ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.19
γὰρ δεινότης καὶ ὁ δεινὸς οὐκ ἔστι μὲν οὔτε φρόνησις οὔτε φρόνιμος , ὁ μέντοι φρόνιμος δεινός , διὸ καὶ συνεργεῖ πως τῇ φρονήσει ἡ δεινότης ·
Lemmas: γάρ δεινότης καί ὁ δεινός οὐ εἰμί μέν οὔτε φρόνησις οὔτε φρόνιμος , ὁ μέντοι φρόνιμος δεινός , διό καί συνεργέω πως ὁ φρόνησις ὁ δεινότης ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.20
ἀλλὰ δεινὸς μὲν καὶ ὁ φαῦλος λέγεται , οἷον Μέντωρ δεινὸς μὲν ἐδόκει εἶναι , ἀλλʼ οὐ φρόνιμος ἦν . τοῦ γὰρ φρονίμου καὶ τῆς 'φρονήσεώς ἐστι τὸ τῶν βελτίστων ἐφίεσθαι καὶ τούτων προαιρετικὸν εἶναι καὶ πρακτικὸν ἀεί , τῆς δὲ δεινότητος καὶ τοῦ δεινοῦ σκέψασθαι ἐκ τίνων ἂν ἕκαστον γένοιτο τῶν πρακτῶν , καὶ τὸ ταῦτα πορίσαι . δόξειεν ἂν οὖν εἶναι ὁ δεινὸς ἐν τοῖς τοιούτοις τε καὶ περὶ ταῦτα ·
Lemmas: ἀλλά δεινός μέν καί ὁ φαῦλος λέγω , οἷος Μέντωρ δεινός μέν δοκέω εἰμί , ἀλλά οὐ φρόνιμος εἰμί . ὁ γάρ φρόνιμος καί ὁ φρόνησις εἰμί ὁ ὁ ἀγαθός ἐφίημι καί οὗτος προαιρετικός εἰμί καί πρακτικός ἀεί , ὁ δέ δεινότης καί ὁ δεινός σκοπέω ἐκ τίς ἄν ἕκαστος γίγνομαι ὁ πρακτός , καί ὁ οὗτος πορίζω . δοκέω ἄν οὖν εἰμί ὁ δεινός ἐν ὁ τοιοῦτος τε καί περί οὗτος ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.21
ἀπορήσειε δʼ ἄν τις καὶ θαυμάσειε , διὰ τί ὑπὲρ ἠθῶν λέγοντες καὶ πολιτικῆς τινος πραγματείας ὑπὲρ σοφίας λέγομεν . ὅτι ἴσως γὲ πρῶτον μὲν οὐδʼ ἀλλοτρία δόξειεν ἂν εἶναι ἡ σκέψις ἡ ὑπὲρ αὐτῆς , εἴπερ ἐστὶν ἀρετή , ὡς φαμέν . ἔτι δʼ ἴσως ἐστὶν φιλοσόφου καὶ περὶ τούτων παρεπισκοπεῖν ὅσα ἐν τῷ αὐτῷ τυγχάνουσιν ὄντα .
Lemmas: ἀπορέω δέ ἄν τις καί θαυμάζω , διά τίς ὑπέρ ἦθος λέγω καί πολιτικός τις πραγματεία ὑπέρ σοφία λέγω . ὅτι ἴσως γε πρῶτος μέν οὐδέ ἀλλότριος δοκέω ἄν εἰμί ὁ σκέψις ὁ ὑπέρ αὐτός , εἴπερ εἰμί ἀρετή , ὡς φημί . ἔτι δέ ἴσως εἰμί φιλόσοφος καί περί οὗτος παρεπισκοπέω ὅσος ἐν ὁ αὐτός τυγχάνω εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.22
καὶ ἀναγκαῖον δέ , ἐπεὶ περὶ τῶν ἐν ψυχῇ λέγομεν , περὶ ἀπάντων λέγειν · ἔστι δὲ καὶ ἡ σοφία ἐν ψυχῇ · ὥστε οὐκ ἀλλοτρίως ὑπὲρ ∗∗ψυχῆς ποιούμεθα τοὺς λόγους .
Lemmas: καί ἀναγκαῖος δέ , ἐπεί περί ὁ ἐν ψυχή λέγω , περί ἅπας λέγω · εἰμί δέ καί ὁ σοφία ἐν ψυχή · ὥστε οὐ ἀλλότριος ὑπέρ ψυχή ποιέω ὁ λόγος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.23
ὥσπερ δʼ ἔχει ἡ δεινότης πρὸς φρόνησιν , οὕτως δόξειεν ἂν ἔχειν ἐπὶ τῶν ἀρετῶν ἀπασῶν . λέγω δὲ οἷον εἰσὶν ἀρεταὶ καὶ φύσει ἐν ἑκάστοις ἐγγινόμεναι , οἷον ὁρμαί τινες ἐν ἑκάστῳ ἄνευ λόγου πρὸς τὰ ἀνδρεῖα καὶ τὰ δίκαια καὶ καθʼ ἑκάστην πρὸς τὰ τοιαῦτα ·
Lemmas: ὥσπερ δέ ἔχω ὁ δεινότης πρός φρόνησις , οὕτως δοκέω ἄν ἔχω ἐπί ὁ ἀρετή ἅπας . λέγω δέ οἷος εἰμί ἀρετή καί φύσις ἐν ἕκαστος ἐγγίγνομαι , οἷος ὁρμή τις ἐν ἕκαστος ἄνευ λόγος πρός ὁ ἀνδρεῖος καί ὁ δίκαιος καί κατά ἕκαστος πρός ὁ τοιοῦτος ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.24
εἰσὶ δὲ δὴ καὶ ἔθει καὶ προαιρέσει . αἱ δὲ δὴ μετὰ λόγου οὖσαι τελέως ἀρεταί εἰσιν ἐπαινεταὶ ἐπιγινόμεναι . ἔστιν οὖν ἡ φυσικὴ ἀρετὴ αὕτη ἡ ἄνευ λόγου χωριζομένη μὲν τοῦ λόγου μικρὰ καὶ ἀπολειπομένη τοῦ ἐπαινεῖσθαι , πρὸς δὲ τὸν λόγον καὶ τὴν προαίρεσιν προστιθεμένη τελείαν ποιεῖ τὴν ἀρετήν . διὸ καὶ συνεργεῖ τῷ λόγῳ καὶ οὐκ ἔστιν ἄνευ τοῦ λόγου ἡ φυσικὴ ὁρμὴ πρὸς ἀρετήν .
Lemmas: εἰμί δέ δή καί ἔθος καί προαίρεσις . ὁ δέ δή μετά λόγος εἰμί τέλειος ἀρετή εἰμί ἐπαινετός ἐπιγίγνομαι . εἰμί οὖν ὁ φυσικός ἀρετή οὗτος ὁ ἄνευ λόγος χωρίζω μέν ὁ λόγος μικρός καί ἀπολείπω ὁ ἐπαινέω , πρός δέ ὁ λόγος καί ὁ προαίρεσις προστίθημι τέλειος ποιέω ὁ ἀρετή . διό καί συνεργέω ὁ λόγος καί οὐ εἰμί ἄνευ ὁ λόγος ὁ φυσικός ὁρμή πρός ἀρετή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.25
οὐδʼ αὖ ὁ λόγος καὶ ἡ προαίρεσις οὐ πάνυ τελειοῦται τῷ εἶναι ἀρετὴ ἄνευ τῆς φυσικῆς ὁρμῆς . διὸ οὐκ ὀρθῶς Σωκράτης ἔλεγεν , φάσκων εἶναι τὴν ἀρετὴν λόγον · οὐδὲν γὰρ ὄφελος εἶναι πράττειν τὰ ἀνδρεῖα καὶ τὰ δίκαια , μὴ εἰδότα καὶ προαιρούμενον τῷ λόγῳ . διὸ τὴν ἀρετὴν ἔφη λόγον εἶναι , οὐκ ὀρθῶς , ἀλλʼ οἱ νῶν βέλτιον · τὸ γὰρ κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον πράττειν τὰ καλὰ , τοῦτό φασιν εἶναι ἀρετήν ·
Lemmas: οὐδέ αὖ ὁ λόγος καί ὁ προαίρεσις οὐ πάνυ τελειόω ὁ εἰμί ἀρετή ἄνευ ὁ φυσικός ὁρμή . διό οὐ ὀρθός Σωκράτης λέγω , φάσκω εἰμί ὁ ἀρετή λόγος · οὐδείς γάρ ὄφελος εἰμί πράσσω ὁ ἀνδρεῖος καί ὁ δίκαιος , μή οἶδα καί προαιρέω ὁ λόγος . διό ὁ ἀρετή φημί λόγος εἰμί , οὐ ὀρθός , ἀλλά ὁ νόος ἀγαθός · ὁ γάρ κατά ὁ ὀρθός λόγος πράσσω ὁ καλός , τούτος φημί ἔρχομαι ἀρετή ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.26
ἀρθῶς μὲν οὐδʼ οὗτοι . πράξαι μὲν γὰρ ἄν τις τὰ δίκαια προαιρέσει μὲν οὐδεμιᾷ , οὐδὲ γνώσει τῶν καλῶν , ἀλλʼ ὁρμῆ τινι ἀλόγῳ , ὀρθῶς δὲ ταῦτα καὶ κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον ( λέγω δέ , ὡς ἂν ὁ λόγος ὁ ὀρθὸς κελεύσειεν , οὕτως ἔπραξεν ) · ἀλλ᾿ ὅμως ἡ τοιαύτη πρᾶξις οὐκ ἔχει τὸ ἐπαινετόν . ἀλλὰ βέλτιον , ὡς ἡμεῖς ἀφορίζομεν , τὸ μετὰ λόγου εἶναι τὴν ὁρμὴν πρὸς τὸ καλόν · τὸ γὰρ τοιοῦτον καὶ ἀρετὴ καὶ ἐπαινετόν .
Lemmas: ἀρθῶς μέν οὐδέ οὗτος . πράσσω μέν γάρ ἄν τις ὁ δίκαιος προαίρεσις μέν οὐδείς , οὐδέ γνῶσις ὁ καλός , ἀλλά ὁρμή τις ἄλογος , ὀρθός δέ οὗτος καί κατά ὁ ὀρθός λόγος ( λέγω δέ , ὡς ἄν ὁ λόγος ὁ ὀρθός κελεύω , οὕτως πράσσω ) · ἀλλά ὅμως ὁ τοιοῦτος πρᾶξις οὐ ἔχω ὁ ἐπαινετός . ἀλλά ἀγαθός , ὡς ἐγώ ἀφορίζω , ὁ μετά λόγος εἰμί ὁ ὁρμή πρός ὁ καλός · ὁ γάρ τοιοῦτος καί ἀρετή καί ἐπαινετός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.27
πότερον δ᾽ ἐστὶν ἡ φρόνησις ἀρετὴ ἢ οὔ , ἀπορήσειεν ἄντις . οὐ μὴν ἀλλʼ ἐντεῦθεν ἂν γένοιτο δῆλον ὅτι ἀρετή . εἴπερ γὰρ ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ ἀνδρεία κε αἱ ἄλλαι ἀρεταί , διότι τῶν καλῶν πρακτικαί , καὶ ἐπαινεταὶ εἰσίν , δῆλον ὡς καὶ ἡ φρόνησις τῶν ἐπαινετῶν ἄν τι εἴη καὶ τῶν ἐν ἀρετῆς τάξει ὄντων . ἐφʼ ἃ γὰρ ἡ ἀνδρεία ὁρμᾷ πράττειν , ἐπὶ ταῦτα καὶ ἡ φρόνησις . τὸ γὰρ ὅλον ὡς ἂν αὕτη προστάττῃ , οὕτω καὶ ἡ ἀνδρεία πράττει , ὥστε εἰ αὐτὴ ἐπαινετὴ τῷ ποιεῖν ἃ ἂν ἡ φρόνησις προστάττῃ , ἥ γε φρόνησις τελείως ἂν εἴη καὶ ἐπαινετὴ καὶ ἀρετῶ .
