ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 1.1
πᾶσα τέχνη καὶ πᾶσα μέθοδος , ὁμοίως δὲ πρᾶξίς τε καὶ προαίρεσις , ἀγαθοῦ τινὸς ἐφίεσθαι δοκεῖ · διὸ καλῶς ἀπεφήναντο τἀγαθόν , οὗ πάντʼ ἐφίεται . διαφορὰ δέ τις φαίνεται τῶν τελῶν · τὰ μὲν γάρ εἰσιν ἐνέργειαι , τὰ δὲ παρʼ αὐτὰς ἔργα τινά . ὧν δʼ εἰσὶ τέλη τινὰ παρὰ τὰς πράξεις , ἐν τούτοις βελτίω πέφυκε τῶν ἐνεργειῶν τὰ ἔργα . πολλῶν δὲ πράξεων οὐσῶν καὶ τεχνῶν καὶ ἐπιστημῶν πολλὰ γίνεται καὶ τὰ τέλη · ἰατρικῆς μὲν γὰρ ὑγίεια , ναυπηγικῆς δὲ πλοῖον , στρατηγικῆς δὲ νίκη , οἰκονομικῆς δὲ πλοῦτος . ὅσαι δʼ εἰσὶ τῶν τοιούτων ὑπὸ μίαν τινὰ δύναμιν , καθάπερ ὑπὸ τὴν ἱππικὴν χαλινοποιικὴ καὶ ὅσαι ἄλλαι τῶν ἱππικῶν ὀργάνων εἰσίν , αὕτη δὲ καὶ πᾶσα πολεμικὴ πρᾶξις ὑπὸ τὴν στρατηγικήν , κατὰ τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ἄλλαι ὑφʼ ἑτέρας · ἐν ἁπάσαις δὲ τὰ τῶν ἀρχιτεκτονικῶν τέλη πάντων ἐστὶν αἱρετώτερα τῶν ὑπʼ αὐτά · τούτων γὰρ χάριν κἀκεῖνα διώκεται . διαφέρει δʼ οὐδὲν τὰς ἐνεργείας αὐτὰς εἶναι τὰ τέλη τῶν πράξεων ἢ παρὰ ταύτας ἄλλο τι , καθάπερ ἐπὶ τῶν λεχθεισῶν ἐπιστημῶν .
Lemmas: πᾶς τέχνη καί πᾶς μέθοδος , ὅμοιος δέ πρᾶξις τε καί προαίρεσις , ἀγαθός τις ἐφίημι δοκέω · διό καλός ἀποφαίνω ἀγαθός , ὅς πᾶς ἐφίημι . διαφορά δέ τις φαίνω ὁ τέλος · ὁ μέν γάρ εἰμί ἐνέργεια , ὁ δέ παρά αὐτός ἔργον τις . ὅς δέ εἰμί τέλος τις παρά ὁ πρᾶξις , ἐν οὗτος ἀγαθός φύω ὁ ἐνέργεια ὁ ἔργον . πολύς δέ πρᾶξις εἰμί καί τέχνη καί ἐπιστήμη πολύς γίγνομαι καί ὁ τέλος · ἰατρικός μέν γάρ ὑγίεια , ναυπηγικός δέ πλοῖον , στρατηγικός δέ νίκη , οἰκονομικός δέ πλοῦτος . ὅσος δέ εἰμί ὁ τοιοῦτος ὑπό εἷς τις δύναμις , καθά ὑπό ὁ ἱππικός χαλινοποιική καί ὅσος ἄλλος ὁ ἱππικός ὄργανον εἰμί , οὗτος δέ καί πᾶς πολεμικός πρᾶξις ὑπό ὁ στρατηγικός , κατά ὁ αὐτός δή τρόπος ἄλλος ὑπό ἕτερος · ἐν ἅπας δέ ὁ ὁ ἀρχιτεκτονικός τέλος πᾶς εἰμί αἱρετός ὁ ὑπό αὐτός · οὗτος γάρ χάριν ἐκεῖνος διώκω . διαφέρω δέ οὐδείς ὁ ἐνέργεια αὐτός εἰμί ὁ τέλος ὁ πρᾶξις ἤ παρά οὗτος ἄλλος τις , καθά ἐπί ὁ λέγω ἐπιστήμη .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 1.2
εἰ δή τι τέλος ἐστὶ τῶν πρακτῶν ὃ διʼ αὑτὸ βουλόμεθα , τἆλλα δὲ διὰ τοῦτο , καὶ μὴ πάντα διʼ ἕτερον αἱρούμεθα ( πρόεισι γὰρ οὕτω γʼ εἰς ἄπειρον , ὥστʼ εἶναι κενὴν καὶ ματαίαν τὴν ὄρεξιν ) , δῆλον ὡς τοῦτʼ ἂν εἴη τἀγαθὸν καὶ τὸ ἄριστον . ἆρʼ οὖν καὶ πρὸς τὸν βίον ἡ γνῶσις αὐτοῦ μεγάλην ἔχει ῥοπήν , καὶ καθάπερ τοξόται σκοπὸν ἔχοντες μᾶλλον ἂν τυγχάνοιμεν τοῦ δέοντος ; εἰ δʼ οὕτω , πειρατέον τύπῳ γε περιλαβεῖν αὐτὸ τί ποτʼ ἐστὶ καὶ τίνος τῶν ἐπιστημῶν ἢ δυνάμεων . δόξειε δʼ ἂν τῆς κυριωτάτης καὶ μάλιστα ἀρχιτεκτονικῆς . τοιαύτη δʼ ἡ πολιτικὴ φαίνεται · τίνας γὰρ εἶναι χρεὼν τῶν ἐπιστημῶν ἐν ταῖς πόλεσι , καὶ ποίας ἑκάστους μανθάνειν καὶ μέχρι τίνος , αὕτη διατάσσει · ὁρῶμεν δὲ καὶ τὰς ἐντιμοτάτας τῶν δυνάμεων ὑπὸ ταύτην οὔσας , οἷον στρατηγικὴν οἰκονομικὴν ῥητορικήν · χρωμένης δὲ ταύτης ταῖς λοιπαῖς τῶν ἐπιστημῶν , ἔτι δὲ νομοθετούσης τί δεῖ πράττειν καὶ τίνων ἀπέχεσθαι , τὸ ταύτης τέλος περιέχοι ἂν τὰ τῶν ἄλλων , ὥστε τοῦτʼ ἂν εἴη τἀνθρώπινον ἀγαθόν . εἰ γὰρ καὶ ταὐτόν ἐστιν ἑνὶ καὶ πόλει , μεῖζόν γε καὶ τελειότερον τὸ τῆς πόλεως φαίνεται καὶ λαβεῖν καὶ σῴζειν · ἀγαπητὸν μὲν γὰρ καὶ ἑνὶ μόνῳ , κάλλιον δὲ καὶ θειότερον ἔθνει καὶ πόλεσιν . ἡ μὲν οὖν μέθοδος τούτων ἐφίεται , πολιτική τις οὖσα .
Lemmas: εἰ δή τις τέλος εἰμί ὁ πρακτός ὅς διά ἑαυτοῦ βούλομαι , ἄλλος δέ διά οὗτος , καί μή πᾶς διά ἕτερος αἱρέω ( πρόειμι γάρ οὕτως γε εἰς ἄπειρος , ὥστε εἰμί κενός καί μάταιος ὁ ὄρεξις ) , δῆλος ὡς οὗτος ἄν εἰμί ἀγαθός καί ὁ ἀγαθός . ἆρα οὖν καί πρός ὁ βίος ὁ γνῶσις αὐτός μέγας ἔχω ῥοπή , καί καθά τοξότης σκοπός ἔχω μάλα ἄν τυγχάνω ὁ δέω ; εἰ δέ οὕτως , πειράω τύπος γε περιλαμβάνω αὐτός τίς ποτέ εἰμί καί τίς ὁ ἐπιστήμη ἤ δύναμις . δοκέω δέ ἄν ὁ κύριος καί μάλα ἀρχιτεκτονικός . τοιοῦτος δέ ὁ πολιτικός φαίνω · τίς γάρ εἰμί χρεών ὁ ἐπιστήμη ἐν ὁ πόλις , καί ποῖος ἕκαστος μανθάνω καί μέχρι τίς , οὗτος διατάσσω · ὁράω δέ καί ὁ ἔντιμος ὁ δύναμις ὑπό οὗτος εἰμί , οἷος στρατηγικός οἰκονομικός ῥητορικός · χράω δέ οὗτος ὁ λοιπός ὁ ἐπιστήμη , ἔτι δέ νομοθετέω τίς δέω πράσσω καί τίς ἀπέχω , ὁ οὗτος τέλος περιέχω ἄν ὁ ὁ ἄλλος , ὥστε οὗτος ἄν εἰμί ἀνθρώπινος ἀγαθός . εἰ γάρ καί αὐτός εἰμί εἷς καί πόλις , μέγας γε καί τέλειος ὁ ὁ πόλις φαίνω καί λαμβάνω καί σῴζω · ἀγαπητός μέν γάρ καί εἷς μόνος , καλός δέ καί θεῖος ἔθνος καί πόλις . ὁ μέν οὖν μέθοδος οὗτος ἐφίημι , πολιτικός τις εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 1.11
τὰς δὲ τῶν ἀπογόνων τύχας καὶ τῶν φίλων ἁπάντων τὸ μὲν μηδοτιοῦν συμβάλλεσθαι λίαν ἄφιλον φαίνεται καὶ ταῖς δόξαις ἐναντίον · πολλῶν δὲ καὶ παντοίας ἐχόντων διαφορὰς τῶν συμβαινόντων , καὶ τῶν μὲν μᾶλλον συνικνουμένων τῶν δʼ ἧττον , καθʼ ἕκαστον μὲν διαιρεῖν μακρὸν καὶ ἀπέραντον φαίνεται , καθόλου δὲ λεχθὲν καὶ τύπῳ τάχʼ ἂν ἱκανῶς ἔχοι . εἰ δή , καθάπερ καὶ τῶν περὶ αὑτὸν ἀτυχημάτων τὰ μὲν ἔχει τι βρῖθος καὶ ῥοπὴν πρὸς τὸν βίον τὰ δʼ ἐλαφροτέροις ἔοικεν , οὕτω καὶ τὰ περὶ τοὺς φίλους ὁμοίως ἅπαντας , διαφέρει δὲ τῶν παθῶν ἕκαστον περὶ ζῶντας ἢ τελευτήσαντας συμβαίνειν πολὺ μᾶλλον ἢ τὰ παράνομα καὶ δεινὰ προϋπάρχειν ἐν ταῖς τραγῳδίαις ἢ πράττεσθαι , συλλογιστέον δὴ καὶ ταύτην τὴν διαφοράν , μᾶλλον δʼ ἴσως τὸ διαπορεῖσθαι περὶ τοὺς κεκμηκότας εἴ τινος ἀγαθοῦ κοινωνοῦσιν ἢ τῶν ἀντικειμένων . ἔοικε γὰρ ἐκ τούτων εἰ καὶ διικνεῖται πρὸς αὐτοὺς ὁτιοῦν , εἴτʼ ἀγαθὸν εἴτε τοὐναντίον , ἀφαυρόν τι καὶ μικρὸν ἢ ἁπλῶς ἢ ἐκείνοις εἶναι , εἰ δὲ μή , τοσοῦτόν γε καὶ τοιοῦτον ὥστε μὴ ποιεῖν εὐδαίμονας τοὺς μὴ ὄντας μηδὲ τοὺς ὄντας ἀφαιρεῖσθαι τὸ μακάριον . συμβάλλεσθαι μὲν οὖν τι φαίνονται τοῖς κεκμηκόσιν αἱ εὐπραξίαι τῶν φίλων , ὁμοίως δὲ καὶ αἱ δυσπραξίαι , τοιαῦτα δὲ καὶ τηλικαῦτα ὥστε μήτε τοὺς εὐδαίμονας μὴ εὐδαίμονας ποιεῖν μήτʼ ἄλλο τῶν τοιούτων μηδέν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ ἀπόγονος τύχη καί ὁ φίλος ἅπας ὁ μέν μηδοτιέω συμβάλλω λίαν ἄφιλος φαίνω καί ὁ δόξα ἐναντίος · πολύς δέ καί παντοῖος ἔχω διαφορά ὁ συμβαίνω , καί ὁ μέν μάλα συνικνέομαι ὁ δέ ἥσσων , κατά ἕκαστος μέν διαιρέω μακρός καί ἀπέραντος φαίνω , καθόλου δέ λέγω καί τύπος τάχα ἄν ἱκανός ἔχω . εἰ δή , καθά καί ὁ περί ἑαυτοῦ ἀτύχημα ὁ μέν ἔχω τις βρῖθος καί ῥοπή πρός ὁ βίος ὁ δέ ἐλαφρός ἔοικα , οὕτως καί ὁ περί ὁ φίλος ὅμοιος ἅπας , διαφέρω δέ ὁ πάθος ἕκαστος περί ζάω ἤ τελευτάω συμβαίνω πολύς μάλα ἤ ὁ παράνομος καί δεινός προυπάρχω ἐν ὁ τραγῳδία ἤ πράσσω , συλλογιστέος δή καί οὗτος ὁ διαφορά , μάλα δέ ἴσως ὁ διαπορέω περί ὁ κάμνω εἰ τις ἀγαθός κοινωνέω ἤ ὁ ἀντίκειμαι . ἔοικα γάρ ἐκ οὗτος εἰ καί διϊκνέομαι πρός αὐτός ὁστισοῦν , εἴτε ἀγαθός εἴτε ἐναντίος , ἀφαυρός τις καί μικρός ἤ ἁπλῶς ἤ ἐκεῖνος εἰμί , εἰ δέ μή , τοσοῦτος γε καί τοιοῦτος ὥστε μή ποιέω εὐδαίμων ὁ μή εἰμί μηδέ ὁ εἰμί ἀφαιρέω ὁ μακάριος . συμβάλλω μέν οὖν τις φαίνω ὁ κάμνω ὁ εὐπραξία ὁ φίλος , ὅμοιος δέ καί ὁ δυσπραξία , τοιοῦτος δέ καί τηλικοῦτος ὥστε μήτε ὁ εὐδαίμων μή εὐδαίμων ποιέω μήτε ἄλλος ὁ τοιοῦτος μηδείς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 2.5
μετὰ δὲ ταῦτα τί ἐστιν ἡ ἀρετὴ σκεπτέον . ἐπεὶ οὖν τὰ ἐν τῇ ψυχῇ γινόμενα τρία ἐστί , πάθη δυνάμεις ἕξεις , τούτων ἄν τι εἴη ἡ ἀρετή . λέγω δὲ πάθη μὲν ἐπιθυμίαν ὀργὴν φόβον θάρσος φθόνον χαρὰν φιλίαν μῖσος πόθον ζῆλον ἔλεον , ὅλως οἷς ἕπεται ἡδονὴ ἢ λύπη · δυνάμεις δὲ καθʼ ἃς παθητικοὶ τούτων λεγόμεθα , οἷον καθʼ ἃς δυνατοὶ ὀργισθῆναι ἢ λυπηθῆναι ἢ ἐλεῆσαι · ἕξεις δὲ καθʼ ἃς πρὸς τὰ πάθη ἔχομεν εὖ ἢ κακῶς , οἷον πρὸς τὸ ὀργισθῆναι , εἰ μὲν σφοδρῶς ἢ ἀνειμένως , κακῶς ἔχομεν , εἰ δὲ μέσως , εὖ · ὁμοίως δὲ καὶ πρὸς τἆλλα . πάθη μὲν οὖν οὐκ εἰσὶν οὔθʼ αἱ ἀρεταὶ οὔθʼ αἱ κακίαι , ὅτι οὐ λεγόμεθα κατὰ τὰ πάθη σπουδαῖοι ἢ φαῦλοι , κατὰ δὲ τὰς ἀρετὰς καὶ τὰς κακίας λεγόμεθα , καὶ ὅτι κατὰ μὲν τὰ πάθη οὔτʼ ἐπαινούμεθα οὔτε ψεγόμεθα ( οὐ γὰρ ἐπαινεῖται ὁ φοβούμενος οὐδὲ ὁ ὀργιζόμενος , οὐδὲ ψέγεται ὁ ἁπλῶς ὀργιζόμενος ἀλλʼ ὁ πῶς ) , κατὰ δὲ τὰς ἀρετὰς καὶ τὰς κακίας ἐπαινούμεθα ἢ ψεγόμεθα . ἔτι ὀργιζόμεθα μὲν καὶ φοβούμεθα ἀπροαιρέτως , αἱ δʼ ἀρεταὶ προαιρέσεις τινὲς ἢ οὐκ ἄνευ προαιρέσεως . πρὸς δὲ τούτοις κατὰ μὲν τὰ πάθη κινεῖσθαι λεγόμεθα , κατὰ δὲ τὰς ἀρετὰς καὶ τὰς κακίας οὐ κινεῖσθαι ἀλλὰ διακεῖσθαί πως . διὰ ταῦτα δὲ οὐδὲ δυνάμεις εἰσίν · οὔτε γὰρ ἀγαθοὶ λεγόμεθα τῷ δύνασθαι πάσχειν ἁπλῶς οὔτε κακοί , οὔτʼ ἐπαινούμεθα οὔτε ψεγόμεθα · ἔτι δυνατοὶ μέν ἐσμεν φύσει , ἀγαθοὶ δὲ ἢ κακοὶ οὐ γινόμεθα φύσει · εἴπομεν δὲ περὶ τούτου πρότερον . εἰ οὖν μήτε πάθη εἰσὶν αἱ ἀρεταὶ μήτε δυνάμεις , λείπεται ἕξεις αὐτὰς εἶναι . ὅ τι μὲν οὖν ἐστὶ τῷ γένει ἡ ἀρετή , εἴρηται .
Lemmas: μετά δέ οὗτος τίς εἰμί ὁ ἀρετή σκοπέω . ἐπεί οὖν ὁ ἐν ὁ ψυχή γίγνομαι τρεῖς εἰμί , πάθος δύναμις ἕξις , οὗτος ἄν τις εἰμί ὁ ἀρετή . λέγω δέ πάθος μέν ἐπιθυμία ὀργή φόβος θάρσος φθόνος χαρά φιλία μῖσος πόθος ζῆλος ἔλεος , ὅλος ὅς ἕπομαι ἡδονή ἤ λύπη · δύναμις δέ κατά ὅς παθητικός οὗτος λέγω , οἷος κατά ὅς δυνατός ὀργίζω ἤ λυπέω ἤ ἐλεέω · ἔχω δέ κατά ὅς πρός ὁ πάθος ἔχω εὖ ἤ κακός , οἷος πρός ὁ ὀργίζω , εἰ μέν σφοδρός ἤ ἀνειμένως , κακός ἔχω , εἰ δέ μέσος , εὖ · ὅμοιος δέ καί πρός ἄλλος . πάθος μέν οὖν οὐ εἰμί οὔτε ὁ ἀρετή οὔτε ὁ κακία , ὅτι οὐ λέγω κατά ὁ πάθος σπουδαῖος ἤ φαῦλος , κατά δέ ὁ ἀρετή καί ὁ κακία λέγω , καί ὅτι κατά μέν ὁ πάθος οὔτε ἐπαινέω οὔτε ψέγω ( οὐ γάρ ἐπαινέω ὁ φοβέω οὐδέ ὁ ὀργίζω , οὐδέ ψέγω ὁ ἁπλῶς ὀργίζω ἀλλά ὁ πῶς ) , κατά δέ ὁ ἀρετή καί ὁ κακία ἐπαινέω ἤ ψέγω . ἔτι ὀργίζω μέν καί φοβέω ἀπροαίρετος , ὁ δέ ἀρετή προαίρεσις τις ἤ οὐ ἄνευ προαίρεσις . πρός δέ οὗτος κατά μέν ὁ πάθος κινέω λέγω , κατά δέ ὁ ἀρετή καί ὁ κακία οὐ κινέω ἀλλά διάκειμαι πως . διά οὗτος δέ οὐδέ δύναμις εἰμί · οὔτε γάρ ἀγαθός λέγω ὁ δύναμαι πάσχω ἁπλῶς οὔτε κακός , οὔτε ἐπαινέω οὔτε ψέγω · ἔτι δυνατός μέν εἰμί φύσις , ἀγαθός δέ ἤ κακός οὐ γίγνομαι φύσις · λέγω δέ περί οὗτος πρότερος . εἰ οὖν μήτε πάθος εἰμί ὁ ἀρετή μήτε δύναμις , λείπω ἕξις αὐτός εἰμί . ὅς τις μέν οὖν εἰμί ὁ γένος ὁ ἀρετή , λέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 3.4
ἡ δὲ βούλησις ὅτι μὲν τοῦ τέλους ἐστὶν εἴρηται , δοκεῖ δὲ τοῖς μὲν τἀγαθοῦ εἶναι , τοῖς δὲ τοῦ φαινομένου ἀγαθοῦ . συμβαίνει δὲ τοῖς μὲν βουλητὸν τἀγαθὸν λέγουσι μὴ εἶναι βουλητὸν ὃ βούλεται ὁ μὴ ὀρθῶς αἱρούμενος ( εἰ γὰρ ἔσται βουλητόν , καὶ ἀγαθόν · ἦν δʼ , εἰ οὕτως ἔτυχε , κακόν ) , τοῖς δʼ αὖ τὸ φαινόμενον ἀγαθὸν βουλητὸν λέγουσι μὴ εἶναι φύσει βουλητόν , ἀλλʼ ἑκάστῳ τὸ δοκοῦν · ἄλλο δʼ ἄλλῳ φαίνεται , καὶ εἰ οὕτως ἔτυχε , τἀναντία . εἰ δὲ δὴ ταῦτα μὴ ἀρέσκει , ἆρα φατέον ἁπλῶς μὲν καὶ κατʼ ἀλήθειαν βουλητὸν εἶναι τἀγαθόν , ἑκάστῳ δὲ τὸ φαινόμενον ; τῷ μὲν οὖν σπουδαίῳ τὸ κατʼ ἀλήθειαν εἶναι , τῷ δὲ φαύλῳ τὸ τυχόν , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν σωμάτων τοῖς μὲν εὖ διακειμένοις ὑγιεινά ἐστι τὰ κατʼ ἀλήθειαν τοιαῦτα ὄντα , τοῖς δʼ ἐπινόσοις ἕτερα , ὁμοίως δὲ καὶ πικρὰ καὶ γλυκέα καὶ θερμὰ καὶ βαρέα καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστα · ὁ σπουδαῖος γὰρ ἕκαστα κρίνει ὀρθῶς , καὶ ἐν ἑκάστοις τἀληθὲς αὐτῷ φαίνεται . καθʼ ἑκάστην γὰρ ἕξιν ἴδιά ἐστι καλὰ καὶ ἡδέα , καὶ διαφέρει πλεῖστον ἴσως ὁ σπουδαῖος τῷ τἀληθὲς ἐν ἑκάστοις ὁρᾶν , ὥσπερ κανὼν καὶ μέτρον αὐτῶν ὤν . ἐν τοῖς πολλοῖς δὲ ἡ ἀπάτη διὰ τὴν ἡδονὴν ἔοικε γίνεσθαι · οὐ γὰρ οὖσα ἀγαθὸν φαίνεται . αἱροῦνται οὖν τὸ ἡδὺ ὡς ἀγαθόν , τὴν δὲ λύπην ὡς κακὸν φεύγουσιν .
