aristoteles-et-corpus-aristotelicum.metaphysica 3.4
ἔστι δʼ ἐχομένη τε τούτων ἀπορία καὶ πασῶν χαλεπωτάτη καὶ ἀναγκαιοτάτη θεωρῆσαι , περὶ ἧς ὁ λόγος ἐφέστηκε νῦν . εἴτε γὰρ μὴ ἔστι τι παρὰ τὰ καθʼ ἕκαστα , τὰ δὲ καθʼ ἕκαστα ἄπειρα , τῶν δʼ ἀπείρων πῶς ἐνδέχεται λαβεῖν ἐπιστήμην ; ᾗ γὰρ ἕν τι καὶ ταὐτόν , καὶ ᾗ καθόλου τι ὑπάρχει , ταύτῃ πάντα γνωρίζομεν.—ἀλλὰ μὴν εἰ τοῦτο ἀναγκαῖόν ἐστι καὶ δεῖ τι εἶναι παρὰ τὰ καθʼ ἕκαστα , ἀναγκαῖον ἂν εἴη τὰ γένη εἶναι παρὰ τὰ καθʼ ἕκαστα , ἤτοι τὰ ἔσχατα ἢ τὰ πρῶτα · τοῦτο δʼ ὅτι ἀδύνατον ἄρτι διηπορήσαμεν.—ἔτι εἰ ὅτι μάλιστα ἔστι τι παρὰ τὸ σύνολον ὅταν κατηγορηθῇ τι τῆς ὕλης , πότερον , εἰ ἔστι , παρὰ πάντα δεῖ εἶναί τι , ἢ παρὰ μὲν ἔνια εἶναι παρὰ δʼ ἔνια μὴ εἶναι , ἢ παρʼ οὐδέν ; εἰ μὲν οὖν μηδέν ἐστι παρὰ τὰ καθʼ ἕκαστα , οὐθὲν ἂν εἴη νοητὸν ἀλλὰ πάντα αἰσθητὰ καὶ ἐπιστήμη οὐδενός , εἰ μή τις εἶναι λέγει τὴν αἴσθησιν ἐπιστήμην . ἔτι δʼ οὐδʼ ἀΐδιον οὐθὲν οὐδʼ ἀκίνητον ( τὰ γὰρ αἰσθητὰ πάντα φθείρεται καὶ ἐν κινήσει ἐστίν ) · ἀλλὰ μὴν εἴ γε ἀΐδιον μηθέν ἐστιν , οὐδὲ γένεσιν εἶναι δυνατόν . ἀνάγκη γὰρ εἶναί τι τὸ γιγνόμενον καὶ ἐξ οὗ γίγνεται καὶ τούτων τὸ ἔσχατον ἀγένητον , εἴπερ ἵσταταί τε καὶ ἐκ μὴ ὄντος γενέσθαι ἀδύνατον · ἔτι δὲ γενέσεως οὔσης καὶ κινήσεως ἀνάγκη καὶ πέρας εἶναι ( οὔτε γὰρ ἄπειρός ἐστιν οὐδεμία κίνησις ἀλλὰ πάσης ἔστι τέλος , γίγνεσθαί τε οὐχ οἷόν τε τὸ ἀδύνατον γενέσθαι · τὸ δὲ γεγονὸς ἀνάγκη εἶναι ὅτε πρῶτον γέγονεν ) · ἔτι δʼ εἴπερ ἡ ὕλη ἔστι διὰ τὸ ἀγένητος εἶναι , πολὺ ἔτι μᾶλλον εὔλογον εἶναι τὴν οὐσίαν , ὅ ποτε ἐκείνη γίγνεται · εἰ γὰρ μήτε τοῦτο ἔσται μήτε ἐκείνη , οὐθὲν ἔσται τὸ παράπαν , εἰ δὲ τοῦτο ἀδύνατον , ἀνάγκη τι εἶναι παρὰ τὸ σύνολον , τὴν μορφὴν καὶ τὸ εἶδος.—εἰ δʼ αὖ τις τοῦτο θήσει , ἀπορία ἐπὶ τίνων τε θήσει τοῦτο καὶ ἐπὶ τίνων οὔ . ὅτι μὲν γὰρ ἐπὶ πάντων οὐχ οἷόν τε , φανερόν · οὐ γὰρ ἂν θείημεν εἶναί τινα οἰκίαν παρὰ τὰς τινὰς οἰκίας . πρὸς δὲ τούτοις πότερον ἡ οὐσία μία πάντων ἔσται , οἷον τῶν ἀνθρώπων ; ἀλλʼ ἄτοπον · ἓν γὰρ πάντα ὧν ἡ οὐσία μία . ἀλλὰ πολλὰ καὶ διάφορα ; ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἄλογον . ἅμα δὲ καὶ πῶς γίγνεται ἡ ὕλη τούτων ἕκαστον καὶ ἔστι τὸ σύνολον ἄμφω ταῦτα;—ἔτι δὲ περὶ τῶν ἀρχῶν καὶ τόδε ἀπορήσειεν ἄν τις . εἰ μὲν γὰρ εἴδει εἰσὶν ἕν , οὐθὲν ἔσται ἀριθμῷ ἕν , οὐδʼ αὐτὸ τὸ ἓν καὶ τὸ ὄν · καὶ τὸ ἐπίστασθαι