aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 2.8
ὅτι μὲν τοίνυν οὐκ ἔστι τὸ ἑκούσιον τὸ κατὰ ὄρεξιν πράττειν , οὐδʼ ἀκούσιον τὸ παρὰ τὴν ὄρεξιν , φανερόν · ὅτι δʼ οὐδὲ κατὰ προαίρεσιν , πάλιν ἐκ τῶνδε δῆλον . τὸ μὲν γὰρ κατὰ βούλησιν ὡς οὐκ ἀκούσιον ἀπεδείχθη , ἀλλὰ μᾶλλον πᾶν ὃ βούλεται καὶ ἑκούσιον ( ἀλλʼ ὅτι καὶ μὴ βουλόμενον ἐνδέχεται πράττειν ἑκόντα , τοῦτο δέδεικται μόνον ) · πολλὰ δὲ βουλόμενοι πράττομεν ἐξαίφνης , προαιρεῖται δʼ οὐδεὶς οὐδὲν ἐξαίφνης . εἰ δὲ ἀνάγκη μὲν ἦν τριῶν τούτων ἕν τι εἶναι τὸ ἑκούσιον , ἢ κατʼ ὄρεξιν ἢ κατὰ προαίρεσιν ἢ κατὰ διάνοιαν , τούτων δὲ τὰ δύο μὴ ἐστί , λείπεται ἐν τῷ διανοούμενόν πως πράττειν εἶναι τὸ ἑκούσιον . ἔτι δὲ μικρὸν προαγαγόντες τὸν λόγον , ἐπιθῶμεν τέλος τῷ περὶ τοῦ ἑκουσίου καὶ ἀκουσίου διορισμῷ . δοκεῖ γὰρ τὸ βίᾳ καὶ μὴ βίᾳ τι ποιεῖν οἰκεῖα τοῖς εἰρημένοις εἶναι · τό τε γὰρ βίαιον ἀκούσιον , καὶ τὸ ἀκούσιον πᾶν βίαιον εἶναι φαμέν . ὥστε περὶ τοῦ βίᾳ σκεπτέον πρῶτον , τί ἐστι καὶ πῶς ἔχει πρὸς τὸ ἑκούσιον καὶ ἀκούσιον . δοκεῖ δὴ τὸ βίαιον καὶ τὸ ἀναγκαῖον ἀντικεῖσθαι , καὶ ἡ βία καὶ ἡ ἀνάγκη , τῷ ἑκουσίῳ καὶ τῇ πειθοῖ ἐπὶ τῶν πραττομένων . καθόλου δὲ τὸ βίαιον καὶ τὴν ἀνάγκην καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων λέγομεν · καὶ γὰρ τὸν λίθον ἄνω καὶ τὸ πῦρ κάτω βίᾳ καὶ ἀναγκαζόμενα φέρεσθαι φαμέν . ταῦτα δʼ ὅταν κατὰ τὴν φύσει καὶ τὴν καθʼ αὑτὰ ὁρμὴν φέρηται , οὐ βίᾳ , οὐ μὴν οὐδʼ ἑκούσια λέγεται , ἀλλʼ ἀνώνυμος ἡ ἀντίθεσις . ὅταν δὲ παρὰ ταύτην , βίᾳ φαμέν . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ ἐμψύχων καὶ ἐπὶ τῶν ζῴων ὁρῶμεν βίᾳ πολλὰ καὶ πάσχοντα καὶ ποιοῦντα , ὅταν παρὰ τὴν ἐν αὐτῷ ὁρμὴν ἔξωθέν τι κινῇ . ἐν μὲν τοῖς ἀψύχοις ἁπλῆ ἡ ἀρχή , ἐν δὲ τοῖς ἐμψύχοις πλεονάζει · οὐ γὰρ ἀεὶ ἡ ὄρεξις καὶ ὁ λόγος συμφωνεῖ . ὥστʼ ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων ζῴων ἁπλοῦν τὸ βίαιον , ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἀψύχων ( οὐ γὰρ ἔχει λόγον καὶ ὄρεξιν ἐναντίαν , ἀλλὰ τῇ ὀρέξει ζῇ ) · ἐν δʼ ἀνθρώπῳ ἔνεστιν ἄμφω , καὶ ἔν τινι ἡλικίᾳ , ᾗ καὶ τὸ πράττειν ἀποδίδομεν . οὐ γάρ φαμεν τὸ παιδίον πράττειν , οὐδὲ τὸ θηρίον , ἀλλὰ τὸν ἤδη διὰ λογισμὸν πράττοντα . δοκεῖ δὴ τὸ βίαιον ἅπαν λυπηρὸν εἶναι , καὶ οὐθεὶς βίᾳ μὲν ποιεῖ , χαίρων δέ . διὸ περὶ τὸν ἐγκρατῆ καὶ τὸν ἀκρατῆ πλείστη ἀμφισβήτησις ἐστίν . ἐναντίας γὰρ ὁρμὰς ἔχων αὐτὸς ἕκαστος αὑτῷ πράττει , ὥσθʼ ὅ τʼ ἐγκρατὴς βίᾳ , φασίν , ἀφέλκει αὑτὸν ἀπὸ τῶν ἡδέων ἐπιθυμιῶν ( ἀλγεῖ γὰρ ἀφέλκων πρὸς ἀντιτείνουσαν τὴν ὄρεξιν ) , ὅ τʼ ἀκρατὴς βίᾳ παρὰ τὸν λογισμόν . ἧττον δὲ δοκεῖ λυπεῖσθαι · ἡ γὰρ ἐπιθυμία τοῦ ἡδέος , ᾗ ἀκολουθεῖ χαίρων , ὥστε ὁ ἀκρατὴς μᾶλλον ἑκὼν καὶ οὐ βίᾳ , ὅτι οὐ λυπηρῶς . ἡ δὲ πειθὼ τῇ βίᾳ καὶ ἀνάγκῃ ἀντιτίθεται . ὁ δʼ ἐγκρατὴς ἐφʼ ἃ πέπεισται ἄγει , καὶ πορεύεται οὐ βίᾳ , ἀλλʼ ἑκών . ἡ δὲ ἐπιθυμία οὐ πείσασα ἄγει · οὐ γὰρ μετέχει λόγου . ὅτι μὲν οὖν δοκοῦσιν οὗτοι μόνοι βίᾳ καὶ ἄκοντες ποιεῖν , καὶ διὰ τίνʼ αἰτίαν , ὅτι καθʼ ὁμοιότητά τινα τοῦ βίᾳ , καθʼ ἣν καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων λέγομεν , εἴρηται · οὐ μὴν ἀλλʼ εἴ τις προσθῇ τὸ ἐν τῷ διορισμῷ προσκείμενον , κἀκεῖ λύεται τὸ λεχθέν . ὅταν μὲν γάρ τι τῶν ἔξωθεν παρὰ τὴν ἐν αὐτῷ ὁρμὴν κινῇ ἢ ἠρεμίζῃ , βίᾳ φαμέν , ὅταν δὲ μή , οὐ βίᾳ · ἐν δὲ τῷ ἀκρατεῖ καὶ ἐγκρατεῖ ἡ καθʼ αὑτὸν ὁρμὴ ἐνοῦσα ἄγει ( ἄμφω γὰρ ἔχει ) · ὥστʼ οὐ βίᾳ οὐδέτερος , ἀλλʼ ἑκὼν διά γε ταῦτα πράττοι ἄν , οὐδʼ ἀναγκαζόμενος . τὴν γὰρ ἔξωθεν ἀρχήν , τὴν παρὰ τὴν ὁρμὴν ἢ ἐμποδίζουσαν ἢ κινοῦσαν , ἀνάγκην λέγομεν , ὥσπερ εἴ τις λαβὼν τὴν χεῖρα τύπτοι τινὰ ἀντιτείνοντος καὶ τῷ βούλεσθαι καὶ τῷ ἐπιθυμεῖν · ὅταν δʼ ἔσωθεν ἡ ἀρχή , οὐ βίᾳ . ἔτι καὶ ἡδονὴ καὶ λύπη ἐν ἀμφοτέροις ἔνεστι . καὶ γὰρ ὁ ἐγκρατευόμενος λυπεῖται παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν πράττων ἤδη , καὶ χαίρει τὴν ἀπʼ ἐλπίδος ἡδονήν , ὅτι ὕστερον ὠφεληθήσεται , ἢ καὶ ἤδη ὠφελεῖται ὑγιαίνων · καὶ ὁ ἀκρατὴς χαίρει μὲν τυγχάνων ἀκρατευόμενος οὗ ἐπιθυμεῖ , λυπεῖται δὲ τὴν ἀπʼ ἐλπίδος λύπην , οἴεται γὰρ κακὸν πράττειν . ὥστε τὸ μὲν βίᾳ ἑκάτερον φάναι ποιεῖν ἔχει λόγον , καὶ διὰ τὴν ὄρεξιν καὶ διὰ τὸν λογισμὸν ἑκάτερον ἄκοντα ποτὲ πράττειν · κεχωρισμένα γὰρ ὄντα ἑκάτερα ἐκκρούεται ὑπʼ ἀλλήλων . ὅθεν καὶ ἐπὶ τὴν ὅλην μεταφέρουσι ψυχήν , ὅτι τῶν ἐν ψυχῇ τι τοιοῦτον ὁρῶσιν . ἐπὶ μὲν οὖν τῶν μορίων ἐνδέχεται τοῦτο λέγειν · ἡ δʼ ὅλη ἑκοῦσα ψυχὴ καὶ τοῦ ἀκρατοῦς καὶ τοῦ ἐγκρατοῦς πράττει , βίᾳ δʼ οὐδέτερος , ἀλλὰ τῶν ἐν ἐκείνοις τι , ἐπεὶ καὶ φύσει ἀμφότερα ἔχομεν . καὶ γὰρ ὁ λόγος φύσει ὑπάρχει , ὅτι ἐωμένης τῆς γενέσεως καὶ μὴ πηρωθείσης ἐνέσται , καὶ ἡ ἐπιθυμία , ὅτι εὐθὺς ἐκ γενετῆς ἀκολουθεῖ καὶ ἔνεστιν . σχεδὸν δὲ τούτοις δυσὶ τὸ φύσει διορίζομεν , τῷ τε ὅσα εὐθὺς γιγνομένοις ἀκολουθεῖ πᾶσι , καὶ ὅσα ἐωμένης τῆς γενέσεως εὐθυπορεῖν γίγνεται ἡμῖν , οἷον πολιὰ καὶ γῆρας καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα . ὥστε μὴ κατὰ φύσιν ἑκάτερος πράττει , ἁπλῶς δὲ κατὰ φύσιν ἑκάτερος , οὐ τὴν αὐτήν . αἱ μὲν οὖν περὶ τὸν ἀκρατῆ καὶ ἐγκρατῆ ἀπορίαι αὗται περὶ τοῦ βίᾳ πράττειν ἢ ἀμφοτέρους ἢ τὸν ἕτερον , ὥστε ἢ μὴ ἑκόντας ἢ ἅμα βίᾳ καὶ ἑκόντας , εἰ δὲ τὸ βίᾳ ἀκούσιον , ἅμα ἑκόντας καὶ ἄκοντας πράττειν · σχεδὸν δὲ ἐκ τῶν εἰρημένων δῆλον ἡμῖν ὡς ἀπαντητέον . λέγονται δὲ κατʼ ἄλλον τρόπον βίᾳ καὶ ἀναγκασθέντες πρᾶξαι , οὐ διαφωνοῦντος τοῦ λόγου καὶ τῆς ὀρέξεως , ὅταν πράττωσιν ὃ καὶ λυπηρὸν καὶ φαῦλον ὑπολαμβάνουσιν , ἀλλʼ ἂν μὴ τοῦτο πράττωσι , πληγαὶ ἢ δεσμοὶ ἢ θάνατοι ὦσιν . ταῦτα γάρ φασιν ἀναγκασθέντες πρᾶξαι . ἢ οὔ , ἀλλὰ πάντες ἑκόντες ποιοῦσιν αὐτὸ τοῦτο ; ἔξεστι γὰρ μὴ ποιεῖν , ἀλλʼ ἐκεῖνο ὑπομεῖναι τὸ πάθος . ἔτι ἴσως τούτων τὰ μὲν φαίη τις ἂν τὰ δʼ οὔ . ὅσα μὲν γὰρ ἐφʼ αὑτῷ τῶν τοιούτων μὴ ὑπάρξαι ἢ ὑπάρξαι , ἀεὶ ὅσα πράττει ἃ μὴ βούλεται , ἑκὼν πράττει , καὶ οὐ βίᾳ · ὅσα δὲ μὴ ἐφʼ αὑτῷ τῶν τοιούτων , βίᾳ πώς , οὐ μέντοι γʼ ἁπλῶς , ὅτι οὐκ αὐτὸ τοῦτο προαιρεῖται ὃ πράττει , ἀλλʼ οὗ ἕνεκα , ἐπεὶ καὶ ἐν τούτοις ἐστί τις διαφορά . εἰ γὰρ ἵνα μὴ λάβῃ ψηλαφῶν ἀποκτείνοι , γελοῖος ἂν εἴη , εἰ λέγοι ὅτι βίᾳ καὶ ἀναγκαζόμενος , ἀλλὰ δεῖ μεῖζον κακὸν καὶ λυπηρότερον εἶναι , ὃ πείσεται μὴ ποιήσας . οὕτω γὰρ ἀναγκαζόμενος καὶ βίᾳ πράξει , ἢ οὐ φύσει , ὅταν κακὸν ἀγαθοῦ ἕνεκα ἢ μείζονος κακοῦ ἀπολύσεως πράττῃ , καὶ ἄκων γε · οὐ γὰρ ἐφʼ αὑτῷ ταῦτα . διὸ καὶ τὸν ἔρωτα πολλοὶ ἀκούσιον τιθέασιν , καὶ θυμοὺς ἐνίους καὶ τὰ φυσικά , ὅτι ἰσχυρὰ καὶ ὑπὲρ τὴν φύσιν · καὶ συγγνώμην ἔχομεν ὡς πεφυκότα βιάζεσθαι τὴν φύσιν . καὶ μᾶλλον ἂν δόξειε βίᾳ καὶ ἄκων πράττειν , ἵνα μὴ ἀλγῇ ἰσχυρῶς , ἢ ἵνα μὴ ἠρέμα , καὶ ὅλως ἵνα μὴ ἀλγῇ ἢ ἵνα χαίρῃ . τὸ γὰρ ἐφʼ αὑτῷ , εἰς ὃ ἀνάγεται ὅλον , τοῦτʼ ἐστιν ὃ ἡ αὐτοῦ φύσις οἵα τε φέρειν · ὃ δὲ μὴ οἵα τε , μήδʼ ἐστὶ τῆς ἐκείνου φύσει ὀρέξεως ἢ λογισμοῦ , οὐκ ἐφʼ αὑτῷ . διὸ καὶ τοὺς ἐνθουσιῶντας καὶ προλέγοντας , καίπερ διανοίας ἔργον ποιοῦντας , ὅμως οὔ φαμεν ἐφʼ αὑτοῖς εἶναι , οὔτʼ εἰπεῖν ἃ εἶπον , οὔτε πρᾶξαι ἃ ἔπραξαν . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ διʼ ἐπιθυμίαν · ὥστε καὶ διάνοιαί τινες καὶ πάθη οὐκ ἐφʼ ἡμῖν εἰσίν , ἢ πράξεις αἱ κατὰ τὰς τοιαύτας διανοίας καὶ λογισμούς , ἀλλʼ ὥσπερ Φιλόλαος ἔφη εἶναί τινας λόγους κρείττους ἡμῶν .
Lemmas: ὅτι μέν τοίνυν οὐ εἰμί ὁ ἑκούσιος ὁ κατά ὄρεξις πράσσω , οὐδέ ἀκούσιος ὁ παρά ὁ ὄρεξις , φανερός · ὅτι δέ οὐδέ κατά προαίρεσις , πάλιν ἐκ ὅδε δῆλος . ὁ μέν γάρ κατά βούλησις ὡς οὐ ἀκούσιος ἀποδείκνυμι , ἀλλά μάλα πᾶς ὅς βούλομαι καί ἑκούσιος ( ἀλλά ὅτι καί μή βούλομαι ἐνδέχομαι πράσσω ἑκών , οὗτος δείκνυμι μόνος ) · πολύς δέ βούλομαι πράσσω ἐξαίφνης , προαιρέω δέ οὐδείς οὐδείς ἐξαίφνης . εἰ δέ ἀνάγκη μέν εἰμί τρεῖς οὗτος εἷς τις εἰμί ὁ ἑκούσιος , ἤ κατά ὄρεξις ἤ κατά προαίρεσις ἤ κατά διάνοια , οὗτος δέ ὁ δύο μή εἰμί , λείπω ἐν ὁ διανοέω πως πράσσω εἰμί ὁ ἑκούσιος . ἔτι δέ μικρός προάγω ὁ λόγος , ἐπιτίθημι τέλος ὁ περί ὁ ἑκούσιος καί ἀκούσιος διορισμός . δοκέω γάρ ὁ βία καί μή βία τις ποιέω οἰκεῖος ὁ λέγω εἰμί · ὁ τε γάρ βίαιος ἀκούσιος , καί ὁ ἀκούσιος πᾶς βίαιος εἰμί φημί . ὥστε περί ὁ βία σκοπέω πρῶτος , τίς εἰμί καί πῶς ἔχω πρός ὁ ἑκούσιος καί ἀκούσιος . δοκέω δή ὁ βίαιος καί ὁ ἀναγκαῖος ἀντίκειμαι , καί ὁ βία καί ὁ ἀνάγκη , ὁ ἑκούσιος καί ὁ πειθώ ἐπί ὁ πράσσω . καθόλου δέ ὁ βίαιος καί ὁ ἀνάγκη καί ἐπί ὁ ἄψυχος λέγω · καί γάρ ὁ λίθος ἄνω καί ὁ πῦρ κάτω βία καί ἀναγκάζω φέρω φημί . οὗτος δέ ὅταν κατά ὁ φύσις καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁρμή φέρω , οὐ βία , οὐ μήν οὐδέ ἑκούσιος λέγω , ἀλλά ἀνώνυμος ὁ ἀντίθεσις . ὅταν δέ παρά οὗτος , βία φημί . ὅμοιος δέ καί ἐπί ἔμψυχος καί ἐπί ὁ ζῷον ὁράω βία πολύς καί πάσχω καί ποιέω , ὅταν παρά ὁ ἐν αὐτός ὁρμή ἔξωθεν τις κινέω . ἐν μέν ὁ ἄψυχος ἁπλόος ὁ ἀρχή , ἐν δέ ὁ ἔμψυχος πλεονάζω · οὐ γάρ ἀεί ὁ ὄρεξις καί ὁ λόγος συμφωνέω . ὥστε ἐπί μέν ὁ ἄλλος ζῷον ἁπλόος ὁ βίαιος , ὥσπερ ἐπί ὁ ἄψυχος ( οὐ γάρ ἔχω λόγος καί ὄρεξις ἐναντίος , ἀλλά ὁ ὄρεξις ζάω ) · ἐν δέ ἄνθρωπος ἔνειμι ἄμφω , καί ἐν τις ἡλικία , ὅς καί ὁ πράσσω ἀποδίδωμι . οὐ γάρ φημί ὁ παιδίον πράσσω , οὐδέ ὁ θηρίον , ἀλλά ὁ ἤδη διά λογισμός πράσσω . δοκέω δή ὁ βίαιος ἅπας λυπηρός εἰμί , καί οὐδείς βία μέν ποιέω , χαίρω δέ . διό περί ὁ ἐγκρατής καί ὁ ἀκρατής πολύς ἀμφισβήτησις εἰμί . ἐναντίος γάρ ὁρμή ἔχω αὐτός ἕκαστος ἑαυτοῦ πράσσω , ὥστε ὁ τε ἐγκρατής βία , φημί , ἀφέλκω ἑαυτοῦ ἀπό ὁ ἡδύς ἐπιθυμία ( ἀλγέω γάρ ἀφέλκω πρός ἀντιτείνω ὁ ὄρεξις ) , ὁ τε ἀκρατής βία παρά ὁ λογισμός . ἥσσων δέ δοκέω λυπέω · ὁ γάρ ἐπιθυμία ὁ ἡδύς , ὅς ἀκολουθέω χαίρω , ὥστε ὁ ἀκρατής μάλα ἑκών καί οὐ βία , ὅτι οὐ λυπηρός . ὁ δέ πειθώ ὁ βία καί ἀνάγκη ἀντιτίθημι . ὁ δέ ἐγκρατής ἐπί ὅς πείθω ἄγω , καί πορεύω οὐ βία , ἀλλά ἑκών . ὁ δέ ἐπιθυμία οὐ πείθω ἄγω · οὐ γάρ μετέχω λόγος . ὅτι μέν οὖν δοκέω οὗτος μόνος βία