμένων τῶν θεατῶν ταῖς πρώταις ἀκοαῖς · συμβαίνει δὲ ταὐτὸ τοῦτο καὶ πρὸς τὰς τῶν ἀνθρώπων ὁμιλίας καὶ πρὸς τὰς τῶν πραγμάτων · πάντα γὰρ στέργομεν τὰ πρῶτα μᾶλλον . διὸ δεῖ τοῖς νέοις πάντα ποιεῖν ξένα τὰ φαῦλα , μάλιστα δʼ αὐτῶν ὅσα ἔχει ἢ μοχθηρίαν ἢ δυσμένειαν . διελθόντων δὲ τῶν πέντε ἐτῶν τὰ δύο μέχρι τῶν ἑπτὰ δεῖ θεωροὺς ἤδη γίγνεσθαι τῶν μαθήσεων ἃς δεήσει μανθάνειν αὐτούς . δύο δʼ εἰσὶν ἡλικίαι πρὸς ἃς ἀναγκαῖον διῃρῆσθαι τὴν παιδείαν , πρὸς τὴν ἀπὸ τῶν ἑπτὰ μέχρι ἥβης καὶ πάλιν μετὰ πρὸς τὴν ἀφʼ ἥβης μέχρι τῶν ἑνὸς καὶ εἴκοσιν ἐτῶν . οἱ γὰρ ταῖς ἑβδομάσι διαιροῦντες τὰς ἡλικίας ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ λέγουσιν οὐ κακῶς ,
Lemmas: καί μέχρι ὁ ἑπτά ἔτος , ἀναγκαῖος οἴκοι ὁ τροφή ἔχω . εὔλογος οὖν ἀπολαύω ἀπό ὁ ἄκουσμα καί ὁ ὅραμα ἀνελευθερία καί τηλικοῦτος εἰμί . ὅλος μέν οὖν αἰσχρολογία ἐκ ὁ πόλις , ὥσπερ ἄλλος τις , δέω ὁ νομοθέτης ἐξορίζω ( ἐκ ὁ γάρ εὐχερής λέγω ὁστισοῦν ὁ αἰσχρός γίγνομαι καί ὁ ποιέω σύνεγγυς ) · μάλα μέν οὖν ἐκ ὁ νέος , ὅπως μήτε λέγω μήτε ἀκούω μηδείς τοιοῦτος · ἐάν δέ τις φαίνω τις λέγω ἤ πράσσω ὁ ἀπαγορεύω , ὁ μέν ἐλεύθερος μέν μήπω δέ κατάκλισις ἀξιόω ἐν ὁ συσσίτιον ἀτιμία κολάζω καί πληγή , ὁ δέ πρέσβυς ὁ ἡλικία οὗτος ἀτιμία ἀνελεύθερος ἀνδραποδωδία χάριν . ἐπεί δέ ὁ λέγω τις ὁ τοιοῦτος ἐξορίζω , φανερός ὅτι καί ὁ θεωρέω ἤ γραφή ἤ λόγος ἀσχήμων . ἐπιμελής μέν οὖν εἰμί ὁ ἄρχω μηδείς , μήτε ἄγαλμα μήτε γραφή , εἰμί τοιοῦτος πρᾶξις μίμησις , εἰ μή παρά τις θεός τοιοῦτος ὅς καί ὁ τωθασμός ἀποδίδωμι ὁ νόμος . πρός δέ οὗτος ἀφίημι ὁ νόμος ὁ ὁ ἡλικία ἔχω ἔτι ὁ ἱκνέομαι καί ὑπέρ ἑαυτοῦ καί τέκνον καί γυνή τιμαλφέω ὁ θεός · ὁ δέ νέος οὔτε ἴαμβος οὔτε κωμῳδία θεατής ἐάω , πρίν ἤ ὁ ἡλικία λαμβάνω ἐν ὅς καί κατάκλισις ὑπάρχω κοινωνέω ἤδη καί μέθη , καί ὁ ἀπό ὁ τοιοῦτος γίγνομαι βλάβη ἀπαθής ὁ παιδεία ποιέω πάντως . νῦν μέν οὖν ἐν παραδρομή οὗτος ποιέω ὁ λόγος · ὕστερον δέ ἐφίστημι δέω διορίζω μάλα , εἴτε μή δέω πρῶτος εἴτε δέω διαπορέω , καί πῶς δέω · κατά δέ ὁ πάρειμι καιρός μιμνῄσκω ὡς ἀναγκαῖος . ἴσως γάρ οὐ κακός λέγω ὁ τοιοῦτος Θεόδωρος ὁ ὁ τραγῳδία ὑποκριτής · οὐδείς γάρ πώποτε παρίημι ἑαυτοῦ προεισάγω , οὐδέ ὁ εὐτελής ὑποκριτής , ὡς οἰκειόω ὁ θεατής ὁ πρῶτος ἀκοή · συμβαίνω δέ αὐτός οὗτος καί πρός ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁμιλία καί πρός ὁ ὁ πρᾶγμα · πᾶς γάρ στέργω ὁ πρῶτος μάλα . διό δέω ὁ νέος πᾶς ποιέω ξένος ὁ φαῦλος , μάλα δέ αὐτός ὅσος ἔχω ἤ μοχθηρία ἤ δυσμένεια . διέρχομαι δέ ὁ πέντε ἔτος ὁ δύο μέχρι ὁ ἑπτά δέω θεωρός ἤδη γίγνομαι ὁ μάθησις ὅς δέω μανθάνω αὐτός . δύο δέ εἰμί ἡλικία πρός ὅς ἀναγκαῖος διαιρέω ὁ παιδεία , πρός ὁ ἀπό ὁ ἑπτά μέχρι ἥβη καί πάλιν μετά πρός ὁ ἀπό ἥβη μέχρι ὁ εἷς καί εἴκοσι ἔτος . ὁ γάρ ὁ ἑβδομάς διαιρέω ὁ ἡλικία ὡς ἐπί ὁ πολύς λέγω οὐ κακός ,