ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.10.6
ἐπιζητήσειε δʼ ἄν τις ἴσως καὶ τὸ τοιοῦτον · ἆρά γε ἔργῳ εἰδήσας ταῦτα καὶ δὴ εὐδαίμων ἔσομαι ; οἴονται γάρ . τὸ δʼ ἐστὶν οὐ τοιοῦτον . οὐδεμία γὰρ οὐδὲ τῶν ἄλλωον ἐπιστημῶν παραδίδωσι τῷ μανθάνοντι τὴν χρῆσιν καὶ τὴν ἐνέργειαν , ἀλλὰ τὴν ἕξιν μόνον · οὕτωος οὐδʼ ἐνταῦθα παραδίδωοσιν τὸ εἰδῆσαι ταῦτα τὴν χρῆσιν ( ἡ γὰρ εὐδαιμονία ἐστὶν ἐνέργεια , ὡς φαμέν ) , ἀλλὰ τὴν ἕξιν , οὐδʼ ἐν τῷ εἰδέναι ἐξ ὧν ἐστιν ἡ εὐδαιμονία , ἀλλʼ ἐν τὸν τούτmμις χρήσαεθαι .
Lemmas: ἐπιζητέω δέ ἄν τις ἴσως καί ὁ τοιοῦτος · ἆρα γε ἔργον εἴδω οὗτος καί δή εὐδαίμων εἰμί ; οἴομαι γάρ . ὁ δέ εἰμί οὐ τοιοῦτος . οὐδείς γάρ οὐδέ ὁ ἄλλων ἐπιστήμη παραδίδωμι ὁ μανθάνω ὁ χρῆσις καί ὁ ἐνέργεια , ἀλλά ὁ ἕξις μόνος · οὗτος οὐδέ ἐνταῦθα παραδίδωμι ὁ εἰδάω οὗτος ὁ χρῆσις ( ὁ γάρ εὐδαιμονία εἰμί ἐνέργεια , ὡς φημί ) , ἀλλά ὁ ἕξις , οὐδέ ἐν ὁ οἶδα ἐκ ὅς εἰμί ὁ εὐδαιμονία , ἀλλά ἐν ὁ τούτmμις χράω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.10.7
τὴν δὲ χρῆσιν καὶ τὴν ἐνέργωκαν τούτων οὐκ ἄστι τώmης τἧς π ?? ς τὸ παραὰιδόνε ?? · οὐδὲ γὰρ ?? ἐπιστήκῃ οὐδεμία ιὴν χρῆτιν παραδίδωσιν , ἀλλὰ τὴν ἕ??ιν .
Lemmas: ὁ δέ χρῆσις καί ὁ ἐνεργέω οὗτος οὐ Άστι τώmης ὁ π ?? ϛ ὁ παραδίδωμι ?? · οὐδέ γάρ ?? ἐφίστημι οὐδείς ιὴν χρῆτις παραδίδωμι , ἀλλά ὁ Ἔ̓ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.1
ἐφʼ ἄπασι δὲ τ??πς ὑπὸρ φιλίας ἀναυχαῖόν ἔσαιν εἰπεν , τί ἐστν παὶ ὅν πίσι κνὶ π??ρὶ vέ · ἐ??ὴ γὰρ ?? ?? ρὰ πάντα τὸν βίον oαρρατεάνονσων ?? ἐν παν ?? καὶ οὖσαν ἀγκθόν , ?? ἂν εἔ πρὸς τὴν εὐδαμουίαν .
Lemmas: ἐπί ἅπας δέ τ??πς ὑπὸρ φιλία αναυχαιος σός εἶπον , τίς εἰμί παι ὅς πισί κνίς ὅς Ὦ · ἐή γάρ ?? ?? ρά πᾶς ὁ βίος oαρρατεάνονσων ?? ἐν πᾶς ?? καί εἰμί ἀγκθόν , ?? ἄν εἴλω πρός ὁ ευδαμουεις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.2
πρῶτον μὲν οὖν ἴσως ἃ ?? πορεῖται καὶ ζητεῖται , βἐλτιον διελθεῖυ πέτεραν γάρὐσσσττιν ἡ φιλίαἐν τοῖς ὁμοίοις , ὥσπςρ δοχεῖχαὶ λέμεται ; καὶ γὰρ ‘‘??ςʼʼ φαει “ παρὰ κυλοιὸν ?? άνειʼ᾿ , καὶ ?? τοι τὸν ὅμοιον ?? ?? ὡς τὸν ὅμοε??ν . φασὶν δὲ καὶ κυνός ποτε ἂεὶ καθευδο-σης ἔπὶ τῆς ἄτης κεραμἴδος , ἐρωτηθέντα τὸν μπrδοκλέα , διὰ τί ποτε ?? κύων ἐπὶ τῆς αὐτῆς κεραμῖδος καθεύδει , εἰπεῖν ὅτι ἔχει τ κεραμῖδι ὃμοιον ἡ κύων , ὡς διὰ τὸ ὅμοιον τὴν κὑνα φοιτῶσαν .
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν ἴσως ὅς ?? πορέω καί ζητέω , ἀγαθός διέρχομαι πέτεραν γάρὐσσσττιν ὁ φιλία ὁ ὅμοιος , ὥσπςρ δοχεῖχαὶ λέμεται ; καί γάρ ὅς φάος “ παρά κυλίω ?? αἰνέω , καί ?? σύ ὁ ὅμοιος ?? ?? ὡς ὁ ὅσος . φημί δέ καί κύων ποτέ ἀεί καθευδο-σης ἐπί ὁ ἄτη κεραμίς , ἐρωτάω ὁ μπrδοκλέα , διά τίς ποτέ ?? κύων ἐπί ὁ αὐτός κεραμίς καθεύδω , λέγω ὅτι ἔχω τ κεραμίς ὅμοιος ὁ κύων , ὡς διά ὁ ὅμοιος ὁ κύω φοιτάω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.3
πάλιν δʼ αὗ δοκεῖ ἄλλοις τισὶν ἐν τοῖς ἐνανύοις μᾶλλον ἔγγῖνεsθι ἡ φιλία . “ ἐρ μὲτή ” γάρ , φασίν , ?? βρου γαῖα , ὅταν ξηρὸν πἐδον’ τὸ δ ἐναντῖον , φασίν , τῷ ἐνανι??ῳ βσὐλεσθαι φίλον εἶναι . ἔν μὲν γὰρ τοῖς ὁμοίοις οὐδὲ ἐνδέχεσθαι γίνεσθαι . τὸ γὰρ ὅμοιον , φασίν , τοῦ ὁμοίου οὐδὲν προσδεῖται , καὶτὰτοιαῦτα ὅἡ .
Lemmas: πάλιν δέ αὖ δοκέω ἄλλος τις ἐν ὁ ἐνανύοις μάλα ἐγγίγνομαι ὁ φιλία . “ ἐρ μέτειμι ” γάρ , φημί , ?? βρόω γῆ , ὅταν ξηρός Πεδόνε ὁ δεσποινίδα ἐναντίος , φημί , ὁ ἐνανι??ῳ βλύω φίλος εἰμί . ἐν μέν γάρ ὁ ὅμοιος οὐδέ ἐνδέχομαι γίγνομαι . ὁ γάρ ὅμοιος , φημί , ὁ ὅμοιος οὐδείς προσδέω , καιτατοιαυτος Όη .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.4
— ἔτι δὲ πὐτερον ἔργον ἐστὶ φίλον γενέσθαι ἢ ῥάδιον γενέσθαι ; οἱ γοῦν κόλακες ταχέως προσεδρεύσαντες φίλοι μὲν οὐκεἰσίν , φαίνονται δὲ φίλοι εἶναι .
Lemmas: — ἔτι δέ πυτερός ἔργον εἰμί φίλος γίγνομαι ἤ ῥᾴδιος γίγνομαι ; ὁ γοῦν κόλαξ ταχύς προσεδρεύω φίλος μέν οἰκεύς , φαίνω δέ φίλος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.5
— ἔ??ι δὲκαὶ τὰ τοιαῦτα ἀπορεῖται , πότρρον ἔσταε ὁ σχο??δαῖος τῷ φαύὰῳε φέλος ; 'οὔ ; ?? κὲν γὰρ φιλία ἐν πίστα κνὶ βεθeαrέπτηπ , ὁ ἀὲ φαῦλος ἥκιστα τοιοῦτυς · καὶ δ φφαῦὶς ?? φαύλων , ἢ οὐδὲ τοῦτο ;
Lemmas: — ἔρχομαι δέκα ὁ τοιοῦτος ἀφοράω , πότρος ἵστημι ὁ σχο??δαῖος ὁ φαύω φέλα ; οὖ ; ?? ἄν γάρ φιλία ἐν πίστα κνίς βεθeαrέπτηπ , ὁ ἀεί φαῦλος ἦκα τοιοῦτος · καί δ φῦς ?? φαῦλος , ἤ οὐδέ οὗτος ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.6
πρῶτον μὲν οὖν ἐιοριστέον ἄ εὔη ὑ??ὲρ πλίας πόπας σκοποῦμεν . ἔστι γάρ , ὡς οἴνταr , φιλία καὶ χροσιε θεὸν καὶ τὰ ἄυρυχα , οὐκ ὀρθῶρ . τὴν γὰρ φmίαυ ἐνταῦθά φαμεν εἷναι οὗ ἐστι τὸ ἀναφώλεῖσᾶαε , ἡ δὲ πρὸς θεὸν φριλία οὔτε ὡτιφιλεῖσθαι δέχεται , οὔθʼ ὅλως vὸ φλεῖν · ἄxοπον γὰρ ἂν εἴη εἴ τις φαίη φελεῖν τὸν Δία
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν ἐιοριστέον ὅς εὕω Ἴε Πλιάς Πόπας σκοπέω . εἰμί γάρ , ὡς οἶς , φιλία καί χροθεος θεός καί ὁ αυρυχη , οὐ ὀρθός . ὁ γάρ φmίαυ ἐνταῦθα φημί εἰμί ὅς εἰμί ὁ ἀναφώλεῖσᾶαε , ὁ δέ πρός θεός φριλία οὔτε ωτιφιλεω δέχομαι , οὔτε ὅλος ὁ φλέω · ἄοπος γάρ ἄν εἰμί εἰ τις φημί φείλω ὁ Ζεύς
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.7
οὐδὲ δὴ παρὰ τῶν ἀρύχων ἐνδέχεται ἀντπφιλεῖσθαι . φιλία μέντοε καὲ ρὸς τὰ ἄψυφa ἐαύάν , οἷον οἶνον ἢ ἄλλο δὴ τῶν τοιούτωπ . διὸ ὀὴ οὔτε τὴν mρὸς τὸν θεὸν φιλίαν ἐαζητeῦμεν οὔτε τὴν πρὸς τὰ ἄμυγα , ἀλλὰ τὴν πρὸς τὰ ἔeεψυχκ , καὶ πρὸς ταῦτα ἐν οἷς ἐστι τὸ ἀντιφιλεῖν .
Lemmas: οὐδέ δή παρά ὁ αρυχοω ἐνδέχομαι ἀντιφιλέω . φιλία μέντος καέ̅ ἄρος ὁ ἄψυφa αὖος , οἷος οἶνος ἤ ἄλλος δή ὁ τοιούτωπ . διό ὀή οὔτε ὁ ὅρ ὁ θεός φιλία ζητέω οὔτε ὁ πρός ὁ ἀμύσσω , ἀλλά ὁ πρός ὁ ψύχω , καί πρός οὗτος ἐν ὅς εἰμί ὁ ἀντιφιλέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.8
εἰ δή τις μετὰ τοῦτο ἀπισσκέραιτο τί ἐφτι τὸ φιλητόν , ἔστιν οὖν οὐκ ἄλλο τι ἢ τἀγαθόν . ἕτερον μὲν οὖν ἐοπτι τὸ φιλητὸν καὶ τὸ φιλητέον , ὥσπερ καὶ τὸ βυυὲητὸν χαὶ τὸ βουλητέον .
Lemmas: εἰ δή τις μετά οὗτος ἀπισσκέραιτο τίς ἐφτι ὁ φιλητός , εἰμί οὖν οὐ ἄλλος τις ἤ ἀγαθός . ἕτερος μέν οὖν ἔπω ὁ φιλητός καί ὁ φιλέω , ὥσπερ καί ὁ βυυεω Χάι ὁ βουλητέος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.9
βουλητὸν μὲν γὰρ τὸ ἀπλῶς ἀγαθόν , βουλητέον δὲ τὸ ἔκάστῳ ἀγαθόν · οὕτωο καὶ φφιλητὺν μὲν τὸ ἀπλῶς ἄμαθόν , φιλητέον δὲ τὸ αὐτῷ ἀγκθόν , ἅστε τὸ μὲν φιλητέον καὶ φιλητόν , τὸ δὲ φιλ??τὸν οὐκ ἔστι πτὲητέον .
Lemmas: βουλητός μέν γάρ ὁ ἁπλῶς ἀγαθός , βουλητέος δέ ὁ ἕκαστος ἀγαθός · οὐτάω καί φιλητός μέν ὁ ἁπλῶς ἄμαθος , φιλέω δέ ὁ ἑαυτοῦ ἀγκθόν , ἔστε ὁ μέν φιλέω καί φιλητός , ὁ δέ φιλ??τὸν οὐ εἰμί πτήσσω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.10
ἐνταῦθα οὖν ἔστιν καὶ διὰ ψὸ τοιοῦτον ἡ ἀπορία , πύτερόν ἐστιν ὁ ?? πουδνῖος τῷ φαύλῳ φίλος ἢ οὔ . συν??παι γάρ ππως τἀγαθῷ τὸ αὐτῷ ἀγαθὸν καὶ τὸ φιλητέον τῷ φιλητῷ , ἔχεται δὲ καὶ ἀκολουθεῖ τῷ ἀγαθῷ καὶ τὸ ἡδὺ εἶναι καὶ τὸ συμφέρον .
Lemmas: ἐνταῦθα οὖν εἰμί καί διά ψό τοιοῦτος ὁ ἀπορία , πυτερός εἰμί ὁ ?? πουδνῖος ὁ φαῦλος φίλος ἤ οὐ . συν??παι γάρ πω ἀγαθός ὁ αὐτός ἀγαθός καί ὁ φιλέω ὁ φιλητός , ἔχω δέ καί ἀκολουθέω ὁ ἀγαθός καί ὁ ἡδύς ἔρχομαι καί ὁ συμφέρω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.11
ἡ μὲν οὖν τῶν σπουδαίων φιλία ἐστίν , ὅταν ἀντιφιλῶσιν ἀλλήλους · φιλοῦσι δὲ ἀλλήλους , φιλητοί · φιλητοὶ δέ , ἀγαθοί .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὁ σπουδαῖος φιλία εἰμί , ὅταν ἀντιφιλέω ἀλλήλων · φιλέω δέ ἀλλήλων , φιλητός · φιλητός δέ , ἀγαθός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.12
οὐκοῦν ὁ σπουδαῖος , φησίν , τῷ φαύλῳ οὐκ ἔσται φίλος ; ἔσται μὲν οὖν . ἐπειδὴ γὰρ τἀγαθῷ ἠκολούθει τὸ συμφέρον καὶ τὸ ἡδύ , ᾗ ἐστιν φαῦλος ὢν ἡδύς , ταύτῃ φίλος · πάλιν αὖ συμφέρων , συμφέρων , ταύτῃ φίλος .
Lemmas: οὐκοῦν ὁ σπουδαῖος , φημί , ὁ φαῦλος οὐ εἰμί φίλος ; εἰμί μέν οὖν . ἐπειδή γάρ ἀγαθός ἀκολουθέω ὁ συμφέρω καί ὁ ἡδύς , ᾗ εἰμί φαῦλος εἰμί ἡδύς , ταύτῃ φίλος · πάλιν αὖ συμφέρω , συμφέρω , ταύτῃ φίλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.13
ἀλλʼ οὐκ ἔσται γε κατὰ τὸ φιλητὸν ἡ τοιαύτη φιλία . φιλητὸν γὰρ ἦν τἀγαθὸν , ὁ δὲ φαῦλος οὐ φιλητός · οὐ γὰρ ἀλλὰ κατὰ τὸ φιλητέον · εἰσὶν γὰρ ἀπὸ τῆς παντελοῦς φιλίας , τῆς ἐν τοῖς σπουδαίοις , καὶ αὗται αἱ φιλίαι , ἥ τε κατὰ τὸ ἡδὺ καὶ ἡ κατὰ τὸ συμφέρον .
Lemmas: ἀλλά οὐ εἰμί γε κατά ὁ φιλητός ὁ τοιοῦτος φιλία . φιλητός γάρ εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ φαῦλος οὐ φιλητός · οὐ γάρ ἀλλά κατά ὁ φιλέω · εἰμί γάρ ἀπό ὁ παντελής φιλία , ὁ ἐν ὁ σπουδαῖος , καί οὗτος ὁ φιλία , ὁ τε κατά ὁ ἡδύς καί ὁ κατά ὁ συμφέρω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.14
— ὁ οὖν κατὰ τὸ ἡδὺ φιλῶν οὐ φιλεῖ τὴν κατὰ τὸ ἀγαθὸν φιλίαν , οὐδὲ ὁ κατὰ τὸ συμφέρον ·
Lemmas: — ὁ οὖν κατά ὁ ἡδύς φιλέω οὐ φιλέω ὁ κατά ὁ ἀγαθός φίλιος , οὐδέ ὁ κατά ὁ συμφέρω ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.15
εἰσὶν δὲ καὶ αἱ φιλίαι αὗται , ἥ τε κατὰ τὸ ἀγαθὸν καὶ ἡ κατὰ τὸ ἡδὺ καὶ ἡ κατὰ τὸ συμφέρον , οὐχ αἱ αὐταὶ μέν , οὐ παντελῶς δὲ οὐδὲ ἀλλότριαι ἀλλήλων , ἀλλʼ ἀπὸ ταὐτοῦ πως ἠρτημέναι εἰσίν . οἷον φαμὲν ἰατρικὸν τὸ μαχαίριον , ἰατρικὸν τὸν ἄνθρωπον , καὶ ἰατρικὴν τὴν ἐπιστήμην · ταῦτα οὐχ ὁμοίως λέγονται , ἀλλὰ τὸ μὲν μαχαίριον τῷ χρήσιμον εἶναι πρὸς ἰατρικὴν ἰατρικὸν λέγεται , ὁ δʼ ἄνθρωπος τῷ ποιητικὸς εἶναι ὑγιείας , ἡ δʼ ἐπιστήμη τῷ αἰτία εἶναι καὶ ἀρχή .
Lemmas: εἰμί δέ καί ὁ φιλία οὗτος , ὁ τε κατά ὁ ἀγαθός καί ὁ κατά ὁ ἡδύς καί ὁ κατά ὁ συμφέρω , οὐ ὁ αὐτός μέν , οὐ παντελής δέ οὐδέ ἀλλότριος ἀλλήλων , ἀλλά ἀπό αὐτός πως ἀρτάω εἰμί . οἷος φημί ἰατρικός ὁ μαχαίριον , ἰατρικός ὁ ἄνθρωπος , καί ἰατρικός ὁ ἐπιστήμη · οὗτος οὐ ὅμοιος λέγω , ἀλλά ὁ μέν μαχαίριον ὁ χρήσιμος εἰμί πρός ἰατρικός ἰατρικός λέγω , ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ ποιητικός εἰμί ὑγίεια , ὁ δέ ἐπιστήμη ὁ αἴτιος εἰμί καί ἀρχή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.16
ὁμοίως δὲ καὶ αἱ φιλίαι οὐχ ὡσαύτως , ἥ τε τῶν σπουδαίων ἡ διὰ τὸ ἀγαθὸν καὶ ἡ κατὰ τὸ ἡδὺ καὶ ἡ κατὰ τὸ συμφέρον . οὐδὲ δὴ ὁμωνύμως λέγονται , ἀλλʼ οὐκ εἰσὶν μὲν αἱ αὐταί , περὶ ταὐτὰ δέ πως καὶ ἐκ τῶν αὐτῶν εἰσίν .
Lemmas: ὅμοιος δέ καί ὁ φιλία οὐ ὡσαύτως , ὁ τε ὁ σπουδαῖος ὁ διά ὁ ἀγαθός καί ὁ κατά ὁ ἡδύς καί ὁ κατά ὁ συμφέρω . οὐδέ δή ὁμώνυμος λέγω , ἀλλά οὐ εἰμί μέν ὁ αὐτός , περί αὐτός δέ πως καί ἐκ ὁ αὐτός εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.17
εἰ δή τις λέγοι “ ὁ κατὰ τὸ ἡδὺ φιλῶν οὐκ ἔστιν φίλος τούτῳ · οὐ γὰρ κατὰ τὸ ἀγαθὸν φίλος ἐστίν ” , βαδίζει ὁ τοιοῦτος ἐπὶ τὴν τῶν σπουδαίων φιλίαν , τὴν ἐξ ἇπάντων τούτων οὖσαν , καὶ ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ ἐκ τοῦ ἡδέος καὶ ἐκ τοῦ συμφέροντος , ὥστʼ ἀληθῶς οὐκ ἔστιν [ κατʼ ] ἐκείνην γε τὴν φιλέαν φίλος , ἀλλὰ τὴν κατὰ τὸ ἡδὺ ἢ κατὰ τὸ συμφέρον .
Lemmas: εἰ δή τις λέγω “ ὁ κατά ὁ ἡδύς φιλέω οὐ εἰμί φίλος οὗτος · οὐ γάρ κατά ὁ ἀγαθός φίλος εἰμί ” , βαδίζω ὁ τοιοῦτος ἐπί ὁ ὁ σπουδαῖος φιλία , ὁ ἐκ ἅπας οὗτος εἰμί , καί ἐκ ὁ ἀγαθός καί ἐκ ὁ ἡδύς καί ἐκ ὁ συμφέρω , ὥστε ἀληθής οὐ εἰμί [ κατά ] ἐκεῖνος γε ὁ φιλέας φίλος , ἀλλά ὁ κατά ὁ ἡδύς ἤ κατά ὁ συμφέρω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.18
πότερον οὖν ἔσται ὁ σπουδαῖος τῷ σπουδαίῳ φίλος , ἢ οὔ ; οὐδὲν γὰρ προσδεῖται , φησίν , ὁ ὅμοιος τοῦ ὁμοίου . ὁ δὴ τοιοῦτος λόγος ζητεῖ τὴν κατὰ τὸ συμφέρον φιλίαν · ᾗ γὰρ προσδεῖται ὁ ἕτερος τοῦ ἑτέρου , ταύτῃ ὄντες φίλοι ἐν τῇ κατὰ τὸ συμφέρον φιλίᾳ εἰσίν .
Lemmas: πότερος οὖν εἰμί ὁ σπουδαῖος ὁ σπουδαῖος φίλος , ἤ οὐ ; οὐδείς γάρ προσδέω , φημί , ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος . ὁ δή τοιοῦτος λόγος ζητέω ὁ κατά ὁ συμφέρω φιλία · ὅς γάρ προσδέω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος , ταύτῃ εἰμί φίλος ἐν ὁ κατά ὁ συμφέρω φίλιος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.19
ἀλλὰ ἑτέρα διώρισται ἡ κατὰ τὸ συμφέρον φιλία καὶ ἡ κατʼ ἁρετὴν καὶ ἡδονήν . εἰκὸς δὴ καὶ πολὺ μᾶλλον τούτους · πάντα γὰρ αὐτοῖς ὑπάρχει , τἀγαθὸν καὶ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ συμφέρον . ἀλλὰ καὶ ὁ σπουδαῖος τῷ φαύλῳ ·
Lemmas: ἀλλά ἕτερος διορίζω ὁ κατά ὁ συμφέρω φιλία καί ὁ κατά ἀρετή καί ἡδονή . ἔοικα δή καί πολύς μάλα οὗτος · πᾶς γάρ αὐτός ὑπάρχω , ἀγαθός καί ὁ ἡδύς καί ὁ συμφέρω . ἀλλά καί ὁ σπουδαῖος ὁ φαῦλος ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.20
γὰρ ἴσως ἡδύς , ταύτῃ καὶ φίλος . καὶ ὁ φαῦλός γε τῷ φαύλῳ · γὰρ ἴσως τὸ αὐτὸ αὐτοῖς συμφέρει , ταύτῃ φίλοι . ὁρῶμεν γὰρ τοῦτο γινόμενον , ὅταν τὸ αὐτὸ ᾖ τὸ συμφέρον , φίλους τούτους διὰ τὸ συμφέρον , ὥστʼ οὐδὲν κωλύσει καὶ φαύλοις οὖσιν ταὐτόν τι συμφέρειν .
Lemmas: γάρ ἴσως ἡδύς , ταύτῃ καί φίλος . καί ὁ φαῦλος γε ὁ φαῦλος · γάρ ἴσως ὁ αὐτός αὐτός συμφέρω , ταύτῃ φίλος . ὁράω γάρ οὗτος γίγνομαι , ὅταν ὁ αὐτός εἰμί ὁ συμφέρω , φίλος οὗτος διά ὁ συμφέρω , ὥστε οὐδείς κωλύω καί φαῦλος εἰμί αὐτός τις συμφέρω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.21
βεβαιοτάτη μὲν οὖν καὶ μονιμωτάτη καὶ καλλίστη ἡ ἐν τοῖς σπουδαίοις φιλία , ἡ κατʼ ἀρετὴν καὶ τἀγαθὸν οὖσα , εἰκότως . ἡ μὲν γὰρ ἀρετὴ ἀμετάπτωτον , διʼ ἣν ἡ φιλία , ὥστε εἰκὸς τὴν φιλίαν τὴν τοιαύτην ἀμετάπτωτον εἶναι , τὸ δὲ συμφέρον οὐδέποτε ταὐτόν · διὸ ἡ διὰ τὸ συμφέρον φιλία οὐ βεβαία , ἀλλὰ τῷ συμφέροντι συμμεταπίπτει ·
Lemmas: βέβαιος μέν οὖν καί μόνιμος καί καλός ὁ ἐν ὁ σπουδαῖος φιλία , ὁ κατά ἀρετή καί ἀγαθός εἰμί , ἔοικα . ὁ μέν γάρ ἀρετή ἀμετάπτωτος , διά ὅς ὁ φιλία , ὥστε ἔοικα ὁ φιλία ὁ τοιοῦτος ἀμετάπτωτος εἰμί , ὁ δέ συμφέρω οὐδέποτε αὐτός · διό ὁ διά ὁ συμφέρω φιλία οὐ βέβαιος , ἀλλά ὁ συμφέρω συμμεταπίπτω ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.22
ὁμοίως καὶ ἡ κατὰ τὴν ἡδονήν . ἡ μὲν οὖν τῶν βελτίστων φιλία ἡ κατʼ ἀρετὴν γινομένη ἐστίν , ἡ δὲ τῶν πολλῶν ἡ κατὰ τὸ συμφέρον , ἡ δὲ κατὰ τὴν ἡδονὴν ἐν τοῖς φορτικοῖς καὶ τυχοῦσιν .
Lemmas: ὅμοιος καί ὁ κατά ὁ ἡδονή . ὁ μέν οὖν ὁ ἀγαθός φιλία ὁ κατά ἀρετή γίγνομαι εἰμί , ὁ δέ ὁ πολύς ὁ κατά ὁ συμφέρω , ὁ δέ κατά ὁ ἡδονή ἐν ὁ φορτικός καί τυγχάνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.23
συμβαίνει δὲ καὶ ἀγανακνεῖν , ὁταν φαύλοις ἐν??χωσιν τοῖς φίλοις , καὶ θαυμάζειν · ἔστι δὲ οὐδὲν ἄτοπον . ὕταν γὰρ ἡ φιλία λάβῃ τὴν ἡδονὴν ἀρχήν , διʼ ἣν φίλοι εἰσίν , ἢ τὸ συμφέρον , ἅμα ταῦτʼ ἀπολείπει καὶ ἡ φιλία οὐ διαμένει .
Lemmas: συμβαίνω δέ καί ἀγανακνεῖν , ὅταν φαῦλος ἐν??χωσιν ὁ φίλος , καί θαυμάζω · εἰμί δέ οὐδείς ἄτοπος . ὕταν γάρ ὁ φιλία λαμβάνω ὁ ἡδονή ἀρχή , διά ὅς φίλος εἰμί , ἤ ὁ συμφέρω , ἅμα οὗτος ἀπολείπω καί ὁ φίλιος οὐ διαμένω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.24
πολλάκις δὲ μένε μὲν ἡ φιλία , κακῶς δʼ ἐχρήσα τῷ φίλῳ , διὸ ἀγανακτοῦσιν · ἔστι δὲ οὐδὲ τοῦτο ἄλογον . οὐ γὰρ διʼ ἀρετὴν ἡ φιλία σοι πρὸς τοῦτον ὑπῆρχεν , διὸ οὐδʼ ἄτοπον μηδὲν ποιεῖν αὐτὸν τῶν παθʼ ἀρετήν . ἀγανακτοῦσιν οὖν οὐκ ὀρθῶς διʼ ἡδονὴν γὰρ ποιησώαενοι τὴν φιλίαν , τὴν διʼ ἀρετὴν οἴονται δεῖν αὐτοῖς ὑπάρχειν · τὸ δʼ οὺ δυνατόν · οὐ γάρ ἐστιν ἡ διʼ ἡδονὴν καὶ τὸ συμφέρον ἀρετῆς ἐχομένη .
Lemmas: πολλάκις δέ μένω μέν ὁ φιλία , κακός δέ χράω ὁ φίλος , διό ἀγανακτέω · εἰμί δέ οὐδέ οὗτος ἄλογος . οὐ γάρ διά ἀρετή ὁ φιλία σύ πρός οὗτος ὑπάρχω , διό οὐδέ ἄτοπος μηδείς ποιέω αὐτός ὁ πάσχω ἀρετή . ἀγανακτέω οὖν οὐ ὀρθός διά ἡδονή γάρ ποιέω ὁ φιλία , ὁ διά ἀρετή οἴομαι δέω αὐτός ὑπάρχω · ὁ δέ οὐ δυνατός · οὐ γάρ εἰμί ὁ διά ἡδονή καί ὁ συμφέρω ἀρετή ἔχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.25
κοινωσάμενοι οὖν ἡδονῇ ἀρετὴν ςητοῦσιν , οὐκ ὀρθῶς · οὐ γὰρ ἀκολουθεῖ τῇ ἡδονῇ καὶ τῷ πυμφέρονα ἡ ἀρετή , ἀλλὰ τῇ ἀρετῇ ἀμφότερα ταῦτα ἀπολουθτῖ . ἄτοπον γὰρ εἰ μὴ τις οἰήσεται τοὺς σπουδαίους αὐτοὺς αὑτοῖς ἡδίενους εἶναι · καὶ γὰρ οἱ φαῦλοι , ὥς φησιν Εὁριπίδης , αὐτοὶ ἑαυτοῖς ἡδεῖς εἰσίν · “ κακὸς κακῷ ” γὰρ “ συντέτηκεν . ” οὐ γὰρ ἀκολουθεῖ τῇ ἡδονῇ ἡ ἀρετή , ἀλλὼ τᾖ ἀρετῇ ἡ ἡδονὴ ἀκολουθεῖ .
Lemmas: κοινόω οὖν ἡδονή ἀρετή αἰτέω , οὐ ὀρθός · οὐ γάρ ἀκολουθέω ὁ ἡδονή καί ὁ πυμφέρονα ὁ ἀρετή , ἀλλά ὁ ἀρετή ἀμφότερος οὗτος ἀπολουθτῖ . ἄτοπος γάρ εἰ μή τις οἴομαι ὁ σπουδαῖος αὐτός ἑαυτοῦ ἡδύς εἰμί · καί γάρ ὁ φαῦλος , ὡς φημί εοριπιδηω , αὐτός ἑαυτοῦ ἡδύς εἰμί · “ κακός κακός ” γάρ “ συντήκω . ” οὐ γάρ ἀκολουθέω ὁ ἡδονή ὁ ἀρετή , ἄλλος ὁ ἀρετή ὁ ἡδονή ἀκολουθέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.26
εἶναι , ἢ οὐ δεῖ ἄτοπον γὰρ τὸ μὴ φάναι δεῖν . εἰ γὰρ 1210a ἀφελεῖς αὐτῶν τὸ ἡδεῖ εἷναι ἀλλήλοις , ἄλλους ποριοῦνται φίλους εἰς τὸ συζῆν , τρὺς ἡδεῖς · εἰς γὰρ τὸσυ ζῆν οὐδὲν μεῖζόν ἐστι τοῦ ἡδεῖςςἶναι ·
Lemmas: εἰμί , ἤ οὐ δέω ἄτοπος γάρ ὁ μή φημί δέω . εἰ γάρ 1210a ἀφελής αὐτός ὁ ἡδύς εἰμί ἀλλήλων , ἄλλος πορίζω φίλος εἰς ὁ συζάω , τρύω ἡδύς · εἰς γάρ τὸσυ ζάω οὐδείς μέγας εἰμί ὁ ἡδύς ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.27
ἄτοπον οὖν τὸ μὴ οἴεσθαι δεῖν τοὺς σπουδαίους μάλιστα ἀλλήλοις συζῆν · τοῦτο δʼοὐκ ἔστιν ἄνευ τοῦ ἡδέος · δέοι ἂν ἂρα , ὡς ἔυικεν , μάλιστκ τούτοις ὑπάρχειν τὸ ἡδέσιν εἶναι .
Lemmas: ἄτοπος οὖν ὁ μή οἴομαι δέω ὁ σπουδαῖος μάλα ἀλλήλων συζάω · οὗτος δʼοὐκ εἰμί ἄνευ ὁ ἡδύς · δέω ἄν ἄρα , ὡς εὕω , μάλιστκ οὗτος ὑπάρχω ὁ ἡδύς εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.28
ἐπεὶ δὲ διῄρηνται αἱφιλἰαι είς τρία εἴδη , καὶ ἐν ταύταις ἡπορεῖτο , πότερον ἐν ἰσότητι ἡ φιλία ἐγγίνεται ἢ ἐν ἀνισότητι · ἔστιν οὐν κατʼ ἀμφότερα . ἡ μὲν γὰρ καθʼ ὁμοιότητα ἡτῶν σπουδαίων καὶ ἡ τελεία φιλία · ἡ δὲ κατʼ ἀνομοιότητα ἡ κατὰ τὸ συμφέρον . τῷ γὰρ εὐπόρῳ ὁ πένης διὰ τὴν ἔνδειαν ὧν ὁ πλούσιος εὐπορεῖ φίλος ἐστί , καὶ τῷ σπουδαίῷ ὁ φαῦλος διὰ ταὐτό δι ?? γὰρ τὴν ἓνδειαν τὴν τῆς ἀρετῆς , παῤ οὗ οἴ ?? αὑτῷ ?? εσθαι , διὸ τοῦτο τούτῳ φίλος .
Lemmas: ἐπεί δέ διαιρέω αιφιλιος εἰς τρεῖς εἶδος , καί ἐν οὗτος ἀπορέω , πότερος ἐν ἰσότης ὁ φιλία ἐγγίγνομαι ἤ ἐν ἀνισότης · εἰμί οὖν κατά ἀμφότερος . ὁ μέν γάρ κατά ὁμοιότης βλής σπουδαῖος καί ὁ τέλειος φιλία · ὁ δέ κατά ἀνομοιότης ὁ κατά ὁ συμφέρω . ὁ γάρ εὔπορος ὁ πένης διά ὁ ἔνδεια ὅς ὁ πλούσιος εὐπορέω φίλος εἰμί , καί ὁ σπουδαῖος ὁ φαῦλος διά αὐτός διά ?? γάρ ὁ ἔνδεια ὁ ὁ ἀρετή , παρά ὅς ὅς ?? ἑαυτοῦ ?? ἵημι , διό οὗτος οὗτος φίλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.29
γίνεται οὖν ἐν τοῖς ἀνομοίοις φιλία πατὰ τὸ συμφέρον · διὸ καὶ Εὐριπίδης “ ἐρᾷ μὲν ἔμβρο γαῖ᾿ , ὅταν ξηρὸν πέδον ὡς ἐναντίοις οὖσιν τούτοις ἐγγίγνεται φιλία ἡ διὰ τὸ συμφέρρον . καὶ γὰρ εἰ θέλεις τὰ ἐναντιώτατα ποιῆσεαι πῦρ καὶ ?? δωρ , ταῦτα ἀλλήλοις χρέσιμα εἰσίν .
Lemmas: γίγνομαι οὖν ἐν ὁ ἀνόμοιος φιλία πατά ὁ συμφέρω · διό καί Εὐριπίδης “ ἐράω μέν ἔμβρο γῆ , ὅταν ξηρός πέδον ὡς ἐναντίος εἰμί οὗτος ἐγγίγνομαι φιλία ὁ διά ὁ συμφέρω . καί γάρ εἰ ἐθέλω ὁ ἐναντίος ποιέω πῦρ καί ?? δῶρον , οὗτος ἀλλήλων χρέσιμα εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.30
τὸ γὰρ πῦρ φασίν , ἐὰν μἡ ἔχῃ ὑγρόν , φθείρεσθαι , ὡς τοῦτʼ αὐτῷ παραοκευάζον ὥσπερ τροφὴν τινά , ταθτην δὲ τοσαύτην , ὅσης πρατήσειεν〈ἄν 〉 · ἂν μὲν γὰρ πλεῖον ποιήσῃς τὸ ὑγρόν , ἐπικρατῆσαν〈ποιήσει 〉 φθτίρεσθαι τὸ πῦρ , ἐὰν δὲ σύμμετρον , συνοίσει . δῆλον οὖν ὅτι καὶ ἐν τοῖς ἐναντιωτάτοις φιλία ἐγγίνεται διὰ τὸ συμφέρον .
