ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.31
Λέων δ’ ὅτι μὲν ὀχεύει ὄπισθεν καὶ ἔστιν ὀπισθουρητικόν , εἴρηται πρότερον · ὀχεύει δὲ καὶ τίκτει οὐ πᾶσαν ὥραν , καθ’ ἕκαστον μέντοι τὸν ἐνιαυτόν . Τίκτει μὲν οὖν τοῦ ἔαρος , τίκτει δ’ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ δύο , τὰ μέντοι πλεῖστα ἕξ · τίκτει δ’ ἐνίοτε καὶ ἕν . Ὁ δὲ λεχθεὶς μῦθος περὶ τοῦ ἐκβάλλειν τὰς ὑστέρας τίκτοντα ληρώδης ἐστί , συνετέθη δ’ ἐκ τοῦ σπανίους εἶναι τοὺς λέοντας , ἀποροῦντος τὴν αἰτίαν τοῦ τὸν μῦθον συνθέντος · σπάνιον γὰρ τὸ γένος τὸ τῶν λεόντων ἐστὶ καὶ οὐκ ἐν πολλῷ γίνεται τόπῳ , ἀλλὰ τῆς Εὐρώπης ἁπάσης ἐν τῷ μεταξὺ τοῦ Ἀχελῴου καὶ τοῦ Νέσσου ποταμοῦ . Τίκτει δὲ καὶ ὁ λέων πάνυ μικρὰ οὕτως ὥστε δίμηνα ὄντα μόλις βαδίζειν . Οἱ δ’ ἐν Συρίᾳ λέοντες τίκτουσι πεντάκις , τὸ πρῶτον πέντε , εἶτ’ ἀεὶ ἑνὶ ἐλάττονα · μετὰ δὲ ταῦτα οὐκέτι οὐδὲν τίκτουσιν , ἀλλ’ ἄγονοι διατελοῦσιν . Οὐκ ἔχει δὲ ἡ λέαινα χαίτην , ἀλλ’ ὁ ἄρρην λέων . Βάλλει δὲ ὁ λέων τῶν ὀδόντων τοὺς κυνόδοντας καλουμένους τέτταρας μόνους , δύο μὲν ἄνωθεν δύο δὲ κάτωθεν · βάλλει δ’ ἑξάμηνος ὢν τὴν ἡλικίαν .
Lemmas: λέων δέ ὅτι μέν ὀχεύω ὄπισθεν καί εἰμί ὀπισθουρητικός , λέγω πρότερος · ὀχεύω δέ καί τίκτω οὐ πᾶς ὥρα , κατά ἕκαστος μέντοι ὁ ἐνιαυτός . τίκτω μέν οὖν ὁ ἔαρ , τίκτω δέ ὡς ἐπί ὁ πολύς δύο , ὁ μέντοι πολύς ἕξ · τίκτω δέ ἐνίοτε καί εἷς . ὁ δέ λέγω μῦθος περί ὁ ἐκβάλλω ὁ ὕστερος τίκτω ληρώδης εἰμί , συντίθημι δέ ἐκ ὁ σπάνιος εἰμί ὁ λέων , ἀπορέω ὁ αἰτία ὁ ὁ μῦθος συντίθημι · σπάνιος γάρ ὁ γένος ὁ ὁ λέων εἰμί καί οὐ ἐν πολύς γίγνομαι τόπος , ἀλλά ὁ Εὐρώπη ἅπας ἐν ὁ μεταξύ ὁ Ἀχελῷος καί ὁ Νέσσος ποταμός . τίκτω δέ καί ὁ λέων πάνυ μικρός οὕτως ὥστε δίμηνος εἰμί μόλις βαδίζω . ὁ δέ ἐν Συρία λέων τίκτω πεντάκις , ὁ πρῶτος πέντε , εἶτα ἀεί εἷς ἐλαχύς · μετά δέ οὗτος οὐκέτι οὐδείς τίκτω , ἀλλά ἄγονος διατελέω . οὐ ἔχω δέ ὁ λέαινα χαίτη , ἀλλά ὁ ἄρσην λέων . βάλλω δέ ὁ λέων ὁ ὀδούς ὁ κυνόδους καλέω τέσσαρες μόνος , δύο μέν ἄνωθεν δύο δέ κάτωθεν · βάλλω δέ ἑξάμηνος εἰμί ὁ ἡλικία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.32
Ἡ δὲ ὕαινα τῷ μὲν χρώματι λυκώδης ἐστί , δασυτέρα δέ , καὶ λοφιὰν ἔχει δι’ ὅλης τῆς ῥάχεως · περὶ δὲ τῶν αἰδοίων ὃ λέγεται , ὡς ἔχει ἄρρενος καὶ θηλείας , ψεῦδός ἐστιν . Ἀλλ’ ἔχει τὸ μὲν τοῦ ἄρρενος ὅμοιον τῷ τῶν λύκων καὶ τῶν κυνῶν , τὸ δὲ δοκοῦν θηλείας εἶναι ὑποκάτω μὲν ἔχει τῆς κέρκου , παραπλήσιον δ’ ἐστὶ τῷ σχήματι τῷ τοῦ θήλεος , οὐκ ἔχει μέντοι οὐδένα πόρον · ὑποκάτω δ’ ἐστὶν αὐτοῦ ὁ τῆς περιττώσεως πόρος . Ἡ δὲ θήλεια ὕαινα ἔχει μὲν καὶ τὸ ὅμοιον τῷ τῆς θηλείας λεγομένῳ αἰδοίῳ , ἔχει δ’ ὥσπερ ὁ ἄρρην αὐτὸ ὑποκάτω τῆς κέρκου , πόρον δ’ οὐδένα ἔχει · μετὰ δὲ τοῦτο ὁ τῆς περιττώσεώς ἐστι πόρος , ὑποκάτω δὲ τούτου τὸ ἀληθινὸν αἰδοῖον . Ἔχει δ’ ἡ ὕαινα ἡ θήλεια καὶ ὑστέραν , ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα ζῷα τὰ θήλεα , ὅσα ἐστὶ τοιαῦτα . Σπάνιον δ’ ἐστι λαβεῖν θήλειαν ὕαιναν · ἐν ἕνδεκα γοῦν κυνηγός τις μίαν ἔφη λαβεῖν .
Lemmas: ὁ δέ ὕαινα ὁ μέν χρῶμα λυκώδης εἰμί , δασύς δέ , καί λοφιά ἔχω διά ὅλος ὁ ῥάχις · περί δέ ὁ αἰδοῖον ὅς λέγω , ὡς ἔχω ἄρσην καί θῆλυς , ψεῦδος εἰμί . ἀλλά ἔχω ὁ μέν ὁ ἄρσην ὅμοιος ὁ ὁ λύκων καί ὁ κύων , ὁ δέ δοκέω θῆλυς εἰμί ὑποκάτω μέν ἔχω ὁ κέρκος , παραπλήσιος δέ εἰμί ὁ σχῆμα ὁ ὁ θῆλυς , οὐ ἔχω μέντοι οὐδείς πόρος · ὑποκάτω δέ εἰμί αὐτός ὁ ὁ περίσσωσις πόρος . ὁ δέ θῆλυς ὕαινα ἔχω μέν καί ὁ ὅμοιος ὁ ὁ θῆλυς λέγω αἰδοῖον , ἔχω δέ ὥσπερ ὁ ἄρσην αὐτός ὑποκάτω ὁ κέρκος , πόρος δέ οὐδείς ἔχω · μετά δέ οὗτος ὁ ὁ περίσσωσις εἰμί πόρος , ὑποκάτω δέ οὗτος ὁ ἀληθινός αἰδοῖον . ἔχω δέ ὁ ὕαινα ὁ θῆλυς καί ὑστέρα , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος ζῷον ὁ θῆλυς , ὅσος εἰμί τοιοῦτος . σπάνιος δέ εἰμί λαμβάνω θῆλυς ὕαινα · ἐν ἕνδεκα γοῦν κυνηγός τις εἷς φημί λαμβάνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.33
Οἱ δὲ δασύποδες ὀχεύονται μὲν συνιόντες ὄπισθεν , ὥσπερ εἴρηται πρότερον ( ἔστι γὰρ ὀπισθουρητικόν ) , ὀχεύονται δὲ καὶ τίκτουσι πᾶσαν ὥραν , καὶ ἐπικυΐσκονται ὅταν κύωσι , καὶ τίκτουσι κατὰ μὴνα . Τίκτουσι δ’ οὐκ ἀθρόα , ἀλλὰ διαλείπουσιν ἡμέρας ὅσας ἄν τύχωσιν . Ἴσχει δ’ ἡ θήλεια γάλα πρότερον ἢ τεκεῖν , καὶ τεκοῦσα εὐθὺς ὀχεύεται , καὶ συλλαμβάνει ἔτι θηλαζομένη · τὸ δὲ γάλα παχύτητι ὅμοιόν ἐστι τῷ ὑείῳ . Τίκτει δὲ τυφλά , ὥσπερ τὰ πολλὰ τῶν πολυσχιδῶν .
Lemmas: ὁ δέ δασύπους ὀχεύω μέν συνέρχομαι ὄπισθεν , ὥσπερ λέγω πρότερος ( εἰμί γάρ ὀπισθουρητικός ) , ὀχεύω δέ καί τίκτω πᾶς ὥρα , καί ἐπικυίσκομαι ὅταν κύω , καί τίκτω κατά μήνη . τίκτω δέ οὐ ἀθρόος , ἀλλά διαλείπω ἡμέρα ὅσος ἄν τυγχάνω . ἴσχω δέ ὁ θῆλυς γάλα πρότερος ἤ τίκτω , καί τίκτω εὐθύς ὀχεύω , καί συλλαμβάνω ἔτι θηλάζω · ὁ δέ γάλα παχύτης ὅμοιος εἰμί ὁ ὕειος . τίκτω δέ τυφλός , ὥσπερ ὁ πολύς ὁ πολύσχιστος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.34
Ἡ δ’ ἀλώπηξ ὀχεύει μὲν ἀναβαίνουσα , τίκτει δ’ ὥσπερ ἡ ἄρκτος , καὶ ἔτι μᾶλλον ἀδιάρθρωτον . Ὅταν δὲ μέλλῃ τίκτειν , ἐκτοπίζει οὕτως ὥστε σπάνιον εἶναι τὸ ληφθῆναι κύουσαν . Ὅταν δ’ ἐκτέκῃ , τῇ γλώττῃ λείχουσα ἐκθερμαίνει καὶ συμπέττει . Τίκτει δὲ τέτταρα τὰ πλεῖστα .
Lemmas: ὁ δέ ἀλώπηξ ὀχεύω μέν ἀναβαίνω , τίκτω δέ ὥσπερ ὁ ἄρκτος , καί ἔτι μάλα ἀδιάρθρωτος . ὅταν δέ μέλλω τίκτω , ἐκτοπίζω οὕτως ὥστε σπάνιος εἰμί ὁ λαμβάνω κύω . ὅταν δέ ἐκτίκτω , ὁ γλῶσσα λείχω ἐκθερμαίνω καί συμπέσσω . τίκτω δέ τέσσαρες ὁ πολύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.35
Λύκος δὲ κύει μὲν καὶ τίκτει καθάπερ κύων τῷ χρόνῳ καὶ τῷ πλήθει τῶν γιγνομένων , καὶ τυφλὰ τίκτει ὥσπερ κύων · ὀχεύει δὲ καὶ ὀχεύεται κατὰ μίαν ὥραν , καὶ τίκτει ἀρχομένου τοῦ θέρους . Λέγεται δέ τις περὶ τοῦ τόκου λόγος πρὸς μῦθον συνάπτων · φασὶ γὰρ πάντας τοὺς λύκους ἐν δώδεχ’ ἡμέραις τοῦ ἐνιαυτοῦ τίκτειν . Τούτου δὲ τὴν αἰτίαν ἐν μύθῳ λέγουσιν , ὅτι ἐν τοσαύταις ἡμέραις τὴν Λητὼ παρεκόμισαν ἐξ Ὑπερβορέων εἰς Δῆλον , λύκαιναν φαινομένην διὰ τὸν τῆς Ἥρας φόβον . Εἰ δ’ ἐστὶν ὁ χρόνος οὗτος τῆς κυήσεως ἢ μή ἐστιν , οὐδέν πω συνῶπται μέχρι γε τοῦ νῦν , ἀλλ’ ἢ ὅτι λέγεται μόνον . Οὐκ ἀληθὲς δὲ φαίνεται ὂν οὐδὲ τὸ λεγόμενον ὡς ἅπαξ ἐν τῷ βίῳ τίκτουσιν οἱ λύκοι . Οἱ δ’ αἴλουροι καὶ οἱ ἰχνεύμονες τίκτουσιν ὅσαπερ καὶ οἱ κύνες , καὶ τρέφονται τοῖς αὐτοῖς · ζῶσι δὲ περὶ ἔτη ἕξ . Καὶ ὁ πανθὴρ δὲ τίκτει τυφλὰ ὥσπερ λύκος , τίκτει δὲ τὰ πλεῖστα τέτταρα τὸν ἀριθμόν . Καὶ οἱ θῶες δ’ ὁμοίως κυΐσκονται τοῖς κυσί , καὶ τίκτουσι τυφλά · τίκτουσι δὲ καὶ δύο καὶ τρία καὶ τέτταρα τὸν ἀριθμόν . Ἔστι δὲ τὴν ἰδέαν ἐπ’ οὐρὰν μὲν μακρός , τὸ δ’ ὕψος βραχύτερος . Ὁμοίως δὲ ταχυτῆτι διαφέρει , καίπερ τῶν σκελῶν ὄντων βραχέων , διὰ τὸ ὑγρὸς εἶναι , καὶ πηδᾷ πόρρω .
