aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 5.2
Ὀχεύεται μὲν οὖν ταῦτα τῶν ζῴων ἐν οἷς ὑπάρχει τὸ θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν , εἰσὶ δ’ αἱ ὀχεῖαι οὔθ’ ὅμοιαι πᾶσιν οὔθ’ ὁμοίως ἔχουσαι . Τὰ μὲν γὰρ ζῳοτόκα καὶ πεζὰ τῶν ἐναίμων ἔχει μὲν ὄργανα πάντα τὰ ἄρρενα πρὸς τὴν πρᾶξιν τὴν γεννητικήν , οὐ μὴν ὁμοίως γε πάντα πλησιάζουσιν , ἀλλὰ τὰ μὲν ὀπισθουρητικὰ συνιόντα πυγηδόν , οἷον λέοντες καὶ δασύποδες καὶ λύγκες · τῶν δὲ δασυπόδων καὶ πολλάκις ἡ θήλεια προτέρα ἀναβαίνει ἐπὶ τὸν ἄρρενα . Τῶν δ’ ἄλλων τῶν μὲν πλείστων ὁ αὐτὸς τρόπος · τὸν ἐνδεχόμενον γὰρ ποιοῦνται συνδυασμὸν τά τε πλεῖστα τῶν τετραπόδων , ἐπιβαίνοντος ἐπὶ τὸ θῆλυ τοῦ ἄρρενος , καὶ τὸ τῶν ὀρνίθων ἅπαν γένος οὕτω τε καὶ μοναχῶς . Εἰσὶ δὲ διαφοραί τινες καὶ περὶ τοὺς ὄρνιθας · τὰ μὲν γὰρ συγκαθείσης τῆς θηλείας ἐπὶ τὴν γῆν ἐπιβαίνει τὸ ἄρρεν , ὥσπερ αἱ ὠτίδες καὶ οἱ ἀλεκτρυόνες , τὰ δ’ οὐ συγκαθείσης τῆς θηλείας , οἷον αἱ γέρανοι · ἐν τούτοις γὰρ ὁ ἄρρην ἐπιπηδῶν ὀχεύει τὴν θήλειαν , καὶ συγγίνεται ὥσπερ καὶ τὰ στρουθία ὀξέως . Τῶν δὲ τετραπόδων αἱ ἄρκτοι παρακεκλιμέναι τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ τἆλλα ἐπὶ τῶν ποδῶν ποιούμενα τὴν ὀχείαν , πρὸς τὰ πρανῆ τῶν θηλειῶν τὰ ὕπτια τῶν ἀρρένων · οἱ δὲ χερσαῖοι ἐχῖνοι ὀρθοὶ τὰ ὕπτια πρὸς ἄλληλα ἔχοντες . Τῶν δὲ ζῳοτόκων καὶ μέγεθος ἐχόντων οὔτε τοὺς ἄρρενας ἐλάφους αἱ θήλειαι ὑπομένουσιν , εἰ μὴ ὀλιγάκις , οὔτε τοὺς ταύρους αἱ βόες διὰ τὴν τοῦ αἰδοίου συντονίαν , ἀλλ’ ὑπάγοντα τὰ θήλεα δέχονται τὴν γονήν · καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἐλάφων ὦπται τοῦτο συμβαῖνον , τῶν γε τιθασσῶν . Λύκος δ’ ὀχεύει καὶ ὀχεύεται τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ καὶ κύων . Οἱ δ’ αἴλουροι οὐκ ὄπισθεν συνιόντες , ἀλλ’ ὁ μὲν ὀρθός , ἡ δὲ θήλεια ὑποτίθησιν ἑαυτήν · εἰσὶ δὲ τῇ φύσει αἱ θήλειαι ἀφροδισιαστικαί , καὶ προσάγονται τοὺς ἄρρενας εἰς τὰς ὀχείας , καὶ συνοῦσαι κράζουσιν . Αἱ δὲ κάμηλοι ὀχεύονται τῆς θηλείας καθημένης · περιβεβηκὼς δὲ ὁ ἄρρην ὀχεύει οὐκ ἀντίπυγος , ἀλλὰ καθάπερ καὶ τὰ ἄλλα τετράποδα · καὶ διημερεύει τὸ μὲν ὀχεῦον τὸ δ’ ὀχευόμενον . Ἀποχωροῦσι δ’ εἰς ἐρημίαν , ὅταν ποιῶνται τὴν ὀχείαν , καὶ οὐκ ἔστι πλησιάσαι ἀλλ’ ἢ τῷ βόσκοντι . Τὸ δ’ αἰδοῖον ἔχει ὁ κάμηλος νεῦρον οὕτως ὥστε καὶ νευρὰν ἐκ τούτου ποιεῖσθαι τοῖς τόξοις . Οἱ δ’ ἐλέφαντες ὀχεύονται μὲν ἐν ταῖς ἐρημίαις , μάλιστα δὲ περὶ τοὺς ποταμοὺς καὶ οὗ διατρίβειν εἰώθασιν · ὀχεύεται δ’ ἡ μὲν θήλεια συγκαθιεῖσα καὶ διαβαίνουσα , ὁ δ’ ἄρρην ἐπαναβαίνων ὀχεύει . Ὀχεύεται δὲ καὶ ἡ φώκη καθάπερ τὰ ὀπισθουρητικὰ τῶν ζῴων , καὶ συνέχονται ἐν τῇ ὀχείᾳ πολὺν χρόνον , ὥσπερ καὶ αἱ κύνες · ἔχουσι δὲ τὸ αἰδοῖον μέγα οἱ ἄρρενες .
