aristoteles-et-corpus-aristotelicum.physica 1.7
Ὧδʼ οὖν ἡμεῖς λέγωμεν πρῶτον περὶ πάσης γενέσεως ἐπελθόντες · ἔστι γὰρ κατὰ φύσιν τὰ κοινὰ πρῶτον εἰπόντας οὕτω τὰ περὶ ἕκαστον ἴδια θεωρεῖν . φαμὲν γὰρ γίγνεσθαι ἐξ ἄλλου ἄλλο καὶ ἐξ ἑτέρου ἕτερον ἢ τὰ ἀπλᾶ λέγοντες ἢ τὰ συγκείμενα . λέγω δὲ τοῦτο ὡδί . ἔστι γὰρ γίγνεσθαι ἄνθρωπον μουσικόν , ἔστι δὲ τὸ μὴ μουσικὸν γίγνεσθαι μουσικὸν ἢ τὸν μὴ μουσικὸν ἄνθρωπον ἄνθρωπον μουσικόν . ἀπλοῦν μὲν οὖν λέγω τὸ γιγνόμενον τὸν ἄνθρωπον καὶ τὸ μὴ μουσικόν , καὶ ὃ γίγνεται ἀπλοῦν , τὸ μουσικόν · συγκείμενον δὲ καὶ ὃ γίγνεται καὶ τὸ γιγνόμενον , ὅταν τὸν μὴ μουσικὸν ἄνθρωπον φῶμεν γίγνεσθαι μουσικὸν ἄνθρωπον . τούτων δὲ τὸ μὲν οὐ μόνον λέγεται τόδε γίγνεσθαι ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦδε , οἷον ἐκ μὴ μουσικοῦ μουσικός , τὸ δʼ οὐ λέγεται ἐπὶ πάντων · οὐ γὰρ ἐξ ἀνθρώπου ἐγένετο μουσικός , ἀλλʼ ἅνθρωπος ἐγένετο μουσικός . τῶν δὲ γιγνομένων ὡς τὰ ἀπλᾶ λέγομεν γίγνεσθαι , τὸ μὲν ὑπομένον γίγνεται τὸ δʼ οὐχ ὑπομένον · ὁ μὲν γὰρ ἄνθρωπος ὑπομένει μουσικὸς γιγνόμενος ἄνθρωπος καὶ ἔστι , τὸ δὲ μὴ μουσικὸν καὶ τὸ ἄμουσον οὔτε ἀπλῶς οὔτε συντεθειμένον ὑπομένει . διωρισμένων δὲ τούτων , ἐξ ἁπάντων τῶν γιγνομένων τοῦτο ἔστι λαβεῖν , ἐάν τις ἐπιβλέψῃ ὥσπερ λέγομεν , ὅτι δεῖ τι ἀεὶ ὑποκεῖσθαι τὸ γιγνόμενον , καὶ τοῦτο εἰ καὶ ἀριθμῷ ἐστιν ἕν , ἀλλʼ εἴδει γε οὐχ ἕν · τὸ γὰρ εἴδει λέγω καὶ λόγῳ ταὐτόν · οὐ γὰρ ταὐτὸν τὸ ἀνθρώπῳ καὶ τὸ ἀμούσῳ εἶναι . καὶ τὸ μὲν ὑπομένει , τὸ δʼ οὐχ ὑπομένει · τὸ μὲν μὴ ἀντικείμενον ὑπομένει ( ὁ γὰρ ἄνθρωπος ὑπομένει ) , τὸ μὴ μουσικὸν δὲ καὶ τὸ ἄμουσον οὐχ ὑπομένει , οὐδὲ τὸ ἐξ ἀμφοῖν συγκείμενον , οἷον ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος . τὸ δʼ ἔκ τινος γίγνεσθαί τι , καὶ μὴ τόδε γίγνεσθαί τι , μᾶλλον μὲν λέγεται ἐπὶ τῶν μὴ ὑπομενόντων , οἷον ἐξ ἀμούσου μουσικὸν γίγνεσθαι , ἐξ ἀνθρώπου δὲ οὔ οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ὑπομενόντων ἐνίοτε λέγεται ὡσαύτως · ἐκ γὰρ χαλκοῦ ἀνδριάντα γίγνεσθαί φαμεν , οὐ τὸν