aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 7.10
Καὶ τῆς μαίας ἡ ὀμφαλοτομία μέρος ἐστὶν οὐκ ἀστόχου διανοίας · οὐ γὰρ μόνον περὶ τὰς δυστοκίας τῶν γυναικῶν τῇ εὐχερείᾳ δύνασθαι δεῖ βοηθεῖν , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰ συμβαίνοντα ἀγχίνουν εἶναι καὶ περὶ τὴν τοῦ ὀμφαλοῦ ἀπόδεσιν τοῖς παιδίοις . Ἐὰν μὲν γὰρ καὶ τὸ ὕστερον συνεκπέσῃ , ἐρίῳ ἀποδεῖται ἀπὸ τοῦ ὑστέρου ὁ ὀμφαλός , καὶ ἀποτέμνεται ἄνωθεν · ᾗ δ’ ἂν ἀποδεθῇ , συμφύεται , τὸ δὲ συνεχὲς ἀποπίπτει . Ἐὰν δὲ λυθῇ τὸ ἅμμα , ἀποθνήσκει τοῦ αἵματος ἐκρυέντος τὸ ἔμβρυον . Ἐὰν δὲ μὴ συνεξέλθῃ εὐθὺς τὸ ὕστερον , ἔσω ὄντος αὐτοῦ , τοῦ παιδίου δ’ ἔξω , ἀποτέμνεται ἀποδεθέντος τοῦ ὀμφαλοῦ . Πολλάκις δ’ ἔδοξε τεθνεὸς τίκτεσθαι τὸ παιδίον , ὅταν ἀσθενικοῦ ὄντος , πρὶν ἀποδεθῆναι τὸν ὀμφαλόν , τὸ αἷμα ἔξω εἰς τὸν ὀμφαλὸν καὶ τὸ πέριξ τύχῃ ἐξερρυηκός · ἀλλὰ τεχνικαί τινες ἤδη τῶν μαιῶν γενόμεναι ἀπέθλιψαν εἴσω ἐκ τοῦ ὀμφαλοῦ , καὶ εὐθὺς τὸ παιδίον , ὥσπερ ἔξαιμον γενόμενον πρότερον , πάλιν ἀνεβίωσεν . Γίνεται δέ , καθάπερ ἐλέχθη πρότερον , κατὰ φύσιν ἐπὶ κεφαλὴν καὶ τἆλλα ζῷα , τὰ δὲ παιδία καὶ τὰς χεῖρας παρατεταμένας παρὰ τὰς πλευράς . Ἐξελθόντα δ’ εὐθὺς φθέγγεται , καὶ προσάγει πρὸς τὸ στόμα τὰς χεῖρας . Ἀφίησι δὲ καὶ περιττώματα τὰ μὲν εὐθὺς τὰ δὲ διὰ ταχέων , πάντα δ’ ἐν ἡμέρᾳ · καὶ τοῦτο τὸ περίττωμα πλέον ἢ τοῦ παιδὸς κατὰ μέγεθος · ὃ καλοῦσιν αἱ γυναῖκες μηκώνιον . Χρῶμα δὲ τούτου αἱματῶδες καὶ σφόδρα μέλαν , καὶ πιττῶδες , μετὰ δὲ τοῦτο ἤδη γαλακτῶδες · σπᾷ γὰρ εὐθὺς καὶ τὸν μαστόν . Πρὶν δ’ ἐξελθεῖν οὐ φθέγγεται τὸ παιδίον , κἂν δυστοκούσης τὴν κεφαλὴν μὲν ὑπερέχῃ , τὸ δ’ ὅλον σῶμα ἔχῃ ἐντός . Ὅσαις δ’ ἂν ἐν ταῖς ἀποκαθάρσεσι προεξορμήσωσιν οἱ καθαρμοί , δυσαπαλλακτότεραι γίνονται τῶν ἐμβρύων . Ἐὰν δὲ καθάρσεις μετὰ τὸν τόκον ἐλάττους γένωνται , καὶ ὅσων μόνον αἱ πρῶται , καὶ μὴ διατελέσωσιν εἰς τὰς τετταράκοντα , ἰσχύουσί τε μᾶλλον αἱ γυναῖκες καὶ συλλαμβάνουσι θᾶττον . Τὰ δὲ παιδία ὅταν γένωνται , τῶν τετταράκοντα ἡμερῶν ἐγρηγορότα μὲν οὔτε γελᾷ οὔτε δακρύει , νύκτωρ δ’ ἐνίοτε ἄμφω · οὐδὲ κνιζόμενα τὰ πολλὰ αἰσθάνεται , τὸ δὲ πλεῖστον καθεύδει τοῦ χρόνου . Αὐξανόμενον δ’ ἀεὶ εἰς τὸ ἐγρηγορέναι μεταβάλλει μᾶλλον · καὶ ἐνυπνιαζόμενον δῆλον μὲν γίνεται , μνημονεύει δ’ ὀψὲ τὰς φαντασίας . Τοῖς μὲν οὖν ἄλλοις ζῴοις οὐδεμία διαφορὰ τῶν ὀστῶν , ἀλλὰ πάντα τετελεσμένα γίνεται · τοῖς δὲ παιδίοις τὸ βρέγμα μαλακόν , καὶ ὀψὲ πήγνυται . Καὶ τὰ μὲν ἔχοντα γίνεται ὀδόντας , τὰ δὲ παιδία ἑβδόμῳ μηνὶ ἄρχονται ὀδοντοφυεῖν · φύει δὲ πρῶτον τοὺς προσθίους , καὶ τὰ μὲν τοὺς ἄνωθεν πρότερον , τὰ δὲ τοὺς κάτωθεν . Πάντα δὲ θᾶττον φύουσιν , ὅσων αἱ τίτθαι θερμότερον ἔχουσι τὸ γάλα .
