ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.9.8
ὁμοίως δ᾿ ἐπ᾿ ἀνδρείας καὶ δειλίας καὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν ἀεὶ ὡσαύτως . δῆλον δ᾿ ὡς εἰ φαῦλοί τινες εἰσίν , οὐκ ἂν ἑκόντες εἴησαν φαῦλοι · ὥστε δῆλον ὅτι οὐδὲ σπουδαῖοι .
Lemmas: ὅμοιος δέ ἐπί ἀνδρεία καί δειλία καί ὁ ἄλλος ἀρετή ἀεί ὡσαύτως . δῆλος δέ ὡς εἰ φαῦλος τις εἰμί , οὐ ἄν ἑκών εἰμί φαῦλος · ὥστε δῆλος ὅτι οὐδέ σπουδαῖος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.9.9
— ὁ δὴ τοιοῦτος λόγος οὐκ ἔστιν ἀληθής . διὰ τί γὰρ ὁ νομοθέτης οὐκ ἐᾷ τὰ φαῦλα πράττειν , τὰ δὲ καλὰ καὶ σπουδαῖα κελεύει ; καὶ ἐπὶ μὲν τοῖς φαύλοις ζημίαν τάττει , ἂν πράττῃ , ἐπὶ δὲ τοῖς καλοῖς , ἂν μὴ πράττῃ ; καίτοι ἄτοπος ἂν εἴη ταῦτα νομοθετῶν , ἃ μὴ ἐφ᾿ ἡμῖν ἐστι πράττειν .
Lemmas: — ὁ δή τοιοῦτος λόγος οὐ εἰμί ἀληθής . διά τίς γάρ ὁ νομοθέτης οὐ ἐάω ὁ φαῦλος πράσσω , ὁ δέ καλός καί σπουδαῖος κελεύω ; καί ἐπί μέν ὁ φαῦλος ζημία τάσσω , ἐάν πράσσω , ἐπί δέ ὁ καλός , ἐάν μή πράσσω ; καίτοι ἄτοπος ἄν εἰμί οὗτος νομοθετέω , ὅς μή ἐπί ἐγώ εἰμί πράσσω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.9.10
ἀλλ᾿ ὡς ἔοικεν , ἐφ᾿ ἡμῖν τὸ σπουδαίοις εἶναι καὶ τὸ φαύλοις . — ἔτι δὲ μαρτυροῦσιν οἵ τ᾿ ἔπαινοι καὶ οἱ ψόγοι γινόμενοι . ἐπὶ μὲν γὰρ τῇ ἀρετῇ ἔπαινος , ἐπὶ δὲ τῇ κακίᾳ ψόγος · ἔπαινος δὲ καὶ ψόγος οὐκ ἐπὶ τοῖς ἀκουσίοις · ὥστε δῆλον ὅτι ὡσαύτως ἐφ᾿ ἡμῖν καὶ τὰ σπουδαῖά ἐστι πράττειν καὶ τὰ φαῦλα .
Lemmas: ἀλλά ὡς ἔοικα , ἐπί ἐγώ ὁ σπουδαῖος εἰμί καί ὁ φαῦλος . — ἔτι δέ μαρτυρέω ὁ τε ἔπαινος καί ὁ ψόγος γίγνομαι . ἐπί μέν γάρ ὁ ἀρετή ἔπαινος , ἐπί δέ ὁ κακία ψόγος · ἔπαινος δέ καί ψόγος οὐ ἐπί ὁ ἀκούσιος · ὥστε δῆλος ὅτι ὡσαύτως ἐπί ἐγώ καί ὁ σπουδαῖος εἰμί πράσσω καί ὁ φαῦλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.9.11
— ἔλεγον δὲ καὶ τοιαύτην τινὰ παραβολὴν , βουλόμενοι δεικνύναι ὅτι οὐχ ἑκούσιον . διὰ τί γάρ , φασίν , ὅταν νοσῶμεν ἢ αἰσχροὶ ὦμεν , οὐδεὶς ψέγει τοὺς τοιούτους ; τὸ δ᾿ οὐκ ἀληθές · ψέγομεν γὰρ καὶ τοὺς τοιούτους , ὅταν αὐτοὺς οἰηθῶμεν αἰτίους εἶναι τοῦ νοσεῖν ἢ τοῦ κακῶς ἔχειν τὸ σῶμα , ὡς ὃν καὶ ἐνταῦθα τὸ ἑκούσιον . ἔοικεν οὖν ἐν τῷ κατ᾿ ἀρετὴν καὶ κακίαν εἶναι τὸ ἑκούσιον .
Lemmas: — λέγω δέ καί τοιοῦτος τις παραβολή , βούλομαι δείκνυμι ὅτι οὐ ἑκούσιος . διά τίς γάρ , φημί , ὅταν νοσέω ἤ αἰσχρός εἰμί , οὐδείς ψέγω ὁ τοιοῦτος ; ὁ δέ οὐ ἀληθής · ψέγω γάρ καί ὁ τοιοῦτος , ὅταν αὐτός οἴομαι αἴτιος εἰμί ὁ νοσέω ἤ ὁ κακός ἔχω ὁ σῶμα , ὡς εἰμί καί ἐνταῦθα ὁ ἑκούσιος . ἔοικα οὖν ἐν ὁ κατά ἀρετή καί κακία εἰμί ὁ ἑκούσιος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.10.1
— ἔτι δ᾿ ἄν τις τοῦτο ἐναργέστερον καὶ ἐντεῦθεν ἴδοι . πᾶσα γὰρ φύσις γεννητική ἐστιν οὐσίας τοιαύτης οἵα ἐστίν , οἷον τὰ φυτὰ καὶ τὰ ζῷα · ἀμφότερα γὰρ γεννητικά . γεννητικὰ δὲ ἐκ τῶν ἀρχῶν , οἷον τὸ δένδρον ἐκ τοῦ σπέρματος · αὕτη γάρ τις ἀρχή . τὸ δὲ μετὰ τὰς ἀρχὰς οὕτως ἔχει · ὡς γὰρ ἂν ἔχωσιν αἱ ἀρχαί , οὕτως καὶ τὰ ἐκ τῶν ἀρχῶν ἔχει . ἐναργέστερον δ᾿ ἔστι κατιδεῖν τοῦτο ἐν τοῖς κατὰ γεωμετρίαν .
Lemmas: — ἔτι δέ ἄν τις οὗτος ἐναργής καί ἐντεῦθεν ὁράω . πᾶς γάρ φύσις γεννητικός εἰμί οὐσία τοιοῦτος οἷος εἰμί , οἷος ὁ φυτόν καί ὁ ζῷον · ἀμφότερος γάρ γεννητικός . γεννητικός δέ ἐκ ὁ ἀρχή , οἷος ὁ δένδρον ἐκ ὁ σπέρμα · οὗτος γάρ τις ἀρχή . ὁ δέ μετά ὁ ἀρχή οὕτως ἔχω · ὡς γάρ ἄν ἔχω ὁ ἀρχή , οὕτως καί ὁ ἐκ ὁ ἀρχή ἔχω . ἐναργής δέ εἰμί κατοράω οὗτος ἐν ὁ κατά γεωμετρία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.10.2
καὶ γὰρ ἐκεῖ ἐπειδή τινες λαμβάνονται ἀρχαί , ὡς ἂν αἱ ἀρχαὶ ἔχωσιν , οὕτω καὶ τὰ μετὰ τὰς ἀρχάς , οἷον εἰ τὸ τρίγωνον δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχει , τὸ δὲ τετράγωνον τένταρσιν , καὶ ὡς ἂν μεταβάλῃ τὸ τρίγωνον , οὕτωρ καὶ τὸ τετράγωνον συμμεταβάλλει ( ἀντιστρέφει γὰρ ) , καὶ ἐὰν τὸ τετράγωνον μὴ ἔχῃ τέτταρον ὀρθαῖς ἴσας , οὐδὲ τὸ τρίγωνον ἕξει δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας .
Lemmas: καί γάρ ἐκεῖ ἐπειδή τις λαμβάνω ἀρχή , ὡς ἄν ὁ ἀρχή ἔχω , οὕτως καί ὁ μετά ὁ ἀρχή , οἷος εἰ ὁ τρίγωνον δύο ὀρθός ἴσος ἔχω , ὁ δέ τετράγωνος τένταρσιν , καί ὡς ἄν μεταβάλλω ὁ τρίγωνον , οὕτωρ καί ὁ τετράγωνος συμμεταβάλλω ( ἀντιστρέφω γάρ ) , καί ἐάν ὁ τετράγωνος μή ἔχω τέταρος ὀρθός ἴσος , οὐδέ ὁ τρίγωνον ἔχω δύο ὀρθός ἴσος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.11.1
οὕτω τοίνυν καὶ ὁμοίως τούτοις καὶ ἐπε᾿ ἀνθρώπου . ἐπειδὴ γὰρ γεννητικόν ἐστιν ἄνθρωπος οὐσίας , ἔκ τινων ἀρχῶν καὶ τῶν πράξεων ὧν πράττει ἄνθρωπος γεννητικὸν ἔστίν . τί γὰρ ἂν ἄλλο ; οὔτε γὰρ ἀψύχων οὐθὲν λέγομεν πράττειν οὔτε τῶν ἐμψύχων τῶν ἄλλων ἔξω ἀνθρώπων . δῆλον οὖν ὅτι ὁ ἄνθρωπος τῶν πράξεών ἐστι γεννητικός .
Lemmas: οὕτως τοίνυν καί ὅμοιος οὗτος καί ἔπος ἄνθρωπος . ἐπειδή γάρ γεννητικός εἰμί ἄνθρωπος οὐσία , ἐκ τις ἀρχή καί ὁ πρᾶξις ὅς πράσσω ἄνθρωπος γεννητικός εἰμί . τίς γάρ ἄν ἄλλος ; οὔτε γάρ ἄψυχος οὐδείς λέγω πράσσω οὔτε ὁ ἔμψυχος ὁ ἄλλος ἔξω ἄνθρωπος . δῆλος οὖν ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὁ πρᾶξις εἰμί γεννητικός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.11.2
ἐπεὶ οὖν ὁρῶμεν μεταβαλλούσας τὰς πράξεις καὶ οὐδέποτε τὰ αὐτὰ πράττομεν εἰσὶν δὲ αἱ πράξεις γεγενημέναι ἔκ τινων ἀρχῶν , δῆλον ὅτι , ἐπειδὴ αἱ πράξεις μεταβάλλουσιν , καὶ αἱ ἀρχαὶ τῶν πράξεων , ἀφ᾿ ὧν εἰσί , μεταβάλλουσιν , ὥσπερ ἔφαμεν παραβάλλοντες ἐπὶ τῶν ἐν γεωμετρίᾳ .
Lemmas: ἐπεί οὖν ὁράω μεταβάλλω ὁ πρᾶξις καί οὐδέποτε ὁ αὐτός πράσσω εἰμί δέ ὁ πρᾶξις γίγνομαι ἐκ τις ἀρχή , δῆλος ὅτι , ἐπειδή ὁ πρᾶξις μεταβάλλω , καί ὁ ἀρχή ὁ πρᾶξις , ἀπό ὅς εἰμί , μεταβάλλω , ὥσπερ φημί παραβάλλω ἐπί ὁ ἐν γεωμετρία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.11.3
ἀρχὴ δ᾿ ἐστὶ πράξεως καὶ σπουδαίας καὶ φαύλης προαίρεσις καὶ βούλησις καὶ τὸ κατὰ λόγον πᾶν . δῆλον τοίνυν ὅτι καὶ αὗται μεταβάλλουσιν . μεταβάλλομεν δὲ καὶ ταῖς πράξεσιν ἑκόντες · ὥστε καὶ ἡ ἀρχὴ [ καὶ ] ἡ προαίρεσις μεταβάλλει [ γὰρ ] ἑκουσίως . ὥστε δῆλον ὅτι ἐφ᾿ ἡμῖν ἂν εἴη καὶ σπουδαίοις εἶναι καὶ φαύλοις .
Lemmas: ἀρχή δέ εἰμί πρᾶξις καί σπουδαῖος καί φαῦλος προαίρεσις καί βούλησις καί ὁ κατά λόγος πᾶς . δῆλος τοίνυν ὅτι καί οὗτος μεταβάλλω . μεταβάλλω δέ καί ὁ πρᾶξις ἑκών · ὥστε καί ὁ ἀρχή [ καί ] ὁ προαίρεσις μεταβάλλω [ γάρ ] ἑκούσιος . ὥστε δῆλος ὅτι ἐπί ἐγώ ἄν εἰμί καί σπουδαῖος εἰμί καί φαῦλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.11.4
— ἴσως οὖν λέγοι ἄν τις , ἐπειδήπερ ἐπʼ ἐμοί ἐστιν τὸ δικαίῳ εἶναι καὶ σπουδαίῳ , ἐὰν βούλωμαι , ἔσομαι πάντων σπουδαιότατος . οὐ δὴ δυνατὸν τοῦτο . διὰ τί ; ὅτι οὐδʼ ἐπὶ τοῦ σώματος γίγνεται τοῦτο . οὐ γὰρ ἄν τις βούληται ἐπιμελεῖσθαι τοῦ σώματος , καὶ δὴ πάντων ἄριστον ἕξει τὸ σῶμα . δεῖ γὰρ μὴ μόνον τὴν ἐπιμέλειαν ὑπάρχειν , ἀλλὰ καὶ τῇ φύσει γίνεσθαι τὸ σῶμα καλὸν κἀγαθόν . βέλτιον μὲν οὖν ἕξει τὸ σῶμα , ἄριστα μέντοι πάντων οὔ .
