ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 1.2
περὶ δὴ τούτων ἐπιστήσαντας , ἅπαντα τὸν δυνάμενον ζῆν κατὰ τὴν αὑτοῦ προαίρεσιν θέσθαι τινὰ σκοπὸν τοῦ καλῶς ζῆν , ἤτοι τιμὴν ἢ δόξαν ἢ πλοῦτον ἢ παιδείαν , πρὸς ὃν ἀποβλέπων ποιήσεται πάσας τὰς πράξεις ( ὡς τό γε μὴ συντετάχθαι τὸν βίον πρός τι τέλος ἀφροσύνης πολλῆς σημεῖον ἐστίν ) , μάλιστα δὴ δεῖ πρῶτον ἐν αὑτῷ διορίσασθαι μήτε προπετῶς μήτε ῥαθύμως , ἐν τίνι τῶν ἡμετέρων τὸ ζῆν εὖ , καὶ τίνων ἄνευ τοῖς ἀνθρώποις οὐκ ἐνδέχεται τοῦθʼ ὑπάρχειν . οὐ γὰρ ταὐτόν , ὧν τʼ ἄνευ οὐχ οἷόν τε ὑγιαίνειν , καὶ τὸ ὑγιαίνειν · ὁμοίως δʼ ἔχει τοῦτο καὶ ἐφʼ ἑτέρων πολλῶν , ὥστʼ οὐδὲ τὸ ζῆν καλῶς καὶ ὧν ἄνευ οὐ δυνατὸν ζῆν καλῶς ( ἔστι δὲ τῶν τοιούτων τὰ μὲν οὐκ ἴδια τῆς ὑγιείας οὐδὲ τῆς ζωῆς ἀλλὰ κοινὰ πάντων ὡς εἰπεῖν , καὶ τῶν ἕξεων καὶ τῶν πράξεων , οἷον ἄνευ τοῦ ἀναπνεῖν ἢ ἐγρηγορέναι ἢ κινήσεως μετέχειν οὐθὲν ἂν ὑπάρξειεν ἡμῖν οὔτʼ ἀγαθὸν οὔτε κακόν , τὰ δʼ ἴδια μᾶλλον περὶ ἑκάστην φύσιν · ἃ δεῖ μὴ λανθάνειν · οὐ γὰρ ὁμοίως οἰκεῖον πρὸς εὐεξίαν τοῖς εἰρημένοις κρεωφαγία καὶ τῶν περιπάτων οἱ μετὰ δεῖπνον ) . ἔστι γὰρ ταῦτʼ αἴτια τῆς ἀμφισβητήσεως περὶ τοῦ εὐδαιμονεῖν , τί ἐστι καὶ γίνεται διὰ τίνων · ὧν ἄνευ γὰρ οὐχ οἷόν τε εὐδαιμονεῖν , ἔνιοι μέρη τῆς εὐδαιμονίας εἶναι νομίζουσι .
Lemmas: περί δή οὗτος ἐφίστημι , ἅπας ὁ δύναμαι ζάω κατά ὁ ἑαυτοῦ προαίρεσις τίθημι τις σκοπός ὁ καλός ζάω , ἤτοι τιμή ἤ δόξα ἤ πλοῦτος ἤ παιδεία , πρός ὅς ἀποβλέπω ποιέω πᾶς ὁ πρᾶξις ( ὡς ὁ γε μή συντάσσω ὁ βίος πρός τις τέλος ἀφροσύνη πολύς σημεῖον εἰμί ) , μάλα δή δέω πρῶτος ἐν ἑαυτοῦ διορίζω μήτε προπετής μήτε ῥάθυμος , ἐν τίς ὁ ἡμέτερος ὁ ζάω εὖ , καί τίς ἄνευ ὁ ἄνθρωπος οὐ ἐνδέχομαι οὗτος ὑπάρχω . οὐ γάρ αὐτός , ὅς τε ἄνευ οὐ οἷος τε ὑγιαίνω , καί ὁ ὑγιαίνω · ὅμοιος δέ ἔχω οὗτος καί ἐπί ἕτερος πολύς , ὥστε οὐδέ ὁ ζάω καλός καί ὅς ἄνευ οὐ δυνατός ζάω καλός ( εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος ὁ μέν οὐ ἴδιος ὁ ὑγίεια οὐδέ ὁ ζωή ἀλλά κοινός πᾶς ὡς λέγω , καί ὁ ἕξις καί ὁ πρᾶξις , οἷος ἄνευ ὁ ἀναπνέω ἤ ἐγείρω ἤ κίνησις μετέχω οὐδείς ἄν ὑπάρχω ἐγώ οὔτε ἀγαθός οὔτε κακός , ὁ δέ ἴδιος μάλα περί ἕκαστος φύσις · ὅς δέω μή λανθάνω · οὐ γάρ ὅμοιος οἰκεῖος πρός εὐεξία ὁ λέγω κρεοφαγία καί ὁ περίπατος ὁ μετά δεῖπνον ) . εἰμί γάρ οὗτος αἴτιος ὁ ἀμφισβήτησις περί ὁ εὐδαιμονέω , τίς εἰμί καί γίγνομαι διά τίς · ὅς ἄνευ γάρ οὐ οἷος τε εὐδαιμονέω , ἔνιοι μέρος ὁ εὐδαιμονία εἰμί νομίζω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 1.3
πάσας μὲν οὖν τὰς δόξας ἐπισκοπεῖν , ὅσας ἔχουσί τινες περὶ αὐτῆς , περίεργον ( πολλὰ γὰρ φαίνεται καὶ τοῖς παιδαρίοις καὶ τοῖς κάμνουσι καὶ παραφρονοῦσι , περὶ ὧν ἂν οὐθεὶς νοῦν ἔχων διαπορήσειεν · δέονται γὰρ οὐ λόγων , ἀλλʼ οἳ μὲν ἡλικίας ἐν ᾗ μεταβαλοῦσιν , οἳ δὲ κολάσεως ἰατρικῆς ἢ πολιτικῆς · κόλασις γὰρ ἡ φαρμακεία τῶν πληγῶν οὐκ ἐλάττων ἐστίν ) , ὁμοίως δὲ ταύταις οὐδὲ τὰς τῶν πολλῶν ἐπισκεπτέον ( εἰκῇ γὰρ λέγουσι σχεδὸν περὶ ἁπάντων , καὶ μάλιστα περὶ εὐδαιμονίας · ἄτοπον γὰρ προσφέρειν λόγον τοῖς λόγου μηθὲν δεομένοις , ἀλλὰ πάθους ) · ἐπεὶ δʼ εἰσὶν ἀπορίαι περὶ ἑκάστην πραγματείαν οἰκεῖαι , δῆλον ὅτι καὶ περὶ βίου τοῦ κρατίστου καὶ ζωῆς τῆς ἀρίστης εἰσίν . ταύτας οὖν καλῶς ἔχει τὰς δόξας ἐξετάζειν · οἱ γὰρ τῶν ἀμφισβητούντων ἔλεγχοι τῶν ἐναντιουμένων αὐτοῖς λόγων ἀποδείξεις εἰσίν . ἔτι δὲ πρὸ ἔργου τὸ τὰ τοιαῦτα μὴ λανθάνειν , μάλιστα πρὸς ἃ δεῖ συντείνειν πᾶσαν σκέψιν , ἐκ τίνων ἐνδέχεται μετασχεῖν τοῦ εὖ καὶ καλῶς ζῆν , εἴ τῳ μακαρίως ἐπιφθονώτερον εἰπεῖν , καὶ πρὸς τὴν ἐλπίδα τὴν περὶ ἕκαστα γενομένην ἂν τῶν ἐπιεικῶν . εἰ μὲν γὰρ ἐν τοῖς διὰ τύχην γινομένοις ἢ τοῖς διὰ φύσιν τὸ καλῶς ζῆν ἐστίν , ἀνέλπιστον ἂν εἴη πολλοῖς ( οὐ γάρ ἐστι διʼ ἐπιμελείας ἡ κτῆσις ἐπʼ αὐτοῖς οὐδὲ τῆς αὐτῶν πραγματείας ) · εἰ δʼ ἐν τῷ αὐτὸν ποιόν τινα εἶναι καὶ τὰς κατʼ αὐτὸν πράξεις , κοινότερον ἂν εἴη τὸ ἀγαθὸν καὶ θειότερον , κοινότερον μὲν τῷ πλείοσιν ἐνδέχεσθαι μετασχεῖν , θειότερον δὲ τῷ κεῖσθαι τὴν εὐδαιμονίαν τοῖς αὑτοὺς παρασκευάζουσι ποιούς τινας καὶ τὰς πράξεις .
