aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 7.2
Ἡ δὲ τῶν γυναικείων ὁρμὴ γίνεται περὶ φθίνοντας τοὺς μῆνας · διὸ φασί τινες τῶν σοφιζομένων καὶ τὴν σελήνην εἶναι θῆλυ , ὅτι ἅμα συμβαίνει ταῖς μὲν ἡ κάθαρσις τῇ δ’ ἡ φθίσις καὶ μετὰ τὴν κάθαρσιν καὶ τὴν φθίσιν ἡ πλήρωσις ἀμφοῖν . Καὶ ταῖς μὲν συνεχῶς καθ’ ἕκαστον ὀλιγάκις τὰ καταμήνια φοιτᾷ , παρὰ δὲ μῆνα τρίτον ταῖς πλείσταις . Ὅσαις μὲν οὖν ὀλίγον χρόνον γίνεται , δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας , ἀπαλλάττουσι ῥᾷον , ὅσαις δὲ πολλάς , χαλεπώτερον . Πονοῦσι γὰρ τὰς ἡμέρας τὰς ἡμέρας ταύτας · ταῖς μὲν γὰρ ἀθρόα ἡ κάθαρσις γίνεται ταῖς δὲ κατ’ ὀλίγον , τὸ δὲ σῶμα βαρύνεται πάσαις , ἕως ἂν ἐξέλθῃ . Πολλαῖς δὲ καὶ ὅταν ὁρμᾷ τὰ καταμήνια καὶ μέλλῃ ῥήγνυσθαι , πνιγμοὶ γίνονται καὶ ψόφος ἐν ταῖς ὑστέραις , ἕως ἂν ῥαγῇ . Φύσει μὲν οὖν ἡ σύλληψις γίνεται μετὰ τὴν τούτων ἀπαλλαγὴν ταῖς γυναιξίν · καὶ ὅσαις μὴ γίνεται ταῦτα , ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἄτεκνοι διατελοῦσιν . Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ μὴ γινομένων τούτων ἔνιαι συλλαμβάνουσιν , ὅσαις συναθροίζεται ἰκμὰς τοσαύτη ὅση ταῖς γειναμέναις ὑπολείπεται μετὰ τὴν κάθαρσιν , ἀλλὰ μὴ ὥστε καὶ θύραζε ἐξιέναι . Καὶ γινομένων ἔτι ἔνιαι συλλαμβάνουσιν · ὕστερον δ’ οὐ συλλαμβάνουσιν , ὅσαις εὐθὺς μετὰ τὴν κάθαρσιν αἱ ὑστέραι συμμύουσιν . Γίνεται δ’ ἐνίαις καὶ κυούσαις διὰ τέλους τὰ γυναικεῖα · συμβαίνει μέντοι ταύταις φαῦλα τίκτειν , καὶ ἢ μὴ σώζεσθαι εἰς αὔξην ἢ ἀσθενῆ τὰ ἔκγονα γίγνεσθαι . Πολλαῖς δὲ καὶ διὰ τὸ δεῖσθαι τῆς συνουσίας ἢ διὰ τὴν νεότητα καὶ τὴν ἡλικίαν , ἢ διὰ τὸ χρόνον ἀπέχεσθαι πολύν , καταβαίνουσιν αἱ ὑστέραι κάτω , καὶ τὰ γυναικεῖα γίνεται πολλάκις τρὶς τοῦ μηνός , ἕως ἂν συλλάβωσιν · τότε δ’ ἀπέρχονται πάλιν εἰς τὸν ἄνω τόπον τὸν οἰκεῖον . Ἐνίοτε δὲ κἂν συμβῇ ἔχουσα , τύχῃ δ’ ὑγρὰ οὖσα , ἀποφυσᾷ τοῦ σπέρματος τὸ ὑγρότερον . Πάντων δὲ τῶν