Lemmas: ὁ γάρ πῦρ φημί , ἐάν μή ἔχω ὑγρός , φθείρω , ὡς οὗτος αὐτός παραοκευαζω ὥσπερ τροφή τις , τείνω δέ τοσοῦτος , ὅσος πρατήσειεν〈ἄν 〉 · ἄν μέν γάρ πολύς ποιέω ὁ ὑγρός , ἐπικρατέω 〉 φθείρω ὁ πῦρ , ἐάν δέ σύμμετρος , συμφέρω . δῆλος οὖν ὅτι καί ἐν ὁ ἐναντίος φιλία ἐγγίγνομαι διά ὁ συμφέρω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.31
ἀνάγονται δὲ πᾶσαι αἱ φιλίαι , καὶ αἱ ἐν ἰσότητι καὶ αἱ ἐν ἀνισότητι , εἰς τὰς διῃρημένας τρεῖς . — ἔστιν δʼ ἐν ἁπάσαις ταῖς φιλίαις διαφορὰ γινομένη πρὸς ἀλλήλους , ὅταν μὴ ὁμοίως φιλῶσιν ἢ εὖ ποιῶσιν ὑπηρετῶσιν ἢ ὃ τι ἂν τῶν τοιούτων · ὅταν μὲν γὰρ ὃ μὲν ἐπτενῶς ποιῇ ὃ δʼ ἐλλείτῃ , κατὰ τὰν ἔλλειψιν τὸ ἔγκλημα καὶ ἡ μέμψις .
Lemmas: ἀνάγω δέ πᾶς ὁ φιλία , καί ὁ ἐν ἰσότης καί ὁ ἐν ἀνισότης , εἰς ὁ διαιρέω τρεῖς . — εἰμί δέ ἐν ἅπας ὁ φιλία διαφορά γίγνομαι πρός ἀλλήλων , ὅταν μή ὅμοιος φιλέω ἤ εὖ ποιέω ὑπηρετέω ἤ ὅς τις ἄν ὁ τοιοῦτος · ὅταν μέν γάρ ὅς μέν πτενός ποιέω ὅς δέ ἔρχομαι , κατά ὁ ἔλλειψις ὁ ἔγκλημα καί ὁ μέμψις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.32
οὐ κὴν ἀλλʼ ἐπὶ μὲν τῶν τοιούτων ὧν τὸ αὐτό ἐστι τέλος τῆς φιλίας , οἶυν εἰ ἀμφότεροι κατὰ τὸ συμφέρον ἀλλήλοις φίλοι ἢ κατὰ τὸ ἡδὺ κατʼ ?? ἔλλειψις ἡ παρὰ τοῦ ἑτέρου , ἐὰν οὖν πλείω ἀγαθὰ σύ μοι ποιῇς ἢ ἐγὼ σοί , οὐδʼ ἀμφισβητῶ ἔτι μὴ οὐ δεῖν σε μᾶλλον ὑπʼ ἐμοῦ φιλεῖσθαι ·
Lemmas: οὐ κάν ἀλλά ἐπί μέν ὁ τοιοῦτος ὅς ὁ αὐτός εἰμί τέλος ὁ φιλία , ὁράω εἰ ἀμφότερος κατά ὁ συμφέρω ἀλλήλων φίλος ἤ κατά ὁ ἡδύς κατά ?? ἔλλειψις ὁ παρά ὁ ἕτερος , ἐάν οὖν πολύς ἀγαθός σύ ἐγώ ποιέω ἤ ἐγώ σύ , οὐδέ ἀμφισβητέω ἔτι μή οὐ δεῖ σύ μᾶλλον ὑπό ἐγώ φιλέω ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.33
ἐν δὲ φιλίᾳ μὴ διὰ ταὐτὸ φίλοι ἐσμέν , μᾶλλον αἱ διαφοραί . ἄδηλος γὰρ ἡ ἔλλεωψις παρʼ ἑκατέρου . οἷον εἰ ὃ μὲν διʼ ἡδονὴν φίλος ἐστὶν ὃ δὲ διὰ τὸ συμφέρον , ἐνταῦθα ἡ ἀμφισβήτησις · οὔτε γὰρ ὁ τῷ συμφέροντι ὑπερέχων ἀξίαν οἴεται τὴν ἡδονὴν ἀντικαταλλάττεσθαι τοῦ συμφέροντος , οὔτε ὁ τῇ ἡδονῇ ὑπερέχων ἀξίαν τῆς ἡδονῆς ἐν τῷ συμφέροντι χάριν ἀπολαμβάνειν . διὸ μᾶλλον αἱ διαφοραὶ ἐν ταῖς τοιαύταις φιλίαις γίνονται .
Lemmas: ἐν δέ φιλία μή διά αὐτός φίλος εἰμί , μάλα ὁ διαφορά . ἄδηλος γάρ ὁ ἔλλεωψις παρά ἑκάτερος . οἷον εἰ ὅς μέν διά ἡδονή φίλος εἰμί ὅς δέ διά ὁ συμφέρω , ἐνταῦθα ὁ ἀμφισβήτησις · οὔτε γάρ ὁ ὁ συμφέρω ὑπερέχω ἀξία οἴομαι ὁ ἡδονή ἀντικαταλλάσσομαι ὁ συμφέρω , οὔτε ὁ ὁ ἡδονή ὑπερέχω ἀξία ὁ ἡδονή ἐν ὁ συμφέρω χάρις ἀπολαμβάνω . διό μάλα ὁ διαφορά ἐν ὁ τοιοῦτος φιλία γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.34
πλούτῳ ἢ ἄλλῳ τινὶ τοιούτῳ οὐκ οἴονται δεῖν αὐτοὶ φιλεῖν , ἀλλʼ ὑπὸ τῶν ἐνδεεστέρων οἴονται δεῖν αὐτοὶ φιλεῖσθαι ·
Lemmas: πλοῦτος ἤ ἄλλος τις τοιοῦτος οὐ οἴομαι δέω αὐτός φιλέω , ἀλλά ὑπό ὁ ἐνδεής οἴομαι δέω αὐτός φιλέω ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.35
ἔστιν δὲ βέλτιον τὸ φιλεῖν ἢ τὸ φιλεῖσθαι . — τὸ μὲν γὰρ φιλεῖν ἐνέργειά τις ἡδονῆς καὶ ἀγαθόν , ἀπὸ δὲ τοῦ φιλεῖσθαι οὐδεμία τῷ φιλουμένῳ ἐνέργεια γίνεται .
Lemmas: εἰμί δέ ἀγαθός ὁ φιλέω ἤ ὁ φιλέω . — ὁ μέν γάρ φιλέω ἐνέργεια τις ἡδονή καί ἀγαθός , ἀπό δέ ὁ φιλέω οὐδείς ὁ φιλέω ἐνέργεια γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.36
— ἔτι δὲ βέλτιον τὸ γνωρίζειν ἢ τὸ γνωρίζεσθαι · τὸ μὲν γὰρ γνωρίζεσθαι καὶ τὸ φιλεῖσθαι καὶ τοῖς ἀψύχοις ὑπάρχει , τὸ δὲ γνωρίζειν καὶ τὸ φιλεῖν τοῖς ἐμψύχοις .
Lemmas: — ἔτι δέ ἀγαθός ὁ γνωρίζω ἤ ὁ γνωρίζω · ὁ μέν γάρ γνωρίζω καί ὁ φιλέω καί ὁ ἄψυχος ὑπάρχω , ὁ δέ γνωρίζω καί ὁ φιλέω ὁ ἔμψυχος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.37
— ἔτι τὸ εὐποιητικὸν εἶναι βέλτιον ἢ τὸ μή · ὁ μὲν οὖν φιλῶν εὐποιητικός , φιλεῖ , ὁ δὲ φιλούμενος , φιλεῖται , οὔ .
Lemmas: — ἔτι ὁ εὐποιητικός εἰμί ἀγαθός ἤ ὁ μή · ὁ μέν οὖν φιλέω εὐποιητικός , φιλέω , ὁ δέ φιλέω , φιλέω , οὐ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.38
— ἀλλʼ οἱ ἄνθρωποι διὰ φιλοτιμίαν φιλεῖσθαι μᾶλλον βούλονται ἢ φιλεῖν , διὰ τὸ ἐν τῷ φιλεῖσθαι ὑπεροχήν τινα εἶναι · ἀεὶ γὰρ ὁ φιλούμενος ὑπερέχει ἡδονῇ ἢ εὐπορίᾳ ἢ ἀρετῇ , ὁ δὲ φιλότιμος τῆς ὑπεροχῆς ὀρέγεται .
Lemmas: — ἀλλά ὁ ἄνθρωπος διά φιλοτιμία φιλέω μάλα βούλομαι ἤ φιλέω , διά ὁ ἐν ὁ φιλέω ὑπεροχή τις εἰμί · ἀεί γάρ ὁ φιλέω ὑπερέχω ἡδονή ἤ εὐπορία ἤ ἀρετή , ὁ δέ φιλότιμος ὁ ὑπεροχή ὀρέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.39
καὶ οὐκ οἴονται δεῖν αὐτοὶ φιλεῖν οἱ ἐν ὑπεροχῇ ὄντες · ἀντιδιδόναι γὰρ ἐν οἷς ὑπερέχουσιν τοῖς φιλοῦσιν αὐτούς . ἔτι δὲ καὶ ἥττους αὐτῶν εἰσίν · διὸ οὐκ οἴονται δεῖν φιλεῖν ἀλλὰ φιλεῖσθαι . ὁ δʼ ἐνδεὴς χρημάτων ἢ ἡδονῶν ἢ ἀρετῆς θαυμάζει τὸν ὑπερέχονται τούτοις , καὶ φιλεῖ διὰ τὸ τούτων ἢ τυγχάνειν ἢ οἴεσθαι τεύξεσθαι .
Lemmas: καί οὐ οἴομαι δέω αὐτός φιλέω ὁ ἐν ὑπεροχή εἰμί · ἀντιδίδωμι γάρ ἐν ὅς ὑπερέχω ὁ φιλέω αὐτός . ἔτι δέ καί ἥσσων αὐτός εἰμί · διό οὐ οἴομαι δέω φιλέω ἀλλά φιλέω . ὁ δέ ἐνδεής χρῆμα ἤ ἡδονή ἤ ἀρετή θαυμάζω ὁ ὑπερέχω οὗτος , καί φιλέω διά ὁ οὗτος ἤ τυγχάνω ἤ οἴομαι τυγχάνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.40
εἰσὶν δὲ καὶ τοιαῦται φιλίαι ἐξ ὁμοιοπαθείας , ἐκ τοῦ τἀγαθὸν βούλεσθαί τινι εἶναι . οὐκ ἔστιν δὲ ἡ ἐπὶ τούτων γινομένη φιλία πάντα ταῦτα ἔχουσα · πολλάκις γὰρ ἄλλῳ μὲν εἶναι βουλόμεθα τἀγαθά , συζῆν μέντοι μετʼ ἄλλου .
Lemmas: εἰμί δέ καί τοιοῦτος φιλία ἐκ ὁμοιοπάθεια , ἐκ ὁ ἀγαθός βούλομαι τις εἰμί . οὐ εἰμί δέ ὁ ἐπί οὗτος γίγνομαι φιλία πᾶς οὗτος ἔχω · πολλάκις γάρ ἄλλος μέν εἰμί βούλομαι ἀγαθός , συζάω μέντοι μετά ἄλλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.41
ἀλλὰ ταῦτα πότερον φιλίας δεῖ εἰπεῖν , ἢ τῆς τελείας φιλίας τῆς κατʼ ἀρετὴν πάθη ; ἐν ἐκείνῃ γὰρ τῇ φιλίᾳ πάντα ταῦτα ἐνυπάρχει · καὶ γὰρ συζῆν μετʼ οὐδενὸς ἄλλου ἂν θέλοιμεν ( καὶ γὰρ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ συμφέρον , καὶ ἡ ἀρετὴ τῷ σπουδαίῳ ὑπάρχει ) καὶ τἀγαθὰ τούτῳ μάλιστα βουλοίμεθʼ ἂν , καὶ τὸ ζῆν καὶ τὸ εὖ ζῆν οὐκ ἄλλῳ τινὶ ἢ τούτῳ .
Lemmas: ἀλλά οὗτος πότερος φιλία δέω λέγω , ἤ ὁ τέλειος φιλία ὁ κατά ἀρετή πάθος ; ἐν ἐκεῖνος γάρ ὁ φιλία πᾶς οὗτος ἐν-ὑπάρχω · καί γάρ συζάω μετά οὐδείς ἄλλος ἄν ἐθέλω ( καί γάρ ὁ ἡδύς καί ὁ συμφέρω , καί ὁ ἀρετή ὁ σπουδαῖος ὑπάρχω ) καί ἀγαθός οὗτος μάλα βούλομαι ἄν , καί ὁ ζάω καί ὁ εὖ ζάω οὐ ἄλλος τις ἤ οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.42
πότερον δʼ ἐστὶν αὐτῷ [ φιλία ] καὶ πρὸς αὑτὸν φιλία , ἢ οὔ , νῦν μὲν ἀφείσθω , ὕστερον δʼ ἐροῦμεν . πάντα δὲ βουλόμεθα ἡμῖν αὐτοῖς · καὶ γὰρ συζῆν μεθʼ ἡμῶν αὐτῶν βουλόμεθα ( ἴσως δὲ τοῦτο καὶ ἀναγκαῖον ) καὶ τὸ εὖ ζῆν καὶ τὸ ζῆν καὶ τὸ βούλεσθαι τἀγαθόν , οὐκ ἄλλῳ τινί .