Lemmas: λύκος δέ κύω μέν καί τίκτω καθά κύων ὁ χρόνος καί ὁ πλῆθος ὁ γίγνομαι , καί τυφλός τίκτω ὥσπερ κύων · ὀχεύω δέ καί ὀχεύω κατά εἷς ὥρα , καί τίκτω ἄρχω ὁ θέρος . λέγω δέ τις περί ὁ τόκος λόγος πρός μῦθος συνάπτω · φημί γάρ πᾶς ὁ λύκος ἐν δώδεκα ἡμέρα ὁ ἐνιαυτός τίκτω . οὗτος δέ ὁ αἰτία ἐν μῦθος λέγω , ὅτι ἐν τοσοῦτος ἡμέρα ὁ Λητώ παρακομίζω ἐκ Ὑπερβόρεοι εἰς Δῆλος , λύκαινα φαίνω διά ὁ ὁ Ἥρα φόβος . εἰ δέ εἰμί ὁ χρόνος οὗτος ὁ κύησις ἤ μή εἰμί , οὐδείς πω συνοράω μέχρι γε ὁ νῦν , ἀλλά ἤ ὅτι λέγω μόνος . οὐ ἀληθής δέ φαίνω εἰμί οὐδέ ὁ λέγω ὡς ἅπαξ ἐν ὁ βίος τίκτω ὁ λύκος . ὁ δέ αἴλουρος καί ὁ ἰχνεύμων τίκτω ὅσος καί ὁ κύων , καί τρέφω ὁ αὐτός · ζάω δέ περί ἔτος ἕξ . καί ὁ πανθήρ δέ τίκτω τυφλός ὥσπερ λύκος , τίκτω δέ ὁ πολύς τέσσαρες ὁ ἀριθμός . καί ὁ θώς δέ ὅμοιος κυίσκομαι ὁ κύων , καί τίκτω τυφλός · τίκτω δέ καί δύο καί τρεῖς καί τέσσαρες ὁ ἀριθμός . εἰμί δέ ὁ ἰδέα ἐπί οὐρά μέν μακρός , ὁ δέ ὕψος βραχύς . ὅμοιος δέ ταχυτής διαφέρω , καίπερ ὁ σκέλος εἰμί βραχύς , διά ὁ ὑγρός εἰμί , καί πηδάω πρόσω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.36
Εἰσὶ δ’ ἐν Συρίᾳ οἱ καλούμενοι ἡμίονοι , ἕτερον γένος τῶν ἐκ συνδυασμοῦ γινομένων ἵππου καὶ ὄνου , ὅμοιοι δὲ τὴν ὄψιν , ὥσπερ καὶ οἱ ἄγριοι ὄνοι πρὸς τοὺς ἡμέρους , ἀπό τινος ὁμοιότητος λεχθέντες . Εἰσὶ δ’ ὥσπερ οἱ ὄνοι οἱ ἄγριοι καὶ αἱ ἡμίονοι , τὴν ταχυτῆτα διαφέροντες . Αὗται αἱ ἡμίονοι γεννῶσιν ἐξ ἀλλήλων . Σημεῖον δέ · ἦλθον γάρ τινες εἰς Φρυγίαν ἐπὶ Φαρνάκου τοῦ Φαρναβάζου πατρός , καὶ διαμένουσιν ἔτι . Εἰσὶ δὲ νῦν μὲν τρεῖς , τὸ παλαιὸν δ’ ἐννέα ἧσαν , ὡς φασίν .
Lemmas: εἰμί δέ ἐν Συρία ὁ καλέω ἡμίονος , ἕτερος γένος ὁ ἐκ συνδυασμός γίγνομαι ἵππος καί ὄνος , ὅμοιος δέ ὁ ὄψις , ὥσπερ καί ὁ ἄγριος ὄνος πρός ὁ ἥμερος , ἀπό τις ὁμοιότης λέγω . εἰμί δέ ὥσπερ ὁ ὄνος ὁ ἄγριος καί ὁ ἡμίονος , ὁ ταχυτής διαφέρω . οὗτος ὁ ἡμίονος γεννάω ἐκ ἀλλήλων . σημεῖον δέ · ἔρχομαι γάρ τις εἰς Φρυγία ἐπί Φαρνάκης ὁ Φαρνάβαζος πατήρ , καί διαμένω ἔτι . εἰμί δέ νῦν μέν τρεῖς , ὁ παλαιός δέ ἐννέα ἥδω , ὡς φημί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 6.37
Ἡ δὲ τῶν μυῶν γένεσις θαυμασιωτάτη παρὰ τἆλλα ζῷά ἐστι τῷ πλήθει καὶ τῷ τάχει . Ἤδη γάρ ποτε ἐναποληφθείσης τῆς θηλείας κυούσης ἐν ἀγγείῳ κέγχρου , μετ’ ὀλίγον ἀνοιχθέντος τοῦ ἀγγείου ἐφάνησαν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι μύες τὸν ἀριθμόν . Ἀπορεῖται δὲ καὶ ἡ τῶν ἐπιπολαζόντων γένεσις μυῶν ἐν ταῖς χώραις καὶ ἡ φθορά · πολλαχοῦ γὰρ εἴωθε πλῆθος γίνεσθαι ἀμύθητον τῶν ἀρουραίων , ὥστ’ ὀλίγον λείπεσθαι τοῦ σίτου παντός . Γίνεται δ’ οὕτω ταχεῖα ἡ φθορά , ὥστ’ ἔνιοι τῶν μὴ μεγάλας γεωργίας ἐργαζομένων , τῇ προτεραίᾳ ἰδόντες ὅτι θερίζειν ὥρα , τῇ ὑστεραίᾳ ἕωθεν ἄγοντες τοὺς θεριστὰς καταβεβρωμένα ἅπαντα καταλαμβάνουσιν . Ὁ δ’ ἀφανισμὸς οὐ κατὰ λόγον ἀποβαίνει · ἐν ὀλίγαις γὰρ ἡμέραις ἀφανεῖς πάμπαν γίγνονται · καίτοι ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις οὐ κρατοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἀποθυμιῶντες καὶ ἀνορύττοντες , ἔτι δὲ θηρεύοντες καὶ τὰς ὗς ἐμβάλλοντες · αὗται γὰρ ἀνορύττουσι τὰς μυωπίας . Θηρεύουσι δὲ καὶ αἱ ἀλώπεκες αὐτούς , καὶ αἱ γαλαῖ αἱ ἄγριαι μάλιστα ἀναιροῦσιν , ὅταν ἐπιγένωνται · ἀλλ’ οὐ κρατοῦσι τῆς πολυγονίας καὶ τῆς ταχυγονίας , οὐδ’ ἄλλ’ οὐθὲν πλὴν οἱ ὄμβροι , ὅταν ἐπιγένωνται · τότε δ’ ἀφανίζονται ταχέως . Τῆς δὲ Περσικῆς ἔν τινι τόπῳ ἀνασχιζομένης τῆς θηλείας τῶν ἐμβρύων τὰ θήλεα κύοντα φαίνεται . Φασὶ δὲ τινες καὶ ἰσχυρίζονται ὅτι ἂν ἅλα λείχωσιν , ἄνευ ὀχείας γίνεσθαι ἐγκύους . Οἱ δ’ ἐν Αἰγύπτῳ μύες σκληρὰν ἔχουσι τὴν τρίχα ὥσπερ οἱ χερσαῖοι ἐχῖνοι . Εἰσὶ δὲ καὶ ἕτεροι οἳ βαδίζουσιν ἐπὶ τοῖς δυσὶ ποσίν · τὰ γὰρ πρόσθια μικρὰ ἔχουσι , τὰ δ’ ὀπίσθια μεγάλα · γίνονται δὲ πλήθει πολλοί . Ἔστι δὲ καὶ ἄλλα γένη μυῶν πολλά .
Lemmas: ὁ δέ ὁ μῦς γένεσις θαυμάσιος παρά ἄλλος ζῷον εἰμί ὁ πλῆθος καί ὁ τάχος . ἤδη γάρ ποτέ ἐναπολαμβάνω ὁ θῆλυς κύω ἐν ἀγγεῖον κέγχρος , μετά ὀλίγος ἀνοίγνυμι ὁ ἀγγεῖον φαίνω ἑκατόν καί εἴκοσι μῦς ὁ ἀριθμός . ἀφοράω δέ καί ὁ ὁ ἐπιπολάζω γένεσις μῦς ἐν ὁ χώρα καί ὁ φθορά · πολλαχοῦ γάρ εἴωθα πλῆθος γίγνομαι ἀμύθητος ὁ ἀρουραῖος , ὥστε ὀλίγος λείπω ὁ σῖτος πᾶς . γίγνομαι δέ οὕτως ταχύς ὁ φθορά , ὥστε ἔνιοι ὁ μή μέγας γεωργία ἐργάζομαι , ὁ προτεραῖος ὁράω ὅτι θερίζω ὥρα , ὁ ὑστεραῖος ἕωθεν ἄγω ὁ θεριστής καταβιβρώσκω ἅπας καταλαμβάνω . ὁ δέ ἀφανισμός οὐ κατά λόγος ἀποβαίνω · ἐν ὀλίγος γάρ ἡμέρα ἀφανής πάμπαν γίγνομαι · καίτοι ἐν ὁ ἔμπροσθεν χρόνος οὐ κρατέω ὁ ἄνθρωπος ἀποθυμιάω καί ἀνορύσσω , ἔτι δέ θηρεύω καί ὁ ὗς ἐμβάλλω · οὗτος γάρ ἀνορύσσω ὁ μυωπία . θηρεύω δέ καί ὁ ἀλώπηξ αὐτός , καί ὁ γαλέη ὁ ἄγριος μάλα ἀναιρέω , ὅταν ἐπιγίγνομαι · ἀλλά οὐ κρατέω ὁ πολυγονία καί ὁ ταχυγονία , οὐδέ ἄλλος οὐδείς πλήν ὁ ὄμβρος , ὅταν ἐπιγίγνομαι · τότε δέ ἀφανίζω ταχύς . ὁ δέ Περσικός ἐν τις τόπος ἀνασχίζω ὁ θῆλυς ὁ ἔμβρυον ὁ θῆλυς κύω φαίνω . φημί δέ τις καί ἰσχυρίζομαι ὅτι ἐάν ἅλς λείχω , ἄνευ ὀχεία γίγνομαι ἔγκυος . ὁ δέ ἐν Αἴγυπτος μῦς σκληρός ἔχω ὁ θρίξ ὥσπερ ὁ χερσαῖος ἐχῖνος . εἰμί δέ καί ἕτερος ὅς βαδίζω ἐπί ὁ δύο πούς · ὁ γάρ πρόσθιος μικρός ἔχω , ὁ δέ ὀπίσθιος μέγας · γίγνομαι δέ πλῆθος πολύς . εἰμί δέ καί ἄλλος γένος μῦς πολύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 7.5
Τὸ δὲ γάλα τὸ γινόμενον πρότερον τῶν ἑπτὰ μηνῶν ἄχρηστόν ἐστιν · ἀλλ’ ἅμα τά τε παιδία γόνιμα καὶ τὸ γάλα χρήσιμον . Τὸ δὲ πρῶτον καὶ ἁλμυρόν , ὥσπερ τοῖς προβάτοις . Μάλιστα δ’ ἐν ταῖς κυήσεσι τοῦ οἴνου αἰσθάνονται αἱ πλεῖσται · διαλύονταί τε γάρ , ἐὰν πίωσι , καὶ ἀδυνατοῦσιν . Ἀρχὴ δὲ ταῖς γυναιξὶ τοῦ τεκνοῦσθαι καὶ τοῖς ἄρρεσι τοῦ τεκνοῦν , καὶ παῦλα ἀμφοτέροις , τοῖς μὲν ἡ τοῦ σπέρματος πρόεσις ταῖς δ’ ἡ τῶν καταμηνίων , πλὴν οὔτ’ ἀρχομένων γόνιμα εὐθὺς οὔτ’ ἔτι ὀλίγων γιγνομένων καὶ ἀσθενῶν . Ἡλικία δὲ τῆς μὲν ἀρχῆς εἴρηται · παύεται δὲ ταῖς γυναιξὶ ταῖς μὲν πλείσταις τὰ καταμήνια περὶ τετταράκοντα ἔτη , αἷς δ’ ἂν ὑπερβάλῃ τὸν χρόνον τοῦτον , διαμένει μέχρι τῶν πεντήκοντα ἐτῶν , καὶ ἤδη τινὲς ἔτεκον · πλείω δὲ χρόνον οὐδεμία .
