ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.26.1
μεγαλοπρέπεια δʼ ἐστὶν μεσότης σαλακωνείας καὶ μικροπρεπείας . ἔστιν δʼ ἡ μεγαλοπρέπεια περὶ δαπάνας ἂς τῷ πρέποντι γίνεσθαι προσήκει . ὅστις μὲν οὖν δανανᾷ οὗ μὴ δεῖ , σαλάκων , οἷον εἴ τις ἑστιᾷ ἐρανιστὰς ὡς ἂν γάμους τις ἑστιῶν , ὁ τοιοῦτος σαλάκων ( ὁ γὰρ σαλάκων τοιοῦτός ἐστιν , ὁ ἐν ᾧ μὴ δεῖ καιρῷ ἐνδεικνύμενος τὴν ἑαυτοῦ εὐπορίαν ) ·
Lemmas: μεγαλοπρέπεια δέ εἰμί μεσότης σαλακωνεία καί μικροπρέπεια . εἰμί δέ ὁ μεγαλοπρέπεια περί δαπάνη ὅς ὁ πρέπω γίγνομαι προσήκω . ὅστις μέν οὖν Δανανά ὅς μή δέω , σάλαξ , οἷος εἰ τις ἑστιάω ἐρανιστής ὡς ἄν γάμος τις ἑστιάω , ὁ τοιοῦτος σαλάκων ( ὁ γάρ σαλάκων τοιοῦτος εἰμί , ὁ ἐν ὅς μή δέω καιρός ἐνδείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ εὐπορία ) ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.26.2
ὁ δὲ μικροπρεπὴς ὁ ἐναντίος τούτῳ , ὃς οὗ δεῖ μὴ μεγαλείως δαπανήσει , ἢ τοῦτο μὴ ποιῶν , οἷον εἰς γάμους ἢ χορηγίαν δαπανῶν , μὴ ἀξίως ἀλλʼ ἐνδεῶς , ὁ τοιοῦτος μικροπρεπής .
Lemmas: ὁ δέ μικροπρεπής ὁ ἐναντίος οὗτος , ὅς ὅς δέω μή μεγαλεῖος δαπανάω , ἤ οὗτος μή ποιέω , οἷος εἰς γάμος ἤ χορηγία δαπανόω , μή ἄξιος ἀλλά ἐνδεής , ὁ τοιοῦτος μικροπρεπής .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.26.3
ἡ δὲ μεγαλοπτρέπεια καὶ ἀπὸ τοῦ ὀνόματος φανερά ἐστιν οὖσα τοιαύτη οἵαν λέγομεν · ἐπεὶ γὰρ ἐν τῷ καιρῷ τῷ πρέποντι τὸ μέγα δαπανᾷ , ὀρθῶς τῇ μεγαλοπρεπείᾳ τοὔνομα κεῖται . ἡ μεγαλοπρέπεια ἄρα ἂν εἴη , ἐπειδή ἐστιν ἐπαινετή , μεσότης τις ἐλλείψεως καὶ ὑπερβολῆς τῆς περὶ δαπάνας τὰς προσηκούσας , ἐν οἷς δεῖ εἰσὶ δέ , ὡς οἴονται , καὶ πλείους μεγαλοπρέπειαι , οἷόν φασι μεγαλοπρεπῶς τʼ ἐβάδισε , καὶ ἄλλαι δὴ τοιαῦται μεγαλοπρέπειαι μεταφοραῖς λέγονται , οὐ κυρίως · οὐ γάρ ἐστιν ἐν τούτοις μεγαλοπρέπεια , ἀλλʼ ἐν οἷς εἰρήκαμεν ..
Lemmas: ὁ δέ μεγαλοπτρέπεια καί ἀπό ὁ ὄνομα φανερός εἰμί εἰμί τοιοῦτος οἷος λέγω · ἐπεί γάρ ἐν ὁ καιρός ὁ πρέπω ὁ μέγας δαπανάω , ὀρθός ὁ μεγαλοπρέπεια ὄνομα κεῖμαι . ὁ μεγαλοπρέπεια ἄρα ἄν εἰμί , ἐπειδή εἰμί ἐπαινετός , μεσότης τις ἔλλειψις καί ὑπερβολή ὁ περί δαπάνη ὁ προσήκω , ἐν ὅς δέω εἰμί δέ , ὡς οἴομαι , καί πολύς μεγαλοπρέπεια , οἷος φημί μεγαλοπρεπής τε βαδίζω , καί ἄλλος δή τοιοῦτος μεγαλοπρέπεια μεταφορά λέγω , οὐ κυρίως · οὐ γάρ εἰμί ἐν οὗτος μεγαλοπρέπεια , ἀλλά ἐν ὅς λέγω ..
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.27.1
νέμεσις δέ ἐστιν μεσότης φθονερίας καὶ ἐπιχαιρεκακίας · ἀμφότεραι γὰρ αὗται ψεκταὶ εἰσίν , ὁ δὲ νεμεσητνκὸς ἐπαινετός . ἔστι δʼ ἡ νέμεσις περὶ ἀγαθά , ἃ τυγχάνει ὑπάρχοντα ἀναξίῳ ὄντι , λυπή τις . νεμεσητικὸς οὖν ὁ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις λυπητικός . καὶ ὁ αὐτός γε πάλιν οὗτος λυπήσεται , ἄν τινα ἴδῃ κακῶς πράττοντα ἀνάξιον ὄντα . ἡ μὲν οὖν νέμεσις καὶ ὁ νεμεσητικὸς ἴσως τοιοῦτος , ὁ ὀέ γε φθονερὸς ἐναντίος τούτῳ . ἁπλῶς γάρ , ἄν τε ἄξιός τις ἄν τε μὴ τοῦ εὖ πράττειν , λυπήσεται . ὁμοίως τούτῳ ὁ ἐπιχαιρέκακος ἡσθήσεται κακῶς πράττοντι καὶ τῷ ἀξίῳ καὶ τῷ ἀναξίῳ . ὁ δέ γε νεμεσητικὸς οὔ [ τοιοῦτος ] , ἀλλὰ μέσος τίς ἐστι τούτων .
Lemmas: νέμεσις δέ εἰμί μεσότης φθονερία καί ἐπιχαιρεκακία · ἀμφότερος γάρ οὗτος ψεκτός εἰμί , ὁ δέ νεμεσάω ἐπαινετός . εἰμί δέ ὁ νέμεσις περί ἀγαθός , ὅς τυγχάνω ὑπάρχω ἀνάξιος εἰμί , λυπός τις . νεμεσητικός οὖν ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος λυπητικός . καί ὁ αὐτός γε πάλιν οὗτος λυπέω , ἐάν τις ὁράω κακός πράσσω ἀνάξιος εἰμί . ὁ μέν οὖν νέμεσις καί ὁ νεμεσητικός ἴσως τοιοῦτος , ὁ ὀέα γε φθονερός ἐναντίος οὗτος . ἁπλῶς γάρ , ἄν τε ἄξιος τις ἄν τε μή ὁ εὖ πράσσω , λυπέω . ὅμοιος οὗτος ὁ ἐπιχαιρέκακος ἥδομαι κακῶς πράσσω καί ὁ ἄξιος καί ὁ ἀνάξιος . ὁ δέ γε νεμεσητικός οὐ [ τοιοῦτος ] , ἀλλά μέσος τίς εἰμί οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.28.1
σεμνότης δέ ἐστιν αὐθαδείας ἀνὰ μέσον τε καὶ ἀρεσκείας , ἔστιν δὲ περὶ τὰς ἐντεύξεις . ὅ τε γὰρ αὐθάδης τοιοῦτός ἐσπιν οἷος μωηθενὶ ἐντυχεῖν μηδὲ διαλεγῆναι ( ἀλλὰ τοὔ??ομα ἔοικεν ἀπὸ τοῦ τρόπου κεῖσθαι · ὁ γὰρ αὐθάδης αὐτοάδης τις ἐστίν , ἀπὸ τοῦ αὐτὰς αὑτῷ ἀρέσκειν ) ·
Lemmas: σεμνότης δέ εἰμί αὐθάδεια ἀνά μέσος τε καί ἀρέσκεια , εἰμί δέ περί ὁ ἔντευξις . ὁ τε γάρ αὐθάδης τοιοῦτος Εσπίν οἷος μωηθενὶ ἐντυγχάνω μηδέ διαλέγω ( ἀλλά ἔτοιμος ἔοικα ἀπό ὁ τρόπος κεῖμαι · ὁ γάρ αὐθάδης αὐτοάδης τις εἰμί , ἀπό ὁ αὐτός ἑαυτοῦ ἀρέσκω ) ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.28.2
ὁ δὲ ἄρεσκος τοιοῦτος οἷος πᾶσιν ὁμιλεῖν καὶ πάντως καὶ πανταχῇ . οὐδέτερος δὴ τούτων ἐπαινετός , ὁ δέ γε σεμνὸς ἀνὰ μέσον τούτων ὢν ἐπαινετός · οὔτε γὰρ πρὸς πάντας , ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἀξίους , οὔτε πρὸς οὐθένα , ἀλλὰ πρὸς τοὺς αὐτοὺς τούτους .
Lemmas: ὁ δέ ἄρεσκος τοιοῦτος οἷος πᾶς ὁμιλέω καί πάντως καί πανταχῇ . οὐδέτερος δή οὗτος ἐπαινετός , ὁ δέ γε σεμνός ἀνά μέσος οὗτος εἰμί ἐπαινετός · οὔτε γάρ πρός πᾶς , ἀλλά πρός ὁ ἄξιος , οὔτε πρός οὐδείς , ἀλλά πρός ὁ αὐτός οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.29.1
αἰδὼς δʼ ἐστὶ μεσότης ἀναισχυντίας καὶ καταπλήξεως , ἔστιν δὲ περὶ πράξεις καὶ λόγους . ὁ μὲν γὰρ ἀναίσχυντός ἐστιν ὁ ἐν παντὶ καὶ πρὸς πάντας λέγων καὶ πράττων ἃ ἔτυχεν , ὁ δὲ καταπεπληγμένος ὁ ἐναντίος τούτῳ , ὁ πάντα καὶ [ πρὸς ] πάντας εὐλαβούμενος καὶ πρᾶξαι καὶ εἰπεῖν ( ἄπρακτος γὰρ ὁ τοιοῦτος , ὁ πάντα καταπληττόμενος ) ·
Lemmas: αἰδώς δέ εἰμί μεσότης ἀναισχυντία καί κατάπληξις , εἰμί δέ περί πρᾶξις καί λόγος . ὁ μέν γάρ ἀναίσχυντος εἰμί ὁ ἐν πᾶς καί πρός πᾶς λέγω καί πράσσω ὅς τυγχάνω , ὁ δέ καταπλήσσω ὁ ἐναντίος οὗτος , ὁ πᾶς καί [ πρός ] πᾶς εὐλαβέομαι καί πράσσω καί λέγω ( ἄπρακτος γάρ ὁ τοιοῦτος , ὁ πᾶς καταπλήσσω ) ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.29.2
ἡ δὲ αἰδὼς καὶ ὁ αἰδήμων μεσότης τις τούτων . οὔτε γὰρ ἅπαντα καὶ πάντως , ὡς ὁ ἀναίσχυντος , καὶ ἐρεῖ καὶ πράξει , οὔτε ὡς ὁ καταπλήξ , ἐν παντὶ καὶ πάντως εὐλαβηθήσεται , ἀλλὰ πράξει καὶ ἐρεῖ ἐν οἷς δεῖ καὶ ἃ δεῖ καὶ ὅτε δεῖ .
Lemmas: ὁ δέ αἰδώς καί ὁ αἰδήμων μεσότης τις οὗτος . οὔτε γάρ ἅπας καί πάντως , ὡς ὁ ἀναίσχυντος , καί λέγω καί πράσσω , οὔτε ὡς ὁ καταπλήξ , ἐν πᾶς καί πάντως εὐλαβέομαι , ἀλλά πράσσω καί λέγω ἐν ὅς δέω καί ὅς δέω καί ὅτε δέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.30.1
εὐτραπελία δʼ ἐστὶ μεσότης βωμολοχίας καὶ ἀγροικίας , ἔστιν δὲ περὶ [ τὰ ] σκώμματα . ὅ τε γὰρ βωμολόχος ἐστὶν ὁ πάντα καὶ πᾶν οἰόμενος δεῖν σκώπτειν , ὅ τε ἄγροικος ὁ μήτε σκώπτειν βουλόμενος δεῖν μήτε σκωφθῆναι , ἀλλʼ ὀργιζόμενος ·
Lemmas: εὐτραπελία δέ εἰμί μεσότης βωμολοχία καί ἀγροικία , εἰμί δέ περί [ ὁ ] σκῶμμα . ὁ τε γάρ βωμολόχος εἰμί ὁ πᾶς καί πᾶς οἴομαι δέω σκώπτω , ὁ τε ἄγροικος ὁ μήτε σκώπτω βούλομαι δέω μήτε σκώπτω , ἀλλά ὀργίζω ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.30.2
ὁ δʼ εὐτράπελος ἀνὰ μέσον τούτων , ὁ μήτε πάντας καὶ πάντως σκώπτων μήτʼ αὖ[τὸς ] ἄγροικος ὤν . ἔσται δὲ ὁ εὐτράπελος διττῶς πως λεγόμενος · καὶ γὰρ ὁ δυνάμενος σκῶψαι ἐμμελῶς , καὶ ὃς ἂν ὑπομείνῃ σκωπτόμενος , εὐτράπελος · καὶ ἡ εὐτραπελία τοιαύτη .
