aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.19
Τὰ δ’ ἔντομα τῶν ζῴων ὅτι μὲν ἐλάττω ἐστὶ τὰ ἄρρενα τῶν θηλειῶν καὶ ἐπιβαίνει ἄνωθεν , καὶ πῶς ποιεῖται τὴν ὀχείαν , καὶ ὅτι διαλύεται μόλις , εἴρηται πρότερον · ὅταν δ’ ὀχευθῇ , ταχέως ποιεῖται τὰ πλεῖστα τὸν τόκον ὅσα ὀχεύεται . Τίκτει δὲ πάντα σκώληκας πλὴν γένος τι ψυχῶν · αὗται δὲ σκληρόν , ὅμοιον κνήκου σπέρματι , ἔσω δὲ χύμα . Ἐκ δὲ τῶν σκωλήκων οὐκ ἐκ μέρους τινὸς γίνεται τὸ ζῷον , ὥσπερ ἐκ τῶν ᾠῶν , ἀλλ’ ὅλον αὐξάνεται καὶ διαρθρούμενον γίνεται τὸ ζῷον . Γίνεται δὲ αὐτῶν τὰ μὲν ἐκ ζῴων τῶν συγγενῶν , οἷον φαλάγγιά τε καὶ ἀράχνια ἐκ φαλαγγίων καὶ ἀραχνίων , καὶ ἀττέλαβοι καὶ ἀκρίδες καὶ τέττιγες · τὰ δ’ οὐκ ἐκ ζῴων ἀλλ’ αὐτόματα , τὰ μὲν ἐκ τῆς δρόσου τῆς ἐπὶ τοῖς φύλλοις πιπτούσης , κατὰ φύσιν μὲν ἐν τῷ ἔαρι , πολλάκις δὲ καὶ τοῦ χειμῶνος , ὅταν εὐδία καὶ νοτία γένηται πλείω χρόνον · τὰ δ’ ἐν βορβόρῳ καὶ κόπρῳ σηπομένοις , τὰ δ’ ἐν ξύλοις , τὰ μὲν φυτῶν , τὰ δ’ ἐν αὔοις ἤδη , τὰ δ’ ἐν θριξὶ ζῴων , τὰ δὲ ἐν σαρκὶ τῶν ζῴων , τὰ δ’ ἐν τοῖς περιττώμασι , καὶ τούτων τὰ μὲν ἐκκεχωρισμένων , τὰ δ’ ἔτι ὄντων ἐν τοῖς ζῴοις , οἷον αἱ καλούμεναι ἕλμινθες . Ἔστι δ’ αὐτῶν γένη τρία , ἥ τε ὀνομαζομένη πλατεῖα , καὶ αἱ στρογγύλαι , καὶ τρίται αἱ ἀσκαρίδες . Ἐκ μὲν οὖν τούτων ἕτερον οὐθὲν γίνεται · ἡ δὲ πλατεῖα προσπέφυκέ τε μόνη τῷ ἐντέρῳ καὶ ἀποτίκτει οἷον σικύου σπέρμα , ᾧ γινώσκουσι σημείῳ οἱ ἰατροὶ τοὺς ἔχοντας αὐτήν . Γίνονται δ’ αἱ μὲν καλούμεναι ψυχαὶ ἐκ τῶν καμπῶν , αἳ γίνονται ἐπὶ τῶν φύλλων τῶν χλωρῶν , καὶ μάλιστα ἐπὶ τῆς ῥαφάνου , ἣν καλοῦσί τινες κράμβην , πρῶτον μὲν ἔλαττον κέγχρου , εἶτα μικροὶ σκώληκες αὐξανόμενοι , ἔπειτα ἐν τρισὶν ἡμέραις κάμπαι μικραί · μετὰ δὲ ταῦτα αὐξηθεῖσαι ἀκινητίζουσι , καὶ μεταβάλλουσι τὴν μορφήν , καὶ καλοῦνται χρυσαλλίδες , καὶ σκληρὸν ἔχουσι τὸ κέλυφος , ἁπτομένου δὲ κινοῦνται . Προσέχονται δὲ πόροις ἀραχνιώδεσιν οὔτε στόμα ἔχουσαι οὔτ’ ἄλλο τῶν μορίων διάδηλον οὐθέν . Χρόνου δ’ οὔ πολλοῦ διελθόντος περιρρήγνυται τὸ κέλυφος , καὶ ἐκπέτεται ἐξ αὐτῶν πτερωτὰ ζῷα , ἃς καλοῦμεν ψυχάς . Τὸ μὲν οὖν πρῶτον , ὅταν ὦσι κάμπαι , τρέφονται καὶ περίττωμα ἀφιᾶσιν · ὅταν δὲ γένωνται χρυσαλλίδες , οὐθενὸς οὔτε γεύονται οὔτε προΐενται περίττωμα . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ τἆλλα ὅσα γίνεται ἐκ σκωλήκων , καὶ ὅσοι ἐκ συνδυασμοῦ γίνονται ζῴων σκώληκες , καὶ ὅσοι ἄνευ ὀχείας . Καὶ γὰρ οἱ τῶν μελιττῶν καὶ ἀνθρηνῶν καὶ σφηκῶν ὅταν μὲν νέοι σκώληκες ὦσι , τρέφονταί τε καὶ κόπρον ἔχοντες φαίνονται · ὅταν δ’ ἐκ τῶν σκωλήκων εἰς τὴν διατύπωσιν ἔλθωσι , καλοῦνται μὲν νύμφαι τότε , οὐ λαμβάνουσι δὲ τροφὴν οὐδὲ κόπρον ἔτ’ ἔχουσιν , ἀλλὰ περιειργμένοι ἀκινητίζουσιν ἕως ἂν αὐξηθῶσιν · τότε δ’ ἐξέρχονται διακόψαντες ᾧ καταλήλειπται ὁ κύτταρος . Γίνονται δὲ καὶ τὰ ὕπερα καὶ τὰ πηνία ἔκ τινων τοιούτων ἄλλων , αἳ κυμαίνουσι τῇ πορείᾳ καὶ προβᾶσαι τῷ ἑτέρῳ κάμψασαι ἐπιβαίνουσιν · ἕκαστον δὲ τῶν γιγνομένων τὸ οἰκεῖον χρῶμα λαμβάνει ἀπὸ τῆς κάμπης . Ἐκ δέ τινος σκώληκος μεγάλου , ὃς ἔχει οἷον κέρατα καὶ διαφέρει τῶν ἄλλων , γίνεται πρῶτον μὲν μεταβαλόντος τοῦ σκώληκος κάμπη , ἔπειτα βομβύλιος , ἐκ δὲ τούτου νεκύδαλος · ἐν ἓξ δὲ μησὶ μεταβάλλει ταύτας τὰς μορφὰς πάσας . Ἐκ δὲ τούτου τοῦ ζῴου καὶ τὰ βομβύκια ἀναλύουσι τῶν γυναικῶν τινὲς ἀναπηνιζόμεναι , κἄπειτα ὑφαίνουσιν · πρώτη δὲ λέγεται ὑφῆναι ἐν Κῷ Παμφίλη Πλάτεω θυγάτηρ . Ἐκ δὲ τῶν σκωλήκων τῶν ἐν τοῖς ξύλοις τοῖς αὔοις οἱ κάραβοι γίνονται τὸν αὐτὸν τρόπον · πρῶτον μὲν ἀκινητισάντων τῶν σκωλήκων , εἶτα περιρραγέντος τοῦ κελύφους ἐξέρχονται οἱ κάραβοι . Ἐκ δὲ τῶν καράβων γίνονται αἱ πρασοκουρίδες · ἴσχουσι δὲ πτερὰ καὶ αὐταί . Ἐκ δὲ τῶν ἐν τοῖς ποταμοῖς πλατέων ζωδαρίων τῶν ἐπιθεόντων οἱ οἶστροι · διὸ καὶ οἱ πλεῖστοι περὶ τὰ ὕδατα γίνονται οὗ τὰ τοιαῦτά ἐστὶ ζῷα . Ἐκ δὲ μελαινῶν τινῶν καὶ δασειῶν οὐ μεγάλων καμπῶν πρῶτον γίνονται πυγολαμπίδες , οὐχ αἱ πετόμεναι · αὗται δὲ πάλιν μεταβάλλουσι , καὶ γίνονται πτερωτὰ ζῷα ἐξ αὐτῶν , οἱ καλούμενοι βόστρυχοι . Αἱ δ’ ἐμπίδες γίνονται ἐκ τῶν ἀσκαρίδων . Αἱ δ’ ἀσκαρίδες γίνονται ἔν τε