aristoteles-et-corpus-aristotelicum.physica 1.3
Τόν τε δὴ τρόπον τοῦτον ἐπιοῦσιν ἀδύνατον φαίνεται τὰ ὄντα ἓν εἶναι , καὶ ἐξ ὧν ἐπιδεικνύουσι , λύειν οὐ χαλεπόν . ἀμφότεροι γὰρ ἐριστικῶς συλλογίζονται , καὶ Μέλισσος καὶ Παρμενίδης μὲν οὖν παραλογίζεται Μέλισσος , δῆλον · οἴεται γὰρ εἰληφέναι , εἰ τὸ γενόμενον ἔχει ἀρχὴν ἅπαν , ὅτι καὶ τὸ μὴ γενόμενον οὐκ ἔχει . εἶτα καὶ τοῦτο ἄτοπον , τὸ παντὸς εἶναι ἀρχήντοῦ πράγματος καὶ μὴ τοῦ χρόνου , καὶ γενέσεως μὴ τῆς ἁπλῆς ἀλλὰ καὶ ἀλλοιώσεως , ὥσπερ οὐκ ἀθρόας γιγνομένης μεταβολῆς . ἔπειτα διὰ τί ἀκίνητον , εἰ ἕν ; ὥσπερ γὰρ καὶ τὸ μέρος ἓν ὄν , τοδὶ τὸ ὕδωρ , κινεῖται ἐν ἑαυτῶ , διὰ τί οὐ καὶ τὸ πᾶν ; ἔπειτα ἀλλοίωσις διὰ τί οὐκ ἂν εἴη ; ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τῷ εἴδει οἷόν τε ἓν εἶναι , πλὴν τῷ ἐξ οὗ ( οὕτως δὲ ἓν καὶ τῶν φυσικῶν τινες λέγουσιν , ἐκείνως δʼ οὔ ) · ἄνθρωπος γὰρ ἵππου ἕτερον τῷ εἴδει καὶ τἀναντία ἀλλήλων . καὶ πρὸς Παρμενίδην δὲ ὁ αὐτὸς τρόπος τῶν λόγων , καὶ εἴ τινες ἄλλοι εἰσὶν ἴδιοι · καὶ ἡ λύσις τῇ μὲν ὅτι ψευδὴς τῇ δὲ ὅτι οὐ συμπεραίνεται , ψευδὴς μὲν ᾗ ἀπλῶς λαμβάνει τὸ ὂν λέγεσθαι , λεγομένου πολλαχῶς , ἀσυμπέραντος δὲ ὅτι , εἰ μόνα τὰ λευκὰ ληφθείη , σημαίνοντος ἓν τοῦ λευκοῦ , οὐθὲν ἧττον πολλὰ τὰ λευκὰ καὶ οὐχ ἕν · οὔτε γὰρ τῇ συνεχείᾳ ἓν ἔσται τὸ λευκὸν οὔτε τῷ λόγῳ . ἄλλο γὰρ ἔσται τὸ εἶναι λευκῷ καὶ τῷ δεδεγμένῳ . καὶ οὐκ ἔσται παρὰ τὸ λευκὸν οὐθὲν χωριστόν · οὐ γὰρ ᾗ χωριστὸν ἀλλὰ τῷ εἶναι ἕτερον τὸ λευκὸν καὶ ᾧ ὑπάρχει . ἀλλὰ τοῦτο Παρμενίδης οὔπω συνεώρα . ἀνάγκη δὴ λαβεῖν μὴ μόνον ἓν σημαίνειν τὸ ὄν , καθʼ οὗ ἂν κατηγορηθῇ , ἀλλὰ καὶ ὅπερ ὂν καὶ ὅπερ ἕν . τὸ γὰρ συμβεβηκὸς καθʼ ὑποκειμένου τινὸς λέγεται , ὥστε ᾧ συμβέβηκε τὸ ὄν , οὐκ ἔσται ( ἕτερον