aristoteles-et-corpus-aristotelicum.ethica-eudemia 1.1
ὁ μὲν ἐν Δήλῳ παρὰ τῷ θεῷ τὴν αὑτοῦ γνώμην ἀποφηνάμενος συνέγραψεν ἐπὶ τὸ προπύλαιον τοῦ Λητῴου , διελὼν οὐχ ὑπάρχοντα πάντα τῷ αὐτῷ , τό τε ἀγαθὸν καὶ τὸ καλὸν καὶ τὸ ἡδύ , ποιήσας κάλλιστον τὸ δικαιότατον , λῷστον δʼ ὑγιαίνειν · , πάντων ἥδιστον δʼ οὗ τις ἐρᾷ τὸ τυχεῖν · tlg0002.tlg001 ἡμεῖς δʼ αὐτῷ μὴ συγχωρῶμεν . ἡ γὰρ εὐδαιμονία κάλλιστον καὶ ἄριστον ἁπάντων οὖσα ἥδιστον ἐστίν . πολλῶν δʼ ὄντων θεωρημάτων ἃ περὶ ἕκαστον πρᾶγμα καὶ περὶ ἑκάστην φύσιν ἀπορίαν ἔχει καὶ δεῖται σκέψεως , τὰ μὲν αὐτῶν συντείνει πρὸς τὸ γνῶναι μόνον , τὰ δὲ καὶ περὶ τὰς κτήσεις καὶ περὶ τὰς πράξεις τοῦ πράγματος . ὅσα μὲν οὖν ἔχει φιλοσοφίαν μόνον θεωρητικήν , λεκτέον κατὰ τὸν ἐπιβάλλοντα καιρόν , ὅ τι περ οἰκεῖον ἦν τῇ μεθόδῳ · πρῶτον δὲ σκεπτέον ἐν τίνι τὸ εὖ ζῆν καὶ πῶς κτητόν , πότερον φύσει γίγνονται πάντες εὐδαίμονες οἱ τυγχάνοντες ταύτης τῆς προσηγορίας , ὥσπερ μεγάλοι καὶ μικροὶ καὶ τὴν χροιὰν διαφέροντες , ἢ διὰ μαθήσεως , ὡς οὔσης ἐπιστήμης τινὸς τῆς εὐδαιμονίας , ἢ διά τινος ἀσκήσεως ( πολλὰ γὰρ οὔτε κατὰ φύσιν οὔτε μαθοῦσιν ἀλλʼ ἐθισθεῖσιν ὑπάρχει τοῖς ἀνθρώποις , φαῦλα μὲν τοῖς φαύλως ἐθισθεῖσι , χρηστὰ δὲ τοῖς χρηστῶς ) , ἢ τούτων μὲν κατʼ οὐδένα τῶν τρόπων , δυοῖν δὲ θάτερον , ἤτοι καθάπερ οἱ νυμφόληπτοι καὶ θεόληπτοι τῶν ἀνθρώπων , ἐπιπνοίᾳ δαιμονίου τινὸς ὥσπερ ἐνθουσιάζοντες , ἢ διὰ τὴν τύχην ʽπολλοὶ γὰρ ταὐτόν φασιν εἶναι τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τὴν εὐτυχίαν ) . ὅτι μὲν οὖν ἡ παρουσία διὰ τούτων ἁπάντων ἢ τινῶν ἢ τινὸς ὑπάρχει τοῖς ἀνθρώποις , οὐκ ἄδηλον ( ἅπασαι γὰρ αἱ γενέσεις σχεδὸν πίπτουσιν εἰς ταύτας τὰς ἀρχάς · καὶ γὰρ τὰς ἀπὸ τῆς διανοίας ἁπάσας πρὸς τὰς ἀπὸ ἐπιστήμης ἄν τις συναγάγοι πράξεις ) · τὸ δʼ εὐδαιμονεῖν καὶ τὸ ζῆν μακαρίως καὶ καλῶς εἴη ἂν ἐν τρισὶ μάλιστα , τοῖς εἶναι δοκοῦσιν αἰρετωτάτοις . οἳ μὲν γὰρ τὴν φρόνησιν μέγιστον εἶναί φασιν ἀγαθόν , οἳ δὲ τὴν ἀρετήν , οἳ δὲ τὴν ἡδονήν . καὶ πρὸς τὴν εὐδαιμονίαν ἔνιοι περὶ τοῦ μεγέθους αὐτῶν διαμφισβητοῦσι , συμβάλλεσθαι φάσκοντες θάτερον θατέρου μᾶλλον εἰς αὐτήν , οἳ μὲν ὡς οὖσαν μεῖζον ἀγαθὸν τὴν φρόνησιν τῆς ἀρετῆς , οἳ δὲ ταύτης τὴν ἀρετήν , οἳ δʼ ἀμφοτέρων τούτων τὴν ἡδονήν . καὶ τοῖς μὲν ἐκ πάντων δοκεῖ τούτων , τοῖς δʼ ἐκ δυοῖν , τοῖς δʼ ἐν ἑνί τινι τούτων εἶναι τὸ ζῆν εὐδαιμόνως .
