aristoteles-et-corpus-aristotelicum.physica 4.11
Ἀλλὰ μὴν οὐδʼ ἄνευ γε μεταβολῆς · ὅταν γὰρ μηδὲν αὐτοὶ μεταβάλλωμεν τὴν διάνοιαν ἢ λάθωμεν μεταβάλλοντες , οὐ δοκεῖ ἡμῖν γεγονέναι χρόνος , καθάπερ οὐδὲ τοῖς ἐν Σαρδοῖ μυθολογουμένοις καθεύδειν παρὰ τοῖς ἥρωσιν , ὅταν ἐγερθῶσι · συνάπτουσι γὰρ τῷ πρότερον νῦν τὸ ὕστερον νῦν καὶ ἓν ποιοῦσιν ; ἐξαιροῦντες διὰ τὴν ἀναισθησίαν τὸ μεταξύ . ὥσπερ οὖν εἰ μὴ ἦν ἕτερον τὸ νῦν ἀλλὰ ταὐτὸ καὶ ἕν , οὐκ ἂν ἦν χρόνος , οὕτως καὶ ἐπεὶ λανθάνει ἕτερον ὄν , οὐ δοκεῖ εἶναι τὸ μεταξὺ χρόνος . εἰ δὴ τὸ μὴ οἴεσθαι εἶναι χρόνον τότε συμβαίνει ἡμῖν , ὅταν μὴ ὁρίσωμεν μηδεμίαν μεταβολήν , ἀλλʼ ἐν ἑνὶ καὶ ἀδιαιρέτῳ φαίνηται ἡ ψυχὴ μένειν , ὅταν δʼ αἰσθώμεθα καὶ ὁρίσωμεν , τότε φαμὲν γεγονέναι χρόνον , φανερὸν ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνευ κινήσεως καὶ μεταβολῆς χρόνος . ὅτι μὲν οὖν οὔτε κίνησις οὔτʼ ἄνευ κινήσεως ὁ χρόνος ἐστί , φανερόν · ληπτέον δέ , ἐπεὶ ζητοῦμεν τί ἐστιν ὁ χρόνος , ἐντεῦθεν ἀρχομένοις , τί τῆς κινήσεώς ἐστιν . ἅμα γὰρ κινήσεως αἰσθανόμεθα καὶ χρόνου · καὶ γὰρ ἐὰν ᾖ σκότος καὶ μηδὲν διὰ τοῦ σώματος πάσχωμεν , κίνησις δέ τις ἐν τῇ ψυχῇ ἐνῇ , εὐθὺς ἅμα δοκεῖ τις γεγονέναι καὶ χρόνος . ἀλλὰ μὴν καὶ ὅταν γε χρόνος δοκῇ γεγονέναι τις , ἅμα καὶ κίνησίς τις δοκεῖ γεγονέναι . ὥστε ἤτοι κίνησις ἢ τῆς κινήσεως τί ἐστιν ὁ χρόνος . ἐπεὶ οὖν οὐ κίνησις , ἀνάγκη τῆς κινήσεώς τι εἶναι αὐτόν . ἐπεὶ δὲ τὸ κινούμενον κινεῖται ἔκ τινος εἴς τι καὶ πᾶν μέγεθος συνεχές , ἀκολουθεῖ τῷ μεγέθει ἡ κίνησις · διὰ γὰρ τὸ τὸ μέγεθος εἶναι συνεχὲς καὶ ἡ κίνησίς ἐστιν συνεχής , διὰ δὲ τὴν κίνησιν ὁ χρόνος · ὅση γὰρ ἡ κίνησις , τοσοῦτος καὶ ὁ χρόνος αἰεὶ δοκεῖ γεγονέναι . τὸ δὴ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν τόπῳ πρῶτόν ἐστιν . ἐνταῦθα μὲν δὴ τῇ θέσει · ἐπεὶ δʼ ἐν τῷ μεγέθει ἔστι τὸ πρότερον καὶ ὕστερον , ἀνάγκη καὶ ἐν κινήσει εἶναι τὸ πρότερον καὶ ὕστερον , ἀνάλογον τοῖς ἐκεῖ . ἀλλὰ μὴν καὶ ἐν χρόνῳ ἔστιν τὸ πρότερον καὶ ὕστερον διὰ τὸ ἀκολουθεῖν ἀεὶ θατέρῳ θάτερον αὐτῶν . ἔστι δὲ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν τῇ κινήσει μέν ποτε ὂν κίνησις τὸ μέντοι εἶναι αὐτῷ ἕτερον καὶ οὐ κίνησις . ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν χρόνον γε γνωρίζομεν ὅταν ὁρίσωμεν τὴν κίνησιν , τῷ πρότερον καὶ ὕστερον ὁρίζοντες · καὶ τότε φαμὲν γεγονέναι χρόνον , ὅταν τοῦ προτέρου καὶ ὑστέρου ἐν τῇ κινήσει αἴσθησιν λάβωμεν . ὁρίζομεν δὲ τῷ ἄλλο καὶ ἂλλο ὑπολαβεῖν αὐτά , καὶ μεταξύ τι αὐτῶν ἕτερον · ὅταν γὰρ ἕτερα τὰ ἄκρα τοῦ μέσου νοήσωμεν , καὶ δύο εἴπῃ ἡ ψυχὴ τὰ νῦν , τὸ μὲν πρότερον τὸ δʼ ὕστερον , τότε καὶ τοῦτό φαμεν εἶναι χρόνον · τὸ γὰρ ὁριζόμενον τῷ νῦν χρόνος εἶναι δοκεῖ · καὶ ὑποκείσθω . ὅταν μὲν οὖν ὡς ἓν τὸ νῦν αἰσθανώμεθα , καὶ μὴ ἤτοι ὡς πρότερον καὶ ὕστερον ἐν τῇ κινήσει ἢ ὡς τὸ αὐτὸ μὲν προτέρου δὲ καὶ ὑστέρου τινός , οὐ δοκεῖ χρόνος γεγονέναι οὐδείς , ὅτι οὐδὲ κίνησις . ὅταν δὲ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον , τότε λέγομεν χρόνον · τοῦτο γάρ ἐστιν ὁ χρόνος , ἀριθμὸς κινήσεως κατὰ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον . οὐκ ἄρα κίνησις ὁ χρόνος ἀλλʼ ᾗ ἀριθμὸν ἔχει ἡ κίνησις . σημεῖον δέ · τὸ μὲν γὰρ πλεῖον καὶ ἔλαττον κρίνομεν ἀριθμῷ , κίνησιν δὲ πλείω καὶ ἐλάττω χρόνῳ · ἀριθμὸς ἄρα τις ὁ χρόνος . ἐπεὶ δʼ ἀριθμός ἐστι διχῶς ( καὶ γὰρ τὸ ἀριθμούμενον καὶ τὸ ἀριθμητὸν ἀριθμὸν λέγομεν , καὶ ᾧ ἀριθμοῦμεν ) , ὁ δὴ χρόνος ἐστὶν τὸ ἀριθμούμενον καὶ οὐχ ᾧ ἀριθμοῦμεν . ἔστι δʼ ἕτερον ᾧ ἀριθμοῦμεν καὶ τὸ ἀριθμούμενον . καὶ ὥσπερ ἡ κίνησις αἰεὶ ἄλλη καὶ ἄλλη , καὶ ὁ χρόνος ( ὁ δʼ ἅμα πᾶς χρόνος ὁ αὐτός · τὸ γὰρ νῦν τὸ αὐτὸ ὅ ποτʼ ἦν—τὸ δʼ εἶναι αὐτῷ ἕτερον—τὸ δὲ νῦν τὸν χρόνον ὁρίζει , πρότερον καὶ ὕστερον ) . τὸ δὲ νῦν ἔστι μὲν ὡς τὸ αὐτό , ἔστι δʼ ὡς οὐ τὸ αὐτό · ᾗ μὲν γὰρ ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ , ἕτερον ( τοῦτο δʼ ἦν αὐτῷ τὸ νῦν εἶναι ) , ὃ δέ ποτε ὄν ἐστι τὸ νῦν , τὸ αὐτό . ἀκολουθεῖ γάρ , ὡς ἐλέχθη , τῷ μὲν μεγέθει ἡ κίνησις , ταύτῃ δʼ ὁ χρόνος , ὥς φαμεν · καὶ ὁμοίως δὴ τῇ στιγμῇ τὸ φερόμενον , τὴν κίνησιν γνωρίζομεν καὶ τὸ πρότερον ἐν αὐτῇ καὶ τὸ ὕστερον . τοῦτο δὲ ὃ μέν ποτε ὂν τὸ αὐτό ( ἢ στιγμὴ γὰρ ἢ λίθος ἤ τι ἄλλο τοιοῦτόν ἐστι ) , τῷ λόγῳ δὲ ἄλλο , ὥσπερ οἱ σοφισταὶ λαμβάνουσιν ἕτερον τὸ Κορίσκον ἐν Λυκείῳ εἶναι καὶ τὸ Κορίσκον ἐν ἀγορᾷ . καὶ τοῦτο δὴ τῷ ἄλλοθι καὶ ἄλλοθι εἶναι ἕτερον · τῷ δὲ φερομένῳ ἀκολουθεῖ τὸ νῦν , ὥσπερ ὁ χρόνος τῇ κινήσει ( τῷ γὰρ φερομένῳ γνωρίζομεν τὸ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν κινήσει , ᾗ δʼ ἀριθμητὸν τὸ πρότερον καὶ ὕστερον , τὸ νῦν ἔστιν ) · ὥστε καὶ ἐν τούτοις ὃ μέν ποτε ὂν νῦν ἐστι , τὸ αὐτό ( τὸ πρότερον γὰρ καὶ ὕστερόν ἐστι τὸ ἐν κινήσει , τὸ δʼ εἶναι ἔτερον ( ᾗ ἀριθμητὸν γὰρ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον , τὸ νῦν ἔστιν ) . καὶ γνώριμον δὲ μάλιστα τοῦτʼ ἔστιν · καὶ γὰρ ἡ κίνησις διὰ το κινούμενον καὶ ἡ φορὰ διὰ τὸ φερόμενον · τόδε γάρ τι τὸ φερόμενον , ἡ δὲ κίνησις οὔ . ἔστι μὲν οὖν ὡς τὸ αὐτὸ τὸ νῦν αἰεί , ἔστι δʼ ὡς οὐ τὸ αὐτό · καὶ γὰρ τὸ φερόμενον . φανερὸν δὲ καὶ ὅτι εἴτε χρόνος μὴ εἴη , τὸ νῦν οὐκ ἂν εἴη , εἴτε τὸ νῦν μὴ εἴη , χρόνος οὐκ ἄν εἴη · ἅμα γὰρ ὥσπερ τὸ φερόμενον καὶ ἡ φορά , οὕτως καὶ ὁ ἀριθμὸς ὁ τοῦ φερομένου καὶ ὁ τῆς φορᾶς . χρόνος μὲν γὰρ ὁ τῆς φορᾶς ἀριθμός , τὸ νῦν δὲ ὡς τὸ φερόμενον , οἷον μονὰς ἀριθμοῦ . καὶ συνεχής τε δὴ ὁ χρόνος τῷ νῦν , καὶ διῄρηται