aristoteles-et-corpus-aristotelicum.physica 8.1
Πότερον γέγονέ ποτε κίνησις οὐκ οὗσα πρότερον , καὶ φθείρεται πάλιν οὕτως ὥστεκινεῖσθαι μηδέν , ἢ οὔτʼ ἐγένετο οὔτε φθείρεται , ἀλλʼ ἀεὶ ἦν καὶ ἀεὶ ἔσται , καὶ τοῦτʼ ἀθάνατον καὶ ἄπαυστον ὑπάρχει τοῖς οὖσιν , οἷον ζωή τις οὖσα τοῖς φύσει συνεστῶσι πᾶσιν ; εἶναι μὲν οὖν κίνησιν πάντες φασὶν οἱ περὶ φύσεως τι λέγοντες διὰ τὸ κοσμοποιεῖν καὶ περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς εἶναι τὴν θεωρίαν πᾶσαν αὐτοῖς , ἣν ἀδύνατον ὑπάρχειν μὴ κινήσεως οὕσης · ἀλλʼ ὅσοι μὲν ἀπείρους τε κόσμους εἶναί φασιν , καὶ τοὺς μὲν γίγνεσθαι τοὺς δὲ φθείρεσθαι τῶν κόσμων , ἀεί φασιν εἶναι κίνησιν ( ἀναγκαῖον γὰρ τὰς γενέσεις καὶ τὰς φθορὰς εἶναι μετὰ κινήσεως αὐτῶν ) · ὅσοι δʼ ἔνα ἢ ἀεὶ ἢ μὴ ἀεί . καὶ περὶ τῆς κινήσεως ὑποτίθενται κατὰ λόγον . εἰ δὴ ἐνδέχεταί ποτε μηδὲν κινεῖσθαι , διχῶς ἀνάγκη τοῦτο συμβαίνειν · ἢ γὰρ ὡς Ἀναξαγόρας λέγει ( φησὶν γὰρ ἐκεῖνος , ὁμοῦ πάντων ὄντων καὶ ἠρεμούντων τὸν ἄπειρον χρόνον , κίνησιν ἐμποιῆσαι τὸν νοῦν καὶ διακρῖναι ) , ἢ ὡς Ἐμπεδοκλῆς ἐν μέρει κινεῖσθαι καὶ πάλιν ἠρεμεῖν , κινεῖσθαι μὲν ὅταν ἢ φιλία ἐκ πολλῶν ποιῇ τὸ ἓν ἢ τὸ νεῖκος πολλὰ ἐξ ἑνός , ἠρεμεῖν δʼ ἐν τοῖς μεταξὺ χρόνοις , λέγων οὕτως ᾗ μὲν ἔν ἐκ πλεόνων μεμάθηκε φύεσθαι , δὲ πάλιν διαφύντος ἑνὸς πλέονʼ ἐκτελέθουσιν , τῇ μὲν γίγνονταί τε καὶ οὕ σφισιν ἔμπεδος αἰών · ἧ δὲ τάδʼ ἀλλάσσοντα διαμπερὲς οὐδαμὰ λήγει , ταύτη δʼ αἰὲν ἔασιν ἀκίνητοι κατὰ κύκλον . τὸ γὰρ “ ᾗ δὲ τάδʼ ἀλλάσσοντα'' ἐνθένδε ἐκεῖσε λέγειν αὐτὸν ὑποληπτέον . σκεπτέον δὴ περὶ τούτων πῶς ἔχει · πρὸ ἔργου γὰρ οὐ μόνον πρὸς τὴν περὶ φύσεως θεωρίαν ἰδεῖν τὴν ἀλήθειαν , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν μέθοδον τὴν περὶ τῆς ἀρχῆς τῆς πρώτης . ἀρξώμεθα δὲ πρῶτον ἐκ τῶν διωρισμένων μῖν ἐν τοῖς φυσικοῖς πρότερον . φαμὲν δὴ τὴν κίνησιν