aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 9.7
Ὅλως δὲ περὶ τοὺς βίους πολλὰ ἂν θεωρηθείη μιμήματα τῶν ἄλλων ζῴων τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς , καὶ μᾶλλον ἐπὶ τῶν ἐλαττόνων ἢ μειζόνων ἴδοι τις ἂν τὴν τῆς διανοίας ἀκρίβειαν , οἷον πρῶτον ἐπὶ τῶν ὀρνίθων ἡ τῆς χελιδόνος σκηνοπηγία · τῇ γὰρ περὶ τὸν πηλὸν ἀχυρώσει τὴν αὐτὴν ἔχει τάξιν . Συγκαταπλέκει γὰρ τοῖς κάρφεσι πηλόν · κἂν ἀπορῆται πηλοῦ , βρέχουσα αὑτὴν καλινδεῖται τοῖς πτεροῖς πρὸς τὴν κόνιν . Ἔτι δὲ στιβαδοποιεῖται καθάπερ οἱ ἄνθρωποι , τὰ σκληρὰ πρῶτα ὑποτιθεῖσα καὶ τῷ μεγέθει σύμμετρον ποιοῦσα πρὸς αὑτήν . Περί τε τὴν τροφὴν τῶν τέκνων ἐκπονεῖται ἀμφότερα · δίδωσι δ’ ἑκατέρῳ διατηροῦσά τινι συνηθείᾳ τὸ προειληφός , ὅπως μὴ δὶς λάβῃ . Καὶ τὴν κόπρον τὸ μὲν πρῶτον αὐταὶ ἐκβάλλουσιν , ὅταν δ’ αὐξηθῶσι , μεταστρέφοντας ἔξω διδάσκουσι τοὺς νεοττοὺς προΐεσθαι . Περί τε τὰς περιστερὰς ἔστιν ἕτερα τοιαύτην ἔχοντα τὴν θεωρίαν · οὔτε γὰρ συνδυάζεσθαι θέλουσι πλείοσιν , οὔτε προαπολείπουσι τὴν κοινωνίαν , πλὴν ἐὰν χῆρος ἢ χήρα γένηται . Ἔτι δὲ περὶ τὴν ὠδῖνα δεινὴ ἡ τοῦ ἄρρενος θεραπεία καὶ συναγανάκτησις · ἐάν τ’ ἀπομαλακίζηται πρὸς τὴν εἴσοδον τῆς νεοττιᾶς διὰ τὴν λοχείαν , τύπτει καὶ ἀναγκάζει εἰσιέναι . Γενομένων δὲ τῶν νεοττῶν τῆς ἁλμυριζούσης μάλιστα γῆς διαμασησάμενος εἰσπτύει τοῖς νεοττοῖς διοιγνὺς τὸ στόμα , προπαρασκευάζων πρὸς τὴν τροφήν . Ὅταν δ’ ἐκ τῆς νεοττιᾶς ἐξάγειν μέλλῃ , πάντας ὁ ἄρρην ὀχεύει . Ὡς μὲν οὖν ἐπὶ τὸ πολὺ τοῦτον τὸν τρόπον στέργουσιν ἀλλήλας , παροχεύονται δέ ποτε καὶ τῶν τοὺς ἄρρενας ἐχουσῶν τινές . Ἔστι δὲ μάχιμον τὸ ζῷον , καὶ ἐνοχλοῦσιν ἀλλήλαις , καὶ εἰς τὰς νεοττιὰς παραδύονται τὰς ἀλλήλων , ὀλιγάκις μέντοι · καὶ γὰρ ἂν ἄποθεν ἧττον ᾖ , ἀλλὰ παρά γε τὴν νεοττιὰν διαμάχονται ἐσχάτως . Ἴδιον δὲ ταῖς περιστεραῖς δοκεῖ συμβεβηκέναι καὶ ταῖς φαψὶ καὶ τρυγόσι τὸ μὴ ἀνακύπτειν πινούσας , ἐὰν μὴ ἱκανὸν πίωσιν . Ἔχει δὲ τὸν ἄρρενα ἡ τρυγὼν τὸν αὐτὸν καὶ φάττα , καὶ ἄλλον οὐ προσίενται · καὶ ἐπῳάζουσιν ἀμφότεροι καὶ ὁ ἄρρην καὶ ἡ θήλεια . Διαγνῶναι δ’ οὐ ῥᾴδιον τὴν θήλειαν καὶ τὸν ἄρρενα , ἀλλ’ ἢ τοῖς ἐντός . Ζῶσι δ’ αἱ φάτται πολὺν χρόνον · καὶ γὰρ εἴκοσιν ἔτη καὶ πέντε καὶ τριάκοντα ὠμμέναι εἰσίν , ἔνιαι δὲ καὶ τετταράκοντα ἔτη . Πρεσβυτέρων δὲ γινομένων αὐτῶν οἱ ὄνυχες αὐξάνονται · ἀλλ’ ἀποτέμνουσιν οἱ τρέφοντες . Ἄλλο δ’ οὐδὲν βλάπτονται ἐπιδήλως γηράσκουσαι . Καὶ αἱ τρυγόνες δὲ καὶ αἱ περιστεραὶ ζῶσι καὶ ὀκτὼ ἔτη αἱ τετυφλωμέναι ὑπὸ τῶν παλευτρίας τρεφόντων αὐτάς . Ζῶσι δὲ καὶ οἱ πέρδικες περὶ πεντεκαίδεκ’ ἔτη . Νεοττεύουσι δὲ καὶ αἱ φάβες καὶ αἱ τρυγόνες ἐν τοῖς αὐτοῖς τόποις ἀεί . Πολυχρονιώτερα δ’ ὅλως μέν ἐστι τὰ ἄρρενα τῶν θηλέων , ἐπὶ δὲ τούτων τελευτᾶν φασί τινες πρότερον τὰ ἄρρενα τῶν θηλέων , τεκμαιρόμενοι ἐκ τῶν κατ’ οἰκίαν τρεφομένων παλευτριῶν . Λέγουσι δέ τινες καὶ τῶν στρουθίων ἐνιαυτὸν μόνον ζῆν τοὺς ἄρρενας , ποιούμενοι σημεῖον ὅτι τοῦ ἔαρος οὐ φαίνονται ἔχοντες εὐθὺς τὰ περὶ τὸν πώγωνα μέλανα , ὕστερον δ’ ἴσχουσιν , ὡς οὐδενὸς σωζομένου τῶν προτέρων · τὰς δὲ θηλείας μακροβιωτέρας εἶναι τῶν στρουθίων · ταύτας γὰρ ἁλίσκεσθαι ἐν τοῖς νέοις , καὶ διαδήλας εἶναι τῷ ἔχειν τὰ περὶ τὰ χείλη σκληρά . Διάγουσι δ’ αἱ μὲν τρυγόνες τοῦ θέρους ἐν τοῖς χειμερίοις , τοῦ δὲ χειμῶνος ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς , αἱ δὲ σπίζαι τοῦ μὲν θέρους ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς , τοῦ δὲ χειμῶνος ἐν τοῖς ψυχροῖς .
Lemmas: ὅλος δέ περί ὁ βίος πολύς ἄν θεωρέω μίμημα ὁ ἄλλος ζῷον ὁ ἀνθρώπινος ζωή , καί μάλα ἐπί ὁ ἐλαχύς ἤ μέγας ὁράω τις ἄν ὁ ὁ διάνοια ἀκρίβεια , οἷος πρῶτος ἐπί ὁ ὄρνις ὁ ὁ χελιδών σκηνοπηγία · ὁ γάρ περί ὁ πηλός ἀχυρόω ὁ αὐτός ἔχω τάξις . συγκαταπλέκω γάρ ὁ κάρφος πηλός · ἐάν ἀφοράω πηλός , βρέχω ἑαυτοῦ καλινδέομαι ὁ πτερόν πρός ὁ κόνις . ἔτι δέ στιβαδοποιέομαι καθά ὁ ἄνθρωπος , ὁ σκληρός πρῶτος ὑποτίθημι καί ὁ μέγεθος σύμμετρος ποιέω πρός ἑαυτοῦ . περί τε ὁ τροφή ὁ τέκνον ἐκπονέω ἀμφότερος · δίδωμι δέ ἑκάτερος διατηρέω τις συνήθεια ὁ προλαμβάνω , ὅπως μή δίς λαμβάνω . καί ὁ κόπρος ὁ μέν πρῶτος αὐτός ἐκβάλλω , ὅταν δέ αὐξάνω , μεταστρέφω ἔξω διδάσκω ὁ νεοσσός προίημι . περί τε ὁ περιστερά εἰμί ἕτερος τοιοῦτος ἔχω ὁ θεωρία · οὔτε γάρ συνδυάζω ἐθέλω πολύς , οὔτε προαπολείπω