ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 4.24
Ἔτι ἀπείρων ὄντων τῶν σχημάτων ἀναγκαῖον καὶ τοὺς χυμοὺς εἶναι ἀπείρους · διὰ τί γὰρ ὁ μὲν ἂν ποιήσειεν αἴσθησιν , ὁ δ’ οὐκ ἂν ποιήσειεν ; Καὶ περὶ μὲν τοῦ γευστοῦ καὶ χυμοῦ εἴρηται · τὰ γὰρ ἄλλα πάθη τῶν χυμῶν οἰκείαν ἔχει τὴν σκέψιν ἐν τῇ φυσιολογίᾳ τῇ περὶ τῶν φυτῶν .
Lemmas: ἔτι ἄπειρος εἰμί ὁ σχῆμα ἀναγκαῖος καί ὁ χυμός εἰμί ἄπειρος · διά τίς γάρ ὁ μέν ἄν ποιέω αἴσθησις , ὁ δέ οὐ ἄν ποιέω ; καί περί μέν ὁ γευστός καί χυμός λέγω · ὁ γάρ ἄλλος πάθος ὁ χυμός οἰκεῖος ἔχω ὁ σκέψις ἐν ὁ φυσιολογία ὁ περί ὁ φυτόν .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.1
Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον δεῖ νοῆσαι καὶ περὶ τὰς ὀσμάς · ὅπερ γὰρ ποιεῖ ἐν τῷ ὑγρῷ τὸ ξηρόν , τοῦτο ποιεῖ ἐν ἄλλῳ γένει τὸ ἔγχυμον ὑγρόν , ἐν ἀέρι καὶ ὕδατι ὁμοίως . Κοινὸν δὲ κατὰ τούτων νῦν μὲν λέγομεν τὸ διαφανές , ἔστι δ’ ὀσφραντὸν οὐχ ᾗ διαφανές , ἀλλ’ ᾗ πλυντικὸν ἢ ῥυπτικὸν ἐγχύμου ξηρότητος · οὐ γὰρ μόνον ἐν ἀέρι ἀλλὰ καὶ ἐν ὕδατι τὸ τῆς ὀσφρήσεώς ἐστιν .
Lemmas: ὁ αὐτός δέ τρόπος δέω νοέω καί περί ὁ ὀσμή · ὅς γάρ ποιέω ἐν ὁ ὑγρός ὁ ξηρός , οὗτος ποιέω ἐν ἄλλος γένος ὁ ἔγχυμος ὑγρός , ἐν ἀήρ καί ὕδωρ ὅμοιος . κοινός δέ κατά οὗτος νῦν μέν λέγω ὁ διαφανής , εἰμί δέ ὀσφραντός οὐ ᾗ διαφανής , ἀλλά ᾗ πλυντικός ἤ ῥυπτικός ἔγχυμος ξηρότης · οὐ γάρ μόνος ἐν ἀήρ ἀλλά καί ἐν ὕδωρ ὁ ὁ ὄσφρησις εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.2
Δῆλον δ’ ἐπὶ τῶν ἰχθύων καὶ τῶν ὀστρακοδέρμων · φαίνονται γὰρ ὀσφραινόμενα οὔτε ἀέρος ὄντος ἐν τῷ ὕδατι ( ἐπιπολάζει γὰρ ὁ ἀήρ , ὅταν ἐγγένηται ) οὔτ’ αὐτὰ ἀναπνέοντα . Εἰ οὖν τις θείη καὶ τὸν ἀέρα καὶ τὸ ὕδωρ ἄμφω ὑγρά , εἴη ἂν ἡ ἐν ὑγρῷ τοῦ ἐγχύμου ξηροῦ φύσις ὀσμή , καὶ ὀσφραντὸν τὸ τοιοῦτον .
Lemmas: δῆλος δέ ἐπί ὁ ἰχθῦς καί ὁ ὀστρακόδερμος · φαίνω γάρ ὀσφραίνομαι οὔτε ἀήρ εἰμί ἐν ὁ ὕδωρ ( ἐπιπολάζω γάρ ὁ ἀήρ , ὅταν ἐγγίγνομαι ) οὔτε αὐτός ἀναπνέω . εἰ οὖν τις τίθημι καί ὁ ἀήρ καί ὁ ὕδωρ ἄμφω ὑγρός , εἰμί ἄν ὁ ἐν ὑγρός ὁ ἔγχυμος ξηρός φύσις ὀσμή , καί ὀσφραντός ὁ τοιοῦτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.3
Ὅτι δ’ ἅπαν χυμοῦ ἐστὶ τὸ πάθος , δῆλον ἐκ τῶν ἐχόντων καὶ μὴ ἐχόντων ὀσμήν · τά τε γὰρ στοιχεῖα ἄοσμα , οἷον πῦρ ἀὴρ ὕδωρ γῆ , διὰ τὸ τά τε ξηρὰ αὐτῶν καὶ τὰ ὑγρὰ ἄχυμα εἶναι , ἐὰν μή τι μιγνύμενον ποιῇ .
Lemmas: ὅτι δέ ἅπας χυμός εἰμί ὁ πάθος , δῆλος ἐκ ὁ ἔχω καί μή ἔχω ὀσμή · ὁ τε γάρ στοιχεῖον ἄοσμος , οἷος πῦρ ἀήρ ὕδωρ γῆ , διά ὁ ὁ τε ξηρός αὐτός καί ὁ ὑγρός ἄχυμος εἰμί , ἐάν μή τις μείγνυμι ποιέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.4
Διὸ καὶ ἡ θάλαττα ἔχει ὀσμήν · ἔχει γὰρ χυμὸν καὶ ξηρότητα . Καὶ ἅλες μᾶλλον λίτρου ὀσμώδεις · δηλοῖ δὲ τὸ ἐξικμαζόμενον ἐξ αὐτῶν ἔλαιον · τὸ δὲ λίτρον γῆς ἐστὶ μᾶλλον . Ἔτι λίθος μὲν ἄοσμον , ἄχυμον γάρ , τὰ δὲ ξύλα ὀσμώδη , ἔγχυμα γάρ · καὶ τοῦτων τὰ ὑδατώδη ἧττον .
Lemmas: διό καί ὁ θάλασσα ἔχω ὀσμή · ἔχω γάρ χυμός καί ξηρότης . καί ἅλς μάλα λίτρον ὀσμώδης · δηλόω δέ ὁ ἐξικμάζω ἐκ αὐτός ἔλαιον · ὁ δέ λίτρον γῆ εἰμί μάλα . ἔτι λίθος μέν ἄοσμος , ἄχυμος γάρ , ὁ δέ ξύλον ὀσμώδης , ἔγχυμος γάρ · καί τοῦτων ὁ ὑδατώδης ἥσσων .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.5
Ἔτι τῶν μεταλλευομένων χρυσὸς ἄοσμον , ἄχυμον γάρ , ὁ δὲ χαλκὸς καὶ ὁ σίδηρος ὀσμώδη . Ὅταν δ’ ἐκκαυθῇ τὸ ὑγρόν , ἀοσμότεραι αἱ σκωρίαι γίγνονται πάντων . Ἄργυρος δὲ καὶ καττίτερος τῶν μὲν μᾶλλον ὀσμώδη τῶν δ’ ἧττον · ὑδατώδη γάρ .
Lemmas: ἔτι ὁ μεταλλεύω χρυσός ἄοσμος , ἄχυμος γάρ , ὁ δέ χαλκός καί ὁ σίδηρος ὀσμώδης . ὅταν δέ ἐκκαίω ὁ ὑγρός , ἄοσμος ὁ σκωρία γίγνομαι πᾶς . ἄργυρος δέ καί κασσίτερος ὁ μέν μάλα ὀσμώδης ὁ δέ ἥσσων · ὑδατώδης γάρ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.6
Δοκεῖ δ’ ἐνίοις ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις εἶναι ὀσμή , οὖσα κοινὴ γῆς τε καὶ ἀέρος . Καὶ πάντες ἐπιφέρονται ἐπὶ τοῦτο περὶ ὀσμῆς · διὸ καὶ Ἡράκλειτος οὕτως εἴρηκεν , ὡς εἰ πάντα τὰ ὄντα καπνὸς γένοιτο , ῥῖνες ἂν διαγνοῖεν .
Lemmas: δοκέω δέ ἔνιοι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις εἰμί ὀσμή , εἰμί κοινός γῆ τε καί ἀήρ . καί πᾶς ἐπιφέρω ἐπί οὗτος περί ὀσμή · διό καί Ἡράκλειτος οὕτως λέγω , ὡς εἰ πᾶς ὁ εἰμί καπνός γίγνομαι , ῥίς ἄν διαγιγνώσκω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.7
Ἐπὶ δὲ τὴν ὀσμὴν πάντες ἐπιφέρονται οἱ μὲν ὡς ἀτμίδα , οἱ δ’ ὡς ἀναθυμίασιν , οἱ δ’ ὡς ἄμφω ταῦτα . Ἔστι δ’ ἡ μὲν ἀτμὶς ὑγρότης τις , ἡ δὲ καπνώδης ἀναθυμίασις , ὥσπερ εἴρηται , κοινὸν ἀέρος καὶ γῆς · καὶ συνίσταται ἐκ μὲν ἐκείνης ὕδωρ , ἐκ δὲ ταύτης γῆς τι εἶδος .
Lemmas: ἐπί δέ ὁ ὀσμή πᾶς ἐπιφέρω ὁ μέν ὡς ἀτμίς , ὁ δέ ὡς ἀναθυμίασις , ὁ δέ ὡς ἄμφω οὗτος . εἰμί δέ ὁ μέν ἀτμίς ὑγρότης τις , ὁ δέ καπνώδης ἀναθυμίασις , ὥσπερ λέγω , κοινός ἀήρ καί γῆ · καί συνίστημι ἐκ μέν ἐκεῖνος ὕδωρ , ἐκ δέ οὗτος γῆ τις εἶδος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.8
Ἀλλ’ οὐδέτερον τούτων ἔοικεν · ἡ μὲν γὰρ ἀτμίς ἐστιν ὕδατος , ἡ δὲ καπνώδης ἀναθυμίασις ἀδύνατος ἐν ὕδατι γενέσθαι . Ὀσμᾶται δὲ καὶ τὰ ἐν τῷ ὕδατι , ὥσπερ εἴρηται πρότερον . Ἔτι ἡ ἀναθυμίασις ὁμοίως λέγεται ταῖς ἀπορροίαις . Εἰ οὖν μηδ’ ἐκείνη καλῶς , οὐδ’ αὕτη καλῶς .
Lemmas: ἀλλά οὐδέτερος οὗτος ἔοικα · ὁ μέν γάρ ἀτμίς εἰμί ὕδωρ , ὁ δέ καπνώδης ἀναθυμίασις ἀδύνατος ἐν ὕδωρ γίγνομαι . ὀσμάομαι δέ καί ὁ ἐν ὁ ὕδωρ , ὥσπερ λέγω πρότερος . ἔτι ὁ ἀναθυμίασις ὅμοιος λέγω ὁ ἀπόρροια . εἰ οὖν μηδέ ἐκεῖνος καλός , οὐδέ οὗτος καλός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.9
Ὅτι μὲν οὖν ἐνδέχεται ἀπολαύειν τὸ ὑγρὸν καὶ τὸ ἐν τῷ πνεύματι καὶ τὸ ἐν τῷ ὕδατι καὶ πάσχειν τι ὑπὸ τῆς ἐγχύμου ξηρότητος , οὐκ ἄδηλον · καὶ γὰρ ὁ ἀὴρ ὑγρὸν τὴν φύσιν ἐστίν . Ὅτι δ’ ὁμοίως ἐν τοῖς ὑγροῖς ποιεῖ καὶ ἐν τῷ ἀέρι οἷον ἀποπλυνόμενον τὸ ξηρόν , φανερόν . Ἔτι δεῖ ἀνάλογον εἶναι τὰς ὀσμὰς τοῖς χυμοῖς .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν ἐνδέχομαι ἀπολαύω ὁ ὑγρός καί ὁ ἐν ὁ πνεῦμα καί ὁ ἐν ὁ ὕδωρ καί πάσχω τις ὑπό ὁ ἔγχυμος ξηρότης , οὐ ἄδηλος · καί γάρ ὁ ἀήρ ὑγρός ὁ φύσις εἰμί . ὅτι δέ ὅμοιος ἐν ὁ ὑγρός ποιέω καί ἐν ὁ ἀήρ οἷος ἀποπλύνω ὁ ξηρός , φανερός . ἔτι δέω ἀνάλογος εἰμί ὁ ὀσμή ὁ χυμός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.10
Ἀλλὰ μὴν τοῦτό γε ἐπ’ ἐνίων συμβέβηκεν · καὶ γὰρ δριμεῖαι καὶ γλυκεῖαί εἰσιν ὀσμαὶ καὶ αὐστηραὶ καὶ στρυφναὶ καὶ λιπαραί , καὶ τοῖς πικροῖς τὰς σαπρὰς ἄν τις ἀνάλογον εἴποι . Διὸ ὥσπερ ἐκεῖνα δυσκατάποτα , τὰ σαπρὰ δυσανάπνευστά ἐστιν . Δῆλον ἄρα ὅτι ὅπερ ἐν τῷ ὕδατι ὁ χυμός , τοῦτ’ ἐν τῷ ἀέρι καὶ ὕδατι ἡ ὀσμή .
