aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 7.5
ὅτι μὲν οὖν πλείονες τρόποι φιλίας , καὶ πόσοι τρόποι , ὅτι τρεῖς , καὶ ὅτι τὸ φιλεῖσθαι καὶ ἀντιφιλεῖσθαι καὶ οἱ φί λοι διαφέρουσιν , οἵ τε κατʼ ἰσότητα καὶ οἱ καθʼ ὑπεροχήν , εἴρηται · ἐπεὶ δὲ τὸ φίλον λέγεται καὶ καθόλου μᾶλλον , ὥσπερ καὶ κατʼ ἀρχὰς ἐλέχθη , ὑπὸ τῶν ἔξωθεν συμπαραλαμβανόντων ( οἳ μὲν γὰρ τὸ ὅμοιόν φασιν εἶναι φίλον , οἳ δὲ τὸ ἐναντίον ) , λεκτέον καὶ περὶ τούτων πῶς εἰσι πρὸς τὰς εἰρημένας φιλίας . ἀνάγεται δὲ τὸ μὲν ὅμοιον καὶ εἰς τὸ ἡδὺ καὶ εἰς τὸ ἀγαθόν . τό τε γὰρ ἀγαθὸν ἁπλοῦν , τὸ δὲ κακὸν πολύμορφον · καὶ ὁ ἀγαθὸς μὲν ὅμοιος ἀεὶ καὶ οὐ μεταβάλλεται τὸ ἦθος , ὁ δὲ φαῦλος καὶ ὁ ἄφρων οὐθὲν ἔοικεν ἕωθεν καὶ ἑσπέρας . διὸ ἐὰν μὴ συμβάλλωσιν οἱ φαῦλοι , οὐ φίλοι ἑαυτοῖς , ἀλλὰ διίστανται · ἡ δʼ οὐ βέβαιος φιλία οὐ φιλία . ὥστε οὕτως μὲν τὸ ὅμοιον φίλον , ὅτι τὸ ἀγαθὸν ὅμοιον , ἔστι δὲ ὡς καὶ κατὰ τὸ ἡδύ · τοῖς γὰρ ὁμοίοις ταὔθʼ ἡδέα , καὶ ἕκαστον δὲ φύσει αὐτὸ αὑτῷ ἡδύ . διὸ καὶ φωναὶ καὶ αἱ ἕξεις καὶ συνημερεύσεις τοῖς ὁμογενέσιν ἥδισται ἀλλήλοις , καὶ τοῖς ἄλλοις ζῴοις · καὶ ταύτῃ ἐνδέχεται καὶ τοὺς φαύλους ἀλλήλους φιλεῖν . κακὸς κακῷ δὲ συντέτηκεν ἡδονῇ . τὸ δʼ ἐναντίον τῷ ἐναντίῳ φίλον ὡς τὸ χρήσιμον · αὐτὸ γὰρ αὑτῷ τὸ ὅμοιον ἄχρηστον . διὸ δεσπότης δούλου δεῖται καὶ δοῦλος δεσπότου , καὶ γυνὴ καὶ ἀνὴρ ἀλλήλων , καὶ ἡδὺ καὶ ἐπιθυμητὸν τὸ ἐναντίον ὡς χρήσιμον , καὶ οὐχ ὡς ἐν τέλει ἀλλʼ ὡς πρὸς τὸ τέλος . ὅταν γὰρ τύχῃ οὗ ἐπιθυμεῖ , ἐν τῷ τέλει μὲν ἐστίν , οὐκ ὀρέγεται δὲ τοῦ ἐναντίου , οἷον τὸ θερμὸν τοῦ ψυχροῦ καὶ τὸ ξηρὸν τοῦ ὑγροῦ . ἔστι δέ πως καὶ ἡ τοῦ ἐναντίου φιλία τοῦ ἀγαθοῦ . ὀρέγεται γὰρ ἀλλήλων διὰ τὸ μέσον · ὡς σύμβολα γὰρ ὀρέγεται ἀλλήλων διὰ τὸ οὕτω γίνεσθαι ἐξ ἀμφοῖν ἓν μέσον . ἔτι κατὰ συμβεβηκός ἐστι τοῦ ἐναντίου , καθʼ αὑτὸ δὲ τῆς μεσότητος . ὀρέγονται γὰρ οὐκ ἀλλήλων τἀναντία , ἀλλὰ τοῦ μέσου . ὑπερψυχθέντες γάρ , ἐὰν θερμανθῶσιν , εἰς τὸ μέσον καθίστανται , καὶ ὑπερθερμανθέντες , ἐὰν ψυχθῶσιν · ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . εἰ δὲ μή , ἀεὶ ἐν ἐπιθυμίᾳ , οὐκ ἐν τοῖς μέσοις . ἀλλὰ χαίρει ὁ ἐν τῷ μέσῳ ἄνευ ἐπιθυμίας τοῖς φύσει ἡδέσιν , οἳ δὲ πᾶσι τοῖς ἐξιστᾶσι τῆς φύσει ἕξεως . τοῦτο μὲν οὖν τὸ εἶδος καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων ἐστίν · τὸ φιλεῖν δὲ γίνεται , ὅταν ᾖ ἐπὶ τῶν ἐμψύχων . διὸ ἐνίοτε ἀνομοίοις χαίρουσιν , οἷον αὐστηροὶ εὐτραπέλοις καὶ ὀξεῖς ῥαθύμοις . εἰς τὸ μέσον γὰρ καθίστανται ὑπʼ ἀλλήλων . κατὰ συμβεβηκὸς οὖν , ὥσπερ ἐλέχθη , τὰ ἐναντία φίλα , καὶ διὰ τὸ ἀγαθόν .