aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 9.42
αἱ δ’ ἀνθρῆναι ζῶσι μὲν οὐκ ἀνθολογούμεναι ὥσπερ αἱ μέλιτται , ἀλλὰ τὰ πολλὰ σαρκοφαγοῦσαι ( διὸ καὶ περὶ τὴν κόπρον διατρίβουσιν · θηρεύουσι γὰρ τὰς μεγάλας μυίας , καὶ ὅταν καταλάβωσιν , ἀφελοῦσαι τὴν κεφαλὴν ἀποπέτονται φέρουσαι τὸ σῶμα τὸ λοιπόν ) , ἅπτονται δὲ καὶ τῆς γλυκείας ὀπώρας . Τροφῇ μὲν οὖν χρῶνται τῇ εἰρημένῃ , ἔχουσι δ’ ἡγεμόνας ὥσπερ αἱ μέλιτται καὶ οἱ σφῆκες · καὶ οἱ ἡγεμόνες οὗτοι μείζονές εἰσι τῷ μεγέθει κατὰ λόγον πρὸς τὰς ἀνθρήνας ἢ ὁ τῶν σφηκῶν πρὸς τοὺς σφῆκας καὶ ὁ τῶν μελιττῶν πρὸς τὰς μελίττας . Διατρίβει δ’ ἔσω καὶ οὗτος , ὥσπερ ὁ τῶν σφηκῶν ἡγεμών . Ποιοῦσι δὲ τὸ σμῆνος ὑπὸ γῆν αἱ ἀνθρῆναι , ἐκφέρουσαι τὴν γῆν ὥσπερ οἱ μύρμηκες · ἀφεσμὸς γάρ , ὥσπερ τῶν μελιττῶν , οὐ γίνεται οὔτε τούτων οὔτε τῶν σφηκῶν , ἀλλ’ ἀεὶ ἐπιγινόμεναι νεώτεραι αὐτοῦ μένουσι καὶ τὸ σμῆνος μεῖζον ποιοῦσιν ἐκφέρουσαι τὸν χοῦν . Γίνεται δὲ μεγάλα τὰ σμήνη · ἤδη γὰρ εὐθηνοῦντος σμήνους κόφινοι τρεῖς καὶ τέτταρες ἐξῄρηνται κηρίων . Ὀὐδὲ τροφὴν δ’ , ὥσπερ αἱ μέλιτται , ἀποτίθενται , ἀλλὰ φωλεύουσι τὸν χειμῶνα , αἱ δὲ πλεῖσται ἀποθνήσκουσιν · εἰ δὲ καὶ πᾶσαι , οὔπω δῆλον . Οἱ δ’ ἡγεμόνες πλείους ἑνὸς οὐ γίνονται ἐν τοῖς σμήνεσιν , ὥσπερ ἐν τοῖς τῶν μελιττῶν , οἳ διασπῶσι τὰ σμήνη τῶν μελιττῶν . Ὅταν δὲ πλανηθῶσί τινες τῶν ἀνθρηνῶν ἀπὸ τοῦ σμήνους , συστραφεῖσαι πρός τινα ὕλην ποιοῦσι κηρία , οἷάπερ καὶ ὁρᾶται ἐπιπολῆς ὄντα πολλάκις , καὶ ἐν τούτῳ ἐργάζονται ἡγεμόνα ἕνα · οὗτος δ’ ἐπὰν ἐξέλθῃ καὶ αὐξήσῃ , ἀπάγει λαβὼν καὶ κατοικίζει μεθ’ αὑτοῦ εἰς σμῆνος . Περὶ δ’ ὀχείας τῶν ἀνθρηνῶν οὐδὲν ὦπταί πω , οὐδὲ πόθεν γίνεται ὁ γόνος . Ἐν μὲν οὖν ταῖς μελίτταις ἄκεντροί εἰσι καὶ οἱ κηφῆνες καὶ οἱ βασιλεῖς , καὶ τῶν σφηκῶν ἔνιοι ἄκεντροί εἰσι , καθάπερ εἴρηται πρότερον · αἱ δ’ ἀνθρῆναι πᾶσαι φαίνονται κέντρον ἔχουσαι . Ἐπισκεπτέον δὲ μᾶλλον καὶ περὶ τοῦ ἡγεμόνος , εἰ κέντρον ἔχει ἢ μή .