Lemmas: ὁ δέ εὐτράπελος ἀνά μέσος οὗτος , ὁ μήτε πᾶς καί πάντως σκώπτω μήτε αὖς ] ἄγροικος εἰμί . εἰμί δέ ὁ εὐτράπελος δισσός πως λέγω · καί γάρ ὁ δύναμαι σκώπτω ἐμμελής , καί ὅς ἄν ὑπομένω σκώπτω , εὐτράπελος · καί ὁ εὐτραπελία τοιοῦτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.31.1
φιλία δʼ ἐστὶν μεσότης κολακείας καὶ ἔχθρας , ἔστιν δὲ περὶ πράξεις καὶ λόγους · ὁ μὲν γὰρ κόλαξ ἐστὶν ὁ πλείω τῶν προσηκόντων καὶ ὄντων προστιθείς , ὁ δὲ ἀπεχθητικὸς ἐχθρὸς καὶ τῶν ὑπαρχόντων περιαιρῶν . οὐδέτερος οὖν ὀρθῶς ἐπαινετὸς ἐστίν , ὁ δὲ φίλος ἀνὰ μέσον τούτων ·
Lemmas: φιλία δέ εἰμί μεσότης κολακεία καί ἔχθρα , εἰμί δέ περί πρᾶξις καί λόγος · ὁ μέν γάρ κόλαξ εἰμί ὁ πολύς ὁ προσήκω καί εἰμί προστίθημι , ὁ δέ ἀπεχθητικός ἐχθρός καί ὁ ὑπάρχω περιαιρέω . οὐδέτερος οὖν ὀρθός ἐπαινετός εἰμί , ὁ δέ φίλος ἀνά μέσος οὗτος ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.31.2
οὔτε γὰρ πλείω τῶν ὑπαρχόντων προσθήσει , οὔτʼ ἐπαινέσει τὰ μὴ προσήκοντα , οὔτʼ αὖ πάλιν ἐλάττω ποιήσει , οὔτε πάντως ἐναντιώσεται παρὰ τὸ δοκοῦν αὑτῷ .
Lemmas: οὔτε γάρ πολύς ὁ ὑπάρχω προστίθημι , οὔτε ἐπαινέω ὁ μή προσήκω , οὔτε αὖ πάλιν ἐλαχύς ποιέω , οὔτε πάντως ἐναντιόομαι παρά ὁ δοκέω ἑαυτοῦ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.32.1
ὁ μὲν οὖν φίλος τοιοῦτος · ἀλήθεια δέ ἐστιν μεταξὺ εἰρωνείας καὶ ἀλαζονείας . ἔστι δὴ περὶ λόγους , οὐ πάντας δέ . ὁμὲν γὰρ ἀλαζών ἐστιν ὁ πλείω τῶν ὑπαρχόντων αὑτῳ προσποιούμενος εἶναι , ἢ εἰδέναι ἃ μὴ οἶδεν , ὁ δʼ εἴρων ἐναντίος τούτῳ καὶ ἐλάττω τῶν ὑπαρχόντων προσποιούμενος αὑτῷ εἶναι , καὶ ἃ οἶδεν μὴ φάσκων , ἀλλʼ ἐπικρυπτόμενος τὸ εἰδέναι .
Lemmas: ὁ μέν οὖν φίλος τοιοῦτος · ἀλήθεια δέ εἰμί μεταξύ εἰρωνεία καί ἀλαζονεία . εἰμί δή περί λόγος , οὐ πᾶς δέ . ἀρτύω γάρ ἀλαζών εἰμί ὁ πολύς ὁ ὑπάρχω ἑαυτοῦ προσποιέω εἰμί , ἤ οἶδα ὅς μή οἶδα , ὁ δέ εἴρων ἐναντίος οὗτος καί ἐλαχύς ὁ ὑπάρχω προσποιέω ἑαυτοῦ εἰμί , καί ὅς οἶδα μή φάσκω , ἀλλά ἐπικρύπτω ὁ οἶδα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.32.2
ὁ δὲ ἀληθὴς οὐδέτερον τούτων ποιήσει . οὔτε γὰρ προσποιήσεται πλείω τῶν ὑπαρχόντων οὔτʼ ἐλάττω , ἀλλὰ τὰ ὑπάρχοντα αὑτῷ ταῦτα φήσει καὶ εἶναι καὶ εἰδέναι . εἰ μὲν οὖν εἰσιν αὗται ἀρεταὶ ἢ μὴ ἀρεταί , ἄλλος ἂν εἴη λόγος · ὅτι δὲ μεσότητές εἰσι τῶν εἰρημένων , δῆλον . οἱ γὰρ κατʼ αὐτὰς ζῶντες ἔπαινοῦνται .
Lemmas: ὁ δέ ἀληθής οὐδέτερος οὗτος ποιέω . οὔτε γάρ προσποιέω πολύς ὁ ὑπάρχω οὔτε ἐλαχύς , ἀλλά ὁ ὑπάρχω ἑαυτοῦ οὗτος φημί καί εἰμί καί οἶδα . εἰ μέν οὖν εἰμί οὗτος ἀρετή ἤ μή ἀρετή , ἄλλος ἄν εἰμί λόγος · ὅτι δέ μεσότης εἰμί ὁ λέγω , δῆλος . ὁ γάρ κατά αὐτός ζάω ἐπαινέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.1
περὶ δὲ δικαιοσύνης λοιπὸν ἂν εἴη εἰπεῖν , τί ἐστι καὶ ἐν τίσιν καὶ περὶ ποῖα . πρῶτον μὲν οὖν εἰ λάβοιμεν τί ἐστι τὸ δίκαιον , ἔστιν δὴ διττὸν τὸ δίκαιον , ὧν τὸ μέν ἐστι κατὰ νόμον .
Lemmas: περί δέ δικαιοσύνη λοιπός ἄν εἰμί λέγω , τίς εἰμί καί ἐν τίς καί περί ποῖος . πρῶτος μέν οὖν εἰ λαμβάνω τίς εἰμί ὁ δίκαιος , εἰμί δή δισσός ὁ δίκαιος , ὅς ὁ μέν εἰμί κατά νόμος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.2
δίκαια γάρ φασιν εἶναι ἃ ὁ νόμος προστάττει . ὁ δὲ νόμος κελεύει τἀνδρεῖα πράττειν καὶ τὰ σώφρονα καὶ ἁπλῶς ἅπαντα ὅσα κατὰ τὰς ἀρετὰς λέγεται . διὸ καί , φασίν , δοκεῖ ἡ δικαιοσύνη τελεία τις ἀρετὴ εἶναι · εἰ γὰρ δίκαια μέν ἐστιν ἃ ὁ νόμος κελεύει ποιεῖν , ὁ δὲ νόμος τὰ κατὰ πάσας ἀρετὰς ὄντα προστάττει , ὁ ἄρα τοῖς κατὰ νόμον ἐμμένων δικαίοις τελείως σπουδαῖος ἔσται , ὥστε ὁ δίκαιος καὶ ἡ δικαιοσύνη τελεία τις ἀρετὴ ἐστίν .
Lemmas: δίκαιος γάρ φημί εἰμί ὅς ὁ νόμος προστάσσω . ὁ δέ νόμος κελεύω ἀνδρεῖα πράσσω καί ὁ σώφρων καί ἁπλῶς ἅπας ὅσος κατά ὁ ἀρετή λέγω . διό καί , φημί , δοκέω ὁ δικαιοσύνη τέλειος τις ἀρετή εἰμί · εἰ γάρ δίκαιος μέν εἰμί ὅς ὁ νόμος κελεύω ποιέω , ὁ δέ νόμος ὁ κατά πᾶς ἀρετή εἰμί προστάσσω , ὁ ἄρα ὁ κατά νόμος ἐμμένω δίκαιος τέλειος σπουδαῖος εἰμί , ὥστε ὁ δίκαιος καί ὁ δικαιοσύνη τέλειος τις ἀρετή εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.3
ἓν μὲν δή τι δίκαιον ἔν τε τούτοις ἐστὶ καὶ περὶ ταῦτα · ἀλλὰ μὴν οὐ τοῦτο τὸ δίκαιον οὐδὲ τὴν περὶ ταῦτα δικαιοσύνην ζητοῦμεν . κατὰ μὲν γὰρ ταῦτα τὰ δίκαια ἔστιν καθʼ ἑαυτὸν ὄντα δίκαιον εἶναι ( ὁ γὰρ σώφρων καὶ ὁ ἀνδρεῖος καὶ ὁ ἐγκρατὴς καὶ αὐτὸς καθʼ ἑαυτόν ἐστι τοιοῦτος ) · ἀλλὰ τὸ δίκαιον τὸ πρὸς ἕτερον ἄλλο τοῦ εἰρημένου κατὰ νόμον δικαίου ἐστίν . οὐ γὰρ ἔσττιν ἐν τοῖς πρὸς ἕτερον δικαίοις οὖσιν καθʼ αὑτὸν εἶναι δίκαιον . τοῦτο δʼ ἐστὶν ὃ ζητοῦμεν δίκαιον καὶ τὴν δικαιοσύνην τὴν περὶ ταῦτα .
Lemmas: εἷς μέν δή τις δίκαιος ἐν τε οὗτος εἰμί καί περί οὗτος · ἀλλά μήν οὐ οὗτος ὁ δίκαιος οὐδέ ὁ περί οὗτος δικαιοσύνη ζητέω . κατά μέν γάρ οὗτος ὁ δίκαιος εἰμί κατά ἑαυτοῦ εἰμί δίκαιος εἰμί ( ὁ γάρ σώφρων καί ὁ ἀνδρεῖος καί ὁ ἐγκρατής καί αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί τοιοῦτος ) · ἀλλά ὁ δίκαιος ὁ πρός ἕτερος ἄλλος ὁ λέγω κατά νόμος δίκαιος εἰμί . οὐ γάρ ἵστημι ἐν ὁ πρός ἕτερος δίκαιος εἰμί κατά ἑαυτοῦ εἰμί δίκαιος . οὗτος δέ εἰμί ὅς ζητέω δίκαιος καί ὁ δικαιοσύνη ὁ περί οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.4
τὸ τοίνυν δίκαιον ἐδτιν τὸ πρὸς ἕτερον ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν τὸ ἴσον . τὸ γὰρ ἄδικον τὸ ἄνισον ἐστίν · ὅταν γὰρ τῶν μὲν ἀγαθῶν τὰ μείζω αὑτοῖς νέμωσι , τῶν δὲ κακῶν τὰ ἐλάσσονα , ἄνισον τοῦτʼ ἐστί , καὶ οὕτως ἀδικεῖν καὶ ἀδικεῖσθαι οἴονται .
Lemmas: ὁ τοίνυν δίκαιος ἐσθίω ὁ πρός ἕτερος ὡς ἁπλῶς λέγω ὁ ἴσος . ὁ γάρ ἄδικος ὁ ἄνισος εἰμί · ὅταν γάρ ὁ μέν ἀγαθός ὁ μέγας ἑαυτοῦ νέμω , ὁ δέ κακός ὁ ἐλαχύς , ἄνισος οὗτος εἰμί , καί οὕτως ἀδικέω καί ἀδικέω οἴομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.5
δῆλον ἄρα ὅτι ἐπειδὴ ἡ ἀδικία ἐν ἀνίσοις , ἡ δικαιοσύνη καὶ τὸ δίκαιον ἐν ἰσότητι συμβολαίων . ὥστε δῆλον ὅτι ἡ δικαιοσύνη μεσόυης τις ἂν εἴη ὑπερσχῆς καὶ ἐλλείψεως καὶ πολλοῦ καὶ ὀλίγου .
Lemmas: δῆλος ἄρα ὅτι ἐπειδή ὁ ἀδικία ἐν ἄνισος , ὁ δικαιοσύνη καί ὁ δίκαιος ἐν ἰσότης συμβόλαιον . ὥστε δῆλος ὅτι ὁ δικαιοσύνη μεσόω τις ἄν εἰμί ὑπερέχω καί ἔλλειψις καί πολύς καί ὀλίγος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.6
ὅ τε γὰρ ἄδικος τῷ ἀδικεῖν πλεῖον ἔχει , καὶ ὁ ἀδικούμενος δὲ τῷ ἀδικεῖσθαι ἔλαττον · τὸ δέ γε μέσον τούτωον δίκαιον ἐστί . τὸ δὲ μέσον ἔσον · ὥστε τὸ ἔσον ἂν πλείονος καὶ ἐλάττονος εἴη δίκαιον , καὶ δίκαιος δὲ ὁ τὸ ἴσον βουλόμενος ἔχειν .