Lemmas: πᾶς μέν οὖν ὁ δόξα ἐπισκοπέω , ὅσος ἔχω τις περί αὐτός , περίεργος ( πολύς γάρ φαίνω καί ὁ παιδάριον καί ὁ κάμνω καί παραφρονέω , περί ὅς ἄν οὐδείς νόος ἔχω διαπορέω · δέω γάρ οὐ λόγος , ἀλλά ὁ μέν ἡλικία ἐν ὅς μεταβάλλω , ὁ δέ κόλασις ἰατρικός ἤ πολιτικός · κόλασις γάρ ὁ φαρμακεία ὁ πληγή οὐ ἐλαχύς εἰμί ) , ὅμοιος δέ οὗτος οὐδέ ὁ ὁ πολύς ἐπισκοπέω ( εἰκῇ γάρ λέγω σχεδόν περί ἅπας , καί μάλα περί εὐδαιμονία · ἄτοπος γάρ προσφέρω λόγος ὁ λόγος μηδείς δέω , ἀλλά πάθος ) · ἐπεί δέ εἰμί ἀπορία περί ἕκαστος πραγματεία οἰκεῖος , δῆλος ὅτι καί περί βίος ὁ κρατύς καί ζωή ὁ ἀγαθός εἰμί . οὗτος οὖν καλός ἔχω ὁ δόξα ἐξετάζω · ὁ γάρ ὁ ἀμφισβητέω ἔλεγχος ὁ ἐναντιόομαι αὐτός λόγος ἀπόδειξις εἰμί . ἔτι δέ πρό ἔργον ὁ ὁ τοιοῦτος μή λανθάνω , μάλα πρός ὅς δέω συντείνω πᾶς σκέψις , ἐκ τίς ἐνδέχομαι μετέχω ὁ εὖ καί καλός ζάω , εἰ τις μακαρίως ἐπίφθονος λέγω , καί πρός ὁ ἐλπίς ὁ περί ἕκαστος γίγνομαι ἄν ὁ ἐπιεικής . εἰ μέν γάρ ἐν ὁ διά τύχη γίγνομαι ἤ ὁ διά φύσις ὁ καλός ζάω εἰμί , ἀνέλπιστος ἄν εἰμί πολύς ( οὐ γάρ εἰμί διά ἐπιμέλεια ὁ κτῆσις ἐπί αὐτός οὐδέ ὁ αὐτός πραγματεία ) · εἰ δέ ἐν ὁ αὐτός ποιός τις εἰμί καί ὁ κατά αὐτός πρᾶξις , κοινός ἄν εἰμί ὁ ἀγαθός καί θεῖος , κοινός μέν ὁ πολύς ἐνδέχομαι μετέχω , θεῖος δέ ὁ κεῖμαι ὁ εὐδαιμονία ὁ ἑαυτοῦ παρασκευάζω ποιός τις καί ὁ πρᾶξις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 1.7
πεπροοιμιασμένων δὲ τούτων , λέγωμεν ἀρξάμενοι πρῶτον ἀπὸ τῶν πρώτων , ὥσπερ εἴρηται , οὐ σαφῶς λεγομένων , ζητοῦντες ἐπὶ τὸ σαφῶς εὑρεῖν τί ἐστιν ἡ εὐδαιμονία . ὁμολογεῖται δὴ μέγιστον εἶναι καὶ ἄριστον τοῦτο τῶν ἀγαθῶν τῶν ἀνθρωπίνων . ἀνθρώπινον δὲ λέγομεν , ὅτι τάχʼ ἂν εἴη καὶ βελτίονός τινος ἄλλου τῶν ὄντων εὐδαιμονία , οἷον θεοῦ . τῶν μὲν γὰρ ἄλλων ζῴων , ὅσα χείρω τὴν φύσιν τῶν ἀνθρώπων ἐστίν , οὐθὲν κοινωνεῖ ταύτης τῆς προσηγορίας · οὐ γάρ ἐστιν εὐδαίμων ἵππος οὐδʼ ὄρνις οὐδʼ ἰχθὺς οὐδʼ ἄλλο τῶν ὄντων οὐθέν , ὃ μὴ κατὰ τὴν ἐπωνυμίαν ἐν τῇ φύσει μετέχει θείου τινός , ἀλλὰ κατʼ ἄλλην τινὰ τῶν ἀγαθῶν μετοχὴν τὸ μὲν βέλτιον ζῇ τὸ δὲ χεῖρον αὐτῶν . ἀλλʼ ὅτι τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , ὕστερον ἐπισκεπτέον · νῦν δὲ λέγομεν ὅτι τῶν ἀγαθῶν τὰ μέν ἐστιν ἀνθρώπῳ πρακτὰ τὰ δʼ οὐ πρακτά . τοῦτο δὲ λέγομεν οὕτως , διότι ἔνια τῶν ὄντων οὐθὲν μετέχει κινήσεως , ὥστʼ οὐδὲ τῶν ἀγαθῶν · καὶ ταῦτʼ ἴσως ἄριστα τὴν φύσιν ἐστίν . ἔνια δὲ πρακτὰ μέν , ἀλλὰ πρακτὰ κρείττοσιν ἡμῶν . ἐπειδὴ δὲ διχῶς λέγεται τὸ πρακτόν ( καὶ γὰρ ὧν ἕνεκα πράττομεν καὶ ἃ τούτων ἕνεκα μετέχει πράξεως , οἷον καὶ τὴν ὑγίειαν καὶ τὸν πλοῦτον τίθεμεν τῶν πρακτῶν , καὶ τὰ τούτων πραττόμενα χάριν , τά θʼ ὑγιεινὰ καὶ τὰ χρηματιστικά ) , δῆλον ὅτι καὶ τὴν εὐδαιμονίαν τῶν ἀνθρώπῳ πρακτῶν ἄριστον θετέον .
