aristoteles-et-corpus-aristotelicum.oeconomica 2.2.33
Κλεομένης Ἀλεξανδρεὺς Αἰγύπτου σατραπεύων , λιμοῦ γενομένου ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις τόποις σφόδρα , ἐν Αἰγύπτῳ δὲ μετρίως , ἀπέκλεισε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου . τῶν δὲ νομαρχῶν φασκόντωνοὐ δυνήσεσθαι τοὺς φόρους ἀποδοῦναι τῷ μὴ ἐξάγεσθαι τὸν σῖτον , ἐξαγωγὴν μὲν ἐποίησε , τέλος δὲ πολὺ τῷ σίτῳ ἐπέβαλεν , ὥστε συνέβαινεν αὐτῷ , εἰ μὴ , ἐξαγομένου ὀλίγου πολὺ τέλος λαμβάνειν , αὐτούς τε τοὺς νομάρχας πεπαῦσθαι τῆς προφάσεως . διαπλέοντος δʼ αὐτοῦ τὸν νομόν , οὗ ἐστι θεὸς ὁ κροκόδειλος , ἡρπάσθη τις τῶν παίδων αὐτοῦ . καλέσας οὖν τοὺς ἱερεῖς ἔφη πρότερος ἀδικηθεὶς ἀμύνεσθαι τοὺς κροκοδείλους , καὶ προσέταξε θηρεύειν αὐτούς . οἱ δὲ ἱερεῖς , ἵνα μὴ ὁ θεὸς αὐτῶν καταφρονηθῇ , συναγαγόντες ὅσον ἠδύναντο χρυσίον ἔδοσαν αὐτῷ καὶ οὕτως ἐπαύσατο . Ἀλεξάνδρου τοῦ βασιλέως ἐντειλαμένου αὐτῷ οἰκίσαι πόλιν πρὸς τῇ Φάρῳ καὶ τὸ ἐμπόριον τὸ πρότερον ὂν ἐπὶ τοῦ Κανώβου ἐνταῦθα ποιῆσαι , καταπλεύσας εἰς τὸν Κάνωβον πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς κτήματα ἔχοντας ἐκεῖ ἐπὶ τούτῳ ἥκειν ἔφη ὥστε μετοικίσαι αὐτούς . οἱ δὲ ἱερεῖς καὶ οἱ κάτοικοι εἰσενέγκαντες χρήματα ἔδωκαν , ἵνʼ ἐᾷ κατὰ χώραν αὐτοῖς τὸ ἐμπόριον . ὁ δὲ λαβὼν τότε μὲν ἀπηλλάγη , εἶτα δὲ καταπλεύσας , ἐπεὶ ἦν εὐτρεπῆ αὐτῷ τὰ πρὸς τὴν οἰκοδομίαν , ᾔτει αὐτοὺς χρήματα ὑπερβαλὼν τῷ πλήθει · τοῦτο γὰρ αὑτῷ τὸ διάφορον εἶναι , τὸ αὐτοῦ εἶναι τὸ ἐμπόριον καὶ μὴ ἐκεῖ . ἐπεὶ δʼ οὐκ ἂν ἔφασαν δύνασθαι δοῦναι , μετῴκισεν αὐτούς . ἀποστείλας τέ τινα ἐπʼ ἀγοράσμά τε καὶ αἰσθόμενος ὅτι εὐώνων ἐπιτετύχηκεν , αὐτῷ δὲ μέλλει ἐκτετιμημένα λογίζεσθαι , πρὸς τοὺς συνήθεις τοῦ ἀγοραστοῦ ἔλεγεν ὅτι ἀκηκοὼς εἴη τὰ ἀγοράσματα αὐτὸν ὑπερτίμια ἠγορακέναι · αὐτὸς οὖν οὐ προσέξειν · καὶ ἅμα τὴν ἀβελτερίαν αὐτοῦ ἐλοιδόρει μετʼ ὀργῆς προσποιητοῦ . οἱ δὲ ταῦτα ἀκούοντες οὐκ ἔφασαν δεῖν πιστεύειν αὐτὸν τοῖς λέγουσί τι κατʼ ἐκείνου , ἕως αὐτὸς παραγενόμενος τὸν λόγον αὐτῷ δῷ . ἀφικομένου δὲ τοῦ ἀγοραστοῦ ἀπήγγειλαν αὐτῷ τὰ παρὰ τοῦ Κλεομένους · ὁ δʼ ἐκείνοις τε βουλόμενος ἐνδείξασθαι καὶ τῷ Κλεομένει , ἀνήνεγκε τὰς τιμὰς ὧνπερ ἦν ἠγορακώς . τοῦ τε σίτου πωλουμένου ἐν τῇ χώρᾳ δεκαδράχμου , καλέσας τοὺς ἐργαζομένους ἠρώτα , πόσου βούλονται αὑτῷ ἐργάζεσθαι · οἱ δʼ ἔφασαν ἐλάσσονος ἢ ὅσου ἂν τοῖς ἐμπόροις ἐπώλουν . ὁ δʼ ἐκείνους μὲν ἐκέλευσεν αὑτῷ παραδιδόναι ὅσουπερ ἐπώλουν τοῖς ἄλλοις · αὐτὸς δὲ τάξας τριάκοντα καὶδύο δραχμὰς τοῦ σίτου τιμὴν οὕτως ἐπώλει . τούς τε ἱερεῖς καλέσας ἔφησε πολὺ τὸ ἀνώμαλον ἀνάλωμα ἐν τῇ χώρᾳ γίνεσθαι εἰς τὰ ἱερά · δεῖν οὖν καὶ τῶν ἱερῶν τινα καὶ τῶν ἱερέων τὸ πλῆθος καταλυθῆναι . οἱ δὲ ἱερεῖς καὶ ἰδίᾳ ἕκαστος καὶ κοινῇ τὰ ἱερὰ χρήματα ἐδίδοσαν , οἰόμενοί τε αὐτὸν τῇ ἀληθείᾳ μέλλειν τοῦτο ποιεῖν , καὶ ἕκαστος βουλόμενος τό τε ἱερὸν τὸ αὑτοῦ μείναι κατὰ χώραν καὐτὸς ἱερεύς .
