aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 10.3
Περὶ μὲν οὖν τὸ στόμα τῶν ὑστερῶν ἐκ τούτων ἡ σκέψις ἐστίν , εἰ ἔχει ὡς δεῖ ἢ μή . Περὶ αὐτὴν δὲ τὴν ὑστέραν δεῖ συμβαίνειν τοιαῦτα μετὰ τὴν κάθαρσιν , πρῶτον μὲν ἐν τοῖς ὕπνοις ὡς συγγινομένην τῷ ἀνδρὶ καὶ προϊεμένην , ὡς ἂν εἰ παρεπλησίαζε , ῥᾳδίως · ἂν τοῦτο φαίνηται πλεονάκις πάσχουσα , ἄμεινον . Καὶ ἀνισταμένην ὁτὲ μὲν δεῖσθαι θεραπείας οἵας ὅταν πλησιάσῃ ἀνδρί , ὁτὲ δὲ ξηρασίας · τὴν δὲ ξηρότητα ταύτην μὴ συνεχῆ , ἀλλ’ ὕστερον μετὰ τὴν ἔγερσιν ἐξυγραίνεσθαι ὁτὲ μὲν θᾶττον ὁτὲ δ’ ὀψιαίτερον καὶ ὅσον εἰς ἥμισυ τῆς ἡμέρας βραχείας προελθούσης . Ἡ δ’ ὑγρότης ἔστω τοιαύτη οἵα ὅταν πλησιάσῃ τῷ ἀνδρί . Πάντα γὰρ ταῦτα σημαίνει δεκτικὴν τὴν ὑστέραν εἶναι τοῦ διδομένου , καὶ προσσπαστικὰς τὰς κοτυληδόνας , καὶ καθεκτικὰς ὧν λαμβάνουσι , καὶ ἀκούσας ἀφιείσας . Ἔτι φύσας ἐγγίγνεσθαι ἄνευ πάθους , ὥσπερ ἡ κοιλία , καὶ ἀφιέναι , καὶ μεγάλας γινομένας καὶ ἐλάττους αὐτῶν , ἄνευ νόσου · καὶ γὰρ ταῦτ’ ἀποδηλοῖ αὐτάς , ὅτι οὐδὲν στερεώτεραι τοῦ δέοντός εἰσιν , οὔτε κωφαὶ οὔτε φύσει οὔτε νόσῳ , ἀλλὰ δύνανται , ὡς ἂν δέξωνται , αὐξανομένῳ παρέχειν χώραν . Ἔχουσι δὲ καὶ διάτασιν . Ὅταν δὲ τοῦτο μὴ γίγνηται , ἢ πυκνότεραί εἰσιν ἢ ἀναισθητότεραι ἢ φύσει ἢ νόσῳ . Διὸ καὶ οὐ δύνανται τρέφειν , ἀλλὰ καὶ διαφθείρουσι τὰ ἔμβρυα , ἐὰν μὲν σφόδρα τοιαῦται ὦσιν , ἔτι μικρὰ ὄντα , ἐὰν δ’ ἧττον , μείζω · ἐὰν δὲ πάνυ ἠρέμα , φαυλότερα ἐκτρέφουσι τὰ ἔκγονα καὶ οἷον ἐν ἀγγείῳ φαύλῳ τραφέντα . Ἔτι δὲ θιγγανομένης τὰ ἐπὶ δεξιὰ καὶ τὰ ἐπ’ ἀριστερὰ ὁμαλὰ αὐτῆς εἶναι , καὶ τἆλλα τούτοις ὁμοίως . Καὶ ἐν τῇ πρὸς τὸν ἄνδρα συνουσίᾳ μεταξὺ ὑγραίνεσθαι , μὴ πολλάκις δὲ μηδὲ σφόδρα . Ἔστι δὲ τοῦτο τὸ πάθος οἷον ἵδρωμα τοῦ τόπου , ὥσπερ καὶ τῷ στόματι σιάλου πολλαχοῦ μὲν καὶ πρὸς τὴν φορὰν τῶν σιτίων , καὶ ὅταν λαλῶμεν καὶ ἐργαζώμεθα αὐτοὶ πλέον · καὶ τοῖς ὄμμασι δακρύομεν πρὸς τὰ λαμπρότερα ὁρῶντες , καὶ ὑπὸ ψύχους καὶ θερμότητος ἰσχυροτέρας , ἧς κρατεῖ τὰ μόρια ταῦτα , ὅταν τύχῃ ὑγροτέρως ἔχοντα . Οὕτω καὶ αἱ ὑστέραι ὑγραίνονται ἐργαζόμεναι , ὅταν τύχωσιν ὑγροτέρας διαθέσεως . Πάσχουσι δὲ τοῦτο τὸ πάθος καὶ αἱ μάλιστα καλῶς πεφυκυῖαι . Διὸ θεραπείας ἀεὶ δέονται αἱ γυναῖκες ἢ πλείονος ἢ ἐλάττονος , ὥσπερ καὶ τὸ στόμα πτύσεως . Ἀλλ’ ἐνίαις τοσαύτη ὑγρασία γίνεται , ὥστε μὴ δύνασθαι καθαρὸν τὸ τοῦ ἀνδρὸς ἀνασπάσαι διὰ τὴν σύμμιξιν τῆς γιγνομένης ἀπὸ τῆς γυναικὸς ὑγρότητος . Πρὸς δὲ τούτοις τοῖς πάθεσι καὶ τοσόνδε δεῖ κατανοεῖν , εἰ συμβαίνει , ὅταν δόξῃ ἐν τῷ ὕπνῳ πλησιάσαι τῷ ἀνδρί , πῶς ἔχουσα ἐξανίσταται , οἷον εἰ ἀσθενεστέρα , καὶ εἰ ἀεί , μὴ ὁτὲ μὲν ὁτὲ δ’ οὔ , ἢ ἐνίοτε καὶ ἰσχυροτέρα · εἰ δὲ μὴ ξηροτέρα τὸ πρῶτον , εἶτα ἐφυγραίνεται . Δεῖ γὰρ ταῦτα συμβαίνειν τῇ γονίμῳ γυναικί . Τὸ μὲν γὰρ ἐκλύεσθαι σημαίνει προετικὸν εἶναι τὸ σῶμα σπέρματος ἀεί , τήν τε ποιοῦσαν ποιεῖ · καὶ σωματωδῶν δ’ οὐσῶν ἀθενεστέρα . Τὸ δ’ ἀνόσως τοῦτο πάσχειν σημεῖον ὅτι κατὰ φύσιν καὶ ὃν δεῖ τρόπον ἡ ἄφοδος τούτου γίνεται · εἰ γὰρ μή , νοσώδης ἦν ἡ ἀρρωστία . Τὸ δέ ποτε καὶ ἰσχύειν μᾶλλον , καὶ ξηρὰν εἶναι τὴν ὑστέραν , εἶτ’ ἐφυγραίνεσθαι , σημεῖον ὅτι πᾶν τὸ σῶμα λαμβάνει καὶ ἀφανίζει , καὶ οὐ μόνον ἡ ὑστέρα καὶ τὸ σῶμα ἰσχύει . Πνεύματί τε γὰρ ἕλκει ἡ ὑστέρα τὸ προσελθὸν ἔξωθεν αὐτῇ , ὥσπερ πρότερον εἴρηται . Οὐ γὰρ εἰς αὐτὴν προΐεται , ἀλλ’ οὗ καὶ ὁ ἀνήρ . Ὅσα δὲ πνεύματι , πάντα ἰσχύϊ ἐργάζεται . Ὥστε δῆλον ὅτι καὶ τὸ σῶμα προσσπαστικὸν τῆς τοιαύτης . Εἰσὶ δέ τινες αἳ πάσχουσί τι τοιοῦτον ὃ καλοῦσιν ἐξανεμοῦσθαι · δεῖ δὴ καὶ τοῦτο μὴ πάσχειν . Ἔστι δὲ τὸ τοιοῦτον πάθος · ὅταν συγγένωνται τῷ ἀνδρί , οὔτε προϊέμεναι δῆλαι τὸ σπέρμα οὔτε κυΐσκονται , διὸ καὶ καλεῖται ἐξανεμοῦσθαι . Αἴτιον δὲ τοῦ πάθους ἡ ὑστέρα , ὅταν ᾖ λίαν ξηρά · ἑλκύσασα γὰρ πρὸς αὑτὴν τὸ ὑγρὸν ἀφίησιν ἔξω · τὸ δὲ κατασκελετεύεται , καὶ μικρόν τι γινόμενον ἐξ αὐτοῦ ἀπέπεσέ τε καὶ ἔλαθε διὰ μικρότητα ἐξιόν . Καὶ ὅταν μὲν τοῦτο σφόδρα πάθῃ ἡ ὑστέρα καὶ γένηται ὑπέρξηρος , ταχύ τε ἀπέβαλε καὶ ταχὺ δῆλον γίνεται ὅτι οὐ κύει · ἐὰν δὲ μὴ σφόδρα ταχέως ταῦτα ποιῇ , ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ δοκεῖ κύειν , ὃ ἂν ἔχῃ αὐτὴ πρὸς αὑτήν , ἕως ἂν ἀποβάλῃ . Καὶ ὅμοια συμβαίνει ταχὺ ταύταις πάθη οἷα ταῖς ὀρθῶς κυούσαις , καὶ ἐὰν γίγνηται πολὺς χρόνος , αἴρεται ἡ ὑστέρα , ὥστε φανερῶς δοκεῖ κύειν , ἕως ἂν ἀποπέσῃ · τότε δ’ ὁμοία ἐγένετο οἵα πρὸ τοῦ ἦν . Ἀναφέρουσι δὲ τοῦτο τὸ πάθος εἰς τὸ δαιμόνιον · ὅ ἐστι θεραπευτόν , ἐὰν μὴ φύσει τοιαύτη ᾖ σφόδρα πάσχουσα τὸ πάσχον . Σημεῖον δὲ τοῦ μὴ τοιαύτας εἶναι , ἐὰν φαίνωνται μὴ προϊέμεναι , ὅταν λάβωσι παρὰ τοῦ ἀνδρὸς καὶ μὴ συλλάβωσιν .
