aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-nicomachea 3.12
ἑκουσίῳ δὲ μᾶλλον ἔοικεν ἡ ἀκολασία τῆς δειλίας . ἣ μὲν γὰρ διʼ ἡδονήν , ἣ δὲ διὰ λύπην , ὧν τὸ μὲν αἱρετόν , τὸ δὲ φευκτόν · καὶ ἡ μὲν λύπη ἐξίστησι καὶ φθείρει τὴν τοῦ ἔχοντος φύσιν , ἡ δὲ ἡδονὴ οὐδὲν τοιοῦτο ποιεῖ . μᾶλλον δὴ ἑκούσιον . διὸ καὶ ἐπονειδιστότερον · καὶ γὰρ ἐθισθῆναι ῥᾷον πρὸς αὐτά · πολλὰ γὰρ ἐν τῷ βίῳ τὰ τοιαῦτα , καὶ οἱ ἐθισμοὶ ἀκίνδυνοι , ἐπὶ δὲ τῶν φοβερῶν ἀνάπαλιν . δόξειε δʼ ἂν οὐχ ὁμοίως ἑκούσιον ἡ δειλία εἶναι τοῖς καθʼ ἕκαστον · αὐτὴ μὲν γὰρ ἄλυπος , ταῦτα δὲ διὰ λύπην ἐξίστησιν , ὥστε καὶ τὰ ὅπλα ῥιπτεῖν καὶ τἆλλα ἀσχημονεῖν · διὸ καὶ δοκεῖ βίαια εἶναι . τῷ δʼ ἀκολάστῳ ἀνάπαλιν τὰ μὲν καθʼ ἕκαστα ἑκούσια ( ἐπιθυμοῦντι γὰρ καὶ ὀρεγομένῳ ) , τὸ δʼ ὅλον ἧττον · οὐθεὶς γὰρ ἐπιθυμεῖ ἀκόλαστος εἶναι . τὸ δʼ ὄνομα τῆς ἀκολασίας καὶ ἐπὶ τὰς παιδικὰς ἁμαρτίας φέρομεν · ἔχουσι γάρ τινα ὁμοιότητα . πότερον δʼ ἀπὸ ποτέρου καλεῖται , οὐθὲν πρὸς τὰ νῦν διαφέρει , δῆλον δʼ ὅτι τὸ ὕστερον ἀπὸ τοῦ προτέρου . οὐ κακῶς δʼ ἔοικε μετενηνέχθαι · κεκολάσθαι γὰρ δεῖ τὸ τῶν αἰσχρῶν ὀρεγόμενον καὶ πολλὴν αὔξησιν ἔχον , τοιοῦτον δὲ μάλιστα ἡ ἐπιθυμία καὶ ὁ παῖς · κατʼ ἐπιθυμίαν γὰρ ζῶσι καὶ τὰ παιδία , καὶ μάλιστα ἐν τούτοις ἡ τοῦ ἡδέος ὄρεξις . εἰ οὖν μὴ ἔσται εὐπειθὲς καὶ ὑπὸ τὸ ἄρχον , ἐπὶ πολὺ ἥξει · ἄπληστος γὰρ ἡ τοῦ ἡδέος ὄρεξις καὶ πανταχόθεν τῷ ἀνοήτῳ , καὶ ἡ τῆς ἐπιθυμίας ἐνέργεια αὔξει τὸ συγγενές , κἂν μεγάλαι καὶ σφοδραὶ ὦσι , καὶ τὸν λογισμὸν ἐκκρούουσιν . διὸ δεῖ μετρίας εἶναι αὐτὰς καὶ ὀλίγας , καὶ τῷ λόγῳ μηθὲν ἐναντιοῦσθαι—τὸ δὲ τοιοῦτον εὐπειθὲς λέγομεν καὶ κεκολασμένον—ὥσπερ δὲ τὸν παῖδα δεῖ κατὰ τὸ πρόσταγμα τοῦ παιδαγωγοῦ ζῆν , οὕτω καὶ τὸ ἐπιθυμητικὸν κατὰ τὸν λόγον . διὸ δεῖ τοῦ σώφρονος τὸ ἐπιθυμητικὸν συμφωνεῖν τῷ λόγῳ · σκοπὸς γὰρ ἀμφοῖν τὸ καλόν , καὶ ἐπιθυμεῖ ὁ σώφρων ὧν δεῖ καὶ ὡς δεῖ καὶ ὅτε · οὕτω δὲ τάττει καὶ ὁ λόγος . ταῦτʼ οὖν ἡμῖν εἰρήσθω περὶ σωφροσύνης .