Lemmas: Κλεομένης Ἀλεξανδρεύς Αἴγυπτος σατραπεύω , λιμός γίγνομαι ἐν μέν ὁ ἄλλος τόπος σφόδρα , ἐν Αἴγυπτος δέ μέτριος , ἀποκλείω ὁ ἐξαγωγή ὁ σῖτος . ὁ δέ νομάρχης φασκόντωνοὐ δύναμαι ὁ φόρος ἀποδίδωμι ὁ μή ἐξάγω ὁ σῖτος , ἐξαγωγή μέν ποιέω , τέλος δέ πολύς ὁ σῖτος ἐπιβάλλω , ὥστε συμβαίνω αὐτός , εἰ μή , ἐξάγω ὀλίγος πολύς τέλος λαμβάνω , αὐτός τε ὁ νομάρχης παύω ὁ πρόφασις . διαπλέω δέ αὐτός ὁ νόμος , οὗ εἰμί θεός ὁ κροκόδειλος , ἁρπάζω τις ὁ παῖς αὐτός . καλέω οὖν ὁ ἱερεύς φημί πρότερος ἀδικέω ἀμύνω ὁ κροκόδειλος , καί προστάσσω θηρεύω αὐτός . ὁ δέ ἱερεύς , ἵνα μή ὁ θεός αὐτός καταφρονέω , συνάγω ὅσος δύναμαι χρυσίον δίδωμι αὐτός καί οὕτως παύω . Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύς ἐντέλλω αὐτός οἰκίζω πόλις πρός ὁ Φάρος καί ὁ ἐμπόριον ὁ πρότερος εἰμί ἐπί ὁ Κάνωβος ἐνταῦθα ποιέω , καταπλέω εἰς ὁ Κάνωβος πρός ὁ ἱερεύς καί ὁ κτῆμα ἔχω ἐκεῖ ἐπί οὗτος ἥκω φημί ὥστε μετοικίζω αὐτός . ὁ δέ ἱερεύς καί ὁ κάτοικος εἰσφέρω χρῆμα δίδωμι , ἵνα ἐάω κατά χώρα αὐτός ὁ ἐμπόριον . ὁ δέ λαμβάνω τότε μέν ἀπαλλάσσω , εἶτα δέ καταπλέω , ἐπεί εἰμί εὐτρεπής αὐτός ὁ πρός ὁ οἰκοδομία , αἰτέω αὐτός χρῆμα ὑπερβάλλω ὁ πλῆθος · οὗτος γάρ ἑαυτοῦ ὁ διάφορος εἰμί , ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἐμπόριον καί μή ἐκεῖ . ἐπεί δέ οὐ ἄν φημί δύναμαι δίδωμι , μετοικίζω αὐτός . ἀποστέλλω τε τις ἐπί ἀγόρασμα τε καί αἰσθάνομαι ὅτι εὔωνος ἐπιτυγχάνω , αὐτός δέ μέλλω ἐκτιμάω λογίζομαι , πρός ὁ συνήθης ὁ ἀγοραστής λέγω ὅτι ἀκούω εἰμί ὁ ἀγόρασμα αὐτός ὑπερτίμιος ἀγοράζω · αὐτός οὖν οὐ προσέχω · καί ἅμα ὁ ἀβελτερία αὐτός λοιδορέω μετά ὀργή προσποιητός . ὁ δέ οὗτος ἀκούω οὐ φημί δέω πιστεύω αὐτός ὁ λέγω τις κατά ἐκεῖνος , ἕως αὐτός παραγίγνομαι ὁ λόγος αὐτός δίδωμι . ἀφικνέομαι δέ ὁ ἀγοραστής ἀπαγγέλλω αὐτός ὁ παρά ὁ Κλεομένης · ὁ δέ ἐκεῖνος τε βούλομαι ἐνδείκνυμι καί ὁ Κλεομένης , ἀναφέρω ὁ τιμή ὅς εἰμί ἀγοράζω . ὁ τε σῖτος πωλέω ἐν ὁ χώρα δεκάδραχμος , καλέω ὁ ἐργάζομαι ἐρωτάω , πόσος βούλομαι ἑαυτοῦ ἐργάζομαι · ὁ δέ φημί ἐλαχύς ἤ ὅσος ἄν ὁ ἔμπορος πωλέω . ὁ δέ ἐκεῖνος μέν κελεύω ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὅσος πωλέω ὁ ἄλλος · αὐτός δέ τάσσω τριάκοντα καὶδύο δραχμή ὁ σῖτος τιμή οὕτως πωλέω . ὁ τε ἱερεύς καλέω φημί πολύς ὁ ἀνώμαλος ἀνάλωμα ἐν ὁ χώρα γίγνομαι εἰς ὁ ἱερόν · δέω οὖν καί ὁ ἱερός τις καί ὁ ἱερεύς ὁ πλῆθος καταλύω . ὁ δέ ἱερεύς καί ἴδιος ἕκαστος καί κοινῇ ὁ ἱερός χρῆμα δίδωμι , οἴομαι τε αὐτός ὁ ἀλήθεια μέλλω οὗτος ποιέω , καί ἕκαστος βούλομαι ὁ τε ἱερός ὁ ἑαυτοῦ μένω κατά χώρα αὐτός ἱερεύς .