Lemmas: ὁ μέν ἐν Δῆλος παρά ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ γνώμη ἀποφαίνω συγγράφω ἐπί ὁ προπύλαιος ὁ Λητῷος , διαιρέω οὐ ὑπάρχω πᾶς ὁ αὐτός , ὁ τε ἀγαθός καί ὁ καλός καί ὁ ἡδύς , ποιέω καλός ὁ δίκαιος , λωΐων δέ ὑγιαίνω · , πᾶς ἡδύς δέ ὅς τις ἐράω ὁ τυγχάνω · tlg0002.tlg001 ἐγώ δέ αὐτός μή συγχωρέω . ὁ γάρ εὐδαιμονία καλός καί ἀγαθός ἅπας εἰμί ἡδύς εἰμί . πολύς δέ εἰμί θεώρημα ὅς περί ἕκαστος πρᾶγμα καί περί ἕκαστος φύσις ἀπορία ἔχω καί δέω σκέψις , ὁ μέν αὐτός συντείνω πρός ὁ γιγνώσκω μόνος , ὁ δέ καί περί ὁ κτῆσις καί περί ὁ πρᾶξις ὁ πρᾶγμα . ὅσος μέν οὖν ἔχω φιλοσοφία μόνος θεωρητικός , λεκτέος κατά ὁ ἐπιβάλλω καιρός , ὅς τις περ οἰκεῖος εἰμί ὁ μέθοδος · πρῶτος δέ σκοπέω ἐν τίς ὁ εὖ ζάω καί πῶς κτητός , πότερος φύσις γίγνομαι πᾶς εὐδαίμων ὁ τυγχάνω οὗτος ὁ προσηγορία , ὥσπερ μέγας καί μικρός καί ὁ χροιά διαφέρω , ἤ διά μάθησις , ὡς εἰμί ἐπιστήμη τις ὁ εὐδαιμονία , ἤ διά τις ἄσκησις ( πολύς γάρ οὔτε κατά φύσις οὔτε μανθάνω ἀλλά ἐθίζω ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος , φαῦλος μέν ὁ φαῦλος ἐθίζω , χρηστός δέ ὁ χρηστός ) , ἤ οὗτος μέν κατά οὐδείς ὁ τρόπος , δύο δέ ἕτερος , ἤτοι καθά ὁ νυμφόληπτος καί θεόληπτος ὁ ἄνθρωπος , ἐπίπνοια δαιμόνιον τις ὥσπερ ἐνθουσιάζω , ἤ διά ὁ τύχη ʽπολλοὶ γάρ αὐτός φημί εἰμί ὁ εὐδαιμονία καί ὁ εὐτυχία ) . ὅτι μέν οὖν ὁ παρουσία διά οὗτος ἅπας ἤ τις ἤ τις ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἄδηλος ( ἅπας γάρ ὁ γένεσις σχεδόν πίπτω εἰς οὗτος ὁ ἀρχή · καί γάρ ὁ ἀπό ὁ διάνοια ἅπας πρός ὁ ἀπό ἐπιστήμη ἄν τις συνάγω πρᾶξις ) · ὁ δέ εὐδαιμονέω καί ὁ ζάω μακαρίως καί καλός εἰμί ἄν ἐν τρεῖς μάλα , ὁ εἰμί δοκέω αί̓ρετος . ὁ μέν γάρ ὁ φρόνησις μέγας εἰμί φημί ἀγαθός , ὁ δέ ὁ ἀρετή , ὁ δέ ὁ ἡδονή . καί πρός ὁ εὐδαιμονία ἔνιοι περί ὁ μέγεθος αὐτός διαμφισβητέω , συμβάλλω φάσκω ἕτερος ἕτερος μάλα εἰς αὐτός , ὁ μέν ὡς εἰμί μέγας ἀγαθός ὁ φρόνησις ὁ ἀρετή , ὁ δέ οὗτος ὁ ἀρετή , ὁ δέ ἀμφότερος οὗτος ὁ ἡδονή . καί ὁ μέν ἐκ πᾶς δοκέω οὗτος , ὁ δέ ἐκ δύο , ὁ δέ ἐν εἷς τις οὗτος εἰμί ὁ ζάω εὐδαίμων .