χαλκὸν ἀνδριάντα . τὸ μέντοι ἐκ τοῦ ἀντικειμένου καὶ μὴ ὑπομένοντος ἀμφοτέρως λέγεται , καὶ ἐκ τοῦδε τόδε καὶ τόδε τόδε · καὶ γὰρ ἐξ ἀμούσου καὶ ὁ ἄμουσος γίγνεται μουσικός . διὸ καὶ ἐπὶ τοῦ συγκειμένου ὡσαύτως · καὶ γὰρ ἐξ ἀμούσου ἀνθρώπου καὶ ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος γίγνεσθαι λέγεται μουσικός . πολλαχῶς δὲ λεγομένου τοῦ γίγνεσθαι , καὶ τῶν μὲν οὐ γίγνεσθαι ἀλλὰ τόδε τι γίγνεσθαι , ἀπλῶς δὲ γίγνεσθαι τῶν οὐσιῶν μόνον , κατὰ μὲν τἆλλα φανερὸν ὅτι ἀνάγκη ὑποκεῖσθαί τι τὸ γιγνόμενον ( καὶ γὰρ ποσὸν καὶ ποιὸν καὶ πρὸς ἕτερον καὶ ποὺ γίγνεται ὑποκειμένου τινὸς διὰ τὸ μόνην τὴν οὐσίαν μηθενὸς κατʼ ἄλλου λέγεσθαι ὑποκειμένου , τὰ δʼ ἄλλα πάντα κατὰ τῆς οὐσίας ) · ὅτι δὲ καὶ αἱ οὐσίαι καὶ ὅσα ἀπλῶς ὄντα ἐξ ὑποκειμένου τινὸς γίγνεται , ἐπισκοποῦντι γένοιτο ἂν φανερόν . ἀεὶ γὰρ ἔστι ὁ ὑπόκειται , ἐξ οὗ τὸ γιγνόμενον , οἷον τὰ φυτὰ καὶ τὰ ζῶα ἐκ σπέρματος . γίγνεται δὲ τὰ γιγνόμενα ἀπλῶς τὰ μέν μετασχηματίσει , οἷον ἀνδριάς , τὰ δὲ προσθέσει , οἷον τὰ αὐξανόμενα , τὰ δʼ ἀφαιρέσει , οἷον ἐκ τοῦ λίθου ὁ Ἑρμῆς , τὰ δὲ συνθέσει , οἷον οἰκία , τὰ δʼ ἀλλοιώσει , οἷον τὰ τρεπόμενα κατὰ τὴν ὕλην . πάντα δὲ τὰ οὕταω γιγνόμενα φανερὸν ὅτι ἐξ ὑποκειμένων γίγνεται . ὥστε δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι τὸ γιγνόμενον ἅπαν ἀεὶ συνθετόν ἐστι , καὶ ἔστι μέν τι γιγνόμενον , ἔστι δέ τι ὃ τοῦτο γίγνεται , καὶ τοῦτο διττόν · ἢ γὰρ τὸ ὑποκείμενον ἢ τὸ ἀντικείμενον . λέγω δὲ ἀντικεῖσθαι μὲν τὸ ἄμουσον , ὑποκεῖσθαι δὲ τὸν ἄνθρωπον , καὶ τὴν μὲν ἀσχημοσύνην καὶ τὴν ἀμορφίαν καὶ τὴν ἀταξίαν τὸ ἀντικείμενον , τὸν δὲ χαλκὸν ἢ τὸν λίθον ἢ τὸν χρυσὸν τὸ ὑποκείμενον . φανερὸν οὖν ὡς , εἴπερ εἰσὶν αἰτίαι καὶ ἀρχαὶ τῶν φύσει ὄντων , ἐξ ὧν πρώτων εἰσὶ καὶ γεγόνασι μὴ κατὰ συμβεβηκὸς ἀλλʼ ἕκαστον ὃ λέγεται κατὰ τὴν οὐσίαν , ὅτι γίγνεται πᾶν ἔκ τε τοῦ ὑποκειμένου καὶ τῆς μορφῆς · σύγκειται γὰρ ὁ μουσικὸς ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρώπου καὶ μουσικοῦ τρόπον τινά · διαλύσεις γὰρ εἰς τοὺς