Lemmas: ὁ δέ γάλα ὁ γίγνομαι πρότερος ὁ ἑπτά μείς ἄχρηστος εἰμί · ἀλλά ἅμα ὁ τε παιδίον γόνιμος καί ὁ γάλα χρήσιμος . ὁ δέ πρῶτος καί ἁλμυρός , ὥσπερ ὁ πρόβατον . μάλα δέ ἐν ὁ κύησις ὁ οἶνος αἰσθάνομαι ὁ πολύς · διαλύω τε γάρ , ἐάν πίνω , καί ἀδυνατέω . ἀρχή δέ ὁ γυνή ὁ τεκνόω καί ὁ ἄρσην ὁ τεκνόω , καί παῦλα ἀμφότερος , ὁ μέν ὁ ὁ σπέρμα πρόεσις ὁ δέ ὁ ὁ καταμήνιος , πλήν οὔτε ἄρχω γόνιμος εὐθύς οὔτε ἔτι ὀλίγος γίγνομαι καί ἀσθενής . ἡλικία δέ ὁ μέν ἀρχή λέγω · παύω δέ ὁ γυνή ὁ μέν πολύς ὁ καταμήνιος περί τεσσαράκοντα ἔτος , ὅς δέ ἄν ὑπερβάλλω ὁ χρόνος οὗτος , διαμένω μέχρι ὁ πεντήκοντα ἔτος , καί ἤδη τις τίκτω · πολύς δέ χρόνος οὐδείς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 7.7
Ἐν δὲ τῇ τοῦ σπέρματος ἐξόδῳ πρῶτον μὲν ἡγεῖται πνεῦμα ( δηλοῖ δὲ καὶ ἡ ἔξοδος ὅτι γίνεται ὑπὸ πνεύματος · οὐθὲν γὰρ ῥιπτεῖται πόρρω ἄνευ βίας πνευματικῆς ) · ὅταν δὲ λάβηται τὸ σπέρμα τῆς ὑστέρας καὶ ἐγχρονισθῇ , ὑμὴν περιίσταται . Φαίνεται γάρ , ὅταν πρὶν διαρθρωθῆναι ἐξέλθῃ , οἷον ᾠὸν ἐν ὑμένι περιεχόμενον ἀφαιρεθέντος τοῦ ὀστράκου · ὁ δ’ ὑμὴν φλεβῶν μεστός . Πάντα δὲ τὰ πλωτὰ καὶ πτηνὰ καὶ πεζά , εἴτε ζῳοτοκεῖται ἢ ᾠοτοκεῖται , ὁμοίως γίνεται · πλὴν τὸν ὀμφαλὸν τὰ μὲν πρὸς τὴν ὑστέραν ἔχει τὰ ζῳοτοκούμενα , τὰ δὲ πρὸς τῷ ᾠῷ , τὰ δ’ ἀμφοτέρως , οἷον ἐπὶ γένους τινὸς ἰχθύων . Καὶ τὰ μὲν περιέχουσιν οἷον ὑμένες , τὰ δὲ χόρια · καὶ πρῶτον μὲν τοῦ ἐσχάτου ἐντὸς γίνεται τὸ ζῷον , εἶθ’ ὑμὴν περὶ τοῦτον ἄλλος , τὸ μὲν πλεῖστον προσπεφυκὼς τῇ μήτρᾳ , τῇ δ’ ἀφεστὼς καὶ ὕδωρ ἔχων . Μεταξὺ δ’ ὑγρότης ὑδατώδης ἢ αἱματώδης , ὁ καλούμενος ὑπὸ τῶν γυναικῶν πρόφορος .
Lemmas: ἐν δέ ὁ ὁ σπέρμα ἔξοδος πρῶτος μέν ἡγέομαι πνεῦμα ( δηλόω δέ καί ὁ ἔξοδος ὅτι γίγνομαι ὑπό πνεῦμα · οὐδείς γάρ ῥίπτω πρόσω ἄνευ βία πνευματικός ) · ὅταν δέ λαμβάνω ὁ σπέρμα ὁ ὑστέρα καί ἐγχρονίζω , ὑμήν περιίστημι . φαίνω γάρ , ὅταν πρίν διαρθρόω ἐξέρχομαι , οἷος ᾠόν ἐν ὑμήν περιέχω ἀφαιρέω ὁ ὄστρακον · ὁ δέ ὑμήν φλέψ μεστός . πᾶς δέ ὁ πλωτός καί πτηνός καί πεζός , εἴτε ζωοτοκέω ἤ ᾠοτοκέω , ὅμοιος γίγνομαι · πλήν ὁ ὀμφαλός ὁ μέν πρός ὁ ὑστέρα ἔχω ὁ ζωοτοκέω , ὁ δέ πρός ὁ ᾠόν , ὁ δέ ἀμφοτέρως , οἷος ἐπί γένος τις ἰχθῦς . καί ὁ μέν περιέχω οἷος ὑμήν , ὁ δέ χόριον · καί πρῶτος μέν ὁ ἔσχατος ἐντός γίγνομαι ὁ ζῷον , εἶτα ὑμήν περί οὗτος ἄλλος , ὁ μέν πολύς προσφύω ὁ μήτρα , ὁ δέ ἀφίστημι καί ὕδωρ ἔχω . μεταξύ δέ ὑγρότης ὑδατώδης ἤ αἱματώδης , ὁ καλέω ὑπό ὁ γυνή πρόφορος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 7.9
Ὅταν δ’ ὠδίνωσιν αἱ γυναῖκες , εἰς πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα ἀποστηρίζονται αὐτοῖς οἱ πόνοι , ταῖς δὲ πλείσταις εἰς ὁπότερον ἂν τύχῃ τῶν μηρῶν . Ὅσαις δ’ ἂν περὶ τὴν κοιλίαν σφοδρότατοι γένωνται πόνοι , αὗται τάχιστα τίκτουσιν · καὶ ὅσαι μὲν τὴν ὀσφὺν προαλγοῦσι , μόλις τίκτουσιν , ὅσαι δὲ τὸ ἦτρον , ταχύ . Ἂν μὲν οὖν ἀρρενοτοκῇ , προέρχονται οἱ ἰχῶρες ὑδαρεῖς ὕπωχροι , ἐὰν δὲ θηλυτοκῇ , αἱματώδεις , ὑγροὶ δὲ καὶ οὗτοι · ἐνίαις μέντοι συμβαίνει περὶ τὰς ὠδῖνας καὶ οὐδέτερα τούτων . Τοῖς μὲν οὖν ἄλλοις ζῴοις οὐκ ἐπίπονοι γίνονται οἱ τόκοι , ἀλλὰ μετριωτέρως ἐπίδηλά ἐστιν ἐνοχλούμενα ὑπὸ τῆς ὠδῖνος · ταῖς δὲ γυναιξὶ συμβαίνουσιν οἱ πόνοι ἰσχυρότεροι , καὶ μάλιστα ταῖς ἑδραίαις καὶ ὅσαι μὴ εὔπλευροι μηδὲ δύνανται τὸ πνεῦμα κατέχειν . Δυστοκοῦσι δὲ μᾶλλον καὶ ἐὰν μεταξὺ ἀποπνεύσωσιν ἀποβιαζόμεναι τῷ πνεύματι . Πρῶτον μὲν οὖν ὕδρωψ ἐξέρχεται γινομένου τοῦ ἐμβρύου καὶ ῥηγνυμένων τῶν ὑμένων , ἔπειτα τὸ ἔμβρυον , στρεφομένων μὲν τῶν ὑστερῶν , καὶ τοῦ ὑστέρου τὰ ἔσω ἐκτὸς ἴσχοντος .
Lemmas: ὅταν δέ ὠδίνω ὁ γυνή , εἰς πολύς μέν καί ἄλλος ἀποστηρίζομαι αὐτός ὁ πόνος , ὁ δέ πολύς εἰς ὁπότερος ἄν τυγχάνω ὁ μηρός . ὅσος δέ ἄν περί ὁ κοιλία σφοδρός γίγνομαι πόνος , οὗτος ταχύς τίκτω · καί ὅσος μέν ὁ ὀσφῦς προαλγέω , μόλις τίκτω , ὅσος δέ ὁ ἦτρον , ταχύς . ἐάν μέν οὖν ἀρρενοτοκέω , προέρχομαι ὁ ἰχώρ ὑδαρής ὕπωχρος , ἐάν δέ θηλυτοκέω , αἱματώδης , ὑγρός δέ καί οὗτος · ἔνιοι μέντοι συμβαίνω περί ὁ ὠδίς καί οὐδέτερος οὗτος . ὁ μέν οὖν ἄλλος ζῷον οὐ ἐπίπονος γίγνομαι ὁ τόκος , ἀλλά μέτριος ἐπίδηλος εἰμί ἐνοχλέω ὑπό ὁ ὠδίς · ὁ δέ γυνή συμβαίνω ὁ πόνος ἰσχυρός , καί μάλα ὁ ἑδραῖος καί ὅσος μή εὔπλευρος μηδέ δύναμαι ὁ πνεῦμα κατέχω . δυστοκέω δέ μάλα καί ἐάν μεταξύ ἀποπνέω ἀποβιάζω ὁ πνεῦμα . πρῶτος μέν οὖν ὕδρωψ ἐξέρχομαι γίγνομαι ὁ ἔμβρυον καί ῥήγνυμι ὁ ὑμήν , ἔπειτα ὁ ἔμβρυον , στρέφω μέν ὁ ὑστέρα , καί ὁ ὕστερος ὁ ἔσω ἐκτός ἴσχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 7.11
Μετὰ δὲ τοὺς τόκους καὶ τὰς καθάρσεις ταῖς γυναιξὶ τὸ γάλα πληθύνεται , καὶ ἐνίαις ῥεῖ οὐ μόνον κατὰ τὰς θηλὰς ἀλλὰ πολλαχῇ τοῦ μαστοῦ , ἐνίαις δὲ καὶ κατὰ τὰς μασχάλας · καὶ διαμένουσιν εἰς τὸν ὕστερον χρόνον στραγγαλίδες , ὅταν μὴ ἐκπεφθῇ μηδὲ ἐξέλθῃ ὑγρότης , ἀλλὰ πληρωθῇ · ἅπας γὰρ ὁ μαστὸς σομφός ἐστιν οὕτως , ὥστε κἂν ἐν τῷ πόματι λάβωσι τρίχα , πόνος ἐγγίνεται ἐν τοῖς μαστοῖς ( ὃ καλοῦσι τριχιᾶν ) , ἕως ἂν ἢ αὐτομάτη ἐξέλθῃ θλιβομένη ἢ μετὰ γάλακτος ἐκθηλασθῇ . Τὸ δὲ γάλα ἔχουσιν ἕως ἂν πάλιν συλλάβωσιν · τότε δὲ παύεται καὶ σβέννυται ὁμοίως ἐπ’ ἀνθρώπων καὶ τῶν ἄλλων ζῳοτόκων καὶ τετραπόδων . Τοῦ γάλακτος δ’ ἐξιόντος οὐ γίνονται αἱ καθάρσεις ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , ἐπεὶ ἤδη τισὶ θηλαζομέναις ἐγένετο κάθαρσις . Ὅλως δ’ ἅμα πολλαχῇ οὐ συμβαίνει ἡ ὁρμὴ τῆς ὑγρότητος , οἷον ταῖς ἐχούσαις αἱμορροΐδας χείρους αἱ καθάρσεις ἐπιγίνονται . Ἐνίαις δὲ καὶ διὰ τῶν ἰσχίων , ὅταν ἀπὸ τῆς ὀσφύος ἐκκριθῇ , πρὶν ἐλθεῖν εἰς τὰς ὑστέρας . Καὶ ὅσαις δ’ ἂν μὴ γινομένων τῶν καθάρσεων αἷμα συμπέσῃ ἐμέσαι , οὐθὲν βλάπτονται .
Lemmas: μετά δέ ὁ τόκος καί ὁ κάθαρσις ὁ γυνή ὁ γάλα πληθύνω , καί ἔνιοι ῥέω οὐ μόνος κατά ὁ θηλή ἀλλά πολλαχῆ ὁ μαστός , ἔνιοι δέ καί κατά ὁ μασχάλη · καί διαμένω εἰς ὁ ὕστερον χρόνος στραγγαλίς , ὅταν μή ἐκπέσσω μηδέ ἐξέρχομαι ὑγρότης , ἀλλά πληρόω · ἅπας γάρ ὁ μαστός σομφός εἰμί οὕτως , ὥστε ἐάν ἐν ὁ πόμα λαμβάνω τρίχα , πόνος ἐγγίγνομαι ἐν ὁ μαστός ( ὅς καλέω τριχία ) , ἕως ἄν ἤ αὐτόματος ἐξέρχομαι θλίβω ἤ μετά γάλα ἐκθηλάζω . ὁ δέ γάλα ἔχω ἕως ἄν πάλιν συλλαμβάνω · τότε δέ παύω καί σβέννυμι ὅμοιος ἐπί ἄνθρωπος καί ὁ ἄλλος ζῳοτόκος καί τετράπους . ὁ γάλα δέ ἐξέρχομαι οὐ γίγνομαι ὁ κάθαρσις ὡς ἐπί ὁ πολύς , ἐπεί ἤδη τις θηλάζω γίγνομαι κάθαρσις . ὅλος δέ ἅμα πολλαχῆ οὐ συμβαίνω ὁ ὁρμή ὁ ὑγρότης , οἷος ὁ ἔχω αἱμορροίς κακός ὁ κάθαρσις ἐπιγίγνομαι . ἔνιοι δέ καί διά ὁ ἴσχιον , ὅταν ἀπό ὁ ὀσφῦς ἐκκρίνω , πρίν ἔρχομαι εἰς ὁ ὑστέρα . καί ὅσος δέ ἄν μή γίγνομαι ὁ κάθαρσις αἷμα συμπίπτω ἐμέω , οὐδείς βλάπτω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 7.12
Εἴωθε δὲ τὰ παιδία τὰ πλεῖστα σπασμὸς ἐπιλαμβάνειν , καὶ μᾶλλον τὰ εὐτραφέστερα καὶ γάλακτι χρώμενα πλείονι ἢ παχυτέρῳ καὶ τίτθαις εὐσάρκοις . Βλαβερὸν δὲ πρὸς τὸ πάθος καὶ ὁ οἶνος ὁ μέλας μᾶλλον τοῦ λευκοῦ , καὶ ὁ μὴ ὑδαρής , καὶ τὰ πλεῖστα τῶν φυσωδῶν , καὶ ἐὰν ἡ κοιλία στῇ . Τὰ πλεῖστα δ’ ἀναιρεῖται πρὸ τῆς ἑβδόμης · διὸ καὶ τὰ ὀνόματα τότε τίθενται , ὡς πιστεύοντες ἤδη μᾶλλον τῇ σωτηρίᾳ . Καὶ ἐν ταῖς πανσελήνοις δὲ μᾶλλον πονοῦσιν . Ἐπικίνδυνον δὲ καὶ ὅσοις τῶν παιδίων οἱ σπασμοὶ ἐκ τοῦ νώτου ἄρχονται .
