aristoteles-et-corpus-aristotelicum.historia-animalium 9.37
ἔστι δὲ καὶ ἐν τοῖς θαλαττίοις ζῴοις πολλὰ τεχνικὰ θεωρῆσαι πρὸς τοὺς ἑκάστων βίους . Τά τε γὰρ θρυλούμενα περὶ τὸν βάτραχον τὸν ἁλιέα καλούμενόν ἐστιν ἀληθῆ , καὶ τὰ περὶ τὴν νάρκην . Ὁ μὲν γὰρ βάτραχος τοῖς πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἀποκρεμαμένοις , ὦν τὸ μὲν μῆκός ἐστι τριχοειδές , ἐπ’ ἄκρου δὲ στρογγύλον , ὥσπερ προσκείμενον ἑκατέρῳ δελέατος χάριν · ὅταν οὖν ἐν τοῖς ἀμμώδεσιν ἢ θολώδεσιν ἀναταράξας κρύψῃ ἑαυτόν , ἐπαίρει τὰ τριχώδη , κοπτόντων δὲ τῶν ἰχθυδίων συγκατάγει μέχριπερ ἂν πρὸς τὸ στόμα προσαγάγῃ . Ἥ τε νάρκη ναρκᾶν ποιοῦσα ὧν ἂν κρατήσειν μέλλῃ ἰχθύων , τῷ τρόπῳ ὃν ἔχει ἐν τῷ στόματι λαμβάνουσα , τρέφεται τούτοις , κατακρύπτεται δ’ εἰς τὴν ἄμμον καὶ πηλόν , λαμβάνει δὲ τὰ ἐπινέοντα , ὅσα ἂν ναρκήσῃ ἐπιφερόμενα τῶν ἰχθύων · καὶ τούτου αὐτόπται γεγένηνταί τινες . Κατακρύπτει δὲ καὶ ἡ τρυγὼν αὑτήν , πλὴν οὐχ ὁμοίως . Σημεῖον δ’ ὅτι τοῦτον τὸν τρόπον ζῶσιν · ἁλίσκονται γὰρ ἔχοντες κεστρέας πολλάκις ὄντες αὐτοὶ βραδύτατοι , τὸν τάχιστον τῶν ἰχθύων . Ἔπειτα ὁ μὲν βάτραχος , ὅταν μηκέτ’ ἔχῃ τὰ ἐπὶ ταῖς θριξίν , ἁλίσκεται λεπτότερος · ἡ δὲ νάρκη φανερά ἐστι καὶ τοὺς ἀνθρώπους ποιοῦσα ναρκᾶν . Καθαμμίζουσι δ’ ἑαυτὰ καὶ ὄνος καὶ βάτος καὶ ψῆττα καὶ ῥίνη , καὶ ὅταν ποιήσῃ ἑαυτὰ ἄδηλα , εἶτα ῥαβδεύεται τοῖς ἐν τῷ στόματι , ἃ καλοῦσιν οἱ ἁλιεῖς ῥαβδία · προσέρχονται δ’ ὡς πρὸς φυκία ἀφ’ ὧν τρέφονται . Ὅπου δ’ ἂν ἀνθίας ὁραθῇ , οὐκ ἔστι θηρίον · ᾧ καὶ σημείῳ χρώμενοι κατακολυμβῶσιν οἱ σπογγεῖς , καὶ καλοῦσιν ἱεροὺς ἰχθῦς τούτους · ἔοικε δὲ συμπτώματι , καθάπερ ὅπου ἂν ᾖ κοχλίας , σῦς οὐκ ἔστιν οὐδὲ πέρδιξ · κατεσθίουσι γὰρ ἄμφω τοὺς κοχλίας . Ὁ δ’ ὄφις ὁ θαλάττιος τὸ μὲν χρῶμα παραπλήσιον ἔχει τῷ γόγγρῳ καὶ τὸ σῶμα , πλήν ἐστιν ἀμαυρότερος καὶ σφοδρότερος · ἐὰν δὲ ληφθῇ καὶ ἀφεθῇ , εἰς τὴν ἄμμον καταδύεται ταχὺ τῷ ῥύγχει διατρυπήσας · ἔχει δ’ ὀξύτερον τὸ στόμα τῶν ὄφεων . Ἣν δὲ καλοῦσι σκολόπενδραν , ὅταν καταπίῃ τὸ ἄγκιστρον , ἐκτρέπεται τὰ ἐντὸς ἐκτός , ἕως ἂν ἐκβάλῃ τὸ ἄγκιστρον · εἶθ’ οὕτως εἰστρέπεται πάλιν ἐντός . Βαδίζουσι δ’ αἱ σκολόπενδραι πρὸς τὰ κνισώδη , ὥσπερ καὶ αἱ χερσαῖαι . Τῷ μὲν οὖν στόματι οὐ δάκνουσι , τῇ δὲ ἅψει καθ’ ὅλον τὸ σῶμα , ὥσπερ αἱ καλούμεναι κνῖδαι . Τῶν δ’ ἰχθύων αἱ ὀνομαζόμεναι ἀλώπεκες ὅταν αἴσθωνται ὅτι τὸ ἄγκιστρον καταπεπώκασι , βοηθοῦσι πρὸς τοῦτο ὥσπερ καὶ ἡ σκολόπενδρα · ἀναδραμοῦσαι γὰρ ἐπὶ πολὺ πρὸς τὴν ὁρμιὰν ἀποτρώγουσιν αὐτῆς · ἁλίσκονται γὰρ περὶ ἐνίους τόπους πολυαγκίστροις ἐν ῥοώδεσι καὶ βαθέσι τόποις . Συστρέφονται δὲ καὶ αἱ ἄμιαι , ὅταν τι θηρίον ἴδωσι , καὶ κύκλῳ αὐτῶν περινέουσιν αἱ μέγισται , κἂν ἅπτηταί τινος , ἀμύνουσιν · ἔχουσι δ’ ὀδόντας ἰσχυρούς , καὶ ἤδη ὦπται καὶ ἄλλα καὶ λάμια ἐμπεσοῦσα καὶ καθελκωθεῖσα . Τῶν δὲ ποταμίων ὁ γλάνις ὁ ἄρρην περὶ τὰ τέκνα ποιεῖται ἐπιμέλειαν πολλήν · ἡ μὲν γὰρ θήλεια τεκοῦσα ἀπαλλάττεται , ὁ δ’ ἄρρην , οὗ ἂν πλεῖστον συστῇ τοῦ κυήματος , ᾠοφυλακεῖ παραμένων , οὐδεμίαν ὠφέλειαν ἄλλην παρεχόμενος πλὴν ἐρύκων τἆλλα ἰχθύδια μὴ διαρπάσωσι τὸν γόνον · καὶ τοῦτο ποιεῖ ἡμέρας καὶ τετταράκοντα καὶ πεντήκοντα , ἕως ἂν αὐξηθεὶς ὁ γόνος δύνηται διαφεύγειν ἀπὸ τῶν ἄλλων ἰχθύων . Γινώσκεται δ’ ὑπὸ τῶν ἁλιέων οὗ ἂν τύχῃ ᾠοφυλακῶν · ἐρύκων γὰρ τὰ ἰχθύδια ἄττει καὶ ἦχον ποιεῖ καὶ μυγμόν . Οὕτω δὲ φιλοστόργως μένει πρὸς τοῖς ᾠοῖς , ὥστε οἱ ἁλιεῖς ἑκάστοτε , ἐὰν ἐν βαθείαις ῥίζαις τὰ ᾠὰ προσῇ , ἀνάγουσιν ὡς ἂν δύνωνται εἰς βραχύτατον · ὁ δ’ ὁμοίως οὐκ ἀπολείπει τὸν γόνον , ἀλλ’ ἐὰν μὲν τύχῃ , ταχέως ὑπὸ τοῦ ἀγκίστρου ἑάλω διὰ τὸ ἁρπάζειν τὰ προσιόντα τῶν ἰχθυδίων , ἐὰν δ’ ᾖ συνήθης καὶ ἀγκιστροφάγος , λείπει μὲν οὐδ’ ὣς τὸν γόνον , τῷ δ’ ὀδόντι τῷ σκληροτάτῳ συνδάκνων διαφθείρει τὰ ἄγκιστρα . Ἅπαντα δὲ καὶ τὰ πλωτὰ καὶ τὰ μόνιμα τούτους νέμεται τοὺς τόπους ἐν οἷς ἂν φυῶσι , καὶ τοὺς ὁμοίους τούτοις · ἡ γὰρ οἰκεία τροφὴ ἑκάστων ἐν τούτοις ἐστίν . Πλανᾶται δὲ μάλιστα τὰ σαρκοφάγα · πάντα δὲ σχεδόν ἐστι σαρκοφάγα πλὴν ὀλίγων , οἷον κεστρέως καὶ σάλπης καὶ τρίγλης καὶ χαλκίδος . Τῇ δὲ καλουμένῃ φωλίδι ἡ μύξα , ἣν ἀφίησι , περιπλάττεται περὶ αὐτὴν καὶ γίνεται καθάπερ θαλάμη . Τῶν δ’ ὀστρακοδέρμων καὶ ἀπόδων ὁ κτεὶς μάλιστα καὶ πλεῖστον κινεῖται δι’ αὑτοῦ πετόμενος · ἡ γὰρ πορφύρα ἐπὶ μικρότατον προέρχεται , καὶ τὰ ὅμοια ταύτῃ . Ἐκ δὲ τοῦ εὐρίπου τοῦ ἐν Πύρρᾳ οἱ ἰχθύες χειμῶνος μὲν ἐκπλέουσιν ἔξω , πλὴν κωβιοῦ , διὰ τὸ ψῦχος ( ψυχρότερος γάρ ἐστιν ὁ εὔριπος ) , ἅμα δὲ τῷ ἔαρι πάλιν εἰσπλέουσιν . Οὐ γίνεται δ’ ἐν τῷ εὐρίπῳ οὔτε σκάρος οὔτε θρίττα οὔτε ἄλλο τῶν ἀκανθηροτέρων οὐθέν , οὐδὲ γαλεοὶ οὐδὲ ἀκανθίαι οὐδὲ κάραβοι οὐδὲ πολύποδες οὐδὲ βολίταιναι οὐδ’ ἄλλ’ ἄττα · τῶν δ’ ἐν τῷ εὐρίπῳ φυομένων οὐκ ἔστι πελάγιος ὁ λευκὸς κωβιός . Ἀκμάζουσι δὲ τῶν ἰχθύων οἱ μὲν ᾠοφόροι τοῦ ἔαρος , μέχρι οὗ ἂν ἐκτέκωσιν , οἱ δὲ ζῳοτόκοι τοῦ μετοπώρου , καὶ πρὸς τούτοις κεστρεῖς καὶ τρίγλαι καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα πάντα . Περὶ δὲ τὴν Λέσβον καὶ τὰ πελάγια πάντα καὶ τὰ εὐριπώδη τίκτει ἐν τῷ εὐρίπῳ · ὀχεύονται μὲν γὰρ τοῦ μετοπώρου , τίκτουσι δὲ τοῦ ἔαρος . Ἔστι δὲ καὶ τὰ σελάχη κατὰ μὲν τὸ μετόπωρον ἀναμὶξ τὰ ἄρρενα τοῖς θήλεσι κατὰ τὴν ὀχείαν , τοῦ δ’ ἔαρος εἰσπλέουσι διακεκριμένα , μέχρι οὗ ἂν ἐκτέκωσιν · κατὰ δὲ τὴν ὀχείαν ἁλίσκεται πολλὰ συνεζευγμένα . Τῶν δὲ μαλακίων πανουργότατον μὲν ἡ σηπία , καὶ μόνον χρῆται τῷ θόλῳ κρύψεως χάριν , καὶ οὐ μόνον φοβουμένη · ὁ δὲ πολύπους καὶ ἡ τευθὶς διὰ φόβον ἀφίησι τὸν θόλον . Ἀφίησι δὲ ταῦτα πάντα οὐδέποτε ἀθρόον τὸν θόλον · καὶ ὅταν ἀφῇ , αὐξάνεται πάλιν . Ἡ δὲ σηπία , ὥσπερ εἴρηται , τῷ τε θόλῳ πολλάκις χρῆται κρύψεως χάριν , καὶ προδείξασα εἰς τὸ πρόσθεν ἀναστρέφεται εἰς τὸν θόλον · ἔτι δὲ θηρεύει τοῖς μακροῖς τοῖς ἀποτείνουσιν οὐ μόνον τὰ μικρὰ τῶν ἰχθυδίων , ἀλλὰ καὶ κεστρέας πολλάκις . Ὁ δὲ πολύπους ἀνόητον μέν ἐστι ( καὶ γὰρ πρὸς τὴν χεῖρα βαδίζει τοῦ ἀνθρώπου καθιεμένην ) , οἰκονομικὸς δ’ ἐστίν · πάντα γὰρ συλλέγει μὲν εἰς τὴν θαλάμην , οὗ τυγχάνει κατοικῶν , ὅταν δὲ καταναλώσῃ τὰ χρησιμώτατα , ἐκβάλλει τὰ ὄστρακα καὶ τὰ κελύφια τῶν καρκίνων καὶ κογχυλίων καὶ τὰς ἀκάνθας τῶν ἰχθυδίων · καὶ θηρεύει τοὺς ἰχθῦς τὸ χρῶμα μεταβάλλων καὶ ποιῶν ὅμοιον οἷς ἂν πλησιάζῃ λίθοις . Τὸ δ’ αὐτὸ τοῦτο ποιεῖ καὶ φοβηθείς . Λέγεται δ’ ὑπό τινων ὡς καὶ ἡ σηπία τοῦτο ποιεῖ · παρόμοιον γάρ φασι τὸ χρῶμα ποιεῖν τὸ αὑτῆς τῷ τόπῳ περὶ ὃν διατρίβει . Τῶν δ’ ἰχθύων τοῦτο ποιεῖ μόνον ῥίνη · μεταβάλλει γὰρ τὴν χρόαν ὥσπερ ὁ πολύπους . Τὸ μὲν οὖν πλεῖστον γένος τῶν πολυπόδων οὐ διετίζει · καὶ γὰρ φύσει συντηκτικόν ἐστιν · σημεῖον δ’ ἐστίν , πιλούμενος γὰρ ἀφίησιν ἀεί τι καὶ τέλος ἀφανίζεται . Αἱ δὲ θήλειαι μετὰ τὸν τόκον τοῦτο πάσχουσι μᾶλλον , καὶ γίνονται μωραί , καὶ οὔτε κυματιζόμεναι αἰσθάνονται , λαβεῖν τε τῇ χειρὶ κατακολυμβήσαντα ῥᾴδιον · βλεννώδεις τε γίνονται , καὶ οὐδὲ θηρεύουσιν ἔτι προσκαθήμεναι . Οἱ δ’ ἄρρενες σκυτώδεις τε γίνονται καὶ γλίσχροι . Σημεῖον δὲ δοκεῖ εἶναι τοῦ μὴ διετίζειν , ὅτι μετὰ τὴν γένεσιν τῶν πολυποδίων ἔν γε τῷ θέρει καὶ πρὸς τὸ φθινόπωρον μέγαν πολύπουν οὐκέτι ῥᾴδιόν ἐστιν ἰδεῖν , μικρὸν δὲ πρὸ τούτου τοῦ καιροῦ μέγιστοί εἰσιν οἱ πολύποδες . Ὅταν δὲ τὰ ᾠὰ ἐκτέκωσιν , οὕτω καταγηράσκειν καὶ ἀσθενεῖς γίνεσθαι ἀμφοτέρους φασὶν ὥστε ὑπὸ τῶν ἰχθυδίων κατεσθίεσθαι καὶ ῥᾳδίως ἀποσπᾶσθαι ἀπὸ τῶν φωλεῶν · πρότερον δὲ τοιοῦτον οὐδὲν πάσχειν . Ἔτι δὲ τοὺς μικροὺς καὶ νέους τῶν πολυπόδων μετὰ τὴν γένεσιν οὐθέν φασι τοιοῦτον πάσχειν , ἀλλ’ ἰσχυροτέρους εἶναι τῶν μειζόνων . Οὐ διετίζουσι δ’ οὐδ’ αἱ σηπίαι . Εἰς δὲ τὸ ξηρὸν ἐξέρχεται μόνον τῶν μαλακίων ὁ πολύπους · πορεύεται δ’ ἐπὶ τοῦ τραχέος , τὸ δὲ λεῖον φεύγει . Ἔστι δὲ τὰ μὲν ἄλλα ἰσχυρὸν τὸ ζῷον , τὸν δὲ τράχηλον ἀσθενές , ὅταν πιεσθῇ . Περὶ μὲν οὖν τῶν μαλακίων τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · τὰς δὲ κόγχας φασὶ τὰς λεπτὰς καὶ τραχείας ποιεῖσθαι περὶ αὑτὰς οἷον θώρακα σκληρόν , καὶ τοῦτον μείζονα , ὅταν γίνωνται μείζους , καὶ ἐκ τούτου ἐξιέναι ὥσπερ ἐκ φωλεοῦ τινὸς ἢ οἰκίας . Ἔστι δὲ καὶ ὁ ναυτίλος πολύπους τῇ τε φύσει καὶ οἷς ποιεῖ περιττός · ἐπιπλεῖ γὰρ ἐπὶ τῆς θαλάττης , τὴν ἀναφορὰν ποιησάμενος κάτωθεν ἐκ τοῦ βυθοῦ , καὶ ἀναφέρεται μὲν κατεστραμμένῳ τῷ ὀστράκῳ , ἵνα ῥᾷόν γε ἀνέλθῃ καὶ κενῷ ναυτίλληται , ἐπιπολάσας δὲ μεταστρέφει . Ἔχει δὲ μεταξὺ τῶν πλεκτανῶν ἐπί τι συνυφές , ὅμοιον