εἶναι ἐνέργειαν τοῦ κινητοῦ ῇ κινητόν . ἀναγκαῖον ἄρα ὑπάρχειν τὰ πράγματα τὰ δυνάμενα κινεῖσθαι καθʼ ἑκάστην κίνησιν . καὶ χωρὶς δὲ τοῦ τῆς κινήσεως ὁρισμοῦ , πᾶς ἂν ὁμολογήσειεν ἀναγκαῖον εἶναι κινεῖσθαι τὸ δυνατὸν κινεῖσθαι καθʼ ἑκάστην κίνησιν , οἶον ἀλλοιοῦσθαι μὲν τὸ ἀλλοιωτόν , φέρεσθαι δὲ τὸ κατὰ τόπον μεταβλητόν , ὥστε δεῖ πρότερον καυστὸν εἶναι πρὶν κάεσθαι καὶ καυστικὸν πρὶν κάειν . οὐκοῦν καὶ ταῦτα ἀναγκαῖον ἢ γενέσθαι ποτὲ οὐκ ὄντα ἢ ἀΐδια εἶναι . εἰ μὲν τοίνυν ἐγένετο τῶν κινητῶν ἕκαστον , ἀναγκαῖον πρότερον τῆς ληφθείσης ἄλλην γενέσθαι μεταβολὴν καὶ κίνησιν , καθʼ ἣν ἐγένετο τὸ δυνατὸν κινηθῆναι ἢ κινῆσαι · εἰ δʼ ὄντα προῦπῆρχεν ἀεὶ κινήσεως μὴ οὕσης , ἄλογον μὲν φαίνεται καὶ αὐτόθεν ἐπιστήσασιν , οὐ μὴν ἀλλὰ μᾶλλον ἔτι προάγουσι τοῦτο συμβαίνειν ἀναγκαῖον . εἰ γὰρ τῶν μὲν κινητῶν ὄντων τῶν δὲ κινητικῶν ὁτὲ μὲν ἔσται τι πρῶτον κινοῦν , τὸ δὲ κινούμενον , ὁτὲ δʼ οὐθέν , ἀλλʼ ήρεμεῖ , ἀναγκαῖον τοῦτο μεταβάλλειν πρότερον · ἦν γάρ τι αἴτιον τῆς ἠρεμίας · ἡ γὰρ ἠρέμησις στέρησις κινήσεως . ὥστε πρὸ τῆς πρώτης μεταβολῆς ἔσται μεταβολὴ προτέρα . τὰ μὲν γὰρ κινεῖ μοναχῶς , τὰ δὲ καὶ τὰς ἐναντίας κινήσεις , οἷον τὸ μὲν πῦρ θερμαίνει , ψύχει δʼ οὔ , ἡ δʼ ἐπιστήμη δοκεῖ τῶν ἐναντίων εἶναι μία . φαίνεται μὲν οὖν κἀκεῖ τι εἶναι ὁμοιότροπον · τὸ γὰρ ψυχρὸν θερμαίνει στραφέν πως καὶ ἀπελθόν , ὥσπερ καὶ ἁμαρτάνει ἑκών ὁ ἐπιστήμων , ὅταν ἀνάπαλιν · χρήσηται τῇ ἐπιστήμῃ . ἀλλʼ οὖν ὅσα γε δυνατὰ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἢ κινεῖν , τὰ δὲ κινεῖσθαι , οὐ πάντως δυνατά ἐστιν , ἀλλʼ ὡδὶ ἔχοντα καὶ πλησιάζοντα ἀλλήλοις . ὥσθʼ ὅταν πλησιάσῃ , κινεῖ , τὸ δὲ κινεῖται , καὶ ὅταν ὑπάρξῃ ὡς ἦν τὸ μὲν κινητικὸν τὸ δὲ κινητόν . εἰ τοίνυν μὴ ἀεὶ ἐκινεῖτο , δῆλον ὡς οὐχ οῦτως εἶχον ὡς ἦν δυνάμενα τὸ μὲν κινεῖσθαι τὸ δὲ κινεῖν , ἀλλʼ ἔδει μεταβάλλειν