Lemmas: πότερος δέ εἰμί αὐτός [ φιλία ] καί πρός ἑαυτοῦ φιλία , ἤ οὐ , νῦν μέν ἀφίημι , ὕστερον δέ λέγω . πᾶς δέ βούλομαι ἐγώ αὐτός · καί γάρ συζάω μετά ἐγώ αὐτός βούλομαι ( ἴσως δέ οὗτος καί ἀναγκαῖος ) καί ὁ εὖ ζάω καί ὁ ζάω καί ὁ βούλομαι ἀγαθός , οὐ ἄλλος τις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.43
ἔτι ὁμοιοπαθεῖς ἡμῖν αὐτοῖς μάλιστα ἐσμέν · ἂν γὰρ προσπταίσωμεν ἢ ἄλλῳ τινὶ περιπέσωμεν τῶν τοιούτων , εὐθὺς λυπούμεθα . διὸ δόξειεν ἂν οὕτως εἶναι αὑτῷ πρὸς αὐτὸν φιλία .
Lemmas: ἔτι ὁμοιοπαθής ἐγώ αὐτός μάλα εἰμί · ἐάν γάρ προσπταίω ἤ ἄλλος τις περιπίπτω ὁ τοιοῦτος , εὐθύς λυπέω . διό δοκέω ἄν οὕτως εἰμί ἑαυτοῦ πρός αὐτός φιλία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.44
τὰ δὴ τοιαῦτα , οἷον τὴν ὁμοιοπάθειαν καὶ τὸ εὖ ζῆν καὶ τὰ ἄλλα , ἤτοι εἰς τὴν πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς φιλίαν ἀναφέροντες λέγομεν ἢ εἰς τὴν τελείαν · ἐν ἀμφοτέραις γὰρ πάντα ταῦτα ὑπάρχει · καὶ γὰρ [ καὶ ] τὸ συζῆν καὶ τὸ εἶναι βούλεσθαι καὶ τὸ εὖ εἶναι καὶ τἆλλα πάντα ἐν ταύταις ἐστίν .
Lemmas: ὁ δή τοιοῦτος , οἷος ὁ ὁμοιοπάθεια καί ὁ εὖ ζάω καί ὁ ἄλλος , ἤτοι εἰς ὁ πρός ἐγώ αὐτός φιλία ἀναφέρω λέγω ἤ εἰς ὁ τέλειος · ἐν ἀμφότερος γάρ πᾶς οὗτος ὑπάρχω · καί γάρ [ καί ] ὁ συζάω καί ὁ εἰμί βούλομαι καί ὁ εὖ εἰμί καί ἄλλος πᾶς ἐν οὗτος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.45
φιλίαν εἶναι · διὸ καὶ ὅσα περ δικαίων εἴδη , τοσαῦτα καὶ φιλιὧν . τὸ δὴ δίκαιδν ἐστιν καὶ ξένῳ πρὸς πολίτην καὶ δούλῳ πρὸς δεσπότην καὶ πολίτῃ πρὸς πολίτην καὶ υἱῷ πρὸς πατέρα καὶ γυναικ πρὸς ἄνδρα , καὶ ὅσαι ἁπλῶς ἄλλαι κοινωνίαι καὶ φιλίαι ἔνεισιν ἐν ἑκάστοτς τούτων .
Lemmas: φιλία εἰμί · διό καί ὅσος περ δίκαιος εἶδος , τοσοῦτος καί φιλία . ὁ δή δίκη εἰμί καί ξένος πρός πολίτης καί δοῦλος πρός δεσπότης καί πολίτης πρός πολίτης καί υἱός πρός πατήρ καί γυνή πρός ἀνήρ , καί ὅσος ἁπλῶς ἄλλος κοινωνία καί φίλιος ἔνειμι ἐν ἕκαστος οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.46
βεβαιοτάτη δʼ ἂν δόξειεν εἶναι τῶν φιλιῶν ἡ ξεντκή · οὐ γάρ ἐστιν σὖδὲν αὐτοῖς τέλος κοινὸν ὑπὲρ σὖ ἀμφισβητοθσιν , οἷον ἐν τοῖς πολίταις · διαμφισβητεῦντες γὰρ πρὸς ἀλλήλους κατὰ τὴν ὑπεροχὴν οὐ μένουσιν φίλοι ὄντες .
Lemmas: βέβαιος δέ ἄν δοκέω εἰμί ὁ φιλία ὁ ξεντκή · οὐ γάρ εἰμί σῴζω αὐτός τέλος κοινός ὑπέρ σῦς ἀμφισβητέω , οἷος ἐν ὁ πολίτης · διαμφισβητέω γάρ πρός ἀλλήλων κατά ὁ ὑπεροχή οὐ μένω φίλος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.47
ἐχόμενον δ' ἂν εἴη νῦν εἰπεῖν , πότερόν ἐστι πρὸς αὑτὸν φιλία , ἢ οὔ . ἐπεὶ δʼ οὖν ὁρῶμεν , ὥσπερ καὶ μικρὸν ἐπάνω ἐλέγομεν , ὅτι ἐκ μὲν τῶν καθʼ ἕκαστα τὸ φιλεῖν γνωρίζεται τὰ δὲ καθʼ ἕκαστα αὐτοὶ αὑτοῖς ἂν μάλιστα βουλοίμεθα ( καὶ γὰρ τἀγαθὰ καὶ τὸ εἶναι καὶ τὸ εὖ εἶναι · ὁμσιοπαθέστατοι δʼ αὐτοῖς ἡμῖν ἐσμέν · καὶ συζῆν δὲ μεθʼ ἑαυτῶν μάλιστα βουλόμεθα ) · ὥστ᾿ εἰ μὲν ἐκ τῶν καθ᾿ ἕκαστα γνωρίζεναι ἡ φιλία , τὰ δὲ καθʼ ἕκαστα ἡμῖν αὐτοῖς ἂν βουλοίμεθα ὑπάρχειν , δῆλόν ἔστιν ὡς ἔστι πρὸς αὑτοὺς φιλία , ὥσπερ καὶ τὴν ἀδικίαν ἔφαμεν πρὸς αὑτὸν εἶναι .
Lemmas: ἔχω δέ ἄν εἰμί νῦν λέγω , πότερος εἰμί πρός ἑαυτοῦ φιλία , ἤ οὐ . ἐπεί δέ οὖν ὁράω , ὥσπερ καί μικρός ἐπάνω λέγω , ὅτι ἐκ μέν ὁ κατά ἕκαστος ὁ φιλέω γνωρίζω ὁ δέ κατά ἕκαστος αὐτός ἑαυτοῦ ἄν μάλα βούλομαι ( καί γάρ ἀγαθός καί ὁ εἰμί καί ὁ εὖ εἰμί · ὁμσιοπαθέστατοι δέ αὐτός ἐγώ εἰμί · καί συζάω δέ μετά ἑαυτοῦ μάλα βούλομαι ) · ὥστε εἰ μέν ἐκ ὁ κατά ἕκαστος γνωρίζω ὁ φιλία , ὁ δέ κατά ἕκαστος ἐγώ αὐτός ἄν βούλομαι ὑπάρχω , δῆλος εἰμί ὡς εἰμί πρός ἑαυτοῦ φιλία , ὥσπερ καί ὁ ἀδικία φημί πρός ἑαυτοῦ ἔρχομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.48
ἐπειδὴ γὰρ ἕτερος μὲν ὁ ἀδικῶν ἕτερος δὲ ὁ ἀδικούμενος , ὁ αὐτὸ δʼ εἷς ἐστιν ἕκαστος , διὰ τὸ τοιοῦτον οὐκ ἐδόκει εἶναι πρὸς αὑτὸν ἀδτκία · ἔσει μέντοι , ὡς ἔφαμεν σκοποῦντες ἐπὶ τῶν τῆς ψυχῆς μερῶν , ἐπειδή ἐστι πλείω , ὅταν ταῦτα μὴ ὁμονοῶσιν , τότε εἷναι πρὸς αὑτὸν τὴν ἀδικίαν .
Lemmas: ἐπειδή γάρ ἕτερος μέν ὁ ἀδικέω ἕτερος δέ ὁ ἀδικέω , ὁ αὐτός δέ εἷς εἰμί ἕκαστος , διά ὁ τοιοῦτος οὐ δοκέω εἰμί πρός ἑαυτοῦ ἀδτκία · εἰμί μέντοι , ὡς φημί σκοπέω ἐπί ὁ ὁ ψυχή μέρος , ἐπειδή εἰμί πολύς , ὅταν οὗτος μή ὁμονοέω , τότε εἰμί πρός ἑαυτοῦ ὁ ἀδικία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.49
ὁμοίως οὖν τούτφ καὶ ἡ φιλία δόξειεν ἂν εἶναι πρὸς αὑτόν . ἐπειδὴ γὰρ ὁ φίλος ἐστίν , ὡς φαμέν , ὅταν βουλώμεθα σφόδρα φίλον εἰπεῖν , μία φαμὲν ψυχὴ ἡ ἐμὴ καὶ ἡ τούτου · ἐπεὶ οὖν ἐστι τῆς ψυχῆς πλείω μέρη , τότʼ ἔσται μία ψυχή , ὅταν συμφωνῶσι πρὸς ἄλληλα τε λόγος καὶ τὰ πάθη ( οὕτω γὰρ μία ἔσται ) · ὥστε μιᾶς γενομένης ἔσται πρὰς αὑτὸν φιλία .
Lemmas: ὅμοιος οὖν τούτφ καί ὁ φιλία δοκέω ἄν εἰμί πρός ἑαυτοῦ . ἐπειδή γάρ ὁ φίλος εἰμί , ὡς φημί , ὅταν βούλομαι σφόδρα φίλος λέγω , εἷς φημί ψυχή ὁ ἐμός καί ὁ οὗτος · ἐπεί οὖν εἰμί ὁ ψυχή πολύς μέρος , τότε εἰμί εἷς ψυχή , ὅταν συμφωνέω πρός ἀλλήλων τε λόγος καί ὁ πάθος ( οὕτως γάρ εἷς εἰμί ) · ὥστε εἷς γίγνομαι εἰμί Πρᾶς ἑαυτοῦ φιλία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.50
αὕτη δʼ ἔσται ἡ πρὸς αὑτὸν φιλία ἐν τῷ σπουδαίφ · τούτῳ γὰρ μόνῳ τὰ τῆς ψυχῆς εὖ ἔχουσιν μέρη πρὸς ἄλληλα τῷ μὴ διαφέρεσθαι , ἐπεὶ ὅ γε φαῦλος οὐδέποτʼ ἐστὶν αὐτὸς αὑτῷ φίλος , μάχεται γὰρ ἀεὶ ἑαυτῷ . ὁ γοῦν ἀκρατής , ὅταν πράξῃ τι τῶν καθʼ ἡδονήν , μετʼ οὐ πολὺ μεταμελεῖται καὶ κακίζει αὐτὸς αὑτόν · ὁμοίως ἐπὶ τῶν ἄλλων κακιῶν ὁ φαῦλος ἔχει . διατελεῖ γὰρ αὐτὸς αὑτῷ μαχόμενος καὶ ἐναντιούμενος .
Lemmas: οὗτος δέ εἰμί ὁ πρός ἑαυτοῦ φιλία ἐν ὁ σπουδαίφ · οὗτος γάρ μόνος ὁ ὁ ψυχή εὖ ἔχω μέρος πρός ἀλλήλων ὁ μή διαφέρω , ἐπεί ὁ γε φαῦλος οὐδέποτε εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ φίλος , μάχομαι γάρ ἀεί ἑαυτοῦ . ὁ γοῦν ἀκρατής , ὅταν πράσσω τις ὁ κατά ἡδονή , μετά οὐ πολύς μεταμελέω καί κακίζω αὐτός ἑαυτοῦ · ὅμοιος ἐπί ὁ ἄλλος κακία ὁ φαῦλος ἔχω . διατελέω γάρ αὐτός ἑαυτοῦ μάχομαι καί ἐναντιόομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.51
ἔστιν δὲ φιλία καὶ ἐν ἰσότηπι , οἷον ἡ μὲν τῶν ἑταίρων ἐν ἰσότητι ἀριθμῷ καὶ δυνάμει ἀγαθοῦ ( οὐδέτερος γὰρ αὐτῶν ἐσπιν ἄξιος θατέρου πλέον ἔχειν οὔτε κατʼ ἀριθμὸν ἀγαθῶν οὔτε κατὰ δύναμιν οὔτε κατὰ μέγεθος , ἀλλὰ τὸ ἴσον · ἴσοι γάρ τινες ἐθέλουσιν εἶναι οἱ ἑταῖροι )
Lemmas: εἰμί δέ φιλία καί ἐν ἰσότηπι , οἷος ὁ μέν ὁ ἑταῖρος ἐν ἰσότης ἀριθμός καί δύναμις ἀγαθός ( οὐδέτερος γάρ αὐτός Εσπίν ἄξιος ἕτερος πολύς ἔχω οὔτε κατά ἀριθμός ἀγαθός οὔτε κατά δύναμις οὔτε κατά μέγεθος , ἀλλά ὁ ἴσος · ἴσος γάρ τις ἐθέλω ἔρχομαι ὁ ἑταῖρος )
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.52
ἐν ἀνισότητι δὲ ἡ πατρὸς πρὸς υἱόν , καὶ ἀρχομένου καὶ ἄρχοντος , καὶ κρείττονος καὶ χείρονος , καὶ γυναικὸς καὶ ἀνδρός , καὶ ἁπλῶς ἐν οἷς ἐστιν ὁ τὴν τοῦ χείρονος καὶ κρείττονος τάξιν ἔχων ἐν τῇ φιλίᾳ .