Lemmas: προοιμιάζομαι δέ οὗτος , λέγω ἄρχω πρῶτος ἀπό ὁ πρῶτος , ὥσπερ λέγω , οὐ σαφής λέγω , ζητέω ἐπί ὁ σαφής εὑρίσκω τίς εἰμί ὁ εὐδαιμονία . ὁμολογέω δή μέγας εἰμί καί ἀγαθός οὗτος ὁ ἀγαθός ὁ ἀνθρώπινος . ἀνθρώπινος δέ λέγω , ὅτι τάχα ἄν εἰμί καί ἀγαθός τις ἄλλος ὁ εἰμί εὐδαιμονία , οἷος θεός . ὁ μέν γάρ ἄλλος ζῷον , ὅσος κακός ὁ φύσις ὁ ἄνθρωπος εἰμί , οὐδείς κοινωνέω οὗτος ὁ προσηγορία · οὐ γάρ εἰμί εὐδαίμων ἵππος οὐδέ ὄρνις οὐδέ ἰχθῦς οὐδέ ἄλλος ὁ εἰμί οὐδείς , ὅς μή κατά ὁ ἐπωνυμία ἐν ὁ φύσις μετέχω θεῖος τις , ἀλλά κατά ἄλλος τις ὁ ἀγαθός μετοχή ὁ μέν ἀγαθός ζάω ὁ δέ κακός αὐτός . ἀλλά ὅτι οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , ὕστερον ἐπισκοπέω · νῦν δέ λέγω ὅτι ὁ ἀγαθός ὁ μέν εἰμί ἄνθρωπος πρακτός ὁ δέ οὐ πρακτός . οὗτος δέ λέγω οὕτως , διότι ἔνιοι ὁ εἰμί οὐδείς μετέχω κίνησις , ὥστε οὐδέ ὁ ἀγαθός · καί οὗτος ἴσως ἀγαθός ὁ φύσις εἰμί . ἔνιοι δέ πρακτός μέν , ἀλλά πρακτός κρατύς ἐγώ . ἐπειδή δέ διχῶς λέγω ὁ πρακτός ( καί γάρ ὅς ἕνεκα πράσσω καί ὅς οὗτος ἕνεκα μετέχω πρᾶξις , οἷος καί ὁ ὑγίεια καί ὁ πλοῦτος τίθημι ὁ πρακτός , καί ὁ οὗτος πράσσω χάριν , ὁ τε ὑγιεινός καί ὁ χρηματιστικός ) , δῆλος ὅτι καί ὁ εὐδαιμονία ὁ ἄνθρωπος πρακτός ἀγαθός τίθημι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 2.2
ὅτι μὲν τοίνυν ἡ ἠθικὴ ἀρετὴ περὶ ἡδέα καὶ λυπηρά ἐστι , δῆλον · ἐπεὶ δʼ ἐστὶ τὸ ἦθος , ὥσπερ καὶ τὸ ὄνομα σημαίνει ὅτι ἀπὸ ἔθους ἔχει τὴν ἐπίδοσιν , ἐθίζεται δὲ τὸ ὑπʼ ἀγωγῆς μὴ ἐμφύτου τῷ πολλάκις κινεῖσθαι πώς , οὕτως ἤδη τὸ ἐνεργητικόν , ὃ ἐν τοῖς ἀψύχοις οὐχ ὁρῶμεν ( οὐδὲ γὰρ ἂν μυριάκις ῥίψῃς ἄνω τὸν λίθον , οὐδέποτε ποιήσει τοῦτο μὴ βίᾳ ) , διὸ ἔστω τὸ ἦθος τοῦτο ψυχῆς κατὰ ἐπιτακτικὸν λόγον τοῦ ἀλόγου μέν , δυναμένου δʼ ἀκολουθεῖν τῷ λόγῳ ποιότης . λεκτέον δὴ κατὰ τί τῆς ψυχῆς ποιότης τὰ ἤθη . ἔστι δὲ κατά τε τὰς δυνάμεις τῶν παθημάτων , καθʼ ἃς ὡς παθητικοὶ λέγονται , καὶ κατὰ τὰς ἕξεις , καθʼ ἃς πρὸς τὰ πάθη ταῦτα λέγονται τῷ πάσχειν πως ἢ ἀπαθεῖς εἶναι . μετὰ ταῦτα ἡ διαίρεσις ἐν τοῖς ἀπηλλαγμένοις τῶν παθημάτων καὶ τῶν δυνάμεων καὶ τῶν ἕξεων . λέγω δὲ πάθη μὲν τὰ τοιαῦτα , θυμὸν φόβον αἰδῶ ἐπιθυμίαν , ὅλως οἷς ἕπεται ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἡ αἰσθητικὴ ἡδονὴ ἢ λύπη καθʼ αὑτά . καὶ κατὰ μὲν ταῦτα οὐκ ἔστι ποιότης , ἀλλὰ πάσχει , κατὰ δὲ τὰς δυνάμεις ποιότης . λέγω δὲ δυνάμεις καθʼ ἃς λέγονται κατὰ τὰ πάθη οἱ ἐνεργοῦντες , οἷον ὀργίλος ἀνάλγητος ἐρωτικὸς αἰσχυντηλὸς ἀναίσχυντος . ἕξεις δέ εἰσιν ὅσαι αἴτιαί εἰσι τοῦ ταῦτα ἢ κατὰ λόγον ὑπάρχειν ἢ ἐναντίως , οἷον ἀνδρεία σωφροσύνη δειλία ἀκολασία .
