ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.10
Τῶν δὲ σελαχῶν ἡ ῥίνη μόνη τίκτει δίς · τίκτει γὰρ καὶ ἀρχομένου τοῦ φθινοπώρου καὶ περὶ Πλειάδος δύσιν , εὐημερεῖ δ’ ἐν τῷ φθινοπώρῳ μᾶλλον · ὁ δ’ εἷς τόκος γίνεται περὶ ἑπτὰ ἢ ὀκτώ . Δοκοῦσι δ’ ἔνιοι τῶν γαλεῶν , οἷον ὁ ἀστερίας , δὶς τοῦ μηνὸς τίκτειν · τοῦτο δὲ συμβαίνει , ὅτι οὐχ ἅμα πάντα λαμβάνει τελέωσιν τὰ ᾠά . Ἔνια δὲ τίκτει πᾶσαν ὥραν , οἷον ἡ σμύραινα . Τίκτει δ’ αὕτη ᾠὰ πολλά , καὶ ἐκ μικροῦ ταχεῖαν τὴν αὔξησιν λαμβάνουσι τὰ γενόμενα , ὥσπερ καὶ τὰ τοῦ ἱππούρου · καὶ γὰρ ταῦτα ἐξ ἐλαχίστου μέγιστα γίνεται τάχιστα , πλὴν ἡ μὲν σμύραινα πᾶσαν ὥραν τίκτει , ὁ δ’ ἵππουρος ἔαρος . Διαφέρει δ’ ὁ σμῦρος καὶ ἡ σμύραινα · ἡ μὲν γὰρ σμύραινα ποικίλον καὶ ἀσθενέστερον , ὁ δὲ σμῦρος ὁμόχρους καὶ ἰσχυρός , καὶ τὸ χρῶμα ἔχει ὅμοιον τῇ πίτυϊ , καὶ ὀδόντας ἔχει καὶ ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν . Φασὶ δ’ ὥσπερ καὶ τἆλλα , τὸν μὲν ἄρρενα τὴν δὲ θήλειαν εἶναι . Ἐξέρχεται δὲ ταῦτα εἰς τὴν ξηράν , καὶ λαμβάνονται πολλάκις . Συμβαίνει μὲν οὖν σχεδὸν πᾶσι ταχεῖαν γίνεσθαι τὴν αὔξησιν τοῖς ἰχθύσιν , οὐχ ἥκιστα δὲ κορακίνῳ τῶν μικρῶν · τίκτει δὲ πρὸς τῇ γῇ καὶ βρυώδεσι καὶ δασέσιν . Ταχὺ δὲ καὶ ὁ ὀρφὼς ἐκ μικροῦ γίνεται μέγας . Αἱ δὲ πηλαμύδες καὶ οἱ θύννοι τίκτουσιν ἐν τῷ Πόντῳ , ἄλλοθι δ’ οὔ · κεστρεῖς δὲ καὶ χρυσόφρυες καὶ λάβρακες μάλιστα οὗ ἂν ποταμοὶ ῥέωσιν · οἱ δ’ ὄρκυνες καὶ σκορπίδες καὶ ἄλλα πολλὰ γένη ἐν τῷ πελάγει .
Lemmas: ὁ δέ σέλαχος ὁ ῥίνη μόνος τίκτω δίς · τίκτω γάρ καί ἄρχω ὁ φθινόπωρον καί περί Πλειάς δύσις , εὐημερέω δέ ἐν ὁ φθινόπωρον μάλα · ὁ δέ εἷς τόκος γίγνομαι περί ἑπτά ἤ ὀκτώ . δοκέω δέ ἔνιοι ὁ γαλεός , οἷος ὁ ἀστερίη , δίς ὁ μείς τίκτω · οὗτος δέ συμβαίνω , ὅτι οὐ ἅμα πᾶς λαμβάνω τελείωσις ὁ ᾠόν . ἔνιοι δέ τίκτω πᾶς ὥρα , οἷος ὁ σμύραινα . τίκτω δέ οὗτος ᾠόν πολύς , καί ἐκ μικρός ταχύς ὁ αὔξησις λαμβάνω ὁ γίγνομαι , ὥσπερ καί ὁ ὁ ἵππουρος · καί γάρ οὗτος ἐκ ἐλαχύς μέγας γίγνομαι ταχύς , πλήν ὁ μέν σμύραινα πᾶς ὥρα τίκτω , ὁ δέ ἵππουρος ἔαρ . διαφέρω δέ ὁ σμῦρος καί ὁ σμύραινα · ὁ μέν γάρ σμύραινα ποικίλος καί ἀσθενής , ὁ δέ σμῦρος ὁμόχρους καί ἰσχυρός , καί ὁ χρῶμα ἔχω ὅμοιος ὁ πίτυς , καί ὀδούς ἔχω καί ἔσωθεν καί ἔξωθεν . φημί δέ ὥσπερ καί ἄλλος , ὁ μέν ἄρσην ὁ δέ θῆλυς εἰμί . ἐξέρχομαι δέ οὗτος εἰς ὁ ξηρός , καί λαμβάνω πολλάκις . συμβαίνω μέν οὖν σχεδόν πᾶς ταχύς γίγνομαι ὁ αὔξησις ὁ ἰχθῦς , οὐ ἦκα δέ κορακῖνος ὁ μικρός · τίκτω δέ πρός ὁ γῆ καί βρυώδης καί δασύς . ταχύς δέ καί ὁ ὀρφώς ἐκ μικρός γίγνομαι μέγας . ὁ δέ πηλαμύς καί ὁ θύννος τίκτω ἐν ὁ Πόντος , ἄλλοθι δέ οὐ · κεστρεύς δέ καί χρυσόφρυες καί λάβραξ μάλα οὗ ἄν ποταμός ῥέω · ὁ δέ ὄρκυνες καί σκορπίς καί ἄλλος πολύς γένος ἐν ὁ πέλαγος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.11
Τίκτουσι δ’ οἱ πλεῖστοι τῶν ἰχθύων ἐν μησὶ τρισί , Μουνυχιῶνι , Θαργηλιῶνι , Σκιρροφοριῶνι · μετοπώρου δ’ ὀλίγοι , οἷον σάλπη καὶ σάργος καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα μικρὸν πρὸ ἰσημερίας τῆς φθινοπωρινῆς , καὶ νάρκη καὶ ῥίνη . Τίκτει δ’ ἔνια καὶ χειμῶνος καὶ θέρους , ὥσπερ ἐλέχθη πρότερον , οἷον χειμῶνος μὲν λάβραξ κεστρεὺς βελόνη , θέρους δὲ περὶ τὸν Ἑκατομβαιῶνα θυννίς , περὶ τροπάς θερινάς · τίκτει δὲ θυλακοειδές , ἐν ᾧ πολλὰ ἐγγίνεται καὶ μικρὰ ᾠά . Καὶ οἱ ῥυάδες τοῦ θέρους τίκτουσιν . Ἄρχονται δὲ κύειν τῶν κεστρέων οἱ μὲν χελῶνες τοῦ Ποσειδεῶνος καὶ ὁ σάργος καὶ ὁ σμύξων καλούμενος καὶ ὁ κέφαλος · κύουσι δὲ τριάκοντα ἡμέρας . Ἔνιοι δὲ τῶν κεστρέων οὐ γίνονται ἐκ συνδυασμοῦ , ἀλλὰ φύονται ἐκ τῆς ἰλύος καὶ τῆς ἄμμου . Ὡς μὲν οὖν ἐπὶ τὸ πολὺ τοῦ ἔαρος τὰ πλεῖστα κυΐσκεται , οὐ μὴν ἀλλά , καθάπερ εἴρηται , καὶ θέρους ἔνια καὶ φθινοπώρου καὶ χειμῶνος · ἀλλ’ οὔτε ἅπασιν ὁμοίως τοῦτο συμβαίνει οὔθ’ ἁπλῶς οὔτε καθ’ ἕκαστον γένος , ὥσπερ τοῖς πλείστοις τοῦ ἔαρος · οὐδὲ δὴ κύουσι πολλὰ κυήματα ὁμοίως ἐν τοῖς ἄλλοις χρόνοις . Ὅλως δὲ δεῖ μὴ λεληθέναι ὅτι , ὥσπερ καὶ τῶν φυομένων καὶ τῶν ζῴων τῶν τετραπόδων πολλὴν αἱ χῶραι ποιοῦσι διαφορὰν οὐ μόνον πρὸς τὴν ἄλλην τοῦ σώματος εὐημερίαν ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ πλεονάκις ὀχεύεσθαι καὶ γεννᾶν , οὕτω καὶ περὶ τοὺς ἰχθῦς πολλῆν ποιοῦσι τὴν διαφορὰν αὐτοὶ οἱ τόποι οὐ μόνον κατὰ μέγεθος καὶ εὐτροφίαν ἀλλὰ καὶ κατὰ τοὺς τόκους καὶ τὰς ὀχείας , τοῦ ἔνθα μὲν πλεονάκις ἔνθα δ’ ἐλαττονάκις γεννᾶν τὰ αὐτά .
Lemmas: τίκτω δέ ὁ πολύς ὁ ἰχθῦς ἐν μείς τρεῖς , Μουνυχιών , Θαργηλιών , Σκιρροφοριών · μετόπωρον δέ ὀλίγος , οἷος σάλπη καί σάργος καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος μικρός πρό ἰσημερία ὁ φθινοπωρινός , καί νάρκη καί ῥίνη . τίκτω δέ ἔνιοι καί χειμών καί θέρος , ὥσπερ λέγω πρότερος , οἷος χειμών μέν λάβραξ κεστρεύς βελόνη , θέρος δέ περί ὁ Ἑκατομβαιών θυννίς , περί τροπή θερινός · τίκτω δέ θυλακοειδής , ἐν ὅς πολύς ἐγγίγνομαι καί μικρός ᾠόν . καί ὁ ῥυάς ὁ θέρος τίκτω . ἄρχω δέ κύω ὁ κεστρεύς ὁ μέν χελών ὁ Ποσειδῶν καί ὁ σάργος καί ὁ σμύξων καλέω καί ὁ κέφαλος · κύω δέ τριάκοντα ἡμέρα . ἔνιοι δέ ὁ κεστρεύς οὐ γίγνομαι ἐκ συνδυασμός , ἀλλά φύω ἐκ ὁ ἰλύς καί ὁ ἄμμος . ὡς μέν οὖν ἐπί ὁ πολύς ὁ ἔαρ ὁ πολύς κυίσκομαι , οὐ μήν ἀλλά , καθά λέγω , καί θέρος ἔνιοι καί φθινόπωρον καί χειμών · ἀλλά οὔτε ἅπας ὅμοιος οὗτος συμβαίνω οὔτε ἁπλῶς οὔτε κατά ἕκαστος γένος , ὥσπερ ὁ πολύς ὁ ἔαρ · οὐδέ δή κύω πολύς κύημα ὅμοιος ἐν ὁ ἄλλος χρόνος . ὅλος δέ δέω μή λανθάνω ὅτι , ὥσπερ καί ὁ φύω καί ὁ ζῷον ὁ τετράπους πολύς ὁ χώρα ποιέω διαφορά οὐ μόνος πρός ὁ ἄλλος ὁ σῶμα εὐημερία ἀλλά καί πρός ὁ πλεονάκις ὀχεύω καί γεννάω , οὕτως καί περί ὁ ἰχθῦς πολλόος ποιέω ὁ διαφορά αὐτός ὁ τόπος οὐ μόνος κατά μέγεθος καί εὐτροφία ἀλλά καί κατά ὁ τόκος καί ὁ ὀχεία , ὁ ἔνθα μέν πλεονάκις ἔνθα δέ ἐλαττονάκις γεννάω ὁ αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.12
Τίκτει δὲ καὶ τὰ μαλάκια τοῦ ἔαρος , καὶ ἐν τοῖς πρώτοις τίκτει τῶν θαλαττίων ἡ σηπία . Τίκτει δὲ πᾶσαν ὥραν , ἀποτίκτει δ’ ἐν ἡμέραις πέντε καὶ δέκα . Ὅταν δὲ τέκῃ τὰ ᾠά , ὁ ἄρρην παρακολουθῶν καταφυσᾷ τὸν θολόν , καὶ γίνεται στιφρά . Βαδίζουσι δὲ κατὰ ζυγά · ἔστι δὲ ὁ ἄρρην τῆς θηλείας ποικιλώτερος καὶ μελάντερος τὸν νῶτον . Ὁ δὲ πολύπους ὀχεύεται τοῦ χειμῶνος , τίκτει δὲ τοῦ ἔαρος , ὅτε καὶ φωλεύει περὶ δύο μῆνας . Τίκτει δὲ τὸ ᾠὸν καθάπερ βοστρύχιον , ὅμοιον τῷ τῆς λεύκης καρπῷ . Ἔστι δὲ πολύγονον τὸ ζῷον · ἐκ γὰρ τοῦ ἀποτικτομένου ἄπειρον γίνεται τὸ πλῆθος . Διαφέρει δ’ ὁ ἄρρην τῆς θηλείας τῷ τε τὴν κεφαλὴν ἔχειν προμηκεστέραν καὶ τὸ καλούμενον ὑπὸ τῶν ἁλιέων αἰδοῖον ἐν τῇ πλεκτάνῃ λευκόν . Ἐπῳάζει δέ , ὅταν τέκῃ · διὸ καὶ χείριστοι γίνονται · οὐ γὰρ νέμονται κατὰ τοῦτον τὸν χρόνον . Γίνονται δὲ καὶ αἱ πορφύραι περὶ τὸ ἔαρ , καὶ οἱ κήρυκες λήγοντος τοῦ χειμῶνος . Καὶ ὅλως τὰ ὀστρακόδερμα ἔν τε τῷ ἔαρι φαίνεται τὰ καλούμενα ᾠὰ ἔχοντα καὶ ἐν τῷ μετοπώρῳ , πλὴν τῶν ἐχίνων τῶν ἐδωδίμων · οὗτοι δὲ μάλιστα μὲν ἐν ταύταις ταῖς ὥραις , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἀεὶ ἔχουσι , καὶ μάλιστα ταῖς πανσελήνοις καὶ ταῖς ἀλεειναῖς ἡμέραις , πλὴν τῶν ἐν τῷ εὐρίπῳ τῶν Πυρραίων · ἐκεῖνοι δὲ ἀμείνους τοῦ χειμῶνος . Εἰσὶ δὲ μικροὶ μέν , πλήρεις δὲ τῶν ᾠῶν . Κύοντες δὲ φαίνονται καὶ οἱ κοχλίαι πάντες ὁμοίως τὴν αὐτὴν ὥραν .