Lemmas: εἴωθα δέ ὁ παιδίον ὁ πολύς σπασμός ἐπιλαμβάνω , καί μάλα ὁ εὐτραφής καί γάλα χράω πολύς ἤ παχύς καί τίτθη εὔσαρκος . βλαβερός δέ πρός ὁ πάθος καί ὁ οἶνος ὁ μέλας μάλα ὁ λευκός , καί ὁ μή ὑδαρής , καί ὁ πολύς ὁ φυσώδης , καί ἐάν ὁ κοιλία στάζω . ὁ πολύς δέ ἀναιρέω πρό ὁ ἕβδομος · διό καί ὁ ὄνομα τότε τίθημι , ὡς πιστεύω ἤδη μάλα ὁ σωτηρία . καί ἐν ὁ πανσέληνος δέ μάλα πονέω . ἐπικίνδυνος δέ καί ὅσος ὁ παιδίον ὁ σπασμός ἐκ ὁ νῶτον ἄρχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.4
Τὰ δὲ φολιδωτὰ τῶν ζῴων , οἷον σαῦρός τε καὶ τὰ τετράποδα τἆλλα καὶ οἱ ὄφεις , παμφάγα ἐστίν · καὶ γὰρ σαρκοφάγα , καὶ πόαν ἐσθίουσιν . Οἱ δ’ ὄφεις καὶ λιχνότατοι τῶν ζῴων εἰσίν . Ἔστι μὲν οὖν ὀλιγόποτα καὶ ταῦτα καὶ τἆλλα ὅσα ἔχει τὸν πλεύμονα σομφόν · ἔχουσι δὲ σομφὸν τὰ ὀλίγαιμα πάντα καὶ τὰ ᾠοτόκα . Οἱ δ’ ὄφεις καὶ πρὸς τὸν οἶνόν εἰσιν ἀκρατεῖς , διὸ θηρεύουσί τινες καὶ τοὺς ἔχεις εἰς ὀστράκια διατιθέντες οἶνον εἰς τὰς αἱμασιάς · λαμβάνονται γὰρ μεθύοντες . Σαρκοφάγοι δ’ ὄντες οἱ ὄφεις , ὅ τι ἂν λάβωσι ζῷον , ἐξικμάζοντες ὅλα κατὰ τὴν ὑποχώρησιν προΐενται . Σχεδὸν δὲ καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα , οἷον οἱ ἀράχναι · ἀλλ’ ἔξω οἱ ἀράχναι ἐκχυμίζουσιν , οἱ δ’ ὄφεις ἐν τῇ κοιλίᾳ . Λαμβάνει μὲν οὖν ὁ ὄφις ὅθεν ἂν τύχῃ τὸ διδόμενον ( ἐσθίει γὰρ καὶ ὀρνίθια καὶ θηρία , καὶ ᾠὰ καταπίνει ) , λαβὼν δ’ ἐπανάγει , ἕως ἂν ἐπὶ τὸ ἄκρον ἐλθὼν εἰς εὐθὺ καταστήσῃ , κἄπειθ’ οὕτω συνάγει ἑαυτὸν καὶ συστέλλει εἰς μικρὸν ὥστ’ ἐκταθέντος κάτω γίνεσθαι τὸ καταποθέν . Ταῦτα δὲ ποιεῖ διὰ τὸ τὸν στόμαχον εἶναι λεπτὸν καὶ μακρόν . Δύναται δ’ ἄσιτα καὶ τὰ φαλάγγια καὶ οἱ ὄφεις πολὺν χρόνον ζῆν · ἔστι δὲ τοῦτο θεωρῆσαι ἐκ τῶν παρὰ τοῖς φαρμακοπώλαις τρεφομένων .
Lemmas: ὁ δέ φολιδωτός ὁ ζῷον , οἷος σαῦρος τε καί ὁ τετράπους ἄλλος καί ὁ ὄφις , παμφάγος εἰμί · καί γάρ σαρκοφάγος , καί πόα ἐσθίω . ὁ δέ ὄφις καί λίχνος ὁ ζῷον εἰμί . εἰμί μέν οὖν ὀλιγόποτος καί οὗτος καί ἄλλος ὅσος ἔχω ὁ πλεύμων σομφός · ἔχω δέ σομφός ὁ ὀλίγαιμος πᾶς καί ὁ ᾠότοκος . ὁ δέ ὄφις καί πρός ὁ οἶνος εἰμί ἀκρατής , διό θηρεύω τις καί ὁ ἔχις εἰς ὀστράκιον διατίθημι οἶνος εἰς ὁ αἱμασιά · λαμβάνω γάρ μεθύω . σαρκοφάγος δέ εἰμί ὁ ὄφις , ὅς τις ἄν λαμβάνω ζῷον , ἐξικμάζω ὅλος κατά ὁ ὑποχώρησις προίημι . σχεδόν δέ καί ἄλλος ὁ τοιοῦτος , οἷος ὁ ἀράχνης · ἀλλά ἔξω ὁ ἀράχνης ἐκχυμίζω , ὁ δέ ὄφις ἐν ὁ κοιλία . λαμβάνω μέν οὖν ὁ ὄφις ὅθεν ἄν τυγχάνω ὁ δίδωμι ( ἐσθίω γάρ καί ὀρνίθιον καί θηρίον , καί ᾠόν καταπίνω ) , λαμβάνω δέ ἐπανάγω , ἕως ἄν ἐπί ὁ ἄκρον ἔρχομαι εἰς εὐθύς καθίστημι , ἔπειτα οὕτως συνάγω ἑαυτοῦ καί συστέλλω εἰς μικρός ὥστε ἐκτείνω κάτω γίγνομαι ὁ καταπίνω . οὗτος δέ ποιέω διά ὁ ὁ στόμαχος εἰμί λεπτός καί μακρός . δύναμαι δέ ἄσιτος καί ὁ φαλάγγιον καί ὁ ὄφις πολύς χρόνος ζάω · εἰμί δέ οὗτος θεωρέω ἐκ ὁ παρά ὁ φαρμακοπώλης τρέφω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.6
Πίνει δὲ τῶν ζῴων τὰ μὲν καρχαρόδοντα λάπτοντα · ἔνια δὲ καὶ τῶν μὴ καρχαροδόντων , οἷον οἱ μύες . Τὰ δὲ συνόδοντα σπάσει , οἷον ἵπποι καὶ βόες . Ἡ δ’ ἄρκτος οὔτε σπάσει οὔτε λάψει , ἀλλὰ κάψει . Καὶ τῶν ὀρνέων δὲ τὰ μὲν ἄλλα σπάσει , πλὴν τὰ μὲν μακραύχενα διαλείποντα καὶ αἴροντα τὴν κεφαλήν , ὁ δὲ πορφυρίων μόνος κάψει . Τὰ δὲ κερατώδη τῶν ζῴων , καὶ ἥμερα καὶ ἄγρια , καὶ ὅσα μὴ καρχαρόδοντα , πάντα καρποφάγα καὶ ποηφάγα ἐστί , μὴ λίαν κατεχόμενα τῷ πεινῆν , ἔξω τῆς ὑός · αὕτη δ’ ἥκιστα ποηφάγον καὶ καρποφάγον ἐστίν · ῥιζοφάγον δὲ μάλιστα ἡ ὗς ἐστὶ τῶν ζῴων διὰ τὸ εὖ πεφυκέναι τὸ ῥύγχος πρὸς τὴν ἐργασίαν ταύτην , καὶ εὐχερέστατον πρὸς πᾶσαν τροφὴν τῶν ζῴων ἐστίν . Τάχιστα δὲ καὶ ἐπιδίδωσιν εἰς παχύτητα ὡς κατὰ μέγεθος · πιαίνεται γὰρ ἐν ἑξήκοντα ἡμέραις · ὅσον δ’ ἐπιδίδωσιν , γινώσκουσιν οἱ περὶ ταῦτα πραγματευόμενοι νῆστιν ἱστάντες . Πιαίνεται δὲ προλιμοκτονηθεῖσα ἡμέρας τρεῖς · σχεδὸν δὲ καὶ τἆλλα πάντα προλιμοκτονούμενα πιαίνεται . Μετὰ δὲ τὰς τρεῖς ἡμέρας εὐωχοῦσιν ἤδη οἱ πιαίνοντες τὰς ὗς . Οἱ δὲ Θρᾷκες πιαίνουσι τῇ μὲν πρώτῃ πιεῖν διδόντες , εἶτα διαλείπουσιν ἡμέραν μίαν τὸ πρῶτον , μετὰ δὲ ταῦτα δύο , εἶτα τρεῖς καὶ τέτταρας μέχρι τῶν ἑπτά . Πιαίνεται δὲ τὸ ζῷον τοῦτο κριθαῖς , κέγχροις , σύκοις , ἀκύλοις , ἀχράσι , σικύοις . Μάλιστα δὲ καὶ ταῦτα καὶ τἆλλα τὰ ἔχοντα κοιλίαν θερμὴν ἡ ἀτρεμία πιαίνει · τὰς δ’ ὗς καὶ τὸ λούεσθαι ἐν πηλῷ . Νέμεσθαι δὲ βούλονται κατὰ τὰς ἡλικίας . Μάχεται δὲ ὗς καὶ λύκῳ . Ἀπογίνεται δ’ ἀπὸ τοῦ σταθμοῦ , ὅσον ἕλκει ζῶσα , τὸ ἕκτον μέρος εἰς τρίχας καὶ αἷμα καὶ τὰ τοιαῦτα . Θηλαζόμεναι δὲ καὶ αἱ ὕες καὶ τἆλλα πάντα λεπτότερα γίνεται .