Lemmas: ἑκούσιος δέ μάλα ἔοικα ὁ ἀκολασία ὁ δειλία . ὁ μέν γάρ διά ἡδονή , ὁ δέ διά λύπη , ὅς ὁ μέν αἱρετός , ὁ δέ φευκτός · καί ὁ μέν λύπη ἐξίστημι καί φθείρω ὁ ὁ ἔχω φύσις , ὁ δέ ἡδονή οὐδείς τοιοῦτος ποιέω . μάλα δή ἑκούσιος . διό καί ἐπονείδιστος · καί γάρ ἐθίζω ῥᾴδιος πρός αὐτός · πολύς γάρ ἐν ὁ βίος ὁ τοιοῦτος , καί ὁ ἐθισμός ἀκίνδυνος , ἐπί δέ ὁ φοβερός ἀνάπαλιν . δοκέω δέ ἄν οὐ ὅμοιος ἑκούσιος ὁ δειλία εἰμί ὁ κατά ἕκαστος · αὐτός μέν γάρ ἄλυπος , οὗτος δέ διά λύπη ἐξίστημι , ὥστε καί ὁ ὅπλον ῥίπτω καί ἄλλος ἀσχημονέω · διό καί δοκέω βίαιος εἰμί . ὁ δέ ἀκόλαστος ἀνάπαλιν ὁ μέν κατά ἕκαστος ἑκούσιος ( ἐπιθυμέω γάρ καί ὀρέγω ) , ὁ δέ ὅλος ἥσσων · οὐδείς γάρ ἐπιθυμέω ἀκόλαστος εἰμί . ὁ δέ ὄνομα ὁ ἀκολασία καί ἐπί ὁ παιδικός ἁμαρτία φέρω · ἔχω γάρ τις ὁμοιότης . πότερος δέ ἀπό πότερος καλέω , οὐδείς πρός ὁ νῦν διαφέρω , δῆλος δέ ὅτι ὁ ὕστερον ἀπό ὁ πρότερος . οὐ κακός δέ ἔοικα μεταφέρω · κολάζω γάρ δέω ὁ ὁ αἰσχρός ὀρέγω καί πολύς αὔξησις ἔχω , τοιοῦτος δέ μάλα ὁ ἐπιθυμία καί ὁ παῖς · κατά ἐπιθυμία γάρ ζάω καί ὁ παιδίον , καί μάλα ἐν οὗτος ὁ ὁ ἡδύς ὄρεξις . εἰ οὖν μή εἰμί εὐπειθής καί ὑπό ὁ ἄρχω , ἐπί πολύς ἥκω · ἄπληστος γάρ ὁ ὁ ἡδύς ὄρεξις καί πανταχόθεν ὁ ἀνόητος , καί ὁ ὁ ἐπιθυμία ἐνέργεια αὐξάνω ὁ συγγενής , ἐάν μέγας καί σφοδρός εἰμί , καί ὁ λογισμός ἐκκρούω . διό δέω μέτριος εἰμί αὐτός καί ὀλίγος , καί ὁ λόγος μηδείς ἐναντιόομαι δέ τοιοῦτος εὐπειθής λέγω καί κεκολασμένον—ὥσπερ δέ ὁ παῖς δέω κατά ὁ πρόσταγμα ὁ παιδαγωγός ζάω , οὕτως καί ὁ ἐπιθυμητικός κατά ὁ λόγος . διό δέω ὁ σώφρων ὁ ἐπιθυμητικός συμφωνέω ὁ λόγος · σκοπός γάρ ἄμφω ὁ καλός , καί ἐπιθυμέω ὁ σώφρων ὅς δέω καί ὡς δέω καί ὅτε · οὕτως δέ τάσσω καί ὁ λόγος . οὗτος οὖν ἐγώ λέγω περί σωφροσύνη .