Lemmas: ἀλλά μήν οὗτος γε ἐπί ἔνιοι συμβαίνω · καί γάρ δριμύς καί γλυκύς εἰμί ὀσμή καί αὐστηρός καί στρυφνός καί λιπαρός , καί ὁ πικρός ὁ σαπρός ἄν τις ἀνάλογος λέγω . διό ὥσπερ ἐκεῖνος δυσκατάποτος , ὁ σαπρός δυσανάπνευστος εἰμί . δῆλος ἄρα ὅτι ὅς ἐν ὁ ὕδωρ ὁ χυμός , οὗτος ἐν ὁ ἀήρ καί ὕδωρ ὁ ὀσμή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.11
Καὶ διὰ τοῦτο τὸ ψυχρὸν καὶ ἡ πῆξις καὶ τοὺς χυμοὺς ἀμβλύνει καὶ τὰς ὀσμὰς ἀφανίζει · τὸ γὰρ θερμὸν τὸ κινοῦν καὶ δημιουργοῦν ἀφανίζουσιν ἡ ψύξις καὶ ἡ πῆξις . Εἴδη δὲ τοῦ ὀσφραντοῦ δύο ἐστίν · οὐ γὰρ ὥσπερ τινές φασιν , οὐκ ἔστιν εἴδη τοῦ ὀσφραντοῦ , ἀλλ’ ἔστιν .
Lemmas: καί διά οὗτος ὁ ψυχρός καί ὁ πῆξις καί ὁ χυμός ἀμβλύνω καί ὁ ὀσμή ἀφανίζω · ὁ γάρ θερμός ὁ κινέω καί δημιουργέω ἀφανίζω ὁ ψῦξις καί ὁ πῆξις . εἶδος δέ ὁ ὀσφραντός δύο εἰμί · οὐ γάρ ὥσπερ τις φημί , οὐ εἰμί εἶδος ὁ ὀσφραντός , ἀλλά εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.12
Διοριστέον δὲ πῶς ἔστι καὶ πῶς οὐκ ἔστιν · τὸ μὲν γάρ ἐστι κατὰ τοὺς χυμοὺς τεταγμένον αὐτῶν , ὥσπερ εἴπομεν , καὶ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ λυπηρὸν κατὰ συμβεβηκὸς ἔχουσιν · διὰ γὰρ τὸ τοῦ θρεπτικοῦ πάθη εἶναι , ἐπιθυμούντων μὲν ἡδεῖαι αἱ ὀσμαὶ τούτων εἰσί , πεπληρωμένοις δὲ καὶ μηδὲν δεομένοις οὐχ ἡδεῖαι , οὐδ’ ὅσοις μὴ καὶ ἡ τροφὴ ἡ ἔχουσα τὰς ὀσμὰς ἡδεῖα , οὐδὲ τούτοις .
Lemmas: διοριστέον δέ πῶς εἰμί καί πῶς οὐ εἰμί · ὁ μέν γάρ εἰμί κατά ὁ χυμός τάσσω αὐτός , ὥσπερ λέγω , καί ὁ ἡδύς καί ὁ λυπηρός κατά συμβαίνω ἔχω · διά γάρ ὁ ὁ θρεπτικός πάθος εἰμί , ἐπιθυμέω μέν ἡδύς ὁ ὀσμή οὗτος εἰμί , πληρόω δέ καί μηδείς δέω οὐ ἡδύς , οὐδέ ὅσος μή καί ὁ τροφή ὁ ἔχω ὁ ὀσμή ἡδύς , οὐδέ οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.13
Ὥστε αὗται μέν , καθάπερ εἴπομεν , κατὰ συμβεβηκὸς ἔχουσι τὸ ἡδὺ καὶ λυπηρόν , διὸ καὶ πάντων εἰσὶ κοιναὶ τῶν ζῴων · αἱ δὲ καθ’ αὑτὰς ἡδεῖαι τῶν ὀσμῶν εἰσίν , οἷον αἱ τῶν ἀνθῶν · οὐδὲν γὰρ μᾶλλον οὐδ’ ἦττον πρὸς τὴν τροφὴν παρακαλοῦσιν , οὐδὲ συμβάλλεται πρὸς ἐπιθυμίαν οὐδέν , ἀλλὰ τοὐναντίον μᾶλλον · ἀληθὲς γὰρ ὅπερ Εὐριπίδην σκώπτων εἶπε Στράττις , ὅταν φακῆν ἕψητε , μὴ ἐπιχεῖν μύρον .
Lemmas: ὥστε οὗτος μέν , καθά λέγω , κατά συμβαίνω ἔχω ὁ ἡδύς καί λυπηρός , διό καί πᾶς εἰμί κοινός ὁ ζῷον · ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ ἡδύς ὁ ὀσμή εἰμί , οἷος ὁ ὁ ἄνθος · οὐδείς γάρ μάλα οὐδέ ἀίσσω πρός ὁ τροφή παρακαλέω , οὐδέ συμβάλλω πρός ἐπιθυμία οὐδείς , ἀλλά ἐναντίος μάλα · ἀληθής γάρ ὅς Εὐριπίδης σκώπτω λέγω Στράττις , ὅταν φακῆ ἕψω , μή ἐπιχέω μύρον .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.14
Οἱ δὲ νῦν μιγνύντες εἰς τὰ πόματα τὰς τοιαύτας δυνάμεις βιάζονται τῇ συνηθείᾳ τὴν ἡδονήν , ἕως ἂν ἐκ δύ’ αἰσθήσεων γένηται τὸ ἡδὺ ὡς ἓν καὶ ἀπὸ μιᾶς .
Lemmas: ὁ δέ νῦν μείγνυμι εἰς ὁ πόμα ὁ τοιοῦτος δύναμις βιάζω ὁ συνήθεια ὁ ἡδονή , ἕως ἄν ἐκ δύο αἴσθησις γίγνομαι ὁ ἡδύς ὡς εἷς καί ἀπό εἷς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.15
Τοῦτο μὲν οὖν τὸ ὀσφραντὸν ἴδιον ἀνθρώπου ἐστίν , ἡ δὲ κατὰ τοὺς χυμοὺς τεταγμένη καὶ τῶν ἄλλων ζῴων , ὥσπερ εἴρηται πρότερον · κἀκείνων μέν , διὰ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς ἔχειν τὸ ἡδύ , διῄρηται τὰ εἴδη κατὰ τοὺς χυμούς , ταύτης δ’ οὐκέτι , διὰ τὸ τὴν φύσιν αὐτῆς εἶναι καθ’ αὑτὴν ἡδεῖαν ἢ λυπηράν . Αἴτιον δὲ τοῦ ἴδιον εἶναι ἀνθρώπου τὴν τοιαύτην ὀσμὴν διὰ τὴν ψύξιν τὴν περὶ τὸν ἐγκέφαλον .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὁ ὀσφραντός ἴδιος ἄνθρωπος εἰμί , ὁ δέ κατά ὁ χυμός τάσσω καί ὁ ἄλλος ζῷον , ὥσπερ λέγω πρότερος · ἐκεῖνος μέν , διά ὁ κατά συμβαίνω ἔχω ὁ ἡδύς , διαιρέω ὁ εἶδος κατά ὁ χυμός , οὗτος δέ οὐκέτι , διά ὁ ὁ φύσις αὐτός εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἡδύς ἤ λυπηρός . αἴτιος δέ ὁ ἴδιος εἰμί ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος ὀσμή διά ὁ ψῦξις ὁ περί ὁ ἐγκέφαλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.16
Ψυχροῦ γὰρ ὄντος τὴν φύσιν τοῦ ἐγκεφάλου , καὶ τοῦ αἵματος τοῦ περὶ αὐτὸν ἐν τοῖς φλεβίοις ὄντος λεπτοῦ μὲν καὶ καθαροῦ , εὐψύκτου δέ ( διὸ καὶ ἡ τῆς τροφῆς ἀναθυμίασις ψυχομένη διὰ τὸν τόπον τὰ νοσηματικὰ ῥεύματα ποιεῖ ) , τοῖς ἀνθρώποις πρὸς βοήθειαν ὑγιείας γέγονε τὸ τοιοῦτον εἶδος τῆς ὀσμῆς · οὐδὲν γὰρ ἄλλο ἔργον ἐστὶν αὐτῆς ἢ τοῦτο .
Lemmas: ψυχρός γάρ εἰμί ὁ φύσις ὁ ἐγκέφαλος , καί ὁ αἷμα ὁ περί αὐτός ἐν ὁ φλέβιον εἰμί λεπτός μέν καί καθαρός , εὔψυκτος δέ ( διό καί ὁ ὁ τροφή ἀναθυμίασις ψύχω διά ὁ τόπος ὁ νοσηματικός ῥεῦμα ποιέω ) , ὁ ἄνθρωπος πρός βοήθεια ὑγίεια γίγνομαι ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ ὀσμή · οὐδείς γάρ ἄλλος ἔργον εἰμί αὐτός ἤ οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.17
Τοῦτο δὲ ποιεῖ φανερῶς · ἡ μὲν γὰρ τροφὴ ἡδεῖα οὖσα , καὶ ἡ ξηρὰ καὶ ἡ ὑγρά , πολλάκις νοσώδης ἐστίν , ἡ δ’ ἀπὸ τῆς ὀσμῆς τῆς καθ’ αὑτὴν εὐώδους ὁπωσοῦν ἔχουσιν ὠφέλιμος ὡς εἰπεῖν ἀεί .
Lemmas: οὗτος δέ ποιέω φανερός · ὁ μέν γάρ τροφή ἡδύς εἰμί , καί ὁ ξηρός καί ὁ ὑγρός , πολλάκις νοσώδης εἰμί , ὁ δέ ἀπό ὁ ὀσμή ὁ κατά ἑαυτοῦ εὐώδης ὁπωσοῦν ἔχω ὠφέλιμος ὡς λέγω ἀεί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.18
Καὶ διὰ τοῦτο γίνεται διὰ τῆς ἀναπνοῆς , οὐ πᾶσιν ἀλλὰ τοῖς ἀνθρώποις καὶ τῶν ἐναίμων οἷον τοῖς τετράποσι καὶ ὅσα μετέχει μᾶλλον τῆς τοῦ ἀέρος φύσεως · ἀναφερομένων γὰρ τῶν ὀσμῶν πρὸς τὸν ἐγκέφαλον διὰ τὴν ἐν αὐταῖς τῆς θερμότητος κουφότητα , ὑγιεινοτέρως ἔχει τὰ περὶ τὸν τόπον τοῦτον · ἡ γὰρ τῆς ὀσμῆς δύναμις θερμὴ τὴν φύσιν ἐστίν .
Lemmas: καί διά οὗτος γίγνομαι διά ὁ ἀναπνοή , οὐ πᾶς ἀλλά ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἔναιμος οἷος ὁ τετράπους καί ὅσος μετέχω μάλα ὁ ὁ ἀήρ φύσις · ἀναφέρω γάρ ὁ ὀσμή πρός ὁ ἐγκέφαλος διά ὁ ἐν αὐτός ὁ θερμότης κουφότης , ὑγιεινός ἔχω ὁ περί ὁ τόπος οὗτος · ὁ γάρ ὁ ὀσμή δύναμις θερμός ὁ φύσις εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.19
Κατακέχρηται δ’ ἡ φύσις τῇ ἀναπνοῇ ἐπὶ δύο , ὡς ἔργῳ μὲν ἐπὶ τὴν εἰς τὸν θώρακα βοήθειαν , ὡς παρέργῳ δ’ ἐπὶ τὴν ὀσμήν · ἀναπνέοντος γὰρ ὥσπερ ἐκ παρόδου ποιεῖται διὰ τῶν μυκτήρων τὴν κίνησιν .
Lemmas: καταχράω δέ ὁ φύσις ὁ ἀναπνοή ἐπί δύο , ὡς ἔργον μέν ἐπί ὁ εἰς ὁ θώραξ βοήθεια , ὡς πάρεργος δέ ἐπί ὁ ὀσμή · ἀναπνέω γάρ ὥσπερ ἐκ πάροδος ποιέω διά ὁ μυκτήρ ὁ κίνησις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.20
Ἴδιον δὲ τῆς τοῦ ἀνθρώπου φύσεώς ἐστι τὸ τῆς ὀσμῆς τῆς τοιαύτης γένος διὰ τὸ πλεῖστον ἐγκέφαλον καὶ ὑγρότατον ἔχειν τῶν ζῴων ὡς κατὰ μέγεθος · διὰ γὰρ τοῦτο καὶ μόνον ὡς εἰπεῖν αἰσθάνεται τῶν ζῴων ἄνθρωπος καὶ χαίρει ταῖς τῶν ἀνθῶν καὶ ταῖς τῶν τοιούτων ὀσμαῖς · σύμμετρος γὰρ αὐτῶν ἡ θερμότης καὶ ἡ κίνησις πρὸς τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἐν τῷ τόπῳ ὑγρότητος καὶ ψυχρότητός ἐστιν .
Lemmas: ἴδιος δέ ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις εἰμί ὁ ὁ ὀσμή ὁ τοιοῦτος γένος διά ὁ πολύς ἐγκέφαλος καί ὑγρός ἔχω ὁ ζῷον ὡς κατά μέγεθος · διά γάρ οὗτος καί μόνος ὡς λέγω αἰσθάνομαι ὁ ζῷον ἄνθρωπος καί χαίρω ὁ ὁ ἄνθος καί ὁ ὁ τοιοῦτος ὀσμή · σύμμετρος γάρ αὐτός ὁ θερμότης καί ὁ κίνησις πρός ὁ ὑπερβολή ὁ ἐν ὁ τόπος ὑγρότης καί ψυχρότης εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.21
Τοῖς δ’ ἄλλοις ὅσα πλεύμονα ἔχει διὰ τὸ ἀναπνεῖν τοῦ ἑτέρου γένους τῆς ὀσμῆς τὴν αἴσθησιν ἀποδέδωκεν ἡ φύσις , ὅπως μὴ δύο αἰσθητήρια ποιῇ · ἀπόχρη γάρ , ἐπείπερ καὶ ὣς ἀναπνέουσιν , ὥσπερ τοῖς ἀνθρώποις ἀμφοτέρων τῶν ὀσφραντῶν , τούτοις τῶν ἑτέρων μόνων ὑπάρχουσα ἡ αἴσθησις .
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος ὅσος πλεύμων ἔχω διά ὁ ἀναπνέω ὁ ἕτερος γένος ὁ ὀσμή ὁ αἴσθησις ἀποδίδωμι ὁ φύσις , ὅπως μή δύο αἰσθητήριον ποιέω · ἀποχράω γάρ , ἐπεί καί ὡς ἀναπνέω , ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος ἀμφότερος ὁ ὀσφραντός , οὗτος ὁ ἕτερος μόνος ὑπάρχω ὁ αἴσθησις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.22
Τὰ δὲ μὴ ἀναπνέοντα ὅτι μὲν ἔχει αἴσθησιν τοῦ ὀσφραντοῦ , φανερόν · καὶ γὰρ ἰχθύες καὶ τὸ τῶν ἐντόμων γένος πᾶν ἀκριβῶς καὶ πόρρωθεν αἰσθάνεται , διὰ τὸ θρεπτικὸν εἶδος τῆς ὀσμῆς , ἀπέχοντα πολὺ τῆς οἰκείας τροφῆς , οἷον αἵ τε μέλιτται ποιοῦσι πρὸς τὸ μέλι καὶ τὸ τῶν μικρῶν μυρμήκων γένος , οὓς καλοῦσί τινες κνίπας , καὶ τῶν θαλαττίων αἱ πορφύραι , καὶ πολλὰ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων ζῴων ὀξέως αἰσθάνεται τῆς τροφῆς διὰ τὴν ὀσμήν .
Lemmas: ὁ δέ μή ἀναπνέω ὅτι μέν ἔχω αἴσθησις ὁ ὀσφραντός , φανερός · καί γάρ ἰχθῦς καί ὁ ὁ ἔντομος γένος πᾶς ἀκριβής καί πρόσωθεν αἰσθάνομαι , διά ὁ θρεπτικός εἶδος ὁ ὀσμή , ἀπέχω πολύς ὁ οἰκεῖος τροφή , οἷος ὁ τε μέλισσα ποιέω πρός ὁ μέλι καί ὁ ὁ μικρός μύρμηξ γένος , ὅς καλέω τις κνίψ , καί ὁ θαλάσσιος ὁ πορφύρα , καί πολύς ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος ζῷον ὀξύς αἰσθάνομαι ὁ τροφή διά ὁ ὀσμή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.23
Ὅτῳ δὲ αἰσθάνεται , οὐχ ὁμοίως φανερόν . Διὸ κἂν ἀπορήσειέ τις τίνι αἰσθάνονται τῆς ὀσμῆς , εἴπερ ἀναπνέουσι μὲν γίνεται τὸ ὀσμᾶσθαι μοναχῶς · τοῦτο γὰρ φαίνεται ἐπὶ τῶν ἀναπνεόντων συμβαῖνον πάντων , ἐκείνων δ’ οὐθὲν ἀναπνεῖ αἰσθάνεται μέντοι , εἰ μή τις παρὰ τὰς πέντε αἰσθήσεις ἑτέρα .
Lemmas: ὅστις δέ αἰσθάνομαι , οὐ ὅμοιος φανερός . διό ἄν ἀπορέω τις τίς αἰσθάνομαι ὁ ὀσμή , εἴπερ ἀναπνέω μέν γίγνομαι ὁ ὀσμάομαι μοναχῶς · οὗτος γάρ φαίνω ἐπί ὁ ἀναπνέω συμβαίνω πᾶς , ἐκεῖνος δέ οὐδείς ἀναπνέω αἰσθάνομαι μέντοι , εἰ μή τις παρά ὁ πέντε αἴσθησις ἕτερος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.24
Τοῦτο δ’ ἀδύνατον · τοῦ γὰρ ὀσφραντοῦ ὄσφρησις , ἐκεῖνα δὲ τούτου αἰσθάνονται , ἀλλ’ οὐ τὸν αὐτὸν ἴσως τρόπον , ἀλλὰ τοῖς μὲν ἀναπνέουσι τὸ πνεῦμα ἀφαιρεῖ τὸ ἐπικείμενον ὥσπερ πῶμά τι ( διὸ οὐκ αἰσθάνεται μὴ ἀναπνέοντα ) , τοῖς δὲ μὴ ἀναπνέουσιν ἀφῄρηται τοῦτο , καθάπερ ἐπὶ τῶν ὀφθαλμῶν τὰ μὲν ἔχει βλέφαρα τῶν ζῴων , ὧν μὴ ἀνακαλυφθέντων οὐ δύναται ὁρᾶν , τὰ δὲ σκληρόφθαλμα οὐκ ἔχει , διόπερ οὐ προσδεῖται οὐδενὸς τοῦ ἀνακαλύψοντος , ἀλλ’ ὁρᾷ ἐκ τοῦ δυνατοῦ ὁρᾶν αὐτῷ εὐθύς .
Lemmas: οὗτος δέ ἀδύνατος · ὁ γάρ ὀσφραντός ὄσφρησις , ἐκεῖνος δέ οὗτος αἰσθάνομαι , ἀλλά οὐ ὁ αὐτός ἴσως τρόπος , ἀλλά ὁ μέν ἀναπνέω ὁ πνεῦμα ἀφαιρέω ὁ ἐπίκειμαι ὥσπερ πῶμα τις ( διό οὐ αἰσθάνομαι μή ἀναπνέω ) , ὁ δέ μή ἀναπνέω ἀφαιρέω οὗτος , καθά ἐπί ὁ ὀφθαλμός ὁ μέν ἔχω βλέφαρον ὁ ζῷον , ὅς μή ἀνακαλύπτω οὐ δύναμαι ὁράω , ὁ δέ σκληρόφθαλμος οὐ ἔχω , διόπερ οὐ προσδέω οὐδείς ὁ ἀνακαλύπτω , ἀλλά ὁράω ἐκ ὁ δυνατός ὁράω αὐτός εὐθύς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.25
Ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἄλλων ζῴων ὁτιοῦν οὐδὲν δυσχεραίνει τῶν καθ’ αὑτὰ δυσωδῶν τὴν ὀσμήν , ἂν μή τι τύχῃ φθαρτικὸν ὄν . Ὑπὸ τούτων δ’ ὁμοίως φθείρεται καθάπερ καὶ οἱ ἄνθρωποι ὑπὸ τῆς τῶν ἀνθράκων ἀτμίδος καρηβαροῦσι καὶ φθείρονται πολλάκις · οὕτως ὑπὸ τῆς τοῦ θείου δυνάμεως καὶ τῶν ἀσφαλτωδῶν φθείρεται τἆλλα ζῷα , καὶ φεύγει διὰ τὸ πάθος .
Lemmas: ὅμοιος δέ καί ὁ ἄλλος ζῷον ὁστισοῦν οὐδείς δυσχεραίνω ὁ κατά ἑαυτοῦ δυσώδης ὁ ὀσμή , ἐάν μή τις τυγχάνω φθαρτικός εἰμί . ὑπό οὗτος δέ ὅμοιος φθείρω καθά καί ὁ ἄνθρωπος ὑπό ὁ ὁ ἄνθραξ ἀτμίς καρηβαρέω καί φθείρω πολλάκις · οὕτως ὑπό ὁ ὁ θεῖος δύναμις καί ὁ ἀσφαλτώδης φθείρω ἄλλος ζῷον , καί φεύγω διά ὁ πάθος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.26
Αὐτῆς δὲ καθ’ αὑτὴν τῆς δυσωδίας οὐδὲν φροντίζουσιν , καίτοι πολλὰ τῶν φυομένων δυσώδεις ἔχει τὰς ὀσμάς , ἐὰν μή τι συμβάλληται πρὸς τὴν γεῦσιν ἢ τὴν ἐδωδὴν αὐτοῖς .
Lemmas: αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ ὁ δυσωδία οὐδείς φροντίζω , καίτοι πολύς ὁ φύω δυσώδης ἔχω ὁ ὀσμή , ἐάν μή τις συμβάλλω πρός ὁ γεῦσις ἤ ὁ ἐδωδή αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.27
Ἔοικε δ’ ἡ αἴσθησις ἡ τοῦ ὀσφραίνεσθαι περιττῶν οὐσῶν τῶν αἰσθήσεων καὶ τοῦ ἀριθμοῦ ἔχοντος μέσον τοῦ περιττοῦ καὶ αὐτὴ μέση εἶναι τῶν τε ἁπτικῶν , οἷον ἁφῆς καὶ γεύσεως καὶ τῶν δι’ ἄλλου αἰσθητικῶν , οἷον ὄψεως καὶ ἀκοῆς .
Lemmas: ἔοικα δέ ὁ αἴσθησις ὁ ὁ ὀσφραίνομαι περισσός εἰμί ὁ αἴσθησις καί ὁ ἀριθμός ἔχω μέσος ὁ περισσός καί αὐτός μέσος εἰμί ὁ τε ἁπτικός , οἷος ἁφή καί γεῦσις καί ὁ διά ἄλλος αἰσθητικός , οἷος ὄψις καί ἀκοή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.28
Διὸ καὶ τὸ ὀσφραντὸν τῶν θρεπτικῶν ἐστὶ πάθος τι ( ταῦτα δ’ ἐν τῷ ἁπτῷ γένει ) , καὶ τοῦ ἀκουστοῦ δὲ καὶ τοῦ ὁρατοῦ , διὸ καὶ ἐν ἀέρι καὶ ἐν ὕδατι ὀσμῶνται . Ὤστ’ ἐστὶ τὸ ὀσφραντὸν κοινόν τι τούτων ἀμφοτέρων , ὃ καὶ τῷ ἁπτῷ ὑπάρχει καὶ τῷ ἀκουστῷ καὶ τῷ διαφανεῖ · διὸ εὐλόγως παρείκασται ξηρότητος ἐν ὑγρῷ καὶ χυτῷ οἷον βαφή τις εἶναι καὶ πλύσις .