τοῖς στεγανόποσι τὸ μεταξὺ τῶν δακτύλων · πλὴν ἐκείνοις μὲν παχύ , τούτοις δὲ λεπτὸν τοῦτο καὶ ἀραχνιῶδές ἐστιν . Χρῆται δ’ αὐτῷ , ὅταν πνεῦμά τι ᾖ , ἱστίῳ · ἀντὶ πηδαλίων δὲ τῶν πλεκτανῶν παρακαθίησιν · ἂν δὲ φοβηθῇ , καταδύνει τῆς θαλάττης μεστώσας τὸ ὄστρακον . Περὶ δὲ γενέσεως καὶ συναυξήσεως τοῦ ὀστράκου ἀκριβῶς μὲν οὔπω ὦπται , δοκεῖ δ’ οὐκ ἐξ ὀχείας γίνεσθαι , ἀλλὰ φύεσθαι ὥσπερ τἆλλα κογχύλια . Οὐ δῆλον δέ πω οὐδ’ εἰ ἀποδυόμενος δύναται ζῆν .
Lemmas: εἰμί δέ καί ἐν ὁ θαλάσσιος ζῷον πολύς τεχνικός θεωρέω πρός ὁ ἕκαστος βίος . ὁ τε γάρ θρυλέω περί ὁ βάτραχος ὁ ἁλιεύς καλέω εἰμί ἀληθής , καί ὁ περί ὁ νάρκη . ὁ μέν γάρ βάτραχος ὁ πρό ὁ ὀφθαλμός ἀποκρεμάννυμι , ὅς ὁ μέν μῆκος εἰμί τριχοειδής , ἐπί ἄκρον δέ στρογγύλος , ὥσπερ πρόσκειμαι ἑκάτερος δέλεαρ χάριν · ὅταν οὖν ἐν ὁ ἀμμώδης ἤ θολώδης ἀναταράσσω κρύπτω ἑαυτοῦ , ἐπαίρω ὁ τριχώδης , κόπτω δέ ὁ ἰχθύδιον συγκατάγω μέχρι ἄν πρός ὁ στόμα προσάγω . ὁ τε νάρκη ναρκάω ποιέω ὅς ἄν κρατέω μέλλω ἰχθῦς , ὁ τρόπος ὅς ἔχω ἐν ὁ στόμα λαμβάνω , τρέφω οὗτος , κατακρύπτω δέ εἰς ὁ ἄμμος καί πηλός , λαμβάνω δέ ὁ ἐπινέω , ὅσος ἄν ναρκάω ἐπιφέρω ὁ ἰχθῦς · καί οὗτος αὐτόπτης γίγνομαι τις . κατακρύπτω δέ καί ὁ τρυγών ἑαυτοῦ , πλήν οὐ ὅμοιος . σημεῖον δέ ὅτι οὗτος ὁ τρόπος ζάω · ἁλίσκομαι γάρ ἔχω κεστρεύς πολλάκις εἰμί αὐτός βραδύς , ὁ ταχύς ὁ ἰχθῦς . ἔπειτα ὁ μέν βάτραχος , ὅταν μηκέτι ἔχω ὁ ἐπί ὁ θρίξ , ἁλίσκομαι λεπτός · ὁ δέ νάρκη φανερός εἰμί καί ὁ ἄνθρωπος ποιέω ναρκάω . καθαμμίζω δέ ἑαυτοῦ καί ὄνος καί βάτος καί ψῆττα καί ῥίνη , καί ὅταν ποιέω ἑαυτοῦ ἄδηλος , εἶτα ῥαβδεύομαι ὁ ἐν ὁ στόμα , ὅς καλέω ὁ ἁλιεύς ῥαβδίον · προσέρχομαι δέ ὡς πρός φυκίον ἀπό ὅς τρέφω . ὅπου δέ ἄν ἀνθίας ὁράω , οὐ εἰμί θηρίον · ὅς καί σημεῖον χράω κατακολυμβάω ὁ σπογγεύς , καί καλέω ἱερός ἰχθῦς οὗτος · ἔοικα δέ σύμπτωμα , καθά ὅπου ἄν εἰμί κοχλίας , ὗς οὐ εἰμί οὐδέ πέρδιξ · κατεσθίω γάρ ἄμφω ὁ κοχλίας . ὁ δέ ὄφις ὁ θαλάσσιος ὁ μέν χρῶμα παραπλήσιος ἔχω ὁ γόγγρος καί ὁ σῶμα , πλήν εἰμί ἀμαυρός καί σφοδρός · ἐάν δέ λαμβάνω καί ἀφίημι , εἰς ὁ ἄμμος καταδύω