Lemmas: πίνω δέ ὁ ζῷον ὁ μέν καρχαρόδους λάπτω · ἔνιοι δέ καί ὁ μή καρχαρόδων , οἷος ὁ μῦς . ὁ δέ σύνοδος σπάω , οἷος ἵππος καί βοῦς . ὁ δέ ἄρκτος οὔτε σπάω οὔτε λάπτω , ἀλλά κάπτω . καί ὁ ὄρνεον δέ ὁ μέν ἄλλος σπάω , πλήν ὁ μέν μακραύχην διαλείπω καί ἀείρω ὁ κεφαλή , ὁ δέ πορφυρίων μόνος κάπτω . ὁ δέ κερατώδης ὁ ζῷον , καί ἥμερος καί ἄγριος , καί ὅσος μή καρχαρόδους , πᾶς καρποφάγος καί ποηφάγος εἰμί , μή λίαν κατέχω ὁ πεινάω , ἔξω ὁ ὗς · οὗτος δέ ἦκα ποηφάγος καί καρποφάγος εἰμί · ῥιζοφάγος δέ μάλα ὁ ὗς εἰμί ὁ ζῷον διά ὁ εὖ φύω ὁ ῥύγχος πρός ὁ ἐργασία οὗτος , καί εὐχερής πρός πᾶς τροφή ὁ ζῷον εἰμί . ταχύς δέ καί ἐπιδίδωμι εἰς παχύτης ὡς κατά μέγεθος · πιαίνω γάρ ἐν ἑξήκοντα ἡμέρα · ὅσος δέ ἐπιδίδωμι , γιγνώσκω ὁ περί οὗτος πραγματεύομαι νῆστις ἵστημι . πιαίνω δέ προλιμοκτονέω ἡμέρα τρεῖς · σχεδόν δέ καί ἄλλος πᾶς προλιμοκτονέομαι πιαίνω . μετά δέ ὁ τρεῖς ἡμέρα εὐωχέω ἤδη ὁ πιαίνω ὁ ὗς . ὁ δέ Θρᾷξ πιαίνω ὁ μέν πρῶτος πίνω δίδωμι , εἶτα διαλείπω ἡμέρα εἷς ὁ πρῶτος , μετά δέ οὗτος δύο , εἶτα τρεῖς καί τέσσαρες μέχρι ὁ ἑπτά . πιαίνω δέ ὁ ζῷον οὗτος κριθή , κέγχρος , σῦκον , ἄκυλος , ἀχράς , σίκυος . μάλα δέ καί οὗτος καί ἄλλος ὁ ἔχω κοιλία θερμός ὁ ἀτρεμία πιαίνω · ὁ δέ ὗς καί ὁ λούω ἐν πηλός . νέμω δέ βούλομαι κατά ὁ ἡλικία . μάχομαι δέ ὗς καί λύκος . ἀπογίγνομαι δέ ἀπό ὁ σταθμός , ὅσος ἕλκω ζάω , ὁ ἕκτος μέρος εἰς θρίξ καί αἷμα καί ὁ τοιοῦτος . θηλάζω δέ καί ὁ ὗς καί ἄλλος πᾶς λεπτός γίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.7
Ταῦτα μὲν οὖν τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον . Οἱ δὲ βόες εἰσὶ μὲν καὶ καρποφάγοι καὶ ποηφάγοι , πιαίνονται δὲ τοῖς τε φυσητικοῖς , οἷον ὀρόβοις καὶ κυάμοις ἐρηριγμένοις καὶ χλόῃ κυάμων , καὶ ἐάν τις τὸ δέρμα ἐντεμὼν φυσήσῃ καὶ μετὰ ταῦτα παράσχῃ τὴν τροφὴν τοῖς πρεσβυτέροις , ἔτι δὲ κριθαῖς καὶ ἁπλῶς καὶ ἐπτισμέναις , καὶ τοῖς γλυκέσιν , οἷον σύκοις καὶ ἀσταφίσι καὶ οἴνῳ καὶ τοῖς φύλλοις τῆς πτελέας · μάλιστα δ’ οἱ ἥλιοι καὶ τὰ λουτρὰ τὰ θερμά . Τὰ δὲ κέρατα τῶν νέων χλιαινόμενα τῷ κηρῷ ἄγεται ῥᾳδίως ὅπου ἄν τις ἐθέλῃ · καὶ τοὺς πόδας δ’ ἧττον ἀλγοῦσιν , ἐάν τις τὰ κέρατα ἀλείφῃ κηρῷ ἢ πίττῃ ἢ ἐλαίῳ . Πονοῦσι δ’ αἱ ἀγελαῖαι μᾶλλον ὑπὸ τῆς πάχνης μετανιστάμεναι ἢ ὑπὸ χιόνος . Αὐξάνονται δὲ ὅταν πλείω ἔτη ἀνόχευτοι ὦσιν · διὸ οἱ ἐν τῇ Ἠπείρῳ τὰς καλουμένας Πυρρίχας βοῦς ἐννέα ἔτη διατηροῦσιν ἀνοχεύτους καὶ καλοῦσιν ἀποταύρους , ὅπως αὐξάνωνται . Τούτων δὲ τὸ μὲν πλῆθος εἶναί φασι περὶ τετρακοσίας , ἰδίους τῶν βασιλέων , ἐν ἄλλῃ δὲ ζῆν χώρᾳ οὐ δύνασθαι · καίτοι πεπειρᾶσθαι τινάς .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν οὗτος ἔχω ὁ τρόπος . ὁ δέ βοῦς εἰμί μέν καί καρποφάγος καί ποηφάγος , πιαίνω δέ ὁ τε φυσητικός , οἷος ὄροβος καί κύαμος ρηρίσσομαι καί χλόη κύαμος , καί ἐάν τις ὁ δέρμα ἐντέμνω φυσάω καί μετά οὗτος παρέχω ὁ τροφή ὁ πρέσβυς , ἔτι δέ κριθή καί ἁπλῶς καί πτίσσω , καί ὁ γλυκύς , οἷος σῦκον καί ἀσταφίς καί οἶνος καί ὁ φύλλον ὁ πτελέα · μάλα δέ ὁ ἥλιος καί ὁ λουτρόν ὁ θερμός . ὁ δέ κέρας ὁ νέος χλιαίνω ὁ κηρός ἄγω ῥᾴδιος ὅπου ἄν τις ἐθέλω · καί ὁ πούς δέ ἥσσων ἀλγέω , ἐάν τις ὁ κέρας ἀλείφω κηρός ἤ πίσσα ἤ ἔλαιον . πονέω δέ ὁ ἀγελαῖος μάλα ὑπό ὁ πάχνη μετανίστημι ἤ ὑπό χιών . αὐξάνω δέ ὅταν πολύς ἔτος ἀνόχευτος εἰμί · διό ὁ ἐν ὁ Ἤπειρος ὁ καλέω Πυρρίχη βοῦς ἐννέα ἔτος διατηρέω ἀνόχευτος καί καλέω ἀπόταυρος , ὅπως αὐξάνω . οὗτος δέ ὁ μέν πλῆθος εἰμί φημί περί τετρακόσιοι , ἴδιος ὁ βασιλεύς , ἐν ἄλλος δέ ζάω χώρα οὐ δύναμαι · καίτοι πειράω τις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.8
Ἵπποι δὲ καὶ ὀρεῖς καὶ ὄνοι καρποφάγοι μέν εἰσι καὶ ποηφάγοι , μάλιστα δὲ πιαίνεται τῷ ποτῷ · ὡς γὰρ ἂν πίνῃ τὰ ὑποζύγια τὸ ὕδωρ , οὕτω καὶ πρὸς τὴν ἀπόλαυσιν ἔχει τῆς τροφῆς , καὶ ὅπου δ’ ἂν ἧττον δυσχεραίνῃ τὸ ποτόν , τοῦτο μᾶλλον εὔχορτόν ἐστιν . Ἡ δὲ κράστις λειοτριχεῖν ποιεῖ , ὅταν ἔγκυος ᾖ · ὅταν δ’ ἀθέρας ἔχῃ σκληρούς , οὐκ ἀγαθή . Τῆς δὲ πόας τῆς Μηδικῆς ἥ τε πρωτόκουρος φαύλη , καὶ ὅπου ἂν ὕδωρ δυσῶδες ἐπάγηται · ὄζει γὰρ τῆς πόας . Πίνειν δ’ οἱ μὲν βόες ζητοῦσι καθαρόν , οἱ δ’ ἵπποι ὥσπερ αἱ κάμηλοι · ἡ δὲ κάμηλος πίνει ἥδιον θολερὸν καὶ παχύ , οὐδ’ ἀπὸ τῶν ποταμῶν πρότερον πίνει ἢ συνταράξαι . Δύναται δ’ ἄποτος ἀνέχεσθαι καὶ τέτταρας ἡμέρας · εἶτα μετὰ ταῦτα πίνει πολὺ πλῆθος .
Lemmas: ἵππος δέ καί ὀρεύς καί ὄνος καρποφάγος μέν εἰμί καί ποηφάγος , μάλα δέ πιαίνω ὁ ποτός · ὡς γάρ ἄν πίνω ὁ ὑποζύγιον ὁ ὕδωρ , οὕτως καί πρός ὁ ἀπόλαυσις ἔχω ὁ τροφή , καί ὅπου δέ ἄν ἥσσων δυσχεραίνω ὁ ποτόν , οὗτος μάλα εὔχορτος εἰμί . ὁ δέ κράστις λειοτριχέω ποιέω , ὅταν ἔγκυος εἰμί · ὅταν δέ ἀθήρ ἔχω σκληρός , οὐ ἀγαθός . ὁ δέ πόα ὁ Μηδικός ὁ τε πρωτόκουρος φαῦλος , καί ὅπου ἄν ὕδωρ δυσώδης ἐπαγάω · ὄζω γάρ ὁ πόα . πίνω δέ ὁ μέν βοῦς ζητέω καθαρός , ὁ δέ ἵππος ὥσπερ ὁ κάμηλος · ὁ δέ κάμηλος πίνω ἡδύς θολερός καί παχύς , οὐδέ ἀπό ὁ ποταμός πρότερος πίνω ἤ συνταράσσω . δύναμαι δέ ἄποτος ἀνέχω καί τέσσαρες ἡμέρα · εἶτα μετά οὗτος πίνω πολύς πλῆθος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.9
Ὁ δ’ ἐλέφας ἐσθίει πλεῖστον μὲν μεδίμνους Μακεδονικοὺς ἐννέα ἐπὶ μιᾶς ἐδωδῆς · ἐπικίνδυνον δὲ τὸ τοσοῦτον πλῆθος · τὸ δ’ ἐπίπαν ἓξ μεδίμνους ἢ ἑπτά , ἀλφίτων δὲ πέντε μεδίμνους καὶ οἴνου πέντε μάρεις ( ἔστι δ’ ὁ μάρις ἓξ κοτύλαι ) . Ἤδη δέ τις ἔπιεν ἐλέφας μετρητὰς ὕδατος Μακεδονικοὺς εἰσάπαξ δέκα καὶ τέτταρας , καὶ πάλιν τῆς δείλης ἄλλους ὀκτώ . Ζῶσι δ’ αἱ μὲν πολλαὶ τῶν καμήλων περὶ ἔτη τριάκοντα , ἔνιαι δὲ πολλῷ πλείω · καὶ γὰρ εἰς ἔτη ἑκατὸν ζῶσιν . Τὸν δ’ ἐλέφαντα ζῆν οἱ μὲν περὶ ἔτη διακόσιά φασιν , οἱ δὲ τριακόσια .
Lemmas: ὁ δέ ἐλέφας ἐσθίω πολύς μέν μέδιμνος Μακεδ ́νιος ἐννέα ἐπί εἷς ἐδωδή · ἐπικίνδυνος δέ ὁ τοσοῦτος πλῆθος · ὁ δέ ἐπίπαν ἕξ μέδιμνος ἤ ἑπτά , ἄλφιτον δέ πέντε μέδιμνος καί οἶνος πέντε μάρις ( εἰμί δέ ὁ μάρις ἕξ κοτύλη ) . ἤδη δέ τις πίνω ἐλέφας μετρητής ὕδωρ Μακεδ ́νιος εἰσάπαξ δέκα καί τέσσαρες , καί πάλιν ὁ δείλη ἄλλος ὀκτώ . ζάω δέ ὁ μέν πολύς ὁ κάμηλος περί ἔτος τριάκοντα , ἔνιοι δέ πολύς πολύς · καί γάρ εἰς ἔτος ἑκατόν ζάω . ὁ δέ ἐλέφας ζάω ὁ μέν περί ἔτος διακόσιοι φημί , ὁ δέ τριακόσιοι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.10
Πρόβατα δὲ καὶ αἶγες εἰσὶ μὲν ποηφάγα , τὴν δὲ νομὴν ποιοῦνται τὰ μὲν πρόβατα προσεδρεύοντα καὶ μονίμως , αἱ δ’ αἶγες ταχὺ μεταβάλλουσαι καὶ τῶν ἄκρων ἁπτόμεναι μόνον . Πιαίνει δὲ μάλιστα τὸ πρόβατον τὸ ποτόν , διὸ καὶ τοῦ θέρους διδόασιν ἅλας διὰ πέντε ἡμερῶν μέδιμνον τοῖς ἑκατόν · γίνεται γὰρ οὕτως ὑγιεινότερον καὶ πιότερον τὸ ποιμνίον . Καὶ τὰ πολλὰ δὲ ἁλίζοντες διὰ τοῦτο προσφέρουσιν , οἷον ἔν τε τοῖς ἀχύροις ἅλας πολλούς ( διψῶντα γὰρ πίνει μᾶλλον ) καὶ τοῦ μετοπώρου τὴν κολοκύνθην ἁλὶ πάττοντες · τοῦτο γὰρ καὶ γάλα ποιεῖ πλεῖον . Καὶ κινούμεναι δὲ μεσημβρίας πίνουσι μᾶλλον πρὸς τὴν δείλην . Πρός τε τοὺς τόκους ἁλιζόμεναι μείζω τὰ οὔθατα καθιᾶσιν . Πιαίνει δὲ τὰ πρόβατα θαλλός , κότινος , ἀφάκη , ἄχυρα ὁποῖα ἂν ᾖ · ἅπαντα δὲ μᾶλλον πιαίνει ἅλμῃ προσρανθέντα . Παχύνεται δὲ καὶ ταῦτα μᾶλλον προλιμοκτονηθέντα τρεῖς ἡμέρας . Ὕδωρ δὲ τοῖς προβάτοις τοῦ μετοπώρου τὸ βόρειον τοῦ νοτίου ἄμεινον , καὶ αἱ νομαὶ αἱ πρὸς ἑσπέραν συμφέρουσιν , λεπτύνουσι δ’ αἱ ὁδοὶ καὶ αἱ ταλαιπωρίαι . Οἱ δὲ ποιμένες γινώσκουσι τὰς ἰσχυούσας τῶν οἰῶν , ὅταν χειμὼν ᾖ , τῷ ἔχειν πάχνην , τὰς δὲ μὴ ἔχειν · διὰ γὰρ τὴν ἀσθένειαν κινούμεναι ἀποβάλλουσιν αἱ μὴ ἰσχύουσαι . Παντὸς δὲ τετράποδος τὰ κρέα χείρω , ὅπου ἑλώδη χωρία νέμονται ἢ ὅπου μετεωρότερα . Εἰσὶ δ’ εὐχειμερώτεραι αἱ πλατύκερκοι οἶες τῶν μακροκέρκων καὶ αἱ κολέραι τῶν λασίων · δυσχείμεροι δὲ καὶ αἱ οὖλαι . Ὑγιεινότεραι μὲν οὖν αἱ οἶες τῶν αἰγῶν , ἰσχύουσι δὲ μᾶλλον αἱ αἶγες τῶν οἰῶν . Τῶν δὲ λυκοβρώτων προβάτων τὰ κώδια καὶ τὰ ἔρια καὶ τὰ ἐξ αὐτῶν ἱμάτια φθειρωδέστερα γίνεται πολὺ μᾶλλον τῶν ἄλλων .