Lemmas: διό καί ὁ ὀσφραντός ὁ θρεπτικός εἰμί πάθος τις ( οὗτος δέ ἐν ὁ ἁπτός γένος ) , καί ὁ ἀκουστός δέ καί ὁ ὁρατός , διό καί ἐν ἀήρ καί ἐν ὕδωρ ὀσμάομαι . ὥστε εἰμί ὁ ὀσφραντός κοινός τις οὗτος ἀμφότερος , ὅς καί ὁ ἁπτός ὑπάρχω καί ὁ ἀκουστός καί ὁ διαφανής · διό εὔλογος παρεικάζω ξηρότης ἐν ὑγρός καί χυτός οἷος βαφή τις εἰμί καί πλύσις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.29
Πῶς μὲν οὖν εἴδη δεῖ λέγειν καὶ πῶς οὐ δεῖ τοῦ ὀσφραντοῦ , ἐπὶ τοσοῦτον εἰρήσθω . Ὃ δὲ λέγουσί τινες τῶν Πυθαγορείων , οὐκ ἔστιν εὔλογον · τρέφεσθαι γάρ φασιν ἔνια ζῷα ταῖς ὀσμαῖς .
Lemmas: πῶς μέν οὖν εἶδος δέω λέγω καί πῶς οὐ δέω ὁ ὀσφραντός , ἐπί τοσοῦτος λέγω . ὅς δέ λέγω τις ὁ Πυθαγόρειος , οὐ εἰμί εὔλογος · τρέφω γάρ φημί ἔνιοι ζῷον ὁ ὀσμή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.30
Πρῶτον μὲν γὰρ ὁρῶμεν ὅτι τὴν τροφὴν δεῖ εἶναι σύνθετον · καὶ γὰρ τὰ τρεφόμενα οὐχ ἁπλᾶ ἐστίν , διὸ καὶ περιττώματα γίνεται τῆς τροφῆς , ἢ ἐν αὐτοῖς ἢ ἔξω , ὥσπερ τοῖς φυτοῖς . Ἔτι δ’ οὐδὲ τὸ ὕδωρ ἐθέλει αὐτὸ μόνον ἄμικτον ὂν τρέφειν · σωματῶδες γάρ τι δεῖ εἶναι τὸ συστησόμενον . Ἔτι πολὺ ἧττον εὔλογον τὸν ἀέρα σωματοῦσθαι .
Lemmas: πρῶτος μέν γάρ ὁράω ὅτι ὁ τροφή δέω εἰμί σύνθετος · καί γάρ ὁ τρέφω οὐ ἁπλόος εἰμί , διό καί περίσσωμα γίγνομαι ὁ τροφή , ἤ ἐν αὐτός ἤ ἔξω , ὥσπερ ὁ φυτόν . ἔτι δέ οὐδέ ὁ ὕδωρ ἐθέλω αὐτός μόνος ἄμικτος εἰμί τρέφω · σωματώδης γάρ τις δέω εἰμί ὁ συνίστημι . ἔτι πολύς ἥσσων εὔλογος ὁ ἀήρ σωματόω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.31
Πρὸς δὲ τούτοις , ὅτι πᾶσίν ἐστι τοῖς ζῴοις τόπος δεκτικὸς τῆς τροφῆς , ἐξ οὗ ἕλκον λαμβάνει τὸ σῶμα · τοῦ δ’ ὀσφραντοῦ ἐν τῇ κεφαλῇ τὸ αἰσθητήριον , καὶ μετὰ πνευματώδους εἰσέρχεται ἀναθυμιάσεως , ὥστ’ εἰς τὸν ἀναπνευστικὸν βαδίζοι ἂν τόπον .
Lemmas: πρός δέ οὗτος , ὅτι πᾶς εἰμί ὁ ζῷον τόπος δεκτικός ὁ τροφή , ἐκ ὅς ἕλκω λαμβάνω ὁ σῶμα · ὁ δέ ὀσφραντός ἐν ὁ κεφαλή ὁ αἰσθητήριον , καί μετά πνευματώδης εἰσέρχομαι ἀναθυμίασις , ὥστε εἰς ὁ ἀναπνευστικός βαδίζω ἄν τόπος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 5.32
Ὅτι μὲν οὖν οὐ συμβάλλεται εἰς τροφὴν τὸ ὀσφραντόν , ᾗ ὀσφραντόν , δῆλον · ὅτι μέντοι εἰς ὑγίειαν , καὶ ἐκ τῆς αἰσθήσεως καὶ ἐκ τῶν εἰρημένων φανερόν , ὥστε ὅπερ ὁ χυμὸς ἐν τῷ θρεπτικῷ καὶ πρὸς τὰ τρεφόμενα , τοῦτ’ ἐστὶ πρὸς ὑγίειαν τὸ ὀσφραντόν . Καθ’ ἕκαστον μὲν οὖν αἰσθητήριον διωρίσθω τὸν τρόπον τοῦτον .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν οὐ συμβάλλω εἰς τροφή ὁ ὀσφραντός , ᾗ ὀσφραντός , δῆλος · ὅτι μέντοι εἰς ὑγίεια , καί ἐκ ὁ αἴσθησις καί ἐκ ὁ λέγω φανερός , ὥστε ὅς ὁ χυμός ἐν ὁ θρεπτικός καί πρός ὁ τρέφω , οὗτος εἰμί πρός ὑγίεια ὁ ὀσφραντός . κατά ἕκαστος μέν οὖν αἰσθητήριον διορίζω ὁ τρόπος οὗτος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.1
Ἀπορήσειε δ’ ἄν τις , εἰ πᾶν σῶμα εἰς ἄπειρον διαιρεῖται , ἆρα καὶ τὰ παθήματα τὰ αἰσθητά , οἷον χρῶμα καὶ χυμὸς καὶ ὀσμὴ καὶ βάρος καὶ ψόφος καὶ ψυχρὸν καὶ θερμὸν καὶ κοῦφον καὶ σκληρὸν καὶ μαλακόν ; ἢ ἀδύνατον ; ποιητικὸν γάρ ἐστιν ἕκαστον αὐτῶν τῆς αἰσθήσεως · τῷ δύνασθαι γὰρ κινεῖν αὐτὴν λέγεται πάντα .
Lemmas: ἀπορέω δέ ἄν τις , εἰ πᾶς σῶμα εἰς ἄπειρος διαιρέω , ἆρα καί ὁ πάθημα ὁ αἰσθητός , οἷος χρῶμα καί χυμός καί ὀσμή καί βάρος καί ψόφος καί ψυχρός καί θερμός καί κοῦφος καί σκληρός καί μαλακός ; ἤ ἀδύνατος ; ποιητικός γάρ εἰμί ἕκαστος αὐτός ὁ αἴσθησις · ὁ δύναμαι γάρ κινέω αὐτός λέγω πᾶς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.2
Ὤστ’ ἀνάγκη τήν τε αἴσθησιν εἰς ἄπειρα διαιρεῖσθαι καὶ πᾶν εἶναι μέγεθος αἰσθητόν · ἀδύνατον γὰρ λευκὸν μὲν ὁρᾶν , μὴ ποσὸν δέ . Εἰ γὰρ μὴ οὕτως , ἐνδέχοιτ’ ἂν εἶναί τι σῶμα μηδὲν ἔχον χρῶμα μηδὲ βάρος μηδ’ ἄλλο τι τοιοῦτον πάθος . Ὤστ’ οὐδ’ αἰσθητὸν ὅλως · ταῦτα γὰρ τὰ αἰσθητά .
Lemmas: ὥστε ἀνάγκη ὁ τε αἴσθησις εἰς ἄπειρος διαιρέω καί πᾶς εἰμί μέγεθος αἰσθητός · ἀδύνατος γάρ λευκός μέν ὁράω , μή ποσός δέ . εἰ γάρ μή οὕτως , ἐνδέχομαι ἄν εἰμί τις σῶμα μηδείς ἔχω χρῶμα μηδέ βάρος μηδέ ἄλλος τις τοιοῦτος πάθος . ὥστε οὐδέ αἰσθητός ὅλος · οὗτος γάρ ὁ αἰσθητός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.3
Τὸ ἄρ’ αἰσθητὸν ἔσται συγκείμενον οὐκ ἐξ αἰσθητῶν . Ἀλλ’ ἀναγκαῖον · οὐ γὰρ δὴ ἔκ γε τῶν μαθηματικῶν . Ἔτι τίνι κρινοῦμεν ταῦτα ἢ γνωσόμεθα ; ἢ τῷ νῷ ; Ἀλλ’ οὐ νοητά , οὐδὲ νοεῖ ὁ νοῦς τὰ ἐκτὸς μὴ μετ’ αἰσθήσεως ὄντα . Ἅμα δ’ εἰ ταῦτ’ ἔχει οὕτως , ἔοικε μαρτυρεῖν τοῖς τὰ ἄτομα ποιοῦσι μεγέθη · οὕτω γὰρ ἂν λύοιτο ὁ λόγος .
Lemmas: ὁ ἄρα αἰσθητός εἰμί σύγκειμαι οὐ ἐκ αἰσθητός . ἀλλά ἀναγκαῖος · οὐ γάρ δή ἐκ γε ὁ μαθηματικός . ἔτι τίς κρίνω οὗτος ἤ γιγνώσκω ; ἤ ὁ νόος ; ἀλλά οὐ νοητός , οὐδέ νοέω ὁ νόος ὁ ἐκτός μή μετά αἴσθησις εἰμί . ἅμα δέ εἰ οὗτος ἔχω οὕτως , ἔοικα μαρτυρέω ὁ ὁ ἄτομος ποιέω μέγεθος · οὕτως γάρ ἄν λύω ὁ λόγος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.4
Ἀλλ’ ἀδύνατα · εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς λόγοις τοῖς περὶ κινήσεως . Περὶ δὲ τῆς λύσεως αὐτῶν ἅμα δῆλον ἔσται , καὶ διὰ τί πεπέρανται τὰ εἴδη καὶ χρώματος καὶ χυμοῦ καὶ φθόγγων καὶ τῶν ἄλλων αἰσθητῶν . Ὧν μὲν γάρ ἐστιν ἔσχατα , ἀνάγκη πεπεράνθαι τὰ ἐντός · τὰ δ’ ἐναντία ἔσχατα .
Lemmas: ἀλλά ἀδύνατος · λέγω δέ περί αὐτός ἐν ὁ λόγος ὁ περί κίνησις . περί δέ ὁ λύσις αὐτός ἅμα δῆλος εἰμί , καί διά τίς περαίνω ὁ εἶδος καί χρῶμα καί χυμός καί φθόγγος καί ὁ ἄλλος αἰσθητός . ὅς μέν γάρ εἰμί ἔσχατος , ἀνάγκη περαίνω ὁ ἐντός · ὁ δέ ἐναντίος ἔσχατος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.5
Πᾶν δὲ τὸ αἰσθητὸν ἔχει ἐναντίωσιν , οἷον ἐν χρώματι τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν , ἐν χυμῷ γλυκὺ καὶ πικρόν · καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις δὴ πᾶσίν ἐστιν ἔσχατα τὰ ἐναντία . Τὸ μὲν οὖν συνεχὲς εἰς ἄπειρα τέμνεται ἄνισα , εἰς δ’ ἴσα πεπερασμένα · τὸ δὲ μὴ καθ’ αὑτὸ συνεχὲς εἰς πεπερασμένα εἴδη .
Lemmas: πᾶς δέ ὁ αἰσθητός ἔχω ἐναντίωσις , οἷος ἐν χρῶμα ὁ λευκός καί ὁ μέλας , ἐν χυμός γλυκύς καί πικρός · καί ἐν ὁ ἄλλος δή πᾶς εἰμί ἔσχατος ὁ ἐναντίος . ὁ μέν οὖν συνεχής εἰς ἄπειρος τέμνω ἄνισος , εἰς δέ ἴσος περαίνω · ὁ δέ μή κατά ἑαυτοῦ συνεχής εἰς περαίνω εἶδος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.6
Ἐπεὶ οὖν τὰ μὲν πάθη ὡς εἴδη λεκτέον , ὑπάρχει δὲ συνέχεια ἀεὶ ἐν τούτοις , ληπτέον ὅτι τὸ δυνάμει καὶ τὸ ἐνεργείᾳ ἕτερον · καὶ διὰ τοῦτο τὸ μυριοστημόριον λανθάνει τῆς κέγχρου ὁρωμένης , καίτοι ἡ ὄψις ἐπελήλυθεν , καὶ ὁ ἐν τῇ διέσει φθόγγος λανθάνει , καίτοι συνεχοῦς ὄντος ἀκούει τοῦ μέλους παντός .