Lemmas: πότερος δέ εἰμί ὁ φρόνησις ἀρετή ἤ οὐ , ἀπορέω Ἄντις . οὐ μήν ἀλλά ἐντεῦθεν ἄν γίγνομαι δῆλος ὅτι ἀρετή . εἴπερ γάρ ὁ δικαιοσύνη καί ὁ ἀνδρεία ἄν ὁ ἄλλος ἀρετή , διότι ὁ καλός πρακτικός , καί ἐπαινετός εἰμί , δῆλος ὡς καί ὁ φρόνησις ὁ ἐπαινετός ἄν τις εἰμί καί ὁ ἐν ἀρετή τάξις εἰμί . ἐπί ὅς γάρ ὁ ἀνδρεία ὁρμάω πράσσω , ἐπί οὗτος καί ὁ φρόνησις . ὁ γάρ ὅλος ὡς ἄν οὗτος προστάσσω , οὕτως καί ὁ ἀνδρεία πράσσω , ὥστε εἰ αὐτός ἐπαινετός ὁ ποιέω ὅς ἄν ὁ φρόνησις προστάσσω , ὁ γε φρόνησις τέλειος ἄν εἰμί καί ἐπαινετός καί Ἀρετώ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.28
πότερον δ᾽ ἐστὶν ἡ φρόνησις πρακτικὴ ἢ οὔ , ἴδοι ἄν τις ἐντεῦθεν , ἐπὶ τὰς ἐπιστήμας ἐπιβλέψας , οἷον ἐπὶ τὴν οἰκοδομικήν . ἔστιν γάρ , ὡς φαμέν , ἐν οἰκοδομικᾖ ὃ μὲν ἀρχιπέκτων τις καλούμενος , ὃ δὲ ὑπηρετῶν τούτῳ οἰκοδόμος · οὗτος δʼ ἐστὶν ποιητικὸς οἰκίας . ἐστὶν δὲ καὶ ὁ ἀρχιτέκτων , καθὸ οὗτος ἐποίει οἰκίαν , ποιητικὸς οἰκίας . ὁμοίως δὲ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν ποιητικῶν ἔχει , ἐν αἷς ἔστιν ἀρχιτέκτων καὶ ὑπηρέτης τούτου . ποιητικὸς ἄρα τινὸς καὶ ὁ ἀρχιτέτων ἔσται , καὶ τοῦ αὐτοῦ τούτου 〈 οὗ 〉 ποιητικὸς καὶ ὁ ὑπηρετικός .
Lemmas: πότερος δέ εἰμί ὁ φρόνησις πρακτικός ἤ οὐ , ὁράω ἄν τις ἐντεῦθεν , ἐπί ὁ ἐπιστήμη ἐπιβλέπω , οἷος ἐπί ὁ οἰκοδομικός . εἰμί γάρ , ὡς φημί , ἐν οἰκοδομικός ὁ μέν αρχιπεκτεω τις καλέω , ὁ δέ ὑπηρετέω οὗτος οἰκοδόμος · οὗτος δέ εἰμί ποιητικός οἰκία . εἰμί δέ καί ὁ ἀρχιτέκτων , καθό οὗτος ποιέω οἰκία , ποιητικός οἰκία . ὅμοιος δέ ἐπί ὁ ἄλλος ὁ ποιητικός ἔχω , ἐν ὅς εἰμί ἀρχιτέκτων καί ὑπηρέτης οὗτος . ποιητικός ἄρα τις καί ὁ ἄρχω εἰμί , καί ὁ αὐτός οὗτος 〈 ὅς 〉 ποιητικός καί ὁ ὑπηρετικός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.29
εἰ τοίνυν ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἀρετῶν ἔχει , ὅπερ εἰκὸς καὶ εὔλογον , καὶ ἡ φρόνησις ἂν εἴη πρακτική . αἱ γὰρ ἀρεταὶ πᾶσαι πρακτικαὶ εἰσίν , ἡ δὲ φρόνησις ὥσπερ ἀρχιτέκτων τις αὐτῶν ἐστίν · ὅπως γὰρ αὕτη προστάξει , οὕτως αἱ ἀρεταὶ καὶ οἳ κατʼ αὐτὰς πράττουσιν · ἐπεὶ οὖν αἱ ἀρεταὶ πρακτικαί , καὶ ἡ φρόνησις πρακτικὴ ἂν εἴη .
Lemmas: εἰ τοίνυν ὅμοιος καί ἐπί ὁ ἀρετή ἔχω , ὅς ἔοικα καί εὔλογος , καί ὁ φρόνησις ἄν εἰμί πρακτικός . ὁ γάρ ἀρετή πᾶς πρακτικός εἰμί , ὁ δέ φρόνησις ὥσπερ ἀρχιτέκτων τις αὐτός εἰμί · ὅπως γάρ οὗτος προστάσσω , οὕτως ὁ ἀρετή καί ὅς κατά αὐτός πράσσω · ἐπεί οὖν ὁ ἀρετή πρακτικός , καί ὁ φρόνησις πρακτικός ἄν εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.30
πότερον δὲ αὕτη πάντων ἄρχει τῶν ἐν τῇ ψυχῇ , ὥσπερ δοκεῖ καὶ ἀπορεῖται ; ἢ οὔ ; τῶν γὰρ βελτιόνων οὐκ ἂν δόξειεν , οἷον τῆς σοφίας οὐκ ἄρχει . ἀλλά , φησίν , αὕτη ἐπιμελεῖται πάντων , καὶ κυρία ἐστὶ προστάττουσα .
Lemmas: πότερος δέ οὗτος πᾶς ἄρχω ὁ ἐν ὁ ψυχή , ὥσπερ δοκέω καί ἀφοράω ; ἤ οὐ ; ὁ γάρ ἀγαθός οὐ ἄν δοκέω , οἷος ὁ σοφία οὐ ἄρχω . ἀλλά , φημί , οὗτος ἐπιμελέομαι πᾶς , καί κύριος εἰμί προστάσσω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.31
ἀλλʼ ἴσως ἔχει ὥσπερ ἐν οἰκίᾳ ὁ ἐπίτροπος . οὗτος γὰρ πάντων κύριος καὶ πάντα διοικεῖ ἀλλʼ οὔπω οὗτος ἄρχει πάντων , ἀλλὰ παρασκευάζει τῷ δεσπότῃ σχολήν , ὅπως ἂν ἐκεῖνος μὴ κωλυόμενος ὑπὸ τῶν ἀναγκαίων ἐκκλείηται τοῦ τῶν καλῶν τι καὶ προσηκόντων πράττειν .
Lemmas: ἀλλά ἴσως ἔχω ὥσπερ ἐν οἰκία ὁ ἐπίτροπος . οὗτος γάρ πᾶς κύριος καί πᾶς διοικέω ἀλλά οὔπω οὗτος ἄρχω πᾶς , ἀλλά παρασκευάζω ὁ δεσπότης σχολή , ὅπως ἄν ἐκεῖνος μή κωλύω ὑπό ὁ ἀναγκαῖος ἐκκλείω ὁ ὁ καλός τις καί προσήκω πράσσω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.34.32
οὕτω καὶ ὁμοίως τούτῳ ἡ φρόνησις ὥσπερ ἐπίτροπός τίς ἐστι τῆς σοφίας , καὶ παρασκευάζει ταύτῃ σχολὴν καὶ τὸ ποιεῖν τὸ αὐτῆς ἔργον , κατέχουσα τὰ πάθη καὶ ταῦτα σωφρονίζουσα .
Lemmas: οὕτως καί ὅμοιος οὗτος ὁ φρόνησις ὥσπερ ἐπίτροπος τίς εἰμί ὁ σοφία , καί παρασκευάζω οὗτος σχολή καί ὁ ποιέω ὁ ἑαυτοῦ ἔργον , κατέχω ὁ πάθος καί οὗτος σωφρονίζω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.1.1
μετὰ δὲ ταῦτα ὑπὲρ ἐπιεικείας δέοι ἂν τὴν ἐπίσκεψιν ποιήσασθαι , τί τέ ἐστι καὶ ἐν τίσι καὶ περὶ ποῖα . ἔστιν δὲ ἡ ἐπιείκεια καὶ ὁ ἐπιεικὴς ὁ ἐλαττωτικὸς τῶν δικαίων τῶν κατὰ νόμον . ἃ γὰρ ὁ νομοθέτης ἐξαδυνατεῖ καθʼ ἕκαστα ἀκριβῶς διορίζειν , ἀλλὰ καθόλου λέγει , ὁ ἐν τούτοις παραχωρῶν , καὶ ταῦθʼ αἱρούμενος ἂ ὁ νομοθέτης ἐβούλετο μὲν τῷ καθʼ ἕκαστα διορίσαι , οὐκ ἠδυνήθη δέ , ὁ τοιοῦτος ἐπιεικής . οὐκ ἕστιν δὲ ἐλαττωτικὸς τῶν δικαίων ἁπλῶς · τῶν μὲν γὰρ φύσει καὶ ὡς ἀληθῶς ὄντων δικαίων οὐκ ἐλαττοῦται , ἀλλὰ τῶν κτὰ νόμον , ἃ ὁ νομοθέτης ἐξαδυνατῶν ἀπέλιπεν .
Lemmas: μετά δέ οὗτος ὑπέρ ἐπιείκεια δέω ἄν ὁ ἐπίσκεψις ποιέω , τίς τε εἰμί καί ἐν τίς καί περί ποῖος . εἰμί δέ ὁ ἐπιείκεια καί ὁ ἐπιεικής ὁ ἐλαττωτικός ὁ δίκαιος ὁ κατά νόμος . ὅς γάρ ὁ νομοθέτης ἐξαδυνατέω κατά ἕκαστος ἀκριβής διορίζω , ἀλλά καθόλου λέγω , ὁ ἐν οὗτος παραχωρέω , καί οὗτος αἱρέω ὅς ὁ νομοθέτης βούλομαι μέν ὁ κατά ἕκαστος διορίζω , οὐ δύναμαι δέ , ὁ τοιοῦτος ἐπιεικής . οὐ εἰμί δέ ἐλαττωτικός ὁ δίκαιος ἁπλῶς · ὁ μέν γάρ φύσις καί ὡς ἀληθής εἰμί δίκαιος οὐ ἐλασσόω , ἀλλά ὁ κτάομαι νόμος , ὅς ὁ νομοθέτης ἐξαδυνατέω ἀπολείπω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.2.1
ἡ δὲ εὐγνωμοσύνη καὶ ὁ εὐγνώμων ἐστὶν περὶ ταὐτὰ περὶ ἃ καὶ ἡ ἐπιείκεια , περὶ τὰ δίκαια [ καὶ ] τὰ ἐλλελειμμένα ὑπὸ τοῦ νομοθέτου τῷ μῆ ἀκριβῶς διωρίσθαι , κριτικὸς ὢν τῶν ἐλλελειμμένων ὑπὸ τοῦ νομοθέτου , καὶ γιγνώσκων ὅτι ὑπὸ μὲν τοῦ νομοθέτου ἐλλέλειπται , ἔστι μέντοι δίκαια , ὁ τοιοῦτος εὐγνώμων . ἔστι μὲν οὖν οὐκ ἄνευ ἐπιεικείας ἡ εὐγνωμοσύνη · τὸ μὲν γὰρ κρῖναι τοῦ εὐγνώμονος , τὸ δὲ δὴ πράττειν [ καὶ ] κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ ἐπιεικοῦς .
Lemmas: ὁ δέ εὐγνωμοσύνη καί ὁ εὐγνώμων εἰμί περί αὐτός περί ὅς καί ὁ ἐπιείκεια , περί ὁ δίκαιος [ καί ] ὁ ἐλλείπω ὑπό ὁ νομοθέτης ὁ μή ἀκριβής διορίζω , κριτικός εἰμί ὁ ἐλλείπω ὑπό ὁ νομοθέτης , καί γιγνώσκω ὅτι ὑπό μέν ὁ νομοθέτης ἐλλείπω , εἰμί μέντοι δίκαιος , ὁ τοιοῦτος εὐγνώμων . εἰμί μέν οὖν οὐ ἄνευ ἐπιείκεια ὁ εὐγνωμοσύνη · ὁ μέν γάρ κρίνω ὁ εὐγνώμων , ὁ δέ δή πράσσω [ καί ] κατά ὁ κρίσις ὁ ἐπιεικής .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.1
ἡ δέ γε εὐβουλία ἐστὶ μὲν περὶ ταὐτὰ τῇ φρονήσει ( περὶ γὰρ τὰ πρακτά ἐστι τὰ περὶ αἵρεσιν καὶ φυγὴν ὄντα ) , ἔστιν δὲ οὐκ ἄνευ φρονήσεως . ἡ μὲν γὰρ φρόνησις πρακτικὴ τούτων ἐστί , ἡ δὲ εὐβουλία ἕξις ἢ διάθεσις ἢ τι τοιοῦτον ἡ ἐπιτευκτικὴ τῶν ἐν τοῖς πρακτοῖς βελτίστων καὶ συμφορωτάτωον .
Lemmas: ὁ δέ γε εὐβουλία εἰμί μέν περί αὐτός ὁ φρόνησις ( περί γάρ ὁ πρακτός εἰμί ὁ περί αἵρεσις καί φυγή εἰμί ) , εἰμί δέ οὐ ἄνευ φρόνησις . ὁ μέν γάρ φρόνησις πρακτικός οὗτος εἰμί , ὁ δέ εὐβουλία ἕξις ἤ διάθεσις ἤ τις τοιοῦτος ὁ ἐπιτευκτικός ὁ ἐν ὁ πρακτός ἀγαθός καί συμφόρος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.2
διὸ οὐδὲ τὰ τοιαῦτα εὐβουλίας ἂν δόξειεν , τὰ ἀπὸ ταὐτομάτου συμβαίνοντα κατὰ τρόπον · οἷς γὰρ μή ἐστιν ὁ λόγος ὁ σκοπῶν τὸ βέλτιστον , οὐκέτι ἂν εἴποις , ᾧ συνέβη τι κατὰ τρόπον , τοῦτον εὔβουλον , ἀλλʼ εὐτυχῆ · τὰ γὰρ ἄνευ τοῦ λόγου τοῦ κρίνοντος γινόμενα κατορθώματα εὐτυχήματα ἐστίν .