λόγους τοὺς ἐκείνων . δῆλον οὖν ὡς γίγνοιτʼ ἂν τὰ γιγνόμενα ἐκ τούτων . ἔστι δὲ τὸ μὲν ὑποκείμενον ἀριθμῷ μὲν ἕν , εἴδει δὲ δύο ( ὁ μὲν γὰρ ἄνθρωπος καὶ ὁ χρυσὸς καὶ ὅλως ἡ ὕλη ἀριθμητή · τόδε γάρ τι μᾶλλον , καὶ οὐ κατὰ συμβεβηκὸς ἐξ αὐτοῦ γίγνεται τὸ γιγνόμενον · ἡ δὲ στέρησις καὶ ἡ ἐναντίωσις συμβεβηκός · ἓν δὲ τὸ εἶδος , οἷον ἡ τάξις ἢ ἡ μουσικὴ ἢ τῶν ἄλλων τι τῶν οὕτω κατηγορουμένων . διὸ ἔστι μὲν ὡς δύο λεκτέον εἶναι τὰς ἀρχάς , ἔστι δʼ ὡς τρεῖς · καὶ ἔστι μὲν ὡς τἀναντία , οἷον εἴ τις λέγοι τὸ μουσικὸν καὶ τὸ ἄμουσον ἢ τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν ἢ τὸ ἡρμοσμένον καὶ τὸ ἀνάρμοστον , ἔστι δʼ ὡς οὔ ὑπʼ ἀλλήλων γὰρ πάσχειν τἀναντία ἀδύνατον . λύεται δὲ καὶ τοῦτο διὰ τὸ ἄλλο εἶναι τὸ ὑποκείμενον · τοῦτο γὰρ οὐκ ἐναντίον . ὥστε οῦτε πλείους τῶν ἐναντίων αἱ ἀρχαὶ τρόπον τινά , ἀλλὰ δύο ὡς εἰπεῖν τῷ ἀριθμῶ , οὔτʼ οὖ παντελῶς δύο διὰ τὸ ἕτερον ὑπάρχειν τὸ εἶναι αὐτοῖς , ἀλλὰ τρεῖς · ἕτερον γὰρ τὸ ἀνθρώπῳ καὶ τὸ ἀμούσῳ εἶναι , καὶ τὸ ἀσχηματίστῳ καὶ χαλκῷ . πόσαι μὲν οὖν αἱ ἀρχαὶ τῶν περὶ γένεσιν φυσικῶν , καὶ πῶς ποσαί , εἴρηται · καὶ δῆλόν ἐστιν ὅτι δεῖ ὑπὸκεῖσθαί τι τοῖς ἐναντίοις καὶ τἀναντία δύο εἶναι . τρόπον δέ τινα ἄλλον οὐκ ἀναγκαῖον · κανὸν γὰρ ἔσται τὸ ἕτερον τῶν ἐναντίων ποιεῖν τῇ ἀπουσίᾳ καὶ παρουσίᾳ τὴν μεταβολήν . ἡ δὲ ὑποκειμένη φύσις ἐπιστητὴ κατʼ ἀναλογίαν . ὡς γὰρ πρὸς ἀνδριάντα χαλκὸς ἢ πρὸς κλίνην ξύλον ἢ πρὸς τῶν ἄλλων τι τῶν ἐχόντων μορφὴν τὸ ἄμορφον ἔχει πρὶν λαβεῖν τὴν μορφήν , οὕτως αὕτη πρὸς οὐσίαν ἔχει καὶ τὸ τόδε τι καὶ τὸ ὄν . μία μὲν οὖν ἀρχὴ αὕτη , οὐχ οὕτω μία οὖσα οὐδὲ οὕτως ὂν ὡς τὸ τόδε τι , μία δὲ ἧς ὁ λόγος , ἔτι δὲ τὸ ἐναντίον τούτῳ , ἡ στέρησις . ταῦτα δὲ πῶς δύο καὶ πῶς πλείω , εἴρηται ἐν τοῖς ἄνω . πρῶτον μὲν οὖν ἐλέχθη ὅτι ἀρχαὶ τἀναντία μόνον , ὕστερον δʼ ὅτι ἀνάγκη καὶ ἄλλο τι ὑποκεῖσθαι καὶ εἶναι τρία · ἐκ δὲ τῶν νῦν φανερὸν τίς ἡ διαφορὰ τῶν ἐναντίων , καὶ πῶς ἔχουσιν αἱ ἀρχαὶ πρὸς ἀλλήλας , καὶ τί τὸ ὑποκείμενον . πότερον δὲ οὐσία τὸ εἶδος ἢ τὸ ὑποκείμενον , οὔπω δῆλον . ἀλλʼ ὅτι αἱ ἀρχαὶ τρεῖς καὶ πῶς τρεῖς , καὶ τίς ὁ τρόπος αὐτῶν , δῆλον . πόσαι μὲν οὖν καὶ τίνες εἰσὶν αἱ ἀρχαί , ἐκ τούτων θεωρείσθωσαν .