θάτερον αὐτῶν · ἀνάγκη γὰρ ἐν τοῖς πρός τι τοῦτο συμβαίνειν , οἷον εἰ μὴ ὂν διπλάσιον νῦν διπλάσιον , μεταβάλλειν , εἰ μὴ ἀμφότερα , θάτερον . ἔσται ἄρα τις προτέρα μεταβολὴ τῆς πρώτης . πρὸς δὲ τούτοις τθ πρότερον καὶ ὕστερον πῶς ἔσται χρόνου μὴ ὄντος ; ἢ χρόνος μὴ οὔσης κινήσεως ; εἰ δή ἐστιν ὁ χρόνος κινήσεως ἀριθμὸς ἢ κίνησίς τις , εἴπερ ἀεὶ χρόνος ἔστιν , ἀνάγκη καὶ κίνησιν ἀΐδιον εἶναι . ἀλλὰ μὴν περί γε χρόνου ἔξω ἑνὸς ὁμονοητικῶς ἔχοντες φαίνονται πάντες · ἀγένητον γὰρ εἶναι λέγουσιν . καὶ διὰ τούτου Δημόκριτός γε δείκνυσιν ὡς ἀδύνατον ἃπόντα γεγοτ νέναι · τὸν γὰρ χρόνον ἀγένητον εἶναι . Πλάτων δὲ γενή μόνος · ἄμα μὲν γὰρ αὐτὸν τῷ οὐρανῷ , τὸν δʼ οὐρανὸν γεγονέναι φησίν . εἰ οὖν ἀδύνατόν ἐστιν καὶ εἶναι καὶ νοῆσαι χρόνον ἄνευ τοῦ νῦν , τὸ δὲ νῦν ἐστι μεσότης τις , καὶ ἀρχὴν καὶ τελευτὴν ἔχον ἅμα , ἀρχὴν μὲν τοῦ ἐσομένου χρόνου , τελευτὴν δὲ τοῦ παρελθόντος , ἀνάγκη ἀεὶ εἶναι χρόνον . τὸ γὰρ ἔσχατον τοῦ τελευταίου ληφθέντος χρόνου ἔν τινι τῶν νῦν ἔσται ( οὐδὲν γὰρ ἔστι λαβεῖν ἐν τῷ χρόνῳ παρὰ τὸ νῦν ) , ὥστʼ ἐπεί ἐστιν ἀρχή τε καὶ τελευτὴ τὸ νῦν , ἀνάγκη αὐτοῦ ἐπʼ ἀμφότερα εἶναι ἀεὶ χρόνον . ἀλλὰ μὴν εἴ γε χρόνον , φανερὸν ὅτι ἀνάγκη εἶναι καὶ κίνησιν , εἴπερ ὁ χρόνος πάθος τι κινήσεαως . ὁ δʼ αὐτὸς λόγος καὶ περὶ τοῦ ἄφθαρτον εἶναι τὴν κίνησιν · καθάπερ γὰρ ἐπὶ τοῦ γενέσθαι κίνησιν · συνέβαινεν προτέραν εἶναί τινα μεταβολὴν τῆς πρώτης , οῦτως ἐνταῦθα ὑστέραν τῆς τελευταίας · οὐ γὰρ ἄμα παύεται κινούμενον καὶ κινητὸν ὄν , οἷον καιόμενον καὶ καυστὸν ὄν ( ἐνδέχεται γὰρ καυστὸν εἶναι μὴ καιόμενον ) , οὐδὲ κινητικὸν καὶ κινοῦν . καὶ τὸ φθαρτικὸν δὴ δεήσει φθαρῆναι ὅταν φθεί,η · καὶ τὸ τούτου φθαρτικὸν πάλιν ὕστερον · καὶ γὰρ ἡ φθορὰ μεταβολή τίς ἐστιν . εἰ δὴ ταῦτʼ ἀδύνατα , δῆλον ὡς ἔστιν ἀΐδιος κίνησις , ἀλλʼ οὐχ ὁτὲ μὲν ἦν ὁτὲ δʼ οὔ καὶ γὰρ ἔοικε τὸ οὕτω λέγειν πλάσματι μᾶλλον . