aristoteles-et-corpus-aristotelicum.physica 7.3
Ὅτι δὲ τὸ ἀλλοιούμενον ἅπαν ἀλλοιοῦται ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν , καὶ ἐν μόνοις ὑπάρχει τούτοις ἀλλοίωσις ὅσα καθʼ αὑτὰ λέγεται πάσχειν ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν , ἐκ τῶνδε θεωρητέον . τῶν γὰρ ἄλλων μάλιστʼ ἄν τις ὑπολάβοι ἔν τε τοῖς σχήμασι καὶ ταῖς μορφαῖς καὶ ἐν ταῖς ἕξεσι καὶ ταῖς τούτων λήψεσι καὶ ἀποβολαῖς ἀλλοίωσιν ὑπάρχειν · ἐν οὐδετέροις δʼ ἔστιν . τὸ μὲν γὰρ σχηματιζόμενον καὶ ῥυθμιζόμενον ὅταν ἐπιτελεσθῇ , οὐ λέγομεν ἐκεῖνο ἐξ οὗ ἐστιν , οἷον τὸν ἀνδριάντα χαλκὸν ἢ τὴν πυραμίδα κηρὸν ἢ τὴν κλίνην ξύλον , ἀλλὰ παρωνυμιμμάζοντες τὸ μὲν χαλκοῦν , τὸ δὲ κήρινον , τὸ δὲ ξύλινον . τὸ δὲ πεπονθὸς καὶ ἠλλοιωμένον προσαγορεύομεν · ὑγρὸν γὰρ καὶ θερμὸν καὶ σκληρὸν τὸν χαλκὸν λέγομεν καὶ τὸν κηρόν ( καὶ οὐ μόνον οὕτως , ἀλλὰ καὶ τὸ ὑγρὸν καὶ τὸ θερμὸν χαλκὸν λέγομεν ) , ὁμωνύμως τῷ πάθει προσαγορεύοντες τὴν ὕλην . ὥστʼ εἰ κατὰ μὲν τὸ σχῆμα καὶ τὴν μορφὴν οὐ λέγεται τὸ γεγονὸς ἐν ᾧ ἐστι τὸ σχῆμα , κατὰ δὲ τὰ πάθη καὶ τὰς ἀλλοιώσεις λέγεται , φανερὸν ὅτι οὐκ ἂν εἶεν αἱ γενέσεις ἀλλοιώσεις . ἔτι δὲ καὶ εἰπεῖν οὕτως ἄτοπον ἂν δόξειεν , ἠλλοιῶσθαι τὸν ἄνθρωπον ἢ τὴν οἰκίαν ἢ ἄλλο ὁτιοῦν τῶν γεγενημένων · ἀλλὰ γίγνεσθαι μὲν ἴσως ἕκαστον ἀναγκαῖον ἀλλοιουμένου τινός , οἶον τῆς ὕλης πυκνουμένης ἢ μανουμένης ἢ θερμαινομένης ἢ ψυχομένης , οὐ μέντοι τὰ γιγνόμενά γε ἀλλοιοῦται , οὐδʼ ἡ γένεσις αὐτῶν ἀλλοίωσίς ἐστιν . ἀλλὰ μὴν οὐδʼ αἱ ἕξεις οὔθʼ αἱ τοῦ σώματος οὔθʼ αἱ τῆς ψυχῆς ἀλλοιώσεις . αἱ μὲν γὰρ ἀρεταὶ αἱ δὲ κακίαι τῶν ἕξεων · οὐκ ἔστι δὲ οὔτε ἡ ἀρετὴ οὔτε ἡ κακία ἀλλοίωσις , ἀλλʼ ἡ μὲν ἀρετὴ τελείωσίς τις ( ὅταν γὰρ λάβη ) τὴν αὐτοῦ ἀρετήν , τότε λέγεται τέλειον ἕκαστον—τότε γὰρ ἔστι μάλιστα κατὰ φύσιν—ὥσπερ κύκλος τέλειος , ὅταν μάλιστα γένηται κύκλος καὶ ὅταν βέλτιστος , ἡ δὲ κακία φθορὰ τούτου καὶ ἔκστασις · ὥσπερ οὖν οὐδὲ τὸ τῆς οἰκίας τελείαωμα λέγομεν ἀλλοίωσιν ( ἄτοπον γὰρ εἰ ὁ θριγκὸς καὶ ὁ κέραμος ἀλλοίωσις , ἢ εἰ θριγκουμένη καὶ κεραμουμένη ἀλλοιοῦται ἀλλὰ μὴ τελειοῦται ἡ οἰκία ) , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν ἀρετῶν καὶ τῶν κακιῶν καὶ τῶν ἐχόντων ἢ λαμβανόντων · αἱ μὲν γὰρ τελειώσεις αἱ δὲ ἐκστάσεις εἰσίν , ὥστʼ οὐκ ἀλλοιώσεις . ἔτι δὲ καί φαμεν ἁπάσας εἶναι τὰς ἀρετὰς ἐν τῷ πρός τι πῶς ἔχειν . τὰς μὲν γὰρ τοῦ σώματος , οἷον ὑγίειαν καὶ εὐεξίαν , ἐν κράσει καὶ συμμετρίᾳ θερμῶν καὶ ψυχρῶν τίθεμεν , ἢ αὐτῶν πρὸς αὐτὰ τῶν ἐντὸς ἢ πρὸς τὸ περιυέχον · ὁμοίως δὲ καὶ τὸ κάλλος καὶ τὴν ἰσχὺν καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς καὶ κακίας . ἑκάστη γάρ ἐστι τῷ πρός τι πὼς ἔχειν , καὶ περὶ τὰ οἰκεῖα πάθη εὖ ἢ κακῶς διατίθησι τὸ ἔχον · οἰκεῖα δʼ ὑφ’ ὧν γίγνεσθαι καὶ φθείρεσθαι πέφυκεν . ἐπεὶ οὖν τὰ πρός τι οὔτε αὐτά ἐστιν ἀλλοιώσεις , οὔτε ἔστιν αὐτῶν ἀλλοίωσις οὐδὲ γένεσις οὐδʼ ὅλως μεταβολὴ οὐδεμία , φανερὸν ὅτι οὔθʼ αἱ ἔξεις οὔθʼ αἱ τῶν ἕξεων ἀποβολαὶ καὶ λήψεις ἀλλοιώσεις εἰσίν , ἀλλὰ γίγνεσθαι μὲν ἴσως αὐτὰς καὶ φθείρεσθαι ἀλλοιουμένων τινῶν ἀνάγκη , καθάπερ καὶ τὸ εἶδος καὶ τὴν μορφήν , οἷον θερμῶν καὶ ψυχρῶν ἢ ξηρῶν καὶ ὑγρῶν , ἢ ἐν οἷς τυγχάνουσιν οὗσαι πρώτοις . περὶ ταῦτα γὰρ ἑκάστη λέγεται κακία καὶ ἀρετή , ὑφʼ ὧν ἀλλοιοῦσθαι πέφυκεν τὸ ἔχον · ἢ μὲν γὰρ ἀρετὴ ποιεῖ ἢ ἀπαθὲς ἢ ὡδὶ παθητικόν , ἡ δὲ κακία παθητικὸν ἢ ἐναντίως ἀπαθές . ὁμοίαως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν τῆς ψυχῆς ἕξεων · ἄπασαι γὰρ καὶ αὗται τῷ πρός τι πὼς ἔχειν , καὶ αἱ μὲν ἀρεταὶ τελειώσεις , αἱ δὲ κακίαι ἐκστάσεις . ἔτι δὲ ἡ μὲν ἀρετὴ εὖ διατίθησι πρὸς τὰ οἰκεῖα πάθη , ἡ δὲ κακῖα κακῶς . ὥστʼ οὐδʼ αὔται ἔσονται ἀλλοιώσεις · οὐδὲ δὴ αἱ ἀποβολαὶ καὶ αἱ λήψεις αὐτῶν . γίγνεσθαι δʼ αὐτὰς ἀναγκαῖον ἀλλοιουμένου τοῦ αἰσθητικοῦ μέρους . ἀλλοιωθήσεται δʼ ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν · ἅποσα γὰρ ἡ θικὴ ἀρετὴ περὶ ἡδονὰς καὶ λύπας τὰς σωματικάς , αὗται δὲ ἢ ἐν τῷ πράττειν ἢ ἐν τῷ μεμνῆσθαι ἢ ἐν τῷ ἐλπίζειν . αἱ μὲν οὖν ἐν τῇ πράξει κατὰ τὴν αἴσθησίν εἰσιν , ὥσθʼ ὑπʼ αἰσθητοῦ τινὸς κινεῖσθαι , αἱ δʼ ἐν τῇ μνήμῃ καὶ ἐν τῇ ἐλπίδι ἀπὸ ταύτης εἰσίν · ἢ γὰρ οἷα ἔπαθον μεμνημένοι ήδονται , ἢ ἐλπίζοντες οἷα μέλλουσιν . ὥστʼ ἀνάγκη πᾶσαν τὴν τοιαύτην ἡδονὴν ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν γίγνεσθαι . ἐπεὶ δʼ ἡδονῆς καὶ λύπης ἐγγιγνομένης καὶ ἡ κακία καὶ ἡ ἀρετὴ ἐγγίγνεται ( περὶ ταύτας γάρ εἰσιν ) , αἱ δʼ ἡδοναὶ καὶ αἱ λῦπαι ἀλλοιώσεις τοῦ αἰσθητικοῦ , φανερὸν ὅτι ἀλλοιουμένου τιννὸς ἀνάγκη καὶ ταύτας ἀποβάλλειν καὶ λαμβάνειν . ὥσθʼ ἡ μὲν γένεσις αὐτῶν μετʼ ἀλλοιώσεως , αὐταὶ δʼ οὐκ εἰσὶν ἀλλοιώσεις . ἀλλὰ μὴν οὐδʼ αἱ τοῦ νοητικοῦ μέρους ἔξεις ἀλλοιώσεις , οὐδʼ ἔστιν αὐτῶν γένεσις . πολὺ γὰρ μάλιστα τὸ ἐπιστῆμον ἐν τῷ πρός τι πῶς ἔχειν λέγομεν . ἔτι δὲ καὶ φανερὸν ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτῶν γένεσις · τὸ γὰρ κατὰ δύναμιν ἐπιστῆμον οὐδὲν αὐτὸ κινηθὲν ἀλλὰ τῷ ἄλλο ὑπάρξαι γίγνεται ἐπιστῆμον . ὅταν γὰρ γένηται τὸ κατὰ μέρος , ἐπίσταταί πως τὰ καθόλου τῷ ἐν μέρει . πάλιν δὲ τῆς χρήσεως καὶ τῆς ἐνεργείας οὐκ ἔστι γένεσις , εἰ μή τις καὶ τῆς ἀναβλέψεως καὶ τῆς ἁρῆς οἴεται γένεσιν εἶναι · τὸ γὰρ χρῆσθαι καὶτὸ ἐνεργεῖν ὄμοιον τούτοις . ἡ δʼ ἐξἀρχῆς λῆψις τῆς ἐπιστήμης γένεσις οὐκἔστινοὐδʼ ἀλλοίωσις · τῷγὰρ ήρεμῆσαι καὶ στῆναι τὴν διάνοιαν ίπίστασθαι καὶ φρονεῖν λεγόμεθα , εἰς δὲ τὸ ἠρεμεῖν οὐκ ἔστι γένεσις · ὅλως γὰρ οὐδεμιᾶς μεταβολῆς , καθάπερ εἴρηται πρότερον . ἔτιδʼ ὥσπερ ὅταν ἐκ τοῦ μεθύειν ἢ καθεύδειν ἢ νοσεῖν εἰς τἀναντία μεταστῇ τις , οὔ φαμεν ἐπιστήμονα γεγονέναι πάλιν ( καίτοι ἀδύνατος ἦν τῇ ἐπιστήμῃ χρῆσθαι πρότερον ) , οῦτως οὐδʼ ὅταν ἐξ ἀρχῆς λαμβάνῃ τὴν ἔξιν · τῷ γὰρ καθίστασθαι τὴν ψυχὴν ἐκ τῆς φυσικῆς ταραχῆς φρόνιμόν τι γίγνεται καὶ ἐπιστῆμον . διὸ καὶ τὰ παιδία οὔτε μανθάνειν δύνανται οὔτε κατὰ τὰς αἰσθήσεις ὁμοίως