aristoteles-et-corpus-aristotelicum.metaphysica 1.5
ἐν δὲ τούτοις καὶ πρὸ τούτων οἱ καλούμενοι Πυθαγόρειοι τῶν μαθημάτων ἁψάμενοι πρῶτοι ταῦτά τε προήγαγον , καὶ ἐντραφέντες ἐν αὐτοῖς τὰς τούτων ἀρχὰς τῶν ὄντων ἀρχὰς ᾠήθησαν εἶναι πάντων . ἐπεὶ δὲ τούτων οἱ ἀριθμοὶ φύσει πρῶτοι , ἐν δὲ τούτοις ἐδόκουν θεωρεῖν ὁμοιώματα πολλὰ τοῖς οὖσι καὶ γιγνομένοις , μᾶλλον ἢ ἐν πυρὶ καὶ γῇ καὶ ὕδατι , ὅτι τὸ μὲν τοιονδὶ τῶν ἀριθμῶν πάθος δικαιοσύνη τὸ δὲ τοιονδὶ ψυχή τε καὶ νοῦς ἕτερον δὲ καιρὸς καὶ τῶν ἄλλων ὡς εἰπεῖν ἕκαστον ὁμοίως , ἔτι δὲ τῶν ἁρμονιῶν ἐν ἀριθμοῖς ὁρῶντες τὰ πάθη καὶ τοὺς λόγους,—ἐπεὶ δὴ τὰ μὲν ἄλλα τοῖς ἀριθμοῖς ἐφαίνοντο τὴν φύσιν ἀφωμοιῶσθαι πᾶσαν , οἱ δʼ ἀριθμοὶ πάσης τῆς φύσεως πρῶτοι , τὰ τῶν ἀριθμῶν στοιχεῖα τῶν ὄντων στοιχεῖα πάντων ὑπέλαβον εἶναι , καὶ τὸν ὅλον οὐρανὸν ἁρμονίαν εἶναι καὶ ἀριθμόν · καὶ ὅσα εἶχον ὁμολογούμενα ἔν τε τοῖς ἀριθμοῖς καὶ ταῖς ἁρμονίαις πρὸς τὰ τοῦ οὐρανοῦ πάθη καὶ μέρη καὶ πρὸς τὴν ὅλην διακόσμησιν , ταῦτα συνάγοντες ἐφήρμοττον . κἂν εἴ τί που διέλειπε , προσεγλίχοντο τοῦ συνειρομένην πᾶσαν αὐτοῖς εἶναι τὴν πραγματείαν · λέγω δʼ οἷον , ἐπειδὴ τέλειον ἡ δεκὰς εἶναι δοκεῖ καὶ πᾶσαν περιειληφέναι τὴν τῶν ἀριθμῶν φύσιν , καὶ τὰ φερόμενα κατὰ τὸν οὐρανὸν δέκα μὲν εἶναί φασιν , ὄντων δὲ ἐννέα μόνον τῶν φανερῶν διὰ τοῦτο δεκάτην τὴν ἀντίχθονα ποιοῦσιν . διώρισται δὲ περὶ τούτων ἐν ἑτέροις ἡμῖν ἀκριβέστερον . ἀλλʼ οὗ δὴ χάριν ἐπερχόμεθα , τοῦτό ἐστιν ὅπως λάβωμεν καὶ παρὰ τούτων τίνας εἶναι τιθέασι τὰς ἀρχὰς καὶ πῶς εἰς τὰς εἰρημένας ἐμπίπτουσιν αἰτίας . φαίνονται δὴ καὶ οὗτοι τὸν ἀριθμὸν νομίζοντες ἀρχὴν εἶναι καὶ ὡς ὕλην τοῖς οὖσι καὶ ὡς πάθη τε καὶ ἕξεις , τοῦ δὲ ἀριθμοῦ στοιχεῖα τό τε ἄρτιον καὶ τὸ περιττόν , τούτων δὲ τὸ μὲν πεπερασμένον τὸ δὲ ἄπειρον , τὸ δʼ ἓν ἐξ ἀμφοτέρων εἶναι τούτων ( καὶ γὰρ ἄρτιον εἶναι καὶ περιττόν ) , τὸν δʼ ἀριθμὸν ἐκ τοῦ ἑνός , ἀριθμοὺς δέ , καθάπερ εἴρηται , τὸν ὅλον οὐρανόν.