ταχύς ὁ ῥύγχος διατρυπάω · ἔχω δέ ὀξύς ὁ στόμα ὁ ὄφις . ὅς δέ καλέω σκολόπενδρα , ὅταν καταπίνω ὁ ἄγκιστρον , ἐκτρέπω ὁ ἐντός ἐκτός , ἕως ἄν ἐκβάλλω ὁ ἄγκιστρον · εἶτα οὕτως εἰστρέπω πάλιν ἐντός . βαδίζω δέ ὁ σκολόπενδρα πρός ὁ κνισώδης , ὥσπερ καί ὁ χερσαῖος . ὁ μέν οὖν στόμα οὐ δάκνω , ὁ δέ ἅψις κατά ὅλος ὁ σῶμα , ὥσπερ ὁ καλέω κνίδη . ὁ δέ ἰχθῦς ὁ ὀνομάζω ἀλώπηξ ὅταν αἰσθάνομαι ὅτι ὁ ἄγκιστρον καταπίνω , βοηθέω πρός οὗτος ὥσπερ καί ὁ σκολόπενδρα · ἀνατρέχω γάρ ἐπί πολύς πρός ὁ ὁρμιά ἀποτρώγω αὐτός · ἁλίσκομαι γάρ περί ἔνιοι τόπος πολυάγκιστρος ἐν ῥοώδης καί βαθύς τόπος . συστρέφω δέ καί ὁ ἀμία , ὅταν τις θηρίον ὁράω , καί κύκλος αὐτός περινέω ὁ μέγας , ἐάν ἅπτω τις , ἀμύνω · ἔχω δέ ὀδούς ἰσχυρός , καί ἤδη ὁράω καί ἄλλος καί λάμια ἐμπίπτω καί καθελκόω . ὁ δέ ποτάμιος ὁ γλάνις ὁ ἄρσην περί ὁ τέκνον ποιέω ἐπιμέλεια πολύς · ὁ μέν γάρ θῆλυς τίκτω ἀπαλλάσσω , ὁ δέ ἄρσην , οὗ ἄν πολύς συνίστημι ὁ κύημα , ᾠοφυλακέω παραμένω , οὐδείς ὠφέλεια ἄλλος παρέχω πλήν ἐρύκω ἄλλος ἰχθύδιον μή διαρπάζω ὁ γόνος · καί οὗτος ποιέω ἡμέρα καί τεσσαράκοντα καί πεντήκοντα , ἕως ἄν αὐξάνω ὁ γόνος δύναμαι διαφεύγω ἀπό ὁ ἄλλος ἰχθῦς . γιγνώσκω δέ ὑπό ὁ ἁλιεύς οὗ ἄν τυγχάνω ᾠοφυλακάω · ἐρύκω γάρ ὁ ἰχθύδιον ἀίσσω καί ἦχος ποιέω καί μυγμός . οὕτως δέ φιλόστοργος μένω πρός ὁ ᾠόν , ὥστε ὁ ἁλιεύς ἑκάστοτε , ἐάν ἐν βαθύς ῥίζα ὁ ᾠόν προσέρχομαι , ἀνάγω ὡς ἄν δύναμαι εἰς βραχύς · ὁ δέ ὅμοιος οὐ ἀπολείπω ὁ γόνος , ἀλλά ἐάν μέν τυγχάνω , ταχύς ὑπό ὁ ἄγκιστρον ἁλίσκομαι διά ὁ ἁρπάζω ὁ προσέρχομαι ὁ ἰχθύδιον , ἐάν δέ εἰμί συνήθης καί ἀγκιστροφάγος , λείπω μέν οὐδέ ὡς ὁ γόνος , ὁ δέ ὀδούς ὁ σκληρός συνδάκνω διαφθείρω ὁ ἄγκιστρον . ἅπας δέ καί ὁ πλωτός καί ὁ μόνιμος οὗτος νέμω ὁ τόπος ἐν ὅς ἄν φύω , καί ὁ ὅμοιος οὗτος · ὁ γάρ οἰκεῖος τροφή ἕκαστος ἐν οὗτος εἰμί . πλανάω δέ μάλα ὁ σαρκοφάγος · πᾶς δέ σχεδόν εἰμί σαρκοφάγος πλήν ὀλίγος , οἷος κεστρεύς καί σάλπη καί τρίγλη καί χαλκίς . ὁ δέ καλέω φωλίς ὁ μύξα , ὅς ἀφίημι , περιπλάσσω περί αὐτός καί γίγνομαι καθά θαλάμη . ὁ δέ ὀστρακόδερμος καί ἄπους ὁ κτείς μάλα καί