ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 10.4
Κωλύονται δὲ καὶ ἐὰν σπάσμα ἔχωσιν αἱ ὑστέραι . Γίνονται δὲ σπάσματα ἐν ταῖς ὑστέραις ἢ φλεγμασίᾳ διατεινομένης τῆς ὑστέρας , ἢ ἐν τῷ τόκῳ πληρώματος πολλοῦ ἐξαπίνης ἐπιπεσόντος καὶ μὴ ἀνοιγομένου τοῦ στόματος · τότε ὑπὸ τῆς διατάσεως γίνεται σπάσμα . Σημεῖον δὲ τοῦ μὴ ἔχειν σπάσμα , ἐὰν μὴ φαίνηται εἰς φλεγμασίαν ἀφικνουμένη ἐν τοῖς αὑτῆς ἔργοις ἡ ὑστέρα · ἔχουσα γὰρ σπάσμα φλεγμαίνοι ἄν ποτε . Ἔτι δὲ ἐὰν φῦμα ἐπὶ τοῦ στόματος ᾖ , πολλὰ ἑλκωθέντος , ἐμποδίζει πρὸς τὰς συλλήψεις . Σημεῖον δὲ καὶ τοῦ ταῦτα μὴ ἔχειν , ἐὰν φαίνηται ἀνοιγομένη καλῶς ἡ ὑστέρα καὶ συμμύουσα , ὅταν γένηται αὐταῖς τὰ γυναικεῖα καὶ αἱ πρὸς τὸν ἄνδρα χρήσεις . Ἔτι ἔστιν αἷς πως τὸ στόμα συμφύεται , ταῖς μὲν ἐκ γενετῆς ταῖς δὲ διὰ νόσον . Γίνεται δὲ τοῦτο καὶ ἰατὸν καὶ ἀνίατον . Οὐ χαλεπὸν δὲ τοῦτο γνῶναι , ἐὰν ᾖ · οὐ γὰρ οἷόν τε οὔτε λαμβάνειν οὐθὲν ὧν δεῖ οὔτε προΐεσθαι . Ἐὰν οὖν φαίνηται καὶ δεχομένη παρὰ τοῦ ἀνδρὸς καὶ ἀφιεῖσα , δῆλον ὅτι κἂν ἔλεγχος εἴη τῷ πάθει . Ὅσαις δὲ τούτων μηδὲν ἐμπόδιον ᾖ , ἀλλ’ ἔχουσιν ὃν τρόπον δὴ εἴρηται ἔχειν , ἂν μὴ ὁ ἀνὴρ αἴτιος ᾖ τῆς ἀτεκνίας , ἢ ἀμφότεροι μὲν δύνωνται τεκνοῦσθαι , πρὸς ἀλλήλους δὲ μὴ ὦσι σύμμετροι τῷ ἅμα προΐεσθαι ἀλλὰ πολὺ διαφωνῶσιν , [ οὐκ ] ἔσονται τέκνα τούτοις .
Lemmas: κωλύω δέ καί ἐάν σπάσμα ἔχω ὁ ὑστέρα . γίγνομαι δέ σπάσμα ἐν ὁ ὑστέρα ἤ φλεγμασία διατείνω ὁ ὑστέρα , ἤ ἐν ὁ τόκος πλήρωμα πολύς ἐξαπίνης ἐπιπίπτω καί μή ἀνοίγνυμι ὁ στόμα · τότε ὑπό ὁ διάτασις γίγνομαι σπάσμα . σημεῖον δέ ὁ μή ἔχω σπάσμα , ἐάν μή φαίνω εἰς φλεγμασία ἀφικνέομαι ἐν ὁ ἑαυτοῦ ἔργον ὁ ὑστέρα · ἔχω γάρ σπάσμα φλεγμαίνω ἄν ποτέ . ἔτι δέ ἐάν φῦμα ἐπί ὁ στόμα εἰμί , πολύς ἑλκόω , ἐμποδίζω πρός ὁ σύλληψις . σημεῖον δέ καί ὁ οὗτος μή ἔχω , ἐάν φαίνω ἀνοίγνυμι καλός ὁ ὕστερος καί συμμύω , ὅταν γίγνομαι αὐτός ὁ γυναικεῖος καί ὁ πρός ὁ ἀνήρ χρῆσις . ἔτι εἰμί ὅς πως ὁ στόμα συμφύω , ὁ μέν ἐκ γενετή ὁ δέ διά νόσος . γίγνομαι δέ οὗτος καί ἰατός καί ἀνίατος . οὐ χαλεπός δέ οὗτος γιγνώσκω , ἐάν εἰμί · οὐ γάρ οἷος τε οὔτε λαμβάνω οὐδείς ὅς δέω οὔτε προίημι . ἐάν οὖν φαίνω καί δέχομαι παρά ὁ ἀνήρ καί ἀφίημι , δῆλος ὅτι ἄν ἔλεγχος εἰμί ὁ πάθος . ὅσος δέ οὗτος μηδείς ἐμπόδιος εἰμί , ἀλλά ἔχω ὅς τρόπος δή λέγω ἔχω , ἐάν μή ὁ ἀνήρ αἴτιος εἰμί ὁ ἀτεκνία , ἤ ἀμφότερος μέν δύναμαι τεκνόω , πρός ἀλλήλων δέ μή εἰμί σύμμετρος ὁ ἅμα προίημι ἀλλά πολύς διαφωνέω , [ οὐ ] εἰμί τέκνον οὗτος .