Lemmas: τίκτω δέ καί ὁ μαλάκια ὁ ἔαρ , καί ἐν ὁ πρῶτος τίκτω ὁ θαλάσσιος ὁ σηπία . τίκτω δέ πᾶς ὥρα , ἀποτίκτω δέ ἐν ἡμέρα πέντε καί δέκα . ὅταν δέ τίκτω ὁ ᾠόν , ὁ ἄρσην παρακολουθέω καταφυσάω ὁ θολός , καί γίγνομαι στιφρός . βαδίζω δέ κατά ζυγόν · εἰμί δέ ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς ποικίλος καί μελάντερος ὁ νῶτον . ὁ δέ πολύπους ὀχεύω ὁ χειμών , τίκτω δέ ὁ ἔαρ , ὅτε καί φωλεύω περί δύο μείς . τίκτω δέ ὁ ᾠόν καθά βοστρύχιον , ὅμοιος ὁ ὁ λεύκη καρπός . εἰμί δέ πολύγονος ὁ ζῷον · ἐκ γάρ ὁ ἀποτίκτω ἄπειρος γίγνομαι ὁ πλῆθος . διαφέρω δέ ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς ὁ τε ὁ κεφαλή ἔχω προμήκης καί ὁ καλέω ὑπό ὁ ἁλιεύς αἰδοῖον ἐν ὁ πλεκτάνη λευκός . ἐπῳάζω δέ , ὅταν τίκτω · διό καί χείριστος γίγνομαι · οὐ γάρ νέμω κατά οὗτος ὁ χρόνος . γίγνομαι δέ καί ὁ πορφύρα περί ὁ ἔαρ , καί ὁ κῆρυξ λήγω ὁ χειμών . καί ὅλος ὁ ὀστρακόδερμος ἐν τε ὁ ἔαρ φαίνω ὁ καλέω ᾠόν ἔχω καί ἐν ὁ μετόπωρον , πλήν ὁ ἐχῖνος ὁ ἐδώδιμος · οὗτος δέ μάλα μέν ἐν οὗτος ὁ ὥρα , οὐ μήν ἀλλά καί ἀεί ἔχω , καί μάλα ὁ πανσέληνος καί ὁ ἀλεεινός ἡμέρα , πλήν ὁ ἐν ὁ εὔριπος ὁ Πυρραῖος · ἐκεῖνος δέ ἀγαθός ὁ χειμών . εἰμί δέ μικρός μέν , πλήρης δέ ὁ ᾠόν . κύω δέ φαίνω καί ὁ κόχλιας πᾶς ὅμοιος ὁ αὐτός ὥρα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.13
Τῶν δ’ ὀρνέων τὰ μὲν ἄγρια , ὥσπερ εἴρηται , ἅπαξ ὀχεύεται καὶ τίκτει τὰ πλεῖστα , χελιδὼν δὲ δὶς τίκτει καὶ κόττυφος . Τὰ μὲν οὖν πρῶτα τοῦ κοττύφου ὑπὸ χειμῶνος ἀπόλλυται ( πρωϊαίτατα γὰρ τίκτει τῶν ὀρνέων ἁπάντων ) , τὸν δ’ ὕστερον τόκον εἰς τέλος ἐκτρέφει . Ὅσα δὲ ἥμερα ἢ ἡμεροῦσθαι δύναται , ταῦτα δὲ πλεονάκις , οἷον αἱ περιστεραὶ καθ’ ἅπαν τὸ θέρος , καὶ τὸ τῶν ἀλεκτορίδων γένος · ὀχεύουσι γὰρ οἱ ἄρρενες καὶ ὀχεύονται αἱ θήλειαι τῶν ἀλεκτορίδων καὶ τίκτουσιν ἀεί , πλὴν τῶν ἐν χειμῶνι τροπικῶν ἡμερῶν . Τῶν δὲ περιστεροειδῶν πλείω τυγχάνει ὄντα γένη · ἔστι γὰρ ἕτερον περιστερὰ καὶ πελειάς . Ἐλάττων μὲν οὖν ἡ πελειάς , τιθασσὸν δὲ γίνεται μᾶλλον ἡ περιστερά · ἡ δὲ πελειὰς καὶ μέλαν καὶ μικρὸν καὶ ἐρυθρόπουν καὶ τραχύπουν , διὸ καὶ οὐθεὶς τρέφει . Μέγιστον μὲν οὖν τῶν τοιούτων ἡ φάττα ἐστί , δεύτερον δὲ ἡ οἰνάς · αὕτη δὲ μικρῷ μείζων ἐστὶ τῆς περιστερᾶς · ἐλάχιστον δὲ τῶν τοιούτων ἡ τρυγών . Τίκτουσι δ’ αἱ περιστεραὶ πᾶσαν ὥραν καὶ ἐκτρέφουσιν , ἐὰν τόπον ἔχωσιν ἀλεεινὸν καὶ τὰ ἐπιτήδεια · εἰ δὲ μή , τοῦ θέρους μόνον . Τὰ δ’ ἔκγονα τοῦ ἔαρος βέλτιστα καὶ τοῦ φθινοπώρου · τὰ δὲ τοῦ θέρους καὶ ἐν ταῖς θερμημερίαις χείριστα .
Lemmas: ὁ δέ ὄρνεον ὁ μέν ἄγριος , ὥσπερ λέγω , ἅπαξ ὀχεύω καί τίκτω ὁ πολύς , χελιδών δέ δίς τίκτω καί κόσσυφος . ὁ μέν οὖν πρῶτος ὁ κόσσυφος ὑπό χειμών ἀπόλλυμι ( πρωΐ γάρ τίκτω ὁ ὄρνεον ἅπας ) , ὁ δέ ὕστερον τόκος εἰς τέλος ἐκτρέφω . ὅσος δέ ἥμερος ἤ ἡμερόω δύναμαι , οὗτος δέ πλεονάκις , οἷος ὁ περιστερά κατά ἅπας ὁ θέρος , καί ὁ ὁ ἀλεκτορίς γένος · ὀχεύω γάρ ὁ ἄρσην καί ὀχεύω ὁ θῆλυς ὁ ἀλεκτορίς καί τίκτω ἀεί , πλήν ὁ ἐν χειμών τροπικός ἡμέρα . ὁ δέ περιστεροειδής πολύς τυγχάνω εἰμί γένος · εἰμί γάρ ἕτερος περιστερά καί πελειάς . ἐλαχύς μέν οὖν ὁ πελειάς , τιθασσός δέ γίγνομαι μάλα ὁ περιστερά · ὁ δέ πελειάς καί μέλας καί μικρός καί ἐρυθρόπους καί τραχύπους , διό καί οὐδείς τρέφω . μέγας μέν οὖν ὁ τοιοῦτος ὁ φάσσα εἰμί , δεύτερος δέ ὁ οἰνάς · οὗτος δέ μικρός μέγας εἰμί ὁ περιστερά · ἐλαχύς δέ ὁ τοιοῦτος ὁ τρυγών . τίκτω δέ ὁ περιστερά πᾶς ὥρα καί ἐκτρέφω , ἐάν τόπος ἔχω ἀλεεινός καί ὁ ἐπιτήδειος · εἰ δέ μή , ὁ θέρος μόνος . ὁ δέ ἔκγονος ὁ ἔαρ ἀγαθός καί ὁ φθινόπωρον · ὁ δέ ὁ θέρος καί ἐν ὁ θερμημερίαι κακός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.20
οἱ δὲ σφῆκες οἱ ἰχνεύμονες καλούμενοι ( εἰσὶ δ’ ἐλάττους τῶν ἑτέρων ) τὰ φαλάγγια ἀποκτείναντες φέρουσι πρὸς τειχίον ἤ τι τοιοῦτον τρώγλην ἔχον , καὶ πηλῷ προσκαταλείψαντες ἐντίκτουσιν ἐνταῦθα , καὶ γίνονται ἐξ αὐτῶν οἱ σφῆκες οἱ ἰχνεύμονες . Ἔνια δὲ τῶν κολεοπτέρων καὶ μικρῶν καὶ ἀνωνύμων ζῴων τοῦ πηλοῦ τρώγλας ποιοῦνται μικρὰς ἢ πρὸς τάφοις ἢ τειχίοις , καὶ ἐνταῦθα τὰ σκωλήκια ἐντίκτουσιν . Ὁ δὲ χρόνος τῆς γενέσεως ἀπὸ μὲν τῆς ἀρχῆς μέχρι τοῦ τέλους σχεδὸν τοῖς πλείστοις ἑπτάσι μετρεῖται τρισὶν ἢ τέτταρσιν . Τοῖς μὲν οὖν σκώληξι καὶ τοῖς σκωληκοειδέσι τοῖς πλείστοις τρεῖς γίνονται ἑπτάδες , τοῖς δὲ ᾠοτοκοῦσι τέτταρες ὡς ἐπὶ τὸ πολύ . Τούτων δ’ ἀπὸ μὲν τῆς ὀχείας ἐν ταῖς ἑπτὰ ἡ σύστασις γίνεται , ἐν δὲ ταῖς λοιπαῖς τρισὶν ἐπῳάζουσι καὶ ἐκλέπουσιν ὅσα γόνῳ τίκτεται , οἷον ὑπ’ ἀράχνου ἢ ἄλλου τινὸς τοιούτου . Αἱ δὲ μεταβολαὶ γίνονται τοῖς πλείστοις κατὰ τριήμερον ἢ τετραήμερον , ὥσπερ καὶ αἱ τῶν νόσων συμβαίνουσι κρίσεις . Τῶν μὲν οὖν ἐντόμων οὗτος ὁ τρόπος ἐστὶ τῆς γενέσεως · φθείρονται δ’ ἐρρικνωμένων τῶν μορίων , ὥσπερ γήρᾳ τὰ μείζω τῶν ζῴων · ὅσα δὲ πτερωτά , καὶ τῶν πτερῶν συσπωμένων περὶ τὸ μετόπωρον · οἱ δὲ μύωπες καὶ τῶν ὀμμάτων ἐξυδρωπιώντων .
