aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 2.1263b
μὴ γὰρ οὐ μάτην τὴν πρὸς αὑτὸν αὐτὸς ἔχει φιλίαν ἕκαστος , ἀλλʼ ἔστι τοῦτο φυσικόν . τὸ δὲ φίλαυτον εἶναι ψέγεται δικαίως · οὐκ ἔστι δὲ τοῦτο τὸ φιλεῖν ἑαυτόν , ἀλλὰ τὸ μᾶλλον ἢ δεῖ φιλεῖν , καθάπερ καὶ τὸ φιλοχρήματον , ἐπεὶ φιλοῦσί γε πάντες ὡς εἰπεῖν ἕκαστον τῶν τοιούτων . ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ χαρίσασθαι καὶ βοηθῆσαι φίλοις ἢ ξένοις ἢ ἑταίροις ἥδιστον · ὃ γίνεται τῆς κτήσεως ἰδίας οὔσης . ταῦτά τε δὴ οὐ συμβαίνει τοῖς λίαν ἓν ποιοῦσι τὴν πόλιν , καὶ πρὸς τούτοις ἀναιροῦσιν ἔργα δυοῖν ἀρεταῖν φανερῶς , σωφροσύνης μὲν τὸ περὶ τὰς γυναῖκας ( ἕργον γὰρ καλὸν ἀλλοτρίας οὔσης ἀπέχεσθαι διὰ σωφροσύνην ) , ἐλευθεριότητος δὲ τὸ περὶ τὰς κτήσεις · οὔτε γὰρ ἔσται φανερὸς ἐλευθέριος ὤν , οὔτε πράξει πρᾶξιν ἐλευθέριον οὐδεμίαν · ἐν τῇ γὰρ χρήσει τῶν κτημάτων τὸ τῆς ἐλευθεριότητος ἔργον ἐστίν . εὐπρόσωπος μὲν οὖν ἡ τοιαύτη νομοθεσία καὶ φιλάνθρωπος ἂν εἶναι δόξειεν · ὁ γὰρ ἀκροώμενος ἄσμενος ἀποδέχεται , νομίζων ἔσεσθαι φιλίαν τινὰ θαυμαστὴν πᾶσι πρὸς ἅπαντας , ἄλλως τε καὶ ὅταν κατηγορῇ τις τῶν νῦν ὑπαρχόντων ἐν ταῖς πολιτείαις κακῶν ὡς γινομένων διὰ τὸ μὴ κοινὴν εἶναι τὴν οὐσίαν , λέγω δὲ δίκας τε πρὸς ἀλλήλους περὶ συμβολαίων καὶ ψευδομαρτυριῶν κρίσεις καὶ πλουσίων κολακείας · ὧν οὐδὲν γίνεται διὰ τὴν ἀκοινωνησίαν ἀλλὰ διὰ τὴν μοχθηρίαν , ἐπεὶ καὶ τοὺς κοινὰ κεκτημένους καὶ κοινωνοῦντας πολλῷ διαφερομένους μᾶλλον ὁρῶμεν ἢ τοὺς χωρὶς τὰς οὐσίας ἔχοντας · ἀλλὰ θεωροῦμεν ὀλίγους τοὺς ἐκ τῶν κοινωνιῶν διαφερομένους , πρὸς πολλοὺς συμβάλλοντες τοὺς κεκτημένους ἰδίᾳ τὰς κτήσεις . ἔτι δὲ δίκαιοιν μὴ μόνον λέγειν ὅσων στερήσονται κακῶν κοινωνήσαντες , ἀλλὰ καὶ ὅσων ἀγαθῶν · φαίνεται δʼ εἶναι πάμπαν ἀδύνατος ὁ βίος . αἴτιον δὲ τῷ Σωκράτει τῆς παρακρούσεως χρὴ νομίζειν τὴν ὑπόθεσιν οὐκ οὖσαν ὀρθήν . δεῖ μὲν γὰρ εἶναί πως μίαν καὶ τὴν οἰκίαν καὶ τὴν πόλιν , ἀλλʼ οὐ πάντως . ἔστι μὲν γὰρ ὡς οὐκ ἔσται προϊοῦσα πόλις , ἔστι δʼ ὡς ἔσται μέν , ἐγγὺς δʼ οὖσα τοῦ μὴ πόλις εἶναι χείρων πόλις , ὥσπερ κἂν εἴ τις τὴν συμφωνίαν ποιήσειεν ὁμοφωνίαν ἢ τὸν ῥυθμὸν βάσιν μίαν . ἀλλὰ δεῖ πλῆθος ὄν , ὥσπερ εἴρηται πρότερον , διὰ τὴν παιδείαν κοινὴν καὶ μίαν ποιεῖν · καὶ τόν γε μέλλοντα παιδείαν εἰσάγειν καὶ νομίζοντα διὰ ταύτης ἔσεσθαι τὴν πόλιν σπουδαίαν ἄτοπον τοῖς τοιούτοις οἴεσθαι διορθοῦν , ἀλλὰ μὴ τοῖς ἔθεσι καὶ τῇ φιλοσοφίᾳ καὶ τοῖς νόμοις , ὥσπερ τὰ περὶ τὰς κτήσεις ἐν Λακεδαίμονι καὶ Κρήτῃ τοῖς συσσιτίοις ὁ νομοθέτης ἐκοίνωσε .
