aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 4.6
ἐν δὲ ταῖς ὁμιλίαις καὶ τῷ συζῆν καὶ λόγων καὶ πραγμάτων κοινωνεῖν οἳ μὲν ἄρεσκοι δοκοῦσιν εἶναι , οἱ πάντα πρὸς ἡδονὴν ἐπαινοῦντες καὶ οὐθὲν ἀντιτείνοντες , ἀλλʼ οἰόμενοι δεῖν ἄλυποι τοῖς ἐντυγχάνουσιν εἶναι · οἱ δʼ ἐξ ἐναντίας τούτοις πρὸς πάντα ἀντιτείνοντες καὶ τοῦ λυπεῖν οὐδʼ ὁτιοῦν φροντίζοντες δύσκολοι καὶ δυσέριδες καλοῦνται . ὅτι μὲν οὖν αἱ εἰρημέναι ἕξεις ψεκταί εἰσιν , οὐκ ἄδηλον , καὶ ὅτι ἡ μέση τούτων ἐπαινετή , καθʼ ἣν ἀποδέξεται ἃ δεῖ καὶ ὡς δεῖ , ὁμοίως δὲ καὶ δυσχερανεῖ · ὄνομα δʼ οὐκ ἀποδέδοται αὐτῇ τι , ἔοικε δὲ μάλιστα φιλίᾳ . τοιοῦτος γάρ ἐστιν ὁ κατὰ τὴν μέσην ἕξιν οἷον βουλόμεθα λέγειν τὸν ἐπιεικῆ φίλον , τὸ στέργειν προσλαβόντα . διαφέρει δὲ τῆς φιλίας , ὅτι ἄνευ πάθους ἐστὶ καὶ τοῦ στέργειν οἷς ὁμιλεῖ · οὐ γὰρ τῷ φιλεῖν ἢ ἐχθαίρειν ἀποδέχεται ἕκαστα ὡς δεῖ , ἀλλὰ τῷ τοιοῦτος εἶναι . ὁμοίως γὰρ πρὸς ἀγνῶτας καὶ γνωρίμους καὶ συνήθεις καὶ ἀσυνήθεις αὐτὸ ποιήσει , πλὴν καὶ ἐν ἑκάστοις ὡς ἁρμόζει · οὐ γὰρ ὁμοίως προσήκει συνήθων καὶ ὀθνείων φροντίζειν , οὐδʼ αὖ λυπεῖν . καθόλου μὲν οὖν εἴρηται ὅτι ὡς δεῖ ὁμιλήσει , ἀναφέρων δὲ πρὸς τὸ καλὸν καὶ τὸ συμφέρον στοχάσεται τοῦ μὴ λυπεῖν ἢ συνηδύνειν . ἔοικε μὲν γὰρ περὶ ἡδονὰς καὶ λύπας εἶναι τὰς ἐν ταῖς ὁμιλίαις γινομένας · τούτων δʼ ὅσας μὲν αὐτῷ ἐστὶ μὴ καλὸν ἢ βλαβερὸν συνηδύνειν , δυσχερανεῖ , καὶ προαιρήσεται λυπεῖν · κἂν τῷ ποιοῦντι δʼ ἀσχημοσύνην φέρῃ , καὶ ταύτην μὴ μικράν , ἢ βλάβην , ἡ δʼ ἐναντίωσις μικρὰν λύπην , οὐκ ἀποδέξεται ἀλλὰ δυσχερανεῖ . διαφερόντως δʼ ὁμιλήσει τοῖς ἐν ἀξιώμασι καὶ τοῖς τυχοῦσι , καὶ μᾶλλον ἢ ἧττον γνωρίμοις , ὁμοίως δὲ καὶ κατὰ τὰς ἄλλας διαφοράς , ἑκάστοις ἀπονέμων τὸ πρέπον , καὶ καθʼ αὑτὸ μὲν αἱρούμενος τὸ συνηδύνειν , λυπεῖν δʼ εὐλαβούμενος , τοῖς δʼ ἀποβαίνουσιν , ἐὰν ᾖ μείζω , συνεπόμενος , λέγω δὲ τῷ καλῷ καὶ τῷ συμφέροντι . καὶ ἡδονῆς δʼ ἕνεκα τῆς εἰσαῦθις μεγάλης μικρὰ λυπήσει . ὁ μὲν οὖν μέσος τοιοῦτός ἐστιν , οὐκ ὠνόμασται δέ · τοῦ δὲ συνηδύνοντος ὁ μὲν τοῦ ἡδὺς εἶναι στοχαζόμενος μὴ διά τι ἄλλο ἄρεσκος , ὁ δʼ ὅπως ὠφέλειά τις αὑτῷ γίνηται εἰς χρήματα καὶ ὅσα διὰ χρημάτων , κόλαξ · ὁ δὲ πᾶσι δυσχεραίνων εἴρηται ὅτι δύσκολος καὶ δύσερις . ἀντικεῖσθαι δὲ φαίνεται τὰ ἄκρα ἑαυτοῖς διὰ τὸ ἀνώνυμον εἶναι τὸ μέσον .