Lemmas: ἐν ἀνισότης δέ ὁ πατήρ πρός υἱός , καί ἄρχω καί ἄρχω , καί κρατύς καί κακός , καί γυνή καί ἀνήρ , καί ἁπλῶς ἐν ὅς εἰμί ὁ ὁ ὁ κακός καί ἀγαθός τάξις ἔχω ἐν ὁ φίλιος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.11.53
αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἐν ἀνισότητι φιλία κατὰ λόγον . οὐδέποτε γὰρ ἐπʼ ἀγαθοῦ δόσει οὐδεὶς ἴσον ἂν δοίη τῷ βελτίονι καὶ τῷ χείρονι , ἀλλὰ μεῖζον τῷ καθʼ ὑπεροχὴν ὄντι ἀεί . τοῦτο δʼ ἴσον ἐστὶν τῷ λόγῳ · ἴσον γάρ πώς ἐστιν ὁ τὸ ἔλαττον ἔχων ἀγαθὸν χείρων ὢν τῷ μεῖζον ἔχοντι κρείττονι ὄντι .
Lemmas: οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἐν ἀνισότης φιλία κατά λόγος . οὐδέποτε γάρ ἐπί ἀγαθός δόσις οὐδείς ἴσος ἄν δίδωμι ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός , ἀλλά μέγας ὁ κατά ὑπεροχή εἰμί ἀεί . οὗτος δέ ἴσος εἰμί ὁ λόγος · ἴσος γάρ πως εἰμί ὁ ὁ ἐλαχύς ἔχω ἀγαθός κακός εἰμί ὁ μέγας ἔχω κρατύς εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.12.1
τῶν δὲ φιλιῶν ἁπασῶν τῶν εἰρημένων τούτων μάλιστά πως ἐγγίνεται τὸ φιλεῖν ἐν τῇ συγγενιῇ , καὶ ταῦτα ἐν τῇ πατρὶ πρὸς υἱόν . καὶ διὰ τί ποτε ὁ πατὴρ τὸν υἱὸν μᾶλλον φιλεῖ ἢ ὁ υἱὸς τὸν πατέρα ; πότερον οὖν , ὡς ἔνιοι λέγοντες ὀρθῶς πρός γε τοὺς πολλούς , ὅτι ὁ μὲν πατὴρ εὐεργέτηκέν πως τὸν υἱόν , ὁ δʼ υἱὸς χάριν ὀφείλει τῆς εὐεργεσίας ;
Lemmas: ὁ δέ φιλία ἅπας ὁ λέγω οὗτος μάλα πως ἐγγίγνομαι ὁ φιλέω ἐν ὁ συγγίγνομαι , καί οὗτος ἐν ὁ πατήρ πρός υἱός . καί διά τίς ποτέ ὁ πατήρ ὁ υἱός μάλα φιλέω ἤ ὁ υἱός ὁ πατήρ ; πότερος οὖν , ὡς ἔνιοι λέγω ὀρθός πρός γε ὁ πολύς , ὅτι ὁ μέν πατήρ εὐεργετέω πως ὁ υἱός , ὁ δέ υἱός χάριν ὀφείλω ὁ εὐεργεσία ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.12.2
αὕτη μὲν οὖν ἡ αἰτία [ καὶ ] ἐν τῇ κατὰ τὸ συμφέρον φιλίᾳ δόξειεν ἂν ὑπάρχειν · ὥσπερ δὲ καὶ κατὰ τὰς ἐπιστήμας ὁρῶμεν ἔχον , οὕτω πως ἔχει καὶ ἐνταῦθα .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὁ αἰτία [ καί ] ἐν ὁ κατά ὁ συμφέρω φιλία δοκέω ἄν ὑπάρχω · ὥσπερ δέ καί κατά ὁ ἐπιστήμη ὁράω ἔχω , οὕτως πως ἔχω καί ἐνταῦθα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.12.3
λέγω δʼ οἷον [ ἐστιν ] ἔστι μὲν ὧν τὸ αὐτὸ τέλος τε καὶ ἐνέργεια , καὶ οὐκ ἄλλο τι παρὰ τὴν ἐνέργειαν τέλος , οἷον τῷ αὐλητῇ ἡ αὐτὴ ἐνέργεια καὶ τέλος ( τὸ γὰρ αὐλεῖν καὶ τέλος αὐτῷ ἐστι καὶ ἐνέργεια ) , ἀλλʼ οὐ τῇ οἰκοδομικῇ ( καὶ γὰρ ἕτερον τέλος παρὰ τὴν ἐνέργειαν ) ·
Lemmas: λέγω δέ οἷος [ εἰμί ] εἰμί μέν ὅς ὁ αὐτός τέλος τε καί ἐνέργεια , καί οὐ ἄλλος τις παρά ὁ ἐνέργεια τέλος , οἷος ὁ αὐλητής ὁ αὐτός ἐνέργεια καί τέλος ( ὁ γάρ αὐλέω καί τέλος αὐτός εἰμί καί ἐνέργεια ) , ἀλλά οὐ ὁ οἰκοδομικός ( καί γάρ ἕτερος τέλος παρά ὁ ἐνέργεια ) ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.12.4
ἔστιν οὖν ἡ φιλία ἐνέργειά τις , οὐδὲν δέ ἐστιν ἄλλο τέλος παρὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ φιλεῖν , ἀλλὰ τοῦτο αὐτό . ὁ μὲν οὖν πατὴρ ἐνεργεῖ πως ἀεὶ μᾶλλον παρὰ τὸ αὑτοῦ τι εἶναι ποίημα τὸν υἱόν . τοῦτο δʼ ὁρῶμεν καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὄν · πάντες γὰρ πρὸς ὃ ἂν αὐτοὶ ποιήσωσιν , πρὸς τοῦτό πως καὶ εὖνοι εἰσίν .
Lemmas: εἰμί οὖν ὁ φιλία ἐνέργεια τις , οὐδείς δέ εἰμί ἄλλος τέλος παρά ὁ ἐνέργεια ὁ φιλέω , ἀλλά οὗτος αὐτός . ὁ μέν οὖν πατήρ ἐνεργέω πως ἀεί μάλα παρά ὁ ἑαυτοῦ τις εἰμί ποίημα ὁ υἱός . οὗτος δέ ὁράω καί ἐπί ὁ ἄλλος εἰμί · πᾶς γάρ πρός ὅς ἄν αὐτός ποιέω , πρός τούτος πως καί εὔνους εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.12.5
ὁ οὖν πατὴρ εὐνοεῖ πως πρὸς τὸν υἱὸν αὑτοῦ ὄντα ποίημα , τῇ μνήμῃ καὶ τῇ ἐλπίδι ἀγόμενος · διὸ μᾶλλον φιλεῖ ὁ πατὴρ τὸν υἱὸν ἢ ὁ υἱὸς τὸν πατέρα .
Lemmas: ὁ οὖν πατήρ εὐνοέω πως πρός ὁ υἱός ἑαυτοῦ εἰμί ποίημα , ὁ μνήμη καί ὁ ἐλπίς ἄγω · διό μάλα φιλέω ὁ πατήρ ὁ υἱός ἤ ὁ υἱός ὁ πατήρ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.12.6
δεῖ δὲ καὶ ὑπὲρ τῶν ἄλλων φιλιῶν τῶν λεγομένων καὶ δοκουσῶν ἐπισκέψασθαι εἰ εἰσὶν φιλίαι . οἷον ἡ εὔνοια φιλία δοκεῖ .
Lemmas: δέω δέ καί ὑπέρ ὁ ἄλλος φιλία ὁ λέγω καί δοκέω ἐπισκοπέω εἰ εἰμί φιλία . οἷος ὁ εὔνοια φίλιος δοκέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.12.7
ἁπλῶς μὲν οὖν οὐκ ἂν δόξειεν εἷναι ἡ εὔνοια φιλία ( πολλοῖς γὰρ πολλάκις ἢ ἀπὸ τοῦ ἰδεῖν ἢ ἀπὸ τοῦ ἀκοῦσαί τι ὑπέρ τινος ἀγαθὸν εὖνοι γινόμεθα · ἆῤ οὖν ἤδη καὶ φίλοι ; ἢοὔ ; οὐ γὰρ εἴ τις ἦν Δαρείῳ εὔνους ἐν Πέρσαις ὄντι , ὥσπερ ἴσως ἦν , εὐθέως καὶ φιλία ἦν αὐτῷ πρὸς Δαρεῖον ) ·
Lemmas: ἁπλῶς μέν οὖν οὐ ἄν δοκέω εἰμί ὁ εὔνοια φιλία ( πολύς γάρ πολλάκις ἤ ἀπό ὁ ὁράω ἤ ἀπό ὁ ἀκούω τις ὑπέρ τις ἀγαθός εὔνους γίγνομαι · ἆρα οὖν ἤδη καί φίλος ; ἧμαι ; οὐ γάρ εἰ τις εἰμί Δαρεῖος εὔνους ἐν Πέρσης εἰμί , ὥσπερ ἴσως εἰμί , εὐθύς καί φιλία εἰμί αὐτός πρός Δαρεῖος ) ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.12.8
ἀλλʼ ἀρχὴ μὲν ἄν ποτε φιλίας ἡ εὔνοια δόξειεν εἶναι , γένοιτο δʼ ἂν ἡ εὔνοια φιλία , εἰ προσλάβοι βούλησιν τοῦ τἀγαθὰ δυνατὸς ὢν πρᾶξαι πράττειν ἐκείνου ἕνεκεν ἐστιν εὔνους .
Lemmas: ἀλλά ἀρχή μέν ἄν ποτέ φιλία ὁ εὔνοια δοκέω εἰμί , γίγνομαι δέ ἄν ὁ εὔνοια φιλία , εἰ προσλαμβάνω βούλησις ὁ ἀγαθός δυνατός εἰμί πράσσω πράσσω ἐκεῖνος ἕνεκα εἰμί εὔνους .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.12.9
— ἔστιν δʼ ἡ εὔνοια τοῦ ἤθους καὶ πρὸς τὸ ἦθος · οὐδεὶς γὰρ λέγεται εὔνους οἴνῳ ἢ ἄλλῳ τινὶ τῶν ἀψύχων ἀγαθῶν ἢ ἡδέων , ἀλλʼ ἄν τις ᾖ τὸ ᾖθος σπουδαῖος , πρὸς τοῦτον ἡ εὔνοια .
Lemmas: — εἰμί δέ ὁ εὔνοια ὁ ἦθος καί πρός ὁ ἦθος · οὐδείς γάρ λέγω εὔνους οἶνος ἤ ἄλλος τις ὁ ἄψυχος ἀγαθός ἤ ἡδύς , ἀλλά ἐάν τις εἰμί ὁ ἦθος σπουδαῖος , πρός οὗτος ὁ εὔνοια .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.12.10
— οὐκ ἔστιν δὲ χωρὶς τῆς φιλίας ἡ εὔνοια , ἀλλʼ ἐν τῷ αὐτῷ · διὸ δοκεῖ φιλία εἶναι .
Lemmas: — οὐ εἰμί δέ χωρίς ὁ φιλία ὁ εὔνοια , ἀλλά ἐν ὁ αὐτός · διό δοκέω φιλία εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.12.11
ἡ δʼ ὁμόνοιά ἐστιν μὲν σύνεγγυς τῇ φιλίᾳ , ἐὰν τὴν ὁμόνοιαν λάβῃς τὴν κυρίως λεγομένην . εἰ γάρ τις Ἐμπεδοκλεῖ ὁμοίως ὑπολαμβάνει καὶ δοκεῖ αὐτῷ τὰ στοιχεῖα εἶναι ἅ κἀκείνῳ , ἆρά γε οὗτος Ἐμπεδοκλεῖ ὁμονοεῖ ; ἢ οὔ ; ἐπεὶ περί τι ἄλλο τοιοῦτον .
