aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.11
οἱ δὲ ἄρρενες περὶ τὸν χρόνον τῆς ὀχείας τοὺς πόρους ἔχουσι θοροῦ πλήρεις οὕτως ὥστε θλιβομένων ἔξω ῥεῖν τὸ σπέρμα λευκόν . Εἰσὶ δ’ οἱ πόροι δίκροοι , ἀπὸ τοῦ ὑποζώματος καὶ τῆς μεγάλης φλεβὸς ἔχοντες τὴν ἀρχήν . Περὶ μὲν οὖν τὸν χρόνον τοῦτον ἤδη διάδηλοι πρὸς τὴν τῶν θηλειῶν ὑστέραν εἰσὶν οἱ πόροι τῶν ἀρρένων , ὅταν δὲ μὴ αὐτὴ ἡ ὥρα , ἧττον διάδηλοι τῷ μὴ συνήθει · πάμπαν γὰρ ἐν ἐνίοις καὶ ἐνίοτε ἄδηλοι γίνονται , ὥσπερ ἐλέχθη περὶ τῶν ὄρχεων ἐν τοῖς ὄρνισιν . Ἔχουσι δὲ διαφορὰς καὶ ἄλλας μὲν πρὸς ἄλληλα οἵ τε θορικοὶ πόροι καὶ οἱ ὑστερικοί , καὶ ὅτι οἱ μὲν προσπεφύκασι τῇ ὀσφύϊ , οἱ δὲ τῶν θηλειῶν πόροι εὐκίνητοί εἰσι καὶ λεπτῷ ὑμένι προσειλημμένοι . Θεωρείσθωσαν δὲ καὶ οἱ τῶν ἀρρένων πόροι , ὡς ἔχουσιν , ἐκ τῶν ἐν ταῖς ἀνατομαῖς διαγεγραμμένων . Ἐπικυΐσκεται δὲ τὰ σελάχη , καὶ κύει τοὺς πλείστους μῆνας ἕξ . Πλειστάκις δ’ ἀποτίκτει ὁ καλούμενος τῶν γαλεῶν ἀστερίας · ἀποτίκτει γὰρ δὶς τοῦ μηνός . Ἄρχονται δ’ ὀχεύεσθαι μηνὸς Μαιμακτηριῶνος . Οἱ δ’ ἄλλοι γαλεοὶ δὶς τίκτουσι , πλὴν τοῦ σκυλίου · οὗτος δ’ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ . Τίκτουσι δὲ τὰ μὲν τοῦ ἔαρος αὐτῶν , ῥίνη δὲ καὶ τοῦ μετοπώρου πρὸς δύσιν Πλειάδος χειμερινὴν τὸ ὕστερον , τὸ δὲ πρῶτον τοῦ ἔαρος · εὐθηνεῖ δ’ αὐτῆς μάλιστα μὲν ὁ γόνος ὁ ὕστερος · αἱ δὲ νάρκαι περὶ τὸ φθινόπωρον . Ἐκτίκτει δὲ τὰ σελάχη πρὸς τὴν γῆν ἐκ τοῦ πελάγους καὶ τῶν βαθέων ἐπανιόντα διά τε τὴν ἀλέαν καὶ διὰ τὸ φοβεῖσθαι περὶ τῶν τέκνων . Τῶν μὲν οὖν ἄλλων ἰχθύων παρὰ τὰς συγγενείας οὐθὲν ὦπται συνδυαζόμενον , ῥίνη δὲ δοκεῖ μόνη τοῦτο ποιεῖν καὶ βάτος · ἔστι γάρ τις ἰχθὺς ὃς καλεῖται ῥινόβατος · ἔχει γὰρ τὴν μὲν κεφαλὴν καὶ τὰ ἔμπροσθεν βάτου , τὰ δ’ ὄπισθεν ῥίνης , ὡς γινόμενος ἐξ ἀμφοτέρων τούτων . Οἱ μὲν οὖν γαλεοὶ καὶ οἱ γαλεοειδεῖς , οἷον ἀλώπηξ καὶ κύων , καὶ οἱ πλατεῖς ἰχθύες , νάρκη καὶ βάτος καὶ λειόβατος καὶ τρυγών , τὸν εἰρημένον τρόπον ζῳοτοκοῦσιν ᾠοτοκήσαντες ,
