aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 7.12
ὅτι δʼ οὐ συμβαίνει διὰ ταῦτα μὴ εἶναι ἀγαθὸν μηδὲ τὸ ἄριστον , ἐκ τῶνδε δῆλον . πρῶτον μέν , ἐπεὶ τὸ ἀγαθὸν διχῶς ( τὸ μὲν γὰρ ἁπλῶς τὸ δὲ τινί ) , καὶ αἱ φύσεις καὶ αἱ ἕξεις ἀκολουθήσουσιν , ὥστε καὶ αἱ κινήσεις καὶ αἱ γενέσεις , καὶ αἱ φαῦλαι δοκοῦσαι εἶναι αἳ μὲν ἁπλῶς φαῦλαι τινὶ δʼ οὒ ἀλλʼ αἱρεταὶ τῷδε , ἔνιαι δʼ οὐδὲ τῷδε ἀλλὰ ποτὲ καὶ ὀλίγον χρόνον αἱρεταί , ἁπλῶς δʼ οὔ · αἳ δʼ οὐδʼ ἡδοναί , ἀλλὰ φαίνονται , ὅσαι μετὰ λύπης καὶ ἰατρείας ἕνεκεν , οἷον αἱ τῶν καμνόντων . ἔτι ἐπεὶ τοῦ ἀγαθοῦ τὸ μὲν ἐνέργεια τὸ δʼ ἕξις , κατὰ συμβεβηκὸς αἱ καθιστᾶσαι εἰς τὴν φυσικὴν ἕξιν ἡδεῖαί εἰσιν · ἔστι δʼ ἡ ἐνέργεια ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς ὑπολοίπου ἕξεως καὶ φύσεως , ἐπεὶ καὶ ἄνευ λύπης καὶ ἐπιθυμίας εἰσὶν ἡδοναί , οἷον αἱ τοῦ θεωρεῖν , τῆς φύσεως οὐκ ἐνδεοῦς οὔσης . σημεῖον δʼ ὅτι οὐ τῷ αὐτῷ ἡδεῖ χαίρουσιν ἀναπληρουμένης τε τῆς φύσεως καὶ καθεστηκυίας , ἀλλὰ καθεστηκυίας μὲν τοῖς ἁπλῶς ἡδέσιν , ἀναπληρουμένης δὲ καὶ τοῖς ἐναντίοις · καὶ γὰρ ὀξέσι καὶ πικροῖς χαίρουσιν , ὧν οὐδὲν οὔτε φύσει ἡδὺ οὔθʼ ἁπλῶς ἡδύ . ὥστʼ οὐδʼ ἡδοναί · ὡς γὰρ τὰ ἡδέα πρὸς ἄλληλα διέστηκεν , οὕτω καὶ αἱ ἡδοναὶ αἱ ἀπὸ τούτων . ἔτι οὐκ ἀνάγκη ἕτερόν τι εἶναι βέλτιον τῆς ἡδονῆς , ὥσπερ τινές φασι τὸ τέλος τῆς γενέσεως · οὐ γὰρ γενέσεις εἰσὶν οὐδὲ μετὰ γενέσεως πᾶσαι , ἀλλʼ ἐνέργειαι καὶ τέλος · οὐδὲ γινομένων συμβαίνουσιν ἀλλὰ χρωμένων · καὶ τέλος οὐ πασῶν ἕτερόν τι , ἀλλὰ τῶν εἰς τὴν τελέωσιν ἀγομένων τῆς φύσεως . διὸ καὶ οὐ καλῶς ἔχει τὸ αἰσθητὴν γένεσιν φάναι εἶναι τὴν ἡδονήν , ἀλλὰ μᾶλλον λεκτέον ἐνέργειαν τῆς κατὰ φύσιν ἕξεως , ἀντὶ δὲ τοῦ αἰσθητὴν ἀνεμπόδιστον . δοκεῖ δὲ γένεσίς τισιν εἶναι , ὅτι κυρίως ἀγαθόν · τὴν γὰρ ἐνέργειαν γένεσιν οἴονται εἶναι , ἔστι δʼ ἕτερον . τὸ δʼ εἶναι φαύλας ὅτι νοσώδη ἔνια ἡδέα , τὸ αὐτὸ καὶ ὅτι ὑγιεινὰ ἔνια φαῦλα πρὸς χρηματισμόν . ταύτῃ οὖν φαῦλα ἄμφω , ἀλλʼ οὐ φαῦλα κατά γε τοῦτο , ἐπεὶ καὶ τὸ θεωρεῖν ποτὲ βλάπτει πρὸς ὑγίειαν . ἐμποδίζει δὲ οὔτε φρονήσει οὔθʼ ἕξει οὐδεμιᾷ ἡ ἀφʼ ἑκάστης ἡδονή , ἀλλʼ αἱ ἀλλότριαι , ἐπεὶ αἱ ἀπὸ τοῦ θεωρεῖν καὶ μανθάνειν μᾶλλον ποιήσουσι θεωρεῖν καὶ μανθάνειν . τὸ δὲ τέχνης μὴ εἶναι ἔργον ἡδονὴν μηδεμίαν εὐλόγως συμβέβηκεν · οὐδὲ γὰρ ἄλλης ἐνεργείας οὐδεμιᾶς τέχνη ἐστίν , ἀλλὰ τῆς δυνάμεως · καίτοι καὶ ἡ μυρεψικὴ τέχνη καὶ ἡ ὀψοποιητικὴ δοκεῖ ἡδονῆς εἶναι . τὸ δὲ τὸν σώφρονα φεύγειν καὶ τὸν φρόνιμον διώκειν τὸν ἄλυπον βίον , καὶ τὸ τὰ παιδία καὶ τὰ θηρία διώκειν , τῷ αὐτῷ λύεται πάντα . ἐπεὶ γὰρ εἴρηται πῶς ἀγαθαὶ ἁπλῶς καὶ πῶς οὐκ ἀγαθαὶ πᾶσαι αἱ ἡδοναί , τὰς τοιαύτας καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ παιδία διώκει , καὶ τὴν τούτων ἀλυπίαν ὁ φρόνιμος , τὰς μετʼ ἐπιθυμίας καὶ λύπης , καὶ τὰς σωματικάς ( τοιαῦται γὰρ αὗται ) καὶ τὰς τούτων ὑπερβολάς , καθʼ ἃς ὁ ἀκόλαστος ἀκόλαστος . διὸ ὁ σώφρων φεύγει ταύτας , ἐπεὶ εἰσὶν ἡδοναὶ καὶ σώφρονος .
Lemmas: ὅτι δέ οὐ συμβαίνω διά οὗτος μή εἰμί ἀγαθός μηδέ ὁ ἀγαθός , ἐκ ὅδε δῆλος . πρῶτος μέν , ἐπεί ὁ ἀγαθός διχῶς ( ὁ μέν γάρ ἁπλῶς ὁ δέ τις ) , καί ὁ φύσις καί ὁ ἕξις ἀκολουθέω , ὥστε καί ὁ κίνησις καί ὁ γένεσις , καί ὁ φαῦλος δοκέω εἰμί ὁ μέν ἁπλῶς φαῦλος τις δέ οὐ ἀλλά αἱρετός ὅδε , ἔνιοι δέ οὐδέ ὅδε ἀλλά ποτέ καί ὀλίγος χρόνος αἱρετός , ἁπλῶς δέ οὐ · ὁ δέ οὐδέ ἡδονή , ἀλλά φαίνω , ὅσος μετά λύπη καί ἰατρεία ἕνεκα , οἷος ὁ ὁ κάμνω . ἔτι ἐπεί ὁ ἀγαθός ὁ μέν ἐνέργεια ὁ δέ ἕξις , κατά συμβαίνω ὁ καθίστημι εἰς ὁ φυσικός ἕξις ἡδύς εἰμί · εἰμί δέ ὁ ἐνέργεια ἐν ὁ ἐπιθυμία ὁ ὑπόλοιπος ἕξις καί φύσις , ἐπεί καί ἄνευ λύπη καί ἐπιθυμία εἰμί ἡδονή , οἷος ὁ ὁ θεωρέω , ὁ φύσις οὐ ἐνδεής