Lemmas: ἐπεί οὖν ὁ μέν πάθος ὡς εἶδος λεκτέος , ὑπάρχω δέ συνέχεια ἀεί ἐν οὗτος , λαμβάνω ὅτι ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια ἕτερος · καί διά οὗτος ὁ μυριοστημόριον λανθάνω ὁ κέγχρος ὁράω , καίτοι ὁ ὄψις ἐπέρχομαι , καί ὁ ἐν ὁ δίεσις φθόγγος λανθάνω , καίτοι συνεχής εἰμί ἀκούω ὁ μέλος πᾶς .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.7
Τὸ δὲ διάστημα τὸ τοῦ μεταξὺ πρὸς τοὺς ἐσχάτους λανθάνει . Ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις αἰσθητοῖς τὰ μικρὰ πάμπαν · δυνάμει γὰρ ὁρατά , ἐνεργείᾳ δ’ οὔ , ὅταν χωρισθῇ · καὶ γὰρ ἐνυπάρχει δυνάμει ἡ ποδιαία τῇ δίποδι , ἐνεργείᾳ δ’ ἤδη διαιρεθεῖσα .
Lemmas: ὁ δέ διάστημα ὁ ὁ μεταξύ πρός ὁ ἔσχατος λανθάνω . ὅμοιος δέ καί ἐν ὁ ἄλλος αἰσθητός ὁ μικρός πάμπαν · δύναμις γάρ ὁρατός , ἐνέργεια δέ οὐ , ὅταν χωρίζω · καί γάρ ἐν-ὑπάρχω δύναμις ὁ ποδιαῖος ὁ δίπους , ἐνέργεια δέ ἤδη διαιρέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.8
Χωριζόμεναι δ’ αἱ τηλικαῦται ὑπεροχαὶ εὐλόγως μὲν ἂν καὶ διαλύοιντο εἰς τὰ περιέχοντα , ὥσπερ καὶ ἀκαριαῖος χυμὸς εἰς τὴν θάλατταν ἐκχυθείς .
Lemmas: χωρίζω δέ ὁ τηλικοῦτος ὑπεροχή εὔλογος μέν ἄν καί διαλύω εἰς ὁ περιέχω , ὥσπερ καί ἀκαριαῖος χυμός εἰς ὁ θάλασσα ἐκχέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.9
Οὐ μὴν ἀλλ’ ἐπειδὴ οὐδ’ ἡ τῆς αἰσθήσεως ὑπεροχὴ καθ’ αὑτὴν αἰσθητὴ οὐδὲ χωριστή ( δυνάμει γὰρ ἐνυπάρχει ἐν τῇ ἀκριβεστέρᾳ ἡ ὑπεροχή ) , οὐδὲ τὸ τηλικοῦτον αἰσθητὸν χωριστὸν ἔσται ἐνεργείᾳ αἰσθέσθαι , ἀλλ’ ὅμως ἔσται αἰσθητόν · δυνάμει τε γάρ ἐστιν ἤδη , καὶ ἐνεργείᾳ ἔσται προσγενόμενον .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά ἐπειδή οὐδέ ὁ ὁ αἴσθησις ὑπεροχή κατά ἑαυτοῦ αἰσθητός οὐδέ χωριστός ( δύναμις γάρ ἐν-ὑπάρχω ἐν ὁ ἀκριβής ὁ ὑπεροχή ) , οὐδέ ὁ τηλικοῦτος αἰσθητός χωριστός εἰμί ἐνέργεια αἰσθάνομαι , ἀλλά ὅμως εἰμί αἰσθητός · δύναμις τε γάρ εἰμί ἤδη , καί ἐνέργεια εἰμί προσγίγνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.10
Ὅτι μὲν οὖν ἔνια μεγέθη καὶ πάθη λανθάνει , καὶ διὰ τίν’ αἰτίαν , καὶ πῶς αἰσθητὰ καὶ πῶς οὔ , εἴρηται . Ὅταν δὲ δὴ ἐνυπάρχοντα οὕτω πως ἄττα ᾖ ὥστε καὶ ἐνεργείᾳ αἰσθητὰ εἶναι , καὶ μὴ μόνον ἐν τῷ ὅλῳ ἀλλὰ καὶ χωρὶς ᾖ πεπερασμένα , ἀνάγκη εἶναι τὸν ἀριθμὸν καὶ χρώματα καὶ χυμοὺς καὶ φθόγγους .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν ἔνιοι μέγεθος καί πάθος λανθάνω , καί διά τίς αἰτία , καί πῶς αἰσθητός καί πῶς οὐ , λέγω . ὅταν δέ δή ἐνυπάρχω οὕτως πως τις εἰμί ὥστε καί ἐνέργεια αἰσθητός εἰμί , καί μή μόνος ἐν ὁ ὅλος ἀλλά καί χωρίς εἰμί περαίνω , ἀνάγκη εἰμί ὁ ἀριθμός καί χρῶμα καί χυμός καί φθόγγος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.11
Ἀπορήσειε δ’ ἄν τις , ἆρ’ ἀφικνοῦνται ἢ τὰ αἰσθητὰ ἢ αἱ κινήσεις αἱ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν , ὁποτέρως ποτὲ γίνεται ἡ αἴσθησις , ὅταν ἐνεργῶσιν , εἰς τὸ μέσον πρῶτον , οἷον ἥ τε ὀσμὴ φαίνεται ποιοῦσα καὶ ὁ ψόφος · πρότερον γὰρ ὁ ἐγγὺς αἰσθάνεται τῆς ὀσμῆς , καὶ ὁ ψόφος ὕστερον ἀφικνεῖται τῆς πληγῆς .
Lemmas: ἀπορέω δέ ἄν τις , ἆρα ἀφικνέομαι ἤ ὁ αἰσθητός ἤ ὁ κίνησις ὁ ἀπό ὁ αἰσθητός , ὁπότερος ποτέ γίγνομαι ὁ αἴσθησις , ὅταν ἐνεργέω , εἰς ὁ μέσος πρῶτος , οἷος ὁ τε ὀσμή φαίνω ποιέω καί ὁ ψόφος · πρότερος γάρ ὁ ἐγγύς αἰσθάνομαι ὁ ὀσμή , καί ὁ ψόφος ὕστερον ἀφικνέομαι ὁ πληγή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.12
Ἆρ’ οὖν οὕτω καὶ τὸ ὁρώμενον καὶ τὸ φῶς ; Καθάπερ καὶ Ἐμπεδοκλῆς φησὶν ἀφικνεῖσθαι πρότερον τὸ ἀπὸ τοῦ ἡλίου φῶς εἰς τὸ μεταξὺ πρὶν πρὸς τὴν ὄψιν ἢ ἐπὶ τὴν γῆν .
Lemmas: ἆρα οὖν οὕτως καί ὁ ὁράω καί ὁ φάος ; καθά καί Ἐμπεδοκλῆς φημί ἀφικνέομαι πρότερος ὁ ἀπό ὁ ἥλιος φάος εἰς ὁ μεταξύ πρίν πρός ὁ ὄψις ἤ ἐπί ὁ γῆ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.13
Δόξειε δ’ ἂν εὐλόγως τοῦτο συμβαίνειν · τὸ γὰρ κινούμενον κινεῖταί ποθέν ποι , ὥστ’ ἀνάγκη εἶναί τινα καὶ χρόνον ἐν ᾧ κινεῖται ἐκ θατέρου πρὸς θάτερον · ὁ δὲ χρόνος πᾶς διαιρετός , ὥστε ἦν ὅτε οὔπω ἑωρᾶτο ἀλλ’ ἔτ’ ἐφέρετο ἡ ἀκτὶς ἐν τῷ μεταξύ .
Lemmas: δοκέω δέ ἄν εὔλογος οὗτος συμβαίνω · ὁ γάρ κινέω κινέω ποθεν ποι , ὥστε ἀνάγκη εἰμί τις καί χρόνος ἐν ὅς κινέω ἐκ ἕτερος πρός ἕτερος · ὁ δέ χρόνος πᾶς διαιρετός , ὥστε εἰμί ὅτε οὔπω ὁράω ἀλλά ἔτι φέρω ὁ ἀκτίς ἐν ὁ μεταξύ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.14
Καὶ εἰ ἅπαν ἅμα ἀκούει καὶ ἀκήκοε καὶ ὅλως αἰσθάνεται καὶ ᾔσθηται , καὶ μή ἐστι γένεσις αὐτῶν , ἀλλ’ εἰσὶν ἄνευ τοῦ γίνεσθαι ὅμως οὐδὲν ἧττον , ὥσπερ ὁ ψόφος ἤδη γεγενημένης τῆς πληγῆς οὔπω πρὸς τῇ ἀκοῇ .
Lemmas: καί εἰ ἅπας ἅμα ἀκούω καί ἀκούω καί ὅλος αἰσθάνομαι καί αἰσθάνομαι , καί μή εἰμί γένεσις αὐτός , ἀλλά εἰμί ἄνευ ὁ γίγνομαι ὅμως οὐδείς ἥσσων , ὥσπερ ὁ ψόφος ἤδη γίγνομαι ὁ πληγή οὔπω πρός ὁ ἀκοή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.15
Δηλοῖ δὲ τοῦτο καὶ ἡ τῶν γραμμάτων μετασχημάτισις , ὡς γιγνομένης τῆς φορᾶς ἐν τῷ μεταξύ · οὐ γὰρ τὸ λεχθὲν φαίνονται ἀκηκοότες διὰ τὸ μετασχηματίζεσθαι φερόμενον τὸν ἀέρα . Ἆρ’ οὖν οὕτω καὶ τὸ χρῶμα καὶ τὸ φῶς ;
Lemmas: δηλόω δέ οὗτος καί ὁ ὁ γράμμα μετασχημάτισις , ὡς γίγνομαι ὁ φορά ἐν ὁ μεταξύ · οὐ γάρ ὁ λέγω φαίνω ἀκούω διά ὁ μετασχηματίζω φέρω ὁ ἀήρ . ἆρα οὖν οὕτως καί ὁ χρῶμα καί ὁ φάος ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.16
Οὐ γὰρ δὴ τῷ πῶς ἔχειν τὸ μὲν ὁρᾷ τὸ δ’ ὁρᾶται , ὥσπερ ἴσα ἐστίν · οὐθὲν γὰρ ἔδει που ἑκάτερον εἶναι · τοῖς γὰρ ἴσοις γινομένοις οὐδὲν διαφέρει ἢ ἐγγὺς ἢ πόρρω ἀλλήλων εἶναι .
Lemmas: οὐ γάρ δή ὁ πῶς ἔχω ὁ μέν ὁράω ὁ δέ ὁράω , ὥσπερ ἴσος εἰμί · οὐδείς γάρ δέω που ἑκάτερος εἰμί · ὁ γάρ ἴσος γίγνομαι οὐδείς διαφέρω ἤ ἐγγύς ἤ πρόσω ἀλλήλων εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.17
Ἣ περὶ μὲν τὸν ψόφον καὶ τὴν ὀσμὴν τοῦτο συμβαίνειν εὔλογον · ὥσπερ γὰρ ὁ ἀὴρ καὶ τὸ ὕδωρ συνεχῆ μέν , ἀλλ’ ὅμως μεμέρισται ἀμφοτέρων ἡ κίνησις . Διὸ καὶ ἔστι μὲν ὡς τὸ αὐτὸ ἀκούει ὁ πρῶτος καὶ ὁ ὕστερος καὶ ὀσφραίνεται , ἔστι δ’ ὡς οὔ .
Lemmas: ὁ περί μέν ὁ ψόφος καί ὁ ὀσμή οὗτος συμβαίνω εὔλογος · ὥσπερ γάρ ὁ ἀήρ καί ὁ ὕδωρ συνεχής μέν , ἀλλά ὅμως μερίζω ἀμφότερος ὁ κίνησις . διό καί εἰμί μέν ὡς ὁ αὐτός ἀκούω ὁ πρῶτος καί ὁ ὕστερος καί ὀσφραίνομαι , εἰμί δέ ὡς οὐ .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.18
Δοκεῖ δέ τισιν εἶναι ἀπορία καὶ περὶ τούτων · ἀδύνατον γάρ φασί τινες ἄλλον ἄλλῳ τὸ αὐτὸ ἀκούειν ἢ ὁρᾶν καὶ ὀσφραίνεσθαι · οὐ γὰρ οἷόν τ’ εἶναι πολλοὺς καὶ χωρὶς ὄντας ἀκούειν ἢ ὀσφραίνεσθαι · τὸ γὰρ ἓν χωρὶς ἂν αὐτὸ αὑτοῦ εἶναι .