Lemmas: ὁ δέ σφήξ ὁ ἰχνεύμων καλέω ( εἰμί δέ ἐλαχύς ὁ ἕτερος ) ὁ φαλάγγιον ἀποκτείνω φέρω πρός τειχίον ἤ τις τοιοῦτος τρώγλη ἔχω , καί πηλός προσκαταλείφω ἐντίκτω ἐνταῦθα , καί γίγνομαι ἐκ αὐτός ὁ σφήξ ὁ ἰχνεύμων . ἔνιοι δέ ὁ κολεόπτερος καί μικρός καί ἀνώνυμος ζῷον ὁ πηλός τρώγλη ποιέω μικρός ἤ πρός τάφος ἤ τειχίον , καί ἐνταῦθα ὁ σκωλήκιον ἐντίκτω . ὁ δέ χρόνος ὁ γένεσις ἀπό μέν ὁ ἀρχή μέχρι ὁ τέλος σχεδόν ὁ πολύς ἑπτάς μετρέω τρεῖς ἤ τέσσαρες . ὁ μέν οὖν σκώληξ καί ὁ σκωληκοειδής ὁ πολύς τρεῖς γίγνομαι ἑπτάς , ὁ δέ ᾠοτοκέω τέσσαρες ὡς ἐπί ὁ πολύς . οὗτος δέ ἀπό μέν ὁ ὀχεία ἐν ὁ ἑπτά ὁ σύστασις γίγνομαι , ἐν δέ ὁ λοιπός τρεῖς ἐπῳάζω καί ἐκλέπω ὅσος γόνος τίκτω , οἷος ὑπό ἄραχνος ἤ ἄλλος τις τοιοῦτος . ὁ δέ μεταβολή γίγνομαι ὁ πολύς κατά τριήμερος ἤ τετραήμερος , ὥσπερ καί ὁ ὁ νόσος συμβαίνω κρίσις . ὁ μέν οὖν ἔντομος οὗτος ὁ τρόπος εἰμί ὁ γένεσις · φθείρω δέ ῥικνόομαι ὁ μόριον , ὥσπερ γῆρας ὁ μέγας ὁ ζῷον · ὅσος δέ πτερωτός , καί ὁ πτερόν συσπάω περί ὁ μετόπωρον · ὁ δέ μύωψ καί ὁ ὄμμα ἐξυδρωπιάω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.21
Περὶ δὲ τὴν γένεσιν τὴν τῶν μελιττῶν οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον πάντες ὑπολαμβάνουσιν . Οἱ μὲν γάρ φασιν οὐ τίκτειν οὐδ’ ὀχεύεσθαι τὰς μελίττας , ἀλλὰ φέρειν τὸν γόνον , καὶ φέρειν οἱ μὲν ἀπὸ τοῦ ἄνθους τοῦ καλλύντρου , οἱ δ’ ἀπὸ τοῦ ἄνθους τοῦ καλάμου , ἄλλοι δ’ ἀπὸ τοῦ ἄνθους τῆς ἐλαίας · καὶ σημεῖον λέγουσιν ὅτι ἂν ἐλαιῶν φορὰ γένηται , τότε καὶ ἐσμοὶ ἀφίενται πλεῖστοι . Οἱ δέ φασι τὸν μὲν τῶν κηφήνων γόνον αὐτὰς φέρειν ἀπό τινος ὕλης τῶν προειρημένων , τὸν δὲ τῶν μελιττῶν τίκτειν τοὺς ἡγεμόνας . Τῶν δ’ ἡγεμόνων ἐστὶ γένη δύο , ὁ μὲν βελτίων πυρρός , ὁ δ’ ἕτερος μέλας καὶ ποικιλώτερος , τὸ δὲ μέγεθος διπλάσιος τῆς χρηστῆς μελίττης · καὶ τὸ κάτω τοῦ διαζώματος ἔχουσιν ἡμιόλιον μάλιστα τῷ μήκει , καὶ καλοῦνται ὑπό τινων μητέρες ὡς γεννῶντες . Σημεῖον δὲ λέγουσιν ὅτι ὁ μὲν τῶν κηφήνων ἐγγίνεται γόνος κἂν μὴ ἐνῇ ἡγεμών , ὁ δὲ τῶν μελιττῶν οὐκ ἐγγίνεται . Οἱ δέ φασιν ὀχεύεσθαι , καὶ εἶναι ἄρρενας μὲν τοὺς κηφῆνας , θηλείας δὲ τὰς μελίττας . Ἔστι δὲ τῶν μὲν ἄλλων ἡ γένεσις ἐν τοῖς κοίλοις τοῦ κηρίου , οἱ δέ γ’ ἡγεμόνες γίνονται κάτω πρὸς τῷ κηρίῳ , ἀποκρεμάμενοι χωρίς , ἓξ ἢ ἑπτά , ἐναντίως τῷ ἄλλῳ γόνῳ πεφυκότες . Κέντρον δ’ αἱ μὲν μέλιτται ἔχουσιν , οἱ δὲ κηφῆνες οὐκ ἔχουσιν · οἱ δὲ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνες ἔχουσι μὲν κέντρον , ἀλλ’ οὐ τύπτουσι , διὸ ἔνιοι οὐκ οἴονται ἔχειν αὐτούς .
Lemmas: περί δέ ὁ γένεσις ὁ ὁ μέλισσα οὐ ὁ αὐτός τρόπος πᾶς ὑπολαμβάνω . ὁ μέν γάρ φημί οὐ τίκτω οὐδέ ὀχεύω ὁ μέλισσα , ἀλλά φέρω ὁ γόνος , καί φέρω ὁ μέν ἀπό ὁ ἄνθος ὁ κάλλυντρον , ὁ δέ ἀπό ὁ ἄνθος ὁ κάλαμος , ἄλλος δέ ἀπό ὁ ἄνθος ὁ ἐλαία · καί σημεῖον λέγω ὅτι ἐάν ἐλαία φορά γίγνομαι , τότε καί ἑσμός ἀφίημι πολύς . ὁ δέ φημί ὁ μέν ὁ κηφήν γόνος αὐτός φέρω ἀπό τις ὕλη ὁ προλέγω , ὁ δέ ὁ μέλισσα τίκτω ὁ ἡγεμών . ὁ δέ ἡγεμών εἰμί γένος δύο , ὁ μέν ἀγαθός πυρρός , ὁ δέ ἕτερος μέλας καί ποικίλος , ὁ δέ μέγεθος διπλάσιος ὁ χρηστός μέλισσα · καί ὁ κάτω ὁ διάζωμα ἔχω ἡμιόλιος μάλα ὁ μῆκος , καί καλέω ὑπό τις μήτηρ ὡς γεννάω . σημεῖον δέ λέγω ὅτι ὁ μέν ὁ κηφήν ἐγγίγνομαι γόνος ἐάν μή ἔνειμι ἡγεμών , ὁ δέ ὁ μέλισσα οὐ ἐγγίγνομαι . ὁ δέ φημί ὀχεύω , καί εἰμί ἄρσην μέν ὁ κηφήν , θῆλυς δέ ὁ μέλισσα . εἰμί δέ ὁ μέν ἄλλος ὁ γένεσις ἐν ὁ κοῖλος ὁ κηρίον , ὁ δέ γε ἡγεμών γίγνομαι κάτω πρός ὁ κηρίον , ἀποκρεμάννυμι χωρίς , ἕξ ἤ ἑπτά , ἐναντίος ὁ ἄλλος γόνος φύω . κέντρον δέ ὁ μέν μέλισσα ἔχω , ὁ δέ κηφῆνες οὐ ἔχω · ὁ δέ βασιλεύς καί ἡγεμών ἔχω μέν κέντρον , ἀλλά οὐ τύπτω , διό ἔνιοι οὐ οἴομαι ἔχω αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.23
Αἱ δ’ ἀνθρῆναι καὶ οἱ σφῆκες ποιοῦσι κηρία τῷ γόνῳ , ὅταν μὲν μὴ ἔχωσιν ἡγεμόνα ἀλλ’ ἀποπλανηθῶσι καὶ μὴ εὑρίσκωσιν , αἱ μὲν ἀνθρῆναι ἐπὶ μετεώρου τινός , οἱ δὲ σφῆκες ἐν τρώγλαις , ὅταν δ’ ἔχωσιν ἡγεμόνα , ὑπὸ γῆν . Ἑξάγωνα μὲν οὖν πάντα ἐστὶ τὰ κηρία αὐτῶν , ὥσπερ καὶ τὰ τῶν μελιττῶν , σύγκειται δ’ οὐκ ἐκ κηροῦ ἀλλ’ ἐκ φλοιώδους καὶ ἀραχνώδους ὕλης τὸ κηρίον · γλαφυρώτερον δὲ πολλῷ τὸ τῶν ἀνθρηνῶν ἐστὶν ἢ τὸ τῶν σφηκῶν κηρίον . Ἐναφιᾶσι δὲ γόνον , ὥσπερ αἱ μέλιτται , ὅσον σταλαγμὸν εἰς τὸ πλάγιον τοῦ κυττάρου , καὶ προσέχεται τῷ τοίχῳ . Οὐχ ἅμα δὲ πᾶσι τοῖς κυττάροις ἔνεστι γόνος , ἀλλ’ ἐνίοις μὲν ἤδη μεγάλα ἔνεστιν ὥστε καὶ πέτεσθαι , ἐνίοις δὲ νύμφαι , ἐν τοῖς δὲ σκώληκες ἔτι . Κόπρος δὲ μόνον περὶ τοῖς σκώληξιν , ὥσπερ καὶ ταῖς μελίτταις . Καὶ ἔστ’ ἂν νύμφαι ὦσιν , ἀκινητίζουσι καὶ ἐπαλήλιπται ὁ κύτταρος . Καταντικρὺ δ’ ἐν τῷ κυττάρῳ τοῦ γόνου ὅσον σταλαγμὸς ἐγγίνεται μέλιτος ἐν τοῖς τῆς ἀνθρήνης κηρίοις . Γίνονται δ’ αἱ σχάδονες οὐκ ἐν τῷ ἔαρι τούτων , ἀλλ’ ἐν τῷ μετοπώρῳ · τὴν δ’ αὔξησιν ἐπίδηλον λαμβάνουσι μάλιστ’ ἐν ταῖς πανσελήνοις . Ἔχεται δὲ καὶ ὁ γόνος καὶ οἱ σκώληκες οὐ κάτωθεν τοῦ κυττάρου , ἀλλ’ ἐκ τῶν πλαγίων .
Lemmas: ὁ δέ ἀνθρήνη καί ὁ σφήξ ποιέω κηρίον ὁ γόνος , ὅταν μέν μή ἔχω ἡγεμών ἀλλά ἀποπλανάω καί μή εὑρίσκω , ὁ μέν ἀνθρήνη ἐπί μετέωρος τις , ὁ δέ σφήξ ἐν τρώγλη , ὅταν δέ ἔχω ἡγεμών , ὑπό γῆ . ἑξάγωνος μέν οὖν πᾶς εἰμί ὁ κηρίον αὐτός , ὥσπερ καί ὁ ὁ μέλισσα , σύγκειμαι δέ οὐ ἐκ κηρός ἀλλά ἐκ φλοιώδης καί ἀραχνώδης ὕλη ὁ κηρίον · γλαφυρός δέ πολύς ὁ ὁ ἀνθρήνη εἰμί ἤ ὁ ὁ σφήξ κηρίον . ἐναφίημι δέ γόνος , ὥσπερ ὁ μέλισσα , ὅσος σταλαγμός εἰς ὁ πλάγιος ὁ κύτταρον , καί προσέχω ὁ τοῖχος . οὐ ἅμα δέ πᾶς ὁ κύτταρον ἔνειμι γόνος , ἀλλά ἔνιοι μέν ἤδη μέγας ἔνειμι ὥστε καί πέτομαι , ἔνιοι δέ νύμφη , ἐν ὁ δέ σκώληξ ἔτι . κόπρος δέ μόνος περί ὁ σκώληξ , ὥσπερ καί ὁ μέλισσα . καί ἔστε ἄν νύμφη εἰμί , ἀκινητίζω καί ἐπαλείφω ὁ κύτταρος . καταντικρύ δέ ἐν ὁ κύτταρον ὁ γόνος ὅσος σταλαγμός ἐγγίγνομαι μέλι ἐν ὁ ὁ ἀνθρήνη κηρίον . γίγνομαι δέ ὁ σχάδων οὐ ἐν ὁ ἔαρ οὗτος , ἀλλά ἐν ὁ μετόπωρον · ὁ δέ αὔξησις ἐπίδηλος λαμβάνω μάλα ἐν ὁ πανσέληνος . ἔχω δέ καί ὁ γόνος καί ὁ σκώληξ οὐ κάτωθεν ὁ κύτταρον , ἀλλά ἐκ ὁ πλάγιον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.24
Ἔνια δὲ τῶν βομβυκίων πρὸς λίθῳ ἢ τοιούτῳ τινὶ ποιοῦσι πήλινον ὀξύ , ὥσπερ οἱ ἅλες καταλείφονται · τοῦτο δὲ σφόδρα παχὺ καὶ σκληρόν · λόγχῃ γὰρ μόλις διαιροῦσιν . Ἐνταῦθα δὲ τίκτουσι , καὶ γίνεται σκωλήκια λευκὰ ἐν ὑμένι μέλανι . Χωρὶς δὲ τοῦ ὑμένος ἐν τῷ πηλῷ ἐγγίνεται κηρός · οὗτος δ’ ὁ κηρὸς πολύ ἐστιν ὠχρότερος τοῦ τῶν μελιττῶν .
Lemmas: ἔνιοι δέ ὁ βομβύκιον πρός λίθος ἤ τοιοῦτος τις ποιέω πήλινος ὀξύς , ὥσπερ ὁ ἅλς καταλείφω · οὗτος δέ σφόδρα παχύς καί σκληρός · λόγχη γάρ μόλις διαιρέω . ἐνταῦθα δέ τίκτω , καί γίγνομαι σκωλήκιον λευκός ἐν ὑμήν μέλας . χωρίς δέ ὁ ὑμήν ἐν ὁ πηλός ἐγγίγνομαι κηρός · οὗτος δέ ὁ κηρός πολύς εἰμί ὠχρός ὁ ὁ μέλισσα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.25
Ὀχεύονται δὲ καὶ οἱ μύρμηκες καὶ τίκτουσι σκωλήκια , ἃ οὐ προσπέφυκεν οὐδενί · αὐξανόμενα δὲ ταῦτα ἐκ μικρῶν καὶ στρογγύλων τὸ πρῶτον μακρὰ γίνεται καὶ διαρθροῦται · ἡ δὲ γένεσίς ἐστι τούτοις τοῦ ἔαρος .
Lemmas: ὀχεύω δέ καί ὁ μύρμηξ καί τίκτω σκωλήκιον , ὅς οὐ προσφύω οὐδείς · αὐξάνω δέ οὗτος ἐκ μικρός καί στρογγύλος ὁ πρῶτος μακρός γίγνομαι καί διαρθρόω · ὁ δέ γένεσις εἰμί οὗτος ὁ ἔαρ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.26
Τίκτουσι δὲ καὶ οἱ σκορπίοι οἱ χερσαῖοι σκωλήκια ᾠοειδῆ πολλά , καὶ ἐπῳάζουσιν . Ὅταν δὲ τελειωθῇ , ἐκβάλλονται , ὥσπερ οἱ ἀράχναι , καὶ ἀπόλλυνται ὑπὸ τῶν τέκνων · πολλάκις γὰρ γίγνονται περὶ ἕνδεκα τὸν ἀριθμόν .