τῇ ἰλύϊ τῶν φρεάτων καὶ ὅπου ἂν σύρρευσις γένηται ὕδατος γεώδη ἔχουσα ὑπόστασιν . Τὸ μὲν οὖν πρῶτον αὐτὴ ἡ ἰλὺς σηπομένη χρῶμα λαμβάνει λευκόν , εἶτα μέλαν , τελευτῶσα δ’ αἱματῶδες · ὅταν δὲ τοιαύτη γένηται , φύεται ἐξ αὐτῆς ὥσπερ τὰ φυκία μικρὰ σφόδρα καὶ ἐρυθρά · ταῦτα δὲ χρόνον μέν τινα κινεῖται προσπεφυκότα , ἔπειτ’ ἀπορραγέντα φέρεται κατὰ τὸ ὕδωρ , αἱ καλούμεναι ἀσκαρίδες . Μεθ’ ἡμέρας δ’ ὀλίγας ἵστανται ὀρθαὶ ἐπὶ τοῦ ὕδατος ἀκινητίζουσαι καὶ σκληραί , κἄπειτα περιρραγέντος τοῦ κελύφους ἡ ἐμπὶς ἄνω ἐπικάθηται , ἕως ἂν ἥλιος ἢ πνεῦμα κινήσῃ · τότε δ’ ἤδη πέτεται . Πᾶσι δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις σκώληξι καὶ τοῖς ζῴοις τοῖς ἐκ τῶν σκωλήκων περιρρηγνυμένοις ἡ ἀρχὴ γίγνεται τῆς γενέσεως ὑφ’ ἡλίου ἢ ὑπὸ πνεύματος . Μᾶλλον δὲ καὶ θᾶττον γίνονται αἱ ἀσκαρίδες ἐν τοῖς ἔχουσι παντοδαπὴν ὑπόστασιν , οἷον Μεγαροῖ τε γίνεται καὶ ἐν τοῖς ἔργοις · σήπεται γὰρ τὰ τοιαῦτα θᾶττον . Καὶ μετοπώρου δὲ γίνονται μᾶλλον · τότε γὰρ τὸ ὑγρὸν συμβαίνει εἶναι ἔλαττον . Οἱ δὲ κρότωνες γίνονται ἐκ τῆς ἀγρώστεως , αἱ δὲ μηλολόνθαι ἐκ τῶν σκωλήκων τῶν ἐν τοῖς βολίτοις καὶ τῶν ὀνίδων . Οἱ δὲ κάνθαροι ἣν κυλίουσι κόπρον , ἐν ταύτῃ φωλεύουσί τε τὸν χειμῶνα καὶ ἐντίκτουσι σκωλήκια , ἐξ ὧν γίνονται κάνθαροι . Γίνονται δὲ καὶ ἐκ τῶν σκωλήκων τῶν ἐν τοῖς ὀσπρίοις πτερωτὰ ζῷα ὁμοίως τοῖς εἰρημένοις . Αἱ δὲ μυῖαι ἐκ τῶν σκωλήκων τῶν ἐν τῇ κόπρῳ τῇ χωριζομένῃ κατὰ μέρος · διὸ καὶ οἱ περὶ ταύτην τὴν ἐργασίαν ὄντες μάχονται χωρίζειν τὴν ἄλλην τὴν μεμιγμένην , καὶ λέγουσι τότε κατειργάσθαι τὴν κόπρον . Ἡ δ’ ἀρχὴ τῶν σκωληκίων μικρά · πρῶτον μὲν γὰρ καὶ ἐνταῦθα ἐρυθραίνεται καὶ ἐξ ἀκινησίας λαμβάνει κίνησιν οἷον πεφυκότα · εἶτα σκωλήκιον ἀποβαίνει ἀκίνητον · εἶτα κινηθὲν ὕστερον γίνεται ἀκίνητον πάλιν · ἐκ δὲ τούτου μυῖα ἀποτελεῖται , καὶ κινεῖται πνεύματος ἢ ἡλίου γενομένου . Οἱ δὲ μύωπες γίνονται ἐκ τῶν ξύλων . Αἱ δὲ ὀρσοδάκναι ἐκ τῶν σκωληκίων μεταβαλλόντων · τὰ δὲ σκωλήκια ταῦτα γίνεται ἐν τοῖς καυλοῖς τῆς κράμβης . Αἱ δὲ κανθαρίδες ἐκ τῶν