γὰρ τοῦ ὄντος ) · ἔσται τι ἄρα οὐκ ὄν . οὐ δὴ ἔσται ἄλλῳ ὑπάρχον τὸ ὅπερ ὄν . οὐ γὰρ ἔσται ὄν τι αὐτὸ εἶναι , εἰ μὴ πολλὰ τὸ ὂν σημαίνει οὕτως ὥστε εἶναί τι ἕκαστον . ἀλλʼ ὑπόκειται τὸ ὂν σημαίνειν ἕν . εἰ οὖν τὸ ὅπερ ὄν μηδενὶ συμβέβηκεν ἀλλὰ τὰ ἄλλα ἐκείνῳ , τί μᾶλλον τὸ ὅπερ ὂν σημαίνει τὸ ὂν ἢ μὴ ὄν ; εἰ γὰρ ἔσται τὸ ὅπερ ὂν καὶ λευκόν , τὸ λευκῷ δʼ εἶναι μὴ ἔστιν ὅπερ ὄν ( οὐδὲ γὰρ συμβεβηκέναι αὐτῷ οἷόν τε τὸ ὄν · οὐδὲν γὰρ ὂν ὃ οὐχ ὅπερ ὄν ) , οὐκ ἄρα ἄν τὸ λευκόν · οὐχ οὕτω δὲ ὥσπερ τι μὴ ὄν , ἀλλʼ ὅλως μὴ ὄν . τὸ ἄρα ὅπερ ὂν οὐκ ὄν · ἀληθὲς γὰρ εἰπεῖν ὅτι λευκόν , τοῦτο δὲ οὐκ ὄν ἐσήμαινεν . ὥστε καὶ τὸ λευκὸν σημαίνει ὅπερ ὄν · πλείω ἄρα σημαίνει τὸ ὄν . οὐ τοίνυν οὐδὲ μέγεθος ἔξει τὸ ὄν , εἴπερ ὅπερ ὂν τὸ ὄν · ἑκατέρῳ γὰρ ἕτερον τὸ εἶναι τῶν μορίαων . ὅτι δὲ διαιρεῖται τὸ ὅπερ ὂν εἰς ὅπερ ὄν τι ἄλλο , καὶ τῷ λόγῳ φανερόν , οἶον ὁ ἄνθρωπος εἰ ἔστιν ὅπερ ὄν τι , ἀνάγκη καὶ τὸ ζῷον ὅπερ ὄν τι εἶναι καὶ τὸ δίπουν . εἰ γὰρ μὴ ὅπερ ὄν τι , συμβεβηκότα ἔσται . ἢ οὖν τῷ ἀνθρώπῳ ἢ ἄλλῳ τινὶ ὑποκειμένῳ . ἀλλʼ ἀδύνατον · συμβεβηκός τε γὰρ λέγεται τοῦτο , ἢ ὃ ἐνδέχεται ὑπάρχειν καὶ μὴ ὑπάρχειν , ἢ οὗ ἐν τῷ λόγῳ ὑπάρχει τὸ ὧ συμβέβηκεν ( οἶον τὸ μὲν καθῆσθαι ὡς χαωριζόμενον , ἐν δὲ τῷ σιμῷ ὑπάρχει ὁ λόγος ὁ τῆς ῥινὸς ᾗ φαμὲν συμβεβηκέναι τὸ σιμόν ) · ἔτι ὅσα ἐν τῷ ὁριστικῷ λόγῳ ἔνεστιν ἢ ἐξ ὧν ἐστιν , ἐν τῷ λόγῳ τῷ τούτων οὐκ ἐνυπάρχει ὁ λόγος ὁ τοῦ ὄλου , οἷον ἐν τῷ δίποδι ὁ τοῦ ἀνθρώπου ἢ ἐν τῷ λευκῷ ὁ τοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου . εἰ τοίνυν ταῦτα τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον καὶ τῷ ἀνθρώπῳ συμβέβηκε τὸ δίπουν , ἀνάγκη χωριστὸν εἶναι αὐτό , ὥστε ἐνδέχοιτο ἂν μὴ δίπουν εἶναι τὸν ἄνθρωπον , ἢ ἐν τῷ λόγῳ τῷ τοῦ δίποδος ἐνέσται ὁ τοῦ ἀνθρώπου λόγος . ἀλλʼ ἀδύνατον · ἐκεῖνο γὰρ ἐν τῷ ἐκείνου λόγῳ ἔνεστιν . εἰ δʼ ἄλλῳ συμβέβηκε τὸ δίπουν καὶ τὸ ζῷον , καὶ μὴ ἔστιν ἑκάτερον ὅπερ ὄν τι , καὶ ὁ ἄνθρωπος ἂν εἴη τῶν συμβεβηκότων ἑτέρῳ . ἀλλὰ τὸ ὅπερ ὄν ἔστω μηδενὶ συμβεβηκός , καὶ καθʼ οὗ ἄμφω , καὶ τὸ ἐκ τούτων λεγέσθω · ἐξ ἀδιαιρέτων ἄρα τὸ πᾶν ; ἔνιοι δʼ ἐνέδοσαν τοῖς λόγοις ἀμφοτέροις , τῷ μὲν ὅτι πάντα ἕν , εἰ τὸ ὂν ἓν σημαίνει , ὅτι ἔστι τὸ μὴ ὄν , τῷ δὲ ἐκ τῆς διχοτομίας , ἄτομα ποιήσαντες μεγέθη . φανερὸν δὲ καὶ ὅτι οὐκ ἀληθὲς ὡς , εἰ ἓν σημαίνει τὸ ὂν καὶ μὴ οἷόν τε ἅμα τὴν ἀντίφασιν , οὐκ ἔσται οὐθὲν μὴ ὄν · οὐθὲν γὰρ κωλύει , μὴ ἀπλῶς εἶναι , ἀλλὰ μὴ ὄν τι εἶναι τὸ μὴ ὄν . τὸ δὲ δὴ φάναι , παρʼ αὐτὸ τὸ ὂν εἰ μή τι ἔσται ἄλλο , ἓν πάντα ἔσεσθαι , ἄτοπον . τίς γὰρ μανθάνει αὐτὸ τὸ ὂν εἰ μὴ τὸ ὅπερ ὄν τι εἶναι ; εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲυ ὅμως κωλύει πολλὰ εἶναι τὰ ὄντα , ὥσπερ εἴρηται . ὅτι μὲν οὖν οὕτως ἓν εἶναι τὸ ὂν ἀδύνατον , δῆλον .
Lemmas: ὁ τε δή τρόπος οὗτος ἐπέρχομαι ἀδύνατος φαίνω ὁ εἰμί εἷς εἰμί , καί ἐκ ὅς ἐπιδείκνυμι , λύω οὐ χαλεπός . ἀμφότερος γάρ ἐριστικός συλλογίζομαι , καί Μέλισσος καί Παρμενίδης μέν οὖν παραλογίζομαι Μέλισσος , δῆλος · οἴομαι γάρ λαμβάνω , εἰ ὁ γίγνομαι ἔχω ἀρχή ἅπας , ὅτι καί ὁ μή γίγνομαι οὐ ἔχω . εἶτα καί οὗτος ἄτοπος , ὁ πᾶς εἰμί ἄρχω πρᾶγμα καί μή ὁ χρόνος , καί γένεσις μή ὁ ἁπλόος ἀλλά καί ἀλλοίωσις , ὥσπερ οὐ ἀθρόος γίγνομαι μεταβολή . ἔπειτα διά τίς ἀκίνητος , εἰ εἷς ; ὥσπερ γάρ καί ὁ μέρος εἷς εἰμί , ὅδε ὁ ὕδωρ , κινέω ἐν ἑαυτοῦ , διά τίς οὐ καί ὁ πᾶς ; ἔπειτα ἀλλοίωσις διά τίς οὐ ἄν εἰμί ; ἀλλά μήν οὐδέ ὁ εἶδος οἷος τε εἷς εἰμί , πλήν ὁ ἐκ ὅς ( οὕτως δέ εἷς καί ὁ φυσικός τις