Lemmas: ὧδε οὖν ἐγώ λέγω πρῶτος περί πᾶς γένεσις ἐπέρχομαι · εἰμί γάρ κατά φύσις ὁ κοινός πρῶτος λέγω οὕτως ὁ περί ἕκαστος ἴδιος θεωρέω . φημί γάρ γίγνομαι ἐκ ἄλλος ἄλλος καί ἐκ ἕτερος ἕτερος ἤ ὁ ἁπλόος λέγω ἤ ὁ σύγκειμαι . λέγω δέ οὗτος ὡδί . εἰμί γάρ γίγνομαι ἄνθρωπος μουσικός , εἰμί δέ ὁ μή μουσικός γίγνομαι μουσικός ἤ ὁ μή μουσικός ἄνθρωπος ἄνθρωπος μουσικός . ἁπλόος μέν οὖν λέγω ὁ γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος καί ὁ μή μουσικός , καί ὅς γίγνομαι ἁπλόος , ὁ μουσικός · σύγκειμαι δέ καί ὅς γίγνομαι καί ὁ γίγνομαι , ὅταν ὁ μή μουσικός ἄνθρωπος φημί γίγνομαι μουσικός ἄνθρωπος . οὗτος δέ ὁ μέν οὐ μόνος λέγω ὅδε γίγνομαι ἀλλά καί ἐκ ὅδε , οἷος ἐκ μή μουσικός μουσικός , ὁ δέ οὐ λέγω ἐπί πᾶς · οὐ γάρ ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι μουσικός , ἀλλά ἄνθρωπος γίγνομαι μουσικός . ὁ δέ γίγνομαι ὡς ὁ ἁπλόος λέγω γίγνομαι , ὁ μέν ὑπομένω γίγνομαι ὁ δέ οὐ ὑπομένω · ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος ὑπομένω μουσικός γίγνομαι ἄνθρωπος καί εἰμί , ὁ δέ μή μουσικός καί ὁ ἄμουσος οὔτε ἁπλῶς οὔτε συντίθημι ὑπομένω . διορίζω δέ οὗτος , ἐκ ἅπας ὁ γίγνομαι οὗτος εἰμί λαμβάνω , ἐάν τις ἐπιβλέπω ὥσπερ λέγω , ὅτι δέω τις ἀεί ὑπόκειμαι ὁ γίγνομαι , καί οὗτος εἰ καί ἀριθμός εἰμί εἷς , ἀλλά εἶδος γε οὐ εἷς · ὁ γάρ εἶδος λέγω καί λόγος αὐτός · οὐ γάρ αὐτός ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄμουσος εἰμί . καί ὁ μέν ὑπομένω , ὁ δέ οὐ ὑπομένω · ὁ μέν μή ἀντίκειμαι ὑπομένω ( ὁ γάρ ἄνθρωπος ὑπομένω ) , ὁ μή μουσικός δέ καί ὁ ἄμουσος οὐ ὑπομένω , οὐδέ ὁ ἐκ ἄμφω σύγκειμαι , οἷος ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος . ὁ δέ ἐκ τις γίγνομαι τις , καί μή ὅδε γίγνομαι τις , μάλα μέν λέγω ἐπί ὁ μή ὑπομένω , οἷος ἐκ ἄμουσος μουσικός γίγνομαι , ἐκ ἄνθρωπος δέ οὐ οὐ μήν ἀλλά καί ἐπί ὁ ὑπομένω ἐνίοτε λέγω ὡσαύτως · ἐκ γάρ χαλκός ἀνδριάς γίγνομαι φημί , οὐ ὁ χαλκός ἀνδριάς . ὁ μέντοι ἐκ ὁ ἀντίκειμαι καί μή ὑπομένω ἀμφοτέρως λέγω , καί ἐκ ὅδε ὅδε καί ὅδε ὅδε · καί γάρ ἐκ ἄμουσος καί ὁ ἄμουσος γίγνομαι μουσικός . διό καί ἐπί ὁ σύγκειμαι ὡσαύτως · καί γάρ ἐκ ἄμουσος ἄνθρωπος καί ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος γίγνομαι λέγω μουσικός . πολλαχῶς δέ λέγω ὁ γίγνομαι , καί ὁ μέν οὐ γίγνομαι ἀλλά ὅδε τις γίγνομαι , ἁπλῶς δέ γίγνομαι ὁ οὐσία μόνος , κατά μέν ἄλλος φανερός ὅτι ἀνάγκη ὑπόκειμαι τις ὁ γίγνομαι ( καί γάρ ποσός καί ποιός καί πρός ἕτερος καί που γίγνομαι ὑπόκειμαι τις διά ὁ μόνος ὁ οὐσία μηθενός κατά ἄλλος λέγω ὑπόκειμαι , ὁ δέ ἄλλος πᾶς κατά ὁ οὐσία ) · ὅτι δέ καί ὁ οὐσία καί ὅσος ἁπλῶς εἰμί ἐκ ὑπόκειμαι τις γίγνομαι , ἐπισκοπέω γίγνομαι ἄν φανερός . ἀεί γάρ εἰμί ὅς ὑπόκειμαι , ἐκ ὅς ὁ γίγνομαι , οἷος ὁ φυτόν καί ὁ ζῷον ἐκ σπέρμα . γίγνομαι δέ ὁ γίγνομαι ἁπλῶς ὁ μέν μετασχημάτισις , οἷος ἀνδριάς , ὁ δέ πρόσθεσις , οἷος ὁ αὐξάνω , ὁ δέ ἀφαίρεσις , οἷος ἐκ ὁ λίθος ὁ Ἑρμῆς , ὁ δέ σύνθεσις , οἷος οἰκίον , ὁ δέ ἀλλοίωσις , οἷος ὁ τρέπω κατά ὁ ὕλη . πᾶς δέ ὁ οὐτάω γίγνομαι φανερός ὅτι ἐκ ὑπόκειμαι γίγνομαι . ὥστε δῆλος ἐκ ὁ λέγω ὅτι ὁ γίγνομαι ἅπας ἀεί σύνθετος εἰμί , καί εἰμί μέν τις γίγνομαι , εἰμί δέ τις ὅς οὗτος γίγνομαι , καί οὗτος δισσός · ἤ γάρ ὁ ὑπόκειμαι ἤ ὁ ἀντίκειμαι . λέγω δέ ἀντίκειμαι μέν ὁ ἄμουσος , ὑπόκειμαι δέ ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ μέν ἀσχημοσύνη καί ὁ ἀμορφία καί ὁ ἀταξία ὁ ἀντίκειμαι , ὁ δέ χαλκός ἤ ὁ λίθος ἤ ὁ χρυσός ὁ ὑπόκειμαι . φανερός οὖν ὡς , εἴπερ εἰμί αἰτία καί ἀρχή ὁ φύσις εἰμί , ἐκ ὅς πρῶτος εἰμί καί γίγνομαι μή κατά συμβαίνω ἀλλά ἕκαστος ὅς λέγω κατά ὁ οὐσία , ὅτι γίγνομαι πᾶς ἐκ τε ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ μορφή · σύγκειμαι γάρ ὁ μουσικός ἄνθρωπος ἐκ ἄνθρωπος καί μουσικός τρόπος τις · διαλύω γάρ εἰς ὁ λόγος ὁ ἐκεῖνος . δῆλος οὖν ὡς γίγνομαι ἄν ὁ γίγνομαι ἐκ οὗτος . εἰμί δέ ὁ μέν ὑπόκειμαι ἀριθμός μέν εἷς , εἶδος δέ δύο ( ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος καί ὁ χρυσός καί ὅλος ὁ ὕλη ἀριθμητός · ὅδε γάρ τις μάλα , καί οὐ κατά συμβαίνω ἐκ αὐτός γίγνομαι ὁ γίγνομαι · ὁ δέ στέρησις καί ὁ ἐναντίωσις συμβαίνω · εἷς δέ ὁ εἶδος , οἷος ὁ τάξις ἤ ὁ μουσική ἤ ὁ ἄλλος τις ὁ οὕτως κατηγορέω . διό εἰμί μέν ὡς δύο λεκτέος εἰμί ὁ ἀρχή , εἰμί δέ ὡς τρεῖς · καί εἰμί μέν ὡς ἐναντίος , οἷος εἰ τις λέγω ὁ μουσικός καί ὁ ἄμουσος ἤ ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός ἤ ὁ ἁρμόζω καί ὁ ἀνάρμοστος , εἰμί δέ ὡς οὐ ὑπό ἀλλήλων γάρ πάσχω ἐναντίος ἀδύνατος . λύω δέ καί οὗτος διά ὁ ἄλλος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι · οὗτος γάρ οὐ ἐναντίος . ὥστε οὔτε πολύς ὁ ἐναντίος ὁ ἀρχή τρόπος τις , ἀλλά δύο ὡς λέγω ὁ ἀριθμός , οὔτε οὐ παντελής δύο διά ὁ ἕτερος ὑπάρχω ὁ εἰμί αὐτός , ἀλλά τρεῖς · ἕτερος γάρ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄμουσος εἰμί , καί ὁ ἀσχημάτιστος καί χαλκός . πόσος μέν οὖν ὁ ἀρχή ὁ περί γένεσις φυσικός , καί πῶς ποσός , λέγω · καί δῆλος εἰμί ὅτι δέω ὑπόκειμαι τις ὁ ἐναντίος καί ἐναντίος δύο εἰμί . τρόπος δέ τις ἄλλος οὐ ἀναγκαῖος · καίνω γάρ εἰμί ὁ ἕτερος ὁ ἐναντίος ποιέω ὁ ἀπουσία καί παρουσία ὁ μεταβολή . ὁ δέ ὑπόκειμαι φύσις ἐπιστητός κατά ἀναλογία . ὡς γάρ πρός ἀνδριάς χαλκός ἤ πρός κλίνη ξύλον ἤ πρός ὁ ἄλλος τις ὁ ἔχω μορφή ὁ ἄμορφος ἔχω πρίν λαμβάνω ὁ μορφή , οὕτως οὗτος πρός οὐσία ἔχω καί ὁ ὅδε τις καί ὁ εἰμί . εἷς μέν οὖν ἀρχή οὗτος , οὐ οὕτως εἷς εἰμί οὐδέ οὕτως εἰμί ὡς ὁ ὅδε τις , εἷς δέ ὅς ὁ λόγος , ἔτι δέ ὁ ἐναντίος οὗτος , ὁ στέρησις . οὗτος δέ πῶς δύο καί πῶς πολύς , λέγω ἐν ὁ ἄνω . πρῶτος μέν οὖν λέγω ὅτι ἀρχή ἐναντίος μόνος , ὕστερον δέ ὅτι ἀνάγκη καί ἄλλος τις ὑπόκειμαι καί εἰμί τρεῖς · ἐκ δέ ὁ νῦν φανερός τίς ὁ διαφορά ὁ ἐναντίος , καί πῶς ἔχω ὁ ἀρχή πρός ἀλλήλων , καί τίς ὁ ὑπόκειμαι . πότερος δέ οὐσία ὁ εἶδος ἤ ὁ ὑπόκειμαι , οὔπω δῆλος . ἀλλά ὅτι ὁ ἀρχή τρεῖς καί πῶς τρεῖς , καί τίς ὁ τρόπος αὐτός , δῆλος . πόσος μέν οὖν καί τίς εἰμί ὁ ἀρχή , ἐκ οὗτος θεωρέω .