aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.15
Οἱ μὲν οὖν πλεῖστοι , ὥσπερ εἴρηται , τῶν ἰχθύων γίνονται ἐξ ᾠῶν . Οὐ μὴν ἀλλ’ ἔνιοι καὶ ἐκ τῆς ἰλύος καὶ ἐκ τῆς ἄμμου γίνονται , καὶ τῶν τοιούτων γενῶν ἃ γίνεται ἐκ συνδυασμοῦ καὶ ᾠῶν , ἐν τέλμασιν ἄλλοις τε , καὶ οἷον περὶ Κνίδον φασὶν εἶναί ποτε , ὃ ἐξηραίνετο μὲν ὑπὸ κύνα καὶ ἡ ἰλὺς ἅπασα ἐξῃρεῖτο , ὕδωρ δ’ ἤρχετο ἐγγίνεσθαι ἅμα τοῖς πρώτοις γιγνομένοις . Ἐν τούτῳ ἰχθύδια ἐνεγίνετο ἀρχομένου τοῦ ὕδατος . Ἦν δὲ κεστρέων τι γένος τοῦτο , ὃ οὐδὲ γίνεται ἐξ ὀχείας , μέγεθος ἡλίκα μαινίδια μικρά · ᾠὸν δὲ τούτων εἶχεν οὐδὲν οὐδὲ θορόν . Γίνεται δὲ καὶ ἐν ποταμοῖς ἐν τῇ Ἀσίᾳ , οὐ διαρρέουσιν εἰς τὴν θάλατταν , ἰχθύδια μικρά , ἡλίκοι ἑψητοί , ἕτερα τὸν αὐτὸν τρόπον τούτοις . Ἔνιοι δὲ καὶ ὅλως φασὶ τοὺς κεστρεῖς φύεσθαι πάντας , οὐκ ὀρθῶς λέγοντες · ἔχουσαι γὰρ φαίνονται καὶ ᾠὰ αἱ θήλειαι αὐτῶν καὶ θορὸν οἱ ἄρρενες . Ἀλλὰ γένος τί ἐστιν αὐτῶν τοιοῦτον , ὃ φύεται ἐκ τῆς ἰλύος καὶ τῆς ἄμμου . Ὅτι μὲν οὖν γίνεται αὐτόματα ἔνια οὔτ’ ἐκ ζῴων οὔτ’ ἐξ ὀχείας , φανερὸν ἐκ τούτων . Ὅσα δὲ μήτ’ ᾠοτοκεῖ μήτε ζῳοτοκεῖ , πάντα γίνεται τὰ μὲν ἐκ τῆς ἰλύος τὰ δ’ ἐκ τῆς ἄμμου καὶ τῆς ἐπιπολαζούσης σήψεως , οἷον καὶ τῆς ἀφύης ὁ καλούμενος ἀφρὸς γίνεται ἐκ τῆς ἀμμώδους γῆς · καὶ ἔστιν αὕτη ἡ ἀφύη ἀναυξὴς καὶ ἄγονος , καὶ ὅταν πλείων γένηται χρόνος , ἀπόλλυται , ἄλλη δὲ πάλιν ἐπιγίνεται , διὸ ἔξω χρόνου τινὸς ὀλίγου πᾶσαν ὡς εἰπεῖν τὴν ἄλλην γίνεται ὥραν · διαμένει γὰρ ἀρξαμένη ἀπὸ ἀρκτούρου μετοπωρινοῦ μέχρι τοῦ ἔαρος . Σημεῖον δ’ ὅτι ἐνίοτ’ ἐκ τῆς γῆς ἀνέρχεται · ἁλιευομένων γάρ , ἐὰν μὲν ᾖ ψῦχος , οὐχ ἁλίσκεται , ἐὰν δ’ ᾖ εὐδία , ἁλίσκεται , ὡς ἐκ τῆς γῆς ἀνιοῦσα πρὸς τὴν ἀλέαν . Καὶ ἑλκόντων καὶ ἀναξυομένης τῆς γῆς πλεονάκις πλείων γίνεται καὶ βελτίων . Αἱ δ’ ἄλλαι ἀφύαι χείρους διὰ τὸ ταχὺ λαμβάνειν αὔξησιν . Γίνονται δ’ ἐν τοῖς ἐπισκίοις καὶ ἑλώδεσι τόποις , ὅταν εὐημερίας γενομένης ἀναθερμαίνηται ἡ γῆ , οἷον περὶ Ἀθήνας ἐν Σαλαμῖνι καὶ πρὸς τῷ Θεμιστοκλείῳ καὶ ἐν Μαραθῶνι · ἐν γὰρ τούτοις τοῖς