Lemmas: διό οὐδέ ὁ τοιοῦτος εὐβουλία ἄν δοκέω , ὁ ἀπό αὐτόματος συμβαίνω κατά τρόπος · ὅς γάρ μή εἰμί ὁ λόγος ὁ σκοπέω ὁ ἀγαθός , οὐκέτι ἄν λέγω , ὅς συμβαίνω τις κατά τρόπος , οὗτος εὔβουλος , ἀλλά εὐτυχής · ὁ γάρ ἄνευ ὁ λόγος ὁ κρίνω γίγνομαι κατόρθωμα εὐτύχημα εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.3
πότερον δέ ποτε τοῦ δικαίου ἐστὶν τὸ τῇ ἐντεύξει τὸ ἴσον ἑκάστῳ ἀποδιδόναι ( λέγω δέοἷον , ὁποῖος ἂν ᾖἕκαστος , τοιοῦτονγινόμενον ἐντυγχάνειν ) ; ἢ οὔ ; τοῦτο μὲν γὰρ καὶ κόλακος καὶ ἀρέσκου δόξειεν ἂν εἶναι · ἀλλὰ τὸ κεπʼ ἀξίαν ἑκάστῳἀποδιδόναι τὴν ἔντευξιν , τοῦτο καὶ δικαίου καὶ σπουδαίου ἀπλῶς ἂν δόξειεν εἶναι . ἀπορήσειε δʼ ἄν τις καὶ τοῦτο .
Lemmas: πότερος δέ ποτέ ὁ δίκαιος εἰμί ὁ ὁ ἔντευξις ὁ ἴσος ἕκαστος ἀποδίδωμι ( λέγω δέω , ὁποῖος ἄν ἕκαστος , τοιουτονγινομενω ἐντυγχάνω ) ; ἤ οὐ ; οὗτος μέν γάρ καί κόλαξ καί ἄρεσκος δοκέω ἄν εἰμί · ἀλλά ὁ Κέπα ἀξία εκαστωαποδιδωμι ὁ ἔντευξις , οὗτος καί δίκαιος καί σπουδαῖος ἁπλῶς ἄν δοκέω εἰμί . ἀπορέω δέ ἄν τις καί οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.4
εἴπερ ἐστὶ τὸ ἀδικεῖν τὸ βλάπτειν ἑκόντα καὶ εἰδότα καὶ ὃν καὶ ὡς καὶ οὗ ἕνεκα , ἔστι δʼ ἡ βλάβη καὶ ἡ ἀδικία ἐν ἀγαθοῖς , καὶ περὶ ἀγαθά , ὁ ἀδικῶν ἄρα καὶ ὁ ἄδικος εἰδείη ἂν ὁποῖα ἀγαθὰ καὶ ὁποῖα κακά · τὸ δέ γε ὑπὲρ τῶν τοιούτων εἰδέναι ἐστὶν ἴδιον τοῦ φρονίμου καὶ τῆς φρονήσεως · ἄτοπον δὴ συμβαίνει τὸ τῷ ἀδίκῳ συμπαρακολουθεῖν τὸ μέγιστον ἀγαθὸν τὴν φρόνησιν .
Lemmas: εἴπερ εἰμί ὁ ἀδικέω ὁ βλάπτω ἑκών καί οἶδα καί ὅς καί ὡς καί ὅς ἕνεκα , εἰμί δέ ὁ βλάβη καί ὁ ἀδικία ἐν ἀγαθός , καί περί ἀγαθός , ὁ ἀδικέω ἄρα καί ὁ ἄδικος οἶδα ἄν ὁποῖος ἀγαθός καί ὁποῖος κακός · ὁ δέ γε ὑπέρ ὁ τοιοῦτος οἶδα εἰμί ἴδιος ὁ φρόνιμος καί ὁ φρόνησις · ἄτοπος δή συμβαίνω ὁ ὁ ἄδικος συμπαρακολουθέω ὁ μέγας ἀγαθός ὁ φρόνησις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.5
ἢ οὐκ ἂν δόξειεν παρακολουθεῖν τῷ ἀδίκῳ ἡ φρόνησις ; οὐ γὰρ σκοπεῖ ὁ ἄδικος οὐδὲ δύναται κρίνειν τὸ ἁπλῶς ἀγαθὸν καὶ τὸ αὑτῷ ἀγαθὸν , · ἀλλὰ διαμαρτάνει .
Lemmas: ἤ οὐ ἄν δοκέω παρακολουθέω ὁ ἄδικος ὁ φρόνησις ; οὐ γάρ σκοπέω ὁ ἄδικος οὐδέ δύναμαι κρίνω ὁ ἁπλῶς ἀγαθός καί ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός , · ἀλλά διαμαρτάνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.6
τῆς δὲ φρονήσεως τοῦτό ἐστι , τὸ ὀρθῶς δύνασθαι ταῦτα θεωρεῖν , ὁμοίως ὥσπερ ἐπὶ τῶν κατʼ ἰατρικὴν τὸ μὲν ἁπλῶς ὑγιεινὸν καὶ τὸ ὑγιείας ποιητικὸν οἴδαμεν ἅπαντες , ὅτι ἐλλέβορος καὶ τὸ ἐλατήριον καὶ αἱ τομαὶ καὶ αἱ καύσεις ὑγιεινά εἰσιν καὶ ὑγιείας ποιητικά , ἀλλʼ ὅμως οὐκ ἔχομεν τὴν ἰαπτρικὴν ἐπιστήμην · οὐ γὰρ ἔτι οἴδαμεν τὸ καθʼ ἕκαστον ἀγαθόν , ὥσπερ ὁ ἰατρὸς οἶδεν τίνι ἐστὶ τοῦτʼ ἀμαθὸν καὶ πότε καὶ πῶς διακειμένῳ · ἐν τούτῳ γὰρ ἤδη ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη . τὰ μὲν οὖν ἀπλῶς . ὑχπιεινὰ εἰδότες ὅμως οὐκ ἔχομεν οὐδὲ παρακολουθεῖ ἡμῖν ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη ·
Lemmas: ὁ δέ φρόνησις οὗτος εἰμί , ὁ ὀρθός δύναμαι οὗτος θεωρέω , ὅμοιος ὥσπερ ἐπί ὁ κατά ἰατρικός ὁ μέν ἁπλῶς ὑγιεινός καί ὁ ὑγίεια ποιητικός οἶδα ἅπας , ὅτι ἑλλέβορος καί ὁ ἐλατήριος καί ὁ τομή καί ὁ καῦσις ὑγιεινός εἰμί καί ὑγίεια ποιητικός , ἀλλά ὅμως οὐ ἔχω ὁ ἰαπτρικὴν ἐπιστήμη · οὐ γάρ ἔτι οἶδα ὁ κατά ἕκαστος ἀγαθός , ὥσπερ ὁ ἰατρός οἶδα τίς εἰμί οὗτος ἄμαθος καί πότε καί πῶς διάκειμαι · ἐν οὗτος γάρ ἤδη ὁ ἰατρικός ἐπιστήμη . ὁ μέν οὖν ἁπλῶς . ὑχπιεινὰ οἶδα ὅμως οὐ ἔχω οὐδέ παρακολουθέω ἐγώ ὁ ἰατρικός ἐπιστήμη ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.7
ὡς δʼ αὕτως ὁ ἄδικος . ὅτι μὲν οὖν ἀπλῶς 1159b καὶ ἡ τυραννὶς ἀγαθὸν καὶ ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ ἐξουσία , οἶδεν · ἀλλʼ εἰ αὐτῷ ἀγαθὸν ἢ μή , ἢ πότε , ἢ πῶς διακειμένῳ , οὐκέτι οἷδεν . τοῦτο δʼ ἐστὶν μάλιστα τῆς φρονήσεως , ὥστε τῷ ἀκίκῳ οὐ παρακολουθεῖ ἡ φρόνησις . αἱρεῖται γὰρ τἀγαθά , ὑπὲρ ὧν ἀδικεῖ τὰ ἀπλῶς ἀγαθά , οὐ τὰ αὐτῷ ἀγαθά . ὁ γὰρ πλοῦτος καὶ ἡ ἀρχὴ ἁπλῶς μὲν ἀγαθόν , αὐτῷ μέντοι ἴσως οὐκ ἀγαθόν · εὐπορήσας γὰρ καὶ ἄρξας πολλὰ κακὰ αὐτὸς ἑαυτῷ ποιήσει καὶ τοῖς φίλοις · οὐ γὰρ δυνήσεται ἀρχῇ ὀρθῶς χρήσασθαι .
Lemmas: ὡς δέ αὔτως ὁ ἄδικος . ὅτι μέν οὖν ἁπλῶς 1159b καί ὁ τυραννίς ἀγαθός καί ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία , οἶδα · ἀλλά εἰ ἑαυτοῦ ἀγαθός ἤ μή , ἤ πότε , ἤ πῶς διάκειμαι , οὐκέτι οἶδα . οὗτος δέ εἰμί μάλα ὁ φρόνησις , ὥστε ὁ ἀκίκῳ οὐ παρακολουθέω ὁ φρόνησις . αἱρέω γάρ ἀγαθός , ὑπέρ ὅς ἀδικέω ὁ ἁπλῶς ἀγαθός , οὐ ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός . ὁ γάρ πλοῦτος καί ὁ ἀρχή ἁπλῶς μέν ἀγαθός , αὐτός μέντοι ἴσως οὐ ἀγαθός · εὐπορέω γάρ καί ἄρχω πολύς κακός αὐτός ἑαυτοῦ ποιέω καί ὁ φίλος · οὐ γάρ δύναμαι ἀρχή ὀρθός χράω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.8
ἔχει δὲ καὶ τοῦτο ἀπορίαν καὶ σκέψιν , πότερόν ἐστι πρὸς τὸν φαῦλον ἀδικία , ἢ οὔ . εἰ γὰρ ἡ μὲν ἀδικία ἐστὶν ἔν βλάβῃ , ἡ δὲ βλάβη ἐν στερήσει τῶν ἀγαθῶν , οὐκ ἂν δόξειεν βλάπτειν · τὰ γὰρ ἀγαθὰ αὐτῷ οἴεται εἶναι ἀγαθά , οὐκ ἀγαθὰ εἰσίν · ἡ γὰρ ἀρχὴ καὶ ὁ πλοῦτος τὸν φαῦλον οὐ δυνάμενον αὐτοῖς χρῆσθαι ὀρθῶς βλάψει · εἰ οὖν αὐτὸν βλάψει παραγενόμενα , ὁ τούτων στερίσκκων οὐπ ἂν δόξειεν ἀδικεῖν .
Lemmas: ἔχω δέ καί οὗτος ἀπορία καί σκέψις , πότερος εἰμί πρός ὁ φαῦλος ἀδικία , ἤ οὐ . εἰ γάρ ὁ μέν ἀδικία εἰμί ἐν βλάβη , ὁ δέ βλάβη ἐν στέρησις ὁ ἀγαθός , οὐ ἄν δοκέω βλάπτω · ὁ γάρ ἀγαθός ἑαυτοῦ οἴομαι εἰμί ἀγαθός , οὐ ἀγαθός εἰμί · ὁ γάρ ἀρχή καί ὁ πλοῦτος ὁ φαῦλος οὐ δύναμαι αὐτός χράω ὀρθός βλάπτω · εἰ οὖν αὐτός βλάπτω παραγίγνομαι , ὁ οὗτος στερίσκω οὐπς ἄν δοκέω ἀδικέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.9
ὁ δὴ τοιοῦτος λόγος δόξκεν ἂν εἶναι παράδοξος τοῖς πολλοῖς · πάντες γὰρ οἴονται καὶ ὡρχῇ καὶ δυνάμει καὶ πλούτῳ δυνατοὶ εἶναι χρῆσθαι , οὐκ ὀρθῶς ὑπολαμβάνοντες .
Lemmas: ὁ δή τοιοῦτος λόγος δοκέω ἄν εἰμί παράδοξος ὁ πολύς · πᾶς γάρ οἴομαι καί ὀρχέομαι καί δύναμις καί πλοῦτος δυνατός εἰμί χράω , οὐ ὀρθός ὑπολαμβάνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.10
δῆλον δὲ τοῦτο καὶ ἐκ τοῦ νομοθέτου · ὁ γὰρ νομοθέτης οὐ πᾶσιν ἐπιτρέπει τὸ ἄρχειν , ἀλλʼ ὤριστται καὶ ἡ ἡλικία καὶ ἡ εὐπορία ἢν δεῖ ὑπάρχειν τῷ μέλλοντι ἄρχειν , ὡς οὐ δυνατὸν ὂν παντὶ ἄρχιν ὑκάρξαι . εἰ δή τις ἀγανακτοίη ὅτι οὐκ ἄρχει ἢ οὐδεὶς αὐτὸν ἐᾷ κυβερνᾶν , “ οὐ γὰρ ἔχεις ” εἴποι ἄν τις “ οὐδὲν τοιοῦτον ἐν τῇ ψυχῇ δυνήσῃ καὶ ἄρχειν καὶ κυβερνᾶν ” .