Lemmas: — ἴσως οὖν λέγω ἄν τις , ἐπειδή ἐπί ἐγώ εἰμί ὁ δίκαιος εἰμί καί σπουδαῖος , ἐάν βούλομαι , εἰμί πᾶς σπουδαῖος . οὐ δή δυνατός οὗτος . διά τίς ; ὅτι οὐδέ ἐπί ὁ σῶμα γίγνομαι οὗτος . οὐ γάρ ἄν τις βούλομαι ἐπιμελέομαι ὁ σῶμα , καί δή πᾶς ἀγαθός ἔχω ὁ σῶμα . δέω γάρ μή μόνος ὁ ἐπιμέλεια ὑπάρχω , ἀλλά καί ὁ φύσις γίγνομαι ὁ σῶμα καλός ἀγαθός . ἀγαθός μέν οὖν ἔχω ὁ σῶμα , ἀγαθός μέντοι πᾶς οὐ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.11.5
ὁμοίως δὲ δεῖ ὑπολαμβάνειν καὶ ἐπὶ ψυχῆς · οὐ γὰρ ἔσται ὁ προαιρούμενος εἶναι σπουδαιότατος , ἂν μὴ καὶ ἡ φύσις ὑπάρξῃ , βελτίων μέντοι ἔσται .
Lemmas: ὅμοιος δέ δέω ὑπολαμβάνω καί ἐπί ψυχή · οὐ γάρ εἰμί ὁ προαιρέω εἰμί σπουδαῖος , ἐάν μή καί ὁ φύσις ὑπάρχω , ἀγαθός μέντοι εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.12.1
ἐπεὶ οὖν φαίνεται ἐφʼ ἡμῖν ὂν τὸ σπουδαῖον εἶναι , ἀναγκαῖον τὸ μετὰ ταῦτα εἰπεῖν ὑπὲρ ἑκουσίου , τί ἐστι τὸ ἑκούσιον · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ κυριώτατον πρὸς τὴν ἀρετήν , τὸ ἑκούσιον . ἔκούσιον δὲ ἁπλῶς μὲν οὕτως ῥηθῆναί ἐστιν ὃ πράττομεν μὴ ἀναγκαζόμενοι · ἀλλʼ ἴσως σαφέστερον λεκτέον ἐστὶν ὑπὲρ αὐτοῦ .
Lemmas: ἐπεί οὖν φαίνω ἐπί ἐγώ εἰμί ὁ σπουδαῖος εἰμί , ἀναγκαῖος ὁ μετά οὗτος λέγω ὑπέρ ἑκούσιος , τίς εἰμί ὁ ἑκούσιος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ κύριος πρός ὁ ἀρετή , ὁ ἑκούσιος . ἑκούσιος δέ ἁπλῶς μέν οὕτως λέγω εἰμί ὅς πράσσω μή ἀναγκάζω · ἀλλά ἴσως σαφής λεκτέος εἰμί ὑπέρ αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.12.2
ἔστιν οὖν καθ᾿ ὃ πράττομεν ὄρεξις · ὀρέξεως δʼ ἐστὶν εἴδη τρία , ἐπιθυμία θυμὸς βούλησις . πρῶτον μὲν οὖν τὴν κατʼ ἐπιθυμίαν πρᾶξιν ἐπισκεπτέον , πότερον ἑκούσιόν ἐστιν ἢ ἀκούσιον . [ οἷον]τὸ μὲν οὖν ἀκούσιον οὐκ ἂν δόξειεν . διὰ τί καὶ πόθεν ; ? ὅτι ὅσα μή ἑκόντες πράττομεν , ἀναγκαζόμενοι πράττομεν , ἐπὶ δὲ τοῖς ἐξ ἀνάγκης πραττομένοις πᾶσιν ἕπεται λύπη , τοῖς δὲ διʼ ἐπιθυμίαν πραττομένοις ἡδονὴ ἀκολουθεῖ , ὥστε οὑτωσί γε οὐκ ἂν εἴη τὰ διʼ ἐπιθυμίαν πραττόμενα ἀκούσια , ἀλλʼ ἑκούσια .
Lemmas: εἰμί οὖν κατά ὅς πράσσω ὄρεξις · ὄρεξις δέ εἰμί εἶδος τρεῖς , ἐπιθυμία θυμός βούλησις . πρῶτος μέν οὖν ὁ κατά ἐπιθυμία πρᾶξις ἐπισκοπέω , πότερος ἑκούσιος εἰμί ἤ ἀκούσιος . [ οἴομαι μέν οὖν ἀκούσιος οὐ ἄν δοκέω . διά τίς καί πόθεν ; ? ὅτι ὅσος μή ἑκών πράσσω , ἀναγκάζω πράσσω , ἐπί δέ ὁ ἐκ ἀνάγκη πράσσω πᾶς ἕπομαι λύπη , ὁ δέ διά ἐπιθυμία πράσσω ἡδονή ἀκολουθέω , ὥστε οὕτως γε οὐ ἄν εἰμί ὁ διά ἐπιθυμία πράσσω ἀκούσιος , ἀλλά ἑκούσιος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.12.3
— ἀλλὰ πάλιν ἄλλος λόγος τις τούτῳ ἐναντιοῦται , ὁ ἐπὶ τῇ ἀκρασίᾳ . οὐθεὶς γάρ , φησί , πράττει ἑκὼν τὰ κακά , εἰδὼς ὅτι κακὰ ἐστίν · ἀλλὰ μήν , φησίν , ὅ γε ἀκρατὴς εἰδὼς ὅτι ταῦτα φαῦλά ἐστιν ὅμως πράπττει , καὶ κατʼ ἐπιθυμίαν γε πράττει · οὐκ ἄρα ἑκών · ἀναγκαζόμενος ἄρα .
Lemmas: — ἀλλά πάλιν ἄλλος λόγος τις οὗτος ἐναντιόομαι , ὁ ἐπί ὁ ἀκρασία . οὐδείς γάρ , φημί , πράσσω ἑκών ὁ κακός , οἶδα ὅτι κακός εἰμί · ἀλλά μήν , φημί , ὁ γε ἀκρατής οἶδα ὅτι οὗτος φαῦλος εἰμί ὅμως πράσσω , καί κατά ἐπιθυμία γε πράσσω · οὐ ἄρα ἑκών · ἀναγκάζω ἄρα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.12.4
ἐνταῦθα πάλιν ὁ αὐτὸς λόγος ἀπαντήσεται . καὶ γὰρ εἰ κατʼ ἐπιθυμίαν , οὐκ ἐξ ἀνάγκης · τῇ γὰρ ἐπιθυμίᾳ ἡδονὴ ἀκολουθεῖ , τὰ δὲ δι᾿ ἡδονὴν οὐκ ἐξ ἀνάγκης . — καὶ ἄλλως τοῦτ᾿ ἂν γένοιτο δῆλον , ὅτι ὁ ἀκρατὴς ἑκὼν πράττει . οἱ μὲν γὰρ ἀδικοῦντες ἑκόντες ἀδικοῦσιν , οἱ δὲ ἀκρατεῖς ἄδικοι καὶ ἀδικοῦσιν · ὥστε ὁ ἀκρατὴς ἑκὼν ἂν πράττοι τὰ κατὰ τὴν ἀκρασίαν .
Lemmas: ἐνταῦθα πάλιν ὁ αὐτός λόγος ἀπαντάω . καί γάρ εἰ κατά ἐπιθυμία , οὐ ἐκ ἀνάγκη · ὁ γάρ ἐπιθυμία ἡδονή ἀκολουθέω , ὁ δέ διά ἡδονή οὐ ἐκ ἀνάγκη . — καί ἄλλος οὗτος ἄν γίγνομαι δῆλος , ὅτι ὁ ἀκρατής ἑκών πράσσω . ὁ μέν γάρ ἀδικέω ἑκών ἀδικέω , ὁ δέ ἀκρατής ἄδικος καί ἀδικέω · ὥστε ὁ ἀκρατής ἑκών ἄν πράσσω ὁ κατά ὁ ἀκρασία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.13.1
— ἀλλὰ πάλιν ἄλλος λόγος ἐναντιοῦται , ὅς φησιν οὐχ ἑκούσιον εἶναι . ὁ γὰρ ἐγκρατὴς ἑκὼν πράττει τὰ κατὰ τὴν ἐγκράτειαν · ἐπαινεῖται γάρ , ἐπαινοῦνται δὲ ἐπὶ τοῖς ἑκουσίοις . εἰ δ᾿ ἐστὶν τὸ κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν ἑκούσιον , τὸ παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν ἀκούσιον · ὁ δ᾿ ἐγκρατὴς παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν πράττει · ὥστε ὁ ἐγκρατὴς οὐχ ἑκὼν ἂν εἴη ἐγκρατής . ἀλλ᾿ οὐ δοκεῖ οὐδ᾿ ἄρα τὸ κατʼ ἐπιθυμίαν ἑκούσιον ἐστίν .
Lemmas: — ἀλλά πάλιν ἄλλος λόγος ἐναντιόομαι , ὅς φημί οὐ ἑκούσιος εἰμί . ὁ γάρ ἐγκρατής ἑκών πράσσω ὁ κατά ὁ ἐγκράτεια · ἐπαινέω γάρ , ἐπαινέω δέ ἐπί ὁ ἑκούσιος . εἰ δέ εἰμί ὁ κατά ὁ ἐπιθυμία ἑκούσιος , ὁ παρά ὁ ἐπιθυμία ἀκούσιος · ὁ δέ ἐγκρατής παρά ὁ ἐπιθυμία πράσσω · ὥστε ὁ ἐγκρατής οὐ ἑκών ἄν εἰμί ἐγκρατής . ἀλλά οὐ δοκέω οὐδέ ἄρα ὁ κατά ἐπιθυμία ἑκούσιος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.13.2
πάλιν ἐπὶ τῶν κατὰ τὸν θυμὸν ὁμοίως · οἱ γὰρ αὐτοὶ λόγοι οἵπερ καὶ κατὰ τῆς ἐπιθυμίας ἁρμόττουσιν , ὥστε τὴν ἀπορίαν ποιήσουσιν · ἔστι γὰρ ἀκρατῆ καὶ ἐγκρατῆ ὀργῆς εἶναι .
Lemmas: πάλιν ἐπί ὁ κατά ὁ θυμός ὅμοιος · ὁ γάρ αὐτός λόγος ὅς καί κατά ὁ ἐπιθυμία ἁρμόζω , ὥστε ὁ ἀπορία ποιέω · εἰμί γάρ ἀκρατής καί ἐγκρατής ὀργή εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.13.3
ἔτι λοιπή ἐστιν τῶν ὀρέξεων ὧν διειλόμεθα ἡ βούλησις , πρὸς τὸ ἐπισκέπτεσθαι εἴ ἐστιν ἑκούσιον . ἀλλὰ μὴν οἵ γε ἀκρατεῖς ἐφ᾿ ἃ ὁρμῶσιν , ταῦτα τέως βούλονται · πράττουσιν ἄρα οἱ ἀκρατεῖς τὰ φαῦλα βουλόμενοι . ἑκὼν δέ γε οὐθεὶς τὰ κακὰ εἰδὼς πράττει ὅτι κακὰ ἐστίν · ὁ δὲ ἀκρατής , εἰδὼς τὰ κακὰ ὅτι κακά , πράττει βουλόμενος . οὐκ ἄρα ἑκών , οὐδ᾿ ἡ βούλησις ἑκούσιον ἄρα ἐστέν .