Lemmas: τίκτω δέ καί ὁ σκορπίος ὁ χερσαῖος σκωλήκιον ᾠοειδής πολύς , καί ἐπῳάζω . ὅταν δέ τελειόω , ἐκβάλλω , ὥσπερ ὁ ἀράχνης , καί ἀπόλλυμι ὑπό ὁ τέκνον · πολλάκις γάρ γίγνομαι περί ἕνδεκα ὁ ἀριθμός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.27
Τὰ δ’ ἀράχνια ὀχεύεται μὲν πάντα τὸν εἰρημένον τρόπον , γεννᾷ δὲ σκωλήκια μικρὰ πρῶτον · ὅλα γὰρ μεταβάλλοντα γίνεται ἀράχνια , καὶ οὐκ ἐκ μέρους , ἐπεὶ στρογγύλα ἐστὶ κατ’ ἀρχάς · ὅταν δὲ τέκῃ , ἐπῳάζει τε καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις διαρθροῦται . Τίκτει δὲ πάντα μὲν ἐν ἀραχνίῳ , ἀλλὰ τὰ μὲν ἐν λεπτῷ καὶ μικρῷ , τὰ δ’ ἐν παχεῖ , καὶ τὰ μὲν ὅλως ἐν κύτει στρογγύλῳ , τὰ δὲ μέχρι τινὸς περιέχεται ὑπὸ τοῦ ἀραχνίου . Οὐχ ἅμα δὲ πάντα ἀράχνια γίνεται · πηδᾷ δ’ εὐθὺς καὶ ἀφίησιν ἀράχνιον . Ὁ δὲ χυμὸς ὅμοιος ἐν τοῖς σκώληξι θλιβομένοις καὶ ἐν αὐτοῖς νέοις οὖσι , παχὺς καὶ λευκός . Αἱ δὲ λειμώνιαι ἀράχναι προαποτίκτουσιν εἰς ἀράχνιον , οὗ τὸ μὲν ἥμισυ πρὸς αὐταῖς ἐστί , τὸ δ’ ἥμισυ ἔξω · καὶ ἐν τούτῳ ἐπῳάζουσαι ζῳοποιοῦσιν . Τὰ δὲ φαλάγγια τίκτει εἰς γύργαθον πλεξάμενα παχύν , ἐφ’ ᾧ ἐπῳάζουσιν . Τίκτουσι δ’ αἱ μὲν γλαφυραὶ ἐλάττω τὸ πλῆθος , τὰ δὲ φαλάγγια πολὺ πλῆθος · καὶ αὐξηθέντα περιέχει κύκλῳ τὸ φαλάγγιον , καὶ ἀποκτείνει τὴν τεκοῦσαν ἐκβάλλοντα , πολλάκις δὲ καὶ τὸν ἄρρενα , ἐὰν λάβωσιν · συνεπῳάζει γὰρ τῇ θηλείᾳ . Ἐνίοτε δὲ τὸ πλῆθος γίνονται καὶ τριακόσια περὶ ἓν φαλάγγιον . Ἐκ δὲ μικρῶν τέλειοι οἱ ἀράχναι γίνονται περὶ τὰς ἑπτάδας τὰς τέτταρας .
Lemmas: ὁ δέ ἀράχνιον ὀχεύω μέν πᾶς ὁ λέγω τρόπος , γεννάω δέ σκωλήκιον μικρός πρῶτος · ὅλος γάρ μεταβάλλω γίγνομαι ἀράχνιον , καί οὐ ἐκ μέρος , ἐπεί στρογγύλος εἰμί κατά ἀρχή · ὅταν δέ τίκτω , ἐπῳάζω τε καί ἐν τρεῖς ἡμέρα διαρθρόω . τίκτω δέ πᾶς μέν ἐν ἀράχνιον , ἀλλά ὁ μέν ἐν λεπτός καί μικρός , ὁ δέ ἐν παχύς , καί ὁ μέν ὅλος ἐν κύτος στρογγύλος , ὁ δέ μέχρι τις περιέχω ὑπό ὁ ἀράχνιον . οὐ ἅμα δέ πᾶς ἀράχνιον γίγνομαι · πηδάω δέ εὐθύς καί ἀφίημι ἀράχνιον . ὁ δέ χυμός ὅμοιος ἐν ὁ σκώληξ θλίβω καί ἐν αὐτός νέος εἰμί , παχύς καί λευκός . ὁ δέ λειμώνιος ἀράχνης προαποτίκτω εἰς ἀράχνιον , ὅς ὁ μέν ἥμισυς πρός αὐτός εἰμί , ὁ δέ ἥμισυς ἔξω · καί ἐν οὗτος ἐπῳάζω ζῳοποιέω . ὁ δέ φαλάγγιον τίκτω εἰς γυργαθός πλέκω παχύς , ἐπί ὅς ἐπῳάζω . τίκτω δέ ὁ μέν γλαφυρός ἐλαχύς ὁ πλῆθος , ὁ δέ φαλάγγιον πολύς πλῆθος · καί αὐξάνω περιέχω κύκλος ὁ φαλάγγιον , καί ἀποκτείνω ὁ τίκτω ἐκβάλλω , πολλάκις δέ καί ὁ ἄρσην , ἐάν λαμβάνω · συνεπῳάζω γάρ ὁ θῆλυς . ἐνίοτε δέ ὁ πλῆθος γίγνομαι καί τριακόσιοι περί εἷς φαλάγγιον . ἐκ δέ μικρός τέλειος ὁ ἀράχνης γίγνομαι περί ὁ ἑπτάς ὁ τέσσαρες .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.28
Αἱ δ’ ἀκρίδες ὀχεύονται μὲν τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς ἄλλοις ἐντόμοις , ἐπιβαίνοντος τοῦ ἐλάττονος ἐπὶ τὸ μεῖζον ( τὸ γὰρ ἄρρεν ἔλαττόν ἐστι ) , τίκτουσι δ’ εἰς τὴν γῆν καταπήξασαι τὸν πρὸς τῇ κέρκῳ καυλόν , ὃν οἱ ἄρρενες οὐκ ἔχουσιν . Ἀθρόαι δὲ τίκτουσι καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον , ὥστε εἶναι καθαπερεὶ κηρίον . Εἶθ’ ὅταν τέκωσιν , ἐνταῦθα γίνονται σκώληκες ᾠοειδεῖς , οἳ περιλαμβάνονται ὑπό τινος γῆς λεπτῆς ὥσπερ ὑμένος · ἐκ ταύτης δ’ ἐκπέττονται . Γίνεται δὲ μαλακὰ τὰ κυήματα οὕτως ὥστ’ ἄν τις ἅψηται συνθλίβεσθαι . Ταῦτα δ’ οὐκ ἐπιπολῆς ἀλλὰ μικρὸν ὑπὸ γῆς ἐστίν . Ὅταν δὲ πεφθῶσιν , ἐκδύνουσιν ἐκ τοῦ γεοειδοῦς τοῦ περιέχοντος ἀκρίδες μικραὶ καὶ μέλαιναι · εἶτα περιρρήγνυται αὐταῖς τὸ δέρμα , καὶ γίνονται εὐθὺς μείζους . Τίκτουσι δὲ λήγοντος τοῦ θέρους , καὶ τεκοῦσαι ἀποθνήσκουσιν · ἅμα γὰρ τικτούσαις σκώληκες ἐγγίνονται περὶ τὸν τράχηλον . Καὶ οἱ ἄρρενες δὲ ἀποθνήσκουσι περὶ τὸν αὐτὸν χρόνον . Ἐκδύνουσι δ’ ἐκ τῆς γῆς τοῦ ἔαρος . Οὐ γίνονται δ’ ἀκρίδες οὔτ’ ἐν τῇ ὀρεινῇ οὔτ’ ἐν τῇ λυπρᾷ , ἀλλ’ ἐν τῇ πεδιάδι καὶ κατερρωγυίᾳ · ἐν ταῖς ῥωγμαῖς γὰρ ἐκτίκτουσιν . Διαμένει δὲ τὰ ᾠὰ τὸν χειμῶνα ἐν τῇ γῇ · ἅμα δὲ τῷ θέρει γίνονται ἐκ τῶν περυσινῶν κυημάτων ἀκρίδες .
Lemmas: ὁ δέ ἀκρίς ὀχεύω μέν ὁ αὐτός τρόπος ὁ ἄλλος ἔντομος , ἐπιβαίνω ὁ ἐλαχύς ἐπί ὁ μέγας ( ὁ γάρ ἄρσην ἐλαχύς εἰμί ) , τίκτω δέ εἰς ὁ γῆ καταπήγνυμι ὁ πρός ὁ κέρκος καυλός , ὅς ὁ ἄρσην οὐ ἔχω . ἀθρόος δέ τίκτω καί κατά ὁ αὐτός τόπος , ὥστε εἰμί καθαπερεί κηρίον . εἶτα ὅταν τίκτω , ἐνταῦθα γίγνομαι σκώληξ ᾠοειδής , ὅς περιλαμβάνω ὑπό τις γῆ λεπτός ὥσπερ ὑμήν · ἐκ οὗτος δέ ἐκπέσσω . γίγνομαι δέ μαλακός ὁ κύημα οὕτως ὥστε ἄν τις ἅπτω συνθλίβω . οὗτος δέ οὐ ἐπιπολή ἀλλά μικρός ὑπό γῆ εἰμί . ὅταν δέ πέσσω , ἐκδύω ἐκ ὁ γεοειδής ὁ περιέχω ἀκρίς μικρός καί μέλας · εἶτα περιρρήγνυμι αὐτός ὁ δέρμα , καί γίγνομαι εὐθύς μέγας . τίκτω δέ λήγω ὁ θέρος , καί τίκτω ἀποθνῄσκω · ἅμα γάρ τίκτω σκώληξ ἐγγίγνομαι περί ὁ τράχηλος . καί ὁ ἄρσην δέ ἀποθνῄσκω περί ὁ αὐτός χρόνος . ἐκδύω δέ ἐκ ὁ γῆ ὁ ἔαρ . οὐ γίγνομαι δέ ἀκρίς οὔτε ἐν ὁ ὀρεινός οὔτε ἐν ὁ λυπρός , ἀλλά ἐν ὁ πεδιάς καί καταρρήγνυμι · ἐν ὁ ῥωγμή γάρ ἐκτίκτω . διαμένω δέ ὁ ᾠόν ὁ χειμών ἐν ὁ γῆ · ἅμα δέ ὁ θέρος γίγνομαι ἐκ ὁ περυσινός κύημα ἀκρίς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.29
Ὁμοίως δὲ τίκτουσι καὶ οἱ ἀττέλαβοι , καὶ τεκόντες ἀποθνήσκουσιν . Φθείρεται δ’ αὐτῶν τὰ ᾠὰ ὑπὸ τῶν μετοπωρινῶν ὑδάτων , ὅταν πολλὰ γένηται · ἂν δ’ αὐχμὸς συμβῇ , τότε γίνονται μᾶλλον πολλοὶ οἱ ἀττέλαβοι διὰ τὸ μὴ φθείρεσθαι ὁμοίως , ἐπεὶ ἄτακτός γε δοκεῖ ἡ φθορὰ αὐτῶν , καὶ γίνεσθαι ὅπως αν τύχῃ .
Lemmas: ὅμοιος δέ τίκτω καί ὁ ἀττέλαβος , καί τίκτω ἀποθνῄσκω . φθείρω δέ αὐτός ὁ ᾠόν ὑπό ὁ μετοπωρινός ὕδωρ , ὅταν πολύς γίγνομαι · ἐάν δέ αὐχμός συμβαίνω , τότε γίγνομαι μάλα πολύς ὁ ἀττέλαβος διά ὁ μή φθείρω ὅμοιος , ἐπεί ἄτακτος γε δοκέω ὁ φθορά αὐτός , καί γίγνομαι ὅπως αν τυγχάνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.33
Τῶν δὲ τετραπόδων καὶ ἐναίμων καὶ ᾠοτόκων αἱ μὲν γενέσεις εἰσὶ τοῦ ἔαρος , ὀχεύεται δ’ οὐ πάντα τὴν αὐτὴν ὥραν , ἀλλὰ τὰ μὲν ἔαρος τὰ δὲ θέρους τὰ δὲ περὶ τὸ μετόπωρον , ὡς ἑκάστοις πρὸς τὴν γένεσιν τῶν ἐκγόνων ἡ ἐπιοῦσα ὥρα συμφέρει . Ἡ μὲν οὖν χελώνη τίκτει ᾠὰ σκληρόδερμα καὶ δίχροα ὥσπερ τὰ τῶν ὀρνίθων , τεκοῦσα δὲ κατορύττει καὶ τὸ ἄνω ποιεῖ ἐπίκροτον · ὅταν δὲ τοῦτο ποιήσῃ , φοιτῶσα ἐπῳάζει ἄνωθεν · ἐκλέπεται δὲ τὰ ᾠὰ τῷ ὑστέρῳ ἔτει . Ἡ δ’ ἑμὺς ἐξιοῦσα ἐκ τοῦ ὕδατος τίκτει , ὀρύξασα βόθυνον πιθώδη , καὶ ἐντεκοῦσα καταλείπει · ἐάσασα δ’ ἡμέρας ἐλάττους ἢ τριάκοντα ἀνορύττει καὶ ἐκλέπει ταχύ , καὶ ἀπάγει τοὺς νεοττοὺς εὐθὺς εἰς τὸ ὕδωρ . Τίκτουσι δὲ καὶ αἱ θαλάττιαι χελῶναι ἐν τῇ γῇ ᾠὰ ὅμοια τοῖς ὄρνισι τοῖς ἡμέροις , καὶ κατορύξασαι ἐπῳάζουσι τὰς νύκτας . Τίκτουσι δὲ πολὺ πλῆθος ᾠῶν · καὶ γὰρ εἰς ἑκατὸν τίκτουσιν ᾠά . Τίκτουσι δὲ καὶ σαῦροι καὶ κροκόδειλοι οἱ χερσαῖοι καὶ οἱ ποτάμιοι εἰς τὴν γῆν . Ἐκλέπεται δὲ τὰ τῶν σαύρων αὐτόματα ἐν τῇ γῇ · οὐ γὰρ διετίζει ὁ σαῦρος · λέγεται γὰρ ἕκμηνος εἶναι βίος σαύρας . Ὁ δὲ ποτάμιος κροκόδειλος τίκτει μὲν ᾠὰ πολλά , τὰ πλεῖστα περὶ ἑξήκοντα , λευκὰ τὴν χρόαν , καὶ ἐπικάθηται δ’ ἡμέρας ἑξήκοντα ( καὶ γὰρ καὶ βιοῖ χρόνον πολύν ) , ἐξ ἐλαχίστων δ’ ᾠῶν ζῷον μέγιστον γίνεται ἐκ τούτων · τὸ μὲν γὰρ ᾠὸν οὐ μεῖζόν ἐστι χηνείου , καὶ ὁ νεοττὸς τούτου κατὰ λόγον , αὐξανόμενος δὲ γίνεται καὶ ἑπτακαίδεκα πήχεων . Λέγουσι δέ τινες ὅτι καὶ αὐξάνεται ἕως ἂν ζῇ .
