aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 7.4
Ὅταν δὲ συλλάβῃ ἡ ὑστέρα τὸ σπέρμα , εὐθὺς συμμύει ταῖς πολλαῖς , μέχρι γένωνται ἑπτὰ μῆνες · τῷ δ’ ὀγδόῳ χάσκουσιν · καὶ τὸ ἔμβρυον , ἐὰν ᾖ γόνιμον , προκαταβαίνει τῷ ὀγδόῳ μηνί . Τὰ δὲ μὴ γόνιμα ἀλλ’ ἀποπεπνιγμένα ὀκτάμηνα ἐν τοῖς τόκοις οὐκ ἐκφέρουσιν ὀκτάμηναι αἱ γυναῖκες , οὔτε προκαταβαίνει κάτω τὰ ἔμβρυα τῷ ὀγδόῳ μηνί , οὔτε αἱ ὕστεραι ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ χάσκουσιν · ἀλλὰ σημεῖον ὅτι οὐ γόνιμον , ἐὰν γένηται μὴ συμπεσόντων τῶν εἰρημένων . Μετὰ δὲ τὰς συλλήψεις αἱ γυναῖκες βαρύνονται τὸ σῶμα πᾶν , καὶ σκότοι πρὸ τῶν ὀμμάτων καὶ ἐν τῇ κεφαλῇ γίνονται πόνοι . Ταῦτα δὲ ταῖς μὲν θᾶττον καὶ σχεδὸν δεκαταίαις γίνεται , ταῖς δὲ βραδύτερον , ὅπως ἂν τύχωσιν οὖσαι τῷ περιττωματικαὶ εἶναι μᾶλλον καὶ ἧττον . Ἔτι δὲ ναυτίαι καὶ ἔμετοι λαμβάνουσι τὰς πλείστας , καὶ μάλιστα τὰς τοιαύτας , ὅταν αἵ τε καθάρσεις στῶσι καὶ μήπω εἰς τοὺς μαστοὺς τετραμμέναι ὦσιν . Ἔνιαι μὲν οὖν ἀρχόμεναι μᾶλλον πονοῦσι τῶν γυναικῶν , ἔνιαι δ’ ὕστερον , ἤδη τοῦ κυήματος ἔχοντος αὔξησιν μᾶλλον · πολλαῖς δὲ καὶ πολλάκις καὶ στραγγουρίαι γίνονται τὸ τελευταῖον . Ὡς μὲν οὖν ἐπὶ τὸ πολὺ ῥᾷον ἀπαλλάττουσιν αἱ τὰ ἄρρενα κύουσαι καὶ μᾶλλον μετ’ εὐχροίας διατελοῦσιν , ἐπὶ δὲ τῶν θηλειῶν τοὐναντίον · ἀχρούστεραί τε γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , καὶ βαρύτερον διάγουσι , καὶ πολλαῖς περὶ τὰ σκέλη οἰδήματα καὶ ἐπάρσεις γίνονται τῆς σαρκός · οὐ μὴν ἀλλ’ ἐνίαις γίνεται καὶ τἀναντία τούτων . Εἰώθασι δὲ ταῖς κυούσαις αἱ ἐπιθυμίαι γίνεσθαι παντοδαπαὶ καὶ μεταβάλλειν ὀξέως , ὃ καλοῦσί τινες κισσᾶν · καὶ ἐπὶ τῶν θηλειῶν ὀξύτεραι μὲν αἱ ἐπιθυμίαι , παραγινομένων δὲ ἧττον δύνανται ἀπολαύειν . Ὀλίγαις δέ τισι συμβαίνει βέλτιον ἔχειν τὸ σῶμα κυούσαις . Μάλιστα δὲ ἀσῶνται , ὅταν ἄρχωνται τὰ παιδία τρίχας ποιεῖν . Αἱ δὲ τρίχες ταῖς μὲν κυούσαις αἱ μὲν συγγενεῖς γίνονται ἐλάττους καὶ ῥέουσιν , ἐν οἷς δὲ μὴ εἰώθασιν ἔχειν τρίχας , ταῦτα δασύνεται μᾶλλον . Καὶ κίνησιν δὲ παρέχεται