Lemmas: δοκέω δέ τις εἰμί ἀπορία καί περί οὗτος · ἀδύνατος γάρ φημί τις ἄλλος ἄλλος ὁ αὐτός ἀκούω ἤ ὁράω καί ὀσφραίνομαι · οὐ γάρ οἷος τε εἰμί πολύς καί χωρίς εἰμί ἀκούω ἤ ὀσφραίνομαι · ὁ γάρ εἷς χωρίς ἄν αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.19
Ἢ τοῦ μὲν κινήσαντος πρῶτον , οἷον τῆς κώδωνος ἢ λιβανωτοῦ ἢ πυρός , τοῦ αὐτοῦ καὶ ἑνὸς ἀριθμῷ αἰσθάνονται πάντες , τοῦ δὲ δὴ ἰδίου ἑτέρου ἀριθμῷ , εἴδει δὲ τοῦ αὑτοῦ , διὸ ἅμα πολλοὶ ὁρῶσι καὶ ὀσμῶνται καὶ ἀκούουσιν . Ἔστι δ’ οὔτε σώματα ταῦτα , ἀλλὰ πάθος καὶ κίνησίς τις ( οὐ γὰρ ἂν τοῦτο συνέβαινεν ) , οὔτ’ ἄνευ σώματος .
Lemmas: ἤ ὁ μέν κινέω πρῶτος , οἷος ὁ κώδων ἤ λιβανωτός ἤ πῦρ , ὁ αὐτός καί εἷς ἀριθμός αἰσθάνομαι πᾶς , ὁ δέ δή ἴδιος ἕτερος ἀριθμός , εἶδος δέ ὁ ἑαυτοῦ , διό ἅμα πολύς ὁράω καί ὀσμάομαι καί ἀκούω . εἰμί δέ οὔτε σῶμα οὗτος , ἀλλά πάθος καί κίνησις τις ( οὐ γάρ ἄν οὗτος συμβαίνω ) , οὔτε ἄνευ σῶμα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.20
Περὶ δὲ τοῦ φωτὸς ἄλλος λόγος · τῷ εἶναι γάρ τι φῶς ἐστίν , ἀλλ’ οὐ κίνησίς τις . Ὅλως δὲ οὐδὲ ὁμοίως ἐπί τε ἀλλοιώσεως ἔχει καὶ φορᾶς · αἱ μὲν γὰρ φοραὶ εὐλόγως εἰς τὸ μεταξὺ πρῶτον ἀφικνοῦνται ( δοκεῖ δ’ ὁ ψόφος εἶναι φερομένου τινὸς κίνησις ) , ὅσα δ’ ἀλλοιοῦται , οὐκέτι ὁμοίως · ἐνδέχεται γὰρ ἀθρόον ἀλλοιοῦσθαι , καὶ μὴ τὸ ἥμισυ πρότερον , οἷον τὸ ὕδωρ ἅμα πᾶν πήγνυσθαι .
Lemmas: περί δέ ὁ φώς ἄλλος λόγος · ὁ εἰμί γάρ τις φάος εἰμί , ἀλλά οὐ κίνησις τις . ὅλος δέ οὐδέ ὅμοιος ἐπί τε ἀλλοίωσις ἔχω καί φορά · ὁ μέν γάρ φορά εὔλογος εἰς ὁ μεταξύ πρῶτος ἀφικνέομαι ( δοκέω δέ ὁ ψόφος εἰμί φέρω τις κίνησις ) , ὅσος δέ ἀλλοιόω , οὐκέτι ὅμοιος · ἐνδέχομαι γάρ ἀθρόος ἀλλοιόω , καί μή ὁ ἥμισυς πρότερος , οἷος ὁ ὕδωρ ἅμα πᾶς πήγνυμι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.21
Οὐ μὴν ἀλλ’ ἂν ᾖ πολὺ τὸ θερμαινόμενον ἢ πηγνύμενον , τὸ ἐχόμενον ὑπὸ τοῦ ἐχομένου πάσχει , τὰ δὲ πρῶτον ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀλλοιοῦντος μεταβάλλει , καὶ οὐκ ἀνάγκη ἅμα ἀλλοιοῦσθαι καὶ ἀθρόον .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά ἐάν εἰμί πολύς ὁ θερμαίνω ἤ πήγνυμι , ὁ ἔχω ὑπό ὁ ἔχω πάσχω , ὁ δέ πρῶτος ὑπό αὐτός ὁ ἀλλοιόω μεταβάλλω , καί οὐ ἀνάγκη ἅμα ἀλλοιόω καί ἀθρόος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 6.22
Ἦν δ’ ἂν καὶ τὸ γεύεσθαι ὥσπερ ἡ ὀσμή , εἰ ἐν ὑγρῷ ἦμεν καὶ πορρωτέρω ἔτι πρὶν θιγεῖν αὐτοῦ ᾐσθανόμεθα . Εὐλόγως δ’ ὧν ἐστὶ μεταξὺ τοῦ αἰσθητηρίου , οὐχ ἅμα πάντα πάσχει , πλὴν ἐπὶ τοῦ φωτὸς διὰ τὸ εἰρημένον . Διὰ τὸ αὐτὸ δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ὁρᾶν · τὸ γὰρ φῶς ποιεῖ τὸ ὁρᾶν .
Lemmas: εἰμί δέ ἄν καί ὁ γεύω ὥσπερ ὁ ὀσμή , εἰ ἐν ὑγρός εἰμί καί πρόσω ἔτι πρίν θιγγάνω αὐτός αἰσθάνομαι . εὔλογος δέ ὅς εἰμί μεταξύ ὁ αἰσθητήριον , οὐ ἅμα πᾶς πάσχω , πλήν ἐπί ὁ φώς διά ὁ λέγω . διά ὁ αὐτός δέ καί ἐπί ὁ ὁράω · ὁ γάρ φάος ποιέω ὁ ὁράω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.1
Ἔστι δέ τις ἀπορία καὶ ἄλλη τοιάδε περὶ αἰσθήσεως , πότερον ἐνδέχεται δυεῖν ἅμα αἰσθάνεσθαι ἐν τῷ αὐτῷ καὶ ἀτόμῳ χρόνῳ , ἢ οὔ , εἰ δὴ ἀεὶ ἡ μείζων κίνησις τὴν ἐλάττω ἐκκρούει · διὸ ἐπιφερομένων ἐπὶ τὰ ὄμματα οὐκ αἰσθάνονται , ἐὰν τύχωσι σφόδρα τι ἐννοοῦντες ἢ φοβούμενοι ἢ ἀκούοντες πολὺν ψόφον .
Lemmas: εἰμί δέ τις ἀπορία καί ἄλλος τοιόσδε περί αἴσθησις , πότερος ἐνδέχομαι δύο ἅμα αἰσθάνομαι ἐν ὁ αὐτός καί ἄτομος χρόνος , ἤ οὐ , εἰ δή ἀεί ὁ μέγας κίνησις ὁ ἐλαχύς ἐκκρούω · διό ἐπιφέρω ἐπί ὁ ὄμμα οὐ αἰσθάνομαι , ἐάν τυγχάνω σφόδρα τις ἐννοέω ἤ φοβέω ἤ ἀκούω πολύς ψόφος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.2
Τοῦτο δὴ ὑποκείσθω , καὶ ὅτι ἑκάστου μᾶλλον ἔστιν αἰσθάνεσθαι ἁπλοῦ ὄντος ἢ κεκραμένου , οἷον οἴνου ἀκράτου ἢ κεκραμένου , καὶ μέλιτος , καὶ χρόας , καὶ τῆς νήτης μόνης ἢ ἐν τῷ διὰ πασῶν , διὰ τὸ ἀφανίζειν ἄλληλα .
Lemmas: οὗτος δή ὑπόκειμαι , καί ὅτι ἕκαστος μάλα εἰμί αἰσθάνομαι ἁπλόος εἰμί ἤ κεράννυμι , οἷος οἶνος ἄκρατος ἤ κεράννυμι , καί μέλι , καί χροιά , καί ὁ νήτη μόνος ἤ ἐν ὁ διά πᾶς , διά ὁ ἀφανίζω ἀλλήλων .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.3
Τοῦτο δὲ ποιεῖ ἐξ ὧν ἕν τι γίνεται . Εἰ δὴ ἡ μείζων τὴν ἐλάττω κίνησιν ἐκκρούει , ἀνάγκη , ἂν ἅμα ὦσι , καὶ αὐτὴν ἧττον αἰσθητὴν εἶναι ἢ εἰ μόνη ἦν · ἀφαιρεῖται γάρ τι ἡ ἐλάττων μιγνυμένη , εἴπερ ἅπαντα τὰ ἁπλᾶ μᾶλλον αἰσθητά ἐστίν . Ἐὰν ἄρα ἴσαι ὦσιν ἕτεραι οὖσαι , οὐδετέρας ἔσται αἴσθησις · ἀφανιεῖ γὰρ ἡ ἑτέρα ὁμοίως τὴν ἑτέραν . Ἁπλῆς δ’ οὐκ ἔστιν αἰσθάνεσθαι .
Lemmas: οὗτος δέ ποιέω ἐκ ὅς εἷς τις γίγνομαι . εἰ δή ὁ μέγας ὁ ἐλαχύς κίνησις ἐκκρούω , ἀνάγκη , ἐάν ἅμα εἰμί , καί αὐτός ἥσσων αἰσθητός εἰμί ἤ εἰ μόνος εἰμί · ἀφαιρέω γάρ τις ὁ ἐλαχύς μείγνυμι , εἴπερ ἅπας ὁ ἁπλόος μάλα αἰσθητός εἰμί . ἐάν ἄρα ἴσος εἰμί ἕτερος εἰμί , οὐδέτερος εἰμί αἴσθησις · ἀφανίζω γάρ ὁ ἕτερος ὅμοιος ὁ ἕτερος . ἁπλόος δέ οὐ εἰμί αἰσθάνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.4
Ὥστε ἢ οὐδεμία ἔσται αἴσθησις ἢ ἄλλη ἐξ ἀμφοῖν . Ὅπερ καὶ γίνεσθαι δοκεῖ ἐκ τῶν κεραννυμένων ἐν ᾧ ἂν μιχθῶσιν .
Lemmas: ὥστε ἤ οὐδείς εἰμί αἴσθησις ἤ ἄλλος ἐκ ἄμφω . ὅς καί γίγνομαι δοκέω ἐκ ὁ κεράννυμι ἐν ὅς ἄν μείγνυμι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.5
Ἐπεὶ οὖν ἐκ μὲν ἐνίων γίνεταί τι , ἐκ δ’ ἐνίων οὐ γίνεται , τοιαῦτα δὲ τὰ ὑφ’ ἑτέραν αἴσθησιν · μίγνυνται γὰρ ὧν τὰ ἔσχατα ἕν · οὐκ ἔστι δ’ ἐκ λευκοῦ καὶ ὀξέος ἓν γενέσθαι ἀλλ’ ἢ κατὰ συμβεβηκός , ἀλλ’ οὐχ ὡς ἐξ ὀξέος καὶ βαρέος συμφωνία · οὐκ ἄρα οὐδ’ αἰσθάνεσθαι ἐνδέχεται αὐτῶν ἅμα .
Lemmas: ἐπεί οὖν ἐκ μέν ἔνιοι γίγνομαι τις , ἐκ δέ ἔνιοι οὐ γίγνομαι , τοιοῦτος δέ ὁ ὑπό ἕτερος αἴσθησις · μείγνυμι γάρ ὅς ὁ ἔσχατος εἷς · οὐ εἰμί δέ ἐκ λευκός καί ὀξύς εἷς γίγνομαι ἀλλά ἤ κατά συμβαίνω , ἀλλά οὐ ὡς ἐκ ὀξύς καί βαρύς συμφωνία · οὐ ἄρα οὐδέ αἰσθάνομαι ἐνδέχομαι αὐτός ἅμα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.6
Ἴσαι μὲν γὰρ οὖσαι αἱ κινήσεις ἀφανιοῦσιν ἀλλήλας , ἐπεὶ μία οὐ γίνεται ἐξ αὐτῶν . Ἐὰν δ’ ἄνισοι , ἡ κρείττων αἴσθησιν ἐμποιήσει , ἐπεὶ μᾶλλον ἅμα δυεῖν αἴσθοιτ’ ἂν ἡ ψυχὴ τῇ μιᾷ αἰσθήσει ὧν μία αἴσθησις , οἷον ὀξέος καὶ βαρέος · μᾶλλον γὰρ ἅμα ἡ κίνησις τῆς μιᾶς ταύτης ἢ τοῖν δυοῖν , οἷον ὄψεως καὶ ἀκοῆς .