Lemmas: ὅτι μέν τοίνυν ὁ ἠθικός ἀρετή περί ἡδύς καί λυπηρός εἰμί , δῆλος · ἐπεί δέ εἰμί ὁ ἦθος , ὥσπερ καί ὁ ὄνομα σημαίνω ὅτι ἀπό ἔθος ἔχω ὁ ἐπίδοσις , ἐθίζω δέ ὁ ὑπό ἀγωγή μή ἔμφυτος ὁ πολλάκις κινέω πως , οὕτως ἤδη ὁ ἐνεργητικός , ὅς ἐν ὁ ἄψυχος οὐ ὁράω ( οὐδέ γάρ ἐάν μυριάκις ῥίπτω ἄνω ὁ λίθος , οὐδέποτε ποιέω οὗτος μή βία ) , διό εἰμί ὁ ἦθος οὗτος ψυχή κατά ἐπιτακτικός λόγος ὁ ἄλογος μέν , δύναμαι δέ ἀκολουθέω ὁ λόγος ποιότης . λεκτέος δή κατά τίς ὁ ψυχή ποιότης ὁ ἦθος . εἰμί δέ κατά τε ὁ δύναμις ὁ πάθημα , κατά ὅς ὡς παθητικός λέγω , καί κατά ὁ ἕξις , κατά ὅς πρός ὁ πάθος οὗτος λέγω ὁ πάσχω πως ἤ ἀπαθής εἰμί . μετά οὗτος ὁ διαίρεσις ἐν ὁ ἀπαλλάσσω ὁ πάθημα καί ὁ δύναμις καί ὁ ἕξις . λέγω δέ πάθος μέν ὁ τοιοῦτος , θυμός φόβος αἰδώς ἐπιθυμία , ὅλος ὅς ἕπομαι ὡς ἐπί ὁ πολύς ὁ αἰσθητικός ἡδονή ἤ λύπη κατά ἑαυτοῦ . καί κατά μέν οὗτος οὐ εἰμί ποιότης , ἀλλά πάσχω , κατά δέ ὁ δύναμις ποιότης . λέγω δέ δύναμις κατά ὅς λέγω κατά ὁ πάθος ὁ ἐνεργέω , οἷος ὀργίλος ἀνάλγητος ἐρωτικός αἰσχυντηλός ἀναίσχυντος . ἕξις δέ εἰμί ὅσος αἴτιος εἰμί ὁ οὗτος ἤ κατά λόγος ὑπάρχω ἤ ἐναντίος , οἷος ἀνδρεία σωφροσύνη δειλία ἀκολασία .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 2.4
εἰλημμένων δὲ τούτων , μετὰ ταῦτα λεκτέον ὅτι ἐπειδὴ δύο μέρη τῆς ψυχῆς , καὶ αἱ ἀρεταὶ κατὰ ταῦτα διῄρηνται , καὶ αἱ μὲν τοῦ λόγον ἔχοντος διανοητικαί , ὧν ἔργον ἀλήθεια , ἢ περὶ τοῦ πῶς ἔχει ἢ περὶ γενέσεως , αἱ δὲ τοῦ ἀλόγου , ἔχοντος δʼ ὄρεξιν ( οὐ γὰρ ὁτιοῦν μέρος ἔχει τῆς ψυχῆς ὄρεξιν , εἰ μεριστὴ ἐστίν ) , ἀνάγκη δὴ φαῦλον τὸ ἦθος καὶ σπουδαῖον εἶναι τῷ διώκειν καὶ φεύγειν ἡδονάς τινας καὶ λύπας . δῆλον δὲ τοῦτο ἐκ τῶν διαιρέσεων τῶν περὶ τὰ πάθη καὶ τὰς δυνάμεις καὶ τὰς ἕξεις . αἱ μὲν γὰρ δυνάμεις καὶ αἱ ἕξεις τῶν παθημάτων , τὰ δὲ πάθη λύπῃ καὶ ἡδονῇ διώρισται · ὥστε διά τε ταῦτα καὶ διὰ τὰς ἔμπροσθεν θέσεις συμβαίνει πᾶσαν ἠθικὴν ἀρετὴν περὶ ἡδονὰς εἶναι καὶ λύπας . πᾶσα γὰρ ψυχὴ ὑφʼ οἵων πέφυκε γίνεσθαι χείρων καὶ βελτίων , πρὸς ταῦτα καὶ περὶ ταῦτά ἐστιν ἡ ἡδονή . διʼ ἡδονὰς δὲ καὶ λύπας φαύλους εἶναι φαμέν , τῷ διώκειν καὶ φεύγειν ἢ ὡς μὴ δεῖ ἢ ἃς μὴ δεῖ . διὸ καὶ διορίζονται πάντες προχείρως ἀπάθειαν καὶ ἠρεμίαν περὶ ἡδονὰς καὶ λύπας εἶναι τὰς ἀρετάς , τὰς δὲ κακίας ἐκ τῶν ἐναντίων .
Lemmas: λαμβάνω δέ οὗτος , μετά οὗτος λεκτέος ὅτι ἐπειδή δύο μέρος ὁ ψυχή , καί ὁ ἀρετή κατά οὗτος διαιρέω , καί ὁ μέν ὁ λόγος ἔχω διανοητικός , ὅς ἔργον ἀλήθεια , ἤ περί ὁ πῶς ἔχω ἤ περί γένεσις , ὁ δέ ὁ ἄλογος , ἔχω δέ ὄρεξις ( οὐ γάρ ὁστισοῦν μέρος ἔχω ὁ ψυχή ὄρεξις , εἰ μεριστός εἰμί ) , ἀνάγκη δή φαῦλος ὁ ἦθος καί σπουδαῖος εἰμί ὁ διώκω καί φεύγω ἡδονή τις καί λύπη . δῆλος δέ οὗτος ἐκ ὁ διαίρεσις ὁ περί ὁ πάθος καί ὁ δύναμις καί ὁ ἕξις . ὁ μέν γάρ δύναμις καί ὁ ἕξις ὁ πάθημα , ὁ δέ πάθος λύπη καί ἡδονή διορίζω · ὥστε διά τε οὗτος καί διά ὁ ἔμπροσθεν θέσις συμβαίνω πᾶς ἠθικός ἀρετή περί ἡδονή εἰμί καί λύπη . πᾶς γάρ ψυχή ὑπό οἷος φύω γίγνομαι κακός καί ἀγαθός , πρός οὗτος καί περί οὗτος εἰμί ὁ ἡδονή . διά ἡδονή δέ καί λύπη φαῦλος εἰμί φημί , ὁ διώκω καί φεύγω ἤ ὡς μή δέω ἤ ὅς μή δέω . διό καί διορίζω πᾶς πρόχειρος ἀπάθεια καί ἠρεμία περί ἡδονή καί λύπη εἰμί ὁ ἀρετή , ὁ δέ κακία ἐκ ὁ ἐναντίος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 2.9