λέγω , ἐκεῖνος δέ οὐ ) · ἄνθρωπος γάρ ἵππος ἕτερος ὁ εἶδος καί ἐναντίος ἀλλήλων . καί πρός Παρμενίδης δέ ὁ αὐτός τρόπος ὁ λόγος , καί εἰ τις ἄλλος εἰμί ἴδιος · καί ὁ λύσις ὁ μέν ὅτι ψευδής ὁ δέ ὅτι οὐ συμπεραίνω , ψευδής μέν ᾗ ἁπλῶς λαμβάνω ὁ εἰμί λέγω , λέγω πολλαχῶς , ἀσυμπέραντος δέ ὅτι , εἰ μόνος ὁ λευκός λαμβάνω , σημαίνω εἷς ὁ λευκός , οὐδείς ἥσσων πολύς ὁ λευκός καί οὐ εἷς · οὔτε γάρ ὁ συνέχεια εἷς εἰμί ὁ λευκός οὔτε ὁ λόγος . ἄλλος γάρ εἰμί ὁ εἰμί λευκός καί ὁ δέχομαι . καί οὐ εἰμί παρά ὁ λευκός οὐδείς χωριστός · οὐ γάρ ᾗ χωριστός ἀλλά ὁ εἰμί ἕτερος ὁ λευκός καί ὅς ὑπάρχω . ἀλλά οὗτος Παρμενίδης οὔπω συνοράω . ἀνάγκη δή λαμβάνω μή μόνος εἷς σημαίνω ὁ εἰμί , κατά ὅς ἄν κατηγορέω , ἀλλά καί ὅς εἰμί καί ὅς εἷς . ὁ γάρ συμβαίνω κατά ὑπόκειμαι τις λέγω , ὥστε ὅς συμβαίνω ὁ εἰμί , οὐ εἰμί ( ἕτερος γάρ ὁ εἰμί ) · εἰμί τις ἄρα οὐ εἰμί . οὐ δή εἰμί ἄλλος ὑπάρχω ὁ ὅς εἰμί . οὐ γάρ εἰμί εἰμί τις αὐτός εἰμί , εἰ μή πολύς ὁ εἰμί σημαίνω οὕτως ὥστε εἰμί τις ἕκαστος . ἀλλά ὑπόκειμαι ὁ εἰμί σημαίνω εἷς . εἰ οὖν ὁ ὅς εἰμί μηδείς συμβαίνω ἀλλά ὁ ἄλλος ἐκεῖνος , τίς μάλα ὁ ὅς εἰμί σημαίνω ὁ εἰμί ἤ μή εἰμί ; εἰ γάρ εἰμί ὁ ὅς εἰμί καί λευκός , ὁ λευκός δέ εἰμί μή εἰμί ὅς εἰμί ( οὐδέ γάρ συμβαίνω αὐτός οἷος τε ὁ εἰμί · οὐδείς γάρ εἰμί ὅς οὐ ὅς εἰμί ) , οὐ ἄρα ἄν ὁ λευκός · οὐ οὕτως δέ ὥσπερ τις μή εἰμί , ἀλλά ὅλος μή εἰμί . ὁ ἄρα ὅς εἰμί οὐ εἰμί · ἀληθής γάρ λέγω ὅτι λευκός , οὗτος δέ οὐ εἰμί σημαίνω . ὥστε καί ὁ λευκός σημαίνω ὅς εἰμί · πολύς ἄρα σημαίνω ὁ εἰμί . οὐ τοίνυν οὐδέ μέγεθος ἔχω ὁ εἰμί , εἴπερ ὅς εἰμί ὁ εἰμί · ἑκάτερος γάρ ἕτερος ὁ εἰμί ὁ μορία . ὅτι δέ διαιρέω ὁ ὅς εἰμί εἰς ὅς εἰμί τις ἄλλος , καί ὁ λόγος φανερός , οἷος ὁ ἄνθρωπος εἰ εἰμί ὅς εἰμί τις , ἀνάγκη καί ὁ ζῷον ὅς εἰμί τις εἰμί καί ὁ δίπους . εἰ γάρ μή ὅς εἰμί τις , συμβαίνω εἰμί . ἤ οὖν ὁ ἄνθρωπος ἤ ἄλλος τις ὑπόκειμαι . ἀλλά ἀδύνατος · συμβαίνω τε γάρ λέγω οὗτος , ἤ ὅς ἐνδέχομαι ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω , ἤ ὅς ἐν ὁ λόγος ὑπάρχω ὁ ὧ συμβαίνω ( οἷος ὁ μέν κάθημαι ὡς χωρίζω , ἐν δέ ὁ σιμός ὑπάρχω ὁ λόγος ὁ ὁ ῥίς ὅς φημί συμβαίνω ὁ σιμός ) · ἔτι ὅσος ἐν ὁ ὁριστικός λόγος ἔνειμι ἤ ἐκ ὅς εἰμί , ἐν ὁ λόγος ὁ οὗτος οὐ ἐν-ὑπάρχω ὁ λόγος ὁ ὁ ὅλος , οἷος ἐν ὁ δίπους ὁ ὁ ἄνθρωπος ἤ ἐν ὁ λευκός ὁ ὁ λευκός ἄνθρωπος . εἰ τοίνυν οὗτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος καί ὁ ἄνθρωπος συμβαίνω ὁ δίπους , ἀνάγκη χωριστός εἰμί αὐτός , ὥστε ἐνδέχομαι ἄν μή δίπους εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ἤ ἐν ὁ λόγος ὁ ὁ δίπους ἔνειμι ὁ ὁ ἄνθρωπος λόγος . ἀλλά ἀδύνατος · ἐκεῖνος γάρ ἐν ὁ ἐκεῖνος λόγος ἔνειμι . εἰ δέ ἄλλος συμβαίνω ὁ δίπους καί ὁ ζῷον , καί μή εἰμί ἑκάτερος ὅς εἰμί τις , καί ὁ ἄνθρωπος ἄν εἰμί ὁ συμβαίνω ἕτερος . ἀλλά ὁ ὅς εἰμί εἰμί μηδείς συμβαίνω , καί κατά ὅς ἄμφω , καί ὁ ἐκ οὗτος λέγω · ἐκ ἀδιαίρετος ἄρα ὁ πᾶς ; ἔνιοι δέ ἐνδίδωμι ὁ λόγος ἀμφότερος , ὁ μέν ὅτι πᾶς εἷς , εἰ ὁ εἰμί εἷς σημαίνω , ὅτι εἰμί ὁ μή εἰμί , ὁ δέ ἐκ ὁ διχοτομία , ἄτομος ποιέω μέγεθος . φανερός δέ καί ὅτι οὐ ἀληθής ὡς , εἰ εἷς σημαίνω ὁ εἰμί καί μή οἷος τε ἅμα ὁ ἀντίφασις , οὐ εἰμί οὐδείς μή εἰμί · οὐδείς γάρ κωλύω , μή ἁπλῶς εἰμί , ἀλλά μή εἰμί τις εἰμί ὁ μή εἰμί . ὁ δέ δή φημί , παρά αὐτός ὁ εἰμί εἰ μή τις εἰμί ἄλλος , εἷς πᾶς εἰμί , ἄτοπος . τίς γάρ μανθάνω αὐτός ὁ εἰμί εἰ μή ὁ ὅς εἰμί τις εἰμί ; εἰ δέ οὗτος , οὐδὲυ ὅμως κωλύω πολύς εἰμί ὁ εἰμί , ὥσπερ λέγω . ὅτι μέν οὖν οὕτως εἷς εἰμί ὁ εἰμί ἀδύνατος , δῆλος .