aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 1.4
ἔσται δὲ φανερὰ τὰ πλεῖστα τῶν ἀμφισβητουμένων καὶ διαπορουμένων , ἂν καλῶς ὁρισθῇ τί χρὴ νομίζειν εἶναι τὴν εὐδαιμονίαν , πότερον ἐν τῷ ποιόν τινα μόνον εἶναι τὴν ψυχήν , καθάπερ τινὲς ᾠήθησαν τῶν σοφῶν καὶ πρεσβυτέρων , ἢ δεῖ μὲν καὶ ποιόν τινα ὑπάρχειν αὐτόν , μᾶλλον δὲ δεῖ τὰς πράξεις εἶναι ποιὰς τινάς . διῃρημένων δὲ τῶν βίων , καὶ τῶν μὲν οὐδʼ ἀμφισβητούντων τῆς τοιαύτης εὐημερίας , ἀλλʼ ὡς τῶν ἀναγκαίων χάριν σπουδαζομένων , οἷον τῶν περὶ τὰς τέχνας τὰς φορτικὰς καὶ τῶν περὶ χρηματισμὸν καὶ τὰς βαναύσους ( λέγω δὲ φορτικὰς μὲν τὰς πρὸς δόξαν πραγματευομένας μόνον , βαναύσους δὲ τὰς ἑδραίας καὶ μισθαρνικάς , χρηματιστικὰς δὲ τὰς πρὸς ἀγορὰς μὲν καὶ πράσεις καπηλικάς ) , τῶν δʼ εἰς ἀγωγὴν εὐδαιμονικὴν ταττομένων τριῶν ὄντων , τῶν καὶ πρότερον ῥηθέντων ἀγαθῶν ὡς μεγίστων τοῖς ἀνθρώποις , ἀρετῆς καὶ φρονήσεως καὶ ἡδονῆς , τρεῖς ὁρῶμεν καὶ βίους ὄντας , οὓς οἱ ἐπʼ ἐξουσίας τυγχάνοντες προαιροῦνται ζῆν ἅπαντες , πολιτικὸν φιλόσοφον ἀπολαυστικόν . τούτων γὰρ ὁ μὲν φιλόσοφος βούλεται περὶ φρόνησιν εἶναι καὶ τὴν θεωρίαν τὴν περὶ τὴν ἀλήθειαν , ὁ δὲ πολιτικὸς περὶ τὰς πράξεις τὰς καλάς ( αὗται δʼ εἰσὶν αἱ ἀπὸ τῆς ἀρετῆς ) , ὁ δʼ ἀπολαυστικὸς περὶ τὰς ἡδονὰς τὰς σωματικάς . διόπερ ἕτερος ἕτερον τὸν εὐδαίμονα προσαγορεύει , καθάπερ ἐλέχθη καὶ πρότερον . Ἀναξαγόρας μὲν ὁ Κλαζομένιος ἐρωτηθεὶς τίς ὁ εὐδαιμονέστατος , " οὐθεὶσ " , εἶπεν , " ὧν σὺ νομίζεις · ἀλλʼ ἄτοπος ἄν τίς σοι φανείη " · τοῦτον δʼ ἀπεκρίνατο τὸν τρόπον ἐκεῖνος , ὁρῶν τὸν ἐρόμενον ἀδύνατον ὑπολαμβάνοντα μὴ μέγαν ὄντα καὶ καλὸν ἢ πλούσιον ταύτης τυγχάνειν τῆς προσηγορίας , αὐτὸς δʼ ἴσως ᾤετο τὸν ζῶντα ἀλύπως καὶ καθαρῶς πρὸς τὸ δίκαιον ἤ τινος θεωρίας κοινωνοῦντα θείας , τοῦτον ὡς ἄνθρωπον εἰπεῖν μακάριον εἶναι .
Lemmas: εἰμί δέ φανερός ὁ πολύς ὁ ἀμφισβητέω καί διαπορέω , ἐάν καλός ὁρίζω τίς χρή νομίζω εἰμί ὁ εὐδαιμονία , πότερος ἐν ὁ ποιός τις μόνος εἰμί ὁ ψυχή , καθά τις οἴομαι ὁ σοφός καί πρέσβυς , ἤ δέω μέν καί ποιός τις ὑπάρχω αὐτός , μάλα δέ δέω ὁ πρᾶξις εἰμί ποιός τις . διαιρέω δέ ὁ βίος , καί ὁ μέν οὐδέ ἀμφισβητέω ὁ τοιοῦτος εὐημερία , ἀλλά ὡς ὁ ἀναγκαῖος χάριν σπουδάζω , οἷος ὁ περί ὁ τέχνη ὁ φορτικός καί ὁ περί χρηματισμός καί ὁ βάναυσος ( λέγω δέ φορτικός μέν ὁ πρός δόξα πραγματεύομαι μόνος , βάναυσος δέ ὁ ἑδραῖος καί μισθαρνικός , χρηματιστικός δέ ὁ πρός ἀγορά μέν καί πρᾶσις καπηλικός ) , ὁ δέ εἰς ἀγωγή εὐδαιμονικός τάσσω τρεῖς εἰμί , ὁ καί πρότερος λέγω ἀγαθός ὡς μέγας ὁ ἄνθρωπος , ἀρετή καί φρόνησις καί ἡδονή , τρεῖς ὁράω καί βίος εἰμί , ὅς ὁ ἐπί ἐξουσία τυγχάνω προαιρέω ζάω ἅπας , πολιτικός φιλόσοφος ἀπολαυστικός . οὗτος γάρ ὁ μέν φιλόσοφος βούλομαι περί φρόνησις εἰμί καί ὁ θεωρία ὁ περί ὁ ἀλήθεια , ὁ δέ πολιτικός περί ὁ πρᾶξις ὁ καλός ( οὗτος δέ εἰμί ὁ ἀπό ὁ ἀρετή ) , ὁ δέ ἀπολαυστικός περί ὁ ἡδονή ὁ σωματικός . διόπερ ἕτερος ἕτερος ὁ εὐδαίμων προσαγορεύω , καθά λέγω καί πρότερος . Ἀναξαγόρας μέν ὁ Κλαζομένιος ἐρωτάω τίς ὁ εὐδαίμων , " οὐδείς " , λέγω , " ὅς σύ νομίζω · ἀλλά ἄτοπος ἄν τίς σύ φαίνω " · οὗτος δέ ἀποκρίνω ὁ τρόπος ἐκεῖνος , ὁράω ὁ ἔρομαι ἀδύνατος ὑπολαμβάνω μή μέγας εἰμί καί καλός ἤ πλούσιος οὗτος τυγχάνω ὁ προσηγορία , αὐτός δέ ἴσως οἴομαι ὁ ζάω ἄλυπος καί καθαρός πρός ὁ δίκαιος ἤ τις θεωρία κοινωνέω θεῖος , οὗτος ὡς ἄνθρωπος λέγω μακάριος εἰμί .