ὥστʼ εἰ τὸ ἑκούσιον καὶ ἀκούσιον καὶ πρὸς τὸ βίᾳ ἔδει σκέψασθαι , τοῦτο μὲν οὕτω διῃρήσθω ( οἱ γὰρ μάλιστʼ ἐμποδίζοντες τὸ ἑκούσιον ὡς βίᾳ πράττοντες , ἀλλʼ ἑκόντες ) · ἐπεὶ δὲ τοῦτʼ ἔχει τέλος , καὶ οὔτε τῇ ὀρέξει οὔτε τῇ προαιρέσει τὸ ἑκούσιον ὥρισται , λοιπὸν δὴ ὁρίσασθαι τὸ κατὰ τὴν διάνοιαν . δοκεῖ δὴ ἐναντίον εἶναι τὸ ἑκούσιον τῷ ἀκουσίῳ , καὶ τὸ εἰδότα ἢ ὃν ἢ ᾧ ἢ οὗ ἕνεκα ( ἐνίοτε γὰρ οἶδε μὲν ὅτι πατήρ , ἀλλʼ οὐχ ἵνα ἀποκτείνῃ , ἀλλʼ ἵνα σώσῃ , ὥσπερ αἱ Πελιάδες , ἤτοι ὡς τοδὶ μὲν πόμα , ἀλλʼ ὡς φίλτρον καὶ οἶνον , τὸ δʼ ἦν κώνειον ) τῷ ἀγνοοῦντα καὶ ὃν καὶ ᾧ καὶ ὃ διʼ ἄγνοιαν , μὴ κατὰ συμβεβηκός · τὸ δὲ διʼ ἄγνοιαν , καὶ ὃ καὶ ᾧ καὶ ὅν , ἀκούσιον · τὸ ἐναντίον ἄρʼ ἑκούσιον . ὅσα μὲν οὖν ἐφʼ ἑαυτῷ ὂν μὴ πράττειν πράττει μὴ ἀγνοῶν καὶ διʼ αὑτόν , ἑκούσια ταῦτʼ ἀνάγκη εἶναι , καὶ τὸ ἑκούσιον τοῦτʼ ἐστίν · ὅσα δʼ ἀγνοῶν καὶ διὰ τὸ ἀγνοεῖν , ἄκων . ἐπεὶ δὲ τὸ ἐπίστασθαι καὶ τὸ εἰδέναι διττόν , ἓν μὲν τὸ ἔχειν , ἓν δὲ τὸ χρῆσθαι τῇ ἐπιστήμη , ὁ ἔχων μὴ χρώμενος δὲ ἔστι μὲν ὡς δικαίως ἂν ἀγνοῶν λέγοιτο , ἔστι δὲ ὡς οὐ δικαίως , οἷον εἰ διʼ ἀμέλειαν μὴ ἐχρῆτο . ὁμοίως δὲ καὶ μὴ ἔχων τις ψέγοιτο ἄν , εἰ ὃ ῥᾴδιον ἢ ἀναγκαῖον ἦν , μὴ ἔχει διʼ ἀμέλειαν ἢ ἡδονὴν ἢ λύπην . ταῦτʼ οὖν προσδιοριστέον .
Lemmas: ὥστε εἰ ὁ ἑκούσιος καί ἀκούσιος καί πρός ὁ βία δέω σκοπέω , οὗτος μέν οὕτως διαιρέω ( ὁ γάρ μάλα ἐμποδίζω ὁ ἑκούσιος ὡς βία πράσσω , ἀλλά ἑκών ) · ἐπεί δέ οὗτος ἔχω τέλος , καί οὔτε ὁ ὄρεξις οὔτε ὁ προαίρεσις ὁ ἑκούσιος ὁρίζω , λοιπός δή ὁρίζω ὁ κατά ὁ διάνοια . δοκέω δή ἐναντίος εἰμί ὁ ἑκούσιος ὁ ἀκούσιος , καί ὁ οἶδα ἤ ὅς ἤ ὅς ἤ ὅς ἕνεκα ( ἐνίοτε γάρ οἶδα μέν ὅτι πατήρ , ἀλλά οὐ ἵνα ἀποκτείνω , ἀλλά ἵνα σῴζω , ὥσπερ ὁ Πελιάς , ἤτοι ὡς ὅδε μέν πόμα , ἀλλά ὡς φίλτρον καί οἶνος , ὁ δέ εἰμί κώνειον ) ὁ ἀγνοέω καί ὅς καί ὅς καί ὅς διά ἄγνοια , μή κατά συμβαίνω · ὁ δέ διά ἄγνοια , καί ὅς καί ὅς καί ὅς , ἀκούσιος · ὁ ἐναντίος ἄρα ἑκούσιος . ὅσος μέν οὖν ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί μή πράσσω πράσσω μή ἀγνοέω καί διά ἑαυτοῦ , ἑκούσιος οὗτος ἀνάγκη εἰμί , καί ὁ ἑκούσιος οὗτος εἰμί · ὅσος δέ ἀγνοέω καί διά ὁ ἀγνοέω , ἄκων . ἐπεί δέ ὁ ἐπίσταμαι καί ὁ οἶδα δισσός , εἷς μέν ὁ ἔχω , εἷς δέ ὁ χράω ὁ ἐπιστήμη , ὁ ἔχω μή χράω δέ εἰμί μέν ὡς δίκαιος ἄν ἀγνοέω λέγω , εἰμί δέ ὡς οὐ δίκαιος , οἷος εἰ διά ἀμέλεια μή χράω . ὅμοιος δέ καί μή ἔχω τις ψέγω ἄν , εἰ ὅς ῥᾴδιος ἤ ἀναγκαῖος εἰμί , μή ἔχω διά ἀμέλεια ἤ ἡδονή ἤ λύπη . οὗτος οὖν προσδιοριστέον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 3.3
τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ληπτέον καὶ περὶ πραότητος καὶ χαλεπότητος · καὶ γὰρ τὸν πρᾶον περὶ λύπην τὴν ἀπὸ θυμοῦ γιγνομένην ὁρῶμεν ὄντα , τῷ πρὸς ταύτην ἔχειν πώς . διεγράψαμεν δὲ καὶ ἀντεθήκαμεν τῷ ὀργίλῳ καὶ χαλεπῷ καὶ ἀγρίῳ ( πάντα γὰρ τὰ τοιαῦτα τῆς αὐτῆς ἐστι διαθέσεως ) τὸν ἀνδραποδώδη καὶ τὸν ἀνόητον . σχεδὸν γὰρ ταῦτα μάλιστα καλοῦσι τοὺς μηδʼ ἐφʼ ὅσοις δεῖ κινουμένους τὸν θυμόν , ἀλλὰ προπηλακιζομένους εὐχερῶς καὶ ταπεινοὺς πρὸς τὰς ὀλιγωρίας . ἔστι γὰρ ἀντικείμενον τῷ μὲν ταχὺ τὸ μόλις , τῷ δʼ ἠρέμα τὸ σφόδρα , τῷ δὲ πολὺν χρόνον τὸ ὀλίγον λυπεῖσθαι ταύτην τὴν λύπην ἣν καλοῦμεν θυμόν . ἐπεὶ δʼ ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων εἴπομεν , καὶ ἐνταῦθʼ ἐστὶν ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις ( ὁ μὲν γὰρ χαλεπὸς τοιοῦτος ἐστίν , ὁ καὶ θᾶττον καὶ μᾶλλον πάσχων καὶ πλείω χρόνον καὶ ὅτʼ οὐ δεῖ καὶ ὁποίοις οὐ δεῖ καὶ ἐπὶ πολλοῖς , ὁ δʼ ἀνδραποδώδης τοὐναντίον ) , δῆλον ὅτι ἔστι τις καὶ ὁ μέσος τῆς ἀνισότητος . ἐπεὶ οὖν ἡμαρτημέναι ἀμφότεραι αἱ ἕξεις ἐκεῖναι , φανερὸν ὅτι ἐπιεικὴς ἡ μέση τούτων ἕξις · οὔτε γὰρ προτερεῖ οὔθʼ ὑστερίζει οὔτε οἷς οὐ δεῖ ὀργίζεται οὔτε οἷς δεῖ οὐκ ὀργίζεται . ὥστʼ ἐπεὶ καὶ πραότης ἡ βελτίστη ἕξις περὶ ταῦτα τὰ πάθη ἐστίν , εἴη καὶ ἡ πραότης μεσότης τις , καὶ ὁ πρᾶος μέσος τοῦ χαλεποῦ καὶ τοῦ ἀνδραποδώδους .