Lemmas: ὁ τε γάρ ἄδικος ὁ ἀδικέω πολύς ἔχω , καί ὁ ἀδικέω δέ ὁ ἀδικέω ἐλαχύς · ὁ δέ γε μέσος έτωος δίκαιος εἰμί . ὁ δέ μέσος ἕννυμι · ὥστε ὁ ἕννυμι ἄν πολύς καί ἐλαχύς εἰμί δίκαιος , καί δίκαιος δέ ὁ ὁ ἴσος βούλομαι ἔχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.7
τὸ δέ γε ἴσον ἐν ἐλαχίστοις δυσὶν ἐγγίνεται · τὸ ἄρα πρὸς ἕτερον ἴσον εἶναι δίκαιον ἐστί , καὶ δίκαιος ὁ τοιοῦτος ἂν εἴη .
Lemmas: ὁ δέ γε ἴσος ἐν ἐλαχύς δύο ἐγγίγνομαι · ὁ ἄρα πρός ἕτερος ἴσος εἰμί δίκαιος εἰμί , καί δίκαιος ὁ τοιοῦτος ἄν εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.8
ἑπεὶ οὖν ἡ δικαιοσύνη ἐν δικαίῳ καὶ ἐν ἴσῳ καὶ ἐν μεσότητι , 〈 καὶ 〉 τὸ μὲν δίκαιον [ ἐν ] τισὶ λέγεται δίκαιον , τὸ δὲ ἴσον ἔν τισιν ἴσον , τὸ δὲ μέσον τισὶ μέσον · ὥστε ἡ δικκιοσύνη καὶ τὸ δίκαρον ἔσται καὶ πρός τινας καὶ ἐν τισίν .
Lemmas: ἐπεί οὖν ὁ δικαιοσύνη ἐν δίκαιος καί ἐν ἴσος καί ἐν μεσότης , 〈 καί 〉 ὁ μέν δίκαιος [ ἐν ] τις λέγω δίκαιος , ὁ δέ ἴσος ἐν τις ἴσος , ὁ δέ μέσος τις μέσος · ὥστε ὁ δικκιοσύνη καί ὁ δίκαρος εἰμί καί πρός τις καί ἐν τις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.9
ον ἂν εἴη . τὸ δʼ ἀνάλογον ἔντέτταρσι γίνεται ἐλαχίστοις · ὡς γὰρ τὸ Απρὸς τὸ Β , τὸ Γπρὸς τὸ Δ . οἷον ἀνάλογόν ἐστιν τὸν τὰ πολλὰ κεκτημένον πολλὰ εἰσφέρειν , τὸν δὲ τὰ ὀλίγα κεκτημένον ὀλίγα · πάλιν ὁμοίως τὸν μὲν πολλὰ πεπονηκότα πολλὰ λαμβάνειν , τὸν δὲ ὀλίγα πεπονηκότα ὀλίγα λαμβάνειν . ὡς δὲ ἔγει ὁ πεπονηκὼς πρὸς τὸν μὴ πεπονηκότα , οὕτω τὰ πολλὰ πρὸς τὰ ὀλίγα . ὡς δὲ ὁ πεπονηκὼς πρὸς τὰ πολλά , οὕτως ὁ μὴ πεπονηκὼς πρὸς τὰ ὀλίγα .
Lemmas: ον ἄν εἰμί . ὁ δέ ἀνάλογος ἔντέτταρσι γίγνομαι ἐλαχύς · ὡς γάρ ὁ Ἄπρος ὁ Β , ὁ Γπρὸς ὁ Δ . οἷος ἀνάλογος εἰμί ὁ ὁ πολύς κτάομαι πολύς εἰσφέρω , ὁ δέ ὁ ὀλίγος κτάομαι ὀλίγος · πάλιν ὅμοιος ὁ μέν πολύς πονέω πολύς λαμβάνω , ὁ δέ ὀλίγος πονέω ὀλίγος λαμβάνω . ὡς δέ ἐγώ ὁ πονέω πρός ὁ μή πονέω , οὕτως ὁ πολύς πρός ὁ ὀλίγος . ὡς δέ ὁ πονέω πρός ὁ πολύς , οὕτως ὁ μή πονέω πρός ὁ ὀλίγος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.10
ἔοικεν δὲ καὶ Πλάτων τῇ ἀναλογίᾳ ταύτῃ τοῦ δικαίου χρῆσθαι ἐν τῇ πολιτείᾳ . ὁ μὲν γὰρ γεωργός , φησί , σῖτον ποιεῖ , ὁ δʼ οἰκοδόμος οἰκίαν , ὁ δὲ ὑφάντης ἱμάτιον , ὁ δὲ σκυτοτόμος ὑπόδημα . ὁ μὲν οὖν γεωργὸς τῷ οἰκοδόμῳ σῖτον δίδωσιν , ὁ δʼ οἰκοδόμος τῷ γεωργῷ οἰκίαν · ὁμοίως δὲ οἱ ἄλλοι πάντες οὕτως ἔχουσιν ὥστε τὰ παῤ αὑτοῖς ἀντικαταλλάττεσθαι τῶν παρὰ τοῖς ἄλλοις .
Lemmas: ἔοικα δέ καί Πλάτων ὁ ἀναλογία οὗτος ὁ δίκαιος χράω ἐν ὁ πολιτεία . ὁ μέν γάρ γεωργός , φημί , σῖτος ποιέω , ὁ δέ οἰκοδόμος οἰκία , ὁ δέ ὑφάντης ἱμάτιον , ὁ δέ σκυτοτόμος ὑπόδημα . ὁ μέν οὖν γεωργός ὁ οἰκόδομος σῖτος δίδωμι , ὁ δέ οἰκοδόμος ὁ γεωργός οἰκία · ὅμοιος δέ ὁ ἄλλος πᾶς οὕτως ἔχω ὥστε ὁ παρά ἑαυτοῦ ἀντικαταλλάσσομαι ὁ παρά ὁ ἄλλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.11
ἔστιν δʼ ἡ ἀναλογία αὕτη · ὡς γὰρ ὁ γεωργὸς τῷ οἰκοδόμῳ , οὕτως ὁ οἰκοδόμος τῷ γεωργῷ · ὁμοίως τῷ σκυτεῖ , τῷ ὑφάντῃ , τοῖς ἄλλοις πᾶσιν ἡ αὐτὴ ἀναλογία πρὸς ἀλλήλους γίνεται · καὶ συνέχει δὴ αὕτη 〈 ἡ 〉 ἀναλογία τὴν πολιτείαν . ὥστε τὸ δίκαιον ἔοικεν εἶναι τὸ ἀνάλογον . τὸ γὰρ δίκαιον συνέχει τὰς πολιτείας , τὸ αὐτὸ δʼ ἐστὶ τὸ δίκαιον τῷ ἀνάλογον .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ ἀναλογία οὗτος · ὡς γάρ ὁ γεωργός ὁ οἰκόδομος , οὕτως ὁ οἰκοδόμος ὁ γεωργός · ὅμοιος ὁ σκυτεύς , ὁ ὑφάντης , ὁ ἄλλος πᾶς ὁ αὐτός ἀναλογία πρός ἀλλήλων γίγνομαι · καί συνέχω δή οὗτος 〈 ὁ 〉 ἀναλογία ὁ πολιτεία . ὥστε ὁ δίκαιος ἔοικα εἰμί ὁ ἀνάλογος . ὁ γάρ δίκαιος συνέχω ὁ πολιτεία , ὁ αὐτός δέ εἰμί ὁ δίκαιος ὁ ἀνάλογος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.12
ἐπεὶ δὲ ὁ οἰκοδόμος πλείονος ἄξιον ποιεῖ τὸ αὑτοῦ ἔργον ἢ ὁ σκυτεύς , καὶ ἦν ἔργον ἀντικαταλλάτεσθαι [ καὶ ] τῷ σκυτεῖ πρὸς τὸν οἰκοδόμον , ἀνθʼ ὑποδημάτων δʼ οὐκ ἦν οἰκίαν λαβεῖν , ἐνταῦθα ἤδη ἐνόμισαν , οὗ ταῦτα πάντα ὠνητὰ ἐστίν , ἀργύριον προσαγορεύσαντες νόμισμα , τούτῳ χρῆσθαι , καὶ τὴν ἀξίαν ἕκαστον ἑκάστου διδόντας τὴν ἄλλαξιν ποιεῖσθαι παρʼ ἀλλήλων , καὶ τούτῳ τὴν πολιτικὴν κοινωνίαν συνέχειν .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ οἰκοδόμος πολύς ἄξιος ποιέω ὁ ἑαυτοῦ ἔργον ἤ ὁ σκυτεύς , καί εἰμί ἔργον ἀντικαταλλάσσομαι [ καί ] ὁ σκυτεύς πρός ὁ οἰκοδόμος , ἀντί ὑπόδημα δέ οὐ εἰμί οἰκία λαμβάνω , ἐνταῦθα ἤδη νομίζω , οὗ οὗτος πᾶς ὠνητός εἰμί , ἀργύριον προσαγορεύω νόμισμα , οὗτος χράω , καί ὁ ἀξία ἕκαστος ἕκαστος δίδωμι ὁ ἄλλαξις ποιέω παρά ἀλλήλων , καί οὗτος ὁ πολιτικός κοινωνία συνέχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.13
ἐπεὶ οὖν τὸ δίκαιόν ἐστιν ἐν τούτοις καὶ τοῖς εἰρημένοις ἔμπροσθεν , ἡ περὶ ταῦτα δικαιοσύνη ἂν εἴη τῇ ἕξει ὁρμὴν ἔχουσα μετὰ προαιρέσεως περὶ ταῦτα καὶ ἐν τούτοις . ἔστιν δὲ δίκαιον καὶ τὸ ἀντιπεπονθός , οὐ μέντοι γε ὡς οἱ Πυθαγόρειοι ἔλεγον . ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ᾤοντο δίκαιον εἶναι , ἅ τις ἐποίησεν , ταῦτʼ ἀντιπταθεῖν ·
Lemmas: ἐπεί οὖν ὁ δίκαιος εἰμί ἐν οὗτος καί ὁ λέγω ἔμπροσθεν , ὁ περί οὗτος δικαιοσύνη ἄν εἰμί ὁ ἕξις ὁρμή ἔχω μετά προαίρεσις περί οὗτος καί ἐν οὗτος . εἰμί δέ δίκαιος καί ὁ ἀντιπάσχω , οὐ μέντοι γε ὡς ὁ Πυθαγόρειος λέγω . ἐκεῖνος μέν γάρ οἴομαι δίκαιος εἰμί , ὅς τις ποιέω , οὗτος ἀντιπέτομαι ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.14
τὸ δὲ τοιοῦτον οὐκ ἔστιν πρὸς ἅπαντας . οὐ γάρ ἐστι δίκαιον οἰκέτῃ πρὸς ἐλεύθερον ταὐτόν · ὁ οἰκέτης γὰρ ἐὰν πατάξῃ τὸν ἐλεύθερον , οὐκ ἔστιν δίκαιος ἀντιπληγῆναι , ἀλλὰ πολλάκις . καὶ τὸ ἀντιπεπονθὸς δὲ δίκαιόν ἐστιν ἐν τῷ ἀνάλογον . ὡς γὰρ ὁ ἐλεύθερος ἔχει πρὸς τὸν δοῦλον τῷ βελτίων εἶναι , οὕτως τὸ ἀντιποιῆσαι πρὸς τὸ ποιῆσαι . ὁμοίως δὲ καὶ ἐλευθέρῳ πρὸς ἐλεύθερον ἕξει . οὐ γὰρ δίκαιον , εἴ τις τὸν ὀφθαλμὸν ἐξέκοψεν τινός , ἀντεκκοπῆναι μόνον , ἀλλὰ πλείονα παθεῖν , ἀκολουθήσαντα τῇ ἀναλογίᾳ · καὶ γὰρ ἦρξε πρότερος καὶ ἠδίκησεν , ἀδικεῖ δὲ κατʼ ἀμφότερα , ὥστε ἀνάλογον καὶ τὰ ἀδικήματα , καὶ τὸ ἀντιπταθεῖν πλείω ὧν ἐποίησεν δίκαιον ἐστίν .
