aristoteles-et-corpus-aristotelicum.meteorologica 2.5
Ὁ δ’ ἥλιος καὶ παύει καὶ συνεξορμᾷ τὰ πνεύματα · ἀσθενεῖς μὲν γὰρ καὶ ὀλίγας οὔσας τὰς ἀναθυμιάσεις μαραίνει τῷ πλείονι θερμῷ τὸ ἐν τῇ ἀναθυμιάσει ἔλαττον ὄν , καὶ διακρίνει . Ἔτι δ’ αὐτὴν τὴν γῆν φθάνει ξηραίνων πρὶν γενέσθαι ἔκκρισιν ἀθρόαν , ὥσπερ εἰς πολὺ πῦρ ἐὰν ὀλίγον ἐμπέσῃ ὑπέκκαυμα , φθάνει πολλάκις πρὶν καπνὸν ποιῆσαι κατακαυθέν . Διὰ μὲν οὗν ταύτας τὰς αἰτίας καταπαύει τε τὰ πνεύματα καὶ ἐξ ἀρχῆς γίνεσθαι κωλύει , τῇ μὲν μαράνσει καταπαύων , τῷ δὲ τάχει τῆς ξηρότητος γίνεσθαι κωλύων · διὸ περὶ Ὠρίωνος ἀνατολὴν μάλιστα γίνεται νηνεμία , καὶ μέχρι τῶν ἐτησίων καὶ προδρόμων . Ὅλως δὲ γίγνονται αἱ νηνεμίαι διὰ δύ’ αἰτίας · ἢ γὰρ διὰ ψῦχος ἀποσβεννυμένης τῆς ἀναθυμιάσεως , οἷον ὅταν γένηται πάγος ἰσχυρός , ἢ καταμαραινομένης ὑπὸ τοῦ πνίγους . Αἱ δὲ πλεῖσται καὶ ἐν ταῖς ἀνὰ μέσον ὥραις , ἢ τῷ μήπὼ ἀναθυμιᾶσθαι , ἢ τῷ ἤδη ἐξεληλυθέναι τὴν ἀναθυμίασιν καὶ ἄλλην μήπω ἐπιρρεῖν . Ἄκριτος δὲ καὶ χαλεπὸς ὁ Ὠρίων εἶναι δοκεῖ , καὶ δύνων καὶ ἐπιτέλλων , διὰ τὸ ἐν μεταβολῇ ὥρας συμβαίνειν τὴν δύσιν καὶ τὴν ἀνατολήν , θέρους ἢ χειμῶνος , καὶ διὰ τὸ μέγεθος τοῦ ἄστρου ἡμερῶν γίνεταί τι πλῆθος · αἱ δὲ μεταβολαὶ πάντων ταραχώδεις διὰ τὴν ἀοριστίαν εἰσίν . Οἱ δ’ ἐτησίαι πνέουσι μετὰ τροπὰς καὶ κυνὸς ἐπιτολήν , καὶ οὔτε τηνικαῦτα ὅτε πλησιάζει μάλιστα ὁ ἥλιος , οὔτε ὅτε πόρρω · καὶ τὰς μὲν ἡμέρας πνέουσι , τὰς δὲ νύκτας παύονται . Αἴτιον δ’ ὅτι πλησίον μὲν ὢν φθάνει ξηραίνων πρὶν γενέσθαι τὴν ἀναθυμίασιν · ὅταν δ’ ἀπέλθῃ μικρόν , σύμμετρος ἤδη γίνεται ἡ ἀναθυμίασις καὶ ἡ θερμότης , ὥστε τὰ πεπηγότα ὕδατα τήκεσθαι , καὶ τῆς γῆς ξηραινομένης ὑπό τε τῆς οἰκείας θερμότητος καὶ ὑπὸ τῆς τοῦ ἡλίου οἷον τύφεσθαι καὶ θυμιᾶσθαι . Τῆς δὲ νυκτὸς λωφῶσι διὰ τὸ τὰ πεπηγότα τηκόμενα παύεσθαι