πῶς ἔσται , εἰ μή τι ἔσται ἓν ἐπὶ πάντων;—ἀλλὰ μὴν εἰ ἀριθμῷ ἓν καὶ μία ἑκάστη τῶν ἀρχῶν , καὶ μὴ ὥσπερ ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν ἄλλαι ἄλλων ( οἷον τῆσδε τῆς συλλαβῆς τῷ εἴδει τῆς αὐτῆς οὔσης καὶ αἱ ἀρχαὶ εἴδει αἱ αὐταί · καὶ γὰρ αὗται ὑπάρχουσιν ἀριθμῷ ἕτεραι),—εἰ δὲ μὴ οὕτως ἀλλʼ αἱ τῶν ὄντων ἀρχαὶ ἀριθμῷ ἕν εἰσιν , οὐκ ἔσται παρὰ τὰ στοιχεῖα οὐθὲν ἕτερον · τὸ γὰρ ἀριθμῷ ἓν ἢ τὸ καθʼ ἕκαστον λέγειν διαφέρει οὐθέν · οὕτω γὰρ λέγομεν τὸ καθʼ ἕκαστον , τὸ ἀριθμῷ ἕν , καθόλου δὲ τὸ ἐπὶ τούτων . ὥσπερ οὖν εἰ τὰ τῆς φωνῆς ἀριθμῷ ἦν στοιχεῖα ὡρισμένα , ἀναγκαῖον ἦν ἂν τοσαῦτα εἶναι τὰ πάντα γράμματα ὅσαπερ τὰ στοιχεῖα , μὴ ὄντων γε δύο τῶν αὐτῶν μηδὲ πλειόνων . οὐθενὸς δʼ ἐλάττων ἀπορία παραλέλειπται καὶ τοῖς νῦν καὶ τοῖς πρότερον , πότερον αἱ αὐταὶ τῶν φθαρτῶν καὶ τῶν ἀφθάρτων ἀρχαί εἰσιν ἢ ἕτεραι . εἰ μὲν γὰρ αἱ αὐταί , πῶς τὰ μὲν φθαρτὰ τὰ δὲ ἄφθαρτα , καὶ διὰ τίνʼ αἰτίαν ; οἱ μὲν οὖν περὶ Ἡσίοδον καὶ πάντες ὅσοι θεολόγοι μόνον ἐφρόντισαν τοῦ πιθανοῦ τοῦ πρὸς αὑτούς , ἡμῶν δʼ ὠλιγώρησαν ( θεοὺς γὰρ ποιοῦντες τὰς ἀρχὰς καὶ ἐκ θεῶν γεγονέναι , τὰ μὴ γευσάμενα τοῦ νέκταρος καὶ τῆς ἀμβροσίας θνητὰ γενέσθαι φασίν , δῆλον ὡς ταῦτα τὰ ὀνόματα γνώριμα λέγοντες αὑτοῖς · καίτοι περὶ αὐτῆς τῆς προσφορᾶς τῶν αἰτίων τούτων ὑπὲρ ἡμᾶς εἰρήκασιν · εἰ μὲν γὰρ χάριν ἡδονῆς αὐτῶν θιγγάνουσιν , οὐθὲν αἴτια τοῦ εἶναι τὸ νέκταρ καὶ ἡ ἀμβροσία , εἰ δὲ τοῦ εἶναι , πῶς ἂν εἶεν ἀΐδιοι δεόμενοι τροφῆς)·—ἀλλὰ περὶ μὲν τῶν μυθικῶς σοφιζομένων οὐκ ἄξιον μετὰ σπουδῆς σκοπεῖν · παρὰ δὲ τῶν διʼ ἀποδείξεως λεγόντων δεῖ πυνθάνεσθαι διερωτῶντας τί δή ποτʼ ἐκ τῶν αὐτῶν ὄντα τὰ μὲν ἀΐδια τὴν φύσιν ἐστὶ τὰ δὲ φθείρεται τῶν ὄντων . ἐπεὶ δὲ οὔτε αἰτίαν λέγουσιν οὔτε εὔλογον οὕτως ἔχειν , δῆλον ὡς οὐχ αἱ αὐταὶ ἀρχαὶ οὐδὲ αἰτίαι αὐτῶν ἂν εἶεν . καὶ γὰρ ὅνπερ οἰηθείη λέγειν ἄν τις μάλιστα ὁμολογουμένως αὑτῷ , Ἐμπεδοκλῆς , καὶ οὗτος ταὐτὸν πέπονθεν · τίθησι μὲν γὰρ ἀρχήν τινα αἰτίαν τῆς φθορᾶς τὸ νεῖκος , δόξειε δʼ ἂν οὐθὲν ἧττον καὶ τοῦτο γεννᾶν ἔξω τοῦ ἑνός · ἅπαντα γὰρ ἐκ τούτου τἆλλά ἐστι πλὴν ὁ θεός . λέγει γοῦν ἐξ ὧν πάνθʼ ὅσα τʼ ἦν ὅσα τʼ ἔσθʼ ὅσα τʼ ἔσται ὀπίσσω , δένδρεά τʼ ἐβλάστησε καὶ ἀνέρες ἠδὲ γυναῖκες , θῆρές τʼ οἰωνοί τε καὶ ὑδατοθρέμμονες ἰχθῦς , καί τε θεοὶ δολιχαίωνες . καὶ χωρὶς δὲ τούτων δῆλον · εἰ γὰρ μὴ ἦν ἐν τοῖς πράγμασιν , ἓν ἂν ἦν