Lemmas: ὁ δέ τοιοῦτος οὐ εἰμί πρός ἅπας . οὐ γάρ εἰμί δίκαιος οἰκέτης πρός ἐλεύθερος αὐτός · ὁ οἰκέτης γάρ ἐάν πατάσσω ὁ ἐλεύθερος , οὐ εἰμί δίκαιος ἀντιπλήσσω , ἀλλά πολλάκις . καί ὁ ἀντιπάσχω δέ δίκαιος εἰμί ἐν ὁ ἀνάλογος . ὡς γάρ ὁ ἐλεύθερος ἔχω πρός ὁ δοῦλος ὁ ἀγαθός εἰμί , οὕτως ὁ ἀντιποιέω πρός ὁ ποιέω . ὅμοιος δέ καί ἐλεύθερος πρός ἐλεύθερος ἔχω . οὐ γάρ δίκαιος , εἰ τις ὁ ὀφθαλμός ἐκκόπτω τις , ἀντεκκόπτω μόνος , ἀλλά πολύς πάσχω , ἀκολουθέω ὁ ἀναλογία · καί γάρ ἄρχω πρότερος καί ἀδικέω , ἀδικέω δέ κατά ἀμφότερος , ὥστε ἀνάλογος καί ὁ ἀδίκημα , καί ὁ ἀντιπέτομαι πολύς ὅς ποιέω δίκαιος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.15
ἐπεὶ δὲ τὸ δίκαιον πολλαχῶς λέγεται , διοριστέον ἂν εἴη ὑπὲρ ποίου δικαίου ἐστὶν ἡ σκέψις . ἔστιν δὴ δίκαιόν τι , ὡς φασίν , οἰκέτῃ πρὸς δεσπότην καὶ υἱῷ πρὸς πατέρα . τὸ δʼ ἐν τούτοις δίκαιον ὁμωνύμως ἂν δόξειεν λέγεσθαι τῷ πολιτικῷ δικαίῳ ( ἔστιν γὰρ 〈 τὸ 〉 δίκαιον , ὑπὲρ οὗ ἐστιν ἡ σκέψις , τὸ πολιτικὸν δίκαιον ) ·
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ δίκαιος πολλαχῶς λέγω , διοριστέον ἄν εἰμί ὑπέρ ποῖος δίκαιος εἰμί ὁ σκέψις . εἰμί δή δίκαιος τις , ὡς φημί , οἰκέτης πρός δεσπότης καί υἱός πρός πατήρ . ὁ δέ ἐν οὗτος δίκαιος ὁμώνυμος ἄν δοκέω λέγω ὁ πολιτικός δίκαιος ( εἰμί γάρ 〈 ὁ 〉 δίκαιος , ὑπέρ ὅς εἰμί ὁ σκέψις , ὁ πολιτικός δίκαιος ) ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.16
τοῦτο γὰρ μάλιστά ἐστιν ἐν ἰσότητι ( κοινωνοὶ γὰρ οἱ πολῖταί τινες , καὶ ὅμοιοι βούλονται εἶναι τῇ φύσει , τῷ δὲ τρόπῳ ἕτεροι ) , τῷ δὲ υἱῷ πρὸς πατέρα καὶ οἰκέτῃ πρὸς δεσπότην οὐκ ἂν δόξειεν εἶναι δίκαιον οὐθέν . οὔτε γὰρ τῷ ποδὶ τῷ ἐμῷ πρὸς ἐμὲ οὔτε τῇ χειρί , ὁμοίως δὲ οὐδʼ ἑκάστῳ τῶν μορίων · ὡσαύτως ἂν οὖν δόξειεν ἔχειν καὶ ὁ υἱὸς πρὸς πατέρα · ὥσπερ γὰρ μέρος τί ἐστι τοῦ πατρὸς ὁ υἱός . πλὴν ὅταν ἤδη λάβῃ τὴν τοῦ ἀνδρὸς τάξιν καὶ χωρισθῇ ἀπʼ αὐτοῦ , τότʼ ἤδη ἐν ἰσότητι καὶ ὁμοιότητί ἐστιν τῷ πατρί · οἱ δὲ πολῖται τοιοῦτοί τινες ἐθέλουσιν εἶναι .
Lemmas: οὗτος γάρ μάλα εἰμί ἐν ἰσότης ( κοινωνός γάρ ὁ πολίτης τις , καί ὅμοιος βούλομαι εἰμί ὁ φύσις , ὁ δέ τρόπος ἕτερος ) , ὁ δέ υἱός πρός πατήρ καί οἰκέτης πρός δεσπότης οὐ ἄν δοκέω εἰμί δίκαιος οὐδείς . οὔτε γάρ ὁ πούς ὁ ἐμός πρός ἐγώ οὔτε ὁ χείρ , ὅμοιος δέ οὐδέ ἕκαστος ὁ μόριον · ὡσαύτως ἄν οὖν δοκέω ἔχω καί ὁ υἱός πρός πατήρ · ὥσπερ γάρ μέρος τις εἰμί ὁ πατήρ ὁ υἱός . πλήν ὅταν ἤδη λαμβάνω ὁ ὁ ἀνήρ τάξις καί χωρίζω ἀπό αὐτός , τότε ἤδη ἐν ἰσότης καί ὁμοιότης εἰμί ὁ πατήρ · ὁ δέ πολίτης τοιοῦτος τις ἐθέλω εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.17
ὡς δʼ αὕτως οὐδʼ οἰκέτῃ πρὸς δεσπότην ἐστὶ δίκαιον διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν · τοῦ γὰρ δεσπότου τί ἐστιν ὁ οἰκέτης . ἀλλὰ δὴ καὶ εἰ ἔστιν αὐτῷ δίκαιον , τὸ οἰκονομικὸν δίκαιον πρὸς αὐτὸν ἐστίν . οὐ τοῦτο δέ γε ἡμεῖς ζητοῦμεν , ἀλλὰ τὸ πολιτικόν · ἐν ἰσότητι γὰρ καὶ ὁμοιότητι τὸ πολιτικὸν δίκαιον ἔοικεν εἶναι .
Lemmas: ὡς δέ αὔτως οὐδέ οἰκέτης πρός δεσπότης εἰμί δίκαιος διά ὁ αὐτός αἰτία · ὁ γάρ δεσπότης τίς εἰμί ὁ οἰκέτης . ἀλλά δή καί εἰ εἰμί αὐτός δίκαιος , ὁ οἰκονομικός δίκαιος πρός αὐτός εἰμί . οὐ οὗτος δέ γε ἐγώ ζητέω , ἀλλά ὁ πολιτικός · ἐν ἰσότης γάρ καί ὁμοιότης ὁ πολιτικός δίκαιος ἔοικα εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.18
ἀλλὰ δὴ τὸ μὲν ἐν γυναικὸς καὶ ἀνδρὸς κοινωνίᾳ δίκαιόν ἐστιν ἐγγὺς τοῦ πολιτικοῦ δικαίου · χεῖρον μὲν γάρ ἐστιν ἡ γυνὴ τοῦ ἀνδρός , ἀλλʼ οἰκειότερον , καὶ μετέχει ἰσότητός πως μᾶλλον , διότι ἐγγὺς τῆς πολιτικῆς κοινωνίας ὁ βίος αὐτῶν , ὥστε καὶ τὸ δίκαιον τὸ γυναικὶ πρὸς ἄνδρα μάλιστά πως ἤδη τῶν ἄλλων πολιτικὸν ἐστίν .
Lemmas: ἀλλά δή ὁ μέν ἐν γυνή καί ἀνήρ κοινωνία δίκαιος εἰμί ἐγγύς ὁ πολιτικός δίκαιος · κακός μέν γάρ εἰμί ὁ γυνή ὁ ἀνήρ , ἀλλά οἰκεῖος , καί μετέχω ἰσότης πως μάλα , διότι ἐγγύς ὁ πολιτικός κοινωνία ὁ βίος αὐτός , ὥστε καί ὁ δίκαιος ὁ γυνή πρός ἀνήρ μάλα πως ἤδη ὁ ἄλλος πολιτικός εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.19
ἐπεὶ οὖν ἐστι δίκαιον τὸ ἐν πολιτικῇ κοινωνίᾳ ὅν , ἡ δικαιοσύνη καὶ ὁ δίκαιος περὶ τὸ πολιτικὸν δίκαιον ἔσται . τῶν δὲ δικαίων ἐστὶ τὰ μὲν φύσει τὰ δὲ νόμῳ . δεῖ δʼ οὕτως ὑπολαμβάνειν μὴ ὡς μηδέποτε ἂν μεταπεσόντα · καὶ γὰρ τὰ φύσει ὄντα μεταλαμβάνουσι μεταβολῆς .
Lemmas: ἐπεί οὖν εἰμί δίκαιος ὁ ἐν πολιτικός κοινωνία εἰμί , ὁ δικαιοσύνη καί ὁ δίκαιος περί ὁ πολιτικός δίκαιος εἰμί . ὁ δέ δίκαιος εἰμί ὁ μέν φύσις ὁ δέ νόμος . δέω δέ οὕτως ὑπολαμβάνω μή ὡς μηδέποτε ἄν μεταπίπτω · καί γάρ ὁ φύσις εἰμί μεταλαμβάνω μεταβολή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.20
λέγω δʼ οἷον εἰ τῇ ἀριστερᾷ μελετῷμεν πάντες ἀεὶ βαλλειν , γινοίμεθα ἂν ἀμφιδέξιοι · ἀλλὰ φύσει γε ἀριστερὰ ἐστίν , καὶ τὰ δεξιὰ οὐδὲν ἧττον φύσει βελτίω ἐστὶ τῆς ἀριστερᾶς , κἂν πάντα ποιῶμεν τῇ ἀριστερᾷ καθάπερ τῇ δεξιῷ . οὐδʼ ὅτι μεταπίπτουσι , διὰ τοῦτο οὖκ ἔστιν φύσει · ἀλλʼ εἰ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ καὶ τὸν πλείω χρόνον οὕτω διαμένει ἡ ἀριστερὰ οὖσα ἀριστερὰ καὶ ἡ δεξιὰ δεξιά , τοῦτο φύσει ἐστίν .
Lemmas: λέγω δέ οἷος εἰ ὁ ἀριστερός μελετάω πᾶς ἀεί βάλλω , γίγνομαι ἄν ἀμφιδέξιος · ἀλλά φύσις γε ἀριστερός εἰμί , καί ὁ δεξιός οὐδείς ἥσσων φύσις ἀγαθός εἰμί ὁ ἀριστερός , ἐάν πᾶς ποιέω ὁ ἀριστερός καθά ὁ δεξιός . οὐδέ ὅτι μεταπίπτω , διά οὗτος οὐ εἰμί φύσις · ἀλλά εἰ ὡς ἐπί ὁ πολύς καί ὁ πολύς χρόνος οὕτως διαμένω ὁ ἀριστερός εἰμί ἀριστερός καί ὁ δεξιός δεξιός , οὗτος φύσις εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.21
ὡσαύτως ἐπὶ τῶν φύσει δικαίων , μή , εἰ μεταβάλλει διὰ τὴν ἡμετέραν χρῆσιν , διὰ τοῦτʼ οὐκ ἔστιν δίκαιον φύσει , ἀλλʼ ἔστιν . τὸ γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ διαμένον , τοῦτο φύσει δίκαιον προφανές . ὃ γὰρ ἂν ἡμεῖς θώμεθα καὶ νομίσωμεν , τοῦτο καὶ ἔστι δίκαιον ἤδη καὶ καλοῦμεν κατὰ νόμον δίκαιον . βέλτιον οὖν δίκαιον τὸ κατὰ φύσιν τοῦ κατὰ νόμον . ἀλλʼ ὃ ζητοῦμεν , δίκαιόν ἐστι πολιτικόν . τὸ δὲ πολιτικόν ἐστιν τὸ νόμῳ , οὐ τὸ φύσει .
Lemmas: ὡσαύτως ἐπί ὁ φύσις δίκαιος , μή , εἰ μεταβάλλω διά ὁ ἡμέτερος χρῆσις , διά οὗτος οὐ εἰμί δίκαιος φύσις , ἀλλά εἰμί . ὁ γάρ ὡς ἐπί ὁ πολύς διαμένω , οὗτος φύσις δίκαιος προφανής . ὅς γάρ ἄν ἐγώ θάομαι καί νομίζω , οὗτος καί εἰμί δίκαιος ἤδη καί καλέω κατά νόμος δίκαιος . ἀγαθός οὖν δίκαιος ὁ κατά φύσις ὁ κατά νόμος . ἀλλά ὅς ζητέω , δίκαιος εἰμί πολιτικός . ὁ δέ πολιτικός εἰμί ὁ νόμος , οὐ ὁ φύσις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.22
τὸ δ' ἄδικον καὶ τὸ ἀδίκημα δόξειεν ἂν εἶναι οὕτω ταὐτόν , οὐκ ἔστι δέ · τὸ μὲν γὰρ ἄδικόν ἐστιν τὸ νόμῳ ὡρισμένον , οἷον τὸ τὴν παρακαταθήκην ἀποστερῆσαι ἄδικον ἐστί , τὸ δʼ ἀδίκημά ἐστιν τὸ ἤδη ἀδίκως τι πρᾶξαι . ὁμοίως δὲ τὸ δίκαιον καὶ τὸ δικαιοπράγημα οὐ ταὐτόν · τὸ μὲν γὰρ δίκαιον τὸ τῷ νόμῳ ὡρισμένον , τὸ δὲ δικαιοπράγημα τὸ τὰ δίκαια πράττειν .