ὁ κοινωνία , πλήν ἐάν χήρα ἤ χήρα γίγνομαι . ἔτι δέ περί ὁ ὠδίς δεινός ὁ ὁ ἄρσην θεραπεία καί συναγανάκτησις · ἐάν τε ἀπομαλακίζομαι πρός ὁ εἴσοδος ὁ νεοσσιά διά ὁ λοχεία , τύπτω καί ἀναγκάζω εἰσέρχομαι . γίγνομαι δέ ὁ νεοσσός ὁ ἁλμυρίζω μάλα γῆ διαμασάομαι εἰσπτύω ὁ νεοσσός διοίγνυμι ὁ στόμα , προπαρασκευάζω πρός ὁ τροφή . ὅταν δέ ἐκ ὁ νεοσσιά ἐξάγω μέλλω , πᾶς ὁ ἄρσην ὀχεύω . ὡς μέν οὖν ἐπί ὁ πολύς οὗτος ὁ τρόπος στέργω ἀλλήλων , παροχεύομαι δέ ποτέ καί ὁ ὁ ἄρσην ἔχω τις . εἰμί δέ μάχιμος ὁ ζῷον , καί ἐνοχλέω ἀλλήλων , καί εἰς ὁ νεοσσιά παραδύομαι ὁ ἀλλήλων , ὀλιγάκις μέντοι · καί γάρ ἐάν ἄποθεν ἥσσων εἰμί , ἀλλά παρά γε ὁ νεοσσιά διαμάχομαι ἔσχατος . ἴδιος δέ ὁ περιστερά δοκέω συμβαίνω καί ὁ φάψ καί τρυγών ὁ μή ἀνακύπτω πίνω , ἐάν μή ἱκανός πίνω . ἔχω δέ ὁ ἄρσην ὁ τρυγών ὁ αὐτός καί φάσσα , καί ἄλλος οὐ προσίημι · καί ἐπῳάζω ἀμφότερος καί ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς . διαγιγνώσκω δέ οὐ ῥᾴδιος ὁ θῆλυς καί ὁ ἄρσην , ἀλλά ἤ ὁ ἐντός . ζάω δέ ὁ φάσσα πολύς χρόνος · καί γάρ εἴκοσι ἔτος καί πέντε καί τριάκοντα ὁράω εἰμί , ἔνιοι δέ καί τεσσαράκοντα ἔτος . πρέσβυς δέ γίγνομαι αὐτός ὁ ὄνυξ αὐξάνω · ἀλλά ἀποτέμνω ὁ τρέφω . ἄλλος δέ οὐδείς βλάπτω ἐπίδηλος γηράσκω . καί ὁ τρυγών δέ καί ὁ περιστερά ζάω καί ὀκτώ ἔτος ὁ τυφλόω ὑπό ὁ παλεύτρια τρέφω αὐτός . ζάω δέ καί ὁ πέρδιξ περί πεντεκαίδεκα ἔτος . νεοσσεύω δέ καί ὁ φάψ καί ὁ τρυγών ἐν ὁ αὐτός τόπος ἀεί . πολυχρόνιος δέ ὅλος μέν εἰμί ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς , ἐπί δέ οὗτος τελευτάω φημί τις πρότερος ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς , τεκμαίρομαι ἐκ ὁ κατά οἰκία τρέφω παλεύτρια . λέγω δέ τις καί ὁ στρουθίον ἐνιαυτός μόνος ζάω ὁ ἄρσην , ποιέω σημεῖον ὅτι ὁ ἔαρ οὐ φαίνω ἔχω εὐθύς ὁ περί ὁ πώγων μέλας , ὕστερον δέ ἴσχω , ὡς οὐδείς σῴζω ὁ πρότερος · ὁ δέ θῆλυς μακρόβιος εἰμί ὁ στρουθίον · οὗτος γάρ ἁλίσκομαι ἐν ὁ νέος , καί διαδάλλω εἰμί ὁ ἔχω ὁ περί ὁ χεῖλος σκληρός . διάγω δέ ὁ μέν τρυγών ὁ θέρος ἐν ὁ χειμέριος , ὁ δέ χειμών ἐν ὁ ἀλεεινός , ὁ δέ σπίζα ὁ μέν θέρος ἐν ὁ ἀλεεινός , ὁ δέ χειμών ἐν ὁ ψυχρός .