Lemmas: ὁ δέ βούλησις ὅτι μέν ὁ τέλος εἰμί λέγω , δοκέω δέ ὁ μέν ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ ὁ φαίνω ἀγαθός . συμβαίνω δέ ὁ μέν βουλητός ἀγαθός λέγω μή εἰμί βουλητός ὅς βούλομαι ὁ μή ὀρθός αἱρέω ( εἰ γάρ εἰμί βουλητός , καί ἀγαθός · εἰμί δέ , εἰ οὕτως τυγχάνω , κακός ) , ὁ δέ αὖ ὁ φαίνω ἀγαθός βουλητός λέγω μή εἰμί φύσις βουλητός , ἀλλά ἕκαστος ὁ δοκέω · ἄλλος δέ ἄλλος φαίνω , καί εἰ οὕτως τυγχάνω , ἐναντίος . εἰ δέ δή οὗτος μή ἀρέσκω , ἆρα φημί ἁπλῶς μέν καί κατά ἀλήθεια βουλητός εἰμί ἀγαθός , ἕκαστος δέ ὁ φαίνω ; ὁ μέν οὖν σπουδαῖος ὁ κατά ἀλήθεια εἰμί , ὁ δέ φαῦλος ὁ τυγχάνω , ὥσπερ καί ἐπί ὁ σῶμα ὁ μέν εὖ διάκειμαι ὑγιεινός εἰμί ὁ κατά ἀλήθεια τοιοῦτος εἰμί , ὁ δέ ἐπίνοσος ἕτερος , ὅμοιος δέ καί πικρός καί γλυκύς καί θερμός καί βαρύς καί ὁ ἄλλος ἕκαστος · ὁ σπουδαῖος γάρ ἕκαστος κρίνω ὀρθός , καί ἐν ἕκαστος ἀληθής αὐτός φαίνω . κατά ἕκαστος γάρ ἕξις ἴδιος εἰμί καλός καί ἡδύς , καί διαφέρω πολύς ἴσως ὁ σπουδαῖος ὁ ἀληθής ἐν ἕκαστος ὁράω , ὥσπερ κανών καί μέτρον αὐτός εἰμί . ἐν ὁ πολύς δέ ὁ ἀπάτη διά ὁ ἡδονή ἔοικα γίγνομαι · οὐ γάρ εἰμί ἀγαθός φαίνω . αἱρέω οὖν ὁ ἡδύς ὡς ἀγαθός , ὁ δέ λύπη ὡς κακός φεύγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 3.9
περὶ θάρρη δὲ καὶ φόβους ἡ ἀνδρεία οὖσα οὐχ ὁμοίως περὶ ἄμφω ἐστίν , ἀλλὰ μᾶλλον περὶ τὰ φοβερά · ὁ γὰρ ἐν τούτοις ἀτάραχος καὶ περὶ ταῦθʼ ὡς δεῖ ἔχων ἀνδρεῖος μᾶλλον ἢ ὁ περὶ τὰ θαρραλέα . τῷ δὴ τὰ λυπηρὰ ὑπομένειν , ὡς εἴρηται , ἀνδρεῖοι λέγονται . διὸ καὶ ἐπίλυπον ἡ ἀνδρεία , καὶ δικαίως ἐπαινεῖται · χαλεπώτερον γὰρ τὰ λυπηρὰ ὑπομένειν ἢ τῶν ἡδέων ἀπέχεσθαι . οὐ μὴν ἀλλὰ δόξειεν ἂν εἶναι τὸ κατὰ τὴν ἀνδρείαν τέλος ἡδύ , ὑπὸ τῶν κύκλῳ δʼ ἀφανίζεσθαι , οἷον κἀν τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσι γίνεται · τοῖς γὰρ πύκταις τὸ μὲν τέλος ἡδύ , οὗ ἕνεκα , ὁ στέφανος καὶ αἱ τιμαί , τὸ δὲ τύπτεσθαι ἀλγεινόν , εἴπερ σάρκινοι , καὶ λυπηρόν , καὶ πᾶς ὁ πόνος · διὰ δὲ τὸ πολλὰ ταῦτʼ εἶναι , μικρὸν ὂν τὸ οὗ ἕνεκα οὐδὲν ἡδὺ φαίνεται ἔχειν . εἰ δὴ τοιοῦτόν ἐστι καὶ τὸ περὶ τὴν ἀνδρείαν , ὁ μὲν θάνατος καὶ τὰ τραύματα λυπηρὰ τῷ ἀνδρείῳ καὶ ἄκοντι ἔσται , ὑπομενεῖ δὲ αὐτὰ ὅτι καλὸν ἢ ὅτι αἰσχρὸν τὸ μή . καὶ ὅσῳ ἂν μᾶλλον τὴν ἀρετὴν ἔχῃ πᾶσαν καὶ εὐδαιμονέστερος ᾖ , μᾶλλον ἐπὶ τῷ θανάτῳ λυπήσεται · τῷ τοιούτῳ γὰρ μάλιστα ζῆν ἄξιον , καὶ οὗτος μεγίστων ἀγαθῶν ἀποστερεῖται εἰδώς , λυπηρὸν δὲ τοῦτο . ἀλλʼ οὐδὲν ἧττον ἀνδρεῖος , ἴσως δὲ καὶ μᾶλλον , ὅτι τὸ ἐν τῷ πολέμῳ καλὸν ἀντʼ ἐκείνων αἱρεῖται . οὐ δὴ ἐν ἁπάσαις ταῖς ἀρεταῖς τὸ ἡδέως ἐνεργεῖν ὑπάρχει , πλὴν ἐφʼ ὅσον τοῦ τέλους ἐφάπτεται . στρατιώτας δʼ οὐδὲν ἴσως κωλύει μὴ τοὺς τοιούτους κρατίστους εἶναι , ἀλλὰ τοὺς ἧττον μὲν ἀνδρείους , ἄλλο δʼ ἀγαθὸν μηδὲν ἔχοντας · ἕτοιμοι γὰρ οὗτοι πρὸς τοὺς κινδύνους , καὶ τὸν βίον πρὸς μικρὰ κέρδη καταλλάττονται . περὶ μὲν οὖν ἀνδρείας ἐπὶ τοσοῦτον εἰρήσθω · τί δʼ ἐστίν , οὐ χαλεπὸν τύπῳ γε περιλαβεῖν ἐκ τῶν εἰρημένων .
Lemmas: περί θάρσος δέ καί φόβος ὁ ἀνδρεία εἰμί οὐ ὅμοιος περί ἄμφω εἰμί , ἀλλά μάλα περί ὁ φοβερός · ὁ γάρ ἐν οὗτος ἀτάραχος καί περί οὗτος ὡς δέω ἔχω ἀνδρεῖος μάλα ἤ ὁ περί ὁ θαρσαλέος . ὁ δή ὁ λυπηρός ὑπομένω , ὡς λέγω , ἀνδρεῖος λέγω . διό καί ἐπίλυπος ὁ ἀνδρεία , καί δίκαιος ἐπαινέω · χαλεπός γάρ ὁ λυπηρός ὑπομένω ἤ ὁ ἡδύς ἀπέχω . οὐ μήν ἀλλά δοκέω ἄν εἰμί ὁ κατά ὁ ἀνδρεία τέλος ἡδύς , ὑπό ὁ κύκλος δέ ἀφανίζω , οἷος ἐν ὁ γυμνικός ἀγών γίγνομαι · ὁ γάρ πύκτης ὁ μέν τέλος ἡδύς , ὅς ἕνεκα , ὁ στέφανος καί ὁ τιμή , ὁ δέ τύπτω ἀλγεινός , εἴπερ σάρκινος , καί λυπηρός , καί πᾶς ὁ πόνος · διά δέ ὁ πολύς οὗτος εἰμί , μικρός εἰμί ὁ ὅς ἕνεκα οὐδείς ἡδύς φαίνω ἔχω . εἰ δή τοιοῦτος εἰμί καί ὁ περί ὁ ἀνδρεία , ὁ μέν θάνατος καί ὁ τραῦμα λυπηρός ὁ ἀνδρεῖος καί ἄκων εἰμί , ὑπομένω δέ αὐτός ὅτι καλός ἤ ὅτι αἰσχρός ὁ μή . καί ὅσος ἄν μάλα ὁ ἀρετή ἔχω πᾶς καί εὐδαίμων εἰμί , μάλα ἐπί ὁ θάνατος λυπέω · ὁ τοιοῦτος γάρ μάλα ζάω ἄξιος , καί οὗτος μέγας ἀγαθός ἀποστερέω οἶδα , λυπηρός δέ οὗτος . ἀλλά οὐδείς ἥσσων ἀνδρεῖος , ἴσως δέ καί μάλα , ὅτι ὁ ἐν ὁ πόλεμος καλός ἀντί ἐκεῖνος αἱρέω . οὐ δή ἐν ἅπας ὁ ἀρετή ὁ ἡδύς ἐνεργέω ὑπάρχω , πλήν ἐπί ὅσος ὁ τέλος ἐφάπτω . στρατιώτης δέ οὐδείς ἴσως κωλύω μή ὁ τοιοῦτος κρατύς εἰμί , ἀλλά ὁ ἥσσων μέν ἀνδρεῖος , ἄλλος δέ ἀγαθός μηδείς ἔχω · ἑτοῖμος γάρ οὗτος πρός ὁ κίνδυνος , καί ὁ βίος πρός μικρός κέρδος καταλλάσσω . περί μέν οὖν ἀνδρεία ἐπί τοσοῦτος λέγω · τίς δέ εἰμί , οὐ χαλεπός τύπος γε περιλαμβάνω ἐκ ὁ λέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 4.4
ἔοικε δὲ καὶ περὶ ταύτην εἶναι ἀρετή τις , καθάπερ ἐν τοῖς πρώτοις ἐλέχθη , ἣ δόξειεν ἂν παραπλησίως ἔχειν πρὸς τὴν μεγαλοψυχίαν ὥσπερ καὶ ἡ ἐλευθεριότης πρὸς τὴν μεγαλοπρέπειαν . ἄμφω γὰρ αὗται τοῦ μὲν μεγάλου ἀφεστᾶσι , περὶ δὲ τὰ μέτρια καὶ μικρὰ διατιθέασιν ἡμᾶς ὡς δεῖ · ὥσπερ δʼ ἐν λήψει καὶ δόσει χρημάτων μεσότης ἔστι καὶ ὑπερβολή τε καὶ ἔλλειψις , οὕτω καὶ ἐν τιμῆς ὀρέξει τὸ μᾶλλον ἢ δεῖ καὶ ἧττον , καὶ τὸ ὅθεν δεῖ καὶ ὡς δεῖ . τόν τε γὰρ φιλότιμον ψέγομεν ὡς μᾶλλον ἢ δεῖ καὶ ὅθεν οὐ δεῖ τῆς τιμῆς ἐφιέμενον , τόν τε ἀφιλότιμον ὡς οὐδʼ ἐπὶ τοῖς καλοῖς προαιρούμενον τιμᾶσθαι . ἔστι δʼ ὅτε τὸν φιλότιμον ἐπαινοῦμεν ὡς ἀνδρώδη καὶ φιλόκαλον , τὸν δʼ ἀφιλότιμον ὡς μέτριον καὶ σώφρονα , ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς πρώτοις εἴπομεν . δῆλον δʼ ὅτι πλεοναχῶς τοῦ φιλοτοιούτου λεγομένου οὐκ ἐπὶ τὸ αὐτὸ φέρομεν ἀεὶ τὸ φιλότιμον , ἀλλʼ ἐπαινοῦντες μὲν ἐπὶ τὸ μᾶλλον ἢ οἱ πολλοί , ψέγοντες δʼ ἐπὶ τὸ μᾶλλον ἢ δεῖ . ἀνωνύμου δʼ οὔσης τῆς μεσότητος , ὡς ἐρήμης ἔοικεν ἀμφισβητεῖν τὰ ἄκρα . ἐν οἷς δʼ ἔστιν ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις , καὶ τὸ μέσον · ὀρέγονται δὲ τῆς τιμῆς καὶ μᾶλλον ἢ δεῖ καὶ ἧττον · ἔστι δὴ καὶ ὡς δεῖ · ἐπαινεῖται δʼ οὖν ἡ ἕξις αὕτη , μεσότης οὖσα περὶ τιμὴν ἀνώνυμος . φαίνεται δὲ πρὸς μὲν τὴν φιλοτιμίαν ἀφιλοτιμία , πρὸς δὲ τὴν ἀφιλοτιμίαν φιλοτιμία , πρὸς ἀμφότερα δὲ ἀμφότερά πως . ἔοικε δὲ τοῦτʼ εἶναι καὶ περὶ τὰς ἄλλας ἀρετάς . ἀντικεῖσθαι δʼ ἐνταῦθʼ οἱ ἄκροι φαίνονται διὰ τὸ μὴ ὠνομάσθαι τὸν μέσον .