Lemmas: ὁ δέ ἀνθρήνη ζάω μέν οὐ ἀνθολογέω ὥσπερ ὁ μέλισσα , ἀλλά ὁ πολύς σαρκοφαγέω ( διό καί περί ὁ κόπρος διατρίβω · θηρεύω γάρ ὁ μέγας μυῖα , καί ὅταν καταλαμβάνω , ἀφαιρέω ὁ κεφαλή ἀποπέτομαι φέρω ὁ σῶμα ὁ λοιπός ) , ἅπτω δέ καί ὁ γλυκύς ὀπώρα . τροφή μέν οὖν χράω ὁ λέγω , ἔχω δέ ἡγεμών ὥσπερ ὁ μέλισσα καί ὁ σφήξ · καί ὁ ἡγεμών οὗτος μέγας εἰμί ὁ μέγεθος κατά λόγος πρός ὁ ἀνθρήνη ἤ ὁ ὁ σφήξ πρός ὁ σφήξ καί ὁ ὁ μέλισσα πρός ὁ μέλισσα . διατρίβω δέ ἔσω καί οὗτος , ὥσπερ ὁ ὁ σφήξ ἡγεμών . ποιέω δέ ὁ σμῆνος ὑπό γῆ ὁ ἀνθρήνη , ἐκφέρω ὁ γῆ ὥσπερ ὁ μύρμηξ · ἀφεσμός γάρ , ὥσπερ ὁ μέλισσα , οὐ γίγνομαι οὔτε οὗτος οὔτε ὁ σφήξ , ἀλλά ἀεί ἐπιγίγνομαι νέος αὐτός μένω καί ὁ σμῆνος μέγας ποιέω ἐκφέρω ὁ χοῦς . γίγνομαι δέ μέγας ὁ σμῆνος · ἤδη γάρ εὐθηνέω σμῆνος κόφινος τρεῖς καί τέσσαρες ἐκλέγω κηρίον . οὐδέ τροφή δέ , ὥσπερ ὁ μέλισσα , ἀποτίθημι , ἀλλά φωλεύω ὁ χειμών , ὁ δέ πολύς ἀποθνῄσκω · εἰ δέ καί πᾶς , οὔπω δῆλος . ὁ δέ ἡγεμών πολύς εἷς οὐ γίγνομαι ἐν ὁ σμῆνος , ὥσπερ ἐν ὁ ὁ μέλισσα , ὅς διασπάω ὁ σμῆνος ὁ μέλισσα . ὅταν δέ πλανάω τις ὁ ἀνθρήνη ἀπό ὁ σμῆνος , συστρέφω πρός τις ὕλη ποιέω κηρίον , οἷος καί ὁράω ἐπιπολή εἰμί πολλάκις , καί ἐν οὗτος ἐργάζομαι ἡγεμών εἷς · οὗτος δέ ἐπάν ἐξέρχομαι καί αὐξάνω , ἀπάγω λαμβάνω καί κατοικίζω μετά ἑαυτοῦ εἰς σμῆνος . περί δέ ὀχεία ὁ ἀνθρήνη οὐδείς ὁράω πω , οὐδέ πόθεν γίγνομαι ὁ γόνος . ἐν μέν οὖν ὁ μέλισσα ἄκεντρος εἰμί καί ὁ κηφῆνες καί ὁ βασιλεύς , καί ὁ σφήξ ἔνιοι ἄκεντρος εἰμί , καθά λέγω πρότερος · ὁ δέ ἀνθρήνη πᾶς φαίνω κέντρον ἔχω . ἐπισκοπέω δέ μάλα καί περί ὁ ἡγεμών , εἰ κέντρον ἔχω ἤ μή .