πολύς κινέω διά ἑαυτοῦ πέτομαι · ὁ γάρ πορφύρα ἐπί μικρός προέρχομαι , καί ὁ ὅμοιος οὗτος . ἐκ δέ ὁ εὔριπος ὁ ἐν Πύρρα ὁ ἰχθῦς χειμών μέν ἐκπλέω ἔξω , πλήν κωβιός , διά ὁ ψῦχος ( ψυχρός γάρ εἰμί ὁ εὔριπος ) , ἅμα δέ ὁ ἔαρ πάλιν εἰσπλέω . οὐ γίγνομαι δέ ἐν ὁ εὔριπος οὔτε σκάρος οὔτε θρίσσα οὔτε ἄλλος ὁ ἀκανθηρός οὐδείς , οὐδέ γαλεός οὐδέ ἀκανθίας οὐδέ κάραβος οὐδέ πολύπους οὐδέ βολίταινα οὐδέ ἄλλος τις · ὁ δέ ἐν ὁ εὔριπος φύω οὐ εἰμί πελάγιος ὁ λευκός κωβιός . ἀκμάζω δέ ὁ ἰχθῦς ὁ μέν ὠοφόρος ὁ ἔαρ , μέχρι ὅς ἄν ἐκτίκτω , ὁ δέ ζῳοτόκος ὁ μετόπωρον , καί πρός οὗτος κεστρεύς καί τρίγλη καί ἄλλος ὁ τοιοῦτος πᾶς . περί δέ ὁ Λέσβος καί ὁ πελάγιος πᾶς καί ὁ εὐριπώδης τίκτω ἐν ὁ εὔριπος · ὀχεύω μέν γάρ ὁ μετόπωρον , τίκτω δέ ὁ ἔαρ . εἰμί δέ καί ὁ σέλαχος κατά μέν ὁ μετόπωρον ἀναμίξ ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς κατά ὁ ὀχεία , ὁ δέ ἔαρ εἰσπλέω διακρίνω , μέχρι ὅς ἄν ἐκτίκτω · κατά δέ ὁ ὀχεία ἁλίσκομαι πολύς συζεύγνυμι . ὁ δέ μαλάκια πάνουργος μέν ὁ σηπία , καί μόνος χράω ὁ θόλος κρύψις χάριν , καί οὐ μόνος φοβέω · ὁ δέ πολύπους καί ὁ τευθίς διά φόβος ἀφίημι ὁ θόλος . ἀφίημι δέ οὗτος πᾶς οὐδέποτε ἀθρόος ὁ θόλος · καί ὅταν ἀφίημι , αὐξάνω πάλιν . ὁ δέ σηπία , ὥσπερ λέγω , ὁ τε θόλος πολλάκις χράω κρύψις χάριν , καί προδείκνυμι εἰς ὁ πρόσθεν ἀναστρέφω εἰς ὁ θόλος · ἔτι δέ θηρεύω ὁ μακρός ὁ ἀποτείνω οὐ μόνος ὁ μικρός ὁ ἰχθύδιον , ἀλλά καί κεστρεύς πολλάκις . ὁ δέ πολύπους ἀνόητος μέν εἰμί ( καί γάρ πρός ὁ χείρ βαδίζω ὁ ἄνθρωπος καθίημι ) , οἰκονομικός δέ εἰμί · πᾶς γάρ συλλέγω μέν εἰς ὁ θαλάμη , οὗ τυγχάνω κατοικέω , ὅταν δέ καταναλίσκω ὁ χρήσιμος , ἐκβάλλω ὁ ὄστρακον καί ὁ κελύφιον ὁ καρκίνος καί κογχύλιον καί ὁ ἄκανθα ὁ ἰχθύδιον · καί θηρεύω ὁ ἰχθῦς ὁ χρῶμα μεταβάλλω καί ποιέω ὅμοιος ὅς ἄν πλησιάζω λίθος . ὁ δέ αὐτός οὗτος ποιέω καί φοβέω . λέγω δέ ὑπό τις ὡς καί ὁ σηπία οὗτος ποιέω · παρόμοιος γάρ φημί ὁ χρῶμα ποιέω ὁ ἑαυτοῦ ὁ τόπος περί ὅς διατρίβω . ὁ δέ ἰχθῦς οὗτος ποιέω μόνος ῥίνη · μεταβάλλω γάρ ὁ χροιά ὥσπερ ὁ πολύπους . ὁ μέν οὖν πολύς γένος ὁ πολύπους