—ἕτεροι δὲ τῶν αὐτῶν τούτων τὰς ἀρχὰς δέκα λέγουσιν εἶναι τὰς κατὰ συστοιχίαν λεγομένας , πέρας ἄπειρον , περιττὸν ἄρτιον , ἓν πλῆθος , δεξιὸν ἀριστερόν , ἄρρεν θῆλυ , ἠρεμοῦν κινούμενον , εὐθὺ καμπύλον , φῶς σκότος , ἀγαθὸν κακόν , τετράγωνον ἑτερόμηκες · ὅνπερ τρόπον ἔοικε καὶ Ἀλκμαίων ὁ Κροτωνιάτης ὑπολαβεῖν , καὶ ἤτοι οὗτος παρʼ ἐκείνων ἢ ἐκεῖνοι παρὰ τούτου παρέλαβον τὸν λόγον τοῦτον · καὶ γὰρ Ἀλκμαίων ἀπεφήνατο παραπλησίως τούτοις · φησὶ γὰρ εἶναι δύο τὰ πολλὰ τῶν ἀνθρωπίνων , λέγων τὰς ἐναντιότητας οὐχ ὥσπερ οὗτοι διωρισμένας ἀλλὰ τὰς τυχούσας , οἷον λευκὸν μέλαν , γλυκὺ πικρόν , ἀγαθὸν κακόν , μέγα μικρόν . οὗτος μὲν οὖν ἀδιορίστως ἀπέρριψε περὶ τῶν λοιπῶν , οἱ δὲ Πυθαγόρειοι καὶ πόσαι καὶ τίνες αἱ ἐναντιώσεις ἀπεφήναντο . παρὰ μὲν οὖν τούτων ἀμφοῖν τοσοῦτον ἔστι λαβεῖν , ὅτι τἀναντία ἀρχαὶ τῶν ὄντων · τὸ δʼ ὅσαι παρὰ τῶν ἑτέρων , καὶ τίνες αὗταί εἰσιν . πῶς μέντοι πρὸς τὰς εἰρημένας αἰτίας ἐνδέχεται συνάγειν , σαφῶς μὲν οὐ διήρθρωται παρʼ ἐκείνων , ἐοίκασι δʼ ὡς ἐν ὕλης εἴδει τὰ στοιχεῖα τάττειν · ἐκ τούτων γὰρ ὡς ἐνυπαρχόντων συνεστάναι καὶ πεπλάσθαι φασὶ τὴν οὐσίαν.—τῶν μὲν οὖν παλαιῶν καὶ πλείω λεγόντων τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως ἐκ τούτων ἱκανόν ἐστι θεωρῆσαι τὴν διάνοιαν · εἰσὶ δέ τινες οἳ περὶ τοῦ παντὸς ὡς μιᾶς οὔσης φύσεως ἀπεφήναντο , τρόπον δὲ οὐ τὸν αὐτὸν πάντες οὔτε τοῦ καλῶς οὔτε τοῦ κατὰ τὴν φύσιν . εἰς μὲν οὖν τὴν νῦν σκέψιν τῶν αἰτίων οὐδαμῶς συναρμόττει περὶ αὐτῶν ὁ λόγος ( οὐ γὰρ ὥσπερ ἔνιοι τῶν φυσιολόγων ἓν ὑποθέμενοι τὸ ὂν ὅμως γεννῶσιν ὡς ἐξ ὕλης τοῦ ἑνός , ἀλλʼ ἕτερον τρόπον οὗτοι λέγουσιν · ἐκεῖνοι μὲν γὰρ προστιθέασι κίνησιν , γεννῶντές γε τὸ πᾶν , οὗτοι δὲ ἀκίνητον εἶναί φασιν ) · οὐ μὴν ἀλλὰ τοσοῦτόν γε οἰκεῖόν ἐστι τῇ νῦν σκέψει . Παρμενίδης μὲν γὰρ ἔοικε τοῦ κατὰ τὸν λόγον ἑνὸς ἅπτεσθαι , Μέλισσος δὲ τοῦ κατὰ τὴν ὕλην ( διὸ καὶ ὁ μὲν πεπερασμένον ὁ δʼ ἄπειρόν φησιν εἶναι αὐτό ) · Ξενοφάνης δὲ πρῶτος τούτων ἑνίσας ( ὁ γὰρ Παρμενίδης τούτου λέγεται γενέσθαι μαθητής ) οὐθὲν διεσαφήνισεν , οὐδὲ τῆς φύσεως τούτων οὐδετέρας ἔοικε θιγεῖν , ἀλλʼ εἰς τὸν ὅλον οὐρανὸν ἀποβλέψας τὸ ἓν εἶναί φησι τὸν θεόν . οὗτοι μὲν οὖν , καθάπερ εἴπομεν , ἀφετέοι πρὸς τὴν νῦν ζήτησιν , οἱ μὲν δύο καὶ πάμπαν ὡς ὄντες μικρὸν ἀγροικότεροι , Ξενοφάνης καὶ Μέλισσος · Παρμενίδης δὲ μᾶλλον βλέπων ἔοικέ που λέγειν · παρὰ γὰρ τὸ ὂν τὸ μὴ ὂν οὐθὲν ἀξιῶν εἶναι , ἐξ ἀνάγκης ἓν οἴεται εἶναι , τὸ ὄν , καὶ ἄλλο οὐθέν ( περὶ οὗ σαφέστερον ἐν τοῖς περὶ φύσεως εἰρήκαμεν ) , ἀναγκαζόμενος δʼ ἀκολουθεῖν τοῖς φαινομένοις , καὶ τὸ ἓν μὲν κατὰ τὸν λόγον πλείω δὲ κατὰ τὴν αἴσθησιν ὑπολαμβάνων εἶναι , δύο τὰς αἰτίας καὶ δύο τὰς ἀρχὰς πάλιν τίθησι , θερμὸν καὶ ψυχρόν , οἷον πῦρ καὶ γῆν λέγων · τούτων δὲ κατὰ μὲν τὸ ὂν τὸ θερμὸν τάττει θάτερον δὲ κατὰ τὸ μὴ ὄν.—ἐκ μὲν οὖν τῶν εἰρημένων καὶ παρὰ τῶν συνηδρευκότων ἤδη τῷ λόγῳ σοφῶν ταῦτα παρειλήφαμεν , παρὰ μὲν τῶν πρώτων σωματικήν τε τὴν ἀρχήν ( ὕδωρ γὰρ καὶ πῦρ καὶ τὰ τοιαῦτα σώματά ἐστιν ) , καὶ τῶν μὲν μίαν τῶν δὲ πλείους τὰς ἀρχὰς τὰς σωματικάς , ἀμφοτέρων μέντοι ταύτας ὡς ἐν ὕλης εἴδει τιθέντων , παρὰ δέ τινων ταύτην τε τὴν αἰτίαν τιθέντων καὶ πρὸς ταύτῃ τὴν ὅθεν ἡ κίνησις , καὶ ταύτην παρὰ τῶν μὲν μίαν παρὰ τῶν δὲ δύο . μέχρι μὲν οὖν τῶν Ἰταλικῶν καὶ χωρὶς ἐκείνων μορυχώτερον εἰρήκασιν οἱ ἄλλοι περὶ αὐτῶν , πλὴν ὥσπερ εἴπομεν δυοῖν τε αἰτίαιν τυγχάνουσι κεχρημένοι , καὶ τούτων τὴν ἑτέραν οἱ μὲν μίαν οἱ δὲ δύο ποιοῦσι , τὴν ὅθεν ἡ κίνησις · οἱ δὲ Πυθαγόρειοι δύο μὲν τὰς ἀρχὰς κατὰ τὸν αὐτὸν εἰρήκασι τρόπον , τοσοῦτον δὲ προσεπέθεσαν ὃ καὶ ἴδιόν ἐστιν αὐτῶν , ὅτι τὸ πεπερασμένον καὶ τὸ ἄπειρον οὐχ ἑτέρας τινὰς ᾠήθησαν εἶναι φύσεις , οἷον πῦρ ἢ γῆν ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον , ἀλλʼ αὐτὸ τὸ ἄπειρον καὶ αὐτὸ τὸ ἓν οὐσίαν εἶναι τούτων ὧν κατηγοροῦνται , διὸ καὶ ἀριθμὸν εἶναι τὴν οὐσίαν πάντων . περί τε τούτων οὖν τοῦτον ἀπεφήναντο τὸν τρόπον , καὶ περὶ τοῦ τί ἐστιν ἤρξαντο μὲν λέγειν καὶ ὁρίζεσθαι , λίαν δʼ ἁπλῶς ἐπραγματεύθησαν . ὡρίζοντό τε γὰρ ἐπιπολαίως , καὶ ᾧ πρώτῳ ὑπάρξειεν ὁ λεχθεὶς ὅρος , τοῦτʼ εἶναι τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος ἐνόμιζον , ὥσπερ εἴ τις οἴοιτο ταὐτὸν εἶναι διπλάσιον καὶ τὴν δυάδα διότι πρῶτον ὑπάρχει τοῖς δυσὶ τὸ διπλάσιον . ἀλλʼ οὐ ταὐτὸν ἴσως ἐστὶ τὸ εἶναι διπλασίῳ καὶ δυάδι · εἰ δὲ μή , πολλὰ τὸ ἓν ἔσται , ὃ κἀκείνοις συνέβαινεν . παρὰ μὲν οὖν τῶν πρότερον καὶ τῶν ἄλλων τοσαῦτα ἔστι λαβεῖν .
Lemmas: ἐν δέ οὗτος καί πρό οὗτος ὁ καλέω Πυθαγόρειος ὁ μάθημα ἅπτω πρῶτος οὗτος τε προάγω , καί ἐντρέφω ἐν αὐτός ὁ οὗτος ἀρχή ὁ εἰμί ἀρχή οἴομαι εἰμί πᾶς . ἐπεί δέ οὗτος ὁ ἀριθμός φύσις πρῶτος , ἐν δέ οὗτος δοκέω θεωρέω ὁμοίωμα πολύς ὁ εἰμί καί γίγνομαι , μάλα ἤ ἐν πῦρ καί γῆ καί ὕδωρ , ὅτι ὁ μέν τοονδ́ς ὁ ἀριθμός πάθος δικαιοσύνη ὁ δέ τοονδ́ς ψυχή τε καί νόος ἕτερος δέ καιρός καί ὁ ἄλλος ὡς λέγω ἕκαστος ὅμοιος , ἔτι δέ ὁ ἁρμονία ἐν ἀριθμός ὁράω ὁ πάθος καί ὁ λόγους,—ἐπεὶ δή ὁ μέν ἄλλος ὁ ἀριθμός φαίνω ὁ φύσις ἀφομοιόω πᾶς , ὁ δέ ἀριθμός πᾶς ὁ φύσις πρῶτος , ὁ ὁ ἀριθμός στοιχεῖον ὁ εἰμί στοιχεῖον πᾶς ὑπολαμβάνω εἰμί , καί ὁ ὅλος οὐρανός ἁρμονία εἰμί καί ἀριθμός · καί ὅσος ἔχω ὁμολογέω ἐν τε ὁ ἀριθμός καί ὁ ἁρμονία πρός ὁ ὁ οὐρανός πάθος καί μέρος καί πρός ὁ ὅλος διακόσμησις , οὗτος συνάγω ἐφαρμόζω . ἄν εἰ τις που διαλείπω , προσγλίχομαι ὁ συλλέγω πᾶς αὐτός εἰμί ὁ πραγματεία · λέγω δέ οἷος , ἐπειδή τέλειος ὁ δεκάς εἰμί δοκέω καί πᾶς περιλαμβάνω ὁ ὁ ἀριθμός φύσις , καί ὁ φέρω κατά ὁ οὐρανός δέκα μέν εἰμί φημί , εἰμί δέ ἐννέα μόνος ὁ φανερός διά οὗτος δέκατος ὁ ἀντίχθων ποιέω . διορίζω δέ περί οὗτος ἐν ἕτερος ἐγώ ἀκριβής . ἀλλά ὅς δή χάριν ἐπέρχομαι , οὗτος εἰμί ὅπως λαμβάνω καί παρά οὗτος τίς εἰμί τίθημι ὁ ἀρχή καί πῶς εἰς ὁ λέγω ἐμπίπτω αἰτία . φαίνω δή καί οὗτος ὁ ἀριθμός νομίζω ἀρχή εἰμί καί ὡς ὕλη ὁ εἰμί καί ὡς πάθος τε καί ἕξις , ὁ δέ ἀριθμός στοιχεῖον ὁ τε ἄρτιος καί ὁ περισσός , οὗτος δέ ὁ μέν περαίνω ὁ δέ ἄπειρος , ὁ δέ εἷς ἐκ ἀμφότερος εἰμί οὗτος ( καί γάρ ἄρτιος εἰμί καί περισσός ) , ὁ δέ ἀριθμός ἐκ ὁ εἷς , ἀριθμός δέ , καθά λέγω , ὁ ὅλος οὐρανός δέ ὁ αὐτός οὗτος ὁ ἀρχή δέκα λέγω εἰμί ὁ κατά συστοιχία λέγω , πέρας ἄπειρος , περισσός ἄρτιος , εἷς πλῆθος , δεξιός ἀριστερός , ἄρσην θῆλυς , ἠρεμέω κινέω , εὐθύς καμπύλος , φάος σκότος , ἀγαθός κακός , τετράγωνος ἑτερομήκης · ὅς τρόπος ἔοικα καί Ἀλκμαίων ὁ Κροτωνιάτης ὑπολαμβάνω , καί ἤτοι οὗτος παρά ἐκεῖνος ἤ ἐκεῖνος παρά οὗτος παραλαμβάνω ὁ λόγος οὗτος · καί γάρ Ἀλκμαίων ἀποφαίνω παραπλήσιος οὗτος · φημί γάρ εἰμί δύο ὁ πολύς ὁ ἀνθρώπινος , λέγω ὁ ἐναντιότης οὐ ὥσπερ οὗτος διορίζω ἀλλά ὁ τυγχάνω , οἷος λευκός μέλας , γλυκύς πικρός , ἀγαθός κακός , μέγας μικρός . οὗτος μέν οὖν ἀδιόριστος ἀπορρίπτω περί ὁ λοιπός , ὁ δέ Πυθαγόρειος καί πόσος καί τίς ὁ ἐναντίωσις ἀποφαίνω . παρά μέν οὖν οὗτος ἄμφω τοσοῦτος εἰμί λαμβάνω , ὅτι ἐναντίος ἀρχή ὁ εἰμί · ὁ δέ ὅσος παρά ὁ ἕτερος , καί τίς οὗτος εἰμί . πῶς μέντοι πρός ὁ λέγω αἰτία ἐνδέχομαι συνάγω , σαφής μέν οὐ διαρθρόω παρά ἐκεῖνος , ἔοικα δέ ὡς ἐν ὕλη εἶδος ὁ στοιχεῖον τάσσω · ἐκ οὗτος γάρ ὡς ἐνυπάρχω συνίστημι καί πλάσσω φημί ὁ οὐσία μέν οὖν παλαιός καί πολύς λέγω ὁ στοιχεῖον ὁ φύσις ἐκ οὗτος ἱκανός εἰμί θεωρέω ὁ διάνοια · εἰμί δέ τις ὅς περί ὁ πᾶς ὡς εἷς εἰμί φύσις ἀποφαίνω , τρόπος δέ οὐ ὁ αὐτός πᾶς οὔτε ὁ καλός οὔτε ὁ κατά ὁ φύσις . εἰς μέν οὖν ὁ νῦν σκέψις ὁ αἴτιος οὐδαμῶς συναρμόζω περί αὐτός ὁ λόγος ( οὐ γάρ ὥσπερ ἔνιοι ὁ φυσιόλογος εἷς ὑποτίθημι ὁ εἰμί ὅμως γεννάω ὡς ἐκ ὕλη ὁ εἷς , ἀλλά ἕτερος τρόπος οὗτος λέγω · ἐκεῖνος μέν γάρ προστίθημι κίνησις , γεννάω γε ὁ πᾶς , οὗτος δέ ἀκίνητος εἰμί φημί ) · οὐ μήν ἀλλά τοσοῦτος γε οἰκεῖος εἰμί ὁ νῦν σκέψις . Παρμενίδης μέν γάρ ἔοικα ὁ κατά ὁ λόγος εἷς ἅπτω , Μέλισσος δέ ὁ κατά ὁ ὕλη ( διό καί ὁ μέν περαίνω ὁ δέ ἄπειρος φημί εἰμί αὐτός ) · Ξενοφάνης δέ πρῶτος οὗτος ἑνίζω ( ὁ γάρ Παρμενίδης οὗτος λέγω γίγνομαι μαθητής ) οὐδείς διασαφηνίζω , οὐδέ ὁ φύσις οὗτος οὐδέτερος ἔοικα θιγγάνω , ἀλλά εἰς ὁ ὅλος οὐρανός ἀποβλέπω ὁ εἷς εἰμί φημί ὁ θεός . οὗτος μέν οὖν , καθά λέγω , ἀφετέος πρός ὁ νῦν ζήτησις , ὁ μέν δύο καί πάμπαν ὡς εἰμί μικρός ἄγροικος , Ξενοφάνης καί Μέλισσος · Παρμενίδης δέ μάλα βλέπω ἔοικα που λέγω · παρά γάρ ὁ εἰμί ὁ μή εἰμί οὐδείς ἀξιόω εἰμί , ἐκ ἀνάγκη εἷς οἴομαι εἰμί , ὁ εἰμί , καί ἄλλος οὐδείς ( περί ὅς σαφής ἐν ὁ περί φύσις λέγω ) , ἀναγκάζω δέ ἀκολουθέω ὁ φαίνω , καί ὁ εἷς μέν κατά ὁ λόγος πολύς δέ κατά ὁ αἴσθησις ὑπολαμβάνω εἰμί , δύο ὁ αἰτία καί δύο ὁ ἀρχή πάλιν τίθημι , θερμός καί ψυχρός , οἷος πῦρ καί γῆ λέγω · οὗτος δέ κατά μέν ὁ εἰμί ὁ θερμός τάσσω ἕτερος δέ κατά ὁ μή ἔνειμι μέν οὖν ὁ λέγω καί παρά ὁ συνεδρεύω ἤδη ὁ λόγος σοφός οὗτος παραλαμβάνω , παρά μέν ὁ πρῶτος σωματικός τε ὁ ἀρχή ( ὕδωρ γάρ καί πῦρ καί ὁ τοιοῦτος σῶμα εἰμί ) , καί ὁ μέν εἷς ὁ δέ πολύς ὁ ἀρχή ὁ σωματικός , ἀμφότερος μέντοι οὗτος ὡς ἐν ὕλη εἶδος τίθημι , παρά δέ τις οὗτος τε ὁ αἰτία τίθημι καί πρός οὗτος ὁ ὅθεν ὁ κίνησις , καί οὗτος παρά ὁ μέν εἷς παρά ὁ δέ δύο . μέχρι μέν οὖν ὁ Ἰταλικός καί χωρίς ἐκεῖνος μόρυχος λέγω ὁ ἄλλος περί αὐτός , πλήν ὥσπερ λέγω δύο τε αἰτία τυγχάνω χράω , καί οὗτος ὁ ἕτερος ὁ μέν εἷς ὁ δέ δύο ποιέω , ὁ ὅθεν ὁ κίνησις · ὁ δέ Πυθαγόρειος δύο μέν ὁ ἀρχή κατά ὁ αὐτός λέγω τρόπος , τοσοῦτος δέ προσεπιτίθημι ὅς καί ἴδιος εἰμί αὐτός , ὅτι ὁ περαίνω καί ὁ ἄπειρος οὐ ἕτερος τις οἴομαι εἰμί φύσις , οἷος πῦρ ἤ γῆ ἤ τις τοιοῦτος ἕτερος , ἀλλά αὐτός ὁ ἄπειρος καί αὐτός ὁ εἷς οὐσία εἰμί οὗτος ὅς κατηγορέω , διό καί ἀριθμός εἰμί ὁ οὐσία πᾶς . περί τε οὗτος οὖν οὗτος ἀποφαίνω ὁ τρόπος , καί περί ὁ τίς εἰμί ἄρχω μέν λέγω καί ὁρίζω , λίαν δέ ἁπλῶς πραγματεύομαι . ὁρίζω τε γάρ ἐπιπόλαιος , καί ὅς πρῶτος ὑπάρχω ὁ λέγω ὅρος , οὗτος εἰμί ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα νομίζω , ὥσπερ εἰ τις οἴομαι αὐτός εἰμί διπλάσιος καί ὁ δυάς διότι πρῶτος ὑπάρχω ὁ δύο ὁ διπλάσιος . ἀλλά οὐ αὐτός ἴσως εἰμί ὁ εἰμί διπλάσιος καί δυάς · εἰ δέ μή , πολύς ὁ εἷς εἰμί , ὅς ἐκεῖνος συμβαίνω . παρά μέν οὖν ὁ πρότερος καί ὁ ἄλλος τοσοῦτος εἰμί λαμβάνω .