διὰ τὴν ψυχρότητα τῶν νυκτῶν . Θυμιᾶται δ’ οὔτε τὸ πεπηγὸς οὔτε τὸ μηθὲν ἔχον ξηρόν , ἀλλ’ ὅταν ἔχῃ τὸ ξηρὸν ὑγρότητα , τοῦτο θερμαινόμενον θυμιᾶται . Ἀποροῦσι δέ τινες διὰ τί βορέαι μὲν γίνονται συνεχεῖς , οὓς καλοῦμεν ἐτησίας , μετὰ τὰς θερινὰς τροπάς , νότοι δ’ οὕτως οὐ γίνονται μετὰ τὰς χειμερινάς . Ἔχει δ’ οὐκ ἀλόγως · γίνονται μὲν γὰρ οἱ καλούμενοι λευκόνοτοι τὴν ἀντικειμένην ὥραν , οὐχ οὕτως δὲ γίγνονται συνεχεῖς , διὸ λανθάνοντες ποιοῦσιν ἐπιζητεῖν . Αἴτιον δ’ ὅτι ὁ μὲν βορέας ἀπὸ τῶν ὑπὸ τὴν ἄρκτον πνεῖ τόπων , οἳ πλήρεις ὕδατος καὶ χιόνος εἰσὶ πολλῆς , ὧν τηκομένων ὑπὸ τοῦ ἡλίου μετὰ τὰς θερινὰς τροπὰς μᾶλλον ἢ ἐπ’ αὐταῖς πνέουσιν οἱ ἐτησίαι · οὕτω γὰρ καὶ τὰ πνίγη γίνεται , οὐχ ὅταν μάλιστα πλησιάζῃ πρὸς ἄρκτον , ἀλλ’ ὅταν πλείων μὲν ᾗ χρόνος θερμαίνοντι , ἔτι δ’ ἐγγύς . Ὁμοίως δὲ καὶ μετὰ τὰς χειμερινὰς τροπὰς πνέουσιν οἱ ὀρνιθίαι · καὶ γὰρ οὗτοι ἐτησίαι εἰσὶν ἀσθενεῖς · ἐλάττους δὲ καὶ ὀψιαίτεροι τῶν ἐτησίων πνέουσιν · ἑβδομηκοστῇ γὰρ ἄρχονται πνεῖν διὰ τὸ πόρρω ὄντα τὸν ἥλιον ἐνισχύειν ἧττον . Οὐ συνεχεῖς δ’ ὁμοίως πνέουσι , διότι τὰ μὲν ἐπιπολῆς καὶ ἀσθενῆ τότε ἀποκρίνεται , τὰ δὲ μᾶλλον πεπηγότα πλείονος δεῖται θερμότητος . Διὸ διαλείποντες οὗτοι πνέουσιν , ἕως ἂν ἐπὶ τροπαῖς πάλιν ταῖς θεριναῖς πνέωσιν οἱ ἐτησίαι , ἐπεὶ θέλει γ’ ὅτι μάλιστα συνεχῶς ἐντεῦθεν ἀεὶ πνεῖν ἄνεμος . Ὁ δὲ νότος ἀπὸ τῆς θερινῆς τροπῆς πνεῖ , καὶ οὐκ ἀπὸ τῆς ἑτέρας ἄρκτου . Δύο γὰρ ὄντων τμημάτων τῆς δυνατῆς οἰκεῖσθαι χώρας , τῆς μὲν πρὸς τὸν ἄνω πόλον τὸν καθ’ ἡμᾶς , τῆς δὲ πρὸς τὸν ἕτερον καὶ πρὸς μεσημβρίαν , καὶ οὔσης οἷον τυμπάνου · τοιοῦτον γὰρ σχῆμα τῆς γῆς ἐκτέμνουσιν αἱ ἐκ τοῦ κέντρου αὐτῆς ἀγόμεναι γραμμαί , καὶ ποιοῦσι δύο κώνους , τὸν μὲν ἔχοντα βάσιν τὸν τροπικόν , τὸν δὲ τὸν διὰ παντὸς φανερόν , τὴν δὲ κορυφὴν ἐπὶ τοῦ μέσου τῆς γῆς · τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον πρὸς τὸν κάτω πόλον ἕτεροι δύο κῶνοι τῆς γῆς ἐκτμήματα ποιοῦσιν . Ταῦτα δ’ οἰκεῖσθαι μόνα δυνατά , καὶ οὔτ’ ἐπέκεινα τῶν τροπῶν · σκιὰ γὰρ οὐκ ἂν ἦν πρὸς ἄρκτον , νῦν δ’ ἀοίκητοι πρότερον γίγνονται οἱ τόποι πρὶν ἢ ὑπολείπειν ἢ μεταβάλλειν τὴν σκιὰν πρὸς μεσημβρίαν · τά θ’ ὑπὸ τὴν ἄρκτον ὑπὸ ψύχους ἀοίκητα . Φέρεται δὲ καὶ ὁ στέφανος κατὰ τοῦτον τὸν τόπον · φαίνεται γὰρ ὑπὲρ κεφαλῆς γινόμενος ἡμῖν , ὅταν ᾗ κατὰ τὸν μεσημβρινόν . Διὸ καὶ γελοίως γράφουσι νῦν τὰς περιόδους τῆς γῆς · γράφουσι γὰρ κυκλοτερῆ τὴν οἰκουμένην , τοῦτο δ’ ἐστὶν ἀδύνατον κατά τε τὰ φαινόμενα καὶ κατὰ τὸν λόγον . Ὅ τε γὰρ λόγος δείκνυσιν ὅτι ἐπὶ πλάτος μὲν ὥρισται , τὸ δὲ κύκλῳ συνάπτειν ἐνδέχεται διὰ τὴν κρᾶσιν ( οὐ γὰρ ὑπερβάλλει τὰ καύματα καὶ τὸ ψῦχος κατὰ μῆκος , ἀλλ’ ἐπὶ πλάτος , ὥστ’ εἰ μή που κωλύει θαλάττης πλῆθος , ἅπαν εἶναι πορεύσιμον ) καὶ κατὰ τὰ φαινόμενα περί τε τοὺς πλοῦς καὶ τὰς πορείας · πολὺ γὰρ τὸ μῆκος διαφέρει τοῦ πλάτους . Τὸ γὰρ ἀπὸ Ἡρακλείων στηλῶν μέχρι τῆς Ἰνδικῆς τοῦ ἐξ Αἰθιοπίας πρὸς τὴν Μαιῶτιν καὶ τοὺς ἐσχατεύοντας τῆς Σκυθίας τόπους πλέον ἢ πέντε πρὸς τρία τὸ μέγεθός ἐστιν , ἐάν τις τούς τε πλοῦς λογίζηται καὶ τὰς ὁδούς , ὡς ἐνδέχεται λαμβάνειν τῶν τοιούτων τὰς ἀκριβείας . Καίτοι ἐπὶ πλάτους μὲν μέχρι τῶν ἀοικήτων ἴσμεν τὴν οἰκουμένην · ἔνθα μὲν γὰρ διὰ ψῦχος οὐκέτι κατοικοῦσιν , ἔνθα δὲ διὰ τὴν ἀλέαν . Τὰ δὲ τῆς Ἰνδικῆς ἔξω καὶ τῶν στηλῶν τῶν Ἡρακλείων διὰ τὴν θάλατταν οὐ φαίνεται συνείρειν , τῷ συνεχῶς εἶναι πᾶσαν οἰκουμένην . Ἐπεὶ δ’ ὁμοίως ἔχειν ἀνάγκη τόπον τινὰ πρὸς τὸν ἕτερον πόλον ὥσπερ ὃν ἡμεῖς οἰκοῦμεν πρὸς τὸν ὑπὲρ ἡμῶν , δῆλον ὡς ἀνάλογον ἕξει τά τ’ ἄλλα καὶ τῶν πνευμάτων ἡ στάσις · ὥστε καθάπερ ἐνταῦθα βορέας ἐστί , κἀκείνοις ἀπὸ τῆς