Lemmas: δῆλος δέ οὗτος καί ἐκ ὁ νομοθέτης · ὁ γάρ νομοθέτης οὐ πᾶς ἐπιτρέπω ὁ ἄρχω , ἀλλά ὀρίζω καί ὁ ἡλικία καί ὁ εὐπορία ὅς δέω ὑπάρχω ὁ μέλλω ἄρχω , ὡς οὐ δυνατός εἰμί πᾶς ἄρχις ὑκάρξαι . εἰ δή τις ἀγανακτέω ὅτι οὐ ἄρχω ἤ οὐδείς αὐτός ἐάω κυβερνάω , “ οὐ γάρ ἔχω ” λέγω ἄν τις “ οὐδείς τοιοῦτος ἐν ὁ ψυχή δύναμαι καί ἄρχω καί κυβερνάω ” .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.11
ἢ ἐπὶ μὲν τοῦ σώματος ὁρῶμεν οὐ δυναμένους ὑγιαίνειν τοὺς τὰ ἀπλῶς ἀγαθὰ προσφερομένους , ἀλλʼ εἰ μέλλει τις ὑγιαίνεον τὸ σῶμα τὸ φαῦλον , ὕδωρ αὐτῷ πρότερον καὶ ὀλίγα σιτία προσενεκτέον · τῷ δὲ τὴν ψυχὴν φαύλην ἔχοντι πρὸς τὸ μηθὲν κακὸν ἐργάζεσθαι οὐκ ἀφεκτέον καὶ πλούτου καὶ ἀρχῆς καὶ δυνάμεως καὶ ἀπλῶς τῶν τοιούτων , ὅσσῳ εὐκινητότερον καὶ εὐμεταβολώτερον ψυχὴ σώματος ; ὥσπερ γὰρ ὁ φαῦλος τὸσᾶμια οὔτως ἦν ἐπιτήδειος διαιτᾶσθαι , καὶ ὁ φαῦλος τὴν ψυχὴν οὕτως ἐπιτήδειος διάγειν , μηθὲν τῶν τοιούτων ἔχων .
Lemmas: ἤ ἐπί μέν ὁ σῶμα ὁράω οὐ δύναμαι ὑγιαίνω ὁ ὁ ἁπλῶς ἀγαθός προσφέρω , ἀλλά εἰ μέλλω τις ὑγιαίνω ὁ σῶμα ὁ φαῦλος , ὕδωρ αὐτός πρότερος καί ὀλίγος σιτίον προσφέρω · ὁ δέ ὁ ψυχή φαῦλος ἔχω πρός ὁ μηδείς κακός ἐργάζομαι οὐ ἀπέχω καί πλοῦτος καί ἀρχή καί δύναμις καί ἁπλῶς ὁ τοιοῦτος , ὅσος εὐκίνητος καί εὐμετάβολος ψυχή σῶμα ; ὥσπερ γάρ ὁ φαῦλος τοσαμιος οὕτως εἰμί ἐπιτήδειος διαιτάω , καί ὁ φαῦλος ὁ ψυχή οὕτως ἐπιτήδειος διάγω , μηδείς ὁ τοιοῦτος ἔχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.12
ἔχει δὲ καὶ τὸ τοιοῦτον ἀπορίαν , οἷον ἐπειδὰν μὴ ᾖ ἅμα πρᾶξαι τἀνδρεῖα καὶ τὰ δίκαια , πότερʼ ἄν τις πράξειεν ; ἐν μὲν δὴ ταῖς φυσικαῖς ἀρεταῖς ἔφαμεν τὴν ὁρμὴν μόνον [ δεῖν ] τὴν πρὸς τὸ καλὸν ὑπάρχειν ἄνευ λόγου · ὁ δʼ ἐστὶν αἵρεσις , ἐν τῷ λόγῳ καὶ τῷ λόγον ἔχοντι ἐστίν . ὥστε ἅμα τὸ ἑλέσθαι [ καἴ ] παρέσται καὶ ἡ τελεία ἀρετὴ ὑπάρξει , ἣν ἔφαμεν μετὰ φρονήσεως εἶναι , οὑκ ἄνευ δὲ τῆς φυσικῆς ὁρμῆς τῆς ἐπὶ τὸ καλόν .
Lemmas: ἔχω δέ καί ὁ τοιοῦτος ἀπορία , οἷος ἐπειδάν μή εἰμί ἅμα πράσσω ἀνδρεῖα καί ὁ δίκαιος , πότερος ἄν τις πράσσω ; ἐν μέν δή ὁ φυσικός ἀρετή φημί ὁ ὁρμή μόνος [ δέω ] ὁ πρός ὁ καλός ὑπάρχω ἄνευ λόγος · ὁ δέ εἰμί αἵρεσις , ἐν ὁ λόγος καί ὁ λόγος ἔχω εἰμί . ὥστε ἅμα ὁ αἱρέω [ καί ] πάρειμι καί ὁ τέλειος ἀρετή ὑπάρχω , ὅς φημί μετά φρόνησις εἰμί , οὐ ἄνευ δέ ὁ φυσικός ὁρμή ὁ ἐπί ὁ καλός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.13
οὐδʼ ἐναντιώσεται ἀρετὴ ἀρετῇ . πέφυκεν γὰρ ὑπείκειν τῷ λόγῳ , [ ἢ ] ὡς οὗτος προστάττει , ὥστ᾿ ἔφʼ ὃ ἂν οὗτος ἄγη , ἐπὶ τοῦτο ἀποκλίνει . τὸ γὰρ βέλτιον οὗτός ἐστιν ὁ αἱρούμενος . οὔτε γὰρ ἄνευ τῆς φρονήσεως αἱ ἄλλαι ἀρεταὶ γίνονται , οὔθʼ ἡ φρόνησις τελεία ἄνευ τῶν ἄλλων ἀρετῶν , ἀλλὰ συνεργοῦσί πως μετ᾿ ἀλλήλων ἐπακολουθοῦσαι τ φρονήσει .
Lemmas: οὐδέ ἐναντιόομαι ἀρετή ἀρετή . φύω γάρ ὑπείκω ὁ λόγος , [ ἤ ] ὡς οὗτος προστάσσω , ὥστε ἐπί ὅς ἄν οὗτος ἄγνυμι , ἐπί οὗτος ἀποκλίνω . ὁ γάρ ἀγαθός οὗτος εἰμί ὁ αἱρέω . οὔτε γάρ ἄνευ ὁ φρόνησις ὁ ἄλλος ἀρετή γίγνομαι , οὔτε ὁ φρόνησις τέλειος ἄνευ ὁ ἄλλος ἀρετή , ἀλλά συνεργέω πως μετά ἀλλήλων ἐπακολουθέω τ φρόνησις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.14
οὐχ ἧττον δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα ἀπορήσεται , πότερόν ποτε καὶ ἐπὶ τῶν ἀρετῶν οὕτως ἔχει ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν τῶν τʼ ἐκτὸς καὶ τῶν περὶ σῶμα . ταῦτα γὰρ εἰς ὑπερβολὴν γινόμενα χείρους ποιεῖ , οἷον πλοῦτος πολὺς γενόμενος ὑπερόπτας καὶ ἀηδεῖς ἐποίησεν · ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν , ἀρχῆς τιμῆς κάλλου μεγέθους .
Lemmas: οὐ ἥσσων δέ καί ὁ τοιοῦτος ἀπορέω , πότερος ποτέ καί ἐπί ὁ ἀρετή οὕτως ἔχω ὥσπερ ἐπί ὁ ἄλλος ἀγαθός ὁ τε ἐκτός καί ὁ περί σῶμα . οὗτος γάρ εἰς ὑπερβολή γίγνομαι κακός ποιέω , οἷος πλοῦτος πολύς γίγνομαι ὑπερόπτης καί ἀηδής ποιέω · ὅμοιος δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀγαθός , ἀρχή τιμή Κάλλου μέγεθος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.15
πότερον οὖν καὶ ἐπʼ ἀρετῆς οὕτως ἔχει , ὥστε ἐάν τινι δικαιοσύνη ἢ ἀνδρεία εἰς ὁπερβολὴν παραγένηται , χείρων ἔσται , ἢοὔ;〈οὔ,〉φησίν . ἀλλ᾿ ἀπτὸ μὲν τῆς ἀρετῆς τιμὴ γίνεται , ἡ δὲ τιμὴ μεγάλη γινομένη χείρους ποιεῖ ὥστε δῆλον ὅτι , φησίν , ἀρετὴ εἰς ἐπίδοσιν βαδίζουσα μεγέθους χείρους ποιήσει · τῆς γὰρ τιμῆς ἡ ἀρετὴ αἰτία , ὥστε καὶ ἡ ἀρετὴ ποιοίη ἂν χείρους μείζων γινομένη .
Lemmas: πότερος οὖν καί ἐπί ἀρετή οὕτως ἔχω , ὥστε ἐάν τις δικαιοσύνη ἤ ἀνδρεία εἰς ὁπερβολὴν παραγίγνομαι , κακός εἰμί , αὔω . ἀλλά απτός μέν ὁ ἀρετή τιμή γίγνομαι , ὁ δέ τιμή μέγας γίγνομαι κακός ποιέω ὥστε δῆλος ὅτι , φημί , ἀρετή εἰς ἐπίδοσις βαδίζω μέγεθος κακός ποιέω · ὁ γάρ τιμή ὁ ἀρετή αἴτιος , ὥστε καί ὁ ἀρετή ποιέω ἄν κακός μέγας γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.16
ἢ τοῦτο οὐκ ἀληθές ; τῆς γὰρ ἀρετῆς εἰ καὶ ἄλλα πολλά ἐστιν ἔργα , ὥσπερ καὶ ἔστιν , καὶ τοῦτο ἐν τοῖς μάλιστα , τὸ τοῖς ἀγαθοῖς τούτοις καὶ τοῖς τοιούτοις δύνασθαι ὀρθῶς παραγενομένοις χρῆσθαι · εἰ δὴ ὁ σπουδαῖος παραγενομένης αὐτῷ ἢ τιμῆς ἢ ἀρχῆς μεγάλης μὴ χρήσεται ὀρθῶς τούτοις , οὐκέτι ἂν εἴη σπουδαῖος · οὔτε δὴ ἡ τιμὴ οὔτε ἡ ἀρχὴ ποιήσει τὸν σπουδαῖον χείρω , ὥστε οὐδʼ ἡ ἀρετή .
Lemmas: ἤ οὗτος οὐ ἀληθής ; ὁ γάρ ἀρετή εἰ καί ἄλλος πολύς εἰμί ἔργον , ὥσπερ καί εἰμί , καί οὗτος ἐν ὁ μάλα , ὁ ὁ ἀγαθός οὗτος καί ὁ τοιοῦτος δύναμαι ὀρθός παραγίγνομαι χράω · εἰ δή ὁ σπουδαῖος παραγίγνομαι αὐτός ἤ τιμή ἤ ἀρχή μέγας μή χράω ὀρθός οὗτος , οὐκέτι ἄν εἰμί σπουδαῖος · οὔτε δή ὁ τιμή οὔτε ὁ ἀρχή ποιέω ὁ σπουδαῖος κακός , ὥστε οὐδέ ὁ ἀρετή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.3.17
τὸ δʼ ὅλον ἐπειδήπερ ἡμῖν ἐν ἀρχ διώρισται , ὅτι εἰσὶν αἱ ἀρεταῖ μεσότητες , καὶ ἡ μᾶλλον ἀρετὴ μᾶλλόν ἐστι μεσότης · ὥστʼ οὐχ ὅτι χείρω ποιήσει εἰς μέγεθος ἡ ἀρετὴ ἰοῦσα , ἀλλὰ βελτίω · ἡ γὰρ μεσότης ἐνδείας καὶ ὑπερβολῆς τῆς τῶν παθῶν ἦν μεσότης .