Lemmas: ὁ δέ ἄδικος καί ὁ ἀδίκημα δοκέω ἄν εἰμί οὕτως αὐτός , οὐ εἰμί δέ · ὁ μέν γάρ ἄδικος εἰμί ὁ νόμος ὁρίζω , οἷος ὁ ὁ παρακαταθήκη ἀποστερέω ἄδικος εἰμί , ὁ δέ ἀδίκημα εἰμί ὁ ἤδη ἄδικος τις πράσσω . ὅμοιος δέ ὁ δίκαιος καί ὁ δικαιοπράγημα οὐ αὐτός · ὁ μέν γάρ δίκαιος ὁ ὁ νόμος ὁρίζω , ὁ δέ δικαιοπράγημα ὁ ὁ δίκαιος πράσσω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.23
— πότε οὖν τὸ δίκαιον , καὶ πότε οὖ ; ὡς ἀπλῶς μὲν εἰπεῖν , ὅταν πράττῃ κατὰ προαίρεσιν καὶ ἑκουσίως ( τὸ δὲ ἑκουσίως ὃ ἦν , εἴρηται ἐν τοῖς ἐπάνω ἡμῖν ) , καὶ ὅταν εἰδὼς καὶ ὃν καὶ ᾧ καὶ οὗ ἕνεκα , οὕτως δίκαιον πράττει . ὁμοίως καὶ ὡσαύτως καὶ ὁ ἄδικος ἔσται ὁ εἰδὼς καὶ ὃν καὶ καὶ οὗ ἕνεκα . ὅταν δὲ μηθὲν τούτων εἰδὼς πράξῃ τι ἄδικον , ἄδικος μὲν οὐκ ἔστιν , ἀτυχὴς δέ . εἰ γὰρ οἰόμενος τὸν πολέμιον ἀποκτείνειν τὸν πατέρα ἀπέκτεινεν , ἄδικον μέν τι ἔπραξεν , ἀδικεῖ μέντοι οὐθένα , ἀτυχεῖ δέ .
Lemmas: — πότε οὖν ὁ δίκαιος , καί πότε οὐ ; ὡς ἁπλῶς μέν λέγω , ὅταν πράσσω κατά προαίρεσις καί ἑκούσιος ( ὁ δέ ἑκούσιος ὅς εἰμί , λέγω ἐν ὁ ἐπάνω ἐγώ ) , καί ὅταν οἶδα καί ὅς καί ὅς καί ὅς ἕνεκα , οὕτως δίκαιος πράσσω . ὅμοιος καί ὡσαύτως καί ὁ ἄδικος εἰμί ὁ οἶδα καί ὅς καί καί ὅς ἕνεκα . ὅταν δέ μηδείς οὗτος οἶδα πράσσω τις ἄδικος , ἄδικος μέν οὐ εἰμί , ἀτυχής δέ . εἰ γάρ οἴομαι ὁ πολέμιος ἀποκτείνω ὁ πατήρ ἀποκτείνω , ἄδικος μέν τις πράσσω , ἀδικέω μέντοι οὐδείς , ἀτυχέω δέ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.24
ἐπεὶ οὖν τὸ μὴ ἀδικεῖν τὰ ἄδικα πράττοντα ἐν τῷ ἀγνοεῖν ἐστι τοῦτο , ὃ καὶ μικρὸν ἐπάνω ἐλέγετο , ὅταν μὴ εἰδὼς μήθʼ ὃν βλάπτει μήθʼ μηθ’ οὗ ἕνεκεν · ἀλλʼ ἤδη καὶ τὴν ἄγνοιαν διοριστέον ἐστίν , πῶς ἂν γινομένης τῆς ἀγνοίας , ὃν βλόωττει , οὐκ ἀδικήσει . ἔστω δὴ οὗτος ὁ διορισμός .
Lemmas: ἐπεί οὖν ὁ μή ἀδικέω ὁ ἄδικος πράσσω ἐν ὁ ἀγνοέω εἰμί οὗτος , ὅς καί μικρός ἐπάνω λέγω , ὅταν μή οἶδα μήτε ὅς βλάπτω μήτε μητα ὅς ἕνεκα · ἀλλά ἤδη καί ὁ ἄγνοια διοριστέον εἰμί , πῶς ἄν γίγνομαι ὁ ἄγνοια , ὅς βλώσκω , οὐ ἀδικέω . εἰμί δή οὗτος ὁ διορισμός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.25
ὅταν μὲν γὰρ ἡ ἄγνοια αἰτία τοῦ πρᾶξαί τι , οὐχ ἑκὼν τοῦτο πράττει , ὥστε οὐκ ἀδικεῖ ὅταν δὲ τῆς ἀγνοίας αὐτὸς ᾖ αἴτιος , καὶ πράττῃ τι κατὰ τὴν ἄγνοιαν ἧς αὐτὸς αἴτιος ἐστίν , οὗτος ἤδη ἀδικεῖ , καὶ δικαίως ἄδικος ὁ τοιοῦτος κληθήσεται . οἷον ἐπὶ τῶν μεθυόντων . οἱ γὰρ μεθύοντες καὶ πράξαντές τι κακὸν ἀδικοῦσιν · τῆς γὰρ ἀγνοίας αὐτοί εἰσιν αἴτιοι · ἐξῆν γὰρ αὐτοῖς μὴ πίνειν τοσοῦτον , ὥστʼ ἀγνοήσαντας τύπτειν τὸν πατέρα .
Lemmas: ὅταν μέν γάρ ὁ ἄγνοια αἴτιος ὁ πράσσω τις , οὐ ἑκών οὗτος πράσσω , ὥστε οὐ ἀδικέω ὅταν δέ ὁ ἄγνοια αὐτός εἰμί αἴτιος , καί πράσσω τις κατά ὁ ἄγνοια ὅς αὐτός αἴτιος εἰμί , οὗτος ἤδη ἀδικέω , καί δίκαιος ἄδικος ὁ τοιοῦτος καλέω . οἷος ἐπί ὁ μεθύω . ὁ γάρ μεθύω καί πράσσω τις κακός ἀδικέω · ὁ γάρ ἄγνοια αὐτός εἰμί αἴτιος · ἔξεστι γάρ αὐτός μή πίνω τοσοῦτος , ὥστε ἀγνοέω τύπτω ὁ πατέρας .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.26
ὁμοίως [ καὶ ] ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀγνοιῶν ὅσαι μὲν γίνονται διʼ αὐτούς , οἱ κατὰ ταύτας ἀδικοῦντες ἄδικοι · ὧν δὲ μὴ αὐτοί εἰσιν αἴτιοι , ἀλλʼ ἡ ἄγνοια κἀκείνοις ἐφτὶν αἰτία τοῖς πράξασι τοῦ πρᾶξαι , οὐκ ἄδικοι . ἔστιν δʼ ἡ τοιαύτη ἄγνοια ἡ φυσική , οἷον τὰ παιδία ἀγνοοῦντα τοὺς πατέρας τύπτουσιν , ἀλλʼ ἡ ἐν τούτοις ἄγνοια φυσικὴ οὖσα οὐ ποιεῖ διὰ τὴν πρᾶξιν ταύτην τὰ παιδία λέγεσθαι ἄδικα · ἡ γὰρ ἄγνοια αἰτία τοῦ πράττειν ταῦτα , τῆς δʼ ἀγνοίας οὐκ αὐτὰ αἴτια , διὸ οὐδʼ ἄδικα λέγονται .
Lemmas: ὅμοιος [ καί ] ἐπί ὁ ἄλλος ἄγνοια ὅσος μέν γίγνομαι διά αὐτός , ὁ κατά οὗτος ἀδικέω ἄδικος · ὅς δέ μή αὐτός εἰμί αἴτιος , ἀλλά ὁ ἄγνοια ἐκεῖνος ἐφτὶν αἴτιος ὁ πράσσω ὁ πράσσω , οὐ ἄδικος . εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος ἄγνοια ὁ φυσικός , οἷος ὁ παιδίον ἀγνοέω ὁ πατήρ τύπτω , ἀλλά ὁ ἐν οὗτος ἄγνοια φυσικός εἰμί οὐ ποιέω διά ὁ πρᾶξις οὗτος ὁ παιδίον λέγω ἄδικος · ὁ γάρ ἄγνοια αἴτιος ὁ πράσσω οὗτος , ὁ δέ ἄγνοια οὐ αὐτός αἴτιος , διό οὐδέ ἄδικος λέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.27
ὑπὲρ δὲ δὴ τοῦ ἀδικεῖδθαι πῶς ; πότερον ἑκόντα ἔστιν ἀδικεῖσθαις ἢ οὔ ; δίκαια μὲν . γὰρ καὶ ἄδικα πράττομεν ἑκόντες , ἀδικούμεθα δὲ οὐκέτι ἑκόντες · τὸ γὰρ κολάζεσθαι φεύγομεν , ὥστε δῆλον ὅτι οὐκ ἂν ἀδικοίμεθα ἑκόντες . οὐδεὶς γὰρ ἑκὼν βλάπτεσθαι ὑπομένει · τὸ γὰρ ἀδικεῖσθαι βλάπτεσθαι ἐστίν .
Lemmas: ὑπέρ δέ δή ὁ ἀδικέω πῶς ; πότερος ἑκών εἰμί ἀδικέω ἤ οὐ ; δίκαιος μέν . γάρ καί ἄδικος πράσσω ἑκών , ἀδικέω δέ οὐκέτι ἑκών · ὁ γάρ κολάζω φεύγω , ὥστε δῆλος ὅτι οὐ ἄν ἀδικέω ἑκών . οὐδείς γάρ ἑκών βλάπτω ὑπομένω · ὁ γάρ ἀδικέω βλάπτω εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.28
ναί , ἀλλʼ εἰσί τινες οἳ δέον αὐτοὺς τὸ ἴσον ἔχειν παραχωροῦσι τισίν , ὥστε εἰ τὸ ἴσον ἔχειν ἦν δίκαιον , τὸ δʼ ἔλαττον ἔχειν ἀδικεῖσθαι ἐστίν , ἔλαττον δὲ ἑκὼν ἔχει , ἑκὼν ἄρα , φησίν , ἀδικεῖπται . ἀλλʼ ἐντεῦθεν δῆλον πάλιν ὅτι οὐχ ἑκών . πάντες γὰρ οἱ ἔλαττον λαμβάνοντες ἀντικαταλλάττονται ἢ τιμὴν ἢ ἔπαινον ἢ δόξαν ἢ φιλίαν ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων · ὁ δʼ ἀντικαταλλαττόμενός τι ἀνθʼ οὗ προΐεται , οὐκέτι ἀδικεῖται · εἰ δὲ μὴ ἀδικεῖται , οὐδὲ ἑκὼν ἄρα .
Lemmas: ναί , ἀλλά εἰμί τις ὅς δέω αὐτός ὁ ἴσος ἔχω παραχωρέω τις , ὥστε εἰ ὁ ἴσος ἔχω εἰμί δίκαιος , ὁ δέ ἐλαχύς ἔχω ἀδικέω εἰμί , ἐλαχύς δέ ἑκών ἔχω , ἑκών ἄρα , φημί , ἀδικεῖπται . ἀλλά ἐντεῦθεν δῆλος πάλιν ὅτι οὐ ἑκών . πᾶς γάρ ὁ ἐλαχύς λαμβάνω ἀντικαταλλάσσομαι ἤ τιμή ἤ ἔπαινος ἤ δόξα ἤ φιλία ἤ ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος · ὁ δέ ἀντικαταλλάσσομαι τις ἀντί ὅς προίημι , οὐκέτι ἀδικέω · εἰ δέ μή ἀδικέω , οὐδέ ἑκών ἄρα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.29
ἔτι πάλιν οἱ τὸ ἔλαττον λαμβάνοντες καὶ ἀδικούμενοι , οὐκ ἴσον λαμβάνουσιν , οὗτοι καλλωπίζονται καὶ σεμνύνονται ἐπὶ τῶν τοιούτων , ὅτι φασὶν ῾῾ ἐξόν μοι ἴσον λαμβάνειν οὐκ ἐλάμβανον , ἀλλὰ παρῆκα τῷ πρεσβυτέρῳ ἢ τῷ φίλῳʼ᾿ . ἀδικούμενος δέ γε οὐδεὶς σεμνύνεται . εἰ δʼ ἐπὶ τοῖς ἀδικήμασι μὴ σεμνύνονται , ἐπὶ δὲ τούτοις σεμνύνονται , ὅλως οὐκ ἂν ἀδικοῖντο οὕτως ἐλατττούμενοι . εἰ δὲ μὴ ἀδικοῦνται , οὐδʼ ἂν ἑκόντες ἀδικοῖντο .