Lemmas: ἔτι λοιπός εἰμί ὁ ὄρεξις ὅς διαιρέω ὁ βούλησις , πρός ὁ ἐπισκοπέω εἰ εἰμί ἑκούσιος . ἀλλά μήν ὁ γε ἀκρατής ἐπί ὅς ὁρμάω , οὗτος τέως βούλομαι · πράσσω ἄρα ὁ ἀκρατής ὁ φαῦλος βούλομαι . ἑκών δέ γε οὐδείς ὁ κακός οἶδα πράσσω ὅτι κακός εἰμί · ὁ δέ ἀκρατής , οἶδα ὁ κακός ὅτι κακός , πράσσω βούλομαι . οὐ ἄρα ἑκών , οὐδέ ὁ βούλησις ἑκούσιος ἄρα ἐστένειμι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.13.4
— ἀλλ᾿ οὗτος ὁ λόγος ἀναιρεῖ ἀκρασίαν καὶ τὸν ἀκρατῆ . εἰ γὰρ μὴ ἑκών , οὐκ ἔστιν ψεκτός · ἀλλ᾿ ἔστιν ὁ ἀκρατὴς ψεκτός · ἑκὼν ἄρα · ἡ ἄρα βούλησις ἑκούσιον . ἐπεὶ οὖν λόγοι τινὲς ἐναντίοι φαίνονται , σαφέστερον λεκτέον ὑπὲρ τοῦ ἑκουσίου .
Lemmas: — ἀλλά οὗτος ὁ λόγος ἀναιρέω ἀκρασία καί ὁ ἀκρατής . εἰ γάρ μή ἑκών , οὐ εἰμί ψεκτός · ἀλλά εἰμί ὁ ἀκρατής ψεκτός · ἑκών ἄρα · ὁ ἄρα βούλησις ἑκούσιος . ἐπεί οὖν λόγος τις ἐναντίος φαίνω , σαφής λεκτέος ὑπέρ ὁ ἑκούσιος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.14.1
πρότερον τοίνυν ἂν εἴη λεκτέον ὑπὲρ βίας καὶ ὑπὲρ ἀνάγκης . ἡ μὲν γὰρ βία ἐστὶν καὶ ἐν τοῖς ἀψύχοις . ἑκάστοις γάρ ἐστι τῶν ἀψύχων οἰκεῖος τόπος ἀποδεδομένος , μὲν πυρὶ ὁ ἄνω , τῇ δὲ γῇ ὁ κάτω · ἔστι μέντοι γε βιάσασθαι καὶ τὸν λίθον ἄνω φέρεσθαι καὶ τὸ πῦρ κάτω .
Lemmas: πρότερος τοίνυν ἄν εἰμί λεκτέος ὑπέρ βία καί ὑπέρ ἀνάγκη . ὁ μέν γάρ βία εἰμί καί ἐν ὁ ἄψυχος . ἕκαστος γάρ εἰμί ὁ ἄψυχος οἰκεῖος τόπος ἀποδίδωμι , μέν πῦρ ὁ ἄνω , ὁ δέ γῆ ὁ κάτω · εἰμί μέντοι γε βιάζω καί ὁ λίθος ἄνω φέρω καί ὁ πῦρ κάτω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.14.2
ἔστι δε καὶ τὸ ζῷον βιάσασθαι , οἷον ἵππον ἐπ᾿ ὀρθὸν θέοντα ἀντιλαμβανόμενον ἀποστρέψαι . ὅσοις μὲν οὖν ἐστιν ἐκτὸς ἡ αἰτία τοῦ παρὰ φύσιν τι ἢ παρ βούλονται ποιεῖν , ἐροῦμεν βιαζομένοις ἂν ποιῶσι ποιεῖν · ἐν οἷ δ᾿ ἐν αὐτοῖς ἐστιν ἡ αἰτία , οὐκέτι τούτους βιάζεσθαι ἐροῦμεν .
Lemmas: εἰμί δέ καί ὁ ζῷον βιάζω , οἷος ἵππος ἐπί ὀρθός θέω ἀντιλαμβάνω ἀποστρέφω . ὅσος μέν οὖν εἰμί ἐκτός ὁ αἰτία ὁ παρά φύσις τις ἤ παρά βούλομαι ποιέω , λέγω βιάζω ἄν ποιέω ποιέω · ἐν ἕ δέ ἐν αὐτός εἰμί ὁ αἰτία , οὐκέτι οὗτος βιάζω λέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.14.3
εἰ δὲ μή , ὁ ἀκρατὴς ἀντερεῖ , οὐ φάσκων φαῦλος εἶναι · βιαζόμενος γάρ φήσει ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας τὰ φαῦλα πράττειν .
Lemmas: εἰ δέ μή , ὁ ἀκρατής ἀντιλέγω , οὐ φάσκω φαῦλος εἰμί · βιάζω γάρ φημί ὑπό ὁ ἐπιθυμία ὁ φαῦλος πράσσω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.15.1
τοῦ οὖν βιαίου οὗτος ἡμῖν ἔστω ὁ ὁρισμός , ὧν ἐκτός ἐστιν ἡ αἰτία , ὑφ᾿ ἧς βιάζονται πράττειν ( ὧν δ᾿ ἐντὸς καὶ ἐν αὐτοῖς ἡ αἰτία , οὐ βία ) · πάλιν δ᾿ ὑπὲρ ἀνάγκης καὶ τοῦ ἀναγκαίου λεκτέον . τὸ δὲ ἀναγκαῖον οὐ πάντως οὐδ᾿ ἐν παντὶ λεκτέον ἐστίν , οἷον ὅσα ἡδονῆς ἕνεκεν πράττομεν . εἰ γάρ τις λέγοι ὅτι ἠναγκάσθην τὴν τοῦ φίλου γυναῖκα διαφθεῖραι ὑπὸ τῆς ἡδονῆς , ἄτοπος ἂν εἴη .
Lemmas: ὁ οὖν βίαιος οὗτος ἐγώ εἰμί ὁ ὁρισμός , ὅς ἐκτός εἰμί ὁ αἰτία , ὑπό ὅς βιάζω πράσσω ( ὅς δέ ἐντός καί ἐν αὐτός ὁ αἰτία , οὐ βία ) · πάλιν δέ ὑπέρ ἀνάγκη καί ὁ ἀναγκαῖος λεκτέος . ὁ δέ ἀναγκαῖος οὐ πάντως οὐδέ ἐν πᾶς λεκτέος εἰμί , οἷος ὅσος ἡδονή ἕνεκα πράσσω . εἰ γάρ τις λέγω ὅτι ἀναγκάζω ὁ ὁ φίλος γυνή διαφθείρω ὑπό ὁ ἡδονή , ἄτοπος ἄν εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.15.2
τὸ γὰρ ἀναγκαῖον οὐκ ἐν παντί , ἀλλ᾿ ἤδη ἐν τοῖς ἐκτός , οἷον ὃς ἂν καταβλάπτηται ἀντικαταλλαττόμενός τι ἄλλο μεῖζον ἀναγκαζόμενος ὑπὸ τῶν πραγμάτων . οἷον ἠναγκάσθην συντονώτερον βαδίσαι εἰς ἀγρόν · εἰ γὰρ μή , ἀπολωλότʼ ἂν εὗρον τὰ ἐν ἀγρῷ . ἐν τοῖς τοιούτοις ἄρα τὸ ἀναγκαῖον .
Lemmas: ὁ γάρ ἀναγκαῖος οὐ ἐν πᾶς , ἀλλά ἤδη ἐν ὁ ἐκτός , οἷος ὅς ἄν καταβλάπτω ἀντικαταλλάσσομαι τις ἄλλος μέγας ἀναγκάζω ὑπό ὁ πρᾶγμα . οἷος ἀναγκάζω σύντονος βαδίζω εἰς ἀγρός · εἰ γάρ μή , ἀπόλλυμι ἄν εὑρίσκω ὁ ἐν ἀγρός . ἐν ὁ τοιοῦτος ἄρα ὁ ἀναγκαῖος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.16.1
ἐπεὶ δὲ τὸ ἑκούστον ἐν οὐδεμιᾷ ὁρμῇ ἐστίν , λοιπὸν ἂν εἴη τὸ ἐκ διανοίας γιγνόμενον . τὸ γὰρ ἀκούσιόν ἐστι τό τε κατʼ ἀνάγκην καὶ κατὰ βίαν γιγνόμενον , καὶ τρίτον ὃ μὴ μετὰ διανοίας γίγνεται . δῆλον δʼ ἐστὶ τοῦτο ἐκ τῶν γιγνομένων . ὅταν γάρ τις πατάξῃ τινὰ ἢ ἀποκτείνῃ ἢ τι τῶν τοιούτων ποιήσῃ μηδὲν προδιανοηθείς , ἄκοντά φαμεν ποιῆσαι , ὡς τοῦ ἑκουσίου ὄντος ἐν τῷ διανοηθῆναι .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ κοῦστος ἐν οὐδείς ὁρμή εἰμί , λοιπός ἄν εἰμί ὁ ἐκ διάνοια γίγνομαι . ὁ γάρ ἀκούσιος εἰμί ὁ τε κατά ἀνάγκη καί κατά βία γίγνομαι , καί τρίτος ὅς μή μετά διάνοια γίγνομαι . δῆλος δέ εἰμί οὗτος ἐκ ὁ γίγνομαι . ὅταν γάρ τις πατάσσω τις ἤ ἀποκτείνω ἤ τις ὁ τοιοῦτος ποιέω μηδείς προδιανοέομαι , ἄκων φημί ποιέω , ὡς ὁ ἑκούσιος εἰμί ἐν ὁ διανοέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.16.2
οἷόν φασί ποτέ τινα γυναῖκα φίλτρον τινὶ δοῦναι πιεῖν , εἶτα τὸν ἄνθρωπον ἀποθανεῖν ὑπὸ τοῦ φίλτρου , τὴν δʼ ἄνθρωπον ἐν Ἀρείῳ πάγῳ ἀποφυγεῖν · οὗ παροῦσαν διʼ οὐθὲν ἄλλο ἀπέλυσαν ἢ διότι οὐκ ἐκ προνοίας . ἔδωκε μὲν γὰρ φιλίᾳ , διήμαρτεν δὲ τούτου · διὸ οὐχ ἑκούσιον ἐδόκει εἶναι , ὅτι τὴν δόσιν τοῦ φίλτρου οὐ μετὰ διανοίας τοῦ ἀπρλέσθαι αὐτὸν ἐδίδου . ἐνταῦθα ἄρα τὸ ἑκούσιον πίπτει εἰς τὸ μετὰ διανοίας .
Lemmas: οἷος φημί ποτέ τις γυνή φίλτρον τις δίδωμι πίνω , εἶτα ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω ὑπό ὁ φίλτρον , ὁ δέ ἄνθρωπος ἐν Ἄρειος πάγος ἀποφεύγω · ὅς πάρειμι διά οὐδείς ἄλλος ἀπολύω ἤ διότι οὐ ἐκ πρόνοια . δίδωμι μέν γάρ φιλία , διαμαρτάνω δέ οὗτος · διό οὐ ἑκούσιος δοκέω εἰμί , ὅτι ὁ δόσις ὁ φίλτρον οὐ μετά διάνοια ὁ ἀπαρέσκω αὐτός δίδωμι . ἐνταῦθα ἄρα ὁ ἑκούσιος πίπτω εἰς ὁ μετά διάνοια .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.17.1
ἔτι δὲ λοιπόν ἐστιν ἐπισκέψασθαι τὴν προαίρεσιν , πότερόν ἐστιν ὄρεξις , ἢ οὔ . ὄρεξις μὲν γὰρ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις ἐγγίγνεται , προαίρεσις δὲ οὔ · ἡ γὰρ προαίρεσις μετὰ λόγου , λόγος δὲ ἐν οὐδενὶ τῶν ἄλλων ζῴων ἐστίν . ὄρεξις μὲν δὴ οὐκ ἂν εἔη ·
Lemmas: ἔτι δέ λοιπός εἰμί ἐπισκοπέω ὁ προαίρεσις , πότερος εἰμί ὄρεξις , ἤ οὐ . ὄρεξις μέν γάρ καί ἐν ὁ ἄλλος ζῷον ἐγγίγνομαι , προαίρεσις δέ οὐ · ὁ γάρ προαίρεσις μετά λόγος , λόγος δέ ἐν οὐδείς ὁ ἄλλος ζῷον εἰμί . ὄρεξις μέν δή οὐ ἄν εἴλω ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.17.2
ἀλλʼ ἆρά γε βούλησις ; ἢ οὐδὲ τοῦτο ; βούλησις μὲν γάρ ἐστιν καὶ τῶν ἀδυνάτων , οἷον βουλόμεθα μὲν ἀθάνατοι εἶναι , προαιρούμεθα δὲ οὔ . ἔτι δὲ προαίρεσις μὲν οὐκ ἔστιν τοῦ τέλους , ἀλλὰ τῶν πρὸς τὸ τέλος , οἷον οὐθεὶς προαιρεῖται ὑγιαίνειν , ἀλλὰ τὸ πρὸς τὴν ὑγίειαν προαιρούμεθα , περιπατεῖν , τροχάζειν · βουλόμεθα δὲ τὰ τέλη .