Lemmas: ὁ αὐτός δέ τρόπος λαμβάνω καί περί πραότης καί χαλεπότης · καί γάρ ὁ πρᾶος περί λύπη ὁ ἀπό θυμός γίγνομαι ὁράω εἰμί , ὁ πρός οὗτος ἔχω πως . διαγράφω δέ καί ἀντιτίθημι ὁ ὀργίλος καί χαλεπός καί ἄγριος ( πᾶς γάρ ὁ τοιοῦτος ὁ αὐτός εἰμί διάθεσις ) ὁ ἀνδραποδώδης καί ὁ ἀνόητος . σχεδόν γάρ οὗτος μάλα καλέω ὁ μηδέ ἐπί ὅσος δέω κινέω ὁ θυμός , ἀλλά προπηλακίζω εὐχερής καί ταπεινός πρός ὁ ὀλιγωρία . εἰμί γάρ ἀντίκειμαι ὁ μέν ταχύς ὁ μόλις , ὁ δέ ἠρέμα ὁ σφόδρα , ὁ δέ πολύς χρόνος ὁ ὀλίγος λυπέω οὗτος ὁ λύπη ὅς καλέω θυμός . ἐπεί δέ ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος λέγω , καί ἐνταῦθα εἰμί ὑπερβολή καί ἔλλειψις ( ὁ μέν γάρ χαλεπός τοιοῦτος εἰμί , ὁ καί ταχύς καί μάλα πάσχω καί πολύς χρόνος καί ὅτε οὐ δέω καί ὁποῖος οὐ δέω καί ἐπί πολύς , ὁ δέ ἀνδραποδώδης ἐναντίος ) , δῆλος ὅτι εἰμί τις καί ὁ μέσος ὁ ἀνισότης . ἐπεί οὖν ἁμαρτάνω ἀμφότερος ὁ ἕξις ἐκεῖνος , φανερός ὅτι ἐπιεικής ὁ μέσος οὗτος ἕξις · οὔτε γάρ προτερέω οὔτε ὑστερίζω οὔτε ὅς οὐ δέω ὀργίζω οὔτε ὅς δέω οὐ ὀργίζω . ὥστε ἐπεί καί πραότης ὁ ἀγαθός ἕξις περί οὗτος ὁ πάθος εἰμί , εἰμί καί ὁ πραότης μεσότης τις , καί ὁ πρᾶος μέσος ὁ χαλεπός καί ὁ ἀνδραποδώδης .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 3.6
ἔστι δὲ καὶ ὁ μεγαλοπρεπὴς οὐ περὶ τὴν τυχοῦσαν πρᾶξιν καὶ προαίρεσιν , ἀλλὰ τὴν δαπάνην , εἰ μή που κατὰ μεταφορὰν λέγομεν · ἄνευ δὲ δαπάνης μεγαλοπρέπεια οὐκ ἔστιν . τὸ μὲν γὰρ πρέπον ἐν κόσμῳ ἐστίν , ὁ δὲ κόσμος οὐκ ἐκ τῶν τυχόντων ἀναλωμάτων , ἀλλʼ ἐν ὑπερβολῇ τῶν ἀναγκαίων ἐστίν . ὁ δὴ ἐν μεγάλῃ δαπάνῃ τοῦ πρέποντος μεγέθους προαιρετικός , καὶ τῆς τοιαύτης μεσότητος καὶ ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ἡδονῇ ὀρεκτικός , μεγαλοπρεπής . ὁ δʼ ἐπὶ τὸ μεῖζον καὶ παρὰ μέλος , ἀνώνυμος · οὐ μὴν ἀλλʼ ἔχει τινὰ γειτνίασιν , οὓς καλοῦσί τινες ἀπειροκάλους καὶ σαλάκωνας . οἷον εἰ εἰς γάμον δαπανῶν τις τοῦ ἀγαπητοῦ , πλούσιος ὤν , δοκεῖ πρέπειν ἑαυτῷ τοιαύτην κατασκευὴν οἷον ἀγαθοδαιμονιστὰς ἑστιῶντι , οὗτος μὲν μικροπρεπής , ὁ δὲ τοιούτους δεχόμενος ἐκείνως μὴ δόξης χάριν μηδὲ διʼ ἐξουσίαν ὅμοιος τῷ σαλάκωνι , ὁ δὲ κατʼ ἀξίαν καὶ ὡς ὁ λόγος , μεγαλοπρεπής · τὸ γὰρ πρέπον κατʼ ἀξίαν ἐστίν · οὐθὲν γὰρ πρέπει τῶν παρὰ τὴν ἀξίαν . δεῖ δὲ πρέπον εἶναι ( καὶ γὰρ τοῦ πρέποντος κατʼ ἀξίαν καὶ πρέπον ) καὶ περὶ ὃ ( οἷον περὶ οἰκέτου γάμον ἕτερον τὸ πρέπον καὶ περὶ ἐρωμένου ) καὶ αὐτῷ , εἴπερ ἐπὶ τοσοῦτον ἢ τοιοῦτον , οἷον τὴν θεωρίαν οὐκ ᾤετο Θεμιστοκλεῖ πρέπειν , ἣν ἐποιήσατο Ὀλυμπίαζε , διὰ τὴν προϋπάρξασαν ταπεινότητα , ἀλλὰ Κίμωνι . ὁ δʼ ὅπως ἔτυχεν ἔχων πρὸς τὴν ἀξίαν οὐθεὶς τούτων . καὶ ἐπʼ ἐλευθεριότητος ὡσαύτως · ἔστι γάρ τις οὔτʼ ἐλευθέριος οὔτʼ ἀνελεύθερος .