Lemmas: ὁ δέ τετράπους καί ἔναιμος καί ᾠότοκος ὁ μέν γένεσις εἰμί ὁ ἔαρ , ὀχεύω δέ οὐ πᾶς ὁ αὐτός ὥρα , ἀλλά ὁ μέν ἔαρ ὁ δέ θέρος ὁ δέ περί ὁ μετόπωρον , ὡς ἕκαστος πρός ὁ γένεσις ὁ ἔκγονος ὁ ἐπέρχομαι ὥρα συμφέρω . ὁ μέν οὖν χελώνη τίκτω ᾠόν σκληρόδερμος καί δίχροος ὥσπερ ὁ ὁ ὄρνις , τίκτω δέ κατορύσσω καί ὁ ἄνω ποιέω ἐπίκροτος · ὅταν δέ οὗτος ποιέω , φοιτάω ἐπῳάζω ἄνωθεν · ἐκλέπω δέ ὁ ᾠόν ὁ ὕστερος ἔτος . ὁ δέ ἐμύς ἐξέρχομαι ἐκ ὁ ὕδωρ τίκτω , ὀρύσσω βόθυνος πιθώδης , καί ἐντίκτω καταλείπω · ἐάω δέ ἡμέρα ἐλαχύς ἤ τριάκοντα ἀνορύσσω καί ἐκλέπω ταχύς , καί ἀπάγω ὁ νεοσσός εὐθύς εἰς ὁ ὕδωρ . τίκτω δέ καί ὁ θαλάσσιος χελώνη ἐν ὁ γῆ ᾠόν ὅμοιος ὁ ὄρνις ὁ ἥμερος , καί κατορύσσω ἐπῳάζω ὁ νύξ . τίκτω δέ πολύς πλῆθος ᾠόν · καί γάρ εἰς ἑκατόν τίκτω ᾠόν . τίκτω δέ καί σαῦρος καί κροκόδειλος ὁ χερσαῖος καί ὁ ποτάμιος εἰς ὁ γῆ . ἐκλέπω δέ ὁ ὁ σαῦρος αὐτόματος ἐν ὁ γῆ · οὐ γάρ διετίζω ὁ σαῦρος · λέγω γάρ ἕκμηνος εἰμί βίος σαύρα . ὁ δέ ποτάμιος κροκόδειλος τίκτω μέν ᾠόν πολύς , ὁ πολύς περί ἑξήκοντα , λευκός ὁ χροιά , καί ἐπικάθημαι δέ ἡμέρα ἑξήκοντα ( καί γάρ καί βιόω χρόνος πολύς ) , ἐκ ἐλαχύς δέ ᾠόν ζῷον μέγας γίγνομαι ἐκ οὗτος · ὁ μέν γάρ ᾠόν οὐ μέγας εἰμί χήνειος , καί ὁ νεοσσός οὗτος κατά λόγος , αὐξάνω δέ γίγνομαι καί ἑπτακαίδεκα πῆχυς . λέγω δέ τις ὅτι καί αὐξάνω ἕως ἄν ζάω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.34
Τῶν δὲ ὄφεων ὁ μὲν ἔχις ζῳοτοκεῖ ἔξω , ἐν αὑτῷ πρῶτον ᾠοτοκήσας · τὸ δ’ ᾠόν , ὥσπερ τῶν ἰχθύων , μονόχρουν ἐστὶ καὶ μαλακόδερμον . Ὁ δὲ νεοττὸς ἄνω ἐπιγίνεται , καὶ οὐ περιέχει φλοιὸς ὀστρακώδης , ὥσπερ οὐδὲ τὰ τῶν ἰχθύων . Τίκτει δὲ μικρὰ ἐχίδια ἐν ὑμέσιν , οἳ περιρρήγνυνται τριταῖοι · ἐνίοτε δὲ καὶ τὰ ἔσω διαφαγόντα αὐτὰ ἐξέρχεται . Τίκτει δ’ ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ καθ’ ἕν , τίκτει δὲ πλείω ἢ εἴκοσιν · οἱ δ’ ἄλλοι ὄφεις ᾠοτοκοῦσιν ἔξω , τὰ δ’ ᾠὰ ἀλλήλοις συνεχῆ ἐστὶν ὥσπερ αἱ τῶν γυναικῶν ὑποδερίδες · ὅταν δὲ τέκῃ εἰς τὴν γῆν , ἐπῳάζει . Ἐκλέπεται δὲ καὶ ταῦτα τῷ ὑστέρῳ ἔτει .
Lemmas: ὁ δέ ὄφις ὁ μέν ἔχις ζῳοτοκέω ἔξω , ἐν ἑαυτοῦ πρῶτος ᾠοτοκέω · ὁ δέ ᾠόν , ὥσπερ ὁ ἰχθῦς , μονόχροος εἰμί καί μαλακόδερμος . ὁ δέ νεοσσός ἄνω ἐπιγίγνομαι , καί οὐ περιέχω φλοιός ὀστρακώδης , ὥσπερ οὐδέ ὁ ὁ ἰχθῦς . τίκτω δέ μικρός ἐχίδιον ἐν ὑμήν , ὅς περιρρήγνυμι τριταῖος · ἐνίοτε δέ καί ὁ ἔσω διεσθίω αὐτός ἐξέρχομαι . τίκτω δέ ἐν εἷς ἡμέρα κατά εἷς , τίκτω δέ πολύς ἤ εἴκοσι · ὁ δέ ἄλλος ὄφις ᾠοτοκέω ἔξω , ὁ δέ ᾠόν ἀλλήλων συνεχής εἰμί ὥσπερ ὁ ὁ γυνή ὑποδερίς · ὅταν δέ τίκτω εἰς ὁ γῆ , ἐπῳάζω . ἐκλέπω δέ καί οὗτος ὁ ὕστερος ἔτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.5
Ὁ δὲ γὺψ νεοττεύει μὲν ἐπὶ πέτραις ἀπροσβάτοις · διὸ σπάνιον ἰδεῖν νεοττιὰν γυπὸς καὶ νεοττούς . Καὶ διὰ τοῦτο καὶ Ἡρόδωρος ὁ Βρύσωνος τοῦ σοφιστοῦ πατὴρ φησὶν εἶναι τοὺς γῦπας ἀφ’ ἑτέρας γῆς , ἀδήλου ἡμῖν , τοῦτό τε λέγων τὸ σημεῖον , ὅτι οὐδεὶς ἑώρακε γυπὸς νεοττιάν , καὶ ὅτι πολλοὶ ἐξαίφνης φαίνονται ἀκολουθοῦντες τοῖς στρατεύμασιν . Τὸ δ’ ἐστὶ χαλεπὸν μὲν ἰδεῖν , ὦπται δ’ ὅμως . Τίκτουσι δὲ δύο ᾠὰ οἱ γῦπες . Τὰ μὲν οὖν ἄλλα ὅσα σαρκοφάγα οὐκ ὦπται πλεονάκις ἢ ἅπαξ τίκτοντα , ἡ δὲ χελιδὼν δὶς νεοττεύει μόνον τῶν σαρκοφάγων · τῶν δὲ νεοττῶν ἄν τις ἔτι νέων ὄντων τῆς χελιδόνος τὰ ὄμματα ἐκκεντήσῃ , γίνονται ὑγιεῖς καὶ βλέπουσιν ὕστερον .
Lemmas: ὁ δέ γύψ νεοσσεύω μέν ἐπί πέτρα ἀπρόσβατος · διό σπάνιος ὁράω νεοσσιά γύψ καί νεοσσός . καί διά οὗτος καί Ἡρόδωρος ὁ Βρύσων ὁ σοφιστής πατήρ φημί εἰμί ὁ γύψ ἀπό ἕτερος γῆ , ἄδηλος ἐγώ , οὗτος τε λέγω ὁ σημεῖον , ὅτι οὐδείς ὁράω γύψ νεοσσιά , καί ὅτι πολύς ἐξαίφνης φαίνω ἀκολουθέω ὁ στράτευμα . ὁ δέ εἰμί χαλεπός μέν ὁράω , ὁράω δέ ὅμως . τίκτω δέ δύο ᾠόν ὁ γύψ . ὁ μέν οὖν ἄλλος ὅσος σαρκοφάγος οὐ ὁράω πλεονάκις ἤ ἅπαξ τίκτω , ὁ δέ χελιδών δίς νεοσσεύω μόνος ὁ σαρκόφαγος · ὁ δέ νεοσσός ἐάν τις ἔτι νέος εἰμί ὁ χελιδών ὁ ὄμμα ἐκκεντέω , γίγνομαι ὑγιής καί βλέπω ὕστερον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.6
Ὁ δ’ ἀετὸς ᾠὰ μὲν τίκτει τρία , ἐκλέπει δὲ τούτων τὰ δύο , ὥσπερ ἐστὶ καὶ ἐν τοῖς Μουσαίου λεγομένοις ἔπεσιν , Ὃς τρία μὲν τίκτει , δύο ἐκλέπει , ἓν δ’ ἀλεγίζει . Ὡς μὲν οὖν τὰ πολλὰ οὕτω συμβαίνει , ἤδη δὲ καὶ τρεῖς νεοττοὶ ὠμμένοι εἰσίν . Ἐκβάλλει δ’ αὐξανομένων τὸν ἕτερον τῶν νεοττῶν ἀχθόμενος τῇ ἐδωδῇ . Ἅμα δὲ καὶ λέγεται ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἄπαστος γίνεσθαι , ὅπως μὴ ἁρπάζῃ τοὺς τῶν θηρίων σκύμνους · οἵ τε οὖν ὄνυχες αὐτοῦ διαστρέφονται ὀλίγας ἡμέρας , καὶ τὰ πτερὰ λευκαίνεται , ὥστε καὶ τοῖς τέκνοις τότε γίνονται χαλεποί . Τὸν δ’ ἐκβληθέντα δέχεται καὶ ἐκτρέφει ἡ φήνη . Ἐπῳάζει δὲ περὶ τριάκονθ’ ἡμέρας . Καὶ τῶν ἄλλων δὲ τοῖς μεγάλοις ὁ χρόνος τοσοῦτός ἐστι τῆς ἐπῳάσεως , οἷον χηνὶ καὶ ὠτίδι · τοῖς δὲ μέσοις περὶ εἴκοσιν , οἷον ἰκτίνῳ καὶ ἱέρακι . Τίκτει δὲ ὁ ἰκτῖνος τὰ μὲν πλεῖστα δύο , ἐνίοτε δὲ καὶ τρεῖς ἐξάγει νεοττούς · ὁ δ’ αἰτώλιος καλούμενος ἔστιν ὅτε καὶ τέτταρας . Τίκτει δὲ καὶ ὁ κόραξ οὐ μόνον δύο , ὥσπερ φασί τινες , ἀλλὰ καὶ πλείω · ἐπῳάζει δὲ περὶ εἴκοσιν ἡμέρας καὶ ἐκβάλλει τοὺς νεοττοὺς ὁ κόραξ . Ποιεῖ δὲ καὶ ἄλλα τῶν ὀρνέων τὸ αὐτὸ τοῦτο · πολλάκις γάρ , ὅσα πλείω τίκτει , ἕνα ἐκβάλλουσιν . Οὐ πάντα δὲ τὰ τῶν ἀετῶν γένη ὅμοια περὶ τὰ τέκνα , ἀλλ’ ὁ πύγαργος χαλεπός , οἱ δὲ μέλανες εὔτεκνοι περὶ τὴν τροφήν εἰσιν , ἐπεὶ πάντες γε ὡς εἰπεῖν οἱ γαμψώνυχες , ὅτε θᾶττον οἱ νεοττοὶ δύνανται πέτεσθαι , ἐκβάλλουσι τύπτοντες ἐκ τῆς νεοττιᾶς . Καὶ τῶν ἄλλων δέ , ὥσπερ εἴρηται , σχεδὸν οἱ πλεῖστοι τοῦτο δρῶσι καὶ θρέψαντες οὐδεμίαν ἐπιμέλειαν ποιοῦνται τὸ λοιπόν , πλὴν κορώνης · αὕτη δ’ ἐπί τινα χρόνον ἐπιμελεῖται · καὶ γὰρ ἤδη πετομένων σιτίζει παραπετομένη .