Lemmas: περί μέν οὖν ὁ στόμα ὁ ὑστέρα ἐκ οὗτος ὁ σκέψις εἰμί , εἰ ἔχω ὡς δέω ἤ μή . περί αὐτός δέ ὁ ὑστέρα δέω συμβαίνω τοιοῦτος μετά ὁ κάθαρσις , πρῶτος μέν ἐν ὁ ὕπνος ὡς συγγίγνομαι ὁ ἀνήρ καί προίημι , ὡς ἄν εἰ παραπλησιάζω , ῥᾴδιος · ἐάν οὗτος φαίνω πλεονάκις πάσχω , ἀγαθός . καί ἀνίστημι ὅτε μέν δέω θεραπεία οἷος ὅταν πλησιάζω ἀνήρ , ὅτε δέ ξηρασία · ὁ δέ ξηρότης οὗτος μή συνεχής , ἀλλά ὕστερον μετά ὁ ἔγερσις ἐξυγραίνω ὅτε μέν ταχύς ὅτε δέ ὄψιος καί ὅσος εἰς ἥμισυς ὁ ἡμέρα βραχύς προέρχομαι . ὁ δέ ὑγρότης εἰμί τοιοῦτος οἷος ὅταν πλησιάζω ὁ ἀνήρ . πᾶς γάρ οὗτος σημαίνω δεκτικός ὁ ὑστέρα εἰμί ὁ δίδωμι , καί προσσπαστικός ὁ κοτυληδών , καί καθεκτικός ὅς λαμβάνω , καί ἀκούω ἀφίημι . ἔτι φῦσα ἐγγίγνομαι ἄνευ πάθος , ὥσπερ ὁ κοιλία , καί ἀφίημι , καί μέγας γίγνομαι καί ἐλαχύς αὐτός , ἄνευ νόσος · καί γάρ οὗτος ἀποδηλόω αὐτός , ὅτι οὐδείς στερεός ὁ δέω εἰμί , οὔτε κωφός οὔτε φύσις οὔτε νόσος , ἀλλά δύναμαι , ὡς ἄν δέχομαι , αὐξάνω παρέχω χώρα . ἔχω δέ καί διάτασις . ὅταν δέ οὗτος μή γίγνομαι , ἤ πυκνός εἰμί ἤ ἀναίσθητος ἤ φύσις ἤ νόσος . διό καί οὐ δύναμαι τρέφω , ἀλλά καί διαφθείρω ὁ ἔμβρυον , ἐάν μέν σφόδρα τοιοῦτος εἰμί , ἔτι μικρός εἰμί , ἐάν δέ ἥσσων , μέγας · ἐάν δέ πάνυ ἠρέμα , φαῦλος ἐκτρέφω ὁ ἔκγονος καί οἷος ἐν ἀγγεῖον φαῦλος τρέφω . ἔτι δέ θιγγάνω ὁ ἐπί δεξιός καί ὁ ἐπί ἀριστερός ὁμαλός αὐτός εἰμί , καί ἄλλος οὗτος ὅμοιος . καί ἐν ὁ πρός ὁ ἀνήρ συνουσία μεταξύ ὑγραίνω , μή πολλάκις δέ μηδέ σφόδρα . εἰμί δέ οὗτος ὁ πάθος οἷος ἵδρωμα ὁ τόπος , ὥσπερ καί ὁ στόμα σίαλον πολλαχοῦ μέν καί πρός ὁ φορά ὁ σιτίον , καί ὅταν λαλέω καί ἐργάζομαι αὐτός πολύς · καί ὁ ὄμμα δακρύω πρός ὁ λαμπρός ὁράω , καί ὑπό ψῦχος καί θερμότης ἰσχυρός , ὅς κρατέω ὁ μόριον οὗτος , ὅταν τυγχάνω ὑγρός ἔχω . οὕτως καί ὁ ὑστέρα ὑγραίνω ἐργάζομαι , ὅταν τυγχάνω ὑγρός διάθεσις . πάσχω δέ οὗτος ὁ πάθος καί ὁ μάλα καλός φύω . διό θεραπεία ἀεί δέω ὁ γυνή ἤ πολύς ἤ ἐλαχύς , ὥσπερ καί ὁ στόμα πτύσις . ἀλλά ἔνιοι τοσοῦτος ὑγρασία γίγνομαι , ὥστε μή δύναμαι καθαρός ὁ ὁ ἀνήρ ἀνασπάω διά ὁ σύμμιξις ὁ γίγνομαι ἀπό ὁ γυνή ὑγρότης . πρός δέ οὗτος ὁ πάθος καί τοσόσδε δέω κατανοέω , εἰ συμβαίνω , ὅταν δοκέω ἐν ὁ ὕπνος πλησιάζω ὁ ἀνήρ , πῶς ἔχω ἐξανίστημι , οἷος εἰ ἀσθενής , καί εἰ ἀεί , μή ὅτε μέν ὅτε δέ οὐ , ἤ ἐνίοτε καί ἰσχυρός · εἰ δέ μή ξηρός ὁ πρῶτος , εἶτα ἐφυγραίνω . δέω γάρ οὗτος συμβαίνω ὁ γόνιμος γυνή . ὁ μέν γάρ ἐκλύω σημαίνω προετικός εἰμί ὁ σῶμα σπέρμα ἀεί , ὁ τε ποιέω ποιέω · καί σωματώδης δέ εἰμί ἡθενής . ὁ δέ ἄνοσος οὗτος πάσχω σημεῖον ὅτι κατά φύσις καί ὅς δέω τρόπος ὁ ἄφοδος οὗτος γίγνομαι · εἰ γάρ μή , νοσώδης εἰμί ὁ ἀρρωστία . ὁ δέ ποτέ καί ἰσχύω μάλα , καί ξηρός εἰμί ὁ ὑστέρα , εἶτα ἐφυγραίνω , σημεῖον ὅτι πᾶς ὁ σῶμα λαμβάνω καί ἀφανίζω , καί οὐ μόνος ὁ ὑστέρα καί ὁ σῶμα ἰσχύω . πνεῦμα τε γάρ ἕλκω ὁ ὑστέρα ὁ προσέρχομαι ἔξωθεν αὐτός , ὥσπερ πρότερος λέγω . οὐ γάρ εἰς αὐτός προίημι , ἀλλά οὗ καί ὁ ἀνήρ . ὅσος δέ πνεῦμα , πᾶς ἰσχύς ἐργάζομαι . ὥστε δῆλος ὅτι καί ὁ σῶμα προσσπαστικός ὁ τοιοῦτος . εἰμί δέ τις ὅς πάσχω τις τοιοῦτος ὅς καλέω ἐξανεμόω · δέω δή καί οὗτος μή πάσχω . εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος πάθος · ὅταν συγγίγνομαι ὁ ἀνήρ , οὔτε προίημι δῆλος ὁ σπέρμα οὔτε κυίσκομαι , διό καί καλέω ἐξανεμόω . αἴτιος δέ ὁ πάθος ὁ ὑστέρα , ὅταν εἰμί λίαν ξηρός · ἕλκω γάρ πρός ἑαυτοῦ ὁ ὑγρός ἀφίημι ἔξω · ὁ δέ κατασκελετεύω , καί μικρός τις γίγνομαι ἐκ αὐτός ἀποπίπτω τε καί λανθάνω διά μικρότης ἐξέρχομαι . καί ὅταν μέν οὗτος σφόδρα πάσχω ὁ ὕστερος καί γίγνομαι ὑπέρξηρος , ταχύς τε ἀποβάλλω καί ταχύς δῆλος γίγνομαι ὅτι οὐ κύω · ἐάν δέ μή σφόδρα ταχύς οὗτος ποιέω , ἐν ὁ μεταξύ χρόνος δοκέω κύω , ὅς ἄν ἔχω αὐτός πρός ἑαυτοῦ , ἕως ἄν ἀποβάλλω . καί ὅμοιος συμβαίνω ταχύς οὗτος πάθος οἷος ὁ ὀρθός κυέω , καί ἐάν γίγνομαι πολύς χρόνος , ἀείρω ὁ ὑστέρα , ὥστε φανερός δοκέω κύω , ἕως ἄν ἀποπίπτω · τότε δέ ὅμοιος γίγνομαι οἷος πρό ὁ εἰμί . ἀναφέρω δέ οὗτος ὁ πάθος εἰς ὁ δαιμόνιον · ὅς εἰμί θεραπευτός , ἐάν μή φύσις τοιοῦτος εἰμί σφόδρα πάσχω ὁ πάσχω . σημεῖον δέ ὁ μή τοιοῦτος εἰμί , ἐάν φαίνω μή προίημι , ὅταν λαμβάνω παρά ὁ ἀνήρ καί μή συλλαμβάνω .