Lemmas: ὁ δέ ὅλος ἐπειδή ἐγώ ἐν ἀρχή διορίζω , ὅτι εἰμί ὁ ἀρετή μεσότης , καί ὁ μάλα ἀρετή μάλα εἰμί μεσότης · ὥστε οὐ ὅτι κακός ποιέω εἰς μέγεθος ὁ ἀρετή ἔρχομαι , ἀλλά ἀγαθός · ὁ γάρ μεσότης ἔνδεια καί ὑπερβολή ὁ ὁ πάθος εἰμί μεσότης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.4.1
ταῦτα μὲν μέχρι τούτου · μετὰ δὲ ταῦτα ἀναγκαῖόν ἐστιν ἑτέραν ἀρχὴν ποιησαμένοις λέγειν ὑπὲρ ἐγκρατείας καὶ ἀκρασίας . ὥσπερ δὲ [ καὶ ] ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ κακία αὗταί εἰσιν ἄτοποι , ὡσαύτως ἀναγκαῖον καὶ τοὺς περὶ τούτων λόγους λεχθησομένους ἀτόπους γίνεσθαι ·
Lemmas: οὗτος μέν μέχρι οὗτος · μετά δέ οὗτος ἀναγκαῖος εἰμί ἕτερος ἀρχή ποιέω λέγω ὑπέρ ἐγκράτεια καί ἀκρασία . ὥσπερ δέ [ καί ] ὁ ἀρετή καί ὁ κακία οὗτος εἰμί ἄτοπος , ὡσαύτως ἀναγκαῖος καί ὁ περί οὗτος λόγος λέγω ἄτοπος γίγνομαι ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.4.2
οὐ γὰρ ὁμοία ἡ ἀρετὴ αὕτη ἐστὶν ταῖς ἄλλαις . ἐν μὲν γὰρ ταῖς ἄλλαις ἐπὶ ταὐτὰ καὶ ὁ λόγος καὶ τὰ πάθη ὁρμῶσιν καὶ οὐκ ἐναντιοῦνται ἀλλήλοις , ἐπὶ δὲ ταύτης ἐναντιοῦνται ἀλλήλοις ὅ τε λόγος καὶ τὰ πάθη .
Lemmas: οὐ γάρ ὅμοιος ὁ ἀρετή οὗτος εἰμί ὁ ἄλλος . ἐν μέν γάρ ὁ ἄλλος ἐπί αὐτός καί ὁ λόγος καί ὁ πάθος ὁρμάω καί οὐ ἐναντιόομαι ἀλλήλων , ἐπί δέ οὗτος ἐναντιόομαι ἀλλήλων ὁ τε λόγος καί ὁ πάθος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.4.3
— ἔστι δὲ τρία τὰ ἐν τῇ ψυχ γινόμενα , καθʼ ἃ φαῦλοι λεγόμεθα , κακία ἀκρασία θηριότης . ὑπὲρ μὲν οὖν κακίας καὶ ἀρετῆς τί ἐστι καὶ ἐν τίσιν , εἴρηται ἡμῖν ἐν τοῖς ἐπάνω · νῦν δὲ ὑπὲρ ἀκρασίας καὶ θηριότητος λεκτέον ἂν εἴη .
Lemmas: — εἰμί δέ τρεῖς ὁ ἐν ὁ ψυχ γίγνομαι , κατά ὅς φαῦλος λέγω , κακία ἀκρασία θηριότης . ὑπέρ μέν οὖν κακία καί ἀρετή τίς εἰμί καί ἐν τίς , λέγω ἐγώ ἐν ὁ ἐπάνω · νῦν δέ ὑπέρ ἀκρασία καί θηριότης λεκτέος ἄν εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.5.1
ἔστιν δὲ ἡ θηριότης ὑπερβάλλουσά τις κακία . ὅταν γάρ τινα παντελῶς ἔδωμεν φαῦλον , οὐδʼ ἄνθρωπὸν φαμεν εἶναι ἀλλὰ θηρίον , ὡς οὖσαν τινὰ κακίαν θηριότητα .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ θηριότης ὑπερβάλλω τις κακία . ὅταν γάρ τις παντελής ἐσθίω φαῦλος , οὐδέ ἄνθρωπος φημί εἰμί ἀλλά θηρίον , ὡς εἰμί τις κακία θηριότης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.5.2
ἡ δὲ ἀντικειμένη ἀρετὴ ταύτῃ ἐστὶν ἀνώνυμος , ἔστιν δʼ ἡ τοιαύτη ὑπὲρ ἄνθρωπον οὖσα , οἷον ἡρωϊκὴ τις καὶ θεία . ἀνώνυμος δέ ἐστιν αὕτη ἡ ἀρετή , ὅτι οὐκ ἔστιν θεοῦ ἀρετή · ὁ γὰρ θεὸς βελτίων τῆς ἀρετῆς καὶ οὐ κατʼ ἀρετήν ἐστι σπουδαῖος · οὕτω μὲν γὰρ βέλτιον ἔσται ἡ ἀρετὴ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ὁ δέ ἀντίκειμαι ἀρετή οὗτος εἰμί ἀνώνυμος , εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος ὑπέρ ἄνθρωπος εἰμί , οἷος ἡρωϊκός τις καί θεῖος . ἀνώνυμος δέ εἰμί οὗτος ὁ ἀρετή , ὅτι οὐ εἰμί θεός ἀρετή · ὁ γάρ θεός ἀγαθός ὁ ἀρετή καί οὐ κατά ἀρετή εἰμί σπουδαῖος · οὕτως μέν γάρ ἀγαθός εἰμί ὁ ἀρετή ὁ θεός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.5.3
διὸ ἀνώνυμος ἡ ἀρετὴ ἡ τῇ κακίᾳ τῇ θηριότητι ἀντικειμένη . θέλει δὲ τῇ τοιαύτῃ ἀντικεῖσθαι ἡ θεία καὶ ὑπὲρ ἄνθρωπον · ὥσπτερ γὰρ καὶ ἡ κακία ἡ θηριότης ὑπὲρ ἄνθρωπον ἐστίν , οὕτω καὶ ἡ ἀρετὴ ἡ ἀντικειμένη .
Lemmas: διό ἀνώνυμος ὁ ἀρετή ὁ ὁ κακία ὁ θηριότης ἀντίκειμαι . ἐθέλω δέ ὁ τοιοῦτος ἀντίκειμαι ὁ θεῖος καί ὑπέρ ἄνθρωπος · ὥσπτερ γάρ καί ὁ κακία ὁ θηριότης ὑπέρ ἄνθρωπος εἰμί , οὕτως καί ὁ ἀρετή ὁ ἀντίκειμαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.1
ὑπὲρ δὲ ἀκρασίας καὶ ἐγκρατείας πρῶτον 〈 ἂν 〉 δέοι εἰπεῖν τὰ ἀπορούμενα καὶ τοὺς ἐναντιουμένους λόγους τοῖς φαινομένοις , ὅπως ἐκ τῶν ἀπορουμένων καὶ ἐναντιουμένων λόγων συνεπισκεψάμενοι καὶ ταῦτα ἐξετάσαντες τὴν ἀλήθειαν ὑπὲρ αὐτῶν εἰς τὸ ἐνδεχόμενον ἴδωμεν · ῥᾷον γὰρ οὕτως ἰδεῖν τἀληθὲς ἔσται .
Lemmas: ὑπέρ δέ ἀκρασία καί ἐγκράτεια πρῶτος 〈 ἄν 〉 δέω λέγω ὁ ἀφοράω καί ὁ ἐναντιόομαι λόγος ὁ φαίνω , ὅπως ἐκ ὁ ἀπορέω καί ἐναντιόομαι λόγος συνεπισκέπτομαι καί οὗτος ἐξετάζω ὁ ἀλήθεια ὑπέρ αὐτός εἰς ὁ ἐνδέχομαι ὁράω · ῥᾴδιος γάρ οὕτως ὁράω ἀληθής εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.2
Σωκράτης μὲν οὖν ὁ πρεσβύτης ἀνήρει ὅλως καὶ οὐκ ἔφη ἀκρασίαν εἶναι , λέγων ὅτι οὐθεὶς εἰδὼς τὰ κακὰ ὅτι κακά εἰσιν ἕλοιτʼ ἄν · ὁ δὲ ἀκρατὴς δοκεῖ , εἴδὼς ὅτι φαῦλα εἰσίν , αἱρεῖσθαι ὅμως , ἀγόμενος ὑπὸ τοῦ πάθους . διὰ δὴ τὸν τοιοῦτον λόγον οὐκ ᾤετ᾿ εἶναι ἀκρασίαν ·
Lemmas: Σωκράτης μέν οὖν ὁ πρεσβύτης ἀναιρέω ὅλος καί οὐ φημί ἀκρασία εἰμί , λέγω ὅτι οὐδείς οἶδα ὁ κακός ὅτι κακός εἰμί αἱρέω ἄν · ὁ δέ ἀκρατής δοκέω , οἶδα ὅτι φαῦλος εἰμί , αἱρέω ὅμως , ἄγω ὑπό ὁ πάθος . διά δή ὁ τοιοῦτος λόγος οὐ οἴομαι ἔρχομαι ἀκρασία ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.3
οὐ δὴ ὀρθῶς . ἄτοπον γὰρ τῷ λόγῳ τούτῳ πεισθέντας ἀναιρεῖν τὸ πιθανῶς γινόμενον · ἀκρατεῖς γὰρ εἰσὶν ἄνθρωποι , καὶ αὐτοὶ εἰδότες ὅτι φαῦλα ὅμως ταῦτα πράττουσιν .
Lemmas: οὐ δή ὀρθός . ἄτοπος γάρ ὁ λόγος οὗτος πείθω ἀναιρέω ὁ πιθανός γίγνομαι · ἀκρατής γάρ εἰμί ἄνθρωπος , καί αὐτός οἶδα ὅτι φαῦλος ὅμως οὗτος πράσσω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.4
ἐπεὶ δ᾿ οὖν ἔστιν ἀκρασία , πότερον ὁ ἀκρατὴς ἐπιστήμην τινὰ ἔχει , θεωρεῖ καὶ ἐξετάζει τὰ φαῦλα ; ἀλλὰ πάλιν οὐκ ἂν δόξειεν . ἄτοπον γὰρ τὸ πρότιστον καὶ βεβαιότατον τῶν ἐν ἡμῖν ἡττᾶσθ ὑπὸ τινός · ἐπιστήμη γὰρ πάντων τῶν ἐν ἡμῖν μονιμώτατόν ἐστι καὶ βιαστικώτατον · ὥστε πάλιν ὁ λόγος οὗτος ἐναντιοῦται ∗∗τῷ μὴ εἶναι ἐπιστήμην .
Lemmas: ἐπεί δέ οὖν εἰμί ἀκρασία , πότερος ὁ ἀκρατής ἐπιστήμη τις ἔχω , θεωρέω καί ἐξετάζω ὁ φαῦλος ; ἀλλά πάλιν οὐ ἄν δοκέω . ἄτοπος γάρ ὁ πρότιστον καί βέβαιος ὁ ἐν ἐγώ ἡσσάομαι ὑπό τις · ἐπιστήμη γάρ πᾶς ὁ ἐν ἐγώ μόνιμος εἰμί καί βιαστικός · ὥστε πάλιν ὁ λόγος οὗτος ἐναντιόομαι ὅς μή εἰμί ἐπιστήμη .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.5
ἀλλʼ ἆρά γε ἐπιστήμη μὲν οὔ , δόξα δέ ; ἀλλʼ εἰ δόξαν ἔχει ὁ ἀκρατής , οὐκ ἂν εἴη ψεκτ??ς . εἰ γὰρ φαῦλόν τι πράττει μὴ ἀκριβῶς εἰδὼς ἀλλὰ δοξάξων , συγγνώμην ἄν τις ἀποδοίη προσθέσθαι τῇ ἡδον καὶ πρᾶξαι τὰ φαῦλα , μὴ ἀκριβῶς εἰδότα ὅτι [ οὐ ] φαῦλα εἰσίν , ἀλλὰ δοξάζοντα · οἷς δὲ γε συγγνώμην ἔχομεν , τούτους οὐ ψέγομεν · ὥστε ὁ ἀκρατής , εἴπερ δόξαν ἔχει , οὑν ἔσται ψεκτός .
Lemmas: ἀλλά ἆρα γε ἐπιστήμη μέν οὐ , δόξα δέ ; ἀλλά εἰ δόξα ἔχω ὁ ἀκρατής , οὐ ἄν εἰμί ψεκτ??ς . εἰ γάρ φαῦλος τις πράσσω μή ἀκριβής οἶδα ἀλλά δοξάζω , συγγνώμη ἄν τις ἀποδίδωμι προστίθημι ὁ ἀείδω καί πράσσω ὁ φαῦλος , μή ἀκριβής οἶδα ὅτι [ οὐ ] φαῦλος εἰμί , ἀλλά δοξάζω · ὅς δέ γε συγγνώμη ἔχω , οὗτος οὐ ψέγω · ὥστε ὁ ἀκρατής , εἴπερ δόξα ἔχω , ἐν εἰμί ψεκτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.6
ἀλλʼ ἔστιν ψεκτός . οἱ δὴ τοιοῦτοι λόγοι ἀπορεῖν ποιοῦσιν . οἳ μὲν γὰρ οὐκ ἔφασαν εἶναι ἐπιστήμην , ἄτοπόν τι γὰρ συμβαίνειν ἐποίουν · οἳ δὲ πάλιν οὐδὲ δόξαν , καὶ γὰρ οὗτοι ἄτοπόν τι πάλιν [ ἐποίουν ] συμβαίνειν .