Lemmas: ἔτι πάλιν ὁ ὁ ἐλαχύς λαμβάνω καί ἀδικέω , οὐ ἴσος λαμβάνω , οὗτος καλλωπίζω καί σεμνύνω ἐπί ὁ τοιοῦτος , ὅτι φημί ῾῾ ἔξεστι ἐγώ ἴσος λαμβάνω οὐ λαμβάνω , ἀλλά παρίημι ὁ πρέσβυς ἤ ὁ φίλῳʼ᾿ . ἀδικέω δέ γε οὐδείς σεμνύνω . εἰ δέ ἐπί ὁ ἀδίκημα μή σεμνύνω , ἐπί δέ οὗτος σεμνύνω , ὅλος οὐ ἄν ἀδικέω οὕτως ἐλασσόω . εἰ δέ μή ἀδικέω , οὐδέ ἄν ἑκών ἀδικέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.30
— πρὸς δὲ ταῦτα καὶ τοῖς τοιούτοις λόγοις ὁ ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς λόγος ἐναντιοῦται · ὁ γὰρ ἀκρατὴς βλάπτει αὐτὸς αὑτὸν τὰ φαῦλα πράττων , καὶ ἑκών γε ταῦτα πράττει , βλάπτει ἄρα αὐτὸς αὑτὸν εἰδώς , ὥστε ἑκὼν αὐτὸς ὑφʼ αὑτοῦ ἀδικεῖται . ἀλλʼ ἐνταῦθα [ ὁ ] διορισμὸς προστεθεὶς κωλύσει τὸν λόγον τοῦτον . ἔστιν δὲ ὁ διορισμὸς οὗτος , τὸ μηδένα βούλεσθαι ἀδικεῖσθαι . ὁ δέ γε ἀκρατὴς βουλόμενος πράττει τὰ κατὰ τὴν ἀκρασίαν , ὥστε αὐτὸς αὐτὸν ἀδικεῖ βούλεται ἄρα τὰ φαῦλα πράττειν αὑτῷ . ἀλλʼ οὐδεὶς βούλεται ἀδικεῖσθαι · ὥστʼ οὐδὲ ὁ ἀκρατὴς αὐτὸς αὑτὸν ἑκὼν 〈 ἂν 〉 ἀδικοίη .
Lemmas: — πρός δέ οὗτος καί ὁ τοιοῦτος λόγος ὁ ἐπί ὁ ἀκρατής λόγος ἐναντιόομαι · ὁ γάρ ἀκρατής βλάπτω αὐτός ἑαυτοῦ ὁ φαῦλος πράσσω , καί ἑκών γε οὗτος πράσσω , βλάπτω ἄρα αὐτός ἑαυτοῦ οἶδα , ὥστε ἑκών αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ ἀδικέω . ἀλλά ἐνταῦθα [ ὁ ] διορισμός προστίθημι κωλύω ὁ λόγος οὗτος . εἰμί δέ ὁ διορισμός οὗτος , ὁ μηδείς βούλομαι ἀδικέω . ὁ δέ γε ἀκρατής βούλομαι πράσσω ὁ κατά ὁ ἀκρασία , ὥστε αὐτός ἑαυτοῦ ἀδικέω βούλομαι ἄρα ὁ φαῦλος πράσσω ἑαυτοῦ . ἀλλά οὐδείς βούλομαι ἀδικέω · ὥστε οὐδέ ὁ ἀκρατής αὐτός ἑαυτοῦ ἑκών 〈 ἄν 〉 ἀδικέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.31
ἀλλ' ἴσως ἐνταῦθα πάλιν ἀπορήσειεν ἄν τις , ἆρά γε ἐνδέχεται αὐτὸν αὑτὸν ἀδικεῖν ; ἐκ μὲν δὴ τοῦ ἀκρατοῦς σκοπουμένῳ ἔοικεν ἐνδέχεσθαι . καὶ πάλιν οὕτως . εἰ γὰρ ἃ ὁ νόμος πράττειν τάττει , ταῦτά ἐστιν δίκαια , ὁ μὴ πράττων ταῦτα ἀδικεῖ καὶ εἰ πρὸς ὃν κελεύει πράττειν , πρὸς τοῦτον εἰ μὴ πράττει , τοῦτον ἀδικεῖ , ὁ δὲ νόμος κελεύει σώφρονα εἶναι , οὐσίαν κεκτῆσθαι , σώματος ἐπιμελεῖσθαι , καὶ τἆλλο τὰ τοιαῦτα , · ὁ ἄρα ταῦτα μὴ πράττων ἀδικεῖ αὑτόν . εἰς οὐθένα γὰρ ἄλλον τῶν τοιούτων ἀδικημάτων ἡ ἀναφορὰ ἐστίν .
Lemmas: ἀλλά ἴσως ἐνταῦθα πάλιν ἀπορέω ἄν τις , ἆρα γε ἐνδέχομαι αὐτός ἑαυτοῦ ἀδικέω ; ἐκ μέν δή ὁ ἀκρατής σκοπέω ἔοικα ἐνδέχομαι . καί πάλιν οὕτως . εἰ γάρ ὅς ὁ νόμος πράσσω τάσσω , οὗτος εἰμί δίκαιος , ὁ μή πράσσω οὗτος ἀδικέω καί εἰ πρός ὅς κελεύω πράσσω , πρός οὗτος εἰ μή πράσσω , οὗτος ἀδικέω , ὁ δέ νόμος κελεύω σώφρων εἰμί , οὐσία κτάομαι , σῶμα ἐπιμελέομαι , καί τἆλλος ὁ τοιοῦτος , · ὁ ἄρα οὗτος μή πράσσω ἀδικέω ἑαυτοῦ . εἰς οὐδείς γάρ ἄλλος ὁ τοιοῦτος ἀδίκημα ὁ ἀναφορά εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.32
— ἀλλὰ μή ποτε ταῦτα οὐκ ἀληθῆ ἦν , οὐδʼ ἐνδέχεται αὐτὸν ἀδικεῖν αὑτόν . τὸν γὰρ αὐτὸν οὐκ ἐνδέχεται κατὰ τὸν . αὐτὸν χρόνον πλεῖον ἔχειν καὶ ἔλαττον , οὐδʼ ἑκόντα ἅμα καὶ ἄκοντα · ἀλλὰ μὴν ὁ ἀδικῶν , ᾗ ἀδικεῖ , πλεῖον ἔχει , ὁ δʼ ἀδικούμενος , ᾗ ἀδικεῖται , ἔλαττον . εἰ ἄρα αὐτὸς αὑτὸν ἀδικεῖ , ἐνδέχεται τὸν αὐτὸν κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον καὶ πλεῖον ἔχειν καὶ ἔλαττον . ἀλλὰ τοῦτʼ ἀδύνατον · οὐκ ἄρα ἐνδέχεται αὐτὸν αὑτὸν ἀδικεῖν .
Lemmas: — ἀλλά μή ποτέ οὗτος οὐ ἀληθής εἰμί , οὐδέ ἐνδέχομαι αὐτός ἀδικέω ἑαυτοῦ . ὁ γάρ αὐτός οὐ ἐνδέχομαι κατά ὁ . αὐτός χρόνος πολύς ἔχω καί ἐλαχύς , οὐδέ ἑκών ἅμα καί ἄκων · ἀλλά μήν ὁ ἀδικέω , ᾗ ἀδικέω , πολύς ἔχω , ὁ δέ ἀδικέω , ᾗ ἀδικέω , ἐλαχύς . εἰ ἄρα αὐτός ἑαυτοῦ ἀδικέω , ἐνδέχομαι ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός χρόνος καί πολύς ἔχω καί ἐλαχύς . ἀλλά οὗτος ἀδύνατος · οὐ ἄρα ἐνδέχομαι αὐτός ἑαυτοῦ ἀδικέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.33
— ἔτι ὁ μὲν ἀδικῶν ἑκὼν ἀδικεῖ , ὁ δὲ ἀδικούμενος ἄκων ἀδικεῖται , ὥστε εἰ ἐνδέχεται αὐτὸν αὑτὸν ἀδικεῖν , ἐνδέχοιτʼ ἂν ἅμα καὶ ἀκουσίως καὶ ἑκουσίως πράττειν τι · τοῦτο δὲ ἀδύνατον · οὐκ ἄρα οὐδʼ οὕτως ἐνδέχεται αὐτὸν αὑτὸν ἀδικεῖν .
Lemmas: — ἔτι ὁ μέν ἀδικέω ἑκών ἀδικέω , ὁ δέ ἀδικέω ἄκων ἀδικέω , ὥστε εἰ ἐνδέχομαι αὐτός ἑαυτοῦ ἀδικέω , ἐνδέχομαι ἄν ἅμα καί ἀκούσιος καί ἑκούσιος πράσσω τις · οὗτος δέ ἀδύνατος · οὐ ἄρα οὐδέ οὕτως ἐνδέχομαι αὐτός ἑαυτοῦ ἀδικέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.34
— ἔτι εἴ τις λαμβάνοι ἐκ τῶν κατὰ μέρος ἀδικημάτων . ἀδικοῦσι γὰρ πάντες ἤτοι παρακαταθήκην ἀποστεροῦντες ἢ μοιχεύοντες ἢ κλέπτοντες τι ἄλλο τῶν κατὰ μέρος ἀδικημάτων ποιοῦντες · οὐδεὶς δὲ πώποτε αὐτὸς αὑτὸν παρακαταθήκην ἀπεστέρησεν , οὐδʼ ἐμοίχευσεν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα , οὐδʼ ἔκλεψεν αὐτὸς τὰ ἑαυτοῦ ὥστε εἰ τὸ μὲν ἀδικεῖν ἐν τοῖς τοιούτοις ἐστίν , τούτων δὲ μηθὲν ἐνδέχεται πρὸς αὐτὸν ποιεῖν , οὐκ ἂν ἐνδέχοιτο αὑτὸν ἀδικεῖν .
Lemmas: — ἔτι εἰ τις λαμβάνω ἐκ ὁ κατά μέρος ἀδίκημα . ἀδικέω γάρ πᾶς ἤτοι παρακαταθήκη ἀποστερέω ἤ μοιχεύω ἤ κλέπτω τις ἄλλος ὁ κατά μέρος ἀδίκημα ποιέω · οὐδείς δέ πώποτε αὐτός ἑαυτοῦ παρακαταθήκη ἀποστερέω , οὐδέ μοιχεύω ὁ ἑαυτοῦ γυνή , οὐδέ κλέπτω αὐτός ὁ ἑαυτοῦ ὥστε εἰ ὁ μέν ἀδικέω ἐν ὁ τοιοῦτος εἰμί , οὗτος δέ μηδείς ἐνδέχομαι πρός ἑαυτοῦ ποιέω , οὐ ἄν ἐνδέχομαι ἑαυτοῦ ἀδικέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.35
— εἰ δὲ μή , οὐ τό γε πολιτικὸν ἀδίκημα , ἀλλὰ τὸ οἰκονομικόν . ἡ γὰρ ψυχὴ εἰς πλείω μεμερισμένη ἔχει τι αὑτῆς τὸ μὲν χεῖρον τὸ δὲ βέλτιον , ὥστ᾿ εἴ τι ἐγγίνεται τῶν ἐν ψυχῇ ἀδίκημα , τῶν μερῶν ἐστι πρὸς . ἄλληλα · τὸ οἰκονομικὸν δὲ ἀδίκημα διειλόμεθα τῷ ἐπὶ τὸ χεῖρον καὶ βέλτιον · ὡς γίνεσθαι πρὸς αὑτὸν ἄδικον καὶ δίκαιον . οὐ τοῦτο δʼ ἡμεῖς ἐπισκοπούμεθα , ἀλλὰ τὸ πολιτικόν .