ἐκεῖ ἄρκτου τις ἄνεμος οὕτως ὤν , ὃν οὐθὲν δυνατὸν διήκειν δεῦρο , ἐπεὶ οὐδ’ ὁ βορέας οὗτος εἰς τὴν ἐνταῦθα οἰκουμένην πᾶσάν ἐστιν · ἔστι γὰρ ὥσπερ ἀπόγειον τὸ πνεῦμα τὸ βόρειον , ἕως ὁ βορέας οὗτος εἰς τὴν ἐνταῦθα οἰκουμένην πνεῖ . Ἀλλὰ διὰ τὸ τὴν οἴκησιν κεῖσθαι ταύτην πρὸς ἄρκτον , πλεῖστοι βορέαι πνέουσιν . Ὅμως δὲ καὶ ἐνταῦθα ἐλλείπει καὶ οὐ δύναται πόρρω διήκειν , ἐπεὶ περὶ τὴν ἔξω Λιβύης θάλατταν τὴν νοτίαν , ὥσπερ ἐνταῦθα οἱ βορέαι καὶ οἱ νότοι πνέουσιν , οὕτως ἐκεῖ εὖροι καὶ ζέφυροι διαδεχόμενοι συνεχεῖς ἀεὶ πνέουσιν . Ὅτι μὲν οὖν νότος οὐκ ἔστιν ὁ ἀπὸ τοῦ ἑτέρου πόλου πνέων ἄνεμος , δῆλον . Ἐπεὶ δ’ οὔτ’ ἐκεῖνος οὔθ’ ὁ ἀπὸ χειμερινῆς τροπῆς · δέοι γὰρ ἂν ἄλλον ἀπὸ θερινῆς εἶναι τροπῆς · οὕτω γὰρ τὸ ἀνάλογον ἀποδώσει . Νῦν δ’ οὐκ ἔστιν · εἷς γὰρ μόνος φαίνεται πνέων ἐκ τῶν ἐκεῖθεν τόπων . Ὤστ’ ἀνάγκη τὸν ἀπὸ τοῦ κατακεκαυμένου τόπου πνέοντα ἄνεμον εἶναι νότον . Ἐκεῖνος δ’ ὁ τόπος διὰ τὴν τοῦ ἡλίου γειτνίασιν οὐκ ἔχει ὕδατα καὶ νομάς , αἳ διὰ τὴν πῆξιν ποιήσουσιν ἐτησίας . Ἀλλὰ διὰ τὸ τὸν τόπον εἶναι πολὺ πλείω ἐκεῖνον καὶ ἀναπεπταμένον , μείζων καὶ πλείων καὶ μᾶλλον ἀλεεινὸς ἄνεμος ὁ νότος ἐστὶ τοῦ βορέου , καὶ διήκει μᾶλλον δεῦρο ἢ οὗτος ἐκεῖ . Τίς μὲν οὖν αἰτία τούτων ἐστὶ τῶν ἀνέμων , καὶ πῶς ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους , εἴρηται .
Lemmas: ὁ δέ ἥλιος καί παύω καί συνεξορμάω ὁ πνεῦμα · ἀσθενής μέν γάρ καί ὀλίγος εἰμί ὁ ἀναθυμίασις μαραίνω ὁ πολύς θερμός ὁ ἐν ὁ ἀναθυμίασις ἐλαχύς εἰμί , καί διακρίνω . ἔτι δέ αὐτός ὁ γῆ φθάνω ξηραίνω πρίν γίγνομαι ἔκκρισις ἀθρόος , ὥσπερ εἰς πολύς πῦρ ἐάν ὀλίγος ἐμπίπτω ὑπέκκαυμα , φθάνω πολλάκις πρίν καπνός ποιέω κατακαίω . διά μέν ἐν οὗτος ὁ αἰτία καταπαύω τε ὁ πνεῦμα καί ἐκ ἀρχή γίγνομαι κωλύω , ὁ μέν μάρανσις καταπαύω , ὁ δέ τάχος ὁ ξηρότης γίγνομαι