οὐ διετίζω · καί γάρ φύσις συντηκτικός εἰμί · σημεῖον δέ εἰμί , πιλέω γάρ ἀφίημι ἀεί τις καί τέλος ἀφανίζω . ὁ δέ θῆλυς μετά ὁ τόκος οὗτος πάσχω μάλα , καί γίγνομαι μωρός , καί οὔτε κυματίζομαι αἰσθάνομαι , λαμβάνω τε ὁ χείρ κατακολυμβάω ῥᾴδιος · βλεννώδης τε γίγνομαι , καί οὐδέ θηρεύω ἔτι προσκάθημαι . ὁ δέ ἄρσην σκυτώδης τε γίγνομαι καί γλίσχρος . σημεῖον δέ δοκέω εἰμί ὁ μή διετίζω , ὅτι μετά ὁ γένεσις ὁ πολυπόδιον ἐν γε ὁ θέρος καί πρός ὁ φθινόπωρον μέγας πολύπους οὐκέτι ῥᾴδιος εἰμί ὁράω , μικρός δέ πρό οὗτος ὁ καιρός μέγας εἰμί ὁ πολύπους . ὅταν δέ ὁ ᾠόν ἐκτίκτω , οὕτως καταγηράσκω καί ἀσθενής γίγνομαι ἀμφότερος φημί ὥστε ὑπό ὁ ἰχθύδιον κατεσθίω καί ῥᾴδιος ἀποσπάω ἀπό ὁ φωλεά · πρότερος δέ τοιοῦτος οὐδείς πάσχω . ἔτι δέ ὁ μικρός καί νέος ὁ πολύπους μετά ὁ γένεσις οὐδείς φημί τοιοῦτος πάσχω , ἀλλά ἰσχυρός εἰμί ὁ μέγας . οὐ διετίζω δέ οὐδέ ὁ σηπία . εἰς δέ ὁ ξηρός ἐξέρχομαι μόνος ὁ μαλάκια ὁ πολύπους · πορεύω δέ ἐπί ὁ τραχύς , ὁ δέ λεῖος φεύγω . εἰμί δέ ὁ μέν ἄλλος ἰσχυρός ὁ ζῷον , ὁ δέ τράχηλος ἀσθενής , ὅταν πιέζω . περί μέν οὖν ὁ μαλάκια οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · ὁ δέ κόγχη φημί ὁ λεπτός καί τραχύς ποιέω περί ἑαυτοῦ οἷος θώραξ σκληρός , καί οὗτος μέγας , ὅταν γίγνομαι μέγας , καί ἐκ οὗτος ἐξέρχομαι ὥσπερ ἐκ φωλεός τις ἤ οἰκία . εἰμί δέ καί ὁ ναυτίλος πολύπους ὁ τε φύσις καί ὅς ποιέω περισσός · ἐπιπλέω γάρ ἐπί ὁ θάλασσα , ὁ ἀναφορά ποιέω κάτωθεν ἐκ ὁ βυθός , καί ἀναφέρω μέν καταστρέφω ὁ ὄστρακον , ἵνα ῥᾴδιος γε ἀνέρχομαι καί κενός ναυτίλλομαι , ἐπιπολάζω δέ μεταστρέφω . ἔχω δέ μεταξύ ὁ πλεκτάνη ἐπί τις συνυφής , ὅμοιος ὁ στεγανόπους ὁ μεταξύ ὁ δάκτυλος · πλήν ἐκεῖνος μέν παχύς , οὗτος δέ λεπτός οὗτος καί ἀραχνιώδης εἰμί . χράω δέ αὐτός , ὅταν πνεῦμα τις εἰμί , ἱστίον · ἀντί πηδάλιον δέ ὁ πλεκτάνη παρακαθίημι · ἐάν δέ φοβέω , καταδύω ὁ θάλασσα μεστόω ὁ ὄστρακον . περί δέ γένεσις καί συναύξησις ὁ ὄστρακον ἀκριβής μέν οὔπω ὁράω , δοκέω δέ οὐ ἐκ ὀχεία γίγνομαι , ἀλλά φύω ὥσπερ ἄλλος κογχύλιον . οὐ δῆλος δέ πω οὐδέ εἰ ἀποδύω δύναμαι ζάω .