τόποις γίνεται ὁ ἀφρός . Φαίνεται δ’ ἐν μὲν τόποις τοιούτοις καὶ εὐημερίαις τοιαύταις , γίνεται δ’ ἐνιαχοῦ καὶ ὁπόταν ὕδωρ πολὺ ἐξ οὐρανοῦ γένηται , ἐν τῷ ἀφρῷ τῷ γιγνομένῳ ὑπὸ τοῦ ὀμβρίου ὕδατος , διὸ καὶ καλεῖται ἀφρός · καὶ ἐπιφέρεται ἐνίοτε ἐπιπολῆς τῆς θαλάττης , ὅταν εὐημερία ᾖ , ἐν ᾧ συστρέφεται , οἷον ἐν τῇ κόπρῳ τὰ σκωλήκια , οὕτως ἐν τούτῳ ὁ ἀφρός , ὅπου ἂν συστῇ ἐπιπολῆς · διὸ πολλαχοῦ προσφέρεται ἐκ τοῦ πελάγους ἡ ἀφύη αὕτη . Καὶ εὐθηνεῖ δὲ καὶ ἁλίσκεται πλείστη , ὁπόταν ἔνυγρον καὶ εὐδιεινὸν γένηται τὸ ἔτος . Ἡ δ’ ἄλλη ἀφύη γόνος ἰχθύων ἐστίν , ἡ μὲν καλουμένη κωβῖτις κωβιῶν τῶν μικρῶν καὶ φαύλων , οἳ καταδύνουσιν εἰς τὴν γῆν · ἐκ δὲ τῆς φαληρικῆς γίγνονται μεμβράδες , ἐκ δὲ τούτων τριχίδες , ἐκ δὲ τῶν τριχίδων τριχίαι , ἐκ δὲ μιᾶς ἀφύης , οἷον τῆς ἐν τῷ Ἀθηναίων λιμένι , οἱ ἐγκρασίχολοι καλούμενοι . Ἔστι δὲ καὶ ἄλλη ἀφύη , ἣ γόνος ἐστὶ μαινίδων καὶ κεστρέων . Ὁ δ’ ἀφρὸς ὁ ἄγονος ὑγρός ἐστι καὶ διαμένει ὀλίγον χρόνον , καθάπερ εἴρηται πρότερον · τέλος γὰρ λείπεται κεφαλὴ καὶ ὀφθαλμοί . Πλὴν νῦν εὕρηται τοῖς ἁλιεῦσι πρὸς τὸ διακομίζειν · ἁλιζομένη γὰρ πλείω μένει χρόνον .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πολύς , ὥσπερ λέγω , ὁ ἰχθῦς γίγνομαι ἐκ ᾠόν . οὐ μήν ἀλλά ἔνιοι καί ἐκ ὁ ἰλύς καί ἐκ ὁ ἄμμος γίγνομαι , καί ὁ τοιοῦτος γένος ὅς γίγνομαι ἐκ συνδυασμός καί ᾠόν , ἐν τέλμα ἄλλος τε , καί οἷος περί Κνίδος φημί εἰμί ποτέ , ὅς ξηραίνω μέν ὑπό κύων καί ὁ ἰλύς ἅπας ἐξαιρέω , ὕδωρ δέ ἄρχω ἐγγίγνομαι ἅμα ὁ πρῶτος γίγνομαι . ἐν οὗτος ἰχθύδιον ἐγγίγνομαι ἄρχω ὁ ὕδωρ . εἰμί δέ κέστρα τις γένος οὗτος , ὅς οὐδέ γίγνομαι ἐκ ὀχεία , μέγεθος ἡλίκος μαινίδιον μικρός · ᾠόν δέ οὗτος ἔχω οὐδείς οὐδέ θορός . γίγνομαι δέ καί ἐν ποταμός ἐν ὁ Ἀσία , οὐ διαρρέω εἰς ὁ θάλασσα , ἰχθύδιον μικρός , ἡλίκος ἑψητός , ἕτερος ὁ αὐτός τρόπος οὗτος . ἔνιοι δέ καί ὅλος φημί ὁ κεστρεύς φύω πᾶς , οὐ ὀρθός λέγω · ἔχω γάρ φαίνω καί ᾠόν ὁ θῆλυς αὐτός καί θορός ὁ ἄρσην . ἀλλά γένος τις εἰμί αὐτός τοιοῦτος , ὅς φύω ἐκ ὁ ἰλύς καί ὁ ἄμμος . ὅτι μέν