κατὰ τὸ νῦν · ἀκολουθεῖ γὰρ καὶ τοῦτο τῇ φορᾷ καὶ τῷ φερομένῳ . καὶ γὰρ ἡ κίνησις καὶ ἡ φορὰ μία τῷ φερομένῳ , ὅτι ἕν ( καὶ οὐχ ὅ ποτε ὄν—καὶ γὰρ ἂν διαλίποι—ἀλλὰ τῷ λόγῳ ) · καὶ ὁρίζει δὲ τὴν πρότερον καὶ ὕστερον κίνησιν τοῦτο . ἀκολουθεῖ δὲ καὶ τοῦτό πως τῇ στιγμῇ · καὶ γὰρ ἡ στιγμὴ καὶ συνέχει τὸ μῆκος καὶ ὁρίζει · ἔστι γὰρ τοῦ μὲν ἀρχὴ τοῦ δὲ τελευτή . ἀλλʼ ὅταν μὲν οὕτω λαμβάνῃ τις ὡς δυσὶ χρώμενος τῇ μιᾷ , ἀνάγκη ἵστασθαι , εἰ ἔσται ἀρχὴ καὶ τελευτὴ ἡ αὐτὴ στιγμή · τὸ δὲ νῦν διὰ τὸ κινεῖσθαι τὸ φερόμενον αἰεὶ ἕτερον . ὥσθʼ ὁ χρόνος ἀριθμὸς οὐχ ὡς τῆς αὐτῆς στιγμῆς , ὅτι ἀρχὴ καὶ τελευτή , ἀλλʼ ὡς τὰ ἔσχατα τῆς γραμμῆς μᾶλλον—καὶ οὐχ ὡς τὰ μέρη , διά τε τὸ εἰρημένον ( τῇ γὰρ μέσῃ στιγμῇ ὡς δυσὶ χρήσεται , ὥστε ἠρεμεῖν συμβήσεται ) , καὶ ἔτι φανερὸν ὅτι οὐδὲν μόριον τὸ νῦν τοῦ χρόνου , οὐδʼ ἡ διαίρεσις τῆς κινήσεως , ὥσπερ οὐδʼ ἡ στιγμὴ τῆς γραμμῆς · αἱ δὲ γραμμαὶ αἱ δύο τῆς μιᾶς μόρια . ᾗ μὲν οὖν πέρας τὸ νῦν , οὐ χρόνος , ἀλλὰ συμβέβηκεν · ᾗ δʼ ἀριθμεῖ , ἀριθμός · τὰ μὲν γὰρ πέρατα ἐκείνου μόνον ἐστὶν οὗ ἐστιν πέρατα , ὁ δʼ ἀριθμὸς ὁ τῶνδε τῶν ἵππων , ἡ δεκάς , καὶ ἄλλοθι . ὅτι μὲν τοίνυν ὁ χρόνος ἀριθμός ἐστιν κινήσεαως κατὰ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον , καὶ συνεχής ( συνεχοῦς γάρ ) , φανερόν .
Lemmas: ἀλλά μήν οὐδέ ἄνευ γε μεταβολή · ὅταν γάρ μηδείς αὐτός μεταβάλλω ὁ διάνοια ἤ λανθάνω μεταβάλλω , οὐ δοκέω ἐγώ γίγνομαι χρόνος , καθά οὐδέ ὁ ἐν Σαρδώ μυθολογέω καθεύδω παρά ὁ ἥρως , ὅταν ἐγείρω · συνάπτω γάρ ὁ πρότερος νῦν ὁ ὕστερον νῦν καί εἷς ποιέω ; ἐξαιρέω διά ὁ ἀναισθησία ὁ μεταξύ . ὥσπερ οὖν εἰ μή εἰμί ἕτερος ὁ νῦν ἀλλά αὐτός καί εἷς , οὐ ἄν εἰμί χρόνος , οὕτως καί ἐπεί λανθάνω ἕτερος εἰμί , οὐ δοκέω εἰμί ὁ μεταξύ χρόνος . εἰ δή ὁ μή οἴομαι εἰμί χρόνος τότε συμβαίνω ἐγώ , ὅταν μή ὁρίζω μηδείς μεταβολή , ἀλλά ἐν εἷς καί ἀδιαίρετος φαίνω ὁ ψυχή μένω , ὅταν δέ αἰσθάνομαι καί ὁρίζω , τότε φημί γίγνομαι χρόνος , φανερός ὅτι οὐ εἰμί ἄνευ κίνησις καί μεταβολή χρόνος . ὅτι μέν οὖν οὔτε κίνησις οὔτε ἄνευ κίνησις ὁ χρόνος εἰμί , φανερός · λαμβάνω δέ , ἐπεί ζητέω τίς εἰμί ὁ χρόνος , ἐντεῦθεν ἄρχω , τίς ὁ κίνησις εἰμί . ἅμα γάρ κίνησις αἰσθάνομαι καί χρόνος · καί γάρ ἐάν εἰμί σκότος καί μηδείς διά ὁ σῶμα πάσχω , κίνησις δέ τις ἐν ὁ ψυχή ἔνειμι , εὐθύς ἅμα δοκέω τις γίγνομαι καί χρόνος . ἀλλά μήν καί ὅταν γε χρόνος δοκέω γίγνομαι τις , ἅμα καί κίνησις τις δοκέω γίγνομαι . ὥστε ἤτοι κίνησις ἤ ὁ κίνησις τίς εἰμί ὁ χρόνος . ἐπεί οὖν οὐ κίνησις , ἀνάγκη ὁ κίνησις τις εἰμί αὐτός . ἐπεί δέ ὁ κινέω κινέω ἐκ τις εἰς τις καί πᾶς μέγεθος συνεχής , ἀκολουθέω ὁ μέγεθος ὁ κίνησις · διά γάρ ὁ ὁ μέγεθος εἰμί συνεχής καί ὁ κίνησις εἰμί συνεχής , διά δέ ὁ κίνησις ὁ χρόνος · ὅσος γάρ ὁ κίνησις , τοσοῦτος καί ὁ χρόνος ἀεί δοκέω γίγνομαι . ὁ δή πρότερος καί ὕστερον ἐν τόπος πρῶτος εἰμί . ἐνταῦθα μέν δή ὁ θέσις · ἐπεί δέ ἐν ὁ μέγεθος εἰμί ὁ πρότερος καί ὕστερον , ἀνάγκη καί ἐν κίνησις εἰμί ὁ πρότερος καί ὕστερον , ἀνάλογος ὁ ἐκεῖ . ἀλλά μήν καί ἐν χρόνος εἰμί ὁ πρότερος καί ὕστερον διά ὁ ἀκολουθέω ἀεί ἕτερος ἕτερος αὐτός . εἰμί δέ ὁ πρότερος καί ὕστερον ἐν ὁ κίνησις μέν ποτέ εἰμί κίνησις ὁ μέντοι εἰμί αὐτός ἕτερος καί οὐ κίνησις . ἀλλά μήν καί ὁ χρόνος γε γνωρίζω ὅταν ὁρίζω ὁ κίνησις , ὁ πρότερος καί ὕστερον ὁρίζω · καί τότε φημί γίγνομαι χρόνος , ὅταν ὁ πρότερος καί ὕστερος ἐν ὁ κίνησις αἴσθησις λαμβάνω . ὁρίζω δέ ὁ ἄλλος καί ἄλλος ὑπολαμβάνω αὐτός , καί μεταξύ τις αὐτός ἕτερος · ὅταν γάρ ἕτερος ὁ ἄκρον ὁ μέσος νοέω , καί δύο λέγω ὁ ψυχή ὁ νῦν , ὁ μέν πρότερος ὁ δέ ὕστερον , τότε καί οὗτος φημί εἰμί χρόνος · ὁ γάρ ὁρίζω