ἅπαντα , ὡς φησίν · ὅταν γὰρ συνέλθῃ , τότε δʼ ἔσχατον ἵστατο νεῖκος . διὸ καὶ συμβαίνει αὐτῷ τὸν εὐδαιμονέστατον θεὸν ἧττον φρόνιμον εἶναι τῶν ἄλλων · οὐ γὰρ γνωρίζει ἅπαντα · τὸ γὰρ νεῖκος οὐκ ἔχει , ἡ δὲ γνῶσις τοῦ ὁμοίου τῷ ὁμοίῳ . γαίῃ μὲν γάρ , ( φησί , ) γαῖαν ὀπώπαμεν , ὕδατι δʼ ὕδωρ , αἰθέρι δʼ αἰθέρα δῖον , ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀΐδηλον , στοργὴν δὲ στοργῇ , νεῖκος δέ τε νείκεϊ λυγρῷ . ἀλλʼ ὅθεν δὴ ὁ λόγος , τοῦτό γε φανερόν , ὅτι συμβαίνει αὐτῷ τὸ νεῖκος μηθὲν μᾶλλον φθορᾶς ἢ τοῦ εἶναι αἴτιον · ὁμοίως δʼ οὐδʼ ἡ φιλότης τοῦ εἶναι , συνάγουσα γὰρ εἰς τὸ ἓν φθείρει τὰ ἄλλα . καὶ ἅμα δὲ αὐτῆς τῆς μεταβολῆς αἴτιον οὐθὲν λέγει ἀλλʼ ἢ ὅτι οὕτως πέφυκεν · ἀλλʼ ὅτε δὴ μέγα νεῖκος ἐνὶ μελέεσσιν ἐθρέφθη , εἰς τιμάς τʼ ἀνόρουσε τελειομένοιο χρόνοιο ὅς σφιν ἀμοιβαῖος πλατέος παρʼ ἐλήλαται ὅρκου · ὡς ἀναγκαῖον μὲν ὂν μεταβάλλειν · αἰτίαν δὲ τῆς ἀνάγκης οὐδεμίαν δηλοῖ . ἀλλʼ ὅμως τοσοῦτόν γε μόνος λέγει ὁμολογουμένως · οὐ γὰρ τὰ μὲν φθαρτὰ τὰ δὲ ἄφθαρτα ποιεῖ τῶν ὄντων ἀλλὰ πάντα φθαρτὰ πλὴν τῶν στοιχείων . ἡ δὲ νῦν λεγομένη ἀπορία ἐστὶ διὰ τί τὰ μὲν τὰ δʼ οὔ , εἴπερ ἐκ τῶν αὐτῶν ἐστίν.—ὅτι μὲν οὖν οὐκ ἂν εἴησαν αἱ αὐταὶ ἀρχαί , τοσαῦτα εἰρήσθω · εἰ δὲ ἕτεραι ἀρχαί , μία μὲν ἀπορία πότερον ἄφθαρτοι καὶ αὗται ἔσονται ἢ φθαρταί · εἰ μὲν γὰρ φθαρταί , δῆλον ὡς ἀναγκαῖον καὶ ταύτας ἔκ τινων εἶναι ( πάντα γὰρ φθείρεται εἰς ταῦτʼ ἐξ ὧν ἔστιν ) , ὥστε συμβαίνει τῶν ἀρχῶν ἑτέρας ἀρχὰς εἶναι προτέρας , τοῦτο δʼ ἀδύνατον , καὶ εἰ ἵσταται καὶ εἰ βαδίζει εἰς ἄπειρον · ἔτι δὲ πῶς ἔσται τὰ φθαρτά , εἰ αἱ ἀρχαὶ ἀναιρεθήσονται ; εἰ δὲ ἄφθαρτοι , διὰ τί ἐκ μὲν τούτων ἀφθάρτων οὐσῶν φθαρτὰ ἔσται , ἐκ δὲ τῶν ἑτέρων ἄφθαρτα ; τοῦτο γὰρ οὐκ εὔλογον , ἀλλʼ ἢ ἀδύνατον ἢ πολλοῦ λόγου δεῖται . ἔτι δὲ οὐδʼ ἐγκεχείρηκεν οὐδεὶς ἑτέρας , ἀλλὰ τὰς αὐτὰς ἁπάντων λέγουσιν ἀρχάς . ἀλλὰ τὸ πρῶτον ἀπορηθὲν ἀποτρώγουσιν ὥσπερ τοῦτο μικρόν τι λαμβάνοντες . πάντων δὲ καὶ θεωρῆσαι χαλεπώτατον καὶ πρὸς τὸ γνῶναι τἀληθὲς ἀναγκαιότατον πότερόν ποτε τὸ ὂν καὶ τὸ ἓν οὐσίαι τῶν ὄντων εἰσί , καὶ ἑκάτερον αὐτῶν οὐχ ἕτερόν τι ὂν τὸ μὲν ἓν τὸ δὲ ὄν ἐστιν , ἢ δεῖ ζητεῖν τί ποτʼ ἐστὶ τὸ ὂν καὶ τὸ ἓν ὡς ὑποκειμένης ἄλλης φύσεως . οἱ μὲν γὰρ ἐκείνως οἱ δʼ οὕτως οἴονται τὴν φύσιν ἔχειν . Πλάτων μὲν γὰρ καὶ οἱ Πυθαγόρειοι οὐχ ἕτερόν τι τὸ ὂν οὐδὲ τὸ ἓν ἀλλὰ τοῦτο αὐτῶν