Lemmas: ἀλλά ἆρα γε βούλησις ; ἤ οὐδέ οὗτος ; βούλησις μέν γάρ εἰμί καί ὁ ἀδύνατος , οἷος βούλομαι μέν ἀθάνατος εἰμί , προαιρέω δέ οὐ . ἔτι δέ προαίρεσις μέν οὐ εἰμί ὁ τέλος , ἀλλά ὁ πρός ὁ τέλος , οἷος οὐδείς προαιρέω ὑγιαίνω , ἀλλά ὁ πρός ὁ ὑγίεια προαιρέω , περιπατέω , τροχάζω · βούλομαι δέ ὁ τέλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.17.3
ὑγιαίνειν γὰρ βουλόμεθα . ὥστε δῆλον καὶ οὕτως ὅτι οὐ ταὐτὸν ἡ βούλησις καὶ ἡ προαίρεσις · ἀλλὰ ἡ προαίρεσις ἔοικεν οὕτως ἔχειν , ὥσπερ καὶ τοὔνομαι αὐτῆς ἔχει , οἷον προαιρούμεθα τόδε ἀντὶ τοῦδε , οἷον τὸ βέλτιον ἀντὶ τοῦ χείρονος . ὅταν οὖν ἀντικαταλλαττώμεθα τὸ βέλτιον ἀντὶ τοῦ χείρονος ἐν αἱρέσει ὄντος , ἐνταῦθα τὸ προαιρεῖσθαι δόξειεν ἂν οἰκεῖον εἶναι .
Lemmas: ὑγιαίνω γάρ βούλομαι . ὥστε δῆλος καί οὕτως ὅτι οὐ αὐτός ὁ βούλησις καί ὁ προαίρεσις · ἀλλά ὁ προαίρεσις ἔοικα οὕτως ἔχω , ὥσπερ καί τουνομη αὐτός ἔχω , οἷος προαιρέω ὅδε ἀντί ὅδε , οἷος ὁ ἀγαθός ἀντί ὁ κακός . ὅταν οὖν ἀντικαταλλάσσομαι ὁ ἀγαθός ἀντί ὁ κακός ἐν αἵρεσις εἰμί , ἐνταῦθα ὁ προαιρέω δοκέω ἄν οἰκεῖος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.17.4
— ἐπεὶ οὖν ἡ προαίρεσις οὐθὲν τούτων ἐστίν , ἆρά γέ ἐστιν τὸ κατὰ διάνοιαν ἐν προαιρέσει ; ἢ οὐδὲ τοῦτο ; πολλὰ γὰρ διανοούμεθα καὶ δοξάζομεν κατὰ διάνοιαν · ἆρʼ οὖν ἃ διανοούμεθα , ταῦτα καὶ προανρούμεθα ; ἢ οὔ ; πολλάκις γὰρ διανοούμεθα ὑπὲρ τῶν ἐν Ἰνδοῖς , ἀλλʼ οὔτι καὶ προαιρούμεθα .
Lemmas: — ἐπεί οὖν ὁ προαίρεσις οὐδείς οὗτος εἰμί , ἆρα γε εἰμί ὁ κατά διάνοια ἐν προαίρεσις ; ἤ οὐδέ οὗτος ; πολύς γάρ διανοέω καί δοξάζω κατά διάνοια · ἆρα οὖν ὅς διανοέω , οὗτος καί προανέρχομαι ; ἤ οὐ ; πολλάκις γάρ διανοέω ὑπέρ ὁ ἐν Ἰνδός , ἀλλά οὔτι καί προαιρέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.17.5
οὐκ ἄρα οὐδὲ διάνοιά ἐστιν ἡ προαίρεσις . — ἐπεὶ οὖν καθʼ ἕκαστον τούτων οὐθέν ἐστιν ἡ προαίρεσις , ταῦτα δέ ἐστιν τὰ ἐν τῇ ψυχῇ γινόμενα , ἀναγκαῖον [ δὴ ] συνδυαζομένων τινῶν τούτων εἶναι τὴν προαίρεσιν . ἐπεὶ οὖν ἐστίν , ὥσπερ ἔμπροσθεν ἐλέχθη , ἡ προαίρεσις τῶν πρὸς τὸ τέλος ἀγαθῶν καὶ οὐ τοῦ τέλους , καὶ τῶν δυνατῶν ἡμῖν , καὶ τῶν ἀντιλογίαν παραδιδόντων πότερον τοῦτο ἢ τοῦτο αἱρετόν , δῆλον ὅτι δέοι ἂν πρότερον διανοηθῆναι ὑπὲρ αὐτῶν καὶ βουλεύσασθαι , εἶθʼ ὅταν ἡμῖν φανῇ κρεῖττον διανοηθεῖσιν , οὕτως ὁρμή τις τοῦ πράττειν ἐστίν , καὶ τοῦτο δὴ πράττοντες κατὰ προαίρεσιν δοκοῦμεν πράττειν ,
Lemmas: οὐ ἄρα οὐδέ διάνοια εἰμί ὁ προαίρεσις . — ἐπεί οὖν κατά ἕκαστος οὗτος οὐδείς εἰμί ὁ προαίρεσις , οὗτος δέ εἰμί ὁ ἐν ὁ ψυχή γίγνομαι , ἀναγκαῖος [ δή ] συνδυάζω τις οὗτος εἰμί ὁ προαίρεσις . ἐπεί οὖν εἰμί , ὥσπερ ἔμπροσθεν λέγω , ὁ προαίρεσις ὁ πρός ὁ τέλος ἀγαθός καί οὐ ὁ τέλος , καί ὁ δυνατός ἐγώ , καί ὁ ἀντιλογία παραδίδωμι πότερος οὗτος ἤ οὗτος αἱρετός , δῆλος ὅτι δέω ἄν πρότερος διανοέω ὑπέρ αὐτός καί βουλεύω , εἶτα ὅταν ἐγώ φαίνω κρατύς διανοέω , οὕτως ὁρμή τις ὁ πράσσω εἰμί , καί οὗτος δή πράσσω κατά προαίρεσις δοκέω πράσσω ,
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.17.6
εἰ τοίνυν ἡ προαίρεσις ὄρεξίς τις βουλευτικὴ μετὰ διανοίας , οὐκ ἔστιν τὸ ἑκούσιον προαιρετόν . ἑκόντες γὰρ πολλὰ πράττομεν πρὸ τοῦ διανοηθῆναι καὶ βουλεύσασθαι , οἷον καθίζομεν καὶ ἀνιστάμεθα καὶ ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα ἑκόντες μὲν ἄνευ δὲ τοῦ διανοηθῆναι , τὸ δὲ κατὰ προαίρεσιν πᾶν ἦν μετὰ διανοίας .
Lemmas: εἰ τοίνυν ὁ προαίρεσις ὄρεξις τις βουλευτικός μετά διάνοια , οὐ εἰμί ὁ ἑκούσιος προαιρετός . ἑκών γάρ πολύς πράσσω πρό ὁ διανοέω καί βουλεύω , οἷος καθίζω καί ἀνίστημι καί ἄλλος πολύς τοιοῦτος ἑκών μέν ἄνευ δέ ὁ διανοέω , ὁ δέ κατά προαίρεσις πᾶς εἰμί μετά διάνοια .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.17.7
οὐκ ἄρα τὸ ἑκούσιον προαιρετόν , ἀλλὰ τὸ προαιρετὸν ἑκούσιον · ἄν τι γὰρ προαιρώμεθα πράττειν βουλευσάμενοι , ἑκόντες πράττομεν . φαίνονται δέ τινες ὀλίγοι καὶ τῶν νομοθετῶν διορίζειν τό τε ἑκούσιον καὶ τὸ ἐκ προαιρέσεως ἕτερον ὄν , ἐλάττους τὰς ζημίας ἐπὶ τοῖς ἑκουσίοις ἢ τοῖς κατὰ τπροαίρεσιν τάττοντες .
Lemmas: οὐ ἄρα ὁ ἑκούσιος προαιρετός , ἀλλά ὁ προαιρετός ἑκούσιος · ἐάν τις γάρ προαίρω πράσσω βουλεύω , ἑκών πράσσω . φαίνω δέ τις ὀλίγος καί ὁ νομοθέτης διορίζω ὁ τε ἑκούσιος καί ὁ ἐκ προαίρεσις ἕτερος εἰμί , ἐλαχύς ὁ ζημία ἐπί ὁ ἑκούσιος ἤ ὁ κατά τπροαιρεσις τάσσω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.17.8
— ἔστιν οὖν ἡ προαίρεσις ἐν τοῖς πρακτοῖς , καὶ τούτοις ἐν οἷς ἐφʼ ἡμῖν ἐστιν καὶ πρᾶξαι καὶ μὴ πρᾶξαι , καὶ οὕτως ἢ μὴ οὕτως , καὶ ἐν οἷς ἔστι λαβεῖν τὸ διὰ τί . τὸ δὲ διὰ τί οὐχ ἀπλοῦν ἐστίν .
Lemmas: — εἰμί οὖν ὁ προαίρεσις ἐν ὁ πρακτός , καί οὗτος ἐν ὅς ἐπί ἐγώ εἰμί καί πράσσω καί μή πράσσω , καί οὕτως ἤ μή οὕτως , καί ἐν ὅς εἰμί λαμβάνω ὁ διά τίς . ὁ δέ διά τίς οὐ ἁπλόος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.17.9
ἐν μὲν γὰρ γεωμετρίρ , ὅταν φῇ τὸ τετράγωνον τέτταρσιν ὀρθαῖς ἴσας ἔχειν , καὶ ἐρωτᾷ διὰ τί , ὅτι , φησίν , καὶ τὸ τρίγωνον δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχει . ἐν μὲν οὖν τοῖς τοιούτοις ἐκ τῆς ἀρχῆς ὡρισμένης ἔλαβον τὸ διὸ τί · ἐν δέ γε τοῖς πρακτοῖς , ἐν οἷς ἡ προαίρεσις , οὐχ οὕτως ( οὐδεμία γὰρ κεῖται ὡρισμένη ) , ἀλλʼ ἂν ἀπαιτῇ τις , διὰ τί τοῦτο ἔπραξας ; ὅτι οὐκ ἐνῆν ἄλλως , ἢ ὅτι βέλτιον οὕτως . ἐξ αὐτῶν τῶν συμβαινόντων , ὁποῖʼ ἂν φαίνηται βελτίω εἶναι , ταῦτα προαιρεῖται καὶ διὰ ταῦτα .
Lemmas: ἐν μέν γάρ γεωμετρίρ , ὅταν φημί ὁ τετράγωνος τέσσαρες ὀρθός ἴσος ἔχω , καί ἐρωτάω διά τίς , ὅτι , φημί , καί ὁ τρίγωνον δύο ὀρθός ἴσος ἔχω . ἐν μέν οὖν ὁ τοιοῦτος ἐκ ὁ ἀρχή ὁρίζω λαμβάνω ὁ διό τίς · ἐν δέ γε ὁ πρακτός , ἐν ὅς ὁ προαίρεσις , οὐ οὕτως ( οὐδείς γάρ κεῖμαι ὁρίζω ) , ἀλλά ἐάν ἀπαιτέω τις , διά τίς οὗτος πράσσω ; ὅτι οὐ ἔνειμι ἄλλος , ἤ ὅτι ἀγαθός οὕτως . ἐκ αὐτός ὁ συμβαίνω , ὁποῖος ἄν φαίνω ἀγαθός εἰμί , οὗτος προαιρέω καί διά οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.17.10
διὸ δὴ ἐν τοῖς τοιούτοις τὸ βουλεύσασθαί ἐστι τὸ πῶς δεῖ , ἐν δὲ ταῖς ἐπιστήμαις οὔ . οὐθεὶς γὰρ βουλεύεται πῶς δεῖ γράψαι τὸ ὄνομα Ἀρχικλέους , ὅτι ἐστὶν ὡρισμένον πῶς δεῖ ῎ξγράψαι τὸ ὄνομα Ἀρχικλέους . ἡ οὖν ἁμαρτία οὐ γίγνεται ἐν τῇ διανοίᾳ , ἀλλʼ ἐν τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ γράφειν . ἐν οἷς γὰρ μή ἐστιν ἡ ἁμαρτία ἐν τῇ διανοίᾳ , οὐδὲ βουλεύονται ὑπὲρ τούτων · ἀλλʼ ἐν οἷς ἤδη ἀόριστόν ἐστι τὸ ὡς δεῖ , ἐνταῦθα ἡ ἁμαρτία .