Lemmas: πρόβατον δέ καί αἴξ εἰμί μέν ποηφάγος , ὁ δέ νομή ποιέω ὁ μέν πρόβατον προσεδρεύω καί μόνιμος , ὁ δέ αἴξ ταχύς μεταβάλλω καί ὁ ἄκρον ἅπτω μόνος . πιαίνω δέ μάλα ὁ πρόβατον ὁ ποτός , διό καί ὁ θέρος δίδωμι ἅλς διά πέντε ἡμέρα μέδιμνος ὁ ἑκατόν · γίγνομαι γάρ οὕτως ὑγιεινός καί πῖος ὁ ποιμνίον . καί ὁ πολύς δέ ἁλίζω διά οὗτος προσφέρω , οἷος ἐν τε ὁ ἄχυρος ἅλς πολύς ( διψάω γάρ πίνω μάλα ) καί ὁ μετόπωρον ὁ κολοκύνθη ἅλς πάσσω · οὗτος γάρ καί γάλα ποιέω πολύς . καί κινέω δέ μεσημβρία πίνω μάλα πρός ὁ δείλη . πρός τε ὁ τόκος ἁλίζω μέγας ὁ οὖθαρ καθίημι . πιαίνω δέ ὁ πρόβατον θαλλός , κότινος , ἀφάκη , ἄχυρον ὁποῖος ἄν εἰμί · ἅπας δέ μάλα πιαίνω ἅλμη προσραίνω . παχύνω δέ καί οὗτος μάλα προλιμοκτονέω τρεῖς ἡμέρα . ὕδωρ δέ ὁ πρόβατον ὁ μετόπωρον ὁ βόρειος ὁ νότιος ἀγαθός , καί ὁ νομή ὁ πρός ἑσπέρα συμφέρω , λεπτύνω δέ ὁ ὁδός καί ὁ ταλαιπωρία . ὁ δέ ποιμήν γιγνώσκω ὁ ἰσχύω ὁ ὄις , ὅταν χειμών εἰμί , ὁ ἔχω πάχνη , ὁ δέ μή ἔχω · διά γάρ ὁ ἀσθένεια κινέω ἀποβάλλω ὁ μή ἰσχύω . πᾶς δέ τετράπους ὁ κρέας κακός , ὅπου ἑλώδης χωρίον νέμω ἤ ὅπου μετέωρος . εἰμί δέ εὐχείμερος ὁ πλατύκερκος ὄις ὁ μακρόκερκος καί ὁ κόλερος ὁ λάσιον · δυσχείμερος δέ καί ὁ ὅλος . ὑγιεινός μέν οὖν ὁ ὄις ὁ αἴξ , ἰσχύω δέ μάλα ὁ αἴξ ὁ ὄις . ὁ δέ λυκόβρωτος πρόβατον ὁ κώδιον καί ὁ ἔριον καί ὁ ἐκ αὐτός ἱμάτιον φθειρώδης γίγνομαι πολύς μάλα ὁ ἄλλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.11
Τῶν δ’ ἐντόμων τὰ μὲν ἔχοντα ὀδόντας παμφάγα ἐστί , τὰ δὲ γλῶτταν μόνον τοῖς ὑγροῖς τρέφεται , πάντοθεν ἐκχυλίζοντα ταύτῃ . Καὶ τούτων τὰ μὲν παμφάγα ( πάντων γὰρ γεύεται τῶν χυμῶν ) , οἷον αἱ μυῖαι , τὰ δ’ αἱμοβόρα , καθάπερ μύωψ καὶ οἶστρος · τὰ δὲ φυτῶν καὶ καρπῶν ζῇ χυλοῖς . Ἡ δὲ μέλιττα μόνον πρὸς οὐδὲν προσίζει σαπρόν , οὐδὲ χρῆται τροφῇ οὐδεμιᾷ ἀλλ’ ἢ τῇ γλυκὺν ἐχούσῃ χυμόν · καὶ ὕδωρ δ’ ἥδιστα εἰς ἑαυτὰς λαμβάνουσιν , ὅπου ἂν καθαρὸν ἀναπηδᾷ .
Lemmas: ὁ δέ ἔντομος ὁ μέν ἔχω ὀδούς παμφάγος εἰμί , ὁ δέ γλῶσσα μόνος ὁ ὑγρός τρέφω , πάντοθεν ἐκχυλίζω ταύτῃ . καί οὗτος ὁ μέν παμφάγος ( πᾶς γάρ γεύω ὁ χυμός ) , οἷος ὁ μυῖα , ὁ δέ αἱμοβόρος , καθά μύωψ καί οἶστρος · ὁ δέ φυτόν καί καρπός ζάω χυλός . ὁ δέ μέλισσα μόνος πρός οὐδείς προσίζω σαπρός , οὐδέ χράω τροφή οὐδείς ἀλλά ἤ ὁ γλυκύς ἔχω χυμός · καί ὕδωρ δέ ἡδύς εἰς ἑαυτοῦ λαμβάνω , ὅπου ἄν καθαρός ἀναπηδάω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.14
Τὰ δ’ ἔντομα σχεδὸν ἅπαντα φωλεῖ , πλὴν εἴ τι ἐν ταῖς οἰκήσεσι συνανθρωπεύεται αὐτῶν , καὶ ὅσα φθείρεται καὶ μὴ διετίζει . Ταῦτα δὲ φωλεῖ τοῦ χειμῶνος . Φωλεῖ δὲ τὰ μὲν πλείους ἡμέρας , τὰ δὲ τὰς χειμεριωτάτας , οἷον αἱ μέλιτται · καὶ γὰρ αὗται φωλοῦσιν . Σημεῖον δ’ ὅτι οὐδὲν φαίνονται γευόμεναι τῆς παρακειμένης τροφῆς · κἄν τις αὐτῶν ἐξερπύσῃ , φαίνεται διαφανής , καὶ οὐθὲν ἐν τῇ κοιλίᾳ ἐνὸν δῆλον . Ἡσυχάζει δ’ ἀπὸ Πλειάδος δύσεως μέχρι τοῦ ἔαρος . Ποιεῖται δὲ τὰ ζῷα τὰς φωλείας ἀποκρυπτόμενα ἐν ἀλεεινοῖς καὶ ἐν οἷς εἴωθε τόποις ἐπικοιτάζεσθαι .
Lemmas: ὁ δέ ἔντομος σχεδόν ἅπας φωλέω , πλήν εἰ τις ἐν ὁ οἴκησις συνανθρωπεύομαι αὐτός , καί ὅσος φθείρω καί μή διετίζω . οὗτος δέ φωλέω ὁ χειμών . φωλέω δέ ὁ μέν πολύς ἡμέρα , ὁ δέ ὁ χειμέριος , οἷος ὁ μέλισσα · καί γάρ οὗτος φωλέω . σημεῖον δέ ὅτι οὐδείς φαίνω γεύω ὁ παράκειμαι τροφή · ἐάν τις αὐτός ἐξέρπω , φαίνω διαφανής , καί οὐδείς ἐν ὁ κοιλία ἔνειμι δῆλος . ἡσυχάζω δέ ἀπό Πλειάς δύσις μέχρι ὁ ἔαρ . ποιέω δέ ὁ ζῷον ὁ φωλεία ἀποκρύπτω ἐν ἀλεεινός καί ἐν ὅς εἴωθα τόπος ἐπικοιτάζομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.16
Φωλοῦσι δὲ πολλοὶ καὶ τῶν ὀρνίθων , καὶ οὐχ ὥς τινες οἴονται , εἰς ἀλεεινοὺς τόπους ἀπέρχονται πάντες · ἀλλ’ οἱ μὲν πλησίον ὄντες τοιούτων τόπων , ἐν οἷς ἀεὶ διαμένουσι , καὶ ἰκτῖνοι καὶ χελιδόνες , ἀποχωροῦσιν ἐνταῦθα , οἱ δὲ πορρωτέρω ὄντες τῶν τοιούτων οὐκ ἐκτοπίζουσιν ἀλλὰ κρύπτουσιν ἑαυτούς . Ἤδη γὰρ ὠμμέναι πολλαὶ χελιδόνες εἰσὶν ἐν ἀγγείοις ἐψιλωμέναι πάμπαν , καὶ ἰκτῖνοι ἐκ τοιούτων ἐκπετόμενοι χωρίων , ὅταν φαίνωνται τὸ πρῶτον . Φωλοῦσι δ’ οὐθὲν διακεκριμένως καὶ τῶν γαμψωνύχων καὶ τῶν εὐθυωνύχων · φωλεῖ γὰρ καὶ πελαργὸς καὶ κόττυφος καὶ τρυγὼν καὶ κόρυδος , καὶ ἥ γε τρυγὼν ὁμολογουμένως μάλιστα πάντων · οὐθεὶς γὰρ ὡς εἰπεῖν λέγεται τρυγόνα ἰδεῖν οὐθαμοῦ χειμῶνος . Ἄρχεται δὲ τῆς φωλείας σφόδρα πίειρα οὖσα , καὶ πτερορρυεῖ μὲν ἐν τῇ φωλείᾳ , παχεῖα μέντοι διατελεῖ οὖσα . Τῶν δὲ φασσῶν ἔνιαι μὲν φωλοῦσιν , ἔνιαι δ’ οὐ φωλοῦσιν , ἀπέρχονται δ’ ἅμα ταῖς χελιδόσιν . Φωλεῖ δὲ καὶ ἡ κίχλη καὶ ὁ ψάρος , καὶ τῶν γαμψωνύχων ἰκτῖνος ὀλίγας ἡμέρας καὶ ἡ γλαύξ .
Lemmas: φωλέω δέ πολύς καί ὁ ὄρνις , καί οὐ ὡς τις οἴομαι , εἰς ἀλεεινός τόπος ἀπέρχομαι πᾶς · ἀλλά ὁ μέν πλησίον εἰμί τοιοῦτος τόπος , ἐν ὅς ἀεί διαμένω , καί ἰκτῖνος καί χελιδών , ἀποχωρέω ἐνταῦθα , ὁ δέ πρόσω εἰμί ὁ τοιοῦτος οὐ ἐκτοπίζω ἀλλά κρύπτω ἑαυτοῦ . ἤδη γάρ ὁράω πολύς χελιδών εἰμί ἐν ἀγγεῖον ψιλόω πάμπαν , καί ἰκτῖνος ἐκ τοιοῦτος ἐκπέτομαι χωρίον , ὅταν φαίνω ὁ πρῶτος . φωλέω δέ οὐδείς διακεκριμένως καί ὁ γαμψῶνυξ καί ὁ εὐθυώνυχος · φωλέω γάρ καί πελαργός καί κόσσυφος καί τρυγών καί κορυδός , καί ὁ γε τρυγών ὁμολογουμένως μάλα πᾶς · οὐδείς γάρ ὡς λέγω λέγω τρυγών ὁράω ἐθαμουός χειμών . ἄρχω δέ ὁ φωλεία σφόδρα πίειρα εἰμί , καί πτερορρυέω μέν ἐν ὁ φωλεία , παχύς μέντοι διατελέω εἰμί . ὁ δέ φάσσα ἔνιοι μέν φωλέω , ἔνιοι δέ οὐ φωλέω , ἀπέρχομαι δέ ἅμα ὁ χελιδών . φωλέω δέ καί ὁ κίχλη καί ὁ ψάρος , καί ὁ γαμψῶνυξ ἰκτῖνος ὀλίγος ἡμέρα καί ὁ γλαύξ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.18
Εὐημεροῦσι δὲ τὰ ζῷα κατὰ τὰς ὥρας οὐ τὰς αὐτάς , οὐδ’ ἐν ταῖς ὑπερβολαῖς ὁμοίως ἁπάσαις · ἔτι δ’ ὑγίειαι καὶ νόσοι κατὰ τὰς ὥρας τοῖς ἑτερογενέσιν ἕτεραι καὶ τὸ σύνολον οὐχ αἱ αὐταὶ πᾶσιν . Τοῖς μὲν οὖν ὄρνισιν οἱ αὐχμοὶ συμφέρουσι καὶ πρὸς τὴν ἄλλην ὑγίειαν καὶ πρὸς τοὺς τόκους , καὶ οὐχ ἥκιστα ταῖς φάτταις , τοῖς δ’ ἰχθύσιν ἔξω τινῶν ὀλίγων αἱ ἐπομβρίαι . Ἀσύμφορα δὲ τοὐναντίον ἑκατέροις , τοῖς μὲν ὄρνισι τὰ ἔπομβρα ἔτη ( οὐδὲ γὰρ ὅλως συμφέρει τὸ πολὺ πίνειν ) , τοῖς δ’ ἰχθύσιν οἱ αὐχμοί . Τὰ μὲν οὖν γαμψώνυχα , καθάπερ εἴρηται πρότερον , ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν ἄποτα πάμπαν ἐστίν ( ἀλλ’ Ἡσίοδος ἡγνόει τοῦτο · πεποίηκε γὰρ τὸν τῆς μαντείας πρόεδρον ἀετὸν ἐν τῇ διηγήσει τῇ περὶ τὴν πολιορκίαν τὴν Νίνου πίνοντα ) · τὰ δ’ ἄλλα πίνει μέν , οὐ πολύποτα δ’ ἐστίν · ὁμοίως δ’ οὐδ’ ἄλλ’ οὐθὲν τῶν πνεύμονα ἐχόντων σομφὸν καὶ ᾠοτόκων . Τῶν δ’ ὀρνίθων ἐν ταῖς ἀρρωστίαις ἐπίδηλος ἡ πτέρωσις γίνεται · ταράττεται γάρ , καὶ οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει κατάστασιν ἥνπερ ὑγιαινόντων .