πρὸς ταῖς συκαῖς καμπῶν καὶ ταῖς ἀπίοις καὶ ταῖς πεύκαις ( πρὸς πᾶσι γὰρ τούτοις γίνονται σκώληκες ) καὶ ἐκ τῶν ἐν τῇ κυνακάνθῃ · ὁρμῶσι δὲ καὶ πρὸς τὰ δυσώδη διὰ τὸ ἐκ τοιαύτης γεγονέναι ὕλης . Οἱ δὲ κώνωπες ἐκ σκωλήκων οἳ γίνονται ἐκ τῆς περὶ τὸ ὄξος ἰλύος · καὶ γὰρ ἐν τοῖς δοκοῦσιν ἀσηπτοτάτοις εἶναι ἐγγίγνονται ζῷα , οἷον ἐν χιόνι τῇ παλαιᾷ . Γίνεται δ’ ἡ παλαιὰ ἐρυθροτέρα , διὸ καὶ οἱ σκώληκες τοιοῦτοι καὶ δασεῖς · οἱ δ’ ἐκ τῆς ἐν Μηδίᾳ χιόνος μεγάλοι καὶ λευκοί · δυσκίνητοι δὲ πάντες . Ἐν δὲ Κύπρῳ , οὗ ἡ χαλκῖτις λίθος καίεται , ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ἐμβαλλόντων , ἐνταῦθα γίνεται θηρία ἐν τῷ πυρί , τῶν μεγάλων μυιῶν μικρόν τι μείζονα , ὑπόπτερα , ἃ διὰ τοῦ πυρὸς πηδᾷ καὶ βαδίζει . Ἀποθνήσκουσι δὲ καὶ οἱ σκώληκες καὶ ταῦτα χωριζόμενα τὰ μὲν τοῦ πυρός , οἱ δὲ τῆς χιόνος . Ὅτι δ’ ἐνδέχεται μὴ κάεσθαι συστάσεις τινὰς ζῴων , ἡ σαλαμάνδρα ποιεῖ φανερόν · αὕτη γάρ , ὡς φασί , διὰ πυρὸς βαδίζουσα κατασβέννυσι τὸ πῦρ . Περὶ δὲ τὸν Ὕπανιν ποταμὸν τὸν περὶ Βόσπορον τὸν Κιμμέριον ὑπὸ τροπὰς θερινὰς καταφέρονται ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ οἷον θύλακοι μείζους ῥαγῶν , ἐξ ὧν ῥηγνυμένων ἐξέρχεται ζῷον πτερωτὸν τετράπουν · ζῇ δὲ καὶ πέτεται μέχρι δείλης , καταφερομένου δὲ τοῦ ἡλίου ἀπομαραίνεται , καὶ ἅμα δυομένου ἀποθνήσκει βιῶσαν ἡμέραν μίαν , διὸ καὶ καλεῖται ἐφήμερον . Τὰ πλεῖστα δὲ τῶν γινομένων ἔκ τε καμπῶν καὶ σκωλήκων ὑπὸ ἀραχνίων κατέχεται τὸ πρῶτον . Ταῦτα μὲν οὖν γίνεται τοῦτον τὸν τρόπον ·
Lemmas: ὁ δέ ἔντομος ὁ ζῷον ὅτι μέν ἐλαχύς εἰμί ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς καί ἐπιβαίνω ἄνωθεν , καί πῶς ποιέω ὁ ὀχεία , καί ὅτι διαλύω μόλις , λέγω πρότερος · ὅταν δέ ὀχεύω , ταχύς ποιέω ὁ πολύς ὁ τόκος ὅσος ὀχεύω . τίκτω δέ πᾶς σκώληξ πλήν γένος τις ψυχή · οὗτος δέ σκληρός , ὅμοιος κνῆκος σπέρμα , ἔσω δέ χύμα . ἐκ δέ ὁ σκώληξ οὐ ἐκ μέρος τις γίγνομαι ὁ ζῷον , ὥσπερ ἐκ ὁ ᾠόν , ἀλλά ὅλος αὐξάνω καί διαρθρέω γίγνομαι ὁ ζῷον . γίγνομαι δέ αὐτός ὁ μέν ἐκ ζῷον ὁ συγγενής , οἷος φαλάγγιον τε καί ἀράχνιον ἐκ φαλάγγιον καί ἀράχνιον , καί ἀττέλαβος καί ἀκρίς καί τέττιξ · ὁ δέ οὐ ἐκ ζῷον ἀλλά αὐτόματος , ὁ μέν ἐκ ὁ δρόσος ὁ ἐπί ὁ φύλλον πίπτω , κατά φύσις μέν ἐν ὁ ἔαρ , πολλάκις δέ καί ὁ χειμών , ὅταν εὐδία καί νότιος γίγνομαι πολύς χρόνος · ὁ δέ ἐν βόρβορος καί κόπρος σήπω , ὁ δέ ἐν ξύλον , ὁ μέν φυτόν , ὁ δέ ἐν αὖος ἤδη , ὁ δέ ἐν θρίξ ζῷον , ὁ δέ ἐν σάρξ ὁ ζῷον , ὁ δέ ἐν ὁ περίσσωμα , καί οὗτος ὁ μέν ἐκχωρίζω , ὁ δέ ἔτι εἰμί ἐν ὁ ζῷον , οἷος ὁ καλέω ἕλμινς . εἰμί δέ αὐτός γένος τρεῖς , ὁ τε ὀνομάζω πλατεῖον , καί ὁ στρογγύλος , καί τρίτος ὁ ἀσκαρίς . ἐκ μέν οὖν οὗτος ἕτερος οὐδείς γίγνομαι · ὁ δέ πλατεῖον προσφύω τε μόνος ὁ ἔντερον καί ἀποτίκτω οἷος σίκυος σπέρμα , ὅς γιγνώσκω σημεῖον ὁ ἰατρός ὁ ἔχω αὐτός . γίγνομαι δέ ὁ μέν καλέω ψυχή ἐκ ὁ κάμπη , ὅς γίγνομαι ἐπί ὁ φύλλον ὁ χλωρός , καί μάλα ἐπί ὁ ῥάφανος , ὅς καλέω τις κράμβη , πρῶτος μέν ἐλαχύς κέγχρος , εἶτα μικρός σκώληξ αὐξάνω , ἔπειτα ἐν τρεῖς ἡμέρα κάμπη μικρός · μετά δέ οὗτος αὐξάνω ἀκινητίζω , καί μεταβάλλω ὁ μορφή , καί καλέω χρυσαλλίς , καί σκληρός ἔχω ὁ κέλυφος , ἅπτω δέ κινέω . προσέχω δέ πόρος ἀραχνιώδης οὔτε στόμα ἔχω οὔτε ἄλλος ὁ μόριον διάδηλος οὐδείς . χρόνος δέ οὐ πολύς διέρχομαι περιρρήγνυμι ὁ κέλυφος , καί ἐκπέτομαι ἐκ αὐτός πτερωτός ζῷον , ὅς καλέω ψυχή . ὁ μέν οὖν πρῶτος , ὅταν εἰμί κάμπη , τρέφω καί περίσσωμα ἀφίημι · ὅταν δέ γίγνομαι χρυσαλλίς , οὐδείς οὔτε γεύω οὔτε προίημι περίσσωμα . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ἄλλος ὅσος γίγνομαι ἐκ σκώληξ , καί ὅσος ἐκ συνδυασμός γίγνομαι ζῷον σκώληξ , καί ὅσος ἄνευ ὀχεία . καί γάρ ὁ ὁ μέλισσα καί ἀνθρήνη καί σφήξ ὅταν μέν νέος σκώληξ εἰμί , τρέφω τε καί κόπρος ἔχω φαίνω · ὅταν δέ ἐκ ὁ σκώληξ εἰς ὁ διατύπωσις ἔρχομαι , καλέω μέν νύμφη τότε , οὐ λαμβάνω δέ τροφή οὐδέ κόπρος ἔτι ἔχω , ἀλλά περιέργω ἀκινητίζω ἕως ἄν αὐξάνω · τότε δέ ἐξέρχομαι διακόπτω ὅς καταληίπω ὁ κύτταρος . γίγνομαι δέ καί ὁ ὕπερον καί ὁ πηνίον ἐκ τις τοιοῦτος ἄλλος , ὅς κυμαίνω ὁ πορεία καί