καί ἄκων ποιέω , καί διά τίς αἰτία , ὅτι κατά ὁμοιότης τις ὁ βία , κατά ὅς καί ἐπί ὁ ἄψυχος λέγω , λέγω · οὐ μήν ἀλλά εἰ τις προστίθημι ὁ ἐν ὁ διορισμός πρόσκειμαι , ἐκεῖ λύω ὁ λέγω . ὅταν μέν γάρ τις ὁ ἔξωθεν παρά ὁ ἐν αὐτός ὁρμή κινέω ἤ ἠρεμίζω , βία φημί , ὅταν δέ μή , οὐ βία · ἐν δέ ὁ ἀκρατής καί ἐγκρατής ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁρμή ἔνειμι ἄγω ( ἄμφω γάρ ἔχω ) · ὥστε οὐ βία οὐδέτερος , ἀλλά ἑκών διά γε οὗτος πράσσω ἄν , οὐδέ ἀναγκάζω . ὁ γάρ ἔξωθεν ἀρχή , ὁ παρά ὁ ὁρμή ἤ ἐμποδίζω ἤ κινέω , ἀνάγκη λέγω , ὥσπερ εἰ τις λαμβάνω ὁ χείρ τύπτω τις ἀντιτείνω καί ὁ βούλομαι καί ὁ ἐπιθυμέω · ὅταν δέ ἔσωθεν ὁ ἀρχή , οὐ βία . ἔτι καί ἡδονή καί λύπη ἐν ἀμφότερος ἔνειμι . καί γάρ ὁ ἐγκρατεύομαι λυπέω παρά ὁ ἐπιθυμία πράσσω ἤδη , καί χαίρω ὁ ἀπό ἐλπίς ἡδονή , ὅτι ὕστερον ὠφελέω , ἤ καί ἤδη ὠφελέω ὑγιαίνω · καί ὁ ἀκρατής χαίρω μέν τυγχάνω ἀκρατεύομαι ὅς ἐπιθυμέω , λυπέω δέ ὁ ἀπό ἐλπίς λύπη , οἴομαι γάρ κακός πράσσω . ὥστε ὁ μέν βία ἑκάτερος φημί ποιέω ἔχω λόγος , καί διά ὁ ὄρεξις καί διά ὁ λογισμός ἑκάτερος ἄκων ποτέ πράσσω · χωρίζω γάρ εἰμί ἑκάτερος ἐκκρούω ὑπό ἀλλήλων . ὅθεν καί ἐπί ὁ ὅλος μεταφέρω ψυχή , ὅτι ὁ ἐν ψυχή τις τοιοῦτος ὁράω . ἐπί μέν οὖν ὁ μόριον ἐνδέχομαι οὗτος λέγω · ὁ δέ ὅλος ἑκών ψυχή καί ὁ ἀκρατής καί ὁ ἐγκρατής πράσσω , βία δέ οὐδέτερος , ἀλλά ὁ ἐν ἐκεῖνος τις , ἐπεί καί φύσις ἀμφότερος ἔχω . καί γάρ ὁ λόγος φύσις ὑπάρχω , ὅτι ἐάω ὁ γένεσις καί μή πηρόω ἔνειμι , καί ὁ ἐπιθυμία , ὅτι εὐθύς ἐκ γενετή ἀκολουθέω καί ἔνειμι . σχεδόν δέ οὗτος δύο ὁ φύσις διορίζω , ὁ τε ὅσος εὐθύς γίγνομαι ἀκολουθέω πᾶς , καί ὅσος ἐάω ὁ γένεσις εὐθυπορέω γίγνομαι ἐγώ , οἷος πολιός καί γῆρας καί ἄλλος ὁ τοιοῦτος . ὥστε μή κατά φύσις ἑκάτερος πράσσω , ἁπλῶς δέ κατά φύσις ἑκάτερος , οὐ ὁ αὐτός . ὁ μέν οὖν περί ὁ ἀκρατής καί ἐγκρατής ἀπορία οὗτος περί ὁ βία πράσσω ἤ ἀμφότερος ἤ ὁ ἕτερος , ὥστε ἤ μή ἑκών ἤ ἅμα βία καί ἑκών , εἰ δέ ὁ βία