Lemmas: εὐημερέω δέ ὁ ζῷον κατά ὁ ὥρα οὐ ὁ αὐτός , οὐδέ ἐν ὁ ὑπερβολή ὅμοιος ἅπας · ἔτι δέ ὑγίεια καί νόσος κατά ὁ ὥρα ὁ ἑτερογενής ἕτερος καί ὁ σύνολος οὐ ὁ αὐτός πᾶς . ὁ μέν οὖν ὄρνις ὁ αὐχμός συμφέρω καί πρός ὁ ἄλλος ὑγίεια καί πρός ὁ τόκος , καί οὐ ἦκα ὁ φάσσα , ὁ δέ ἰχθῦς ἔξω τις ὀλίγος ὁ ἐπομβρία . ἀσύμφορος δέ ἐναντίος ἑκάτερος , ὁ μέν ὄρνις ὁ ἔπομβρος ἔτος ( οὐδέ γάρ ὅλος συμφέρω ὁ πολύς πίνω ) , ὁ δέ ἰχθῦς ὁ αὐχμός . ὁ μέν οὖν γαμψῶνυξ , καθά λέγω πρότερος , ὡς ἁπλῶς λέγω ἄποτος πάμπαν εἰμί ( ἀλλά Ἡσίοδος ἡγνοεέρχομαι οὗτος · ποιέω γάρ ὁ ὁ μαντεία πρόεδρος ἀετός ἐν ὁ διήγησις ὁ περί ὁ πολιορκία ὁ Νίνος πίνω ) · ὁ δέ ἄλλος πίνω μέν , οὐ πολύποτος δέ εἰμί · ὅμοιος δέ οὐδέ ἄλλος οὐδείς ὁ πνεύμων ἔχω σομφός καί ᾠότοκος . ὁ δέ ὄρνις ἐν ὁ ἀρρωστία ἐπίδηλος ὁ πτέρωσις γίγνομαι · ταράσσω γάρ , καί οὐ ὁ αὐτός ἔχω κατάστασις ὅς ὑγιαίνω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.22
Οἱ δὲ κύνες κάμνουσι νοσήμασι τρισίν · ὀνομάζεται δὲ ταῦτα λύττα , κυνάγχη , ποδάγρα . Τούτων ἡ λύττα ἐμποιεῖ μανίαν , καὶ ὅταν δάκῃ , λυττῶσιν ἅπαντα τὰ δηχθέντα πλὴν ἀνθρώπου · καὶ ἀναιρεῖ δὲ τὸ νόσημα τοῦτο τάς τε κύνας καὶ ἄν τι δηχθῇ ὑπὸ λυττώσης πλὴν ἀνθρώπου . Ἀναιρεῖ δὲ καὶ ἡ κυνάγχη τὰς κύνας · ὀλίγαι δὲ καὶ ἐκ τῆς ποδάγρας περιφεύγουσιν . Λαμβάνει δ’ ἡ λύττα καὶ τὰς καμήλους . Τοὺς δ’ ἐλέφαντας πρὸς μὲν τὰ ἄλλα ἀρρωστήματα ἀνόσους εἶναί φασιν , ἐνοχλεῖσθαι δ’ ὑπὸ φυσῶν .
Lemmas: ὁ δέ κύων κάμνω νόσημα τρεῖς · ὀνομάζω δέ οὗτος λύσσα , κυνάγχη , ποδάγρα . οὗτος ὁ λύσσα ἐμποιέω μανία , καί ὅταν δάκνω , λυσσάω ἅπας ὁ δάκνω πλήν ἄνθρωπος · καί ἀναιρέω δέ ὁ νόσημα οὗτος ὁ τε κύων καί ἐάν τις δάκνω ὑπό λυσσάω πλήν ἄνθρωπος . ἀναιρέω δέ καί ὁ κυνάγχη ὁ κύων · ὀλίγος δέ καί ἐκ ὁ ποδάγρα περιφεύγω . λαμβάνω δέ ὁ λύσσα καί ὁ κάμηλος . ὁ δέ ἐλέφας πρός μέν ὁ ἄλλος ἀρρώστημα ἄνοσος εἰμί φημί , ἐνοχλέω δέ ὑπό φῦσα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.23
Οἱ δὲ βόες οἱ ἀγελαῖοι νοσοῦσι δύο νόσους , ὧν τὸ μὲν ποδάγρα τὸ δὲ κραῦρος καλεῖται . Ἐν μὲν οὖν τῇ ποδάγρᾳ τοὺς πόδας οἰδοῦσιν , οὐκ ἀποθνήσκουσι δ’ οὐδὲ τὰς ὁπλὰς ἀποβάλλουσιν · βέλτιον δ’ ἴσχουσι τῶν κεράτων ἀλειφομένων πίσσῃ θερμῇ . Ὅταν δὲ κραυρᾷ , τὸ πνεῦμα γίνεται θερμὸν καὶ πυκνόν · καὶ ὅ ἐστιν ἐν τοῖς ἀνθρώποις πυρετός , τοῦτό ἐστιν ἐν τοῖς βουσὶ τὸ κραυρᾶν . Σημεῖον δὲ τῆς ἀρρωστίας τὰ ὦτα καταβάλλουσι καὶ οὐ δύνανται ἐσθίειν . Ἀποθνήσκουσι δὲ ταχέως , καὶ ἀνοιχθέντων ὁ πλεύμων φαίνεται σαπρός .
Lemmas: ὁ δέ βοῦς ὁ ἀγελαῖος νοσέω δύο νόσος , ὅς ὁ μέν ποδάγρα ὁ δέ κραῦρος καλέω . ἐν μέν οὖν ὁ ποδάγρα ὁ πούς οἰδέω , οὐ ἀποθνῄσκω δέ οὐδέ ὁ ὁπλή ἀποβάλλω · ἀγαθός δέ ἴσχω ὁ κέρας ἀλείφω πίσσα θερμός . ὅταν δέ κραυράω , ὁ πνεῦμα γίγνομαι θερμός καί πυκνός · καί ὅς εἰμί ἐν ὁ ἄνθρωπος πυρετός , οὗτος εἰμί ἐν ὁ βοῦς ὁ κραυράω . σημεῖον δέ ὁ ἀρρωστία ὁ οὖς καταβάλλω καί οὐ δύναμαι ἐσθίω . ἀποθνῄσκω δέ ταχύς , καί ἀνοίγνυμι ὁ πλεύμων φαίνω σαπρός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.25
Οἱ δ’ ὄνοι νοσοῦσι μάλιστα νόσον μίαν , ἣν καλοῦσι μηλίδα . Γίνεται δὲ περὶ τὴν κεφαλὴν πρῶτον , καὶ ῥεῖ φλέγμα κατὰ τοὺς μυκτῆρας παχὺ καὶ πυρρόν · ἐὰν δὲ πρὸς τὸν πλεύμονα καταβῇ , ἀποκτείνει · τὰ δὲ περὶ τὴν κεφαλὴν πρῶτον οὐ θανάσιμα . Δυσριγότατον δ’ ἐστὶ τῶν τοιούτων ζῴων · διὸ καὶ περὶ τὸν Πόντον καὶ τὴν Σκυθικὴν οὐ γίνονται ὄνοι .
Lemmas: ὁ δέ ὄνος νοσέω μάλα νόσος εἷς , ὅς καλέω μηλίς . γίγνομαι δέ περί ὁ κεφαλή πρῶτος , καί ῥέω φλέγμα κατά ὁ μυκτήρ παχύς καί πυρρός · ἐάν δέ πρός ὁ πλεύμων καταβαίνω , ἀποκτείνω · ὁ δέ περί ὁ κεφαλή πρῶτος οὐ θανάσιμος . δύσριγος δέ εἰμί ὁ τοιοῦτος ζῷον · διό καί περί ὁ Πόντος καί ὁ Σκυθικός οὐ γίγνομαι ὄνος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.26
Οἱ δ’ ἐλέφαντες κάμνουσι τοῖς φυσώδεσι νοσήμασιν · διὸ οὔτε τὸ ὑγρὸν περίττωμα προΐεσθαι δύνανται οὔτε τὸ τῆς κοιλίας . Καὶ ἐὰν γῆν ἐσθίῃ , μαλακίζεται , ἐὰν μὴ συνεχῶς · εἰ δὲ συνεχῶς , οὐδὲν βλάπτεται . Καταπίνει δὲ καὶ λίθους ἐνίοτε . Ἁλίσκεται δὲ καὶ διαρροίᾳ · ὅταν δ’ ἁλῷ , ἰατρεύουσιν ὕδωρ θερμὸν διδόντες πίνειν , καὶ τὸν χόρτον εἰς μέλι βάπτοντες διδόασιν ἐσθίειν , καὶ ἵστησιν ἑκάτερον τούτων . Ὅταν δὲ κοπιάσωσι διὰ τὸ μὴ κοιμηθῆναι , ἁλὶ τριβόμενοι καὶ ἐλαίῳ καὶ ὕδατι θερμῷ τοὺς ὤμους ὑγιάζονται . Καὶ ὅταν τοὺς ὤμους ἀλγῇ , ὕεια κρέα ὀπτήσαντες προστιθέασι , καὶ βοηθεῖ αὐτοῖς . Ἔλαιον δ’ οἱ μὲν πίνουσιν οἱ δ’ οὒ τῶν ἐλεφάντων · κἂν τύχῃ σιδήριόν τι ἐν τῷ σώματι ἐνόν , τὸ ἔλαιον ἐκβάλλει , ὅταν πίωσιν , ὡς φασί · τοῖς δὲ μὴ πίνουσι ῥίζαν ἑψήσαντες ἐν ἐλαίῳ διδόασιν .
Lemmas: ὁ δέ ἐλέφας κάμνω ὁ φυσώδης νόσημα · διό οὔτε ὁ ὑγρός περίσσωμα προίημι δύναμαι οὔτε ὁ ὁ κοιλία . καί ἐάν γῆ ἐσθίω , μαλακίζομαι , ἐάν μή συνεχής · εἰ δέ συνεχής , οὐδείς βλάπτω . καταπίνω δέ καί λίθος ἐνίοτε . ἁλίσκομαι δέ καί διάρροια · ὅταν δέ ἁλίσκομαι , ἰατρεύω ὕδωρ θερμός δίδωμι πίνω , καί ὁ χόρτος εἰς μέλι βάπτω δίδωμι ἐσθίω , καί ἵστημι ἑκάτερος οὗτος . ὅταν δέ κοπιάω διά ὁ μή κοιμάω , ἅλς τρίβω καί ἔλαιον καί ὕδωρ θερμός ὁ ὦμος ὑγιάζω . καί ὅταν ὁ ὦμος ἀλγέω , ὕειος κρέας ὀπτάω προστίθημι , καί βοηθέω αὐτός . ἔλαιον δέ ὁ μέν πίνω ὁ δέ οὐ ὁ ἐλέφας · ἐάν τυγχάνω σιδήριον τις ἐν ὁ σῶμα ἔνειμι , ὁ ἔλαιον ἐκβάλλω , ὅταν πίνω , ὡς φημί · ὁ δέ μή πίνω ῥίζα ἕψω ἐν ἔλαιον δίδωμι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.27
Περὶ μὲν οὖν τῶν τετραπόδων ζῴων τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , τῶν δ’ ἐντόμων τὰ πλεῖστα εὐθηνεῖ ἐν ᾗπερ ὥρᾳ καὶ γίνεται , ὅταν τοιοῦτον ᾖ τὸ ἔτος οἷον τὸ ἔαρ , ὑγρὸν καὶ ἀλεεινόν . Ταῖς δὲ μελίτταις ἐγγίνεται ἐν τοῖς σμήνεσι θηρία ἃ λυμαίνεται τὰ κηρία , τό τε σκωλήκιον τὸ ἀραχνιοῦν καὶ λυμαινόμενον τὰ κηρία ( καλεῖται δὲ κλῆρος , οἱ δὲ πυραύστην καλοῦσιν · ὃς ἐντίκτει ἐν τῷ κηρίῳ ὅμοιον ἑαυτῷ οἷον ἀράχνιον , καὶ νοσεῖν ποιεῖ τὸ σμῆνος ) , καὶ ἄλλο θηρίον , οἷον ὁ ἡπίολος ὁ περὶ τὸν λύχνον πετόμενος · οὗτος ἐντίκτει τι χνοῦ ἀνάπλεων , καὶ οὐ κεντεῖται ὑπὸ τῶν μελιττῶν , ἀλλὰ μόνον φεύγει καπνιζόμενος . Ἐγγίνονται δὲ καὶ κάμπαι ἐν τοῖς σμήνεσιν , ἃς καλοῦσι τερηδόνας · ἃς οὐκ ἀμύνονται αἱ μέλιτται . Νοσοῦσι δὲ μάλιστα ὅταν ἐρυσιβώδη τὰ ἄνθη ἡ ὕλη ἐνέγκῃ , καὶ ἐν τοῖς αὐχμηροῖς ἔτεσιν . Πάντα δὲ τὰ ἔντομα ἀποθνήσκει ἐλαιούμενα · τάχιστα δ’ , ἄν τις τὴν κεφαλὴν ἀλείψας ἐν τῷ ἡλίῳ θῇ .
