aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 7.7
ποσαχῶς μὲν οὖν τὸ φιλεῖν λέγεται , καὶ ὅτι πᾶσαι αἱ φιλίαι ἀνάγονται πρὸς τὴν πρώτην , δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων · οἰκεῖον δὲ τῇ σκέψει θεωρῆσαι καὶ περὶ ὁμονοίας καὶ εὐνοίας . δοκεῖ γὰρ τοῖς μὲν εἶναι ταὐτά , τοῖς δʼ οὐκ ἄνευ ἀλλήλων . ἔστι δʼ ἡ εὔνοια τῆς φιλίας οὔτε πάμπαν ἕτερον οὔτε ταὐτόν . διῃρημένης γὰρ τῆς φιλίας κατὰ τρεῖς τρόπους , οὔτʼ ἐν τῇ χρησίμῃ οὔτʼ ἐν τῇ καθʼ ἡδονὴν ἐστίν . εἴτε γὰρ ὅτι χρήσιμον , βούλεται αὐτῷ τἀγαθά , οὐ διʼ ἐκεῖνον ἀλλὰ διʼ αὑτὸν βούλοιτʼ ἄν , δοκεῖ δὲ ὥσπερ καὶ ἡ εὔνοια οὐκ αὐτοῦ εὔνοια τοῦ εὐνοϊζομένου εἶναι , ἀλλὰ τοῦ ᾧ εὐνοεῖ · εἰ δὴ ἦν ἐν τῇ τοῦ ἡδέος φιλίᾳ , κἂν τοῖς ἀψύχοις εὐνόουν . ὥστε δῆλον ὅτι περὶ τὴν ἠθικὴν φιλίαν ἡ εὔνοια ἐστίν . ἀλλὰ τοῦ μὲν εὐνοοῦντος βούλεσθαι μόνον ἐστί , τοῦ δὲ φίλου καὶ πράττειν ἃ βούλεται . ἔστι γὰρ ἡ εὔνοια ἀρχὴ φιλίας · ὁ μὲν γὰρ φίλος πᾶς εὔνους , ὁ δʼ εὔνους οὐ πᾶς φίλος . ἀρχομένῳ γὰρ ἔοικεν ὁ εὐνοῶν μόνον , διὸ ἀρχὴ φιλίας , ἀλλʼ οὐ φιλία . δοκοῦσι γὰρ οἵ τε φίλοι ὁμονοεῖν καὶ οἱ ὁμονοοῦντες φίλοι εἶναι . ἔστι δʼ οὐ περὶ πάντα ἡ ὁμόνοια ἡ φιλική , ἀλλὰ περὶ τὰ πρακτὰ τοῖς ὁμονοοῦσι , καὶ ὅσα εἰς τὸ συζῆν συντείνει , οὔτε μόνον κατὰ διάνοιαν ἢ κατὰ ὄρεξιν ( ἔστι γὰρ τἀναντία τὸ κινοῦν ἐπιθυμεῖν , ὥσπερ ἐν τῷ ἀκρατεῖ διαφωνεῖ τοῦτο ) , οὐ δεῖ κατὰ τὴν προαίρεσιν ὁμονοεῖν καὶ κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν . ἐπὶ δὲ τῶν ἀγαθῶν ἡ ὁμόνοια · οἵ γε φαῦλοι ταῦτα προαιρούμενοι καὶ ἐπιθυμοῦντες βλάπτουσιν ἀλλήλους . ἔοικε δὲ καὶ ἡ ὁμονοία οὐχ ἁπλῶς λέγεσθαι , ὥσπερ οὐδʼ ἡ φιλία · ἀλλʼ ἣ μὲν πρώτη καὶ φύσει σπουδαία , διὸ οὐκ ἔστι τοὺς φαύλους ὁμονοεῖν , ἑτέρα δὲ καθʼ ἣν καὶ οἱ φαῦλοι ὁμονοοῦσιν , ὅταν τῶν αὐτῶν τὴν προαίρεσιν καὶ τὴν ἐπιθυμίαν ἔχωσιν . οὕτω δὲ δεῖ τῶν αὐτῶν ὀρέγεσθαι , ὥστε ἐνδέχεσθαι ἀμφοτέροις ὑπάρχειν οὗ ὀρέγονται . ἂν γὰρ τοιούτου ὀρέγωνται , ὃ μὴ ἐνδέχεται ἀμφοῖν , μαχοῦνται · οἱ ὁμονοοῦντες δʼ οὐ μαχοῦνται . ἔστι δʼ ἡ ὁμόνοια , ὅταν περὶ τοῦ ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι ἡ αὐτὴ προαίρεσις ᾖ , μὴ τοῦ ἑκάτερον , ἀλλὰ τοῦ τὸν αὐτόν . καὶ ἔστιν ἡ ὁμόνοια φιλία πολιτική .
