aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 9.12
Εἰσὶ δέ τινες οἳ περὶ τὴν θάλατταν βιοῦσιν , οἷον κίγκλος . Ἔστι δὲ τὸ ἦθος ὁ κίγκλος πανοῦργος καὶ δυσθήρατος , ὅταν δὲ ληφθῇ , τιθασσότατος . Τυγχάνει δ’ ὢν καὶ ἀνάπηρος · ἀκρατὴς γὰρ τῶν ὄπισθέν ἐστιν . Ζῶσι δὲ περὶ θάλατταν καὶ ποταμοὺς καὶ λίμνας οἱ μὲν στεγανόποδες ἅπαντες · ἡ γὰρ φύσις αὐτὴ ζητεῖ τὸ πρόσφορον · πολλοὶ δὲ καὶ τῶν σχιζοπόδων περὶ τὰ ὕδατα καὶ τὰ ἕλη βιοτεύουσιν , οἷον ἄνθος περὶ τοὺς ποταμούς · ἔχει δὲ τὴν χρόαν καλὴν καὶ ἔστιν εὐβίοτον . Ὁ δὲ καταρράκτης ζῇ μὲν περὶ θάλατταν , ὅταν δὲ καθῇ αὑτὸν εἰς τὸ βαθύ , μένει χρόνον οὐκ ἐλάττονα ἢ ὅσον πλέθρον διέλθοι τις · ἔστι δ’ ἔλαττον ἱέρακος τὸ ὄρνεον . Καὶ οἱ κύκνοι δ’ εἰσὶ μὲν τῶν στεγανοπόδων , καὶ βιοτεύουσι περὶ λίμνας καὶ ἕλη , εὐβίοτοι δὲ καὶ εὐήθεις καὶ εὔτεκνοι καὶ εὔγηροι , καὶ τὸν ἀετόν , ἐὰν ἄρξηται , ἀμυνόμενοι νικῶσιν , αὐτοὶ δ’ οὐκ ἄρχουσι μάχης . Ὠιδικοὶ δέ , καὶ περὶ τὰς τελευτὰς μάλιστα ᾄδουσιν · ἀναπέτονται γὰρ καὶ εἰς τὸ πέλαγος , καί τινες ἤδη πλέοντες παρὰ τὴν Λιβύην περιέτυχον ἐν τῇ θαλάττῃ πολλοῖς ᾄδουσι φωνῇ γοώδει , καὶ τούτων ἑώρων ἀποθνήσκοντας ἐνίους . Ἡ δὲ κύμινδις ὀλιγάκις μὲν φαίνεται ( οἰκεῖ γὰρ ὄρη ) , ἔστι δὲ μέλαν καὶ μέγεθος ὅσον ἱέραξ ὁ φασσοφόνος καλούμενος , καὶ τὴν ἰδέαν μακρὸς καὶ λεπτός . Κύμινδιν δὲ καλοῦσιν Ἴωνες αὐτήν · ἧς καὶ Ὅμηρος μέμνηται ἐν τῇ Ἰλιάδι εἰπὼν χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί , ἄνδρες δὲ κύμινδιν . Ἡ δ’ ὑβρίς , φασὶ δέ τινες εἶναι τὸν αὐτὸν τοῦτον ὄρνιθα τῷ πτυγγί , οὗτος ἡμέρας μὲν οὖν φαίνεται διὰ τὸ μὴ βλέπειν ὀξύ , τὰς δὲ νύκτας θηρεύει ὥσπερ οἱ ἀετοί · καὶ μάχονται δὲ πρὸς τὸν ἀετὸν οὕτω σφόδρα ὥστ’ ἄμφω λαμβάνεσθαι πολλάκις ζῶντας ὑπὸ τῶν νομέων . Τίκτει μὲν οὖν δύο ᾠά , νεοττεύει δὲ καὶ οὗτος ἐν πέτραις καὶ σπηλαίοις . Μάχιμοι δὲ καὶ αἱ γέρανοί εἰσι πρὸς ἀλλήλας οὕτω σφόδρα ὥστε καὶ λαμβάνεσθαι μαχομένας · ὑπομένουσι γάρ . Τίκτει δὲ γέρανος δύο ᾠά .