Lemmas: ὁ δέ ἀετός ᾠόν μέν τίκτω τρεῖς , ἐκλέπω δέ οὗτος ὁ δύο , ὥσπερ εἰμί καί ἐν ὁ Μουσαῖος λέγω ἔπος , Ὅς τρεῖς μέν τίκτω , δύο ἐκλέπω , εἷς δέ ἀλεγίζω . ὡς μέν οὖν ὁ πολύς οὕτως συμβαίνω , ἤδη δέ καί τρεῖς νεοσσός ὁράω εἰμί . ἐκβάλλω δέ αὐξάνω ὁ ἕτερος ὁ νεοσσός ἄχθομαι ὁ ἐδωδή . ἅμα δέ καί λέγω ἐν ὁ χρόνος οὗτος ἄπαστος γίγνομαι , ὅπως μή ἁρπάζω ὁ ὁ θηρίον σκύμνος · ὁ τε οὖν ὄνυξ αὐτός διαστρέφω ὀλίγος ἡμέρα , καί ὁ πτερόν λευκαίνω , ὥστε καί ὁ τέκνον τότε γίγνομαι χαλεπός . ὁ δέ ἐκβάλλω δέχομαι καί ἐκτρέφω ὁ φήνη . ἐπῳάζω δέ περί τριάκοντα ἡμέρα . καί ὁ ἄλλος δέ ὁ μέγας ὁ χρόνος τοσοῦτος εἰμί ὁ ἐπῴασις , οἷος χήν καί ὠτίς · ὁ δέ μέσος περί εἴκοσι , οἷος ἰκτῖνος καί ἱέραξ . τίκτω δέ ὁ ἰκτῖνος ὁ μέν πολύς δύο , ἐνίοτε δέ καί τρεῖς ἐξάγω νεοσσός · ὁ δέ αἰτώλιος καλέω εἰμί ὅτε καί τέσσαρες . τίκτω δέ καί ὁ κόραξ οὐ μόνος δύο , ὥσπερ φημί τις , ἀλλά καί πολύς · ἐπῳάζω δέ περί εἴκοσι ἡμέρα καί ἐκβάλλω ὁ νεοσσός ὁ κόραξ . ποιέω δέ καί ἄλλος ὁ ὄρνεον ὁ αὐτός οὗτος · πολλάκις γάρ , ὅσος πολύς τίκτω , εἷς ἐκβάλλω . οὐ πᾶς δέ ὁ ὁ ἀετός γένος ὅμοιος περί ὁ τέκνον , ἀλλά ὁ πύγαργος χαλεπός , ὁ δέ μέλας εὔτεκνος περί ὁ τροφή εἰμί , ἐπεί πᾶς γε ὡς λέγω ὁ γαμψώνυξ , ὅτε ταχύς ὁ νεοσσός δύναμαι πέτομαι , ἐκβάλλω τύπτω ἐκ ὁ νεοσσιά . καί ὁ ἄλλος δέ , ὥσπερ λέγω , σχεδόν ὁ πολύς οὗτος δράω καί τρέφω οὐδείς ἐπιμέλεια ποιέω ὁ λοιπός , πλήν κορώνη · οὗτος δέ ἐπί τις χρόνος ἐπιμελέομαι · καί γάρ ἤδη πέτομαι σιτίζω παραπέτομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.7
Ὁ δὲ κόκκυξ λέγεται μὲν ὑπό τινων ὡς μεταβάλλει ἐξ ἱέρακος , διὰ τὸ ἀφανίζεσθαι τὸν ἱέρακα περὶ τοῦτον τὸν χρόνον , ᾧ ὅμοιός ἐστιν · σχεδὸν δὲ καὶ τοὺς ἄλλους ἱέρακας οὐκ ἔστιν ἰδεῖν , ὅτε θᾶττον φθέγγεται ὁ κόκκυξ , πλὴν ὀλίγας ἡμέρας . Ὁ δὲ κόκκυξ φαίνεται ἐπ’ ὀλίγον χρόνον τοῦ θέρους , τὸν δὲ χειμῶνα ἀφανίζεται . Ἔστι δ’ ὁ μὲν ἱέραξ γαμψώνυχος , ὁ δὲ κόκκυξ οὐ γαμψώνυχος . Ἔτι δὲ οὐδὲ τὰ περὶ τὴν κεφαλὴν ἔοικεν ἱέρακι , ἀλλ’ ἄμφω ταῦτα περιστερᾷ μᾶλλον · ἀλλ’ ἢ κατὰ τὸ χρῶμα μόνον προσέοικεν ἱέρακι , πλὴν τοῦ μὲν ἱέρακος τὰ ποικίλα οἷον γραμμαί εἰσι , τοῦ δὲ κόκκυγος οἷον στιγμαί . Τὸ μέντοι μέγεθος καὶ ἡ πτῆσις παραπλησία τῷ ἐλαχίστῳ τῶν ἱεράκων , ὃς κατὰ τὸν χρόνον τοῦτον ἀφανής ἐστιν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ὃν φαίνεται ὁ κόκκυξ , ἐπεὶ ἤδη γε ὠμμένοι εἰσὶν ἄμφω . Καὶ κατεσθιόμενος δ’ ὦπται κόκκυξ ὑπὸ ἱέρακος · καίτοι οὐθὲν ποιεῖ τοῦτο τῶν ὁμογενῶν ὀρνέων . Νεοττοὺς δὲ κόκκυγος λέγουσιν ὡς οὐδεὶς ἑώρακεν · ὁ δὲ τίκτει μέν , ἀλλ’ οὐ ποιησάμενος νεοττιάν , ἀλλ’ ἐνίοτε μὲν ἐν τῇ τῶν ἐλαττόνων ὀρνίθων ἐντίκτει καταφαγὼν τὰ ᾠὰ τὰ ἐκείνων , μάλιστα δ’ ἐν ταῖς τῶν φαβῶν νεοττιαῖς , καταφαγὼν καὶ τὰ τούτων ᾠά . Τίκτει δ’ ὀλιγάκις μὲν δύο , τὰ δὲ πλεῖστα ἕν . Ἐντίκτει δὲ καὶ τῇ τῆς ὑπολαΐδος νεοττιᾷ · ἡ δ’ ἐκπέττει καὶ ἐκτρέφει . Γίνεται δὲ πίων καὶ ἡδύκρεως κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν μάλιστα . Γίνονται δὲ καὶ τῶν ἱεράκων οἱ νεοττοὶ ἡδύκρεῳ σφόδρα καὶ πίονες . Νεοττεύει δὲ γένος τι αὐτῶν πόρρω καὶ ἐν ἀποτόμοις πέτραις .
Lemmas: ὁ δέ κόκκυξ λέγω μέν ὑπό τις ὡς μεταβάλλω ἐκ ἱέραξ , διά ὁ ἀφανίζω ὁ ἱέραξ περί οὗτος ὁ χρόνος , ὅς ὅμοιος εἰμί · σχεδόν δέ καί ὁ ἄλλος ἱέραξ οὐ εἰμί ὁράω , ὅτε ταχύς φθέγγομαι ὁ κόκκυξ , πλήν ὀλίγος ἡμέρα . ὁ δέ κόκκυξ φαίνω ἐπί ὀλίγος χρόνος ὁ θέρος , ὁ δέ χειμών ἀφανίζω . εἰμί δέ ὁ μέν ἱέραξ γαμψώνυχος , ὁ δέ κόκκυξ οὐ γαμψώνυχος . ἔτι δέ οὐδέ ὁ περί ὁ κεφαλή ἔοικα ἱέραξ , ἀλλά ἄμφω οὗτος περιστερά μάλα · ἀλλά ἤ κατά ὁ χρῶμα μόνος προσέοικα ἱέραξ , πλήν ὁ μέν ἱέραξ ὁ ποικίλος οἷος γραμμή εἰμί , ὁ δέ κόκκυξ οἷος στιγμή . ὁ μέντοι μέγεθος καί ὁ πτῆσις παραπλήσιος ὁ ἐλαχύς ὁ ἱέραξ , ὅς κατά ὁ χρόνος οὗτος ἀφανής εἰμί ὡς ἐπί ὁ πολύς ὅς φαίνω ὁ κόκκυξ , ἐπεί ἤδη γε ὁράω εἰμί ἄμφω . καί κατεσθίω δέ ὁράω κόκκυξ ὑπό ἱέραξ · καίτοι οὐδείς ποιέω οὗτος ὁ ὁμογενής ὄρνεον . νεοσσός δέ κόκκυξ λέγω ὡς οὐδείς ὁράω · ὁ δέ τίκτω μέν , ἀλλά οὐ ποιέω νεοσσιά , ἀλλά ἐνίοτε μέν ἐν ὁ ὁ ἐλαχύς ὄρνις ἐντίκτω κατεσθίω ὁ ᾠόν ὁ ἐκεῖνος , μάλα δέ ἐν ὁ ὁ φάψ νεοσσιά , κατεσθίω καί ὁ οὗτος ᾠόν . τίκτω δέ ὀλιγάκις μέν δύο , ὁ δέ πολύς εἷς . ἐντίκτω δέ καί ὁ ὁ ὑποληΐς νεοσσιά · ὁ δέ ἐκπέσσω καί ἐκτρέφω . γίγνομαι δέ πίων καί ἡδύκραος κατά οὗτος ὁ καιρός μάλα . γίγνομαι δέ καί ὁ ἱέραξ ὁ νεοσσός ἡδύκρεος σφόδρα καί πίων . νεοσσεύω δέ γένος τις αὐτός πρόσω καί ἐν ἀπότομος πέτρα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.8
Ἐπῳάζει δὲ τὰ πολλὰ τῶν ὀρνέων , ὥσπερ εἴρηται περὶ τῶν περιστερῶν , διαδεχόμενα τὰ ἄρρενα τοῖς θήλεσι , τὰ δὲ τοσοῦτον χρόνον ὅσον ἀπολείπει τὸ θῆλυ τροφὴν αὑτῷ ποριζόμενον . Τῶν δὲ χηνῶν αἱ θήλειαι ἐπῳάζουσι μόναι , καὶ διαμένουσι διὰ παντὸς ἐφεδρεύουσαι , ὅτανπερ ἄρξωνται τοῦτο ποιεῖν . Πρὸς δὲ τόποις ἑλώδεσί τε καὶ πόαν ἔχουσι πάντων τῶν λιμναίων ὀρνίθων αἱ νεοττιαὶ γίνονται · διόπερ καὶ ἡσυχίαν ἔχοντες ἐπὶ τῶν ᾠῶν δύνανται τροφὴν αὑτοῖς πορίζεσθαι καὶ μὴ παντάπασιν ἄσιτοι εἶναι . Ἐπῳάζουσι δὲ καὶ τῶν κορωνῶν αἱ θήλειαι μόναι , καὶ διατελοῦσιν ἐπ’ αὐτῶν οὖσαι διὰ παντός · τρέφουσι δ’ αὐτὰς οἱ ἄρρενες κομίζοντες τὴν τροφὴν αὐταῖς καὶ σιτίζοντες . Τῶν δὲ φαβῶν ἡ μὲν θήλεια ἀπὸ δείλης ἀρξαμένη τήν τε νύχθ’ ὅλην ἐπῳάζει καὶ ἕως ἀκρατίσματος ὥρας , ὁ δ’ ἄρρην τὸ λοιπὸν τοῦ χρόνου . Οἱ δὲ πέρδικες δύο ποιοῦνται τῶν ᾠῶν σηκούς , καὶ ἐφ’ ᾧ μὲν ἡ θήλεια ἐπὶ δὲ θατέρῳ ὁ ἄρρην ἐπῳάζει , καὶ ἐκλέψας ἐκπέμπει ἑκάτερος ἑκάτερα · καὶ τοὺς νεοττοὺς ὅταν πρῶτον ἐξάγῃ , ὀχεύει αὐτούς .