προβαίνω ὁ ἕτερος κάμπτω ἐπιβαίνω · ἕκαστος δέ ὁ γίγνομαι ὁ οἰκεῖος χρῶμα λαμβάνω ἀπό ὁ κάμπη . ἐκ δέ τις σκώληξ μέγας , ὅς ἔχω οἷος κέρας καί διαφέρω ὁ ἄλλος , γίγνομαι πρῶτος μέν μεταβάλλω ὁ σκώληξ κάμπη , ἔπειτα βομβύλιος , ἐκ δέ οὗτος νεκύδαλος · ἐν ἕξ δέ μείς μεταβάλλω οὗτος ὁ μορφή πᾶς . ἐκ δέ οὗτος ὁ ζῷον καί ὁ βομβύκιον ἀναλύω ὁ γυνή τις ἀναπηνίζομαι , ἔπειτα ὑφαίνω · πρῶτος δέ λέγω ὑφαίνω ἐν Κῶς Παμφίλη Πλάτης θυγάτηρ . ἐκ δέ ὁ σκώληξ ὁ ἐν ὁ ξύλον ὁ αὖος ὁ κάραβος γίγνομαι ὁ αὐτός τρόπος · πρῶτος μέν ἀκινητίζω ὁ σκώληξ , εἶτα περιρρήγνυμι ὁ κέλυφος ἐξέρχομαι ὁ κάραβος . ἐκ δέ ὁ κάραβος γίγνομαι ὁ πρασοκουρίς · ἴσχω δέ πτερόν καί αὐτός . ἐκ δέ ὁ ἐν ὁ ποταμός πλατύς ζωδάριον ὁ ἐπιθέω ὁ οἶστρος · διό καί ὁ πολύς περί ὁ ὕδωρ γίγνομαι οὗ ὁ τοιοῦτος εἰμί ζῷον . ἐκ δέ μέλας τις καί δασύς οὐ μέγας κάμπη πρῶτος γίγνομαι πυγολαμπίς , οὐ ὁ πέτομαι · οὗτος δέ πάλιν μεταβάλλω , καί γίγνομαι πτερωτός ζῷον ἐκ αὐτός , ὁ καλέω βόστρυχος . ὁ δέ ἐμπίς γίγνομαι ἐκ ὁ ἀσκαρίς . ὁ δέ ἀσκαρίς γίγνομαι ἐν τε ὁ ἰλύς ὁ φρέαρ καί ὅπου ἄν σύρρευσις γίγνομαι ὕδωρ γεώδης ἔχω ὑπόστασις . ὁ μέν οὖν πρῶτος αὐτός ὁ ἰλύς σήπω χρῶμα λαμβάνω λευκός , εἶτα μέλας , τελευτάω δέ αἱματώδης · ὅταν δέ τοιοῦτος γίγνομαι , φύω ἐκ αὐτός ὥσπερ ὁ φυκίον μικρός σφόδρα καί ἐρυθρός · οὗτος δέ χρόνος μέν τις κινέω προσφύω , ἔπειτα ἀπαράσσω φέρω κατά ὁ ὕδωρ , ὁ καλέω ἀσκαρίς . μετά ἡμέρα δέ ὀλίγος ἵστημι ὀρθός ἐπί ὁ ὕδωρ ἀκινητίζω καί σκληρός , ἔπειτα περιρρήγνυμι ὁ κέλυφος ὁ ἐμπίς ἄνω ἐπικαθίημι , ἕως ἄν ἥλιος ἤ πνεῦμα κινέω · τότε δέ ἤδη πέτομαι . πᾶς δέ καί ὁ ἄλλος σκώληξ καί ὁ ζῷον ὁ ἐκ ὁ σκώληξ περιρρήγνυμι ὁ ἀρχή γίγνομαι ὁ γένεσις ὑπό ἥλιος ἤ ὑπό πνεῦμα . μάλα δέ καί ταχύς γίγνομαι ὁ ἀσκαρίς ἐν ὁ ἔχω παντοδαπός ὑπόστασις , οἷος Μεγαροῖ τε γίγνομαι καί ἐν ὁ ἔργον · σήπω γάρ ὁ τοιοῦτος ταχύς . καί μετόπωρον δέ γίγνομαι μάλα · τότε γάρ ὁ ὑγρός συμβαίνω εἰμί ἐλαχύς . ὁ δέ κρότων γίγνομαι ἐκ ὁ ἄγρωστις , ὁ δέ μηλολόνθη ἐκ ὁ σκώληξ ὁ ἐν ὁ βόλιτος καί ὁ ὀνίς . ὁ δέ κάνθαρος ὅς κυλίω