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ λέγειν ὅτι πέφυκεν οὕτως καὶ ταύτην δεῖ νομίζειν εἶναι ἀρχήν , ὅπερ ἔοικεν Ἐμπεδοκλῆς ἂν εἰπὲν , ὡς τὸ κρατεῖν καὶ κινεῖν ἐν μέρει τὴν φιλίαν καὶ τὸ νεῖκος ὑπάρχει τοῖς πράγμασιν ἐξ ἀνάγκῆς , ἠρεμεῖν δὲ τὸν μεταξὺ χρόνον . τάχα δὲ καὶ οἱ μίαν ἀρχὴν ποιμοῦντες , ὥσπερ Ἀναξαγόρας , οὕτως ἂν εἶποιεν . ἀλλὰ μὴν οὐδέν γε ἄτακτον τῶν φύσει καὶ κατὰ φύσιν · ἡ γὰρ φύσις αἰτία πᾶσιν τάξεαως . τὸ δʼ ἄπειρον πρὸς τὸ ἄπειρον οὐδένα λόγον ἔχει · τάξις δὲ πᾶσα λόγος . τὸ δʼ ἄπειρον χρόνον ἠρεμεῖν , εἶτα κινηθῆναί ποτε , τούτου δὲ μηδεμίαν εἶναι διαφοράν , ὅτι νῦν μᾶλλον ἢ πρότερον , μηδʼ αὖ τινὰ τάξιν ἔχειν , οὐκέτι φύσεως ἔργον . ἢ γὰρ ἀπλῶς ἔχει τὸ φύσει , καὶ οὐχ ὁτὲ μὲν οὕτως ὁτὲ δʼ ἄλλως , οἶον τὸ πῦρ ἄνω φύσει φέρεται καὶ οὐχ ὁτὲ μὲν ὁτὲ δʼ οὔ · ἢ λόγον ἔχει τὸ μὴ ἀπλοῦν . διόπερ βέλτιον ὡς Ἐμπεδοκλῆς , κἂν εἴ τις ἕτερος εἴρηκεν οὕτως ἔχειν , ἐν μέρει τὸ πᾶν ἠρεμεῖν καὶ κινεῖσθαι πάλιν · τάξιν γὰρ ἤδη τινʼ ἔχει τὸ τοιοῦτον . ἀλλὰ καὶ τοῦτο δεῖ τὸν λέγοντα μὴ φάναι μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ λέγειν , καὶ μὴ τίθεσθαι μηδὲν μηδʼ ἀξιοῦν ἀξίωμʼ ἄλογον , ἀλλʼ ἢ ἐπαγωγὴν ἢ ἀπόδειξιν φέρειν · αὐτὰ μὲν γὰρ οὐκ αἴτια τὰ ὑποτεθέντα , οὐδὲ τοῦτʼ ἦν τὸ φιλότητι ἢ νείκει εἶναι , ἀλλὰ τῆς μὲν τὸ συνάγειν , τοῦ δὲ τὸ διακρίνειν . εἰ δὲ προσοριεῖται τὸ ἐν μέρει , λεκτέον ἐφʼ ὧν οῦτως , ὥσπερ ὅτι ἔστιν τι ὃ συνάγει τοὺς ἀνθρώπους , ἡ φιλία , καὶ φεύγουσιν οἱ ἐχθροὶ ἀλλήλους · τοῦτο γὰρ ὑποτίθεται καὶ ἐν τῷ ὅλῳ εἶναι · φαίνεται γὰρ ἐπί τινων οῦτως . τὸ δὲ καὶ διʼ ἴσων χρόνων δεῖται λόγου τινός . ὅλως δὲ τὸ νομίζειν ἀρχὴν εἶναι ταύτην κονήν , εἴ τι αἰεὶ ἢ ἔστιν οὕτως ἢ γίγνεται , οὐκ ὀρθῶς ἔχει ὑπολαβεῖν , ἐφʼ ὃ Δημόκριτος ἀνάγει τὰς περὶ φύσεως αἰτίας , ὡς οὕτω