Lemmas: διό δή ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ βουλεύω εἰμί ὁ πῶς δέω , ἐν δέ ὁ ἐπιστήμη οὐ . οὐδείς γάρ βουλεύω πῶς δέω γράφω ὁ ὄνομα Ἀρχικλῆς , ὅτι εἰμί ὁρίζω πῶς δέω ἐγγράφω ὁ ὄνομα Ἀρχικλῆς . ὁ οὖν ἁμαρτία οὐ γίγνομαι ἐν ὁ διάνοια , ἀλλά ἐν ὁ ἐνέργεια ὁ γράφω . ἐν ὅς γάρ μή εἰμί ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ διάνοια , οὐδέ βουλεύω ὑπέρ οὗτος · ἀλλά ἐν ὅς ἤδη ἀόριστος εἰμί ὁ ὡς δέω , ἐνταῦθα ὁ ἁμαρτία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.17.11
ἔστιν δʼ ἐν τοῖς πρακτοῖς τὸ ἀόριστον , καὶ ἐν οἷς διτταὶ αἱ ἁμαρτίαι . ἁμαρτάνομεν οὗν ἐν τοῖς πρακτοῖς καὶ ἐν τοῖς κατὰ τὰς ἀρετὰς ὁμοίως . τῆς γὰρ ἀρετῆς στοχαζόμενοι ἁμαρτάνομεν ἐπὶ τὰς πεφυκυίας ὁδούς . ἔστι γὰρ καὶ ἐν ἐλλείψει καὶ ἐν ὑπερβολῇ ἁμαρτία , ἐφʼ ἑκάτερα δὲ τούτων φερόμεθα διʼ ἡδονὴν καὶ λύπην · διὰ μὲν γὰρ τὴν ἡδονὴν τὰ φαῦλα πράττομεν , διὰ δὲ τὴν λύπην τὰ καλὰ φεύγομεν .
Lemmas: εἰμί δέ ἐν ὁ πρακτός ὁ ἀόριστος , καί ἐν ὅς δισσός ὁ ἁμαρτία . ἁμαρτάνω οὖν ἐν ὁ πρακτός καί ἐν ὁ κατά ὁ ἀρετή ὅμοιος . ὁ γάρ ἀρετή στοχάζομαι ἁμαρτάνω ἐπί ὁ φύω ὁδός . εἰμί γάρ καί ἐν ἔλλειψις καί ἐν ὑπερβολή ἁμαρτία , ἐπί ἑκάτερος δέ οὗτος φέρω διά ἡδονή καί λύπη · διά μέν γάρ ὁ ἡδονή ὁ φαῦλος πράσσω , διά δέ ὁ λύπη ὁ καλός φεύγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.18.1
— ἔτι δʼ ἐστὶν ἡ διάνοια οὐχ ὥσπτερ αἴσθησις , οἷον τῇ ὄψει οὐκ ἂν δύναιτʼ οὐθὲν ἂν ἄλλο ποιῆσαι ἢ ἰδεῖν , οὐδὲ τῇ ἀκοῇ οὐθὲν ἄλλο ἢ ἀκοῦσαι . ὁμοίως δὲ οὐδὲ βουλευόμεθα πότερον δεῖ ἀκοῦσαι τῇ ἀκοῇ ἢ ἰδεῖν . ἡ δὲ διάνοια οὐ τοιοῦτον , ἀλλὰ καὶ τοῦτο δύναται πράττειν καὶ ἄλλα .
Lemmas: — ἔτι δέ εἰμί ὁ διάνοια οὐ ὥσπτερ αἴσθησις , οἷος ὁ ὄψις οὐ ἄν δύναμαι οὐδείς ἄν ἄλλος ποιέω ἤ ὁράω , οὐδέ ὁ ἀκοή οὐδείς ἄλλος ἤ ἀκούω . ὅμοιος δέ οὐδέ βουλεύω πότερος δέω ἀκούω ὁ ἀκοή ἤ ὁράω . ὁ δέ διάνοια οὐ τοιοῦτος , ἀλλά καί οὗτος δύναμαι πράσσω καί ἄλλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.18.2
διὰ τοῦτο βουλεύεσθαι ἐνταῦθα ἤδη ὑπάρχει . ἔστιν οὖν ἡ ἁμαρτία ἐν τῇ αἱρέσει τῶν ἀγαθῶν οὐ περὶ τὰ τέλη ( ταῦτα μὲν γὰρ ἅπαντες ὁμογνωμονοῦσιν , οἷον τὴν ὑγίεικν ὅτι ἀγαθόν ) , ἀλλʼ ἤδη τὰ κατὰ τὸ τέλος , οἷον πότερον ἀγαθὸν πρὸς ὑγίειαν φαγεῖν τοῦτο ἢ οὔ . μάλιστα οὖν ποιεῖ ἐν τούτοις τὸ σφάλλεσθαι ἡδονὴ καὶ λύπη · τὴν μὲν γὰρ φεύγομεν , τὴν δὲ αἱρούμεθα .
Lemmas: διά οὗτος βουλεύω ἐνταῦθα ἤδη ὑπάρχω . εἰμί οὖν ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ αἵρεσις ὁ ἀγαθός οὐ περί ὁ τέλος ( οὗτος μέν γάρ ἅπας ὁμογνωμονέω , οἷος ὁ ὑγίεικν ὅτι ἀγαθός ) , ἀλλά ἤδη ὁ κατά ὁ τέλος , οἷος πότερος ἀγαθός πρός ὑγίεια ἐσθίω οὗτος ἤ οὐ . μάλα οὖν ποιέω ἐν οὗτος ὁ σφάλλω ἡδονή καί λύπη · ὁ μέν γάρ φεύγω , ὁ δέ αἱρέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.18.3
τίνος ἐστὶν ἡ ἀρετὴ στοχαστική , πότερον τοῦ τέλους ἢ τῶν πρὸς τὸ τέλος , οἷον πότερον τοῦ καλοῦ ἢ τῶν πρὸς τὸ καλόν .
Lemmas: τίς εἰμί ὁ ἀρετή στοχαστικός , πότερος ὁ τέλος ἤ ὁ πρός ὁ τέλος , οἷος πότερος ὁ καλός ἤ ὁ πρός ὁ καλός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.18.4
πῶς οὖν ἡ ἐπιστήμη ; πότερον τῆς οἰκοδομικῆς ἐστιν ἐπιστήμης τὸ τέλος καλῶς προθέσθαι , ἢ τὰ πρὸς τὸ τέλος ἰδεῖν ; ἂν γὰρ τοῦτο καλῶς προθῆται , οἷον καλὴν οἰκίαν ποιῆσαι , καὶ τὰ πρὸς τοῦτο οὐκ ἄλλος τις εὑρήσει καὶ ποριεῖ ἢ οἰκοδόμος . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀπασῶν ἐπιστημῶν .
Lemmas: πῶς οὖν ὁ ἐπιστήμη ; πότερος ὁ οἰκοδομικός εἰμί ἐπιστήμη ὁ τέλος καλός προτίθημι , ἤ ὁ πρός ὁ τέλος ὁράω ; ἐάν γάρ οὗτος καλός προτίθημι , οἷος καλός οἰκία ποιέω , καί ὁ πρός οὗτος οὐ ἄλλος τις εὑρίσκω καί πορίζω ἤ οἰκοδόμος . ὅμοιος δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀπασάω ἐπιστήμη .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.18.5
ὡσαύτως ἄρα δόξειεν ἂν ἔχειν καὶ ἐπʼ ἀρετῆς , μᾶλλον εἶναι αὐτῆς τὸν σκοπὸν [ πρὸς ] τὸ τέλος , ὃ δεῖ ὀρθῶς προθέσθαι , τὰ πρὸς τὸ τέλος · καὶ ἐξ ὧν τοῦτʼ ἔσται οὐθεὶς ἄλλος ποριεῖ , καὶ εὑρήσει ἂ δεῖ πρὸς τοῦτο . καὶ εὔλογον δὲ τούτου εἶναι προθετικὴν τὴν ἀρετήν · ἐν οἷς γὰρ ἡ ἀρχὴ τοῦ βελτίστου ἐστίν , ἕκαστον καὶ προθετικὸν καὶ ποιητικόν . οὐθὲν οὖν βέλτιον τῆς ἀρετῆς ἐστίν · ταύτης γὰρ ἕνεκα καὶ τἆλλα ἐστίν , καὶ πρὸς ταύτην ἐστὶν ἡ ἀρχή , καὶ τούτου ἕνεκεν μᾶλλον τὰ πρὸς τοῦτʼ ἐστίν
Lemmas: ὡσαύτως ἄρα δοκέω ἄν ἔχω καί ἐπί ἀρετή , μάλα εἰμί αὐτός ὁ σκοπός [ πρός ] ὁ τέλος , ὅς δέω ὀρθός προτίθημι , ὁ πρός ὁ τέλος · καί ἐκ ὅς οὗτος εἰμί οὐδείς ἄλλος πορίζω , καί εὑρίσκω ὅς δέω πρός οὗτος . καί εὔλογος δέ οὗτος εἰμί προθετικός ὁ ἀρετή · ἐν ὅς γάρ ὁ ἀρχή ὁ ἀγαθός εἰμί , ἕκαστος καί προθετικός καί ποιητικός . οὐδείς οὖν ἀγαθός ὁ ἀρετή εἰμί · οὗτος γάρ ἕνεκα καί ἄλλος εἰμί , καί πρός οὗτος εἰμί ὁ ἀρχή , καί οὗτος ἕνεκα μᾶλλον ὁ πρός οὗτος εἰμί
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.18.6
τὸ δὲ τέλος ἀρχῇ τινι ἔοικεν , καὶ τούτου ἕνεκέν ἐσπτιν ἕκαστον . ἀλλὰ κατὰ τρόπον τοῦτο ἔστκι . ὥστε δῆλον ὡς κἀπὶ τῆς ἀρετῆς , ἐπειδὴ βελτίστη ἐστὶν αἰτία , ὅτι τοῦ τέλους ἐστὶ στοχαστικὴ μᾶλλον τῶν πρὸς τὸ τέλος .
Lemmas: ὁ δέ τέλος ἀρχή τις ἔοικα , καί οὗτος ἕνεκα ἐσπτιν ἕκαστος . ἀλλά κατά τρόπος οὗτος ἵστημι . ὥστε δῆλος ὡς ἐπί ὁ ἀρετή , ἐπειδή ἀγαθός εἰμί αἰτία , ὅτι ὁ τέλος εἰμί στοχαστικός μάλα ὁ πρός ὁ τέλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.19.1
— ἀρετῆς δέ γʼ ἐστὶ τέλος τὸ καλόν . τούτου ἄρʼ ἐστὶ[ν ἡ ἀρετὴ ] στοχαστικὴ μᾶλλον ἢ ἐξ ὧν ἔσται . ἔτι δὲ καὶ ταῦτα ταύτης . ὅλως δὲ δὴ φαίνεται ἄτοπον · ἴσως γὰρ ἂν ἐν γραφικῇ εἴη τις ἀγαθὸς μιμητής , ὅμως δὲ οὐκ ἂν ἐπαινεθείη , ἂν μὴ τὸν σκοπὸν θῇ τὰ βέλτιστα μιμεῖσθαι . τῆς ἀρετῆς ἄρα παντελῶς τοῦτʼ ἐστίν , τὸ καλὸν προθέσθαι . διὰ τί οὗν , ἄν τις εἴποι , πρότερον μὲν ἐλέγομεν τὴν ἐνέργειαν κρεῖττον εἶναι ἢ τὴν ἕξιν τὴν αὐτήν , νῦν δὲ οὐκ ἐξ οὗ ἡ ἐνέργεια , τοῦτο τῇ ἀρετῇ ἀποδίδομεν ὡς κάλλιον , ἀλλʼ ἐν οὐκ ἔστιν ἐνέργεια ; ναί , ἀλλὰ καὶ νῦν φαμεν τοῦτο ὁμοίως , τὴν ἐνέργειαν τῆς ἕξεως βέλτιον εἶναι . οἱ γὰρ ἄλλοι ἄνθρωποι τὸν σπουδαῖον θεωροῦντες κρίνουσιν ἐκ τοῦ πράττειν , διὰ τὸ μὴ δυνατὸν εἶναι δηλῶσαι τὴν ἑκάστου προαίρεσιν ἣν ἔχει , ἐπεὶ εἰ ἦν εἰδέναι τὴν ἑκάστου γνώμην , ὡς ἔχει πρὸς τὸ καλόν , καὶ ἄνευ τοῦ πράττειν σπουδαῖος ἂν ἐδόκει εἶναι . [ ἐπεὶ δὲ μεσότητάς τινας τῶν παθῶν κατηρ θᾶ , λεκτέον ἂν εἴη περὶ ποῖα τῶν παθῶν εἰσίν . ]
Lemmas: — ἀρετή δέ γε εἰμί τέλος ὁ καλός . οὗτος ἄρα εἰμί ὁ ἀρετή ] στοχαστικός μάλα ἤ ἐκ ὅς εἰμί . ἔτι δέ καί οὗτος οὗτος . ὅλος δέ δή φαίνω ἄτοπος · ἴσως γάρ ἄν ἐν γραφικός εἰμί τις ἀγαθός μιμητής , ὅμως δέ οὐ ἄν ἐπαινέω , ἐάν μή ὁ σκοπός τίθημι ὁ ἀγαθός μιμέομαι . ὁ ἀρετή ἄρα παντελής οὗτος εἰμί , ὁ καλός προτίθημι . διά τίς ἐν , ἄν τις λέγω , πρότερος μέν λέγω ὁ ἐνέργεια ἀγαθός ἔρχομαι ἤ ὁ ἕξις ὁ αὐτός , νῦν δέ οὐ ἐκ ὅς ὁ ἐνέργεια , οὗτος ὁ ἀρετή ἀποδίδωμι ὡς καλός , ἀλλά ἐν οὐ εἰμί ἐνέργεια ; ναί , ἀλλά καί νῦν φημί οὗτος ὅμοιος , ὁ ἐνέργεια ὁ ἕξις ἀγαθός ἔρχομαι . ὁ γάρ ἄλλος ἄνθρωπος ὁ σπουδαῖος θεωρέω κρίνω ἐκ ὁ πράσσω , διά ὁ μή δυνατός ἔρχομαι δηλόω ὁ ἕκαστος προαίρεσις ὅς ἔχω , ἐπεί εἰ εἰμί οἶδα ὁ ἕκαστος γνώμη , ὡς ἔχω πρός ὁ καλός , καί ἄνευ ὁ πράσσω σπουδαῖος ἄν δοκέω ἔρχομαι . [ ἐπεί δέ μεσότης τις ὁ πάθος Κατήρ ἀνταπόλλυμι , λεκτέος ἄν εἰμί περί ποῖος ὁ πάθος εἰμί . ]
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.20.1
✶✶ ἐπεὶ οὖν ἐστιν ἡ ἀνδρεία περὶ θάρρη καὶ φόβους , σκεπτέον ἂν εἴη περὶ ποίους φόβους καὶ θάρρη . ἦρʼ οὖν εἰ μέν τις φοβεῖται μὴ ἀποβάλλῃ τὴν οὐσίαν , οὗτος δειλός , εἰ δέ τις θαρρεῖ περὶ ταῦτα , ἀνδρεῖος ; ἢ οὔ ; ὁμοίως δʼ εἴ τις φοβεῖται νόσον ἢ θαρρεῖ , οὔτε δειλὸν φατέον εἶναι τὸν φοβούμενον οὔτʼ ἀνδρεῖον τὸν μὴ φοβούμενον . οὐκ ἄρα ἐν τοῖς τοιούτοις φόβοις καὶ θάρρεσίν ἐστιν ἡ ἀνδρεία .