οὖν γίγνομαι αὐτόματος ἔνιοι οὔτε ἐκ ζῷον οὔτε ἐκ ὀχεία , φανερός ἐκ οὗτος . ὅσος δέ μήτε ᾠοτοκέω μήτε ζῳοτοκέω , πᾶς γίγνομαι ὁ μέν ἐκ ὁ ἰλύς ὁ δέ ἐκ ὁ ἄμμος καί ὁ ἐπιπολάζω σῆψις , οἷος καί ὁ ἀφύη ὁ καλέω ἀφρός γίγνομαι ἐκ ὁ ἀμμώδης γῆ · καί εἰμί οὗτος ὁ ἀφύη ἀναυξής καί ἄγονος , καί ὅταν πολύς γίγνομαι χρόνος , ἀπόλλυμι , ἄλλος δέ πάλιν ἐπιγίγνομαι , διό ἔξω χρόνος τις ὀλίγος πᾶς ὡς λέγω ὁ ἄλλος γίγνομαι ὥρα · διαμένω γάρ ἄρχω ἀπό Ἀρκτοῦρος μετοπωρινός μέχρι ὁ ἔαρ . σημεῖον δέ ὅτι ἐνίοτε ἐκ ὁ γῆ ἀνέρχομαι · ἁλιεύω γάρ , ἐάν μέν εἰμί ψῦχος , οὐ ἁλίσκομαι , ἐάν δέ εἰμί εὐδία , ἁλίσκομαι , ὡς ἐκ ὁ γῆ ἀνέρχομαι πρός ὁ ἀλέα . καί ἕλκω καί ἀναξύω ὁ γῆ πλεονάκις πολύς γίγνομαι καί ἀγαθός . ὁ δέ ἄλλος ἀφύη κακός διά ὁ ταχύς λαμβάνω αὔξησις . γίγνομαι δέ ἐν ὁ ἐπίσκιος καί ἑλώδης τόπος , ὅταν εὐημερία γίγνομαι ἀναθερμαίνω ὁ γῆ , οἷος περί Ἀθῆναι ἐν Σαλαμίς καί πρός ὁ Θεμιστοκλείος καί ἐν Μαραθών · ἐν γάρ οὗτος ὁ τόπος γίγνομαι ὁ ἀφρός . φαίνω δέ ἐν μέν τόπος τοιοῦτος καί εὐημερία τοιοῦτος , γίγνομαι δέ ἐνιαχοῦ καί ὁπόταν ὕδωρ πολύς ἐκ οὐρανός γίγνομαι , ἐν ὁ ἀφρός ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ ὄμβριος ὕδωρ , διό καί καλέω ἀφρός · καί ἐπιφέρω ἐνίοτε ἐπιπολή ὁ θάλασσα , ὅταν εὐημερία εἰμί , ἐν ὅς συστρέφω , οἷος ἐν ὁ κόπρος ὁ σκωλήκιον , οὕτως ἐν οὗτος ὁ ἀφρός , ὅπου ἄν συνίστημι ἐπιπολή · διό πολλαχοῦ προσφέρω ἐκ ὁ πέλαγος ὁ ἀφύη οὗτος . καί εὐθηνέω δέ καί ἁλίσκομαι πολύς , ὁπόταν ἔνυγρος καί εὐδιεινός γίγνομαι ὁ ἔτος . ὁ δέ ἄλλος ἀφύη γόνος ἰχθῦς εἰμί , ὁ μέν καλέω κωβῖτις κωβιός ὁ μικρός καί φαῦλος , ὅς καταδύω εἰς ὁ γῆ · ἐκ δέ ὁ φαληρικός γίγνομαι μεμβράς , ἐκ δέ οὗτος τριχίς , ἐκ δέ ὁ τριχίς τριχίας , ἐκ δέ εἷς ἀφύη , οἷος ὁ ἐν ὁ Ἀθηναῖος λιμήν , ὁ ἐγκρασίχολος καλέω . εἰμί δέ καί ἄλλος ἀφύη , ὅς γόνος εἰμί μαινίς καί κέστρα . ὁ δέ ἀφρός ὁ ἄγονος ὑγρός εἰμί καί διαμένω ὀλίγος χρόνος , καθά λέγω πρότερος · τέλος γάρ λείπω κεφαλή καί ὀφθαλμός . πλήν νῦν εὑρίσκω ὁ ἁλιεύς πρός ὁ διακομίζω · ἁλίζω γάρ πολύς μένω χρόνος .