Lemmas: ἴσος μέν γάρ εἰμί ὁ κίνησις ἀφανίζω ἀλλήλων , ἐπεί εἷς οὐ γίγνομαι ἐκ αὐτός . ἐάν δέ ἄνισος , ὁ κρατύς αἴσθησις ἐμποιέω , ἐπεί μάλα ἅμα δύο αἰσθάνομαι ἄν ὁ ψυχή ὁ εἷς αἴσθησις ὅς εἷς αἴσθησις , οἷος ὀξύς καί βαρύς · μάλα γάρ ἅμα ὁ κίνησις ὁ εἷς οὗτος ἤ ὁ δύο , οἷος ὄψις καί ἀκοή .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.7
Τῇ μιᾷ δὲ ἅμα δυοῖν οὐκ ἔστιν αἰσθάνεσθαι ἂν μὴ μιχθῇ · τὸ γὰρ μῖγμα ἓν βούλεται εἶναι , τοῦ δ’ ἑνὸς μία αἴσθησις , ἡ δὲ μία ἅμα αὑτῇ . Ὥστ’ ἐξ ἀνάγκης τῶν μεμιγμένων ἅμα αἰσθάνεται , ὅτι μιᾷ αἰσθήσει κατ’ ἐνέργειαν αἰσθάνεται · ἑνὸς μὲν γὰρ ἀριθμῷ ἡ κατ’ ἐνέργειαν μία , εἴδει δὲ ἡ κατὰ δύναμιν μία . Καὶ εἰ μία τοίνυν ἡ αἴσθησις ἡ κατ’ ἐνέργειαν , ἓν ἐκεῖνα ἐρεῖ .
Lemmas: ὁ εἷς δέ ἅμα δύο οὐ εἰμί αἰσθάνομαι ἐάν μή μείγνυμι · ὁ γάρ μῖγμα εἷς βούλομαι εἰμί , ὁ δέ εἷς εἷς αἴσθησις , ὁ δέ εἷς ἅμα ἑαυτοῦ . ὥστε ἐκ ἀνάγκη ὁ μείγνυμι ἅμα αἰσθάνομαι , ὅτι εἷς αἴσθησις κατά ἐνέργεια αἰσθάνομαι · εἷς μέν γάρ ἀριθμός ὁ κατά ἐνέργεια εἷς , εἶδος δέ ὁ κατά δύναμις εἷς . καί εἰ εἷς τοίνυν ὁ αἴσθησις ὁ κατά ἐνέργεια , εἷς ἐκεῖνος λέγω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.8
Μεμῖχθαι ἄρα ἀνάγκη αὐτά . Ὅταν ἄρα μὴ ᾖ μεμιγμένα , δύο ἔσονται αἰσθήσεις αἱ κατ’ ἐνέργειαν . Ἀλλὰ κατὰ μίαν δύναμιν καὶ ἄτομον χρόνον μίαν ἀνάγκη εἶναι τὴν ἐνέργειαν · μιᾶς γὰρ εἰσάπαξ μία κίνησις καὶ χρῆσις , μία δὲ ἡ δύναμις . Οὐκ ἄρα ἐνδέχεται δυεῖν ἅμα αἰσθάνεσθαι τῇ μιᾷ αἰσθήσει .
Lemmas: μείγνυμι ἄρα ἀνάγκη αὐτός . ὅταν ἄρα μή εἰμί μείγνυμι , δύο εἰμί αἴσθησις ὁ κατά ἐνέργεια . ἀλλά κατά εἷς δύναμις καί ἄτομος χρόνος εἷς ἀνάγκη εἰμί ὁ ἐνέργεια · εἷς γάρ εἰσάπαξ εἷς κίνησις καί χρῆσις , εἷς δέ ὁ δύναμις . οὐ ἄρα ἐνδέχομαι δύο ἅμα αἰσθάνομαι ὁ εἷς αἴσθησις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.9
Ἀλλὰ μὴν εἰ τὰ ὑπὸ τὴν αὐτὴν αἴσθησιν ἅμα ἀδύνατον , ἐὰν ᾖ δύο , δῆλον ὅτι ἧττον ἔτι τὰ κατὰ δύο αἰσθήσεις ἐνδέχεται ἅμα αἰσθάνεσθαι , οἷον λευκὸν καὶ γλυκύ . Φαίνεται γὰρ τὸ μὲν τῷ ἀριθμῷ ἓν ἡ ψυχὴ οὐδενὶ ἑτέρῳ λέγειν ἀλλ’ ἢ τῷ ἅμα , τὸ δὲ τῷ εἴδει ἓν τῇ κρινούσῃ αἰσθήσει καὶ τῷ τρόπῳ .
Lemmas: ἀλλά μήν εἰ ὁ ὑπό ὁ αὐτός αἴσθησις ἅμα ἀδύνατος , ἐάν εἰμί δύο , δῆλος ὅτι ἥσσων ἔτι ὁ κατά δύο αἴσθησις ἐνδέχομαι ἅμα αἰσθάνομαι , οἷος λευκός καί γλυκύς . φαίνω γάρ ὁ μέν ὁ ἀριθμός εἷς ὁ ψυχή οὐδείς ἕτερος λέγω ἀλλά ἤ ὁ ἅμα , ὁ δέ ὁ εἶδος εἷς ὁ κρίνω αἴσθησις καί ὁ τρόπος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.10
Λέγω δὲ τοῦτο , ὅτι ἴσως τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν , ἕτερον τῷ εἴδει ὄν , ἡ αὐτὴ κρίνει , καὶ τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν , ἡ αὐτὴ μὲν ἑαυτῇ , ἐκείνης δ’ ἄλλη , ἀλλ’ ἑτέρως ἑκάτερον τῶν ἐναντίων , ὡς δ’ αὕτως ἑαυταῖς τὰ σύστοιχα , οἷον ὡς ἡ γεῦσις τὸ γλυκύ , οὕτως ἡ ὄψις τὸ λευκόν · ὡς δ’ αὕτη τὸ μέλαν , οὕτως ἐκείνη τὸ πικρόν .
Lemmas: λέγω δέ οὗτος , ὅτι ἴσως ὁ λευκός καί ὁ μέλας , ἕτερος ὁ εἶδος εἰμί , ὁ αὐτός κρίνω , καί ὁ γλυκύς καί ὁ πικρός , ὁ αὐτός μέν ἑαυτοῦ , ἐκεῖνος δέ ἄλλος , ἀλλά ἕτερος ἑκάτερος ὁ ἐναντίος , ὡς δέ αὔτως ἑαυτοῦ ὁ σύστοιχος , οἷος ὡς ὁ γεῦσις ὁ γλυκύς , οὕτως ὁ ὄψις ὁ λευκός · ὡς δέ οὗτος ὁ μέλας , οὕτως ἐκεῖνος ὁ πικρός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.11
Ἔτι εἰ αἱ τῶν ἐναντίων κινήσεις ἐναντίαι , ἅμα δὲ τὰ ἐναντία ἐν τῷ αὐτῷ καὶ ἀτόμῳ οὐκ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , ὑπὸ δὲ τὴν αἴσθησιν τὴν μίαν ἐναντία ἐστίν , οἷον γλυκὺ πικρῷ , τούτων οὐκ ἂν ἐνδέχοιτο αἰσθάνεσθαι ἅμα .
Lemmas: ἔτι εἰ ὁ ὁ ἐναντίος κίνησις ἐναντίος , ἅμα δέ ὁ ἐναντίος ἐν ὁ αὐτός καί ἄτομος οὐ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ὑπό δέ ὁ αἴσθησις ὁ εἷς ἐναντίος εἰμί , οἷος γλυκύς πικρός , οὗτος οὐ ἄν ἐνδέχομαι αἰσθάνομαι ἅμα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.12
Ὁμοίως δὲ δῆλον ὅτι οὐδὲ τὰ μὴ ἐναντία · τὰ μὲν γὰρ τοῦ λευκοῦ τὰ δὲ τοῦ μέλανός ἐστιν , καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ὁμοίως , οἷον τῶν χυμῶν οἱ μὲν τοῦ γλυκέος οἱ δὲ τοῦ πικροῦ . Οὐδὲ τὰ μεμιγμένα ἅμα · λόγοι γάρ εἰσιν ἀντικειμένων , οἷον τὸ διὰ πασῶν καὶ τὸ διὰ πέντε , ἂν μὴ ὡς ἓν αἰσθάνηται .
Lemmas: ὅμοιος δέ δῆλος ὅτι οὐδέ ὁ μή ἐναντίος · ὁ μέν γάρ ὁ λευκός ὁ δέ ὁ μέλας εἰμί , καί ἐν ὁ ἄλλος ὅμοιος , οἷος ὁ χυμός ὁ μέν ὁ γλυκύς ὁ δέ ὁ πικρός . οὐδέ ὁ μείγνυμι ἅμα · λόγος γάρ εἰμί ἀντίκειμαι , οἷος ὁ διά πᾶς καί ὁ διά πέντε , ἐάν μή ὡς εἷς αἰσθάνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.13
Οὕτως δ’ εἶς λόγος ὁ τῶν ἄκρων γίνεται , ἄλλως δ’ οὔ · ἔσται γὰρ ἅμα ὁ μὲν πολλοῦ πρὸς ὀλίγον ἢ περιττοῦ πρὸς ἄρτιον , ὁ δ’ ὀλίγου πρὸς πολὺ ἢ ἀρτίου πρὸς περιττόν .
Lemmas: οὕτως δέ εἷς λόγος ὁ ὁ ἄκρος γίγνομαι , ἄλλος δέ οὐ · εἰμί γάρ ἅμα ὁ μέν πολύς πρός ὀλίγος ἤ περισσός πρός ἄρτιος , ὁ δέ ὀλίγος πρός πολύς ἤ ἄρτιος πρός περισσός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.14
Εἰ οὖν πλεῖον ἔτι ἀπέχει ἀλλήλων καὶ διαφέρει τὰ συστοίχως μὲν λεγόμενα ἐν ἄλλῳ δὲ γένει τῶν ἐν τῷ αὐτῷ γένει ( λέγω δ’ οἷον τὸ γλυκὺ καὶ τὸ λευκὸν καλῶ σύστοιχα , γένει δ’ ἕτερα · τὸ γλυκὺ δὲ τοῦ μέλανος πλεῖον ἔτι τῷ εἴδει διαφέρει ἢ τὸ λευκόν ) , ἔτι ἂν ἧττον ἅμα ἐνδέχοιτο αὐτὰ αἰσθάνεσθαι ἢ τὰ τῷ γένει ταὐτά .
Lemmas: εἰ οὖν πολύς ἔτι ἀπέχω ἀλλήλων καί διαφέρω ὁ σύστοιχος μέν λέγω ἐν ἄλλος δέ γένος ὁ ἐν ὁ αὐτός γένος ( λέγω δέ οἷος ὁ γλυκύς καί ὁ λευκός καλέω σύστοιχος , γένος δέ ἕτερος · ὁ γλυκύς δέ ὁ μέλας πολύς ἔτι ὁ εἶδος διαφέρω ἤ ὁ λευκός ) , ἔτι ἄν ἥσσων ἅμα ἐνδέχομαι αὐτός αἰσθάνομαι ἤ ὁ ὁ γένος αὐτός .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.15
Ὥστ’ εἰ μὴ ταῦτα , οὐδ’ ἐκεῖνα . Ὃ δὲ λέγουσί τινες τῶν περὶ τὰς συμφωνίας , ὅτι οὐχ ἅμα μὲν ἀφικνοῦνται οἱ ψόφοι , φαίνονται δέ , καὶ λανθάνει , ὅταν ὁ χρόνος ᾖ ἀναίσθητος , πότερον ὀρθῶς λέγεται ἢ οὔ ;
Lemmas: ὥστε εἰ μή οὗτος , οὐδέ ἐκεῖνος . ὅς δέ λέγω τις ὁ περί ὁ συμφωνία , ὅτι οὐ ἅμα μέν ἀφικνέομαι ὁ ψόφος , φαίνω δέ , καί λανθάνω , ὅταν ὁ χρόνος εἰμί ἀναίσθητος , πότερος ὀρθός λέγω ἤ οὐ ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.16
Τάχα γὰρ ἂν φαίη τις καὶ νῦν παρὰ τοῦτο δοκεῖν ἅμα ὁρᾶν καὶ ἀκούειν , ὅτι οἱ μεταξὺ χρόνοι λανθάνουσιν . Ἢ τοῦτ’ οὐκ ἀληθές , οὐδ’ ἐνδέχεται χρόνον εἶναι ἀναίσθητον οὐδένα οὐδὲ λανθάνειν , ἀλλὰ παντὸς ἐνδέχεται αἰσθάνεσθαι .
