aristoteles-et-corpus-aristotelicum.politica 3.1276b
εἴπερ γάρ ἐστι κοινωνία τις ἡ πόλις , ἔστι δὲ κοινωνία πολιτῶν πολιτείας , γινομένης ἑτέρας τῷ εἴδει καὶ διαφερούσης τῆς πολιτείας ἀναγκαῖον εἶναι δόξειεν ἂν καὶ τὴν πόλιν εἶναι μὴ τὴν αὐτήν , ὥσπερ γε καὶ χορὸν ὁτὲ μὲν κωμικὸν ὁτὲ δὲ τραγικὸν ἕτερον εἶναί φαμεν , τῶν αὐτῶν πολλάκις ἀνθρώπων ὄντων , ὁμοίως δὲ καὶ πᾶσαν ἄλλην κοινωνίαν καὶ σύνθεσιν ἑτέραν , ἂν εἶδος ἕτερον ᾖ τῆς συνθέσεως , οἷον ἁρμονίαν τῶν αὐτῶν φθόγγων ἑτέραν εἶναι λέγομεν , ἂν ὁτὲ μὲν ᾖ Δώριος ὁτὲ δὲ Φρύγιος . εἰ δὴ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , φανερὸν ὅτι μάλιστα λεκτέον τὴν αὐτὴν πόλιν εἰς τὴν πολιτείαν βλέποντας · ὄνομα δὲ καλεῖν ἕτερον ἢ ταὐτὸν ἔξεστι καὶ τῶν αὐτῶν κατοικούντων αὐτὴν καὶ πάμπαν ἑτέρων ἀνθρώπων . εἰ δὲ δίκαιον διαλύειν ἢ μὴ διαλύειν , ὅταν εἰς ἑτέραν μεταβάλῃ πολιτείαν ἡ πόλις , λόγος ἕτερος . τῶν δὲ νῦν εἰρημένων ἐχόμενόν ἐστιν ἐπισκέψασθαι πότερον τὴν αὐτὴν ἀρετὴν ἀνδρὸς ἀγαθοῦ καὶ πολίτου σπουδαίου θετέον , ἢ μὴ τὴν αὐτήν . ἀλλὰ μὴν εἴ γε τοῦτο τυχεῖν δεῖ ζητήσεως , τὴν τοῦ πολίτου τύπῳ τινὶ πρῶτον ληπτέον . ὥσπερ οὖν ὁ πλωτὴρ εἷς τις τῶν κοινωνῶν ἐστιν , οὕτω καὶ τὸν πολίτην φαμέν . τῶν δὲ πλωτήρων καίπερ ἀνομοίων ὄντων τὴν δύναμιν ( ὁ μὲν γάρ ἐστιν ἐρέτης , ὁ δὲ κυβερνήτης , ὁ δὲ πρῳρεύς , ὁ δʼ ἄλλην τινʼ ἔχων τοιαύτην ἐπωνυμίαν ) δῆλον ὡς ὁ μὲν ἀκριβέστατος ἑκάστου λόγος ἴδιος ἔσται τῆς ἀρετῆς , ὁμοίως δὲ καὶ κοινός τις ἐφαρμόσει πᾶσιν . ἡ γὰρ σωτηρία τῆς ναυτιλίας ἔργον ἐστὶν αὐτῶν πάντων · τούτου γὰρ ἕκαστος ὀρέγεται τῶν πλωτήρων . ὁμοίως τοίνυν καὶ τῶν πολιτῶν , καίπερ ἀνομοίων ὄντων , ἡ σωτηρία τῆς κοινωνίας ἔργον ἐστί , κοινωνία δʼ ἐστὶν ἡ πολιτεία · διὸ τὴν ἀρετὴν ἀναγκαῖον εἶναι τοῦ πολίτου πρὸς τὴν πολιτείαν . εἴπερ οὖν ἔστι πλείω πολιτείας εἴδη , δῆλον ὡς οὐκ ἐνδέχεται τοῦ σπουδαίου πολίτου μίαν ἀρετὴν εἶναι , τὴν τελείαν · τὸν δʼ ἀγαθὸν ἄνδρα φαμὲν κατὰ μίαν ἀρετὴν εἶναι τὴν τελείαν . ὅτι μὲν οὖν ἐνδέχεται πολίτην ὄντα σπουδαῖον μὴ κεκτῆσθαι τὴν ἀρετὴν καθʼ ἣν σπουδαῖος ἀνήρ , φανερόν · οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ κατʼ ἄλλον τρόπον ἔστι διαποροῦντας ἐπελθεῖν τὸν αὐτὸν λόγον περὶ τῆς ἀρίστης πολιτείας . εἰ γὰρ ἀδύνατον ἐξ ἁπάντων σπουδαίων ὄντων εἶναι πόλιν , δεῖ γʼ ἕκαστον τὸ καθʼ αὑτὸν ἔργον εὖ ποιεῖν , τοῦτο δὲ ἀπʼ ἀρετῆς · ἐπειδὴ ἀδύνατον ὁμοίους εἶναι πάντας τοὺς πολίτας ,