Lemmas: ✶✶ ἐπεί οὖν εἰμί ὁ ἀνδρεία περί θάρσος καί φόβος , σκοπέω ἄν εἰμί περί ποῖος φόβος καί θάρσος . ἔρομαι οὖν εἰ μέν τις φοβέω μή ἀποβάλλω ὁ οὐσία , οὗτος δειλός , εἰ δέ τις θαρσέω περί οὗτος , ἀνδρεῖος ; ἤ οὐ ; ὅμοιος δέ εἰ τις φοβέω νόσος ἤ θαρσέω , οὔτε δειλός φημί εἰμί ὁ φοβέω οὔτε ἀνδρεῖος ὁ μή φοβέω . οὐ ἄρα ἐν ὁ τοιοῦτος φόβος καί θάρσος εἰμί ὁ ἀνδρεία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.20.2
ἀλλὰ μὴν οὐδʼ ἐν τοῖς τοιούτοις , οἷον εἰ μή τις φοβεῖσται βροντὰς ἢ ἀστραπὰς ἢ ἄλλο τι τῶν ὑπὲρ ἄνθρωπον φοβερῶν , οὐκ ἀνδρεῖος ἀλλὰ μαινόμενός τις . ἐν φόβοις ἄρα καὶ θάρρεσίν ἐστιν ὁ ἀνδρεῖος τοῖς κατʼ ἀνθρώπους · λέγω δὲ οἷον ἃ οἱ πολλοὶ φοβοῦνται ἢ οἱ πάντες , ἐν τούτοις ὁ ὢν θαρραλέος , οὗτος ἀνδρεῖος .
Lemmas: ἀλλά μήν οὐδέ ἐν ὁ τοιοῦτος , οἷος εἰ μή τις φοβέω βροντή ἤ ἀστραπή ἤ ἄλλος τις ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος φοβερός , οὐ ἀνδρεῖος ἀλλά μαίνομαι τις . ἐν φόβος ἄρα καί θάρσος εἰμί ὁ ἀνδρεῖος ὁ κατά ἄνθρωπος · λέγω δέ οἷος ὅς ὁ πολύς φοβέω ἤ ὁ πᾶς , ἐν οὗτος ὁ εἰμί θαρσαλέος , οὗτος ἀνδρεῖος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.20.3
τούτωρντοίνυν διωρισμένων σκεππτέον ἂνεἴη , ἐπειδὴ κατὰ πολλά εἰσιν οἱ ἀνδρεῖοι , ὁ ποῖος ἀνδρεῖος . ἔστιν γὰρ καὶ κατʼ ἐμπειρίαν τις ἀνδρεῖος , οἷον οἱ στρατιῶται . οὗτοι γὰρ σἴδσι διʼ ἐμπειρίαν ὅτι ἐν τοιούτῳ τόπῳ ἢ ἐν τοιούτῳ καιρῷ ἢ οὕτως ἔχοντι ἀδύνατόν τι παθεῖν . ὁ δὲ ταῦτα εἰδὼς καὶ διὰ ταῦτα ὑπομένων τοὺς πολεμίους οὐκ ἀνδρεῖοςʼ ἐὰν γὰρ τούτων μηθὲν ὑπάρχῃ , οὐχ ὑπομένει .
Lemmas: τούτωρντοίνυν διορίζω σκεπτέον ἄνειμι , ἐπειδή κατά πολύς εἰμί ὁ ἀνδρεῖος , ὁ ποῖος ἀνδρεῖος . εἰμί γάρ καί κατά ἐμπειρία τις ἀνδρεῖος , οἷος ὁ στρατιώτης . οὗτος γάρ ἴσος διά ἐμπειρία ὅτι ἐν τοιοῦτος τόπος ἤ ἐν τοιοῦτος καιρός ἤ οὕτως ἔχω ἀδύνατος τις πάσχω . ὁ δέ οὗτος οἶδα καί διά οὗτος ὑπομένω ὁ πολέμιος οὐ ἀνδρεῖος ἐάν γάρ οὗτος μηδείς ὑπάρχω , οὐ ὑπομένω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.20.4
διὸ τοὺς διʼ ἐμπειρίαν οὐ φατέον ἀνδρείους . οὐδὲ Σωκράτης δὴ ὀρθῶς ἕεμεν ἐπιστήμην φάσκων εἶναι τὴν ἀνδρείαν . ἡ γὰρ ἐπιστήμη ἐξ ἔθους τὴν ἐμπειρίαν λαβοῦσα ἐπιστήμη γίνεται · τοὺς δὲ διʼ ἐμπειρίαν ὑπομένοντας οὔ φαμεν , οὐδʼ ἐροῦσιν ἀνδρείους αὐτοὺς εἶναι · οὐκ ἄρα ἡ ἀνδρεία ἐπιστήμη ἂν εἴη .
Lemmas: διό ὁ διά ἐμπειρία οὐ φημί ἀνδρεῖος . οὐδέ Σωκράτης δή ὀρθός εἰμί ἐπιστήμη φάσκω εἰμί ὁ ἀνδρεῖος . ὁ γάρ ἐπιστήμη ἐκ ἔθος ὁ ἐμπειρία λαμβάνω ἐπιστήμη γίγνομαι · ὁ δέ διά ἐμπειρία ὑπομένω οὐ φημί , οὐδέ λέγω ἀνδρεῖος αὐτός εἰμί · οὐ ἄρα ὁ ἀνδρεία ἐπιστήμη ἄν εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.20.5
— πάλιν δʼ αὖ εἰσιν ἀνδρεῖοι ἐκ τοῦ ἐναντίου τῆς ἐμπειρίας · οἱ γὰρ ἄπειροι τῶν ἐκβησομένων οὐ φοβοῦνται διὰ τὴν ἀπειρίαν . οὐδὲ δὴ οὐδὲ τούτους φατέον ἀνδρείους .
Lemmas: — πάλιν δέ αὖ εἰμί ἀνδρεῖος ἐκ ὁ ἐναντίος ὁ ἐμπειρία · ὁ γάρ ἄπειρος ὁ ἐκβαίνω οὐ φοβέω διά ὁ ἀπειρία . οὐδέ δή οὐδέ οὗτος φημί ἀνδρεῖος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.20.6
— εἰσὶν δʼ αὗ ἄλλοι δοκοῦντες ἀνδρεῖοι εἶναι διὰ τὰ πάθη , οἷον οἱ ἐρῶντες ἢ οἱ ἐνθουσιάζοντες . οὐδὲ δὴ τούτους φατέονἀνδρείους εἶναι · ἐὰν γὰρ αὐτῶν τὸ πάθος ἀφαιρεθῇ , οὐκέτι εἰσὶν ἀνδρεῖοι , δεῖ δὲ τὸν ἀνδρεῖον ἀεὶ εἶναι ἀνδρεῖον .
Lemmas: — εἰμί δέ αὖ ἄλλος δοκέω ἀνδρεῖος εἰμί διά ὁ πάθος , οἷος ὁ ἐράω ἤ ὁ ἐνθουσιάζω . οὐδέ δή οὗτος φατέονἀνδρείους εἰμί · ἐάν γάρ αὐτός ὁ πάθος ἀφαιρέω , οὐκέτι εἰμί ἀνδρεῖος , δέω δέ ὁ ἀνδρεῖος ἀεί ἔρχομαι ἀνδρεῖος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.20.7
διὸ οὐδὲ τὰ θηρί οἷον τοὺς σῦς οὐκ ἄν τις εἴποι ἀνδρείους διὰ τὸ ἀμύνεσθαι , ἐπειδὰν πληγέντες λυπηθῶσιν , οὐδὲ δεῖ τὸν ἀνδρεῖον διὰ [ τὸ ] πάθος εἶναι ἀνδρεῖον . —
Lemmas: διό οὐδέ ὁ θήρ οἷος ὁ ὗς οὐ ἄν τις λέγω ἀνδρεῖος διά ὁ ἀμύνω , ἐπειδάν πλήσσω λυπέω , οὐδέ δέω ὁ ἀνδρεῖος διά [ ὁ ] πάθος εἰμί ἀνδρεῖος . —
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.20.8
πάλιν ἔστιν ἄλλη ἀνδρεία πολιτικὴ δοκοῦσα εἶναι , οἷον εἰ διʼ αἰσχύνην τὴν πρὸς τοὺς πολίτας ὑπομένουσι τοὺς κινδύνους καὶ δοκοῦσιν ἀνδρεῖοι εἶναι . σημεῖον δὲ τούτου · καὶ γὰρ Ὅμηρος πεποίηκε τὸν Ἕκτορα λέγοντα ῾῾ Πουλυδάμας μοι πρῶτος ἐλεγχείην ἀναθήσει , διὸ οἴται δεῖν μάχεσθαι . οὐδὲ δὴ τὴν τοιαύτην φατέον εἶναι · ὁ γὰραὐτὸς ἐφʼ ἑκάστῳ τούτων διορισμὸς ἁρμόσει . οὗ γὰρ ἀφαιρουμένου μὴ διαμένει ἡ ἀνδρεία , οὐκ ἂν εἴη ἔτι ἀνδρεῖας · ἂν οὖν τὴν αἰσχύνην περιέλω διʼ ἥν ἦν ἀνδρεῖος , οὐκέτι ἔσται ἀνδρεῖος
Lemmas: πάλιν εἰμί ἄλλος ἀνδρεία πολιτικός δοκέω εἰμί , οἷος εἰ διά αἰσχύνη ὁ πρός ὁ πολίτης ὑπομένω ὁ κίνδυνος καί δοκέω ἀνδρεῖος εἰμί . σημεῖον δέ οὗτος · καί γάρ Ὅμηρος ποιέω ὁ Ἕκτωρ λέγω ῾῾ Πουλυδάμας ἐγώ πρῶτος ἐλεγχείη ἀνατίθημι , διό Οἴτη δέω μάχομαι . οὐδέ δή ὁ τοιοῦτος φημί εἰμί · ὁ γαραυος ἐπί ἕκαστος οὗτος διορισμός ἁρμόζω . ὅς γάρ ἀφαιρέω μή διαμένω ὁ ἀνδρεία , οὐ ἄν εἰμί ἔτι ἀνδρεῖος · ἄν οὖν ὁ αἰσχύνη περιαιρέω διά ὅς εἰμί ἀνδρεῖος , οὐκέτι εἰμί ἀνδρεῖος
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.20.9
— ἔτι καὶἄλλως εἰσὶν ἀνδρεῖοι δοκοῦντες εἶναι οἱ διʼ ἐλπίδα καὶ προσδοκίαν ἀγαθοῦ . οὐδὲ δὴ τούτους φατέον εἶναι ἀνδρείους , ἐπειδὴ τοὺς τοιούτους καὶ ἐν τοῖς τοιούτοις ἀνδρείους λέγειν ἄτοπον φαίνεται . οὐδένα οὖν τῶν τοιούτων ἀνδρεῖον θετέον εἶναι · τὸν [ ὁ]ποῖρν οὖν ἀνδρεῖον , καὶ τίς ὁ ἀνδρεῖος σκεπτέον .