Lemmas: εἰμί δέ καί ὁ μεγαλοπρεπής οὐ περί ὁ τυγχάνω πρᾶξις καί προαίρεσις , ἀλλά ὁ δαπάνη , εἰ μή που κατά μεταφορά λέγω · ἄνευ δέ δαπάνη μεγαλοπρέπεια οὐ εἰμί . ὁ μέν γάρ πρέπω ἐν κόσμος εἰμί , ὁ δέ κόσμος οὐ ἐκ ὁ τυγχάνω ἀνάλωμα , ἀλλά ἐν ὑπερβολή ὁ ἀναγκαῖος εἰμί . ὁ δή ἐν μέγας δαπάνη ὁ πρέπω μέγεθος προαιρετικός , καί ὁ τοιοῦτος μεσότης καί ἐπί ὁ τοιοῦτος ἡδονή ὀρεκτικός , μεγαλοπρεπής . ὁ δέ ἐπί ὁ μέγας καί παρά μέλος , ἀνώνυμος · οὐ μήν ἀλλά ἔχω τις γειτνίασις , ὅς καλέω τις ἀπειρόκαλος καί σαλάκων . οἷον εἰ εἰς γάμος δαπανόω τις ὁ ἀγαπητός , πλούσιος εἰμί , δοκέω πρέπω ἑαυτοῦ τοιοῦτος κατασκευή οἷος ἀγαθοδαιμονισταί ἑστιάω , οὗτος μέν μικροπρεπής , ὁ δέ τοιοῦτος δέχομαι ἐκεῖνος μή δόξα χάριν μηδέ διά ἐξουσία ὅμοιος ὁ σαλάκων , ὁ δέ κατά ἀξία καί ὡς ὁ λόγος , μεγαλοπρεπής · ὁ γάρ πρέπω κατά ἀξία εἰμί · οὐδείς γάρ πρέπω ὁ παρά ὁ ἀξία . δέω δέ πρέπω εἰμί ( καί γάρ ὁ πρέπω κατά ἀξία καί πρέπω ) καί περί ὅς ( οἷος περί οἰκέτης γάμος ἕτερος ὁ πρέπω καί περί ἐράω ) καί αὐτός , εἴπερ ἐπί τοσοῦτος ἤ τοιοῦτος , οἷος ὁ θεωρία οὐ οἴομαι Θεμιστοκλῆς πρέπω , ὅς ποιέω Ὀλυμπία , διά ὁ προυπάρχω ταπεινότης , ἀλλά Κίμων . ὁ δέ ὅπως τυγχάνω ἔχω πρός ὁ ἀξία οὐδείς οὗτος . καί ἐπί ἐλευθεριότης ὡσαύτως · εἰμί γάρ τις οὔτε ἐλευθέριος οὔτε ἀνελεύθερος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 7.3
τρία μὲν οὖν εἴδη ταῦτα φιλίας · ἐν πᾶσι δὲ τούτοις κατʼ ἰσότητά πως λέγεται ἡ φιλία . καὶ γὰρ οἱ κατʼ ἀρετὴν φίλοι ἐν ἰσότητί πώς εἰσιν ἀρετῆς φίλοι ἀλλήλοις . ἄλλη δὲ διαφορὰ τούτων ἡ καθʼ ὑπερβολήν , ὥσπερ θεοῦ ἀρετὴ πρὸς ἄνθρωπον . τοῦτο γὰρ ἕτερον εἶδος φιλίας , καὶ ὅλως ἄρχοντος καὶ ἀρχομένου , καθάπερ καὶ τὸ δίκαιον ἕτερον · κατʼ ἀναλογίαν γὰρ ἴσον , κατʼ ἀριθμὸν δʼ οὐκ ἴσον . ἐν τούτῳ τῷ γένει πατὴρ πρὸς υἱὸν καὶ ὁ εὐεργέτης πρὸς τὸν εὐεργετηθέντα . αὐτῶν δὲ τούτων διαφοραὶ εἰσίν · ἄλλη πατρὸς πρὸς υἱὸν καὶ ἀνδρὸς πρὸς γυναῖκα , αὕτη μὲν ὡς ἄρχοντος καὶ ἀρχομένου , ἣ δὲ εὐεργέτου πρὸς εὐεργετηθέντα . ἐν ταύταις δὲ ἢ οὐκ ἔνεστιν ἢ οὐχ ὁμοίως τὸ ἀντιφιλεῖσθαι . γελοῖον γάρ , εἴ τις ἐγκαλοίη τῷ θεῷ , ὅτι οὐχ ὁμοίως τὸ ἀντιφιλεῖσθαι ὡς φιλεῖται , ἢ τῷ ἄρχοντι καὶ ἀρχομένῳ . φιλεῖσθαι γάρ , οὐ φιλεῖν , τοῦ ἄρχοντος , ἢ φιλεῖν ἄλλον τρόπον . καὶ ἡδονὴ διαφέρει οὐδὲν ἥ τε τοῦ αὐτάρκους ἐπὶ τῷ αὑτοῦ κτήματι ἢ παιδί , καὶ τοῦ ἐνδεοῦς ἐπὶ τῷ γινομένῳ . ὡς δʼ αὕτως καὶ ἐπὶ τῶν διὰ τὴν χρῆσιν φίλων καὶ ἐπὶ τῶν διʼ ἡδονὴν οἳ μὲν κατʼ ἰσότητα εἰσίν , οἳ δὲ καθʼ ὑπεροχήν . διὸ καὶ οἱ ἐκείνως οἰόμενοι ἐγκαλοῦσιν , ἐὰν μὴ ὁμοίως χρήσιμοι καὶ εὖ ποιῶσιν , καὶ ἐπὶ τῆς ἡδονῆς . δῆλον δʼ ἐν τοῖς ἐρωτικοῖς · τοῦτο γὰρ αἴτιον τοῦ μάχεσθαι ἀλλήλοις πολλάκις . ἀγνοεῖ γὰρ ὁ ἐρῶν ὅτι οὐχ ὁ αὐτὸς λόγος αὐτοῖς ἐπὶ τὴν προθυμίαν . διὸ εὑρηκέναι νεῖκος ὁ ἐρώμενος · τοιαῦτʼ ἂν οὐκ ἐρῶν λέγοι . οἳ δὲ νομίζουσι τὸν αὐτὸν εἶναι λόγον .