τὴν φύσιν εἶναι , ὡς οὔσης τῆς οὐσίας αὐτοῦ τοῦ ἑνὶ εἶναι καὶ ὄντι · οἱ δὲ περὶ φύσεως , οἷον Ἐμπεδοκλῆς ὡς εἰς γνωριμώτερον ἀνάγων λέγει ὅ τι τὸ ἕν ἐστιν · δόξειε γὰρ ἂν λέγειν τοῦτο τὴν φιλίαν εἶναι ( αἰτία γοῦν ἐστὶν αὕτη τοῦ ἓν εἶναι πᾶσιν ) , ἕτεροι δὲ πῦρ , οἱ δʼ ἀέρα φασὶν εἶναι τὸ ἓν τοῦτο καὶ τὸ ὄν , ἐξ οὗ τὰ ὄντα εἶναί τε καὶ γεγονέναι . ὣς δʼ αὔτως καὶ οἱ πλείω τὰ στοιχεῖα τιθέμενοι · ἀνάγκη γὰρ καὶ τούτοις τοσαῦτα λέγειν τὸ ἓν καὶ τὸ ὂν ὅσας περ ἀρχὰς εἶναί φασιν . συμβαίνει δέ , εἰ μέν τις μὴ θήσεται εἶναί τινα οὐσίαν τὸ ἓν καὶ τὸ ὄν , μηδὲ τῶν ἄλλων εἶναι τῶν καθόλου μηθέν ( ταῦτα γάρ ἐστι καθόλου μάλιστα πάντων , εἰ δὲ μὴ ἔστι τι ἓν αὐτὸ μηδʼ αὐτὸ ὄν , σχολῇ τῶν γε ἄλλων τι ἂν εἴη παρὰ τὰ λεγόμενα καθʼ ἕκαστα ) , ἔτι δὲ μὴ ὄντος τοῦ ἑνὸς οὐσίας , δῆλον ὅτι οὐδʼ ἂν ἀριθμὸς εἴη ὡς κεχωρισμένη τις φύσις τῶν ὄντων ( ὁ μὲν γὰρ ἀριθμὸς μονάδες , ἡ δὲ μονὰς ὅπερ ἕν τί ἐστιν ) · εἰ δʼ ἔστι τι αὐτὸ ἓν καὶ ὄν , ἀναγκαῖον οὐσίαν αὐτῶν εἶναι τὸ ἓν καὶ τὸ ὄν · οὐ γὰρ ἕτερόν τι καθόλου κατηγορεῖται ἀλλὰ ταῦτα αὐτά.—ἀλλὰ μὴν εἴ γʼ ἔσται τι αὐτὸ ὂν καὶ αὐτὸ ἕν , πολλὴ ἀπορία πῶς ἔσται τι παρὰ ταῦτα ἕτερον , λέγω δὲ πῶς ἔσται πλείω ἑνὸς τὰ ὄντα . τὸ γὰρ ἕτερον τοῦ ὄντος οὐκ ἔστιν , ὥστε κατὰ τὸν Παρμενίδου συμβαίνειν ἀνάγκη λόγον ἓν ἅπαντα εἶναι τὰ ὄντα καὶ τοῦτο εἶναι τὸ ὄν . ἀμφοτέρως δὲ δύσκολον · ἄν τε γὰρ μὴ ᾖ τὸ ἓν οὐσία ἄν τε ᾖ τὸ αὐτὸ ἕν , ἀδύνατον τὸν ἀριθμὸν οὐσίαν εἶναι . ἐὰν μὲν οὖν μὴ ᾖ , εἴρηται πρότερον διʼ ὅ · ἐὰν δὲ ᾖ , ἡ αὐτὴ ἀπορία καὶ περὶ τοῦ ὄντος . ἐκ τίνος γὰρ παρὰ τὸ ἓν ἔσται αὐτὸ ἄλλο ἕν ; ἀνάγκη γὰρ μὴ ἓν εἶναι · ἅπαντα δὲ τὰ ὄντα ἢ ἓν ἢ πολλὰ ὧν ἓν ἕκαστον . ἔτι εἰ ἀδιαίρετον αὐτὸ τὸ ἕν , κατὰ μὲν τὸ Ζήνωνος ἀξίωμα οὐθὲν ἂν εἴη ( ὃ γὰρ μήτε προστιθέμενον μήτε ἀφαιρούμενον ποιεῖ μεῖζον μηδὲ ἔλαττον , οὔ φησιν εἶναι τοῦτο τῶν ὄντων , ὡς δηλονότι ὄντος μεγέθους τοῦ ὄντος · καὶ εἰ μέγεθος , σωματικόν · τοῦτο γὰρ πάντῃ ὄν · τὰ δὲ ἄλλα πὼς μὲν προστιθέμενα ποιήσει μεῖζον , πὼς δʼ οὐθέν , οἷον ἐπίπεδον καὶ γραμμή , στιγμὴ δὲ καὶ μονὰς οὐδαμῶς ) · ἀλλʼ ἐπειδὴ οὗτος θεωρεῖ φορτικῶς , καὶ ἐνδέχεται εἶναι ἀδιαίρετόν τι ὥστε καὶ πρὸς ἐκεῖνόν τινʼ ἀπολογίαν ἔχειν ( μεῖζον μὲν γὰρ οὐ ποιήσει πλεῖον δὲ προστιθέμενον τὸ τοιοῦτον)·—ἀλλὰ πῶς δὴ ἐξ ἑνὸς τοιούτου ἢ πλειόνων τοιούτων ἔσται μέγεθος ; ὅμοιον γὰρ καὶ τὴν γραμμὴν ἐκ στιγμῶν εἶναι φάσκειν . ἀλλὰ μὴν καὶ εἴ τις οὕτως ὑπολαμβάνει ὥστε γενέσθαι , καθάπερ λέγουσί τινες , ἐκ τοῦ ἑνὸς αὐτοῦ καὶ ἄλλου μὴ ἑνός τινος τὸν ἀριθμόν , οὐθὲν ἧττον ζητητέον διὰ τί καὶ πῶς ὁτὲ μὲν ἀριθμὸς ὁτὲ δὲ μέγεθος ἔσται τὸ γενόμενον , εἴπερ τὸ μὴ ἓν ἡ ἀνισότης καὶ ἡ αὐτὴ φύσις ἦν . οὔτε γὰρ ὅπως ἐξ ἑνὸς καὶ ταύτης οὔτε ὅπως ἐξ ἀριθμοῦ τινὸς καὶ ταύτης γένοιτʼ ἂν τὰ μεγέθη , δῆλον .
Lemmas: εἰμί δέ ἔχω τε οὗτος ἀπορία καί πᾶς χαλεπός καί ἀναγκαῖος θεωρέω , περί ὅς ὁ λόγος ἐφίστημι νῦν . εἴτε γάρ μή εἰμί τις παρά ὁ κατά ἕκαστος , ὁ δέ κατά ἕκαστος ἄπειρος , ὁ δέ ἄπειρος πῶς ἐνδέχομαι λαμβάνω ἐπιστήμη ; ᾗ γάρ εἷς τις καί αὐτός , καί ᾗ καθόλου τις ὑπάρχω , ταύτῃ πᾶς γνωρίζομεν.—ἀλλὰ μήν εἰ οὗτος ἀναγκαῖος εἰμί καί δέω τις εἰμί παρά ὁ κατά ἕκαστος , ἀναγκαῖος ἄν εἰμί ὁ γένος εἰμί παρά ὁ κατά ἕκαστος , ἤτοι ὁ ἔσχατος ἤ ὁ πρῶτος · οὗτος δέ ὅτι ἀδύνατος ἄρτι διαπορέω εἰ ὅτι μάλα εἰμί τις παρά ὁ σύνολος ὅταν κατηγορέω τις ὁ ὕλη , πότερος , εἰ εἰμί , παρά πᾶς δέω εἰμί τις , ἤ παρά μέν ἔνιοι εἰμί παρά δέ ἔνιοι μή εἰμί , ἤ παρά οὐδείς ; εἰ μέν οὖν μηδείς εἰμί παρά ὁ κατά ἕκαστος , οὐδείς ἄν εἰμί νοητός ἀλλά πᾶς αἰσθητός καί ἐπιστήμη οὐδείς , εἰ μή τις εἰμί λέγω ὁ αἴσθησις ἐπιστήμη . ἔτι δέ οὐδέ ἀίδιος οὐδείς οὐδέ ἀκίνητος ( ὁ γάρ αἰσθητός πᾶς φθείρω καί ἐν κίνησις εἰμί ) · ἀλλά μήν εἰ γε ἀίδιος μηδείς εἰμί , οὐδέ γένεσις εἰμί δυνατός . ἀνάγκη γάρ εἰμί τις ὁ γίγνομαι καί ἐκ ὅς γίγνομαι καί οὗτος ὁ ἔσχατος ἀγένητος , εἴπερ ἵστημι τε καί ἐκ μή εἰμί γίγνομαι ἀδύνατος · ἔτι δέ γένεσις εἰμί καί κίνησις ἀνάγκη καί πέρας εἰμί ( οὔτε γάρ ἄπειρος εἰμί οὐδείς κίνησις ἀλλά πᾶς εἰμί τέλος , γίγνομαι τε οὐ οἷος τε ὁ ἀδύνατος γίγνομαι · ὁ δέ γίγνομαι ἀνάγκη εἰμί ὅτε πρῶτος γίγνομαι ) · ἔτι δέ εἴπερ ὁ ὕλη εἰμί διά ὁ ἀγένητος εἰμί , πολύς ἔτι μάλα εὔλογος εἰμί ὁ οὐσία , ὅς ποτέ ἐκεῖνος γίγνομαι · εἰ γάρ μήτε οὗτος εἰμί μήτε ἐκεῖνος , οὐδείς εἰμί ὁ παράπαν , εἰ δέ οὗτος ἀδύνατος , ἀνάγκη τις εἰμί παρά ὁ σύνολος , ὁ μορφή καί ὁ εἶδος δέ αὖ τις οὗτος τίθημι , ἀπορία ἐπί τίς τε τίθημι οὗτος καί ἐπί τίς οὐ . ὅτι μέν γάρ ἐπί πᾶς οὐ οἷος τε , φανερός · οὐ γάρ ἄν τίθημι εἰμί τις οἰκία παρά ὁ τις οἰκία . πρός δέ οὗτος πότερος ὁ οὐσία εἷς πᾶς εἰμί , οἷος ὁ ἄνθρωπος ; ἀλλά ἄτοπος · εἷς γάρ πᾶς ὅς ὁ οὐσία εἷς . ἀλλά πολύς καί διάφορος ; ἀλλά καί οὗτος ἄλογος . ἅμα δέ καί πῶς γίγνομαι