Lemmas: — ἔτι ἄκαλλος εἰμί ἀνδρεῖος δοκέω εἰμί ὁ διά ἐλπίς καί προσδοκία ἀγαθός . οὐδέ δή οὗτος φημί εἰμί ἀνδρεῖος , ἐπειδή ὁ τοιοῦτος καί ἐν ὁ τοιοῦτος ἀνδρεῖος λέγω ἄτοπος φαίνω . οὐδείς οὖν ὁ τοιοῦτος ἀνδρεῖος τίθημι εἰμί · ὁ [ ὁ]ποῖρν οὖν ἀνδρεῖος , καί τίς ὁ ἀνδρεῖος σκοπέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.20.10
ὡς ἀπλῶς μὲν εἰπεῖν , ὁ διὰ μηθὲν τῶν προςιρημένων ἀνδρεῖος ὤν , ἀλλὰ διὰ τὸ νομίζειν αὐτὸ εἶναι καλόν , καὶ τοῦτο ποιῶν κἂν παρ τις κἂν μὴ παρῇ . οὐδὲδὴ παντελῶς ἄνευ πάθουςκαὶ ὁρμῆς έγγίγνεται ἡ ἀνδρεία . δεῖ δὲ τὴν ὁρμὴν γίνεσθαι ἀπὸ τοῦ λόγου διὰ τὸ καλόν . ὁ δὴ ὁρμῶν διὰ λόγον ἕνεκεν τοῦ καλοῦ ἐπὶ τὸ κινδυνεύειν , ἄφοβος ὢν περὶ ταῦτα , οὗτος ἀνδρεῖος , καὶ ἡ ἀνδρεία περὶ ταῦτα .
Lemmas: ὡς ἁπλῶς μέν λέγω , ὁ διά μηδείς ὁ προλέγω ἀνδρεῖος εἰμί , ἀλλά διά ὁ νομίζω αὐτός εἰμί καλός , καί οὗτος ποιέω ἐάν παρά τις ἐάν μή παρέρχομαι . οὐδή παντελής ἄνευ πάθουςκαὶ ὁρμή ἐγγίγνομαι ὁ ἀνδρεία . δέω δέ ὁ ὁρμή γίγνομαι ἀπό ὁ λόγος διά ὁ καλός . ὁ δή ὁρμάω διά λόγος ἕνεκα ὁ καλός ἐπί ὁ κινδυνεύω , ἄφοβος εἰμί περί οὗτος , οὗτος ἀνδρεῖος , καί ὁ ἀνδρεία περί οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.20.11
ἄφοβος δὲ οὐχ ὅταν οὕτω συμπέσῃ τῷ ἀνδρείῳ ὥστε ὅλως μὴ φοβεῖσθαι . ὁμὲν γὰρ τοιοῦτος οὐκ ἀνδρεῖος , ᾧ ὅλως μηθέν ἐστι φοβερόν · οὕτω μὲν γὰρ 〈 ἂν 〉 ὁ λίθος εἴη καὶ τἆλλα ἄψυχα ἀνδρεῖα · ἀλλὰ δεῖ φοβεῖσθαι μέν , ὑπομένειν δέ εἰ γὰρ αὖ μὴ φοβούμενος ὑπομένει , οὐκ ἂν εἴη ἀνδρεῖος .
Lemmas: ἄφοβος δέ οὐ ὅταν οὕτως συμπίπτω ὁ ἀνδρεῖος ὥστε ὅλος μή φοβέω . ἀρτύω γάρ τοιοῦτος οὐ ἀνδρεῖος , ὅς ὅλος μηδείς εἰμί φοβερός · οὕτως μέν γάρ 〈 ἄν 〉 ὁ λίθος εἰμί καί ἄλλος ἄψυχος ἀνδρεῖος · ἀλλά δέω φοβέω μέν , ὑπομένω δέ εἰ γάρ αὖ μή φοβέω ὑπομένω , οὐ ἄν εἰμί ἀνδρεῖος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.20.12
— ἔτι δὲ καὶ ὥσπερ ἐπάνω διειλόμεθα , περὶ φόβους καὶ κινδύνους οὐ πάντας ἀλλὰ τοὺς ἀναιρετικοὺς τῆς οὐσίας . — ἔτι δὲ οὐδʼ ἐν τῷ τυχόντι καὶ παντὶ χρόνῳ , ἀλλʼ ἐν ᾧ οἱ φόβοι καὶ οἱ κίνδυνοι πλησίον εἰσίν . εἰ γάρ τις τὸν εἰς δέκατον ἔτος κίνδυνον μὴ φοβεῖται , οὔπω ἀνδρεῖος · ἔνιοι γὰρ θαρροῦσιν διὰ τὸ μακρὰν ἀπέχειν , ἂν δὲ πλησίον γένωνται , ἀποθνήσκουσιν τῷ δέει .
Lemmas: — ἔτι δέ καί ὥσπερ ἐπάνω διαιρέω , περί φόβος καί κίνδυνος οὐ πᾶς ἀλλά ὁ ἀναιρετικός ὁ οὐσία . — ἔτι δέ οὐδέ ἐν ὁ τυγχάνω καί πᾶς χρόνος , ἀλλά ἐν ὅς ὁ φόβος καί ὁ κίνδυνος πλησίος εἰμί . εἰ γάρ τις ὁ εἰς δέκατος ἔτος κίνδυνος μή φοβέω , οὔπω ἀνδρεῖος · ἔνιοι γάρ θαρσέω διά ὁ μακρός ἀπέχω , ἐάν δέ πλησίον γίγνομαι , ἀποθνῄσκω ὁ δέος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.21.1
ἡ μὲν οὖν ἀνδρεία καὶ ὁ ἀνδρεῖος τοιοῦτος · σωφροσύνη δʼ ἐστὶν μεσότης ἀκολασίας καὶ ἀναισθησίας τῆς περὶ τὰς ἡδονάς . ἔστιν γὰρ ἡ σωφροσύνη καὶ ἁπλῶς ἅποσα ἀρετὴ ἕξις ἡ βελτίστη , ἡ δὲ βελτίστη ἕξις τοῦ βελτίστου ἐστίν , βέλτιστον δὲ τῆς ὑπερβολῆς καὶ τῆς ἐνδείας τὸ μιέσον · κατʼ ἀμφότερα γάρ εἰσι ψεκτοί , καὶ καθʼ ὑπερβολὴν καὶ κατʼ ἔνδειαν . ὥστε εἴπερ τὸ μέσον βέλτιστον , ἡ σωφροσύνη μεσότης τις ἂν εἴη ἀκολασίας καὶ ἀναισθησίας .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀνδρεία καί ὁ ἀνδρεῖος τοιοῦτος · σωφροσύνη δέ εἰμί μεσότης ἀκολασία καί ἀναισθησία ὁ περί ὁ ἡδονή . εἰμί γάρ ὁ σωφροσύνη καί ἁπλῶς ἄποσος ἀρετή ἕξις ὁ ἀγαθός , ὁ δέ ἀγαθός ἕξις ὁ ἀγαθός εἰμί , ἀγαθός δέ ὁ ὑπερβολή καί ὁ ἔνδεια ὁ μιαίνω · κατά ἀμφότερος γάρ εἰμί ψεκτός , καί κατά ὑπερβολή καί κατά ἔνδεια . ὥστε εἴπερ ὁ μέσος ἀγαθός , ὁ σωφροσύνη μεσότης τις ἄν εἰμί ἀκολασία καί ἀναισθησία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.21.2
μεσότης οὖν ἂν εἴη τούτων · ἔστιν δὲ ἡ σωφροσύνη περὶ ἡδονὰς καὶ λύπας , οὐ πάσας δὲ οὐδὲ τὰς περὶ πάντα . οὐ γὰρ εἴ τις ἥδεται θεωρῶν γραφὴν ἢ ἀνδριάντα ἤ τι ἄλλο τῶν τοιούτων , καὶ δὴ οὗτος ἀκόλαστος , ὁμοίως δὲ οὐδὲ περὶ ἀκοῆς οὐδὲ περὶ ὀσφρήσεως · ἀλλʼ ἐν ἡδοναῖς ταῖς περὶ ἁρὴν καὶ γεῦσιν .
Lemmas: μεσότης οὖν ἄν εἰμί οὗτος · εἰμί δέ ὁ σωφροσύνη περί ἡδονή καί λύπη , οὐ πᾶς δέ οὐδέ ὁ περί πᾶς . οὐ γάρ εἰ τις ἥδομαι θεωρέω γραφή ἤ ἀνδριάς ἤ τις ἄλλος ὁ τοιοῦτος , καί δή οὗτος ἀκόλαστος , ὅμοιος δέ οὐδέ περί ἀκοή οὐδέ περί ὄσφρησις · ἀλλά ἐν ἡδονή ὁ περί ἀρά καί γεῦσις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.21.3
οὐδὲ δὴ περὶ ταύτας ἀνὴρ σώφρων ἔσται 〈 ὁ 〉 οὕτως ἔχων ὥστε μηδʼ ὑπὸ μιᾶς τῶν τοιούτων ἡδονῶν μηθὲν πάσχειν ( ὁ μὲν γὰρ τοιοῦτος ἀναίσθητος ) , ἀλλʼ ἤδη ὁ πάσχων καὶ μὴ ἀγόμενος , ὥστε εἰς ὑπερβολὴν αὐτῶν ἀπολαύων πάντα τἆλλα ποιεῖσθαι πάρεργα , καὶ αὐτόν γε τὸν ἤδη αὐτοῦ τοῦ καλοῦ ἕνεκεν καὶ μὴ ἄλλου πράττοντα σώφρονα✶✶ .
Lemmas: οὐδέ δή περί οὗτος ἀνήρ σώφρων εἰμί 〈 ὁ 〉 οὕτως ἔχω ὥστε μηδέ ὑπό εἷς ὁ τοιοῦτος ἡδονή μηδείς πάσχω ( ὁ μέν γάρ τοιοῦτος ἀναίσθητος ) , ἀλλά ἤδη ὁ πάσχω καί μή ἄγω , ὥστε εἰς ὑπερβολή αὐτός ἀπολαύω πᾶς ἄλλος ποιέω πάρεργος , καί αὐτός γε ὁ ἤδη αὐτός ὁ καλός ἕνεκα καί μή ἄλλος πράσσω σώφρων .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.21.4
ὅστις γὰρ τῶν τοιούτων ἡδονῶν τῆς ὑπερβολῆς ἀπέχεται ἢ διὰ φόβον ἢ διʼ ἄλλο τι τῶν τοιούτων , οὐ σώφρων . οὐδὲ γὰρ τἆλλα ζῷα λέγομεν εἶναι σώφρονα ἔξω ἀνθρώπου , διὰ τὸ μὴ εἶναι ἐν αὐτοῖς λόγον , ᾧ δοκιμάζοντα τὸ καλὸν αἱροῦνται . πᾶσα γὰρ ἀρετὴ τοῦ καλοῦ καὶ πρὸς τὸ καλὸν ἐστίν . ὥστε εἴη ἂν ἡ σωφροσύνη περὶ ἡδονὰς καὶ λύπας , καὶ ταύτας τὰς ἐν ἁφῇ καὶ γεύσει γινομένας .
Lemmas: ὅστις γάρ ὁ τοιοῦτος ἡδονή ὁ ὑπερβολή ἀπέχω ἤ διά φόβος ἤ διά ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος , οὐ σώφρων . οὐδέ γάρ ἄλλος ζῷον λέγω εἰμί σώφρων ἔξω ἄνθρωπος , διά ὁ μή εἰμί ἐν αὐτός λόγος , ὅς δοκιμάζω ὁ καλός αἱρέω . πᾶς γάρ ἀρετή ὁ καλός καί πρός ὁ καλός εἰμί . ὥστε εἰμί ἄν ὁ σωφροσύνη περί ἡδονή καί λύπη , καί οὗτος ὁ ἐν ἁφή καί γεῦσις γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.22.1
ἔχόμενον δʼ ἂν εἴη τούτου λέγειν ὑπὲρ πραότητος , [ καὶ ] τί ἐστι καὶ ἐν τίσιν . ἔστιν [ μὲν ] οὖν ἡ πραότης ἀνὰ μέσον ὀργιλότητος καὶ ἀοργησίας . καὶ ὅλως δὲ δοκοῦσιν αἱ ἀρεταὶ μεσότητές τινες εἶναι . ὅτι δʼ εἰσὶ μεσότητες , καὶ οὕτως ἄν τις εἴπτοι · εἰ γάρ ἐστιν ἐν μεσότητι τὸ βέλτιστον , ἡ δʼ ἀρετή ἐστιν ἡ βελτίσπτη ἕξις , [ βέλτιστον δʼ ἐπτὶ τὸ μέσον , ] ἡ ἀρετὴ ἂν εἴη τὸ μέσον .