κωλύω · διό περί Ὠρίων ἀνατολή μάλα γίγνομαι νηνεμία , καί μέχρι ὁ ἐτήσιος καί πρόδρομος . ὅλος δέ γίγνομαι ὁ νηνεμία διά δύο αἰτία · ἤ γάρ διά ψῦχος ἀποσβέννυμι ὁ ἀναθυμίασις , οἷος ὅταν γίγνομαι πάγος ἰσχυρός , ἤ καταμαραίνω ὑπό ὁ πνῖγος . ὁ δέ πολύς καί ἐν ὁ ἀνά μέσος ὥρα , ἤ ὁ μήπω ἀναθυμιάω , ἤ ὁ ἤδη ἐξέρχομαι ὁ ἀναθυμίασις καί ἄλλος μήπω ἐπιρρέω . ἄκριτος δέ καί χαλεπός ὁ Ὠρίων εἰμί δοκέω , καί δύω καί ἐπιτέλλω , διά ὁ ἐν μεταβολή ὥρα συμβαίνω ὁ δύσις καί ὁ ἀνατολή , θέρος ἤ χειμών , καί διά ὁ μέγεθος ὁ ἄστρον ἡμέρα γίγνομαι τις πλῆθος · ὁ δέ μεταβολή πᾶς ταραχώδης διά ὁ ἀοριστία εἰμί . ὁ δέ ἐτησίαι πνέω μετά τροπή καί κύων ἐπιτολή , καί οὔτε τηνικαῦτα ὅτε πλησιάζω μάλα ὁ ἥλιος , οὔτε ὅτε πρόσω · καί ὁ μέν ἡμέρα πνέω , ὁ δέ νύξ παύω . αἴτιος δέ ὅτι πλησίον μέν εἰμί φθάνω ξηραίνω πρίν γίγνομαι ὁ ἀναθυμίασις · ὅταν δέ ἀπέρχομαι μικρός , σύμμετρος ἤδη γίγνομαι ὁ ἀναθυμίασις καί ὁ θερμότης , ὥστε ὁ πήγνυμι ὕδωρ τήκω , καί ὁ γῆ ξηραίνω ὑπό τε ὁ οἰκεῖος θερμότης καί ὑπό ὁ ὁ ἥλιος οἷος τύφω καί θυμιάω . ὁ δέ νύξ λωφάω διά ὁ ὁ πήγνυμι τήκω παύω διά ὁ ψυχρότης ὁ νύξ . θυμιάω δέ οὔτε ὁ πήγνυμι οὔτε ὁ μηδείς ἔχω ξηρός , ἀλλά ὅταν ἔχω ὁ ξηρός ὑγρότης , οὗτος θερμαίνω θυμιάω . ἀπορέω δέ τις διά τίς Βορέας μέν γίγνομαι συνεχής , ὅς καλέω ἐτησίαι , μετά ὁ θερινός τροπή , νότος δέ οὕτως οὐ γίγνομαι μετά ὁ χειμερινός . ἔχω δέ οὐ ἄλογος · γίγνομαι μέν γάρ ὁ καλέω λευκόνοτος ὁ ἀντίκειμαι ὥρα , οὐ οὕτως δέ γίγνομαι συνεχής , διό λανθάνω ποιέω ἐπιζητέω . αἴτιος δέ ὅτι ὁ μέν βορέας ἀπό ὁ ὑπό ὁ ἄρκτος πνέω τόπος , ὅς πλήρης ὕδωρ καί χιών εἰμί πολύς , ὅς τήκω ὑπό ὁ ἥλιος μετά ὁ θερινός τροπή μάλα ἤ ἐπί αὐτός πνέω ὁ ἐτησίαι · οὕτως γάρ καί ὁ πνῖγος γίγνομαι , οὐ ὅταν μάλα πλησιάζω πρός ἄρκτος , ἀλλά ὅταν πολύς μέν ᾗ χρόνος θερμαίνω , ἔτι δέ ἐγγύς . ὅμοιος δέ καί μετά ὁ χειμερινός τροπή πνέω ὁ ὀρνιθίας · καί γάρ οὗτος ἐτησίαι εἰμί ἀσθενής · ἐλαχύς δέ καί ὄψιος ὁ ἐτήσιος πνέω · ἑβδομηκοστός γάρ ἄρχω πνέω διά ὁ πρόσω εἰμί ὁ ἥλιος ἐνισχύω ἥσσων . οὐ συνεχής δέ ὅμοιος πνέω , διότι ὁ μέν ἐπιπολή καί ἀσθενής τότε ἀποκρίνω , ὁ δέ μάλα πήγνυμι πολύς δέω θερμότης . διό διαλείπω οὗτος πνέω , ἕως ἄν ἐπί τροπή πάλιν ὁ θερινός πνέω ὁ ἐτησίαι , ἐπεί ἐθέλω γε ὅτι μάλα συνεχής ἐντεῦθεν ἀεί πνέω ἄνεμος . ὁ δέ νότος ἀπό ὁ θερινός τροπή πνέω , καί οὐ ἀπό ὁ ἕτερος ἄρκτος . δύο γάρ εἰμί τμῆμα ὁ δυνατός οἰκέω χώρα , ὁ μέν πρός ὁ ἄνω πόλος ὁ κατά ἐγώ , ὁ δέ πρός ὁ ἕτερος καί πρός μεσημβρία , καί εἰμί οἷος τύμπανον · τοιοῦτος γάρ σχῆμα ὁ γῆ ἐκτέμνω ὁ ἐκ ὁ κέντρον αὐτός ἄγω γραμμή , καί ποιέω δύο κῶνος , ὁ μέν ἔχω βάσις ὁ τροπικός , ὁ δέ ὁ διά πᾶς φανερός , ὁ δέ κορυφή ἐπί ὁ μέσος ὁ γῆ · ὁ αὐτός δέ τρόπος πρός ὁ κάτω πόλος ἕτερος δύο κῶνος ὁ γῆ ἔκτμημα ποιέω . οὗτος δέ οἰκέω μόνος δυνατός , καί οὔτε ἐπέκεινα ὁ τροπή · σκιά γάρ οὐ ἄν εἰμί πρός ἄρκτος , νῦν δέ ἀοίκητος πρότερος γίγνομαι ὁ τόπος πρίν ἤ ὑπολείπω ἤ μεταβάλλω ὁ σκιά πρός μεσημβρία · ὁ τε ὑπό ὁ ἄρκτος ὑπό ψῦχος ἀοίκητος . φέρω δέ καί ὁ στέφανος κατά οὗτος ὁ τόπος · φαίνω γάρ ὑπέρ κεφαλή γίγνομαι ἐγώ , ὅταν ἵημι κατά ὁ μεσημβρινός . διό καί γέλοιος γράφω νῦν ὁ περίοδος ὁ γῆ · γράφω γάρ κυκλοτερής ὁ οἰκουμένη , οὗτος δέ εἰμί ἀδύνατος κατά τε ὁ φαίνω καί κατά ὁ λόγος . ὁ τε γάρ λόγος δείκνυμι ὅτι ἐπί πλάτος μέν ὁρίζω , ὁ δέ κύκλος συνάπτω ἐνδέχομαι διά ὁ κρᾶσις ( οὐ γάρ ὑπερβάλλω ὁ καῦμα καί ὁ ψῦχος κατά μῆκος , ἀλλά ἐπί πλάτος , ὥστε εἰ μή που κωλύω θάλασσα πλῆθος , ἅπας εἰμί πορεύσιμος ) καί κατά ὁ φαίνω περί τε ὁ πλόος καί ὁ πορεία · πολύς γάρ ὁ μῆκος διαφέρω ὁ πλάτος . ὁ γάρ ἀπό Ἡράκλειος στήλη μέχρι ὁ Ἰνδικός ὁ ἐκ Αἰθιοπία πρός ὁ Μαιῶτις καί ὁ ἐσχατεύω ὁ Σκυθία τόπος πολύς ἤ πέντε πρός τρεῖς ὁ μέγεθος εἰμί , ἐάν τις ὁ τε πλόος λογίζομαι καί ὁ ὁδός , ὡς ἐνδέχομαι λαμβάνω ὁ τοιοῦτος ὁ ἀκρίβεια . καίτοι ἐπί πλάτος μέν μέχρι ὁ ἀοίκητος οἶδα ὁ οἰκουμένη · ἔνθα μέν γάρ διά ψῦχος οὐκέτι κατοικέω , ἔνθα δέ διά ὁ ἀλέα . ὁ δέ ὁ Ἰνδικός ἔξω καί ὁ στήλη ὁ Ἡράκλειος διά ὁ θάλασσα οὐ φαίνω συνείρω , ὁ συνεχής εἰμί πᾶς οἰκουμένη . ἐπεί δέ ὅμοιος ἔχω ἀνάγκη τόπος τις πρός ὁ ἕτερος πόλος ὥσπερ ὅς ἐγώ οἰκέω πρός ὁ ὑπέρ ἐγώ , δῆλος ὡς ἀνάλογος ἔχω ὁ τε ἄλλος καί ὁ πνεῦμα ὁ στάσις · ὥστε καθά ἐνταῦθα βορέας εἰμί , ἐκεῖνος ἀπό ὁ ἐκεῖ ἄρκτος τις ἄνεμος οὕτως εἰμί , ὅς οὐδείς δυνατός διήκω δεῦρο , ἐπεί οὐδέ ὁ βορέας οὗτος εἰς ὁ ἐνταῦθα οἰκουμένη πᾶς εἰμί · εἰμί γάρ ὥσπερ ἀπόγειος ὁ πνεῦμα ὁ βόρειος , ἕως ὁ βορέας οὗτος εἰς ὁ ἐνταῦθα οἰκουμένη πνέω . ἀλλά διά ὁ ὁ οἴκησις κεῖμαι οὗτος πρός ἄρκτος , πολύς Βορέας πνέω . ὅμως δέ καί ἐνταῦθα ἐλλείπω καί οὐ δύναμαι πρόσω διήκω , ἐπεί περί ὁ ἔξω Λιβύη θάλασσα ὁ νότιος , ὥσπερ ἐνταῦθα ὁ Βορέας καί ὁ νότος πνέω , οὕτως ἐκεῖ ἐύρρους καί Ζέφυρος διαδέχομαι συνεχής ἀεί πνέω . ὅτι μέν οὖν νότος οὐ εἰμί ὁ ἀπό ὁ ἕτερος πόλος πνέω ἄνεμος , δῆλος . ἐπεί δέ οὔτε ἐκεῖνος οὔτε ὁ ἀπό χειμερινός τροπή · δέω γάρ ἄν ἄλλος ἀπό θερινός εἰμί τροπή · οὕτως γάρ ὁ ἀνάλογος ἀποδίδωμι . νῦν δέ οὐ εἰμί · εἷς γάρ μόνος φαίνω πνέω ἐκ ὁ ἐκεῖθεν τόπος . ὥστε ἀνάγκη ὁ ἀπό ὁ κατακαίω τόπος πνέω ἄνεμος εἰμί νότος . ἐκεῖνος δέ ὁ τόπος διά ὁ ὁ ἥλιος γειτνίασις οὐ ἔχω ὕδωρ καί νομή , ὅς διά ὁ πῆξις ποιέω ἐτησίαι . ἀλλά διά ὁ ὁ τόπος εἰμί πολύς πολύς ἐκεῖνος καί ἀναπετάννυμι , μέγας καί πολύς καί μάλα ἀλεεινός ἄνεμος ὁ νότος εἰμί ὁ βορέας , καί διήκω μάλα δεῦρο ἤ οὗτος ἐκεῖ . τίς μέν οὖν αἰτία οὗτος εἰμί ὁ ἄνεμος , καί πῶς ἔχω πρός ἀλλήλων , λέγω .