ὁ ὕλη οὗτος ἕκαστος καί εἰμί ὁ σύνολος ἄμφω ταῦτις δέ περί ὁ ἀρχή καί ὅδε ἀπορέω ἄν τις . εἰ μέν γάρ εἶδος εἰμί εἷς , οὐδείς εἰμί ἀριθμός εἷς , οὐδέ αὐτός ὁ εἷς καί ὁ εἰμί · καί ὁ ἐπίσταμαι πῶς εἰμί , εἰ μή τις εἰμί εἷς ἐπί πάντων;—ἀλλὰ μήν εἰ ἀριθμός εἷς καί εἷς ἕκαστος ὁ ἀρχή , καί μή ὥσπερ ἐπί ὁ αἰσθητός ἄλλος ἄλλος ( οἷος ὅδε ὁ συλλαβή ὁ εἶδος ὁ αὐτός εἰμί καί ὁ ἀρχή εἶδος ὁ αὐτός · καί γάρ οὗτος ὑπάρχω ἀριθμός ἕτεραι),—εἰ δέ μή οὕτως ἀλλά ὁ ὁ εἰμί ἀρχή ἀριθμός εἷς εἰμί , οὐ εἰμί παρά ὁ στοιχεῖον οὐδείς ἕτερος · ὁ γάρ ἀριθμός εἷς ἤ ὁ κατά ἕκαστος λέγω διαφέρω οὐδείς · οὕτως γάρ λέγω ὁ κατά ἕκαστος , ὁ ἀριθμός εἷς , καθόλου δέ ὁ ἐπί οὗτος . ὥσπερ οὖν εἰ ὁ ὁ φωνή ἀριθμός εἰμί στοιχεῖον ὁρίζω , ἀναγκαῖος εἰμί ἄν τοσοῦτος εἰμί ὁ πᾶς γράμμα ὅσος ὁ στοιχεῖον , μή εἰμί γε δύο ὁ αὐτός μηδέ πολύς . οὐδείς δέ ἐλαχύς ἀπορία παραλείπω καί ὁ νῦν καί ὁ πρότερος , πότερος ὁ αὐτός ὁ φθαρτός καί ὁ ἄφθαρτος ἀρχή εἰμί ἤ ἕτερος . εἰ μέν γάρ ὁ αὐτός , πῶς ὁ μέν φθαρτός ὁ δέ ἄφθαρτος , καί διά τίς αἰτία ; ὁ μέν οὖν περί Ἡσίοδος καί πᾶς ὅσος θεολόγος μόνος φροντίζω ὁ πιθανός ὁ πρός ἑαυτοῦ , ἐγώ δέ ὀλιγωρέω ( θεός γάρ ποιέω ὁ ἀρχή καί ἐκ θεός γίγνομαι , ὁ μή γεύω ὁ νέκταρ καί ὁ ἀμβροσία θνητός γίγνομαι φημί , δῆλος ὡς οὗτος ὁ ὄνομα γνώριμος λέγω ἑαυτοῦ · καίτοι περί αὐτός ὁ προσφορά ὁ αἴτιος οὗτος ὑπέρ ἐγώ λέγω · εἰ μέν γάρ χάριν ἡδονή αὐτός θιγγάνω , οὐδείς αἴτιος ὁ εἰμί ὁ νέκταρ καί ὁ ἀμβροσία , εἰ δέ ὁ εἰμί , πῶς ἄν εἰμί ἀΐδιος δέω τροφῆς)·—ἀλλὰ περί μέν ὁ μυθικός σοφίζω οὐ ἄξιος μετά σπουδή σκοπέω · παρά δέ ὁ διά ἀπόδειξις λέγω δέω πυνθάνομαι διερωτάω τίς δή ποτέ ἐκ ὁ αὐτός εἰμί ὁ μέν ἀΐδιος ὁ φύσις εἰμί ὁ δέ φθείρω ὁ εἰμί . ἐπεί δέ οὔτε αἰτία λέγω οὔτε εὔλογος οὕτως ἔχω , δῆλος ὡς οὐ ὁ αὐτός ἀρχή οὐδέ αἰτία αὐτός ἄν εἰμί . καί γάρ ὅς οἴομαι λέγω ἄν τις μάλα ὁμολογουμένως ἑαυτοῦ , Ἐμπεδοκλῆς , καί οὗτος αὐτός πάσχω · τίθημι μέν γάρ ἀρχή τις αἰτία ὁ φθορά ὁ νεῖκος , δοκέω δέ ἄν οὐδείς ἥσσων καί οὗτος γεννάω ἔξω ὁ εἷς · ἅπας γάρ ἐκ οὗτος ἄλλος εἰμί πλήν ὁ θεός . λέγω γοῦν ἐκ ὅς πᾶς ὅσος τε εἰμί ὅσος τε εἰμί ὅσος τε εἰμί ὀπίσω , δένδρον τε βλαστάνω καί ἀνήρ ἠδέ γυνή , θήρ τε οἰωνός τε καί ὑδατοθρέμμων ἰχθῦς , καί τε θεός δολιχαίων . καί χωρίς δέ οὗτος δῆλος · εἰ γάρ μή εἰμί ἐν ὁ πρᾶγμα , εἷς ἄν εἰμί ἅπας , ὡς φημί · ὅταν γάρ συνέρχομαι , τότε δέ ἔσχατος