Lemmas: — εἰ δέ μή , οὐ ὁ γε πολιτικός ἀδίκημα , ἀλλά ὁ οἰκονομικός . ὁ γάρ ψυχή εἰς πολύς μερίζω ἔχω τις ἑαυτοῦ ὁ μέν κακός ὁ δέ ἀγαθός , ὥστε εἰ τις ἐγγίγνομαι ὁ ἐν ψυχή ἀδίκημα , ὁ μέρος εἰμί πρός . ἀλλήλων · ὁ οἰκονομικός δέ ἀδίκημα διαιρέω ὁ ἐπί ὁ κακός καί ἀγαθός · ὡς γίγνομαι πρός ἑαυτοῦ ἄδικος καί δίκαιος . οὐ οὗτος δέ ἐγώ ἐπισκοπέω , ἀλλά ὁ πολιτικός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.33.36
ὥστʼ ἐν τοῖς τοιούτοις ἀδικήμασιν , ἐν οἵς ἡμεῖς ζητοῦμεν , οὐκ ἐνδέχεται αὐτὸν αὑτὸν ἀδικεῖν . πότερος δὲ πάλιν ἀδικεῖ , καὶ ἐν ποτέρῳ ἐστὶ τὸ ἀδίκημα , ἐν τῷ ἀδίκως ὁτιοῦν ἔχοντι ; ἢ τῷ κρίναντι καὶ τῷ ἀπονείμαντι , ὥσπερ ἐν τοῖς ἀγῶσιν ; καὶ γὰρ ὁ λαβὼν τὸν φοίνικα παρὰ τοῦ ἐφεστῶτος καὶ ταῦτα κρίναντος οὐκ ἀδικεῖ , κἂν ἀδίκως αὐτῷ ἀποδοθῇ · ἀλλʼ ἤδη ὁ κρίνας κακῶς καὶ δούς , οὗτος ἀδικεῖ . καὶ οὗτος ἔστι μὲν ᾗ ἀδικεῖ , ἔστι δὲ ᾗ οὐκ ἀδικεῖ μὲν γὰρ τὸ τῇ ἀληθείᾳ καὶ τῇ φύσει ἄν δίκαιον μὴ ἔκρινεν , ταύτῃ μὲν ἀδικεῖ , ᾗ δὲ τὸ αὑτῷ δοκοῦν εἶναι δίκαιον , οὐκ ἀδικεῖ .
Lemmas: ὥστε ἐν ὁ τοιοῦτος ἀδίκημα , ἐν ὅς ἐγώ ζητέω , οὐ ἐνδέχομαι αὐτός ἑαυτοῦ ἀδικέω . πότερος δέ πάλιν ἀδικέω , καί ἐν πότερος εἰμί ὁ ἀδίκημα , ἐν ὁ ἄδικος ὁστισοῦν ἔχω ; ἤ ὁ κρίνω καί ὁ ἀπονέμω , ὥσπερ ἐν ὁ ἀγών ; καί γάρ ὁ λαμβάνω ὁ φοῖνιξ παρά ὁ ἐφίστημι καί οὗτος κρίνω οὐ ἀδικέω , ἐάν ἄδικος αὐτός ἀποδίδωμι · ἀλλά ἤδη ὁ κρίνω κακός καί δίδωμι , οὗτος ἀδικέω . καί οὗτος εἰμί μέν ᾗ ἀδικέω , εἰμί δέ ᾗ οὐ ἀδικέω μέν γάρ ὁ ὁ ἀλήθεια καί ὁ φύσις ἄν δίκαιος μή κρίνω , ταύτῃ μέν ἀδικέω , ᾗ δέ ὁ ἑαυτοῦ δοκέω εἰμί δίκαιος , οὐ ἀδικέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.1
ἐπειδὴ δʼ ὑπὲρ τῶν ἀρετῶν εἴρηται , καὶ τίνες εἰσὶν καὶ ἐν τίσιν καὶ περὶ ποῖα , καὶ περὶ ἑκάστης αὐτῶν , ὅτι εἰ πράττοιμεν κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον τὸ βέλτιστον , τὸ μὲν οὕτως εἰπεῖν , τὸ κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον πράττειν , ὅμοιόν ἐστιν ὥσπερ ἂν εἴ τις εἴπτοι ὅτι ὑγίεια ἄριστʼ ἂν μένοιτο , εἴ τις τὰ ὑγιεινὰ προσφέροιτο . τὸ δὴ τοιοῦτον ἀσαῳές · ἀλλʼ ἐρεῖ μοι , τὰ ποῖα διασάφησόν ἔστιν ὑγιεινά .
Lemmas: ἐπειδή δέ ὑπέρ ὁ ἀρετή λέγω , καί τίς εἰμί καί ἐν τίς καί περί ποῖος , καί περί ἕκαστος αὐτός , ὅτι εἰ πράσσω κατά ὁ ὀρθός λόγος ὁ ἀγαθός , ὁ μέν οὕτως λέγω , ὁ κατά ὁ ὀρθός λόγος πράσσω , ὅμοιος εἰμί ὥσπερ ἄν εἰ τις εἶπον ὅτι ὑγίεια ἀγαθός ἄν μένω , εἰ τις ὁ ὑγιεινός προσφέρω . ὁ δή τοιοῦτος ἀσάω · ἀλλά λέγω ἐγώ , ὁ ποῖος διασαφέω εἰμί ὑγιεινός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.2
οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ λόγου , τί ἐστιν ὁ λόγος καὶ τίς ὁ ὀρθὸς λόγος ; ἀναγκαῖον ἴσως ἐστὶν πρῶτον μέν , ἐν ὁ λόγος ἐγγίνεται , ὑπὲρ τούτου διελέσθαι .
Lemmas: οὕτως καί ἐπί ὁ λόγος , τίς εἰμί ὁ λόγος καί τίς ὁ ὀρθός λόγος ; ἀναγκαῖος ἴσως εἰμί πρῶτος μέν , ἐν ὁ λόγος ἐγγίγνομαι , ὑπέρ οὗτος διαιρέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.3
διωρίσθη μὲν οὖν ὑπὲρ ψυχῆς ὡς τύπῳ καὶ πρότερον , ὅτι τὸ μὲν αὐτῆς ἐστι λόγον ἔχον , τὸ δὲ ἄλογαν μόριον τῆς ψυχῆς · ἔστιν δʼ εἰς δύο τὴν διαίρεσιν ἔχον τὸ λόγον ἔχον μόριον τῆς ψυχῆς , ὧν ἐστι τὸ μὲν βουλευτικὸν τὸ δὲ ἐπιστημονικόν . ὅτι δὲ ἕτερα ἀλλήλων ἐστίν , ἐκ τῶν ὑποκειμένων ἂν γένοιτο φανερόν .
Lemmas: διορίζω μέν οὖν ὑπέρ ψυχή ὡς τύπος καί πρότερος , ὅτι ὁ μέν αὐτός εἰμί λόγος ἔχω , ὁ δέ ἄλογος μόριον ὁ ψυχή · εἰμί δέ εἰς δύο ὁ διαίρεσις ἔχω ὁ λόγος ἔχω μόριον ὁ ψυχή , ὅς εἰμί ὁ μέν βουλευτικός ὁ δέ ἐπιστημονικός . ὅτι δέ ἕτερος ἀλλήλων εἰμί , ἐκ ὁ υποκείμενος ἄν γίγνομαι φανερός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.4
ὥσπερ γὰρ δὴ ἕτερά ἐστιν ἀλλήλων χρῶμά τε καὶ χυμὸς καὶ ψόφος καὶ ὀσμή , ὡσαύτως καὶ τὰς αἰσθήσεις ἑτέρας αὐτῶν ἡ φύσις ἀπέδωκεν ( ψόφον μὲν γὰρ ἀκοῇ , χυμὸν δὲ γεύσει γνωρίζομεν , χρῶμα δὲ ὄψει ) , ὁμοίως δὲ καὶ τἄλλο τὸν αὐτὸν τρόπον δεῖ ὑπολαμβάνειν · ἐπεὶ δὴ ἕτερα τὰ ὑποκείμενα ἐστίν , ἕτερα καὶ τὰ τῆς ψυχῆς εἶναι μέρη οἷς ταῦτα γνωρίζομεν .
Lemmas: ὥσπερ γάρ δή ἕτερος εἰμί ἀλλήλων χρῶμα τε καί χυμός καί ψόφος καί ὀσμή , ὡσαύτως καί ὁ αἴσθησις ἕτερος αὐτός ὁ φύσις ἀποδίδωμι ( ψόφος μέν γάρ ἀκοή , χυμός δέ γεῦσις γνωρίζω , χρῶμα δέ ὄψις ) , ὅμοιος δέ καί τἄλλος ὁ αὐτός τρόπος δέω ὑπολαμβάνω · ἐπεί δή ἕτερος ὁ ὑπόκειμαι εἰμί , ἕτερος καί ὁ ὁ ψυχή εἰμί μέρος ὅς οὗτος γνωρίζω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.5
ἕτερον δʼ ἔτι τὸ νοητὸν καὶ τὸ αἰσθητόν · ταῦτα δὲ ψυχῇ γνωρίζομεν · ἕτερον ἄῥ ἂν εἴη τὸ μόριον τὸ περὶ τὰ αἰσθητὰ καὶ τὰ νοητά . τὸ δὲ βουλευτικὸν καὶ προαιρετικὸν περὶ τὰ αἰσθητὰ καὶ ἐν κινήσει καὶ ἀπλῶς ὅσα ἐν γενέσει τε καὶ φθορᾷ ἐστίν .
Lemmas: ἕτερος δέ ἔτι ὁ νοητός καί ὁ αἰσθητός · οὗτος δέ ψυχή γνωρίζω · ἕτερος ἄρα ἄν εἰμί ὁ μόριον ὁ περί ὁ αἰσθητός καί ὁ νοητός . ὁ δέ βουλευτικός καί προαιρετικός περί ὁ αἰσθητός καί ἐν κίνησις καί ἁπλῶς ὅσος ἐν γένεσις τε καί φθορά εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.6
βουλευόμεθα γὰρ ὑπὲρ τούτων ἃ ἐφʼ ἡμῖν ἐστιν καὶ πρᾶξαι καὶ μὴ πρᾶξαι προελομένοις , περὶ ἅ ἐστιν καὶ ] βουλὴ καὶ προαίρεσις τοῦ πρᾶξαι ἢ μὴ πρᾶξαι · ταῦτα δʼ ἐστιν αἰσθητὰ καὶ ἐν κινήσει τοῦ μεταβάλλειν · ὥστε τὸ προαιρετικὸν μόριον τῆς ψυχῆς κατὰ τὸν λόγον τῶν αἰσθητῶν ἐστίν .
Lemmas: βουλεύω γάρ ὑπέρ οὗτος ὅς ἐπί ἐγώ εἰμί καί πράσσω καί μή πράσσω προαιρέω , περί ὅς εἰμί καί ] βουλή καί προαίρεσις ὁ πράσσω ἤ μή πράσσω · οὗτος δέ εἰμί αἰσθητός καί ἐν κίνησις ὁ μεταβάλλω · ὥστε ὁ προαιρετικός μόριον ὁ ψυχή κατά ὁ λόγος ὁ αἰσθητός εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.7
τούτων δὴ διωρισμένων , μετὰ ταῦτα λεκτέον ἂν εἴη , ἐπειδὴ ὑπὲρ τἀληθοῦς ἐστιν ὁ λόγος καὶ τἀληθὲς ὡς ἔχει σκοπούμεθα , ἔστιν δʼ ἐπιστήμη φρόνησις νοῦς σοφία ὑπόληψις , περὶ τί δὴ ἕκαστον τούτων ἐστίν .
Lemmas: οὗτος δή διορίζω , μετά οὗτος λεκτέος ἄν εἰμί , ἐπειδή ὑπέρ ἀληθής εἰμί ὁ λόγος καί ἀληθής ὡς ἔχω σκοπέω , εἰμί δέ ἐπιστήμη φρόνησις νόος σοφία ὑπόληψις , περί τίς δή ἕκαστος οὗτος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.8
ἡ μὲν οὖν ἐπιστήμη ἐστὶ περὶ ἐπιστητόν , καὶ τοῦτο μετʼ ἀποδείξεως καὶ λόγου διατεινόμενον , ἡ δὲ φρόνησις περὶ τὰ πρακτά , ἐν οἷς αἵρεσις καὶ φυγὴ καὶ ἐφʼ ἡμῖν ἐστιν πρᾶξαι καὶ μὴ πρᾶξαι .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἐπιστήμη εἰμί περί ἐπιστητός , καί οὗτος μετά ἀπόδειξις καί λόγος διατείνω , ὁ δέ φρόνησις περί ὁ πρακτός , ἐν ὅς αἵρεσις καί φυγή καί ἐπί ἐγώ εἰμί πράσσω καί μή πράσσω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.9
ἔστιν δὴ τῶν ποιουμένων καὶ πραττομένων οὐ ταὐτὸ τὸ ποιητικὸν καὶ πρακτικόν . τῶν μὲν γὰρ ποιητικῶν ἐστί τι παρὰ τὴν ποίησιν ἄλλο τέλος , οἷον παρὰ τὴν οἰκοδομικήν , ἐπειδή ἐστιν ποιητικὴ σἰκίας , οἰκία αὐτῆς τὸ τέλος παρὰ τὴν ποίησιν , ὁμοίως ἐπὶ τεκτονικῆς καὶ τῶν ἄλλων τῶν ποιητικῶν ·
Lemmas: εἰμί δή ὁ ποιέω καί πράσσω οὐ αὐτός ὁ ποιητικός καί πρακτικός . ὁ μέν γάρ ποιητικός εἰμί τις παρά ὁ ποίησις ἄλλος τέλος , οἷος παρά ὁ οἰκοδομικός , ἐπειδή εἰμί ποιητικός σικία , οἰκίον αὐτός ὁ τέλος παρά ὁ ποίησις , ὅμοιος ἐπί τεκτονικός καί ὁ ἄλλος ὁ ποιητικός ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.10
ἐπὶ δὲ τῶν πρακτικῶν οὐκ ἔστιν ἄλλο οὐθὲν τέλος παῥ αὐτὴν τὴν πρᾶξιν , οἷον παρὰ τὸ κιθαρίζειν οὐκ ἔστιν ἄλλο τέλος οὐθέν , ἀλλʼ αὐτὸ τοῦτο τέλος , ἡ ἐνέργεια καὶ ἡ πρᾶξις . περὶ μὲν οὖν τὴν πρᾶξιν καὶ τὰ πρακτὰ ἡ φρόνησις , περὶ δὲ τὴν ποίησιν καὶ τὰ ποιητὰ ἡ τέχνη · ἐν γὰρ τοῖς ποιητοῖς μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς πρακτοῖς ἐστι τὸ τεχνάζειν .