κόπρος , ἐν οὗτος φωλεύω τε ὁ χειμών καί ἐντίκτω σκωλήκιον , ἐκ ὅς γίγνομαι κάνθαρος . γίγνομαι δέ καί ἐκ ὁ σκώληξ ὁ ἐν ὁ ὄσπριον πτερωτός ζῷον ὅμοιος ὁ λέγω . ὁ δέ μυῖα ἐκ ὁ σκώληξ ὁ ἐν ὁ κόπρος ὁ χωρίζω κατά μέρος · διό καί ὁ περί οὗτος ὁ ἐργασία εἰμί μάχομαι χωρίζω ὁ ἄλλος ὁ μείγνυμι , καί λέγω τότε κατεργάζομαι ὁ κόπρος . ὁ δέ ἀρχή ὁ σκωλήκιον μικρός · πρῶτος μέν γάρ καί ἐνταῦθα ἐρυθραίνομαι καί ἐκ ἀκινησία λαμβάνω κίνησις οἷος φύω · εἶτα σκωλήκιον ἀποβαίνω ἀκίνητος · εἶτα κινέω ὕστερον γίγνομαι ἀκίνητος πάλιν · ἐκ δέ οὗτος μυῖα ἀποτελέω , καί κινέω πνεῦμα ἤ ἥλιος γίγνομαι . ὁ δέ μύωψ γίγνομαι ἐκ ὁ ξύλον . ὁ δέ ὀρσοδάκνη ἐκ ὁ σκωλήκιον μεταβάλλω · ὁ δέ σκωλήκιον οὗτος γίγνομαι ἐν ὁ καυλός ὁ κράμβη . ὁ δέ κανθαρίς ἐκ ὁ πρός ὁ σύκαι κάμπη καί ὁ ἄπιος καί ὁ πεύκη ( πρός πᾶς γάρ οὗτος γίγνομαι σκώληξ ) καί ἐκ ὁ ἐν ὁ κυνάκανθα · ὁρμάω δέ καί πρός ὁ δυσώδης διά ὁ ἐκ τοιοῦτος γίγνομαι ὕλη . ὁ δέ κώνωψ ἐκ σκώληξ ὅς γίγνομαι ἐκ ὁ περί ὁ ὄξος ἰλύς · καί γάρ ἐν ὁ δοκέω ἄσηπτος εἰμί ἐγγίγνομαι ζῷον , οἷος ἐν χιών ὁ παλαιός . γίγνομαι δέ ὁ παλαιός ἐρυθρός , διό καί ὁ σκώληξ τοιοῦτος καί δασύς · ὁ δέ ἐκ ὁ ἐν Μηδία χιών μέγας καί λευκός · δυσκίνητος δέ πᾶς . ἐν δέ Κύπρος , οὗ ὁ χαλκῖτις λίθος καίω , ἐπί πολύς ἡμέρα ἐμβάλλω , ἐνταῦθα γίγνομαι θηρίον ἐν ὁ πῦρ , ὁ μέγας μυῖα μικρός τις μέγας , ὑπόπτερος , ὅς διά ὁ πῦρ πηδάω καί βαδίζω . ἀποθνῄσκω δέ καί ὁ σκώληξ καί οὗτος χωρίζω ὁ μέν ὁ πῦρ , ὁ δέ ὁ χιών . ὅτι δέ ἐνδέχομαι μή καίω σύστασις τις ζῷον , ὁ σαλαμάνδρα ποιέω φανερός · οὗτος γάρ , ὡς φημί , διά πῦρ βαδίζω κατασβέννυμι ὁ πῦρ . περί δέ ὁ Ὕπανις ποταμός ὁ περί Βόσπορος ὁ Κιμμέριος ὑπό τροπή θερινός καταφέρω ὑπό ὁ ποταμός οἷος θύλακος μέγας ῥαγή , ἐκ ὅς ῥήγνυμι ἐξέρχομαι ζῷον πτερωτός τετράπους · ζάω δέ καί πέτομαι μέχρι δείλη , καταφέρω δέ ὁ ἥλιος ἀπομαραίνομαι , καί ἅμα δύω ἀποθνῄσκω βιόω ἡμέρα εἷς , διό καί καλέω ἐφήμερον . ὁ πολύς δέ ὁ γίγνομαι ἐκ τε κάμπη καί σκώληξ ὑπό ἀράχνιον κατέχω ὁ πρῶτος . οὗτος μέν οὖν γίγνομαι οὗτος ὁ τρόπος ·