Lemmas: εἴπερ γάρ εἰμί κοινωνία τις ὁ πόλις , εἰμί δέ κοινωνία πολίτης πολιτεία , γίγνομαι ἕτερος ὁ εἶδος καί διαφέρω ὁ πολιτεία ἀναγκαῖος εἰμί δοκέω ἄν καί ὁ πόλις εἰμί μή ὁ αὐτός , ὥσπερ γε καί χορός ὅτε μέν κωμικός ὅτε δέ τραγικός ἕτερος εἰμί φημί , ὁ αὐτός πολλάκις ἄνθρωπος εἰμί , ὅμοιος δέ καί πᾶς ἄλλος κοινωνία καί σύνθεσις ἕτερος , ἐάν εἶδος ἕτερος εἰμί ὁ σύνθεσις , οἷος ἁρμονία ὁ αὐτός φθόγγος ἕτερος εἰμί λέγω , ἐάν ὅτε μέν εἰμί Δώριος ὅτε δέ Φρύγιος . εἰ δή οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , φανερός ὅτι μάλα λεκτέος ὁ αὐτός πόλις εἰς ὁ πολιτεία βλέπω · ὄνομα δέ καλέω ἕτερος ἤ αὐτός ἔξεστι καί ὁ αὐτός κατοικέω αὐτός καί πάμπαν ἕτερος ἄνθρωπος . εἰ δέ δίκαιος διαλύω ἤ μή διαλύω , ὅταν εἰς ἕτερος μεταβάλλω πολιτεία ὁ πόλις , λόγος ἕτερος . ὁ δέ νῦν λέγω ἔχω εἰμί ἐπισκοπέω πότερος ὁ αὐτός ἀρετή ἀνήρ ἀγαθός καί πολίτης σπουδαῖος τίθημι , ἤ μή ὁ αὐτός . ἀλλά μήν εἰ γε οὗτος τυγχάνω δέω ζήτησις , ὁ ὁ πολίτης τύπος τις πρῶτος λαμβάνω . ὥσπερ οὖν ὁ πλωτήρ εἷς τις ὁ κοινωνός εἰμί , οὕτως καί ὁ πολίτης φημί . ὁ δέ πλωτήρ καίπερ ἀνόμοιος εἰμί ὁ δύναμις ( ὁ μέν γάρ εἰμί ἐρέτης , ὁ δέ κυβερνήτης , ὁ δέ πρῳρεύς , ὁ δέ ἄλλος τις ἔχω τοιοῦτος ἐπωνυμία ) δῆλος ὡς ὁ μέν ἀκριβής ἕκαστος λόγος ἴδιος εἰμί ὁ ἀρετή , ὅμοιος δέ καί κοινός τις ἐφαρμόζω πᾶς . ὁ γάρ σωτηρία ὁ ναυτιλία ἔργον εἰμί αὐτός πᾶς · οὗτος γάρ ἕκαστος ὀρέγω ὁ πλωτήρ . ὅμοιος τοίνυν καί ὁ πολίτης , καίπερ ἀνόμοιος εἰμί , ὁ σωτηρία ὁ κοινωνία ἔργον εἰμί , κοινωνία δέ εἰμί ὁ πολιτεία · διό ὁ ἀρετή ἀναγκαῖος εἰμί ὁ πολίτης πρός ὁ πολιτεία . εἴπερ οὖν εἰμί πολύς πολιτεία εἶδος , δῆλος ὡς οὐ ἐνδέχομαι ὁ σπουδαῖος πολίτης εἷς ἀρετή εἰμί , ὁ τέλειος · ὁ δέ ἀγαθός ἀνήρ φημί κατά εἷς ἀρετή εἰμί ὁ τέλειος . ὅτι μέν οὖν ἐνδέχομαι πολίτης εἰμί σπουδαῖος μή κτάομαι ὁ ἀρετή κατά ὅς σπουδαῖος ἀνήρ , φανερός · οὐ μήν ἀλλά καί κατά ἄλλος τρόπος εἰμί διαπορέω ἐπέρχομαι ὁ αὐτός λόγος περί ὁ ἀγαθός πολιτεία . εἰ γάρ ἀδύνατος ἐκ ἅπας σπουδαῖος εἰμί εἰμί πόλις , δέω γε ἕκαστος ὁ κατά ἑαυτοῦ ἔργον εὖ ποιέω , οὗτος δέ ἀπό ἀρετή · ἐπειδή ἀδύνατος ὅμοιος εἰμί πᾶς ὁ πολίτης ,