Lemmas: ἀλλά εἰμί ψεκτός . ὁ δή τοιοῦτος λόγος ἀπορέω ποιέω . ὁ μέν γάρ οὐ φημί εἰμί ἐπιστήμη , ἄτοπος τις γάρ συμβαίνω ποιέω · ὁ δέ πάλιν οὐδέ δόξα , καί γάρ οὗτος ἄτοπος τις πάλιν [ ποιέω ] συμβαίνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.7
— ἀλλὰ δὴ καὶ ταῦτʼ ἂν τις ἀπορήσειεν · ἐπε γὰρ δοκεῖ ὁ σώφρων καὶ ἐγκρατὴς εἶναι , πότερον τῷ σώφρονί τι ποιήσει σφοδρὰς ἐπιθυμίας ; εἰ μὲν οὖν ἔσται ἐγκρατής , σφοδρὰς δεήσει αὐτὸν ἔχειν ἐπιθυμίας ( οὐ γὰρ ἂν εἴποις ἐγκρατῆ , ὅστις μετρίων ἐπιθυμιῶν κρατεῖ ) · εἰ δὲ γε σφοδρὰς [ μὴ ] ἕξει ἐπιθυμίας , οὐκέτι ἔσται σώψρων ( ὁ γὰρ σώφρων ἐστὶν ὁ μὴ ἐπιθυμῶν μηδὲ πάσχων μηθέν ) .
Lemmas: — ἀλλά δή καί οὗτος ἄν τις ἀπορέω · ἔπω γάρ δοκέω ὁ σώφρων καί ἐγκρατής εἰμί , πότερος ὁ σώφρων τις ποιέω σφοδρός ἐπιθυμία ; εἰ μέν οὖν εἰμί ἐγκρατής , σφοδρός δέω αὐτός ἔχω ἐπιθυμία ( οὐ γάρ ἄν λέγω ἐγκρατής , ὅστις μέτριος ἐπιθυμία κρατέω ) · εἰ δέ γε σφοδρός [ μή ] ἔχω ἐπιθυμία , οὐκέτι εἰμί σώψρων ( ὁ γάρ σώφρων εἰμί ὁ μή ἐπιθυμέω μηδέ πάσχω μηδείς ) .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.8
— ἔχει δέ καὶ τὰ τοιαῦτα πάλιν ἀπορίαν , συμβαίνει γὰρ ἐκ τῶν λόγων καὶ τὸν ἀκρατῆ ποτε ἐπαινιτὸν εἶναι καὶ τὸν ἐγκρατῆ ψεκτόν . ἔστω γάρ τις , φησίν , ἀιημαρτηκὼς τῷ λογισμῷ , καὶ δοκείτω αὐτῷ λογιζομένῳ τὰ καλὰ εἶναι φαῦλα , ἡ δʼ ἐπιθυμία ἀγέτα ἐπὶ τὰ καλά · οὐκοῦν ὁ μὲν λόγος οὐκ ἐάσει πράττειν , ὑπὸ δὲ τῆς ἐπιθυμίας ἀγόμενος πράσσει ( τοιοῦτος γὰρ ἦν ὁ ἀκρατής ) · πράξει ἄρα τὰ καλά , ἡ γὰρ ἐπιθυμία ἐπὶ ταῦτα ἀγέτω ( ὁ δὲ λόγος κωλύσει · διαμαρτανέτω γὰρ τῷ λογισμῷ τῶν καλῶν ) · οὐκοῦν οὗτος ἀκρατὴς μὲν ἔσται , ἐπαινετὸς μέντοι · γὰρ πράττει τὰ καλὰ , ἐπαινετός . ἄτοπον δὴ τὸ συμβαῖνον .
Lemmas: — ἔχω δέ καί ὁ τοιοῦτος πάλιν ἀπορία , συμβαίνω γάρ ἐκ ὁ λόγος καί ὁ ἀκρατής ποτέ επαινιος εἰμί καί ὁ ἐγκρατής ψεκτός . εἰμί γάρ τις , φημί , αιαμαρτανω ὁ λογισμός , καί δοκέω αὐτός λογίζομαι ὁ καλός εἰμί φαῦλος , ὁ δέ ἐπιθυμία ἄγω ἐπί ὁ καλός · οὐκοῦν ὁ μέν λόγος οὐ ἐάω πράσσω , ὑπό δέ ὁ ἐπιθυμία ἄγω πράσσω ( τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ ἀκρατής ) · πράσσω ἄρα ὁ καλός , ὁ γάρ ἐπιθυμία ἐπί οὗτος ἄγω ( ὁ δέ λόγος κωλύω · διαμαρτάνω γάρ ὁ λογισμός ὁ καλός ) · οὐκοῦν οὗτος ἀκρατής μέν εἰμί , ἐπαινετός μέντοι · γάρ πράσσω ὁ καλός , ἐπαινετός . ἄτοπος δή ὁ συμβαίνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.9
πάλιν δʼ αὗ διαμαρτανέτω τῷ λόγῳ , καὶ τὰ καλὰ αὐτῷ μὴ δοκείτω καλὰ εἶναι , ἡ δʼ ἐπιθυμία ἀγέτω ἐπὶ τὰ καλά · ἐγκρατὴς δέ γέ ἐστιν ὁ ἐπιθυμῶν μέν , μὴ πράττων δὲ ταῦτα διὰ τὸν λόγον · οὐκοῦν ὁ διαμαρτάνων τῷ λόγῳ τῶν καλῶν κωλύσει ὧν ἐπιθυμεῖ πράττειν , κωλύει ἄρα τὰ καλὰ πράττειν ( ἐπὶ ταῦτα γὰρ ἡ ἐπιθυμία ἤγαγεν ) · ὁ δέ γε τὰ καλὰ μὴ πράττων δέον πράττειν ψεκτός · ὁ ἄρα ἐγκρατὴς ἔσται ποτε ψεκτός . ἄτοπον δὴ καὶ οὕτω τὸ συμβαῖνον .
Lemmas: πάλιν δέ αὖ διαμαρτάνω ὁ λόγος , καί ὁ καλός αὐτός μή δοκέω καλός εἰμί , ὁ δέ ἐπιθυμία ἄγω ἐπί ὁ καλός · ἐγκρατής δέ γε εἰμί ὁ ἐπιθυμέω μέν , μή πράσσω δέ οὗτος διά ὁ λόγος · οὐκοῦν ὁ διαμαρτάνω ὁ λόγος ὁ καλός κωλύω ὅς ἐπιθυμέω πράσσω , κωλύω ἄρα ὁ καλός πράσσω ( ἐπί οὗτος γάρ ὁ ἐπιθυμία ἄγω ) · ὁ δέ γε ὁ καλός μή πράσσω δέω πράσσω ψεκτός · ὁ ἄρα ἐγκρατής εἰμί ποτέ ψεκτός . ἄτοπος δή καί οὕτως ὁ συμβαίνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.10
— πότερον δʼ ἡ ἀκρασία καὶ ὁ ἀκρατὴς ἐν ἅπασίν ἐστιν καὶ περὶ πάντα , οἷον περ χρήματα καὶ τιμὴν καὶ ὀργὴν καὶ δόξαν ( περὶ γὰρ ταῦτα πάντα δοκοῦσιν ἀκρατεῖς εἶναι ) , ἢ οὔ , ἀλλὰ περί τι ἀφωρισμένον ἐστὶν ἡ ἀκρασία , ἀπερήσειεν ἄν τις . τὰ μὲν οὖν τὴν ἀπορίαν παρέχοντα ταῦτʼ ἐστίν · ἀναγκαῖον δὲ λῦσαι τὰς ἀπορίας .
Lemmas: — πότερος δέ ὁ ἀκρασία καί ὁ ἀκρατής ἐν ἅπας εἰμί καί περί πᾶς , οἷος περ χρῆμα καί τιμή καί ὀργή καί δόξα ( περί γάρ οὗτος πᾶς δοκέω ἀκρατής εἰμί ) , ἤ οὐ , ἀλλά περί τις ἀφορίζω εἰμί ὁ ἀκρασία , ἀπεῖπον ἄν τις . ὁ μέν οὖν ὁ ἀπορία παρέχω οὗτος εἰμί · ἀναγκαῖος δέ λύω ὁ ἀπορία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.11
πρῶτον μὲν οὖν τὴν ἐπὶ τῆς ἐπιστήμης · ἄτοπον γὰρ ἐδόκει εἶναι ἐπιστήμην ἔχοντα ταύτην ἀποβάλλειν ἢ μεταπίπτειν .
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν ὁ ἐπί ὁ ἐπιστήμη · ἄτοπος γάρ δοκέω εἰμί ἐπιστήμη ἔχω οὗτος ἀποβάλλω ἤ μεταπίπτω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.12
ὁ δʼ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῆς δόξης · οὐθὲν γὰρ διαφέρει δόξαν εἶναι ἐπιστήμην · εἰ γὰρ ἔσται ἡ δόξα σφοδρὰ τῷ βέβαιον εἶναι καὶ ἀμετάπειστον , οὐθὲν διοίσει τῆς ἐπιστήμης , δόξης ἐχούσης τὸ πιστεύειν οὕτως ἔχειν ὡς δοξάζουσιν , οἷον Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος τοιαύτην ἔχει δόξαν ὑπὲρ ὧν αὐτῷ ἐδόκει .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ δόξα · οὐδείς γάρ διαφέρω δόξα εἰμί ἐπιστήμη · εἰ γάρ εἰμί ὁ δόξα σφοδρός ὁ βέβαιος εἰμί καί ἀμετάπειστος , οὐδείς διαφέρω ὁ ἐπιστήμη , δόξα ἔχω ὁ πιστεύω οὕτως ἔχω ὡς δοξάζω , οἷος Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος τοιοῦτος ἔχω δόξα ὑπέρ ὅς αὐτός δοκέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.13
οὐθὲν δὲ ἄτοπον τῷ ἀκρατεῖ , οὔτʼ εἰ ἐπιστήμην ἔχει οὔτʼ εἰ δόξαν οἵαν λέγομεν , πράττειν τι φαῦλον . ἔστι γὰρ τὸ ἐπίστασθαι διττόν , ὧν τὸ μέν ἐστι τὴν ἐπιστήμην ἔχειν ( ἐπίστασθαι γάρ φαμεν τότε , ὅταν τις ἐπιστήμην ἔχῃ ) , τὸ δʼ ἕτερον τὸ ἐνεργεῖν ἤδη τῇ ἐπιστήμῃ . ἀκρατὴς οὖν ἐστιν ὁ ἔχων τὴν ἐπιστήμην τῶν καλῶν , οὐκ ἐνεργῶν δὲ αὐτῇ ·
Lemmas: οὐδείς δέ ἄτοπος ὁ ἀκρατής , οὔτε εἰ ἐπιστήμη ἔχω οὔτε εἰ δόξα οἷος λέγω , πράσσω τις φαῦλος . εἰμί γάρ ὁ ἐπίσταμαι δισσός , ὅς ὁ μέν εἰμί ὁ ἐπιστήμη ἔχω ( ἐπίσταμαι γάρ φημί τότε , ὅταν τις ἐπιστήμη ἔχω ) , ὁ δέ ἕτερος ὁ ἐνεργέω ἤδη ὁ ἐπιστήμη . ἀκρατής οὖν εἰμί ὁ ἔχω ὁ ἐπιστήμη ὁ καλός , οὐ ἐνεργέω δέ αὐτός ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.14
ὅταν οὖν μὴ ἐνεργῇ τῇ ἐπιστήμῃ ταύτῃ , οὐδὲν ἄτοπον αὐτόν ἐστιν πράττειν τὰ φαῦλα ἔχοντα τὴν ἐπιστήμην . ὅμοιον γάρ ἐστιν ὥσπερ ἐπὶ τῶν καθευδόντων . οὗτοι γὰρ ἔχοντες τὴν ἐπιστήμην ὅμως ἐν τῷ ὕπνῳ πολλὰ δυσχερῆ καὶ πράττουσι καὶ πάσχουσιν . οὐ γὰρ ἐνεργεῖ ἐν αὐτοῖς ἡ ἐπιστήμη . ὡσαύτως δʼ ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς . ὥσπερ γὰρ καθεύδοντι ἔοικεν , καὶ τῇ ἐπιστήμῃ οὐκ ἐνεργεῖ .