ἀκούσιος , ἅμα ἑκών καί ἄκων πράσσω · σχεδόν δέ ἐκ ὁ λέγω δῆλος ἐγώ ὡς ἀπαντητέον . λέγω δέ κατά ἄλλος τρόπος βία καί ἀναγκάζω πράσσω , οὐ διαφωνέω ὁ λόγος καί ὁ ὄρεξις , ὅταν πράσσω ὅς καί λυπηρός καί φαῦλος ὑπολαμβάνω , ἀλλά ἐάν μή οὗτος πράσσω , πληγή ἤ δεσμός ἤ θάνατος εἰμί . οὗτος γάρ φημί ἀναγκάζω πράσσω . ἤ οὐ , ἀλλά πᾶς ἑκών ποιέω αὐτός οὗτος ; ἔξεστι γάρ μή ποιέω , ἀλλά ἐκεῖνος ὑπομένω ὁ πάθος . ἔτι ἴσως οὗτος ὁ μέν φημί τις ἄν ὁ δέ οὐ . ὅσος μέν γάρ ἐπί ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος μή ὑπάρχω ἤ ὑπάρχω , ἀεί ὅσος πράσσω ὅς μή βούλομαι , ἑκών πράσσω , καί οὐ βία · ὅσος δέ μή ἐπί ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος , βία πως , οὐ μέντοι γε ἁπλῶς , ὅτι οὐ αὐτός οὗτος προαιρέω ὅς πράσσω , ἀλλά ὅς ἕνεκα , ἐπεί καί ἐν οὗτος εἰμί τις διαφορά . εἰ γάρ ἵνα μή λαμβάνω ψηλαφάω ἀποκτείνω , γέλοιος ἄν εἰμί , εἰ λέγω ὅτι βία καί ἀναγκάζω , ἀλλά δέω μέγας κακός καί λυπηρός εἰμί , ὅς πάσχω μή ποιέω . οὕτως γάρ ἀναγκάζω καί βία πράσσω , ἤ οὐ φύσις , ὅταν κακός ἀγαθός ἕνεκα ἤ μέγας κακός ἀπόλυσις πράσσω , καί ἄκων γε · οὐ γάρ ἐπί ἑαυτοῦ οὗτος . διό καί ὁ ἔρως πολύς ἀκούσιος τίθημι , καί θυμός ἔνιοι καί ὁ φυσικός , ὅτι ἰσχυρός καί ὑπέρ ὁ φύσις · καί συγγνώμη ἔχω ὡς φύω βιάζω ὁ φύσις . καί μάλα ἄν δοκέω βία καί ἄκων πράσσω , ἵνα μή ἀλγέω ἰσχυρός , ἤ ἵνα μή ἠρέμα , καί ὅλος ἵνα μή ἀλγέω ἤ ἵνα χαίρω . ὁ γάρ ἐπί ἑαυτοῦ , εἰς ὅς ἀνάγω ὅλος , οὗτος εἰμί ὅς ὁ αὐτός φύσις οἷος τε φέρω · ὅς δέ μή οἷος τε , μηδέ εἰμί ὁ ἐκεῖνος φύσις ὄρεξις ἤ λογισμός , οὐ ἐπί ἑαυτοῦ . διό καί ὁ ἐνθουσιάζω καί προλέγω , καίπερ διάνοια ἔργον ποιέω , ὅμως οὐ φημί ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί , οὔτε λέγω ὅς λέγω , οὔτε πράσσω ὅς πράσσω . ἀλλά μήν οὐδέ διά ἐπιθυμία · ὥστε καί διάνοια τις καί πάθος οὐ ἐπί ἐγώ εἰμί , ἤ πρᾶξις ὁ κατά ὁ τοιοῦτος διάνοια καί λογισμός , ἀλλά ὥσπερ Φιλόλαος φημί εἰμί τις λόγος κρατύς ἐγώ .