Lemmas: ὁ δέ ὁμόνοια εἰμί μέν σύνεγγυς ὁ φιλία , ἐάν ὁ ὁμόνοια λαμβάνω ὁ κύριος λέγω . εἰ γάρ τις Ἐμπεδοκλῆς ὅμοιος ὑπολαμβάνω καί δοκέω αὐτός ὁ στοιχεῖον εἰμί ὅς ἐκεῖνος , ἆρα γε οὗτος Ἐμπεδοκλῆς ὁμονοέω ; ἤ οὐ ; ἐπεί περί τις ἄλλος τοιοῦτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.12.12
πρῶτον μὲν γὰρ οὐκ ἔστιν ἡ ὁμόνοια ἐν τοῖς νοητοῖς ἀλλʼ ἐν τοῖς πρακτοῖς , καὶ ἐν τούτοις οὐχ ᾗ νοοῦσι ταὐτόν , ἀλλʼ ᾗ ἅμα τῷ ταὐτὸν νοεῖν προαίρεσιν ἔχουσιν περὶ ἃ νοοῦσιν ἐπὶ ταῦτά . εἰ γὰρ ἐννοοῦσιν ἀμφότεροι ἄρχειν , ἀλλʼ ὃ μὲν αὑτὸν ὃ δʼ αὑτόν , ἆρά γε ἤδη ὁμονοοῦσιν ; ἢ οὔ ; ἀλλʼ εἰ κἀγὼ ἐμαυτὸν βούλομαι ἄρχειν κἀκεῖνος ἐμέ , οὕτως ἤδη ὁμονοοῦμεν .
Lemmas: πρῶτος μέν γάρ οὐ εἰμί ὁ ὁμόνοια ἐν ὁ νοητός ἀλλά ἐν ὁ πρακτός , καί ἐν οὗτος οὐ ᾗ νοέω αὐτός , ἀλλά ᾗ ἅμα ὁ αὐτός νοέω προαίρεσις ἔχω περί ὅς νοέω ἐπί αὐτός . εἰ γάρ ἐννοέω ἀμφότερος ἄρχω , ἀλλά ὁ μέν ἑαυτοῦ ὁ δέ ἑαυτοῦ , ἆρα γε ἤδη ὁμονοέω ; ἤ οὐ ; ἀλλά εἰ ἐγώ ἐμαυτοῦ βούλομαι ἄρχω ἐκεῖνος ἐγώ , οὕτως ἤδη ὁμονοέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.12.13
ἔστι δὴ ὁμονοεῖν ἐν τοῖς πρακτοῖς μετὰ βουλήσεως ταὐτοῦ . περὶ ἄρχοντος ἄρα κατάστασιν ἐν πρακτοῖς τοῦ αὐτοῦ ἐστιν ἡ ὁμόνοια ἡ κυρίως λεγομένη .
Lemmas: εἰμί δή ὁμονοέω ἐν ὁ πρακτός μετά βούλησις αὐτός . περί ἄρχων ἄρα κατάστασις ἐν πρακτός ὁ αὐτός εἰμί ὁ ὁμόνοια ὁ κύριος λέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.13.1
ἐπεὶ δʼ ἐστίν , ὡς φαμέν , αὐτῷ πρὸς αὑτὸν φιλία , πότερον ὁ σπουδαῖος ἔσται φίλαυτος ἢ οὔ ; ἔστιν δὲ φίλαυτος ὁ αὑτοῦ ἕνεκεν πάντα πράττων ἐν τοῖς κατὰ τὸ λυσιτελές . ὁ μὲν οὖν φαῦλος φίλαντος ἐστίν ( αὐτὸς αὑτοῦ γὰρ ἕνεκεν πάντα πράττει ) · ἀλλʼ οὐχ ὁ σπουδαῖος . διὰ τοῦτο γάρ ἐστι σπουδαῖος , ὅτι ἄλλου ἕνεκεν τοῦτο πράττει · διὸ οὐκ ἔστιν φίλαυτος .
Lemmas: ἐπεί δέ εἰμί , ὡς φημί , αὐτός πρός ἑαυτοῦ φιλία , πότερος ὁ σπουδαῖος εἰμί φίλαυτος ἤ οὐ ; εἰμί δέ φίλαυτος ὁ ἑαυτοῦ ἕνεκα πᾶς πράσσω ἐν ὁ κατά ὁ λυσιτελής . ὁ μέν οὖν φαῦλος φίλος εἰμί ( αὐτός ἑαυτοῦ γάρ ἕνεκα πᾶς πράσσω ) · ἀλλά οὐ ὁ σπουδαῖος . διά οὗτος γάρ εἰμί σπουδαῖος , ὅτι ἄλλος ἕνεκα οὗτος πράσσω · διό οὐ εἰμί φίλαυτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.13.2
ἀλλʼ ὁρμῶσι μὲν ἅπαντες ἐπὶ τἀγαθά , καὶ οἴονται αὑτοῖς δεῖν μάλιστα ὑπάρχειν . τοῦτο δέ ἐστι μάλιστα φανερὸν ἐπὶ πλούτου καὶ ἀρχῆς . ὁ μὲν οὖν σπουδαῖος ἐκστήσεται τούτων ἄλλῳ , οὐχ ὡς οὐ προσῇκον αὑτῷ μάλιστα , ἀλλʼ ἂν ὁρᾷ ἄλλον δυνησόμενον μᾶλλον τούτοις αὑτοῦ χρῆσθαι · οἱ δʼ ἄλλοι τοῦτο οὐ ποιήσουσι διʼ ἄγνοιαν ( οὐ γὰρ οἴονται κακῶς ἂν χρήσασθαι τοῖς τοιούτοις ἀγαθοῖς ) ἢ διὰ φιλοτιμίαν τοῦ ἄρχειν .
Lemmas: ἀλλά ὁρμάω μέν ἅπας ἐπί ἀγαθός , καί οἴομαι ἑαυτοῦ δέω μάλα ὑπάρχω . οὗτος δέ εἰμί μάλα φανερός ἐπί πλοῦτος καί ἀρχή . ὁ μέν οὖν σπουδαῖος ἐξίστημι οὗτος ἄλλος , οὐ ὡς οὐ προσήκω ἑαυτοῦ μάλα , ἀλλά ἐάν ὁράω ἄλλος δύναμαι μάλα οὗτος ἑαυτοῦ χράω · ὁ δέ ἄλλος οὗτος οὐ ποιέω διά ἄγνοια ( οὐ γάρ οἴομαι κακός ἄν χράω ὁ τοιοῦτος ἀγαθός ) ἤ διά φιλοτιμία ὁ ἄρχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.13.3
ὁ δὲ σπουδαῖος οὐδέτερον τούτων πείσεται · διὸ οὐδὲ φίλαυτος κατά γε τὰ τοιαῦτα ἀγαθά . ἀλλʼ εἰ ἄρα , κατὰ τὸ καλόν . τούτου γὰρ μόνον ἄλλῳ οὐκ ἂν ἐκσταίη , τὰ δὲ συμφέροντα καὶ ἡδέα ἐκστήσεται .
Lemmas: ὁ δέ σπουδαῖος οὐδέτερος οὗτος πάσχω · διό οὐδέ φίλαυτος κατά γε ὁ τοιοῦτος ἀγαθός . ἀλλά εἰ ἄρα , κατά ὁ καλός . οὗτος γάρ μόνος ἄλλος οὐ ἄν ἐξίστημι , ὁ δέ συμφέρω καί ἡδύς ἐξίστημι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.13.4
τὴν μὲν οὖν κατὰ τὸ καλὸν αἵρεσιν φίλαντος ἔσται · τὴν δὲ κατὰ τὸ συμφέρον καὶ καθʼ ἡδονὴν λεγομένην οὐκ ἔσται ὁ σπουδαῖος , ἀλλὰ ὁ φαῦλος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν κατά ὁ καλός αἵρεσις φίλος εἰμί · ὁ δέ κατά ὁ συμφέρω καί κατά ἡδονή λέγω οὐ εἰμί ὁ σπουδαῖος , ἀλλά ὁ φαῦλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.14.1
— πότερον δέ ποπε ὁ σπουδαῖος φιλήσει αὐτὸς ἑαυτὸν μάλιστα ἢ οὔ ; ἔστι μὲν οὖν αὐτὸς αὑτὸν μάλιστα ὡς φιλήσει , ἔστι δʼ ὡς οὔ ἐπειδὴ γάρ φαμεν τὸν σπουδαῖον ἐκστήσεσθαι τῶν ἀγαθῶν τῶν κατὰ τὸ συμφέρον τῷ φίλῳ , τὸν φίλον μᾶλλον αὑτοῦ φιλήσει .
Lemmas: — πότερος δέ Πόπε ὁ σπουδαῖος φιλέω αὐτός ἑαυτοῦ μάλιστα ἤ οὐ ; εἰμί μέν οὖν αὐτός ἑαυτοῦ μάλιστα ὡς φιλέω , εἰμί δέ ὡς οὐ ἐπεί γάρ φημί ὁ σπουδαῖος ἐξίστημι ὁ ἀγαθός ὁ κατά ὁ συμφέρω ὁ φίλος , ὁ φίλος μᾶλλον αὐτός φιλέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.14.2
ναί , ἀλλʼ ᾗ τούτων ἐξιστάμενος τῷ φίλῳ αὑτῷ τὸ καλὸν περιποιεῖται , ταύτῃ ἐξίσταται τῶν τοιούτων . ἔστι μὲν οὖν ὡς τὸν φίλον αὐτὸς αὑτοῦ μᾶλλον φιλεῖ , ἔστι δὲ ὡς αὐτὸς αὑτὸν μάλιστα · κατὰ μὲν γὰρ τὸ συμφέρον τὸν φίλον , κατὰ δὲ τὸ καλὸν καὶ ἀγαθὸν αὐτὸς αὑτὸν μάλιστα · αὑτῷ γὰρ ταῦτα περιποιεῖται κάλλιστα ὄντα .
Lemmas: ναί , ἀλλά ᾗ οὗτος ἐξίστημι ὁ φίλος ἑαυτοῦ ὁ καλός περιποιέω , ταύτῃ ἐξίστημι ὁ τοιοῦτος . εἰμί μέν οὖν ὡς ὁ φίλος αὐτός ἑαυτοῦ μάλα φιλέω , εἰμί δέ ὡς αὐτός ἑαυτοῦ μάλα · κατά μέν γάρ ὁ συμφέρω ὁ φίλος , κατά δέ ὁ καλός καί ἀγαθός αὐτός ἑαυτοῦ μάλα · ἑαυτοῦ γάρ οὗτος περιποιέω καλός εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.14.3
ἔστι μὲν οὖν καὶ φιλάγαθος , οὐ φίλαυτος · μόνον γάρ , εἴπερ φιλεῖ αὐτὸς ἑαυτόν , ὅτι ἀγαθός . ὁ δὲ φαῦλος φίλαυτος · οὐδὲν γὰρ ἔχει διʼ ὃ φιλήσει αὐτὸς ἑαυτὸν οἷον καλόν τι , ἀλλʼ ἄνευ τούτων αὐτὸς ἑαυτὸν φιλήσει , αὐτός . διὸ καὶ οὗτος ἂν κυρίως λέγοιτο φίλαυτος .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν καί φιλάγαθος , οὐ φίλαυτος · μόνος γάρ , εἴπερ φιλέω αὐτός ἑαυτοῦ , ὅτι ἀγαθός . ὁ δέ φαῦλος φίλαυτος · οὐδείς γάρ ἔχω διά ὅς φιλέω αὐτός ἑαυτοῦ οἷος καλός τις , ἀλλά ἄνευ οὗτος αὐτός ἑαυτοῦ φιλέω , αὐτός . διό καί οὗτος ἄν κύριος λέγω φίλαυτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.15.1
ἐχόμενον δʼ ἂν εἴη ὑπὲρ αὐταρκείας εἰπεῖν καὶ τοῦ αὐτάρκους , πότερον ὁ αὐτάρκης προσδεήσεται φιλίας , ἢ οὔ , ἀλλʼ αὐτὸς ἑαυτῷ αὐτάρκης ἔσται καὶ κατὰ τοῦτο . λέγουσι γὰρ τοιαῦτα καὶ οἱ ποιηταί · “ ὅταν δʼ ὁ δαίμων εὖ διδῷ , τί δεῖ φίλων ; ” ὅθεν καὶ ἡ ἀπορία γίγνεται , πότερον ὁ πάντα τἀγαθὰ ἔχων καὶ ὢν αὐτάρκης προσδεήσεται φίλου ; ἢ τότε καὶ μάλιστα ; τίνα γὰρ εὖ ποιήσει , ἢ μετὰ τοῦ συμβιώσεται ; οὐ γὰρ δὴ μόνος γε διάξει .