Lemmas: ὅταν οὖν μή ἐνεργέω ὁ ἐπιστήμη οὗτος , οὐδείς ἄτοπος αὐτός εἰμί πράσσω ὁ φαῦλος ἔχω ὁ ἐπιστήμη . ὅμοιος γάρ εἰμί ὥσπερ ἐπί ὁ καθεύδω . οὗτος γάρ ἔχω ὁ ἐπιστήμη ὅμως ἐν ὁ ὕπνος πολύς δυσχερής καί πράσσω καί πάσχω . οὐ γάρ ἐνεργέω ἐν αὐτός ὁ ἐπιστήμη . ὡσαύτως δέ ἐπί ὁ ἀκρατής . ὥσπερ γάρ καθεύδω ἔοικα , καί ὁ ἐπιστήμη οὐ ἐνεργέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.15
λύεται δὴ ἀπορία οὕτως . ἠπορεῖτο γὰρ πότερον ὁ ἀκρατὴς ἐκβάλλει τότε τὴν ἐπιστήμην ἢ μεταπίπτει . ἄτοπον γὰρ ἀμφότερα δοκεῖ εἶναι . — ἀλλὰ πάλιν ἐντεῦθεν ἂν γένοιτο φανερόν , ὥσπερ ἔφαμεν ἐν τοῖς ἀναλυτικοῖς , ἐκ δύο προτάσεων γίνεσθαι τὸν συλλογισμόν , καὶ τούτων εἶναι τὴν μὲν πρώτην καθόλου , τὴν δὲ δευτέραν ὑπὸ ταύτην τε καὶ ἐπὶ μέρους . οἷον ἐπίσταμαι πάντʼ ἄνθρωπον πυρέττοντα ὑγιῆ ποιῆσαι · οὑτοσὶ δὲ πυρέττει · ἐπίσταμαι ἄρα καὶ τοῦτον ὑγιῆ ποιῆσαι . ἔστιν οὖν ὃ τῇ μὲν καθόλου ἐπιστήμῃ ἐπίσταμαι , τῇ δʼ ἐπὶ μέρους οὔ .
Lemmas: λύω δή ἀπορία οὕτως . ἀπορέω γάρ πότερος ὁ ἀκρατής ἐκβάλλω τότε ὁ ἐπιστήμη ἤ μεταπίπτω . ἄτοπος γάρ ἀμφότερος δοκέω εἰμί . — ἀλλά πάλιν ἐντεῦθεν ἄν γίγνομαι φανερός , ὥσπερ φημί ἐν ὁ ἀναλυτικός , ἐκ δύο πρότασις γίγνομαι ὁ συλλογισμός , καί οὗτος εἰμί ὁ μέν πρῶτος καθόλου , ὁ δέ δεύτερος ὑπό οὗτος τε καί ἐπί μέρος . οἷος ἐπίσταμαι πᾶς ἄνθρωπος πυρέσσω ὑγιής ποιέω · οὗτος δέ πυρέσσω · ἐπίσταμαι ἄρα καί οὗτος ὑγιής ποιέω . εἰμί οὖν ὅς ὁ μέν καθόλου ἐπιστήμη ἐπίσταμαι , ὁ δέ ἐπί μέρος οὐ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.16
γίνεται οὖν ἁμαρτία τῷ τὴν ἐπιστήμην ἔχοντι καὶ ἐνταῦθα , οἷον ἅπαντα μὲν τὸν πυρέττοντα ὑγιῆ ποιῆσαι 〈 ἐπίσταμαι 〉 , εἰ μέντοι οὗτος πυρέττει , οὐκ οἶδα . ὡσαύτως τοίνυν ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς τοῦ τὴν ἐπιστήμην ἔχοντος ἡ αὐτὴ ὡμαρτία συμβήσεται . ἐνδέχεται γὰρ τὸν ἀκρατῆ τὴν μὲν καθόλου ἐπιστήμην ἔχειν , ὅτι τὰ τοιαῦτα φαῦλα καὶ βλαβερά , μὴ μέντοι γε ὅτι ἐστὶν ταῦτα φαῦλα ἐπὶ μέρους εἰδέναι , ὥστε οὕτως ἔχων τὴν ἐπιστήμην ἁμαρτήσεται · ἔχει γὰρ τὴν καθόλου , τὴν δʼ ἐπὶ μέρους οὔ .
Lemmas: γίγνομαι οὖν ἁμαρτία ὁ ὁ ἐπιστήμη ἔχω καί ἐνταῦθα , οἷος ἅπας μέν ὁ πυρέσσω ὑγιής ποιέω 〈 ἐπίσταμαι 〉 , εἰ μέντοι οὗτος πυρέσσω , οὐ οἶδα . ὡσαύτως τοίνυν ἐπί ὁ ἀκρατής ὁ ὁ ἐπιστήμη ἔχω ὁ αὐτός ὡμαρτία συμβαίνω . ἐνδέχομαι γάρ ὁ ἀκρατής ὁ μέν καθόλου ἐπιστήμη ἔχω , ὅτι ὁ τοιοῦτος φαῦλος καί βλαβερός , μή μέντοι γε ὅτι εἰμί οὗτος φαῦλος ἐπί μέρος οἶδα , ὥστε οὕτως ἔχω ὁ ἐπιστήμη ἁμαρτάνω · ἔχω γάρ ὁ καθόλου , ὁ δέ ἐπί μέρος οὐ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.17
οὐδὲν οὖν ἄτοπον οὐδʼοὕτορ συμβήσεται ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς , τὸν ἔχοντα τὴν ἐπιστήμην φαῦλόν τι πράττειν . ἔστι γὰρ ὡς ἐπὶ τῶν μεθυόντων . οἱ γὰρ μεθύοντες , ὅταν αὐτοῖς ἡ μέθη ἀπαλλαγῇ , πάλιν οἱ αὐτοὶ εἰσίν · οὐκ ἐξέπεσεν δʼ αὐτῶν ὁ λόγος οὐδʼ ἡ ἐπιστήμη , ἀλλʼ ἐκρατήθη ὑπὸ τῆς μέθης , ἀπαλλαγέντες δὲ τῆς μέθης πάλιν οἱαὐτοίεἰσὶν . ὁμοίως οὖν ἔχει ὁ ἀκρατής πάλιν ] . ἐπικρατῆσαν γὰρ τὸ πάθος ὴρεμεῖν ἐποίησε τὸν λογισμόν · ὅταν δʼ ἀπαλλαγῇ τὸ πάθος ὥσπερ ἡ μέθη , πάλιν ὁ αὐτὸς ἐστίν .
Lemmas: οὐδείς οὖν ἄτοπος οὐδός συμβαίνω ἐπί ὁ ἀκρατής , ὁ ἔχω ὁ ἐπιστήμη φαῦλος τις πράσσω . εἰμί γάρ ὡς ἐπί ὁ μεθύω . ὁ γάρ μεθύω , ὅταν αὐτός ὁ μέθη ἀπαλλάσσω , πάλιν ὁ αὐτός εἰμί · οὐ ἐκπίπτω δέ αὐτός ὁ λόγος οὐδέ ὁ ἐπιστήμη , ἀλλά κρατέω ὑπό ὁ μέθη , ἀπαλλάσσω δέ ὁ μέθη πάλιν οιαυτοιειμι . ὅμοιος οὖν ἔχω ὁ ἀκρατής πάλιν ] . ἐπικρατέω γάρ ὁ πάθος ἠρεμέω ποιέω ὁ λογισμός · ὅταν δέ ἀπαλλάσσω ὁ πάθος ὥσπερ ὁ μέθη , πάλιν ὁ αὐτός εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.18
ἦν δὲ καὶ ἄλλος τις λόγος ἐπὶ τῇς ἀκρασίας ὃς παρεῖχεν ἀπορίαν , ὡς ἐπαινετοῦ ποτε τοῦ ἀκρατοῦς ἐσομένου καὶ ψεκτοῦ τοῦ ἐγκρατοῦς . οὐ συμβαίνει δὲ τοῦτο . οὐ γάρ ἐφπτιν οὔτʼ ἐγκρανὴς οὔτʼ ἀκρατὴς ὁ τῷ λόγῳ διεψευσμένος , ἀλλὰ ὁ λόγον ἔχων ὀρθὸν καὶ τούτῳ τὰ φαῦλα ὄντα κρίνων καὶ τὰ καλά , κσὶ ἀκρατὴς μὲν ὁ τῷ τοιούτῳ λόγω ἀπενθὢν' , ἐγκραπτὴς δὲ ὁ πειθόμενος καὶ μὴ ὑπὸ τῶν ἐπιθυμιῶν ἀγόμενος · οὐδὲ γὰρ ᾦ τινι οὐ δοκεῖ τὸν πατέρα τύπτειν αἰσχρὸν εἶναι , ἐπιθυμῶν δὲ τύπτειν , ὁ τούτου ἀπεχόμενος ἐγκρατής ἐστι ·
Lemmas: εἰμί δέ καί ἄλλος τις λόγος ἐπί ὁ ἀκρασία ὅς παρέχω ἀπορία , ὡς ἐπαινετός ποτέ ὁ ἀκρατής εἰμί καί ψεκτός ὁ ἐγκρατής . οὐ συμβαίνω δέ οὗτος . οὐ γάρ ἐφπτιν οὔτε ἐγκρανὴς οὔτε ἀκρατής ὁ ὁ λόγος διαψεύδω , ἀλλά ὁ λόγος ἔχω ὀρθός καί οὗτος ὁ φαῦλος εἰμί κρίνω καί ὁ καλός , κίς ἀκρατής μέν ὁ ὁ τοιοῦτος λόγος ἀπενθής , ἐγκραπτὴς δέ ὁ πείθω καί μή ὑπό ὁ ἐπιθυμία ἄγω · οὐδέ γάρ ὅς τις οὐ δοκέω ὁ πατήρ τύπτω αἰσχρός εἰμί , ἐπιθυμέω δέ τύπτω , ὁ οὗτος ἀπέχω ἐγκρατής εἰμί ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.19
στε εἰ μή ἐστιν ἐπὶ τῶν τοιούτων μήτε ἐγκράτεια μήτε ἀκρασία , οὐδʼ ἂν ἔπαινετὴ εἴη ἡ ἀκρασία οὐδὲ ψεκτὴ ἡ ἐγκράτεια , ὥσπτερ ἐδόκει .
Lemmas: ΣΤΕ εἰ μή εἰμί ἐπί ὁ τοιοῦτος μήτε ἐγκράτεια μήτε ἀκρασία , οὐδέ ἄν ἐπαινετός εἰμί ὁ ἀκρασία οὐδέ ψεκτός ὁ ἐγκράτεια , ὥσπτερ δοκέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.20
εἰσὶ δὲ τῶν ἀκρασιῶν αἳ μὲν νοσηματικαὶ αἳ δὲ φύσει . οἷον νοσηματικαὶ μὲν αἱ τοιαῦται · εἰσὶ γάρ τινες οἱ τίλλοντες τρίχας διατρώγουσιν . εἰ οὖν τις ταύτης τῆς ἡδονῆς κρατεῖ , οὐκ ἔστιν ἔπαινετός , οὐδὲ ψεκτός , εἰ μὴ κρατεῖ , οὐ σφόδρα γε . φύσει δέ , οἷον υἱόν ποτέ φασ κρινόμενον ἐν δικαστηρίῳ , ὅτι τὸν πατέρα τύπτοι , ἀπολογεῖσθαι λέγονθʼ ὅτι “ καὶ γὰρ οὗτος τὸν ἑαυτοῦ πατέρα ” , καὶ ἀποφυγεν δή · δοκεῖν γὰρ τοῖς δικασταῖς φυσικὴν εἶναι τὴν ἁμαρτίαν , εἰ δή τις τοῦ τὸν πατέρα τύπτειν κρατοίη , οὐκ ἐπταινετός .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ ἀκρασία ὁ μέν νοσηματικός ὁ δέ φύσις . οἷον νοσηματικός μέν ὁ τοιοῦτος · εἰμί γάρ τις ὁ τίλλω θρίξ διατρώγω . εἰ οὖν τις οὗτος ὁ ἡδονή κρατέω , οὐ εἰμί ἐπαινετός , οὐδέ ψεκτός , εἰ μή κρατέω , οὐ σφόδρα γε . φύσις δέ , οἷος υἱός ποτέ φημί κρίνω ἐν δικαστήριον , ὅτι ὁ πατήρ τύπτω , ἀπολογέομαι λέγω ὅτι “ καί γάρ οὗτος ὁ ἑαυτοῦ πατήρ ” , καί αποφεύγω δή · δοκέω γάρ ὁ δικαστής φυσικός εἰμί ὁ ἁμαρτία , εἰ δή τις ὁ ὁ πατήρ τύπτω κρατέω , οὐ ἐπταινετός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.21
οὐ δὴ τὰς τοιαύτας ζητοῦμεν νῦν ἀκρκσίας οὐδʼ ἐγκρατείας , ἀλλὰ καθʼ ἃς ψεκτοὶ ἀπλῶς καὶ ἐπαινετοὶ λεγόμεθα . ἔστιν δὲ τῶν ἀγαθῶν τὰ μὲν ἐκτός , οἷον πλοῦτος ἀρχὴ τιμὴ φίλοι δόξα , τὰ δʼ ἀναγκαῖα καὶ περὶ σῶμα ἐστίν , οἷον ἁφή τε καὶ γεῦσις [ ὁ οὖν περὶ ταῦτα ἀκρατής,οὗτος ἀπλῶς ἂν [ καὶ ] ἀκρατὴς δόξειενεἶναι , ] καὶ ἡδοναὶ σωματικαί·∗καὶ ἣν ζητοῦμεν ἀκρασίαν , ἤδη περὶ ταῦτα δόξειεν 〈 ἂν 〉 εἶναι .