Lemmas: ἐπῳάζω δέ ὁ πολύς ὁ ὄρνεον , ὥσπερ λέγω περί ὁ περιστερά , διαδέχομαι ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς , ὁ δέ τοσοῦτος χρόνος ὅσος ἀπολείπω ὁ θῆλυς τροφή ἑαυτοῦ πορίζω . ὁ δέ χήν ὁ θῆλυς ἐπῳάζω μόνος , καί διαμένω διά πᾶς ἐφεδρεύω , ὅταν ἄρχω οὗτος ποιέω . πρός δέ τόπος ἑλώδης τε καί πόα ἔχω πᾶς ὁ λιμναῖος ὄρνις ὁ νεοσσιά γίγνομαι · διόπερ καί ἡσυχία ἔχω ἐπί ὁ ᾠόν δύναμαι τροφή ἑαυτοῦ πορίζω καί μή παντάπασι ἄσιτος εἰμί . ἐπῳάζω δέ καί ὁ κορώνη ὁ θῆλυς μόνος , καί διατελέω ἐπί αὐτός εἰμί διά πᾶς · τρέφω δέ αὐτός ὁ ἄρσην κομίζω ὁ τροφή αὐτός καί σιτίζω . ὁ δέ φάψ ὁ μέν θῆλυς ἀπό δείλη ἄρχω ὁ τε νύξ ὅλος ἐπῳάζω καί ἕως ἀκράτισμα ὥρα , ὁ δέ ἄρσην ὁ λοιπός ὁ χρόνος . ὁ δέ πέρδιξ δύο ποιέω ὁ ᾠόν σηκός , καί ἐπί ὅς μέν ὁ θῆλυς ἐπί δέ ἕτερος ὁ ἄρσην ἐπῳάζω , καί ἐκλέπω ἐκπέμπω ἑκάτερος ἑκάτερος · καί ὁ νεοσσός ὅταν πρῶτος ἐξάγω , ὀχεύω αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.9
Ὁ δὲ ταὼς ζῇ μὲν περὶ πέντε καὶ εἴκοσιν ἔτη , γεννᾷ δὲ τριέτης μάλιστα , ἐν οἷς καὶ τὴν ποικιλίαν τῶν πτερῶν ἀπολαμβάνει · ἐκλέπει δ’ ἐν τριάκονθ’ ἡμέραις ἢ μικρῷ πλείοσιν . Ἅπαξ δὲ τοῦ ἔτους μόνον τίκτει · τίκτει δ’ ᾠὰ δώδεκα ἢ μικρῷ ἐλάττω · τίκτει δὲ διαλείπων δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας καὶ οὐκ ἐφεξῆς · αἱ δὲ πρωτοτόκοι μάλιστα περὶ ὀκτὼ ᾠά . Τίκτουσι δ’ οἱ ταῲ ὑπηνέμια . Ὀχεύονται δὲ περὶ τὸ ἔαρ · γίνεται δὲ καὶ ὁ τόκος εὐθέως μετὰ τὴν ὀχείαν . Πτερορρυεῖ δὲ ἅμα τοῖς πρώτοις τῶν δένδρων καὶ ἄρχεται αὖθις ἀπολαμβάνειν τὴν πτέρωσιν ἅμα τῇ τούτων βλαστήσει . Ἀλεκτορίδι δ’ ὑποτιθέασιν αὐτῶν τὰ ᾠὰ ἐπῳάζειν οἱ τρέφοντες διὰ τὸ τὸν ἄρρενα τῆς θηλείας τοῦτο δρώσης ἐπιπετόμενον συντρίβειν · διὰ ταύτην δὲ τὴν αἰτίαν καὶ τῶν ἀγρίων ἔνιοι ὀρνίθων ἀποδιδράσκοντες τοὺς ἄρρενας τίκτουσι καὶ ἐπῳάζουσιν . Ὑποτίθεται δὲ τοῖς ὄρνισι μάλιστα δύο ᾠά · τοσαῦτα γὰρ μόνα δύναται ἐπῳάζουσα ἐξάγειν . Ἐπιμελοῦνται δ’ ὅπως μὴ καταβαίνουσα διαλίπῃ τὸν ἐπῳασμόν , παρατιθέντες τροφήν . Οἱ δ’ ὄρνιθες περὶ τὴν ὀχείαν τοὺς ὄρχεις μείζους ἴσχουσιν ἐπιδήλως , οἱ μὲν μᾶλλον ὀχευτικοὶ καὶ μᾶλλον ἐπιδήλως , οἷον ἀλεκτρυόνες καὶ πέρδικες , οἱ δὲ μὴ συνεχῶς ἧττον . Περὶ μὲν οὖν τῆς τῶν ὀρνίθων κυήσεως καὶ γενέσεως τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον ,
Lemmas: ὁ δέ ταώς ζάω μέν περί πέντε καί εἴκοσι ἔτος , γεννάω δέ τριέτης μάλα , ἐν ὅς καί ὁ ποικιλία ὁ πτερόν ἀπολαμβάνω · ἐκλέπω δέ ἐν τριάκοντα ἡμέρα ἤ μικρός πολύς . ἅπαξ δέ ὁ ἔτος μόνος τίκτω · τίκτω δέ ᾠόν δώδεκα ἤ μικρός ἐλαχύς · τίκτω δέ διαλείπω δύο ἤ τρεῖς ἡμέρα καί οὐ ἐφεξῆς · ὁ δέ πρωτοτόκος μάλα περί ὀκτώ ᾠόν . τίκτω δέ ὁ ταώς ὑπηνέμιος . ὀχεύω δέ περί ὁ ἔαρ · γίγνομαι δέ καί ὁ τόκος εὐθύς μετά ὁ ὀχεία . πτερορρυέω δέ ἅμα ὁ πρῶτος ὁ δένδρον καί ἄρχω αὖθις ἀπολαμβάνω ὁ πτέρωσις ἅμα ὁ οὗτος βλάστησις . ἀλεκτορίς δέ ὑποτίθημι αὐτός ὁ ᾠόν ἐπῳάζω ὁ τρέφω διά ὁ ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς οὗτος δράω ἐφίπταμαι συντρίβω · διά οὗτος δέ ὁ αἰτία καί ὁ ἄγριος ἔνιοι ὄρνις ἀποδιδράσκω ὁ ἄρσην τίκτω καί ἐπῳάζω . ὑποτίθημι δέ ὁ ὄρνις μάλα δύο ᾠόν · τοσοῦτος γάρ μόνος δύναμαι ἐπῳάζω ἐξάγω . ἐπιμελέομαι δέ ὅπως μή καταβαίνω διαλείπω ὁ ἐπῳασμός , παρατίθημι τροφή . ὁ δέ ὄρνις περί ὁ ὀχεία ὁ ὄρχις μέγας ἴσχω ἐπίδηλος , ὁ μέν μάλα ὀχευτικός καί μάλα ἐπίδηλος , οἷος ἀλεκτρυών καί πέρδιξ , ὁ δέ μή συνεχής ἥσσων . περί μέν οὖν ὁ ὁ ὄρνις κύησις καί γένεσις οὗτος ἔχω ὁ τρόπος ,
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.16
Αἱ δ’ ἐγχέλυς οὔτ’ ἐξ ὀχείας γίνονται οὔτ’ ᾠοτοκοῦσιν , οὐδ’ ἐλήφθη πώποτε οὔτε θορὸν ἔχουσα οὐδεμία οὔτ’ ᾠά , οὔτ’ ἀνασχισθεῖσαι ἐντὸς θορικοὺς πόρους οὔθ’ ὑστερικοὺς ἔχουσιν · ἀλλὰ τοῦτο ὅλον τὸ γένος τῶν ἐναίμων οὐ γίνεται οὔτ’ ἐξ ὀχείας οὔτ’ ἐξ ᾠῶν . Φανερὸν δ’ ἐστὶν ὅτι οὕτως ἔχει · ἐν ἐνίαις γὰρ τελματώδεσι λίμναις τοῦ τε ὕδατος παντὸς ἐξαντληθέντος καὶ τοῦ πηλοῦ ξυσθέντος γίνονται πάλιν , ὅταν ὕδωρ γένηται ὄμβριον · ἐν δὲ τοῖς αὐχμοῖς οὐ γίνονται , οὐδ’ ἐν ταῖς διαμενούσαις λίμναις · καὶ γὰρ ζῶσι καὶ τρέφονται ὀμβρίῳ ὕδατι . Ὅτι μὲν οὖν οὔτ’ ἐξ ὀχείας οὔτ’ ἐξ ᾠῶν γίνονται , φανερόν ἐστιν · δοκοῦσι δέ τισι γεννᾶν , ὅτι ἐν ἐνίαις τῶν ἐγχελύων ἑλμίνθια ἐγγίνεται · ἐκ τούτων γὰρ οἴονται γίνεσθαι ἐγχέλυς . Τοῦτο δ’ ἐστὶν οὐκ ἀληθές , ἀλλὰ γίγνονται ἐκ τῶν καλουμένων γῆς ἐντέρων , ἃ αὐτόματα συνίσταται ἐν τῷ πηλῷ καὶ ἐν τῇ γῇ τῇ ἐνίκμῳ . Καὶ ἤδη εἰσὶν ὠμμέναι αἱ μὲν ἐκδύνουσαι ἐκ τούτων , αἱ δ’ ἐν διακνιζομένοις καὶ διαιρουμένοις γίνονται φανεραί . Καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ δὲ καὶ ἐν τοῖς ποταμοῖς γίνονται τὰ τοιαῦτα , ὅταν ᾖ μάλιστα σῆψις , τῆς μὲν θαλάττης πρὸς τοῖς τοιούτοις τόποις οὗ ἂν ᾖ φῦκος , τῶν δὲ ποταμῶν καὶ λιμνῶν περὶ τὰ χείλη · ἐνταῦθα γὰρ ἡ ἀλέα ἰσχύουσα σήπει . Περὶ μὲν οὖν τῆς τῶν ἐγχελύων γενέσεως τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον .
Lemmas: ὁ δέ ἔγχελυς οὔτε ἐκ ὀχεία γίγνομαι οὔτε ᾠοτοκέω , οὐδέ λαμβάνω πώποτε οὔτε θορός ἔχω οὐδείς οὔτε ᾠόν , οὔτε ἀνασχίζω ἐντός θορικός πόρος οὔτε ὑστερικός ἔχω · ἀλλά οὗτος ὅλος ὁ γένος ὁ ἔναιμος οὐ γίγνομαι οὔτε ἐκ ὀχεία οὔτε ἐκ ᾠόν . φανερός δέ εἰμί ὅτι οὕτως ἔχω · ἐν ἔνιοι γάρ τελματώδης λίμνη ὁ τε ὕδωρ πᾶς ἐξαντλέω καί ὁ πηλός ξύω γίγνομαι πάλιν , ὅταν ὕδωρ γίγνομαι ὄμβριος · ἐν δέ ὁ αὐχμός οὐ γίγνομαι , οὐδέ ἐν ὁ διαμένω λίμνη · καί γάρ ζάω καί τρέφω ὄμβριος ὕδωρ . ὅτι μέν οὖν οὔτε ἐκ ὀχεία οὔτε ἐκ ᾠόν γίγνομαι , φανερός εἰμί · δοκέω δέ τις γεννάω , ὅτι ἐν ἔνιοι ὁ ἔγχελυς ἑλμίνθιον ἐγγίγνομαι · ἐκ οὗτος γάρ οἴομαι γίγνομαι ἔγχελυς . οὗτος δέ εἰμί οὐ ἀληθής , ἀλλά γίγνομαι ἐκ ὁ καλέω γῆ ἔντερον , ὅς αὐτόματος συνίστημι ἐν ὁ πηλός καί ἐν ὁ γῆ ὁ ἔνικμος . καί ἤδη εἰμί ὁράω ὁ μέν ἐκδύω ἐκ οὗτος , ὁ δέ ἐν διακνίζω καί διαιρέω γίγνομαι φανερός . καί ἐν ὁ θάλασσα δέ καί ἐν ὁ ποταμός γίγνομαι ὁ τοιοῦτος , ὅταν εἰμί μάλα σῆψις , ὁ μέν θάλασσα πρός ὁ τοιοῦτος τόπος οὗ ἄν εἰμί φῦκος , ὁ δέ ποταμός καί λίμνη περί ὁ χεῖλος · ἐνταῦθα γάρ ὁ ἀλέα ἰσχύω σήπω . περί μέν οὖν ὁ ὁ ἔγχελυς γένεσις οὗτος ἔχω ὁ τρόπος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.24
Ὁ δ’ ὀρεὺς ἀναβαίνει μὲν καὶ ὀχεύει μετὰ τὸν πρῶτον βόλον , ἑπταετὴς δ’ ὢν καὶ πληροῖ , καὶ ἤδη ἐγένετο γίννος ὅταν ἀναβῇ ἐφ’ ἵππον θήλειαν · ὕστερον δ’ οὐκέτι ἀναβαίνει . Καὶ ὁ θῆλυς δ’ ὀρεὺς ἤδη ἐπληρώθη , οὐ μέντοι γε ὥστ’ ἐξενεγκεῖν διὰ τέλους . Αἱ δ’ ἐν τῇ Συρίᾳ τῇ ὑπὲρ Φοινίκης ἡμίονοι καὶ ὀχεύονται καὶ τίκτουσιν · ἀλλ’ ἔστι τὸ γένος ὅμοιον μὲν ἕτερον δέ . Οἱ δὲ καλούμενοι γίννοι γίνονται ἐξ ἵππου , ὅταν νοσήσῃ ἐν τῇ κυήσει , ὥσπερ ἐν μὲν τοῖς ἀνθρώποις οἱ νάνοι , ἐν δὲ τοῖς ὑσὶ τὰ μετάχοιρα · καὶ ἴσχει δέ , ὥσπερ οἱ νάνοι , ὁ γίννος τὸ αἰδοῖον μέγα . Ζῇ δ’ ἡμίονος ἔτη πολλά · ἤδη γάρ τις βεβίωκεν ἔτη καὶ ὀγδοήκοντα , οἷον Ἀθήνῃσιν ὅτε τὸν νεὼν ᾠκοδόμουν · ὃς καὶ ἀφειμένος ἤδη διὰ τὸ γῆρας συναμπρεύων καὶ παραπορευόμενος παρώξυνε τὰ ζεύγη πρὸς τὸ ἔργον , ὥστ’ ἐψηφίσαντο μὴ ἀπελαύνειν αὐτὸν τοὺς σιτοπώλους ἀπὸ τῶν τηλιῶν . Γηράσκει δὲ βραδύτερον ὁ θῆλυς ὀρεὺς τοῦ ἄρρενος . Λέγουσι δ’ ἔνιοι ὅτι ἡ μὲν καθαίρεται οὐροῦσα , ὁ δ’ ἄρρην διὰ τὸ ὀσφραίνεσθαι τοῦ οὔρου γηράσκει θᾶττον . Τούτων μὲν οὖν τῶν ζῴων αἱ γενέσεις τοῦτον ἔχουσι τὸν τρόπον .