Lemmas: ἔοικα δέ καί περί οὗτος εἰμί ἀρετή τις , καθά ἐν ὁ πρῶτος λέγω , ὅς δοκέω ἄν παραπλήσιος ἔχω πρός ὁ μεγαλοψυχία ὥσπερ καί ὁ ἐλευθεριότης πρός ὁ μεγαλοπρέπεια . ἄμφω γάρ οὗτος ὁ μέν μέγας ἀφίστημι , περί δέ ὁ μέτριος καί μικρός διατίθημι ἐγώ ὡς δέω · ὥσπερ δέ ἐν λῆψις καί δόσις χρῆμα μεσότης εἰμί καί ὑπερβολή τε καί ἔλλειψις , οὕτως καί ἐν τιμή ὄρεξις ὁ μάλα ἤ δέω καί ἥσσων , καί ὁ ὅθεν δέω καί ὡς δέω . ὁ τε γάρ φιλότιμος ψέγω ὡς μάλα ἤ δέω καί ὅθεν οὐ δέω ὁ τιμή ἐφίημι , ὁ τε ἀφιλότιμος ὡς οὐδέ ἐπί ὁ καλός προαιρέω τιμάω . εἰμί δέ ὅτε ὁ φιλότιμος ἐπαινέω ὡς ἀνδρώδης καί φιλόκαλος , ὁ δέ ἀφιλότιμος ὡς μέτριος καί σώφρων , ὥσπερ καί ἐν ὁ πρῶτος λέγω . δῆλος δέ ὅτι πλεοναχός ὁ φιλοτοιοῦτος λέγω οὐ ἐπί ὁ αὐτός φέρω ἀεί ὁ φιλότιμος , ἀλλά ἐπαινέω μέν ἐπί ὁ μάλα ἤ ὁ πολύς , ψέγω δέ ἐπί ὁ μάλα ἤ δέω . ἀνώνυμος δέ εἰμί ὁ μεσότης , ὡς ἐρῆμος ἔοικα ἀμφισβητέω ὁ ἄκρον . ἐν ὅς δέ εἰμί ὑπερβολή καί ἔλλειψις , καί ὁ μέσος · ὀρέγω δέ ὁ τιμή καί μάλα ἤ δέω καί ἥσσων · εἰμί δή καί ὡς δέω · ἐπαινέω δέ οὖν ὁ ἕξις οὗτος , μεσότης εἰμί περί τιμή ἀνώνυμος . φαίνω δέ πρός μέν ὁ φιλοτιμία ἀφιλοτιμία , πρός δέ ὁ ἀφιλοτιμία φιλοτιμία , πρός ἀμφότερος δέ ἀμφότερος πως . ἔοικα δέ οὗτος εἰμί καί περί ὁ ἄλλος ἀρετή . ἀντίκειμαι δέ ἐνταῦθα ὁ ἄκρος φαίνω διά ὁ μή ὀνομάζω ὁ μέσος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 4.9
περὶ δὲ αἰδοῦς ὥς τινος ἀρετῆς οὐ προσήκει λέγειν · πάθει γὰρ μᾶλλον ἔοικεν ἢ ἕξει . ὁρίζεται γοῦν φόβος τις ἀδοξίας , καὶ ἀποτελεῖται τῷ περὶ τὰ δεινὰ φόβῳ παραπλήσιον · ἐρυθραίνονται γὰρ οἱ αἰσχυνόμενοι , οἱ δὲ τὸν θάνατον φοβούμενοι ὠχριῶσιν . σωματικὰ δὴ φαίνεταί πως εἶναι ἀμφότερα , ὅπερ δοκεῖ πάθους μᾶλλον ἢ ἕξεως εἶναι . οὐ πάσῃ δʼ ἡλικίᾳ τὸ πάθος ἁρμόζει , ἀλλὰ τῇ νέᾳ . οἰόμεθα γὰρ δεῖν τοὺς τηλικούτους αἰδήμονας εἶναι διὰ τὸ πάθει ζῶντας πολλὰ ἁμαρτάνειν , ὑπὸ τῆς αἰδοῦς δὲ κωλύεσθαι · καὶ ἐπαινοῦμεν τῶν μὲν νέων τοὺς αἰδήμονας , πρεσβύτερον δʼ οὐδεὶς ἂν ἐπαινέσειεν ὅτι αἰσχυντηλός · οὐδὲν γὰρ οἰόμεθα δεῖν αὐτὸν πράττειν ἐφʼ οἷς ἐστὶν αἰσχύνη . οὐδὲ γὰρ ἐπιεικοῦς ἐστὶν ἡ αἰσχύνη , εἴπερ γίνεται ἐπὶ τοῖς φαύλοις ( οὐ γὰρ πρακτέον τὰ τοιαῦτα · εἰ δʼ ἐστὶ τὰ μὲν κατʼ ἀλήθειαν αἰσχρὰ τὰ δὲ κατὰ δόξαν , οὐδὲν διαφέρει · οὐδέτερα γὰρ πρακτέα , ὥστʼ οὐκ αἰσχυντέον ) · φαύλου δὲ καὶ τὸ εἶναι τοιοῦτον οἷον πράττειν τι τῶν αἰσχρῶν . τὸ δʼ οὕτως ἔχειν ὥστʼ εἰ πράξαι τι τῶν τοιούτων αἰσχύνεσθαι , καὶ διὰ τοῦτʼ οἴεσθαι ἐπιεικῆ εἶναι , ἄτοπον · ἐπὶ τοῖς ἑκουσίοις γὰρ ἡ αἰδώς , ἑκὼν δʼ ὁ ἐπιεικὴς οὐδέποτε πράξει τὰ φαῦλα . εἴη δʼ ἂν ἡ αἰδὼς ἐξ ὑποθέσεως ἐπιεικές · εἰ γὰρ πράξαι , αἰσχύνοιτʼ ἄν · οὐκ ἔστι δὲ τοῦτο περὶ τὰς ἀρετάς . εἰ δʼ ἡ ἀναισχυντία φαῦλον καὶ τὸ μὴ αἰδεῖσθαι τὰ αἰσχρὰ πράττειν , οὐδὲν μᾶλλον τὸν τὰ τοιαῦτα πράττοντα αἰσχύνεσθαι ἐπιεικές . οὐκ ἔστι δʼ οὐδʼ ἡ ἐγκράτεια ἀρετή , ἀλλά τις μικτή · δειχθήσεται δὲ περὶ αὐτῆς ἐν τοῖς ὕστερον . νῦν δὲ περὶ δικαιοσύνης εἴπωμεν .
Lemmas: περί δέ αἰδώς ὡς τις ἀρετή οὐ προσήκω λέγω · πάθος γάρ μάλα ἔοικα ἤ ἕξις . ὁρίζω γοῦν φόβος τις ἀδοξία , καί ἀποτελέω ὁ περί ὁ δεινός φόβος παραπλήσιος · ἐρυθραίνομαι γάρ ὁ αἰσχύνω , ὁ δέ ὁ θάνατος φοβέω ὠχριάω . σωματικός δή φαίνω πως εἰμί ἀμφότερος , ὅς δοκέω πάθος μάλα ἤ ἕξις εἰμί . οὐ πᾶς δέ ἡλικία ὁ πάθος ἁρμόζω , ἀλλά ὁ νέος . οἴομαι γάρ δέω ὁ τηλικοῦτος αἰδήμων εἰμί διά ὁ πάθος ζάω πολύς ἁμαρτάνω , ὑπό ὁ αἰδώς δέ κωλύω · καί ἐπαινέω ὁ μέν νέος ὁ αἰδήμων , πρέσβυς δέ οὐδείς ἄν ἐπαινέω ὅτι αἰσχυντηλός · οὐδείς γάρ οἴομαι δέω αὐτός πράσσω ἐπί ὅς εἰμί αἰσχύνη . οὐδέ γάρ ἐπιεικής εἰμί ὁ αἰσχύνη , εἴπερ γίγνομαι ἐπί ὁ φαῦλος ( οὐ γάρ πράσσω ὁ τοιοῦτος · εἰ δέ εἰμί ὁ μέν κατά ἀλήθεια αἰσχρός ὁ δέ κατά δόξα , οὐδείς διαφέρω · οὐδέτερος γάρ πράσσω , ὥστε οὐ αἰσχυντέον ) · φαῦλος δέ καί ὁ εἰμί τοιοῦτος οἷος πράσσω τις ὁ αἰσχρός . ὁ δέ οὕτως ἔχω ὥστε εἰ πράσσω τις ὁ τοιοῦτος αἰσχύνω , καί διά οὗτος οἴομαι ἐπιεικής εἰμί , ἄτοπος · ἐπί ὁ ἑκούσιος γάρ ὁ αἰδώς , ἑκών δέ ὁ ἐπιεικής οὐδέποτε πράσσω ὁ φαῦλος . εἰμί δέ ἄν ὁ αἰδώς ἐκ ὑπόθεσις ἐπιεικής · εἰ γάρ πράσσω , αἰσχύνω ἄν · οὐ εἰμί δέ οὗτος περί ὁ ἀρετή . εἰ δέ ὁ ἀναισχυντία φαῦλος καί ὁ μή αἰδέομαι ὁ αἰσχρός πράσσω , οὐδείς μάλα ὁ ὁ τοιοῦτος πράσσω αἰσχύνω ἐπιεικής . οὐ εἰμί δέ οὐδέ ὁ ἐγκράτεια ἀρετή , ἀλλά τις μικτός · δείκνυμι δέ περί αὐτός ἐν ὁ ὕστερον . νῦν δέ περί δικαιοσύνη λέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 6.1
ἐπεὶ δὲ τυγχάνομεν πρότερον εἰρηκότες ὅτι δεῖ τὸ μέσον αἱρεῖσθαι , μὴ τὴν ὑπερβολὴν μηδὲ τὴν ἔλλειψιν , τὸ δὲ μέσον ἐστὶν ὡς ὁ λόγος ὁ ὀρθὸς λέγει , τοῦτο διέλωμεν . ἐν πάσαις γὰρ ταῖς εἰρημέναις ἕξεσι , καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , ἔστι τις σκοπὸς πρὸς ὃν ἀποβλέπων ὁ τὸν λόγον ἔχων ἐπιτείνει καὶ ἀνίησιν , καί τις ἔστιν ὅρος τῶν μεσοτήτων , ἃς μεταξύ φαμεν εἶναι τῆς ὑπερβολῆς καὶ τῆς ἐλλείψεως , οὔσας κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον . ἔστι δὲ τὸ μὲν εἰπεῖν οὕτως ἀληθὲς μέν , οὐθὲν δὲ σαφές · καὶ γὰρ ἐν ταῖς ἄλλαις ἐπιμελείαις , περὶ ὅσας ἐστὶν ἐπιστήμη , τοῦτʼ ἀληθὲς μὲν εἰπεῖν , ὅτι οὔτε πλείω οὔτε ἐλάττω δεῖ πονεῖν οὐδὲ ῥᾳθυμεῖν , ἀλλὰ τὰ μέσα καὶ ὡς ὁ ὀρθὸς λόγος · τοῦτο δὲ μόνον ἔχων ἄν τις οὐδὲν ἂν εἰδείη πλέον , οἷον ποῖα δεῖ προσφέρεσθαι πρὸς τὸ σῶμα , εἴ τις εἴπειεν ὅτι ὅσα ἡ ἰατρικὴ κελεύει καὶ ὡς ὁ ταύτην ἔχων . διὸ δεῖ καὶ περὶ τὰς τῆς ψυχῆς ἕξεις μὴ μόνον ἀληθῶς εἶναι τοῦτʼ εἰρημένον , ἀλλὰ καὶ διωρισμένον τίς ἐστιν ὁ ὀρθὸς λόγος καὶ τούτου τίς ὅρος .
Lemmas: ἐπεί δέ τυγχάνω πρότερος λέγω ὅτι δέω ὁ μέσος αἱρέω , μή ὁ ὑπερβολή μηδέ ὁ ἔλλειψις , ὁ δέ μέσος εἰμί ὡς ὁ λόγος ὁ ὀρθός λέγω , οὗτος διαιρέω . ἐν πᾶς γάρ ὁ λέγω ἕξις , καθά καί ἐπί ὁ ἄλλος , εἰμί τις σκοπός πρός ὅς ἀποβλέπω ὁ ὁ λόγος ἔχω ἐπιτείνω καί ἀνίημι , καί τις εἰμί ὅρος ὁ μεσότης , ὅς μεταξύ φημί εἰμί ὁ ὑπερβολή καί ὁ ἔλλειψις , εἰμί κατά ὁ ὀρθός λόγος . εἰμί δέ ὁ μέν λέγω οὕτως ἀληθής μέν , οὐδείς δέ σαφής · καί γάρ ἐν ὁ ἄλλος ἐπιμέλεια , περί ὅσος εἰμί ἐπιστήμη , οὗτος ἀληθής μέν λέγω , ὅτι οὔτε πολύς οὔτε ἐλαχύς δέω πονέω οὐδέ ῥαθυμέω , ἀλλά ὁ μέσος καί ὡς ὁ ὀρθός λόγος · οὗτος δέ μόνος ἔχω ἄν τις οὐδείς ἄν οἶδα πολύς , οἷος ποῖος δέω προσφέρω πρός ὁ σῶμα , εἰ τις λέγω ὅτι ὅσος ὁ ἰατρικός κελεύω καί ὡς ὁ οὗτος ἔχω . διό δέω καί περί ὁ ὁ ψυχή ἕξις μή μόνος ἀληθής εἰμί οὗτος λέγω , ἀλλά καί διορίζω τίς εἰμί ὁ ὀρθός λόγος καί οὗτος τίς ὅρος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 6.3
ἀρξάμενοι οὖν ἄνωθεν περὶ αὐτῶν πάλιν λέγωμεν . ἔστω δὴ οἷς ἀληθεύει ἡ ψυχὴ τῷ καταφάναι ἢ ἀποφάναι , πέντε τὸν ἀριθμόν · ταῦτα δʼ ἐστὶ τέχνη ἐπιστήμη φρόνησις σοφία νοῦς · ὑπολήψει γὰρ καὶ δόξῃ ἐνδέχεται διαψεύδεσθαι . ἐπιστήμη μὲν οὖν τί ἐστιν , ἐντεῦθεν φανερόν , εἰ δεῖ ἀκριβολογεῖσθαι καὶ μὴ ἀκολουθεῖν ταῖς ὁμοιότησιν . πάντες γὰρ ὑπολαμβάνομεν , ὃ ἐπιστάμεθα , μηδʼ ἐνδέχεσθαι ἄλλως ἔχειν · τὰ δʼ ἐνδεχόμενα ἄλλως , ὅταν ἔξω τοῦ θεωρεῖν γένηται , λανθάνει εἰ ἔστιν ἢ μή . ἐξ ἀνάγκης ἄρα ἐστὶ τὸ ἐπιστητόν . ἀίδιον ἄρα · τὰ γὰρ ἐξ ἀνάγκης ὄντα ἁπλῶς πάντα ἀίδια , τὰ δʼ ἀίδια ἀγένητα καὶ ἄφθαρτα . ἔτι διδακτὴ ἅπασα ἐπιστήμη δοκεῖ εἶναι , καὶ τὸ ἐπιστητὸν μαθητόν . ἐκ προγινωσκομένων δὲ πᾶσα διδασκαλία , ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς ἀναλυτικοῖς λέγομεν · ἣ μὲν γὰρ διʼ ἐπαγωγῆς , ἣ δὲ συλλογισμῷ . ἡ μὲν δὴ ἐπαγωγὴ ἀρχή ἐστι καὶ τοῦ καθόλου , ὁ δὲ συλλογισμὸς ἐκ τῶν καθόλου . εἰσὶν ἄρα ἀρχαὶ ἐξ ὧν ὁ συλλογισμός , ὧν οὐκ ἔστι συλλογισμός · ἐπαγωγὴ ἄρα . ἡ μὲν ἄρα ἐπιστήμη ἐστὶν ἕξις ἀποδεικτική , καὶ ὅσα ἄλλα προσδιοριζόμεθα ἐν τοῖς ἀναλυτικοῖς · ὅταν γάρ πως πιστεύῃ καὶ γνώριμοι αὐτῷ ὦσιν αἱ ἀρχαί , ἐπίσταται · εἰ γὰρ μὴ μᾶλλον τοῦ συμπεράσματος , κατὰ συμβεβηκὸς ἕξει τὴν ἐπιστήμην . περὶ μὲν οὖν ἐπιστήμης διωρίσθω τὸν τρόπον τοῦτον .
Lemmas: ἄρχω οὖν ἄνωθεν περί αὐτός πάλιν λέγω . εἰμί δή ὅς ἀληθεύω ὁ ψυχή ὁ κατάφημι ἤ ἀπόφημι , πέντε ὁ ἀριθμός · οὗτος δέ εἰμί τέχνη ἐπιστήμη φρόνησις σοφία νόος · ὑπόληψις γάρ καί δόξα ἐνδέχομαι διαψεύδω . ἐπιστήμη μέν οὖν τίς εἰμί , ἐντεῦθεν φανερός , εἰ δέω ἀκριβολογέομαι καί μή ἀκολουθέω ὁ ὁμοιότης . πᾶς γάρ ὑπολαμβάνω , ὅς ἐπίσταμαι , μηδέ ἐνδέχομαι ἄλλος ἔχω · ὁ δέ ἐνδέχομαι ἄλλος , ὅταν ἔξω ὁ θεωρέω γίγνομαι , λανθάνω εἰ εἰμί ἤ μή . ἐκ ἀνάγκη ἄρα εἰμί ὁ ἐπιστητός . ἀίδιος ἄρα · ὁ γάρ ἐκ ἀνάγκη εἰμί ἁπλῶς πᾶς ἀίδιος , ὁ δέ ἀίδιος ἀγένητος καί ἄφθαρτος . ἔτι διδακτός ἅπας ἐπιστήμη δοκέω εἰμί , καί ὁ ἐπιστητός μαθητός . ἐκ προγιγνώσκω δέ πᾶς διδασκαλία , ὥσπερ καί ἐν ὁ ἀναλυτικός λέγω · ὁ μέν γάρ διά ἐπαγωγή , ὁ δέ συλλογισμός . ὁ μέν δή ἐπαγωγή ἀρχή εἰμί καί ὁ καθόλου , ὁ δέ συλλογισμός ἐκ ὁ καθόλου . εἰμί ἄρα ἀρχή ἐκ ὅς ὁ συλλογισμός , ὅς οὐ εἰμί συλλογισμός · ἐπαγωγή ἄρα . ὁ μέν ἄρα ἐπιστήμη εἰμί ἕξις ἀποδεικτικός , καί ὅσος ἄλλος προσδιορίζω ἐν ὁ ἀναλυτικός · ὅταν γάρ πως πιστεύω καί γνώριμος αὐτός εἰμί ὁ ἀρχή , ἐπίσταμαι · εἰ γάρ μή μάλα ὁ συμπέρασμα , κατά συμβαίνω ἔχω ὁ ἐπιστήμη . περί μέν οὖν ἐπιστήμη διορίζω ὁ τρόπος οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 6.4
τοῦ δʼ ἐνδεχομένου ἄλλως ἔχειν ἔστι τι καὶ ποιητὸν καὶ πρακτόν · ἕτερον δʼ ἐστὶ ποίησις καὶ πρᾶξις ( πιστεύομεν δὲ περὶ αὐτῶν καὶ τοῖς ἐξωτερικοῖς λόγοις ) · ὥστε καὶ ἡ μετὰ λόγου ἕξις πρακτικὴ ἕτερόν ἐστι τῆς μετὰ λόγου ποιητικῆς ἕξεως . διὸ οὐδὲ περιέχεται ὑπʼ ἀλλήλων · οὔτε γὰρ ἡ πρᾶξις ποίησις οὔτε ἡ ποίησις πρᾶξίς ἐστιν . ἐπεὶ δʼ ἡ οἰκοδομικὴ τέχνη τίς ἐστι καὶ ὅπερ ἕξις τις μετὰ λόγου ποιητική , καὶ οὐδεμία οὔτε τέχνη ἐστὶν ἥτις οὐ μετὰ λόγου ποιητικὴ ἕξις ἐστίν , οὔτε τοιαύτη ἣ οὐ τέχνη , ταὐτὸν ἂν εἴη τέχνη καὶ ἕξις μετὰ λόγου ἀληθοῦς ποιητική . ἔστι δὲ τέχνη πᾶσα περὶ γένεσιν καὶ τὸ τεχνάζειν καὶ θεωρεῖν ὅπως ἂν γένηταί τι τῶν ἐνδεχομένων καὶ εἶναι καὶ μὴ εἶναι , καὶ ὧν ἡ ἀρχὴ ἐν τῷ ποιοῦντι ἀλλὰ μὴ ἐν τῷ ποιουμένῳ · οὔτε γὰρ τῶν ἐξ ἀνάγκης ὄντων ἢ γινομένων ἡ τέχνη ἐστίν , οὔτε τῶν κατὰ φύσιν · ἐν αὑτοῖς γὰρ ἔχουσι ταῦτα τὴν ἀρχήν . ἐπεὶ δὲ ποίησις καὶ πρᾶξις ἕτερον , ἀνάγκη τὴν τέχνην ποιήσεως ἀλλʼ οὐ πράξεως εἶναι . καὶ τρόπον τινὰ περὶ τὰ αὐτά ἐστιν ἡ τύχη καὶ ἡ τέχνη , καθάπερ καὶ Ἀγάθων φησὶ τέχνη τύχην ἔστερξε καὶ τύχη τέχνην . ἡ μὲν οὖν τέχνη , ὥσπερ εἴρηται , ἕξις τις μετὰ λόγου ἀληθοῦς ποιητική ἐστιν , ἡ δʼ ἀτεχνία τοὐναντίον μετὰ λόγου ψευδοῦς ποιητικὴ ἕξις,περὶ τὸ ἐνδεχόμενον ἄλλως ἔχειν .
Lemmas: ὁ δέ ἐνδέχομαι ἄλλος ἔχω εἰμί τις καί ποιητός καί πρακτός · ἕτερος δέ εἰμί ποίησις καί πρᾶξις ( πιστεύω δέ περί αὐτός καί ὁ ἐξωτερικός λόγος ) · ὥστε καί ὁ μετά λόγος ἕξις πρακτικός ἕτερος εἰμί ὁ μετά λόγος ποιητικός ἕξις . διό οὐδέ περιέχω ὑπό ἀλλήλων · οὔτε γάρ ὁ πρᾶξις ποίησις οὔτε ὁ ποίησις πρᾶξις εἰμί . ἐπεί δέ ὁ οἰκοδομικός τέχνη τις εἰμί καί ὅς ἕξις τις μετά λόγος ποιητικός , καί οὐδείς οὔτε τέχνη εἰμί ὅστις οὐ μετά λόγος ποιητικός ἕξις εἰμί , οὔτε τοιοῦτος ὅς οὐ τέχνη , αὐτός ἄν εἰμί τέχνη καί ἕξις μετά λόγος ἀληθής ποιητικός . εἰμί δέ τέχνη πᾶς περί γένεσις καί ὁ τεχνάζω καί θεωρέω ὅπως ἄν γίγνομαι τις ὁ ἐνδέχομαι καί εἰμί καί μή εἰμί , καί ὅς ὁ ἀρχή ἐν ὁ ποιέω ἀλλά μή ἐν ὁ ποιέω · οὔτε γάρ ὁ ἐκ ἀνάγκη εἰμί ἤ γίγνομαι ὁ τέχνη εἰμί , οὔτε ὁ κατά φύσις · ἐν ἑαυτοῦ γάρ ἔχω οὗτος ὁ ἀρχή . ἐπεί δέ ποίησις καί πρᾶξις ἕτερος , ἀνάγκη ὁ τέχνη ποίησις ἀλλά οὐ πρᾶξις εἰμί . καί τρόπος τις περί ὁ αὐτός εἰμί ὁ τύχη καί ὁ τέχνη , καθά καί Ἀγάθων φημί τέχνη τύχη στέργω καί τύχη τέχνη . ὁ μέν οὖν τέχνη , ὥσπερ λέγω , ἕξις τις μετά λόγος ἀληθής ποιητικός εἰμί , ὁ δέ ἀτεχνία ἐναντίος μετά λόγος ψευδής ποιητικός Ἕξις ὁ ἐνδέχομαι ἄλλος ἔχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 6.6
ἐπεὶ δʼ ἡ ἐπιστήμη περὶ τῶν καθόλου ἐστὶν ὑπόληψις καὶ τῶν ἐξ ἀνάγκης ὄντων , εἰσὶ δʼ ἀρχαὶ τῶν ἀποδεικτῶν καὶ πάσης ἐπιστήμης ( μετὰ λόγου γὰρ ἡ ἐπιστήμη ) , τῆς ἀρχῆς τοῦ ἐπιστητοῦ οὔτʼ ἂν ἐπιστήμη εἴη οὔτε τέχνη οὔτε φρόνησις · τὸ μὲν γὰρ ἐπιστητὸν ἀποδεικτόν , αἳ δὲ τυγχάνουσιν οὖσαι περὶ τὰ ἐνδεχόμενα ἄλλως ἔχειν . οὐδὲ δὴ σοφία τούτων ἐστίν · τοῦ γὰρ σοφοῦ περὶ ἐνίων ἔχειν ἀπόδειξίν ἐστιν . εἰ δὴ οἷς ἀληθεύομεν καὶ μηδέποτε διαψευδόμεθα περὶ τὰ μὴ ἐνδεχόμενα ἢ καὶ ἐνδεχόμενα ἄλλως ἔχειν , ἐπιστήμη καὶ φρόνησίς ἐστι καὶ σοφία καὶ νοῦς , τούτων δὲ τῶν τριῶν μηδὲν ἐνδέχεται εἶναι ( λέγω δὲ τρία φρόνησιν ἐπιστήμην σοφίαν ) , λείπεται νοῦν εἶναι τῶν ἀρχῶν .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ ἐπιστήμη περί ὁ καθόλου εἰμί ὑπόληψις καί ὁ ἐκ ἀνάγκη εἰμί , εἰμί δέ ἀρχή ὁ ἀποδεικτός καί πᾶς ἐπιστήμη ( μετά λόγος γάρ ὁ ἐπιστήμη ) , ὁ ἀρχή ὁ ἐπιστητός οὔτε ἄν ἐπιστήμη εἰμί οὔτε τέχνη οὔτε φρόνησις · ὁ μέν γάρ ἐπιστητός ἀποδεικτός , ὁ δέ τυγχάνω εἰμί περί ὁ ἐνδέχομαι ἄλλος ἔχω . οὐδέ δή σοφία οὗτος εἰμί · ὁ γάρ σοφός περί ἔνιοι ἔχω ἀπόδειξις εἰμί . εἰ δή ὅς ἀληθεύω καί μηδέποτε διαψεύδω περί ὁ μή ἐνδέχομαι ἤ καί ἐνδέχομαι ἄλλος ἔχω , ἐπιστήμη καί φρόνησις εἰμί καί σοφία καί νόος , οὗτος δέ ὁ τρεῖς μηδείς ἐνδέχομαι εἰμί ( λέγω δέ τρεῖς φρόνησις ἐπιστήμη σοφία ) , λείπω νόος εἰμί ὁ ἀρχή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 6.10
ἔστι δὲ καὶ ἡ σύνεσις καὶ ἡ εὐσυνεσία , καθʼ ἃς λέγομεν συνετοὺς καὶ εὐσυνέτους , οὔθʼ ὅλως τὸ αὐτὸ ἐπιστήμῃ ἢ δόξῃ ( πάντες γὰρ ἂν ἦσαν συνετοί ) οὔτε τις μία τῶν κατὰ μέρος ἐπιστημῶν , οἷον ἡ ἰατρικὴ περὶ ὑγιεινῶν , ἡ γεωμετρία περὶ μεγέθη · οὔτε γὰρ περὶ τῶν ἀεὶ ὄντων καὶ ἀκινήτων ἡ σύνεσίς ἐστιν οὔτε περὶ τῶν γιγνομένων ὁτουοῦν , ἀλλὰ περὶ ὧν ἀπορήσειεν ἄν τις καὶ βουλεύσαιτο . διὸ περὶ τὰ αὐτὰ μὲν τῇ φρονήσει ἐστίν , οὐκ ἔστι δὲ τὸ αὐτὸ σύνεσις καὶ φρόνησις . ἡ μὲν γὰρ φρόνησις ἐπιτακτική ἐστιν · τί γὰρ δεῖ πράττειν ἢ μή , τὸ τέλος αὐτῆς ἐστίν · ἡ δὲ σύνεσις κριτικὴ μόνον . ταὐτὸ γὰρ σύνεσις καὶ εὐσυνεσία καὶ συνετοὶ καὶ εὐσύνετοι . ἔστι δʼ οὔτε τὸ ἔχειν τὴν φρόνησιν οὔτε τὸ λαμβάνειν ἡ σύνεσις · ἀλλʼ ὥσπερ τὸ μανθάνειν λέγεται συνιέναι , ὅταν χρῆται τῇ ἐπιστήμῃ , οὕτως ἐν τῷ χρῆσθαι τῇ δόξῃ ἐπὶ τὸ κρίνειν περὶ τούτων περὶ ὧν ἡ φρόνησίς ἐστιν , ἄλλου λέγοντος , καὶ κρίνειν καλῶς · τὸ γὰρ εὖ τῷ καλῶς τὸ αὐτό . καὶ ἐντεῦθεν ἐλήλυθε τοὔνομα ἡ σύνεσις , καθʼ ἣν εὐσύνετοι , ἐκ τῆς ἐν τῷ μανθάνειν · λέγομεν γὰρ τὸ μανθάνειν συνιέναι πολλάκις .