Lemmas: εἰμί δέ τις ὅς περί ὁ θάλασσα βιόω , οἷος κίγκλος . εἰμί δέ ὁ ἦθος ὁ κίγκλος πάνουργος καί δυσθήρατος , ὅταν δέ λαμβάνω , τιθᾶσσος . τυγχάνω δέ εἰμί καί ἀνάπηρος · ἀκρατής γάρ ὁ ὄπισθεν εἰμί . ζάω δέ περί θάλασσα καί ποταμός καί λίμνη ὁ μέν στεγανόπους ἅπας · ὁ γάρ φύσις αὐτός ζητέω ὁ πρόσφορος · πολύς δέ καί ὁ σχιζόπους περί ὁ ὕδωρ καί ὁ ἕλος βιοτεύω , οἷος ἄνθος περί ὁ ποταμός · ἔχω δέ ὁ χροιά καλός καί εἰμί εὐβίοτος . ὁ δέ καταρράκτης ζάω μέν περί θάλασσα , ὅταν δέ καθίημι ἑαυτοῦ εἰς ὁ βαθύς , μένω χρόνος οὐ ἐλαχύς ἤ ὅσος πλέθρον διέρχομαι τις · εἰμί δέ ἐλαχύς ἱέραξ ὁ ὄρνεον . καί ὁ κύκνος δέ εἰμί μέν ὁ στεγανόπους , καί βιοτεύω περί λίμνη καί ἕλος , εὐβίοτος δέ καί εὐήθης καί εὔτεκνος καί εὔγηρος , καί ὁ ἀετός , ἐάν ἄρχω , ἀμύνω νικάω , αὐτός δέ οὐ ἄρχω μάχη . ᾠδικός δέ , καί περί ὁ τελευτή μάλα ἀείδω · ἀναπέτομαι γάρ καί εἰς ὁ πέλαγος , καί τις ἤδη πλέω παρά ὁ Λιβύη περιτυγχάνω ἐν ὁ θάλασσα πολύς ἀείδω φωνή γοώδης , καί οὗτος ὁράω ἀποθνῄσκω ἔνιοι . ὁ δέ κύμινδις ὀλιγάκις μέν φαίνω ( οἰκέω γάρ ὄρος ) , εἰμί δέ μέλας καί μέγεθος ὅσος ἱέραξ ὁ φασσοφόνος καλέω , καί ὁ ἰδέα μακρός καί λεπτός . κύμινδις δέ καλέω Ἴων αὐτός · ὅς καί Ὅμηρος μιμνῄσκω ἐν ὁ Ἰλιάς λέγω χαλκίς κικλήσκω θεός , ἀνήρ δέ κύμινδις . ὁ δέ ὑβρίς , φημί δέ τις εἰμί ὁ αὐτός οὗτος ὄρνις ὁ πτυγγί , οὗτος ἡμέρα μέν οὖν φαίνω διά ὁ μή βλέπω ὀξύς , ὁ δέ νύξ θηρεύω ὥσπερ ὁ ἀετός · καί μάχομαι δέ πρός ὁ ἀετός οὕτως σφόδρα ὥστε ἄμφω λαμβάνω πολλάκις ζάω ὑπό ὁ νομεύς . τίκτω μέν οὖν δύο ᾠόν , νεοσσεύω δέ καί οὗτος ἐν πέτρα καί σπήλαιον . μάχιμος δέ καί ὁ γέρανος εἰμί πρός ἀλλήλων οὕτως σφόδρα ὥστε καί λαμβάνω μάχομαι · ὑπομένω γάρ . τίκτω δέ γέρανος δύο ᾠόν .