aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 9.39
Τῶν δ’ ἀραχνίων καὶ τῶν φαλαγγίων ἔστι μὲν πολλὰ γένη , τῶν μὲν δηκτικῶν φαλαγγίων δύο , τὸ μὲν ἕτερον ὅμοιον τοῖς καλουμένοις λύκοις , μικρὸν καὶ ποικίλον καὶ ὀξὺ καὶ πηδητικόν · καλεῖται δὲ ψύλλα · τὸ δ’ ἕτερον μεῖζον , τὸ μὲν χρῶμα μέλαν , τὰ δὲ σκέλη τὰ πρόσθια μακρὰ ἔχον , καὶ τῇ κινήσει νωθρὸν καὶ βαδίζον ἠρέμα καὶ οὐ κρατερὸν καὶ οὐ πηδῶν . Τὰ δ’ ἄλλα πάντα , ὅσα παρατίθενται οἱ φαρμακοπῶλαι , τὰ μὲν οὐδεμίαν τὰ δ’ ἀσθενῆ ποιεῖ τὴν δῆξιν . Ἄλλο δ’ ἐστὶ τῶν καλουμένων λύκων γένος . Τοῦτο μὲν οὖν τὸ μικρὸν οὐχ ὑφαίνει ἀράχνιον , τὸ δὲ μεῖζον τραχὺ καὶ φαῦλον πρὸς τῇ γῇ · καὶ ταῖς αἱμασιαῖς · ἐπὶ τοῖς στομίοις δ’ ἀεὶ ποιεῖ τὸ ἀράχνιον , καὶ ἔνδον ἔχον τὰς ἀρχὰς τηρεῖ , ἕως ἂν ἐμπεσόν τι κινηθῇ · ἔπειτα προσέρχεται . Τὸ δὲ ποικίλον ὑπὸ τοῖς δένδρεσι ποιεῖται μικρὸν καὶ φαῦλον ἀράχνιον . Ἄλλο δ’ ἐστὶ τρίτον τούτων σοφώτατον καὶ γλαφυρώτατον · ὑφαίνει γὰρ πρῶτον μὲν διατεῖναν πρὸς τὰ πέρατα πανταχόθεν , εἶτα στημονίζεται ἀπὸ τοῦ μέσου ( λαμβάνει δὲ τὸ μέσον ἱκανῶς ) , ἐπὶ δὲ τούτοις ὥσπερ κρόκας ἐμβάλλει , εἶτα συνυφαίνει . Τὴν μὲν οὖν κοίτην καὶ τὴν ἀπόθεσιν τῆς θήρας ἄλλοθι ποιεῖται , τὴν δὲ θήραν ἐπὶ τοῦ μέσου τηροῦσα · κἄπειθ’ ὅταν ἐμπέσῃ τι , κινηθέντος τοῦ μέσου πρῶτον μὲν περιδεῖ καὶ περιελίττει τοῖς ἀραχνίοις , ἕως ἂν ἀχρεῖον ποιήσῃ , μετὰ δὲ ταῦτ’ ἀπήνεγκεν ἀραμένη , καὶ ἐὰν μὲν τύχῃ πεινῶσα , ἐξεχύλισεν ( αὕτη γὰρ ἡ ἀπόλαυσις ) , εἰ δὲ μή , πάλιν ὁρμᾷ πρὸς τὴν θήραν , ἀκεσαμένη πρῶτον τὸ διερρωγός · ἐὰν δέ τι μεταξὺ ἐμπέσῃ , πρῶτον ἐπὶ τὸ μέσον βαδίζει , κἀκεῖθεν ἐπανέρχεται πρὸς τὸ ἐμπεσὸν ὥσπερ ἀπ’ ἀρχῆς . Ἐὰν δέ τις λυμήνηται τοῦ ἀραχνίου , πάλιν ἄρχεται τῆς ὑφῆς καταφερομένου τοῦ ἡλίου ἢ ἀνατέλλοντος διὰ τὸ μάλιστα ἐν ταύταις ταῖς ὥραις ἐμπίπτειν τὰ θηρία . Ἐργάζεται δὲ καὶ θηρεύει ἡ θήλεια · ὁ δ’ ἄρρην συναπολαύει . Τῶν δ’ ἀραχνίων τῶν γλαφυρῶν καὶ ὑφαινόντων ἀράχνιον πυκνὸν δύο ἐστὶ γένη , τὸ μὲν μεῖζον τὸ δ’ ἔλαττον . Τὸ μὲν οὖν μακροσκελέστερον κάτωθεν κρεμάμενον τηρεῖ , ὅπως ἂν μὴ φοβούμενα τὰ θηρία εὐλαβῆται ἀλλ’ ἐμπίπτῃ ἄνω ( διὰ γὰρ τὸ μέγεθος οὐκ εὐκρυφές ἐστι ) , τὸ δὲ συμμετρότερον ἄνωθεν ἐπηλυγισάμενον τοῦ ἀραχνίου ὀπὴν μικράν . Δύνανται δ’ ἀφιέναι οἱ ἀράχναι τὸ ἀράχνιον εὐθὺς γενόμενοι , οὐκ ἔσωθεν ὡς ὂν περίττωμα , καθάπερ φησὶ Δημόκριτος , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ σώματος οἷον φλοιόν , ἢ τὰ βάλλοντα ταῖς θριξίν , οἷον αἱ ὕστριχες . Περιτίθεται δὲ καὶ περιελίττεται καὶ τοῖς μείζοσι ζῴοις , ἐπεὶ καὶ ταῖς σαύραις ταῖς μικραῖς ἐπιβάλλον περὶ τὸ στόμα περιθέον ἀφίησιν , ἕως ἂν συλλάβῃ τὸ στόμα · τότε δ’ ἤδη δάκνει προσελθόν . Καὶ περὶ μὲν τούτων τῶν ζῴων τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον .
Lemmas: ὁ δέ ἀράχνιον καί ὁ φαλάγγιον εἰμί μέν πολύς γένος , ὁ μέν δηκτικός φαλάγγιον δύο , ὁ μέν ἕτερος ὅμοιος ὁ καλέω λύκος , μικρός καί ποικίλος καί ὀξύς καί πηδητικός · καλέω δέ ψύλλα · ὁ δέ ἕτερος μέγας , ὁ μέν χρῶμα μέλας , ὁ δέ σκέλος ὁ πρόσθιος μακρός ἔχω , καί ὁ κίνησις νωθρός καί βαδίζω ἠρέμα καί οὐ κρατερός καί οὐ πηδάω . ὁ δέ ἄλλος πᾶς , ὅσος παρατίθημι ὁ φαρμακοπώλης , ὁ μέν οὐδείς ὁ δέ ἀσθενής ποιέω ὁ δῆξις . ἄλλος δέ εἰμί ὁ καλέω λύκων γένος . οὗτος μέν οὖν ὁ μικρός οὐ ὑφαίνω ἀράχνιον , ὁ δέ μέγας τραχύς καί φαῦλος πρός ὁ γῆ · καί ὁ αἱμασιά · ἐπί ὁ στόμιον δέ ἀεί ποιέω ὁ ἀράχνιον , καί ἔνδον ἔχω ὁ ἀρχή τηρέω , ἕως ἄν ἐμπίπτω τις κινέω · ἔπειτα προσέρχομαι . ὁ δέ ποικίλος ὑπό ὁ δένδρον ποιέω μικρός καί φαῦλος ἀράχνιον . ἄλλος δέ εἰμί τρίτος οὗτος σοφός καί γλαφυρός · ὑφαίνω γάρ πρῶτος μέν διατείνω πρός ὁ πέρας πανταχόθεν , εἶτα στημονίζομαι ἀπό ὁ μέσος ( λαμβάνω δέ ὁ μέσος ἱκανός ) , ἐπί δέ οὗτος ὥσπερ κρόκη ἐμβάλλω , εἶτα συνυφαίνω . ὁ μέν οὖν κοίτη καί ὁ ἀπόθεσις ὁ θήρα ἄλλοθι ποιέω , ὁ δέ θήρα ἐπί ὁ μέσος τηρέω · ἔπειτα ὅταν ἐμπίπτω τις , κινέω ὁ μέσος πρῶτος μέν περιδέω καί περιελίσσω ὁ ἀράχνιον , ἕως ἄν ἀχρεῖος ποιέω , μετά δέ οὗτος ἀποφέρω ἀείρω , καί ἐάν μέν τυγχάνω πεινάω , ἐκχυλίζω ( οὗτος γάρ ὁ ἀπόλαυσις ) , εἰ δέ μή , πάλιν ὁρμάω πρός ὁ θήρα , ἀκέομαι πρῶτος ὁ διαρρήγνυμι · ἐάν δέ τις μεταξύ ἐμπίπτω , πρῶτος ἐπί ὁ μέσος βαδίζω , ἐκεῖθεν ἐπανέρχομαι πρός ὁ ἐμπίπτω ὥσπερ ἀπό ἀρχή . ἐάν δέ τις λυμαίνομαι ὁ ἀράχνιον , πάλιν ἄρχω ὁ ὑφή καταφέρω ὁ ἥλιος ἤ ἀνατέλλω διά ὁ μάλα ἐν οὗτος ὁ ὥρα ἐμπίπτω ὁ θηρίον . ἐργάζομαι δέ καί θηρεύω ὁ θῆλυς · ὁ δέ ἄρσην συναπολαύω . ὁ δέ ἀράχνιον ὁ γλαφυρός καί ὑφαίνω ἀράχνιον πυκνός δύο εἰμί γένος , ὁ μέν μέγας ὁ δέ ἐλαχύς . ὁ μέν οὖν μακροσκελής κάτωθεν κρεμάννυμι τηρέω , ὅπως ἄν μή φοβέω ὁ θηρίον εὐλαβέομαι ἀλλά ἐμπίπτω ἄνω ( διά γάρ ὁ μέγεθος οὐ εὐκρυφής εἰμί ) , ὁ δέ σύμμετρος ἄνωθεν ἐπηλυγάζω ὁ ἀράχνιον ὀπή μικρός . δύναμαι δέ ἀφίημι ὁ ἀράχνης ὁ ἀράχνιον εὐθύς γίγνομαι , οὐ ἔσωθεν ὡς εἰμί περίσσωμα , καθά φημί Δημόκριτος , ἀλλά ἀπό ὁ σῶμα οἷος φλοιός , ἤ ὁ βάλλω ὁ θρίξ , οἷος ὁ ὕστριξ . περιτίθημι δέ καί περιελίσσω καί ὁ μέγας ζῷον , ἐπεί καί ὁ σαύρα ὁ μικρός ἐπιβάλλω περί ὁ στόμα περιθέω ἀφίημι , ἕως ἄν συλλαμβάνω ὁ στόμα · τότε δέ ἤδη δάκνω προσέρχομαι . καί περί μέν οὗτος ὁ ζῷον οὗτος ἔχω ὁ τρόπος .