Lemmas: εἰμί δέ καί ὁ σύνεσις καί ὁ εὐσυνεσία , κατά ὅς λέγω συνετός καί εὐσύνετος , οὔτε ὅλος ὁ αὐτός ἐπιστήμη ἤ δόξα ( πᾶς γάρ ἄν εἰμί συνετός ) οὔτε τις εἷς ὁ κατά μέρος ἐπιστήμη , οἷος ὁ ἰατρικός περί ὑγιεινός , ὁ γεωμετρία περί μέγεθος · οὔτε γάρ περί ὁ ἀεί εἰμί καί ἀκίνητος ὁ σύνεσις εἰμί οὔτε περί ὁ γίγνομαι ὅστις , ἀλλά περί ὅς ἀπορέω ἄν τις καί βουλεύω . διό περί ὁ αὐτός μέν ὁ φρόνησις εἰμί , οὐ εἰμί δέ ὁ αὐτός σύνεσις καί φρόνησις . ὁ μέν γάρ φρόνησις ἐπιτακτικός εἰμί · τίς γάρ δέω πράσσω ἤ μή , ὁ τέλος αὐτός εἰμί · ὁ δέ σύνεσις κριτικός μόνος . αὐτός γάρ σύνεσις καί εὐσυνεσία καί συνετός καί εὐσύνετος . εἰμί δέ οὔτε ὁ ἔχω ὁ φρόνησις οὔτε ὁ λαμβάνω ὁ σύνεσις · ἀλλά ὥσπερ ὁ μανθάνω λέγω συνίημι , ὅταν χράω ὁ ἐπιστήμη , οὕτως ἐν ὁ χράω ὁ δόξα ἐπί ὁ κρίνω περί οὗτος περί ὅς ὁ φρόνησις εἰμί , ἄλλος λέγω , καί κρίνω καλός · ὁ γάρ εὖ ὁ καλός ὁ αὐτός . καί ἐντεῦθεν ἔρχομαι ὄνομα ὁ σύνεσις , κατά ὅς εὐσύνετος , ἐκ ὁ ἐν ὁ μανθάνω · λέγω γάρ ὁ μανθάνω συνίημι πολλάκις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 7.11
περὶ δὲ ἡδονῆς καὶ λύπης θεωρῆσαι τοῦ τὴν πολιτικὴν φιλοσοφοῦντος · οὗτος γὰρ τοῦ τέλους ἀρχιτέκτων , πρὸς ὃ βλέποντες ἕκαστον τὸ μὲν κακὸν τὸ δʼ ἀγαθὸν ἁπλῶς λέγομεν . ἔτι δὲ καὶ τῶν ἀναγκαίων ἐπισκέψασθαι περὶ αὐτῶν · τήν τε γὰρ ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν τὴν ἠθικὴν περὶ λύπας καὶ ἡδονὰς ἔθεμεν , καὶ τὴν εὐδαιμονίαν οἱ πλεῖστοι μεθʼ ἡδονῆς εἶναί φασιν · διὸ καὶ τὸν μακάριον ὠνομάκασιν ἀπὸ τοῦ χαίρειν . τοῖς μὲν οὖν δοκεῖ οὐδεμία ἡδονὴ εἶναι ἀγαθόν , οὔτε καθʼ αὑτὸ οὔτε κατὰ συμβεβηκός · οὐ γὰρ εἶναι ταὐτὸ τὸ ἀγαθὸν καὶ ἡδονήν · τοῖς δʼ ἔνιαι μὲν εἶναι , αἱ δὲ πολλαὶ φαῦλαι . ἔτι δὲ τούτων τρίτον , εἰ καὶ πᾶσαι ἀγαθόν , ὅμως μὴ ἐνδέχεσθαι εἶναι τὸ ἄριστον ἡδονήν . ὅλως μὲν οὖν οὐκ ἀγαθόν , ὅτι πᾶσα ἡδονὴ γένεσίς ἐστιν εἰς φύσιν αἰσθητή , οὐδεμία δὲ γένεσις συγγενὴς τοῖς τέλεσιν , οἷον οὐδεμία οἰκοδόμησις οἰκίᾳ . ἔτι ὁ σώφρων φεύγει τὰς ἡδονάς . ἔτι ὁ φρόνιμος τὸ ἄλυπον διώκει , οὐ τὸ ἡδύ . ἔτι ἐμπόδιον τῷ φρονεῖν αἱ ἡδοναί , καὶ ὅσῳ μᾶλλον χαίρει , μᾶλλον , οἷον τῇ τῶν ἀφροδισίων · οὐδένα γὰρ ἂν δύνασθαι νοῆσαί τι ἐν αὐτῇ . ἔτι τέχνη οὐδεμία ἡδονῆς · καίτοι πᾶν ἀγαθὸν τέχνης ἔργον . ἔτι παιδία καὶ θηρία διώκει τὰς ἡδονάς . τοῦ δὲ μὴ πάσας σπουδαίας , ὅτι εἰσὶ καὶ αἰσχραὶ καὶ ὀνειδιζόμεναι , καὶ ὅτι βλαβεραί · νοσώδη γὰρ ἔνια τῶν ἡδέων . ὅτι δʼ οὐ τἄριστον ἡδονή , ὅτι οὐ τέλος ἀλλὰ γένεσις . τὰ μὲν οὖν λεγόμενα σχεδὸν ταῦτʼ ἐστίν .
Lemmas: περί δέ ἡδονή καί λύπη θεωρέω ὁ ὁ πολιτικός φιλοσοφέω · οὗτος γάρ ὁ τέλος ἀρχιτέκτων , πρός ὅς βλέπω ἕκαστος ὁ μέν κακός ὁ δέ ἀγαθός ἁπλῶς λέγω . ἔτι δέ καί ὁ ἀναγκαῖος ἐπισκοπέω περί αὐτός · ὁ τε γάρ ἀρετή καί ὁ κακία ὁ ἠθικός περί λύπη καί ἡδονή τίθημι , καί ὁ εὐδαιμονία ὁ πολύς μετά ἡδονή εἰμί φημί · διό καί ὁ μακάριος ὀνομάζω ἀπό ὁ χαίρω . ὁ μέν οὖν δοκέω οὐδείς ἡδονή εἰμί ἀγαθός , οὔτε κατά ἑαυτοῦ οὔτε κατά συμβαίνω · οὐ γάρ εἰμί αὐτός ὁ ἀγαθός καί ἡδονή · ὁ δέ ἔνιοι μέν εἰμί , ὁ δέ πολύς φαῦλος . ἔτι δέ οὗτος τρίτος , εἰ καί πᾶς ἀγαθός , ὅμως μή ἐνδέχομαι εἰμί ὁ ἀγαθός ἡδονή . ὅλος μέν οὖν οὐ ἀγαθός , ὅτι πᾶς ἡδονή γένεσις εἰμί εἰς φύσις αἰσθητός , οὐδείς δέ γένεσις συγγενής ὁ τέλος , οἷος οὐδείς οἰκοδόμησις οἰκία . ἔτι ὁ σώφρων φεύγω ὁ ἡδονή . ἔτι ὁ φρόνιμος ὁ ἄλυπος διώκω , οὐ ὁ ἡδύς . ἔτι ἐμπόδιος ὁ φρονέω ὁ ἡδονή , καί ὅσος μάλα χαίρω , μάλα , οἷος ὁ ὁ ἀφροδίσιος · οὐδείς γάρ ἄν δύναμαι νοέω τις ἐν αὐτός . ἔτι τέχνη οὐδείς ἡδονή · καίτοι πᾶς ἀγαθός τέχνη ἔργον . ἔτι παιδίον καί θηρίον διώκω ὁ ἡδονή . ὁ δέ μή πᾶς σπουδαῖος , ὅτι εἰμί καί αἰσχρός καί ὀνειδίζω , καί ὅτι βλαβερός · νοσώδης γάρ ἔνιοι ὁ ἡδύς . ὅτι δέ οὐ ἀγαθός ἡδονή , ὅτι οὐ τέλος ἀλλά γένεσις . ὁ μέν οὖν λέγω σχεδόν οὗτος εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 8.2
τάχα δʼ ἂν γένοιτο περὶ αὐτῶν φανερὸν γνωρισθέντος τοῦ φιλητοῦ . δοκεῖ γὰρ οὐ πᾶν φιλεῖσθαι ἀλλὰ τὸ φιλητόν , τοῦτο δʼ εἶναι ἀγαθὸν ἢ ἡδὺ ἢ χρήσιμον · δόξειε δʼ ἂν χρήσιμον εἶναι διʼ οὗ γίνεται ἀγαθόν τι ἢ ἡδονή , ὥστε φιλητὰ ἂν εἴη τἀγαθόν τε καὶ τὸ ἡδὺ ὡς τέλη . πότερον οὖν τἀγαθὸν φιλοῦσιν ἢ τὸ αὑτοῖς ἀγαθόν ; διαφωνεῖ γὰρ ἐνίοτε ταῦτα . ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τὸ ἡδύ . δοκεῖ δὲ τὸ αὑτῷ ἀγαθὸν φιλεῖν ἕκαστος , καὶ εἶναι ἁπλῶς μὲν τἀγαθὸν φιλητόν , ἑκάστῳ δὲ τὸ ἑκάστῳ · φιλεῖ δʼ ἕκαστος οὐ τὸ ὂν αὑτῷ ἀγαθὸν ἀλλὰ τὸ φαινόμενον . διοίσει δʼ οὐδέν · ἔσται γὰρ τὸ φιλητὸν φαινόμενον . τριῶν δʼ ὄντων διʼ ἃ φιλοῦσιν , ἐπὶ μὲν τῇ τῶν ἀψύχων φιλήσει οὐ λέγεται φιλία · οὐ γάρ ἐστιν ἀντιφίλησις , οὐδὲ βούλησις ἐκείνῳ ἀγαθοῦ ( γελοῖον γὰρ ἴσως τῷ οἴνῳ βούλεσθαι τἀγαθά , ἀλλʼ εἴπερ , σῴζεσθαι βούλεται αὐτόν , ἵνα αὐτὸς ἔχῃ ) · τῷ δὲ φίλῳ φασὶ δεῖν βούλεσθαι τἀγαθὰ ἐκείνου ἕνεκα . τοὺς δὲ βουλομένους οὕτω τἀγαθὰ εὔνους λέγουσιν , ἂν μὴ ταὐτὸ καὶ παρʼ ἐκείνου γίνηται · εὔνοιαν γὰρ ἐν ἀντιπεπονθόσι φιλίαν εἶναι . ἢ προσθετέον μὴ λανθάνουσαν ; πολλοὶ γάρ εἰσιν εὖνοι οἷς οὐχ ἑωράκασιν , ὑπολαμβάνουσι δὲ ἐπιεικεῖς εἶναι ἢ χρησίμους · τοῦτο δὲ τὸ αὐτὸ κἂν ἐκείνων τις πάθοι πρὸς τοῦτον . εὖνοι μὲν οὖν οὗτοι φαίνονται ἀλλήλοις · φίλους δὲ πῶς ἄν τις εἴποι λανθάνοντας ὡς ἔχουσιν ἑαυτοῖς ; δεῖ ἄρα εὐνοεῖν ἀλλήλοις καὶ βούλεσθαι τἀγαθὰ μὴ λανθάνοντας διʼ ἕν τι τῶν εἰρημένων .