Lemmas: καί ὁ μαῖα ὁ ὀμφαλοτομία μέρος εἰμί οὐ ἄστοχος διάνοια · οὐ γάρ μόνος περί ὁ δυστοκία ὁ γυνή ὁ εὐχέρεια δύναμαι δέω βοηθέω , ἀλλά καί πρός ὁ συμβαίνω ἀγχίνοος εἰμί καί περί ὁ ὁ ὀμφαλός ἀπόδεσις ὁ παιδίον . ἐάν μέν γάρ καί ὁ ὕστερον συνεκπίπτω , ἔριον ἀποδέω ἀπό ὁ ὕστερος ὁ ὀμφαλός , καί ἀποτέμνω ἄνωθεν · ᾗ δέ ἄν ἀποδέω , συμφύω , ὁ δέ συνεχής ἀποπίπτω . ἐάν δέ λύω ὁ ἅμμα , ἀποθνῄσκω ὁ αἷμα ἐκρέω ὁ ἔμβρυον . ἐάν δέ μή συνεξέρχομαι εὐθύς ὁ ὕστερον , ἔσω εἰμί αὐτός , ὁ παιδίον δέ ἔξω , ἀποτέμνω ἀποδέω ὁ ὀμφαλός . πολλάκις δέ δοκέω θνῄσκω τίκτω ὁ παιδίον , ὅταν ἀσθενικός εἰμί , πρίν ἀποδέω ὁ ὀμφαλός , ὁ αἷμα ἔξω εἰς ὁ ὀμφαλός καί ὁ πέριξ τυγχάνω ἐκρέω · ἀλλά τεχνικός τις ἤδη ὁ μαῖα γίγνομαι ἀποθλίβω εἴσω ἐκ ὁ ὀμφαλός , καί εὐθύς ὁ παιδίον , ὥσπερ ἔξαιμος γίγνομαι πρότερος , πάλιν ἀναβιόω . γίγνομαι δέ , καθά λέγω πρότερος , κατά φύσις ἐπί κεφαλή καί ἄλλος ζῷον , ὁ δέ παιδίον καί ὁ χείρ παρατείνω παρά ὁ πλευρά . ἐξέρχομαι δέ εὐθύς φθέγγομαι , καί προσάγω πρός ὁ στόμα ὁ χείρ . ἀφίημι δέ καί περίσσωμα ὁ μέν εὐθύς ὁ δέ διά ταχύς , πᾶς δέ ἐν ἡμέρα · καί οὗτος ὁ περίσσωμα πολύς ἤ ὁ παῖς κατά μέγεθος · ὅς καλέω ὁ γυνή μηκώνιον . χρῶμα δέ οὗτος αἱματώδης καί σφόδρα μέλας , καί πιττώδης , μετά δέ οὗτος ἤδη γαλακτώδης · σπάω γάρ εὐθύς καί ὁ μαστός . πρίν δέ ἐξέρχομαι οὐ φθέγγομαι ὁ παιδίον , ἐάν δυστοκέω ὁ κεφαλή μέν ὑπερέχω , ὁ δέ ὅλος σῶμα ἔχω ἐντός . ὅσος δέ ἄν ἐν ὁ ἀποκάθαρσις προεξορμάω ὁ καθαρμός , δυσαπάλλακτος γίγνομαι ὁ ἔμβρυον . ἐάν δέ κάθαρσις μετά ὁ τόκος ἐλαχύς γίγνομαι , καί ὅσος μόνος ὁ πρῶτος , καί μή διατελέω εἰς ὁ τεσσαράκοντα , ἰσχύω τε μάλα ὁ γυνή καί συλλαμβάνω ταχύς . ὁ δέ παιδίον ὅταν γίγνομαι , ὁ τεσσαράκοντα ἡμέρα ἐγείρω μέν οὔτε γελάω οὔτε δακρύω , νύκτωρ δέ ἐνίοτε ἄμφω · οὐδέ κνίζω ὁ πολύς αἰσθάνομαι , ὁ δέ πολύς καθεύδω ὁ χρόνος . αὐξάνω δέ ἀεί εἰς ὁ ἐγείρω μεταβάλλω μάλα · καί ἐνυπνιάζω δῆλος μέν γίγνομαι , μνημονεύω δέ ὀψέ ὁ φαντασία . ὁ μέν οὖν ἄλλος ζῷον οὐδείς διαφορά ὁ ὀστέον , ἀλλά πᾶς τελέω γίγνομαι · ὁ δέ παιδίον ὁ βρέγμα μαλακός , καί ὀψέ πήγνυμι . καί ὁ μέν ἔχω γίγνομαι ὀδούς , ὁ δέ παιδίον ἕβδομος μείς ἄρχω ὀδοντοφυέω · φύω δέ πρῶτος ὁ πρόσθιος , καί ὁ μέν ὁ ἄνωθεν πρότερος , ὁ δέ ὁ κάτωθεν . πᾶς δέ ταχύς φύω , ὅσος ὁ τίτθη θερμός ἔχω ὁ γάλα .