aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 4.6
Τὰ δὲ καλούμενα τήθυα τούτων πάντων ἔχει τὴν φύσιν περιττοτάτην . Κέκρυπται γὰρ αὐτῶν μόνων τὸ σῶμα ἐν τῷ ὀστράκῳ πᾶν , τὸ δ’ ὄστρακόν ἐστι μεταξὺ δέρματος καὶ ὀστράκου , διὸ καὶ τέμνεται ὥσπερ βύρσα σκληρά . Προσπέφυκε μὲν οὖν ταῖς πέτραις τῷ ὀστράκῳ , δύο δ’ ἔχει πόρους ἀπέχοντας ἀπ’ ἀλλήλων , πάμπαν μικροὺς καὶ οὐ ῥᾳδίους ἰδεῖν , ᾗ ἀφίησι καὶ δέχεται τὸ ὑγρόν · περίττωμα γὰρ οὐδὲν ἔχει φανερόν , ὥσπερ τῶν ἄλλων ὀστρέων τὰ μὲν ὥσπερ ἐχῖνος , τὰ δὲ τὴν καλουμένην μήκωνα . Ἀνοιχθέντα δ’ ἔσωθεν πρῶτον μὲν ὑμένα ἔχει νευρώδη περὶ τὸ ὀστρακῶδες · ἐν δὲ τούτῳ αὐτό ἐστι τὸ σαρκῶδες τοῦ τηθύου , οὐδενὶ ὅμοιον τῶν ἄλλων · αὐτὴ μέντοι ἡ σὰρξ πᾶσιν ὁμοία . Προσπέφυκε δὲ τοῦτο κατὰ δύο τόπους τῷ ὑμένι καὶ τῷ δέρματι ἐκ πλαγίου · καὶ ᾗ προσπέφυκε , ταύτῃ ἐστὶ στενώτερον ἐφ’ ἑκάτερα , οἷς τείνει πρὸς τοὺς πόρους τοὺς ἔξω διὰ τοῦ ὀστράκου φέροντας , ᾗ ἀφίησι καὶ δέχεται τὴν τροφὴν καὶ τὸ ὑγρόν , ὡς ἂν εἰ τὸ μὲν στόμα εἴη , τὸ δὲ τῇ περιττώσει ἔξοδος · καὶ ἔστιν αὐτῶν τὸ μὲν παχύτερον τὸ δὲ λεπτότερον . Ἔσω δὲ κοῖλον ἐφ’ ἑκάτερα , καὶ διείργει μικρόν τι συνεχές · ἐν θατέρῳ δὲ τῶν κοίλων ἡ ὑγρότης ἐγγίνεται . Ἄλλο δ’ οὐδὲν ἔχει μόριον οὔτε ὀργανικὸν οὔτε αἰσθητήριον , οὔτε , ὥσπερ ἐλέχθη πρότερον ἐν τοῖς ἄλλοις , τὸ περιττωματικόν . Χρῶμα δὲ τοῦ τηθύου ἐστὶ τὸ μὲν ὠχρὸν τὸ δ’ ἐρυθρόν . Ἔστι δὲ καὶ τὸ τῶν ἀκαληφῶν γένος ἴδιον · προσπέφυκε μὲν γὰρ ταῖς πέτραις ὥσπερ ἔνια τῶν ὀστρακοδέρμων , ἀπολύεται δ’ ἐνίοτε . Οὐκ ἔχει δ’ ὄστρακον , ἀλλὰ σαρκῶδες τὸ σῶμα πᾶν ἐστὶν αὐτῆς . Αἰσθάνεται δὲ καὶ συναρπάζει προσφερομένης τῆς χειρὸς καὶ προσέχεται , καθάπερ ὁ πολύπους ταῖς πλεκτάναις , οὕτως ὥστε τὴν σάρκα ἐπανοιδεῖν . Ἔχει δὲ τὸ στόμα ἐν μέσῳ , καὶ ζῇ ἀπὸ τῆς πέτρας ὥσπερ ἀπ’ ὀστρέου . Κἄν τι προσπέσῃ τῶν μικρῶν ἰχθυδίων , ἀντέχεται ὥσπερ τῆς χειρός · οὕτω κἄν τι προσπέσῃ αὐτῇ ἐδώδιμον , κατεσθίει . Καὶ ἀπολύεται δὲ γένος τι αὐτῶν , ὃ ἐάν τι προσπέσῃ κατεσθίει καὶ ἐχίνους καὶ κτένας . Περίττωμα δὲ οὐδὲν παντελῶς φαίνεται ἔχουσα , ἀλλ’ ὁμοία κατὰ τοῦτο τοῖς φυτοῖς ἐστίν . Γένη δὲ τῶν ἀκαληφῶν ἐστὶ δύο , αἱ μὲν ἐλάττους καὶ ἐδώδιμοι μᾶλλον , αἱ δὲ μεγάλαι καὶ σκληραί , οἷαι γίνονται καὶ περὶ Χαλκίδα . Τοῦ μὲν οὖν χειμῶνος τὴν σάρκα στιφρὰν ἔχουσι ( διὸ καὶ θηρεύονται καὶ ἐδώδιμοί εἰσι ) , τοῦ δὲ θέρους ἀπόλλυνται · γίνονται γὰρ μαδαραί , καὶ ἄν τις θίγῃ , διασπῶνται ταχέως καὶ ὅλαι οὐ δύνανται ἀφαιρεῖσθαι , πονοῦσαί τε ταῖς ἀλέαις εἰς τὰς πέτρας εἰσδύονται μᾶλλον . Περὶ μὲν οὖν τῶν μαλακίων καὶ τῶν μαλακοστράκων καὶ τῶν ὀστρακοδέρμων , ὅσα τε ἔχουσιν ἐκτὸς μέρη καὶ ὅσα ἐντός , εἴρηται ·