ἐν τῷ σώματι μᾶλλον ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τὸ ἄρρεν τοῦ θήλεος , καὶ τίκτεται θᾶττον , τὰ δὲ θήλεα βραδύτερον . Καὶ ὁ πόνος ἐπὶ μὲν τοῖς θήλεσι συνεχὴς καὶ νωθρότερος , ἐπὶ δὲ τοῖς ἄρρεσιν ὀξὺς μέν , πολλῷ δὲ χαλεπώτερος . Αἱ δὲ πλησιάζουσαι πρὸ τῶν τόκων τοῖς ἀνδράσι θᾶττον τίκτουσιν . Δοκοῦσι δ’ ὠδίνειν αἱ γυναῖκες ἐνίοτε οὐ γινομένης ὠδῖνος , ἀλλὰ διὰ τὸ τὴν κεφαλὴν στρέφειν τὸ ἔμβρυον φαίνεται ὠδῖνος ἀρχὴ τοῦτο γίνεσθαι . Τὰ μὲν οὖν ἄλλα ζῷα μοναχῶς ποιεῖται τὴν τοῦ τόκου τελείωσιν · εἷς γὰρ ὥρισται τοῦ τόκου χρόνος πᾶσιν · ἀνθρώπῳ δὲ πολλοὶ μόνῳ τῶν ζῴων · καὶ γὰρ ἑπτάμηνα καὶ ὀκτάμηνα καὶ ἐννεάμηνα γίνεται , καὶ δεκάμηνα τὸ πλεῖστον · ἔνιαι δ’ ἐπιλαμβάνουσι καὶ τοῦ ἑνδεκάτου μηνός . Ὅσα μὲν οὖν γίνεται πρότερα τῶν ἑπτὰ μηνῶν , οὐδὲν οὐδαμῇ δύναται ζῆν · τὰ δ’ ἑπτάμηνα γόνιμα γίνεται πρῶτον , ἀσθενῆ δὲ τὰ πολλά ( διὸ καὶ σπαργανοῦσιν ἐρίοις αὐτά ) , πολλὰ δὲ καὶ τῶν πόρων ἐνίους ἔχοντα ἀσχίστους , οἷον ὤτων καὶ μυκτήρων · ἀλλ’ ἐπαυξανομένοις μένοις διαρθροῦται , καὶ βιοῦσι πολλὰ καὶ τῶν τοιούτων . Τὰ δ’ ὀκτάμηνα περὶ μὲν Αἴγυπτον καὶ ἐν ἐνίοις τόποις , ὅπου εὐέκφοροι αἱ γυναῖκες καὶ φέρουσί τε πολλὰ ῥᾳδίως καὶ τίκτουσι , καὶ γενόμενα δύναται ζῆν , κἂν τερατώδη γένηται , ἐνταῦθα μὲν ζῇ τὰ ὀκτάμηνα καὶ ἐκτρέφεται , ἐν δὲ τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις ὀλίγα πάμπαν σώζεται , τὰ δὲ πολλὰ ἀπόλλυται · καὶ διὰ τὴν ὑπόληψιν , κἂν σωθῇ τι , νομίζουσιν οὐκ ὀκτάμηνον εἶναι τὸ γεγενημένον , ἀλλὰ λαθεῖν ἑαυτὰς αἱ γυναῖκες συλλαβοῦσαι πρότερον . Πονοῦσι δ’ αἱ γυναῖκες μάλιστα τὸν μῆνα τὸν τέταρτον καὶ τὸν ὄγδοον , καὶ ἐὰν διαφθείρωσι τετάρτῳ ἢ ὀγδόῳ μηνί , διαφθείρονται καὶ αὐταὶ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , ὥστ’ οὐ μόνον τὰ ὀκτάμηνα οὐ ζῇ , ἀλλὰ καὶ διαφθειρομένων αἱ τίκτουσαι κινδυνεύουσιν . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον δοκεῖ λανθάνειν καὶ ὅσα φαίνεται τίκτεσθαι πολυχρονιώτερα τῶν ἕνδεκα μηνῶν · καὶ γὰρ τούτων ἡ τῆς συλλήψεως ἀρχὴ λανθάνει τὰς γυναῖκας · πολλάκις γὰρ πνευματικῶν γενομένων ἔμπροσθεν τῶν ὑστερῶν , μετὰ ταῦτα πλησιάσασαι καὶ συλλαβοῦσαι ἐκείνην οἴονται τὴν ἀρχὴν εἶναι τῆς συλλήψεως , δι’ ἣν ἐχρήσαντο τοῖς σημείοις ὁμοίοις . Τὸ δὲ δὴ πλῆθος τῶν τόκων τῆς τελειώσεως παρὰ τἆλλα ζῷα τοῖς ἀνθρώποις ταύτην ἔχει τὴν διαφοράν · καὶ τῶν μὲν μονοτόκων ὄντων τῶν δὲ πολυτόκων , ἐπαμφοτερίζει τὸ γένος τὸ τῶν ἀνθρώπων . Τὸ μὲν γὰρ πλεῖστον καὶ παρὰ τοῖς πλείστοις ἓν τίκτουσιν αἱ γυναῖκες , πολλάκις δὲ καὶ πολλαχοῦ δίδυμα , οἷον καὶ περὶ Αἴγυπτον . Τίκτουσι δὲ καὶ τρία καὶ τέτταρα , περὶ ἐνίους μὲν καὶ σφόδρα τόπους , ὥσπερ εἴρηται πρότερον . Πλεῖστα δὲ τίκτεται πέντε τὸν ἀριθμόν · ἤδη γὰρ ὦπται τοῦτο καὶ ἐπὶ πλειόνων συμβεβηκός . Μία δέ τις ἐν τέτταρσι τόκοις ἔτεκεν εἴκοσιν · ἀνὰ πέντε γὰρ ἔτεκε , καὶ τὰ πολλὰ αὐτῶν ἐξετράφη . Ἐν μὲν οὖν τοῖς ἄλλοις ζῴοις , κἂν ᾖ τὰ δίδυμα ἄρρεν καὶ θῆλυ , οὐθὲν ἧττον ἐκτρέφεται γενόμενα καὶ σώζεται τῶν ἀρρένων ἢ θηλειῶν · ἐν δὲ τοῖς ἀνθρώποις ὀλίγα σώζεται τῶν διδύμων , ἐὰν ᾖ τὸ μὲν θῆλυ τὸ δ’ ἄρρεν . Δέχεται δ’ ὀχείαν κύοντα μάλιστα τῶν ζῴων γυνὴ καὶ ἵππος · τὰ δ’ ἄλλα ὅταν πληρωθῇ , φεύγει τοὺς ἄρρενας , ὅσα μὴ πέφυκεν ἐπικυΐσκεσθαι , καθάπερ δασύπους . Ἀλλ’ ἵππος μὲν ἂν συλλάβῃ τὸ πρῶτον , οὐκ ἐπικυΐσκεται πάλιν , ἀλλ’ ἓν τίκτει μόνον ὡς ἐπὶ τὸ πολύ · ἐπ’ ἀνθρώπῳ δ’ ὀλίγα μέν , γέγονε δέ ποτε . Τὰ μὲν οὖν ὕστερον πολλῷ χρόνῳ συλληφθέντα οὐδὲν λαμβάνει τέλος , ἀλλὰ πόνον παρασχόντα συνδιαφθείρει τὸ προϋπάρχον ( ἤδη γὰρ συνέβη γενομένης διαφθορᾶς καὶ δώδεκα ἐκπεσεῖν τὰ ἐπικυηθέντα ) · ἐὰν δ’ ἐγγὺς ἡ σύλληψις ἐγένετο , τὸ ἐπικυηθὲν ἐξήνεγκαν , καὶ τίκτουσιν ὥσπερ δίδυμα γόνῳ , καθάπερ καὶ τὸν Ἰφικλέα καὶ τὸν Ἡρακλέα μυθολογοῦσιν . Γέγονε γὰρ καὶ τοῦτο φανερόν · μοιχευομένη γάρ τις τὸ μὲν τῶν τέκνων τῷ ἀνδρὶ ἐοικὸς ἔτεκε , τὸ δὲ τῷ μοιχῷ . Ἤδη δὲ καὶ δίδυμα κύουσά τις ἐπεκύησε τρίτον , γενομένου δὲ τοῦ χρόνου τοῦ καθήκοντος τὰ μὲν τελεόγονα τῷ χρόνῳ ἔτεκε , τὸ δὲ πεντάμηνον · καὶ τοῦτ’ ἀπέθανεν εὐθύς . Καὶ ἑτέρᾳ δέ τινι συνέβη τεκούσῃ πρῶτον μὲν