εἰμί . σημεῖον δέ ὅτι οὐ ὁ αὐτός ἡδύς χαίρω ἀναπληρόω τε ὁ φύσις καί καθίστημι , ἀλλά καθίστημι μέν ὁ ἁπλῶς ἡδύς , ἀναπληρόω δέ καί ὁ ἐναντίος · καί γάρ ὀξύς καί πικρός χαίρω , ὅς οὐδείς οὔτε φύσις ἡδύς οὔτε ἁπλῶς ἡδύς . ὥστε οὐδέ ἡδονή · ὡς γάρ ὁ ἡδύς πρός ἀλλήλων διΐστημι , οὕτως καί ὁ ἡδονή ὁ ἀπό οὗτος . ἔτι οὐ ἀνάγκη ἕτερος τις εἰμί ἀγαθός ὁ ἡδονή , ὥσπερ τις φημί ὁ τέλος ὁ γένεσις · οὐ γάρ γένεσις εἰμί οὐδέ μετά γένεσις πᾶς , ἀλλά ἐνέργεια καί τέλος · οὐδέ γίγνομαι συμβαίνω ἀλλά χράω · καί τέλος οὐ πᾶς ἕτερος τις , ἀλλά ὁ εἰς ὁ τελείωσις ἄγω ὁ φύσις . διό καί οὐ καλός ἔχω ὁ αἰσθητός γένεσις φημί εἰμί ὁ ἡδονή , ἀλλά μάλα λεκτέος ἐνέργεια ὁ κατά φύσις ἕξις , ἀντί δέ ὁ αἰσθητός ἀνεμπόδιστος . δοκέω δέ γένεσις τις εἰμί , ὅτι κύριος ἀγαθός · ὁ γάρ ἐνέργεια γένεσις οἴομαι εἰμί , εἰμί δέ ἕτερος . ὁ δέ εἰμί φαῦλος ὅτι νοσώδης ἔνιοι ἡδύς , ὁ αὐτός καί ὅτι ὑγιεινός ἔνιοι φαῦλος πρός χρηματισμός . ταύτῃ οὖν φαῦλος ἄμφω , ἀλλά οὐ φαῦλος κατά γε οὗτος , ἐπεί καί ὁ θεωρέω ποτέ βλάπτω πρός ὑγίεια . ἐμποδίζω δέ οὔτε φρόνησις οὔτε ἕξις οὐδείς ὁ ἀπό ἕκαστος ἡδονή , ἀλλά ὁ ἀλλότριος , ἐπεί ὁ ἀπό ὁ θεωρέω καί μανθάνω μάλα ποιέω θεωρέω καί μανθάνω . ὁ δέ τέχνη μή εἰμί ἔργον ἡδονή μηδείς εὔλογος συμβαίνω · οὐδέ γάρ ἄλλος ἐνέργεια οὐδείς τέχνη εἰμί , ἀλλά ὁ δύναμις · καίτοι καί ὁ μυρεψικός τέχνη καί ὁ ὀψοποιητικός δοκέω ἡδονή εἰμί . ὁ δέ ὁ σώφρων φεύγω καί ὁ φρόνιμος διώκω ὁ ἄλυπος βίος , καί ὁ ὁ παιδίον καί ὁ θηρίον διώκω , ὁ αὐτός λύω πᾶς . ἐπεί γάρ λέγω πῶς ἀγαθός ἁπλῶς καί πῶς οὐ ἀγαθός πᾶς ὁ ἡδονή , ὁ τοιοῦτος καί ὁ θηρίον καί ὁ παιδίον διώκω , καί ὁ οὗτος ἀλυπία ὁ φρόνιμος , ὁ μετά ἐπιθυμία καί λύπη , καί ὁ σωματικός ( τοιοῦτος γάρ οὗτος ) καί ὁ οὗτος ὑπερβολή , κατά ὅς ὁ ἀκόλαστος ἀκόλαστος . διό ὁ σώφρων φεύγω οὗτος , ἐπεί εἰμί ἡδονή καί σώφρων .