Lemmas: ἐπί δέ ὁ πρακτικός οὐ εἰμί ἄλλος οὐδείς τέλος παρά αὐτός ὁ πρᾶξις , οἷος παρά ὁ κιθαρίζω οὐ εἰμί ἄλλος τέλος οὐδείς , ἀλλά αὐτός οὗτος τέλος , ὁ ἐνέργεια καί ὁ πρᾶξις . περί μέν οὖν ὁ πρᾶξις καί ὁ πρακτός ὁ φρόνησις , περί δέ ὁ ποίησις καί ὁ ποιητός ὁ τέχνη · ἐν γάρ ὁ ποιητός μάλα ἤ ἐν ὁ πρακτός εἰμί ὁ τεχνάζω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.11
ὥστε ἡ φρόνησις ἂν εἴη ἕξις τις προαιρετικὴ καὶ πρακτικὴ τῶν ἐφʼ ἡμῖν ὄντων καὶ πρᾶξαι καὶ μὴ πρᾶξαι , ὅσα εἰς τὸ συμφέρον ἤδη συντείνει .
Lemmas: ὥστε ὁ φρόνησις ἄν εἰμί ἕξις τις προαιρετικός καί πρακτικός ὁ ἐπί ἐγώ εἰμί καί πράσσω καί μή πράσσω , ὅσος εἰς ὁ συμφέρω ἤδη συντείνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.12
ἔστιν δʼ ἡ φρόνησις ἀρετή , ὡς δόξειεν ἄν , οὐκ ἐπιστήμη . ἐπαινετοὶ γάρ εἰσιν οί φρόνιμοι , ὁ δʼ ἔπαινος ἀρετῆς · ἔτι δʼ ἐπιστήμης μὲν πάσης ἀρετὴ ἐστίν , φρονήσεως δὲ ἀρετὴ οὐκ ἔστιν , ἀλλʼ ὡς ἔοικεν , αὐτό τί ἐστιν ἀρετή . ὁ δὲ νοῦς ἐστι περὶ τὰς ἀρχὰς τῶν νοητῶν καὶ τῶν ντων · ἡ μὲν γὰρ ἐπιστήμη τῶν μετʼ ἀποδείξεως ὄντων ἐστίν , αἱ δʼ ἀρχαὶ ἀναπόδεικτοι , ὥστʼ οὐκ ἂν εἴη περὶ τὰς ἀρχὰς ἡ ἐπιστήμη , ἀλλʼ ὁ νοῦς .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ φρόνησις ἀρετή , ὡς δοκέω ἄν , οὐ ἐπιστήμη . ἐπαινετός γάρ εἰμί ὁ φρόνιμος , ὁ δέ ἔπαινος ἀρετή · ἔτι δέ ἐπιστήμη μέν πᾶς ἀρετή εἰμί , φρόνησις δέ ἀρετή οὐ εἰμί , ἀλλά ὡς ἔοικα , αὐτός τις εἰμί ἀρετή . ὁ δέ Νοῦς εἰμί περί ὁ ἀρχή ὁ νοητός καί ὁ Ντων · ὁ μέν γάρ ἐπιστήμη ὁ μετά ἀπόδειξις εἰμί εἰμί , ὁ δέ ἀρχή ἀναπόδεικτος , ὥστε οὐ ἄν εἰμί περί ὁ ἀρχή ὁ ἐπιστήμη , ἀλλά ὁ Νοῦς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.14
ἡ δὲ σοφία ἐστὶν ἐξ ἐπιστήμης καὶ νσῦ συγκειμένη . ἔστιν γὰρ ἡ σοφία καὶ περὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰ ἐκ τῶν ἀρχῶν ἤδη δεικνύμενα , περὶ ἂ ἡ ἐπιστήμη · μὲν οὖν περὶ τὰς ἀρχάς , τοῦ νοῦ αὐτὴ μετέχει , ῇ δὲ περὶ τὰ μετὰ τὰς ἀρχὰς μετ᾿ ἀποδείξεως ὄντα , τῆς ἐπιστήμης μετέχει · ὥστε δῆλον ὅτι ἡ σοφία ἐστὶν ἔκ τε νοῦ καὶ ἐπισπτήμης συγκειμένη , ὥστʼ εἴη ἂν περὶ ταὐτά , περὶ ἃ καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ ἐπιστήμη .
Lemmas: ὁ δέ σοφία εἰμί ἐκ ἐπιστήμη καί νέω σύγκειμαι . εἰμί γάρ ὁ σοφία καί περί ὁ ἀρχή καί ὁ ἐκ ὁ ἀρχή ἤδη δείκνυμι , περί ὅς ὁ ἐπιστήμη · μέν οὖν περί ὁ ἀρχή , ὁ νόος αὐτός μετέχω , ᾗ δέ περί ὁ μετά ὁ ἀρχή μετά ἀπόδειξις εἰμί , ὁ ἐπιστήμη μετέχω · ὥστε δῆλος ὅτι ὁ σοφία εἰμί ἐκ τε νόος καί ἐπισπτήμης σύγκειμαι , ὥστε εἰμί ἄν περί αὐτός , περί ὅς καί ὁ νόος καί ὁ ἐπιστήμη .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.15
ἡ δὲ ὑπόληψίς ἐστιν , ὑπὲρ ἀπάντων ἐπαμφοτερίζομεν , πρὸς τὸ καὶ εἶναι ταῦτα οὕτω καὶ μὴ εἶναι .
Lemmas: ὁ δέ ὑπόληψις εἰμί , ὑπέρ ἅπας ἐπαμφοτερίζω , πρός ὁ καί εἰμί οὗτος οὕτως καί μή εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.16
πότερον δʼ ἐστὶν ἡ φρόνησις καὶ ἡ σοφία ταὐτόν ; ἢ οὔ ; ἡ μὲν γὰρ σοφία ἐστὶν περὶ τὰ μετʼ ἀποδείξεως καὶ ἀεὶ ὡσαύτως ὄντα , ἡ δὲ φρόνησις οὐ περὶ ταῦτα , ἀλλὰ περὶ τὰ ἐν μεταβολ ὄντα . λέγω δὲ οἷον εὐθὺ μὲν ἢ καμπύλον καὶ κοῖλον καὶ τὰ τοιαῦτώ ἐστιν ἀεὶ τοιαῦτα , τὰ δὲ συμφέροντα οὐκέτι οὕτως ἔχουσιν τὸ μὴ εἰς ἄλλο τι μεταβάλλειν , ἀλλὰ μεταβάλλουσιν , καὶ νῦν μὲν συμφέρει τοῦτο , αὔριον δʼ οὔ , καὶ τῷ μέν , τῷ δʼ οὔ , καὶ οὕτω μὲν συμφέρει , ἐκείνως δὲ οὐ συμφέρει . περὶ δὲ τὰ συμφέροντά ἐστιν ἡ 1197b φρόνησις , ἡ δὲ σοφία οὔ . ἕτερον ἄρα ἡ σοφία καὶ ἡ φρόνησις .
Lemmas: πότερος δέ εἰμί ὁ φρόνησις καί ὁ σοφία αὐτός ; ἤ οὐ ; ὁ μέν γάρ σοφία εἰμί περί ὁ μετά ἀπόδειξις καί ἀεί ὡσαύτως εἰμί , ὁ δέ φρόνησις οὐ περί οὗτος , ἀλλά περί ὁ ἐν μεταβολή εἰμί . λέγω δέ οἷος εὐθύς μέν ἤ καμπύλος καί κοῖλος καί ὁ τοιοῦτος εἰμί ἀεί τοιοῦτος , ὁ δέ συμφέρω οὐκέτι οὕτως ἔχω ὁ μή εἰς ἄλλος τις μεταβάλλω , ἀλλά μεταβάλλω , καί νῦν μέν συμφέρω οὗτος , αὔριον δέ οὐ , καί ὁ μέν , ὁ δέ οὐ , καί οὕτως μέν συμφέρω , ἐκεῖνος δέ οὐ συμφέρω . περί δέ ὁ συμφέρω εἰμί ὁ 1197b φρόνησις , ὁ δέ σοφία οὐ . ἕτερος ἄρα ὁ σοφία καί ὁ φρόνησις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.17
πότερον δʼ ἐστὶν ἡ σοφία ἀρετὴ ἢ οὔ ; διὰ τοῦτο δῆλον ἂν γένοιτο , ὅτι ἐπτὶν ἀρετή , ἐξ αὐτῆς τῆς φρονήσεως . εἰ γὰρ ἡ φρόνησις ἀρετὴ ἐστίν , ὡς φαμέν , τοῦ μαρίου τοῦ ἑτέρου τῶν λόγον ἐχόντων , ἔστιν δὲ χείρων ἡ φρόνησις τῆς σοφίας ( περὶ χείρω γὰρ ἐστίν · ἡ μὲν γὰρ σοφία περὶ τὸ ἀίδιον καὶ τὸ θεῖον , ὡς φαμέν , ἡ δὲ φρόνησις περὶ τὸ συμφέρον ἀνθρώπῳ ) , εἰ οὖντὸ χεῖρον ἀρετὴ ἐστί , τό γε βέλτιον εἰκός ἐστιν ἀρετὴν εἶναι , ὥστε δῆλον ὅτι ἡ σοφία ἀρετὴ ἐστίν .
Lemmas: πότερος δέ εἰμί ὁ σοφία ἀρετή ἤ οὐ ; διά οὗτος δῆλος ἄν γίγνομαι , ὅτι ἐπί ἀρετή , ἐκ αὐτός ὁ φρόνησις . εἰ γάρ ὁ φρόνησις ἀρετή εἰμί , ὡς φημί , ὁ Μάριος ὁ ἕτερος ὁ λόγος ἔχω , εἰμί δέ κακός ὁ φρόνησις ὁ σοφία ( περί κακός γάρ εἰμί · ὁ μέν γάρ σοφία περί ὁ ἀίδιος καί ὁ θεῖος , ὡς φημί , ὁ δέ φρόνησις περί ὁ συμφέρω ἄνθρωπος ) , εἰ οὖς κακός ἀρετή εἰμί , ὁ γε ἀγαθός ἔοικα εἰμί ἀρετή εἰμί , ὥστε δῆλος ὅτι ὁ σοφία ἀρετή εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.18
καὶ ἡ φρόνησις , περὶ τὰ πρακτά . ὁ γὰρ συνετός που λέγεται τῷ δυνατὸς βουλεύεσθαι 〈 εἶναι 〉 καὶ ἐν τῷ ὀρθῶς τι κρῖναι καὶ ἰδεῖν · περὶ μικρῶν δὲ καὶ ἐν μικροῖς ἡ κρίσις αὐτοῦ . ἔστιν οὖν ἡ σύνεσις καὶ ὁ συνετὸς μέρος τι φρονήσεως καὶ τοῦ φρονίμου , καὶ οὐκ ἄνευ τούτων · οὐ γὰρ ἂν χωρίσαις τὸν συνετὸν τοῦ φρονίμου .
Lemmas: καί ὁ φρόνησις , περί ὁ πρακτός . ὁ γάρ συνετός που λέγω ὁ δυνατός βουλεύω 〈 εἰμί 〉 καί ἐν ὁ ὀρθός τις κρίνω καί ὁράω · περί μικρός δέ καί ἐν μικρός ὁ κρίσις αὐτός . εἰμί οὖν ὁ σύνεσις καί ὁ συνετός μέρος τις φρόνησις καί ὁ φρόνιμος , καί οὐ ἄνευ οὗτος · οὐ γάρ ἄν χωρίζω ὁ συνετός ὁ φρόνιμος .