ἑπτάμηνον , ὕστερον δὲ δύο τελεόμηνα τεκεῖν · καὶ τούτων τὸ μὲν ἐτελεύτησε , τὰ δὲ ἐβίωσεν . Καὶ ἐκτιτρώσκουσαι δέ τινες συνέλαβον ἅμα , καὶ τὸ μὲν ἐξέβαλον τὸ δ’ ἔτεκον . Ταῖς δὲ πλείσταις , ἐὰν συγγένωνται κυούσαις μετὰ τὸν ὄγδοον μῆνα , περίπλεων μυξώδους τὸ παιδίον ἐξέρχεται γλισχρότητος . Καὶ τῶν ἐδεσμάτων δὲ τῶν προσφερομένων περίπλεων φαίνεται πολλάκις . Καὶ τῷ ἁλὶ δαψιλεστέρῳ χρησαμένων οὐκ ἔχοντα γίνεται τὰ παιδία ὄνυχας .
Lemmas: ὅταν δέ συλλαμβάνω ὁ ὑστέρα ὁ σπέρμα , εὐθύς συμμύω ὁ πολύς , μέχρι γίγνομαι ἑπτά μείς · ὁ δέ ὄγδοος χάσκω · καί ὁ ἔμβρυον , ἐάν εἰμί γόνιμος , προκαταβαίνω ὁ ὄγδοος μείς . ὁ δέ μή γόνιμος ἀλλά ἀποπνίγω ὀκτάμηνος ἐν ὁ τόκος οὐ ἐκφέρω ὀκτάμηνος ὁ γυνή , οὔτε προκαταβαίνω κάτω ὁ ἔμβρυον ὁ ὄγδοος μείς , οὔτε ὁ ὕστερος ἐν ὁ χρόνος οὗτος χάσκω · ἀλλά σημεῖον ὅτι οὐ γόνιμος , ἐάν γίγνομαι μή συμπίπτω ὁ λέγω . μετά δέ ὁ σύλληψις ὁ γυνή βαρύνω ὁ σῶμα πᾶς , καί σκότος πρό ὁ ὄμμα καί ἐν ὁ κεφαλή γίγνομαι πόνος . οὗτος δέ ὁ μέν ταχύς καί σχεδόν δεκαταῖος γίγνομαι , ὁ δέ βραδύς , ὅπως ἄν τυγχάνω εἰμί ὁ περισσωματικός εἰμί μάλα καί ἥσσων . ἔτι δέ ναυτία καί ἔμετος λαμβάνω ὁ πολύς , καί μάλα ὁ τοιοῦτος , ὅταν ὁ τε κάθαρσις ἵστημι καί μήπω εἰς ὁ μαστός τρέπω εἰμί . ἔνιοι μέν οὖν ἄρχω μάλα πονέω ὁ γυνή , ἔνιοι δέ ὕστερον , ἤδη ὁ κύημα ἔχω αὔξησις μάλα · πολύς δέ καί πολλάκις καί στραγγουρία γίγνομαι ὁ τελευταῖος . ὡς μέν οὖν ἐπί ὁ πολύς ῥᾴδιος ἀπαλλάσσω ὁ ὁ ἄρσην κύω καί μάλα μετά εὔχροια διατελέω , ἐπί δέ ὁ θῆλυς ἐναντίος · ἄχροαι τε γάρ ὡς ἐπί ὁ πολύς , καί βαρύς διάγω , καί πολύς περί ὁ σκέλος οἴδημα καί ἔπαρσις γίγνομαι ὁ σάρξ · οὐ μήν ἀλλά ἔνιοι γίγνομαι καί ἐναντίος οὗτος . εἴωθα δέ ὁ κυέω ὁ ἐπιθυμία γίγνομαι παντοδαπός καί μεταβάλλω ὀξύς , ὅς καλέω τις κίσσα · καί ἐπί ὁ θῆλυς ὀξύς μέν ὁ ἐπιθυμία , παραγίγνομαι δέ ἥσσων δύναμαι ἀπολαύω . ὀλίγος δέ τις συμβαίνω ἀγαθός ἔχω ὁ σῶμα κυέω . μάλα δέ ἀσάω , ὅταν ἄρχω ὁ παιδίον θρίξ ποιέω . ὁ δέ θρίξ ὁ μέν κυέω ὁ μέν συγγενής γίγνομαι ἐλαχύς καί ῥέω , ἐν ὅς δέ μή εἴωθα ἔχω