ὁ νῦν χρόνος εἰμί δοκέω · καί ὑπόκειμαι . ὅταν μέν οὖν ὡς εἷς ὁ νῦν αἰσθάνομαι , καί μή ἤτοι ὡς πρότερος καί ὕστερον ἐν ὁ κίνησις ἤ ὡς ὁ αὐτός μέν πρότερος δέ καί ὕστερος τις , οὐ δοκέω χρόνος γίγνομαι οὐδείς , ὅτι οὐδέ κίνησις . ὅταν δέ ὁ πρότερος καί ὕστερον , τότε λέγω χρόνος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ χρόνος , ἀριθμός κίνησις κατά ὁ πρότερος καί ὕστερον . οὐ ἄρα κίνησις ὁ χρόνος ἀλλά ᾗ ἀριθμός ἔχω ὁ κίνησις . σημεῖον δέ · ὁ μέν γάρ πολύς καί ἐλαχύς κρίνω ἀριθμός , κίνησις δέ πολύς καί ἐλαχύς χρόνος · ἀριθμός ἄρα τις ὁ χρόνος . ἐπεί δέ ἀριθμός εἰμί διχῶς ( καί γάρ ὁ ἀριθμέω καί ὁ ἀριθμητός ἀριθμός λέγω , καί ὅς ἀριθμέω ) , ὁ δή χρόνος εἰμί ὁ ἀριθμέω καί οὐ ὅς ἀριθμέω . εἰμί δέ ἕτερος ὅς ἀριθμέω καί ὁ ἀριθμέω . καί ὥσπερ ὁ κίνησις ἀεί ἄλλος καί ἄλλος , καί ὁ χρόνος ( ὁ δέ ἅμα πᾶς χρόνος ὁ αὐτός · ὁ γάρ νῦν ὁ αὐτός ὅς ποτέ ὅς δέ εἰμί αὐτός ἕτερος δέ νῦν ὁ χρόνος ὁρίζω , πρότερος καί ὕστερον ) . ὁ δέ νῦν εἰμί μέν ὡς ὁ αὐτός , εἰμί δέ ὡς οὐ ὁ αὐτός · ᾗ μέν γάρ ἐν ἄλλος καί ἄλλος , ἕτερος ( οὗτος δέ εἰμί αὐτός ὁ νῦν εἰμί ) , ὅς δέ ποτέ εἰμί εἰμί ὁ νῦν , ὁ αὐτός . ἀκολουθέω γάρ , ὡς λέγω , ὁ μέν μέγεθος ὁ κίνησις , οὗτος δέ ὁ χρόνος , ὡς φημί · καί ὅμοιος δή ὁ στιγμή ὁ φέρω , ὁ κίνησις γνωρίζω καί ὁ πρότερος ἐν αὐτός καί ὁ ὕστερον . οὗτος δέ ὅς μέν ποτέ εἰμί ὁ αὐτός ( ἤ στιγμή γάρ ἤ λίθος ἤ τις ἄλλος τοιοῦτος εἰμί ) , ὁ λόγος δέ ἄλλος , ὥσπερ ὁ σοφιστής λαμβάνω ἕτερος ὁ Κορίσκος ἐν Λύκειον εἰμί καί ὁ Κορίσκος ἐν ἀγορά . καί οὗτος δή ὁ ἄλλοθι καί ἄλλοθι εἰμί ἕτερος · ὁ δέ φέρω ἀκολουθέω ὁ νῦν , ὥσπερ ὁ χρόνος ὁ κίνησις ( ὁ γάρ φέρω γνωρίζω ὁ πρότερος καί ὕστερον ἐν κίνησις , ᾗ δέ ἀριθμητός ὁ πρότερος καί ὕστερον , ὁ νῦν εἰμί ) · ὥστε καί ἐν οὗτος ὅς μέν ποτέ εἰμί νῦν εἰμί , ὁ αὐτός ( ὁ πρότερος γάρ καί ὕστερον εἰμί ὁ ἐν κίνησις , ὁ δέ εἰμί ἕτερος ( ᾗ ἀριθμητός γάρ ὁ πρότερος καί ὕστερον , ὁ νῦν εἰμί ) . καί γνώριμος δέ μάλα οὗτος εἰμί · καί γάρ ὁ κίνησις διά ὁ κινέω καί ὁ φορά διά ὁ φέρω · ὅδε γάρ τις ὁ φέρω , ὁ δέ κίνησις οὐ . εἰμί μέν οὖν ὡς ὁ αὐτός ὁ νῦν ἀεί , εἰμί δέ ὡς οὐ ὁ αὐτός · καί γάρ ὁ φέρω . φανερός δέ καί ὅτι εἴτε χρόνος μή εἰμί , ὁ νῦν οὐ ἄν εἰμί , εἴτε ὁ νῦν μή εἰμί , χρόνος οὐ ἄν εἰμί · ἅμα γάρ ὥσπερ ὁ φέρω καί ὁ φορά , οὕτως καί ὁ ἀριθμός ὁ ὁ φέρω καί ὁ ὁ φορά . χρόνος μέν γάρ ὁ ὁ φορά ἀριθμός , ὁ νῦν δέ ὡς ὁ φέρω , οἷος μονή ἀριθμός . καί συνεχής τε δή ὁ χρόνος ὁ νῦν , καί διαιρέω κατά ὁ νῦν · ἀκολουθέω γάρ καί οὗτος ὁ φορά καί ὁ φέρω . καί γάρ ὁ κίνησις καί ὁ φορά εἷς ὁ φέρω , ὅτι εἷς ( καί οὐ ὅς ποτέ ὄν—καὶ γάρ ἄν διαλίποι—ἀλλὰ ὁ λόγος ) · καί ὁρίζω δέ ὁ πρότερος καί ὕστερον κίνησις οὗτος . ἀκολουθέω δέ καί οὗτος πως ὁ στιγμή · καί γάρ ὁ στιγμή καί συνέχω ὁ μῆκος καί ὁρίζω · εἰμί γάρ ὁ μέν ἀρχή ὁ δέ τελευτή . ἀλλά ὅταν μέν οὕτως λαμβάνω τις ὡς δύο χράω ὁ εἷς , ἀνάγκη ἵστημι , εἰ εἰμί ἀρχή καί τελευτή ὁ αὐτός στιγμή · ὁ δέ νῦν διά ὁ κινέω ὁ φέρω ἀεί ἕτερος . ὥστε ὁ χρόνος ἀριθμός οὐ ὡς ὁ αὐτός στιγμή , ὅτι ἀρχή καί τελευτή , ἀλλά ὡς ὁ ἔσχατος ὁ γραμμή μᾶλλος οὐ ὡς ὁ μέρος , διά τε ὁ λέγω ( ὁ γάρ μέσος στιγμή ὡς δύο χράω , ὥστε ἠρεμέω συμβαίνω ) , καί ἔτι φανερός ὅτι οὐδείς μόριον ὁ νῦν ὁ χρόνος , οὐδέ ὁ διαίρεσις ὁ κίνησις , ὥσπερ οὐδέ ὁ στιγμή ὁ γραμμή · ὁ δέ γραμμή ὁ δύο ὁ εἷς μόριον . ᾗ μέν οὖν πέρας ὁ νῦν , οὐ χρόνος , ἀλλά συμβαίνω · ᾗ δέ ἀριθμέω , ἀριθμός · ὁ μέν γάρ πέρας ἐκεῖνος μόνος εἰμί ὅς εἰμί πέρας , ὁ δέ ἀριθμός ὁ ὅδε ὁ ἵππος , ὁ δεκάς , καί ἄλλοθι . ὅτι μέν τοίνυν ὁ χρόνος ἀριθμός εἰμί κίνησις κατά ὁ πρότερος καί ὕστερον , καί συνεχής ( συνεχής γάρ ) , φανερός .