aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.5
Τῶν δὲ τετραπόδων καὶ ζῳοτόκων τὰ μὲν ἄγρια καὶ καρχαρόδοντα πάντα σαρκοφάγα · πλὴν τοὺς λύκους φασίν , ὅταν πεινῶσιν , ἐσθίειν τινὰ γῆν , μόνον δὴ τοῦτο τῶν ζῴων · πόας δ’ ἄλλοτε μὲν οὐχ ἅπτονται , ὅταν δὲ κάμνωσι , καθάπερ καὶ αἱ κύνες ἐσθίουσαι ἀνεμοῦσι καὶ καθαίρονται . Ἀνθρωποφαγοῦσι δ’ οἱ μονοπεῖραι τῶν λύκων μᾶλλον [ αὐτῶν ] ἢ τὰ κυνηγέσια . Ὃν δὲ καλοῦσιν οἱ μὲν γλάνον οἱ δ’ ὕαιναν , ἔστι μὲν τὸ μέγεθος οὐκ ἐλάττων λύκου , χαίτην δ’ ἔχει ὥσπερ ἵππος , καὶ ἔτι σκληροτέρας καὶ βαθυτέρας τὰς τρίχας , καὶ καθ’ ὅλης τῆς ῥάχεως · ἐπιβουλεύει δὲ καὶ θηρεύει τοὺς ἀνθρώπους , τοὺς δὲ κύνας καὶ ἐμοῦσα θηρεύει ὥσπερ οἱ ἄνθρωποι · καὶ τυμβωρυχεῖ δὲ ἐφιέμενον τῆς σαρκοφαγίας τῆς τοιαύτης . Ἡ δ’ ἄρκτος παμφάγον ἐστί . Καὶ γὰρ καρπὸν ἐσθίει , καὶ ἀναβαίνει ἐπὶ τὰ δένδρα διὰ τὴν ὑγρότητα τοῦ σώματος , καὶ τοὺς καρποὺς τοὺς χέδροπας · ἐσθίει δὲ καὶ μέλι τὰ σμήνη καταγνύουσα , καὶ καρκίνους καὶ μύρμηκας , καὶ σαρκοφαγεῖ . Διὰ γὰρ τὴν ἰσχὺν ἐπιτίθεται οὐ μόνον τοῖς ἐλάφοις ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀγρίοις ὑσίν , ἐὰν δύνηται λαθεῖν ἐπιπεσοῦσα , καὶ τοῖς ταύροις · ὁμόσε χωρήσασα γὰρ τῷ ταύρῳ κατὰ πρόσωπον ὑπτία καταπίπτει , καὶ τοῦ ταύρου τύπτειν ἐπιχειροῦντος τοῖς μὲν βραχίοσι τὰ κέρατα περιλαμβάνει , τῷ δὲ στόματι τὴν ἀκρωμίαν δακοῦσα καταβάλλει τὸν ταῦρον . Βαδίζει δ’ ἐπί τινα χρόνον ὀλίγον καὶ τοῖν δυοῖν ποδοῖν ὀρθή . Τὰ δὲ κρέα πάντα κατεσθίει προσήπουσα πρῶτον . Ὁ δὲ λέων σαρκοφάγον μέν ἐστιν , ὥσπερ καὶ τἆλλα ὅσα ἄγρια καὶ καρχαρόδοντα , τῇ δὲ βρώσει χρῆται λάβρως , καὶ καταπίνει πολλὰ ὅλα οὐ διαιρῶν , εἶθ’ ἡμέρας δύο ἢ τρεῖς ἀσιτεῖ · δύναται γὰρ διὰ τὸ ὑπερπληροῦσθαι . Ὀλιγόποτον δ’ ἐστίν . Τὸ δὲ περίττωμα προΐεται σπανίως · διὰ τρίτης γὰρ ἢ ὅπως ἂν τύχῃ προχωρεῖ , καὶ τοῦτο ξηρὸν καὶ ἐξικμασμένον , ὅμοιον κυνί . Προΐεται δὲ καὶ τὴν φῦσαν σφόδρα δριμεῖαν καὶ τὸ οὖρον ἔχον ὀσμήν , διόπερ οἱ κύνες ὀσφραίνονται τῶν δένδρων · οὐρεῖ γὰρ αἴρων τὸ σκέλος ὥσπερ οἱ κύνες . Ἐμποιεῖ δὲ καὶ ὀσμὴν βαρεῖαν ἐν τοῖς ἐσθιομένοις καταπνέων · καὶ γὰρ ἀνοιχθέντος αὐτοῦ τὰ ἔσω ἀτμίδα ἀφίησι βαρεῖαν . Ἔνια δὲ τῶν τετραπόδων καὶ ἀγρίων ζῴων ποιεῖται τὴν τροφὴν περὶ λίμνας καὶ ποταμούς · περὶ δὲ τὴν θάλατταν οὐδὲν ἔξω φώκης . Τοιαῦτα δ’ ἐστὶν ὅ τε καλούμενος κάστωρ-καὶ τὸ σαθέριον καὶ τὸ σατύριον καὶ ἐνυδρὶς καὶ ἡ καλουμένη λάταξ · ἔστι δὲ τοῦτο πλατύτερον τῆς ἐνυδρίδος , καὶ ὀδόντας ἔχει ἰσχυρούς · ἐξιοῦσα γὰρ νύκτωρ πολλάκις τὰς περὶ τὸν ποταμὸν κερκίδας ἐκτέμνει τοῖς ὀδοῦσιν . Δάκνει δὲ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἡ ἐνυδρίς , καὶ οὐκ ἀφίησιν , ὡς λέγουσι , μέχρι ἂν ὀστοῦ ψόφον ἀκούσῃ . Τὸ δὲ τρίχωμα ἔχει ἡ λάταξ σκληρόν , καὶ τὸ εἶδος μεταξὺ τοῦ τῆς φώκης τριχώματος καὶ τοῦ τῆς ἐλάφου .