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν πολύς τρόπος φιλία , καί πόσος τρόπος , ὅτι τρεῖς , καί ὅτι ὁ φιλέω καί ἀντιφιλέω καί ὁ φίς λοι διαφέρω , ὁ τε κατά ἰσότης καί ὁ κατά ὑπεροχή , λέγω · ἐπεί δέ ὁ φίλος λέγω καί καθόλου μάλα , ὥσπερ καί κατά ἀρχή λέγω , ὑπό ὁ ἔξωθεν συμπαραλαμβάνω ( ὁ μέν γάρ ὁ ὅμοιος φημί εἰμί φίλος , ὁ δέ ὁ ἐναντίος ) , λεκτέος καί περί οὗτος πῶς εἰμί πρός ὁ λέγω φιλία . ἀνάγω δέ ὁ μέν ὅμοιος καί εἰς ὁ ἡδύς καί εἰς ὁ ἀγαθός . ὁ τε γάρ ἀγαθός ἁπλόος , ὁ δέ κακός πολύμορφος · καί ὁ ἀγαθός μέν ὅμοιος ἀεί καί οὐ μεταβάλλω ὁ ἦθος , ὁ δέ φαῦλος καί ὁ ἄφρων οὐδείς ἔοικα ἕωθεν καί ἑσπέρα . διό ἐάν μή συμβάλλω ὁ φαῦλος , οὐ φίλος ἑαυτοῦ , ἀλλά διίστημι · ὁ δέ οὐ βέβαιος φιλία οὐ φιλία . ὥστε οὕτως μέν ὁ ὅμοιος φίλος , ὅτι ὁ ἀγαθός ὅμοιος , εἰμί δέ ὡς καί κατά ὁ ἡδύς · ὁ γάρ ὅμοιος αὐτός ἡδύς , καί ἕκαστος δέ φύσις αὐτός ἑαυτοῦ ἡδύς . διό καί φωνή καί ὁ ἕξις καί συνημέρευσις ὁ ὁμογενής ἡδύς ἀλλήλων , καί ὁ ἄλλος ζῷον · καί ταύτῃ ἐνδέχομαι καί ὁ φαῦλος ἀλλήλων φιλέω . κακός κακός δέ συντήκω ἡδονή . ὁ δέ ἐναντίος ὁ ἐναντίος φίλος ὡς ὁ χρήσιμος · αὐτός γάρ ἑαυτοῦ ὁ ὅμοιος ἄχρηστος . διό δεσπότης δοῦλος δέω καί δοῦλος δεσπότης , καί γυνή καί ἀνήρ ἀλλήλων , καί ἡδύς καί ἐπιθυμητός ὁ ἐναντίος ὡς χρήσιμος , καί οὐ ὡς ἐν τέλος ἀλλά ὡς πρός ὁ τέλος . ὅταν γάρ τυγχάνω ὅς ἐπιθυμέω , ἐν ὁ τέλος μέν εἰμί , οὐ ὀρέγω δέ ὁ ἐναντίος , οἷος ὁ θερμός ὁ ψυχρός καί ὁ ξηρός ὁ ὑγρός . εἰμί δέ πως καί ὁ ὁ ἐναντίος φιλία ὁ ἀγαθός . ὀρέγω γάρ ἀλλήλων διά ὁ μέσος · ὡς σύμβολον γάρ ὀρέγω ἀλλήλων διά ὁ οὕτως γίγνομαι ἐκ ἄμφω εἷς μέσος . ἔτι κατά συμβαίνω εἰμί ὁ ἐναντίος , κατά ἑαυτοῦ δέ ὁ μεσότης . ὀρέγω γάρ οὐ ἀλλήλων ἐναντίος , ἀλλά ὁ μέσος . ὑπερψύχω γάρ , ἐάν θερμαίνω , εἰς ὁ μέσος καθίστημι , καί ὑπερθερμαίνω , ἐάν ψύχω · ὅμοιος δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος . εἰ δέ μή , ἀεί ἐν ἐπιθυμία , οὐ ἐν ὁ μέσος . ἀλλά χαίρω ὁ ἐν ὁ μέσος ἄνευ ἐπιθυμία ὁ φύσις ἡδύς , ὁ δέ πᾶς ὁ ἐξίστημι ὁ φύσις ἕξις . οὗτος μέν οὖν ὁ εἶδος καί ἐπί ὁ ἄψυχος εἰμί · ὁ φιλέω δέ γίγνομαι , ὅταν εἰμί ἐπί ὁ ἔμψυχος . διό ἐνίοτε ἀνόμοιος χαίρω , οἷος αὐστηρός εὐτράπελος καί ὀξύς ῥάθυμος . εἰς ὁ μέσος γάρ καθίστημι ὑπό ἀλλήλων . κατά συμβαίνω οὖν , ὥσπερ λέγω , ὁ ἐναντίος φίλος , καί διά ὁ ἀγαθός .