Lemmas: ποσαχῶς μέν οὖν ὁ φιλέω λέγω , καί ὅτι πᾶς ὁ φιλία ἀνάγω πρός ὁ πρῶτος , δῆλος ἐκ ὁ λέγω · οἰκεῖος δέ ὁ σκέψις θεωρέω καί περί ὁμόνοια καί εὔνοια . δοκέω γάρ ὁ μέν εἰμί αὐτός , ὁ δέ οὐ ἄνευ ἀλλήλων . εἰμί δέ ὁ εὔνοια ὁ φιλία οὔτε πάμπαν ἕτερος οὔτε αὐτός . διαιρέω γάρ ὁ φιλία κατά τρεῖς τρόπος , οὔτε ἐν ὁ χρήσιμος οὔτε ἐν ὁ κατά ἡδονή εἰμί . εἴτε γάρ ὅτι χρήσιμος , βούλομαι αὐτός ἀγαθός , οὐ διά ἐκεῖνος ἀλλά διά ἑαυτοῦ βούλομαι ἄν , δοκέω δέ ὥσπερ καί ὁ εὔνοια οὐ αὐτός εὔνοια ὁ εὐνοίζομαι εἰμί , ἀλλά ὁ ὅς εὐνοέω · εἰ δή εἰμί ἐν ὁ ὁ ἡδύς φιλία , ἄν ὁ ἄψυχος εὐνοέω . ὥστε δῆλος ὅτι περί ὁ ἠθικός φιλία ὁ εὔνοια εἰμί . ἀλλά ὁ μέν εὐνοέω βούλομαι μόνος εἰμί , ὁ δέ φίλος καί πράσσω ὅς βούλομαι . εἰμί γάρ ὁ εὔνοια ἀρχή φιλία · ὁ μέν γάρ φίλος πᾶς εὔνους , ὁ δέ εὔνους οὐ πᾶς φίλος . ἄρχω γάρ ἔοικα ὁ εὐνοέω μόνος , διό ἀρχή φιλία , ἀλλά οὐ φιλία . δοκέω γάρ ὁ τε φίλος ὁμονοέω καί ὁ ὁμονοέω φίλος εἰμί . εἰμί δέ οὐ περί πᾶς ὁ ὁμόνοια ὁ φιλικός , ἀλλά περί ὁ πρακτός ὁ ὁμονοέω , καί ὅσος εἰς ὁ συζάω συντείνω , οὔτε μόνος κατά διάνοια ἤ κατά ὄρεξις ( εἰμί γάρ ἐναντίος ὁ κινέω ἐπιθυμέω , ὥσπερ ἐν ὁ ἀκρατής διαφωνέω οὗτος ) , οὐ δέω κατά ὁ προαίρεσις ὁμονοέω καί κατά ὁ ἐπιθυμία . ἐπί δέ ὁ ἀγαθός ὁ ὁμόνοια · ὁ γε φαῦλος οὗτος προαιρέω καί ἐπιθυμέω βλάπτω ἀλλήλων . ἔοικα δέ καί ὁ ὁμόνοια οὐ ἁπλῶς λέγω , ὥσπερ οὐδέ ὁ φιλία · ἀλλά ὁ μέν πρῶτος καί φύσις σπουδαῖος , διό οὐ εἰμί ὁ φαῦλος ὁμονοέω , ἕτερος δέ κατά ὅς καί ὁ φαῦλος ὁμονοέω , ὅταν ὁ αὐτός ὁ προαίρεσις καί ὁ ἐπιθυμία ἔχω . οὕτως δέ δέω ὁ αὐτός ὀρέγω , ὥστε ἐνδέχομαι ἀμφότερος ὑπάρχω ὅς ὀρέγω . ἐάν γάρ τοιοῦτος ὀρέγω , ὅς μή ἐνδέχομαι ἄμφω , μαχέομαι · ὁ ὁμονοέω δέ οὐ μαχέομαι . εἰμί δέ ὁ ὁμόνοια , ὅταν περί ὁ ἄρχω καί ἄρχω ὁ αὐτός προαίρεσις εἰμί , μή ὁ ἑκάτερος , ἀλλά ὁ ὁ αὐτός . καί εἰμί ὁ ὁμόνοια φιλία πολιτικός .