καὶ τὸ πρότερον ἐγίγνετο τοῦ δὲ ἀεὶ οὐκ ἀξιμοῖ ἀρχὴν ζητεῖν , λέγων ἐπί τινων ὀρθῶς , ὅτι δʼ ἐπὶ πάν . τῶν , οὐκ ὀρθῶς . καὶ γὰρ τὸ τρίγωνον ἔχει δυσὶν ὀρθαῖς ἀεὶ τὰς γωνίας ἴσας , ἀλλʼ ὅμως ἐστίν τι τῆς ἀίδιότητος ταύτης ἕτερον αἴτιον · τῶν μέντοι ἀρχῶν οὐκ ἔστιν ἕτερον αἴτιον ἀϊ δίων οὐσῶν . ὅτι μὲν οὖν οὐδεὶς ἢν χρόνος οὐδʼ ἔσται ὅτε κίνησις οὐκ ἢν ἢ οὐκ ἔσται , εἰρήσθω τοσαῦτα .
Lemmas: πότερος γίγνομαι ποτέ κίνησις οὐ εἰμί πρότερος , καί φθείρω πάλιν οὕτως ἵστημι μηδείς , ἤ οὔτε γίγνομαι οὔτε φθείρω , ἀλλά ἀεί εἰμί καί ἀεί εἰμί , καί οὗτος ἀθάνατος καί ἄπαυστος ὑπάρχω ὁ εἰμί , οἷος ζωή τις εἰμί ὁ φύσις συνίστημι πᾶς ; εἰμί μέν οὖν κίνησις πᾶς φημί ὁ περί φύσις τις λέγω διά ὁ κοσμοποιέω καί περί γένεσις καί φθορά εἰμί ὁ θεωρία πᾶς αὐτός , ὅς ἀδύνατος ὑπάρχω μή κίνησις εἰμί · ἀλλά ὅσος μέν ἄπειρος τε κόσμος εἰμί φημί , καί ὁ μέν γίγνομαι ὁ δέ φθείρω ὁ κόσμος , ἀεί φημί εἰμί κίνησις ( ἀναγκαῖος γάρ ὁ γένεσις καί ὁ φθορά εἰμί μετά κίνησις αὐτός ) · ὅσος δέ εἷς ἤ ἀεί ἤ μή ἀεί . καί περί ὁ κίνησις ὑποτίθημι κατά λόγος . εἰ δή ἐνδέχομαι ποτέ μηδείς κινέω , διχῶς ἀνάγκη οὗτος συμβαίνω · ἤ γάρ ὡς Ἀναξαγόρας λέγω ( φημί γάρ ἐκεῖνος , ὁμοῦ πᾶς εἰμί καί ἠρεμέω ὁ ἄπειρος χρόνος , κίνησις ἐμποιέω ὁ νόος καί διακρίνω ) , ἤ ὡς Ἐμπεδοκλῆς ἐν μέρος κινέω καί πάλιν ἠρεμέω , κινέω μέν ὅταν ὁ φιλία ἐκ πολύς ποιέω ὁ εἷς ἤ ὁ νεῖκος πολύς ἐκ εἷς , ἠρεμέω δέ ἐν ὁ μεταξύ χρόνος , λέγω οὕτως ᾗ μέν εἷς ἐκ πολύς μανθάνω φύω , δέ πάλιν διαφύομαι εἷς πολύς ἐκτελέθω , τῇ μέν γίγνομαι τε καί οὐ σφεῖς ἔμπεδος αἰών · ἧ δέ ὅδε ἀλλάσσω διαμπερές οὐδαμός λήγω , ταύτῃ δέ ἀεί εἰμί ἀκίνητος κατά κύκλος . ὁ γάρ “ ᾗ δέ ὅδε ἀλλάσσω ἐνθένδε ἐκεῖσε λέγω αὐτός ὑπολαμβάνω . σκοπέω δή περί οὗτος πῶς ἔχω · πρό ἔργον γάρ οὐ μόνος πρός ὁ περί φύσις θεωρία ὁράω ὁ ἀλήθεια , ἀλλά καί πρός ὁ μέθοδος ὁ περί