Lemmas: ἔχω δέ ἄν εἰμί οὗτος λέγω ὑπέρ πραότης , [ καί ] τίς εἰμί καί ἐν τίς . εἰμί [ μέν ] οὖν ὁ πραότης ἀνά μέσος ὀργιλότης καί ἀοργησία . καί ὅλος δέ δοκέω ὁ ἀρετή μεσότης τις εἰμί . ὅτι δέ εἰμί μεσότης , καί οὕτως ἄν τις εἶπον · εἰ γάρ εἰμί ἐν μεσότης ὁ ἀγαθός , ὁ δέ ἀρετή εἰμί ὁ βελτίσπτη ἕξις , [ ἀγαθός δέ ἐπί ὁ μέσος , ] ὁ ἀρετή ἄν εἰμί ὁ μέσος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.22.2
δῆλον δὲ ἔσται μᾶλλον καὶ καθʼ ἕκαστον σκοποῦσιν . ἐπειδὴ γάρ ἐστιν ὀργίλος ὁ παντὶ καὶ πάντως καὶ ἐπὶ πλεῖον ὀργιζόμενος , καὶ ψεκτὸς δὲ ὁ τοιοῦτος ( οὔτε γὰρ παντὶ δεῖ ὀργίζεσθαι οὔτʼ ἐπὶ πᾶσιν οὔτε πάντως καὶ ἀεί , οὔδʼ οὖ πάλιν οὕτως ἔχειν δεῖ , ὥστε μηθενὶ μηδέποτε ·
Lemmas: δῆλος δέ εἰμί μάλα καί κατά ἕκαστος σκοπέω . ἐπειδή γάρ εἰμί ὀργίλος ὁ πᾶς καί πάντως καί ἐπί πολύς ὀργίζω , καί ψεκτός δέ ὁ τοιοῦτος ( οὔτε γάρ πᾶς δέω ὀργίζω οὔτε ἐπί πᾶς οὔτε πάντως καί ἀεί , οὐδέ οὐ πάλιν οὕτως ἔχω δέω , ὥστε μηθεν́ς μηδέποτε ·
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.22.3
καὶ γὰρ οὗτος ψεκτός , ἀνάλγητός γε ὥν ) , ἐπεὶ τοίνυν καὶ ὁ κατὰ τὴν ὑπερβολὴν ψεκτὸς καὶ ὁ κατὰ τὴν ἔλλειψιν · ὁ μέσος ἂν τούτων εἴη καὶ πρᾶος καὶ ἐπαινετός . οὔτε γὰρ ὁ ἐλλείπων τῇ ὀργῇ οὔτε ὁ ὑπερβάλλων ἐπαινετός , ἀλλʼ ὁ μέσως ἔχων πρὸς ταῦτα , οὗτος πρᾶος . καὶ ἡ πραότης δὲ τούτων τῶν παθῶν μεσότης ἂν εἴη .
Lemmas: καί γάρ οὗτος ψεκτός , ἀνάλγητος γε εἰμί ) , ἐπεί τοίνυν καί ὁ κατά ὁ ὑπερβολή ψεκτός καί ὁ κατά ὁ ἔλλειψις · ὁ μέσος ἄν οὗτος εἰμί καί πρᾶος καί ἐπαινετός . οὔτε γάρ ὁ ἐλλείπω ὁ ὀργή οὔτε ὁ ὑπερβάλλω ἐπαινετός , ἀλλά ὁ μέσος ἔχω πρός οὗτος , οὗτος πρᾶος . καί ὁ πραότης δέ οὗτος ὁ πάθος μεσότης ἄν εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.23.1
ἐλευθεριότης δέ ἐστιν μεσότης ἀσωτίας καὶ ἀνελευθερίας . ἔστιν δὲ περὶ χρήματα τὰ τοιαῦτα πάθη · ὁ τε γὰρ ἄσωτός ἐστιν ὁ ἀναλίσκων εἰς ἃ μὴ δεῖ καὶ πλείω ὧν δεῖ καὶ ὅτε μὴ δεῖ , ὅ τʼ ἀνελεύθερος ἐναντίως τούτῳ ὁ μὴ ἀναλίσκων εἰς ἃ δεῖ καὶ ὅσα δεῖ καὶ ὅτε δεῖ .
Lemmas: ἐλευθεριότης δέ εἰμί μεσότης ἀσωτία καί ἀνελευθερία . εἰμί δέ περί χρῆμα ὁ τοιοῦτος πάθος · ὁ τε γάρ ἄσωτος εἰμί ὁ ἀναλίσκω εἰς ὅς μή δέω καί πολύς ὅς δέω καί ὅτε μή δέω , ὁ τε ἀνελεύθερος ἐναντίος οὗτος ὁ μή ἀναλίσκω εἰς ὅς δέω καί ὅσος δέω καί ὅτε δέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.23.2
ἀμφότεροι δὲ οὗτοι ψεκτοί . ἔστι δὲ τούτων ὃ μὲν κατʼ ἔλλειψιν ὃ δὲ καθʼ ὑπερβολήν . ὁ ἄρα ἐλευθέριος , ἐπειδή ἐστιν ἐπαινετός , μέσος τις ἂν εἴη τούτων . τίς οὖν ἐστίν ; ὁ ἀναλίσκων εἰς ἃ δεῖ καὶ ὅσα δεῖ καὶ ὅτε δεῖ .
Lemmas: ἀμφότερος δέ οὗτος ψεκτός . εἰμί δέ οὗτος ὁ μέν κατά ἔλλειψις ὁ δέ κατά ὑπερβολή . ὁ ἄρα ἐλευθέριος , ἐπειδή εἰμί ἐπαινετός , μέσος τις ἄν εἰμί οὗτος . τίς οὖν εἰμί ; ὁ ἀναλίσκω εἰς ὅς δέω καί ὅσος δέω καί ὅτε δέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.24.1
— ἔστι δὲ καὶ τῆς ἀνελευθεριότητος εἴδη πλείω , οἷον κίμβικάς τινας καλοῦμεν καὶ κυμινοπρίστας καὶ αἰσχροκερδεῖς καὶ μικρολόγους . πάντες δʼ οὗτοι ὑπὸ τὴν ἀνελευθεριότητα πίπτουσιν . τὸ μὲν γὰρ κακὸν πολυειδές , τὸ δʼ ἀγαθὸν μονοειδές , οἷον ἡ μὲν ὑγίεια ἁπλοῦν , ἡ δὲ νόσος πολυειδές . ὁμοίως ἡ μὲν ἀρετὴ ἁπλοῦν , ἡ δὲ κακία πολυειδές . πάντες γὰρ οὗτοι περὶ χρήματά εἰσι ψεκτοί . — πότερον οὖν τοῦ ἐλευθερίου καὶ τὸ κτήσασθαί ἐστι καὶ τὸ παρασκευάσασθαι χρήματα ; ἢ οὔ ; οὐδὲ γὰρ ἄλλης ἀρετῆς οὐδεμιᾶς . οὔτε γὰρ τῆς ἀνδρείας ἐστὶ τὸ ὅπλα ποιῆσαι , ἀλλʼ ἄλλης , ταύτης δὲ λαβούσης τούτοις ὀρθῶς χρήσασθαι , ὁμοίως ἐπὶ σωφροσύνης καὶ τῶν ἄλλων · οὔτε δὴ τῆς ἐλευθεριότητος , ἀλλʼ ἤδη χρηματιστικῆς .
Lemmas: — εἰμί δέ καί ὁ ἀνελευθεριότης εἶδος πολύς , οἷος κίμβιξ τις καλέω καί κυμινοπρίστης καί αἰσχροκερδής καί μικρολόγος . πᾶς δέ οὗτος ὑπό ὁ ἀνελευθεριότης πίπτω . ὁ μέν γάρ κακός πολυειδής , ὁ δέ ἀγαθός μονοειδής , οἷος ὁ μέν ὑγίεια ἁπλόος , ὁ δέ νόσος πολυειδής . ὅμοιος ὁ μέν ἀρετή ἁπλόος , ὁ δέ κακία πολυειδής . πᾶς γάρ οὗτος περί χρῆμα εἰμί ψεκτός . — πότερος οὖν ὁ ἐλευθέριος καί ὁ κτάομαι εἰμί καί ὁ παρασκευάζω χρῆμα ; ἤ οὐ ; οὐδέ γάρ ἄλλος ἀρετή οὐδείς . οὔτε γάρ ὁ ἀνδρεία εἰμί ὁ ὅπλον ποιέω , ἀλλά ἄλλος , οὗτος δέ λαμβάνω οὗτος ὀρθός χράω , ὅμοιος ἐπί σωφροσύνη καί ὁ ἄλλος · οὔτε δή ὁ ἐλευθεριότης , ἀλλά ἤδη χρηματιστικός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.25.1
ἡ δὲ μεγαλοψυχία μεσότης μέν ἐστιν χαυνότητος καὶ μικροψυχίας , ἔστι δὲ περὶ τιμὴν καὶ ἀτιμίαν , καὶ περὶ τιμὴν οὐ τὴν παρὰ τῶν πολλῶν ἀλλὰ τὴν παρὰ τῶν σπουδαίων , καὶ μᾶλλον δὲ δὴ περὶ ταύτην . οἱ γὰρ σπουδαῖοι εἰδότες καὶ κρίνοντες ὀρθῶς τιμήσουσιν · βουλήσεται οὖν μᾶλλον ὑπὸ τῶν συνειδότων αὑτῷ ὅτι ἄξιός ἐστι τιμῆς τιμᾶσθαι . οὐδὲ γὰρ περὶ πᾶσαν τιμὴν ἔσται , ἀλλὰ περὶ τὴν βελτίστην , καὶ τὸ τίμιον ἀγαθὸν καὶ ἀρχῆς τάξιν ἔχον .
Lemmas: ὁ δέ μεγαλοψυχία μεσότης μέν εἰμί χαυνότης καί μικροψυχία , εἰμί δέ περί τιμή καί ἀτιμία , καί περί τιμή οὐ ὁ παρά ὁ πολύς ἀλλά ὁ παρά ὁ σπουδαῖος , καί μάλα δέ δή περί οὗτος . ὁ γάρ σπουδαῖος οἶδα καί κρίνω ὀρθός τιμάω · βούλομαι οὖν μάλα ὑπό ὁ σύνοιδα ἑαυτοῦ ὅτι ἄξιος εἰμί τιμή τιμάω . οὐδέ γάρ περί πᾶς τιμή εἰμί , ἀλλά περί ὁ ἀγαθός , καί ὁ τίμιος ἀγαθός καί ἀρχή τάξις ἔχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.25.2
οἱ μὲν οὖν εὐκαταφρόνητοι ὄντες καὶ φαῦλοι , μεγάλων δʼ αὑτοὺς ἀξιοῦντες καὶ πρὸς τούτοις τιμᾶσθαι οἰόμενοι δεῖν , χαῦνοι · ὅσοι δὲ ἐλαττόνων αὑτοὺς ἀξιοῦσιν ἢ προσῆκον αὐτοῖς , μικρόψυχοι .
Lemmas: ὁ μέν οὖν εὐκαταφρόνητος εἰμί καί φαῦλος , μέγας δέ ἑαυτοῦ ἀξιόω καί πρός οὗτος τιμάω οἴομαι δέω , χαῦνος · ὅσος δέ ἐλαχύς ἑαυτοῦ ἀξιόω ἤ προσήκω αὐτός , μικρόψυχος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.magna-moralia 1.25.3
ὁ ἄρα μέσος τούτων ἐστὶν ὃς μήτε ἐλάττονος τιμῆς αὑτὸν ἀξιοῖ ἢ προσήκει , μήτε μείζονος ἢ ἄξος ἐστίν , μήτε πάσης · οὗτος δʼ ἐστὶν ὁ μεγαλάψυχφοςι ὥστε δῆλον ὅτι ἡ μεγαλοψυχία μεσότης ἐστὶ χαυνότητος καὶ μικροψυχίας .
Lemmas: ὁ ἄρα μέσος οὗτος εἰμί ὅς μήτε ἐλαχύς τιμή ἑαυτοῦ ἀξιόω ἤ προσήκω , μήτε μέγας ἤ ἄξος εἰμί , μήτε πᾶς · οὗτος δέ εἰμί ὁ μεγαλάψυχφοςι ὥστε δῆλος ὅτι ὁ μεγαλοψυχία μεσότης εἰμί χαυνότης καί μικροψυχία .