Lemmas: οὐ δή ὁ τοιοῦτος ζητέω νῦν ἀκρασία οὐδέ ἐγκράτεια , ἀλλά κατά ὅς ψεκτός ἁπλῶς καί ἐπαινετός λέγω . εἰμί δέ ὁ ἀγαθός ὁ μέν ἐκτός , οἷος πλοῦτος ἀρχή τιμή φίλος δόξα , ὁ δέ ἀναγκαῖος καί περί σῶμα εἰμί , οἷος ἁφή τε καί γεῦσις [ ὁ οὖν περί οὗτος ακρατης,ουος ἁπλῶς ἄν [ καί ] ἀκρατής δοκέω , ] καί ἡδονή σωματικός ὅς ζητέω ἀκρασία , ἤδη περί οὗτος δοκέω 〈 ἄν 〉 εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.22
ἠπορεῖτο δὲ περὶ τί ποτʼ ἐστὶν ἡ ἀκρασία . περὶ μὲν οὖν τιμὴν οὐκ ἔστιν ἀπλῶς ἀκρατής · ἐπαινεῖται γάρ πως ὁ περὶ τιμὴν ἀκρατής · φιλότιμος γάρ τις [ ἐστίν ] . τὸ δʼ ὅλον λέγομεν καὶ ἐπὶ τῶν τοιούτων τὸν ἀκρετῆ προστιθέντες , περὶ τιμὴν ἀκρατὴς ἢ δόξαν ἢ ὀργήν . ἀλλὰ τῷ ἀπλῶς ἀκρατεῖ οὐ προστίθεμεν περὶ ἅ , ὡς ὑπάρχοντος αὐτῷ καὶ φανεροῦ ὄντος ἄνευ τῆς προσθέσεως , περὶ ἐστίν · ἔστιν γὰρ περὶ ἡδονὰς καὶ λύπας τὰς σωματικὰς ὁ ἀπλῶς ἀκρατής .
Lemmas: ἀπορέω δέ περί τίς ποτέ εἰμί ὁ ἀκρασία . περί μέν οὖν τιμή οὐ εἰμί ἁπλῶς ἀκρατής · ἐπαινέω γάρ πως ὁ περί τιμή ἀκρατής · φιλότιμος γάρ τις [ εἰμί ] . ὁ δέ ὅλος λέγω καί ἐπί ὁ τοιοῦτος ὁ ἀκρατέω προστίθημι , περί τιμή ἀκρατής ἤ δόξα ἤ ὀργή . ἀλλά ὁ ἁπλῶς ἀκρατής οὐ προστίθημι περί ὅς , ὡς ὑπάρχω αὐτός καί φανερός εἰμί ἄνευ ὁ πρόσθεσις , περί εἰμί · εἰμί γάρ περί ἡδονή καί λύπη ὁ σωματικός ὁ ἁπλῶς ἀκρατής .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.23
— δῆλον δὲ καὶ ἐντεῦθεν , ὅτι περὶ ταῦτα ἡ ἀκρασία · ἐπεὶ γὰρ ψεκτὸς ὁ ἀκρατής , ψεκτὰ εἶναι δεῖ τὰ ὑποκείμενα · τιμὴ μὲν οὖν καὶ δόξα καὶ ἀρχὴ καὶ χρήματα καὶ περὶ ὅσα ἄλλα ἀκρατεῖς λέγονται , οὐκ εἰσὶν ψεκτά , αἱ δʼ ἡδοναὶ αἱ σωματικαὶ ψεκταί · διὸ εἰκότως ὁ περὶ ταύτας ἂν μᾶλλον τοῦ δέοντος , οὗτος ἀκρατὴς τελέως λέγεται .
Lemmas: — δῆλος δέ καί ἐντεῦθεν , ὅτι περί οὗτος ὁ ἀκρασία · ἐπεί γάρ ψεκτός ὁ ἀκρατής , ψεκτός εἰμί δέω ὁ ὑπόκειμαι · τιμή μέν οὖν καί δόξα καί ἀρχή καί χρῆμα καί περί ὅσος ἄλλος ἀκρατής λέγω , οὐ εἰμί ψεκτός , ὁ δέ ἡδονή ὁ σωματικός ψεκτός · διό ἔοικα ὁ περί οὗτος ἄν μάλα ὁ δέω , οὗτος ἀκρατής τέλειος λέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.24
ἐπειδὴ δέ ἐστι τῶν περὶ τὰ ἄλλα ἀκρασιῶν λεγομένων ἡ περὶ τὴν ὀργὴν οὖσα ἀκρασία ψεκτοτάτη , πότερον ψεκτοτέρα ἐστὶν ἡ περὶ τὴν ὀργὴν ἢ ἡ περὶ τὰς ἡδονάς ; ἔστιν οὖν ἡ περὶ τὴν ὀργὴν ἀκρασία ὁμοία τῶν παίδων τοῖς πρὸς τὸ διακονεῖν προθύμως ἔχουσιν · καὶ γὰρ οὗτοι , ὅταν εἴπῃ ὁ δεσπότης ‟ δός μοι ” , τῇ προθυμίᾳ ἐξενεχθέντες , πρὸ τοῦ ἀκοῦσαι ὃ δεῖ δοῦναι , ἔδωκαν , καὶ ἐν τῇ δόσει διήμαρτον · πολλάκις γὰρ δέον βιβλίον δοῦναι γραφεῖον ἔδωκαν .
Lemmas: ἐπειδή δέ εἰμί ὁ περί ὁ ἄλλος ἀκρασία λέγω ὁ περί ὁ ὀργή εἰμί ἀκρασία ψεκτός , πότερος ψεκτός εἰμί ὁ περί ὁ ὀργή ἤ ὁ περί ὁ ἡδονή ; εἰμί οὖν ὁ περί ὁ ὀργή ἀκρασία ὅμοιος ὁ παῖς ὁ πρός ὁ διακονέω πρόθυμος ἔχω · καί γάρ οὗτος , ὅταν λέγω ὁ δεσπότης ‟ δίδωμι ἐγώ ” , ὁ προθυμία ἐκφέρω , πρό ὁ ἀκούω ὅς δέω δίδωμι , δίδωμι , καί ἐν ὁ δόσις διαμαρτάνω · πολλάκις γάρ δέω βιβλίον δίδωμι γραφεῖον δίδωμι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.25
ὅμοιον δὲ πέπονθε τούτῳ ὁ τῆς ὀργῆς ἀκρατής · ὅταν γὰρ ἀκούσῃ τὸ πρῶτον ῥῆμα ὅτι ἠδίκησεν , ὥρμησεν ὁ θυμὸς πρὸς τὸ τιμωρήσασθαι , οὐκέτι ἀναμείνας ἀκοῦσαι πότερον δεῖ ἢ οὐ δεῖ , ἢ ὅτι γε οὐχ οὕτω σφόδρα .
Lemmas: ὅμοιος δέ πάσχω οὗτος ὁ ὁ ὀργή ἀκρατής · ὅταν γάρ ἀκούω ὁ πρῶτος ῥῆμα ὅτι ἀδικέω , ὁρμάω ὁ θυμός πρός ὁ τιμωρέω , οὐκέτι ἀναμένω ἀκούω πότερος δέω ἤ οὐ δέω , ἤ ὅτι γε οὐ οὕτως σφόδρα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.26
ἡ μὲν οὖν τοιαύτη ὁρμὴ πρὸς ὀργήν , ἣ δοκεῖ ἀκρασία εἶναιὀργῆς , οὐλίαν ἐπιτιμητέα ἐστίν , ἡ δὲ πρὸς [ τὴν ] ἡδονὴν ὁρμὴ ψεκτή γε . ἔστιν γὰρ διαφορὰν ἔχουσα πρὸς ταύτην διὰ τὸν λόγον , ὃς ἀποτρέπει τοῦ μὴ πράττειν , ἀλλʼ ὅμως πράττει παρὰ τὸν λόγον · διὸ ψεκτή ἐστι μᾶλλον τῆς διʼ ὀργὴν ἀκρασίας . ἡ μὲν γὰρ διʼ ὀργὴν ἀκρασία λύπη ἐστίν ( οὐδεὶς γὰρ ὀργιζόμενος οὐ λυπεῖται ) , ἡ δὲ διʼ ἐπιθυμίαν μεθʼ ἡδονῆς · διὸ μᾶλλο ψεκτή · ἡ γὰρ διʼ ἡδονὴν ἀκρασία μεθʼ ὕβρεως δοκεῖ εἶναι .
Lemmas: ὁ μέν οὖν τοιοῦτος ὁρμή πρός ὀργή , ὅς δοκέω ἀκρασία ειναιοργη , οὐλία ἐπιτιμητής εἰμί , ὁ δέ πρός [ ὁ ] ἡδονή ὁρμή ψεκτός γε . εἰμί γάρ διαφορά ἔχω πρός οὗτος διά ὁ λόγος , ὅς ἀποτρέπω ὁ μή πράσσω , ἀλλά ὅμως πράσσω παρά ὁ λόγος · διό ψεκτός εἰμί μάλα ὁ διά ὀργή ἀκρασία . ὁ μέν γάρ διά ὀργή ἀκρασία λύπη εἰμί ( οὐδείς γάρ ὀργίζω οὐ λυπέω ) , ὁ δέ διά ἐπιθυμία μετά ἡδονή · διό μάλα ψεκτός · ὁ γάρ διά ἡδονή ἀκρασία μετά ὕβρις δοκέω εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.27
πότερον δὲ καὶ ἡ ἐγκράτεια καὶ ἡ καρτερία ταὑτόν ἐστιν ; ἢ οὔ ; ἡ μὲν γὰρ ἐγκράτειά ἐστι περὶ ἡδονὰς καὶ ὁ ἐγκρατὴς ὁ κρατῶν τῶν ἡδονῶν , ἡ δὲ καρτερία περὶ λύπας · ὁ γὰρ καρτερῶν καὶ ὑπομένων τὰς λύπας , οὗτος καρτερικὸς ἐστίν .
Lemmas: πότερος δέ καί ὁ ἐγκράτεια καί ὁ καρτερία αὐτός εἰμί ; ἤ οὐ ; ὁ μέν γάρ ἐγκράτεια εἰμί περί ἡδονή καί ὁ ἐγκρατής ὁ κρατέω ὁ ἡδονή , ὁ δέ καρτερία περί λύπη · ὁ γάρ καρτερέω καί ὑπομένω ὁ λύπη , οὗτος καρτερικός εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.28
πάλιν ἡ ἀκρασία καὶ ἡ μαλακία οὐκ ἔστιν ταὐτόν · ἡ μὲν γὰρ μαλακία ἐστὶν καὶ ὁ μαλακὸς ὁ μὴ ὑπομένων πόνους , οὐχ ἅπαντας δὲ ἀλλʼ οὓς ἀναγκαίως ἂν ἄλλος τις ὑπομείνειεν , ὁ δʼ ἀκρατὴς ὁ μὴ δυνάμενος ὑπομένειν ἡδονάς , ἀλλὰ καταμαλακιζόμενος καὶ ὑπὸ τούτων ἀγόμενος .
Lemmas: πάλιν ὁ ἀκρασία καί ὁ μαλακία οὐ εἰμί αὐτός · ὁ μέν γάρ μαλακία εἰμί καί ὁ μαλακός ὁ μή ὑπομένω πόνος , οὐ ἅπας δέ ἀλλά ὅς ἀναγκαῖος ἄν ἄλλος τις ὑπομένω , ὁ δέ ἀκρατής ὁ μή δύναμαι ὑπομένω ἡδονή , ἀλλά καταμαλακίζω καί ὑπό οὗτος ἄγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 2.6.29
ἔστιν αὖ πάλον τις καλούμενος ἀπόλαστος · πότερον οὖν ὁ ἀκόλαστος ἀκρατὴς ] καὶ ὁ ἀκρατὴς ὁ αὐτός ; ἢ οὔ ; ὁ μὲν γὰρ ἀκόλαστος τοιοῦτός τις οἷος οἴεσθαι , ἃ πράττει , ταῦτα καὶ βέλτιστα εἶναι αὐτῷ καὶ συμφορώτατα , καὶ λόγον οὐδένα ἔχειν ἐναντιούμενον τοῖς αὐτῷ φαινομένοις ἡδέσιν · ὁ δὲ ἀκράτὴς λόγον ἔχει ὃς ἐναντιοῦται αὐτῷ , ἐφʼ ἃ ἡ ἐπιθυμία ἄγει .
Lemmas: εἰμί αὖ πάλος τις καλέω ἄπολος · πότερος οὖν ὁ ἀκόλαστος ἀκρατής ] καί ὁ ἀκρατής ὁ αὐτός ; ἤ οὐ ; ὁ μέν γάρ ἀκόλαστος τοιοῦτος τις οἷος οἴομαι , ὅς πράσσω , οὗτος καί ἀγαθός εἰμί ἑαυτοῦ καί σύμφορος , καί λόγος οὐδείς ἔχω ἐναντιόομαι ὁ ἑαυτοῦ φαίνω ἡδύς · ὁ δέ ἀκρατής λόγος ἔχω ὅς ἐναντιόομαι αὐτός , ἐπί ὅς ὁ ἐπιθυμία ἄγω .