ὁ ἀρχή ὁ πρῶτος . ἄρχω δέ πρῶτος ἐκ ὁ διορίζω μιν ἐν ὁ φυσικός πρότερος . φημί δή ὁ κίνησις εἰμί ἐνέργεια ὁ κινητός ᾗ κινητός . ἀναγκαῖος ἄρα ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα ὁ δύναμαι κινέω κατά ἕκαστος κίνησις . καί χωρίς δέ ὁ ὁ κίνησις ὁρισμός , πᾶς ἄν ὁμολογέω ἀναγκαῖος εἰμί κινέω ὁ δυνατός κινέω κατά ἕκαστος κίνησις , οἷος ἀλλοιόω μέν ὁ ἀλλοιωτός , φέρω δέ ὁ κατά τόπος μεταβλητός , ὥστε δέω πρότερος καυστός εἰμί πρίν καίω καί καυστικός πρίν καίω . οὐκοῦν καί οὗτος ἀναγκαῖος ἤ γίγνομαι ποτέ οὐ εἰμί ἤ ἀΐδιος εἰμί . εἰ μέν τοίνυν γίγνομαι ὁ κινητός ἕκαστος , ἀναγκαῖος πρότερος ὁ λαμβάνω ἄλλος γίγνομαι μεταβολή καί κίνησις , κατά ὅς γίγνομαι ὁ δυνατός κινέω ἤ κινέω · εἰ δέ εἰμί προϋπάρχω ἀεί κίνησις μή εἰμί , ἄλογος μέν φαίνω καί αὐτόθεν ἐφίστημι , οὐ μήν ἀλλά μάλα ἔτι προάγω οὗτος συμβαίνω ἀναγκαῖος . εἰ γάρ ὁ μέν κινητός εἰμί ὁ δέ κινητικός ὅτε μέν εἰμί τις πρῶτος κινέω , ὁ δέ κινέω , ὅτε δέ οὐδείς , ἀλλά ἠρεμέω , ἀναγκαῖος οὗτος μεταβάλλω πρότερος · εἰμί γάρ τις αἴτιος ὁ ἠρεμία · ὁ γάρ ἠρέμησις στέρησις κίνησις . ὥστε πρό ὁ πρῶτος μεταβολή εἰμί μεταβολή πρότερος . ὁ μέν γάρ κινέω μοναχῶς , ὁ δέ καί ὁ ἐναντίος κίνησις , οἷος ὁ μέν πῦρ θερμαίνω , ψύχω δέ οὐ , ὁ δέ ἐπιστήμη δοκέω ὁ ἐναντίος εἰμί εἷς . φαίνω μέν οὖν ἐκεῖ τις εἰμί ὁμοιότροπος · ὁ γάρ ψυχρός θερμαίνω στράπτω πως καί ἀπέρχομαι , ὥσπερ καί ἁμαρτάνω ἑκών ὁ ἐπιστήμων , ὅταν ἀνάπαλιν · χράω ὁ ἐπιστήμη . ἀλλά οὖν ὅσος γε δυνατός ποιέω καί πάσχω ἤ κινέω , ὁ δέ κινέω , οὐ πάντως δυνατός εἰμί , ἀλλά ὡδί ἔχω καί πλησιάζω ἀλλήλων . ὥστε ὅταν πλησιάζω , κινέω , ὁ δέ κινέω , καί ὅταν ὑπάρχω ὡς εἰμί ὁ μέν κινητικός ὁ δέ κινητός . εἰ τοίνυν μή ἀεί κινέω , δῆλος ὡς οὐ οὕτως ἔχω ὡς εἰμί δύναμαι ὁ μέν κινέω ὁ δέ κινέω , ἀλλά δέω μεταβάλλω ἕτερος αὐτός · ἀνάγκη γάρ ἐν ὁ πρός τις οὗτος