aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.9
Ἡ δ’ αἴθυια καὶ οἱ λάροι τίκτουσι μὲν ἐν ταῖς περὶ θάλατταν πέτραις , τὸ μὲν πλῆθος δύο ἢ τρία · ἀλλ’ ὁ μὲν λάρος τοῦ θέρους , ἡ δ’ αἴθυια ἀρχομένου τοῦ ἔαρος εὐθὺς ἐκ τροπῶν , καὶ ἐπικαθεύδει ὥσπερ αἱ ἄλλαι ὄρνιθες . Οὐδέτερον δὲ φωλεύει τούτων τῶν ὀρνέων . Πάντων δὲ σπανιώτατον ἰδεῖν ἁλκυόνα ἐστίν · σχεδὸν γὰρ περὶ Πλειάδος δύσιν καὶ τροπὰς ὁρᾶται μόνον , καὶ ἐν τοῖς ὑφόρμοις πρῶτον ὅσον περιιπταμένη περὶ τὸ πλοῖον ἀφανίζεται εὐθύς , διὸ καὶ Στησίχορος τοῦτον τὸν τρόπον ἐμνήσθη περὶ αὐτῆς . Τίκτει δὲ καὶ ἡ ἀηδὼν τοῦ θέρους ἀρχομένου , τίκτει δὲ πέντε καὶ ἓξ ᾠά · φωλεύει δὲ ἀπὸ τοῦ μετοπώρου μέχρι τοῦ ἔαρος . Τὰ δὲ ἔντομα καὶ τοῦ χειμῶνος ὀχεύεται καὶ γίνεται , ὅταν εὐημερίαι γένωνται καὶ νότια , ὅσα μὴ φωλεύει αὐτῶν , οἷον μυῖαι καὶ μύρμηκες . Τίκτει δ’ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ τὰ πολλὰ τῶν ἀγρίων , ὅσα μὴ ἐπικυΐσκεται ὥσπερ δασύπους . Ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἰχθύων οἱ πλεῖστοι ἅπαξ , οἷον οἱ χυτοί ( καλοῦνται δὲ χυτοὶ οἱ τῷ δικτύῳ περιεχόμενοι ) , θύννος , πηλαμύς , κεστρεύς , χαλκίδες , κοχλίαι , χρόμις , ψῆττα καὶ τὰ τοιαῦτα , πλὴν ὁ λάβραξ · οὗτος δὲ δὶς τούτων μόνος , γίνεται δ’ ὁ τόκος αὐτῷ ὁ ὕστερος ἀσθενέστερος . Καὶ ὁ τριχίας δὲ καὶ τὰ πετραῖα δίς , ἡ δὲ τρίγλη μόνη τρίς . Τεκμαίρονται δ’ ἐκ τοῦ γόνου · τρὶς γὰρ φαίνεται ὁ γόνος περί τινας τόπους . Ὁ δὲ σκορπίος τίκτει δίς . Τίκτει δὲ καὶ ὁ σάργος δίς , ἔαρος καὶ μετοπώρου · ἡ δὲ σάλπη μετοπώρου ἅπαξ . Ἡ δὲ θυννὶς ἅπαξ τίκτει , ἀλλὰ διὰ τὸ τὰ μὲν πρώϊα τὰ δ’ ὄψια προΐεσθαι δὶς δοκεῖ τίκτειν · ἔστι δ’ ὁ μὲν πρῶτος τόκος περὶ τὸν Ποσειδεῶνα πρὸ τροπῶν , ὁ δ’ ὕστερος τοῦ ἔαρος . Διαφέρει δ’ ὁ θύννος ὁ ἄρρην τοῦ θήλεος , ὅτι ἡ μὲν ἔχει ὁ δ’ οὐκ ἔχει ὑπὸ τῇ γαστρὶ πτερύγιον , ὃ καλοῦσιν ἀφαρέα .
Lemmas: ὁ δέ αἴθυια καί ὁ λάρος τίκτω μέν ἐν ὁ περί θάλασσα πέτρα , ὁ μέν πλῆθος δύο ἤ τρεῖς · ἀλλά ὁ μέν λάρος ὁ θέρος , ὁ δέ αἴθυια ἄρχω ὁ ἔαρ εὐθύς ἐκ τροπή , καί ἐπικαθεύδω ὥσπερ ὁ ἄλλος ὄρνις . οὐδέτερος δέ φωλεύω οὗτος ὁ ὄρνεον . πᾶς δέ σπάνιος ὁράω ἀλκυών εἰμί · σχεδόν γάρ περί Πλειάς δύσις καί τροπή ὁράω μόνος , καί ἐν ὁ ὕφορμος πρῶτος ὅσος περιπέτομαι περί ὁ πλοῖον ἀφανίζω εὐθύς , διό καί Στησίχορος οὗτος ὁ τρόπος μιμνῄσκω περί αὐτός . τίκτω δέ καί ὁ ἀηδών ὁ θέρος ἄρχω , τίκτω δέ πέντε καί ἕξ ᾠόν · φωλεύω δέ ἀπό ὁ μετόπωρον μέχρι ὁ ἔαρ . ὁ δέ ἔντομος καί ὁ χειμών ὀχεύω καί γίγνομαι , ὅταν εὐημερία γίγνομαι καί νότιος , ὅσος μή φωλεύω αὐτός , οἷος μυῖα καί μύρμηξ . τίκτω δέ ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός ὁ πολύς ὁ ἄγριος , ὅσος μή ἐπικυίσκομαι ὥσπερ δασύπους . ὅμοιος δέ καί ὁ ἰχθῦς ὁ πολύς ἅπαξ , οἷος ὁ χυτός ( καλέω δέ χυτός ὁ ὁ δίκτυον περιέχω ) , θύννος , πηλαμύς , κεστρεύς , χαλκίς , κόχλιας , χρόμις , ψῆττα καί ὁ τοιοῦτος , πλήν ὁ λάβραξ · οὗτος δέ δίς οὗτος μόνος , γίγνομαι δέ ὁ τόκος αὐτός ὁ ὕστερος ἀσθενής . καί ὁ τριχίας δέ καί ὁ πετραῖος δίς , ὁ δέ τρίγλη μόνος τρίς . τεκμαίρομαι δέ ἐκ ὁ γόνος · τρίς γάρ φαίνω ὁ γόνος περί τις τόπος . ὁ δέ σκορπίος τίκτω δίς . τίκτω δέ καί ὁ σάργος δίς , ἔαρ καί μετόπωρον · ὁ δέ σάλπη μετόπωρον ἅπαξ . ὁ δέ θυννίς ἅπαξ τίκτω , ἀλλά διά ὁ ὁ μέν πρώϊος ὁ δέ ὄψιος προίημι δίς δοκέω τίκτω · εἰμί δέ ὁ μέν πρῶτος τόκος περί ὁ Ποσειδῶν πρό τροπή , ὁ δέ ὕστερος ὁ ἔαρ . διαφέρω δέ ὁ θύννος ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς , ὅτι ὁ μέν ἔχω ὁ δέ οὐ ἔχω ὑπό ὁ γαστήρ πτερύγιον , ὅς καλέω ἀφαρής .