Lemmas: ὁ δέ ἄρσην περί ὁ χρόνος ὁ ὀχεία ὁ πόρος ἔχω θορός πλήρης οὕτως ὥστε θλίβω ἔξω ῥέω ὁ σπέρμα λευκός . εἰμί δέ ὁ πόρος δίκροος , ἀπό ὁ ὑπόζωμα καί ὁ μέγας φλέψ ἔχω ὁ ἀρχή . περί μέν οὖν ὁ χρόνος οὗτος ἤδη διάδηλος πρός ὁ ὁ θῆλυς ὑστέρα εἰμί ὁ πόρος ὁ ἄρσην , ὅταν δέ μή αὐτός ὁ ὥρα , ἥσσων διάδηλος ὁ μή συνήθης · πάμπαν γάρ ἐν ἔνιοι καί ἐνίοτε ἄδηλος γίγνομαι , ὥσπερ λέγω περί ὁ ὄρχις ἐν ὁ ὄρνις . ἔχω δέ διαφορά καί ἄλλος μέν πρός ἀλλήλων ὁ τε θορικός πόρος καί ὁ ὑστερικός , καί ὅτι ὁ μέν προσφύω ὁ ὀσφῦς , ὁ δέ ὁ θῆλυς πόρος εὐκίνητος εἰμί καί λεπτός ὑμήν προσλαμβάνω . θεωρέω δέ καί ὁ ὁ ἄρσην πόρος , ὡς ἔχω , ἐκ ὁ ἐν ὁ ἀνατομή διαγράφω . ἐπικυίσκομαι δέ ὁ σέλαχος , καί κύω ὁ πολύς μείς ἕξ . πλειστάκις δέ ἀποτίκτω ὁ καλέω ὁ γαλεός ἀστερίη · ἀποτίκτω γάρ δίς ὁ μείς . ἄρχω δέ ὀχεύω μείς Μαιμακτηριών . ὁ δέ ἄλλος γαλεός δίς τίκτω , πλήν ὁ σκύλιον · οὗτος δέ ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός . τίκτω δέ ὁ μέν ὁ ἔαρ αὐτός , ῥίνη δέ καί ὁ μετόπωρον πρός δύσις Πλειάς χειμερινός ὁ ὕστερον , ὁ δέ πρῶτος ὁ ἔαρ · εὐθηνέω δέ αὐτός μάλα μέν ὁ γόνος ὁ ὕστερος · ὁ δέ νάρκα περί ὁ φθινόπωρον . ἐκτίκτω δέ ὁ σέλαχος πρός ὁ γῆ ἐκ ὁ πέλαγος καί ὁ βαθύς ἐπανέρχομαι διά τε ὁ ἀλέα καί διά ὁ φοβέω περί ὁ τέκνον . ὁ μέν οὖν ἄλλος ἰχθῦς παρά ὁ συγγένεια οὐδείς ὁράω συνδυάζω , ῥίνη δέ δοκέω μόνος οὗτος ποιέω καί βάτος · εἰμί γάρ τις ἰχθῦς ὅς καλέω ῥινόβατος · ἔχω γάρ ὁ μέν κεφαλή καί ὁ ἔμπροσθεν βάτος , ὁ δέ ὄπισθεν ῥίνη , ὡς γίγνομαι ἐκ ἀμφότερος οὗτος . ὁ μέν οὖν γαλεός καί ὁ γαλεοειδής , οἷος ἀλώπηξ καί κύων , καί ὁ πλατύς ἰχθῦς , νάρκη καί βάτος καί λειόβατος καί τρυγών , ὁ λέγω τρόπος ζωοτοκέω ᾠοτοκέω ,