ζῴων , ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον , ταῖς γυναιξὶ μᾶλλον τῶν ἄλλων θηλειῶν ἡ κάθαρσις γίνεται πλείστη . Τοῖς μὲν γὰρ μὴ ζῳοτοκοῦσιν οὐθὲν τοιοῦτον ἐπισημαίνει διὰ τὸ τὴν περίττωσιν ταύτην τρέπεσθαι εἰς τὸ σῶμα ( μείζω τε γὰρ ἔνια τῶν ἀρρένων ἐστί , καὶ ἔτι τοῖς μὲν εἰς φολίδας τοῖς δ’ εἰς λεπίδας τοῖς δ’ εἰς τὸ τῶν πτερῶν ἀναλίσκεται πλῆθος ) , τοῖς δὲ πεζοῖς καὶ ζῳοτόκοις εἴς τε τὰς τρίχας καὶ τὸ σῶμα ( λεῖον γὰρ ἄνθρωπός ἐστι μόνον ) καὶ εἰς τὰ οὖρα ( παχεῖαν γὰρ τὰ πλεῖστα καὶ πολλὴν τὰ τοιαῦτα ποιεῖται τὴν ἔκκρισιν ) · ταῖς δὲ γυναιξὶν ἀντὶ τούτων τρέπεται τὸ περίττωμα εἰς τὴν κάθαρσιν . Ὁμοίως δ’ ἔχει τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν ἀρρένων · πλεῖστον γὰρ ὡς κατὰ τὸ μέγεθος ἀφίησι σπέρμα τῶν ἄλλων ζῴων ἄνθρωπος ( διὸ καὶ λειότατον τῶν ζῴων ἐστὶν ἄνθρωπος ) , καὶ αὐτῶν δ’ οἱ ὑγρότεροι τὰς φύσεις καὶ μὴ πολύσαρκοι λίαν , καὶ οἱ λευκότεροι δὲ τῶν μελάνων . Καὶ ἐπὶ γυναικῶν δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον · ταῖς γὰρ εὐσάρκοις πορεύεται εἰς τὴν τροφὴν τοῦ σώματος τὸ πολὺ τῆς ἐκκρίσεως . Καὶ ἐν ταῖς ὁμιλίαις δὲ τῶν ἀφροδισίων αἱ λευκότεραι τὴν φύσιν ἐξικμάζουσι μᾶλλον τῶν μελαινῶν . Ποιεῖ δὲ τῆς τροφῆς τὰ ὑγρὰ καὶ δριμέα τοιαύτην τὴν ὁμιλίαν μᾶλλον .
Lemmas: ὁ δέ ὁ γυναικεῖος ὁρμή γίγνομαι περί φθίω ὁ μείς · διό φημί τις ὁ σοφίζω καί ὁ σελήνη εἰμί θῆλυς , ὅτι ἅμα συμβαίνω ὁ μέν ὁ κάθαρσις ὁ δέ ὁ φθίσις καί μετά ὁ κάθαρσις καί ὁ φθίσις ὁ πλήρωσις ἄμφω . καί ὁ μέν συνεχής κατά ἕκαστος ὀλιγάκις ὁ καταμήνιος φοιτάω , παρά δέ μείς τρίτος ὁ πολύς . ὅσος μέν οὖν ὀλίγος χρόνος γίγνομαι , δύο ἤ τρεῖς ἡμέρα , ἀπαλλάσσω ῥᾴδιος , ὅσος δέ πολύς , χαλεπός . πονέω γάρ ὁ ἡμέρα ὁ ἡμέρα οὗτος · ὁ μέν γάρ ἀθρόος ὁ κάθαρσις γίγνομαι ὁ δέ κατά ὀλίγος , ὁ δέ σῶμα βαρύνω πᾶς , ἕως ἄν ἐξέρχομαι . πολύς δέ καί ὅταν ὁρμάω ὁ καταμήνιος καί μέλλω ῥήγνυμι , πνιγμός γίγνομαι καί ψόφος