συμβαίνω , οἷος εἰ μή εἰμί διπλάσιος νῦν διπλάσιος , μεταβάλλω , εἰ μή ἀμφότερος , ἕτερος . εἰμί ἄρα τις πρότερος μεταβολή ὁ πρῶτος . πρός δέ οὗτος ΤΘ πρότερος καί ὕστερον πῶς εἰμί χρόνος μή εἰμί ; ἤ χρόνος μή εἰμί κίνησις ; εἰ δή εἰμί ὁ χρόνος κίνησις ἀριθμός ἤ κίνησις τις , εἴπερ ἀεί χρόνος εἰμί , ἀνάγκη καί κίνησις ἀίδιος εἰμί . ἀλλά μήν περί γε χρόνος ἔξω εἷς ὁμονοητικός ἔχω φαίνω πᾶς · ἀγένητος γάρ εἰμί λέγω . καί διά οὗτος Δημόκριτος γε δείκνυμι ὡς ἀδύνατος ἅπων γεγοτ Νενάι · ὁ γάρ χρόνος ἀγένητος εἰμί . Πλάτων δέ γενή μόνος · ἅμα μέν γάρ αὐτός ὁ οὐρανός , ὁ δέ οὐρανός γίγνομαι φημί . εἰ οὖν ἀδύνατος εἰμί καί εἰμί καί νοέω χρόνος ἄνευ ὁ νῦν , ὁ δέ νῦν εἰμί μεσότης τις , καί ἀρχή καί τελευτή ἔχω ἅμα , ἀρχή μέν ὁ εἰμί χρόνος , τελευτή δέ ὁ παρέρχομαι , ἀνάγκη ἀεί εἰμί χρόνος . ὁ γάρ ἔσχατος ὁ τελευταῖος λαμβάνω χρόνος ἐν τις ὁ νῦν εἰμί ( οὐδείς γάρ εἰμί λαμβάνω ἐν ὁ χρόνος παρά ὁ νῦν ) , ὥστε ἐπεί εἰμί ἀρχή τε καί τελευτή ὁ νῦν , ἀνάγκη αὐτός ἐπί ἀμφότερος εἰμί ἀεί χρόνος . ἀλλά μήν εἰ γε χρόνος , φανερός ὅτι ἀνάγκη εἰμί καί κίνησις , εἴπερ ὁ χρόνος πάθος τις κίνησις . ὁ δέ αὐτός λόγος καί περί ὁ ἄφθαρτος εἰμί ὁ κίνησις · καθά γάρ ἐπί ὁ γίγνομαι κίνησις · συμβαίνω πρότερος εἰμί τις μεταβολή ὁ πρῶτος , οὕτως ἐνταῦθα ὕστερος ὁ τελευταῖος · οὐ γάρ ἅμα παύω κινέω καί κινητός εἰμί , οἷος καίω καί καυστός εἰμί ( ἐνδέχομαι γάρ καυστός εἰμί μή καίω ) , οὐδέ κινητικός καί κινέω . καί ὁ φθαρτικός δή δέω φθείρω ὅταν φθίω · καί ὁ οὗτος φθαρτικός πάλιν ὕστερον · καί γάρ ὁ φθορά μεταβολή τις εἰμί . εἰ δή οὗτος ἀδύνατος , δῆλος ὡς εἰμί ἀδΐος κίνησις , ἀλλά οὐ ὅτε μέν εἰμί ὅτε δέ οὐ καί γάρ ἔοικα ὁ οὕτως λέγω πλάσμα μάλα . ὅμοιος δέ καί ὁ λέγω ὅτι φύω οὕτως καί οὗτος δέω νομίζω εἰμί ἀρχή , ὅς ἔοικα Ἐμπεδοκλῆς ἄν εἶπον , ὡς ὁ κρατέω καί κινέω ἐν μέρος ὁ φιλία καί