Lemmas: τάχα γάρ ἄν φημί τις καί νῦν παρά οὗτος δοκέω ἅμα ὁράω καί ἀκούω , ὅτι ὁ μεταξύ χρόνος λανθάνω . ἤ οὗτος οὐ ἀληθής , οὐδέ ἐνδέχομαι χρόνος εἰμί ἀναίσθητος οὐδείς οὐδέ λανθάνω , ἀλλά πᾶς ἐνδέχομαι αἰσθάνομαι .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.17
Εἰ γὰρ ὅτε αὐτὸς αὑτοῦ τις αἰσθάνεται ἢ ἄλλου ἐν συνεχεῖ χρόνῳ , μὴ ἐνδέχεται τότε λανθάνειν ὅτι ἐστίν , ἔστι δέ τις ἐν τῷ συνεχεῖ καὶ τοσοῦτος ὅσος ὅλως ἀναίσθητός ἐστι , δῆλον ὅτι τότε λανθάνοι ἂν εἰ ἔστιν αὐτὸς αὑτόν , καὶ εἰ ὁρᾷ , καὶ οὐκ αἰσθάνεται · καὶ εἰ αἰσθάνεται , ἔτι οὐκ ἂν εἴη οὔτε χρόνος οὔτε πρᾶγμα οὐδὲν ὃ αἰσθάνεται ἢ ἐν ᾧ , εἰ μὴ οὕτως , ὅτι ἐν τούτου τινὶ ἢ ὅτι τούτου τι ὁρᾷ , εἴπερ ἔστι τι μέγεθος καὶ χρόνου καὶ πράγματος ἀναίσθητον ὅλως διὰ μικρότητα · εἰ γὰρ τὴν ὅλην ὁρᾷ , καὶ αἰσθάνεται τὸν αὐτὸν συνεχῶς χρόνον , οὐ τῶν νῦν τούτων τινί .
Lemmas: εἰ γάρ ὅτε αὐτός ἑαυτοῦ τις αἰσθάνομαι ἤ ἄλλος ἐν συνεχής χρόνος , μή ἐνδέχομαι τότε λανθάνω ὅτι εἰμί , εἰμί δέ τις ἐν ὁ συνεχής καί τοσοῦτος ὅσος ὅλος ἀναίσθητος εἰμί , δῆλος ὅτι τότε λανθάνω ἄν εἰ εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ , καί εἰ ὁράω , καί οὐ αἰσθάνομαι · καί εἰ αἰσθάνομαι , ἔτι οὐ ἄν εἰμί οὔτε χρόνος οὔτε πρᾶγμα οὐδείς ὅς αἰσθάνομαι ἤ ἐν ὅς , εἰ μή οὕτως , ὅτι ἐν οὗτος τις ἤ ὅτι οὗτος τις ὁράω , εἴπερ εἰμί τις μέγεθος καί χρόνος καί πρᾶγμα ἀναίσθητος ὅλος διά μικρότης · εἰ γάρ ὁ ὅλος ὁράω , καί αἰσθάνομαι ὁ αὐτός συνεχής χρόνος , οὐ ὁ νῦν οὗτος τις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.18
Ἀφῃρήσθω ἡ τὸ Γ Β , ἐν ᾗ οὐκ ᾐσθάνετο . Οὐκοῦν ἐν ταύτης τινὶ ἢ ταύτης τι , ὥσπερ τὴν γῆν ὁρᾷ ὅλην , ὅτι τοδὶ αὐτῆς , καὶ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ βαδίζει , ὅτι ἐν τῷδε τῷ μέρει αὐτοῦ . Ἀλλὰ μὴν ἐν τῷ Β Γ οὐδὲν αἰσθάνεται . Τῷ ἄρα ἐν τούτου τινὶ τοῦ Α Β αἰσθάνεσθαι λέγεται τοῦ ὅλου αἰσθάνεσθαι καὶ τὴν ὅλην .
Lemmas: ἀφαιρέω ὁ ὁ Γ Β , ἐν ὅς οὐ αἰσθάνομαι . οὐκοῦν ἐν οὗτος τις ἤ οὗτος τις , ὥσπερ ὁ γῆ ὁράω ὅλος , ὅτι ὅδε αὐτός , καί ἐν ὁ ἐνιαυτός βαδίζω , ὅτι ἐν ὅδε ὁ μέρος αὐτός . ἀλλά μήν ἐν ὁ Β Γ οὐδείς αἰσθάνομαι . ὁ ἄρα ἐν οὗτος τις ὁ Α Β αἰσθάνομαι λέγω ὁ ὅλος αἰσθάνομαι καί ὁ ὅλος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.19
Ὁ δ’ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῆς Α Γ · ἀεὶ γὰρ ἐν τινὶ καὶ τινός , ὅλου δ’ οὐκ ἔστιν αἰσθάνεσθαι . Ἅπαντα μὲν οὖν αἰσθητά ἐστιν , ἀλλ’ οὐ φαίνεται ὅσα ἐστίν · τοῦ γὰρ ἡλίου τὸ μέγεθος ὁρᾷ καὶ τὸ τετράπηχυ πόρρωθεν , ἀλλ’ οὐ φαίνεται ὅσον , ἀλλ’ ἐνίοτε ἀδιαίρετον , ὁρᾷ δ’ οὐκ ἀδιαίρετον .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ Α Γ · ἀεί γάρ ἐν τις καί τις , ὅλος δέ οὐ εἰμί αἰσθάνομαι . ἅπας μέν οὖν αἰσθητός εἰμί , ἀλλά οὐ φαίνω ὅσος εἰμί · ὁ γάρ ἥλιος ὁ μέγεθος ὁράω καί ὁ τετράπηχυς πρόσωθεν , ἀλλά οὐ φαίνω ὅσος , ἀλλά ἐνίοτε ἀδιαίρετος , ὁράω δέ οὐ ἀδιαίρετος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.20
Ἡ δ’ αἰτία εἴρηται ἐν τοῖς ἔμπροσθεν περὶ τούτου . Ὅτι μὲν οὖν οὐθείς ἐστι χρόνος ἀναίσθητος , ἐκ τούτων φανερόν · περὶ δὲ τῆς πρότερον λεχθείσης ἀπορίας σκεπτέον , πότερον ἐνδέχεται ἅμα πλειόνων αἰσθάνεσθαι ἢ οὐκ ἐνδέχεται . Τὸ δ’ ἅμα λέγω ἐν ἑνὶ καὶ ἀτόμῳ χρόνῳ πρὸς ἄλληλα .
Lemmas: ὁ δέ αἰτία λέγω ἐν ὁ ἔμπροσθεν περί οὗτος . ὅτι μέν οὖν οὐδείς εἰμί χρόνος ἀναίσθητος , ἐκ οὗτος φανερός · περί δέ ὁ πρότερος λέγω ἀπορία σκοπέω , πότερος ἐνδέχομαι ἅμα πολύς αἰσθάνομαι ἤ οὐ ἐνδέχομαι . ὁ δέ ἅμα λέγω ἐν εἷς καί ἄτομος χρόνος πρός ἀλλήλων .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.21
Πρῶτον μὲν οὖν ἆρ’ ὧδ’ ἐνδέχεται , ἅμα μέν , ἑτέρῳ δὲ τῆς ψυχῆς αἰσθάνεσθαι , καὶ οὐ τῷ ἀτόμῳ , οὕτω δ’ ἀτόμῳ ὡς παντὶ ὄντι συνεχεῖ ; Ἢ ὅτι πρῶτον μὲν τὰ κατὰ τὴν μίαν αἴσθησιν , οἷον λέγω ὄψιν , εἰ ἔσται ἄλλῳ αἰσθανομένη ἄλλου καὶ ἄλλου χρώματος , πλείω τε μέρη ἕξει εἴδει ταὐτά ;
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν ἆρα ὧδε ἐνδέχομαι , ἅμα μέν , ἕτερος δέ ὁ ψυχή αἰσθάνομαι , καί οὐ ὁ ἄτομος , οὕτως δέ ἄτομος ὡς πᾶς εἰμί συνεχής ; ἤ ὅτι πρῶτος μέν ὁ κατά ὁ εἷς αἴσθησις , οἷος λέγω ὄψις , εἰ εἰμί ἄλλος αἰσθάνομαι ἄλλος καί ἄλλος χρῶμα , πολύς τε μέρος ἔχω εἶδος αὐτός ;
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.22
Καὶ γὰρ ἃ αἰσθάνεται , ἐν τῷ αὐτῷ γένει ἐστίν . Εἰ δὲ ὅτι ὡς δύο ὄμματα φαίη τις , οὐδὲν κωλύει , οὕτω καὶ ἐν τῇ ψυχῇ , ὅτι ἴσως ἐκ μὲν τούτων ἕν τι γίνεται καὶ μία ἡ ἐνέργεια αὐτῶν · ἐκεῖ δέ , εἰ μὲν ἓν τὸ ἐξ ἀμφοῖν , ἐκεῖνο τὸ αἰσθανόμενον ἔσται , εἰ δὲ χωρίς , οὐχ ὁμοίως ἕξει .
Lemmas: καί γάρ ὅς αἰσθάνομαι , ἐν ὁ αὐτός γένος εἰμί . εἰ δέ ὅτι ὡς δύο ὄμμα φημί τις , οὐδείς κωλύω , οὕτως καί ἐν ὁ ψυχή , ὅτι ἴσως ἐκ μέν οὗτος εἷς τις γίγνομαι καί εἷς ὁ ἐνέργεια αὐτός · ἐκεῖ δέ , εἰ μέν εἷς ὁ ἐκ ἄμφω , ἐκεῖνος ὁ αἰσθάνομαι εἰμί , εἰ δέ χωρίς , οὐ ὅμοιος ἔχω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.23
Ἔτι αἰσθήσεις αἱ αὐταὶ πλείους ἔσονται , ὥσπερ εἴ τις ἐπιστήμας διαφόρους φαίη · οὔτε γὰρ ἡ ἐνέργεια ἄνευ τῆς καθ’ αὑτὴν ἔσται δυνάμεως , οὔτ’ ἄνευ ταύτης ἔσται αἴσθησις . Εἰ δὲ τούτων ἐν ἑνὶ καὶ ἀτόμῳ αἰσθάνεται , δῆλον ὅτι καὶ τῶν ἄλλων · μᾶλλον γὰρ ἐνεδέχετο τούτων ἅμα πλειόνων ἢ τῶν τῷ γένει ἑτέρων .
Lemmas: ἔτι αἴσθησις ὁ αὐτός πολύς εἰμί , ὥσπερ εἰ τις ἐπιστήμη διάφορος φημί · οὔτε γάρ ὁ ἐνέργεια ἄνευ ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί δύναμις , οὔτε ἄνευ οὗτος εἰμί αἴσθησις . εἰ δέ οὗτος ἐν εἷς καί ἄτομος αἰσθάνομαι , δῆλος ὅτι καί ὁ ἄλλος · μάλα γάρ ἐνδέχομαι οὗτος ἅμα πολύς ἤ ὁ ὁ γένος ἕτερος .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-sensu-et-sensibilibus 7.24
Εἰ δὲ δὴ ἄλλῳ μὲν γλυκέος ἄλλῳ δὲ λευκοῦ αἰσθάνεται ἡ ψυχὴ μέρει , ἤτοι τὸ ἐκ τούτων ἕν τί ἐστιν ἢ οὐχ ἕν . Ἀλλ’ ἀνάγκη ἕν · ἓν γάρ τι τὸ αἰσθητικόν ἐστι μέρος . Τίνος οὖν ἐκεῖνο ἑνός ; Οὐδὲν γὰρ ἐκ τούτων ἕν . Ἀνάγκη ἄρα ἕν τι εἶναι τῆς ψυχῆς , ᾧ ἅπαντα αἰσθάνεται , καθάπερ εἴρηται πρότερον , ἄλλο δὲ γένος δι’ ἄλλου .
Lemmas: εἰ δέ δή ἄλλος μέν γλυκύς ἄλλος δέ λευκός αἰσθάνομαι ὁ ψυχή μέρος , ἤτοι ὁ ἐκ οὗτος εἷς τις εἰμί ἤ οὐ εἷς . ἀλλά ἀνάγκη εἷς · εἷς γάρ τις ὁ αἰσθητικός εἰμί μέρος . τίς οὖν ἐκεῖνος εἷς ; οὐδείς γάρ ἐκ οὗτος εἷς . ἀνάγκη ἄρα εἷς τις εἰμί ὁ ψυχή , ὅς ἅπας αἰσθάνομαι , καθά λέγω πρότερος , ἄλλος δέ γένος διά ἄλλος .