ἐν ὁ ὑστέρα , ἕως ἄν ῥήγνυμι . φύσις μέν οὖν ὁ σύλληψις γίγνομαι μετά ὁ οὗτος ἀπαλλαγή ὁ γυνή · καί ὅσος μή γίγνομαι οὗτος , ὡς ἐπί ὁ πολύς ἄτεκνος διατελέω . οὐ μήν ἀλλά καί μή γίγνομαι οὗτος ἔνιοι συλλαμβάνω , ὅσος συναθροίζω ἰκμάς τοσοῦτος ὅσος ὁ γίγνομαι ὑπολείπω μετά ὁ κάθαρσις , ἀλλά μή ὥστε καί θύραζε ἐξέρχομαι . καί γίγνομαι ἔτι ἔνιοι συλλαμβάνω · ὕστερον δέ οὐ συλλαμβάνω , ὅσος εὐθύς μετά ὁ κάθαρσις ὁ ὑστέρα συμμύω . γίγνομαι δέ ἔνιοι καί κυέω διά τέλος ὁ γυναικεῖος · συμβαίνω μέντοι οὗτος φαῦλος τίκτω , καί ἤ μή σῴζω εἰς αὔξη ἤ ἀσθενής ὁ ἔκγονος γίγνομαι . πολύς δέ καί διά ὁ δέω ὁ συνουσία ἤ διά ὁ νεότης καί ὁ ἡλικία , ἤ διά ὁ χρόνος ἀπέχω πολύς , καταβαίνω ὁ ὑστέρα κάτω , καί ὁ γυναικεῖος γίγνομαι πολλάκις τρίς ὁ μείς , ἕως ἄν συλλαμβάνω · τότε δέ ἀπέρχομαι πάλιν εἰς ὁ ἄνω τόπος ὁ οἰκεῖος . ἐνίοτε δέ ἐάν συμβαίνω ἔχω , τυγχάνω δέ ὑγρός εἰμί , ἀποφυσάω ὁ σπέρμα ὁ ὑγρός . πᾶς δέ ὁ ζῷον , ὥσπερ λέγω καί πρότερος , ὁ γυνή μάλα ὁ ἄλλος θῆλυς ὁ κάθαρσις γίγνομαι πολύς . ὁ μέν γάρ μή ζωοτοκέω οὐδείς τοιοῦτος ἐπισημαίνω διά ὁ ὁ περίσσωσις οὗτος τρέπω εἰς ὁ σῶμα ( μέγας τε γάρ ἔνιοι ὁ ἄρσην εἰμί , καί ἔτι ὁ μέν εἰς φολίς ὁ δέ εἰς λεπίς ὁ δέ εἰς ὁ ὁ πτερόν ἀναλίσκω πλῆθος ) , ὁ δέ πεζός καί ζῳοτόκος εἰς τε ὁ θρίξ καί ὁ σῶμα ( λεῖος γάρ ἄνθρωπος εἰμί μόνος ) καί εἰς ὁ οὖρον ( παχύς γάρ ὁ πολύς καί πολύς ὁ τοιοῦτος ποιέω ὁ ἔκκρισις ) · ὁ δέ γυνή ἀντί οὗτος τρέπω ὁ περίσσωμα εἰς ὁ κάθαρσις . ὅμοιος δέ ἔχω οὗτος καί ἐπί ὁ ἄρσην · πολύς γάρ ὡς κατά ὁ μέγεθος ἀφίημι σπέρμα ὁ ἄλλος ζῷον ἄνθρωπος ( διό καί λεῖος ὁ ζῷον εἰμί ἄνθρωπος ) , καί αὐτός δέ ὁ ὑγρός ὁ φύσις καί μή πολύσαρκος λίαν , καί ὁ λευκός δέ ὁ μέλας . καί ἐπί γυνή δέ ὁ αὐτός τρόπος · ὁ γάρ εὔσαρκος πορεύω εἰς ὁ τροφή ὁ σῶμα ὁ πολύς ὁ ἔκκρισις . καί ἐν ὁ ὁμιλία δέ ὁ ἀφροδίσιος ὁ λευκός ὁ φύσις ἐξικμάζω μάλα ὁ μέλας . ποιέω δέ ὁ τροφή ὁ ὑγρός καί δριμύς τοιοῦτος ὁ ὁμιλία μάλα .