ὁ νεῖκος ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα ἐκ ἀνάγκη , ἠρεμέω δέ ὁ μεταξύ χρόνος . τάχα δέ καί ὁ εἷς ἀρχή ποιμοῦντες , ὥσπερ Ἀναξαγόρας , οὕτως ἄν λέγω . ἀλλά μήν οὐδείς γε ἄτακτος ὁ φύσις καί κατά φύσις · ὁ γάρ φύσις αἴτιος πᾶς τάξεαως . ὁ δέ ἄπειρος πρός ὁ ἄπειρος οὐδείς λόγος ἔχω · τάξις δέ πᾶς λόγος . ὁ δέ ἄπειρος χρόνος ἠρεμέω , εἶτα κινέω ποτέ , οὗτος δέ μηδείς εἰμί διαφορά , ὅτι νῦν μάλα ἤ πρότερος , μηδέ αὖ τις τάξις ἔχω , οὐκέτι φύσις ἔργον . ἤ γάρ ἁπλῶς ἔχω ὁ φύσις , καί οὐ ὅτε μέν οὕτως ὅτε δέ ἄλλος , οἷος ὁ πῦρ ἄνω φύσις φέρω καί οὐ ὅτε μέν ὅτε δέ οὐ · ἤ λόγος ἔχω ὁ μή ἁπλόος . διόπερ ἀγαθός ὡς Ἐμπεδοκλῆς , ἄν εἰ τις ἕτερος λέγω οὕτως ἔχω , ἐν μέρος ὁ πᾶς ἠρεμέω καί κινέω πάλιν · τάξις γάρ ἤδη τις ἔχω ὁ τοιοῦτος . ἀλλά καί οὗτος δέω ὁ λέγω μή φημί μόνος , ἀλλά καί ὁ αἰτία αὐτός λέγω , καί μή τίθημι μηδείς μηδέ ἀξιόω ἀξίωμα ἄλογος , ἀλλά ἤ ἐπαγωγή ἤ ἀπόδειξις φέρω · αὐτός μέν γάρ οὐ αἴτιος ὁ ὑποτίθημι , οὐδέ οὗτος εἰμί ὁ φιλότης ἤ νεῖκος εἰμί , ἀλλά ὁ μέν ὁ συνάγω , ὁ δέ ὁ διακρίνω . εἰ δέ προσορίζω ὁ ἐν μέρος , λεκτέος ἐπί ὅς οὕτως , ὥσπερ ὅτι εἰμί τις ὅς συνάγω ὁ ἄνθρωπος , ὁ φιλία , καί φεύγω ὁ ἐχθρός ἀλλήλων · οὗτος γάρ ὑποτίθημι καί ἐν ὁ ὅλος εἰμί · φαίνω γάρ ἐπί τις οὕτως . ὁ δέ καί διά ἴσος χρόνος δέω λόγος τις . ὅλος δέ ὁ νομίζω ἀρχή εἰμί οὗτος κονή , εἰ τις ἀεί ἤ εἰμί οὕτως ἤ γίγνομαι , οὐ ὀρθός ἔχω ὑπολαμβάνω , ἐπί ὅς Δημόκριτος ἀνάγω ὁ περί φύσις αἰτία , ὡς οὕτως καί ὁ πρότερος γίγνομαι ὁ δέ ἀεί οὐ αξιεγω ἀρχή ζητέω , λέγω ἐπί τις ὀρθός , ὅτι δέ ἐπί πᾶς . ὁ , οὐ ὀρθός . καί γάρ ὁ τρίγωνον ἔχω δύο ὀρθός ἀεί ὁ γωνία ἴσος , ἀλλά ὅμως εἰμί τις ὁ ἀιδιότης οὗτος ἕτερος αἴτιος · ὁ μέντοι ἀρχή οὐ εἰμί ἕτερος αἴτιος άγιος δῖος εἰμί . ὅτι μέν οὖν οὐδείς εἰμί χρόνος οὐδέ εἰμί ὅτε κίνησις οὐ εἰμί ἤ οὐ εἰμί , λέγω τοσοῦτος .