θρίξ , οὗτος δασύνω μάλα . καί κίνησις δέ παρέχω ἐν ὁ σῶμα μάλα ὡς ἐπί ὁ πολύς ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς , καί τίκτω ταχύς , ὁ δέ θῆλυς βραδύς . καί ὁ πόνος ἐπί μέν ὁ θῆλυς συνεχής καί νωθρός , ἐπί δέ ὁ ἄρσην ὀξύς μέν , πολύς δέ χαλεπός . ὁ δέ πλησιάζω πρό ὁ τόκος ὁ ἀνήρ ταχύς τίκτω . δοκέω δέ ὠδίνω ὁ γυνή ἐνίοτε οὐ γίγνομαι ὠδίς , ἀλλά διά ὁ ὁ κεφαλή στρέφω ὁ ἔμβρυον φαίνω ὠδίς ἀρχή οὗτος γίγνομαι . ὁ μέν οὖν ἄλλος ζῷον μοναχῶς ποιέω ὁ ὁ τόκος τελείωσις · εἷς γάρ ὁρίζω ὁ τόκος χρόνος πᾶς · ἄνθρωπος δέ πολύς μόνος ὁ ζῷον · καί γάρ ἑπτάμηνος καί ὀκτάμηνος καί ἐννεάμηνος γίγνομαι , καί δεκάμηνος ὁ πολύς · ἔνιοι δέ ἐπιλαμβάνω καί ὁ ἑνδέκατος μείς . ὅσος μέν οὖν γίγνομαι πρότερος ὁ ἑπτά μείς , οὐδείς οὐδαμῇ δύναμαι ζάω · ὁ δέ ἑπτάμηνος γόνιμος γίγνομαι πρῶτος , ἀσθενής δέ ὁ πολύς ( διό καί σπαργανόω ἔριον αὐτός ) , πολύς δέ καί ὁ πόρος ἔνιοι ἔχω ἄσχιστος , οἷος οὖς καί μυκτήρ · ἀλλά ἐπαυξάνω μένω διαρθρόω , καί βιάζω πολύς καί ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ ὀκτάμηνος περί μέν Αἴγυπτος καί ἐν ἔνιοι τόπος , ὅπου εὐέκφορος ὁ γυνή καί φέρω τε πολύς ῥᾴδιος καί τίκτω , καί γίγνομαι δύναμαι ζάω , ἐάν τερατώδης γίγνομαι , ἐνταῦθα μέν ζάω ὁ ὀκτάμηνος καί ἐκτρέφω , ἐν δέ ὁ περί ὁ Ἑλλάς τόπος ὀλίγος πάμπαν σῴζω , ὁ δέ πολύς ἀπόλλυμι · καί διά ὁ ὑπόληψις , ἐάν σῴζω τις , νομίζω οὐ ὀκτάμηνος εἰμί ὁ γίγνομαι , ἀλλά λανθάνω ἑαυτοῦ ὁ γυνή συλλαμβάνω πρότερος . πονέω δέ ὁ γυνή μάλα ὁ μείς ὁ τέταρτος καί ὁ ὄγδοος , καί ἐάν διαφθείρω τέταρτος ἤ ὄγδοος μείς , διαφθείρω καί αὐτός ὡς ἐπί ὁ πολύς , ὥστε οὐ μόνος ὁ ὀκτάμηνος οὐ ζάω , ἀλλά καί διαφθείρω ὁ τίκτω κινδυνεύω . ὁ αὐτός δέ τρόπος δοκέω λανθάνω καί ὅσος φαίνω τίκτω πολυχρόνιος ὁ ἕνδεκα μείς · καί γάρ οὗτος ὁ ὁ σύλληψις ἀρχή λανθάνω ὁ γυνή · πολλάκις γάρ πνευματικός γίγνομαι ἔμπροσθεν ὁ ὑστέρα , μετά οὗτος πλησιάζω καί συλλαμβάνω ἐκεῖνος οἴομαι ὁ ἀρχή εἰμί ὁ σύλληψις , διά ὅς χράω ὁ σημεῖον ὅμοιος . ὁ δέ δή πλῆθος ὁ τόκος ὁ τελείωσις παρά ἄλλος ζῷον ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἔχω ὁ διαφορά · καί ὁ μέν μονοτόκος εἰμί ὁ δέ πολυτόκος , ἐπαμφοτερίζω ὁ γένος ὁ ὁ ἄνθρωπος . ὁ μέν γάρ πολύς καί παρά ὁ πολύς εἷς τίκτω ὁ γυνή , πολλάκις δέ καί πολλαχοῦ δίδυμος , οἷος καί περί Αἴγυπτος . τίκτω δέ καί τρεῖς καί τέσσαρες , περί ἔνιοι μέν καί σφόδρα τόπος , ὥσπερ λέγω πρότερος . πολύς δέ τίκτω πέντε ὁ ἀριθμός · ἤδη γάρ ὁράω οὗτος καί ἐπί πολύς συμβαίνω . εἷς δέ τις ἐν τέσσαρες τόκος τίκτω εἴκοσι · ἀνά πέντε γάρ τίκτω , καί ὁ πολύς αὐτός ἐκτρέφω . ἐν μέν οὖν ὁ ἄλλος ζῷον , ἐάν εἰμί ὁ δίδυμος ἄρσην καί θῆλυς , οὐδείς ἥσσων ἐκτρέφω γίγνομαι καί σῴζω ὁ ἄρσην ἤ θῆλυς · ἐν δέ ὁ ἄνθρωπος ὀλίγος σῴζω ὁ δίδυμος , ἐάν εἰμί ὁ μέν θῆλυς ὁ δέ ἄρσην . δέχομαι δέ ὀχεία κύω μάλα ὁ ζῷον γυνή καί ἵππος · ὁ δέ ἄλλος ὅταν πληρόω , φεύγω ὁ ἄρσην , ὅσος μή φύω ἐπικυίσκομαι , καθά δασύπους . ἀλλά ἵππος μέν ἐάν συλλαμβάνω ὁ πρῶτος , οὐ ἐπικυίσκομαι πάλιν , ἀλλά εἷς τίκτω μόνος ὡς ἐπί ὁ πολύς · ἐπί ἄνθρωπος δέ ὀλίγος μέν , γίγνομαι δέ ποτέ . ὁ μέν οὖν ὕστερον πολύς χρόνος συλλαμβάνω οὐδείς λαμβάνω τέλος , ἀλλά πόνος παρέχω συνδιαφθείρομαι ὁ προυπάρχω ( ἤδη γάρ συμβαίνω γίγνομαι διαφθορά καί δώδεκα ἐκπίπτω ὁ ἐπικυέω ) · ἐάν δέ ἐγγύς ὁ σύλληψις γίγνομαι , ὁ ἐπικυέω ἐκφέρω , καί τίκτω ὥσπερ δίδυμος γόνος , καθά καί ὁ Ἰφικλῆς καί ὁ Ἡρακλῆς μυθολογέω . γίγνομαι γάρ καί οὗτος φανερός · μοιχεύω γάρ τις ὁ μέν ὁ τέκνον ὁ ἀνήρ ἔοικα τίκτω , ὁ δέ ὁ μοιχός . ἤδη δέ καί δίδυμος κύω τις ἐπικυέω τρίτος , γίγνομαι δέ ὁ χρόνος ὁ καθήκω ὁ μέν τελεόγονος ὁ χρόνος τίκτω , ὁ δέ πεντάμηνος · καί οὗτος ἀποθνῄσκω εὐθύς . καί ἕτερος δέ τις συμβαίνω τίκτω πρῶτος μέν ἑπτάμηνος , ὕστερον δέ δύο τελεόμηνος τίκτω · καί οὗτος ὁ μέν τελευτάω , ὁ δέ βιόω . καί ἐκτιτρώσκω δέ τις συλλαμβάνω ἅμα , καί ὁ μέν ἐκβάλλω ὁ δέ τίκτω . ὁ δέ πολύς , ἐάν συγγίγνομαι κυέω μετά ὁ ὄγδοος μείς , περίπλεως μυξώδης ὁ παιδίον ἐξέρχομαι γλισχρότης . καί ὁ ἔδεσμα δέ ὁ προσφέρω περίπλεως φαίνω πολλάκις . καί ὁ ἅλς δαψιλής χράω οὐ ἔχω γίγνομαι ὁ παιδίον ὄνυξ .