Lemmas: ὁ δέ καλέω τήθυον οὗτος πᾶς ἔχω ὁ φύσις περισσός . κρύπτω γάρ αὐτός μόνος ὁ σῶμα ἐν ὁ ὄστρακον πᾶς , ὁ δέ ὄστρακον εἰμί μεταξύ δέρμα καί ὄστρακον , διό καί τέμνω ὥσπερ βύρσα σκληρός . προσφύω μέν οὖν ὁ πέτρα ὁ ὄστρακον , δύο δέ ἔχω πόρος ἀπέχω ἀπό ἀλλήλων , πάμπαν μικρός καί οὐ ῥᾴδιος ὁράω , ᾗ ἀφίημι καί δέχομαι ὁ ὑγρός · περίσσωμα γάρ οὐδείς ἔχω φανερός , ὥσπερ ὁ ἄλλος ὄστρεον ὁ μέν ὥσπερ ἐχῖνος , ὁ δέ ὁ καλέω μήκων . ἀνοίγνυμι δέ ἔσωθεν πρῶτος μέν ὑμήν ἔχω νευρώδης περί ὁ ὀστρακώδης · ἐν δέ οὗτος αὐτός εἰμί ὁ σαρκώδης ὁ τήθυον , οὐδείς ὅμοιος ὁ ἄλλος · αὐτός μέντοι ὁ σάρξ πᾶς ὅμοιος . προσφύω δέ οὗτος κατά δύο τόπος ὁ ὑμήν καί ὁ δέρμα ἐκ πλάγιος · καί ὅς προσφύω , ταύτῃ εἰμί στενός ἐπί ἑκάτερος , ὅς τείνω πρός ὁ πόρος ὁ ἔξω διά ὁ ὄστρακον φέρω , ᾗ ἀφίημι καί δέχομαι ὁ τροφή καί ὁ ὑγρός , ὡς ἄν εἰ ὁ μέν στόμα εἰμί , ὁ δέ ὁ περίσσωσις ἔξοδος · καί εἰμί αὐτός ὁ μέν παχύς ὁ δέ λεπτός . ἔσω δέ κοῖλος ἐπί ἑκάτερος , καί διείργω μικρός τις συνεχής · ἐν ἕτερος δέ ὁ κοῖλος ὁ ὑγρότης ἐγγίγνομαι . ἄλλος δέ οὐδείς ἔχω μόριον οὔτε ὀργανικός οὔτε αἰσθητήριον , οὔτε , ὥσπερ λέγω πρότερος ἐν ὁ ἄλλος , ὁ περισσωματικός . χρῶμα δέ ὁ τήθυον εἰμί ὁ μέν ὠχρός ὁ δέ ἐρυθρός . εἰμί δέ καί ὁ ὁ ἀκαλήφη γένος ἴδιος · προσφύω μέν γάρ ὁ πέτρα ὥσπερ ἔνιοι ὁ ὀστρακόδερμος , ἀπολύω δέ ἐνίοτε . οὐ ἔχω δέ ὄστρακον , ἀλλά σαρκώδης ὁ σῶμα πᾶς εἰμί αὐτός . αἰσθάνομαι δέ καί συναρπάζω προσφέρω ὁ χείρ καί προσέχω , καθά ὁ πολύπους ὁ πλεκτάνη , οὕτως ὥστε ὁ σάρξ ἐπανοιδέω . ἔχω δέ ὁ στόμα ἐν μέσος , καί ζάω ἀπό ὁ πέτρα ὥσπερ ἀπό ὄστρεον . ἐάν τις προσπίπτω ὁ μικρός ἰχθύδιον , ἀντέχω ὥσπερ ὁ χείρ · οὕτως ἐάν τις προσπίπτω αὐτός ἐδώδιμος , κατεσθίω . καί ἀπολύω δέ γένος τις αὐτός , ὅς ἄν τις προσπίπτω κατεσθίω καί ἐχῖνος καί κτείς . περίσσωμα δέ οὐδείς παντελής φαίνω ἔχω , ἀλλά ὅμοιος κατά οὗτος ὁ φυτόν εἰμί . γένος δέ ὁ ἀκαλήφη εἰμί δύο , ὁ μέν ἐλαχύς καί ἐδώδιμος μάλα , ὁ δέ μέγας καί σκληρός , οἷος γίγνομαι καί περί Χαλκίς . ὁ μέν οὖν χειμών ὁ σάρξ στιφρός ἔχω ( διό καί θηρεύω καί ἐδώδιμος εἰμί ) , ὁ δέ θέρος ἀπόλλυμι · γίγνομαι γάρ μαδαρός , καί ἐάν τις θιγγάνω , διασπάω ταχύς καί ὅλος οὐ δύναμαι ἀφαιρέω , πονέω τε ὁ ἀλέα εἰς ὁ πέτρα εἰσδύνω μάλα . περί μέν οὖν ὁ μαλάκια καί ὁ μαλακόστρακος καί ὁ ὀστρακόδερμος , ὅσος τε ἔχω ἐκτός μέρος καί ὅσος ἐντός , λέγω ·