Lemmas: τρεῖς μέν οὖν εἶδος οὗτος φιλία · ἐν πᾶς δέ οὗτος κατά ἰσότης πως λέγω ὁ φιλία . καί γάρ ὁ κατά ἀρετή φίλος ἐν ἰσότης πως εἰμί ἀρετή φίλος ἀλλήλων . ἄλλος δέ διαφορά οὗτος ὁ κατά ὑπερβολή , ὥσπερ θεός ἀρετή πρός ἄνθρωπος . οὗτος γάρ ἕτερος εἶδος φιλία , καί ὅλος ἄρχω καί ἄρχω , καθά καί ὁ δίκαιος ἕτερος · κατά ἀναλογία γάρ ἴσος , κατά ἀριθμός δέ οὐ ἴσος . ἐν οὗτος ὁ γένος πατήρ πρός υἱός καί ὁ εὐεργέτης πρός ὁ εὐεργετέω . αὐτός δέ οὗτος διαφορά εἰμί · ἄλλος πατήρ πρός υἱός καί ἀνήρ πρός γυνή , οὗτος μέν ὡς ἄρχω καί ἄρχω , ὁ δέ εὐεργέτης πρός εὐεργετέω . ἐν οὗτος δέ ἤ οὐ ἔνειμι ἤ οὐ ὅμοιος ὁ ἀντιφιλέω . γέλοιος γάρ , εἰ τις ἐγκαλέω ὁ θεός , ὅτι οὐ ὅμοιος ὁ ἀντιφιλέω ὡς φιλέω , ἤ ὁ ἄρχω καί ἄρχω . φιλέω γάρ , οὐ φιλέω , ὁ ἄρχω , ἤ φιλέω ἄλλος τρόπος . καί ἡδονή διαφέρω οὐδείς ὅς τε ὁ αὐτάρκης ἐπί ὁ ἑαυτοῦ κτῆμα ἤ παῖς , καί ὁ ἐνδεής ἐπί ὁ γίγνομαι . ὡς δέ αὔτως καί ἐπί ὁ διά ὁ χρῆσις φίλος καί ἐπί ὁ διά ἡδονή ὁ μέν κατά ἰσότης εἰμί , ὁ δέ κατά ὑπεροχή . διό καί ὁ ἐκεῖνος οἴομαι ἐγκαλέω , ἐάν μή ὅμοιος χρήσιμος καί εὖ ποιέω , καί ἐπί ὁ ἡδονή . δῆλος δέ ἐν ὁ ἐρωτικός · οὗτος γάρ αἴτιος ὁ μάχομαι ἀλλήλων πολλάκις . ἀγνοέω γάρ ὁ ἐράω ὅτι οὐ ὁ αὐτός λόγος αὐτός ἐπί ὁ προθυμία . διό εὑρίσκω νεῖκος ὁ ἐρώμενος · τοιοῦτος ἄν οὐ ἐράω λέγω . ὁ δέ νομίζω ὁ αὐτός εἰμί λόγος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 7.8
περὶ μὲν οὖν ὁμονοίας καὶ εὐνοίας εἰρήσθω τοσαῦτα · ἀπορεῖται δὲ διὰ τί μᾶλλον φιλοῦσιν οἱ ποιήσαντες εὖ τοὺς παθόντας ἢ οἱ παθόντες εὖ τοὺς ποιήσαντας . δοκεῖ δὲ δίκαιον εἶναι τοὐναντίον . τοῦτο δʼ ὑπολάβοι μὲν ἄν τις διὰ τὸ χρήσιμον καὶ τὸ αὐτῷ ὠφέλιμον συμβαίνειν · τῷ μὲν γὰρ ὀφείλεται , τὸν δʼ ἀποδοῦναι δεῖ . οὐκ ἔστι δὲ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ φυσικόν . ἡ γὰρ ἐνέργεια αἱρετώτερον , τὸν αὐτὸν δὲ λόγον ἔχει τὸ ἔργον καὶ ἡ ἐνέργεια , ὁ δʼ εὖ παθὼν ὥσπερ ἔργον τοῦ εὖ ποιήσαντος . διὸ καὶ ἐν τοῖς ζῴοις ἡ περὶ τὰ τέκνα σπουδὴ ἐστί , καὶ τοῦ γεννῆσαι καὶ τὰ γεννώμενα σῴζειν . καὶ φιλοῦσι δὴ μᾶλλον οἱ πατέρες τὰ τέκνα ( καὶ αἱ μητέρες τῶν πατέρων ) ἢ φιλοῦνται · καὶ οὗτοι πάλιν τὰ αὑτῶν ἢ τοὺς γεννήσαντας , διὰ τὸ τὴν ἐνέργειαν εἶναι τὸ ἄριστον · καὶ αἱ μητέρες τῶν πατέρων , ὅτι μᾶλλον οἴονται αὑτῶν εἶναι ἔργον τὰ τέκνα · τὸ γὰρ ἔργον τῷ χαλεπῷ διορίζουσι , πλείω δὲ λυπεῖται περὶ τὴν γένεσιν μήτηρ .
Lemmas: περί μέν οὖν ὁμόνοια καί εὔνοια λέγω τοσοῦτος · ἀφοράω δέ διά τίς μάλα φιλέω ὁ ποιέω εὖ ὁ πάσχω ἤ ὁ πάσχω εὖ ὁ ποιέω . δοκέω δέ δίκαιος εἰμί ἐναντίος . οὗτος δέ ὑπολαμβάνω μέν ἄν τις διά ὁ χρήσιμος καί ὁ αὐτός ὠφέλιμος συμβαίνω · ὁ μέν γάρ ὀφείλω , ὁ δέ ἀποδίδωμι δέω . οὐ εἰμί δέ οὗτος μόνος , ἀλλά καί φυσικός . ὁ γάρ ἐνέργεια αἱρετός , ὁ αὐτός δέ λόγος ἔχω ὁ ἔργον καί ὁ ἐνέργεια , ὁ δέ εὖ πάσχω ὥσπερ ἔργον ὁ εὖ ποιέω . διό καί ἐν ὁ ζῷον ὁ περί ὁ τέκνον σπουδή εἰμί , καί ὁ γεννάω καί ὁ γεννάω σῴζω . καί φιλέω δή μάλα ὁ πατήρ ὁ τέκνον ( καί ὁ μήτηρ ὁ πατήρ ) ἤ φιλέω · καί οὗτος πάλιν ὁ ἑαυτοῦ ἤ ὁ γεννάω , διά ὁ ὁ ἐνέργεια εἰμί ὁ ἄριστον · καί ὁ μήτηρ ὁ πατήρ , ὅτι μάλα οἴομαι ἑαυτοῦ εἰμί ἔργον ὁ τέκνον · ὁ γάρ ἔργον ὁ χαλεπός διορίζω , πολύς δέ λυπέω περί ὁ γένεσις μήτηρ .