Lemmas: τάχα δέ ἄν γίγνομαι περί αὐτός φανερός γνωρίζω ὁ φιλητός . δοκέω γάρ οὐ πᾶς φιλέω ἀλλά ὁ φιλητός , οὗτος δέ εἰμί ἀγαθός ἤ ἡδύς ἤ χρήσιμος · δοκέω δέ ἄν χρήσιμος εἰμί διά ὅς γίγνομαι ἀγαθός τις ἤ ἡδονή , ὥστε φιλητός ἄν εἰμί ἀγαθός τε καί ὁ ἡδύς ὡς τέλος . πότερος οὖν ἀγαθός φιλέω ἤ ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός ; διαφωνέω γάρ ἐνίοτε οὗτος . ὅμοιος δέ καί περί ὁ ἡδύς . δοκέω δέ ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός φιλέω ἕκαστος , καί εἰμί ἁπλῶς μέν ἀγαθός φιλητός , ἕκαστος δέ ὁ ἕκαστος · φιλέω δέ ἕκαστος οὐ ὁ εἰμί ἑαυτοῦ ἀγαθός ἀλλά ὁ φαίνω . διαφέρω δέ οὐδείς · εἰμί γάρ ὁ φιλητός φαίνω . τρεῖς δέ εἰμί διά ὅς φιλέω , ἐπί μέν ὁ ὁ ἄψυχος φίλησις οὐ λέγω φιλία · οὐ γάρ εἰμί ἀντιφίλησις , οὐδέ βούλησις ἐκεῖνος ἀγαθός ( γέλοιος γάρ ἴσως ὁ οἶνος βούλομαι ἀγαθός , ἀλλά εἴπερ , σῴζω βούλομαι αὐτός , ἵνα αὐτός ἔχω ) · ὁ δέ φίλος φημί δέω βούλομαι ἀγαθός ἐκεῖνος ἕνεκα . ὁ δέ βούλομαι οὕτως ἀγαθός εὔνους λέγω , ἐάν μή αὐτός καί παρά ἐκεῖνος γίγνομαι · εὔνοια γάρ ἐν ἀντιπάσχω φιλία εἰμί . ἤ προστίθημι μή λανθάνω ; πολύς γάρ εἰμί εὔνους ὅς οὐ ὁράω , ὑπολαμβάνω δέ ἐπιεικής εἰμί ἤ χρήσιμος · οὗτος δέ ὁ αὐτός ἄν ἐκεῖνος τις πάσχω πρός οὗτος . εὔνους μέν οὖν οὗτος φαίνω ἀλλήλων · φίλος δέ πῶς ἄν τις λέγω λανθάνω ὡς ἔχω ἑαυτοῦ ; δέω ἄρα εὐνοέω ἀλλήλων καί βούλομαι ἀγαθός μή λανθάνω διά εἷς τις ὁ λέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 9.5
ἡ δʼ εὔνοια φιλικῷ μὲν ἔοικεν , οὐ μὴν ἔστι γε φιλία · γίνεται γὰρ εὔνοια καὶ πρὸς ἀγνῶτας καὶ λανθάνουσα , φιλία δʼ οὔ . καὶ πρότερον δὲ ταῦτʼ εἴρηται . ἀλλʼ οὐδὲ φίλησίς ἐστιν . οὐ γὰρ ἔχει διάτασιν οὐδʼ ὄρεξιν , τῇ φιλήσει δὲ ταῦτʼ ἀκολουθεῖ · καὶ ἡ μὲν φίλησις μετὰ συνηθείας , ἡ δʼ εὔνοια καὶ ἐκ προσπαίου , οἷον καὶ περὶ τοὺς ἀγωνιστὰς συμβαίνει · εὖνοι γὰρ αὐτοῖς γίνονται καὶ συνθέλουσιν , συμπράξαιεν δʼ ἂν οὐδέν · ὅπερ γὰρ εἴπομεν , προσπαίως εὖνοι γίνονται καὶ ἐπιπολαίως στέργουσιν . ἔοικε δὴ ἀρχὴ φιλίας εἶναι , ὥσπερ τοῦ ἐρᾶν ἡ διὰ τῆς ὄψεως ἡδονή · μὴ γὰρ προησθεὶς τῇ ἰδέᾳ οὐδεὶς ἐρᾷ , ὁ δὲ χαίρων τῷ εἴδει οὐδὲν μᾶλλον ἐρᾷ , ἀλλʼ ὅταν καὶ ἀπόντα ποθῇ καὶ τῆς παρουσίας ἐπιθυμῇ · οὕτω δὴ καὶ φίλους οὐχ οἷόν τʼ εἶναι μὴ εὔνους γενομένους , οἱ δʼ εὖνοι οὐδὲν μᾶλλον φιλοῦσιν · βούλονται γὰρ μόνον τἀγαθὰ οἷς εἰσὶν εὖνοι , συμπράξαιεν δʼ ἂν οὐδέν , οὐδʼ ὀχληθεῖεν ὑπὲρ αὐτῶν . διὸ μεταφέρων φαίη τις ἂν αὐτὴν ἀργὴν εἶναι φιλίαν , χρονιζομένην δὲ καὶ εἰς συνήθειαν ἀφικνουμένην γίνεσθαι φιλίαν , οὐ τὴν διὰ τὸ χρήσιμον οὐδὲ τὴν διὰ τὸ ἡδύ · οὐδὲ γὰρ εὔνοια ἐπὶ τούτοις γίνεται . ὁ μὲν γὰρ εὐεργετηθεὶς ἀνθʼ ὧν πέπονθεν ἀπονέμει τὴν εὔνοιαν , τὰ δίκαια δρῶν · ὁ δὲ βουλόμενός τινʼ εὐπραγεῖν , ἐλπίδα ἔχων εὐπορίας διʼ ἐκείνου , οὐκ ἔοικʼ εὔνους ἐκείνῳ εἶναι , ἀλλὰ μᾶλλον ἑαυτῷ , καθάπερ οὐδὲ φίλος , εἰ θεραπεύει αὐτὸν διά τινα χρῆσιν . ὅλως δʼ εὔνοια διʼ ἀρετὴν καὶ ἐπιείκειάν τινα γίνεται , ὅταν τῳ φανῇ καλός τις ἢ ἀνδρεῖος ἤ τι τοιοῦτον , καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἀγωνιστῶν εἴπομεν .
Lemmas: ὁ δέ εὔνοια φιλικός μέν ἔοικα , οὐ μήν εἰμί γε φιλία · γίγνομαι γάρ εὔνοια καί πρός ἀγνώς καί λανθάνω , φιλία δέ οὐ . καί πρότερος δέ οὗτος λέγω . ἀλλά οὐδέ φίλησις εἰμί . οὐ γάρ ἔχω διάτασις οὐδέ ὄρεξις , ὁ φίλησις δέ οὗτος ἀκολουθέω · καί ὁ μέν φίλησις μετά συνήθεια , ὁ δέ εὔνοια καί ἐκ πρόσπαιος , οἷος καί περί ὁ ἀγωνιστής συμβαίνω · εὔνους γάρ αὐτός γίγνομαι καί συνεθέλω , συμπράσσω δέ ἄν οὐδείς · ὅς γάρ λέγω , πρόσπαιος εὔνους γίγνομαι καί ἐπιπόλαιος στέργω . ἔοικα δή ἀρχή φιλία εἰμί , ὥσπερ ὁ ἐράω ὁ διά ὁ ὄψις ἡδονή · μή γάρ προήδομαι ὁ ἰδέα οὐδείς ἐράω , ὁ δέ χαίρω ὁ εἶδος οὐδείς μάλα ἐράω , ἀλλά ὅταν καί ἄπειμι ποθέω καί ὁ παρουσία ἐπιθυμέω · οὕτως δή καί φίλος οὐ οἷος τε εἰμί μή εὔνους γίγνομαι , ὁ δέ εὔνους οὐδείς μάλα φιλέω · βούλομαι γάρ μόνος ἀγαθός ὅς εἰμί εὔνους , συμπράσσω δέ ἄν οὐδείς , οὐδέ ὀχλέω ὑπέρ αὐτός . διό μεταφέρω φημί τις ἄν αὐτός ἀργός εἰμί φιλία , χρονίζω δέ καί εἰς συνήθεια ἀφικνέομαι γίγνομαι φιλία , οὐ ὁ διά ὁ χρήσιμος οὐδέ ὁ διά ὁ ἡδύς · οὐδέ γάρ εὔνοια ἐπί οὗτος γίγνομαι . ὁ μέν γάρ εὐεργετέω ἀντί ὅς πάσχω ἀπονέμω ὁ εὔνοια , ὁ δίκαιος δράω · ὁ δέ βούλομαι τις εὐπραγέω , ἐλπίς ἔχω εὐπορία διά ἐκεῖνος , οὐ ἔοικα εὔνους ἐκεῖνος εἰμί , ἀλλά μάλα ἑαυτοῦ , καθά οὐδέ φίλος , εἰ θεραπεύω αὐτός διά τις χρῆσις . ὅλος δέ εὔνοια διά ἀρετή καί ἐπιείκεια τις γίγνομαι , ὅταν τις φαίνω καλός τις ἤ ἀνδρεῖος ἤ τις τοιοῦτος , καθά καί ἐπί ὁ ἀγωνιστής λέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 9.6
φιλικὸν δὲ καὶ ἡ ὁμόνοια φαίνεται . διόπερ οὐκ ἔστιν ὁμοδοξία · τοῦτο μὲν γὰρ καὶ ἀγνοοῦσιν ἀλλήλους ὑπάρξειεν ἄν · οὐδὲ τοὺς περὶ ὁτουοῦν ὁμογνωμονοῦντας ὁμονοεῖν φασίν , οἷον τοὺς περὶ τῶν οὐρανίων ( οὐ γὰρ φιλικὸν τὸ περὶ τούτων ὁμονοεῖν ) , ἀλλὰ τὰς πόλεις ὁμονοεῖν φασίν , ὅταν περὶ τῶν συμφερόντων ὁμογνωμονῶσι καὶ ταὐτὰ προαιρῶνται καὶ πράττωσι τὰ κοινῇ δόξαντα . περὶ τὰ πρακτὰ δὴ ὁμονοοῦσιν , καὶ τούτων περὶ τὰ ἐν μεγέθει καὶ ἐνδεχόμενα ἀμφοῖν ὑπάρχειν ἢ πᾶσιν , οἷον αἱ πόλεις , ὅταν πᾶσι δοκῇ τὰς ἀρχὰς αἱρετὰς εἶναι , ἢ συμμαχεῖν Λακεδαιμονίοις , ἢ ἄρχειν Πιττακὸν ὅτε καὶ αὐτὸς ἤθελεν . ὅταν δʼ ἑκάτερος ἑαυτὸν βούληται , ὥσπερ οἱ ἐν ταῖς Φοινίσσαις , στασιάζουσιν · οὐ γάρ ἐστιν ὁμονοεῖν τὸ αὐτὸ ἑκάτερον ἐννοεῖν ὁδήποτε , ἀλλὰ τὸ ἐν τῷ αὐτῷ , οἷον ὅταν καὶ ὁ δῆμος καὶ οἱ ἐπιεικεῖς τοὺς ἀρίστους ἄρχειν · οὕτω γὰρ πᾶσι γίνεται οὗ ἐφίενται . πολιτικὴ δὴ φιλία φαίνεται ἡ ὁμόνοια , καθάπερ καὶ λέγεται · περὶ τὰ συμφέροντα γάρ ἐστι καὶ τὰ εἰς τὸν βίον ἥκοντα . ἔστι δʼ ἡ τοιαύτη ὁμόνοια ἐν τοῖς ἐπιεικέσιν · οὗτοι γὰρ καὶ ἑαυτοῖς ὁμονοοῦσι καὶ ἀλλήλοις , ἐπὶ τῶν αὐτῶν ὄντες ὡς εἰπεῖν ( τῶν τοιούτων γὰρ μένει τὰ βουλήματα καὶ οὐ μεταρρεῖ ὥσπερ εὔριπος ) , βούλονταί τε τὰ δίκαια καὶ τὰ συμφέροντα , τούτων δὲ καὶ κοινῇ ἐφίενται . τοὺς δὲ φαύλους οὐχ οἷόν τε ὁμονοεῖν πλὴν ἐπὶ μικρόν , καθάπερ καὶ φίλους εἶναι , πλεονεξίας ἐφιεμένους ἐν τοῖς ὠφελίμοις , ἐν δὲ τοῖς πόνοις καὶ ταῖς λειτουργίαις ἐλλείποντας · ἑαυτῷ δʼ ἕκαστος βουλόμενος ταῦτα τὸν πέλας ἐξετάζει καὶ κωλύει · μὴ γὰρ τηρούντων τὸ κοινὸν ἀπόλλυται . συμβαίνει οὖν αὐτοῖς στασιάζειν , ἀλλήλους μὲν ἐπαναγκάζοντας , αὐτοὺς δὲ μὴ βουλομένους τὰ δίκαια ποιεῖν .