κρίνειν τοῖς πρεσβυτέροις · πολλὴ γὰρ ἡ ταραχὴ καὶ ἡ κίνησις . καθίσταται δὲ καὶ ἠρεμίζεται πρὸς ἔνια μὲν ὑπὸ τῆς φύσεως αὐτῆς , πρὸς ἔνια δʼ ὑπʼ ἄλλων , ἐν ἀμφοτέροις δὲ ἀλλοιουμένων τινῶν τῶν ἐν τῷ σώματι , καθάπερ ἐπὶ τῆς χρήσεως καὶ τῆς ἐνεργείας , ὅταν νήφων γένηται καὶ ἐγερθῇ . φανερὸν οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι τὸ ἀλλοίοῦσθαι καὶ ἡ ἀλλοίωσις ἔν τε τοῖς αἰσθητοῖς γίγνεται καὶ ἐν τῷ αἰσθητικῷ μορίῳ τῆς ψυχῆς , ἐν ἄλλῳ δʼ οὐδενὶ πλὴν κατὰ συμβεβηκός .
Lemmas: ὅτι δέ ὁ ἀλλοιόω ἅπας ἀλλοιόω ὑπό ὁ αἰσθητός , καί ἐν μόνος ὑπάρχω οὗτος ἀλλοίωσις ὅσος κατά ἑαυτοῦ λέγω πάσχω ὑπό ὁ αἰσθητός , ἐκ ὅδε θεωρέω . ὁ γάρ ἄλλος μάλα ἄν τις ὑπολαμβάνω ἐν τε ὁ σχῆμα καί ὁ μορφή καί ἐν ὁ ἕξις καί ὁ οὗτος λῆψις καί ἀποβολή ἀλλοίωσις ὑπάρχω · ἐν οὐδέτερος δέ εἰμί . ὁ μέν γάρ σχηματίζω καί ῥυθμίζω ὅταν ἐπιτελέω , οὐ λέγω ἐκεῖνος ἐκ ὅς εἰμί , οἷος ὁ ἀνδριάς χαλκός ἤ ὁ πυραμίς κηρός ἤ ὁ κλίνη ξύλον , ἀλλά παρωνυμιμμάζοντες ὁ μέν χάλκεος , ὁ δέ κήρινος , ὁ δέ ξύλινος . ὁ δέ πάσχω καί ἀλλοιόω προσαγορεύω · ὑγρός γάρ καί θερμός καί σκληρός ὁ χαλκός λέγω καί ὁ κηρός ( καί οὐ μόνος οὕτως , ἀλλά καί ὁ ὑγρός καί ὁ θερμός χαλκός λέγω ) , ὁμώνυμος ὁ πάθος προσαγορεύω ὁ ὕλη . ὥστε εἰ κατά μέν ὁ σχῆμα καί ὁ μορφή οὐ λέγω ὁ γίγνομαι ἐν ὅς εἰμί ὁ σχῆμα , κατά δέ ὁ πάθος καί ὁ ἀλλοίωσις λέγω , φανερός ὅτι οὐ ἄν εἰμί ὁ γένεσις ἀλλοίωσις . ἔτι δέ καί λέγω οὕτως ἄτοπος ἄν δοκέω , ἀλλοιόω ὁ ἄνθρωπος ἤ ὁ οἰκία ἤ ἄλλος ὁστισοῦν ὁ γίγνομαι · ἀλλά γίγνομαι μέν ἴσως ἕκαστος ἀναγκαῖος ἀλλοιόω τις , οἷος ὁ ὕλη πυκνόω ἤ μανόω ἤ θερμαίνω ἤ ψύχω , οὐ μέντοι ὁ γίγνομαι γε ἀλλοιόω , οὐδέ ὁ γένεσις αὐτός ἀλλοίωσις εἰμί . ἀλλά μήν οὐδέ ὁ ἕξις οὔτε ὁ ὁ σῶμα οὔτε ὁ ὁ ψυχή ἀλλοίωσις . ὁ μέν γάρ ἀρετή ὁ δέ κακία ὁ ἕξις · οὐ εἰμί δέ οὔτε ὁ ἀρετή οὔτε ὁ κακία ἀλλοίωσις , ἀλλά ὁ μέν ἀρετή τελείωσις τις ( ὅταν γάρ λαμβάνω ) ὁ ἑαυτοῦ ἀρετή , τότε λέγω τέλειος ἕκαστον—τότε γάρ εἰμί