Lemmas: ἔχω δέ ἄν εἰμί ὑπέρ αὐτάρκεια λέγω καί ὁ αὐτάρκης , πότερος ὁ αὐτάρκης προσδέομαι φιλία , ἤ οὐ , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ αὐτάρκης εἰμί καί κατά οὗτος . λέγω γάρ τοιοῦτος καί ὁ ποιητής · “ ὅταν δέ ὁ δαίμων εὖ δίδωμι , τίς δέω φίλος ; ” ὅθεν καί ὁ ἀπορία γίγνομαι , πότερος ὁ πᾶς ἀγαθός ἔχω καί εἰμί αὐτάρκης προσδέομαι φίλος ; ἤ τότε καί μάλα ; τίς γάρ εὖ ποιέω , ἤ μετά ὁ συμβιόω ; οὐ γάρ δή μόνος γε διάγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.15.2
εἰ τοίνυν τούτων δεήσεται , ταῦτα δὲ μὴ ἐνδέχεται ἄνευ φιλίας , προσδέοιτʼ ἂν ὁ αὐτάρκης φιλίας .
Lemmas: εἰ τοίνυν οὗτος δέω , οὗτος δέ μή ἐνδέχομαι ἄνευ φιλία , προσδέω ἄν ὁ αὐτάρκης φιλία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.15.3
ἡ μὲν οὖν ἐν τοῖς λόγοις εἰωθυῖα ὁμοιότης λαμβάνεσθαι ἐκ τοῦ θεοῦ οὔτʼ ἐκεῖ ὀρθῶς οὔτʼ ἂν ἐνταῦθα εἴη χρήσιμος · οὐ γὰρ εἰ ὁ θεός ἐστιν αὐτάρκης καὶ μηδενὸς δεῖται , διὰ τοῦτʼ οὐδʼ ἡμεῖς οὐδενὸς δεησόμεθα .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἐν ὁ λόγος εἴωθα ὁμοιότης λαμβάνω ἐκ ὁ θεός οὔτε ἐκεῖ ὀρθός οὔτε ἄν ἐνταῦθα εἰμί χρήσιμος · οὐ γάρ εἰ ὁ θεός εἰμί αὐτάρκης καί μηδείς δέω , διά οὗτος οὐδέ ἐγώ οὐδείς δέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.15.4
ἔστι γὰρ καὶ τοιοῦτός τις λόγος ἐπὶ τοῦ θεοῦ λεγόμενος . ἐπεὶ γάρ , φησί , πάντα ἔχει τἀγαθὰ ὁ θεὸς καί ἐστιν αὐτάρκης τί ποιήσει ; οὐ γὰρ καθευδήσει . θεάσεται δή τι , φησίν · τοῦτο γὰρ κάλλιστον καὶ οἰκειότατον τί οὖν θεάσεται ; εἰ μὲν γὰρ ἄλλο τι θεάοεται , βέλτιον θεώσεταί τι αὑτοῦ . ἀλλὰ τοῦτʼ ἄτοπον , τὸ τοῦ θεοῦ ἄλλο τι εἶναι βέλτιον . αὐτὸς ἑαυτὸν ἂρα θεάσετα ἀλλʼ ἄτοπον · καὶ γὰρ ὁ ἄνθρωπος [ ὃς ] ἂν αὐτὸς ἑαυτὸν κατασκοπῆται , ὡς ἀναισθήτῳ ἐπιτιμῶμεν . ἄτοπος οὖν , φησίν , ὁ θεὸς ἔσται αὐτὸς ἑαυτὸν θεώμενος .
Lemmas: εἰμί γάρ καί τοιοῦτος τις λόγος ἐπί ὁ θεός λέγω . ἐπεί γάρ , φημί , πᾶς ἔχω ἀγαθός ὁ θεός καί εἰμί αὐτάρκης τίς ποιέω ; οὐ γάρ καθεύδω . θεάομαι δή τις , φημί · οὗτος γάρ καλός καί οἰκεῖος τίς οὖν θεάομαι ; εἰ μέν γάρ ἄλλος τις θεάομαι , ἀγαθός θεόω τις ἑαυτοῦ . ἀλλά οὗτος ἄτοπος , ὁ ὁ θεός ἄλλος τις εἰμί ἀγαθός . αὐτός ἑαυτοῦ ἄρα θεάομαι ἀλλά ἄτοπος · καί γάρ ὁ ἄνθρωπος [ ὅς ] ἄν αὐτός ἑαυτοῦ κατασκοπέω , ὡς ἀναίσθητος ἐπιτιμάω . ἄτοπος οὖν , φημί , ὁ θεός εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ θεάομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.15.5
τί μὲν οὖν ὁ θεὸς θεάσεται , ἀφείσθω · ὑπὲρ δὲ τῆς αὐταρκείας οὐ τῆς τοῦ θεοῦ τὴν σκέψιν ποιούμεθα , ἀλλʼ ἀνθρωπίνης , πότερον ὁ αὐτάρκης δεήσεται φιλίας ἢ οὔ ; εἰ δή τις ἐπὶ τὸν φίλον ἐπιβλέψας ἴδοι τί ἐστι καὶ ὁποῖάς τις ὁ φίλος , * * τοιοῦτος οἷος ἕτερος εἶναι ἐγώ , ἄν γε καὶ σφόδρα φίλον ποιήσῃς , ὥσπερ τὸ λεγόμενον “ ἄλλος οὗτος Ἡρακλῆς , ἄλλος φίλος ἐγώ .
Lemmas: τίς μέν οὖν ὁ θεός θεάομαι , ἀφίημι · ὑπέρ δέ ὁ αὐτάρκεια οὐ ὁ ὁ θεός ὁ σκέψις ποιέω , ἀλλά ἀνθρώπινος , πότερος ὁ αὐτάρκης δέω φιλία ἤ οὐ ; εἰ δή τις ἐπί ὁ φίλος ἐπιβλέπω ὁράω τίς εἰμί καί ὁποῖος τις ὁ φίλος , * * τοιοῦτος οἷος ἕτερος εἰμί ἐγώ , ἐάν γε καί σφόδρα φίλος ποιέω , ὥσπερ ὁ λέγω “ ἄλλος οὗτος Ἡρακλῆς , ἄλλος φίλος ἐγώ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.15.6
” ἐπεὶ οὖν ἐστι καὶ χαλεπώτατον , ὥσπερ καὶ τῶν σοφῶν τινες εἰρήκασιν , τὸ γνῶναι αὑτόν , καὶ ἥδιστον ( τὸ γὰρ αὑτὸν εἰδέναι ἡδύ ) , αὐτοὶ μὲν οὖν αὑτοὺς ἐξ αὑτῶν οὐ δυνάμεθα θεάσασθαι ( ὅτι δʼ αὐτοὶ αὑτοὺς οὐ δυνάμεθα , δῆλον ἐξ ὧν ἄλλοις ἐπιτιμῶμεν , αὐτοὶ δὲ λανῦάνομεν ταὐτὰ ποιοῦντες ·
Lemmas: ” ἐπεί οὖν εἰμί καί χαλεπός , ὥσπερ καί ὁ σοφός τις λέγω , ὁ γιγνώσκω ἑαυτοῦ , καί ἡδύς ( ὁ γάρ ἑαυτοῦ οἶδα ἡδύς ) , αὐτός μέν οὖν ἑαυτοῦ ἐκ ἑαυτοῦ οὐ δύναμαι θεάομαι ( ὅτι δέ αὐτός ἑαυτοῦ οὐ δύναμαι , δῆλος ἐκ ὅς ἄλλος ἐπιτιμάω , αὐτός δέ λανυαγριαινω αὐτός ποιέω ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.15.7
τοῦτο δὲ γίνεται δι᾿ εὔνοιαν διὰ πάθος · πολλοῖς δὲ ἡμῶν ταῦτα ἐπισκοτεῖ πρὸς τὸ κρίνειν ὀρθῶς ) · ὥσπερ οὖν ὅταν θέλωμεν αὐτοὶ αὑτῶν τὸ πρόσωπον ἰδεῖν , εἰς τὸ κάτοπτρον ἐμβλέψαντες εἴδομεν , ὁμοίως καὶ ὅταν αὐτο αὑτοὺς βουληθῶμεν γνῶναι , εἰς τὸν φίλον ἰδόντες γνωρίσαιμεν ἄν · ἔστι γάρ , ὡς φαμέν , ὁ φίλος ἕτερος ἐγώ .
Lemmas: οὗτος δέ γίγνομαι διά εὔνοια διά πάθος · πολύς δέ ἐγώ οὗτος ἐπισκοτέω πρός ὁ κρίνω ὀρθός ) · ὥσπερ οὖν ὅταν ἐθέλω αὐτός ἑαυτοῦ ὁ πρόσωπον ὁράω , εἰς ὁ κάτοπτρον ἐμβλέπω ὁράω , ὅμοιος καί ὅταν αὐτός ἑαυτοῦ βούλομαι γιγνώσκω , εἰς ὁ φίλος ὁράω γνωρίζω ἄν · εἰμί γάρ , ὡς φημί , ὁ φίλος ἕτερος ἐγώ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.15.8
εἰ οὖν ἡδὺ μὲν τὸ αὑτὸν εἰδέναι , τοῦτο δʼ οὐκ ἔστιν εἰδέναι ἄνευ ἄλλου φίλου , δέοιτʼ ἂν ὁ αὐτάρκης φιλίας πρὸς τὸ αὐτὸς αὑτὸν γνωρίζειν .
Lemmas: εἰ οὖν ἡδύς μέν ὁ ἑαυτοῦ οἶδα , οὗτος δέ οὐ εἰμί οἶδα ἄνευ ἄλλος φίλος , δέω ἄν ὁ αὐτάρκης φιλία πρός ὁ αὐτός ἑαυτοῦ γνωρίζω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.15.9
— ἔτι δὲ καὶ εἴπερ ἐστὶν καλόν , ὥσπερ ἐστίν , τὸ εὖ ποιεῖν ἔχοντα τὰ παρὰ τῆς τύχης ἀγαθά , τίνα εὖ ποιήσε ; μετὰ τίνος δὲ συμβιώσετωι ; οὐ γὰρ δὴ μόνος γε διάξει · τὸ γὰρ συμβιοῦν ἡδὺ καὶ ἀναγκαῖον . εἰ τοίνυν ταῦτα καλὰ καὶ ἡδέα καὶ ἀναγκαῖα , ταῦτα δὲ μὴ ἐνδέγεται εἶναι ἄνευ φιλίας , προσδέοιτʼ ἂν ὁ αὐτάρκης φιλίας .
Lemmas: — ἔτι δέ καί εἴπερ εἰμί καλός , ὥσπερ εἰμί , ὁ εὖ ποιέω ἔχω ὁ παρά ὁ τύχη ἀγαθός , τίς εὖ ποιέω ; μετά τίς δέ συμβιόω ; οὐ γάρ δή μόνος γε διάγω · ὁ γάρ συμβιόω ἡδύς καί ἀναγκαῖος . εἰ τοίνυν οὗτος καλός καί ἡδύς καί ἀναγκαῖος , οὗτος δέ μή ἐνδέχομαι εἰμί ἄνευ φιλία , προσδέω ἄν ὁ αὐτάρκης φιλία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.16.1
πότερον δὲ πολλοὺς κτητέον φίλους ἢ ὀλίγους ; οὔτε δὴ πολλοὺς , ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν , οὔτʼ ὀλίγους δεῖ [ ἀεί ] . πολλῶν μὲν γὰρ ὄντων ἔργον ἐφʼ ἕκαστον μερίσαι τὸ φιλεῖν . ἐφʼ ἁπάντων γὰρ καὶ τῶν ἄλλων ἐξαδυνατεῖ ἡμῶν ἡ φύσις ἀσθενὴς οὖσα πρὸς τὸ ἐπὶ πολὺ ἀφικνεῖσθαι . οὔτε γὰρ τῇ ὄψει ἐπὶ πολὺ ὁρῶμεν , ἀλλʼ ἐὰν πλέον ἀποστήσῃς τοῦ συμμέτρου , ἐλλείπει διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς φύσεως , οὔτʼ ἐπʼ ἀκοῆς , οὔτʼ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως ἁπάντων .
Lemmas: πότερος δέ πολύς κτητέος φίλος ἤ ὀλίγος ; οὔτε δή πολύς , ὡς ἁπλῶς λέγω , οὔτε ὀλίγος δέω [ ἀεί ] . πολύς μέν γάρ εἰμί ἔργον ἐπί ἕκαστος μερίζω ὁ φιλέω . ἐπί ἅπας γάρ καί ὁ ἄλλος ἐξαδυνατέω ἐγώ ὁ φύσις ἀσθενής εἰμί πρός ὁ ἐπί πολύς ἀφικνέομαι . οὔτε γάρ ὁ ὄψις ἐπί πολύς ὁράω , ἀλλά ἐάν πολύς ἀφίστημι ὁ σύμμετρος , ἐλλείπω διά ὁ ἀσθένεια ὁ φύσις , οὔτε ἐπί ἀκοή , οὔτε ἐπί ὁ ἄλλος ὅμοιος ἅπας .