Lemmas: φιλικός δέ καί ὁ ὁμόνοια φαίνω . διόπερ οὐ εἰμί ὁμοδοξία · οὗτος μέν γάρ καί ἀγνοέω ἀλλήλων ὑπάρχω ἄν · οὐδέ ὁ περί ὅστις ὁμογνωμονέω ὁμονοέω φημί , οἷος ὁ περί ὁ οὐράνιος ( οὐ γάρ φιλικός ὁ περί οὗτος ὁμονοέω ) , ἀλλά ὁ πόλις ὁμονοέω φημί , ὅταν περί ὁ συμφέρω ὁμογνωμονέω καί αὐτός προαιρέω καί πράσσω ὁ κοινῇ δοκέω . περί ὁ πρακτός δή ὁμονοέω , καί οὗτος περί ὁ ἐν μέγεθος καί ἐνδέχομαι ἄμφω ὑπάρχω ἤ πᾶς , οἷος ὁ πόλις , ὅταν πᾶς δοκέω ὁ ἀρχή αἱρετός εἰμί , ἤ συμμαχέω Λακεδαιμόνιος , ἤ ἄρχω Πιττακός ὅτε καί αὐτός ἐθέλω . ὅταν δέ ἑκάτερος ἑαυτοῦ βούλομαι , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ Φοῖνιξ , στασιάζω · οὐ γάρ εἰμί ὁμονοέω ὁ αὐτός ἑκάτερος ἐννοέω ὁδήποτε , ἀλλά ὁ ἐν ὁ αὐτός , οἷος ὅταν καί ὁ δῆμος καί ὁ ἐπιεικής ὁ ἀγαθός ἄρχω · οὕτως γάρ πᾶς γίγνομαι ὅς ἐφίημι . πολιτικός δή φιλία φαίνω ὁ ὁμόνοια , καθά καί λέγω · περί ὁ συμφέρω γάρ εἰμί καί ὁ εἰς ὁ βίος ἥκω . εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος ὁμόνοια ἐν ὁ ἐπιεικής · οὗτος γάρ καί ἑαυτοῦ ὁμονοέω καί ἀλλήλων , ἐπί ὁ αὐτός εἰμί ὡς λέγω ( ὁ τοιοῦτος γάρ μένω ὁ βούλημα καί οὐ μεταρρέω ὥσπερ εὔριπος ) , βούλομαι τε ὁ δίκαιος καί ὁ συμφέρω , οὗτος δέ καί κοινῇ ἐφίημι . ὁ δέ φαῦλος οὐ οἷος τε ὁμονοέω πλήν ἐπί μικρός , καθά καί φίλος εἰμί , πλεονεξία ἐφίημι ἐν ὁ ὠφέλιμος , ἐν δέ ὁ πόνος καί ὁ λειτουργία ἐλλείπω · ἑαυτοῦ δέ ἕκαστος βούλομαι οὗτος ὁ πέλας ἐξετάζω καί κωλύω · μή γάρ τηρέω ὁ κοινός ἀπόλλυμι . συμβαίνω οὖν αὐτός στασιάζω , ἀλλήλων μέν ἐπαναγκάζω , αὐτός δέ μή βούλομαι ὁ δίκαιος ποιέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 9.12
ἆρʼ οὖν , ὥσπερ τοῖς ἐρῶσι τὸ ὁρᾶν ἀγαπητότατόν ἐστι καὶ μᾶλλον αἱροῦνται ταύτην τὴν αἴσθησιν ἢ τὰς λοιπὰς ὡς κατὰ ταύτην μάλιστα τοῦ ἔρωτος ὄντος καὶ γινομένου , οὕτω καὶ τοῖς φίλοις αἱρετώτατόν ἐστι τὸ συζῆν ; κοινωνία γὰρ ἡ φιλία , καὶ ὡς πρὸς ἑαυτὸν ἔχει , οὕτω καὶ πρὸς τὸν φίλον · περὶ αὑτὸν δʼ ἡ αἴσθησις ὅτι ἔστιν αἱρετή , καὶ περὶ τὸν φίλον δή · ἡ δʼ ἐνέργεια γίνεται αὐτῆς ἐν τῷ συζῆν , ὥστʼ εἰκότως τούτου ἐφίενται . καὶ ὅ ποτʼ ἐστὶν ἑκάστοις τὸ εἶναι ἢ οὗ χάριν αἱροῦνται τὸ ζῆν , ἐν τούτῳ μετὰ τῶν φίλων βούλονται διάγειν · διόπερ οἳ μὲν συμπίνουσιν , οἳ δὲ συγκυβεύουσιν , ἄλλοι δὲ συγγυμνάζονται καὶ συγκυνηγοῦσιν ἢ συμφιλοσοφοῦσιν , ἕκαστοι ἐν τούτῳ συνημερεύοντες ὅ τι περ μάλιστʼ ἀγαπῶσι τῶν ἐν τῷ βίῳ · συζῆν γὰρ βουλόμενοι μετὰ τῶν φίλων , ταῦτα ποιοῦσι καὶ τούτων κοινωνοῦσιν οἷς οἴονται συζῆν . γίνεται οὖν ἡ μὲν τῶν φαύλων φιλία μοχθηρά ( κοινωνοῦσι γὰρ φαύλων ἀβέβαιοι ὄντες , καὶ μοχθηροὶ δὲ γίνονται ὁμοιούμενοι ἀλλήλοις ) , ἡ δὲ τῶν ἐπιεικῶν ἐπιεικής , συναυξανομένη ταῖς ὁμιλίαις · δοκοῦσι δὲ καὶ βελτίους γίνεσθαι ἐνεργοῦντες καὶ διορθοῦντες ἀλλήλους · ἀπομάττονται γὰρ παρʼ ἀλλήλων οἷς ἀρέσκονται , ὅθεν ἐσθλῶν μὲν γὰρ ἄπʼ ἐσθλά . περὶ μὲν οὖν φιλίας ἐπὶ τοσοῦτον εἰρήσθω · ἑπόμενον δʼ ἂν εἴη διελθεῖν περὶ ἡδονῆς .
Lemmas: ἆρα οὖν , ὥσπερ ὁ ἐράω ὁ ὁράω ἀγαπητός εἰμί καί μάλα αἱρέω οὗτος ὁ αἴσθησις ἤ ὁ λοιπός ὡς κατά οὗτος μάλα ὁ ἔρως εἰμί καί γίγνομαι , οὕτως καί ὁ φίλος αἱρετός εἰμί ὁ συζάω ; κοινωνία γάρ ὁ φιλία , καί ὡς πρός ἑαυτοῦ ἔχω , οὕτως καί πρός ὁ φίλος · περί ἑαυτοῦ δέ ὁ αἴσθησις ὅτι εἰμί αἱρετός , καί περί ὁ φίλος δή · ὁ δέ ἐνέργεια γίγνομαι αὐτός ἐν ὁ συζάω , ὥστε ἔοικα οὗτος ἐφίημι . καί ὅς ποτέ εἰμί ἕκαστος ὁ εἰμί ἤ ὅς χάριν αἱρέω ὁ ζάω , ἐν οὗτος μετά ὁ φίλος βούλομαι διάγω · διόπερ ὁ μέν συμπίνω , ὁ δέ συγκυβεύω , ἄλλος δέ συγγυμνάζω καί συγκυνηγέω ἤ συμφιλοσοφέω , ἕκαστος ἐν οὗτος συνημερεύω ὅς τις περ μάλα ἀγαπάω ὁ ἐν ὁ βίος · συζάω γάρ βούλομαι μετά ὁ φίλος , οὗτος ποιέω καί οὗτος κοινωνέω ὅς οἴομαι συζάω . γίγνομαι οὖν ὁ μέν ὁ φαῦλος φιλία μοχθηρός ( κοινωνέω γάρ φαῦλος ἀβέβαιος εἰμί , καί μοχθηρός δέ γίγνομαι ὁμοιόω ἀλλήλων ) , ὁ δέ ὁ ἐπιεικής ἐπιεικής , συναυξάνω ὁ ὁμιλία · δοκέω δέ καί ἀγαθός γίγνομαι ἐνεργέω καί διορθόω ἀλλήλων · ἀπομάσσω γάρ παρά ἀλλήλων ὅς ἀρέσκω , ὅθεν ἐσθλός μέν γάρ ἀπό ἐσθλός . περί μέν οὖν φιλία ἐπί τοσοῦτος λέγω · ἕπομαι δέ ἄν εἰμί διέρχομαι περί ἡδονή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 10.1
μετὰ δὲ ταῦτα περὶ ἡδονῆς ἴσως ἕπεται διελθεῖν . μάλιστα γὰρ δοκεῖ συνῳκειῶσθαι τῷ γένει ἡμῶν , διὸ παιδεύουσι τοὺς νέους οἰακίζοντες ἡδονῇ καὶ λύπῃ · δοκεῖ δὲ καὶ πρὸς τὴν τοῦ ἤθους ἀρετὴν μέγιστον εἶναι τὸ χαίρειν οἷς δεῖ καὶ μισεῖν ἃ δεῖ . διατείνει γὰρ ταῦτα διὰ παντὸς τοῦ βίου , ῥοπὴν ἔχοντα καὶ δύναμιν πρὸς ἀρετήν τε καὶ τὸν εὐδαίμονα βίον · τὰ μὲν γὰρ ἡδέα προαιροῦνται , τὰ δὲ λυπηρὰ φεύγουσιν · ὑπὲρ δὲ τῶν τοιούτων ἥκιστʼ ἂν δόξειε παρετέον εἶναι , ἄλλως τε καὶ πολλὴν ἐχόντων ἀμφισβήτησιν . οἳ μὲν γὰρ τἀγαθὸν ἡδονὴν λέγουσιν , οἳ δʼ ἐξ ἐναντίας κομιδῇ φαῦλον , οἳ μὲν ἴσως πεπεισμένοι οὕτω καὶ ἔχειν , οἳ δὲ οἰόμενοι βέλτιον εἶναι πρὸς τὸν βίον ἡμῶν ἀποφαίνειν τὴν ἡδονὴν τῶν φαύλων , καὶ εἰ μὴ ἐστίν · ῥέπειν γὰρ τοὺς πολλοὺς πρὸς αὐτὴν καὶ δουλεύειν ταῖς ἡδοναῖς , διὸ δεῖν εἰς τοὐναντίον ἄγειν · ἐλθεῖν γὰρ ἂν οὕτως ἐπὶ τὸ μέσον . μή ποτε δὲ οὐ καλῶς τοῦτο λέγεται . οἱ γὰρ περὶ τῶν ἐν τοῖς πάθεσι καὶ ταῖς πράξεσι λόγοι ἧττόν εἰσι πιστοὶ τῶν ἔργων · ὅταν οὖν διαφωνῶσι τοῖς κατὰ τὴν αἴσθησιν , καταφρονούμενοι καὶ τἀληθὲς προσαναιροῦσιν · ὁ γὰρ ψέγων τὴν ἡδονήν , ὀφθείς ποτʼ ἐφιέμενος , ἀποκλίνειν δοκεῖ πρὸς αὐτὴν ὡς τοιαύτην οὖσαν ἅπασαν · τὸ διορίζειν γὰρ οὐκ ἔστι τῶν πολλῶν . ἐοίκασιν οὖν οἱ ἀληθεῖς τῶν λόγων οὐ μόνον πρὸς τὸ εἰδέναι χρησιμώτατοι εἶναι , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν βίον · συνῳδοὶ γὰρ ὄντες τοῖς ἔργοις πιστεύονται , διὸ προτρέπονται τοὺς συνιέντας ζῆν κατʼ αὐτούς . τῶν μὲν οὖν τοιούτων ἅλις · τὰ δʼ εἰρημένα περὶ τῆς ἡδονῆς ἐπέλθωμεν .
Lemmas: μετά δέ οὗτος περί ἡδονή ἴσως ἕπομαι διέρχομαι . μάλα γάρ δοκέω συνοικειόω ὁ γένος ἐγώ , διό παιδεύω ὁ νέος οἰακίζω ἡδονή καί λύπη · δοκέω δέ καί πρός ὁ ὁ ἦθος ἀρετή μέγας εἰμί ὁ χαίρω ὅς δέω καί μισέω ὅς δέω . διατείνω γάρ οὗτος διά πᾶς ὁ βίος , ῥοπή ἔχω καί δύναμις πρός ἀρετή τε καί ὁ εὐδαίμων βίος · ὁ μέν γάρ ἡδύς προαιρέω , ὁ δέ λυπηρός φεύγω · ὑπέρ δέ ὁ τοιοῦτος ἦκα ἄν δοκέω παρίημι εἰμί , ἄλλος τε καί πολύς ἔχω ἀμφισβήτησις . ὁ μέν γάρ ἀγαθός ἡδονή λέγω , ὁ δέ ἐκ ἐναντίος κομιδῇ φαῦλος , ὁ μέν ἴσως πείθω οὕτως καί ἔχω , ὁ δέ οἴομαι ἀγαθός εἰμί πρός ὁ βίος ἐγώ ἀποφαίνω ὁ ἡδονή ὁ φαῦλος , καί εἰ μή εἰμί · ῥέπω γάρ ὁ πολύς πρός αὐτός καί δουλεύω ὁ ἡδονή , διό δέω εἰς ἐναντίος ἄγω · ἔρχομαι γάρ ἄν οὕτως ἐπί ὁ μέσος . μή ποτέ δέ οὐ καλός οὗτος λέγω . ὁ γάρ περί ὁ ἐν ὁ πάθος καί ὁ πρᾶξις λόγος ἥσσων εἰμί πιστός ὁ ἔργον · ὅταν οὖν διαφωνέω ὁ κατά ὁ αἴσθησις , καταφρονέω καί ἀληθής προσαναιρέω · ὁ γάρ ψέγω ὁ ἡδονή , ὁράω ποτέ ἐφίημι , ἀποκλίνω δοκέω πρός αὐτός ὡς τοιοῦτος εἰμί ἅπας · ὁ διορίζω γάρ οὐ εἰμί ὁ πολύς . ἔοικα οὖν ὁ ἀληθής ὁ λόγος οὐ μόνος πρός ὁ οἶδα χρήσιμος εἰμί , ἀλλά καί πρός ὁ βίος · συνῳδός γάρ εἰμί ὁ ἔργον πιστεύω , διό προτρέπω ὁ συνίημι ζάω κατά αὐτός . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος ἅλις · ὁ δέ λέγω περί ὁ ἡδονή ἐπέρχομαι .