μάλα κατά φύσιν—ὥσπερ κύκλος τέλειος , ὅταν μάλα γίγνομαι κύκλος καί ὅταν ἀγαθός , ὁ δέ κακία φθορά οὗτος καί ἔκστασις · ὥσπερ οὖν οὐδέ ὁ ὁ οἰκία τελείαωμα λέγω ἀλλοίωσις ( ἄτοπος γάρ εἰ ὁ θριγκός καί ὁ κέραμος ἀλλοίωσις , ἤ εἰ θριγκόω καί κεραμόω ἀλλοιόω ἀλλά μή τελειόω ὁ οἰκίον ) , ὁ αὐτός τρόπος καί ἐπί ὁ ἀρετή καί ὁ κακία καί ὁ ἔχω ἤ λαμβάνω · ὁ μέν γάρ τελείωσις ὁ δέ ἔκστασις εἰμί , ὥστε οὐ ἀλλοίωσις . ἔτι δέ καί φημί ἅπας εἰμί ὁ ἀρετή ἐν ὁ πρός τις πως ἔχω . ὁ μέν γάρ ὁ σῶμα , οἷος ὑγίεια καί εὐεξία , ἐν κρᾶσις καί συμμετρία θερμός καί ψυχρός τίθημι , ἤ αὐτός πρός ἑαυτοῦ ὁ ἐντός ἤ πρός ὁ περιυεχω · ὅμοιος δέ καί ὁ κάλλος καί ὁ ἰσχύς καί ὁ ἄλλος ἀρετή καί κακία . ἕκαστος γάρ εἰμί ὁ πρός τις πως ἔχω , καί περί ὁ οἰκεῖος πάθος εὖ ἤ κακός διατίθημι ὁ ἔχω · οἰκεῖος δέ ὑπό ὅς γίγνομαι καί φθείρω φύω . ἐπεί οὖν ὁ πρός τις οὔτε αὐτός εἰμί ἀλλοίωσις , οὔτε εἰμί αὐτός ἀλλοίωσις οὐδέ γένεσις οὐδέ ὅλος μεταβολή οὐδείς , φανερός ὅτι οὔτε ὁ ἕξις οὔτε ὁ ὁ ἕξις ἀποβολή καί λῆψις ἀλλοίωσις εἰμί , ἀλλά γίγνομαι μέν ἴσως αὐτός καί φθείρω ἀλλοιόω τις ἀνάγκη , καθά καί ὁ εἶδος καί ὁ μορφή , οἷος θερμός καί ψυχρός ἤ ξηρός καί ὑγρός , ἤ ἐν ὅς τυγχάνω εἰμί πρῶτος . περί οὗτος γάρ ἕκαστος λέγω κακία καί ἀρετή , ὑπό ὅς ἀλλοιόω φύω ὁ ἔχω · ὁ μέν γάρ ἀρετή ποιέω ἤ ἀπαθής ἤ ὡδί παθητικός , ὁ δέ κακία παθητικός ἤ ἐναντίος ἀπαθής . ὁμοῖος δέ καί ἐπί ὁ ὁ ψυχή ἕξις · ἅπας γάρ καί οὗτος ὁ πρός τις πως ἔχω , καί ὁ μέν ἀρετή τελείωσις , ὁ δέ κακία ἔκστασις . ἔτι δέ ὁ μέν ἀρετή εὖ διατίθημι πρός ὁ οἰκεῖος πάθος , ὁ δέ κακία κακός . ὥστε οὐδέ οὗτος εἰμί ἀλλοίωσις · οὐδέ δή ὁ ἀποβολή καί ὁ λῆψις αὐτός . γίγνομαι δέ αὐτός ἀναγκαῖος ἀλλοιόω ὁ αἰσθητικός μέρος . ἀλλοιόω δέ ὑπό ὁ αἰσθητός · ἄποσος γάρ ὁ θικὴ ἀρετή περί ἡδονή καί λύπη ὁ σωματικός , οὗτος δέ ἤ ἐν ὁ πράσσω ἤ ἐν ὁ μιμνῄσκω ἤ ἐν ὁ ἐλπίζω . ὁ μέν οὖν ἐν ὁ πρᾶξις κατά ὁ αἴσθησις εἰμί , ὥστε ὑπό αἰσθητός τις κινέω , ὁ δέ ἐν ὁ μνήμη καί ἐν ὁ ἐλπίς ἀπό οὗτος εἰμί · ἤ γάρ οἷος πάσχω μιμνῄσκω ἥδομαι , ἤ ἐλπίζω οἷος μέλλω . ὥστε ἀνάγκη πᾶς ὁ τοιοῦτος ἡδονή ὑπό ὁ αἰσθητός γίγνομαι . ἐπεί δέ ἡδονή καί λύπη ἐγγίγνομαι καί ὁ κακία καί ὁ ἀρετή ἐγγίγνομαι ( περί οὗτος γάρ εἰμί ) , ὁ δέ ἡδονή καί ὁ λύπη ἀλλοίωσις ὁ αἰσθητικός , φανερός ὅτι ἀλλοιόω τείνω ἀνάγκη καί οὗτος ἀποβάλλω καί λαμβάνω . ὥστε ὁ μέν γένεσις αὐτός μετά ἀλλοίωσις , αὐτός δέ οὐ εἰμί ἀλλοίωσις . ἀλλά μήν οὐδέ ὁ ὁ νοητικός μέρος ἕξις ἀλλοίωσις , οὐδέ εἰμί αὐτός γένεσις . πολύς γάρ μάλα ὁ ἐπιστήμων ἐν ὁ πρός τις πως ἔχω λέγω . ἔτι δέ καί φανερός ὅτι οὐ εἰμί αὐτός γένεσις · ὁ γάρ κατά δύναμις ἐπιστήμων οὐδείς αὐτός κινέω ἀλλά ὁ ἄλλος ὑπάρχω γίγνομαι ἐπιστήμων . ὅταν γάρ γίγνομαι ὁ κατά μέρος , ἐπίσταμαι πως ὁ καθόλου ὁ ἐν μέρος . πάλιν δέ ὁ χρῆσις καί ὁ ἐνέργεια οὐ εἰμί γένεσις , εἰ μή τις καί ὁ ἀνάβλεψις καί ὁ ἀρή οἴομαι γένεσις εἰμί · ὁ γάρ χράω καίω ἐνεργέω ὅμοιος οὗτος . ὁ δέ ἐξαρχῆς λῆψις ὁ ἐπιστήμη γένεσις οὐκἔστινοὐδʼ ἀλλοίωσις · τῷγὰρ ἠρεμέω καί ἵστημι ὁ διάνοια ιπιιστημι καί φρονέω λέγω , εἰς δέ ὁ ἠρεμέω οὐ εἰμί γένεσις · ὅλος γάρ οὐδείς μεταβολή , καθά λέγω πρότερος . ὅδε ὥσπερ ὅταν ἐκ ὁ μεθύω ἤ καθεύδω ἤ νοσέω εἰς ἐναντίος μεθίστημι τις , οὐ φημί ἐπιστήμων γίγνομαι πάλιν ( καίτοι ἀδύνατος εἰμί ὁ ἐπιστήμη χράω πρότερος ) , οὕτως οὐδέ ὅταν ἐκ ἀρχή λαμβάνω ὁ ἕξις · ὁ γάρ καθίστημι ὁ ψυχή ἐκ ὁ φυσικός ταραχή φρόνιμος τις γίγνομαι καί ἐπιστήμων . διό καί ὁ παιδίον οὔτε μανθάνω δύναμαι οὔτε κατά ὁ αἴσθησις ὅμοιος κρίνω ὁ πρέσβυς · πολύς γάρ ὁ ταραχή καί ὁ κίνησις . καθίστημι δέ καί ἠρεμίζω πρός ἔνιοι μέν ὑπό ὁ φύσις αὐτός , πρός ἔνιοι δέ ὑπό ἄλλος , ἐν ἀμφότερος δέ ἀλλοιόω τις ὁ ἐν ὁ σῶμα , καθά ἐπί ὁ χρῆσις καί ὁ ἐνέργεια , ὅταν νήφω γίγνομαι καί ἐγείρω . φανερός οὖν ἐκ ὁ λέγω ὅτι ὁ ἀλλοιόω καί ὁ ἀλλοίωσις ἐν τε ὁ αἰσθητός γίγνομαι καί ἐν ὁ αἰσθητικός μόριον ὁ ψυχή , ἐν ἄλλος δέ οὐδείς πλήν κατά συμβαίνω .