aristoteles-et-corpus-aristotelicum.metaphysica 7.14
φανερὸν δʼ ἐξ αὐτῶν τούτων τὸ συμβαῖνον καὶ τοῖς τὰς ἰδέας λέγουσιν οὐσίας τε χωριστὰς εἶναι καὶ ἅμα τὸ εἶδος ἐκ τοῦ γένους ποιοῦσι καὶ τῶν διαφορῶν . εἰ γὰρ ἔστι τὰ εἴδη , καὶ τὸ ζῷον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ καὶ ἵππῳ , ἤτοι ἓν καὶ ταὐτὸν τῷ ἀριθμῷ ἐστὶν ἢ ἕτερον · τῷ μὲν γὰρ λόγῳ δῆλον ὅτι ἕν · τὸν γὰρ αὐτὸν διέξεισι λόγον ὁ λέγων ἐν ἑκατέρῳ . εἰ οὖν ἐστί τις ἄνθρωπος αὐτὸς καθʼ αὑτὸν τόδε τι καὶ κεχωρισμένον , ἀνάγκη καὶ ἐξ ὧν , οἷον τὸ ζῷον καὶ τὸ δίπουν , τόδε τι σημαίνειν καὶ εἶναι χωριστὰ καὶ οὐσίας · ὥστε καὶ τὸ ζῷον . εἰ μὲν οὖν τὸ αὐτὸ καὶ ἓν τὸ ἐν τῷ ἵππῳ καὶ τῷ ἀνθρώπῳ , ὥσπερ σὺ σαυτῷ , πῶς τὸ ἓν ἐν τοῖς οὖσι χωρὶς ἓν ἔσται , καὶ διὰ τί οὐ καὶ χωρὶς αὑτοῦ ἔσται τὸ ζῷον τοῦτο ; ἔπειτα εἰ μὲν μεθέξει τοῦ δίποδος καὶ τοῦ πολύποδος , ἀδύνατόν τι συμβαίνει , τἀναντία γὰρ ἅμα ὑπάρξει αὐτῷ ἑνὶ καὶ τῷδέ τινι ὄντι · εἰ δὲ μή , τίς ὁ τρόπος ὅταν εἴπῃ τις τὸ ζῷον εἶναι δίπουν ἢ πεζόν ; ἀλλʼ ἴσως σύγκειται καὶ ἅπτεται ἢ μέμικται · ἀλλὰ πάντα ἄτοπα . ἀλλʼ ἕτερον ἐν ἑκάστῳ · οὐκοῦν ἄπειρα ὡς ἔπος εἰπεῖν ἔσται ὧν ἡ οὐσία ζῷον · οὐ γὰρ κατὰ συμβεβηκὸς ἐκ ζῴου ἅνθρωπος . ἔτι πολλὰ ἔσται αὐτὸ τὸ ζῷον · οὐσία τε γὰρ τὸ ἐν ἑκάστῳ ζῷον ( οὐ γὰρ κατʼ ἄλλο λέγεται · εἰ δὲ μή , ἐξ ἐκείνου ἔσται ὁ ἄνθρωπος καὶ γένος αὐτοῦ ἐκεῖνο ) , καὶ ἔτι ἰδέαι ἅπαντα ἐξ ὧν ὁ ἄνθρωπος · οὐκοῦν οὐκ ἄλλου μὲν ἰδέα ἔσται ἄλλου δʼ οὐσία ( ἀδύνατον γάρ ) · αὐτὸ ἄρα ζῷον ἓν ἕκαστον ἔσται τῶν ἐν τοῖς ζῴοις . ἔτι ἐκ τίνος τοῦτο , καὶ πῶς ἐξ αὐτοῦ ζῴου ; ἢ πῶς οἷόν τε εἶναι τὸ ζῷον , ᾧ οὐσία τοῦτο αὐτό , παρʼ αὐτὸ τὸ ζῷον ; ἔτι δʼ ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν ταῦτά τε συμβαίνει καὶ τούτων ἀτοπώτερα . εἰ δὴ ἀδύνατον οὕτως ἔχειν , δῆλον ὅτι οὐκ ἔστιν εἴδη αὐτῶν οὕτως ὥς τινές φασιν .
Lemmas: φανερός δέ ἐκ αὐτός οὗτος ὁ συμβαίνω καί ὁ ὁ ἰδέα λέγω οὐσία τε χωριστός εἰμί καί ἅμα ὁ εἶδος ἐκ ὁ γένος ποιέω καί ὁ διαφορά . εἰ γάρ εἰμί ὁ εἶδος , καί ὁ ζῷον ἐν ὁ ἄνθρωπος καί ἵππος , ἤτοι εἷς καί αὐτός ὁ ἀριθμός εἰμί ἤ ἕτερος · ὁ μέν γάρ λόγος δῆλος ὅτι εἷς · ὁ γάρ αὐτός διεξέρχομαι λόγος ὁ λέγω ἐν ἑκάτερος . εἰ οὖν εἰμί τις ἄνθρωπος αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὅδε τις καί χωρίζω , ἀνάγκη καί ἐκ ὅς , οἷος ὁ ζῷον καί ὁ δίπους , ὅδε τις σημαίνω καί εἰμί χωριστός καί οὐσία · ὥστε καί ὁ ζῷον . εἰ μέν οὖν ὁ αὐτός καί εἷς ὁ ἐν ὁ ἵππος καί ὁ ἄνθρωπος , ὥσπερ σύ σεαυτοῦ , πῶς ὁ εἷς ἐν ὁ εἰμί χωρίς εἷς εἰμί , καί διά τίς οὐ καί χωρίς ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ζῷον οὗτος ; ἔπειτα εἰ μέν μετέχω ὁ δίπους καί ὁ πολύπους , ἀδύνατος τις συμβαίνω , ἐναντίος γάρ ἅμα ὑπάρχω αὐτός εἷς καί ὅδε τις εἰμί · εἰ δέ μή , τίς ὁ τρόπος ὅταν λέγω τις ὁ ζῷον εἰμί δίπους ἤ πεζός ; ἀλλά ἴσως σύγκειμαι καί ἅπτω ἤ μείγνυμι · ἀλλά πᾶς ἄτοπος . ἀλλά ἕτερος ἐν ἕκαστος · οὐκοῦν ἄπειρος ὡς ἔπος λέγω εἰμί ὅς ὁ οὐσία ζῷον · οὐ γάρ κατά συμβαίνω ἐκ ζῷον ἄνθρωπος . ἔτι πολύς εἰμί αὐτός ὁ ζῷον · οὐσία τε γάρ ὁ ἐν ἕκαστος ζῷον ( οὐ γάρ κατά ἄλλος λέγω · εἰ δέ μή , ἐκ ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί γένος αὐτός ἐκεῖνος ) , καί ἔτι ἰδέα ἅπας ἐκ ὅς ὁ ἄνθρωπος · οὐκοῦν οὐ ἄλλος μέν ἰδέα εἰμί ἄλλος δέ οὐσία ( ἀδύνατος γάρ ) · αὐτός ἄρα ζῷον εἷς ἕκαστος εἰμί ὁ ἐν ὁ ζῷον . ἔτι ἐκ τίς οὗτος , καί πῶς ἐκ αὐτός ζῷον ; ἤ πῶς οἷος τε εἰμί ὁ ζῷον , ὅς οὐσία οὗτος αὐτός , παρά αὐτός ὁ ζῷον ; ἔτι δέ ἐπί ὁ αἰσθητός οὗτος τε συμβαίνω καί οὗτος ἄτοπος . εἰ δή ἀδύνατος οὕτως ἔχω , δῆλος ὅτι οὐ εἰμί εἶδος αὐτός οὕτως ὡς τις φημί .