Lemmas: περί μέν οὖν ὁ τετράπους ζῷον οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , ὁ δέ ἔντομος ὁ πολύς εὐθηνέω ἐν ὅς ὥρα καί γίγνομαι , ὅταν τοιοῦτος εἰμί ὁ ἔτος οἷος ὁ ἔαρ , ὑγρός καί ἀλεεινός . ὁ δέ μέλισσα ἐγγίγνομαι ἐν ὁ σμῆνος θηρίον ὅς λυμαίνομαι ὁ κηρίον , ὁ τε σκωλήκιον ὁ ἀραχνιόω καί λυμαίνομαι ὁ κηρίον ( καλέω δέ κλῆρος , ὁ δέ πυραύστης καλέω · ὅς ἐντίκτω ἐν ὁ κηρίον ὅμοιος ἑαυτοῦ οἷος ἀράχνιον , καί νοσέω ποιέω ὁ σμῆνος ) , καί ἄλλος θηρίον , οἷος ὁ ἡπίολος ὁ περί ὁ λύχνος πέτομαι · οὗτος ἐντίκτω τις χνόος ἀνάπλεος , καί οὐ κεντέω ὑπό ὁ μέλισσα , ἀλλά μόνος φεύγω καπνίζω . ἐγγίγνομαι δέ καί κάμπη ἐν ὁ σμῆνος , ὅς καλέω τερηδών · ὅς οὐ ἀμύνω ὁ μέλισσα . νοσέω δέ μάλα ὅταν ἐρυσιβώδης ὁ ἄνθος ὁ ὕλη φέρω , καί ἐν ὁ αὐχμηρός ἔτος . πᾶς δέ ὁ ἔντομος ἀποθνῄσκω ἐλαιόω · ταχύς δέ , ἐάν τις ὁ κεφαλή ἀλείφω ἐν ὁ ἥλιος τίθημι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 8.29
Ποιοῦσι δ’ οἱ τόποι διαφέροντα καὶ τὰ ἤθη , οἷον οἱ ὀρεινοὶ καὶ τραχεῖς τῶν ἐν τοῖς πεδινοῖς καὶ μαλακοῖς · καὶ γὰρ τὰς ὄψεις ἀγριώτερα καὶ ἀλκιμώτερα , καθάπερ καὶ οἱ ἐν τῷ Ἄθῳ ὕες · τούτων γὰρ οὐδὲ τὰς θηλείας ὑπομένουσι τῶν κάτω οἱ ἄρρενες . Καὶ πρὸς τὰ δήγματα δὲ τῶν θηρίων μεγάλην ἔχουσιν αἱ χῶραι διαφοράν , οἷον περὶ μὲν Φάρον καὶ ἄλλους τόπους οἱ σκορπίοι οὐ χαλεποί , ἐν ἄλλοις δὲ τόποις καὶ ἐν τῇ Καρίᾳ πολλοὶ καὶ μεγάλοι καὶ χαλεποὶ γίγνονται , κἄν τινα πατάξωσιν ἄνθρωπον ἢ θηρίον , ἀποκτείνουσι , καὶ τὰς ὗς , αἳ ἥκιστα αἰσθάνονται τῶν ἄλλων δηγμάτων , καὶ τούτων τὰς μελαίνας μᾶλλον ἀποκτείνουσιν · τάχιστα δ’ ἀπόλλυνται αἱ ὕες πληγεῖσαι , ἐὰν εἰς ὕδωρ ἔλθωσιν . Τά τε τῶν ὄφεων δήγματα πολὺ διαφέρουσιν . Ἥ τε γὰρ ἀσπὶς ἐν Λιβύῃ γίνεται , ἐξ οὖ ὄφεως ποιοῦσι τὸ σηπτικόν , καὶ ἄλλως ἀνιάτως . Γίνεται δὲ καὶ ἐν τῷ σιλφίῳ τι ὀφείδιον , οὗ καὶ λέγεται ἄκος εἶναι λίθος τις , ὃν λαμβάνουσιν ἀπὸ τάφου βασιλέως τῶν ἀρχαίων καὶ ἐν οἴνῳ ἀποβάψαντες πίνουσιν . Τῆς δ’ Ἰταλίας ἔν τισι τόποις καὶ τὰ τῶν ἀσκαλαβωτῶν δήγματα θανάσιμά ἐστιν . Πάντων δὲ χαλεπώτερά ἐστι τὰ δήγματα τῶν ἰοβόλων , ἐὰν τύχῃ ἀλλήλων ἐδηδοκότα , οἷον σκορπίον ἔχις . Ἔστι δὲ τοῖς πλείστοις αὐτῶν πολέμιον τὸ τοῦ ἀνθρώπου πτύελον . Ἔστι δέ τι ὀφείδιον μικρόν , ὃ καλοῦσί τινες ἱερόν , ὃ οἱ πάνυ μεγάλοι ὄφεις φεύγουσιν · γίνεται δὲ τὸ μέγιστον πηχυαῖον , καὶ δασὺ ἰδεῖν · ὅ τι δ’ ἂν δάκῃ , εὐθὺς σήπεται τὸ κύκλῳ . Ἔστι δὲ καὶ ἐν τῇ Ἰνδικῇ ὀφείδιόν τι , οὗ μόνου φάρμακον οὐκ ἔχουσιν .
Lemmas: ποιέω δέ ὁ τόπος διαφέρω καί ὁ ἦθος , οἷος ὁ ὀρεινός καί τραχύς ὁ ἐν ὁ πεδινός καί μαλακός · καί γάρ ὁ ὄψις ἄγριος καί ἄλκιμος , καθά καί ὁ ἐν ὁ Ἄθως ὗς · οὗτος γάρ οὐδέ ὁ θῆλυς ὑπομένω ὁ κάτω ὁ ἄρσην . καί πρός ὁ δῆγμα δέ ὁ θηρίον μέγας ἔχω ὁ χώρα διαφορά , οἷος περί μέν Φάρος καί ἄλλος τόπος ὁ σκορπίος οὐ χαλεπός , ἐν ἄλλος δέ τόπος καί ἐν ὁ Καρία πολύς καί μέγας καί χαλεπός γίγνομαι , ἐάν τις πατάσσω ἄνθρωπος ἤ θηρίον , ἀποκτείνω , καί ὁ ὗς , ὅς ἦκα αἰσθάνομαι ὁ ἄλλος δῆγμα , καί οὗτος ὁ μέλας μάλα ἀποκτείνω · ταχύς δέ ἀπόλλυμι ὁ ὗς πλήσσω , ἐάν εἰς ὕδωρ ἔρχομαι . ὁ τε ὁ ὄφις δῆγμα πολύς διαφέρω . ὁ τε γάρ ἀσπίς ἐν Λιβύη γίγνομαι , ἐκ ὅς ὄφις ποιέω ὁ σηπτικός , καί ἄλλος ἀνίατος . γίγνομαι δέ καί ἐν ὁ σίλφιον τις ὀφείδιον , ὅς καί λέγω ἄκος εἰμί λίθος τις , ὅς λαμβάνω ἀπό τάφος βασιλεύς ὁ ἀρχαῖος καί ἐν οἶνος ἀποβάπτω πίνω . ὁ δέ Ἰταλία ἐν τις τόπος καί ὁ ὁ ἀσκαλαβώτης δῆγμα θανάσιμος εἰμί . πᾶς δέ χαλεπός εἰμί ὁ δῆγμα ὁ ἰοβόλος , ἐάν τυγχάνω ἀλλήλων ἐσθίω , οἷος σκορπίος ἔχις . εἰμί δέ ὁ πολύς αὐτός πολέμιος ὁ ὁ ἄνθρωπος πτύελον . εἰμί δέ τις ὀφείδιον μικρός , ὅς καλέω τις ἱερός , ὅς ὁ πάνυ μέγας ὄφις φεύγω · γίγνομαι δέ ὁ μέγας πηχυαῖος , καί δασύς ὁράω · ὅς τις δέ ἄν δάκνω , εὐθύς σήπω ὁ κύκλος . εἰμί δέ καί ἐν ὁ Ἰνδικός ὀφείδιον τις , ὅς μόνος φάρμακον οὐ ἔχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 9.2
Τῶν δ’ ἰχθύων οἱ μὲν συναγελάζονται μετ’ ἀλλήλων καὶ φίλοι εἰσίν , οἱ δὲ μὴ συναγελαζόμενοι πολέμιοι . Ἀγελάζονται δ’ οἱ μὲν κυοῦντες , ἔνιοι δ’ ὅταν ἐκτέκωσιν . Ὅλως δ’ ἀγελαῖά ἐστι τὰ τοιάδε , θυννίδες , μαινίδες , κωβιοί , βῶκες , σαῦροι , κορακῖνοι , σινόδοντες , τρίγλαι , σφύραιναι , ἀνθίαι , ἐλεγῖνοι , ἀθερῖνοι , σαργῖνοι , βελόναι , τευθοί , ἰουλίδες , πηλαμύδες , σκόμβροι , κολίαι . Τούτων δ’ ἔνιά ἐστιν οὐ μόνον ἀγελαῖα ἀλλὰ καὶ σύζυγα · τὰ γὰρ λοιπὰ συνδυάζεται μὲν ἅπαντα , τὰς δ’ ἀγέλας ποιοῦνται κατ’ ἐνίους καιρούς , ὥσπερ εἴρηται , ὅταν κύωσιν , ἔνια δὲ καὶ ὅταν τέκωσιν . Λάβραξ δὲ καὶ κεστρεὺς πολεμιώτατοι ὄντες κατ’ ἐνίους καιροὺς συναγελάζονται ἀλλήλοις · συναγελάζονται γὰρ πολλάκις οὐ μόνον τὰ ὁμόγονα , ἀλλὰ καὶ οἷς ἡ αὐτὴ καὶ ἡ παραπλήσιός ἐστι νομή , ἂν ᾖ ἄφθονος . Ζῶσι δὲ πολλάκις ἀφῃρημένοι οἱ κεστρεῖς τὴν κέρκον καὶ οἱ γόγγροι μέχρι τῆς ἐξόδου τῆς περιττώσεως · ἀπεσθίεται δ’ ὁ μὲν κεστρεὺς ὑπὸ λάβρακος , ὁ δὲ γόγγρος ὑπὸ μυραίνης . Ὁ δὲ πόλεμός ἐστι τοῖς κρείττοσι πρὸς τοὺς ἥττους · κατεσθίει γὰρ ὁ κρείττων . Καὶ περὶ μὲν τῶν θαλαττίων ταῦτα .
Lemmas: ὁ δέ ἰχθῦς ὁ μέν συναγελάζομαι μετά ἀλλήλων καί φίλος εἰμί , ὁ δέ μή συναγελάζομαι πολέμιος . ἀγελάζομαι δέ ὁ μέν κυέω , ἔνιοι δέ ὅταν ἐκτίκτω . ὅλος δέ ἀγελαῖος εἰμί ὁ τοιόσδε , θυννίς , μαινίς , κωβιός , βῶξ , σαῦρος , κορακῖνος , σινόδων , τρίγλη , σφύραινα , ἀνθίας , ἐλεγῖνος , ἀθερῖνος , σαργῖνος , βελόνη , τευθός , ἰουλίς , πηλαμύς , σκόμβρος , κολίας . οὗτος δέ ἔνιοι εἰμί οὐ μόνος ἀγελαῖος ἀλλά καί σύζυγος · ὁ γάρ λοιπός συνδυάζω μέν ἅπας , ὁ δέ ἀγέλη ποιέω κατά ἔνιοι καιρός , ὥσπερ λέγω , ὅταν κύω , ἔνιοι δέ καί ὅταν τίκτω . λάβραξ δέ καί κεστρεύς πολέμιος εἰμί κατά ἔνιοι καιρός συναγελάζομαι ἀλλήλων · συναγελάζομαι γάρ πολλάκις οὐ μόνος ὁ ὁμόγονος , ἀλλά καί ὅς ὁ αὐτός καί ὁ παραπλήσιος εἰμί νομή , ἐάν εἰμί ἄφθονος . ζάω δέ πολλάκις ἀφαιρέω ὁ κεστρεύς ὁ κέρκος καί ὁ γόγγρος μέχρι ὁ ἔξοδος ὁ περίσσωσις · ἀπεσθίω δέ ὁ μέν κεστρεύς ὑπό λάβραξ , ὁ δέ γόγγρος ὑπό μύραινα . ὁ δέ πόλεμος εἰμί ὁ κρατύς πρός ὁ ἥσσων · κατεσθίω γάρ ὁ κρατύς . καί περί μέν ὁ θαλάσσιος οὗτος .