Lemmas: μή γάρ οὐ μάτην ὁ πρός ἑαυτοῦ αὐτός ἔχω φιλία ἕκαστος , ἀλλά εἰμί οὗτος φυσικός . ὁ δέ φίλαυτος εἰμί ψέγω δίκαιος · οὐ εἰμί δέ οὗτος ὁ φιλέω ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ μάλα ἤ δέω φιλέω , καθά καί ὁ φιλοχρήματος , ἐπεί φιλέω γε πᾶς ὡς λέγω ἕκαστος ὁ τοιοῦτος . ἀλλά μήν καί ὁ χαρίζω καί βοηθέω φίλος ἤ ξένος ἤ ἑταῖρος ἡδύς · ὅς γίγνομαι ὁ κτῆσις ἴδιος εἰμί . οὗτος τε δή οὐ συμβαίνω ὁ λίαν εἷς ποιέω ὁ πόλις , καί πρός οὗτος ἀναιρέω ἔργον δύο ἀρετή φανερός , σωφροσύνη μέν ὁ περί ὁ γυνή ( ἔργον γάρ καλός ἀλλότριος εἰμί ἀπέχω διά σωφροσύνη ) , ἐλευθεριότης δέ ὁ περί ὁ κτῆσις · οὔτε γάρ εἰμί φανερός ἐλευθέριος εἰμί , οὔτε πράσσω πρᾶξις ἐλευθέριος οὐδείς · ἐν ὁ γάρ χρῆσις ὁ κτῆμα ὁ ὁ ἐλευθεριότης ἔργον εἰμί . εὐπρόσωπος μέν οὖν ὁ τοιοῦτος νομοθεσία καί φιλάνθρωπος ἄν εἰμί δοκέω · ὁ γάρ ἀκροάομαι ἄσμενος ἀποδέχομαι , νομίζω εἰμί φιλία τις θαυμαστός πᾶς πρός ἅπας , ἄλλος τε καί ὅταν κατηγορέω τις ὁ νῦν ὑπάρχω ἐν ὁ πολιτεία κακός ὡς γίγνομαι διά ὁ μή κοινός εἰμί ὁ οὐσία , λέγω δέ δίκη τε πρός ἀλλήλων περί συμβόλαιον καί ψευδομαρτυρία κρίσις καί πλούσιος κολακεία · ὅς οὐδείς γίγνομαι διά ὁ ἀκοινωνησία ἀλλά διά ὁ μοχθηρία , ἐπεί καί ὁ κοινός κτάομαι καί κοινωνέω πολύς διαφέρω μάλα ὁράω ἤ ὁ χωρίς ὁ οὐσία ἔχω · ἀλλά θεωρέω ὀλίγος ὁ ἐκ ὁ κοινωνία διαφέρω , πρός πολύς συμβάλλω ὁ κτάομαι ἴδιος ὁ κτῆσις . ἔτι δέ Δίκαιος μή μόνος λέγω ὅσος στερέω κακός κοινωνέω , ἀλλά καί ὅσος ἀγαθός · φαίνω δέ εἰμί πάμπαν ἀδύνατος ὁ βίος . αἴτιος δέ ὁ Σωκράτης ὁ παράκρουσις χρή νομίζω ὁ ὑπόθεσις οὐ εἰμί ὀρθός . δέω μέν γάρ εἰμί πως εἷς καί ὁ οἰκία καί ὁ πόλις , ἀλλά οὐ πάντως . εἰμί μέν γάρ ὡς οὐ εἰμί προέρχομαι πόλις , εἰμί δέ ὡς εἰμί μέν , ἐγγύς δέ εἰμί ὁ μή πόλις εἰμί κακός πόλις , ὥσπερ ἄν εἰ τις ὁ συμφωνία ποιέω ὁμοφωνία ἤ ὁ ῥυθμός βάσις εἷς . ἀλλά δέω πλῆθος εἰμί , ὥσπερ λέγω πρότερος , διά ὁ παιδεία κοινός καί εἷς ποιέω · καί ὁ γε μέλλω παιδεία εἰσάγω καί νομίζω διά οὗτος εἰμί ὁ πόλις σπουδαῖος ἄτοπος ὁ τοιοῦτος οἴομαι διορθόω , ἀλλά μή ὁ ἔθος καί ὁ φιλοσοφία καί ὁ νόμος , ὥσπερ ὁ περί ὁ κτῆσις ἐν Λακεδαίμων καί Κρήτη ὁ συσσίτιον ὁ νομοθέτης κοινόω .