Lemmas: ὀχεύω μέν οὖν οὗτος ὁ ζῷον ἐν ὅς ὑπάρχω ὁ θῆλυς καί ὁ ἄρσην , εἰμί δέ ὁ ὀχεία οὔτε ὅμοιος πᾶς οὔτε ὅμοιος ἔχω . ὁ μέν γάρ ζῳοτόκος καί πεζός ὁ ἔναιμος ἔχω μέν ὄργανον πᾶς ὁ ἄρσην πρός ὁ πρᾶξις ὁ γεννητικός , οὐ μήν ὅμοιος γε πᾶς πλησιάζω , ἀλλά ὁ μέν ὀπισθουρητικός συνέρχομαι πυγηδόν , οἷος λέων καί δασύπους καί λύγξ · ὁ δέ δασύπους καί πολλάκις ὁ θῆλυς πρότερος ἀναβαίνω ἐπί ὁ ἄρσην . ὁ δέ ἄλλος ὁ μέν πολύς ὁ αὐτός τρόπος · ὁ ἐνδέχομαι γάρ ποιέω συνδυασμός ὁ τε πολύς ὁ τετράπους , ἐπιβαίνω ἐπί ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην , καί ὁ ὁ ὄρνις ἅπας γένος οὕτως τε καί μοναχῶς . εἰμί δέ διαφορά τις καί περί ὁ ὄρνις · ὁ μέν γάρ συγκαθίημι ὁ θῆλυς ἐπί ὁ γῆ ἐπιβαίνω ὁ ἄρσην , ὥσπερ ὁ ὠτίς καί ὁ ἀλεκτρυών , ὁ δέ οὐ συγκαθίημι ὁ θῆλυς , οἷος ὁ γέρανος · ἐν οὗτος γάρ ὁ ἄρσην ἐπιπηδάω ὀχεύω ὁ θῆλυς , καί συγγίγνομαι ὥσπερ καί ὁ στρουθίον ὀξύς . ὁ δέ τετράπους ὁ ἄρκτος παρακλίνω ὁ αὐτός τρόπος ὅς ἄλλος ἐπί ὁ πούς ποιέω ὁ ὀχεία , πρός ὁ πρανής ὁ θῆλυς ὁ ὕπτιος ὁ ἄρσην · ὁ δέ χερσαῖος ἐχῖνος ὀρθός ὁ ὕπτιος πρός ἀλλήλων ἔχω . ὁ δέ ζῳοτόκος καί μέγεθος ἔχω οὔτε ὁ ἄρσην ἔλαφος ὁ θῆλυς ὑπομένω , εἰ μή ὀλιγάκις , οὔτε ὁ ταῦρος ὁ βοῦς διά ὁ ὁ αἰδοῖον συντονία , ἀλλά ὑπάγω ὁ θῆλυς δέχομαι ὁ γονή · καί γάρ ἐπί ὁ ἔλαφος ὁράω οὗτος συμβαίνω , ὁ γε τιθασσός . λύκος δέ ὀχεύω καί ὀχεύω ὁ αὐτός τρόπος ὅς καί κύων . ὁ δέ αἴλουρος οὐ ὄπισθεν συνέρχομαι , ἀλλά ὁ μέν ὀρθός , ὁ δέ θῆλυς ὑποτίθημι ἑαυτοῦ · εἰμί δέ ὁ φύσις ὁ θῆλυς ἀφροδισιαστικός , καί προσάγω ὁ ἄρσην εἰς ὁ ὀχεία , καί σύνειμι κράζω . ὁ δέ κάμηλος ὀχεύω ὁ θῆλυς κάθημαι · περιβαίνω δέ ὁ ἄρσην ὀχεύω οὐ ἀντίπυγος , ἀλλά καθά καί ὁ ἄλλος τετράπους · καί διημερεύω ὁ μέν ὀχεύω ὁ δέ ὀχεύω . ἀποχωρέω δέ εἰς ἐρημία , ὅταν ποιέω ὁ ὀχεία , καί οὐ εἰμί πλησιάζω ἀλλά ἤ ὁ βόσκω . ὁ δέ αἰδοῖον ἔχω ὁ κάμηλος νεῦρον οὕτως ὥστε καί νευρά ἐκ οὗτος ποιέω ὁ τόξον . ὁ δέ ἐλέφας ὀχεύω μέν ἐν ὁ ἐρημία , μάλα δέ περί ὁ ποταμός καί οὗ διατρίβω εἴωθα · ὀχεύω δέ ὁ μέν θῆλυς συγκαθίημι καί διαβαίνω , ὁ δέ ἄρσην ἐπαναβαίνω ὀχεύω . ὀχεύω δέ καί ὁ φώκη καθά ὁ ὀπισθουρητικός ὁ ζῷον , καί συνέχω ἐν ὁ ὀχεία πολύς χρόνος , ὥσπερ καί ὁ κύων · ἔχω δέ ὁ αἰδοῖον μέγας ὁ ἄρσην .