ἵστημι νεῖκος . διό καί συμβαίνω αὐτός ὁ εὐδαίμων θεός ἥσσων φρόνιμος εἰμί ὁ ἄλλος · οὐ γάρ γνωρίζω ἅπας · ὁ γάρ νεῖκος οὐ ἔχω , ὁ δέ γνῶσις ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος . γῆ μέν γάρ , ( φημί , ) γῆ ὁράω , ὕδωρ δέ ὕδωρ , αἰθήρ δέ αἰθήρ δῖος , ἀτάρ πῦρ πῦρ ἀίδηλος , στοργή δέ στοργή , νεῖκος δέ τε νεῖκος λυγρός . ἀλλά ὅθεν δή ὁ λόγος , οὗτος γε φανερός , ὅτι συμβαίνω αὐτός ὁ νεῖκος μηδείς μάλα φθορά ἤ ὁ εἰμί αἴτιος · ὅμοιος δέ οὐδέ ὁ φιλότης ὁ εἰμί , συνάγω γάρ εἰς ὁ εἷς φθείρω ὁ ἄλλος . καί ἅμα δέ αὐτός ὁ μεταβολή αἴτιος οὐδείς λέγω ἀλλά ἤ ὅτι οὕτως φύω · ἀλλά ὅτε δή μέγας νεῖκος ἐν μέλος τρέφω , εἰς τιμή τε ἀνορούω τελέω χρόνος ὅς σφεῖς ἀμοιβαῖος πλατύς παρά ἐλαύνω ὅρκος · ὡς ἀναγκαῖος μέν εἰμί μεταβάλλω · αἰτία δέ ὁ ἀνάγκη οὐδείς δηλόω . ἀλλά ὅμως τοσοῦτος γε μόνος λέγω ὁμολογουμένως · οὐ γάρ ὁ μέν φθαρτός ὁ δέ ἄφθαρτος ποιέω ὁ εἰμί ἀλλά πᾶς φθαρτός πλήν ὁ στοιχεῖον . ὁ δέ νῦν λέγω ἀπορία εἰμί διά τίς ὁ μέν ὁ δέ οὐ , εἴπερ ἐκ ὁ αὐτός ἵστημι μέν οὖν οὐ ἄν εἰμί ὁ αὐτός ἀρχή , τοσοῦτος λέγω · εἰ δέ ἕτερος ἀρχή , εἷς μέν ἀπορία πότερος ἄφθαρτος καί οὗτος εἰμί ἤ φθαρτός · εἰ μέν γάρ φθαρτός , δῆλος ὡς ἀναγκαῖος καί οὗτος ἐκ τις εἰμί ( πᾶς γάρ φθείρω εἰς οὗτος ἐκ ὅς εἰμί ) , ὥστε συμβαίνω ὁ ἀρχή ἕτερος ἀρχή εἰμί πρότερος , οὗτος δέ ἀδύνατος , καί εἰ ἵστημι καί εἰ βαδίζω εἰς ἄπειρος · ἔτι δέ πῶς εἰμί ὁ φθαρτός , εἰ ὁ ἀρχή ἀναιρέω ; εἰ δέ ἄφθαρτος , διά τίς ἐκ μέν οὗτος ἄφθαρτος εἰμί φθαρτός εἰμί , ἐκ δέ ὁ ἕτερος ἄφθαρτος ; οὗτος γάρ οὐ εὔλογος , ἀλλά ἤ ἀδύνατος ἤ πολύς λόγος δέω . ἔτι δέ οὐδέ ἐγχειρέω οὐδείς ἕτερος , ἀλλά ὁ αὐτός ἅπας λέγω ἀρχή . ἀλλά ὁ πρῶτος ἀπολέγω ἀποτρώγω ὥσπερ οὗτος μικρός τις λαμβάνω . πᾶς δέ καί θεωρέω χαλεπός καί πρός ὁ γιγνώσκω ἀληθής ἀναγκαῖος πότερος ποτέ ὁ εἰμί καί ὁ εἷς οὐσία ὁ εἰμί εἰμί , καί ἑκάτερος αὐτός οὐ ἕτερος τις εἰμί ὁ μέν εἷς ὁ δέ εἰμί εἰμί , ἤ δέω ζητέω τίς ποτέ εἰμί ὁ εἰμί καί ὁ εἷς ὡς ὑπόκειμαι ἄλλος φύσις . ὁ μέν γάρ ἐκεῖνος ὁ δέ οὕτως οἴομαι ὁ φύσις ἔχω . Πλάτων μέν γάρ καί ὁ Πυθαγόρειος οὐ ἕτερος τις ὁ εἰμί οὐδέ ὁ εἷς ἀλλά οὗτος αὐτός ὁ φύσις εἰμί , ὡς εἰμί ὁ οὐσία αὐτός ὁ εἷς εἰμί καί εἰμί · ὁ δέ περί φύσις , οἷος Ἐμπεδοκλῆς ὡς εἰς γνώριμος ἀνάγω λέγω ὅς τις ὁ εἷς εἰμί · δοκέω γάρ ἄν λέγω οὗτος ὁ φιλία εἰμί ( αἰτία γοῦν εἰμί οὗτος ὁ εἷς εἰμί πᾶς ) , ἕτερος δέ πῦρ , ὁ δέ ἀήρ φημί εἰμί ὁ εἷς οὗτος καί ὁ εἰμί , ἐκ ὅς ὁ εἰμί εἰμί τε καί γίγνομαι . ὡς δέ αὔτως καί ὁ πολύς ὁ στοιχεῖον τίθημι · ἀνάγκη γάρ καί οὗτος τοσοῦτος λέγω ὁ εἷς καί ὁ εἰμί ὅσος περ ἀρχή εἰμί φημί . συμβαίνω δέ , εἰ μέν τις μή τίθημι εἰμί τις οὐσία ὁ εἷς καί ὁ εἰμί , μηδέ ὁ ἄλλος εἰμί ὁ καθόλου μηδείς ( οὗτος γάρ εἰμί καθόλου μάλα πᾶς , εἰ δέ μή εἰμί τις εἷς αὐτός μηδέ αὐτός εἰμί , σχολή ὁ γε ἄλλος τις ἄν εἰμί παρά ὁ λέγω κατά ἕκαστος ) , ἔτι δέ μή εἰμί ὁ εἷς οὐσία , δῆλος ὅτι οὐδέ ἄν ἀριθμός εἰμί ὡς χωρίζω τις φύσις ὁ εἰμί ( ὁ μέν γάρ ἀριθμός μονάς , ὁ δέ μονή ὅς εἷς τις εἰμί ) · εἰ δέ εἰμί τις αὐτός εἷς καί εἰμί , ἀναγκαῖος οὐσία αὐτός εἰμί ὁ εἷς καί ὁ εἰμί · οὐ γάρ ἕτερος τις καθόλου κατηγορέω ἀλλά οὗτος αὐτά.—ἀλλὰ μήν εἰ γε εἰμί τις αὐτός εἰμί καί αὐτός εἷς , πολύς ἀπορία πῶς εἰμί τις παρά οὗτος ἕτερος , λέγω δέ πῶς εἰμί πολύς εἷς ὁ εἰμί . ὁ γάρ ἕτερος ὁ εἰμί οὐ εἰμί , ὥστε κατά ὁ Παρμενίδης συμβαίνω ἀνάγκη λόγος εἷς ἅπας εἰμί ὁ εἰμί καί οὗτος εἰμί ὁ εἰμί . ἀμφοτέρως δέ δύσκολος · ἐάν τε γάρ μή εἰμί ὁ εἷς οὐσία ἐάν τε εἰμί ὁ αὐτός εἷς , ἀδύνατος ὁ ἀριθμός οὐσία εἰμί . ἐάν μέν οὖν μή εἰμί , λέγω πρότερος διά ὅς · ἐάν δέ εἰμί , ὁ αὐτός ἀπορία καί περί ὁ εἰμί . ἐκ τίς γάρ παρά ὁ εἷς εἰμί αὐτός ἄλλος εἷς ; ἀνάγκη γάρ μή εἷς εἰμί · ἅπας δέ ὁ εἰμί ἤ εἷς ἤ πολύς ὅς εἷς ἕκαστος . ἔτι εἰ ἀδιαίρετος αὐτός ὁ εἷς , κατά μέν ὁ Ζήνων ἀξίωμα οὐδείς ἄν εἰμί ( ὅς γάρ μήτε προστίθημι μήτε ἀφαιρέω ποιέω μέγας μηδέ ἐλαχύς , οὐ φημί εἰμί οὗτος ὁ εἰμί , ὡς δηλονότι εἰμί μέγεθος ὁ εἰμί · καί εἰ μέγεθος , σωματικός · οὗτος γάρ πάντῃ εἰμί · ὁ δέ ἄλλος πως μέν προστίθημι ποιέω μέγας , πως δέ οὐδείς , οἷος ἐπίπεδος καί γραμμή , στιγμή δέ καί μονή οὐδαμῶς ) · ἀλλά ἐπειδή οὗτος θεωρέω φορτικός , καί ἐνδέχομαι εἰμί ἀδιαίρετος τις ὥστε καί πρός ἐκεῖνος τις ἀπολογία ἔχω ( μέγας μέν γάρ οὐ ποιέω πολύς δέ προστίθημι ὁ τοιοῦτον)·—ἀλλὰ πῶς δή ἐκ εἷς τοιοῦτος ἤ πολύς τοιοῦτος εἰμί μέγεθος ; ὅμοιος γάρ καί ὁ γραμμή ἐκ στιγμή εἰμί φάσκω . ἀλλά μήν καί εἰ τις οὕτως ὑπολαμβάνω ὥστε γίγνομαι , καθά λέγω τις , ἐκ ὁ εἷς αὐτός καί ἄλλος μή εἷς τις ὁ ἀριθμός , οὐδείς ἥσσων ζητέω διά τίς καί πῶς ὅτε μέν ἀριθμός ὅτε δέ μέγεθος εἰμί ὁ γίγνομαι , εἴπερ ὁ μή εἷς ὁ ἀνισότης καί ὁ αὐτός φύσις εἰμί . οὔτε γάρ ὅπως ἐκ εἷς καί οὗτος οὔτε ὅπως ἐκ ἀριθμός τις καί οὗτος γίγνομαι ἄν ὁ μέγεθος , δῆλος .