Lemmas: ἐν δέ ὁ ὁμιλία καί ὁ συζάω καί λόγος καί πρᾶγμα κοινωνέω ὁ μέν ἄρεσκος δοκέω εἰμί , ὁ πᾶς πρός ἡδονή ἐπαινέω καί οὐδείς ἀντιτείνω , ἀλλά οἴομαι δέω ἄλυπος ὁ ἐντυγχάνω εἰμί · ὁ δέ ἐκ ἐναντίος οὗτος πρός πᾶς ἀντιτείνω καί ὁ λυπέω οὐδέ ὁστισοῦν φροντίζω δύσκολος καί δύσερις καλέω . ὅτι μέν οὖν ὁ λέγω ἕξις ψεκτός εἰμί , οὐ ἄδηλος , καί ὅτι ὁ μέσος οὗτος ἐπαινετός , κατά ὅς ἀποδείκνυμι ὅς δέω καί ὡς δέω , ὅμοιος δέ καί δυσχεραίνω · ὄνομα δέ οὐ ἀποδίδωμι αὐτός τις , ἔοικα δέ μάλα φιλία . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ κατά ὁ μέσος ἕξις οἷος βούλομαι λέγω ὁ ἐπιεικής φίλος , ὁ στέργω προσλαμβάνω . διαφέρω δέ ὁ φιλία , ὅτι ἄνευ πάθος εἰμί καί ὁ στέργω ὅς ὁμιλέω · οὐ γάρ ὁ φιλέω ἤ ἐχθαίρω ἀποδέχομαι ἕκαστος ὡς δέω , ἀλλά ὁ τοιοῦτος εἰμί . ὅμοιος γάρ πρός ἀγνώς καί γνώριμος καί συνήθης καί ἀσυνήθης αὐτός ποιέω , πλήν καί ἐν ἕκαστος ὡς ἁρμόζω · οὐ γάρ ὅμοιος προσήκω συνήθης καί ὀθνεῖος φροντίζω , οὐδέ αὖ λυπέω . καθόλου μέν οὖν λέγω ὅτι ὡς δέω ὁμιλέω , ἀναφέρω δέ πρός ὁ καλός καί ὁ συμφέρω στοχάζομαι ὁ μή λυπέω ἤ συνηδύνω . ἔοικα μέν γάρ περί ἡδονή καί λύπη εἰμί ὁ ἐν ὁ ὁμιλία γίγνομαι · οὗτος δέ ὅσος μέν αὐτός εἰμί μή καλός ἤ βλαβερός συνηδύνω , δυσχεραίνω , καί προαιρέω λυπέω · ἐάν ὁ ποιέω δέ ἀσχημοσύνη φέρω , καί οὗτος μή μικρός , ἤ βλάβη , ὁ δέ ἐναντίωσις μικρός λύπη , οὐ ἀποδείκνυμι ἀλλά δυσχεραίνω . διαφερόντως δέ ὁμιλέω ὁ ἐν ἀξίωμα καί ὁ τυγχάνω , καί μάλα ἤ ἥσσων γνώριμος , ὅμοιος δέ καί κατά ὁ ἄλλος διαφορά , ἕκαστος ἀπονέμω ὁ πρέπω , καί κατά ἑαυτοῦ μέν αἱρέω ὁ συνηδύνω , λυπέω δέ εὐλαβέομαι , ὁ δέ ἀποβαίνω , ἐάν εἰμί μέγας , συνέπομαι , λέγω δέ ὁ καλός καί ὁ συμφέρω . καί ἡδονή δέ ἕνεκα ὁ εἰσαῦθις μέγας μικρός λυπέω . ὁ μέν οὖν μέσος τοιοῦτος εἰμί , οὐ ὀνομάζω δέ · ὁ δέ συνηδύνω ὁ μέν ὁ ἡδύς εἰμί στοχάζομαι μή διά τις ἄλλος ἄρεσκος , ὁ δέ ὅπως ὠφέλεια τις ἑαυτοῦ γίγνομαι εἰς χρῆμα καί ὅσος διά χρῆμα , κόλαξ · ὁ δέ πᾶς δυσχεραίνω λέγω ὅτι δύσκολος καί δύσερις . ἀντίκειμαι δέ φαίνω ὁ ἄκρον ἑαυτοῦ διά ὁ ἀνώνυμος εἰμί ὁ μέσος .