Lemmas: ὁ δέ τετράπους καί ζῳοτόκος ὁ μέν ἄγριος καί καρχαρόδους πᾶς σαρκοφάγος · πλήν ὁ λύκος φημί , ὅταν πεινάω , ἐσθίω τις γῆ , μόνος δή οὗτος ὁ ζῷον · πόα δέ ἄλλοτε μέν οὐ ἅπτω , ὅταν δέ κάμνω , καθά καί ὁ κύων ἐσθίω ἀνεμέω καί καθαίρω . ἀνθρωποφαγέω δέ ὁ μονοπείρας ὁ λύκων μάλα [ αὐτός ] ἤ ὁ κυνηγέσιον . ὅς δέ καλέω ὁ μέν γλάνος ὁ δέ ὕαινα , εἰμί μέν ὁ μέγεθος οὐ ἐλαχύς λύκος , χαίτη δέ ἔχω ὥσπερ ἵππος , καί ἔτι σκληρός καί βαθύς ὁ θρίξ , καί κατά ὅλος ὁ ῥάχις · ἐπιβουλεύω δέ καί θηρεύω ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ κύων καί ἐμέω θηρεύω ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος · καί τυμβωρυχέω δέ ἐφίημι ὁ σαρκοφαγία ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ ἄρκτος παμφάγος εἰμί . καί γάρ καρπός ἐσθίω , καί ἀναβαίνω ἐπί ὁ δένδρον διά ὁ ὑγρότης ὁ σῶμα , καί ὁ καρπός ὁ χέδροπης · ἐσθίω δέ καί μέλι ὁ σμῆνος καθαγνύω , καί καρκίνος καί μύρμηξ , καί σαρκοφαγέω . διά γάρ ὁ ἰσχύς ἐπιτίθημι οὐ μόνος ὁ ἔλαφος ἀλλά καί ὁ ἄγριος ὗς , ἐάν δύναμαι λανθάνω ἐπιπίπτω , καί ὁ ταῦρος · ὁμόσε χωρέω γάρ ὁ ταῦρος κατά πρόσωπον ὕπτιος καταπίπτω , καί ὁ ταῦρος τύπτω ἐπιχειρέω ὁ μέν βραχύς ὁ κέρας περιλαμβάνω , ὁ δέ στόμα ὁ ἀκρωμία δάκνω καταβάλλω ὁ ταῦρος . βαδίζω δέ ἐπί τις χρόνος ὀλίγος καί ὁ δύο πούς ὀρθός . ὁ δέ κρέας πᾶς κατεσθίω προσήπω πρῶτος . ὁ δέ λέων σαρκοφάγος μέν εἰμί , ὥσπερ καί ἄλλος ὅσος ἄγριος καί καρχαρόδους , ὁ δέ βρῶσις χράω λάβρος , καί καταπίνω πολύς ὅλος οὐ διαιρέω , εἶτα ἡμέρα δύο ἤ τρεῖς ἀσιτέω · δύναμαι γάρ διά ὁ ὑπερπληρόω . ὀλιγόποτος δέ εἰμί . ὁ δέ περίσσωμα προίημι σπάνιος · διά τρίτος γάρ ἤ ὅπως ἄν τυγχάνω προχωρέω , καί οὗτος ξηρός καί ἐξικμάζω , ὅμοιος κύων . προίημι δέ καί ὁ φῦσα σφόδρα δριμύς καί ὁ οὖρος ἔχω ὀσμή , διόπερ ὁ κύων ὀσφραίνομαι ὁ δένδρον · οὐρέω γάρ ἀείρω ὁ σκέλος ὥσπερ ὁ κύων . ἐμποιέω δέ καί ὀσμή βαρύς ἐν ὁ εἰσθέω καταπονέω · καί γάρ ἀνοίγνυμι αὐτός ὁ ἔσω ἀτμίς ἀφίημι βαρύς . ἔνιοι δέ ὁ τετράπους καί ἄγριος ζῷον ποιέω ὁ τροφή περί λίμνη καί ποταμός · περί δέ ὁ θάλασσα οὐδείς ἔξω φώκη . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ τε καλέω κάστωρ-κα̅ι̅ ὁ σαθέριον καί ὁ σατύριον καί ἐνυδρίς καί ὁ καλέω λάταξ · εἰμί δέ οὗτος πλατύς ὁ ἐνυδρίς , καί ὀδούς ἔχω ἰσχυρός · ἐξέρχομαι γάρ νύκτωρ πολλάκις ὁ περί ὁ ποταμός κερκίς ἐκτέμνω ὁ ὀδούς . δάκνω δέ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἐνυδρίς , καί οὐ ἀφίημι , ὡς λέγω , μέχρι ἄν ὀστέον ψόφος ἀκούω . ὁ δέ τρίχωμα ἔχω ὁ λάταξ σκληρός , καί ὁ εἶδος μεταξύ ὁ ὁ φώκη τρίχωμα καί ὁ ὁ ἔλαφος .