aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 7.10
οὐδʼ ἅμα φρόνιμον καὶ ἀκρατῆ ἐνδέχεται εἶναι τὸν αὐτόν · ἅμα γὰρ φρόνιμος καὶ σπουδαῖος τὸ ἦθος δέδεικται ὤν . ἔτι οὐ τῷ εἰδέναι μόνον φρόνιμος ἀλλὰ καὶ τῷ πρακτικός · ὁ δʼ ἀκρατὴς οὐ πρακτικός — τὸν δὲ δεινὸν οὐδὲν κωλύει ἀκρατῆ εἶναι · διὸ καὶ δοκοῦσιν ἐνίοτε φρόνιμοι μὲν εἶναί τινες ἀκρατεῖς δέ , διὰ τὸ τὴν δεινότητα διαφέρειν τῆς φρονήσεως τὸν εἰρημένον τρόπον ἐν τοῖς πρώτοις λόγοις , καὶ κατὰ μὲν τὸν λόγον ἐγγὺς εἶναι , διαφέρειν δὲ κατὰ τὴν προαίρεσιν—οὐδὲ δὴ ὡς ὁ εἰδὼς καὶ θεωρῶν , ἀλλʼ ὡς ὁ καθεύδων ἢ οἰνωμένος . καὶ ἑκὼν μέν ( τρόπον γάρ τινα εἰδὼς καὶ ὃ ποιεῖ καὶ οὗ ἕνεκα ) , πονηρὸς δʼ οὔ · ἡ γὰρ προαίρεσις ἐπιεικής · ὥσθʼ ἡμιπόνηρος . καὶ οὐκ ἄδικος · οὐ γὰρ ἐπίβουλος · ὃ μὲν γὰρ αὐτῶν οὐκ ἐμμενετικὸς οἷς ἂν βουλεύσηται , ὃ δὲ μελαγχολικὸς οὐδὲ βουλευτικὸς ὅλως . καὶ ἔοικε δὴ ὁ ἀκρατὴς πόλει ἣ ψηφίζεται μὲν ἅπαντα τὰ δέοντα καὶ νόμους ἔχει σπουδαίους , χρῆται δὲ οὐδέν , ὥσπερ Ἀναξανδρίδης ἔσκωψεν ἡ πόλις ἐβούλεθʼ , ᾗ νόμων οὐδὲν μέλει · ὁ δὲ πονηρὸς χρωμένῃ μὲν τοῖς νόμοις , πονηροῖς δὲ χρωμένῃ . ἔστι δʼ ἀκρασία καὶ ἐγκράτεια περὶ τὸ ὑπερβάλλον τῆς τῶν πολλῶν ἕξεως · ὃ μὲν γὰρ ἐμμένει μᾶλλον ὃ δʼ ἧττον τῆς τῶν πλείστων δυνάμεως . εὐιατοτέρα δὲ τῶν ἀκρασιῶν , ἣν οἱ μελαγχολικοὶ ἀκρατεύονται , τῶν βουλευομένων μὲν μὴ ἐμμενόντων δέ , καὶ οἱ διʼ ἐθισμοῦ ἀκρατεῖς τῶν φυσικῶν · ῥᾷον γὰρ ἔθος μετακινῆσαι φύσεως · διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τὸ ἔθος χαλεπόν , ὅτι τῇ φύσει ἔοικεν , ὥσπερ καὶ Εὔηνος λέγει φημὶ πολυχρόνιον μελέτην ἔμεναι , φίλε , καὶ δή ταύτην ἀνθρώποισι τελευτῶσαν φύσιν εἶναι . τί μὲν οὖν ἐστὶν ἐγκράτεια καὶ τί ἀκρασία καὶ τί καρτερία καὶ τί μαλακία , καὶ πῶς ἔχουσιν αἱ ἕξεις αὗται πρὸς ἀλλήλας , εἴρηται .
Lemmas: οὐδέ ἅμα φρόνιμος καί ἀκρατής ἐνδέχομαι εἰμί ὁ αὐτός · ἅμα γάρ φρόνιμος καί σπουδαῖος ὁ ἦθος δείκνυμι εἰμί . ἔτι οὐ ὁ οἶδα μόνος φρόνιμος ἀλλά καί ὁ πρακτικός · ὁ δέ ἀκρατής οὐ πρακτικός — ὁ δέ δεινός οὐδείς κωλύω ἀκρατής εἰμί · διό καί δοκέω ἐνίοτε φρόνιμος μέν εἰμί τις ἀκρατής δέ , διά ὁ ὁ δεινότης διαφέρω ὁ φρόνησις ὁ λέγω τρόπος ἐν ὁ πρῶτος λόγος , καί κατά μέν ὁ λόγος ἐγγύς εἰμί , διαφέρω δέ κατά ὁ προαίρεσις δή ὡς ὁ οἶδα καί θεωρέω , ἀλλά ὡς ὁ καθεύδω ἤ οἰνόω . καί ἑκών μέν ( τρόπος γάρ τις οἶδα καί ὅς ποιέω καί ὅς ἕνεκα ) , πονηρός δέ οὐ · ὁ γάρ προαίρεσις ἐπιεικής · ὥστε ἡμιπόνηρος . καί οὐ ἄδικος · οὐ γάρ ἐπίβουλος · ὁ μέν γάρ αὐτός οὐ ἐμμενετικός ὅς ἄν βουλεύω , ὁ δέ μελαγχολικός οὐδέ βουλευτικός ὅλος . καί ἔοικα δή ὁ ἀκρατής πόλις ὅς ψηφίζω μέν ἅπας ὁ δέω καί νόμος ἔχω σπουδαῖος , χράω δέ οὐδείς , ὥσπερ Ἀναξανδρίδης σκώπτω ὁ πόλις βούλομαι , ὅς νόμος οὐδείς μέλω · ὁ δέ πονηρός χράω μέν ὁ νόμος , πονηρός δέ χράω . εἰμί δέ ἀκρασία καί ἐγκράτεια περί ὁ ὑπερβάλλω ὁ ὁ πολύς ἕξις · ὁ μέν γάρ ἐμμένω μάλα ὁ δέ ἥσσων ὁ ὁ πολύς δύναμις . εὐίατος δέ ὁ ἀκρασία , ὅς ὁ μελαγχολικός ἀκρατεύομαι , ὁ βουλεύω μέν μή ἐμμένω δέ , καί ὁ διά ἐθισμός ἀκρατής ὁ φυσικός · ῥᾴδιος γάρ ἔθος μετακινέω φύσις · διά γάρ οὗτος καί ὁ ἔθος χαλεπός , ὅτι ὁ φύσις ἔοικα , ὥσπερ καί Εὔηνος λέγω φημί πολυχρόνιος μελέτη εἰμί , φίλος , καί δή οὗτος ἄνθρωπος τελευτάω φύσις εἰμί . τίς μέν οὖν εἰμί ἐγκράτεια καί τίς ἀκρασία καί τίς καρτερία καί τίς μαλακία , καί πῶς ἔχω ὁ ἕξις οὗτος πρός ἀλλήλων , λέγω .