Lemmas: ὁ δέ ὀρεύς ἀναβαίνω μέν καί ὀχεύω μετά ὁ πρῶτος βόλος , ἑπταετής δέ εἰμί καί πληρόω , καί ἤδη γίγνομαι γίννος ὅταν ἀναβαίνω ἐπί ἵππος θῆλυς · ὕστερον δέ οὐκέτι ἀναβαίνω . καί ὁ θῆλυς δέ ὀρεύς ἤδη πληρόω , οὐ μέντοι γε ὥστε ἐκφέρω διά τέλος . ὁ δέ ἐν ὁ Συρία ὁ ὑπέρ Φοινίκη ἡμίονος καί ὀχεύω καί τίκτω · ἀλλά εἰμί ὁ γένος ὅμοιος μέν ἕτερος δέ . ὁ δέ καλέω γίννος γίγνομαι ἐκ ἵππος , ὅταν νοσέω ἐν ὁ κύησις , ὥσπερ ἐν μέν ὁ ἄνθρωπος ὁ νᾶνος , ἐν δέ ὁ ὗς ὁ μετάχοιρον · καί ἴσχω δέ , ὥσπερ ὁ νᾶνος , ὁ γίννος ὁ αἰδοῖον μέγας . ζάω δέ ἡμίονος ἔτος πολύς · ἤδη γάρ τις βιόω ἔτος καί ὀγδοήκοντα , οἷος Ἀθῆναι ὅτε ὁ ναός οἰκοδομέω · ὅς καί ἀφίημι ἤδη διά ὁ γῆρας συναμπρεύω καί παραπορεύομαι παροξύνω ὁ ζεῦγος πρός ὁ ἔργον , ὥστε ψηφίζω μή ἀπελαύνω αὐτός ὁ σιτοπώλης ἀπό ὁ τηλία . γηράσκω δέ βραδύς ὁ θῆλυς ὀρεύς ὁ ἄρσην . λέγω δέ ἔνιοι ὅτι ὁ μέν καθαίρω οὐρέω , ὁ δέ ἄρσην διά ὁ ὀσφραίνομαι ὁ οὖρον γηράσκω ταχύς . οὗτος μέν οὖν ὁ ζῷον ὁ γένεσις οὗτος ἔχω ὁ τρόπος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.25
Τὰ δὲ νέα καὶ τὰ παλαιὰ τετράποδα διαγινώσκουσιν οἱ περὶ τὰς θεραπείας ὄντες αὐτῶν · ἐὰν μὲν ἀπὸ τῆς γνάθου τὸ δέρμα ἐφελκόμενον ταχὺ ἐπίῃ , νέον τὸ τετράπουν , ἐὰν δὲ πολὺν χρόνον μένῃ ἐρρυτιδωμένον , παλαιόν .
Lemmas: ὁ δέ νέος καί ὁ παλαιός τετράπους διαγιγνώσκω ὁ περί ὁ θεραπεία εἰμί αὐτός · ἐάν μέν ἀπό ὁ γνάθος ὁ δέρμα ἐφέλκω ταχύς ἐπέρχομαι , νέος ὁ τετράπους , ἐάν δέ πολύς χρόνος μένω ῥυτιδόω , παλαιός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.26
Ἡ δὲ κάμηλος κύει μὲν δέκα μῆνας , τίκτει δ’ ἀεὶ ἓν μόνον · μονοτόκον γάρ ἐστιν . Ἐκκρίνουσι δ’ ἐκ τῶν καμήλων ἐνιαύσιον τὸ ἔκγονον . Ζῇ δὲ χρόνον πολύν , πλείω ἢ πεντήκοντα ἔτη . Τίκτει δὲ τοῦ ἔαρος , καὶ γάλα ἔχει μέχρι οὖ ἂν ἐν γαστρὶ λάβῃ . Ἔχει δὲ καὶ τὰ κρέα καὶ τὸ γάλα ἥδιστα πάντων · πίνουσι δὲ τὸ γάλα δύο καὶ ἕνα ἢ τρία καὶ ἕνα πρὸς ὕδωρ κεράσαντες .
Lemmas: ὁ δέ κάμηλος κύω μέν δέκα μείς , τίκτω δέ ἀεί εἷς μόνος · μονοτόκος γάρ εἰμί . ἐκκρίνω δέ ἐκ ὁ κάμηλος ἐνιαύσιος ὁ ἔκγονος . ζάω δέ χρόνος πολύς , πολύς ἤ πεντήκοντα ἔτος . τίκτω δέ ὁ ἔαρ , καί γάλα ἔχω μέχρι ὅς ἄν ἐν γαστήρ λαμβάνω . ἔχω δέ καί ὁ κρέας καί ὁ γάλα ἡδύς πᾶς · πίνω δέ ὁ γάλα δύο καί εἷς ἤ τρεῖς καί εἷς πρός ὕδωρ κεράννυμι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.27
Ὁ δ’ ἐλέφας ὀχεύει καὶ ὀχεύεται πρῶτον εἴκοσιν ἐτῶν . Ὅταν δ’ ὀχευθῇ ἡ θήλεια , φέρει ἐν γαστρί , ὡς μέν τινές φασιν , ἐνιαυτὸν καὶ ἓξ μῆνας , ὡς δ’ ἕτεροι , τρί’ ἔτη · τοῦ δὲ μὴ ὁμολογεῖσθαι τὸν χρόνον αἴτιον τὸ μὴ εὐθεώρητον εἶναι τὴν ὀχείαν . Τίκτει δ’ ἡ θήλεια συγκαθίσασα ἐπὶ τὰ ὄπισθεν , καὶ ἀλγοῦσα δήλη ἐστίν . Ὁ δὲ σκύμνος ὅταν γένηται , θηλάζει τῷ στόματι καὶ οὐ τῷ μυκτῆρι , καὶ βαδίζει καὶ βλέπει εὐθὺς γεννηθείς .
Lemmas: ὁ δέ ἐλέφας ὀχεύω καί ὀχεύω πρῶτος εἴκοσι ἔτος . ὅταν δέ ὀχεύω ὁ θῆλυς , φέρω ἐν γαστήρ , ὡς μέν τις φημί , ἐνιαυτός καί ἕξ μείς , ὡς δέ ἕτερος , τρεῖς ἔτος · ὁ δέ μή ὁμολογέω ὁ χρόνος αἴτιος ὁ μή εὐθεώρητος εἰμί ὁ ὀχεία . τίκτω δέ ὁ θῆλυς συγκαθίζω ἐπί ὁ ὄπισθεν , καί ἀλγέω δῆλος εἰμί . ὁ δέ σκύμνος ὅταν γίγνομαι , θηλάζω ὁ στόμα καί οὐ ὁ μυκτήρ , καί βαδίζω καί βλέπω εὐθύς γεννάω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.28
Αἱ δ’ ὕες αἱ ἄγριαι τοῦ χειμῶνος ἀρχομένου ὀχεύονται , τίκτουσι δὲ τοῦ ἔαρος ἀποχωροῦσαι εἰς τοὺς δυσβατωτάτους τόπους καὶ ἀποκρήμνους μάλιστα καὶ φαραγγώδεις καὶ συσκίους . Διατρίβει δ’ ὁ ἄρρην ἐν ταῖς ὑσὶν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἡμέρας τριάκοντα . Τὸ δὲ πλῆθος τῶν τικτομένων καὶ ὁ χρόνος τῆς κυήσεως ὁ αὐτὸς καὶ ἐπὶ τῶν ἡμέρων ὑῶν ἐστίν . Τὰς δὲ φωνὰς παραπλησίους ἔχουσι τοῖς ἡμέροις , πλὴν μᾶλλον ἡ θήλεια φωνεῖ , ὁ δ’ ἄρρην σπανίως . Τῶν δ’ ἀρρένων καὶ ἀγρίων οἱ τομίαι μείζους γίνονται καὶ χαλεπώτεροι , ὥσπερ καὶ Ὅμηρος ἐποίησεν θρέψεν ἐπὶ χλούνην σῦν ἄγριον · οὐδὲ ἐῴκει θηρί γε σιτοφάγῳ , ἀλλὰ ῥίῳ ὑλήεντι . Γίνονται δὲ τομίαι διὰ τὸ νέοις οὖσιν ἐμπίπτειν νόσημα κνησμὸν εἰς τοὺς ὄρχεις · εἶτα ξυόμενοι πρὸς τὰ δένδρα ἐκθλίβουσι τοὺς ὄρχεις .
Lemmas: ὁ δέ ὗς ὁ ἄγριος ὁ χειμών ἄρχω ὀχεύω , τίκτω δέ ὁ ἔαρ ἀποχωρέω εἰς ὁ δύσβατος τόπος καί ἀπόκρημνος μάλα καί φαραγγώδης καί σύσκιος . διατρίβω δέ ὁ ἄρσην ἐν ὁ ὗς ὡς ἐπί ὁ πολύς ἡμέρα τριάκοντα . ὁ δέ πλῆθος ὁ τίκτω καί ὁ χρόνος ὁ κύησις ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ ἥμερος ὗς εἰμί . ὁ δέ φωνή παραπλήσιος ἔχω ὁ ἥμερος , πλήν μάλα ὁ θῆλυς φωνέω , ὁ δέ ἄρσην σπάνιος . ὁ δέ ἄρσην καί ἄγριος ὁ τομίας μέγας γίγνομαι καί χαλεπός , ὥσπερ καί Ὅμηρος ποιέω τρέφω ἐπί χλούνης ὗς ἄγριος · οὐδέ ἔοικα θήρ γε σιτοφάγος , ἀλλά ῥίον ὑλήεις . γίγνομαι δέ τομίας διά ὁ νέος εἰμί ἐμπίπτω νόσημα κνησμός εἰς ὁ ὄρχις · εἶτα ξύω πρός ὁ δένδρον ἐκθλίβω ὁ ὄρχις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.30
Αἱ δ’ ἄρκτοι τὴν μὲν ὀχείαν ποιοῦνται , ὥσπερ εἴρηται πρότερον , οὐκ ἀναβαδὸν ἀλλὰ κατακεκλιμέναι ἐπὶ τῆς γῆς . Κύει δ’ ἄρκτος τριάκονθ’ ἡμέρας . Τίκτει δὲ καὶ ἓν καὶ δύο , τὰ δὲ πλεῖστα πέντε . Ἐλάχιστον δὲ τίκτει τὸ ἔμβρυον τῷ μεγέθει ὡς κατὰ τὸ σῶμα τὸ ἑαυτῆς · ἔλαττον μὲν γὰρ γαλῆς τίκτει , μεῖζον δὲ μυός , καὶ ψιλὸν καὶ τυφλόν , καὶ σχεδὸν ἀδιάρθρωτα τὰ σκέλη καὶ τὰ πλεῖστα τῶν μορίων . Τὴν δ’ ὀχείαν ποιεῖται τοῦ μηνὸς τοῦ Ἐλαφηβολιῶνος , τίκτει δὲ περὶ τὴν ὥραν τὴν τοῦ φωλεύειν . Γίγνονται μὲν οὖν περὶ τὸν χρόνον τοῦτον καὶ ἡ θήλεια καὶ ἡ ἄρρην πιότατοι · ὅταν δ’ ἐκθρέψῃ τρίτῳ μηνί , ἐκφαίνουσιν ἤδη τοῦ ἔαρος . Καὶ ἡ ὕστριξ δὲ φωλεύει καὶ κύει ἴσας ἡμέρας , καὶ τἆλλα ὡσαύτως τῇ ἄρκτῳ . Κύουσαν δ’ ἄρκτον ἔργον ἐστὶ λαβεῖν .
Lemmas: ὁ δέ ἄρκτος ὁ μέν ὀχεία ποιέω , ὥσπερ λέγω πρότερος , οὐ ἀναβαδόν ἀλλά κατακλίνω ἐπί ὁ γῆ . κύω δέ ἄρκτος τριάκοντα ἡμέρα . τίκτω δέ καί εἷς καί δύο , ὁ δέ πολύς πέντε . ἐλαχύς δέ τίκτω ὁ ἔμβρυον ὁ μέγεθος ὡς κατά ὁ σῶμα ὁ ἑαυτοῦ · ἐλαχύς μέν γάρ γαλέη τίκτω , μέγας δέ μῦς , καί ψιλός καί τυφλός , καί σχεδόν ἀδιάρθρωτος ὁ σκέλος καί ὁ πολύς ὁ μόριον . ὁ δέ ὀχεία ποιέω ὁ μείς ὁ Ἐλαφηβόλιον , τίκτω δέ περί ὁ ὥρα ὁ ὁ φωλεύω . γίγνομαι μέν οὖν περί ὁ χρόνος οὗτος καί ὁ θῆλυς καί ὁ ἄρσην πῖος · ὅταν δέ ἐκτρέφω τρίτος μείς , ἐκφαίνω ἤδη ὁ ἔαρ . καί ὁ ὕστριξ δέ φωλεύω καί κύω ἴσος ἡμέρα , καί ἄλλος ὡσαύτως ὁ ἄρκτος . κύω δέ ἄρκτος ἔργον εἰμί λαμβάνω .